Blog

-தமிழ்த்தேனீ

“திருவாடிப்பூர நாயகி” ஆண்டாள் நினைவு

ஶ்ரீவில்லி புத்தூர் திருவண்ணாமலை ஶ்ரீனிவாசன் திருக்கோயில் காண https://www.youtube.com/watch?v=6UWnTvJWtvc நானே எடுத்த காணொளி.

********

என் சொந்த  ஊர்  ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர். ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் முதல் வக்கீல் என்னும் பெருமை கொண்ட என் பாட்டனார்  என்  தந்தை திரு ஆர்  ரங்கசாமி  அவர்களின்  தகப்பனார் அங்கே ஆண்டாள் கோயிலில் நிர்வாகியாகக் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருந்த திரு ராமபத்ரன்அவர்கள்.

அவர்  செய்த  புண்ணியத்தாலோ  அல்லது என் முன்னோர்கள் செய்த புண்ணியத்தாலோ என் பெற்றோர் ஆண்டாளைப் பற்றி என் மனதில் விதைத்த நல்ல சிந்தனைகளை  உங்களுடன்  என் பாணியில்  நான் எழுதப் போகிறேன். சிந்தனையின் மூலக் கருவூலம்  என் முன்னோர்கள்  எழுதுவது  அடியேன். ஆகவே படித்து இன்புறுவது  நாமெல்லோரும். வாருங்கள்… ஆண்டாளைப் பற்றிய இனிய நினைவுகளில் தோய்வோம்.

ஒவ்வொரு பெண்ணும்  தந்தைதாய் வீட்டிலிருந்து புக்ககம் சென்று அந்த வீட்டில் விளக்கேற்றி,  புகுந்த இடம் சரியான இடம்தான் என்று ஒரு தீர்மானம் வரும் வரையில்,  பெத்த தகப்பனுக்கு மனம் கனத்துத்தான் இருக்கும். பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் மனமகிழ்ச்சியோடு குடும்பம் நடத்துவதைப் பார்த்த பின்னர் ஒரு நிம்மதி ஏற்படும்.

என்னதான் இருந்தாலும் தான் செல்லமாக வளர்த்த பெண்ணைத்  தன் மடியில் வைத்துத் தாரை வார்த்துக்கொடுக்கும் போது அவரையறியாமல்  அடிவயிற்றிலிருந்து விம்மி ஆனந்தம் கண்ணீராக அவர் கண்ணில்  ஊற்றாகப் பெருக்கெடுக்கும். இது ஒரு ஆனந்த நிலை; அனுபவித்தவர்க்கே புரியும் அற்புத உணர்வு.

அப்படிப்பட்ட  அனுபவத்தை  அனுபவித்த பெற்றவர் பலரைப் பார்த்திருக்கிறேன்’  நானும் அந்த சுகத்தை  அனுபவித்திருக்கிறேன். அந்த ஆனந்தக் கண்ணீருக்கு  என்ன பொருள் என்று யோசித்திருக்கிறேன். பெண்ணிற்கு ஒரு நல்ல வாழ்வைத் தேடித்தரவேண்டும் என்னும் பொறுப்புடைய  தகப்பன்,   தன்  பொறுப்பென்ற  கனம்  சரியான முறையில் சரியான  இடத்தில் இறக்கி வைத்த  ஒரு நிம்மதி, ஆனந்தம் என்றே தோன்றுகிறது,  சாதாரணமான  மானுடப் பெண்களுக்கே  இப்படிப்பட்ட  நெகிழ்வு ஏற்படுகிறது ஒவ்வொரு தகப்பனுக்கும் என்றால்  லோக மாதாவான ஆண்டாளை  மகளாகப் பெற்ற பெரியாழ்வாரின் நிலை  சொல்லவும் கூடுமோ! மஹாலக்‌ஷ்மி ஆண்டாளை மகளாக மனதார ரசித்து வாழ்ந்த பெரியாழ்வாரின் நிலை சொல்லவும் கூடுமோ?

திருமழிசைஆழ்வார், நம்மாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார், பெரியாழ்வார் ஆகிய  நான்கு ஆழ்வார்களுடன் முதலாழ்வார்கள் என்று சொல்லக்கூடிய ஆழ்வார்களும் சேர்த்து  அஞ்சுக்குடி ஒரு அதிசியம் என்னவென்றால் பெரியாழ்வாரின் பரம்பரையில் பெரியாழ்வாரின் தம்பி மகன் என்று நினைக்கிறேன் அவர்தான் கடைசி வாரிசு அவரைச் சந்திக்கும் பாக்கியக் கிடைத்தது, அவரைப் பேட்டி எடுத்தேன்; காணொளியாக வைத்திருக்கிறேன். நிச்சயமாக அந்தக் காணொளியை அளிக்கிறேன். காணொளியைக் காணலாம்  பெரியாழ்வார் பரம்பரை மற்றும் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் கோயில்:  https://www.youtube.com/watch?v=yfrWeDtVZMs

பாகம் 2

பெரியாழ்வாரின் நிலையை சொல்லத்தான் வேண்டும். ஒவ்வொரு பெண்ணைப் பெற்ற தகப்பனும் பெரியாழ்வாரே, கண்டெடுத்த பெரியாழ்வாருக்கே இந்நிலை யென்றால்  மாப்பிள்ளையின்  நினைவுகளை மனதில் தாங்கி, மடியில்  அமர்ந்திருக்கும்  மஹாகனம் பொருந்திய  மகளை, அவளின் குழந்தைப் பருவம் முதல் பெண்களின் 7 பருவங்களான   எட்டு வயது வரை பேதை, பத்து வயது வரை பெதும்பை, பதினோரு வயது முதல் 14 வயது வரை மங்கை, பதினைந்து வயதிலிருந்து பதினெட்டு வயது வரை மடந்தை  பத்தொன்பது வயது முதல் இருபத்தி நாலு வயது வரை  அரிவை, இருபத்து ஐந்து வயது முதல் இருபத்தி ஒன்பது வயது வரை தெரிவை,  முப்பது வயதுக்கு மேல் பேரிளம் பெண்  என்றாலும்  இருபத்தி நாலு வயது வரை வளர்த்து வயிற்றிலே நெருப்பைக் கட்டிக்கொண்டு  கண்விழித்துப்  பாதுகாத்து  பாசம் காட்டி பாதுகாத்து வளர்த்த  நினைவுகளை அசைபோட்டுக்கொண்டே இருந்து எங்க வேடிக்கை பாக்கறீங்க  மந்திரத்தை சொல்லுங்க  முஹுர்த்தத்துக்கு நேரம் ஆச்சு திருமாங்கல்ய தாரணம் சரியான  நல்ல சுப வேளையிலே  நடக்கணும் என்றதும் திடுக்கிட்டு விழித்து  மாங்கல்ய தாரணம் ஆனதும், மாப்பிள்ளையின் கையில் பிடித்துக்கொடுத்து நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாலும், மகளின் பிரிவு  மஹாலக்‌ஷ்மியின் பிரிவல்லவா? அதைத் தாங்கப் பெரியாழ்வாராலேயே  முடியவில்லை என்றால்  சாதாரண மானுடர்களின் நிலையை  நினைத்துப் பார்க்கிறேன். கண்டெடுத்த பெரியாழ்வாருக்கே இந்நிலை யென்றால் பெற்றெடுத்த பெரியாழ்வார்களின் நிலை? ஹும்…”பாசம்” மிகவும் கனமானதுதான்.

