Blog

  தஞ்சை வெ.கோபாலன்                                   

தமிழகத்தில் இருந்த சமஸ்தானங்களில் முக்கியமான சமஸ்தானங்களில் புதுக்கோட்டையும் ஒன்று. தொண்டைமான் மன்னர்களின் ஆட்சியில் இருந்த இங்கு எல்லா வளங்களும் நிரம்பியிருந்தன. சேஷையா சாஸ்திரி எனும் திவான் வடிவமைத்த நகர் அமைப்பும், நீர் நிலைகளும் மிக மேலானவைகளாகப் போற்றப்பட்டவை. நகரின் நடுவில் அரண்மனை, சுற்றிலும் ராஜவீதிகள், ஒவ்வொரு ராஜவீதிக்குப் பின்னர் வரிசையாக மற்ற வீதிகள், ஆங்காங்கே குளங்கள், ஒரு குளம் நிரம்பியதும் நீர் அடுத்த குளம் செல்வதும், பின்னர் ஒவ்வொன்றும் நிரம்பியபின் புதுக்குளம் நிரம்புவதும், அக்குள நீர் குடி நீராகப் பயன்படுவதும் இவ்வூரின் அழகு.

இந்த அருமையான புதுக்கோட்டையைப் பற்றி சிறிது அறிந்து கொள்வோமே!  புதுக்கோட்டையின் வரலாறு தென்னகத்தின் வரலாற்றின் ஓர் அம்சமாக இருக்கிறது. மிகப் பழமையான வரலாற்றுப் பதிவுகள் கொண்ட பூமி இது. இங்கே மிகப் பழமையான கல்வெட்டுக்களும், சமணர்களின் குகைப் படுக்கைகளும், கிராமதேவதைகளுக்கான புகழ்பெற்ற ஆலயங்களும், தமிழர் பண்டிகைகளாகச் சித்திரை முதல் நாளும் கொண்டாடப் பட்டு வந்திருப்பதை அறிய முடிகிறது. புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்துக்குட்பட்ட திருமெய்யம் எனும் ஊர் வரலாற்றுப் பெருமை உடைய ஊர். பாண்டியர்கள் ஆண்ட காலத்தில் இவ்வூர் ஒல்லையூர் என புகழுடன் விளங்கியதாகத் தெரிகிறது. பல புலவர்கள் இங்கு இருந்திருக்கிறார்கள். இப்பகுதியில் உள்ள கருக்காக்குறிச்சி எனுமிடத்தில் கிடைத்த 500 ரோமானிய பொற்காசுகள் இந்த நாடு ரோமானியர்களுடன் வைத்திருந்த வியாபாரத் தொடர்பு பற்றி தெரியவருகிறது. மீமிசல், தொண்டி துறைமுகங்கள் வியாபார முகத்துவாரங்களாகப் பயன்பட்டிருக்கின்றன. இந்த மாவட்டத்திலுள்ள குடுமியான்மலை, திருக்கோகர்ணம், சித்தன்னவாசல் ஆகிய பகுதிகளும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதிகள். இங்கு ஓடும் வெள்ளாறு சோழ நாட்டின் தென் எல்லையாகவும், பாண்டிய நாட்டின் வட எல்லையாகவும் விளங்கியிருக்கிறது.  வரலாற்றில் போரில் ஈடுபட்டிருந்த பல்லவர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்கும் இடையில் அகப்பட்ட நாடாக இந்த புதுக்கோட்டை பகுதி விளங்கியிருக்கிறது.

தமிழக மன்னர் பரம்பரையினரான முத்தரையர்களும், கொடும்பாளூர் வேளிர்களும் தலை சிறந்தவர்கள். அவர்கள் ஆண்ட பகுதியும் இதுதான். இங்குள்ள சித்தன்னவாசலில் பல்லவ மன்னர்கள் கால கல்வெட்டுகளும், குடுமியான்மலையில் கோச்சடையன் ரணதீரன் என்கிற சடையன் மாறன் காலத்திய கல்வெட்டுகளையும் காணலாம். பல்லவன் ராஜசிம்ஹன் காலத்தில் கொடும்பாளூரில் பல போர்கள் நடந்திருக்கின்றன. திருக்கோகர்ணம், நீர்ப்பழனி ஆகிய இடங்களிலும் பல வரலாற்றுக் கல்வெட்டுகள் இருக்கின்றன. சமண மதம் இந்தப் பகுதிகளில் 11ஆம் நூற்றாண்டு வரை கொடிகட்டிப் பறந்திருக்கிறது. பல சமண தீர்த்தங்கரர் ஆலயங்களும், கல்வெட்டுகளும் காணப் படுகின்றன. பெளத்த மதத்தின் தாக்கமும் இங்கு இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கோட்டைப்பட்டணத்தில் காணலாம். கடைச்சோழர்கள் எனப்பட்ட விஜயாலயன் சந்ததியினரின் ஆட்சி காலத்தில் இந்தப் பகுதிகள் அவர்கள் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்தது. ஆனால் இந்த சோழ வம்சத்தின் கடைசி மன்னரான ராஜாதிராஜனின் காலத்தில் சோழர்கள் ஆட்சி மங்கத் தொடங்கியது. சோழர்கள் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு பாண்டியர்களின் கை ஓங்கியிருந்தது. அலாவுதீன் கில்ஜியின் படைத்தலைவனாக இருந்த மாலிக்காபூர் என்பவன் தென்னகத்துக்குப் படையெடுத்து வந்தானல்லவா? அப்போது இந்தப் பகுதிகளை அவன் கபளீகரம் செய்து மதுரையில் சுல்தான் ஆட்சியைக் கொண்டு வந்தான். ராங்கியம், பனையூர் ஆகியவிடங்களில் இதற்கான குறிப்புகள் இருக்கின்றன.

டில்லி அலாவுதீன் கில்ஜியின் படைத்தலைவன் மாலிக்காபூரின் படையெடுப்புக்குப் பின் சிறிது காலம் சுமார் 75 ஆண்டுகள் தென்னகம் முஸ்லீம் ஆட்சியில் இருந்த போது புதுக்கோட்டை பகுதிகளும் தப்பவில்லை. ராஜ்யம் சின்னஞ்சிறு பகுதிகளாகச் சிதறுண்டு போயிற்று. அதன் பின்னர் விஜய நகர சாம்ராஜ்யம் தோன்றியதும் மதுரை முதலான தென்னகப் பகுதிகள் நாயக்கர் வம்சத்தாரின் ஆட்சிக்குள் வந்தது. ஹம்பி விஜய நகரத்தில் தோன்றிய சாம்ராஜ்யம் இங்கெல்லாம் ஆட்சி புரிந்ததற்கான சின்னங்கள் இப்போதும் இப்பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இதே புதுக்கோட்டை பகுதிகள் தஞ்சையை ஆண்ட நாயக்கர் வம்ச ஆட்சியின் கீழ் சிறிது காலம் வந்தது. 17ஆம் நூற்றாண்டில் தொண்டைமான்கள் ஆட்சி புதுக்கோட்டையில் தொடங்கியது.

புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தை ஆண்ட தொண்டைமான் அரசர்கள் மதுரை நாயக்க மன்னர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாக இருந்து வந்தார்கள். தொடர்ந்து இவர்கள் ஆட்சி நடந்த காலத்தில் தஞ்சையில் நாயக்கர் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து மராத்தியர் ஆட்சி வந்தது. பின்னர் 1885இல் கடைசி மராத்திய மன்னன் இரண்டாம் சிவாஜிக்குப் பிறகு டல்ஹவுசியின் நாடு அபகரிக்கும் திட்டத்தின்படி தஞ்சை பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் நேரடியாக வந்து சேர்ந்தது. ஆனால் புதுக்கோட்டை சுதந்திரத்துக்குப் பின் டில்லி சென்று மன்னர் உள்துறை அமைச்சர் வல்லபாய் படேலிடம் சென்று இந்த ராஜ்யத்தை இந்திய குடியரசோடு இணைக்க ஒப்புதல் அளித்துவிட்டு வந்தார்.

புதுக்கோட்டை தொண்டைமான்களின் பூர்வீகம் வடக்கே தொண்டைமண்டலத்தில் இருந்த திருப்பதி பகுதியாகும். விஜய நகர சாம்ராஜ்யத்தின் படைகளுடன் தெற்கே படையெடுத்து வந்த இந்த வீரர்கள் புதுக்கோட்டைப் பகுதியில் இருந்த கறம்பக்குடி எனும் பகுதியிலும் அம்புக்கோயில் எனும் பகுதியிலும் குடியேறினார்கள். பின்னர் அந்தப் பகுதிகளின் ஆட்சியாளர்களாக ஆனார்கள்.

இப்படியொரு மாற்றங்கள் தென் தமிழகத்தில் ஏற்பட்ட காலத்தில் இவர்கள் புதுக்கோட்டை பகுதியின் ஆட்சிக் கட்டிலில் ஏறினார்கள். தெலுங்கில் காணப்படும் “தொண்டைமான் வம்சாவளி” எனும் கவிதைத் தொகுதியில் இவர்கள் இந்திர வம்சத்தார் என்று குறிப்பிடுவதோடு, இவர்களில் முதல் மன்னன் பச்சை தொண்டைமான் என்றும் தெரிகிறது.

ஆவடிராய தொண்டைமான் என்பவர் அடுத்ததாகப் பதவிக்கு வந்திருக்கிறார். அப்போது விஜய நகர சாம்ராஜ்யத்தை ஆண்ட வெங்கடராயர் (1630 முதல் 1642 வரை) காலத்தில் அவருடைய உதவியுடன்  இந்தத் தொண்டைமான் தனது ராஜ்யத்தை விஸ்தரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். விஜய நகர சாம்ராஜ்யம் ஒரு பலம் பொருந்திய இந்து சாம்ராஜ்யமாக உருவெடுத்த காலத்தில் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானமும் தொண்டைமான்கள் தலைமையில் ஒரு பலம் பொருந்திய இந்து சாம்ராஜ்யமாக உருவாகியது. விஜய நகர ராயர்களுடனான தொடர்பால் தொண்டைமான் மன்னர்களும் தங்கள் பெயரோடு ராய எனும் சொல்லை ஏற்றுக் கொண்டனர்.

ரகுனாத ராய தொண்டைமான் எனும் புதுக்கோட்டை மன்னன் தஞ்சையை ஆண்ட நாயக்க மன்னர்களுடனும், திருச்சியை ஆண்ட ரங்ககிருஷ்ண முத்துவீரப்ப நாயக்கர் என்பவருடனும் நட்பு பூண்டிருந்தார். திருச்சி ராஜ்யத்தின் காவலராகவும் இந்தத் தொண்டைமான் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார். அப்போது இராம நாதபுரத்தை ஆண்ட மறவர் மன்னர் விஜய ரகு நாத கிழவன் சேதுபதி (1673 முதல் 1710) இவர்களுக்கு நெருக்கமாக ஆனார். இவரைக் கிழவன் சேதுபதி என்றே அழைப்பர். வரலாற்றில் புகழ்மிக்க இடத்தைப் பிடித்துவிட்டவர் இந்தக் கிழவன் சேதுபதி. இவருக்கு அனேகம் மனைவியர். அப்படி இவருக்கு வாய்த்த ஒரு இளம் மனைவி காதலி நாச்சியார் என்பவர். இவர் புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் மன்னரின் சகோதரி ஆவார்.

