Blog

கோவில்களைக் களங்கப்படுத்தாதீர்கள்

நாகேஸ்வரி அண்ணாமலை

மத்தியில் ஆட்சி செய்யும் பி.ஜே.பி. காந்திஜியின் நினைவுகளை மறக்கடிக்க அவருடைய பிறந்த நாளை இந்தியாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் நாளாக அறிவித்தது. இந்தியா எவ்வளவு தூரம் சுத்தமாகியிருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. இப்போது அடுத்ததாக அவரைக் கொன்ற படுபாதகனை இந்தியர்கள் மறக்காமலிருக்க இந்து மஹாசபை இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள கோயில்களில் கோட்சேயின் சிலைகளை வைக்கப் போவதாக காந்திஜியை கோட்சே சுட்டுக் கொன்ற நாளான ஜனவரி 30-ஆம் தேதி அறிவித்திருக்கிறது. உத்தரப் பிரதேசத்தில் கோட்சேக்குக் கோவில் கட்டவும் சிலை வைக்கவும் நடந்த முயற்சிகள் முறியடிக்கப்பட்டதால் இப்போது நாடு முழுவதும் உள்ள எல்லா இந்துக் கோவில்களிலும் கோட்சேயின் சிலைகளை வைக்கப் போவதாக அறிவித்திருக்கிறது. இதற்கு பி.ஜே.பி. அரசு எந்தவித மறுப்பும் அளிக்கவில்லை.

கோட்சேக்கு ஏன் இப்போது இந்து மஹாசபை இத்தனை முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது? மதச்சார்பற்ற நாடாக இருந்துவந்த இந்தியாவை ஏன் இப்போது ‘இந்து ராஷ்ட்ரா’வாக மாற்ற முயற்சிக்கிறது? கொலைகார கோட்சேக்கு இறைவனின் புனித இடமான கோவில்களில் இடம் கொடுப்பதின் மூலம் இறைவனையே இவர்கள் இழிவுபடுத்துவதுபோல் ஆகவில்லையா? பல கோவில்களில் சில பெரிய மகான்கள், துறவிகளின் சிலைகள் இருக்கின்றன என்பது உண்மைதான். ஆனால் கோட்சே கொலைகாரனல்லவா? கோவில்களுக்குச் செல்லும் பாமர மக்கள் கோவில்களில் உள்ள எல்லாவற்றையும் தொட்டுத் தொட்டு வணங்குவார்கள். கோவிலுக்குள் நுழையும் வாயிலிலிருந்து வழிநெடுக பார்க்கும் எல்லாப் பொருட்களையும் கையால் தொட்டுத் தொட்டு கண்களில் ஒற்றிக்கொள்வார்கள். கோட்சேயின் சிலையையும் அம்மாதிரி வணங்குவார்கள். இதைத்தான் இந்து மஹாசபா விரும்புகிறதா?

பல நூற்றாண்டுகளாக இறைவனுக்கும் மக்களுக்கும் இடையில் தாங்கள் இருப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு பாமர மக்களை பிராமணர்கள் முட்டாளடித்தது போக இப்போது பல கோவில்களின் தர்மகர்த்தாக்கள் கோவில்களின் சொத்துக்களைக் கொள்ளையடித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். எங்கள் ஊர் கோவில் பூசாரி கோவில் தர்மகர்த்தாவை முதலாளி என்று கூப்பிடுகிறார். பூசாரி தர்மகர்த்தாவைவிட பெரியவர் அல்லவா? இவர்தானே இறைவனுக்கு அவரைவிட அருகில் இருக்கிறார்?

நேற்று பிரதமர் மோதியையே சவாலுக்கு அழைக்கும் ஒரு விஷயத்தை பி.ஜே.பி. எம்.பியும் இந்து மத குருவுமான சாக்‌ஷி மகராஜ் கூறியிருக்கிறார். ‘இந்தியா என்னும் படகை வளர்ச்சி, முன்னேற்றம் என்ற ஒரு துடுப்பாலும் இந்தியாவை இந்து நாடாகமாற்ற வேண்டும் என்ற இலக்கையுடைய இன்னொரு துடுப்பாலும் மோதி ஓட்ட வேண்டுமாம். இந்த இலக்கை அடைவதில் மோதி அலட்சியம் காட்டினால் படகு ஓட்டத்தான் போக வேண்டுமாம். இவரால் அரசுகளை அமைக்கவும் முடியுமாம். கவிழ்க்கவும் முடியுமாம்’ என்று அகங்காரமாகப் பேசியிருக்கிறார். இந்த மாதிரி பேச்சுக்கள் கூட மோதியை வெறுப்பேற்றவில்லையா? அவரது மௌனத்தைக் கலைக்கவில்லையா

இன்னொரு அதிர்ச்சி தரும் செய்தி வந்திருக்கிறது. புதுதில்லியில் இந்துத்வவாதிகள் சில கிறிஸ்தவத் தேவாலயங்களைச் சேதப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இன்னொரு அதிர்ச்சிச் செய்தி. பெங்களூரில் நடந்துவரும் இந்திய கத்தோலிக்க மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள வருவதாகயிருந்த வாடிகனைச் சேர்ந்த இரண்டு முக்கிய அதிகாரிகளுக்கு மத்திய அரசு விசா கொடுக்க மறுத்திருக்கிறது. இவர்கள் டிசம்பர் மாதத்திலேயே இந்தியாவுக்கு வருவதற்கு விசாவுக்கான விண்ணப்பங்களை அனுப்பியிருக்கிறார்கள். கடைசி நாள் வரை அவர்களுக்குப் பதில் எழுதாமல் இருந்துவிட்டு கடைசி நாளில் நொண்டிக் காரணங்களுக்காக (technical reasons) அவர்களுடைய விசா விண்ணப்பங்களை நிராகரித்திருக்கிறார்கள். எப்படிப்பட்ட டெக்னிகல் தவறு என்று எந்த விளக்கமும் கூறப்படவில்லை.

இம்மாதிரி கிறிஸ்தவ மதத்தவர்களை நாட்டிற்குள் அனுமதிப்பதைத் தடுப்பதின் மூலமும் இந்திய முஸ்லீம்களை அலட்சியப்படுத்துவதன் மூலமும் விபரம் அறியாத பாமர மக்களை இந்து மதத்திற்கு கட்டாயப்படுத்தி மதம் மாற்றுவதன் மூலமும் இந்து மதத்தை வளர்த்துவிடலாம், இந்தியாவை இந்து நாடாக மாற்றிவிடலாம் என்று இந்துத்வவாதிகள் நம்பினால் அது எவ்வளவு பெரிய மடமை.

இந்தியா பல மதத்தவர், பல இனத்தவர் வாழும் பன்முகம் கொண்ட நாடு என்பதுதான் இந்தியாவின் பலம், பெருமை. இந்தியாவில் வாழும் அனைவரும் ஒரு காலத்தில் இந்துக்கள் என்று நீங்கள் கூறுவது சரியென்றே வைத்துக்கொள்வோம். பல நூற்றாண்டுகளாக அவர்கள் இஸ்லாமியர்களாக, கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்ந்துவந்திருக்கிறார்கள். சரித்திரத்தில் நடந்த தவறுகளைத் திருத்துவதாகக் கூறிக்கொண்டு இன்றைய சரித்திரத்தைக் களங்கப்படுத்தாதீர்கள்.

இந்தியாவையும் அமெரிக்காவையும் தவிர வேறு எந்த நாட்டிலும் பல மதத்தினர், பல இனத்தினர் ஒரே நாட்டில் சேர்ந்து வாழவில்லை. அமெரிக்கா உருவாகி 350 ஆண்டுகள்தான் ஆகின்றன. மேலும் அது குடியேறிகளால் உருவாக்கப்பட்டது. பல இனத்தவர், பல மதத்தவர் அங்கு வாழ்வதில் ஆச்சரியம் ஒன்றுமில்லை. ஆனால் இந்தியா பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக பன்முகம் கொண்ட நாடாக விளங்குகிறது. அதனுடைய தனித்தன்மையை அழித்துவிடாதீர்கள். அது இந்தியாவுக்கும் நல்லதல்ல; இந்து மதத்திற்கும் நல்லதல்ல.

February 9, 2015
உன்னிடம் மயங்குகிறேன்…

— காவிரிமைந்தன்.

உன்னிடம் மயங்குகிறேன்…

தன் மனதை இன்னொருத்தியிடம் என்றைக்குப் பறிகொடுத்து என்னுயிர் நீயென்று பறைசாற்றுகிறோமோ – அன்று முதல் ஆரம்பமாகிறது காதல் தேரோட்டம்! கணம் ஒன்று செல்வதைக் கூட மனம் கனமாக நினைக்கத் தோன்றும்! உளம் ஒன்று இப்படி இருந்ததாக நேற்றுவரை அறிந்திராதவன் இன்று முதல் அதையும் சேர்த்துச் சுமக்கத் துவங்குகிறான்! இயற்கை தந்த இந்த ஈர்ப்பு விசையில் இவன் தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொண்டு அவளையும் சுற்றுகிறான் என்று சொல்லலாமா?

நேற்றுவரை எனக்கில்லை.. இதுபோன்ற ரணத்தொல்லை.. என்று கவிதைகளை கிறுக்கத் தொடங்கினால்.. அது காதலின் ஆரம்பம்! விழியின் வழியே தொடங்கி வீதியுலா வருகிறதே காதலெனும் உற்சவம்! உள்ளத்தில் உற்சாக கங்கை வழிய வழிய உலகமே பிரகாசமாய் காட்சியளிக்கும்! உணவின் கவளம் உள்ளிறங்க மறுக்கும்! உறக்கம் கூட உயிரைத் துரத்தும்! பருவம் படுத்தும் பாடென்று பட்டவர்கள் சொல்வதுண்டு!

ஆனாலும் இந்த அனுபவத்தை கடந்து செல்லத்தானே மனம் துடிக்கிறது! இந்த அவஸ்தையில் புரண்டு படுக்க எண்ணங்கள் வருகின்றன! சிறு துன்பமான இன்பமானது என்பாரே கவியரசர்.. அதுவா?

‘தேன் சிந்துதே வானம்’ என்கிற திரைப்படத்தில் கவிஞர் வாலி எழுதிய வரிகளுக்கு இதமான இசை வி. குமார்! பத்மஸ்ரீ கே.ஜே.யேசுதாஸ் பாடிய பருவராகமிது! உள்மனதைத் தொட்டுவிடும் உன்னத கானமிதற்கு திரையில் வடிவம் கொடுத்தவர் தமிழ்த் திரையுலக மார்கண்டேயர் சிவகுமார் ஆவார்!

பியானோ என்னும் இசைக் கருவியில் தருவிக்கப்பட்ட மெல்லிய ராகம் தன்னில் இழைந்தோடும் குரல் சேர அருமையான பாடல் அவளுக்காகவே அற்பணிக்கப்பட்டது எனலாம்

என்னைப் பொருத்தவரை.. இந்தப் பாடலையும் காதலித்தேன் என்பதே உண்மை!

உன்னிடம் மயங்குகிறேன்
உள்ளத்தால் நெருங்குகிறேன்
எந்தன் உயிர் காதலியே
இன்னிசை தேவதையே
(உன்னிடம் மயங்குகிறேன்)

வஞ்சி உன் வார்த்தையெல்லாம் சங்கீதம்
வண்ணவிழி பார்வையெல்லாம் தெய்வீகம்
பூபாளம் கேட்கும் பொழுதுள்ள வரையில்
இன்பங்கள் உருவாகக் காண்போம்
குழலோசை குயிலோசையென்று
மொழி பேசு அழகே நீ இன்று
(உன்னிடம் மயங்குகிறேன்)

தேன் சிந்தும் வானமுண்டு மேகத்தினால்
நான் சொல்லும் கானம் உண்டு ராகத்தினால்
கார்காலக் குளிரும் மார்கழி் பனியும்
கண்ணே உன் கை சேரத் தணியும்
இரவென்ன பகலென்ன தழுவு
இதழோரம் புது ராகம் எழுது
(உன்னிடம் மயங்குகிறேன்)

பாடல்: வாலி
இசை: வி.குமார்
பாடியவர்: கே.ஜே.ஜேசுதாஸ்
படம்: தேன் சிந்துதே வானம்
காணொளி: https://www.youtube.com/watch?v=qXmQ7m0MlBA

http://youtu.be/qXmQ7m0MlBA

February 9, 2015
இனம்

நிர்மலா ராகவன்

“டீச்சர் என்ன இனம்?”

தமிழரசி அயர்ந்து போனாள்.

செல்வம் கொழிக்கும் மலேசிய நாட்டில், பள்ளிக்கூடங்களில் எல்லா முக்கியமான பாடங்களும் மலாய் மொழியில் இருந்ததால், `நீங்கள் எங்கள் மொழியைத்தான் பேச வேண்டியிருக்கிறது!` என்று அலட்டிக் கொள்வதுபோல் சில மாணவர்கள் நடந்து கொண்டார்கள். சீன, இந்திய இன ஆசிரியர்களின் பாடுதான் திண்டாட்டமாக இருந்தது.

நிரந்தரக் குடியுரிமை பெற்றவர்களிடையே மொழி, மதம் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களில் பல்வித வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், மேலோட்டமாக ஒற்றுமையும் இருந்தது.

பண்டிகைக் காலங்களில், பிற இன நண்பர்கள் வீட்டுக்குப் போவதன் சிறப்பை அரசியல் தலைவர்கள் வலியுறுத்தி, தாமும் அதன்படி நடந்து கொண்டதை ஊடகங்களில் வெளியிட்டுக்கொண்டார்கள். அந்த சந்தர்ப்பங்களில், பொங்கலுக்கு குர்த்தா, சீனப் புத்தாண்டுக்கோ சிவப்பு ஸாடின் துணியில், தொளதொளவென்ற முழுக்கையும், கழுத்தை மறைக்கும் `மாண்டரின்` காலரும் கொண்ட சட்டை என்று, இனத்துக்குத் தக்கவாறு உடை அணிந்துகொண்டார்கள். ரம்ஜானுக்கு, அவர்கள் வழக்கப்படி, மலாய் உடை — பட்டு வண்ணத் துணியில் ஸாரோங், அதே நிறத்தில் முழுக்கை சட்டை, இடுப்பில், சரிகை வேலைப்பாடு அமைந்த, அங்கவஸ்திரம் போன்ற ஒன்று, மற்றும் தலையில் குல்லா.

பண்டிகைகள் போதெல்லாம் குழந்தைகள் பாடு கொண்டாட்டம்தான். எந்தப் பண்டிகையாக இருந்தாலும், `அங் பாவ்` (ANG PAU) என்ற பெயரில், ஒன்று, இரண்டு, ஐந்து அல்லது பத்து ரீங்கிட்கூடக் கையில் கிடைக்கும், கொடுப்பவர்களின் வசதியைப் பொறுத்து. பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தைகளைக்கூட கூப்பிட்டுக் கொடுப்பார்கள். சீனப் புத்தாண்டின்போது அவர்கள் வழக்கமாக இருந்தது இப்போது நாட்டின் பொது கலாச்சாரமாகிவிட்டது.

அவ்வளவு ஏன், இன ஒற்றுமைக்குச் சான்றாக அவளே இல்லையா?

ஒரு கீறலாக இருந்த கண்கள், மேடான கன்னம், கருத்த, நேராய்த் தொங்கும் நீளமான முடி என்று, தோற்றத்தில்தான் அவள் வேற்றினம். ஆனால், அவள் பெயரிலேயே தமிழ் இருந்தது. வளர்ப்புப் பெற்றோர்களின் உபயம்.

தமிழரசியைப் பெற்றவள், `ஏற்கெனவே மூணு பொம்பளைப் பிள்ளைன்னு மாமியார் என்னை ஏசிக்கிட்டே இருக்கிறா. இனிமே அடி, உதைதான்!` என்று அஞ்சி, அழுதாளாம். பிறக்கும் குழந்தை ஆணா, பெண்ணா என்று நிச்சயிப்பது தந்தையின் விந்துதான் என்று அந்த பாமரப் பெண்மணிக்குத் தெரியவில்லை.

அவளுக்குப் பிரசவம் பார்த்த பொன்னம்மா, `எனக்குக் குடுத்துடேன், ஆ ஸௌ (மாமி)! நான் எடுத்துக்கிறேனே!` என்றெல்லாம் கெஞ்சி, வாங்கி வந்தாளாம்.

அப்போது அவளுக்கு நாற்பது வயது. கல்யாணமாகி `எத்தனையோ` வருடங்கள் கடந்திருந்தும், வயிறு என்னவோ திறக்கவில்லை. புறம்போக்கு நிலத்தில் அந்த `சீனச்சி` வைத்திருந்த சிறு மளிகைக் கடையில் பருப்பு வகைகளைப் புடைத்து, கல் பொறுக்கி, அவள் அறிவுரைப்படி சற்றே குறைத்து அளவிட்டுச் சாமான்களை விற்பதுமாக மாதம் அறுபது வெள்ளிக்கு வேலை செய்துகொண்டிருந்த சமயம் அது. பிறர் வீட்டு வேலைக்குப் போனாலும், இதே சம்பளம்தான் கிடைக்கப் போகிறது! இங்காவது, யார் கண்ணிலும் படாமல் அரிசி, முந்திரி என்று அவ்வப்போது வாயில் போட்டு மெல்லலாமே என்ற திருப்தி அவளுக்கு.

என்றாவது பெற்றவள் தன் உடைமையை திரும்பக் கேட்டுவிடுவாளோ என்று பயந்து, வேறு ஊருக்கு வந்துவிட்டதையும் பருமனான உடலதிரச் சிரித்தபடி கூறுவாள் பொன்னம்மா. இன்னாரிடம் என்றில்லை. அவள் சுபாவப்படி, நடந்து முடிந்ததை எல்லாம், மாடு அசை போடுவதுபோல், உரக்கச் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பாள். அவள் பொழுதுபோக்கே அதுதான் — இடைவிடாது பேசிக்கொண்டிருப்பது. எங்காவது ஆரம்பித்து, எதிலாவது கொண்டு முடிப்பாள்.

அப்படித்தான் தமிழரசி தன் பிறப்பைப் பற்றி அறிந்துகொண்டாள். எத்தனையோ கதைகளுடன் அதுவும் ஒன்றாகிவிட, இயல்பாக ஏற்றுக் கொண்டிருந்தாள்.

பள்ளத்தாக்கில் அமைந்த புறம்போக்கு நிலத்தில், கோணல்மாணலாக அவரவர்கள் கட்டிக்கொண்டிருந்த, எங்கெங்கோ பொறுக்கிவந்த மரப்பலகைகளும், அலுமினியத் தகரங்களும் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருந்த வீடுகளில் ஒன்று அவர்களுடையது.

தந்தை சின்னப்பன் லோரி ஓட்டுநர். பிறரைப்போன்று சிகரெட், சம்சு (மலிவு ரக மது) என்று பணத்தையும், நேரத்தையும் வீணாக்காது, தன் வேலை உண்டு, தொலைகாட்சி உண்டு என்றிருந்தார். பிறரிடமிருந்து அவர் எல்லா விதத்திலும் வித்தியாசமாகத்தான் இருந்தார். `காது செவிடாறதுக்கா டி.வி. போடுவாங்க?` என்று, மறைமுகமாக அக்கம்பக்கத்தினர் தம் இல்லங்களிலும் அந்த விலையுயர்ந்த பொருள் இருக்கிற பெருமையைப் பறைசாற்றுவதைக் கேலி செய்வார். நேரம் கிடைத்தபோதெல்லாம், தமிழ், ஆங்கிலம் என்றில்லை, மாண்டரின், காண்டனீஸ் ஆகிய சீன மொழிகளுடன், கொரியப் படங்களையும், பாடல் நிகழ்ச்சிகளையும்கூட விட்டுவைத்ததில்லை அவர். ஒலி அவர் காதிலாவது விழுமா என்பதே சந்தேகமாக இருக்கும்.

பள்ளி ஆசிரியைகள் எப்போதும், தம்மையுமறியாது, உரக்கப் பேசுவார்களாம். வகுப்பில் கத்தியே பழகிவிட்டதால் வந்த வினை.
சின்னப்பனோ, தாம் ஓட்டும்போது கடகட சத்தத்தை ஓயாது கேட்க நேரிட்டதாலோ, என்னவோ, எந்த ஒலியையுமே வெறுப்பவராக நடந்துகொண்டார். அவர் பேசுவதே அபூர்வம். எப்போதாவது வாயைத் திறந்தாலும், `தாமான்` (TAMAN) என்று வழங்கப்பட்ட, ஆயிரக்கணக்கில் விலைமதிப்புள்ள வீடு வாங்குவதைப்பற்றித்தான் இருக்கும்.

`தாமான் வீடுன்னா செங்கல்லாலும், சிமெண்டாலும் கட்டி இருப்பாங்க. சின்ன தோட்டமும் இருக்கும். மழை வந்தா, இப்படி வீட்டில இருக்கிற மங்கு, பாத்திரங்களை எல்லாம் தரையில வெச்சு, இருக்கிற வேலையையெல்லாம் விட்டுட்டு,கூரையைப் பிய்ச்சுக்கிட்டு ஒழுகற தண்ணியைப் பிடிச்சுப் பிடிச்சுக் கொட்டற பேஜார் பிடிச்ச வேலை இருக்காது,` என்று அடிக்கடி சொல்வார். ஏதோ நல்ல கனவு காண்கிற பாவத்தில் கண்கள் கிறங்கியிருக்கும்.

சின்னப்பனுடைய கனவு கனவாகவே போய்விட்டது.

அவளுக்குப் பன்னிரண்டு பிராயமாக இருந்தபோது நடந்தது அது. இரவு முழுவதும் வேலை செய்த களைப்பில், விடியற்காலையில் திரும்பும்போது, பேருந்துக்காகக் காத்து நின்ற ஐந்து பள்ளிச் சிறுமிகள்மேல் சின்னப்பன் மோத, தலத்திலேயே அவர்கள் உயிர் பிரிந்தது. தன் உடலில் ஒரு சிராய்ப்புகூட இல்லாமல் தப்பித்தது அவரது குற்ற உணர்ச்சியை மேலும் தூண்டிவிட்டது. தூக்கக் கலக்கமோ, அல்லது பிரேக் பிடிக்கவில்லையோ, அது அப்போது முக்கியமாகவில்லை.

`நான் மகாபாவி! அந்தப் பிஞ்சுகளை அநியாயமா அழிச்சுட்டேனே!` என்று கதறியபடி, மார்பில் ஓங்கி அறைந்துகொண்டார், இதயமே நிற்கும்வரை. விதிக்கப்பட்ட சிறைத் தண்டனையை ஒரு நாள்கூட அனுபவிக்காது, அந்த வகையில் குடும்பத்துக்குப் பழி நேராது போய்விட்டார் புண்ணியவான்.

சரிந்துவிட்ட தங்கள் குடும்ப நிலையைத் தான்தான் நிமிர்த்த வேண்டும் என்று அந்த இளம் வயதிலேயே தமிழரசிக்கு உறுதி ஏற்பட்டது. அவள் பிறந்த இனத்துக்கே உரிய அலாதி சுறுசுறுப்பும், எடுத்துக்கொண்ட எந்த காரியத்தையும் துல்லியமாக முடிக்கும் திறனும் அவளுடைய ரத்தத்திலேயே கலந்து வந்திருந்தன.

தந்தை இல்லாத குறை தெரியாதிருக்க, தாய் அவளிடம் இன்னும் பாசத்தைக் கொட்டினாள். `நான்தான் படிக்காத முட்டாளாயிட்டேன். நீயாவது நல்லாப் படிக்கணும், கண்ணு!` என்று நாள் தவறாது சொல்லிச் சொல்லி பொன்னம்மா அவளை வளர்த்ததில், இன்று தமிழரசி பட்டதாரி ஆசிரியை. பட்டப்படிப்புக்கு அரசாங்கத்தின் உபகாரச் சம்பளம் பெற்ற ஆயிரத்தில் ஒரு தமிழச்சி.

`எம்மக கவர்மெண்டு ஸ்கூல்லே படிச்சுக் குடுக்குது!` என்று பூரிப்புடன், அவள் காதுபடவே பொன்னம்மா பார்ப்பவரிடமெல்லாம் சொல்லிப் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும்போது, வேண்டாத நான்காவது மகளாய், எங்கேயோ கிடந்து இடிபட்டிருக்க வேண்டிய தன்னுடன் பிறந்த அக்காமார்களுக்கும் இந்த அதிர்ஷ்டம் இருந்திருக்குமா என்று யோசித்துப் பார்ப்பாள் தமிழரசி.

அவர்கள் மேற்படிப்பு படித்திருப்பார்களா, அல்லது, `பொம்பளைப் பிள்ளைக்கு படிப்பு எதுக்கு?` என்ற தாயின் சொற்களை ஏற்று, கடையில் எடையைக் குறைத்துப் போட்டு, பெருலாபம் பார்த்து, கடையை விரிவுபடுத்தியிருப்பார்களா?

`பெண்` என்றாலே பலருக்கும் அலட்சியம்.

கற்காலத்தில் கொடிய வனவிலங்குகளுடன் சண்டை போட்டு, தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துக் கானகத்தில் உணவு தேடி வந்ததால், ஆண் வைத்தது சட்டமாக இருக்கலாம். இன்று என்ன வந்தது!