பெற்றெடுத்த தந்தைகளுக்கு  என்ன நிலை  என்று எண்ணிப் பார்த்தேன்.  ஒவ்வொரு தகப்பனும் பெரியாழ்வாரே. “ஆனால் பிறக்கும் எல்லாப் பெண்களும் ஆண்டாள்  அல்ல. அந்தப் பெண்களைக் கொள்ளும் ஆண்களும்  அரங்கன் அல்ல”   இதுதான் இன்றைய  பிரச்சனை.  இப்படிப்பட்ட இந்தக் காலத்தில்  ஒவ்வொரு தகப்பனின் நிலையும் பரிதாபம்தான்.

சுற்றிநோக்கில் எனைப் பற்றித் தொற்றிய எண்ணம் முற்றிய‘  நிலையால் பற்றிய கருத்து அலையால் சுட்டிய எண்ணம். உலகில் பெண்ணைப்பெற்ற ஒவ்வொருவரும் பெரியாழ்வார் அல்லர்.  பிறந்து புக்ககம் போகும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஆண்டாளும் அல்லள்.. பெற்றவர்கள்  எல்லோருமே தங்களைப் பெரியாழ்வாராக நினைக்காவிடினும்,   தங்கள் பெண்ணை  மஹாலக்‌ஷ்மியாகவும், ஆண்டாளாகவும் நினைத்தே வளர்க்கின்றனர்,  அதனால்தான்  நம் சாத்திரத்தில்  பெண்ணைத் தாரை வார்த்து அளிக்கும்போது தன் பெண்ணைக் கைப்பிடிக்கவிருக்கும்  மாப்பிள்ளையை  மஹாவிஷ்ணுவின் அவதாரமாக நினைத்தே  பாத பூஜை செய்து  தங்கள் பெண்ணாகிய மஹாலக்‌ஷ்மியை  அந்த மஹாவிஷ்ணுவுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுப்பதாகவே  நினைத்துத்தான்  திருமணங்களை  நடத்துகின்றனர்.

பெண்களும்  ஆண்டாளாகவே தம்மை  வரித்துக்கொண்டுதான்  தன்னைக் கைப்பிடிக்கும் மணாளனை அரங்கனாக நினைத்துதான்  திருமணமும்   செய்துகொள்ளுகின்றனர். திருமணம் ஆன பின்னர் சுயரூபம் தெரியும் போதுதான் பெண்ணுக்கும் புரிகிறது, ஆணுக்கும் புரிகிறது.  தான்  ஆண்டாள் அல்ல என்பதுவும்  தன் மணாளன்  அரங்கன் அல்ல  என்பதுவும்  என்ன செய்ய?

பாகம் 3

நாம் பாதை மாறிவிட்டோம் அப்பா.  என் கணவரின் தகுதி அறிந்து செய்ய முடியவில்லை  என்றால் ஏன் எனக்குத்  திருமணம் செய்து வைத்தீர்கள்  என்று தகப்பன் மேல் பாய்ந்த  எத்தனையோ  பெண்களைக் கண்ணால் கண்டவன் நான்.  தந்தையர்களின்  கஷ்டம் அறியாத பெண்கள் பலர் உள்ளனர். ஒருவனைப் பற்றி ஓரகத்திரு என்பார்கள் பெரியவர்கள்.

இந்தக் காலத்தில் அப்படி ஆணும் நடந்து கொள்வதில்லை பெண்களும் நடந்து கொள்வதில்லை . முந்தைய காலங்களில் கட்டிய கணவனை மனைவி பரிபூரணமாக நம்பினாள். கட்டிய  மனைவியைக் கணவன் பரி பூரணமாக நம்பினான். இங்கேயும் சில விதிவிலக்குகள் இருந்தன. அப்படி இருந்த சில வேண்டாத  விதிவிலக்குகள் சில மனிதர்களைத் தடுமாற  வைத்திருக்கலாம். ஆனால் இப்போது  எல்லா மனிதர்களுமே தடுமாறுகிறார்கள் வாழ்க்கைத்  துணையைத் தேர்ந்தெடுக்க.

தன் வாழ்க்கைத்  துணையைத் தேர்ந்தெடுக்க  பெற்றவர்களையும் நம்புவதில்லை.  அது பரவாயில்லை… தாங்களே தேர்ந்தெடுக்கும் வாழ்க்கைத் துணையையும் இரு பாலருமே நம்புவதில்லை. ஓடும் வரை ஓடட்டும்; பிய்த்துக் கொள்ளும் நேரம் வந்தால் பிய்த்துக் கொண்டு வேறு துணையை தேடிக் கொள்ளலாம் என்னும் நிலையைக் காணமுடிகிறது இந்நாளில்.

இந்த மானுட ஜென்மத்தில் நமக்குப் பிறந்த  பிள்ளைகளை  நம் பிள்ளைகள் என்று நினைக்கும் பேதைகள் நாம். அதனால் பாசத்திலும்  அன்பிலும் கரைந்து நாம்தான் அவர்களை  வளர்க்கிறோம்.  நாம்தான் அவர்களை ஆளாக்குகிறோம்   என்றெல்லாம்  நினைத்துக் கொண்டு  அவர்கள் பிரிவில்  வாடுகிறோம். என்னே பேதமை என்று புரிகிறது  ஆனாலும்  மாற்றிக் கொள்ள இயலாமல் அஞ்ஞானம் தடுக்கிறதே!  எப்போது மெய்ஞ்ஞானம்  பெறுவோம்?    குதிரை இருப்பறியும்  கொண்டவள் குணமறிவாள் என்று ஒரு பழமொழி உண்டு!  குதிரை  தன் மேல் பயணிக்க ஏறும் மனிதரின் அணுகு முறையை வைத்தே  நம்மை அடக்கியாள தகுந்தவனா இல்லையா என்பதை முடிவு செய்துவிடும், அதற்கேற்ப  அடங்கி ஓடவோ  அல்லது திமிறிக் கீழே தள்ளவோ செய்யும்.

அது போலத்தான் பெண்களும்   அவர்களுக்கு  அவர்களைக் கொண்டவர்களின் குணம் மிக நன்றாகத் தெரியும், ஏனென்றால் இந்த  உலகில்  மிக நெருக்கமாக  பழகும் ஒரே ஜீவன் அவர்களைப் பொறுத்தவரை கணவன்தான் அதாவது  அவர்களைக் கொண்டவர்கள்தான்.

