நம்ம ஊர்க் கடைகளில் அடிக்கடி தென்படும் டிராகன் புரூட், கண்ணைக் கவர்ந்தது. இன்று அதை வாங்கி வந்தோம். உள்ளே எப்படி இருக்கு, இதன் சுவை எப்படி இருக்கு எனப் பார்க்கலாமா?
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
(அண்ணாகண்ணன் ஆசிரியராக இருந்த சென்னை ஆன்லைன் தமிழ்ப் பிரிவில் 2009இல் இந்தக் கேள்வி-பதில் வெளியானது. மகாத்மா காந்தியின் பிறந்த நாளில் இதை மீள் பிரசுரம் செய்கிறோம்.)
அ.அண்ணாமலை, சென்னையில் உள்ள காந்தி கல்வி நிலையத்தின் இயக்குநர்; காந்தியடிகளால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட தக்கர் பாபா வித்யாலயத்தின் இணைச் செயலாளர்; தமிழ்நாடு சர்வோதய மண்டலின் செயலாளர்; அகில இந்திய சர்வோதய மண்டலின் நிர்வாகக் குழு உறுப்பினர்; இளைஞர் முகாம், காந்திய பிரச்சார யாத்திரைகள், படக் காட்சி, கண்காட்சி என்று தமிழகம் முழுவதும் சுற்றி, இளைஞர்களிடையே காந்தி பற்றிய தெளிவான புரிதலை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளார். ‘தமிழர், தமிழ்நாடு, காந்தி’ எனும் சிறப்பு புகைப்படக் கண்காட்சியைப் பிற காந்திய அன்பர்களுடன் இணைந்து பல்வேறு இடங்களில் நடத்தி வருகிறார். பொதிகை தொலைக்காட்சியில் கடந்த ஒன்றரை வருடங்களாக ‘உலக உத்தமரின் உயரிய சிந்தனைகள்’ என்ற பகுதியில் காந்தியடிகளைப் பற்றிய செய்திகளைப் பகிர்ந்து வந்துள்ளார்.
காந்தியத்தில் ஆழ்ந்து தோய்ந்த அ.அண்ணாமலை, காந்தியம் தொடர்பான நம் கேள்விகளுக்குப் பதில் அளிக்க இசைந்துள்ளார். அவரிடம் அண்மைக் காலத்தில் கேட்கப்பட்ட சில கேள்விகள் வருமாறு:
கேள்வி 1:
வாடிக்கையாளரே நம்முடைய வியாபாரத்தின் முக்கிய நபர்;
அவர் நம்மை சார்ந்து இல்லை;
நாம்தான் அவரைச் சார்ந்து இருக்கிறோம்.
அவர் நம்முடைய வியாபாரத்திற்கு இடையூறு செய்பவர் அல்ல;
நம் வியாபாரமே அவருக்காகத்தான்.
நம் வியாபாரத்திற்கு அவர் அந்நியரல்லர்;
அவருடன்தான் நம் வியாபாரமே உள்ளது.
நாம் அவருக்கு உதவி புரியவில்லை;
அவர்தான், சேவை செய்யும் வாய்ப்பை நமக்களிப்பவர்
இது ஒரு அருமையான கருத்து. காந்தியடிகள் கூறியதாகப் பல இடங்களில் பார்க்கிறோம். உண்மையிலேயே இது காந்தியடிகளின் வார்த்தைகளா? ஆம் எனில் எந்தப் புத்தகத்தில் இதனைக் காணலாம்?
பதில்: நிச்சயமாக இது ஒரு நல்ல கருத்துத்தான். ஆனால் இது காந்தியடிகளின் வார்த்தைகள் அல்ல. அதே போல் அவருடைய திரட்டப்பட்ட 100 ஆங்கிலத் தொகுதிகள் அடங்கிய புத்தகங்கள் எதிலும் இவை இல்லை.
===============================================
கேள்வி 2:
மகாத்மா காந்தியின் கடைசி உண்ணாவிரதம் இந்திய அரசாங்கம் பாகிஸ்தானுக்கு ரூ.55 கோடி கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக முஸ்லீம்களுக்கு ஆதரவாக இருந்ததாகும். இது இந்திய அரசைப் பணம் கொடுக்க நிர்ப்பந்தம் செய்தது போன்ற செயல்தானே?
பதில்: 1947, செப்டம்பரில் கல்கத்தாவிலிருந்து காந்தியடிகள் டெல்லிக்கு வந்தார். அங்கிருந்து கலவர பூமியான பஞ்சாபில் அமைதி ஏற்படுத்துவதற்காக அங்குச் செல்லத் திட்டமிட்டிருந்தார். சர்தார் படேல் காந்தியடிகளைச் சந்தித்து டெல்லியில் நிலவும் நிலையை விளக்கினார். ஆகவே, அமைதிக்காகவும், மத ஒற்றுமைக்காகவும், உண்ணாவிரதம் இருக்க முடிவு செய்தார் காந்தி. ஆதலால், டெல்லியில் அமைதி ஏற்படுத்த வேண்டி மேற்கொண்ட உண்ணாவிரதம்தானே தவிர, பாகிஸ்தானுக்கு ரூ.55 கோடி தரவேண்டும் என்பதற்காக அந்த உண்ணாவிரதத்தைக் காந்தியடிகள் மேற்கொள்ளவில்லை. அதனால் இந்திய அரசை எந்தவிதமான நிர்பந்தமும் காந்தி செய்யவில்லை என்பதுதான் வரலாறு நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை.
பிரிவினையின்போது நம்மிடையே ஏற்பட்ட ஒப்பந்தம்:
இந்தியா ரூ.55 கோடியை பாகிஸ்தானுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற ஒப்பந்தப்படி ரூ.20 கோடி ஏற்கெனவே கொடுத்தாகி விட்டது. ஆனால் பாகிஸ்தான் இராணுவ உதவியுடன் காஷ்மீரில் ஆக்கிரமிப்பு நடத்தியதால் இந்திய அரசு இரண்டாவது தவணைத் தொகையை நிறுத்தி வைக்க முடிவு செய்தது. இது இரு தரப்பும் இணைந்து ஒப்புக்கொண்டதை மீறும் செயலாகும் என்று மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு இந்த விஷயத்தைக் காந்தியடிகளின் பார்வைக்குக் கொண்டு சென்றார்.
கண்ணுக்குக் கண் என்ற சித்தாந்தத்தை எப்பொழுதும் எதிர்த்து வந்த காந்தியடிகள், தார்மீக அடிப்படையில் இந்திய அரசின் முடிவை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆகவே காந்தியடிகளின் இந்த நிலைப்பாட்டை, சில தீய சக்திகள் அவர் சமூக அமைதிக்காக இருந்த உண்ணாவிரதத்துடன் திட்டமிட்டே இணைத்து இவ்வாறான செய்தியைப் பரப்பினார்கள்.
உண்ணாவிரதம் பற்றிய உண்மைகள்:
தில்லியில் நடந்து கொண்டிருக்கும் வன்முறைகள் மறைய காந்தியடிகள் உண்ணாவிரதம் இருக்கப் போகிறார் என்றவுடன் டாக்டர் சுசீலா நய்யார், தன் சகோதரரும் காந்தியடிகளின் செயலாளருமான பியாரிலாலை சந்தித்துப் பேசுகிறார். அப்போது பேசப்பட்ட விஷயங்களில் ரூ.55 கோடி பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
* உண்ணாவிரத அறிவிப்பை 12ஆம் தேதி நடந்த பிரார்த்தனைக் கூட்டத்தில் காந்தியடிகள் வெளியிட்டார். அப்பொழுதும் இதைப் பற்றி அவர் பேசவில்லை.
* அதே போல், 13ஆம் தேதி நடந்த கூட்டத்திலும் எதுவும் பேசவில்லை.
* 15ஆம் தேதி அவருடைய உண்ணாவிரதம் பற்றிக் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்கு அவர் அளித்த பதிலிலும் இதுபற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. அரசு வெளியிட்ட பத்திரிகைக் குறிப்பிலும் இதுபற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
* டாக்டர் இராஜேந்திர பிரசாத் தலைமையில் காந்தியடிகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய குழு கொடுத்த வாக்குறுதிகளிலும் இவை இடம்பெறவில்லை. இவ்வளவு சாட்சியங்கள் இருந்தும், காந்தியடிகள் ரூ.55 கோடி பாகிஸ்தானுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் உண்ணாவிரதம் இருந்தார் என்று கூறுவது வெறும் அவதூறுதானே தவிர அது உண்மைக்கு முற்றும் புறம்பானது.