அவளுடைய பள்ளித்தோழி சியூ வாஹ், எப்போதோ சொன்னது நினைவில் எழும். `மேலே படிக்கணும்னு நான் எவ்வளவோ ஆசைப்பட்டேன். ஆனா, `ஒருத்தரை படிக்கவைக்கத்தான் வசதி இருக்கு. அதனால, ஒங்கண்ணன் படிச்சா போதும்,`னுட்டாங்க எங்கம்மா. அவனுக்கோ படிப்பிலே ஆர்வமே கிடையாது. இதை நான் சுட்டிக் காட்டினதும், `அவன்தானே கடைசிக் காலத்தில் எங்களை வைச்சுக் காப்பாத்தப் போறான்! நீ எப்படியும், கல்யாணமாகி, இன்னொருத்தர் வீட்டுக்குப் போகப் போறவதானே!ன்னு அலட்சியமா சொல்லிட்டாங்க. `அவன் காப்பாத்துவான்னு என்ன நிச்சயம்?` அப்படின்னு நான் சண்டை போட்டுக்கூட பாத்துட்டேன். ஆனா, அவங்க காதிலேயே போட்டுக்கல,` என்று அவள் துக்கம் தொண்டையை அடைக்க சொன்னதை எப்படி மறக்க முடியும்!
நல்ல வேளை, அவள் குடும்பத்தினரோ, உறவினரோ, `நீ வெறும் பொம்பளைப் பிள்ளைதானே! எங்களைப்போலக்கூட இல்ல. ஒனக்கு மஞ்சத்தோலு. அதோட, பெத்தவங்க தூர வீசிட்ட பிள்ளை நீ!` என்றெல்லாம் ஒரு முறைகூட அவளைப் பழித்ததில்லை.
இப்போது, அவளுடைய இருபத்தாறாவது வயதில் ஒரு தறுதலை கேட்கிறான், அவள் என்ன இனம் என்று!
சமாளித்துக்கொண்டு, தமிழரசி பதில் சொல்வதற்குள், இன்னொருவன் உரக்கக் கூறினான், “ஸாரி கட்டி, நெத்தியில புள்ளி வைச்சிருக்காங்களே, தெரியல? கெலிங் (KELING) தான்!” என்று.

வகுப்பில் ஒரு கணம் மௌனம்.

`கலிங்கத்திலிருந்து வந்தவர்கள்` என்று பொருள்பட, தமிழர்களை, கெலிங் என்று குறிப்பிடுவார்களாம். முன்பு எப்போதோ. அது இப்போது கெட்ட வார்த்தையாக, ஒரு இனத்தையே கேவலப்படுத்தும் சொல்லாக மறுவிவிட்டது — `ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்` என்பதுதான் சரி, `நீக்ரோ` என்ற பதம் அவமாரியாதையாகக் குறிப்பது என்பதுபோல்.

அண்மையில், புதிய அகராதி ஒன்றில் `கெலிங்` என்ற அந்த கெட்ட வார்த்தை இடம் பெற்றபோது, மலேசியாவிலிருந்த எல்லா இந்திய அமைப்புகளும் ஒட்டுமொத்தமாகக் கண்டனம் தெரிவித்து, அதை அகற்றச் செய்திருந்தனரே! அதெல்லாம் இந்த மாணவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை.

அவள் சிறு வயதில் இருந்ததைப்போன்று, வறுமைக் கோட்டின் கீழ் இருந்தார்கள் அவர்கள். பதினான்கு வயதிலும், எந்த ஒரு எழுத்தையும் படிக்கத் தெரியாது, தம் பெயரைக்கூட எழுதத் தெரியாதிருந்த சிலரும் அவ்வகுப்பில் உண்டு என்பது அவளுக்குத் தெரிந்ததுதான். பெரும்பான்மைச் சமூகத்தினர் ஆனாலும், பொருளாதார அடிப்படையில் தாழ்ந்து போனவர்கள். சமூகத்தில் தமக்குக் கிடைக்காத மதிப்பை நிலைநாட்டிக்கொள்ள வேறு வழி அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை, பாவம்!

இப்படியெல்லாம் அறிவு விவாதித்தாலும், தமிழரசிக்கு ஆத்திரமும், வருத்தமும் ஒருங்கே எழுந்தன.
“டீச்சர் இண்டியா!” என்று அவள் போதிக்கும் மலாய் மொழியில் பதிலளித்தாள். குரலில் ஆக்ரோஷம்.

மனம் சற்று கிலேசப்படும்போது, வேறு வேண்டாத நினைவுகளும் வந்து, இன்னும் குழப்பும்.

சமீபத்தில் வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இப்படி — எதிராளியின் தாக்குதலிலிருந்து தன்னை தற்காத்துக் கொள்வது அவசியம் என்பதுபோல் — அமைந்ததே, அது எப்போது என்று அவள் யோசித்தாள்.

ஓ! நேற்று மாலை கோலாலம்பூருக்கு அருகில், கெப்போங்கில் சீ ஹாக்குடன் தேநீர் அருந்தியபோது!

சீ ஹாக் மலாயா பல்கலைக் கழகத்தில்அவளுடன் படித்தவன். அவர்களுடைய தொடர்பை நிரந்தரமாக்கிக் கொள்ளும் உத்தேசத்துடன் இன்னமும் அவளையே சுற்றிச் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்தான்.

அரசாங்கத்துக்குச் சொந்தமான நிலத்தில் முறைப்படி லைசன்சுடன் வைக்கப்பட்டிருந்த சாப்பாட்டுக்கடை அது. ஓரடிகூட இடைவெளி இல்லாது, சிவப்பு நிறத்தில் மலிவான பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகளும், விரிப்பற்ற மூளி மேசைகளும் (மேடு பள்ளமாக இருந்த சிமெண்டுத் தரையில் ஆடாமல் இருக்க அவற்றில் சிலவற்றின் கால்களுக்குக்கீழ் மடித்து வைக்கப்பட்ட, பழுப்பாக நிறம் மாறிவிட்ட பழைய சீன தினசரிகள்) நிறைந்த ஹாக்கர் ஸ்டால் (HAWKER STALL) அது. பூதாகாரமான மின்விசிறிகளைத் தரையில் வைத்திருந்தும், ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரையின் வெப்பத்தைக் குறைக்க முடியவில்லை.

வாழ்க்கையை வளப்பமாக ஆக்கிக்கொள்ள இவ்வளவு தூரம் சிரமப்பட்டுவிட்டு, இப்போது ஏன் பின்னோக்கிப் போவதுபோல் இந்த மாதிரி கடைக்குள் நுழைய வேண்டும் என்று அவள் தயங்க, “ஒரு தடவை வந்து சாப்பிட்டுப் பாரு! பெரிய ரெஸ்டாரண்டுகளில செய்யறதுபோல, அஜினோமோடோவை எல்லாத்திலும் போடறதில்ல இங்க. சைனாவில பண்ணறமாதிரியே விதவிதமா சாமான்களை இவங்களே அரைச்சுக்கிறாங்க. விலையும் கொள்ளை மலிவு!” என்று பலமாக சிபாரிசு செய்து, அவளை அங்கு அழைத்து வந்திருந்தான் கல்லூரி நண்பன். “முந்தி எங்க பாட்டி இருந்தப்போ, இப்படித்தான் சமைப்பாங்க!” என்று சேர்த்துக்கொண்டான், பழைய நினைவுகள் கிளப்பிவிட்ட ஏக்கத்துடன்.

தமிழரசி, `தே ஸீ` என்று, பால் கலந்த டீயைக் கேட்டு, ஏற்கெனவே ஊற்றப்பட்ட சீனிப்பாலுடன், ஓரிரு ஸ்பூன் சீனியும் கேட்டு வாங்கி, அப்படிக் கலந்த டீயை விரும்பிப் பருகினாள்.

சூப்புடன் கலந்து, வெடுக்கென்றிருந்த `வான் தான் மீ`யை சாப் ஸ்டிக் பாவித்துச் சாப்பிட்டான் சீஹாக். ஒரு பெரிய கிளாஸில் வந்த `சைனீஸ் டீ`யை இடையிடையே குடித்தவனைப் பார்த்து, `இந்தக் கசப்பை எப்படித்தான் குடிக்கிறீங்களோ!` என்று தமிழரசி ஆச்சரியப்பட்டாள். `எனக்கு எல்லாமே இனிப்பா இருக்கணும்!` என்று அதே மூச்சில் தெரிவிக்கவும் செய்தாள்.

அவன் முகம் இறுகியது. “இண்டியன்!” என்று குற்றம் சாட்டுபவனைப்போல் கூறினான்.

அவளுடன் பூப்பந்து விளையாடும்போது, எதிராளியைத் தோற்கடிப்பதே குறியாக, `ஸ்மாஷ்` செய்வதைப்போன்று கடுமையாக வந்தது அச்சொல்.

தமிழரசி அயர்ந்து போனாள். பேச்சுவாக்கில் தான் ஏதோ சொன்னதற்கு இப்படி ஒரு எதிர்ப்பா!
தன்னை ஏன் எல்லாரும் வித்தியாசமகவே பார்க்கிறார்கள்?

கனத்த இதயத்துடன் பள்ளியிலிருந்து திரும்பியவளிடம் இருந்த மாறுதல் அன்புத் தாயின் கண்களுக்குத் தப்பவில்லை.”இன்னிக்கு வேலை அதிகமா, பாப்பா? முகமெல்லாம் வாடி இருக்குதே!”

அவளிடம் சொல்வதா, வேண்டாமா என்று ஒரு வினாடி யோசித்த தமிழரசி, “ஸ்கூல்ல ஒரு பையன் என்னை கெலிங்னு சொன்னாம்மா,” என்று குழந்தைபோல் தெரிவித்தாள். குரல் கம்மியது.

தான் பட்ட அவமானத்திற்காக தாயும் ஆத்திரப்படுவாள் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருந்தவளுக்குத் தோல்விதான்.

“எம்மக பின்னே யாரு?” பொன்னம்மா சிரித்தாள், கடகடவென்று. “ஒனக்குச் சின்னப் பிள்ளையிலிருந்தே கண்ணுக்கு மை பூசி, நெத்தியிலே பெரிய கறுப்புப் பொட்டிட்டு, கடலையெண்ணை வெச்சு தலைமுடியைச் சீவி, பின்னல்ல பூ வெச்சு, கைக்கு காப்பு மாட்டி — எவ்வளவெல்லாம் செஞ்சிருக்கேன்!” பெருமையுடன் நினைவுகூர்ந்தாள். கண்கள் கிறங்கின. அருமை மகளின் கன்னத்தைத் தடவி, நெற்றியின் இருபுறங்களிலும் காய்த்துப்போன விரல்களை வைத்து நெறித்தாள். “நம்பளைத் தவிர வேற யாரு இப்படி எல்லாம் அலங்காரம் செஞ்சுக்கிறாங்க இங்க? ஒன்னைப் பாக்கிறவங்க யாரும் — ஒன்னைப் பெத்த சீனச்சியே வந்தாக்கூட — தமிழவங்க வீட்டுப் பிள்ளைதான்னு சொல்வாங்க!” என்றவள், “போய், தண்ணி குடி, போ! சுடுதண்ணி போத்தல்ல விட்டு வெச்சிருக்கேன்!” என்று அந்தப் பேச்சை முடித்தாள். தினமும் செய்வதுதான். இருந்தாலும், வேண்டாத பேச்சை முடிக்க அது ஒரு நல்ல உபாயமாக இருந்தது.

கெட்டியாக, இனிப்பாக இருந்தது அம்மா கலக்கி வைத்திருந்த பானம். பெயர் மட்டும் கோப்பித்தண்ணி.
தமிழரசியின் உதடுகள் புன்னகையில் லேசாக விரிந்தன.
`பெயரில் என்ன இருக்கிறது!` என்று அவள் நினைப்பு ஓடிற்று.
நம்மைப் படைத்து, ஆட்டுவிக்கும் தெய்வம் என்னவோ ஒன்றுதான். ஆனால், இடத்துக்கு இடம் அதன் பெயரும், வணங்கும் முறைகளும் வேறுபடுகின்றன.

எங்காவது இரண்டு மனிதர்கள் ஒன்றுபோல் இருக்கிறார்களா! இருந்தாலும், தம்மைப்போல் அல்லாதவர்களை `மட்டம்` என்று பழித்துக் கேலி செய்வதில் ஒரு ஆனந்தம் பலருக்கு. பிறர் தாழ்ந்தால்தான் தாம் மேலே இருப்பதுபோல் பாவனை காட்ட முடியும் என்று நினைக்கும் அல்பங்கள்!

ஒற்றுமையை ஆதாரமாகக் கொண்டு, உறவை வலுப்படுத்துவதை விட்டு விட்டு, சிறு சிறு மாறுபாடுகளை எதற்காகப் பெரிது பண்ணுகிறார்கள்?

`இண்டியன்!` என்று அவளைப் பழிப்பதுபோலக் கூறிய சீ ஹாக்கையும், இனப் பெயரைக் கொச்சைப்படுத்திய மாணவனையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தாள். பரிதாபம்தான் எழுந்தது.

கல்லூரி நண்பன் மறுநாள் காலை ஆறு மணிக்கே அழைத்தான், தொலைபேசிவழி.”ஹை, டமில்! ஒங்கம்மாகிட்ட சொல்லிட்டியா? நம்ப கல்யாணத்தைப்பத்தி என்ன சொன்னாங்க?” ஆவலுடன் விசாரித்தான்.
“அது நடக்காது, சீ ஹாக்!” என்றாள் தமிழரசி, உறுதியான குரலில்.

(மலேசியாவில் தேசிய நிலநிதி கூட்டுறவுச் சங்கப் போட்டியில் பரிசு பெற்றது, சிறுகதைகள்.காம்)

February 8, 2015
நிறைகுடமாய் நீண்டதொரு பயணம்!

சாக்லேட் கிருஷ்ணா

பவள சங்கரி

‘மார்க்கபந்து… மொதல் சந்து… அடடா பேரு கவிதை மாதிரி இருக்கே’ – வசூல் ராஜா எம்.பி.பி.எஸ். படத்தில் , திரு. கிரேசி மோகன் எழுதி, திரு கமல்ஹாசன் பேசிய ஆரம்ப நகைச்சுவை வசனம் இதுதான்.. படம் முழுக்க வயிறு நோக சிரிக்காமல் வெளியில் வர முடியாது! உலகம் முழுவதும் 285 திரையரங்குகளில், சுமார் 400 மில்லியன் இந்திய ரூபாய்களை வசூல் செய்து சாதனை படைத்த திரைப்படம் இது. கமல்ஹாசன், சினேகா, பிரபு, பிரகாஷ்ராஜ், நாகேஷ், மாளவிகா போன்ற பலரும் கலக்கியிருந்த இப்படம் கிட்டத்தட்ட 10 மில்லியன் பார்வையாளர்களைக் கவர்ந்துள்ளது! வசூலில் குறிப்பிடும் அளவிற்கு சாதனை படைத்துள்ள திரைப்படம் இது.

‘ஆண்டவன் சொல்றான்… அருணாச்சலம் முடிக்கிறான்’ – ‘சூப்பர் ஸ்டார்’ ரஜினிகாந்த் அவர்களை ஒரு அடி உயரச் செய்த உன்னத வசனத்தின் படைப்பாளர். எந்திரன் திரைப்படத்திலும் தம் தந்திர மொழியால் ஒரு கலக்கு கலக்கியிருப்பவர் நம் கிரேசி மோகன் அவர்கள்.

பி.ஈ., எம்.டெக். படிப்பை முடித்ததும் சுந்தரம்-கிளேட்டனில் பொறியாளராகப் பணியாற்றியவர், எழுத்தின் மீது ஏற்பட்ட தணியாத தாகத்தால், தம் பணியை விடுத்து முழு நேர எழுத்தாளராக தம்மை மாற்றிக்கொண்டவர். நகைச்சுவையே தம் உயிர் மூச்சு என்று வாழ்பவர். இவர் பேச்சு அனைத்துமே நகைச்சுவை.. நகைச்சுவை.. நகைச்சுவைதான். தாம் துளியும் சிரிக்காமல் சீரியசாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு மற்றவரை விழுந்து, விழுந்து சிரிக்க வைப்பது இவருக்கு கைவந்த கலை. திரைப்படங்களில், வசனங்களில் என்றில்லாமல் இயல்பாகவே இப்படியொரு குணம் கொண்டவர் திரு கிரேசி மோகன். திரு. கமல்ஹாசன் மூலம், அபூர்வ சகோதரர்கள் திரைப்படத்திற்கு வசனம் எழுதி திரையுலகில் அறிமுகம் ஆனவர். தொடர்ந்து மைக்கேல் மதன காமராஜன், மகளிர் மட்டும், சதி லீலாவதி, தெனாலி, அவ்வை ஷண்முகி, பஞ்ச தந்திரம், வசூல்ராஜா எம்.பி.பி.எஸ் , ஆஹா, காதலா காதலா, நான் ஈ உள்ளிட்ட நாற்பதிற்கும் மேலான திரைப்படங்களுக்கு கதை- வசனகர்த்தாவாக பணியாற்றி அனைத்து வெற்றிகளிலும் பங்கு பெற்றவர். ரஜினி, பிரபு, சூர்யா என்று முன்னணி நாயகர்கள் பலரின் படங்களுக்கு தொடர்ந்து எழுதிக்கொண்டிருப்பவர். மேடை நாடகங்கள் பலவற்றை எழுதி, நடித்து, வெற்றி கண்ட இவர் எழுதிய ‘க்ரேஸி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம்’ என்ற நாடகம் பெற்ற மாபெரும் வெற்றி, திரு. மோகன் அவர்களை ‘கிரேசி மோகன்’ ஆக்கியிருக்கிறது!

தாம் தம் பணியை விட்டு, முழுநேர எழுத்தாளரானதன் காரணத்தைக் கேட்டால், அவர் தம் வழமையான நகைமொழியில்,

“எல்லோரும் சொல்வார்கள், மோகன் சுந்தரம் கிளேட்டன் வேலையை விட்டதற்குக் காரணம் சினிமா ஆசை, நாடக ஆர்வம் என்று. ஆனால் அது உண்மையில்லை. உண்மையான காரணம் நாய் பயம். சுந்தரம் கிளேட்டனில் நைட் ஷிப்ட் முடித்து வீட்டுக்கு வரும் போது ஜெமினியில் ஒரு குரூப் நாய் என்னை பிடித்துக் கொள்ளும். அப்படியே ஸ்டெல்லா மாரிஸ் வரை கூடவே வந்து, என்னை அங்கே விட்டுவிட்டுப் போய்விடும். அங்கே இன்னொரு குரூப் நாய் காத்துக் கொண்டிருக்கும். அது மியூசிக் அகாடமி வரைக்கும் கொண்டு வந்து விடும். பின் அங்கிருந்து வீடு. எனக்காகவே பிளான் பண்ணி அந்தக் காலத்தில் நாய்கள் குரூப் வாழ்ந்து வந்திருக்குமோ என்று சந்தேகம். ரிலே ரேஸ் மாதிரி என்னை அவை சுற்றிச்சுற்றி வந்தன. என்னால் முடியவேயில்லை ரொம்ப பயமாகிப் போய்விட்டது. குரைக்கிற நாய் கடிக்காது என்பதெல்லாம் பொய். நான் நம்பவே மாட்டேன். நாய் பத்தின எந்த பழமொழியையும் நான் நம்ப மாட்டேன். எனக்கு நாய் பயம் ரொம்ப ஜாஸ்தி. அதனால்தான் வேலையை விட்டேன். அதுதான் உண்மை” என்ற பதிலே வருகிறது!

‘இயல்’, ‘இசை’, ‘நாடகம்’ என்ற முத்தமிழில் முத்தான மூன்றாம் தமிழ் நாடகத்தமிழ். சொல் வடிவான, ‘இயல்’, சொற்களோடு இசையும் சேர்ந்த வடிவமே ‘இசை’. ‘இயல்’, ‘இசை’ மற்றும் உடல் அசைவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட வடிவமே ‘நாடகம்’ என்பது. உள்ளம் உவகை கொள்ளும் வகையில் ஆடலும், பாடலும் சேர்ந்து விளங்குவது நாடகம் (நாடு+ அகம்). கலித்தொகை, பரிபாடல் போன்ற சங்க இலக்கியங்களில் நாடகக் கூறுகளை காணமுடிகிறது.

நாடக வழக்கினைப் பற்றித் தொல்காப்பியம் ,

“நகையே அழுகை இளிவரல் மருட்கை
அச்சம் பெருமிதம் வெகுளி உவகையென்று
அப்பா லெட்டாம் மெய்ப்பா டென்பர்-” என்கிறது.

கி.பி.18ஆம் நூற்றாண்டளவில், இராமநாடகக் கீர்த்தனை, நந்தனார் சரித்திரக் கீர்த்தனை போன்ற நாடகங்கள் மிகப் புகழ் பெற்றிருந்தாலும், கி.பி. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டிலேயே நாடகம் அதிவேக வளர்ச்சி பெறலாயிற்று. 20 -ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் முதல் ஐம்பதாண்டு காலம் தமிழ் நாடகக் கலைக்குப் பெரும் பங்காற்றியவர்கள் தி .க.சங்கரன் ,தி.க .முத்துசாமி ,தி .க .சண்முகம் ,தி.க. பகவதி ஆகியோர் . தமிழ் மரபுவழி நாடகங்கள் சீரான வளர்ச்சியினை எட்டியபோது தி.க.சண்முகத்தின் இராஜராஜசோழன் , மற்றும் நாடகக் காவலர் என்று பாராட்டப்பட்ட திரு. ஆர் .எஸ் . மனோகர் அவர்களின் “இலங்கேஸ்வரன் ” என்ற நாடகத்தின் மூலமும் தமிழ் நாடகக் கலை மிகவும் பிரபலமடைந்தது எனலாம். நாடகத் துறையில் ஆழமாகத் தம் தடம் பதித்தவர்கள் பலர். காசி விசுவநாத முதலியார், தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகள், பரிதிமாற் கலைஞர், பம்மல் சம்பந்த முதலியார், திண்டிவனம் ராமசாமி ராஜா, பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளை, நவாப் ராஜமாணிக்கம், எம்.ஆர்.ராதா, ஆர்.எஸ்.மனோகர் , கிரேசி மோகன், எஸ்.வி. சேகர், ஒய்.ஜி. மகேந்திரன் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். கிட்டத்தட்ட மூவாயிரம் ஆண்டுகளாக தமிழ் நாடகங்கள் ,ஏற்றம் கண்டு, காலந்தோறும் சமுதாய மலர்ச்சிக்கும் , மாற்றத்திற்கும் களனாக விளங்கி வருகிறது என்பது வெள்ளிடைமலை.

ஒரு நாடகத்திற்கு அதன் களன் என்பதே அடிப்படை. நாடகம் இவ்வளவு கால நேரம் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் என்ற வரையறை ஏதும் இல்லாதலால், புனையப்படும் நாடகம் நடிப்பவரின் மெய்ப்பாடு, குரல் அழுத்த வேறுபாடு போன்றவற்றின் மூலம் வசனங்களை மெருகூட்டி, காண்போரை வசீகரிக்கச் செய்யும் வகையில் அதன் கால நீட்டிப்பும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. நாடகங்கள், சமூக நாடகங்கள், புராண இதிகாச நாடகங்கள், வரலாற்று நாடகங்கள், நகைச்சுவை நாடகங்கள், அரசியல் நாடகங்கள் போன்ற பல வகைகளில் இருந்தாலும், சமீபத்தில் இப்படி எந்த கட்டுக்குள்ளும் அடங்காத ஒரு வித்தியாசமான களனில் அமைந்த ஒரு நாடகம் காணும் வாய்ப்பு அமைந்தது. அந்த நாடகத்தைக் காணும்போது,

‘எழுத்தாளர்கள், ஓவியர்கள், கவிஞர்கள் என்று படைப்பாளிகளுக்கு ஒரு தரம் இருக்கிறது. அது தராதரம் இல்லாததாக ஆகிவிடக் கூடாது. அதில் ஒருவனுக்கு கவனம் இருக்க வேண்டும். பணத்துக்காக நாம் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என நினைக்கும் போதுதான் தரம் கீழே இறங்குகிறது. அவ்வாறு செய்வது அவன் சார்ந்த துறைக்கே துரோகம் செய்வதாகும். நகைச்சுவை என்னுடைய வீடு. அதில் நான் என்ன செய்தாலும், எதை எழுதினாலும் அதன் தரம் கெடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது எனது பொறுப்பு. அதைத்தான் நான் செய்து கொண்டு வருகிறேன்’ என்று தன்னிலை விளக்கம் அளிக்கும் திரு கிரேசி மோகன் அவர்கள் இதைத் தவறாமல் கடைப்பிடிப்பவரும்கூட என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.

‘சிரி, சிந்தி. சிந்திக்க முடியவில்லையா, சிரி, மீண்டும் சிரி – இதுதான் எனது நாடகங்களின் கருத்து. ஏனென்றால் சிரிப்பதையே மிகப் பெரிய சமூகச் சீர்திருத்தமாக நான் கருதுகிறேன்’ என்று இயல்பாகக் கூறும் திரு கிரேசி மோகன் மேலும், ‘நகைச்சுவை மூலம் நீங்கள் சமுதாயத்திற்கு என்ன சேவை செய்திருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டால், நகைச்சுவையே மிகப்பெரிய சேவை என்பேன். நான் சமுதாயத்தை மாற்றுவதற்காகப் போராடுகிறேன். அதற்காக என் வியர்வையை, இரத்தத்தைச் சிந்தி, அதைப் பேனாவில் மையாக ஊற்றி எழுதுகிறேன் என்றெல்லாம் ஒருவர் சொன்னால் அதெல்லாம் சும்மா பம்மாத்து. சுத்த பேத்தல். எந்த எழுத்தாளராலும் சமூகத்தில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்துவிட முடியாது. சமுதாயத்தில் நிறைய புரையோடிப் போன அல்சர்கள், அப்பெண்டிசைடிஸ்கள் இருக்கின்றன. அவற்றை குணமாக்குவதற்கு நிறைய டாக்டர்கள் வேண்டும். ஆனால் இந்த எழுத்தாளர்கள் அந்த டாக்டர்கள் கிடையாது. அந்த social doctors யார் என்று கேட்டால் அவர்கள்தான் மதர் தெரஸா, சுவாமி விவேகானந்தர், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், ரமண மகரிஷி, பாரதி போன்றவர்கள்’ என்கிறார்.