என்னதான் சாமர்த்தியமாக ஏமாற்றினாலும்  எப்படியோ கண்டு பிடித்துவிடுவார்கள் அவர்கள். ஆனால் ஆண்களால் அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது.  ஏனென்றால் கடலாழம் காண முடிந்தாலும் பெண்கள் மனதாழம் காண முடியாது  என்பார் பெரியோர்.

பாகம்  4

இன்னும் சில  பெண்கள் தூரத்திலிருந்தே பார்த்தாலும் ஒரே பார்வையில்  அல்லது அங்க அசைவில் அல்லது அவர்களின் பார்வையை வைத்தே  கண்டுபிடித்து  ஏங்க இந்த ஆளு சரியில்லே  என்று  சொல்லிவிடுவார்கள். ஆனால் அதை நம்பாமல் ஆண்கள் எந்தச் செயல் புரிந்தாலும்  மாட்டிக்கொண்டு  அவதிப்படுவார்கள். ஆமாம் பெண்களுக்கு  மிக நுணுக்கமான உணர்வுகள் உண்டு . அதையும்மீறிச் சில நேரங்களில் பாசத்தாலோ  அல்லது காதலாலோ  ஏமாற்றப் படுகிறார்கள். ஆனால் பெரும்பாலும்  பெண்கள் ஏமாறுவதில்லை. ஆண்களே ஏமாறுகிறார்கள்.  அது போலத்தான்  ஆண்டாள் இளவயதிலேயே அவளுக்கேற்ற  மணாளன் அரங்கன்தான் என்பதை  மிக நுணுக்கமாக அறிந்து கொண்டு அரங்கனை அணுக்கமாகத் தொடர்ந்தாள் மனதால், அப்படி தொடரும்போது  அந்த  உணர்ச்சி மேலீட்டால் பக்தியால் காதலால் பரவசத்தால் ஆழ்வார்களின் இயல்பான தோய்ந்து போதலால் ஆழ்ந்து போதலால் அவள் அரங்கனோடு ஒன்றிக் கலந்தாள். அவள் பாடிய  திருப்பாவை படித்தால் தெரியும், எவ்வளவு அணுக்கம்  இணக்கம் உருக்கம் அடடா!  அதன் சுவை நாமும் திருப்பாவை படித்தால்தான் தெரியும்.

சிலர்  எழுத்துக்களைப் படிக்கும்போதே அவர் கூட்டிப் போகும் கற்பனை உலகுக்கு  நாமும் நம்மை அறியாமலே  அவரோடு பயணிப்போம், அப்படிப் பயணித்து  மீண்டு வரும்போதுதான் தெரியும்… ஓ நாம் இவர் எழுதியதைப் படித்தோம் அவ்வளவே. ஆனால் எல்லா நிகழ்ச்சிகளிலும்  கூடவே  இருந்தாற் போன்ற  உணர்வை ஏற்படுத்தி விட்டாரே என்று ஆச்சரியப் படுவோம். அப்படி எழுத  மஹான்களால் ஆழ்வார்களால் நாயன்மார்களால் தான் முடியும் நம்மைப் போன்ற சாதாரண மனிதர்களால் இயலாத  காரியம் அது.

“மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளாள் “என்று தொடங்கும் முதல் திருப்பாவையின் முடிவிலே “நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் பாரோர் புகழப் படிந்தேலோர் எம்பாவாய்“  என்கிறாள்.  வைணவர்களின் 108 திவ்ய தேசங்களில் 106 ஐத்தான் தரிசனம் செய்ய முடியும்;  மற்ற இரண்டும் இங்கே பூவுலகில் இல்லை.  ஆகவே 108 ஆவது திவ்யதேசம் வைகுண்டம் அங்கே இருப்பவன்தான் நாராயணன். அவனைப் படிந்து பாடுவோம்  என்கிறாள் ஆண்டாள்.

எப்படிப்பட்ட  அழைப்பு இது! வாருங்கள்  எல்லோரும் நாராயணனைத் தொழ வைகுண்டம் போவோம்  என்று தீர்க்கமாக செய்த தீர்மானமான  அறிவிப்பல்லவா  இது! இப்படித் தெளிவாக யாரால் அழைக்க முடியும் ஆழ்வார்களால்தான் அழைக்க  முடியும். நாம் பெரியாழ்வாரை பெரியாழ்வார்  என்று ஆண்டாளைச் சின்னாழ்வார் என்றும் சொல்வேன்  ஆனால் பெரியாழ்வாரோ  ஆண்டாளே பெரியாழ்வார் என்பார்.

 “வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம்பாவைக்கு”  என்னும் இரண்டாம் பாசுரத்திலே  பாற்கடலுள் பையத் துயின்ற பரமனடி பாடி  என்கிறாள் செய்யாதன செய்யோம் என்கிறாள் உய்யுமா றெண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய் என்கிறாள்.   இந்தப் பாசுரம் 107ஆவது  திவ்ய தேசமான திருப்பாற்கடல் பற்றி பாடியிருக்கிறாள். பையத் துயின்ற என்கிறாள்  அதாவது மெல்லத் தூங்குகின்ற கோலத்திலே ஆதிசேஷன் மேல் நிச்சலனமாக படுத்திருக்கும்  ஆதி மூலமாகிய நாராயணன் என்கிறாள்.

பாகம் 5

“ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி” என்னும் மூன்றாம் பாசுரத்திலே உத்தமன் பேர் பாடினாலே மாதம் மும்மாரிப் பெய்யும், ஓங்கும் பெருஞ்செந்நெல், என்கிறாள் வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்  என்று  முழுமையான செல்வத்தை  நிறைவான செலவத்தை நீங்காத செல்வத்தை அளிப்பவன் நாராயணனே என்று பாடுகிறாள்.

வாமனாவதாரத்தின் பெருமையைச் சொல்கிறாள். அவதாரத்துக்குள்ளேயே மிக உத்தமமான அவதாரம் வாமனன் என்கிறாள்; அவன் பாதம் பட்டாலே  மோக்‌ஷம் நிச்சயம் என்கிறாள்; திருக்கோவிலூர் உலகளந்த  பெருமானைப் பற்றி ஸ்லாகித்துப் பேசுகிறாள்.

 நான்காவது பாசுரத்திலே “ஆழிமழைக்கண்ணா ஒன்று நீ கைகரவேல்”

ஆழியுள் புக்கு முகர்ந்து கொடார்த்தேறி  என்கிறாள்.   சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்  நாங்கள் வாழ உலகினில் பெய்திடாய்; நாங்களும் மார்கழி நீராடவேண்டும்  இந்தப் பூவுலகமே நிறைவான மகிழ்ச்சியோடு வளமாக வாழ வேண்டுகிறாள். உலகமே  வளமாக வாழவேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் எப்படிப்பட்ட பொதுவான  மனநிலையில்  எந்த  பேதமும் இல்லாமல் வாழவேண்டும்  என்று எடுத்துரைக்கிறாள்.  தூய்மையான மனதோடு வேண்டவேண்டும் என்கிறாள்; கூட்டுப் ப்ரார்த்தனையின் மகிமையைச் சொல்கிறாள்.