கிழவன் சேதுபதி தொண்டைமானின் சகோதரி காதலி நாச்சியாரைத் திருமணம் செய்துகொண்ட பிறகு, வெள்ளாற்றுக்குத் தெற்கேயுள்ள நிலப்பகுதிகளை தொண்டைமான் வசம் கொடுத்தார் கிழவன் சேதுபதி. அந்தப் பகுதியைத் தான் விரிவுபடுத்தப்பட்ட புதுக்கோட்டை ராஜ்யமாக ஏற்றுக்கொண்டு தொண்டைமான் ஆட்சி நடைபெற்றது. சேதுபதிகளின் வரலாறும் தொண்டைமான் ஆட்சியும் எனும் வரலாற்று ஏடுகள் இந்தத் தகவல்களையெல்லாம் கொடுக்கின்றன. வெள்ளாறு வரலாற்றில் பதிய காரணமாக இருந்தது தொண்டமானின் ஆட்சிக்கு எல்லைக்கோடாக இந்த ஆறு அமைந்த காரணத்தால்தான் என்பதையும் அறிய முடிகிறது. சோழ நாட்டின் எல்லை குறித்த ஒரு தமிழ்ப் பாடலும் இந்த ஆற்றை சோழ மண்டலத்தின் தெற்கெல்லையாகக் குறிப்பிடுவதை நினைவு படுத்திக் கொள்ளலாம். ரகுநாதராய தொண்டைமான் இப்படித் தன்னுடைய ராஜ்யத்தை விஸ்தரித்த காலமான 1686 முதல் அவர் ஆட்சி முடிந்த 1730 வரையில் மிக மகோன்னதமான நிலையில் இந்த ராஜ்யம் இருந்திருக்கிறது.

தொண்டைமான் ஆட்சிக்குப் புகழ் சேர்த்து ராஜ்யத்தை விரிவு படுத்திய ரகுநாத ராய தொண்டைமானின் காலத்தில் அவருடைய சகோதரர் நமன தொண்டைமான் புதுக்கோட்டையை அடுத்த குளத்தூர் எனும் பகுதிக்குத் தலைவர் ஆனார். இவருக்கு திருச்சிராப்பள்ளியை ஆண்ட நாயக்க மன்னரான ரங்க கிருஷ்ண முத்துவீரப்ப நாயக்கரின் ஆசி கிடைத்தது. இவர் காலத்திலிருந்து குளத்தூர் தனி ராஜ்யமாக விளங்கி இங்கு ஆட்சி புரிந்தவர் குளத்தூர் தொண்டைமான் எனவும் அழைக்கப்பட்டார். இந்த நிலை 1750 வரை நீடித்தது. ஏனென்றால் 1750இல் இந்த குளத்தூர் பகுதி புதுக்கோட்டையுடன் இணைக்கப்பட்டுவிட்டது. ரகு நாத ராய தொண்டைமான் தன்னுடைய புதுக்கோட்டையுடன் குளத்தூர் மட்டுமல்லாமல் ஆலங்குடி, திருமெய்யம் ஆகிய பகுதிகளையும் இணைத்து ஒரு பேரரசாகப் பெருமையோடு ஆட்சியைத் துவக்கினார். இந்த ஒருங்கிணைந்த பகுதிதான் பின்னர் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் எனப் புகழுடன் விளங்கியது.

தொண்டைமான் வம்சத்தில் இரண்டாவது மன்னராக விளங்கிய (1730 முதல் 1769) விஜய ரகுனாத ராய தொண்டைமான் காலம் மிகவும் சிறந்த காலகட்டமாக இருந்திருக்கிறது. புதுக்கோட்டையை இவர் ஆண்ட காலத்தில் வடக்கே டில்லி முகலாயர்களின் ஆட்சி இந்திய நாடு முழுவதும் விஸ்தரித்திருந்தது. தெற்கே ஆண்டுவந்த நாயக்கர் மன்னர்களான செஞ்சி, தஞ்சாவூர், மதுரை, திருச்சி ஆகிய அரசர்கள் முகலாய சாம்ராஜ்யத்துக்கு ஆற்காட்டு நவாப், நிஜாம் ஆகியோர் மூலமாக கப்பம் கட்டும் சிற்றரசர்களாக ஆகினர். இவர்கள் தவிர தெற்கே இருந்த சின்னஞ்சிறு பாளையக்காரர்களும் ஆற்காட்டு நவாப் மூலம் முகலாய மன்னர்களுக்குக் கப்பம் கட்டுபவர்களாக ஆகினர். டில்லி முகலாயர்கள் நிஜாமைத் தங்களது தென்னிந்திய பிரதி நிதியாகவும், அந்த நிஜாம் ஆற்காட்டு நவாபைத் தன் பிரதி நிதியாகவும் நியமித்தனர். ஆற்காட்டாரின் ஆளுமையில் அடங்கிய பிரதேசம் தமிழ் நாட்டின் பகுதிகள்; இவை கர்னாடகப் பிரதேசம் என வழங்கப் பட்டது. அரசியலில் இப்படியொரு மாற்றம் ஏற்பட்டு இந்தியாவின் கடைக்கோடிப் பிரதேசத்தில் இருந்த பாளையக்காரர்கள் முதல் பெரிய சமஸ்தானாதிபதிகள் வரை அனைவரும் டில்லி பாதுஷாவுக்குக் கப்பம் கட்டும் நிலை ஏற்பட்டதும்; ஆற்காட்டு நவாப் இவர்களது எஜமானர்கள் போலத் தங்களை நியமித்துக் கொண்டு நாட்டாமை செய்ததும் ஒரு புதிய சூழ் நிலையை இங்கு ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக தென்னக பாளையக்காரர்கள் ஆற்காட்டாருக்கு கப்பம் செலுத்த மறுத்தனர். அதன் விளைவாக ஆங்காங்கே பூசல்கள் ஏற்பட்டன. ஆற்காட்டு நவாபின் படைகள் நிஜாமினால் வலுப்படுத்தப் பட்டது. டில்லி சுல்தான் ஆதரவும், நிஜாமின் பக்க பலமும் சேர்ந்து ஆற்காட்டு நவாபின் கைகளை ஓங்கச் செய்தன. இவரும் தனது படைகளைக் கொண்டு தங்களுக்கு அடங்க மறுக்கும் சிற்றரசர்கள், பாளையக்காரர்கள் மீது போர் தொடுக்க படையெடுப்பதுமென நாட்டின் சூழ் நிலை மாறத் தொடங்கியது. இந்த சூழ் நிலையில் பற்றி எரிந்த இலங்கைக்கு நடுவில் சீதை சிறை வைக்கப்பட்டிருந்த அசோகவனம் மட்டும் எரிதழலின் கரங்கள் தீண்டப்படாமல் பசுமையாக இருந்தது போல புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் மட்டும் எந்தவித சேதத்துக்கும் ஆட்படாமல் தப்பி இருந்தது.

இப்படி ஊரை அடக்கி உலையிலிடும் தண்டல்காரனாக மாறியிருந்த ஆற்காட்டு நவாப் ஆட்சிக்கு ஒரு சவால்; வெளியில் இருந்து அல்ல. உள்ளுக்குள்ளேயே பங்காளிச் சண்டை ஏற்பட்டுவிட்டது.  அதுதான் நாடறிந்த வரலாறு ஆயிற்றே! முகமது அலிக்கும் சந்தா சாகேபுக்கும் ஏற்பட்ட பூசல்தான் அது. இருவரில் யார் அரசுக்கு உரியவர் என்பதுதான் போட்டி. இதில் அன்னிய தலையீடு தங்கள் ஆதிக்கத்தைப் பெருக்கிக் கொள்வதற்காக, ஆங்கிலேயர் முகமது அலியையும், ஃபிரெஞ்சுக்காரர்கள் சந்தா சாஹேபையும் ஆதரிக்கத் தொடங்கினர். தத்தமது படைகளையும் இவர்களுக்குக் கொடுத்துத் தாங்களும் போரில் நேரிடையாக ஈடுபட்டனர். எங்கோ ஐரோப்பாவிலிருந்து வியாபாரம் செய்து பொருட்களை விற்க வந்தவர்கள் இங்கு நடக்கும் ஆட்சிக்காக புருஷர்கள் நடத்தும் போட்டியில் ஆளுக்கொரு கட்சியில் சேர்ந்து கொண்டு காய் உருட்டலானார்கள். ஓராண்டல்ல, ஈறாண்டல்ல, பல ஆண்டுகள் தென்னகத்து மண் இவர்களுடைய போரினால், உயிர் சேதமும், உடமைகள் சேதமும், விவசாய நாசமும் ஏற்படக் காரணமாயின. இப்படி நாடு முழுவதும் போரும் அமைதியுமான மாற்றங்களில் தவித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் புதுக்கோட்டை மன்னர்கள் மட்டும் பிரிட்டிஷ் பக்கத்தில் உறுதியாக நிலைகொண்டிருந்தனர்; தஞ்சை மராட்டிய மன்னர்களோ இங்கும் அங்குமாக ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தனர். தமிழர் பூமியில் ஐரோப்பிய ஆதிக்க யுத்தம் இப்படி குழுப்பிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் ஃப்ரென்சு அடக்கப்பட்டு பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கம் தலையெடுத்தது. இரு ஐரோப்பிய ஆதிக்கச் சக்திகளுக்கிடையே நடந்த போரில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு ஆதரவாக புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் நடந்து கொண்டதற்குப் பரிசாக இனி புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் ஆற்காட்டு நவாபுக்கும் பின்னர் ஆங்கிலேயர்களுக்குக் கப்பம் கட்ட வேண்டாம் என முடிவாகியது.

புதுக்கோட்டை மன்னர்கள் ஆங்கிலேயர்களைத் தீவிரமாக ஆதரிக்க மற்றொரு முக்கியமான காரணமும் இருந்தது. அப்போது புதுக்கோட்டைக்கு சவாலாக விளங்கிய மைசூர் ஆட்சியாளர் ஹைதர் அலியின் அச்சுறுத்தல் இவர்களுக்கு இருந்துவந்ததும் ஒரு காரணம். விஜயரகு நாத தொண்டைமான் (1789 முதல் 1807) ஆற்காட்டு நவாபுக்கும் பிரிட்டிஷாருக்கும் ஆதரவாக விளங்கக் காரணமாக இருந்ததும் இந்த மைசூரின் அச்சுறுத்தல்தான். ஆற்காட்டாரின் நன்றி விசுவாசம் அவர்கள் புதுக்கோட்டை மன்னருக்கு “ராஜா பஹதூர்” எனும் விருதினை வழங்கிக் கெளரவித்ததிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாமே! அப்போது காற்று ஆங்கிலேயர்களுக்குச் சாதகமாக வீசிக் கொண்டிருந்தது. எதிர்க் குரல் கிளப்பிய பல பாளையக்காரர்கள் வீழ்த்தப் பட்டனர். எங்கும் ஆதரவுக் கரம் நீட்டப்பட்ட நிலையில் ஆங்கிலேயர்கள் எதிர்ப்போர் யாருமின்றி தாந்தோன்றிகளாகத் திகழ்ந்தனர். 1800ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தென்னகம் முழுவதும் ஆங்கிலேயர்களின் ஏகோபித்த ஆட்சி நிலவத் தொடங்கிவிட்டது. தஞ்சாவூரில் துளஜேந்திர ராஜாவுக்குப் பின் சரபோஜியை ஸ்வீகாரம் எடுத்த போதே ஆட்சிப் பொறுப்பை பிரிட்டிஷ் ஏற்றுக் கொண்டு அவரை பொம்மை ராஜாவாகத்தான் அங்கீகரித்திருந்தார்கள். ஆனால் 1855இல் தஞ்சை ராஜ்யமும் இரண்டாம் சிவாஜிக்கு வாரிசு இல்லை என்று காரணம் காட்டி முழுமையாக எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டுவிட்டது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த இராம நாதபுரம் மறவர் பூமியில் ஆண்டுவந்த சேதுபதிகள் வெறும் ஜமீன் தார்களாக ஆக்கப் பட்டார்கள். ஆனால் இத்தனை புயல் அடித்தபோதும் புதுக்கோட்டையில் மட்டும் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை. அது ஒரு தனி ராஜ்யமாக இயங்க அனுமதிக்கப் பட்டது. பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்திற்குட்பட்டதாகக்கூட கருதப் படவில்லை. தனி சமஸ்தான அந்தஸ்து புதுக்கோட்டைக்கு மட்டும் கிடைத்தது.