===============================================
கேள்வி 3:
நேதாஜிதான் காங்கிரஸின் உண்மையான ஹீரோ. காந்தியடிகள் அவருடைய தலைமையைக் கேள்விக்கு உள்ளாக்கி காங்கிரஸை விட்டுப் போவதற்குக் காரணமாக இருந்தார் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். இதில் உங்களுடைய கருத்து என்ன?
பதில்: நேதாஜி சுபாஸ் சந்திர போஸ் 1938இல் நடந்த ஹரிபுரா காங்கிரஸ் மகாநாட்டில் ஒருமனதாக முன்மொழியப்பட்டார். அதே போல காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டிக்கான உறுப்பினர்களும் நியமிக்கப்பட்டார்கள். நேதாஜி தலைவரானவுடன் காங்கிரஸ் கட்சியின் கொள்கைகளையும், திட்டங்களையும், அதனுடைய அகிம்சைப் போராட்டத்தின் ஏற்புடைமை பற்றியும் மாறுபாடான கருத்துகளைப் பேசி வந்தார். மிகவும் வெளிப்படையாக இதையெல்லாம்
விவாதித்தாலும் காங்கிரஸ் பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள் இதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஏனென்றால் அவர்கள் பெரும்பாலும் காந்தியடிகளின் ஆதரவு நிலையை எடுத்தவர்கள்.
ஓராண்டுக்குப் பின், 1939இல் திரிபுரியில் காங்கிரஸ் பொதுக் குழு கூடியது. மீண்டும் தலைவராக நேதாஜி விரும்பினார். மௌலானா அபுல்கலாம் ஆசாத் தாமும்போட்டியிடுவதாக அறிவித்து விட்டார். ஆனால் காந்தியடிகள் பட்டாபி சீத்தாராமையாவைத் தலைவராக்க விரும்பினார். நேதாஜி, மௌலானா, பட்டாபி மூவரும் தலைவருக்கான தேர்தல் களத்தில் இறங்கினார்கள். கடைசி நேரத்தில் மௌலானா வாபஸ் வாங்கி பட்டாபியை ஆதரித்து விட்டார். ஓட்டெடுப்பு நடத்தப்பட்டு நேதாஜி வெற்றிப் பெற்றார்.
தலைவராக காங்கிரஸின் பெரும்பாலோர் ஆதரவுடன் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்ற நேதாஜி, செயற்குழுவின் வழிகாட்டுதலுடன் செயல்பட வேண்டும். ஆனால் செயற்குழு உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலோர் காந்தியடிகளின் ஆதரவாளர்கள். எனவே காந்தியடிகள், ‘சீத்தாராமையாவின் தோல்வி என்னுடைய தோல்வி. புதிய தலைவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பதால் தற்போதைய செயற்குழு உறுப்பினர்கள் பதவி விலக வேண்டும். அப்போதுதான் நேதாஜி தன்னுடைய கருத்துக்கு உடன்பட்டவர்களைச் செயற்குழுவில் சேர்த்து காங்கிரஸ் இயக்கத்தை நடத்த முடியும்’ என்று கூறினார்.
காந்தியடிகள் இக்கருத்தைத் தெரிவிப்பதற்கு மற்றொரு காரணம் உண்டு. அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர்கள் நேதாஜியைத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தபின், காந்தியடிகள் மீதும் காங்கிரஸ் இதுவரை கடைப்பிடித்து வந்து கொள்கை மீதும் எங்களுக்குப் பூரணமான நம்பிக்கை உள்ளது என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றினர். இத்தகைய முரண்பாடான நிலைதான் காந்தியடிகள் நிர்வாகக்குழு உறுப்பினர்களைப் பதவி விலக வற்புறுத்தியது. நாம் ஒன்றை மறந்துவிடக்கூடாது. அவர்களுக்கு இடையே கருத்து மாறுபாடுகள் இருந்தது. ஆனால் அவர்களுக்கிடையே இருந்த உறவு அற்புதமானது. இன்றைய தலைமுறையினரான நாம் அதைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
காந்திக்கு தாகூர் இதுபற்றி கடிதம் எழுதுகிறார். அதற்கு காந்தி அளித்துள்ள பதிலில் ‘எங்கள் இருவருக்கும் கருத்தில் முரண்பாடு உள்ளது. உறவில் அல்ல. நேதாஜி என்றைக்கும் என்னுடைய மகன்தான்’ என்றார். அதேபோல 1944, ஜூன் 4ஆம் நாள் ரங்கூனில் இருந்து ‘ஆசாத் ஹிந்த் வானொலி’ மூலம் பேசிய நேதாஜி, காந்தியடிகளை ‘இந்தியாவின் தந்தை’ என்று அழைத்தார். ‘உங்களுடைய வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் மூலமாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சி இந்தியாவை விட்டு அகன்றுவிட்டாலோ அல்லது உங்களுடைய திட்டங்கள் வெற்றி பெற்றாலோ அதற்காக எங்களைவிட மகிழ்ச்சி அடைபவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது’ என்றும் தெரிவித்தார்.
மேலும் நேதாஜி, ‘மேலே சொன்ன விஷயங்கள் தற்போது நடைபெறாது என்ற ஊகத்தின் அடிப்படையில்தான் நாங்கள் எங்களுடைய போராட்டத்தைத் தொடருகிறோம். விடுதலைக்கான இந்தப் புனிதப் போரில் இந்தியாவின் தந்தையாகிய உங்களுடைய ஆசிர்வாதத்தையும் வாழ்த்துகளையும் வேண்டி நிற்கிறோம்’ என்றும் உரையாற்றினார்.ய
மேலே உள்ள நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கும்போது, தன் கருத்துகளுக்கும், கொள்கைகளுக்கும், தனியான அமைப்பு ஒன்றை ஏற்படுத்தி வழிநடத்தினால்தான் நமது இலக்கான சுதந்திரத்தை அடைய முடியும் என்ற எண்ணம் நேதாஜிக்கு வந்ததால்தான் காங்கிரஸை விட்டு விலகும் முடிவை எடுத்திருக்க வேண்டுமே தவிர, அதற்குக் காந்தி தான் காரணம் என்ற வாதத்தில் உண்மை இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
நன்றி -சென்னை ஆன்லைன்
வணக்கம்.
நிகழ்ச்சியை நேரலையாய்க் காண்லாம்:
https://facebook.com/chicagotamilsangam
https://youtube.com/chicagotamilsangam
அக்டோபர் 2, 2021, இரவு 8.30 மணி (இந்திய நேரம்)
அன்புடன்,
ரமணன்
தமிழர் பலரும் மறந்துவிட்ட தவலை வடையைச் செய்வது எப்படி? இதோ செய்து காட்டுகிறார், சுதா மாதவன். உங்கள் வீட்டில் செய்து பாருங்கள். உங்கள் கருத்துகளைப் பகிருங்கள். படப்பதிவு, சகஸ்ரா அஜய்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
சந்திப்பு – ஓவியர் ஸ்யாம், அண்ணாகண்ணன்
ஓவியர் ஜெயராஜ் நேர்காணலின் இரண்டாவது பகுதி. பனியன் வாசகங்கள் முதல் பெண்களின் அனாடமி வரை பல்வேறு கேள்விகளுக்கு இதில் பதில் அளித்துள்ளார்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
ஆஸ்திரேலியா
ஓடிய கால்கள் உழைத்திட்ட கைகள்
தேடியே செல்வம் திரட்டிய உள்ளம்
வாடியே நில்லா வதங்கிடா வதனம்
வதங்கியே மூலை இருப்பது முறையா?
தூக்கிய சுமைகள் சுகமென எண்ணி
சாப்பிடு நேரம் தனையுமே மறந்து
காப்பிடு நோக்கில் களிப்புற்ற உள்ளம்
கண்ணீரை உகுப்பது கருணையின் நிலையா?
தடுக்கியே விழுவதைத் தடுத்திட நினைத்து
அணைத்திடும் நோக்கில் அன்பினைச் சொரிந்து
விடுப்புகள் இழந்து விருந்துகள் கொடுத்த
வியப்புடை உள்ளம் வேதனை உறுவதா?