ஐந்தாவது பாசுரமான  “மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தனை” என்னும் பாசுரத்தில்  தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவன்  ஆயர் குலத்தில் தோன்றும் அணிவிளக்கை  தாயையே குடல் விளக்கம் செய்த  தாமோதரனே  என்கிறாள். தேவகிக்கு  எப்படிப்பட்ட புண்ணியத்தைக் கொடுத்தான் அவள் வயிற்றிலே  பிறந்து  என்கிறாள். அப்படிப் பிறந்த அந்தக் கிருஷ்ணனை தாமோதரனைப்  பாடினால் “போய  பிழையும்  தீயினில் தூசாகும்” என்கிறாள்.  அதாவது  நம் பாவங்களைப் போக்கிக்கொள்ள  எளிய வழியே மாதவனைப் பற்றிப் பாடி அவனைச் சரண் அடைவதுதான் என்று உணர்த்துகிறாள்.

“புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்ளரையன் கோயிலில்” என்னும் ஆறாவது  பாசுரத்திலே  வெள்ளை விளிசங்கின் ஓம் என்னும் ப்ரணவ ஒலியைக் கேட்கவில்லையோ; பூதகியின்  பேய்முலை நஞ்சுண்டு என்கிறாள்   நஞ்சுண்டால்  உண்டவர் சாவார்.  ஆனால் என் கண்ணன்  நஞ்சுண்டு  பூதகிகிக்கு  மோக்‌ஷம் அளித்தான் என்கிறாள். கள்ளச்சகடத்தை உதைத்தே அழித்த மாயனை உள்ளத்திலே  கொண்ட முனிவர்களும் யோகிகளும் அரி என்கிற பேரரவம் கேட்டு உள்ளம் குளிர்ந்த கதையை சொல்கிறாள்.

அம்பலப் புழை அருகிலே இருக்கும் திருவமுண்டூர் என்னும் திவ்யதேசத்தைக் குறிப்பிடுகிறாள்.

பாகம் 6

”கீசு கீசென்றெங்கும்  ஆனைச் சாத்தன் கலந்து என்னும் ஏழாவது  பாசுரத்திலே  ஆனைச்சாத்தன் என்னும் வலியன்குருவிகள் கிசுகிசுக்கும் ஒலி கேட்கவில்லையோ  நாயகப் பெண்பிள்ளாய்  நாராயணன் மூர்த்தி கேசவனைப் பாடவும்  நீ கேட்டே கிடத்தியோ?” என்கிறாள். அதாவது ஆயர்குலப் பெண்கள் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் எடுக்கும் ஒலி கேட்கிறது.

நாங்கள் நாராயணன் என்னும் கேசவனைப் புகழ்ந்து பாடும் பாட்டைக் கேட்டும் எழுந்திருக்காமல் இருக்கிறீர்களே எழுந்து கதவைத் திறந்து வாருங்கள் நாம் அவன் புகழ் பாடுவோம் என்றழைக்கிறாள். மதுராவின் அருகிலே இருக்கும் ஆயர்பாடி என்னும் திவ்ய தேசத்தை மனதிலே வைத்துக்கொண்டு  பாடுகிறாள்.

கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமைச் சிறுவீடு என்னும் எட்டாவது பாசுரத்திலே பாடிப் பறைகொண்டு மாவாய் பிளந்தானை என்கிறாள். அதாவது கேசி  என்னும் அரக்கன் குதிரை வடிவில் வந்த போது அதன் வாயைப் பிளந்து கொன்றானே கம்சனால் அனுப்பப்பட்ட முஷ்டிகர் போன்ற மல்லர்களைக் கொன்றானே  அவனைக் குழந்தை என்றா நினைக்கிறீர்கள் அவன்தான் பரம் பொருள் என்கிறாள். அந்த தேவாதி தேவனைச் சேவித்தால் அருள் தருவான் என்கிறாள். சின்னக் காஞ்சீபுரத்தில் இருக்கும் தேவாதிதேவன் என்று செல்லமாக அழைக்கப்படும்  அத்திகிரி வரதராஜப் பெருமானை நினைத்துப் பாடுகிறாள். இந்தப் பாடலிலே வெகு நுணுக்கமாக ஒரு செய்தியைச் சொல்லுகிறாள். பெண்கள் வீரர்களைத்தான் விரும்புவார்கள் என்று வீரம் என்பது நல்லவர்களை அழிப்பதல்ல துஷ்டர்களை அழிப்பதுதான் வீரம் என்பதை  மிக அழகாக சொல்லும் பாசுரம் இது.

“தூமணி மாடத்து சுற்றும் விளக்கெரிய” என்னும் ஒன்பதாவது பாசுரத்திலே மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றெல்லாம் நாமம் சொல்லிப் பாடவேண்டிய நேரத்திலே  தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறாளே உன் மகள் அவளை எழுப்புங்களேன் என்கிறாள்; உன் மகள் ஊமையா செவிடா என்கிறாள்;  நாங்கள் கூவி அழைக்கிறோமே அவள் காதில் விழவில்லையா என்கிறாள்.

பகவானைப் பாடும் உன்னதமான வேலை இருக்க மலரணையில் படுத்துக் கிடப்பது நியாயமோ என்கிறாள். சொகுசுவாழ்க்கை  தராத சொர்கத்தை அவனல்லவோ தருவான். ஆகவே அவன் இருக்கும்  வைகுந்தமே நாம் அடைய வேண்டிய இடம் என்பதை வலியுறுத்துகிறாள்.

(தொடரும்)

எஸ் வி வேணுகோபாலன்

மே 24ம் தேதி எங்கோ ரயில் நின்ற ஓசை கேட்டு அலறியடித்துக் கொண்டு எழுந்து பார்த்தபோது வண்டி மதுரை நிலையத்தில் நின்றிருந்தது. மீண்டும் கண் அசந்தாயிற்று. பின்னர் எழுந்து பார்க்கையில் சாத்தூர். அப்புறம் கோவில்பட்டி வரவும் அங்கே இறங்கினால், தமுஎகச பொதுச் செயலாளர் தோழர் ச தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களது மகன் திருமணத்திற்கு வந்த வேறு சில தோழர்களும் கண்ணில் தட்டுப்பட வெளியில் வந்ததும் வழக்கம் போல் முதல் வேலையாக நாளேடுகள் வாங்கியாயிற்று. தங்குமிடம் சேர்ந்தபிறகு அருகிருந்த தேநீர்க் கடை அருகே சென்றபோது இரட்டிப்பு உற்சாகம்….கடையை ஒட்டிய திண்ணையில் காத்திருந்த அன்றைய நாளேடுகளின் இடையே தீக்கதிருமிருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமையின் சிறப்புப் பக்கங்களில் கபீர்தாசர் பற்றிய காத்திரமான சித்திரம் நெஞ்சை நிறைக்க இளஞ்சூட்டில் தேநீரும் சேர்ந்து உள்ளே இறங்கியது.