இந்த விஜயரகு நாத தொண்டைமான் காலத்தில்தான் தெற்கே பல பாளையக்காரர்களுடன் வெள்ளையர்களுக்கு மோதல் ஏற்பட்டது; குறிப்பாக பாஞ்சாலங்குறிஞ்சி கட்டபொம்மு நாயக்கர் மீது தொகுக்கப்பட்ட தாக்குதல். எங்கிருந்தோ வந்த அன்னியர்கள் இந்த மண்ணின் மைந்தன் கப்பம் கட்டவில்லை என்பதற்காக அந்தச் சின்னஞ்சிறு பாளையக்காரர் மீது கோட்டையை முற்றுகையிட்டுப் போரிட்டனர். அந்த வீரம் செறிந்த பாளையக்காரர் அங்கிருந்து தப்பி தலைமறைவானார். மீண்டும் அவர் தொண்டைமானின் ஆளுகைக்குட்பட்ட கானகப் பாதை வழியாகச் சிவகங்கை செல்ல முயன்றார். ஆங்கில ஆதிக்கத்தினர் விடுத்த வேண்டுகோளின்படி கட்டபொம்மு நாயக்கர் திருமெய்யம் அருகே தொண்டைமான் படை வீரர்களால் பிடிக்கப்பட்டு மதுரையில் இருந்த ஆங்கில கம்பெனியார் வசம் ஒப்படைக்கப்பட்டார். பின்னர் விசாரணை என்ற பெயரால் ஒரு நாடகம் நடத்தப்பட்டு அந்த வீரன் கயத்தாறு எனுமிடத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அந்த மாவீரனின் மரணம் இந்திய சுதந்திர ஆர்வம் கொண்டவர்களால் பின்னர் போற்றிப் பாராட்டப்பட்டது. அவனுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்தப்பட்டது என்பதை நினைவில் கொள்வோம்.

கட்டபொம்மு நாயக்கரைக் கைது செய்து பிரிட்டிஷார் வசம் ஒப்படைத்த நிகழ்ச்சியானது தொண்டைமானுக்கு வரலாற்றில் ஒரு பின்னடைவை ஏற்படுத்தி விட்டது. இந்த செயலை தேசபக்தியற்ற செயலாகவும், துரோகமாகவும் சித்தரிக்கத் தொடங்கினர். இந்த நிகழ்ச்சிக்கு இன்னொரு பக்கமும் உண்டு. பாஞ்சாலங்குறிச்சியிலிருந்து தப்பி ஓடிவந்த கட்டபொம்மு நாயக்கர் சிவகங்கை மருதுவிடம் செல்லத்தான் வந்தார்; செல்லும் வழியில்  தொண்டைமானின் பிரதேசத்தின் காட்டு வழிப் பாதையைப் பயன்படுத்தினார். ஆனால் அவர் தொண்டைமானிடம் அடைக்கலம் என்று வந்து சேரவில்லை. நம்பி வந்தவனைப் பிடித்துக் கொடுத்தால்தான் அது நம்பிக்கைத் துரோகம்; ஆனால் தன்னிடம் அடைக்கலம் என்று வராத நிலையில் தன் ராஜ்யத்தின் எல்லையில் தங்களது நண்பர்களான பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரானவர் வந்தபோது அவரைப் பிடித்துக் கொடுப்பது ராஜத் துரோகமோ, காட்டிக் கொடுத்தலோ அல்ல என்றும் ஒரு வாதம் முன் வைக்கப்படுகிறது. அவரவர்களுடைய நிலைக்குத் தகுந்ததுபோலத்தான் இந்த நிகழ்ச்சியை எடைபோடவேண்டுமே தவிர இன்றைய தேசிய எழுச்சியையும், பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரான உணர்வையே எடைக்கல்லாகக் கொண்டும் பார்க்கும்போது இது ஒரு துரோகமாகப் பட்டாலும், அன்றைய நிலையில் பிரிட்டிஷாருக்கும் புதுக்கோட்டை மன்னர்களுக்கும் இருந்த உறவில், முன்னவர்களுக்கு எதிர்களானவர்களைப் பிடித்துக் கொடுத்தால் துரோகமல்ல என்பதும் அன்றைய சூழலில் புதுக்கோட்டையின் பார்வையில் பார்ப்பவர்களுக்குத் தெரிவதில் வியப்பு ஒன்றும் இல்லை.

அடுத்த மன்னர் ராஜா விஜயரகுனாத ராய தொண்டைமான் (1807 முதல் 1825) பதவிக்கு வந்தபோது பதினெட்டு வயது பூர்த்தியாகததால் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் அரசு நிர்வாகத்தைக் கவனிப்பதற்கென்று மேஜர் பிளாக் பர்ன் என்பவரை நியமித்தனர். இவர் ஏற்கனவே தஞ்சாவூரில் ‘ரெசிடெண்ட்’ எனும் பதவியில் இருந்த காரணத்தால் அங்கு அமலாகியிருந்த நிர்வாக வழிமுறைகளை இங்கும் கொண்டு வந்து நடத்தினார். அதுமட்டுமல்லாமல் தஞ்சாவூர் மன்னர்களின் மொழியான மராத்தி மொழியை புதுக்கோட்டையிலும் கொண்டு வந்து நிர்வாக மொழியாக சுமார் 75 ஆண்டுகள் வரை இருக்க வழி செய்துவிட்டார். தஞ்சையில் கையாண்ட அதே நில அளவை முறைகள், நிலவரி விதிப்பு போன்றவைகளையும் அவர் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தில் அமல் செய்தார். தொண்டைமான் மன்னர்கள் நகரத்தின் மத்தியில் சாந்தாரம்மன் ஆலயத்தையொட்டி அமைந்திருந்த அரண்மனையில் வாழ்ந்திருந்தார்கள். அது பழமையானதால் புதிதாக அரண்மனையொன்றை கட்டினார். நிர்வாகத் திறமை, நகரமைப்பில் அழகு இவைகளையெல்லாம் கொண்டு புதுக்கோட்டை மிக எழில் கொஞ்சும் நகரமாக விளங்கத் தொடங்கியது. நாங்கு ராஜ வீதிகள், அவற்றுக்குப் பின்னால் வரிசையில் பல அடுக்கு அடுக்கானத் தெருக்கள். இவற்றை இணைக்கும் குறுக்குச் சாலைகள், ஆங்காங்கே நீர் நிலைகள், குடி நீர்த்தேக்கங்கள் என்று நகரம் புதுப்பொலிவுடன் திகழ்ந்தது. ஐயன்குளம், பல்லவன் குளம், ராஜா குளம் என்றெல்லாம் பெயர்களில் ஊர் முழுவதும் ஏராளமான நீர் நிலைகள் பசுமையூட்டப் பயன்பட்டன.

இவருக்குப் பின்னர் வந்த ரகுநாத தொண்டைமானுக்கு (1825 முதல் 1839) ஆங்கில ஆதிக்க அதிகாரிகளை அழைப்பது போன்று “ஹிஸ் எக்செலன்சி” என்று விருதினை ஆங்கில அரசு கொடுத்து கெளரவித்தது. 1830இல் இவர் காவிரி நதியிலிருந்து புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்துக்குக் குடி நீர் கொண்டு வர ஏற்பாடுகளைத் தொடங்கினார். அதற்காக ஒரு புதிய வாய்க்கால் வெட்டவும் ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்; ஆனால் அது அப்போது நிதி நெருக்கடி காரணமாக நிறைவேறவில்லை. இவருக்குப் பின் இராமச்சந்திர தொண்டைமான் பதவிக்கு வந்தார். அவரது காலம் (1839 முதல் 1886).

இந்த இராமச்சந்திர தொண்டைமானுடைய ஆட்சி ஒன்றும் சொல்லிக்கொள்ளும் படியாக இருக்கவில்லை என்பது தெரிகிறது. சரியான ஆட்சிமுறை, நிதி நிர்வாகம் போன்ற நல்ல ஆட்சிக்குரிய அம்சங்கள் குறைந்து காணப்பட்டன. திவான் சேஷையா சாஸ்திரி என்பவர் 1878இல் பதவியேற்றுக் கொண்டார். அவருடைய வருகைக்குப் பிறகு பற்பல முன்னேற்ற நடவடிக்கைகள் நடைபெறலாயின. இவருடைய காலத்தில்தான் புதுக்கோட்டை நகரம் புது வடிவம் பெற்றது. நேர் நேரான சாலைகள், குளங்கள், அந்தக் குளங்களுக்கு நீர் வரும் வசதியான பாதைகள், துளி நீர்கூட வீணாகாமல் சேமிக்கும் அருமையான அமைப்புகள் என்று புதுக்கோட்டை புதுவடிவம் பெற்றது. இன்றை நகரமைப்புத் திட்டங்களை அன்றே மிக அருமைகாகத் திறமையாகக் கொணர்ந்தவர் சேஷையா சாஸ்திரி. அரசாங்க அலுவலகங்களுக்காக ஒரு புதிய செந்நிற செங்கல் நிற கட்டடம் இவர் காலத்தில் எழுப்பப்பட்டது. நாட்டில் மழையின்று வறுமை தாண்டவமாடிய சமயத்தில் விவசாயிகளுக்கு வேலை கொடுத்து அவர்களது வாழ்வாதாரத்தை வளப்படுத்தும் விதமாக புதுக்குளம் எனும் குடி நீர் குளத்தை உருவாக்கியவர் சேஷையா சாஸ்திரி. ராமச்சந்திர தொண்டைமான் பற்பல பழமை வாய்ந்த ஆலயங்களைப் புதுப்பித்து குடமுழுக்கு செய்வித்தார். நிர்வாகத் திறமையின்மை வெளிப்பட்ட ஆரம்ப நிலை மாறி, இவரது ஆட்சியின் கடைசிக் காலத்தில் மிகவும் பயனுள்ள பல திட்டங்களை நிர்மாணித்த பெருமையோடு முடிவடைந்தது. இவற்றுக்கெல்லாம் சேஷையா சாஸ்திரியின் அனுபவமும், திறமையும் கைகொடுத்தது என்பது மிகையல்ல.

இவரையடுத்து மார்த்தாண்ட பைரவ தொண்டைமான் (1886 முதல் 1928) பதவிக்கு வந்தார். இவர் வந்த காலம் இந்திய அரசியலில் பெரும் மாற்றங்க்களைக் கண்ட காலம். விக்டோரியா மகாராணியார் கம்பெனி ஆட்சியை நீக்கிவிட்டு  இங்கிலாந்து மன்னரின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் இந்தியாவைக் கொண்டு வந்திருந்த காலம். மார்த்தாண்ட பைரவ தொண்டைமான் பதவி ஏற்றபோது அவருக்கு வயது 11.  ஆட்சி நிர்வாகத்தை பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் மேற்பார்வையோடு ஒரு நிர்வாகக் குழு கவனித்து வந்தது.