விடியலை வழங்க விரைத்திட்டார் நாளும்
தலையிடி என்று தவிர்த்திலார் வாழ்வில்
உலையிடை பட்ட இரும்பென உருகி
உழைத்தவர் இப்போ உழலுறார் வாழ்வில்
தோளினில் ஏற்றிச் சாமியைக் காட்டினார்
தோழனாய் மாறி சுறுசுறுப் பூட்டினார்
வாழ்வினில் வசந்தம் காட்டிட முனைந்தார்
வதங்கிய நிலையில் இருப்பது முறையா?
கைப்பிடித் தழைத்து பள்ளியில் சேர்த்தார்
கணக்கெழுத் தென்று பலபல காட்டினார்
மெய்யினில் வருத்தம் மேவிடா நின்றார்
மேதினி மீதினில் விக்கித்து நிற்கிறார்
கற்பனை பலபல கண்டுமே நின்றார்
கற்றவர் அவையினில் நிற்கவும் வைத்தார்
நிற்பதும் நடப்பதும் நெஞ்சுரம் என்றார்
நிற்கவே முடியா நிலையினில் இப்போ
பள்ளியின் வாசலைப் பார்த்துமே நிற்பார்
துள்ளியே வந்ததும் தூக்கியே கொஞ்சுவார்
அள்ளியே அணைத்து அன்பினைப் பொழிவார்
அள்ளியே அணைத்திடா அவரிப்போ தவிக்கிறார்
அம்மாவும் அப்பாவும் பாட்டியும் தாத்தாவும்
அன்புடை மாமியும் மாமாவும் இப்போ
அழகெலாம் குலைந்து அயர்விலே உழன்று
ஆறுதல் தேடுறார் அவர்நிலை உணர்வோம்
காவோலை விழுவதும் குருத்தோலை சிரிப்பதும்
காதாலே கேட்கக் களிப்பாக இருக்கும்
காலத்தின் மாற்றம் எப்போதும் நிகழும்
களிப்பினைத் தந்தவர் கண்ணீரைத் துடைப்போம்
முதுமையில் இருப்பார் முதுசொம் ஆவர்
ஒதுக்கிட நினைத்தல் உயர்குணம் அன்று
அவரது ஆசியை அனைவரும் பெறுவோம்
ஆண்டவன் நமக்கு அருளினை அளிப்பான்
நிர்மலா ராகவன்
“அவன் மகா கஞ்சன்!”
“சிடுமூஞ்சி!”
இவ்வாறு, பார்ப்பவர்களையெல்லாம் தாறுமாறாக எடைபோடுவது மனிதனுடன் பிறந்த குணமென்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது.
பிறர் ஏன் அப்படி இருக்கிறார்கள் என்று சற்றே யோசித்தால், மனம்போனபடி பழிக்கத் தோன்றாது.
ஏன் கஞ்சத்தனம்?
இப்படி யோசிக்கலாமே! கருமித்தனமாக இருப்பவருக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. இறுதிக்காலத்தில் யாரை நாடுவது என்ற பயத்தில், இயன்றவரை சேமித்துவைக்கிறார்.
நீண்ட காலம் நெருங்கிப் பழகியபின்னரும் ஒருவரை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது இயலாத காரியம்.
அப்படியிருக்க, சில நிமிடங்களே பழகிவிட்டு, ஒருவரைக் குறைகூறுவது என்ன நியாயம்?
பலவிதமான சூழ்நிலைகளில் அவர் எப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்று கவனித்தால்தான் ஒருவரது குணத்தைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.
கதை
எங்களுக்குத் தெரிந்த ஒரு கடைக்காரரின் முகம் எப்போதும் கடுகடுவென்று இருக்கும். இசை சம்பந்தமான சாமான்கள் அவர் கடையில்தான் கிடைத்ததால், போகவேண்டிய நிலைமை.
பல வருடங்கள் பழகியபின்னர், `இவர் முகத்தில் சிரிப்பே கிடையாது. வியாபாரம் நன்றாகத்தானே நடக்கிறது!’ என்று எங்களுக்குள் சொல்லிக்கொள்வோம்.
ஒரு நாள் தினசரியைப் பார்த்தபோது, அவரது மரணச்செய்தியை அறிய நேரிட்டது. `நீண்ட காலம் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார்,’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.
எங்களுக்கு மிகுந்த குற்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.
தான் இறக்கப்போகிறோம் என்று புரிந்துதான் சிரிப்பை இழந்தாரா? அல்லது, தீராத உடல்நோவினாலா?
தெரிந்தவரோ, தெரியாதவரோ, எவரைப் பார்த்தாலும், அவரவர் பின்னணியைப் பொறுத்து ஏதாவது அபிப்ராயம் எழும். இது இயற்கை. ஆனால், அதை உரக்க வெளியிடாது, கவனிப்பதுடன் நிறுத்திக் கொண்டிருக்கலாமே என்று தோன்றியது.
`நாம் அவரைவிட மேலானவர்!’ என்ற அற்பதிருப்தி எழ அப்படிச் செய்கிறோமோ?
நாம் மட்டும் குற்றமற்றவரா?
எதற்காகப் பிறரிடம் குற்றம் கண்டுபிடிப்பது?
சிலரைப் பார்த்தவுடன் உடனே நல்ல அபிப்ராயம் எழுகிறது.
“அவர் ரொம்ப நல்லமாதிரி. எல்லாரிடமும் அருமையாகப் பழகுவார்!”
எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன், கலகலப்பாகப் பழகுவதால் ஒருவர் நல்லவராகிவிடுவாரா? நாம் அவரை நல்லவிதமாக நினைக்கவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அத்தகைய பிம்பத்தை உண்டாக்குகிறாரோ, என்னவோ!
விமானப் பணிப்பெண்கள் எப்போதும் தம் முகத்தில் புன்னகையைத் தவழ விட்டுக்கொண்டு இருப்பார்கள். அதற்கான காரணத்தை ஒரு ஆண் பணியாளர் என்னிடம் கூறியது: “சிலர் விமானத்தில் பயணிப்பதற்குப் பல வருடங்களாகச் சேமிப்பார்கள். தம்மை உயர்வாக எண்ணிக்கொண்டு, எங்களிடம் அதிகாரமாக நடப்பார்கள். அது புரிந்து, நாங்களும் சிரிப்பு மாறாது நடந்துகொள்வோம்!”
கதை
விருந்தினராக உறவினர் ஒருவர் வீட்டுக்குப் போய், ஒரே ஒரு நாள் தங்கியிருந்தாள் சியாமளா.
அந்த இல்லத்தரசி, பார்கவி, கணவரையும் அவருடைய தாயையும் மதிப்பதேயில்லை என்று மற்ற உறவினர்களிடம் கதை கதையாகச் சொன்னாள்.
ஓயாமல் பிறரைப் பற்றித் தாறுமாறாகப் பேசுகிறவர், தன்னைப் பற்றியும் யாராவது அப்படிப் பேசுவார்களா என்று யோசிப்பதில்லை.
நான் அவளுடைய கணிப்பை ஏற்கவில்லை. திருமணத்திற்குப்பின் ஒரேயடியாக அடங்கிப்போய், மகிழ்ச்சியை இழந்தவள் சியாமளா.
பிறரது போக்கில் நாம் குற்றம் கண்டுபிடித்துக்கொண்டே இருந்தால், அவர்களிடம் எப்படி அன்பு செலுத்தமுடியும்?
நாம் பிறரைப் பழித்துப் பேசாவிட்டால், நம்மைப் பற்றிப் பிறர் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்ற கவலை எழாது.
பார்கவியின் மாமியார் அவளைப் படாதபாடு படுத்தியது உறவினர் அனைவரும் அறிந்ததுதான். அவள் செய்தது எல்லாவற்றிலும் குற்றம் கண்டுபிடிப்பது, தன் அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்த பலபேருக்கு முன்னிலையில் மட்டம் தட்டுவது என்று நடந்துகொண்டாள்.
`எப்போது, எந்த அவமானத்தைத் தாங்க நேரிடுமோ!’ என்றெழுந்த பயத்தைத் தாளமுடியாது போக, பார்கவியின் உடல்நிலை சீர்கெட்டது.
கணவனும் ஆதரவாக இருக்கவில்லை. “நீதான் அடங்கிப்போயேன். என் அம்மாவைப் பிடிக்கவில்லை என்றால், என்னையும் பிடிக்கவில்லை என்றுதான் அர்த்தம்!” என்று அவளை அடக்கினான்.