திருமண மண்டபத்தை எட்டிய மாத்திரத்தில் முதலில் சந்திக்கக் கிடைத்தவர் கையில் ஒரு புத்தகத்தை வழங்கி இதை வாசித்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள் என்றார் – நூல், குறுந்தொகை அறிமுக அகல்விளக்கு, கொடுத்தவர் நூலாசிரியர் மயிலை பாலு. மிகச் சரியான இந்தத் தொடக்கம் அந்த நாள் முழுக்க எழுத்துக்கள், எழுத்தின் காதலர்கள் மற்றும் நூல்களோடே கலந்து ரசிக்க வைத்துவிட்டது.

திருமண நிகழ்வை, தமிழ்ச்செல்வன் குடும்பத்தார் கலை, இலக்கிய கூட்டுக் களியாட்டமாக அமைத்திருந்தனர். மேடையில் பாப்பம்பாடி ஜமா குழுவினரின் பெரிய மேளம் முழங்க இருந்த இடைவெளியில் அதற்குள் கையிலிருந்த ஃபிரண்ட்லைன் பத்திரிகையின் அதிர்ச்சிக் கட்டுரை ஒன்றையும், அற்புதப் படைப்பு ஒன்றையும் வாசித்து முடிக்க முடிந்தது. முன்னது, உலக பொருளாதார நெருக்கடியின் ஒரு பிரதிபலிப்பாக, ஜப்பான் நாடு பிரேசில் நாட்டிலிருந்து தங்கள் தேசத்தில் வந்து நிறைந்திருக்கும் 3 லட்சத்திற்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களைப் பயணச் செலவு மற்றும் கூடுதல் பணம் கொடுத்து வணக்கம் சொல்லி , உங்களூருக்குப் போய்விடுங்கள், இனி இந்த மண்ணை மிதிக்காதீர்கள் என்று சொல்லிவருவதைக் குறித்த வேதனை சித்திரம். அதிர்ந்து போய்க் கதறி அழும் பிரேசில் பெண்மணியின் முகம் எப்போதும் மறக்காது. அடுத்தது, ஈக்குவடாரில் சோசலிஸ்டுகளின் வெற்றி. அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் ராஃபேல் கொரியா, ஆண்டு பட்ஜெட்டில் கல்வி, பொது சுகாதாரம் உள்ளிட்ட சமூகச் செலவினங்களுக்கு சரிபாதி ஒதுக்க இருக்கிறார். 1972க்குப் பிறகு தொடர்ந்து இரண்டாவது முறையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் முதல் அதிபர்.

பாப்பம்பாடி ஜமாவின் அட்டகாச முழக்கங்களை அடுத்து, மணமக்கள் சித்தார்த், பிரதீபா அழைக்கப்பட்டது திருமணம் செய்துகொள்ள அல்ல, அதற்குமுன் சில புத்தக வெளியீடுகளைச் செய்து முடிக்க. இல்லறத்தில் இணைந்து அவர்கள் ஆற்றும் முதல் பணி புத்தகங்களோடு தொடர்புடையதாக இருக்கட்டும் என்றார் தமிழ். கொள்ளுத் தாத்தா மதுரகவி பாஸ்கரதாஸ் அவர்களது நாட்குறிப்புகளை ச முருகபூபதி தொகுப்பில் பாரதி புத்தகாலயம் வெளியிட்டிருந்த அந்த நூலைத் தொடர்ந்து, கோணங்கியின் சிறுகதைத் தொகுப்பு, முருகபூபதியின் நாடகக் குறிப்புகள் மற்றும் தமிழ்ச்செல்வனின் பெண்மை என்றொரு கற்பிதம் ஆகிய நூல்களையும் மணமக்கள் வெளியிட்டனர். மதுரகவியின் நூல் பிரதிகளை, அவரது பெண்மக்கள் (தமிழ்ச்செல்வனின் சித்திமார்கள்) பெற்றுக் கொண்டது அருமையான விஷயம். அடுத்து தேவராட்டத்தின் இழைவும், குழைவுமான அடவுகளும், அசைவுகளும், உர்ர்ரூ…ம் என்ற அந்த ஈர்க்கும் இசையும் நிறைவடைந்தபின், ஒருவழியாக, திருமணம் நடத்தப்படும் என்று அவையோருக்கு நம்பிக்கை பிறக்க, மாலை மாற்றிக் கொண்டவர்கள், கார்ல் மார்க்ஸ், பெரியார் வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்களை மாற்றிக் கொண்டதோடு வேறு சில நூல்களையும் பகிர்ந்து கொண்டனர். நிகழ்வில் பங்கேற்றோர்க்கு, பெண்மை என்றொரு கற்பிதம் நூல் தாம்பூலத்திற்கு மாற்றாக அங்கேயே வைத்து வழங்கப் பட்டது. இதே நேரத்தில் வெளியே பாரதி புத்தகாலய பந்தலில் ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் போல நூல் விற்பனை நடந்தேறியது பின்னர் அறிந்து மகிழ்ந்த விஷயம்.

மண்டபத்தில் ஜா.மாதவராஜ் அவர்களோடு பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது தற்செயலாக திலீப்.நாராயணன் அவர்களின் நேரடி அறிமுகம் வாய்த்த கணத்தை மறக்க முடியாது. அவரை, பேராசிரியர் ச மாடசாமியின், வகுப்பறைக்குள் எனக்குரிய இடம் எங்கே என்ற நூலின்வழி மட்டுமே அறிந்திருந்தேன். அந்த நூலில், உழைப்பாளி மாணவர்கள் பற்றிய கண்கள் பனிக்கும் ஒரு கட்டுரையில் நாராயணன் அவர்களது கடிதத்தை பிரசுரித்திருந்தார் பேராசிரியர். குஜராத் மாநிலத்தில், பி எஸ் என் எல் நிறுவனத்தில் கணக்கீட்டு அதிகாரியாகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் தான், பள்ளி நாள்களில் தகப்பனோடு சென்று செத்த மாட்டைத் தூக்கியதையும், மாடறுக்கவும் செருப்பு தைக்கவும் பழகியதையும், இழவு செய்தி சொல்லச் சென்றது, தேர் சிங்காரிக்கக் கற்றது, தந்தையுடன் இருந்து பிணம் எரித்தது, படையல் வைத்த சோற்றில் கறி தேடி எடுத்துத் தின்று பசியாறிப் பள்ளி சென்றதையும் ……என தனது இளமைக்காலத்தின் வேதனை முட்களைக் கடித்ததில் பதிவு செய்திருந்த நாராயணன் இப்போது விருதுநகரில் பணியாற்றுகிறார். அந்தக் கடிதத்தைப் பின்னர் Bank Workers Unity பத்திரிகை ஜூன் 2008 இதழில் மறு பிரசுரம் செய்திருந்ததை அவரிடம் பகிர்ந்து கொண்டபோதும், அந்தப் பதிவுகள் நெருடிக் கொண்டே இருந்தன.