இவர் ஐரோப்பிய யாத்திரை சென்று அயல் நாடுகளை விரிவாகக் கண்டு ஆராய்ந்து வந்தவர். இவர் ஒரு ஆஸ்திரேலிய பெண்ணான மேரி எஸ்மி சோரெட் ஃபிங்க் என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவ்வளவு நீளமான பெயரை சுருக்கி மோலி என்று அழைத்தார்கள். இந்தத் திருமணம் 1915இல் நடைபெற்றது. இவர்களுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தார். அந்த மகன் பெயர் என்ன தெரியுமா சிட்னி மார்த்தாண்டன். நம் மன்னருக்கும் ஒரு அயல் நாட்டு மாதுவுக்கும் பிறந்த இந்த சிட்னி மார்த்தாண்டன் பதவிக்கு வருவதற்கு பலத்த எதிர்ப்பு மக்களிடமிருந்து ஏற்பட்டது. பிரிட்டிஷ் அரசாங்கமும் இவருடைய இந்தத் திருமணத்தை அங்கீகரிக்க மறுத்தது. ஆகையால் ராஜா பதவியைத் துறந்து பிரான்சில் குடியேறிவிட்டார். பிரிட்டிஷ் இளவரசர் ஒருவர் தன் காதலிக்காகப் பதவியைத் துறந்தார் அல்லவா? அதைப்போல நமது புதுக்கோட்டை இளவரசரும் பதவியைத் துறந்து பிரான்சில் குடியேறி அங்கு 1928இல் இறந்து போனார். அவர் இங்கிலாந்தில் லண்டனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு அங்கு இறுதிச் சடங்குகளை நிறைவேற்றினர்.

புதுக்கோட்டை மன்னர் பரம்பரையின் கடைசி ராஜாவாக, அந்த வரிசையில் ஒன்பதாவதாக ராஜா ராஜகோபால தொண்டைமான் (1928 முதல் 1948) பதவிக்கு வந்தார். இவர் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நியமனம் செய்யப்பட்டார். இவருக்கு அரசபதவி கிடைத்த பொது இவரது வயது 6. இவர் பதவியேற்ற பின் ஆட்சி நிர்வாகத்தை ஒரு நிர்வாகக் குழு கவனித்து வந்தது. அந்தக் குழுவில் இருந்த அலெக்சாண்டர் டோடென்ஹாம் என்பவர் குறிப்பிடத் தகுந்தவர். புதிய அரண்மனையின் கட்டுமான அழகு 1930இல் இவரால் எழிலூட்டப்பட்டது. கிரானைட்டால் கட்டப்பட்ட இந்த அழகு மாளிகையில்தான் இப்போது மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் இயங்கி வருகிறது.

1947 – இந்தியா பிரிட்டிஷாரின் அடிமைத் தளையிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்ற ஆண்டு. புதிய இந்திய அரசின் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த சர்தார் வல்லபாய் படேல் அனைத்து சமஸ்தானாதிபதிகளுக்கும் தெரிவித்துக் கொண்டது, அவர்கள் சமஸ்தானம் இந்திய அரசாங்கத்தோடு இணைந்துவிட வேண்டுமென்பது. அதன்படி முதன் முதலாக ராஜா ராஜகோபால தொண்டைமான் அவர்கள் டில்லி சென்று வல்லபாய் படேலிடம் 4-3-1948 அன்று புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தை இந்திய அரசாங்கத்தோடு இணைக்கும் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் இணைக்கப்பட்டது. வரலாற்று புகழ்மிக்க இந்த இணைப்பு, எந்தவித கசப்போ, அச்சுறுத்தலோ இன்றி, மனப்பூர்வமாக நடந்தது. மகாராஜா ராஜகோபால தொண்டைமானின் இந்த தேசபக்தி மற்ற சுதேச சமஸ்தானங்களுக்கும் இருந்திருக்குமானால் பல கசப்பான நிகழ்வுகள் இந்திய வரலாற்றில் நடந்திருக்காது. இதனால்தான் புதுக்கோட்டை ராஜவம்சத்தாருக்கு இன்றுவரை மக்கள் தலை வணங்கவும், உளமாற நேசிக்கவும், அவர்களைப் போற்றி வாழ்த்தவும் காரணமாக அமைந்தது, ராஜா ராஜகோபால தொண்டைமான் அவர்களின் பெருந்தன்மை என்றால் மிகையல்ல.வாழ்க இராஜகோபால தொண்டைமான் புகழ்!

புதுக்கோட்டை பகுதிகள் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தோடு இணைக்கப்பட்டது அல்லவா? இது 1974 ஜனவரி 14ஆம் தேதியன்று பிரிக்கப்பட்டு தனி மாவட்டமாகத் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இதில் முன்னாள் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானப் பகுதிகளோடு திருச்சி மற்றும் தஞ்சாவூர் மாவட்டங்களிலிருந்தும் சில பகுதிகள் இணைக்கப்பட்டு புதிய மாவட்டமாக உருவாகியது. தற்போது புதுக்கோட்டை, அறந்தாங்கி என இரு ரெவின்யூ பிரிவுகள் உள்ளடக்கிய பத்து தாலுகாக்கள் குளத்தூர், இலுப்பூர், ஆலங்குடி, புதுக்கோட்டை, கந்தர்வகொட்டை, திருமெய்யம், அறந்தாங்கி, ஆவுடையார்கோயில், மணமேல்குடி, பொன்னமராவதி ஆகிய பதிகள் உள்ளடக்கியதாக இருக்கிறது. 765 ரெவின்யூ கிராமங்கள் உள்ளன. 4664 சதுர கி.கீ. பரப்பளவு உள்ளது. 15 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஜனத்தொகை. பருவ மழையை நம்பியுள்ள வானம் பார்த்த பூமியாகத்தான் இப்போதும் இப்பகுதிகள் இருக்கின்றன.

இவை தவிர பழைய நடிகர் பி.யு.சின்னப்பாவும், இடைக்கால காதல் மன்னன் ஜெமினி கணேசனும் இந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள். தட்சிணாமூர்த்தி பிள்ளை போன்ற இசை மேதைகளும் இங்கு இருந்திருக்கின்றனர். புதுக்கோட்டை அசல் தமிழ் மண்ணின் ஒரு உதாரணப் பகுதி.

கவிஞர் காவிரிமைந்தன்

வார்த்தைச் சித்தர்  – ஞான பாரதி

வலம்புரி ஜான் அவர்கள் வழங்கிய

சிறப்பு வானொலி நிகழ்ச்சிப்பதிவின் எழுத்தாக்கம்

நிகழ்ச்சி தயாரிப்பு – திரு.என்.சி. ஞானப்பிரகாசம்

அமைப்பில் உதவி – திரு.ஜெ.சுரேஷ்குமார்

நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் எழுத்தாக்கம் –

கவிஞர் காவிரிமைந்தன்

(நாள் – 13.10.2001) சனிக்கிழமை காலை  8.00 மணி முதல் 9.00 மணிவரை

(தொடக்கம்)

நூறாண்டு காலம் வாழ்க.. நோய் நொடியில்லாமல் வாழ்க

       ஊராண்ட மன்னர் புகழ்போல.. உலகாண்ட புலவர்தமிழ்போல …

பாடல் ஒலிக்கிறது..

வார்த்தைச் சித்தர் வானொலி நிலையத்தின் பதிவு அறையில் நுழைகிறார்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் : வணக்கம் நேயர்களே..

 வாழ்க்கையில் சிலர் சித்து வேலை செய்வார்கள்.  ஆனால் வார்த்தையில் சித்துவேலை செய்பவர்தான் இன்றைய சிறப்பு விருந்தினர்!  பாரெங்கும் பாரதியின் பெருமைகளை பயமின்றி சொல்லிவரும் படைப்பாளி இவர்!  இன்றைய சினிமா நேரத்தின் விருந்தாளி!  சிறப்பு விருந்தினரான வலம்புரி ஜான் அவர்களை வருக வருகவென வரவேற்பதில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறோம்.

 என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – வணக்கம் சார்!  செளக்கியமா இருக்கீங்களா?

வலம்புரியார் –  நல்லா இருக்கேன்.

 என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே உங்களுக்குத் தமிழ்மீது ஆர்வம் அதிகமா?

 வலம்புரியார் –  படிக்கின்றபோதே தமிழின்மீது இயல்பான ஒரு நாட்டம் ஏற்பட்டது.  மே தினத்தில் முதன்முறையாக மேடையில் பேசினேன்.  மேதினியில் மக்களுக்கு மேன்மை தரும் தினம் மே தினம் என்பதே என்னுடைய முதல் வரி!  பேசுவதற்காக படிக்க வேண்டும் என்கிற கட்டாயத்தை இயற்கை எனக்குள் வரவழைத்ததால் அதற்கப்பாலே படிக்காமல் இருக்க இயலவில்லை.  பேசுவதற்காகப் படித்தேன்.  அதற்கப்பாலே படிப்பதில் அமிழ்ந்து தொடர்ந்து தொய்வில்லாமல் இவையெல்லாம் படிக்கிறபோது தமிழினுடைய மேன்மை, மொழியினுடைய சிறப்பு நெஞ்சுக்குள்ளே குடிகொண்டன.

 என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – நீங்கள் விரும்பியிருக்கின்ற திரைப்பாடல் – இன்று போய் நாளை வாராய் என..

 வலம்புரியார் – காரணம் வந்து, அது இசைச் சித்தருடைய பாடல் என்பதற்காக மாத்திரமல்ல..  பிறிதோர் இப்போது அப்படிப் பாட முயற்சித்தாலும் அவர் மாதிரிப் பாடலாமே தவிர அது போல பாட இயலுமா என்பது கேள்வி.  அது மாத்திரமில்லாமல், இந்த மண்ணில் எப்போதும் மக்கள் போற்றி வணங்குகிற, வாசிக்கப்படுகிற இராமயணத்திலே ஒரு சிறந்த கட்டத்தை மையமாக எடுத்துச் சொல்கிறது.  இராவணன் என்றால் அவன் வந்து ஒரு அவல வீரன்! ஏதோ ஒரு மோசமானவன் என்றெல்லாம் சித்தரித்துக் காட்டுகின்ற நிலைமை மாறி அவனுக்குள்ளும் ஒரு உள்ளமிருக்கிறது! அந்த உள்ளம் கள்ளமில்லாமல் இருந்தது என்பதற்கு கனிந்த அடையாளம் இப்பாடல் இருப்பதால் இப்பாடலை நான் எப்போதும் விரும்புவேன்..

 பாடல் – இன்று போய் நாளை வாராய்.. என

                     எனை ஒரு மனிதனும் புகலுவதோ..

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – நீங்கள் கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது.. சுவராஜ்ஜியா என்றொரு பத்திரிக்கை வெளிவந்து கொண்டிருந்தது.  அதில் ஒரு அரசியல் கட்டுரை.. அந்தக் கட்டுரையில் தவறு ஒன்று உள்ளது என்று நீங்கள் சுட்டிக் காட்டி எழுதியிருந்தீர்கள்.  அந்த அரசியல் வித்தகர் – அரசியல் ஞானி – உங்களுக்குப் பாராட்டுக் கடிதம் எழுதியிருந்தார்! அதைப் பற்றிப் பேசலாமே!