கவுன்செலிங் முறைப்படி, துணிச்சலாக நடப்பது எப்படி என்று கற்றாள் பார்கவி.
`கெஞ்சினால் மிஞ்சுவார், மிஞ்சினால் கெஞ்சுவார்,’ என்பதுபோல், அவளுடைய கை ஓங்க, மாமியார் அடங்கிப்போனாள்.
பார்ப்பவர்களுக்கு அத்தகைய போக்கு தவறாகப்படலாம். ஆனால், பயத்திலேயே அமிழ்ந்துவிடாது இருக்க அவளுக்கு வேறு வழி தெரியவிலை.
நம்மைவிடத் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவர்களை ஏளனம் செய்யத் தோன்றுவதுபோல், வெற்றி பெற்றவர்களைப் பார்த்துப் பிரமிக்கத் தோன்றுகிறது. அவர்கள் எத்தனை உழைத்திருப்பார்கள், என்னென்ன தடைகளைக் கடந்து வந்திருப்பார்கள்!
ஆனால், அவர்களையும் விட்டுவைப்பதில்லை இன்றைய இணையதளம். புகழ்பெற்றவர்கள் என்னென்ன தவறு செய்கிறார்கள் என்று தேடிக் கண்டுபிடித்து, உலகெங்கும் பரப்புகிறது.
அவர்களும் மனிதர்கள்தாமே?
குற்றங்கள் புரிந்ததால் திறமையற்றவர்கள் என்றாகிவிடுமா?
ஐயையோ! எவ்வளவு சின்னப்பெண்!
கதை
நானும் என் மகளும் பாங்காக்கைச் சுற்றிப்பார்க்கச் சென்றிருந்தோம். ஒரு சாப்பாட்டுக்கடையில் ஒரு இளம்பெண்ணின் கிளுகிளுப்பான சிரிப்பு ஒலித்துக்கொண்டே இருக்க, ஆர்வத்தை அடக்கமுடியாது, நான் திரும்பிப் பார்த்தேன்.
அப்பெண்ணுக்குப் பதினைந்து வயதுக்குமேல் இராது. அவளுடன் மிக நெருக்கமாக முப்பது வயது மதிக்கத் தகுந்த இரு ஆண்கள். அவளுடைய தொழில் இன்னதென்று புரிய, எனக்கு உண்டான அதிர்ச்சி என் கண்களில் வெளிப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதன் எதிரொலியாக, அவள் முகத்தில் ஆழ்ந்த வருத்தம் படர்ந்தது.
சில கணங்களே நடந்த அந்த நாடகத்தை என் மகளுடன் பகிர்ந்துகொண்டபோது, “இது அவளுடைய தொழில். அப்படி ஒன்றும் எளிதானதுமல்ல. இதில் ஈடுபட்ட ஒவ்வொரு பெண்ணும் இருமுறையாவது பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு ஆளாவாள்,” என்று சிறிது ஆத்திரத்துடன் விளக்கினாள்.
அருகிலுள்ள கிராமங்களில் மிகவும் ஏழ்மையான நிலையில் உள்ள குடும்பத்தினர், தெரிந்தே தம் மகளை பாலியல் தொழிலுக்காக தலைநகருக்கு அனுப்புகிறார்களாம்.
அப்பெண்ணின் இடத்தில் என்னைப் பொருத்திப் பார்க்காததால் ஏற்பட்ட தவறு புரிந்தது. கணவன், குழந்தை, தனக்கென ஆதரவாக ஒரு குடும்பம் என்ற ஆசைகள் அப்பெண்ணிற்கு மட்டும் இருந்திருக்காதா! எல்லாம் வெறும் கனவாகிப்போக, குடும்பத்திற்கென உழைக்கிறாள், பாவம்!
“அப்பெண் செலவாளி!”
கணவனது சம்பாத்தியத்தில் தான் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் செலவழிக்கலாமே என்ற சுதந்திர உணர்வுடன் செயல்படும் பெண்கள் பிறரது கண்டனத்திற்கு ஆளாவார்கள்.
இப்படி யோசிக்கலாமே! தாய்வீட்டில் வளர்கையில் பொருளாதார வசதி குறைவாக இருந்திருக்கலாம்.
இரு கதைகள்
`என்ன, இப்படிக் குழந்தை வளர்க்கிறாளே!’ என்று அநேகமாக எல்லா உறவினர் பெண்களையும் கேலி பேசுவாள் சௌந்தரி — அவர்கள் பின்னால்தான்!
சௌந்தரி ஒரு முதிர்கன்னி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தனக்குக் கிடைக்காத புத்திரபாக்கியம் அவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கிறதே என்ற மனப்பொருமல் இவ்வாறு வெளியாகியிருக்கிறது. குழந்தைகளை வளர்த்துப்பார்த்தால்தானே தெரியும் அதிலுள்ள சிரமங்கள்!
தான் மட்டும் கற்பின் சிகரம், தன் பெண்கள் ஆண்களைப் பார்த்தாலே பயந்து ஓடுவார்கள் என்று ஓயாமல் பெருமை பேசுவாள் கற்பகம். அவளைப் பொறுத்தவரை, ஆண்களுடன் சிரித்துப் பேசும் பெண்கள் ஒழுக்கம் கெட்டவர்கள்.
பிறரிடம் குற்றம் கண்டுபிடித்து, அதை விரிவாகக் கூறினால், தாம் சொல்வதைப் பிறர் ஆர்வத்துடன் கவனிப்பார்கள் என்று நடப்பவர்கள் இவ்விருவரும்.
இப்போக்கால் மன இறுக்கம் கூடி, உடல்நிலையைப் பாதித்துவிடுகிறது.
இந்த இரு பெண்மணிகளும் தம் இறுதிக்காலத்தில் நகரவும், பேசவும் முடியாது ஏதேதோ நோய்கள். யாரும் அவர்களுக்காகப் பரிதாபப்படவுமில்லை.
கதை
அதிகம் படித்து, பெரிய உத்தியோகம் வகிக்கும் பெருமை மைத்துனர்களுக்கு. அவர்கள் வீட்டு மாப்பிள்ளை படித்தவராக இருந்தாலும், கிராமப்புறத்தவர். அதிலும், பெரும்பணக்காரர்.
மைத்துனர்களுக்கு அவரைக் கண்டால் ஏளனம். அவருடைய கடவுள் பக்தி, நியமங்கள் ஆகியவை கேலிப்பொருட்களாக ஆயின. ஆனால், அவரைத் தூற்றியவர்களைப்போல் இல்லாது, இறுதிவரை ஆரோக்கியத்துடன் வாழ்ந்தார்.
பெற்றோரின் பேச்சும் நடத்தையும் அவர்கள் பிள்ளைகளையும் பாதித்தது.
பக்தியும் ஒழுக்கமும் நிறைந்தவருடைய குழந்தைகள் வாழ்வில் சிறக்க, மைத்துனர்களின் குழந்தைகள் என்னென்னவோ துயரங்களை அனுபவித்தார்கள்.
நாம் பிறரைப்பற்றி ஏதாவது சொல்லியே ஆகவேண்டுமென்றால், அது அவர்களுக்கு உபயோகமாக இருக்கவேண்டாமா?
மகாகவி பாரதியாரின் நினைவு நூற்றாண்டில் அவர் இயற்றிய பாடல்களைத் தொடர்ந்து இசைப்பாடலாக வலையேற்றி வருகிறோம். இதோ, அவரது அழியாப் புகழ்பெற்ற அமர கீதம், ‘தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை’. மாயக் கண்ணனின் லீலா விநோதங்களை அனுபவித்துக் கொண்டாடுகிறார் பாரதியார். வண்ணமயமான இந்தப் பாடலைக் கிருஷ்ணகுமார் குரலில் கேட்டு மகிழுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
வணக்கம்!
காலங்களில் அவன் வசந்தம் – 70 ஆவது நிகழ்ச்சி.
செப்டம்பர் 30, வியாழக்கிழமை, மாலை 6.30 மணிக்கு.
இந்த முறை சிறப்பு விருந்தினர் யாரும் பங்கு கொள்ளவில்லை. தனியாட்டம்தான்! தாங்குவீர்கள்தானே??!!