அமெரிக்கா, துபாய், மஸ்கட், குவைத், சிங்கப்பூர், ஸ்ரீலங்கா, ஹாங்காங் என்று பல்வேறு நாடுகளுக்கும் சென்று நாடகம் நடத்தி பெரும் வரவேற்பு பெற்றுள்ளவர். அமெரிக்காவில் மட்டுமே நூற்றுக்கணக்கான நிகழ்ச்சிகள் நடத்தி சாதனை புரிந்துள்ளார். 1979ல், தம் சொந்த நாடகக் குழுவான ‘கிரேசி கிரியேஷன்ஸ்’ என்பதைத் தொடங்கியுள்ளார். தனது தம்பி திரு. மாது பாலாஜியுடன் இணைந்து இன்றுவரை பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நாடகங்கள் நடித்து சாதனை படைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். மேரேஜ்இன் மேட் இன்சலூன் , கிரேசி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம், கிரேசி கிஷ்கிந்தா, மீசையானாலும் மனைவி, போன்ற இவருடைய பல நாடகங்கள் பிரபலமானவை. அந்த வரிசையில் , தற்போது மிகப் பிரபலமாக, சாதனைப் படைத்துக்கொண்டிருக்கும், ‘சாக்லேட் கிருஷ்ணா’ நாடகம் குறித்து திரு கிரேசி மோகன் அவர்கள்,

“6 வருடங்களுக்கு முன்பு அரங்கேற்றம் ஆனது ‘சாக்லேட் கிருஷ்ணா’….. கிட்டத்தட்ட 750 முறைகள் உலகம் முழுவதும் போட்டது….500 வது ஷோ அமெரிக்காவின் ஹ்யூஸ்டன் நகரில் நிகழ்ந்தது…. 600 வது ஷோ சிங்கப்பூரில்…. இந்த பிரும்மாண்டமான வெற்றிக்குக் காரணம், எனக்குத் தோன்றிய வரையில், என் எழுத்தோ, நடிப்போ அல்ல…. 36 வருடங்களாக ‘கூட்டுக் குடும்பமாக’ வாழும் ‘கிரேசி கிரியேஷன்ஸ்’ குழு உறுப்பினர்களின் ஒற்றுமையே… மேலும் கடவுள் கண்ணனின் அருள்…. லாஜிக்கை மீறிய மேஜிக் ஹ்யூமர்…. மேஜிக்கோடு ஹுமரையும் இணைத்ததால் இந் நாடகம் இன்னமும் கூஜிக்ஜிக் ரெயில் போல ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது…. ஒவ்வொரு முறையும் வெளியூர் செல்லும் போது ‘வெண்பாவில்’ கண்ணனை வேண்டி துணைக்கு அழைப்பேன்” என்கிறார்.

வேண்டுதல் வெண்பாக்கள் இதோ ; http://www.vallamai.com/?p=54292

இந்த நாடகம், அரங்கு நிறைந்த காட்சியாக, பெருவாரியான இரசிகர்களைக் கவர்ந்திருப்பதன் காரணம், இதன் வித்தியாசமான கதைக்களமும்தான். பொதுவாக, பக்திக் கதைகளில், பக்தன் வேண்டிக் கொள்ள கடவுள் காட்சி தந்து, என்ன வரம் வேண்டும் என்று கேட்பார். அவனுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்வார். ஆனால் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவில், முற்றிலும் மாறுபட்ட வகையில், சாக்லேட் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் மாது, சாக்லேட்கள் கொஞ்சமும் விற்காதலால், அலுவலகத்தில் பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்கு ஆளாகிறார். கிருஷ்ணரை வேண்டிக்கொள்பவர் முன் பெருமான் தோன்றுகிறார். ஆனால் அவர் மாதுவுக்கு வரம் தருவதற்காக வருவதில்லை. தன்னுடைய சில பிரச்சனைகளிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காக பூமிக்கு வருகிறார். அர்ச்சுனரும் கிருட்டிணரும் நட்பாக இருந்தது போல, மாதுவுடன் மிக யதார்த்தமான நல்ல நண்பனாக இருந்து அவருக்கு என்ன உதவிகள், எப்படி செய்து விட்டுப் போகிறார் என்பதுதான் கதை. இதில் நிறைய மாயாசாலங்களும் செய்திருக்கிறார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இது குறித்து திரு கிரேசி மோகன் அவர்களிடம் கேட்டபோது, இதற்காகத் தானே மேஜிக் கற்றுக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறி ஆச்சரியமேற்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் (கிரேசி மோகன்) திடீரென்று கை நீட்டினால் மாயமாக கையில் புல்லாங்குழல் வரும். ஆண்டாள் கிளி வேண்டும் என்று கேட்டு ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரிலிருந்து தொலைபேசியில் அழைக்க, அப்போது, கிருஷ்ணர் ஏதோ மந்திரம் போட்டதும், அங்கிருந்த ஒரு துணி கிளியாக மாறி, அப்படியே பறந்து போய்விடும். இந்த இடத்திலெல்லாம் அரங்கமே அதிரும் அளவிற்கு கைதட்டல் பெறுகிறார். இந்த வகையில் இந்நாடகத்தில் குழந்தைகளைக் கவரும் அம்சங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. அனைவரும் குழந்தைகளாகி மனம் விட்டுச் சிரிக்கவும் முடிகிறது. கிட்டத்தட்ட 1 .40 மணி நேரம் ஒரு நிமிடமாகக் கரைந்தது நிகழ்ச்சி முடியும்போதுதான் தெரிந்தது. பங்குபெற்ற கலைஞர்கள் அனைவரும் தங்கள் பங்கை மிகச் சிறப்பாகச் செய்திருந்தனர்.

நாடகத்தின் இறுதியில் கிருட்டிணர் தாம் வந்த வேலை முடிந்துவிட்டது, திரும்பிச் செல்லப்போவதாகச் சொல்லும்போது, மாது சோகமே உருவாக, ‘போய்த்தான் ஆகவேண்டுமா கிருஷ்ணா’ என்று கேட்டு கண்கலங்கும் போது, உடன் நம்மையும் உள்ளம் நெகிழச் செய்யும் அத்தருணமே இந்நாடகத்தின் பூரண வெற்றி முழுமையாகப் புலப்படுகிறது!

‘நமது அறிவை, ஆர்வத்தை கடவுள் நமக்குக் கொடுத்த திறமையைக் கொண்டு வாசகர்களையோ, பார்வையாளர்களையோ இப்ப இருக்கும் கட்டத்தை விட்டு அடுத்த கட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்ல முடிகிறதா அல்லது அதே கட்டத்தில்தான் அவர்களை வைத்திருக்கிறோமா என்று பார்க்க வேண்டும். அட்லீஸ்ட் கீழே இறக்காமலாவது இருக்கிறோமா என்று பார்க்க வேண்டும். அதுதான் ஒரு படைப்பாளியின் தார்மீகமான கட்டுப்பாடாக இருக்க வேண்டும்’ என்று சமுதாய நற்சிந்தையுடன் கூறும் திரு கிரேசி மோகன் அவர்களுக்கு, ஸ்ரீராம் பாரதி கலை இலக்கியக் கழகம், இன்று பாரதி விருது வழங்கி கௌரவிப்பது சாலத்தகும்!

திரு.கிரேசி மோகன் மென்மேலும் சாதனை படைக்க வல்லமையின் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்!

February 7, 2015
வேண்டுதல் வெண்பாக்கள் – சாக்லேட் – கிருஷ்ணா

கிரேசி மோகன்

வெண்ணை தயிர்பால் மண்ணை கோபியர்தம்
கண்ணை உண்ட கிருஷ்ணா -உன்னையென்
வாக்கிலெட்ட வைத்திடுவாய் வையம்காண் நாடகமாய்
சாக்லேட் கிருஷ்ணா தலைப்பு….(1)….03-02-2008

சாக்லேட் கிருஷ்ணா பூஜை அழைப்பு
———————————————
கற்பகாம்பாள் சன்னிதியில்
———————————-
மகோதரன் வேலவன் மாதாவின் சன்னிதியில்
சகோதரன் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவின் -முகாந்திர
பூசை நடக்குது நாளைமணி ஆறதற்க்கு
ஆசையுடன் எந்தன் அழைப்பு….(2)….26-4-2008

பதிலுக்கு சு.ரவி எழுதியது
———————————–
தகவலே போதும் அழைப்பெதற்கு, தட்டா(து)
அகமகிழ்ந்து நான்வருவேன் தானாய்-முகில்வண்ணன்
சாக்லேட் கிருஷ்ணா வெற்றி நடைபோட
வாக்தேவி தந்தாள் வரம்….(3)….26-4-2008
———————————————————————————-
சாக்லேட் – கிருஷ்ணா வெற்றி பெற வேண்டுதல்….
—————————————————————-
அரங்கேறி ஆதி அனந்தனின் மீது
உறங்கா(து) உறங்கிடும் மாலே-அரங்கேறும்
சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை சக்சஸ்ஃபுல் ஆக்கயென்
வாக்கெட்ட வாராய் விரைந்து….(4)….23-5-2008

பதிலுக்கு சு.ரவி எழுதியது
———————————
நாடகம் நன்றாய் அரங்கேற, ஊரெல்லாம்
கூடி மகிழ்ந்து குதுகலிக்க -ஊடகங்கள்
பாராட்ட சாக்லேட் கிருஷ்ணா பவனிவர
தார்சூடி வெல்க தழைத்து….(5)….23-5-2008

சேலத்தில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
——————————————-

ஞாலத்தை உண்டுமிழ்ந்த காலத்தில் ஆலிலையில்
பாலொத்தப் பாதம் பருகியவா -சேலத்தில்
சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை மாம்பழத்துக்(கு) ஈடாக
டாக்-ஃஆப் தி-டவுன் ஆக்கு….(6)….20-7-2008
கேசவ் சாக்லேட் கிருஷ்ணா ஓவியம் பார்த்து
——————————————————-
இடைப்பிள்ளை உந்தன் இசையில் மயங்கி
மடிப்பால் நிலத்தில் மணக்க -கடைக்காலை
கன்றென எண்ணிக் கறவை வருடிட
நின்றிடென் நெஞ்சில் நிலைத்து….(7)….12-9-2008
——————————————————

கேசவ் ஓவியத்துக்கு சு.ரவி எழுதிய கவிதை படித்து எழுதியது
————————————————————————

வாக்கிலெட்டா கண்ணனை வண்ணக் குளிப்பாட்டி
சாக்கலேட் ஆக்கினான் கேசவன் -பாக்குளிட்டு
பாலா பிஷேகப் பரவசத்தை சொன்னயிது
நாலா யிரத்திலொன் று….(8)….9-9-2008

பாரதி விழாவுக்காக சாக்லேட் கிருஷ்ணா
போடுவதாக இருந்தது….வானவில் பண்பாட்டு மையத்திற்காக…
பாரதி வீடு சற்றே சரிந்ததால் போடமுடியவில்லை….வக்கீல் க.ரவிக்கு எழுதியது
————————————————————————————————
கண்ணனென் சேவகன் கண்ணனென் காவலன்
கண்ணனென் மந்திரி நண்பனென -சொன்னவன்
கண்ணனென் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவாய் ஆக்கினான்
புண்ணிய மாச்சென் பிறப்பு….(9)….29-9-2008

க.ரவி பதிலுக்கு எழுதிய வெண்பா
———————————————
அற்புதம் வெண்பா அடடா உனக்கிந்த
சொற்பதம் வாய்த்ததென்ன சூட்சமமோ -வெற்புக்(கு)
குடைபிடித்த வன்பேரில் கூத்து நிகழ்த்தத்
தடையின்றி பொங்கும் தமிழ்….(10)….30-9-2008

சாக்லேட் கிருஷ்ணா 100வது நாடகப் பூர்த்தி
————————————————————-
நூறு முடித்திட தேரை விடுத்தவா
நூறுநா னுறில் நிலைத்தவா -நூறு
முறையெங்கள் சாக்லேட் கிருஷ்ணா படைத்த
இறையின்று போலென்றும் இரு….(11)….30-11-2008
வேலூரில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
——————————————
கோலோடு, ஊது குழலோடு, கோகுலத்தார்
தோளோடு தோள்சேர்த்த தோழனே -வேலூரில்
நாடகம் சாக்லே கிருஷ்ணா நலம்காண
ஊடகமாய்க் கண்ணா உத்வு….(12)….04-01-2009

ஈரோடில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
—————————————–
நூறோட பாரதத் தேரோட வைத்தவனே
நூறோடு நாற்பதாம் நாடகமாம் -ஈரோடில்
சீராட வைத்திடு சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
நாரோடு பூவாய் நுழைந்து….(13)….24-1-2009

கோவையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
———————————————

கோவையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா நாடகச்
சேவையை செவ்வனே செய்திட -ஆவையும்
ஆய்க்குலப் பாவையும் மேய்த்தவா மாயனே
வாய்க்குளே வாக்காக வா….(14)….1-2-2009

திருச்சியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
——————————————–
ஒருத்தி கருத்தரிக்க வேறொருத்தி காத்த
கருத்தநிறக் கண்ணா கோட்டை – திருச்சியில்
மாது பிளஸ்டூவில் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவில்
தாதவிழ் பூவாய் மலர்….(15)….06-02-2009
மெச்சிட பக்தர்கள் மேதினியில் மாலவனை
குச்சுக் குடித்தனம் கொள்ளவைத்தோய் -உச்சி
மலைக்கோட்டை பிள்ளாய் மனமுவப்பீர் நாடகக்
கலைக்கோட்டை காபந்துன் கால்….(16)….07-02-2009

சாக்லேட் கிருஷ்ணா 150தாவது நாடகம்
—————————————————–

நூறோடு அம்பதாம் நாடகம் நாளைக்கு
தேரிடர்ந்த கண்ணன் திருவருளால் -சீரோடு
சேர்த்து சிறப்பாக்க சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
பார்த்தனின் சாரதி பார்….(17)….21-2-2009
கேசவ் ஓவியத்திற்கு நன்றி
———————————-
விழிகள் சொருகிட வேய்ங்குழல் ஊதி
பொழிகின்ற ஆகாசப் பாலை -எழிலுடன்
கேசவன் உண்கின்ற கோலம் வரைந்தநீர்
ஆசுகவி ஓவியன் கேசவ்….(18)….23-2-2009

கோவையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
——————————————

பாவைநப் பின்னைக்காய் தாவும் எருதாண்டோய்
பாவைநப் பின்னைக்காய் ஆவை அடக்கியவா
தேவை எமக்குன் துணைகண்ணா -கோவை
நகரிலின்றும் நாளையும் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
நிகரிலாத வண்ணம் நடத்து….(19)….11-04-2009

பெங்களூரில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
———————————————–

அங்குள்ள தூணில் அடங்கிக் குதித்திரண்யன்
அங்கமதைக் கீண்ட அரியுருவே -பெங்களூரில்
நாடகம் சாக்லேட் கிருஷ்ணா நடக்கையில்
மேடையில் காப்பாய் மலர்….(20)….19-04-2009

சாக்லேட் கிருஷ்ணா அப்த பூர்த்தி
——————————————

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்சொல்லி
நாங்கள் நடத்திய நாடகத்தை -பாங்குற
ஓராண்டு தாண்டியும் ஓயாது ஓட்டுவது
சீராயர் கண்ணன் சவுக்கு….(21)….23-05-2009

சேலத்தில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
—————————————-

ஞாலத்தைப் பேரூழி காலத்தில் உண்டுமிழ்ந்து
ஆலத்தில் தூங்கிய ஆழிவண்ணா -சேலத்தில்
சங்கடம் இல்லாது சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
மங்களம் ஆக மலர்த்து….(22)….13-06-2009
மதுரையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
—————————————–
ராணி லலிதாங்கி ஸ்ரீராஜ மாதங்கி
மீன்விழியால் சொக்கனை மீறிநிற்கும்-ஆண்மகளே
கூடலில் எங்கள் குழுவின் பெயர்விளங்க
நாடகத்தை நன்கு நடத்து….(23)….05-07-2009
கோயம்புத்தூரில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
————————————————-

கோவை சாரதா அப்பா ”கோபாலன் சார்” எழுதியது….
————————————————————————
காணவே காத்துள்ளேன் கற்பூரச் சொல்லழகா
நாணேறும் அம்பாஇ நகைச்சுவையை -மாண்புறவே
செல்ல செலுத்தியெமை சிந்திக்கச் செய்திடும்
வெல்லப்பா மோஹனமே வெல்….(24)….10-09-2009
——————————————————————————

தாயன்பில் கட்டுண்ட தாமோ தராநாங்கள்
கோயம்புத் தூரில் கொடிகட்டி -ஆயனே
சீரும் சிறப்புகளும் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால்
நேர நிகழ்வை நடத்து….(25)….12-09-2009

பாண்டிசேரியில் இரு நாடகங்கள்….
———————————————-
கோரியன வாரிக் கொடுக்கும் புதுச்சேரி
ஊரிலிரு நாடகத்தை ஓகோவாய் -தேரிருந்து
பாரதம் செய்த பரந்தாமா நீவந்து
நேரில் இருந்து நடத்து….(26)….03-10-2009

கோரியன வாரிக் கொடுக்கும் புதுச்சேரி
ஊரிலிரு நாடகத்தை ஓகோவாய் -தேரிருந்து
பாரதம் செய்தமன பாரம் குறைந்திட
சேரில்(CHAIR) அமர்ந்து சிரி….(27)….03-10-2009

பெங்களூரில் இரு நாடகங்கள்….
———————————————-
மங்களமாய் மார்கழித் திங்களென்ற ஆண்டாளின்
கண்களுறை காதல் கருமுகிலே -பெங்களூரில்
எங்களிரு நாடகங்கள் ஏற்றமுற, வந்தமர்ந்து
பங்குபெற வேண்டுமதைப் பார்த்து….(28)….22-10-2009

பெங்களூரில் குஷா மகள் ஜானும், சு.ரவி மகள் பாரதியும்
விருந்தோம்பல் செய்ததற்கு நன்றி வெண்பா….
———————————————————————–
சோறும் ரசமும் சுவையான காய்களும்
மோரும் மணக்கும்மா காளியும் -ஜோராக
வாரிதி மேகமாய் வற்றாது தந்தது
பாரதி ஜானின் பரிவு….(29)….25-10-2009

கோவையில் நாடகங்கள்….
—————————————
ஏழை குசேலன் இதயம் சிரித்திட
தோழமைக்குத் தோள்கொடுத்த தெய்வமே -ஆழிவண்ணா
கோவையில் நாடகங்கள் கோலா கலமாக
நாவில் நகைச்சுவையாய் நில்….(30)….06-11-2009

காரைக்குடியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
———————————————-

தேரை நடத்தி தனஞ்சயனைத் தேற்றியன்று
நூறை முடித்த நவநீதா -காரைக்
குடியிலெங்கள் சாக்லேட் கிருஷ்ணா சிரிப்பு
வெடிவிருந்தை வந்து வழங்கு….(31)….13-11-2009
ஹைதராபாத்தில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
———————————————————-
வைதசிசு பாலனுயிர் கொய்திட சக்கரத்தை
எய்தனை நூறிகழ்ச்சி ஏற்றன்று -ஹைதரா
பாத்திலெங்கள் சாக்லேட் கிருஷ்ணா நகைச்சுவையில்
நூத்திலொன்(று) ஆக நடத்து….(32)….04-12-2009

திருச்சியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
———————————————

தோப்புக் கரணமிட்டு , தந்தி சிரித்திட
சாப்பிட்ட சக்கரத்தை துப்பவைத்தோய்-காப்பாய்
திருச்சியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால் மக்கள்
சிரிச்சு மகிந்திடச் செய்….(33)….20-11-2009

மஸ்கெட்டில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
——————————————-

மாரதரும் மன்னவரும் நூறிடரும் பட்டழிய
வேரதிர தேரோட்டி வென்றவனே -பாரதத்தில்
ஷேக்லொட்ட பேகம் சிலிர்த்தல்போல் மஸ்கட்டை
சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால் செய்….(34)….09-02-2010

வைத்தநெய் பாலை வடிதயிரை வெண்ணையை
பொய்த்த இடையாள்நப் பின்னையை-துய்த்தவா
ஷேக்கூர் மஸ்கெட்டை சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால்
ஷோக்காய் சிரித்திடச் செய்….(35)….09-02-2010

செந்திரு ,சங்கு, சுடராழி, சாரங்கம்
நந்தகி, வைஜெயந்தி நாற்புறமும் -வந்திருக்க
மஸ்கெட்டில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா மதிப்புயர
யெஸ்கொட்டு கண்ணா எமக்கு….(36)….09-02-2010

வலத்துறைய ஆழி ,இடத்துறைய சங்கு
தலத்திரு நூற்றெட்டு தங்கி -நிலத்திடை
உஸ்கொட்டும் பாம்பில் உறங்கும் பெருமாளே
மஸ்கெட்டில் வந்து மலர்….(37)….09-02-2010

தஞ்சையில் சாஸ்த்ரா கல்லூரியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
————————————————————————–
வெஞ்சிறை தோன்றி விடிவதற்குள் ஆய்ப்பாடி
தஞ்சம் புகுந்த திருமாலே -தஞ்சையில்
சாஸ்திரா காலேஜை சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால்
ஹாஸ்யத்ரா காலேஜாய் ஹாக்கு….(38)….05-03-2010

விக்குருதி ஆண்டு வேண்டுதல்….
—————————————-
திக்கிறுதி கண்டதிரு விக்கிரம வாமனனே
அக்குறத்தி நாயகன் மாமனே -விக்குருதி
புத்தாண்டில் நாங்கள் புதுநா டகம்போட
மத்தாண்ட விட்டலா மேய்….(39)….13-04-2010

சேலத்தில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
———————————————
வேலொத்த கண்மாதர் சேலை பறித்தாண்கள்
பாலுற்ற பாஞ்சாலி மேலளித்தோய் -சேலத்தில்
சாக்லேட் கிருஷ்ணா சிறப்பாய் நடத்தஅங்கு
கோகுலக் குட்டனே GO….(40)….08-05-2010

பெங்களூரில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
————————————————-
செங்கமலத் தாயாருன் சேவடி சாதிக்க
பொங்கலை பாற்கடல் பள்ளிகொண்ட -செங்கண்மால்
சிங்கமே எங்களின் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
பெங்களூரில் வந்தமர்ந்து பார்….(41)….15-05-2010

செங்கமலத் தாயாருன் சேவடி சாதிக்க
பொங்கலை பாற்கடல் பள்ளிகொண்ட -செங்கண்மால்
சிங்கமே பெங்களூரில் எங்களிரு நாடகத்தால்
அங்குளோரை ஆனந்தம் ஆக்கு….(42)….15-05-2010
கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் 31வது ஆண்டில் நுழைந்தபோது
——————————————————————

கண்ணன் அருளால் கிரேசி கிரியேஷன்ஸ்
முன்னம்கால் வைக்குது முப்பத்தி -ஒண்ணிலே
இன்னுமோர் நூற்றாண்டு இக்குழு கண்டிட
எண்ணுவோர்க்(கு) என்நன்றி இன்று….(43)….6-9-2010

எழுபத்தி ஒன்பதில் ஒன்றாய் இணைந்து
முழுபக்தி கொண்டு முனைந்து -உழவொத்து
முப்பத்தி ஓராண்டு முப்போகம் கண்டது
ஒப்பற்ற நட்பின் உயர்வு….(44)….7-9-2010
மஸ்கெட்டில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
——————————————-

மாரதரும் மன்னவரும் நூறிடரும் பட்டழிய
வேரதிர தேரோட்டி வென்றவனே -பாரதத்தில்
ஷேக்லொட்ட பேகம் சிலிர்த்தல்போல் மஸ்கட்டை
சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால் செய்….(45)….09-02-2010

வைத்தநெய் பாலை வடிதயிரை வெண்ணையை
பொய்த்த இடையாள்நப் பின்னையை-துய்த்தவா
ஷேக்கூர் மஸ்கெட்டை சாக்லேட் கிருஷ்ணாவால்
ஷோக்காய் சிரித்திடச் செய்….(46)….09-02-2010

செந்திரு ,சங்கு, சுடராழி, சாரங்கம்
நந்தகி, வைஜெயந்தி நாற்புறமும் -வந்திருக்க
மஸ்கெட்டில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா மதிப்புயர
யெஸ்கொட்டு கண்ணா எமக்கு….(47)….09-02-2010

வலத்துறைய ஆழி ,இடத்துறைய சங்கு
தலத்திரு நூற்றெட்டு தங்கி -நிலத்திடை
உஸ்கொட்டும் பாம்பில் உறங்கும் பெருமாளே
மஸ்கெட்டில் வந்து மலர்….(48)….09-02-2010

விக்குருதி ஆண்டு வேண்டுதல்….
—————————————-
திக்கிறுதி கண்டதிரு விக்கிரம வாமனனே
அக்குறத்தி நாயகன் மாமனே -விக்குருதி
புத்தாண்டில் நாங்கள் புதுநா டகம்போட
மத்தாண்ட விட்டலா மேய்….(49)….13-04-2010

பெங்களூரில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
————————————————-
செங்கமலத் தாயாருன் சேவடி சாதிக்க
பொங்கலை பாற்கடல் பள்ளிகொண்ட -செங்கண்மால்
சிங்கமே எங்களின் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை
பெங்களூரில் வந்தமர்ந்து பார்….(50)….15-05-2010

செங்கமலத் தாயாருன் சேவடி சாதிக்க
பொங்கலை பாற்கடல் பள்ளிகொண்ட -செங்கண்மால்
சிங்கமே பெங்களூரில் எங்களிரு நாடகத்தால்
அங்குளோரை ஆனந்தம் ஆக்கு….(51)….15-05-2010