வலம்புரியார் – அது என்னுடைய புதுமுகவகுப்பில் நான் இருந்தபோது அந்த பாளையங்கோட்டையில் வருகிற ஒரே பத்திரிக்கை சுவராஜ்ஜியாதான்.  வேறு ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகள் வராது.  பிளிட்ஸ் மற்றும் சுவராஜ்ஜியா வரும்.  சுவராஜ்ஜியா வாங்கிக் கொண்டு ஒரு நாள் வாசித்தேன்.  வாசிக்கிற போது குடும்பக் கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிராக சக்கரவர்த்தி ராஜாஜி ஆச்சாரியார் அவர்களுடைய கட்டுரை வந்திருந்தது.  அது அவருடைய கருத்து.. ஆனால், அப்படி அந்தக் கட்டுரை வெளிவந்த அதே பக்கத்தில் ‘நிரோத்’ பற்றிய விளம்பரம் வந்திருந்தது. ஆகவே இவருடைய பத்திரிக்கை .. அந்தப் பத்திரிக்கையில் இப்படிப்பட்ட விளம்பரம் வரலாமா என்று தைத்தது.  ஆகவே உடனே நான் அவருக்கு எழுதினேன்.  என் வயதைப் பார்க்காமல், நான் இந்த நாடு அறிந்தவனா அறியாதவனா என்பதையெல்லாம் கருதாமல் நான் சுட்டிக் காட்டிய கருத்து உண்மையா இல்லையா என்பதை மாத்திரமே பார்த்து அவர் உடனே எனக்குப் பாராட்டுத் தெரிவித்தார்கள்.  அந்தக் கடிதத்தைக்கூட என்னுடைய புத்தகம் ஒன்றில் அப்படியே பதிப்பித்திருக்கிறேன்.  இரண்டாம் அலைவரிசை என்கிற புத்தகத்தில் அது காணக் கிடைக்கிறது.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அவர் என்ன எழுதியிருந்தார் என்பதை நேயர்களுக்குச் சொல்லலாமே..

வலம்புரியார் – வேறொன்றுமில்லை.. அவர் எழுதியதெல்லாம் இந்த மாதிரி.. நீங்கள் சுட்டிக்காட்டியது சரி.. ஆனால் சுயராஜ்ஜியா என்னுடைய பத்திரிக்கையல்ல! அதில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.  நீங்கள் சுட்டிக் காட்டியது சரி என்றால் நான் இதை வந்து பதிப்பாளருக்கு உடனே தெரிவிப்பேன்.. ஆசிர்வாதங்கள்.. (அவருடைய தமிழில்..) என்று எழுதியிருந்தார்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அடுத்து நீங்கள் விரும்பிய பாடல்..

வலம்புரியார் – அது ‘உன்னழகைக் கண்டு கொண்டால் பெண்களுக்கே ஆசைவரும்!’ என்று சொல்கிற போது அது ஒரு உச்சமான கற்பனை! ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து பெண் மயங்குகிறாள் என்றால் அது உண்மையாகவே அதிலே வஞ்சமிருக்க வேண்டிய இடத்திலே நெஞ்சமிருக்கிறது!  அந்த அழகு அப்படிப்பட்டது என்று சொல்வதற்கு உவமிக்கிற இடம் சிறப்பாக இருக்கிறது.  அது மாத்திரமல்லாமல் இன்றைக்கு இசை என்பது ஒரு கூத்தடிப்பு போல ஆகிப்போன காலததில் மென்மையான ஒரு தென்றலைப்போல் ஒரு மகரந்த வரிகளை வீசுவதைப் போல ஒரு மத்தளம் மெலிதாய் அதிர்வதைப் போல – வருகிற அந்த இசை எனக்குள் சின்ன வயதில் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.  நமது ரத்த அணுக்களில் சின்ன வயதில் கேட்ட ஒரு பாடல் இடம்பிடித்துக் கொள்கிறது. அது எத்தனை வயதானாலும் அப்பாடல் நம்மோடே பயணிக்கிறது.  அப்படித்தான் இப்பாடல் இன்னமும் என் கூடவே வந்து கொண்டிருக்கிறது.

உன்னழகைக் கன்னியர்கள்… (உத்தமப் புத்திரன் திரைப்படத்தில்)

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அபரீதமான புகழ் தேவையெனில் சிலர் அரசியலை விரும்புகிறார்கள்.. சிலர் சினிமாவை விரும்புகிறார்கள். சிலர் ஆன்மீகத்தை விரும்புகிறார்கள்.  வார்த்தைச் சித்தருக்கு நல்வாய்ப்பாக அமைந்தது எது?

வலம்புரியார் – புகழ் பெறுவதற்காக நான் இவைகளைத் தேடவில்லை.  காரணம் புகழைத் தேடுபவர்களுக்கு புகழ் ஒருபோதும் வராது தேடாமல் இருந்தால் வரும்.  அப்ப.. தேடாமலிருந்தால்தான் வரும் என்பதற்காகவா என்றால் அதுவுமில்லை! இயல்பாக நமக்கு வாழ்க்கையில் எழுத்து பேச்சு இவைகளெல்லாம் எளிதாக அமைந்தன.  ஆன்மீகத்திலே ஒரு நாட்டமிருக்கிறது.  ஆன்மீக நாட்டம் என்பது பிறவிதோறும் தேடுகிற தேடலால் வருவது.  இந்தப்பிறவியிலே தொடங்கி ஒருவர் வந்து சமயச் சின்னங்களை  அணிந்துகொண்டு தன்னை வந்து ஒரு ஆன்மீக ஞானியாக ஆக்கிக்கொள்ள இயலாது.  பிறவிதோறும் தேடுகிற தேடல்.  அந்தப் பிறவிதோறும் தேடுகிற தேடலுக்கு இந்தப் பிறவியில் பதில் கிடைத்திருக்கிறதா என்றால் கிடைத்திருக்கிறது.  அந்த கிடைப்பு என்பது அரிதானது.  அது கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்.  எடுத்துச் சொன்னாலும் அதை எடுத்துக் கொள்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர்தானிருப்பார்கள்.  புத்தனிடம் வந்து ஆனந்தன் கேட்டான்.. புத்தா.. நீ ஞானம் பெற்றவன்.  ஞானம் பெறுவது எப்படி என்று எனக்குச் சொல்லித்தருவாயா என்று கேட்டான்.  அதற்கு கெளதம புத்தர் – நான் சொல்லித்தர இயலாது.. ஆனால் நீ கற்றுக் கொள்ளலாம் என்றார்.  சொல்லித் தராததை நான் எப்படிக் கற்றுக் கொள்வது என்று அவர் 20 ஆண்டுகளாக கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தார்.  ஞானம் என்பது ஒரு வாய்ப்பாடல்ல.. வெளிப்படுத்துவதற்கு!  புத்தனுக்கு எவனும் சொல்லவில்லை.  புத்தன் தானே கண்டெடுத்தான்.  கண்டெடுப்பதே ஞானம். பிறர் உணர்த்துவதல்ல.. நாமே கண்டுபிடிப்பது!  ஆக அந்த மாதிரி முயற்சியில் இறங்கி ஓரளவு நான் வெற்றி பெற்றிருக்கிறேன்.  ஆக எதிலுமில்லாத மனநிறைவு ஆன்மீகத்திலிருக்கிறது.  அதிலொன்றும் மறுப்பதற்கில்லை.  இன்னுமும் சொல்லப்போனால், அதில் சுயநலம் கலந்திருக்கிறது.  காரணம் அது பேரின்பம் என்பதை அறிந்தவன்தான் அறிவான்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அடுத்து.. கர்ணன் படத்திலிருந்து ஒரு பாடல்..  என்ன கொடுப்பான் எவை கொடுப்பான்..

வலம்புரியார் – இது இந்த வரலாற்றுப் படங்கள் பொதுவாக எனக்குப் பிடிக்கும். ஆங்கிலத்திலுமே கூட வரலாற்றுப்படம் வந்தால் அதை சென்று நான் பார்ப்பேன்.  திரையரங்குகளுக்கே பல ஆண்டுகளாக போகாமலிருக்கிற நான் தப்பித்தவறி எங்கேயாவது வரலாற்றுப்படம் ஆங்கிலம் என்றால் அதை சென்று பார்ப்பது வழக்கம்.  வரலாறு என்பது வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுவது! நேற்றைக்கு வந்து நடந்த ஒரு சம்பவத்திற்கு என்ன விடையோ அதுதான் இன்றைய சம்பவத்திற்கும்! விடை ஒன்றுதான்! காலங்களால் அது மாறலாம்!  தேசங்களால் அது மாறலாம்! ஆனால் வாழ்க்கை அளிக்கிற விடை ஒன்றுதான்! ஆக அந்த அடித்தளத்தில் வரலாற்று மாணவன் நான்.  வரலாறு வழி காட்டுகிற காரணத்தால் இது ஒரு வகையான வரலாறு. கர்ணனுடைய வரலாறு!  அவனுடைய சிறப்பியல்புகளைச் சொல்வது.  அவனுடைய சிறந்த அந்த நோக்கங்கள்.. வாழ்க்கை நெறிகளைச் சொல்வது.  அதை மிகச் சரியாக அவர்கள் சிறப்பாகப் பாடியிருக்கிறார்கள்.  அந்தப் பாடலிலே ஒரே இசையில் இல்லாமல் பல இசைகளைக் கலந்து அது நம்மை வந்து நோகடிக்காமல்,  நொந்துதலில் ஆழ்த்தாமல், அப்படியே நுங்கு நுரையாக பொங்கிவரும் பாடல் என்பதால் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

மழை கொடுக்கும் கொடையுமொரு இரண்டு மாதம்

வயல் கொடுக்கும் கொடையுமொரு மூன்று மாதம்

பசு வழங்கும் கொடையுமொரு நான்கு மாதம்

பார்த்திபனாம் கர்ணனுக்கோ நாளும் மாதம்

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – .இலக்கியம் சமுதாய மாற்றத்தை உருவாக்குமா?

வலம்புரியார் – சமூக மாற்றத்தை உருவாக்குகிற ஒன்றுக்குப் பெயர்தான் இலக்கியம்.  ஒரு காலத்தில் இலக்கியம் கற்பனையாக இருந்தது.  குற்றாலக் குறவஞ்சியில்.. திரிகூட ராசப்பக் கவிராயர் பாடுகின்றபோது..

மந்துசிந்துகனிகளுக்கு வான்கவிகள் கெஞ்சும்

கவனசித்தர் வந்துவந்து காயசைத்து விளப்பர்

செழுங்குரங்கு தேமாவில் பழங்களைப் பந்தடிக்கும்

தேன்மலர்செண்பகவாசம் வானுலகில் வெடிக்கும்

என்று பாடினார்.. ஆக.. வெடிக்கும்  நடிக்கும்  துடிக்கும் என்றெழுதுவதும்.. இவர் பாடுகிற பாட்டிலே குற்றாலமே குளிர்ந்து கீழே இறங்கிவருகிற அழகைப் பார்க்கிறோம் என்று பேசுவதும் சமுதாயத்திற்கு உதவுமா?  கற்பனையிலே மிதக்கிறவனுக்கு அது கருவியாகுமே தவிர, சமுதாய மாற்றத்திற்கு உதவாது.  ஆனால், உலகம் முழுவதிலும் ஹோஷோவிலிருந்து, மாசேதுங்கிலிருந்து அது மாதிரி வரலாற்றை உருவாக்குகிற மனிதர்கள் கவிதைகளால் சமுதாயம் மாற வேண்டும் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள்.  ஆக.. சமுதாயத்தை மாற்றுகின்ற கருவிதான் இலக்கியம். வாழ்க்கையிலிருந்து வருவது இல்கியம்.  வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுவது  இலக்கியம்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – ஒண்ணுமே புரியலே இப்படி ஒரு பாடல்..