நிகழ்ச்சியைக் காண:
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நேரலை: https://www.youtube.com/watch?v=EUPJi1XNgO0
புதுயுகம் முகநூல் நேரலை: https://www.facebook.com/255637074538822/posts/3677795312322964/?d=n
அன்புடன்,
ரமணன்
பிளேடு விற்பனையில் கொடிகட்டிப் பறக்கும் கில்லெட் இப்படிச் செய்யலாமா? அங்கீகரிக்கப்பட்ட நிதி ஆலோசகர் ராமகிருஷ்ணன் நாயக் அவர்களுடன் ஓர் உரையாடல். உங்களுக்கு ஏதும் ஐயம் இருந்தால் கேளுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
திருப்பூர் பல்லடம் சாலை குன்னங்கல் கிராமத்தில் அமைந்திருக்கும் டாப்லைட் நூலகத்தின் நான்காம் ஆண்டுத் தொடக்க விழா, ஞாயிறு மாலை நடைபெற்றது. டாப்லைட் பின்னலாடை நிறுவன உரிமையாளரும் நூலக ஸ்தாபனருமான வேலுச்சாமி, விழாவுக்குத் தலைமை தாங்கினார்.
உள்ளூர்ப் பிரமுகர்கள், நூலகத்தின் சிறந்த பயன்பாட்டையும் பொதுமக்களின் உபயோகத்தையும் பாராட்டிப் பேசினர். மருத்துவர் பல்லடம் பாலமுரளி, பாலு மணியக்காரர், ஆல்வின் வெள்ளியங்கிரி முத்துபாரதி, வெஸ்மேன் சேகரன், கவுசல்யா தேவி, ஆ.அருணாச்சலம், சுப்ரபாரதிமணியன், மணிநாதன், ஆசிரியர் ரணதேவ், வேல்முருகன் உட்பட, பலர் கலந்து கொண்டனர்.
மிருதுளா நடராஜன் ”தமிழக அரசியல் வரலாறு” நூல் பற்றியும், சரோஜினி “இவர்கள் வென்றது இப்படித்தான்” –சுயமுன்னேற்ற நூல் பற்றியும், டாப்லைட் வேலுச்சாமி மரபுக் கவிஞரும், பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தராக விளங்கியவருமான வா.செ.குழந்தைசாமியின் ”குலோத்துங்கன் கவிதைகள்” நூலையும் ஆய்வு செய்து பேசினர்.
சுப்ரபாரதிமணியன், நோபல் பரிசு பெற்றவர் குறித்த ”வங்காரி மத்தாயும் சுற்றுச்சூழலும்“ என்ற தலைப்பில் பேசினார். என்.சொக்கன் எழுதிய “அண்ணாந்து பார்“ என்ற சி.என்.அண்ணாதுரை பற்றிய நூல் குறித்து மாணவர் இளையபாரதி, Kids who came from space நூல் பற்றி மாணவர் அனிருத் மற்றும் பள்ளி மாணவர்கள் பலரும் பேசினர். பல்லடம் தமிழ்ச்சங்க நிர்வாகிகள் கலந்து கொண்டனர். சிறுவர்களின் கதை சொல்லல் நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. நூலகப் பொறுப்பாளர் மணிநாதன், விழா ஏற்பாடுகளைச் செய்திருந்தார்.
திருப்பூர் குன்னங்கல் பாளையத்தில் அமைந்துள்ள டாப்லைட் நூலகம், டாப்லைட் பின்னலாடை நிறுவன உரிமையாளரும் நூலக ஸ்தாபனருமான வேலுச்சாமி அவரின் பெற்றோர் வசித்து வந்த 20 செண்ட் வீட்டைப் பொதுமக்கள் உபயோகத்திற்காக நூலாமாக மாற்றியுள்ளார். நூலகத்தை ஒட்டிய 8 ஏக்கர் நிலத்தில் அபூர்வமான 55 மரங்களை நட்டுப் பராமரித்து வருகிறார். ஏடகத்தின் கானகம் என்ற பெயரில் அமைந்துள்ள தோட்டம் பல அபூர்வ மரங்களையும் செடிகளையும் கொண்டுள்ளது. மியாவாக்கி முறையில் செடி, மரங்களை அந்த நிலத்தில் வளர்த்துப் பராமரித்து வருகிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மாணவர்களுக்கும் ஆய்வாளர்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் பயன்படும் வகையில் இந்த டாப்லைட் நூலகம் அமைந்துள்ளது.
திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி
வரலாறு
மானக்கஞ்சாறர்பணிவுடையார்; பாம்புடன், மதியையும் அணிந்த சடையை உடைய சிவபெருமானுக்குத் தொண்டாற்றும் பேறுடையவராய், அப்பெருமானுக்கே ஏவல் செய்யும் செயலை ஏற்றவர். பெருகி வரும் செல்வம் முழுவதையும் நதியணிந்த சடையாரின் அடியாராம் செல்வ முடையாரின் நேரில் சொல்லுமுன், குறிப்பறிந்து கொடுப்பவர். அவருக்கு மகப்பேறின்மையால் திருவடிகளை யன்றி வேறு ஏதும் நினையாமல் மகவு பெற எண்ணி மனத்தால் வணங்கினார்.
அவர் மனைவியார் வினைப்பயன் நீக்க உதவும் பெண்மகவை ஈன்றார். அந்த மகிழ்ச்சியால் மங்கல இசை முழங்கி ஊரே மகிழ்ந்தது. சிவனடியார்க் கெல்லாம் அளவில்லாத செல்வத்தை வாரி வழங்கி அம்மகவை வளர்த்தார். அக்குழந்தை வண்டுகள் மொய்க்கும் சுருண்ட கூந்தலுடன், காதில் குழை யுடன், மேகலை அணிந்த சிற்றாடையுடன் கிண்கிணி அசையும் பாதங்களுடன், கைகளால் அரவணைத்து மகிழும் தாதியர் நடுவே வளர்ந்தது. அமுதம் போன்ற அம்மகள், இல்ல முகப்பில் மணல் வீடு அமைத்து, கிண்கிணி ஆட ஆடற்கலை பயின்று. மார்பு எழும் பருவத்தை அடைந்தார். அழகு வெளிப்பட, முத்துப் பற்களுடன், தளிர் போன்ற கரங்களுடன் இடையை மார்பு வருத்தும் மணப்பருவம் அடைந்தார். அவரை,
பாடல்
திருமகட்கு மேல்விளங்கும் செம்மணியின் தீபமெனும்
ஒருமகளை மண்ணுலகில் ஓங்குகுல மரபினராய்க்
கருமிடற்று மறையவனார் தமராய கழல் ஏயர்
பெருமகற்கு மகட்பேச வந்தணைந்தார் பெருமுதியோர்.
பொருள்
திருமகளுக்கு மேலாக விளங்குகின்ற செம்மணியின் விளக்குப் போன்ற ஒப்பற்ற அந்தப் பெண்மணியாரை, இவ்வுலகில் ஓங்கும் வேளாண் குலத்தில் ஒத்த மரபில் வந்தவராய்த், திருநீல கண்டத்தையுடைய வேதியராம் சிவபெருமானுக்கு அன்பராகிய வீரக்கழல் அணிந்த ஏயர்கோன் கலிக்காமனாருக்கு மணம் பேசுவதற்குப் பெருமுதியோர்கள் வந்து சேர்ந்தனர்.
விளக்கம்
திருமகட்கு மேல் விளங்கும் செம்மணியின் தீபம் என்ற தொடர், உருவாலும் திருவாலும் ஒளியாலும் அருளாலும் இலக்குமியினும் இவ்வம்மையார் மிக்கிருப்பர்; திருமகள் தரும் செல்வம் போல அழிந்துபடாது இவ்வம்மை காரணமாக வரும் செல்வம் இருகுடிக்கும் நித்தியமாகிய அருட்செல்வமாய் விளங்கிற்று; திருமகள் சிவனடியார் பணி கேட்டுத்திரியா நிற்க, இவ்வம்மையார் அருணிறைந்த அடியார்க்குத் துணைவியாராயினர்; மேலும் இவ்வம்மையாரது கற்பின் திறம் மழைக்குதவும் தன்மையுடையது என்றிவை முதலிய காரணங்களால் திருமகட்கு மேல் விளங்கும் என்றார்.
செம்மணியின் தீபம் என்ற தொடர், இயற்கையாலும் தீட்டுதல் முதலிய செயற்கையாலும் மங்காத ஒளியுடையது என்பதைக்க குறித்தது..