ஹைதராபாத்தில் நாடகம்….
————————————
பெய்தவாளி ஏற்றன்று பார்த்தனின் சாரதியாய்
ஐதரப்பு வெல்லமகா பாரதத்தை -நெய்தவா
ஹைதரா பாத்தையே ஆனந்த பாத்திலாழ்த்த
செய்திட வேண்டுமெங்கள் ஜோக்கு….(52)….30-09-2010

வைதசிசு பாலன் வசைநூறு தாண்டிட
கைதவழ் சக்கரத்தால் கொன்றவா -ஹைதரா
பாத்திலெங்கள் நாடத்தைப் பார்த்தவர்கள் நெஞ்சிலே
பூத்திடச் செய்நகைப் பூ….(53)….30-09-2010

அயோத்தியார் பக்கமென்ற ஹைகோர்டின் தீர்ப்பால்
வயோதிகம் காணும் வழக்கு….(54)….30-09-2010

நேந்திரங்காய் கேரளத்தில் நீகுரு வாயூரன்
பாண்டுரங்கன் பண்டரியில் பக்தர்க்காய் -ஆந்திராவில்
ஆவென நாடகத்தால் ஆடியென்ஸ் வாய்பிளக்க
தேவுடு காமெடியாய்த் தோன்று….(55)….30-09-2010
கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் 31வது ஆண்டில் நுழைந்தபோது
——————————————————————

கண்ணன் அருளால் கிரேசி கிரியேஷன்ஸ்
முன்னம்கால் வைக்குது முப்பத்தி -ஒண்ணிலே
இன்னுமோர் நூற்றாண்டு இக்குழு கண்டிட
எண்னூவோர்க்(கு) என்நன்றி இன்று….(56)….6-9-2010

எழுபத்தி ஒன்பதில் ஒன்றாய் இணைந்து
முழுபக்தி கொண்டு முனைந்து -உழவொத்து
முப்பத்தி ஓராண்டு முப்போகம் கண்டது
ஒப்பற்ற நட்பின் உயர்வு….(57)….7-9-2010

ஹைதராபாத்தில் நாடகங்கள்….
—————————————-

நேந்திரங்காய் கேரளத்தில் நீகுரு வாயூரன்
பாண்டுரங்கன் பண்டரியில் பக்தர்க்காய் -ஆந்திராவில்
ஆவென நாடகத்தால் ஆடியென்ஸ் வாய்பிளக்க
தேவுடு காமெடியாய்த் தோன்று….(58)….30-09-2010
கோவையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
———————————————
அய்யனே, ஆயர்தம் பையனே, ஆழிசங்குக்
கையனே, அந்தரான்மா காண்போர்க்கு -மெய்யனே
கோவையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா ஜெயித்திட
தேவையுன் பக்கத் துணை….(59)….25-12-2010

கோயம்புத்தூரில் நாடகம்
———————————-
தாயன்புக்(கு) உட்பட்ட தாமோ தரனேநீ
காயம்பத்(து) ஏற்றோய் கலிதீர்க்க -கோயம்பத்
தூரிலெங்கள் நாடகத் தூறல் மழையாக
நேரில்வா நீர்வண்ண னே….(60)….07-01-2011

கும்பகோணத்தில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா
————————————————-
குடம்குடமாய்ப் பால்வெண்ணெய் கோகுலத்தில் உண்டு
அடர்ந்தானாய் ஆரா அமுதாய் -கிடந்தாய்
குடந்தையில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா சிரிப்பாய்
நடந்திட வேண்டும் நகைத்து….(61)….16-01-2011
டெல்லியில் சேஷாத்திரி சபா ”நாடக ரத்னா”
விருது தந்த போது….
———————————————————-

தலைநகரில் நாளை தருகிறார்கள் பட்டம்
கலைநா டகரத்னா கண்ணா -அலைநகரும்
பாற்கடல் தன்னில் படுத்த பெருமாளே
நேர்கடன் பட்டேன் நினக்கு….(62)….04-03-2011

(ALTERNATIVE வெண்பா)
————————————
தலைநகரில் நாளை தருகிறார்கள் பட்டம்
கலைநா டகரத்னா கண்ணா -மலைநகர்த்தி
சுண்டு விரலில் சுமந்த கடவுளுனை
விண்டு வழுத்தல் விருது….(63)….04-03-2011

டெல்லி குளிரில் நடுங்கிய போது
———————————————
நாடக ரத்தினாவை நான்பெற டெல்லியில்
வேடமிட்டேன் கம்பளி ஆடையில் -பாடாய்
குளிரெனைக் கொல்லுது குன்றேந்தி கண்ணா
தளிர்விரலால் முன்போல் தாங்கு…(64)….05-03-2011

இரா.முருகன் பதில் வெண்பா
————————————-
தெம்பாய் கரம் கஜர்கா ஹல்வாவும்
சொம்பில் ருசியான காப்பியும் -நம்பியே
துளிராக வெற்றிலையும் நாமணக்க மென்றால்
குளிர்போகக் கொள்வீர் விருது….(65)….05-03-2011

கோவையில் மீசை ஆனாலும் மனைவி….
—————————————————
சங்கு சுடராழி சாரங்கம் நந்தகி
அங்கை தனிலேந்தும் அச்சுதா -கொங்கிலே
மீசையா னாலும் மனைவிக்குக் கைத்தட்டல்
ஓசை இடவை உரத்து….(66)….26-03-2011

ஆவினைக் காக்கவன்று கோவர்த் தனக்குன்றை
பூவினைப் போல்சுமந்த பாலகா -கோவையில்
மீசையா னாலும் மனைவியை மக்களின்
ஓசை சிரிப்பால் உயர்த்து….(67)….27-03-2011

கடலூரில் டாக்டர் விஜயராகவனுக்காக ”சாக்லேட் கிருஷ்ணா”….
————————————————————————————
படம்பத்து நூறுகொண்ட பஞ்சணையில் சாய்ந்துபாற்
கடலூரில் கண்வளரும் கண்ணனே -கடலூரில்
கூடியோர் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவை உச்சியில்
சூடிடச் செய்வாய் சிரித்து….(68)….30-03-2011

பெங்களூரில் மதில்மேல் மாது & அல்லவுதீன்….
————————————————————
தோலை வெளுக்கத் திருட்டுத் தயிர்வெண்ணை
பாலுக்(கு) அலைந்த பரம்பொருளே -நாளைகர்
நாடகாவில் எங்களிரு நாடகங்கள் வெற்றியை
நாட அருள்செய்வாய் நன்கு….(69)….15-04-2011

பெங்களூரில் ”மாது பிளஸ் டூ & மீசை ஆனாலும் மனைவி”….
——————————————————————————–
பங்குபெற பாண்டவர்க்காய் பாரதம் செய்தவனே
சங்குகர சுற்றும்கை சக்கரனே -எங்களிரு
பெங்களூர் நாடகங்கள் பேஷாகப், பண்டரியில்
செங்கலேறி நின்றோய் சரண்….(70)….20-05-2011

உன்நடத்தைக் கண்டன்னை உன்னை உரலிலிட
முன்னிடந்து சென்று மருதொடித்தோய் -கன்னடத்து
பெங்களூரில் எங்கள் ”பிளஸ்டூக்கும் மீசைக்கும்”
பொங்கிடச் செய்வாய்கும் பல்….(71)….20-05-2011

சங்கர நாரண சங்கம சாஸ்தாக்கு
கொங்கை அமுதளித்த கோபாலா -எங்களின்
ஹாஸ்யம் சவுடையா ஹால்வரு வோரினட்ட
காஸ்ய சிரிப்பாயாக் கு….(72)….20-05-2011

முன்னூர்ந்து தேரில் மகாபா ரதம்செய்து
முன்நூறை ஐந்துக்காய் மாளவைத்தோய் -முன்னூறு
ஐம்பதுக்கும் மேல்தாண்டி ஆடியன்ஸை சாக்லேட்டால்
மெய்மறக்கச் செய்வாய் மகிழ்ந்து….(73)….23-05-2011

திருச்சியில் சாக்லேட் கிருஷ்ணா….
————————————————
உச்சிமலைக் கோட்டை ஒருகொம்பன் உத்தியினால்
மச்சுமதில் காவிரிசூழ் மாநகர்வாழ் -கொச்சுரங்கா
சாக்லேட் கிருஷ்ணா சிரிப்புமழை பெய்திடனும்
ROCKFORTடில் நாளைக்கு ராவு….(74)….22-09-2011

ஈரோடு, கோவையில் நாடகங்கள்….
———————————————–
போராடும் பாண்டவர்க்காய் பாரதம் செய்தன்று
நூறோட வைத்த நவநீதா -ஈரோடு
கோவையில் நாடகங்கள் கோலா கலமாக
தேவையுன் பேரா தரவு….(76)….07-10-2011

February 7, 2015
பிரபஞ்சத்தின் மகத்தான நூறு புதிர்கள் ! சுருங்கும் விண்மீனை விழுங்கும் பூதக் கருந்துளை

சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

கண்ணுக்குத் தெரியாத
கருந்துளை
கதிர்க் கருவிக்குப் புலப்படும் !
காலவெளிக் கருங்கடலில்
பாலம் கட்டுபவை
கோலம் வரையா தவை
கருந்துளைகள் !
கதிர்கள் வீசுபவை
பிரபஞ்சக்
கலைச் சிற்பியின்
களிமண் களஞ்சியம் !
கருந்துளைக் குள்ளே
ஒளிந்திருக்கும்
ஒரு புதிய பிரபஞ்சம் !
ஒளி உறிஞ்சும் உடும்புகள் !
விண்மீன் விழுங்கிகள் !
காலாக்ஸி நெய்யலாம் !
பிரபஞ்சத்தை வயிற்றில் சுமக்கும்
ஒரு பூதக் கருந்துளை !
கருந்துளைக் காளான்கள் வளரும்
ஒரு பிரபஞ்சத்தில் !
முறியும் விண்மீன் நெருங்கினால்
உறிஞ்சும் கருந்துளை ! அதன்
கருப்பையில் சிசுப் போல்
உருவாகும்
ஒரு புது விண்மீன் !
பிறப்பும், இறப்பும்
ஆழிபோல் சுழலும் மனிதர்க்கு !
விண்மீன் களுக்கும்
அதே ஊழ்விதி !

+++++++++++++

கருந்துளையின் ஈர்ப்பு விசையால் மரண விண்மீன் முறியும் போது, அதன் சில பகுதி வாயுப் பரிமாணம் கருந்துளைக்குள் விழுவதும், மீச்சப் பகுதி விரைவான வேகத்தில் வெளியேற்றம் ஆவதும் ஒருங்கே நிகழ்கிறது.   விண்மீனின் பகுதி கருந்துளையில் விழுங்கப் படும் போது ஒருவித ஒளிமயம் எழுந்து நீண்ட காலமாய்த் தெரிகிறது.    வீசி எறியப்படும் வாயுவில் பெரும்பான்மையாக ஹீலியம் இருப்பதை நாங்கள் உறுதியாக அறிகிறோம்.   அதாவது   ஒரு தீச்செயல் காட்சியின் பலிமீனை (Victim in Crime Scene) நேரடிச் சான்றாக அறியும் வாய்ப்பு எமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.   பலியான விண்மீனில் சிறிதளவு ஹைடிரஜனும், பெரிதளவு ஹீலியமும் இருப்பது, விண்மீன் எரிசக்தி இழந்து மரித்திடும் நிலையைக் காட்டுகிறது.

சுவி. கெஸாரி (Suvi. Gezari) (Astronomer The Johns Hopkins University)

பிரபஞ்சத்திலே கண்ணில் புலப்படாத கருந்துளைகள் அகிலத்தில் புதிரான விசித்திரங்கள் ! ஆயினும் கருந்துளைகள்தான் பிரபஞ்சத்தின் உப்பிய வடிவில் 90% பங்குப் பிண்டமாக நிரம்பியுள்ளன ! எளிதாகச் சொன்னால், ஒளிவீசும் விண்மீன் எரிசக்தி முழுவதும் தீர்ந்துபோய் திணிவுப் பெருக்கால் எழும் பேரளவு ஈர்ப்பாற்றலில் சிதைந்து “ஒற்றை முடத்துவ” (Singularity) நிலை ஆவது. அப்போது கருந்துளையின் அழுத்தம், திணிவு கணக்களவில் முடிவில்லாமல் மிகுந்து விடுகிறது.

விண்வெளி விடைக் கைநூல் (Ths Handy Space Answer Book)

விண்வெளி வானியல் தொலைநோக்குகள் எப்போதும் நியதிகளை ஈடுபடுத்துபவை. பிரபஞ்சம் உப்பி விரியும் போது, காலக்ஸிகள் நம்மை விட்டு விலகிச் செல்கின்றன! அதை வேறு விதமாகக் கூறினால், காலக்ஸிகள் நம்மை விட்டு விலகிச் செல்வதால், பிரபஞ்சம் உப்பி விரிகிறது என்பது தெளிவாகிறது! அதாவது பிரபஞ்சம் நிலையாக முடங்கிக் கிடக்கும் ஒரு கூண்டு என்று கருதக் கூடாது! அது சோப்புக் குமிழிபோல் உப்பிக் கொண்டே போகும் ஒரு பெருங்கோளம் !

வானியல் நிபுணர் எட்வின் ஹப்பிள்

முடங்கிய ஒளிமீன்களை உறிஞ்சும் கருந்துளைத் திமிங்கலங்கள்

நாசா வானியல் விஞ்ஞானிகள் சமீபத்தில் பூதக் கருந்துளை ஒன்று ஒளியிழந்து நெருங்கித் திரிந்த விண்மீன் ஒன்றைக் கிழித்து உறிஞ்சும் ஒரு நேரடிச் சான்றைத் தொலைநோக்கி மூலம் கண்டு படம் எடுத்துள்ளார்கள்.   முடங்கித் திரியும் ஒளிமீன்கள் நெருங்கும் போது கருந்துளை அவற்றைக் கவ்வி விழுங்கும் என்று விஞ்ஞானிகள் இதற்கு முன்பு அறிந்திருந்தாலும், இதுவரை யாரும் நேராக அந்த கோர நிகழ்ச்சியை விண்ணோக்கியில் கண்டதில்லை. குறிப்பிட்ட இந்த மீன்விழுங்கி பூதக் கருந்துளை நமது பரிதியைப் போல் பல மில்லியன் மடங்கு நிறையுள்ளது.

நாசா விஞ்ஞானிகள் தயாரித்த போலிக் கணனிப் படத்தில் (Computer-simulated Image) கிழிந்த ஒரு விண்மீனின் வாயுவை உறிஞ்சும் கருந்துளை ஒன்றைக் காணலாம்.    விண்மீனின் ஒரு பகுதி வாயு பரந்த விண்வெளியில் விரைவான வேகத்தில் வீசி எறியப் படுகிறது.    போலிப் படம் தயாரித்த விஞ்ஞானிகள் இருவர் : ஜான் ஹாக்கின்ஸ் பல்கலைக் கழகத்தைச் சேர்ந்த சுவி. கெஸாரி (Suvi. Gezari) & கலிஃபோர்னியா பல்கலைக் கழகத்தைச் சேர்ந்த ஜெ. குயிலோச்சன் (J. Guillochon).

வானியல் விஞ்ஞானிகள் இதற்கு முன்பாகப் பல விண்மீன் விழுங்குதலைக் குறிப்பாகக் கண்டுள்ளார் ஆயினும் தற்போதுதான் நேரடியாக அந்தக் கோர நிகழ்ச்சியை பூதள, விண்வெளித் தொலைநோக்கிகள் மூலம் கண்டு பலியான விண்மீனைக் கையும், களவுமாகப் பிடித்துள்ளார்.    விழுங்கப்படும் அந்த விண்மீன் ஹீலிய வாயு செழிப்பாக உள்ள ஒரு மரண ஒளிமீன் (Dying Star).     முறியும் அந்த விண்மீன் வசிக்கும் காலகஸி ஒளிமந்தை 2.7 பில்லியன் ஒளியாண்டு (Light Years) தூரத்துக்கு அப்பால் உள்ளது. இந்த புதிய அறிவிப்பு “இயற்கை” விஞ்ஞான வெளியீட்டில் (Journal Nature) மே 3, 2012 இல் வந்துள்ளது.

கருந்துளையின் ஈர்ப்பு விசையால் மரண விண்மீன் முறியும் போது, அதன் சில பகுதி வாயுப் பரிமாணம் கருந்துளைக்குள் விழுவதும், மீச்சப் பகுதி விரைவான வேகத்தில் வெளியேற்றம் ஆவதும் ஒருங்கே நிகழ்கிறது.   விண்மீனின் பகுதி கருந்துளையில் விழுங்கப் படும் போது ஒருவித ஒளிமயம் எழுந்து நீண்ட காலமாய்த் தெரிகிறது.    வீசி எறியப்படும் வாயுவில் பெரும்பான்மையாக ஹீலியம் இருப்பதை நாங்கள் உறுதியாக அறிகிறோம்.   அதாவது   ஒரு தீச்செயல் காட்சியின் பலிமீனை (Victim in Crime Scene) நேரடிச் சான்றாக அறியும் வாய்ப்பு எமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.   பலியான விண்மீனில் சிறிதளவு ஹைடிரஜனும், பெரிதளவு ஹீலியமும் இருப்பது, விண்மீன் எரிசக்தி இழந்து மரித்திடும் நிலையைக் காட்டுகிறது.”, என்று சுவி. கெஸாரி கூறுகிறார்.    விழுங்கப் படும் விண்மீன் எரிவாயு ஹைடிரஜன் காலியாகி மரணம் அடையும் தருவாயில் உள்ள தென்பது தெரிய வருகிறது. முழு எரிவாயு தீர்ந்ததும் விண்மீன் உப்பி விரிந்து ஒரு பலூனாக ஊதி அது ஒரு “பூதச் செம்மீன்” (Red Giant) ஆகிப் போகும்.

விண்மீன் விழுங்கும் கருந்துளைக் காட்சி எதனால், எப்படிப் பதிவானது ?

முடங்கிய விண்மீன்கள் பல நமது பால்வீதி ஒளிமந்தையின் மையத்தில் உள்ள கருந்துளையைச் சுற்றுவதாக விஞ்ஞானிகள் யூகிப்பதாய் சுவிக் கெஸாரி குறிப்பிடுகிறார்.   அத்தகைய நெருக்கமான நிகழ்ச்சிகள் 100,000 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அபூர்வமாக நேர்பவை என்று கணிக்கப் படுகிறது.

கருந்துளை விண்மீனை விழுங்கும் இந்த அரிய காட்சியைக் காண ஆயிரக்கணக்கான காலாக்ஸிகளை காலெக்ஸ் விண்ணுளைவி (Galex Space Probe) மூலமாகவும், ஹவாயியிலுள்ள பான்-ஸ்டார் தொலை நோக்கி மூலமாகவும் (Pan-STARRS Telescope, Located in Hawaii) சோதித்ததாக சுவிக் கெஸாரி கூறுகிறார்.

2010 ஜுன் மாதத்தில் அந்த அரிய விண்வெளி நிகழ்ச்சியை இரண்டு சாதனங்கள் மூலமாகவும் நோக்கி விஞ்ஞானிகள் படம் பிடித்தார்.    ஒரு மாதம் கடந்து ஒளிமயம் பெருத்துப் பிறகு அடுத்த 12 மாதங்களில் ஒளிமயம் மங்க ஆரம்பித்தது.   ஒளிமய ஏற்ற இறக்கத்தைக் கணித்து கருந்துளையின் நிறையைச் சுமார் 3 மில்லியன் பரிதி நிறை என்று அறிந்தனர்.    அந்த நிறையே நமது பால்வீதி ஒளிமந்தையின் மையத்தில் இருக்கும் கருந்துளையின் நிறையை ஒத்தது என்பது தெரிகிறது.

பிரபஞ்ச காலாக்ஸிகள் எப்படித் தோன்றின ?

அகிலவியல் தத்துவங்களின் (Cosmology) விளக்கங்கள் வானியல் தொலைநோக்குகளின் தேடல் மூலமாக விரைவாக விருத்தியாகும் போது, பிள்ளைப் பிராந்தியத்தில் பிரபஞ்சத்தின் (Infant Universe) பிண்டமானது எவ்வித யந்திரவியல் நியதியில் ஒன்றாய்ச் சேர்ந்தன என்பதை விஞ்ஞானிகள் இப்போது கூர்ந்து ஆராய்ந்து வருகிறார்கள். நமக்கு எழும் கேள்வி இதுதான் : எவை முதன்முதலில் தோன்றியன ? காலாக்ஸிகளா ? விண்மீன்களா ? அல்லது கருந்துளைகளா ? பிள்ளைப் பிரபஞ்சம் ஆதியில் பல்லாயிரக் கணக்கான டிகிரி உஷ்ணமுள்ள வாயுக்களும், கருமைப் பிண்டமும் (Dark Matter) சீராகக் கலந்திருந்த கடலாக இருந்துள்ளது.

கண்ணுக்குப் புலப்படாத, மர்மான, பிரதானமான பெரும்பிண்டம் இருந்ததற்குக் காலாக்ஸிகளின் மீது உண்டான பூத ஈர்ப்பியல் பாதிப்பே மறைமுக நிரூபணங்களாய் எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டன. ஆயினும் காலாக்ஸிகள், விண்மீன்கள், கருந்துளைகள் எப்படி ஒருங்கே சேர்ந்திருந்தன என்பதுதான் விஞ்ஞானிகளைச் சிந்திக்க வைக்கும் பிரபஞ்சத்தின் புதிர்களாகவும், மர்மமாகவும் இருக்கின்றன !

பிரபஞ்சத்தின் நுண்ணலைப் பின்புலத்து விளைவுகளின் (Microwave Background Effects) மூலம் ஆராய்ந்ததில், பிரபஞ்சம் குளிர்ந்திருந்த போது, பிண்டம் ஒன்றாய்த் திரண்டு, பெரு வெடிப்புக்குப் பிறகு 380,000 ஆண்டுகள் கழிந்து “பளிங்குபோல்” (Transparent) இருந்தது என்று கருதுகிறார்கள் ! பெரு வெடிப்புக்குப் பின் 1 பில்லியன் ஆண்டுகள் கடந்து, பிரபஞ்சத்தின் கட்டமைப்புகளான விண்மீன்களும், காலாக்ஸிகளும் உருவாயின என்று கருதப்படுகிறது.

1950 ஆண்டுகளில் கலிஃபோர்னியா மௌண்ட் வில்ஸன் வானேக்ககத்தில் பணிபுரிந்த முன்னோடிகளில் ஒருவரான, ஜெர்மென் வானியல் வல்லுநர் வில்ஹெம் வால்டர் பாடே (Wilhem Walter Baade) காலாக்ஸிகளில் உள்ள விண்மீன்களை ஆராய்ந்து, காலாக்ஸிகள் எப்படித் தோன்றின என்று அறிந்தார். நமது பால்மய வீதியைச் சுற்றியுள்ள ஒரு குழு விண்மீன்களில் ஹைடிரஜன், ஹீலியத்தை விடக் கனமான உலோகங்கள் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தார் ! 11 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தோன்றியவை, அந்தப் பூர்வீக விண்மீன்கள் ! சூப்பர்நோவா வெடிப்பு அல்லது மற்ற விண்மீன் சிதைவு இயக்கங்களால் விண்வெளியில் வீசி எறியப்பட்ட உலோகங்கள், நமது காலாக்ஸியின் இளைய தலைமுறை விண்மீன்களில் விழுந்துள்ளன !

பிரபஞ்சக் கருந்துளைகள் என்பவை எவை ?

1916 ஆம் ஆண்டில் ஐன்ஸ்டைனின் ஒப்பியல் நியதியின் அடிப்படையில் ஜெர்மன் வானியல் விஞ்ஞானி கார்ல் சுவார்ஸ்சைல்டு (Karl Schwarzschild), பிரபஞ்சத்தில் முதன்முதல் கருந்துளைகள் இருப்பதாக ஓரரிய விளக்கவுரையை அறிவித்தார். ஆனால் கருந்துளைகளைப் பற்றிய கொள்கை, அவருக்கும் முன்னால் 1780 ஆண்டுகளில் ஜான் மிச்செல், பியர் சைமன் லாப்பிளாஸ் (John Michell & Pierre Simon Laplace) ஆகியோர் இருவரும் அசுர ஈர்ப்பாற்றல் கொண்ட “கரும் விண்மீன்கள்” (Dark Stars) இருப்பதை எடுத்துரைத்தார்கள். அவற்றின் கவர்ச்சிப் பேராற்றலிலிருந்து ஒளி கூடத் தப்பிச் செல்ல முடியாது என்றும் கண்டறிந்தார்கள் ! ஆயினும் கண்ணுக்குப் புலப்படாத கருந்துளைகள் மெய்யாக உள்ளன என்பதை விஞ்ஞானிகள் ஏற்றுக் கொள்ள நூற்றி முப்பது ஆண்டுகள் கடந்தன !

1970-1980 ஆண்டுகளில் பேராற்றல் படைத்த தொலைநோக்கிகள் மூலமாக வானியல் விஞ்ஞானிகள் நூற்றுக் கணக்கான காலாக்ஸிகளை நோக்கியதில், கருந்துளைகள் நிச்சயம் இருக்க வேண்டும் என்னும் கருத்து உறுதியானது. கருந்துளை என்பது ஒரு காலவெளி அரங்கில் திரண்ட ஓர் திணிவான ஈர்ப்பாற்றல் தளம் (A Black Hole is a Region of Space-time affected by such a Dense Gravitational Field that nothing, not even Light, can escape it). பூமியின் விடுதலை வேகம் விநாடிக்கு 7 மைல் (11 கி.மீ./விநாடி). அதாவது ஓர் ஏவுகணை விநாடிக்கு 7 மைல் வீதத்தில் கிளம்பினால், அது புவியீர்ப்பை மீறி விண்வெளியில் ஏறிவிடும்.. அதுபோல் கருந்துளைக்கு விடுதலை வேகம் : ஒளிவேகம் (186000 மைல்/விநாடி). ஆனால் ஒளிவேகத்துக்கு மிஞ்சிய வேகம் அகிலவெளியில் இல்லை யென்று ஐன்ஸ்டைனின் நியதி எடுத்துக் கூறுகிறது. அதாவது அருகில் ஒளிக்கு ஒட்டிய வேகத்திலும் வரும் அண்டங்களையோ, விண்மீன்களையோ கருந்துளைகள் கவ்வி இழுத்துக் கொண்டுபோய் விழுங்கிவிடும்.

கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த அசுரக் கருந்துளைகளை விஞ்ஞானிகள் எவ்விதம் கண்டுபிடித்தார்கள் ? நேரடியாகக் காணப்படாது, கருந்துளைகள் தனக்கு அருகில் உள்ள விண்மீன்கள், வாயுக்கள், தூசிகள் ஆகியவற்றின் மீது விளைவிக்கும் பாதிப்புகளை விஞ்ஞானிகள் கண்டு ஆராயும் போது அவற்றின் மறைவான இருப்பை அனுமானித்து மெய்ப்பிக்கிறார்கள். நமது சூரிய மண்டலம் சுற்றும் பால்மய வீதியில் பல விண்மீன் கருந்துளைகள் (Stellar Black Holes) குடியேறி உள்ளன ! அவற்றின் திணிவு நிறை (Mass) சூரியனைப் போன்று சுமார் 10 மடங்கு ! பெருத்த நிறை யுடைய அவ்வித விண்மீன் ஒன்று வெடிக்கும் போது அது ஓர் சூப்பர்நோவாக (Supernova) மாறுகிறது ! ஆனால் வெடித்த விண்மீனின் உட்கரு ஒரு நியூட்ரான் விண்மீனாகவோ (Neutron Star) அல்லது திணிவு நிறை பெருத்திருந்தால் கருந்துளையாகவோ மாறிப் பின்தங்கி விடுகிறது.

பிரபஞ்சத்திலே கண்ணில் புலப்படாத கருந்துளைகள் அகிலத்தின் மர்மமான விசித்திரங்கள் ! அந்தக் கருந்துளைகள்தான் பிரபஞ்சத்தின் உப்பிய வடிவில் 90% பொருளாக நிரம்பியுள்ளன ! எளிதாகச் சொன்னால், ஒரு சுயவொளி விண்மீன் எரிசக்தி முழுவதும் தீர்ந்து போய் எஞ்சிய திணிவுப் பெருக்கால் எழும் பேரளவு ஈர்ப்பாற்றலில் அடர்த்தியாகி “ஒற்றை முடத்துவ” (Singularity) நிலை அடைவதுதான் கருந்துளை. அந்தச் சமயத்தில் கருந்துளையின் அழுத்தம், திணிவு கணக்கற்று முடிவில்லாமல் மிகுந்து விடுகிறது. (At the point of Singularity, the Pressure & Density of a Black Hole are Infinite) !

ஒளிமந்தைக் (காலாக்ஸி) கொத்துகள் எப்படித் தோன்றின ?

பிரபஞ்சத் தோற்றத்தின் கட்டமைப்பு விளைவுகளில் காலக்ஸித் தீவுகளின் கூட்டங்கள்தான் (Galaxy Groups, Clusters) ஈர்ப்பு விசைக்குள் அடங்கிய மிகப் பெரும் வடிவம் கொண்ட விண்வெளிக் கண்டங்கள் (Gravitationally Bound Largest Space Objects) ! அவைதான் பிரபஞ்சத்திலே மிக்க திணிவு அடர்ந்த (Densest Part of the Universe) தளம் அகண்ட கண்டங்கள் ! குளிர்ந்த கரும்பிண்டம் சேர்ந்து ஈர்ப்பு விசைக்குள் அடங்கும் கட்டமைப்புகள் (Gravitational Bound Structures) உருவாகும் போது, சிறிய கட்டமைப்புகள் முதலில் சிதைந்து படிப்படியாக முடிவில் மாபெரும் வடிவாகி காலக்ஸி சந்தைகள் (Galaxy Clusters) தோன்றியுள்ளன !

ஒளிமந்தைச் சந்தைகள் 10 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தோன்றத் துவங்கியிருக்க வேண்டும் என்று விஞ்ஞானிகள் யூகிக்கிறார். சாதாரணமாக ஒளிமந்தைச் சந்தையில் சுமார் 10 முதல் 1000 கணக்கான காலக்ஸிகள் இருக்கலாம் ! சந்தைகள் பொதுவாக மிகப் பெரும் குழுக்களோடு (Superclusters) நெருங்கியே இருக்கும்.

ஒளிமந்தைக் குழுக்கள் (Groups of Galaxies) என்பவை மிகச் சிறிய காலாக்ஸிகளைக் கொண்டவை. அந்தக் குழுக்கள் ஒவ்வொன்றிலும் 50 குன்றிய எண்ணிக்கைக் காலாக்ஸிகள் இருக்கும். அவற்றின் அகலம் (விட்டம்) 1 முதல் 2 மெகா பார்செக் (Mega-Parsec) (1 parsec = 3.26 Light Year = 10^22 meter Distance). குழு ஒன்றின் நிறை சுமார் 10^13 மடங்கு பரிதி நிறை .! குழுக்களில் இயங்கும் காலக்ஸியின் நகர்ச்சி வேகம் சுமார் 150 km/sec (90 mps). நமது பரிதி மண்டலம் நகரும் பால்வீதி காலக்ஸியானது 40 ஒளிமந்தைகள் உள்ள “உள்ளகக் குழுவில்” (Local Group) ஒன்றாக இயங்கி வருகிறது.

(தொடரும்)

*********************

தகவல் :

Picture Credit : 1. Astronomy (August 21, 2007) & (January 2010) 2. Universe 6th Edition (2002) 3. National Geographic Encyclopedia of Space (2005) 5. 50 Years of Space (2004) & Hubble Site Net Center 6. NASA

1. Astronomy Magazine : 50 Greatest Mysteries of the Universe (Aug 21, 2007)

2. Universe By Roger Freedman & William Kaufmann III (2002)

3. National Geographic Encyclopedia of Space By Linda Glover.

4. The World Book Atlas By World Book Encyclopedia Inc (1984)

5. Scientific Impact of WMAP Space Probe Results (May 15, 2007)

6. BBC News – Hubble Obtains Deepest Space View By Dr. David Whitehouse, Science Editor (Jan 16, 2004)

7. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40301192&format=html (பிரபஞ்ச விரிவை நோக்கிய எட்வின் ஹப்பிள்)

8. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40310231&format=html (ஜான் ஹெர்ச்செல் கண்டுபிடித்த பால்மய வீதி காலக்ஸி, நெபுளாக்கள்!

9. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40211102&format=html (பிரபஞ்சப் பிறப்பை விளக்கிய ஜார்ஜ் காமாவ் [George Gamow (1904-1968)]

10. Cosmic Collision Sheds Light on Mystery on Dark Matter [www.dailygalaxy.com/my_weblog/2007/05/dark_matter_hub.html (May 16, 2007)

11. “Beyond Einstein” Search for Dark Energy of the Universe
[www.dailygalaxy.com/my_weblog/2007/07/beyond-einstein.html (July 10, 2007)

12. Dark Matter & Dark Energy: Are they one & the Same ? Senior Science Writer [www.space.com/scienceastronomy/mystery_monday_040712.html (April 12, 2007)

13 Dark Energy By LSST Observatory – The New Sky (www.lsst.org/Science/darkenergy.shtml)

14. Stephen Hawking’s Universe By John Boslough (1985)

15. The Hyperspace By: Michio Kaku (1994)

16. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40712131&format=html

17. The New York Public Library S (cience Desk Reference (1995)

18. Scientific American “The Cosmic Grip of Dark Energy” By Christopher Conselice (Feb 2007)

19. Astronomy “The Secret Lives of Black Holes” (Nov 2007)

20. The Handy Space Answer Book By Phillis Engelbert & Diane Dupuis (1998)

21. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40210223&format=html (பிரபஞ்ச விஞ்ஞான மேதை டாக்டர் ஸ்டீ·பென் ஹாக்கிங்)

22. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40301192&format=html [பிரபஞ்ச விரிவை நோக்கிய வானியல் நிபுணர் எட்வின் ஹப்பிள் [Edwin Hubble] (1889-1953)]

23 Globular Clusters Tell Tale of Star Formation in Nearby Galaxy Metropolis [August 5, 2008]

24 Wikipedia – Galaxy Clusters (November 7, 2009)

25 http://jayabarathan.wordpress.com/2009/09/03/katturai63/   (பிரபஞ்சத்தின் மகத்தான எழுபது புதிர்கள் ! புதிரான ஈர்ப்பு விசையும், புலப்படாத கருந்துளையும் !) (September 3, 2009)
26 Astronomy Magazine -Galaxy Superclusters -What They Reveal about Cosmic Expansion By :Bruce Dorminey (January 2010)

27 Daily Galaxy : Supermassive Black ?Hole Devouring A Star (May 2, 2012)

28   Stellar Chemistry :   Black Hole caught Red-handed in Stellar Homicide (May 4, 2012)

29 Wikipedia – http://en.wikipedia.org/wiki/Pan-STARRS (Pan-SRARRS Telescope) April 6, 2012

30. Wikipedia – http://en.wikipedia.org/wiki/Red_giant (Red Giant) May 5, 2012

******************

S. Jayabarathan (jayabarat@tnt21.com) May 5, 2012

http://jayabarathan.wordpress.com/

February 6, 2015
பெருமை கிடைப்பது செய்யும் தொழிலாலா?

— தேமொழி.

பெருமை கிடைப்பது செய்யும் தொழிலாலா? பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் குறள் – ஒரு மீள்பார்வை

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா
செய்தொழில் வேற்றுமை யான். – குறள் 972 [அதிகாரம்: பெருமை]

திருக்குறளின் பெருமை என்ற அதிகாரத்தில் உள்ள இக்குறளுக்குப் பொருள் விளக்கம் தர முற்படுவோர், உலகில் பிறந்தவர் யாவரும் ஒரே மாதிரியாகப் பிறந்திருந்தாலும், ஒருவர் செய்யும் தொழிலே அவருக்குப் பெருமையைத் தேடித் தருகிறது என விளக்கம் தர முற்படுகின்றனர். எக்காலத்திற்கும்… உலகில் எங்கு பிறந்த மக்களுக்கும் பொருந்துகின்ற ஒரு பொது மறையென போற்றப்படும் திருக்குறளின் வழியே வள்ளுவர் இக்கருத்தைத்தான் முன் வைத்திருப்பாரா என ஆராய்கிறது இக்கட்டுரை. செய்யும் தொழிலால்தான் பெருமை என்று கூறுகிறதா இக்குறள்?

திருக்குறளில் “தொழில்” என்ற சொல் வருவது மொத்தம் எட்டு குறள்களில். அக்குறள்கள் இங்கு தொகுத்து வழங்கப்பட்டதுடன், அவற்றுக்கு மு. வரதராசனார் கொடுத்த விளக்க உரைகளும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் “தொழில்” என்ற சொல் என்ன பொருளில் இக்குறள்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்றும் குறிபிடப்பட்டுள்ளது.

தொழில் என்ற சொல் கொண்ட குறள்கள்:
[1]
உவப்ப தலைக்கூடி உள்ள பிரிதல்
அனைத்தே புலவர் தொழில் – குறள் 394 [கல்வி]

உரை:
மகிழும் படியாகக் கூடிபழகி (இனி இவரை எப்போது காண்போம் என்று ) வருந்தி நினைக்கும் படியாகப் பிரிதல் புலவரின் தொழிலாகும்.

தொழில் = “செயல்” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[2]
அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
அஞ்சல் அறிவார் தொழில் – குறள் 428 [அறிவுடைமை]

உரை:
அஞ்சத்தக்கதைக் கண்டு அஞ்சாதிருப்பது அறியாமையாகும், அஞ்சத் தக்கதைக் கண்டு அஞ்சுவதே அறிவுடையவரின் தொழிலாகும்.

தொழில் = “செயல்” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[3]
குடி புறங்காத்து ஓம்பி குற்றம் கடிதல்
வடு அன்று வேந்தன் தொழில் – குறள் 549 [செங்கோன்மை]

உரை:
குடிகளைப் பிறர் வருந்தாமல் காத்து, தானும் வருந்தாமல் காப்பாற்றி, அவற்களுடைய குற்றங்களைத் தக்க தண்டனையால் ஒழித்தல், அரசனுடைய தொழில்.

தொழில் = “கடமை” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[4]
எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்
வல்லறிதல் வேந்தன் தொழில் – குறள் 582 [ஒற்றாடல்]

உரை:
எல்லாரிடத்திலும் நிகழ்கின்றவை எல்லாவற்றையும் எக்காலத்திலும் (ஒற்றரைக் கொண்டு) விரைந்து அறிதல் அரசனுக்குரிய தொழிலாகும்.

தொழில் = “கடமை” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[5]
விரைந்து தொழில் கேட்கும் ஞாலம் நிரந்து இனிது
சொல்லுதல் வல்லார் பெறின் – குறள் 648 [சொல்வன்மை]

உரை:
கருத்துக்களை ஒழுங்காகக் கோர்த்து இனிதாக சொல்ல வல்லவரைப் பெற்றால், உலகம் விரைந்து அவருடைய ஏவலைக் கேட்டு நடக்கும்.

தொழில் = “ஏவல்” (பணி/கட்டளை) என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[6]
நாணாமை நாடாமை நார் இன்மை யாது ஒன்றும்
பேணாமை பேதை தொழில் – குறள் 833 [பேதைமை]

உரை:
தகாதவற்றிற்கு நாணாமலிருத்தல், தக்கவற்றை நாடாமலிருத்தல், அன்பு இல்லாமை, நன்மை ஒன்றையும் விரும்பாமை ஆகியவை பேதையின் தொழில்கள்.

தொழில் = “செயல்” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[7]
காமம் என ஒன்றோ கண் இன்று என் நெஞ்சத்தை
யாமத்தும் ஆளும் தொழில் – குறள் 1252 [நிறையழிதல்]

உரை:
காமம் என்று சொல்லப்படுகின்ற ஒன்று கண்ணோட்டம் இல்லாதது. அது என் நெஞ்சத்தை நள்ளிரவில் ஏவல் கொண்டு ஆள்கிறது.

தொழில் = “வேலை” என்றப் பொருள் தருகிறது
—
[8]
பிறப்பு ஒக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பு ஒவ்வா
செய் தொழில் வேற்றுமையான் – குறள் 972 [பெருமை]

மு.வ உரை:
எல்லா உயிர்க்கும் பிறப்பு ஒருத் தன்மையானதே, ஆயினும் செய்கின்ற தொழில்களின் உயர்வு தாழ்வு வேறுபாடுகளால் சிறப்பியல்பு ஒத்திருப்பதில்லை.
தொழில் = “தொழில்” (வேலை) என்றப் பொருள் கூறுகிறார் மு. வ.

சாலமன் பாப்பையா உரை:
எல்லா மக்களும் பிறப்பால் சமம‌ே; அவரவர் செய்யும் செயல் வேறுபாடுகளால் மட்டுமே பெருமை வரும்.
தொழில் = “செயல்” என்றப் பொருள் கூறுகிறார் பாப்பையா.

—

இனி “பெருமை” என்றே ஓர் அதிகாரம் எழுதிய வள்ளுவர், அதில் உள்ள பத்து குறள்கள் வழியே பெருமை பற்றி விளக்குவதைக் காண்போம். குறள்களைத் தொடர்ந்து அவற்றின் உரைகளும் தொகுத்து வழங்கப்பட்டுள்ளன.

திருக்குறள் அதிகாரம்: “பெருமை”:
ஒளிஒருவற்கு உள்ள வெறுக்கை இளிஒருவற்கு
அஃதிறந்து வாழ்தும் எனல். – குறள் 971

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா
செய்தொழில் வேற்றுமை யான். – குறள் 972

மேலிருந்தும் மேலல்லார் மேலல்லர் கீழிருந்தும்
கீழல்லார் கீழல் லவர். – குறள் 973

ஒருமை மகளிரே போலப் பெருமையும்
தன்னைத்தான் கொண்டொழுகின் உண்டு. – குறள் 974

பெருமை யுடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றின்
அருமை உடைய செயல். – குறள் 975

சிறியார் உணர்ச்சியுள் இல்லை பெரியாரைப்
பேணிக் கொள் வேம் என்னும் நோக்கு. – குறள் 976

இறப்பே புரிந்த தொழிற்றாம் சிறப்புந்தான்
சீரல் லவர்கண் படின். – குறள் 977

பணியுமாம் என்றும் பெருமை சிறுமை
அணியுமாம் தன்னை வியந்து. – குறள் 978

பெருமை பெருமிதம் இன்மை சிறுமை
பெருமிதம் ஊர்ந்து விடல். – குறள் 979

அற்றம் மறைக்கும் பெருமை சிறுமைதான்
குற்றமே கூறி விடும். – குறள் 980

உரை:
ஒருவனுக்குப் பெருமை, பிறர் செய்ய முடியாத நல்லவை செய்வேன் என்று எண்ணும் மன ஊக்கமே; அவ்வூக்கம் இல்லாமல் வாழ்வேன் என்று எண்ணுவது கேவலமே. (குறள்: 971)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

நல்ல பண்புகள் (பெருமைகள்) இல்லாதவர் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தாலும் பெருமைக்கு உரியவர் அல்லர்; சிறிய பதவியில் இருந்தாலும் உயர்வான பண்புகளை உடையவர் பெருமை குறைந்தவர் அல்லர். (குறள்:973)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது பண்பு நிறைந்த செயலின் தன்மை.

தன் கணவனை அன்றிப் பிறரிடம் மனத்தாலும் உறவு கொள்ளாத பெண்களின் சிறப்பைப் போல,சிறந்து நெறிகளிலிருந்து தவறி விடாமல் தன்னைக் காத்துக்கொண்டு வாழ்பவனுக்கே பெருமை உண்டு.(குறள்: 974)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

எத்தனை நெருக்கடி வந்தாலும் பிறர் செய்வதற்கு அரிய செயல்களை உரிய வழிகளில் செய்து முடிப்பவர் பெருமை உடையவர். (குறள்: 975)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

பெருமைக்கு உரியவர்களைப் பின்பற்றி அவர் மரபைக் காப்போம் என்னும் நல்லெண்ணம் சிறியவர் மனத்துள் இராது. (குறள்: 976)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை .

பணம், படிப்பு, பதவி ஆகிய சிறப்புகள் சிறுமைக்குணம் உடையவரிடம் சேர்ந்தால், அவர்களின் செயல்கள் அகங்காரத்தோடு வருவனவாம். (குறள்: 977)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

பெருமை உடையவர் செருக்கு இல்லாமல் பணிவுடன் இருப்பர்; சிறுமை உடையவரோ செருக்குடன் தம்மைத் தாமே வியந்து பாராட்டுவர். (குறள்: 978)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளக் காரணங்கள் இருந்தும் செருக்கு இல்லாமல் இருப்பது பெருமை; காரணம் இல்லா‌மலேயே பெருமைப்பட்டுக் கொள்வது சிறுமை. (குறள்: 979)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

பெருமைக்குரியவர் பிறர் பெருமைகளைச் சொல்லி அவர் குறைகளைக் கூறாமல் மறைத்து விடுவர்; சிறுமைக்கு உரியவர்‌களோ பிறர் பெருமைகளை மறைத்துக் குறைகளை மட்டுமே கூறிவிடுவர். (குறள்:980)
இக்குறளின் பொருள் குறிப்பது: ஒருவருக்குப் பெருமையைத் தருவது ஒருவரது செயலின் தன்மை.

இவற்றைத் தொகுத்து வழங்கினால், உற்சாகத்துடன் கூடிய விடாமுயற்சி கொண்ட செயலால் செயற்கரிய செய்தல், சிறந்த பண்புகளை வெளிப்படுத்தும் செயல்களைச் செய்தல், நெறி வழுவாத சிறந்த செயல்களைச் செய்தல், பிறரால் இயலாதவற்றை தக்க வழியில் செய்து முடித்தல், நன்மரபைப் பேணும் செயல், நிலை உயரும்பொழுதும் பணிவுகொண்ட செயல், செருக்கற்ற செயல், ஆணவமற்ற செயல், பிறரின் நற்பண்புகளை மட்டும் மதிக்கும் செயல் என அறிய செயல்களை நெறிமுறை வழுவாது செய்து முடித்தலும், செருக்கு தவிர்த்து ஆணவமற்று பிறரை மதிக்கும் செயகள்தாம் மீண்டும் மீண்டும் பல வழிகளிலும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

இப்பொழுது “பெருமை” அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் குறிப்பிடும் பிற குறள்களின் வழி அவர் ஒருவருக்கு “பெருமை” தருவது எது என அறிவுறுத்துகிறார் என ஒப்பிட்ட பிறகு மீண்டும் ஒரு முறை “பிறப்பொக்கும்” குறளை மீள்பார்வை செய்தோமானால் …

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா
செய்தொழில் வேற்றுமை யான். – குறள் 972

என்ற குறளுக்கு பாப்பையா கூறும் “எல்லா மக்களும் பிறப்பால் சமம‌ே; அவரவர் செய்யும் செயல் வேறுபாடுகளால் மட்டுமே பெருமை வரும்” பொருள்தான் மிகவும் பொருந்தி வருகிறது.

“எல்லா உயிர்க்கும் பிறப்பு ஒருத் தன்மையானதே, ஆயினும் செய்கின்ற தொழில்களின் உயர்வு தாழ்வு வேறுபாடுகளால் சிறப்பியல்பு ஒத்திருப்பதில்லை” என்ற மு.வ உரை, குறிப்பாக “செய்கின்ற தொழில்களின் உயர்வு தாழ்வு வேறுபாடு” என்பது பொருந்தவில்லை. அதாவது இக்குறளில் தொழில் என்பது “வேலை” என்றப் பொருள் தரவில்லை. அதனால் தொழில்களின் உயர்வு தாழ்வு வேறுபாடுகளால் ஒருவர் சிறப்பு பெறுவதில்லை, ஒருவருடைய நற்செயல்களால் மட்டுமே அவர் சிறப்பு பெறுகிறார் என்பது புலனாகிறது. அந்த அதிகாரத்தில் ஏனைய குறள்கள் நற்பண்பு கொண்ட செயல்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் பொழுது, பிறப்பொக்கும் என்று தொடங்கும் குரல் மட்டும் ஒருவர் செய்யும் தொழிலினால் உயர்வு தாழ்வு ஏற்படுகிறது என்றுப் பேச வழியில்லை. அவ்வாறு பொருள் கொள்ள முற்படுவது வள்ளுவர் வலியுறுத்தும் பொருளுக்கு மாறானப் பொருளைக் கொள்வதாக அமையும்.

இதனை நாம் மேலும் தெளிவு படுத்தலாம். வள்ளுவர் ஒரே கருத்து கொண்ட குறளை, அக்கருத்தை வலியுறுதும் நோக்கில் மற்றொரு பொருத்தமான இடத்திலும், பிறிதொரு அதிகாரத்திலோ அல்லது அதே அதிகாரத்திலோ வேறொரு குறளாக வடித்திருப்பார். குறிப்பாக “மருந்து” அதிகாரத்தில் ஒரே பொருள் கொண்ட குறள்களைக் காணலாம். இது வள்ளுவர் தமது கருத்தை வலியுறுத்தும் பாங்கு.

அற்றது அறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல
துய்க்க துவரப் பசித்து. – குறள் 944

தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும். – குறள் 947

முன் உண்ட உணவு செரித்த தன்மையை அறிந்து மாறுபாடில்லாத உணவுகளைக் கடைபிடித்து அவற்றையும் பசித்த பிறகு உண்ண வேண்டும். (குறள்: 944)

பசித்தீயின் அளவின் படி அல்லாமல், அதை ஆராயாமல் மிகுதியாக உண்டால் , அதனால் நோய்கள் அளவில்லாமல் ஏற்ப்பட்டு விடும். (குறள்: 947)

என்ற இரு குறள்களின் மையக் கருத்தும் பசித்துப் புசிக்கவே வலியுறுத்துகிறது.

“பெருமை” என்ற அதிகாரம் எழுதிய வள்ளுவர் பெருமை பற்றி அந்த அதிகாரம் தவிர்த்து பிற இடங்களிலும் பெருமை பற்றி குறிப்பிட்டுச் செல்கிறார். திருக்குறளில் “பெருமை” என்ற சொல் மொத்தம் 16 குறள்களில் இடம் பெறுகின்றன. இவற்றில் குறள்கள் 974, 975, 978, 979 ஆகிய நான்கு குறள்களும் பெருமை அதிகாரத்திலேயே இருப்பதுவும், இவை சற்று முன்னர் பொருள் விளக்கம் நோக்கப்பட்ட குறள்களுமாகும். இவற்றைத் விலக்கி, பெருமை என்ற சொல் மற்ற குறள்களில் என்ன பொருளில் வள்ளுவரால் கையாளப்பட்டுள்ளது என்பதை காண்போம்.

[1]
ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிவு. – குறள் 21

உரை:
ஒழுக்கத்தில் நிலைத்து நின்று பற்று விட்டவர்களின் பெருமையைச் சிறந்ததாக போற்றி கூறுவதே நூல்களின் துணிவாகும்.

பெருமை தருவது: சிறந்த ஒழுக்கம் பெருமை தருகிறது.
—
[2]
துறந்தார் பெருமை துணைக்கூறின் வையத்து
இறந்தாரை எண்ணிக்கொண் டற்று. – குறள் 22

உரை:
பற்றுக்களைத் துறந்தவர்களின் பெருமையை அளந்து கூறுதல், உலகத்தில் இதுவரை பிறந்து இறந்தவர்களை கணக்கிடுவதைப்போன்றது.