வலம்புரியார் – உலகத்திலே எனக்கு ஒரு வேறு பாடு உண்டு.  மற்றவர்களுக்கும் எனக்கும் ஒரு வேறுபாடு என்று நான் கருதுகிறேன் என்றால்.. எனக்கொன்றும் தெரியாது என்பது தெரியும். பலருக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்பது தெரியாது.  தெரியாது என்பதை தெரிந்து கொள்வது ஞானத்தினுடைய துவக்கம்.  ஆக எனக்கு ஒன்றும் தெரியாதது மாத்திரமல்ல.. என்னதான் முயற்சித்தாலும் இறுதிவரை தெரிந்து கொள்ள இயலாது என்பதுகூட எனக்குத் தெரிந்திருக்கிறது.  ஆனால், தெரிந்து கொள்ள முடியாத ஒன்றுக்காக ஏன் முயற்சிக்கிறீர்கள் என்றால்.. முடிவிலே இன்பம் இல்லை.. தேடலிலேதான் இன்பம்.. வானத்தைப் பாருங்கள்.. நீலவண்ணமாக.. அந்த வானமிருக்கிறதே.. அதை எங்காவது தொட இயலுமா? காரணம் வானம் என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை.  தோற்றம்தான்.. ஆக, தேடலில் உள்ள சுகம் அடைவதில் இல்லை.  ஆக இது குழப்பமல்ல.. இது வளர்ச்சி!

வளர்ச்சியைச் சுட்டிக் காட்டுகிற பாட்டு இது.. ஆகவே எனக்குப் பிடிக்கும்!

ஒண்ணுமே புரியலே உலகத்திலே

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – ஒரு பக்கம் கவிதை.. மறு பக்கம் ஆன்மீகம்.. இன்னொரு பக்கம் – பட்டிமன்றம்; பிறிதொரு பக்கம் தொலைக்காட்சி.. கிடைக்கின்ற 24 மணி நேரத்தை எப்படி பெருக்குகிறீர்கள்? வகுக்கிறீர்கள்? எப்படி கூட்டுகிறீர்கள்?

வலம்புரியார் – நான் அதை ஒரு எந்திரத்தைப் போல செய்வதில்லை. ஒரு நாளில் இதிலிருந்து அதைச் செய்ய.. அதிலிருந்து இதைச் செய்ய என்றால் மனிதன் எந்திரமயமாகிப் போகிறான்.  எந்திர வாழ்க்கையில் ஒருவனுக்கு ஆதாயம் உண்டா என்றால் இல்லை.. இன்பம் உண்டா என்றால் இல்லை.. அப்படி வகுத்துக் கொள்ளாமல் காலையில் எழுந்ததும் கடன்களை முடித்துவிட்டு.. பத்திரிக்கைகள் பார்ப்பது, அதற்கப்பாலே செய்திகளைக் கேட்பது, அதற்கப்பாலே பார்த்தால் புத்தகத்திற்குள் நுழைந்துவிடுவது.. இந்தப் புத்தகத்தில் நுழைகிற ஒன்றுக்கு மாத்திரம் .. எப்போது நுழைய வேண்டும் .. எப்போது திரும்ப வேண்டும் என்றெல்லாம் தெரியாது.  இரவிலே வெகுநேரம்வரை விழித்திருப்பேன். உதாரணத்திற்கு இரவு 12 மணிக்கு படுக்கப்போனால் 3 மணிக்கு நான் எழும்பிவிடுவேன். 3 மணிக்கு ஏன் எழும்புகிறேன் நான் என்று வெகுநாட்களாக சிந்தித்தேன்.  அந்த 3 மணியை பயனுள்ள வகையில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக இயற்கை என்னைத் தட்டி எழுப்பியது. திருவள்ளுவர் நெடுநீர் மறவி மடிதுயில் நான்கும் கெடுநீரார் காமக் கலன் என்று பேசுகிறார்.  ஆகவே 8 மணி நேரம் தூங்க வேண்டும் என்று எவர் சொன்னாலும் அவர்கள் சமுதாயத்தினுடைய முதல் தரமான எதிரிகள் என்று நான் கருதுகிறேன்.  3 மணிக்கு விழித்து 2 மணி நேரம் படித்துவிட்ட அதற்கப்பாலே பார்த்தால் 1 மணி நேரம் தூங்கினால் எனக்குப் போதும்.  மதியத்தில் தூங்குவதற்கு முயற்சி பண்ணுவேன் உடல் நலம் கருதி.  ஆனால் பல வேளைகளில் தூங்க இயலாது.  தூங்காமல் தூங்கி சோம்புறு காலம் என்று வள்ளலார் பேசினாரே அப்படி நமக்கு வாய்த்ததோ என்று மகிழ்வேன்.  ஆக இந்த நேரத்தில் இதைச் செய்வது என்றல்ல.. ஆக வருகிற படி செய்வேன்.  கூட்டங்களுக்குப் போவோம்.  இறுதியாகப் பேசவிடுவார்கள்.  அப்ப ஏறத்தாழ ஒரு 5 மணி நேரம் காத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கும்.  5 மணி நேரத்தில் நம்முடைய நேரம் மாத்திரமல்ல.. 5 பெருக்கல் 1000 என்று பார்த்தால் 5000 மணி நேரத்தை செலவிடுகிறோம் என்பதை தமிழர்கள் ஒரு போதும் உணர மாட்டார்கள்.  ஆகவே அந்த இடங்களில் கேட்கத்தகுந்த பேச்சாக இருந்தால் கேட்பேன். கேட்கத்தகுந்த பேச்சாக இல்லாவிட்டால் நான் வந்து ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து வாசித்துக் கொண்டிருப்பேன் அல்லது ஏதேனும் கிறுக்கிக் கொண்டிருப்பேன்.. எப்படியாவது அந்த நேரத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்கிற உணர்வு எப்போதும் இருக்கும்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – யாருக்கும் வெட்கமில்லை  – இப்படி ஒரு பாட்டு!

வலம்புரியார் – கவியரசர் கண்ணதாசன் முதன் முதலாக என் கன்னத்தில் பொட்டு வைத்தவர்.  சின்ன வயதிலே நான் இந்த ஊருக்கு வந்தபோது முதன் முதலாக என் கவிதையை அவருடைய கடிதம் இதழிலே பதித்து நான் எழுதுவதுகூட வரும் என்கிற நம்பிக்கையை எனக்குள்ளே விதைத்தவர்.  அதற்கப்பாலே என்னுடைய புத்தகங்கள் – தாகங்கள், அம்மா அழைப்பு, வரலாற்றில் கலைஞர் போன்ற புத்தகங்களுக்கெல்லாம் அணிந்துரை தந்தார்.  என் வயதில் சத்தியமாகச் சொல்லப்போனால் வேறு ஒருவரை அவ்வளவு பாராட்டியதில்லை; புகழ்ந்ததில்லை.. அந்த அளவுக்கு உச்சிமேல் வைத்து மெச்சிப்புகழ்ந்ததால் அவருடைய நினைவுகளோடு நான் எப்போதும் சஞ்சரிக்கிறேன்.  இதிலே பிடித்த வரி இந்த உலகம் எப்படியிருக்கிறது என்று இவ்வளவு எளிமையாய் எப்படிச் சொல்ல இயலும்?  பைபிள் மாதிரி எளிமையானது!  என்ன சொல்கிறார்.. மேலும் கீழும் கோடுகள் போடு அதுதான் ஓவியம்! நீ சொன்னால் காவியம்!  காவியத்தைத்தான் சொல்லணும்னு அவசியமில்லை.. நீ சொல்லிட்ட இல்ல.. நீ சொன்னா காவியம் என்று சொல்கிறார் என்றால் அவர் வந்து அடிக்கிற அடி சமுதாயத்தின் பீடைகளுக்கெல்லாம் சேர்த்து அடிக்கிற அடி.. ஒரு மென்மையான மனிதன்.. ஒரு தென்றலைப் போல் வந்து ஆலமரத்தை வேரோடு சாய்க்கிற ஆற்றலுடைய மனிதன்.. ஆகவே அந்த கவிஞனுக்கு எப்போதும் நான் தலை வணங்குவேன்.  இந்தப் பாடல் எனக்குப் பொதுவாகப் பிடிக்கும்..

மேலும் கீழும் கோடுகள் போடு அதுதான் ஓவியம்
நீ சொன்னால் காவியம்

மூடர்களே பிறர் குற்றத்தை மறந்து
முதுகைப் பாருங்கள்
முதுகினில் இருக்கு ஆயிரம் அழுக்கு
அதனைக் கழுவுங்கள்
சுட்டும் விரலால் எதிரியைக் காட்டி
குற்றம் கூறுகையில்
மற்றும் மூன்று விரல்கள் உங்கள்
மார்பினைக் காட்டுதடா
என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – வளர்ந்துவரும் வானம்பாடிகளுக்கு வலம்புரியார் ஒரு சரணாலயம் – சரிதானே?

வலம்புரியார் – நான் நிரம்ப இளைஞர்களை தோள்கொண்ட மட்டும் தூக்கியிருக்கிறேன்.  என்னுடைய கருத்து – நான் தூக்கியிருக்காவிட்டால் மற்றவர்கள் தூக்குவார்கள்.  காரணம் அவனுக்கு ஒரு கை கருவியே தவிர நாமே அவனை வளர்ப்பதில்லை! அவர் எந்த சரணாலயத்திலேயாவது புகுந்து எப்படியாவது தப்பித்துக் கொண்டு வருவான்.  நிரம்ப இளைஞர்கள் என்னிடம் கேட்பார்கள் – நாங்கள் நிரம்ப எழுதுகிறோம்.  எழுதியதெல்லாம் திரும்ப வந்துவிடுகிறதே என்று சோர்ந்துவிடுவார்கள்.  நான் அவர்களுக்குச் சொல்வதெல்லாம் ஒரு பொருள் வந்து புறப்பட்ட இடத்திற்கு திரும்பிவரும் என்பது பூகோள விதி.  அப்படி நீங்கள் எழுதியது உங்களுக்கே திருப்பப்படுகிறதென்றால் பூகோள விதியை நீங்கள் நிறைவேற்றுவதற்கு காரணமாய் இருந்தீர்கள் என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, வேறு அல்ல என்று சொல்வேன்.  மீண்டும் மீண்டும் எழுத வேண்டும்.  காரணம் நான் எழுதத் தொடங்கிய காலத்தில் பத்திரிக்கையில் போடுகிறேன் என்று சொல்லி எதிர்பார்க்க வைத்து குப்பைக்கூடையில் போட்டவர்களெல்லாம் ஒரீரண்டு வருட காலத்தில் என்னிடத்தில் அணிந்துரை தேடி வந்தார்கள்.  ஆக.. எந்த இளைஞனையும் அலட்சியப்படுத்தக்கூடாது.  அவனுக்குள்ளே இருக்கிற ஆற்றலை வெளிக்கொண்டு வர வேண்டும் என்பதில் ஒரு சமுதாயப் பணி இருக்கிறது.  ஆகவேதான் எனக்கு அதில் விருப்பம் அதிகம்!

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அடுத்து உங்களுக்குப் பிடித்த பாடல்! அபூர்வ ராகங்கள் – அதிசய ராகம்!