தீபம் என்ற சொல்லால் அன்பின் பெருமையினையும் அருளின் பெருமையினையும் எடுத்துக் காட்டாக உலகில் விளக்கும் பொருளென்பார் இவ்வம்மையாரை விளக்கு என்றுவமித்தார்.
ஒரு மகள் நாயனாரின் ஒப்பற்ற மகள்; அவளை மணமகளாகக் கொள்வது பற்றிப் பேச, குலத்தாலும் மரபாலும்ஓங்கி ஒத்து உள்ளாராய். மரபு – பெரும்பிரிவு. குலம் – அதனுட் சிறுபிரிவு. குடி – கோத்திரம் – என்பர். நாயனாரை அரசர் சேனாதிபதியாம் குடி என்றதுபார்க்க. சைவ சமய பரமாசாரியராலும் பாடப்பெற்ற பெருமை பற்றியும், ஓங்கு குலம்என்றார்.
கருமிடற்று மறையவனார் தமர் என்பது, சுற்றத்தாரைக் குறித்துப் பெரும்பாலும் வழங்கும் இச்சொல் இங்கு அன்புபூண்ட அடிமைத் திறத்தின் தொடர்பு என்ற அதன் உண்மைப் பொருள் குறித்தது.
தம்மவர் எனற்பாலது தமர் என வழங்குவதாம். தமர் – இங்கு, வழிவழி அடிமைச்சார்பு குறித்தது. தமராதலின் நம்பிகள் தூது விட்டமைபற்றிச் சினந்தனர் என்பதும் குறிப்பு.
மரபினராய் கருமிடற்று மறையவரின் தமராய் – ஒத்த குடியும், மரபும், இவற்றிற்குமேலாய்ச் சிவனடிமைத்திறமுடைமையும் என்றித்திறங்களை மகட்பேச வந்த பெருமுதியோர்.
கழல் ஏயர் பெருமகன் – கழல் – வீரக்கழல். அரசர் சேனாதிபதிக் குடியின் அடையாளம் குறித்தது. ஏயர் பெருமகன் – ஏயர்கோன், என்பது தலைவன் – என்ற பொருளில் வந்தது.
ஏயர் – இவரது குடிப்பெயராம். கேகயம் – ஒரு நாடு; கேகயர் என்பது ஏயர் என்று மருவி வழங்குவதாயிற்றென்பர் ஆராய்ச்சியாளர். இது குடிப் பெயர் என்பது , “ஏயர் கோக்குடிதான், மன்னி நீடிய வளவர் சேனாபதிக்குடியாம்” என்பதானறிக.பெருமுதியோர் – வயது நிறைந்த அனுபவத்தாலும்,அறிவாலும் முதிர்ந்தவர். இவர்களே இருதிறத்தார்க்கும் பொருந்துவனவற்றைத் தக்கபடி எடுத்து உரைத்து மணம் பொருந்த வைக்க வல்லவர்களாதலின் இன்னோரை அனுப்பி மணம் பேசுதல் முன்னாள் வழக்கு. இவர்கள் வயதால் மட்டுமன்றி அறிவாலும் முதிர்ந்தோர் என்பதனை வந்த முதறிவோரை என வரும்பாட்டில் கூறுவது காண்க.
இப்பாடலால் மணப்பருவம் அடைந்த மகளுக்குத் திருமணம் பேச ஏயர்குடியின் தலைவராகிய ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் உறவின் பெரியோர் வந்தனர் என்பது புலனாகும்
இங்கிலாந்தில் ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம் அமைத்துள்ள அஷ்மோலியன் அருங்காட்சியகத்தின் உள்ளே ஒரு வலம் வரலாம் வாருங்கள். இது, கலை மற்றும் தொல்லியல் துறைக்கான சிறப்பு அருங்காட்சியகம் ஆகும். ஏராளமான அரும்பொருள்களைச் சிறப்பாகப் பேணிக் காத்து வருகிறது. ‘இதில் இருக்கும் திருமங்கை ஆழ்வார் சிலை, தமிழ்நாட்டில் ஒரு கோவிலிலிருந்து திருடப்பட்டது. எனவே அதைத் திருப்பித் தர வேண்டும்’ என்று கடந்த ஆண்டு இந்திய அரசு இந்த அருங்காட்சியத்தைக் கேட்டுக்கொண்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
The Ashmolean Museum of Art and Archaeology, Oxford, England, is the world’s second university museum (after the establishment of the Kunstmuseum Basel by the University of Basel, Switzerland, in 1661) and Britain’s first public museum.
Video by Navya.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
சந்திப்பு: ஓவியர் ஸ்யாம்
ஓவியர் ஜெயராஜ், தமிழ் இதழுலகில் தடம் பதித்த சித்திரக்காரர். சிறுகதைகள், தொடர்கதைகள், படக்கதைகள், புத்தகங்கள், பாடநூல்கள்… என 64 ஆண்டுகளாகப் பல்லாயிரம் ஓவியங்களைப் படைத்து அளித்து வருகிறார். தமக்கெனத் தனிப் பாணி, முத்திரையுடன் எழில் குலுங்கும், இளமை ததும்பும் ஓவியங்களைத் தீட்டி வருகிறார். சுஜாதாவின் கணேஷ் – வசந்த், பாக்கியம் ராமசாமியின் அப்புசாமி – சீதாப்பாட்டி எனப் பல பாத்திரங்களை வாசகர்கள் மனத்தில் பளிச்சென அமர வைத்தவர். 84 வயதுடைய மூத்த ஓவியர் ஜெயராஜ் அவர்களை இளம் ஓவியர் ஸ்யாம் சந்தித்து உரையாடுகிறார். இந்தக் கலகலப்பான உரையாடலைப் பார்த்து மகிழுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
-மேகலா இராமமூர்த்தி
கும்பகருணன் இல்லத்தில் நுழைந்த அனுமன் அவனை இராவணனோ என்று ஐயுற்றுப் பின்னர் இவனுக்குத் தலை ஒருபதும் புயங்கள் இருபதும் இன்மையின் இவன் இராவணன் அல்லன் எனத்தெளிந்து தேடுதலைத் தொடர்ந்தான். அடுத்து அவன் நுழைந்தது வீடணனின் இல்லத்தில்.
உறங்கும் வீடணனைக் காண்கின்றான் அனுமன். அவ் இல்லத்தின் எண்ண அதிர்வுகளும் அலைகளும் அங்கு உறைபவன் நல்லவன்; அறத்தின்வழிப் பட்டவன் எனும் உணர்வை அனுமனுக்குள் ஏற்படுத்துகின்றன.
கருநிற அரக்கர்கள் நடுவில் வெண்ணிறங்கொண்டு வெளிப்படையாக வாழ்தல் கடினம் என்பதனால் அவர்களின் கருநிற வடிவத்தை அடைந்து, பவளத்தால் செய்யப்பட்ட கூடத்தில் பசுந்தேன் சிதறுகின்ற கற்பகப் பந்தலின்கீழ் பளிங்கால் அமைந்த மேடையில் மறைந்து வாழுகின்ற தருமம் போன்ற வீடணனை உற்றுநோக்கினான் அனுமன்.
பளிக்கு வேதிகைப் பவளத்தின் கூடத்துப் பசுந்தேன்
துளிக்கும் கற்பகப் பந்தரில் கருநிறத் தோர்பால்
வெளித்து வைகுதல்அரிதுஎன அவர்உரு மேவி
ஒளித்துவாழ்கின்ற தருமம் அன்னான்தனை உற்றான். (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5077)
அனுமன் வீடணனை அருகில்சென்று கண்டபோது, அவன் குற்றமற்ற நல்மனத்தினன்; உயர் குணத்தினன் எனும் உணர்வடைந்தான். ‘கள்ளி வயிற்றில் அகில் பிறப்பதுபோல’த் தீமையே நிறைந்துள்ள இலங்கையில் இப்படி ஓர் உயர்ந்தவனா என வியந்தபடி அங்கிருந்து அகன்றான்.
பல்வேறு மாளிகைகளைக் கடந்த அனுமன், ஆயுதம் ஏந்திய தடக்கையர், தம் பற்கள் வெளிப்பட மூதுரைகளையும் விடுகதைகளையும் பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள், வலிமையோடு காவல் தொழிலில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள் எனப் பலரையும் தாண்டிச்சென்று இந்திரனைச் சிறைவைத்தவனான இந்திரசித்தனின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்.