கோவில்பட்டியிலிருந்து புறப்பாடு அடுத்து நெல்லையை நோக்கியதாக அமைத்துக் கொண்டிருந்தேன். ஓமியோபதி மருத்துவர் பி வி வெங்கட்ராமன் அறிமுகப்படுத்தியிருந்த அற்புதமான நூலான “தூங்காமல் தூங்கி” (சந்தியா பதிப்பகம் வெளியிட்டது, புத்தகம் பேசுது இதழில் பி வி வி எழுதிய நூல் அறிமுகமும் தூண்ட, சென்னை புத்தகத் திருவிழாவில் பிரதிகள் முழுமையாக விற்றுத் தீர்ந்த நூல் ! ) எழுதிய மருத்துவர் மாணிக்கவாசகம் அவர்களைச் சந்திக்காமல் சென்னை திரும்புவதில்லை என்று தீர்மானம். ஓய்வு பெற்ற மயக்க இயல் மருத்துவரான அவர், நோயாளிகளின் வலி, வேதனை, நிவாரணம் குறித்த கவலை, உளச் சோர்வு இவற்றோடு தம்மையும் பிணைத்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு எந்த அளவிற்கு ஆறுதலும், உற்சாகமும், நிம்மதியும் நல்க முடியுமோ அதனைச் செய்வதான தமது தொழில்சார்ந்த போராட்டத்தை உயர்ந்த மனிதநேயத்தோடும், உள்ளார்ந்த கரிசனத்தோடும் வளமான இலக்கிய மொழிநடையில் பகிர்ந்து கொண்டுள்ள நூல் அது.

அவரது வீட்டில் அவர் முதலி உள்ளே அழைத்துச் சென்று காட்டியது அவரது புத்தக அலமாரியைத் தான். கண்ணை ஈர்க்கும் வண்ண வடிவமைப்பிலான சில ஆங்கில நூல்களை வெளியே எடுத்துக் காட்டினார். ஒன்று, லியோ டால்ஸ்டாயின் போரும் அமைதியும் நூலின் ஒரு பாகம். அடுத்தது அமெரிக்காவில் கறுப்பின மக்களை அடிமைத்தனத்தில் ஆழ்த்திவைத்திருந்தோரின் மனசாட்சியை உலுக்கியெடுத்த, ஹெச் பி ஸ்டோவே அவர்களின் அங்கிள் டாம்’ஸ் காபின் என்ற நூல். எல்லாம் மகன்களைக் காணச் சென்றபோது அமெரிக்காவில் மலிவாக வாங்கிய தரமான பதிப்புகள் என்ற மாணிக்கவாசகம், அங்கு நூல்களை சமூகத்திற்குப் பரவலாக எடுத்துச் செல்லும் முனைப்பு உள்ளதையும், பேரம் பேசி நூல்களைக் குறைந்த விலைக்கு வாங்கவுள்ள ஏற்பாடுகளையும் உவகையுறச் சொன்னார்.

நேரம் ஆகிறது, ரயில்வே நிலையத்திற்குப் புறப்படலாம் என்று தமது வண்டியில் என்னை அழைத்துச் செல்ல முன்வந்தவரிடம், மெதுவாக இன்னொரு ஆசையைத் தெரிவித்தேன். போகிற வழியில் இலக்கிய திறனாய்வாளர் தோழர் தி.க.சி.யைப் பார்த்து விட்டுப் போய்விட முடியுமா என்றதும், அதற்கென்ன பார்த்துவிடலாம் என்று காரை எடுத்தார். செல்கிறபோது வழியில் வண்டியின் வேகத்தை மட்டுப்படுத்தி பாளையங்கோட்டையின் நீண்ட சாலையின் வலதுபுறம் இருந்த ஒரு கட்டிடத்தைப் பார்க்கச் சொன்னார். புனித சவேரியார் பள்ளி வளாகம் அது. தான் படித்த பள்ளி என்ற அவர், அந்நாளைய ருசிகர செய்தியொன்றையும் சொன்னார். பள்ளியிறுதி வகுப்பின் போது ஆசிரியர் ஒருவர், ‘ஒழுங்காப் படித்து தேர்ச்சி பெற்றால், சாலையைக் கடந்து எதிர்ப்புறம் போய் சவேரியார் கல்லூரியில் சேர்ந்து படிப்பைத் தொடரலாம், இல்லையென்றால், பள்ளியை அடுத்த மைக்கேல் மைதானத்தில் எருமைகள் தயாராகக் காத்திருக்கும், சாலையைக் கடக்க வேண்டிய சிரமம் இல்லாமல் வேலையில் சேர்ந்துவிடலாம்’ என்பாராம்.

உலகறிந்த சுடலை மாடன் தெருவில் நுழைந்து தி.க.சி., அவர்களின் வீட்டை நோக்கி நடந்த போது, மருத்துவர் மாணிக்கவாசகம் பழைய நிகழ்வின் தாக்கம் நெஞ்சை அடைக்கப் பெருமூச்செறிந்தவாறு நடந்தார். தி.க.சி.,யின் மனைவி சில ஆண்டுகளுக்குமுன் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது இறுதி நேரத்தில் மாணிக்கவாசகம் அங்கே சென்றிருக்கிறார். ஏதும் செய்ய இயலாத கட்டம் அது. ஆனால், ஏதாவது ஊசி போடக் கூடாதா, ஒரு வாய்ப்பு இருக்காதா என்று அரற்றியிருக்கிறார் தி.க.சி., அவருடைய மகன் வண்ணதாசனைத் தனியே அழைத்த மாணிக்கவாசகம், அவரது மன நிறைவிற்காக ஒரு மருந்தைச் செலுத்திப் பார்க்கலாம், பயனிருக்காது என்றாலும் என்று சொல்லிவிட்டு, தி.க.சி.,யிடம், “என்ன மாமா, எல்லாம் தெரிந்தவராயிற்றே, நீங்களே இப்படி குமுறலாமா?” என்று கேட்டிருக்கிறார். தி.க.சி. சொன்னாராம்: “நானும் மனுசன் தானய்யா, மனுசன் தானே”. வேறு முயற்சிக்குக் கூட சிரமம் தராது அவரது மனைவியின் உயிர் பிரிந்த அந்த சங்கடமான நேரத்தை நினைவுகூர்ந்து கொண்டே வந்தார் மருத்துவர்.