வலம்புரியார் – அதிசய ராகம் எப்போதும் பிடித்ததற்கு என்ன காரணம் என்றால் இந்த அபூர்வ ராகங்கள் வெளிவந்த போது 100வது நாள் விழா நடந்தது.  இயக்குனர் பாலச்சந்தர் அவர்கள் கற்பகம்பாள் திருமண மண்டபத்தில் அந்த ஆண்டில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில் மூவரை அழைத்திருந்தார்.  அப்போது தமிழகத்தில் முதன் முறையாக முதலமைச்சராகியிருந்த கலைஞர், ஏ.எல்.சீனிவாசன், நான் – மூன்று பேரும் மேடையிலிருந்தோம்.  கமலஹாசன் இருந்தார். ரஜினிகாந்த்துக்கு அதுதான் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்ட இடம்.  அப்போது நான் பேசுகிறபோது ஸ்ரீவித்யா இருந்தார்.  அப்போது நான் சொன்னேன்.. இவர் ஒரு சந்தனக் கட்டை.. ஒரு சிறந்த கலைஞனிடம் சிக்கியிருப்பதால் இதிலிருந்து ஒரு கலைச்சிற்பம் உருவாகும் என்று சொன்னேன்.  என்னை அறியாமல் சொன்னது.  அவர் இன்றைக்கும் அதை நினைத்து மகிழ்ச்சியடைகிறார்.  அதிலே பேசிக்கொண்டிருந்தபோது கவியரசர் வந்தார்கள்.  மேடைக்கு வரவில்லை.  கொஞ்சம் உடல்நலம் குறைவாக இருந்தது.  மேடைக்கு எதிரே வந்தமர்ந்தார்கள்.  அவரைச் சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக.. இந்த ஒரு புறம்பார்த்தால் மிதிலையின் மைதிலி.. மறுபுறம் பார்த்தால் காவிரி மாதவி – என்று சொன்னாரே தவிர எந்தப்புறம் என்று சொல்லாமல் அதை நமது சிந்தனையுடைய அந்தப்புரத்திற்கே விட்டார் என்று சொன்னேன்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – நமது இன்றைய இளைஞர்கள் எதன்மீது பற்று வைத்திருக்கிறார்கள்?  அவர்கள் பார்க்கும் பார்வையும் பயணம் செய்யும் பாதையும் சரிதானா?

வலம்புரியார் –  எல்லா இளைஞர்களும் தவறு செய்கிறார்கள் என்று சொல்வதற்கில்லை.  சிறந்த இளைஞர்கள் எப்போதும் இருக்கிறார்கள்.  இவர்களை எப்படிக் கண்க்கிடுவது என்றால்.. பிரெஞ்சுப் புரட்சி நடந்தது.  அது உலகத்தினுடைய வரலாற்றுப் பக்கங்களில் இடம் பெற்றிருக்கிறதே தவிர, பாஸ்டில் சிறையை வீழ்த்தியவர்கள் 23 பேர்தான்.  ஆக வால்டே ரூசோவின் சிந்தனையை உள்வாங்கிக் கொண்டவர்களே 23 பேர்கள்தான்.  பிரெஞ்சுப் புரட்சி என்று பேசுகிறோம்.  ஏசு பெருமானுடைய சீடர்களே 12 பேர்தான்.  இவர்கள் குறைவான எண்ணிக்கையில்தான் இருப்பார்கள்.  ஏனென்றால் இவர்கள்தான் செயல்படுகிற சிறுபான்மை.  மற்றவர்கள் எல்லாம் செயல்படாத பெரும்பான்மை.  இது செயல்படுகிற சிறுபான்மை குறைந்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.  இந்த சமுதாயத்தில் செயல்படுகிற சிறுபான்மை என்று நான் அழைக்கிற இளைஞர்கள் எப்போதும் குறைந்துவிடுவதில்லை.  எங்கோ இருப்பார்கள்.  பொதுவாக இருக்கிற இளைஞர்கள் வந்து அவர்கள் கால்கள் போன போக்கிலே போகிறார்கள்.  அவர்களுக்கு எதிலே பற்று இருக்கிறது?  முதலிலே அவர்கள்மீது அவர்களுக்கு பற்று இருக்க வேண்டும்!  அது அவர்களுடைய நம்பிக்கையை உருவாக்கும். மொழி, சமுதாயம், தன்னைப் பெற்றவர்கள், ஆசிரியர்கள் என்று அப்படி தங்களை வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை என்கிற வருத்தம் எனக்கு உண்டு.  இன்னமும் சொல்லப்போனால், என்னுடைய ஒரே குற்றச்சாட்டு – எல்லா இளைஞர்களுமல்ல.. அனேக இளைஞர்கள் என்ன கருதுகிறார்கள் என்றால் கனிகளைப் பெற வேண்டுமென்று கருதுகிறார்களே தவிர அதற்கான வியர்வை நதியைச் சிந்த வேண்டுமென்று கருதுவதில்லை.  காரணம் சுற்றிலும் பார்க்கிறார்கள் – சும்மா இருப்பவர்கள் எல்லாம் உலகத்திலே வளர்ந்து பெரிதாகிவிடுகிற சூழலைப் பார்க்கும்போது நாமேன் உடலை வளைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்.  நான் இளைஞர்களுக்கு சொல்வதெல்லாம் நீ வாழ்க்கையில் வெற்றிபெறாவிட்டால்கூட பாதகமில்லை.. உழைப்பை மட்டும் விட்டுவிடாதே!  அதாவது உலகத்தில் நாம் சொல்வதை சொல்லிக் கொண்டிருப்போம்!  செய்வதை செய்துகொண்டிருப்போம்!  இருட்டு விலகட்டும்!  விலகாமல் போகட்டும்!  வெளிச்சம் ஏற்றுவதை மாத்திரம் நம் விரல்கள் விட்டுவிடக் கூடாது!

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – பாதை தெரியுது பார் என்கிற படத்திலிருந்து ஒரு பாடல்.. தென்னங்கீற்று …

வலம்புரியார் – தென்னங்கீற்று  கூந்தலிலே.. அந்தப் பாடல் ஒரு இயற்கையை வர்ணிக்கிறபோது எவ்வளவு அருமையான காட்சியை மனதுக்குள்ளே உருவாக்குகிறது என்று நான் எண்ணி எண்ணிப் பார்த்து வியந்திருக்கிறேன்.  அந்த சிட்டுக்குருவி என்று சொல்கிறபோது.. பாரதி பேசிய சிட்டுக்குருவியை நினைப்பேன்.  சிட்டுக்குருவியினுடைய வாழ்க்கையை நான் பக்கம் பக்கமாக படித்திருக்கிறேன்.  நாம் நினைப்பது போல் அதன் வாழ்க்கை நேற்று தோன்றி இன்று முடிவதல்ல.. மனிதன் பிறக்காத காலத்தில் மண்ணிலிருந்த பறவைகளில் சிட்டுக்குருவிகள் ஒன்று.  அவை மணலிலே விளையாடுவது மணலிலே குளிப்பது இவைகளையெல்லாம் பார்க்கிறபோது இளம்வயதிலே எனக்குள்ளே உண்டான அந்த வியப்பான பிரமிடுகள் இன்னமும் கலைந்து போகவில்லை.  எனவே இந்தப் பாடல் என் நினைவுப் புத்தகத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது!

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – தாய் பத்திரிக்கையைப் பற்றி பேசாமல் இருக்க முடியாது .. அதைப்பற்றிச் சொல்லுங்களேன்..

வலம்புரியார் – தாய் பத்திரிக்கையின் ஆசிரியராக பன்னிரண்டரை ஆண்டுகள் இருந்தேன். தொடக்கத்திலிருந்து நான்தான் ஆசிரியராக இருந்தேன்.  ஒரு வேலையைச் செய்கிறபோது அதிலே முழுக்க தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக எனக்கு வந்த வாய்ப்புகளையெல்லாம் நான் இழக்க வேண்டி வந்தது.  ஆனாலும் அந்தப் பத்திரிக்கையைச் சிறப்பாகக் கொண்டுவரவேண்டுமென்று உழைத்து: இறைவனின் பேரருளாலும் நம்முடைய உழைப்பாலே 23000 பிரதிகளிலே தொடங்கி 220000 பிரதிகள் வரை விற்கிற ஒரு மாயத்தை அந்நாளில் அது செய்தது.  நிரம்ப இளைஞர்களுக்கு அது வாய்ப்பு தந்தது.  சில இளைஞர்கள் வருவார்கள்.  பார்க்க வேண்டும் என்பார்கள்.  எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்.. பிறகு வாருங்கள் என்றால் கோபித்துக் கொண்டு செல்வார்கள்.  அவ்வாறு கோபித்துக் கொள்ளும் இளைஞர்களை நான் உடனே  கூப்பிடுவேன்.  ஏனென்றால் அந்தக் கோபம்தான் தமிழ்நாட்டில் இல்லாத ஒன்று.  கோபம் என்றால் சாதாரண கோபமல்ல.. சமுதாயத்தை மாற்றுகிற கண்ணிய சீற்றம்.. அப்படித்தான் ஒருத்தர் ஒரு நாள் வந்தார்.  வந்தவனுடைய பெயர் அருமையான பெயர்.. ஒரு கவிஞர் அவர்.  கனகதாசன் என்பது அவர் பெயர். வருகிறபோதே அந்தக் கவிஞர் என்னிடத்தில் சொன்னார்.. காத்திருக்கும் வரை நான் காற்று.. புறப்பட்டுவிட்டால் புயல்.. இது உம்முடைய வரி இல்லையே என்றேன்.  என் வரி இல்ல சார்.. என்றான்.  அவ்வளவுதான் தமிழ்ல வசனம் பேசியது.  நான் கேட்டேன் ஊர் எது என்று.. அவர் சொன்னார்..

              மூக்குள்ள பேருக்கெல்லாம் முந்திரிப்பூ வாசம்வரும்

              பாக்கு வண்டி மிகுந்திருக்கும்.. பலாக்கள் தொங்கும்.

பண்ருட்டி எந்தன் ஊரே..

ஊரைத்தானே கேட்டேன்.. உற்பத்தியாயிற்று பாட்டு.. பேரைக் கேட்டிருந்தால் ஒரு பிரளயமே பிறந்திருக்கும் என்றார்.  என்னான்னு கேட்டா.. அவருக்கு திக்குவாயாம்.. வசனமாக பேசச்சொன்னால் வாய் திக்குகிறது.  அவர் தீந்தமிழிலே கவிதையாகச் சொல்லச்சொன்னால் திக்குகிற வாயைக்கூட அது திருத்துகிறது என்று போதித்த அவர் எனக்கு ஒரு ஆசிரியர்.

அவரைப்பற்றி ஆசிரியத்தொகுதியில் எழுதினேன்.  அவரது பெற்றோர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.  இன்றைக்கு அவர் வருவாய்த் துறையில் ஒரு அதிகாரியாக பணிபுரிகிறார்.  அவர் ஒழிந்த நேரங்களில் கவிதை பண்ணி தமிழ் அன்னைக்குச் சூடி வருகிறார்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – பெர்னாட்ஷா என்றொரு நாடக மேதை மற்றவர்களுக்குத் தந்த முன்னுரைகளை வைத்து ஒரு புத்தகம் வந்திருக்கிறது.  அதுபோல் நீங்கள் மற்றவர்களுக்குத் தந்த அணிந்துரைகளை வைத்து ஒரு நூல் வந்திருக்கிறது.. அதைப்பற்றிப் பேசலாமே..

வலம்புரியார் – அது வந்து எதிரொலி விஸ்வநாதன் என்கிற ஒரு நண்பர் அந்த நூலைச் செய்திருக்கிறார்.  அதில் என்னைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்.  அது சிறந்த புத்தகமாய் நான் கருதுவதில்லை.  காரணம் அவர் என்னுடைய சிறந்த நண்பர்.  ஏனென்றால் அதில் என்னுடைய குறைகள் அலசப்படவில்லை.  என்னுடைய நிறைகளை மாத்திரமே சேர்த்து கோர்த்து மற்றவர்கள் எனக்கு மொழிந்தப் பாராட்டுக்களையெல்லாம் தொகுத்து ஒரு புத்தகமாக்கியிருக்கிறார்.  பெரும்பாலும் நான் அதைப் பார்ப்பதுமில்லை.  படிப்பதுமில்லை.  பல பேர் கேட்பார்கள்.. ஏன் அவைகளை எல்லாம் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ளவில்லை என்று.. என்னுடைய ஒரே பதில்.. பறவைகளின் பணி பறப்பதுதானே தவிர, சிறகுகளை சேர்ப்பது அல்ல.. பறவை அதன் போக்கிலே போக வேண்டும்.  சிறகுகளைச் சேர்ப்பது கீழே உள்ளவர்களின் வேலையே தவிர பறவைக்கு அந்த வேலை இல்லை.. அதுபோல் நான் ஒரு பறவை.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – இரத்தத்திலகத்திலிருந்து ஒரு பாடல்.  ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு..