பெருமை தருவது: ஆசைகளை விட்டு விலகிய ஒழுக்கம் பெருமை தருகிறது.
—
[3]
இருமை வகைதெரிந்து ஈண்டுஅறம் பூண்டார்
பெருமை பிறங்கிற்று உலகு. – குறள் 23

உரை:
பிறப்பு வீடு என்பன போல் இரண்டிரண்டாக உள்ளவைகளின் கூறுபாடுகளை ஆராய்ந்தறிந்து அறத்தை மேற்கொண்டவரின் பெருமையே உலகத்தில் உயர்ந்தது.

பெருமை தருவது: அறவழியில் நடப்பது பெருமை தருகிறது.
—
[4]
நிறைமொழி மாந்தர் பெருமை நிலத்து
மறைமொழி காட்டி விடும். – குறள் 28

உரை:
பயன் நிறைந்த மொழிகளில் வல்ல சான்றோரின் பெருமையை, உலகத்தில் அழியாமல் விளங்கும் அவர்களுடைய மறைமொழிகளே காட்டிவிடும்.

பெருமை தருவது: பிறருக்கு அறவழியில் வாழ வழிகாட்டும் செயல் பெருமை தருகிறது.
—
[5]
நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு. – குறள் 336

உரை:
நேற்று இருந்தவன் ஒருவன் இன்று இல்லாமல் இறந்து போனான் என்று சொல்லப்படும் நிலையாமை ஆகிய பெருமை உடையது இவ்வுலகம்.

பெருமை: நிலையாமை என்ற பண்பினைக் குறிக்கிறது.
—
[6]
எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும்
ஆன்ற பெருமை தரும். – குறள் 416

உரை:
எவ்வளவு சிறிதே ஆயினும் நல்லவற்றைக் கேட்டறிய வேண்டும், கேட்ட அந்த அளவிற்கு அவை நிறைந்த பெருமையைத் தரும்.

பெருமை தருவது: நன்மை தரும் சொற்களை கேட்பது உயர்வை பெருமையைத் தருகிறது.
—
[7]
சிற்றினம் அஞ்சும் பெருமை சிறுமைதான்
சுற்றமாச் சூழ்ந்து விடும். – குறள் 451

உரை:
பெரியோரின் இயல்பு சிற்றினத்தை அஞ்சி ஒதுக்கும், சிறியோரின் இயல்பு அதையே சுற்றமாக எண்ணித் தழுவிக் கொள்ளும்.

பெருமை: தீய செயல் செய்யும் மக்களை விளக்கும் பெரியோரின் இயல்பு பெருமை எனக் காட்டப்படுகிறது.
—
[8]
பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம்
கருமமே கட்டளைக் கல். – குறள் 505

உரை:
(மக்களுடைய குணங்களாலாகிய) பெருமைக்கும் (குற்றங்களாலாகிய) சிறுமைக்கும் தேர்ந்தறியும் உரைக் கல்லாக இருப்பவை அவரவருடைய செயல்களே ஆகும்.

பெருமை தருவது: ஒருவரின் செயல்களே அவருக்கு உயர்வை பெருமையைத் தருகிறது.
—
[9]
அருமை உடைத்தென்று அசாவாமை வேண்டும்
பெருமை முயற்சி தரும். – குறள் 611

உரை:
இது செய்வதற்கு அருமையாகாது என்று சோர்வுறாமல் இருக்க வேண்டும், அதைச் செய்வதற்க்குத் தக்க பெருமையை முயற்சி உண்டாக்கும்.

பெருமை என்ற சொல் வலிமை, ஆற்றல், சக்தி என்ற பொருளில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
—
[10]
பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் ஆண்மையின் நாணுடைப்
பெண்ணே பெருமை உடைத்து. – குறள் 907

உரை:
மனைவியின் ஏவலைச் செய்து நடக்கின்றவனுடைய ஆண்மையைவிட, நாணத்தை தன் இயல்பாக உடையவளின் பெண்மையே பெருமை உடையது.

பெருமை தருவது: பெண்ணின் நான்னம் என்ற இயல்பான பண்பு பெருமையைத் தருகிறது.
—
[11]
அற்றம் மறைக்கும் பெருமை சிறுமைதான்
குற்றமே கூறி விடும். – குறள் 980

உரை:
பெருமைப் பண்பு பிறருடைய குறைப்பாட்டை மறைக்கும், சிறுமையோ பிறருடைய குற்றத்தையே எடுத்துச் சொல்லிவிடும்.

பெருமை பெருந்தன்மை என்ற பண்பான செயலைக் குறிக்கிறது.
—
[12]
கருமம் செயஒருவன் கைதூவேன் என்னும்
பெருமையின் பீடுடையது இல். – குறள் 1021

உரை:
குடிப் பெருமைக்கு உரிய கடமையைச் செய்வதற்குச் சோர்வடைய மாட்டேன் என்று ஒருவன் முயலும் பெருமையைப் போல மேம்பாடானது வேறொன்றும் இல்லை.

பெருமை தருவது: உரிய கடமையைச் செய்யும் செயல் பெருமையைத் தருகிறது.

இங்கு குறிப்பிட்டுள்ள பெருமை என்ற சொல் கொண்ட 12 குறள்களின் வழியாகவும் வள்ளுவர், ஒருவருக்கு பீடு தரும் உயர்வை… பெருமையைத் தருவது அவருடைய நன்னெறி வழி நடக்கும் செயல் என்பதையே மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார்.

குறிப்பாக,
பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம்
கருமமே கட்டளைக் கல். – குறள் 505
என்ற குறள் பிறப்பொக்கும் குறளின் பொருளையேத் தருகிறது.

எனவே, பிறப்பொக்கும் குறளுக்கு, “பிறப்பில் அனைவரும் சமமாக இருந்தாலும், ஒரே போன்று பிறந்தாலும் ஒருவரை பெருமை மிக்க இடத்திற்கு உயர்வடையச் செய்வது அவர் செய்யும் செய்கையே என்ற விளக்கமே பொருந்துகிறது. ஒருவர் செய்யும் அருஞ்செயல்கள் அவருடைய மதிப்பை உயர்த்துவதையும், தாகாத செயல்கள் அவர் புகழை சிறுமை படுத்துவதையுமே” வள்ளுவர் குறிப்பிடுகிறார் ஒருவர் செய்யும் ஊழியத்திற்கும் பெருமைக்கும் தொடர்பில்லை, மக்கள் மனதில் இக்கருத்திற்கு மாறான பிழையான எண்ணங்கள் பதிந்திருந்தாலும் உண்மையில் நற்செயல்களே அவர் எத்தொழில் செய்தாலும் ஒருவருக்குப் பெருமையைச் சேர்க்கும். ஒருவருடைய குடிபிறப்பினாலோ அல்லது செய்யும் தொழிலாலோ பெருமை வருவதில்லை. அவரது நற்செயல்களே பெருமை தரும்.

செய்யும் தொழிலால் வேறுபாடு காண்பிப்பது வர்ணாஸ்ரமம், அதனால் செய்யும் தொழிலால் ஒருவர் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர் என பாகுபாடு காட்டுவது நான்கு வர்ண குண என்பது ஆரியர் மரபு. பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்று சொல்ல வரும் வள்ளுவன் இங்கு நான்கு வர்ண குண வேறுபாடுகளைக் குறிக்கவில்லை. அது ஒருவர் குணநலனைக் குறிக்கும். ஒருவரது செய்கையே அவருக்கு உயர்வையும் பெருமையையும் அளிக்கும் என்பது பெருமை அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் குறிக்கும் பிற குறள்களின் பொருளுடன் ஒப்பிட்டுக் காண்கையில் தெளிவாகிறது. இக்குறள் காலப்போக்கில் நான்கு வர்ண உயர்வு தாழ்வினை நம்புபவர்கள், அதனால் வரும் பலனை விரும்புபவர்கள் மூலம் மாற்றுப் பொருள் கொடுக்கும் நிலையினை அடைந்திருக்கிறது. வள்ளுவர் சொல்ல நினைக்காத கருத்தை மக்கள் மனதில் திணிக்க மிகத் தவறாகப் பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது.

நன்றி: அமீரக “தமிழ்த்தேர்” பதிப்பு

February 6, 2015
உடன் எரியும் கவிதைகள்

எஸ் வி வேணுகோபாலன்

எத்தனையோ அர்த்தமற்ற தொடர் அலுவல்களில் அவரை மறந்தே போயிருந்தேன். அப்போது தான் அந்தக் கடிதம் வந்தது. பவழவண்ணன் மிகவும் சுகவீனம் அடைந்ல்;]’திருப்பதாகவும், என்னை உடனே பார்க்க விரும்புவதாகவும் அவரது சகோதரி எழுதியிருந்த கடிதம் அது. அச்சு அசலாக அண்ணன் கையெழுத்து போலவே இருந்தது. இரவே புறப்பட்டேன். மறு நாள் அவரது வீட்டை நோக்கிச் சென்றவன், வாசலில் சூழ்ந்திருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்துக் கலங்கிப் போனேன். பவழவண்ணன் போய்விட்டார். அடக்கமாட்டாது குமுறியபடி வேகமாக உள்ளே நுழைந்தேன்..ஓர் எளிய கவிஞனின் அகால மரணம் என்னைக் கொன்று தின்றது.

வாசலில் காத்திருந்த கூட்டத்தில் கவிஞர்கள் அதிகம் தென்படவில்லை. அவரது பள்ளிக்காலத் தோழர்களும், அண்டைத் தெரு சகாக்களும் சூழ்ந்திருந்தனர். மூங்கில் வந்து இறங்கி இருந்தது. சேகண்டி ஒலியும், அடி வயிற்றிலிருந்து எடுத்த காற்றை நிரப்பி ஊதிய சங்கின் கூவலும் கண்ணீரைப் பெருக்க வல்லதாக இருந்தது…

‘யே..அப்பா…ஒப்பிலா மணியே..கண்ணே, முந்தை விதிப் பயனோ, சாபம் எதுவோ நானறியேன் தம்பிரானே ..’ என்று சொல்லியவாறு கருத்த ஒரு ஆள் மீண்டும் சேகண்டி அடிக்கவும், இதெல்லாம் அங்க மசானத்துல வச்சுக்கப்பா..இங்க ஓதற வளக்கமில்ல..மனுசாளு குடியிருக்கற வீதின்னு தெரிய வேண்டாம்? என்று பெரியவர் ஒருவர் தடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். ஒரு பக்கம் சட்டியிலிருந்து புகை பரவிய திசையில் பவழவண்ணன் குறித்த சிந்தனைகளில் ஆழ்ந்தேன்.

பவழவண்ணனை இலக்கிய சிந்தனை மாதாந்திரக் கூட்டத்தில்தான் முதன்முதல் சந்தித்தேன். அது எழுபதுகளின் பிற்பகுதி. ஒரு ஜோல்னாப் பை. தலையை அழகாக வாரிக் கலைத்தது மாதிரி முடி. அவர் கவிஞர் என்பதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் கண்டு பிடித்தேன். இதற்கு பெரிய யோகக் கலை எல்லாம் தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அந்த இளம் வயதில் கவிதை மீது பித்துப் பிடித்த ஆசாமிகளை அவர்களது பார்வை, தோரணை, பழகும் விதம் இவற்றில் இருந்தே கண்டுபிடித்துவிடலாம். அநாயாசமாகத் தங்களது கவிதை வரிகளை எடுத்து விடுவார்கள்…தப்பிக்க முடியாதபடி கையில் ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திணிப்பார்கள், அது ஒரு பழைய வருஷத்து டயரியாக இருக்க எண்பது சதவீத சாத்தியங்கள் உண்டு. ஆனால் பவழவண்ணன் இந்த இலக்கணங்களையும் கடந்தவராக இருந்தார்.

அவரது நினைவாற்றல் அசாத்தியமாக இருந்தது. ‘முச்சங்கப் புலவர் முதல் முந்தா நாள் புலவர் வரை, இச்சை மதுவெனவே எண்ணிக் குடித்ததிலே மிச்சம் மிகுதியுள்ள முத்தமிழ்ப் பால் அருந்திக் கொச்சைக் கவி பாடும் பச்சைக் குழந்தை நான்…’ என்றார். ‘அருமையான கவிதை’, என்றேன்.

“வாலி சார், கவிஞர் வாலி…நீங்க விகடன்ல வாரா வாரம் வரும் அவரது கவிதைகளை வாசிப்பதில்லையா..” என்றார். நான் அசந்து போனேன். அடுத்தவர் கவிதைகளை ரசனையோடு சொல்லிக் காட்டித் தான் எனது நட்பு வட்டத்திற்குள் நுழைந்தார். சிறுகதைகளை விடவும் நாவலை விடவும் அவரது உயிர் கவிதையில் இருந்தது. ஆனால் அவரது கவிதை உலகம் மிகவும் பரிதாபமாக ஒலித்தது.

பனகல் பூங்காவில் வைத்து அவரது இதயத்தை என் முன்பாகத் திறந்து வைத்தார் ஒரு மாலை நேரத்தில். முதல் பாகம் கடவுள் வாழ்த்துக்களால் நிரம்பி இருந்தது. சரளமாக தேவார, திருவாசக, திருப்பாவை அடிகளை எடுத்தாண்டிருந்தார். எனது முக பாவத்திலிருந்து என் உள் ஓட்டத்தைப் பிடித்துவிட்டார்.

“சார், இதெல்லாம் ஆரம்பக் காலத்தில் பயிற்சிக்காக எளுதிப் பார்த்தது. தமிழ் ஆசிரியர் இராசகோபாலனார் தான் எதுகை மோனை எல்லாம் கட்டமைச்சுத் தந்தாரு….அரி, பரி, கரி, திரி…என்று வரிசைப் படுத்தி கடைசிப் பக்கத்தில் எளுதி வச்சிருவேன் ..டக் டக் என்று தேவையான சொல்லைப் பொருத்தமான எடத்துல எடுத்துப் போட்டிருவேன் . பவளம் போல் மேனியான் என்ற வரியின் அடுத்த அடியில் பாருங்க, கவளம் என்று போட்டு யானையைக் கொண்டு வந்து இணைச்சதிலே சாரே அசந்து போய்ப் பாராட்டினாங்க..” என்றார்.

கடவுள் அருளால், அடுத்த பாகத்தில் காதலிக்க ஆரம்பித்திருந்தார். மெலிதாக உணர்வுகளைப் படர விட்டிருந்தார். மெதுவாக அடுத்தடுத்த கட்டங்களை இருபத்தாறாவது பக்கத்தில் எட்டி, கடிமணம் வரை பயணம் போயிருந்தார். கிட்டத் தட்ட அச்சேறிய பிரதி மாதிரி இருந்தது அவரது அருமையான கையெழுத்து பிரதி.

இன்னும் இந்த நோட்டில் பதிவாகாத கவிதைகள் கைவசம் நிறைய இருக்குங்க..என்றார். எந்த இதழிலும் வரவில்லையா என்று கேட்டேன். வருத்தத்தோடு எதிர்மறையாகத் தலை ஆட்டினார்.

“பால் அப்படின்னு ஒரு இதளுக்கு தினமணியில் விளம்பரம் பார்த்தேன்..புதிய மாத இதள், படைப்பாளிகள் விரைந்து உங்கள் கவிதைகளை அனுப்பவும்னாங்க….விளுந்தடிச்சு எளுதிப் போட்டேன் சார்..பாவிப் பசங்க கொத்தா சந்தா பொஸ்தகம், விளம்பர கூப்பன் எல்லாம் எணச்சு பெரிய கட்டு ஒண்ணை அனுப்பி வச்சானுவ.. ஆத்தாடி நா எங்க போக இதுக்கெல்லாம் அலையன்னு, இருபது ரூவா கடன் வாங்கி அடுத்த தபாலில் சனியன் பூராத்தையும் அவனுக்கே திருப்பி அனுப்பிச்சு, மவராசா என் படைப்பு எதையும் நீ போடவும் வேணா, நா ஆடவும் வேணான்னு முளுகித் தொலச்சேன்..”

அவரோட கோபமும், வட்டார மொழியும், அவரது வெகுளித் தனமும் எனது நெஞ்சை நிறைத்தது…தேடித் தேடி சந்தித்துக் கொண்டிருந்தேன் அவரை.

ஒரு வாரம் அமுதசுரபியைக் கொண்டு போய் அவரிடம் காட்டினேன்…பவழ வண்ணன் ஒங்க கவிதைதானே இது, அழகா வந்திருக்கே என்றேன்..

அசரவே செய்யாமல் வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு உதட்டைப் பிதுக்கினார்: “என்னோடது இல்ல சார்…எங்கேயாவது கவியரங்கம் போய்ப் படிச்சுட்டு வாரோம்ல, நம்ம புனைபெயர் கேட்டுக்கிட்டு அதையே அவனுகளும் வச்சிக்கிறானுவ .ஆனா, கவிதையத் திருடுறதுக்கு, புனை பெயர் திருடுறது ஒண்ணும் மோசமில்ல..”

அடுத்த முறை பார்க்கையில்,இதப் பாருங்களேன்..திருமண வாள்த்து..நண்பரோட தங்கச்சிக்காக எளுதினது..என்று காலண்டர் தாளின் பின்புறத்தில் எழுதியிருந்த கவிதையைக் காட்டினார்.

சொக்கலிங் கப்பேர் கொண்ட என்று அறுசீர் விருத்தத்தில் தொடங்கி அதில் சொற்கள் பலவும் முழுதாய் ஒரு சீரில் படியாததில் தோற்று, வேறு என்று அடைப்புக் குறி போட்டு எண் சீருக்கு மாறி முடித்திருந்தார். காரிகை, கண்ணாளன் போன்ற சொல் பிரயோகம் எப்படி என்று பெருமிதத்தோடு கேட்டு அவராகவே புன்னகை பூத்து நின்றார். வாசித்துத் தந்த மடல் என்ற வாக்கியத்தை எனது விரலால் தடவிய போது, அவர் கண்களில் நீர்த் துளி பூத்ததைக் கவனித்து அதிர்ந்து போனேன்..வண்ணக் காகிதத்தில் அச்சிட்டு மண்டபத்தில் எல்லோருக்கும் வழங்கலாம்னு ஆச இருக்கு… ஆனா, காசில்ல. ஒரே காபி மட்டும் ரெடி பண்ணி – நம்ம கையெளுத்துதான் அச்சு மாறித் தான இருக்குமே, பிரேம் போட்டுக் கொடுத்திரலாம்னு இருக்கேன்..என்றார்.

எனக்கு என்னவோ, காதல் கிழத்தியவள் கொஞ்சு மொழி பேசுபவள் என்று அவர் மணப் பெண் பற்றி விவரித்ததில் அவரது ஏக்கம் கலந்திருக்குமோ என்று பட்டது. கேட்கத் துணிவின்றி விட்டு விட்டேன். அன்றைக்கு வழக்கமாக தேநீர் அருந்துபவர், வேண்டாம் சார் என்று மறுத்துக் கொண்டது அவரது பொருளாதாரத்தின் சுய வெறுப்பில் இருந்து அப்படி நடந்து கொள்கிறார் என்று தோன்றியது. ஆள் ஏகத்திற்கு மெலிந்திருந்தார்.

இளங்கலை பொருளாதாரம் என்று அவரது நோட்டுப் புத்தகத்தின் மேலட்டையில் எழுதியிருப்பார். ஆனால் வேலை எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்பதை நேரடியாக அவர் ஒருபோதும் சொன்னதுமில்லை, நானும் அது குறித்துக் கேட்டுக் கொண்டதுமில்லை.

அடுத்த வாரம் பார்க்கும் போது, அம்புலி மாமா இதழின் புகைப்பட வாக்கிய போட்டிக்கு எழுதியதைக் காட்டினார்.

“மொதப் படம் ஆனை மேல ஆள் உக்காந்து போவாங்க சார்…பக்கத்துல உள்ளதுல விநாயகப் பெருமான் படம்..நா எப்படி யோசிச்சுப் போட்டேன் பாருங்கள், துதிக்கை யானை மீது வலம், துதித்து வலம் வர யானை முகம்…எப்படிங்க சார், நல்லாயிருக்கா, தேர்வானா, அய்ம்பது ரூவா வரும் சார்..”

எனக்கு அவரது ஜீவிதத்தின் தட்டு தாழ்ந்து கொண்டே வருவது வலித்தது. அடுத்த மூன்று வாரங்களுக்கு ஆள் எங்கும் தட்டுப் படவில்லை. நான் கோவையில் வேலை கிடைத்துப் போகவும், சென்னை வருவது அரிதாகிப் போனது… பவழவண்ணன் விலாசம் இருந்தது, ஆனால் கடிதம் எழுதத் தயக்கமாக இருந்தது…

ஆனால் அவரிடம் இருந்து கடிதம் வந்தது…மிகவும் வியப்பாகிப் போனது எனக்கு. எப்படியோ நண்பர்கள் மூலம் மிகவும் முயற்சி எடுத்து எனது முகவரியைப் பிடித்திருக்கிறார் மனுஷன். கண்ணீர் மல்க இருந்தது அவரது உணர்ச்சி மடல். உடனே அவரைப் போய்ப் பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றியது..

அடுத்த வாரமே சனிக்கிழமை புறப்பட்டுப் போனேன். மிகவும் சோர்ந்தும், முகம் வாடியும் இருந்தார். பதினைந்து நாளாகி இருக்கும் போலிருந்தது முகத்தை மழித்து. இலேசாக இருமினார். வீட்டில் அவரது அம்மா மட்டும் இருந்தார். தெரிந்தது மாதிரி உடனே காப்பி கலந்து கொண்டு வந்து கொடுத்தார்.

“…என்னவோ தம்பி, ஒரு வேல கிடைக்கக் கூடாதா எம்மவனுக்கு.. நாலு ஆளு நாலு பேச்சு சொல்லத் தான் செய்வாங்க.. அதுக்குப் பாத்தா ஆகுமா.. எல்லாத்தையும் மனசுக்குள்ள போட்டுப் பொதச்சுக்குறான்.. கதவச் சாத்தி வச்சிக்கிட்டு எளுதித் தள்றான்..ஏன்பா.. இதெல்லாம் பொஸ்தவமாப் போட நெறைய காசாகுமா.. விக்கிறது கஸ்டம்கிறாங்க.. அது வேற பெரிய மனக் கொற அவனுக்கு..”

பவழவண்ணன் வேண்டாம், அதெல்லாம் சொல்ல வேண்டாம் என்று சைகையால் தடுத்துக் கொண்டிருந்தார். நான் எதுவும் பட்டுக் கொள்ளாமல் புறப்பட்டேன். மறுபடியும் கோவைக்குத் திரும்பியதும் பவழவண்ணனை முற்றிலும் மறந்துவிட்டிருந்தேன்….இப்போது எல்லாம் முடிந்து போய்விட்டது.

பவழவண்ணன் இறுதி யாத்திரைக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார். எனது கேவல்களை அடக்கிக் கொள்ள ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தேன். பவழவண்ணன் புகை பிடித்தலுக்கு எதிரான வாசகப் போட்டிக்கு ஒரு கவிதை வரி எழுதிப் போட்டது நினைவுக்கு வந்தது: நச்சுக் காற்றில் கரைய விடாதே உனது நாளைய வாழ்வை…

அருகில் இருக்கும் சுடுகாடு நோக்கி நகர்ந்த ஊர்வலத்தின் பின்னே நடந்தேன். அந்தப் பெண்ணும் வந்து சேர்ந்த போது தான் தெரிந்தது, பவழவண்ணன் சகோதரி அது என்று.

நான் தான் சார் உங்களுக்குக் கடிதம் போட்டது..மணிமேகலை என்று அறிமுகம் செய்தவாறு அருகே நடக்கத் தொடங்கினாள் அவள். “மத்த எல்லாரையும் விட உங்க மேல அண்ணனுக்கு ரொம்பவும் உயிர்” என்றாள்.

“எனக்கும் அப்படித் தான் அவர் மேல் அத்தனை பிரியம்” என்றேன்.

“அப்ப ஏன் சார் நீங்களும் அவர மத்தவங்க மாதிரியே நடத்தினீங்க..” என்றாள்.

அந்த வாக்கியத்தின் சூடு தாங்காமலும், புரியாமலும் திணறினேன் நான். தனது தோளில் இருந்த பையைக் காட்டினாள் அவள். பை முழுக்க பவழவண்ணனின் கவிதை நோட்டுப் புத்தகங்கள், தனித் தனி தாள்களில் கவிதைகள் நிரம்பி இருந்தன.

“எங்க அண்ணன் பாவம், தான் ஒரு பெரிய கவின்னு மனதார நம்பிக் கொண்டிருந்தார்..தனது கவிதைகள் கால காலத்திற்கும் சாகா வரம் பெற்றவை..வேறொருவர் எழுத இயலாதவை. என்று தனக்குள் கோட்டை கட்டி இருந்தார்..”

அவளது பேச்சுத் தமிழ் வேறு தளத்தில் மிதப்பதை அப்போது தான் கவனித்தேன்..

“தெரியும்..ஓர் அப்பாவியான மனிதர் அவர்.எளிதில் நொறுங்கி விடுவார் என்றுதான் அவரோடு பெரிய விவாதம் எல்லாம் செய்யாம அவரப் பாராட்டிக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பேன்..” என்றேன்..