தி.க.சி. அவர்களின் அறைகள் பூட்டியிருக்க ஓர் ஏமாற்றம் வந்து கப்பியது. தொலைபேசியில் அழைத்துக் கேட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கலாம் என்று சொல்லிக் கொண்டே அருகிருந்த வீட்டில் கேட்டபோது, ஒரு இளைஞர், இப்ப செய்தித்தாள் வாங்கிக்கிட்டு டீ குடிச்சுட்டு வர்ற நேரம், சுடலைமாடன் கோவில் பக்கம் போனா பிடிச்சுரலாம் என்றார். தெருமுனையை எட்டவும், தி.க.சி. அவர்கள் நேரே நிற்கவுமாக ஒன்றுபோல நேர்ந்தது. அதே நேரத்தில், சோலை.சுந்தர பெருமாள், மன்னார்குடி தாமோதரன் இருவரும் கூட கோவில்பட்டி திருமணம் முடிந்து இவரைப் பார்க்கவே அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்தனர். தெருமுனை இலக்கிய சந்திப்பில், அறிமுகம் முடிந்து, தி.க.சி., சொன்னது, புத்தகம் பேசுது இதழை மிகவும் பாராட்டிய சொற்களைத்தான். ஏப்ரல் இதழில் வந்த பொருளாதார வல்லுநர் ஆத்ரேயா நேர்காணலை மிகவும் சிலாகித்துச் சொல்லி அவர் எங்கே பணியாற்றுகிறார் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார். புத்தகங்கள் நிறைய வரணும், நிறைய எழுதுங்கள் என்று பொதுவாகக் கேட்டுக் கொள்ளவும் செய்தார். பண்பாட்டுத் தளத்தில்தான் நிறைய வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கிறது, தமுஎகச அதற்கு முழுமையாகப் பணியாற்றும் என்றும் நம்பிக்கையோடு சொன்னார்.

புத்தகங்களோடான சிந்தனையோடே ரயில்வே நிலையத்திற்கு வந்தடைந்து, மருத்துவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு, ரயிலில் ஏறி அமரவும் குறுந்தொகை அறிமுக நூல் வாசிக்க இடமும், சூழலும், மனமும் தோதாக இருந்தது. அது முடியவும், செம்மலரில் தொடராக வந்தபோது வாசித்திருந்தாலும் நூலாக வாசிக்க வேண்டிக் கையில் அடுத்து எடுத்த பெண்மை என்றொரு கற்பிதம் (ச தமிழ்ச்செல்வன் – பாரதி புத்தகாலயம்), முடிக்க வண்டி விருதுநகரைத் தாண்டியிருந்தது. கீழ்ப்படுக்கையில் படுக்க வேண்டிய நலிந்த உடலினராக இருந்த முதியவர் ஒருவர், வார இதழ் ஒன்றில் மும்முரமாக இருந்தார். அய்யா, எப்ப படுக்க விரும்புறியளோ சொல்லுங்க என்றேன். தலையாட்டினார்.

ஃபிரண்ட்லைன் இதழில் மேலும் வேறு பல கட்டுரைகளையும் வாசிக்கவும், இப்போது மதுரை வந்துவிட்டிருந்தது. முதியவரை வற்புறுத்திப் படுக்கச் சொன்னபோது, ஒரு உதவி செய்யணுமே என்றார். தாராளமாக என்றதும், கைப்பையிலிருந்து தேடி எடுத்த காகித உறையிலிருந்த ஒரு மாத்திரை அட்டையை எடுத்துக் காண்பித்தார். இரவு எப்போதாவது தேவையென்றால் உங்களை எழுப்புவேன், இதிலிருந்து ஒன்றை எடுத்து எனது நாக்கின் கீழ் வைக்க வேண்டுமென்று உருக்கமாகக் கேட்டுக் கொண்டார்.

அதிர்ந்து போனது எனக்கு. நெஞ்சு வலிக்கு உயிர்காக்கும் மருந்து அது. “பயப்பட வேண்டாம். அப்படி எதுவும் நேராது. வலி ஏற்பட்டால் தயங்காம என்னை எழுப்புங்க. அசந்து தூங்கற மாதிரி தெரிஞ்சா, கன்னத்தில் அறைந்து கூட என்னை எழுப்பலாம், உதவி செய்வேன் என்று சொல்லியபடி அவரைத் தூங்கச் சொன்னேன். வாசித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகத்தை மீண்டும் எடுத்துப் பார்த்து உள்ளே பையில் வைத்துக் கொண்டு உறங்கத் தொடங்கிய அந்தப் பெரியவரையே கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். வண்டி சென்னை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருந்தது.

காலையில் அவரை எழுப்பி, “நான் இறங்க வேண்டிய இடம் வந்திருச்சு, வரட்டுமா” என்ற போது, நிம்மதிப் புன்னகை அவரது முகத்தில். புத்தகங்களின் சுமை தெரிந்தாலும் வலி தெரியாத பை எனது தோள்களில்.

********

1995ஆம் ஆண்டு, பாரீசில் நடைபெற்ற யுனெசுகோ அமைப்பின் 28வது மாநாட்டில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல் 23ஆம் நாள் உலக புத்தக தினம் கொண்டாட முடிவெடுத்து அறிவித்தது. அனைத்து நாட்டு மக்களின் கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் போன்றவற்றின் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தவும், மக்களிடையே சுமுகமான உறவை நிலைநாட்டவும், புரிதலை ஏற்படுத்துவதற்கும் புத்தகம் ஒரு சிறந்த கருவி என்பதைக் கருத்தில்கொண்டு இத்தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதன்படி உலகின் 100 நாடுகளுக்கும் மேலாக புத்தக தினத்தை சிறப்பாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

1990 களில் அறிவொளி இயக்கத்தினர் ஊர் தோறும் புத்தகங்களை மிதிவண்டியிலும், தள்ளு வண்டியிலும் வைத்து தெரு முனைகள்தோறும் நின்று விற்று வந்திருக்கிறார்கள். இன்றும் புத்தக தினங்களில் இவர்களின் சேவை தொடர்ந்துகொண்டிருப்பதாகவே அறியமுடிகிறது.

உலகப்புகழ் பெற்ற ‘டான் குவிக்சாட்’ நாவலை எழுதிய எழுத்தாளர் செர்வாண்ட்ஸ்,ஜூலியஸ் சீசர், ஒத்தெலோ, மெக்பெத் போன்ற உலக மகாக்காவியங்கள் படைத்த வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் மற்றும் இன்கா கார்சிலாசோ டி லா வேகா போன்றோர் மறைந்த தினம் இன்று. ஷேக்ஸ்பியர் , விலாதிமீர் நொபோகோவ்ம் மவுரீஸ் டூரான், ஜோசப் பிளா உள்ளிட்ட பிரபலமான உலக எழுத்தாளர்களின் பிறந்த தினமாகவும் ஏப்ரல் 23 அமைந்திருப்பது சிறப்பு.

“ஒரு நல்ல வாசகன் மூலமாகவே ஒரு நல்ல புத்தகம் அடையாளம் காணப்பெறுகிறது” என்கிறார் ஜார்ஜ் பெர்னாட்ஷா. அந்த வகையில் நல்ல வாசகர்கள் அனைவரும் இன்று கொண்டாடப்படவேண்டியவர்கள்.

“ஒரு நூலகத்தின் கதவு திறக்கப்படும்போது ஒரு சிறைச் சாலையின் கதவு மூடப்படுகிறது”, என்பது பைபிள் வாசகம். இதையே மாவீரன் நெப்போலியன், “புத்தகங்களும், நூலகங்களும் இல்லாத நாடு சிறைச் சாலைக்கு ஒப்பாகும்” என்று கூறியுள்ளார். மனதில் நற்சிந்தைகள் மலரவும், பண்பாடும், கலாச்சாரமும், பாரம்பரியங்களும் பாதுகாக்கப்படவேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தவும் இந்த உலக புத்தக தினம் வழியமைக்கிறது!