வலம்புரியார் – அதுவும் கவியரசர் கண்ணதாசனுடைய அருமையான பாடல்.  இதில் உமர்கயாமுடைய தத்துவமிருக்கிறது.  பல பேர் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருப்பதைப் போல உமர்கயாம் ஒரு குடிகாரர் அல்ல.. அவர் மது என்று சொல்வது, ஆன்மீக வெள்ளத்தைச் சொல்கிறார்.  அரபி மொழி அறிந்தவர்கள், பார்சி மொழி அறிந்தவர்கள் எவராவது இப்படிப் பேசினால் அவர்களை அடித்தே விடுவார்கள்.. ஏனென்றால் அப்படிப்பட்ட மகத்தான மனிதரை தவறான கண்ணோட்டத்திலே பார்த்து நாட்டிலே பழக்கி விட்டார்கள்.  அதிலும் ஒரு கவிஞனின் ஆளுமை தெரிகிறது..

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு

அப்படிச் சொல்கிற போது ஓரு கவிஞன் தலைநிமிர்ந்து நிற்கிறான்.  மனிதன் வேறு கவிஞன் வேறு.. கவிஞர்கள் மனிதர்களாக இல்லாவிட்டால் அவர்கள் கவிஞர்களே அல்ல.. ஆனால் இங்கே.. ஒரு மனிதனாக இருந்து கவிஞராக இருக்கிற.. கவிதையாக இருக்கிற .. வார்த்தைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடைவெளி இல்லாமல் வாழ்ந்திட்ட மாபெரும் மனிதனுடைய  சுயப் பிரகடனம்.  ஆகவே நமக்குத் தொழில் கவிதை.. நாட்டுக்கு உழைத்தல் இமைப்பொழுதும் சோராதிருத்தல் என்று பாட்டுக்கொரு புலவன் பாரதி பேசியவண்ணமே.. தன்னைத்தானே அறிமுகப்படுத்துகிற அந்தத் துணிச்சல்மிக்க வரிகள் எனக்கு எப்போதும் பிடிக்கும்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – பாரதி காண விரும்பிய புதுமைப் பெண்கள் நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்.  பாரதி கண்ட புரட்சிப் பெண்கள் யார்? யார்?

வலம்புரியார் – புரட்சிப் பெண்கள் என்றால் முற்போக்கானவர்கள் என்பது மாத்திரமல்ல.. சமுதாய அக்கறை படைத்தவர்கள்.  அப்படிப் பார்க்கிறபோது.. இந்திய மண்ணில்.. அன்னை தெரசா வந்து ஒரு புதுமைப்பெண். புதுமைப் பெண் என்றால் வயதைப் பார்ப்பார்கள்.  பெண்தானே.. வயதைப் பற்றியதல்ல.. கல்கத்தாவில் காலிகன் என்கிற இடத்தில் ஏழை பாழைகளுக்காக ஒரு ஆசிரமம் கட்டி வந்தார்.  அதற்காக கையேந்தி வந்தார்.  ஒரு பணக்காரர் பார்த்துக் கொண்டேயிருந்து காறி உமிழ்ந்தார்.  அந்த எச்சிலைத் தன் கரங்களிலே வாங்கிக் கொண்டு.. இந்த எச்சில் எனக்குப் போதும்.  என் ஏழைகளுக்கு என்ன தரப் போகிறீர்கள் என்று கேட்டார்.  ஆக.. அவளைவிட புரட்சிப் பெண்ணை இந்த மண்ணில் நான் சந்தித்ததில்லை.  புரட்சிப் பெண்கள் என்று சொல்கிறபோது பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண் என்றெல்லாம் பேசுவார்கள்.  எனக்குப் பார்க்கிறபோது அந்த அம்மா ஒருத்திதான்.  அதுபோல சீனநாட்டிலே ஹேன்சுயின் என்றொரு எழுத்தாளர்.  அந்த எழுத்தாளர் புரட்சிப் பெண்.. ஏனென்றால் நான் அவர்களை அறிவேன்.  அவர்கள்தான மாசேதுங்கின் வரலாற்றை எழுதியவர்கள்.. Morning Dilige காலை வெள்ளம் என்று பெயர்.  வாழ்க்கை முழுவதுமே ஒரு நோபில் பரிசு பெறுகின்ற அளவிற்கு அவர்கள் தன்னை வளர்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.  அப்படி உலக அளவில் எனக்கு சிலரை நன்றாக எனக்கு விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.  மற்றவர்கள் அப்படி இப்படி இருக்கிறார்கள்.  ஆக ஒரு புரட்சிப் பெண் என்று சொன்னால் அவர்கள் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்கிற இலக்கணத்துக்கு உட்பட்டவர்களாக இந்த இரண்டு பேரையும் நான் எப்போதும் கருதுவேன்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அடுத்து நாடோடி மன்னன் படத்தில் ஒரு பாடல்.. காடு விளைஞ்சென்ன மச்சான் நமக்கு கையும் காலும்தானே மிச்சம்..

வலம்புரியார் – இது வந்து பட்டுக்கோட்டை ஒரு பாட்டுக் கோட்டை.. இந்தப் பட்டுக்கோட்டை ஒரு பலாப்பழச் சொற்களுக்குள்ளே பருவைரக் கருத்துக்களை வைத்திருக்கிறார் என்று சொல்ல வேண்டும்.  ஏனென்றால் பொதுவுடைமை அறிக்கையில் காரல் மார்க்ஸ் அவர்களும் ஃபெடரிக் கேங்கில்ஸ் அவர்களும் உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்.. நீங்கள் இழுக்க வேண்டியது சங்கிலிகளைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று சொன்னார்கள்.  இந்த அரிய கருத்தை திரைப்பாடலிலே கொண்டு வர இயலுமா என்றால் .. கொண்டு வர இயலும் என்று காட்டி.. காடு வெளஞ்சென்ன மச்சான் நமக்கு கையும் காலும்தானே மிச்சம் .. என்று பாடி வைத்தார் பட்டுக்கோட்டையார்.  அவருடைய பாடல்கள் அதிகமில்லை என்றாலும் கூட ஒரு ஆயிரம் பாடல்கள் எழுதித்தான் நிற்கவேண்டும் என்பதல்ல என்பதற்கு பட்டுக்கோட்டை ஒரு சிறந்த உதாரணம்.  ஆக ஒரு இலட்சியத்தை ஒரு கவிஞன் சாதாரண மக்களுக்கு ஊட்டுவதிலே எவ்வளவு நாட்டம் காட்டுகிறான் எனபதற்கு அடையாளமாய் இருப்பதால் இது எனக்குப் பிடிக்கும்.

       சும்மாக் கிடந்த நிலத்தைக் கொத்தி..

       சோம்பலில்லாம ஏர்நடத்தி..

       கம்மாக் கரையை உசத்திக் கட்டி

       நெல்லு விளைஞ்சிருக்கு ..

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அக்கறைச் சீமையிலே நடந்த ஒரு சம்பவத்திற்கு அக்கறையாக இங்கிருந்து ஒரு கடிதம் எழுதினீர்கள்.. நினைவிருக்கிறதா?

வலம்புரியார் – நினைவிருக்கிறது.  BERTROM Russels உடைய இல்லத்தை இடிக்கப் போகிறார்கள் என்று ஆங்கில நாளேட்டிலே செய்தி வந்தது. வந்து House of Commonsல ஒரு தீர்மானம் வந்தது.  பத்திரிக்கையிலே அது வந்தபோது.. இங்கே இருந்து ஒரு கடிதம் எழுதி நான் அந்த நாட்டின் அரசியாருக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.  BERTROM Russels உங்களுக்கு மட்டும் சொந்தமல்ல.. பரந்த இந்த உலகமெல்லாமே அவருக்குச் சொந்தம் என்று கடிதம் எழுதினேன்.  தூதுவர் வந்து ஆனால் அந்த  முயற்சி கைவிடப்பட்டதாக என்று சொன்னார்.  நான் எழுதியதற்காக அல்ல.. உலகம் முழுவதுமிருந்து அப்படி எழுதியிருக்கிறார்கள்.  இதற்கெல்லாம் என்ன காரணம் என்று கேட்டால் சின்ன வயதில் BERTROM Russels Best என்கிற புத்தகம் எனக்குக் கிடைத்தது.  அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தபோதுதான் முதன் முதலாக உலகத்தில் இப்படிப்பட்ட எண்ணங்களும் இருக்கின்றன என்கிற அந்த சிந்தனையே வந்தது.  அவரை எனக்கு வெகுவாகப் பிடிக்கும்.

என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – அரசு கொடுத்தது கலைமாமணி பட்டம். வார்த்தைச் சித்தர்..  ஞான பாரதி எப்போது கிடைத்தது?

வலம்புரியார் – வார்த்தைச் சித்தர் என்கிற பட்டத்தை வழங்கியவர் திருமுருக கிருபானந்தவாரியார் அவர்கள்.  ஞான பாரதி என்கிற பட்டத்தை வழங்கியவர் தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளார் அவர்கள்.

காலங்காலமாக வார்த்தைச் சித்தர் என்றால் வார்த்தைச் சித்தர். வானாவுக்கு வானா.. வருகிறதல்லவா.. வேறொன்றும் நாம் அருள் பெற்றுக்கொண்டு வரவில்லை.  அன்பொழுக மக்கள் அப்படி அழைக்கிறார்கள்.  இராதகிருஷ்ணன் அறிஞர்.. அவரை தத்துவஞானி என்று சொல்கிறார்கள்.  தத்துவ ஞானி என்கிறீர்களே.. என்ன தத்துவம் சொன்னார் என்று எவரையேனும் கேட்டுப்பாருங்கள்.. ஏதாவது ஒன்றைச் சொன்னால் நான் அவர்களுக்குத் தலை வணங்குவேன்.  மற்றவர்களுடைய தத்துவங்களை எடுத்துச் சொன்னாலே நம் நாட்டில் அவர்களை தத்துவஞானி என்று சொல்கிறார்கள்.  அந்த வார்த்தைகளில் கொஞ்சம் வசிய மையைப் பூசினால் வார்த்தைச் சித்தர் என்று சொல்வார்கள்.

ஞான பாரதி என்கிற பெயர் எனக்குப் பிடித்ததற்கு காரணம் என்னவென்றால் அது பாரதியோடு ஒட்டிவருகிறது.  பாரதியினுடைய ஒரு நிழலாக அவருடைய கால் தடத்தில் ஒருபிடி மண்ணாக இருப்பதுகூட எனக்குப் பெருமை என்று நினைக்கிறவன். ஆகவேதான் அந்தப் பட்டங்களை மற்றவர்கள் போடும்போது நான் தடுப்பதில்லை..

 என்.சி.ஞானப்பிரகாசம் – வானொலி நிலையத்திற்கு வந்து சிறப்பான நல்ல பல தகவல்களைச் சொன்னீர்கள்.

வலம்புரியார் – நன்றி வணக்கம்!!

என்றும் அன்புடன்,
காவிரிமைந்தன்
(மு.இரவிச்சந்திரன்)
கவியரசு கண்ணதாசன் தமிழ்ச்சங்கம் (பம்மல்)
சென்னை 600 075
தற்போது – அபுதாபி..
00971 50 2519693