ஆங்கே அழகிய மகளிர் குழாத்திடை உறங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற இந்திரசித்தனைக் கண்டான்.
அவனுடைய தோற்றத்தைக் கண்ட அஞ்சனை மைந்தன், குகையில் உறங்கும் கொடுஞ்சிங்கம் போன்ற இவன், வளைந்த ஒளிமிகு பற்களையுடைய அரக்கனோ? மழுப்படை ஏந்திய சிவனின் மகனான முருகனோ? எவனோ என அறியாதிருக்கின்றேன். இளைய வீரனான இலக்குவனும் அடைக்கலமென வந்தோரை ஏந்திக் காக்கும் இராமபிரானும் மன உளைச்சல் அடையும்படி இவ்வீரனோடு நெடுநாள் போர் நிகழப் போகின்றது என உய்த்துணர்ந்தான்.
வளையும் வாள்எயிற்று அரக்கனோ கணிச்சியான் மகனோ
அளையில் வாள்அரி அனையவன் யாவனோ அறியேன்
இளைய வீரனும் ஏந்தலும் இருவரும் பலநாள்
உளைய உள்ளபோர் இவனொடும் உளது என உணர்ந்தான். (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5082)
இவனைத் துணையாகக் கொண்ட இராவணன் மூவுலகங்களையும் வென்றது அருஞ்செயல் இல்லை என்று எண்ணியவாறே அவ்விடம்விட்டு நீங்கினான்.
அடுத்து இராவணனின் காதற் கிழத்தியர் இல்லங்களிலெல்லாம் நுழைந்து தேடிக்கொண்டு சென்ற அனுமன், அவன் பட்டத்தரசியான மண்டோதரியின் மனையை அடைந்தான். மற்ற மாளிகைகளினும் அழகினும் சிறப்பினும் மேம்பட்டு அது திகழ்வதைக் கண்டு சீதாப் பிராட்டியை இராவணன் சிறை வைத்திருக்கும் மாளிகை இதுவோ என்று சிந்தித்தான்.
அரம்பையும் உருப்பசியும் ஏனைய தேவமாதரும் மண்டோதரியின் தளிர்புரை பாதங்களை வருடிவிட, அவள் துயில்கொண்டிருக்கும் நிலையை மறைந்திருந்து கண்டான் அனுமன்.
எரிகின்ற மாணிக்க விளக்குகளின் ஒளியைக் குன்றச் செய்யும் பேரொளியோடும் எழிலோடும் திகழ்ந்த மண்டோதரியின் தோற்றத்தைக் கண்ணுற்றதும் அவள் சீதாப் பிராட்டியோ எனும் ஐயம் அனுமனுக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. அந்த எண்ணத் தீயானது அவன் உடலை வாட்டியது.
அத்துன்பத்தைத் தாளமாட்டாத அனுமன், எலும்புகளால் கட்டப்பட்ட சிறந்த உடம்பினால் பெறும் பயனை இவள் இழந்துவிட்டாள்; இது கிடக்கட்டும்! இங்கே துயிலும் பெண், அன்பாகிய பிணிப்பைக் குடிப்பிறப்போடு சேர்த்து நீக்கித் தனக்குரிய தெய்வக் கற்பு நீங்கிய சீதை என்பது மட்டும் உறுதியானால், இராமனின் புகழும் பொலிவும், நானும், இந்த இலங்கை மாநகரும், இங்குள்ள இராக்கதர்களும் இன்றைய நாளில் அழிவோம் என்று கருதி வருந்தலானான்.
எற்புவான் தொடர் யாக்கையால் பெறும்பயன்
இழந்தனள் இதுநிற்க
அற்பு வான்தளை இற்பிறப்பு அதனொடும்
இகந்துதன்அருந் தெய்வக்
கற்பு நீங்கிய கனங்குழை இவள்எனின்
காகுத்தன் புகழோடும்
பொற்பும் யானும்இவ் இலங்கையும் அரக்கரும்
பொன்றுதும்இன்று என்றான். (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5141)
கும்பன், வீடணன், இந்திரசித்தன் ஆகியோரைக் கண்ட மாத்திரத்தில் அவர்களின் அங்க அடையாளங்களையும் அவ் இல்லங்களின் இயல்பையும் வைத்தே அவர்களைத் துல்லியமாய் எடைபோட்ட அனுமன் மண்டோதரியைக் கண்டதும் இவள் சீதையோ என்று ஐயுற்றது ஏன்? அத்தகைய குழப்பம் அவனுக்கு நேர்ந்தது எப்படி என்று சிந்தித்தால் அதற்கு நாம் இராமனைத்தான், ஒருவகையில், பொறுப்பாளியாக்க முடியும்.
ஏனெனில், அவன் தன் மனைவியின் அழகை அனுமனிடம் அடையாளத்தின் பொருட்டுப் பாதாதிகேசம் வருணித்திருந்தபடியால் அவளையொத்த அங்க அழகுகள் பொருந்திய ஒருத்தியைக் கண்டதும் அவள் சீதைதானோ என்ற ஐயம் அனுமனுக்கு ஏற்படுவது இயல்புதானே?
எனினும் அவ் ஐயம் அனுமனுக்கு நெடுநேரம் நீடிக்கவில்லை. சில கணங்களிலேயே சிந்தை தெளிந்தவனாய், இவள் சீதையையாய் இருக்க வாய்ப்பில்லை. இவளின் உடலில் சில நல்ல இலக்கணங்கள் உளவெனினும் இவள் மானுடப் பெண்ணினும் சற்று மாறுபட்டவளாய்க் காட்சியளிக்கின்றாள். இவள் உடலின் அடையாளம் இவளுக்கு விரைவில் எல்லையில்லாத் துன்பம் வரப்போகின்றது என்பதை அறிவிப்பதாய் இருக்கின்றது என்றெண்ணினான்.
தான் கண்டவள் சீதையில்லை என்ற மனத் தெளிவினால் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியோடு மண்டோதரியின் மாளிகையை நீங்கிச் சென்ற மாருதி, அடுத்து பிரம்மாண்டமான பெரிய அரண்மனை ஒன்றைக் கண்டான். அதுதான் இலங்கைவேந்தன் இராவணனின் இருப்பிடம்.
அதனுள்ளே அனுமன் நுழைந்ததும் இலங்கையின் பல இடங்களில் அதிர்வு ஏற்பட்டது; திசைகள் துடித்தன; நீர் நிரம்பிய மங்கலக் கலசங்கள் சிதறின. இவ்வாறு அங்குத் தோன்றிய தீக்குறிகளைக் கண்ட அனுமன், அப்பெரிய நகரின் செல்வம் அழியப் போகின்றது என்பதைத் தன் மதிநுட்பத்தால் உணர்ந்து அதற்கு நெகிழ்ந்து நின்றான். ”எக்குலத்தவராய் இருந்தால்தான் என்ன? எல்லார்க்கும் நல்வினை தீவினைகளின் பயன் ஒன்றுபோலத்தான் இருக்கும். ஊழைவிட வலிமை உடையது எது?” என்று சிந்திக்கலானான்.
புக்குநின்று தன்புலன் கொடு நோக்கினன்
பொருவருந் திருவுள்ளம்
நெக்குநின்றனன் நீங்கும் அந்தோ இந்த
நெடுநகர்த்திரு என்னா
எக்குலங்களின் யாவரே யாயினும்
இருவினை எல்லார்க்கும்
ஒக்கும் ஊழ்முறைஅல்லது வலியது ஒன்று
இல் என உணர்வுற்றான். (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5146)
”ஊழிற் பெருவலி யாவுள?” (380) எனும் பேராசான் வள்ளுவரின் குறள் கருத்தை அனுமன்மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ள கம்பர், பிறர் கேட்டை நினைந்து வருந்தியமையால் அனுமனைப் பொருவருந் திருவுள்ளம் கொண்டவன் (ஒப்பிலா நன்மனத்தினன்) என்கிறார் விதந்து.
பொன்மயமான அம்மாளிகையில் நித்திரையில் ஆழ்ந்திருந்தான் நிருதர்கோன் இராவணன். இருள் என்று சொல்லப்படும் பொருள் அழியும்படி அவன் கிரீடங்களிலிருந்த மணிகள் இளவெயில்போல் ஒளிவீச, இரணியனைக் கொன்ற நரசிங்கம் பல தலைகளோடு துயில்வதுபோன்ற தன்மையோடு காட்சியளித்தான் அவன்.