அட்சய திருதியையில் தங்கம் வாங்க முட்டி மோதும் மக்கள் உலக புத்தக தினத்தில் ஒரு புத்தகமாவது வாங்கவேண்டும் என்ற கோட்பாடையும் உள்ளத்தில் கொண்டால் போதும் இந்த உலக புத்தக தினம் நம் நாட்டில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்திவிடும் என்பது திண்ணம்!

பவள சங்கரி

நம் தமிழ்நாட்டில் சித்தர்களின் இராச்சியம் தொடர்ந்தவாறுதான் உள்ளது என்பதற்கு பல உதாரணங்கள் உண்டு. அதில் முக்கியமான ஒன்றுதான் சிவன் மலை நிகழ்வு. சிவ வாக்கிய சித்தர் பூஜித்த மலை தான் சிவன்மலை. கொங்கு நாட்டில், காங்கயம்-திருப்பூர் நெடுஞ்சாலையில் சுமார் 4 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது சக்தி வாய்ந்த, அருள்மிகு சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில் கொண்டுள்ள சிவன்மலை. வெகு காலங்களுக்கு முன்பு இக்கோவில் பட்டாலிமலை என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாலயத்தில் சிவ வாக்கிய சித்தர் திருப்பணிகள் செய்துள்ளார்.

ஆண்டவன் உத்திரவு!

வரும்காலத்தில் நடக்கப்போவதை குறிக்கும் விதமான பொருளை இக்கோவில் தெய்வம் முன்கூட்டியே பக்தர்கள் கனவில் வந்து சொல்வதும், அதன்படி இந்த ஆலயத்திலுள்ள பெட்டியில் கனவில் குறிப்பிட்ட அப்பொருளை வைத்து வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன. இது வெகு காலமாக தொடர்ந்து வரும் வழமையாகவே உள்ளது. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சொம்பில் நீர் வைத்து பூசை செய்யும்படி வாக்காகியுள்ளது. அந்த ஆண்டில்தான் சுனாமி எனும் பேரரக்கனால் பெரும் அழிவு ஏற்பட்டது. அதேபோல் தங்கம் வைத்து பூசை செய்தபோது வரலாற்றில் இல்லாத அளவிற்கு பெரிய அளவில் உயர்ந்த தங்கத்தின் விலை இன்றளவிலும் அப்படியே நிலைத்தே உள்ளது. பச்சரிசி வைத்து பூசை ஆனபோது விவசாயம் செழித்தோங்கியது. இதுபோன்று நுாற்றுக்கும் மேற்பட்ட பொருட்கள் வைத்து, இதுவரை பூஜை செய்யப்பட்டுள்ளன. கார்கில் போர் வந்தபோது துப்பாக்கி வைத்து வழிபாடு நடந்ததும் மறக்கக்கூடிய விசயம் அல்ல.

இப்படி ஒவ்வொரு முறையும் நடக்கப்போகும் நிகழ்விற்கேற்றவாறு பொருள் வைத்து வழிபட பக்தர்களின் கனவில் வாக்களிக்கப்படுகிறது. இந்த முறை வலம்புரிச் சங்கு வைத்து வழிபட உத்திரவு ஆகியுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. சிவபெருமானின் அருள் பூரணமாக கிட்டியுள்ள நிலையில் தமிழ்நாட்டிற்கு நிச்சயமாக நல்ல காலம் பிறந்துள்ளதாகவே கொள்ளமுடிகிறது!

பக்தர் கனவில் வாக்கு!

திருப்பூர், வெள்ளக்கோயில், தென்னிலை, பரமத்தி, பல்லடம், கோவை மற்றும் காங்கயத்திற்கு அருகில் உள்ள சுற்றுப்புற கிராமங்களில் , இருக்கும் தனது பக்தர் எவரேனும் ஒருவரின் கனவில் சிவன் மலை சாமி தோன்றி, குறிப்பிட்ட அந்த பெட்டியில் வைக்க வேண்டிய பொருள் பற்றி கூறுகிறார். அந்த நபர் அருள் வந்த நிலையில், கோயில் நிர்வாகியிடம் வந்து தாம் கண்ட கனவு பற்றிய செய்தியைக் கூறுகிறார். அவர் சொன்னது உண்மைதான் என்று உறுதி செய்யும் வகையில் அந்த நிர்வாகிகள் சிகப்பு மற்றும் வெள்ளை பூக்களை பொட்டலத்தில் வைத்து அதை சாமி முன்பு போட்டு ஒரு குழந்தையை எடுக்கச்சொல்லுவார்கள். இதற்கு பூச்சயனம் கேட்பது என்பார்கள்.

அதில் ஒரே முறையில் வெள்ளைப் பூ வந்தால் முருகப்பெருமான் கனவில் தோன்றி கூறியது உண்மைதான் என்பது உறுதி செய்யப்பட்டு அந்தப் பொருளுக்கு சிறப்பு பூசைகள் செய்து அதை அப்பெட்டியில் வைத்து விடுவார்கள். இதனுடன் அருள் வந்து வாக்கு சொன்ன பக்தர் பெயர், அவரது ஊர், அவர் கோயிலில் வந்து சொன்ன தேதி என அனைத்து விவரங்களையும் தெளிவாக அந்த பெட்டியின் கீழ் எழுதி வைத்துவிடுகிறார்கள். இது இன்றுவரை நடைமுறையில் உள்ளது.

சென்ற ஜனவரி 11 2017, அன்று திருப்பூர் மாவட்டம், தாராபுரம், கொங்கூரைச் சேர்ந்த சிவராம் என்பவரின் கனவில், இரும்பு சங்கிலி வைக்க உத்தரவானதையடுத்து, ஆண்டவன் உத்தரவு பெட்டியில் இரும்பு சங்கிலி வைத்து பூஜை செய்யப்பட்டது. எத்தனைபேர் இரும்புக் கம்பிகளுக்குப்பின் சென்றார்கள் என்பதை உலகமே அறியுமே.. அதற்கு முன், கடந்த ஆக., 29, 2017இல் பூமாலை வைக்கப்பட்டிருந்தது. கணக்கு நோட்டு புத்தகம் வைத்து பூசை செய்தபோது, மத்திய அரசாங்கம் கறுப்பு பணத்தை ஒழிக்க நடவடிக்கை எடுத்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆக இன்று 21, ஏப்ரல் 2017, சிவனருள் தீமைகளை அழித்து நன்மைகளை நிலைபெறச் செய்யும் வகையில் வலம்புரிச் சங்கின் நாதம் எங்கும் இனிமையாக ஒலிப்பதைக் கேட்கலாம்!

படத்திற்கு நன்றி : திரு ரகுராமன் பாலகிருஷ்ணன்