“சரியில்லைங்க அது தவறு…தன்னை உண்மையா மதித்துப் பேசுகிற ஒரு மனிதரிடம் அவரைக் குறித்த அளவு கடந்த சுய மதிப்பீடு இருப்பதை எப்படி நீங்களும் வளர்த்துவிடப் போயிற்று?” என்ற அவளது அதிரடி கேள்வியைத் தவிர்த்து விட முயன்றேன். அவளோ அடுத்தடுத்து கேள்விகளால் என்னைத் திக்கு முக்காட வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“தனது திறமைகளை, மிதமிஞ்சிய ஆற்றல்களை படைப்புலகம் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்ற கவலை தான் அவரை மிகவும் வாட்டி எடுத்துக் கொண்டிருந்தது…ஆனால் அவரது நண்பர்கள் வட்டமோ அவரது அறியாமையை ரசித்துக் கொண்டிருந்திருக்கிறது.. எங்க அண்ணன் அன்பின் மறு உருவம்…எந்த எதிர்பார்ப்புமற்ற பாசத்தை ஒரே ஒரு சந்திப்பில் அறிமுகமான மனிதர்களிடமும் பொழியும் பெரிய உள்ளம் அவனது. அவனை அவனது கவிதையை வைத்து நான் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது….அவனது அன்பு ஆகப் பெரும் படைப்பாளியின் ஆளுமையைக் காட்டிலும் மகத்தானது… “

எப்போது சுடுகாடு வந்தது என்று கூடக் கவனித்திருக்கவில்லை நான்… இறுதிச் சடங்குகள் வேக வேகமாக நடந்துகொண்டிருந்தது. என்னிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த மணிமேகலை சடாரென்று தகன மேடை ஏறி அண்ணனின் முகத்தருகே நின்று கடைசி பார்வை பார்த்துக் கொண்டாள்.

‘முன்னை விதிப்பயனோ…கண்ணே’ என்று சேகண்டி ஒலிப்பவன் பெருங்குரலெடுத்தான். வீட்டுப் பெரியவர் எங்கிருந்தோ, வெட்டியானைப் பார்த்து ஏம்பா ஒடம் பால் சொல்ல மாட்டியா… என்று கத்தினார். சொல்லிட்டேங்கையா..ஏம்பா மொகமொழி பார்த்துக்க. உடம் பால், உடம் பால்…என்று குரல் கொடுத்தான்.

பவழவண்ணனின் தந்தை கதறிக் கதறி அழுதபடி தண்ணீர் நிரம்பிய பானையைத் தோளில் சுமந்தபடி வலம் வந்தார். அவர் பின்னால் கத்தியோடு வந்த ஆள் அந்தப் பானையில் மூன்றாவது ஓட்டை போடவும் பெருகிய கண்ணீரை மறைக்க முடியவில்லை… பவழவண்ணன் முகத்தை அருகே சென்று பார்க்கத் துடித்தேன்.. மணிமேகலை பையிலிருந்து அத்தனை காகிதங்களையும், நோட்டுப் புத்தகங்களையும் வெளியே எடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். என் பக்கம் ஒரு பார்வை பார்த்தாள்…தந்தை தனது மகன் சிதைக்குக் கொள்ளி வைக்கவும், நான் எதிர்பாராத நேரத்தில் சட்டென்று கையிலிருந்தவற்றை அப்படியே பவழவண்ணன் மீது பரவிக் கொண்டிருந்த நெருப்புக்குத் தீனி ஆக்கினாள் மணிமேகலை.

நான் கேட்காமலே என்னிடம் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்: “எங்க அண்ணன் இருக்கப்ப அவர் பட்டது போதும்…தவறிக் கூட அவரது மறைவுக்குப் பிறகு அவரது கவிதைகளை வைத்து யாரும் அவரை அவமதிப்பதை நான் அனுமதிக்க முடியாது..” என்று வெடித்தழத் தொடங்கினாள்.

சீறிச் சீறி அலை பாய்ந்து கொண்டிருந்த பெருந் தீ என்னை மாறி மாறி கன்னத்தில் அறைந்தது மாதிரி இருந்தது.

*******************

நன்றி: நவீன விருட்சம்

February 6, 2015
சிரிப்பழகி

–றியாஸ் முஹமட்.

“என்ன அப்படி பார்க்கிறீங்க, சும்மா?”

“பார்த்தேன்.. ஏன் பார்க்கக் கூடாதோ..?”

“இல்ல அப்படி என்னதான் இருக்கு எங்கிட்ட பார்க்க?” சிரிப்புடன் கேட்டேன்.

“உங்கிட்ட என்னடா இல்ல?”

அழகன்டா நீ, மனசிலே ‘மின்னல்’ அடித்தது ஒரு பெண் அழகு என்று சொன்னதும். யாரு இவள் முதல் பேச்சிலேயே ‘டா’ போடுகிறாள்? எல்லோரிடமும் சகஜமாகப் பேசுகிறாள் கெட்டிக்காரியும் கூட. சிரிக்கவே பிறந்தவள் மாதிரி. வகுப்பில் அடிக்கடி என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பது எனக்கு பிடித்தும் பிடிக்காதது போல காட்டிக் கொண்டேன். நண்பர்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?

ஒரு நாள் கேட்டு விட்டேன் “இப்படி அடிக்கடி பார்க்காதீங்க வகுப்பில் மற்றவங்க தப்பாக நினைக்கப் போறாங்க”

சொன்னதுதான் தாமதம் அவள் முகம் என்னவோ போல் ஆகி சிவந்த விட்டது…அட, சே’.. ஏன்டா இப்படிக் கேட்டேன் பாவம்…. எனக்கோ இருப்பு கொள்ள வில்லை. அன்றிலிருந்து அவள் அதிகம் பார்ப்பதில்லை எப்போதாவது ஒரு முறை பார்ப்பாள் அதுவும் முறைத்து. அவள் சும்மா பார்ப்பதை விட முறைத்து பார்ப்பது பிடித்திருந்தது பல மாதங்களாக அவள் முறைப்பு பார்வையிலேயே பல வகுப்புகள் கழிந்தது.

அன்று ஒரு நாள் சரியான மழை, யாருமே இன்று பின்னேர வகுப்புக்கு வரமாட்டார்கள் என்று நினைத்தவாறே என் சைக்கிளை ‘சன்ரைஷ்’ டியூட்டரியின் பக்கமாக மிதித்தேன். அங்கே மழைத்தூறலில் குடையுடன் அவசர அவசரமாக ஒரு உருவம் நடந்து செல்கிறது. யாராக இருக்கும் நெருங்கும் போதே தெரிந்து விட்டது அதே சிரிப்பழகி என்று…

சவனாட்டு சந்தியின் ரயில்வே கடவையை கடக்கும் முன்பே அவளை விரட்டி மடக்கி பிடித்து விட வேண்டும் என்ற ஆசை பேராசையாக மாற பறந்தது என் சைக்கிள்….என்னைக் கண்டதும் அவள் முகத்தில் குட்டி சந்தோசம், ஆனாலும் காட்டிக் கொள்ளவே மாட்டாள். கஷ்டப்பட்டு சிரிப்பை அடக்குகிறாள் என்று மட்டும் லேசாக புரிந்தது. ஹுதா பள்ளி ரோட்டில் வடிந்தோட வழியில்லாது சிதறிக்கிடக்கும் தண்ணீரை அவள் கடந்து செல்லும் அழகோ அழகு எத்தனைபேர் போனாலும் நம்ம பிகரை பார்ப்பது அது ஒரு தனி சுகம்தானே!

அன்று வகுப்பில் யாருமேயில்லை எங்கள் இருவரையும் தவிர வெள்ளம் ‘சன்ரைஷ்’ டியூட்டரியின் உள்ளே வரட்டுமா என்று அனுமதி கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. நாங்களும் மழையில் உள்ளே இருக்கவும் முடியாது வெளியே போகவும் முடியாது அவதிப்படுவதும் இருவருக்குமே நன்கு புரிந்தது. எப்படியாவது பேச மாட்டாளா என் மனம் ஏங்கித்தவித்தது.

ஒருவாறு சுதாகரித்துக் கொண்டு பேசினேன், “என்ன.. உங்கள் நண்பிகள் வரவில்லையா? ”

“மழையால கூட்டப் போக வில்லை அப்படியே வந்து விட்டேன்..”

ஓஓ..மழையும் பாராது படிப்பில் இவ்வளவு அக்கறையோ? இல்ல என்னை பார்க்கத்தான்…..

“உங்கள் நண்பர்கள் யாரும் வரல..?” அவள் கேள்வி என் எண்ணத்தை திருப்பியது.

“இல்ல நானும் அப்படியே வந்து விட்டேன், யாரையும் கூட்ட போகல குடையைக் கூட எடுக்கல பாருங்களேன்” … ஒரு சிரிப்பு. ஆனாலும் ரொம்ப ஓவராக பேசிவிடக் கூடாதென மனதிற்குள் சொல்லிக் கொண்டேன்…ஒருவேளை இவளும் நம்மைப்போல் நினைத்து விட்டாள் அவளைப் பார்க்க வந்தேன் என்று..சேசே.. அப்படி நினைக்கமாட்டாள் நினைத்தாலும் அதுதானே உண்மை கிளாஸ் கட் அடிக்காம வாரதே அவளுக்காக தானே என்னையே சமாதானப்படுத்தினேன்.

விடுபட்ட பாடங்களை எழுதிக் கொண்டிருந்தாள். தூரத்திலிருந்த என் கண்களுக்கு விருந்து படைத்துக் கொண்டிருந்தது அவள் எழுத்து. உடல் சிலிர்த்து, அந்த மழையிலும் வியர்த்ததே என் கழுத்து! மழை சற்று ஓய்ந்து விட காற்று வீசியது டியூட்டரி கதவை இரண்டு குடைகள் முட்டியது.

வருவது என் நண்பர்களாகவோ இல்ல அவள் நண்பிகளாகவோ இருக்கக் கூடாது உள் மனதில் பிராத்தித்தவனாக யாரோ மழைக்கு ஒதுங்குகிறார்கள் என்று நினைத்தேன். இல்ல அவர்கள் எங்களை நோக்கிதான் வருகிறார்கள் எனத் தெரிந்தது. அங்கே, மழையில் நனைந்த தும்பிகளாக அவளின் நண்பிகள்குடையை மடக்கியவாறே உள்ளே நுழைந்தார்கள்…

பெரும் ஏக்கத்தோடு படபடத்து ஓய்ந்தது எங்கள் இருவரின் விழிகள் …

இங்கு விழியின் வலிகளும் வரங்கள் அல்லவா…!!

றியாஸ் முஹமட்
கத்தார்
Picture Source:
http://www.merlinsilk.com/2011/04/23/men-crying-in-public/
http://sarahflanigan.com/category/faith/

February 6, 2015
கோவலன் கதைப்பாடலில் சிலம்பின் செல்வாக்கு

முனைவர் சி.சேதுராமன்

ஒரு காலத்தில் தோன்றி சிறப்புடன் விளங்கிய இலக்கியமானது காலங்கள் பல கடந்தாலும் பிற்காலத்தில் எழுந்த இலக்கியங்களிலும் பெரும்தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். எல்லா இலக்கியங்களும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை. ஒரு சில இலக்கியங்களே இத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் இலக்கியங்களாக விளங்குகின்றன. அவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய இலக்கியங்களுள் சிலப்பதிகாரம் முதன்மையான இடத்தை வகிக்கின்றது.

கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட இக்காப்பியம் ஏனைய காப்பிய நூல்கள் போன்று அரசனையோ தெய்வங்களையோ பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டிருக்காமல் கோவலன் – கண்ணகி என்ற குடிமக்களைப் பாட்டுடைத் தலைவர்களாகக் கொண்டிலங்குகின்றது. இதனால், இச்சிலப்பதிகாரத்தைக் குடிமக்கள் காப்பியம் என்று கூறுவர். காப்பியங்களுக்கான இலக்கண அமைப்பு பொருந்துமாறு இயற்றப்பட்ட காப்பியமாகச் சிலப்பதிகாரம் விளங்குகின்றது. காவிரி, வைகை, முதலான ஆறுகளும் புகார், உறந்தை, மதுரை, வஞ்சி முதலான நகரங்களும், குரவைக் கூத்து, சாக்கைக் கூத்து உள்ளிட்ட கூத்துகளும், திருமால், சிவன், இந்திரன், முருகன் உள்ளிட்ட கடவுளர்களும், அடர்ந்து வளர்ந்த பெருங்காடுகளும் இந்நூலில் நன்கு வருணிக்கப்பட்டுள்ளன.

அக்காலத் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை முறை குறித்த செய்திகள் இதில் பெருமளவில் இடம் பெற்றுள்ளன. சிலப்பதிகாரப் பதிகம் இதனை உரையிடையிட்ட பாட்டுடைச் செய்யுள் எனக் குறிப்பிடுகின்றது. இடையிடையே உரைகளும் வரிப்பாட்டுகளும் கலந்து வந்துள்ளன. பொருட்செறிவு, தெளிவான இனிய எளிய நடையுடன், அணிகள் பல பொதிந்த தமிழின் வளமான நூலாகும். இறையனார் களவியல் உரைகாரர், இளம்பூரனார் போன்ற உரையாசிரியர்களால் அதிகளவில் மேற்கோளாக எடுத்தாளப்பட்ட பெருமை உடையதாகச் சிலப்பதிகாரம் திகழ்கிறது. தமிழறிஞர்களால் மிகுதியாக ஆய்வுக்கு உட்பட்ட நூலும் இதுவேயாகும். சிலப்பதிகாரம், நூல் முகத்தில் உரைப் பாட்டினையும், கானல்வரி, வேட்டுவவரி, ஆற்றுவரி, ஊசல்வரி, கண்புவரி என்னும் இசைப்பாட்டுகளும் நிறைந்தது புகார் காண்டம், மதுரைக் காண்டம் மற்றும் வஞ்சிக் காண்டம் எனும் உட்பகுப்புகளால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முப்பது காதைகளைக் கொண்டது. இச்சிலப்பதிகாரம் பல்வேறு இலக்கியங்களில் பல நிலைகளில் செல்வாக்குப் பெற்றதாக விளங்குகின்றது. இலக்கியங்கள் மட்டுமல்லாது நாட்டுப்புற இலக்கியமான கதைப்பாடலிலும் இச்சிலப்பதிகாரத்தின் செல்வாக்கு மிகுந்து காணப்படுகிறது.

கோவலன் கதை – நூல் அறிமுகம்

இது பெரிய எழுத்துக் கோவிலன் கதை என்றும் கோவலன் கதை என்றும் வழங்கப்படுகிறது. இக்கோவிலன் கதையைப் புகழேந்திப் புலவர் என்பர் எழுதியுள்ளார். இவரைப் பற்றிய செய்திகள் கிடைத்ததில், நளவெண்பாவை இயற்றிய புகழேந்திப் புலவரும் கோவலன் கதையை எழுதிய புகழேந்திப் புலவரும் ஒருவரல்லர். நாட்டுப்புற மக்களிடையே காணப்பட்ட கோவிலன் கதையை அப்படியே மக்கள் விரும்பும் வண்ணம் இசையுடன் கூடிய கதைப்பாடலாகப் புகழேந்திப் புலவர் இயற்றியுள்ளார்.

புகழ்பெற்ற புலவர் புகழேந்தியாரின் பெயரில் எழுதினால் அனைவரும் விரும்பி நூலினைப் பயில்வர் என்ற காரணத்தாலோ அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணத்தினாலோ இந்நூலின் ஆசிரியர் தமது உண்மையான பெயரினைக் குறிப்பிடாது புகழேந்திப் புலவரின் பெயரினைக் குறிப்பிட்டு எழுதியுள்ளார். இந்நூலில் எவ்விடத்திலும் இதனை இயற்றிய புலவரின் பெயர் காணப்படாதது நோக்கத்தக்கது. நாட்டுப்புற உடுக்கடிக் கதைப்பாடல் அமைப்பிலேயே இக்கதை ஆசிரியரால் கூறப்படுகின்றது. இந்நூலினை பி.இரத்தின நாயகர் அண்ட் சன்ஸ் அவர்களால், மின்ட் போஸ்ட், சென்னை – 1 என்ற முகவரியிலிருந்து வெளியிடப்பட்டுள்ளது. வெளியிடப்பட்ட ஆண்டு குறிக்கப்படவில்லை. இந்நூலினை திருமகள் அச்சகத்தார், (சென்னை-1) வாங்கி அதே போன்று 1980-ஆம் ஆண்டு நூலாக வெளியிட்டுள்ளனர். கோவலன் கதை என்ற தலைப்பில் சகுந்தலை நிலையத்தார் மண்ணடி, சென்னை-1 என்ற முகவரியிலிருந்து இரண்டாம் பதிப்பாக ஆகஸ்ட்-2007ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டுள்ளனர்.

கோவலன் கதை நூலமைப்பு

கோவலன் கதை நூலானது சிலப்பதிகார நூலைப் போன்று அமையவில்லை. இதில் பதிகம் என்ற பகுதி காணப்படவில்லை. நாட்டுப்புறக் கதைப் பாடலைப் போன்று,

“முந்தி முந்தி விநாயகனே முக்கணனார் தம் மகனே

ஐந்து கரத்தோனே அருளுமையாள் புத்திரனே

விக்கின விநாயகனே வெண்ணெயுண்டோன் தன் மருகா

முக்கணனார் பெற்றெடுத்த மூஷிக வாகனனே

வெட்பாலைக் குள்ளிருக்குஞ் சப்பாணிப் பிள்ளையாரே

சப்பாணிப் பிள்ளையாரே பொற்பாதம் நான் மறவேன்

கோவலனார் தம் கதையைக் குவலயத்தில் நான்பாட

வின்னங்கள் வாராமல் விநாயகனே முன்னடவாய்!”

என்று தொடங்கி சுப்பிரமணியர் துதி, சொக்கநாதர் துதி, திருமால் துதி, சரஸ்வதியம்மன் துதி ஆகிய கடவுளர்களின் துதியானது இடம்பெற்றுள்ளது. அதன் பின்னர் புலவர் நேரடியாகவே கதையின் வரலாறு என்று கதையைக் கூறத் தொடங்குகின்றார்.

     சிலப்பதிகாரத்தில் கடவுள் வாழ்த்தாக அமையவில்லை. மாறாக,

    “திங்களைப் போற்றுதும் திங்களைப் போற்றுதும்

    கொங்கலர்த்தார்ச் சென்னி குளிர்வெண் குடைபோன்றிவ்

    வங்கண் உலகுஅளித்த லான்.

    ஞாயிறு போற்றுதும் ஞாயிறு போற்றுதும்

     காவிரி நாடன் திகிரிபோல் பொற்கோட்டு

    மேரு வலம்திரி தலான்.

     மாமழை போற்றுதும் மாமழை போற்றுதும்

     நாமநீர் வேலி உலகிற்கு அவனளிபோல்

     மேநின்று தாஞ்சுரத்த லான்.

     பூம்புகார் போற்றுதும் பூம்புகார் போற்றுதும்

     வீங்குநீர் வேலி உலகிற்கு அவன்குலத்தொடு

     ஓங்கிப் பரந்துஒழுக லான்”

என்று இயற்கை வாழ்த்தாகத் தொடங்குகின்றது,

     மங்கல வாழ்த்துப் பாடலில் கோவலன் கண்ணகி திருமண நிகழ்விலிருந்து சிலப்பதிகாரத்தின் கதையானது தொடங்குகின்றது. ஆனால் கோவிலன் கதையானது கண்ணகி, கோவலன், மாதவி, வசந்தமாலை உள்ளிடோரின் முற்பிறப்பு வரலாற்றைக் கூறுவதிலிருந்து தொடங்குகிறது. சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலன், கண்ணகி ஆகியோரின் முற்பிறப்பு வரலாறு மதுரைக் காண்டத்தில் கட்டுரைகாதையில் கூறப்படுகின்றது.

     கோவிலன் கதையானது கதையின் வரலாற்றில் தொடங்கி கண்ணகியம்மன் திருவொற்றியூருக்கு வருதல் வரையில் நிறைவுறுகிறது. சிலம்பினைப் போன்று இக்கதையில் கண்ணகி தெய்வமான பின்பே கதைநிறைவுறுவது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஊழ்வினை

காலங் காலமாக மக்களிடையே நிலவி வரும் விதிக் கொள்கையானது சிலப்பதிகாரத்தின் முக்கிய நோக்கங்களுள் ஒன்றாக விளங்குகின்றது. ஊழ்வினையானது தொடர்ந்து வந்து ஒருவரைப் பற்றும். இதனை,

“ஊழ்வினை யுருத்துவந் தூட்டும் என்பதூஉம்”

என்று சிலப்பதிகாரம் எடுத்துரைக்கின்றது. சிலம்பின் இவ்வூழ்வினைக் கொள்கையானது அதன் பின்வந்த அனைத்து இலக்கியங்களிலும் பெருந்தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி அவ்விலக்கியங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது.

     கோவிலன் கதைப் பாடலில் இவ்வூழ்க் கொள்கையானது கதையின் தொடக்கத்திலேயே இடம்பெற்றுள்ளது. கதையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் இக்கொள்கையானது ஆசிரியரால் வலியுறுத்தப்படுகின்றது. சிலப்பதிகார ஆசிரியர் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியினைக் குறிப்பிடும்போதும் இவ்வூழ்வினையை வலியுறுத்திக் கூறிக் கொண்டே செல்வார் அதுபோன்றே புகழேந்திப் புலவரும் இவ்வூழ்வினையை வலியுறுத்துகிறார்.

     மாதகியை நாட்டியமாட அழைத்தல் வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகிறான் கோவலன். மாதகி நாட்டியத்தை வைக்கவில்லையெனில் நான் இறந்து விடுவேன் என்று கூறுகின்றான். அதனைக் கேட்ட அவனது தந்தை முத்துச் செட்டி,

     “அப்போது முத்துச் செட்டி அழகு துரை மன்னவனும்

      எண்ணாது மெண்ணுகிறான் எண்ணி மனங்குன்றுகிறான்

      சாதகமும் பொய்க்காது தலைவிதியுந் தப்பாது

      பன்னிரண்டு பிராயத்தில் பைங்கொடி மாதகியாள்

      மாதகி யண்டையிந்த மன்னவன் போவானென்று

      சாதகமும் உரைத்தது சரியாக ஆச்சுதுகாண்” (கோவிலன்கதை, ப., 17)

என்று நினைக்கின்றான். ஊழ்வினையின் வலிமையை கோவலனின் தந்தைவழி புலவர் எடுத்துரைக்கின்றார். காமதேனு இட்ட சாபவிதியின்படி கோவலன் 16 வயதில் இறக்க வேண்டும் என்ற ஊழ்வினை விரட்ட கோவலன் கண்ணகியுடன் மதுரை செல்கிறான்.

     கண்ணகியின் காற்சிலம்பு புலம்பியதைக் கண்ணகி கோவலனிடம் கூறி மதுரைக்குப் போக வேண்டாம் என்று தடுக்கிறாள். ஆனால் கோவலன் அதனைக் கேளாமல்,

     “செத்தாலும் தென்மதுரை சிலம்பு விற்றால் தென்மதுரை

      அள்ள வேணுந் திருட வேணும் மணிமதுரைச் சீமையிலே

      என் சிலம்பை விற்றாலே யெனக்குப் பகைவருமோ?” (ப., 54)

என்று கேட்டு மதுரைக்குக் கண்ணகியுடன் செல்கின்றான். எவ்வாறு சிலம்பில் ஊழ்வினை உறுத்தூட்ட கோவலன் சென்றானோ அதேபோன்று இக்கோவிலன் கதையிலும் ஊழ்வினை அவனை அத்துக் கொண்டு மதுரைக்கு ஏகுகின்றது.

பின்னால் நடக்கப் போவதை முன்னரே கூறுதல்

     கோவலன் மதுரையில் இறக்கப் போகின்றான் என்பதை இளங்கோவடிகள் பல்வேறுவிதமான நிகழ்வுகள் வழி எடுத்துரைப்பார். கண்ணகியின் கண்கள் துடிப்பது, கண்ணகி கனவு காண்பது, வையை ஆறானது கோவலனையும் கண்ணகியையும் பார்த்து இருவருக்கும் துன்பம் நேரப் போவதைச் சகிக்க முடியாமல் தனது முகத்தை பூக்களாலும் தழைகளாலும் மூடிக்கொண்டு போவதாகவும், மதுரையின் மதில்ச் சுவரின் மீதிருந்த கொடிகள் கோவலனையும் கண்ணகியையும் பார்த்து மதுரைக்கு வாராதீர்கள் என்று கூறுவதைப் போன்று காற்றில் அசைந்ததாகவும், கண்ணகி கோவலனுக்கு மாதரிவீட்டில் உணவு சமைத்துப் பரிமாறுவதற்காக மெழுகியபோது கோவலனுக்கும் கண்ணகிக்கும் நேரப் போகும் துயரத்தை உணர்ந்து மண்மகள் மயங்கிப் போய்விட்டதாகவும் அவளின் மயக்கத்தைத் தெளிவிப்பவள் போன்று கண்ணகி நீர் தெளித்து மெழுகினாள் என்றும், கோப்பெருந்தேவியின் கனவும் என்று பல்வேறு சம்பவங்கள் கோவலன் இறப்பையும் கண்ணகியின் துன்பத்தையும் முன்னரே எடுத்துக் கூறுவதாக இளங்கோவடிகளால் சிலப்பதிகாரத்தில் எடுத்துரைக்கப் பெற்றுள்ளது.

இளங்கோவடிகள் பின்பற்றிய இதே போன்று கோவலன் இறக்கப் போகிறான் என்பதை பலரின் வாயிலாகவும் எடுத்துக் கூறுகிறார். கண்ணகி சிலம்பைக் கழற்ற முனையும்போது அச்சிலம்பானது புலம்பி கோவலன் மதுரையில் இறக்கப் போகிறான். என்று கூறுகிறது. அதனை ஏற்காத கோவலன் மீறிச் செல்கிறான்.