கருப்பூரம் முதலிய கலவைகளைப் பெற்ற சந்தனப் பூச்சின்மேல் தவழுகின்ற, குளிர்ந்த தமிழ்மொழியுடன் பிறந்த, இளந்தென்றல் காற்றால் கொடுமையான காம நெருப்பானது வெளிப்பட்டு, இரு மடங்கு துருத்தியைப் போல் பெருமூச்சு அதிகமாக, காந்தள் மெல்விரலாள் சானகியின்பால் மனம் முதலான புலன்கள் விரைந்தோட, பாம்புகள் (ஐம்புலன்கள்) நீங்கிய புற்றைப்போல் நெகிழ்ந்த தன்இதயம் சூனியம் பட்டவனாய்க் கிடந்தான் இராவணன்.
சாந்துஅளாவிய கலவைமேல் தவழ்வுறு
தண்தமிழ்ப் பசுந்தென்றல்
ஏந்து காமவெங்கனல் உயிர்த்து இருமடி
துருத்தியின் உயிர்ப்புஏற
காந்தள்மெல்விரல் சனகிமேல் மனம்முதல்
கரணங்கள் கடிதுஓடப்
பாந்தள்நீங்கிய முழைஎன குழைவுறு
நெஞ்சுபாழ்பட் டானை. (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5151)
உறங்கும் வேளையிலும் சீதையின் நினைவால் ஏற்பட்ட மன உளைவால் இராவணனுக்கு அமைதியில்லை; நிம்மதியான நித்திரை இல்லை என்பதைப் பல பாடல்களில் ஈண்டு விளக்குகின்றார் கவிச்சக்கரவர்த்தி.
இராவணனைக் கண்டதும் ஏற்பட்ட சினத்தால் அவனை நானே கொன்றுவிடுகின்றேன் என்று கைகளை நெறித்துப் பற்களைக் கடித்தான் அனுமன். சிந்தித்துப் பார்த்தவன் அது தவறு என்ற முடிவுக்கு வந்தவனாய், இன்றைய தினத்தில் இராவணனனோடு போர் செய்யவேண்டும் எனும் பெருஞ்சீற்றம் என்னுள்ளேயே அடங்கிக் கிடக்கட்டும். கற்றை மலர்க்குழலாளைச் சிறைவைத்த முள்ளனைய இராவணனை ஒரு குரங்கு போரில் முடித்தது எனும் நிலை ஏற்பட்டால் அஃது இராமனின் வெற்றிதரும் வில்லாற்றலுக்குத் தாழ்ச்சி உண்டாக்கும் என்றுணர்ந்து சீற்றம் தணிந்தான்.
இற்றைப் போர்ப் பெருஞ்சீற்றம்
என்னோடும் முடிந்திடுக
கற்றைப் பூங் குழலாளைச்
சிறைவைத்த கண்டகனை
முற்றப் போர்முடித்தது ஒரு
குரங்குஎன்றால் முனைவீரன்
கொற்றப்போர்ச் சிலைத் தொழிற்குக்
குறைவுஉண்டாம் எனக்குறைந்தான். (கம்ப: ஊர்தேடு படலம் – 5164)
உணர்ச்சிவெள்ளம் மீதூரும் போதெல்லாம் அதனைத் தன் அறிவின் துணையால் அணைபோட்டு வெல்லும் அனுமனின் செயல்முறை இன்றைய மாந்தர்க்கும் தேவைப்படும் உயர்ந்த பண்பாகும்.
இராவணனின் அரண்மனையைவிட்டு வெளியில் வந்த அனுமனின் உள்ளத்தில் இலங்கை முழுவதும் தேடியும் சீதை சிறையிருக்கும் இடத்தை அறிய முடியவில்லையே என்ற கலக்கம் எழுந்தது.
அப்போது தேன்மலர்கள் நிறைந்த சோலை ஒன்று அருகே இருப்பதைக் கண்ணுற்றான் அவன். அதனுள் சென்று தேடலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்தான். அதுவே அசோக வனமாகும்!
இங்கே பிராட்டியைக் கண்டால் எனை வாட்டிக்கொண்டிருக்கும் உளத்துயர் நீங்கும் என்று எண்ணியவனாய்ச் சோலைக்குள் நுழைந்தான் அனுமன்.
இப்போது நீண்ட நாட்களாக நாம் காப்பியத்தில் சந்திக்காமலிருந்த சீதையை அனுமனுக்கு முன்னதாகவே நாம் சந்திக்கக்கூடிய நல்வாய்ப்பை நல்குகின்றார் கம்ப நாடர்.
நாமும் சீதையைச் சந்திக்கும் பேராவலோடு அருகில் சென்றால் அங்கே அந்தப் பெண்ணரசி இருக்கும் நிலை நம்மைக் கண்கலங்க வைக்கின்றது.
தான் உடுத்திய ஆடையை மாற்றாது, நீராடாது, புகைபடிந்த ஓவியமென அந்தப் பாவை, கொடிய அரக்கியர் சூழ, அங்கே அமர்ந்திருந்தாள். அவள் உள்ளக் கடலோ ஏதேதோ எண்ண அலைகளால் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது.
தன்னை இராவணன் கடத்திக்கொண்டு போனபோது அதனைக் கண்டவனான சடாயு உயிர்நீத்து விட்டபடியால் தன்னிலையை இராம இலக்குவருக்கு விளக்குவார் யாருமிலர். எனவே, இப்பிறப்பில் தான் மீண்டும் அவர்களைக் காணப் போவதில்லை என்றெண்ணி வாடினாள் அவள்.
இராமனைத் தேடிச்செல்ல மறுத்த இலக்குவனைக் கொடுஞ்சொற்களால் தான் நிந்தித்ததை அறிந்த இராமன் தன்னை அறிவில்லாதவள் என்று கருதித் துறந்துவிட்டானா? என் தீவினையின் விளைவா இது? என்றெண்ணிக் குமைந்தாள்.
ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத பல எண்ணவோட்டங்கள் சீதைக்குள் எழுந்து அவளை வாட்டமுறச் செய்தன.
தான் அமர்ந்திருக்கும் இடம் கறையானால் அரிக்கப்பெற்றுப் புற்றுத் தோன்றினும் அவ்விடத்தை விட்டு எழாத சீதை, ”ஐயோ மெல்லிய இலைக்கறி உணவை எவர் பரிமாற இராமன் உண்பான் என்று சிந்தித்துத் துன்புறுவாள்; அவனை நாடி விருந்தினர் வந்தால், அவர்களை வரவேற்று உணவு பரிமாற நான் அருகில் இல்லாததால், எத்தகைய துன்பம் அடைவானோ என்று நினைத்து ஏக்கமுறுவாள்; யானே வரவழைத்துக்கொண்ட இந்த நோய்க்கு மருந்தும் உண்டோ என்றுகூறிச் சோர்வடைவாள்.
அருந்தும் மெல்அடகு ஆர்இட அருந்தும் என்று அழுங்கும்
விருந்து கண்டபோது என்உறுமோ என்று விம்மும்
மருந்தும் உண்டுகொல் யான்கொண்ட நோய்க்கு என்று மயங்கும்
இருந்த மா நிலம்செல் அரித்து எழவும் ஆண்டு எழாதாள். (கம்ப: காட்சிப் படலம் – 5190)
விருந்தினரைப் பேண இராமனின் அருகில் தான் இல்லையே என்று சீதை வருந்துவதாய்க் காட்டுவதன்மூலம் ஓர் ஆடவன் பெண்ணை மணப்பதன் முதன்மைப் பயன் விருந்தோம்பலே என்பதை அனைவர்க்கும் அறியத் தருகின்றார், தமிழர் பண்பைப் போற்றுவதில் என்றும் பிறக்கிடாத, கம்பர்.
[தொடரும்]
*****
கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை
1.கம்பராமாயணம் – கோவை கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.
2.கம்பரும் வால்மீகியும் – பேரா. அ. பாண்டுரங்கன், எம்.ஏ., பிஎச்.டி., டிப் (மொழி), தமிழரங்கம் பதிப்பு, புதுவை – 605 008.
3.கம்பர் கருவூலம் – தொகுப்பாசிரியர், பேரா. மு. சாயபு மரைக்காயர், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை – 600 017.
4.கம்பனில் மக்கள்குரல் – பேரா. ந. சுப்புரெட்டியார், வானதி பதிப்பகம், சென்னை – 17.