அவ்வாறு மதுரையை நெருங்குகின்றபோது எதிரில் தென்பட்ட ஊர்களைப் பற்றிக் கோவலன் கண்ணகிக்குக் கூறிக் கொண்டே வருகின்றான். அப்போது வழியில் இருந்த விநாயகரை வழிபட்டு, கோவலனார் எந்தவிதமான துன்பமும் இன்றி சிலம்பு விற்று வருவாரா? என்று ஆரூடம் கேட்கிறாள் கண்ணகி. முதலில் வாய்திறக்க மறுக்கும் விநாயகர் பின்னர்,

“இந்தப் பயணம் எழில் மதுரை போவாரானால்

மாண்டு மடிந்திடுவார் வரப்போறதில்லை யென்றார்

துரும்பெடுத்து மேற்போடுந் துன்மார்க்க மதுரையது

கொடியெடுத்து மேற்போடுங் கொடிதான தென்மதுரை

இந்த மதுரை தமக்கு இவர் போனால் பெண்ணரசே

திரும்பி வரப்போவறதில்லை தேன்மொழியே உன்புருஷன்

பாவி தட்டான் தாயாதி பாண்டியனோ பங்காளி

மூத்த தமயனவன் தமுதற்றமையன் பிள்ளையென்று

ஒப்பாரி கொண்டு உறவு சொல்லித் தானழைப்பான்

வாத்திரயாரடித்ததனால் வனம் போனபிள்ளையென்று

செப்பியழைத்துச் சிலம்பு தன்னைப் பறித்துக்

கட்டினகட்டோட கச்சேரி கொண்டு போவான்

நீதிகேளாப் பாண்டியர்கள் நிற்கத் தலைவெட்டி வைப்பார்

பழிகார மதுரை தேடி பட்டணத்தார் போனாலே

இறந்து மடிந்திடுவார் இனித்திரும்பப் போவதில்லை

பின்னேவருங் காரியத்தை முன்னே நான் சொல்லிவிட்டேன்”

என்று விநாயகர் எடுத்துக் கூறியதைக் கண்ணகி கூறினாள். ஆனால்      அதனைக் கோவலன் ஏற்காது பிடிவாதமாக மதுரையை நோக்கி நடந்தான்.

அதேபோன்று மதுரையில் சிலம்பினை விற்கும்போது சிந்தாமணி என்ற தாசியானவள் கோவலனைத் தடுத்து அவனுக்கு வேண்டிய செல்வத்தைத் தருவதாகக் கூறி நீ உனது அரண்மனைக்குப் போ என்று கூறித் தடுக்கிறாள். அதற்குக் கோவலன்,

     “தாசியவள் நீ கொடுக்க தனவணிகன் வாங்குவேனோ

      ஆர்போட வேணுமோ அவர்களதைப் போர்க்க வேணும்

அவளரண்மனையை விட்டு ஆணழகர் வாராரே” (ப., 59)

என்று கூறிவிட்டு சிலம்பினை விற்க அரசவீதிக்கு வருகின்றான். அப்போது அரசியானவள் அவனை அழைத்து அந்தச் சிலம்பினைக் கையில் எடுத்துப் பார்த்து,

“தவமாய்த் தவமிருந்து தையலரைப் பெற்றெடுத்தேன்

வரமாய் வரமிருந்து வைகையிலே ஒப்படைத்தேன்

அன்று கண்டேன் மகளை இன்று கண்டேன் சிலம்பை

என்று அழுது புலம்புகிறாள் ஆரணங்கு ராசகன்னி

கோவலரைத்தான் பார்த்து கொம்பனையாளேது சொல்வாள்

பாம்பெடுத்து மேற்போடும் பழிகாரத் தென்மதுரை

இந்த மதுரையிலே இறந்து போகநாளாச்சே

ஆனையின் மேல் திரவியத்தை அனுப்புகிறேனும்மனைக்கு

அத்தையெடுத்து முந்தன் அரண்மனைக்குப் போய்ச் சேரும்” (ப., 72)

என்று கூற அதனையும் ஏற்காது கோவலன் சிலம்பை விற்க மதுரை வீதியில் சுற்றித் திரிகின்றான்.

அப்போது அவன் வேத ஆசிரியரின் பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்த கோவலனின் வருத்தத்தைக் களைந்து, அவனிடம்,

“அழிகார மதுரையிலே பட்டணத்தாரேன் வந்தீர்

கொடும்பாவி மதுரையிலே கோவலரேயேன் வந்தீர்

நிந்தையிட்டுத் தலைவாங்கும் நீதியில்லா மதுரையிது

அநீதமாய் மாய வந்தீர் ஆணழகர் கோவலரே

காராம்பசுவை விற்றுக் கட்டழக வுந்தனுக்கு

கூத்தியார் கடனடைக்கக் கொற்றவரே நான்தாரேன்

அத்தை யெடுத்து உந்தன் அரண்மனைக்குப் போய்வாரும்” (ப.,73)

என்று கூறவும் கோவலன் அதனைப் பொருட்படுத்தாது கோவலன் நடந்தான். இவ்வாறு பலரும் கோவலனைத் தடுக்க அவன் அவற்றையெல்லாம் உதறிவிட்டுச் சிலம்பினை விற்க முனைகின்றான். இவற்றிற்கெல்லாம் ஊழ்வினையையே சிலப்பதிகாரமும் கோவலன் கதையும் பின்ணணியாகக் காட்டுகின்றன.

அரசியல் பிழைத்தவரை அறம் அழிக்கும்

அரசியலில் தவறிழைத்தோரை அறக்கடவுளே தண்டிக்கும் என்ற கருத்தானது புகழேந்திப் புலவரின் கோவலன் கதையில் ஆழமாகவும் விரிவாகவும் எடுத்துரைக்கப்பெற்றுள்ளது. சிலம்பின் செல்வாக்கினால் புகழேந்திப் புலவர் கண்ணகியே காளியாக உருமாறி, அழிப்பாதாகப் படைத்துக் காட்டுகின்றார்.

கண்ணகி பாண்டியர் அரசவைக்குச் செல்வதாக இளங்கேவடிகள் படைத்துக் காட்டுவார். ஆனால் புகழேந்திப் புலவரோ பாண்டியர்கள் கண்ணகியைத் தேடிவருமாறு படைத்துக் காட்டுகின்றனர். அவ்வாறு வந்த பாண்டியர்களைப் பார்த்து கண்ணகியானவள்,

“அறிவு கெட்ட பாண்டியனே ஆளன் பழிகொடடா

புத்தி கெட்ட பாண்டியனே பழிக்குப் பழிகொடடா

விவரங்கெட்ட பாண்டியனே வேந்தன் பழிகொடடா

என் கணவன் பழிகொடடா கனிவு கெட்ட பாண்டியனே

ஆளனை ஏண்டா கொன்றாய் அறிவு கெட்ட பாண்டியனே”(ப., 102)

என்று கேட்டவுடன் தங்களது தவறினை உணர்ந்து,

“அறியாமல் கொன்று விட்டோம் அரிவையே என் செய்வோம்

தெரியாமற் கொன்று விட்டோம் தேவியே ஏது செய்வோம்

முற்பழி பிற்பழி தானிப்பழி தாருமென்றாள்

இப்படிக்குச் சொன்னாள் ஏந்திழை நான் விட்டிடுவேன்”(ப., 104)

என்று கூறி பாண்டியர்கள் மன்றாட கண்ணகியாள் அவர்களை வருமாறு கூறி அப்பாண்டியர்கள் ஆறாயிரம் பேரையும் அழித்தொழிக்கின்றாள் காளியாகிய கண்ணகியாள். அரசியல் பிழைத்தோரை கடவுளே மனிதவடிவில் வந்து அழிக்கும் என்று புகழேந்திப் படைத்துக் காட்டியிருப்பது சிலப்பதிகாரத்தின் செல்வாக்கினையும் அதன் தாக்கத்தையும் காட்டுவதாக அமைந்திலங்குகின்றது.

“அறிவரைபோகிய பொறியறு நெஞ்சத்து இறைமுறை பிழைத்தோன் வாயிலோயே!” என்றும் “தேரா மன்னா” என்றும் கண்ணகி கூறும் கடுமையான வார்த்தைகளையே புகழேந்திப் புலவர் விரித்துப் பாடுகின்றார் என்பது நோக்கத்தக்கது.

கண்ணகி – கோவலன் அறிமுகம்

இளங்கோவடிகள் கண்ணகியையும் கோவலனையும்,

     “மாகவான் நிகர்வண்கை மாநாய்கன் குலக்கொம்பர்

ஈகைவான் கொடியன்னாள் ஈராறுஆண்டு அகவையாள்,

அவளுந்தான்,

போதில்ஆர் திருவினாள் புகழுடை வடிவென்றும்

தீதிலா வடமீனின் திறம்இவள் திறம்என்றும்

மாதரார் தொழுதுஏத்த வயங்கிய பெருங்குணத்துக்

காதலாள் பெயர்மன்னும் கண்ணகிஎன் பாள்மன்னோ”

“இருநிதிக் கிழவன் மகன் ஈர்-எட்டு ஆண்டு அகவையான்;

அவனும்-தான்

மண்தேய்த்த புகழினான்; மதிமுக மடவார்தம்

பண்தேய்த்த மொழியினார் ஆயத்துப் பாராட்டிக்

கண்டேத்தும் செவ்வேள் என்று இசைபோக்கிக் காதலால்

கொண்டேத்தும் கிழமையான்; கோவலன் என்பான் மன்னோ”

               (மங்கல.வா.பாடல்)

என்று காப்பியத்தின் தொடக்கத்திலேயே அறிமுகப்படுத்துகின்றார்.

ஆனால் புகழேந்திப் புலவர் தனது கதைப் பாடலில் கோவலனை,

     “அட்டாளுஞ் சொக்கரைப் போல் அழகுடைய மன்னவனும்

      தேமல்விறையழகன் தெள்ளு மணிவாசகனார்

      உருமாலைக் கட்டழகன் உத்தமனார் கோவலனும்

      அள்ளித் தெளித்ததுபோல் அழகு சிறு தேமல்

      மாங்கா முடியழகன் மாதளம்பூ மேனியனாம்

      செக்கச் சிவந்தவன்காண் செங்கீரைத் தண்டழகன்

      அட்டாளுஞ் சொக்கரைப்போல் அழகுடைய மன்னவன்தான்

      சோமன் கட்டி வீதிவந்தால் சுவாமி சொக்கரேசரென்பார்

      மண்டை கட்டி வீதி வந்தால் மதுரை வாழ் சொக்கரென்பார்

      ……………. …………………………….. ……………………………… ……………………………….. …………………………..

      இப்படிக்குக் கோவலனும் இருந்து வளர்நாளையிலே”(ப., 10)

என்று அறிமுகப்படுத்துகின்றார். கண்ணகியை,

     “காவிரிப்பூம் பட்டணத்தில் கண்ணியாள் மாதினுக்கு

      பன்னிரண்டு வயதாச்சு பைங்கொடியாள் கண்ணகிக்கு

      நாளொரு மேனியாக நட்சத்திரம் போல் வளர்ந்தாள்

      பொழுதொரு மேனியாக பொன்வண்டு போல் வளர்ந்தாள்

      இப்படிக்குத்தான் வளர்ந்தாள் ஏந்திழை கண்ணகியும்

      வளர்பிறைச் சந்திரன் போல் மங்கையரும் தான் வளர்ந்தாள்” (ப.,29)

என்று வருணித்துக் கூறுகின்றார். கண்ணகியைக் காளியின் மறுவடிவாகக் கொண்டே புலவர் கோவலன் கதையை நகர்த்துகின்றார். மாதகி கோவலனிடம் பொற்பதுமை செய்து தருமாறு கூறியபோதும், பொற்பதுமை பேசவேண்டும் என்ற போதும், கோவலனிடம் இருந்து மாதகி அனைத்தையும் பறித்துக் கொண்டு சிங்க முகக் கேணியில் தள்ளியபோதும் கோவலன் தனது மனைவி கண்ணகியை நினைத்து,

     “ஆவிபோகும் வேளையிலே யாரை நினைக்கலுற்றார்

      பத்தாத பத்தினியே பழுதுபடாரத்தினமே

      மாலை பறிபோகுதடி மணவாளன் மாளுகிறேன்

      தாலிபறிபோகுதடி தலைவனிங்கே மாளுகிறேன்

      கூறை பறிபோகுதடி கொற்றவனார் மாளுகிறேன்

      பத்தினியும் மெய்யானால் பக்கத்துணை வந்திடுவாய்

      கண்ணகியும் மெய்யானால் காக்க நீ வாருமென்றார்” (ப.,40)

தன்னைத் துன்பத்தில் இருந்து காக்க வேண்டும் என்று வருந்திக் கூறுகின்றான். ஒவ்வொரு இடத்திலும் கண்ணகியாலேயே கோவலன் காப்பாற்றப்படுகின்றான். கண்ணகி காளியின் மறுவடிவமாகவே கோவலன் கதை முழுவதும் காட்டப்படுகிறாள்.

இளங்கோ கண்ணகியைக் காப்பியத்தின் இறுதியிலேயே தெய்வமாக்குகின்றார். ஆனால் புகழேந்திப் புலவரோ கோவலன் கதையின் தொடக்கத்தில் இருந்தே காளிதேவியாகவே காட்டுகின்றார். கோவலனுடன் காட்டுவழியில் செல்லும்போது, அங்கு கண்ணகி தனித்திருந்த நிலையில் துன்புறுத்த வந்த கள்வர்களைக் கண்ணகி கல்லாகப் போகுமாறு சாபம் கொடுக்கின்றாள். அதன்பின் அங்குவந்த கோவலனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அவர்களை மன்னித்து மீண்டும் உயிர்கொடுக்கின்றாள்.

அதேபோன்று கோவலன் இறந்துவிட்டதும் பாண்டியனிடம் நீதி கேட்க இளங்கோ படைத்த கண்ணகி அரசவை செல்வாள். ஆனால் கண்ணகி கோட்டைவாயிலில் நின்று கொண்டு தன்னைப் பார்க்க வருமாறு வாயில்க் காப்பவனிடம் கூற அதன்படி பாண்டியர்கள் கண்ணகியைப் பார்க்க வந்தனர். இவை புதுமையாகவும் வியப்பாகவும் இக்கதையில் அமைந்துள்ளது.

பத்தினியாள் மாதகி

இளங்கோவடிகள் மாதவி என்று காப்பியத்தில் குறிப்பிட்டு, கோவலனுக்காக வாழ்ந்தவளாகவே காட்டுகின்றார். கோவலனிடத்தில் இருந்து எதையும் அபகரித்ததாக இளங்கோவடிகள் குறிப்பிடவில்லை. அரங்கேற்றக் காதையில்,

“மாலை வாங்குநர் சாலும்நம் கொடிக்குஎன

மான்அமர் நோக்கிஓர் கூனிகைக் கொடுத்து

நகர நம்பியர் திரிதரு மறுகில்

பகர்வனர் போல்வதோர் பான்மையின் நிறுத்த,

மாமலர் நெடுங்கண் மாதவி மாலை   170

கோவலன் வாங்கிக் கூனி தன்னொடு

மணமனை புக்கு மாதவி தன்னொடு

அணைவுறு வைகலின் அயர்ந்தனன் மயங்கி

விடுதல் அறியா விருப்பினன் ஆயினன்.

வடுநீங்கு சிறப்பின்தன் மனையகம் மறந்துஎன்” (அரங்கேற்று)

என்று மாதவியின் மனையில் கோவலன் தங்கி இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். அதேபோன்று கோவலன் இறந்த பின்னர் அவனுக்கும் தனக்கும் பிறந்த மகளைக் கண்ணகி மகள் என்று கூறி அவளை பெளத்த துறவியாக்குகின்றாள். அதேபோன்று மாதவியும் புத்தமதத்தில் சேர்ந்து துறவியாகிறாள்.

ஆனால் புகழேந்திப் புலவர் தான் வாழ்ந்த காலத்திற்கேற்ப மாதகியைப் படைத்துக் காட்டுகிறார். பரத்தையர் குலத்தில் பிறந்தவர்கள் எவ்வாறெல்லாம் நடந்து கொள்வர் என்பதை மாதகியை வைத்துச் சித்திரித்துக் காட்டுகிறார் புலவர். பத்து வயதில் கோவலனின் திருமணத்திற்கு ஆடவந்த மாதகி அவளுடன் கூடப் பிறந்த பொன்னுருவி மாலையைக் கழற்றி எறிய அது கோவலனின் கழுத்தில் விழுந்தது.

அதனைக் கோவலனால் கழற்ற இயலவில்லை. மாதகி தான் கொண்டு வந்திருந்த இளநீரில் ஊரவைத்த களிப்பாக்கினை எடுத்துத் தாம்பூலத்துடன் மைதடவிக் கொடுக்க அதனை வாங்கி உண்ட கோவலன் மாதகிமேல் மையல் கொண்டு கண்ணகியைப் பிரிந்த அவளுடன் சென்றுவிடுகின்றான். மாதகி கேட்கக் கேட்க பொன்னையும் பொருளையும் அள்ளி அள்ளிக் கொடுக்கின்றான் கோவலன்.

கண்ணகி ஒலையினைப் பார்த்த கோவலன் மாதகியிடம் விடைகேட்க அவளோ உன்னைப் போன்று ஒரு பொற்பதுமை செய்து வைத்துவிட்டுப் போ என்று கூறுகின்றாள். அதன்படியே கோவலனும் செய்து வைக்க, அப்பதுமை பேசவேண்டும் என்று கூற கோவலன் கண்ணகியை நினைத்தவுடன் பதுமை பேசியது. கோவலன் கண்ணகியிடம் செல்லும்போது பொற்பதுமை பேசாது போகவே மாதகி அவனை ஓலையெழுதி மறுபடி வரவழைத்து சிங்கமுகக் கேணியில் நீர் எடுத்துத் தருமாறு கேட்கிறாள். கோவலனிடம் இருந்து அனைத்தையும் பறித்துக் கொள்கிறாள். அவனுடைய அழகையும் பறித்துக் கொள்கிறாள். ஏதுமற்ற கோவலனிடம் தன்னிடம் பணிசெய்யும் நட்டுவனாருக்கும், கலைஞர்களுக்கும் பொன்தரவேண்டும் என்று கேட்க அதனைத் தருவதற்குத் தன்னிடம் ஏதுமில்லை. எப்படியாவது தருகிறேன். கண்ணகியைப் போய்ப் பார்க்க அனுமதிதா என்று கேட்ட கோவலனை ஆற்றில் பிடித்துத் தள்ளுகிறாள் மாதகி.

     இவ்வாறு பல கொடுமைகளைக் கோவலனுக்குச் செய்யும் கொடுமையான பரத்தையாகக் கோவலன் கதையில் சித்திரிக்கப்படுகிறாள். இருப்பினும் கோவலன் இறந்தபின்னர் கோவலனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அவனது சிதையுடன் மாதகியும் இறந்து போவதற்குச் சம்மதம் தெரிவித்து,

“நீ-என்ன சுகமறியவாய் என்றன் தமக்கையரே

நான்கூட மாளுகிறேன் நாயகனார் தம்முடனே

எங்களிருவரையும் எடுத்துத் தகனஞ் செய்யும்” (ப.,108)

என்று கூறிவிட்டு தனது மடியில் மலர்களை வைத்துக் கொண்டு சிதையேறினாள். கண்ணகியாள் சிதைக்குத் தீவைத்தாள். அவர்களிருவரையும் தீப்பற்றி எரித்தது. அவர்களது சாம்பலை எடுத்துக் காசியில் கரைப்பதற்காக கண்ணகி எடுத்தபோது மாதகியின் மடியில் கட்டியிருந்த மலர்கள் கருகாது அப்படியே இருக்கக் கண்டாள் கண்ணகி. அதனைப் பார்த்த கண்ணகி,

      “பத்தினியாள் என்று சொல்லிப் பாவைமனதில் எண்ணி” (ப., 109)

வியந்து மனதிற்குள்ளேயே மாதகியைப் போற்றினாள். இப்பகுதி சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெறாத ஒன்றாகும்.

புகழேந்தியாரின் புதுமைகள்

பரத்தைமை ஒழுக்கத்தின் கேடுகளை விளக்குவதற்காகவே புகழேந்திப் புலவர் மாதகியைக் கொடுமை செய்பவளாகப் படைத்துக் காட்டுகின்றார். மேலும் மாதகியின் தாய் வசந்தமாலைதான் பல்வேறு கொடுமைகளை கோவலனுக்குச் செய்கின்றாள். மாதகியாகவே எந்தவொரு தீங்கும் கோவலனுக்குச் செய்யவில்லை. மாதகி தன்னுடைய தாயிடம் வந்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்பதை,

     “எல்லாம் பறித்துக் கொண்டேன் இளங்கொடியே தாயாரே

      திருப்பதி திம்மனைப் போல் நின்றாண்டி கோவலனும்

      அவனை இனி என்ன செய்கிறது ஏந்திழையே தாயாரே

      சிங்கமுகக் கேணியிலே தேன்மொழியே தள்ளுமென்றாள்” (ப., 44)

என்று புலவர் படைத்துக் காட்டுகிறார்.

பரத்தையரை நாடினால் எவ்வாறெல்லாம் துன்புற நேரிடும் என்பதை மாதகி வசந்தமாலை ஆகியோரின் வழி புகழேந்தியார் தெளிவுறுத்துகிறார். இளங்கோவடிகள் குறிப்பதைப் போன்று மாதரி என்று பெயரைக் குறிப்பிடாது ஆச்சி என்று புகழேந்தியார் குறிப்பிடுகின்றார். கண்ணகியை கவுந்தியடிகள் அடைக்கலப் பொருளாக மாதரியிடம் அடைக்கலப்படுத்தி, “தாயும் நீயே ஆகித் தாங்குக” என்று கூறியது போன்று கோவலன் கண்ணகியை ஆச்சி (ஆய்ச்சி என்பதே வழக்கில் ஆச்சி என்று மருவி வந்திருத்தல் வேண்டும்)யிடம்,

     “மதுரைக்கு யான்போய் வருமளவுந்தாயாரே

      பெற்ற பிள்ளைபோலாகப் பேணி வளர்த்திடுவாய்

      கண்ணகியை உன் மகள்போல் காத்து வளர்த்திடுவாய்

      பத்தினியை உன்மகள் போல் பார்த்தே இருத்திடுவாய்

      உத்தமியை உன் மகள் போல் உகந்து நீ காத்திடுவாய்

      ஆயனைக் காத்தததுபோல் ஆச்சி நீ காத்திடுவாய்

      மாயனைக் காத்ததுபோல் மாதாவே காத்திடுவாய்

      நான் தென்மதுரைத் தானேகித் திருமபி வருமளவும்

அடைக்கலமென் மனைவி ஆச்சியே உன்னிடத்தில்” (ப.,64)

என்று அடைக்கலப்படுத்திவிட்டுச் செல்கிறான்.

மதுரை செல்லும் கோவலனிடம் தனக்கு ஏதேனும் அடையாளம் செய்துவிட்டுப் போ என்று கண்ணகி கூறுவதும் கோவலன் மரப்பெட்டியை வைத்து விளக்கேற்றி மாம்பழம், மல்லிகைப்பூ, தேங்காய், சந்தனம், நிறை செம்பில் தண்ணீர் இவற்றையெல்லாம் வைத்துவிட்டு, எனக்கு ஏதும் துன்பம் நேர்ந்தால் செம்பில் தண்ணீர் குறையும், மல்லிகைப் பூவாடும் மாங்கனி அழுகிவிடும், சந்தனம் உலரும் தேங்காய் உடையும், விளக்கு அவியும்மரப்பெட்டி உடையும் என்று அடையாளம் செய்துவிட்டுப் போகின்றான். இந்தப் பகுதி சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெறாத ஒன்றாகும்.

அதேபோன்று கருடனின் முட்டைகளையும் குஞ்சுகளையும் துன்புறுத்திய வஞ்சிப்பத்தனையும் அவனது குடும்பத்தையும் பழிவாங்க கருடன் அரசியின் காற்சிலம்பினை எடுத்துக் கொண்டு போய் பாம்புப் புற்றினுள் போட்டுவிட்டு அவனது குடும்பத்தைப் பழிக்குப் பழி வாங்குகின்றது கருடன். வஞ்சிப்பத்தனின் மனைவி முத்துமாலை, மகன்கள் சுந்தரலிங்கம் சோமலிங்கம் ஆகியோரின் பெயர்கள் கோவலன் கதையில் மட்டுமே இடம்பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

வஞ்சிப்பத்தனைக் காப்பாற்ற அவனது மகன்கள் வேதவாத்தியாரிடம் இருந்த கோவலனைக் கண்டு வந்து அவனிடமிருந்த சிலம்பினை அபகரிக்கத் திட்டந்தீட்டித் தருவதும், வஞ்சிப்பத்தன் காணாமல் போன தனது அண்ணன் மகன் என்று கூறி கோவலனை அழைத்து அவனுக்குச் சமையல் பொருட்கள்கொடுத்து உணவு சமைத்து உண்ணுமாறு கொடுப்பதும், பின்னர் கோவலனிடம் உள்ள சிலம்பினை கீழே வைத்துவிட்டு உண்ணுமாறு கூறுவதும் முத்துமாலை உலக்கையால் கோவலனை அடித்துச் சிலம்பினைக் களவாடுவதும் கோவலனை அரசனிடம் கட்டி இழுத்துச் சென்று நிறுத்துவதும் கோவலனைக் கண்ட பாண்டியர்கள் அவனது காலில் விழுவதும் அதனைக் கண்ட வஞ்சிப்பத்தன் கள்வனின் காலில் அரசர்கள் வீழ்ந்து வணங்கலாமா என்று கூறுவதுமாகிய நிகழ்ச்சிகள் சிலம்பில் இடம்பெறாத நிகழ்ச்சிகளாக புகழேந்திப் புலவரால் படைத்துக் காட்டப்படுகின்றன.

அதேபோன்று பாண்டியனின் அமைச்சர்கள் குற்றத்தை விசாரிக்க வேண்டும் என்று கோருவதும் கோவலன் பாம்புக் குடத்துக்குள் கைவிட்டுச் சத்தியம் செய்யுமாறு கூறுவதும், கொப்பரையில் கொதிக்கின்ற நெய்யிலே கையைவிட்டுச் சத்தியம் செய்யுமாறு கூறுவதும் மழுவினைக் காய்ச்சி அதனை எடுக்குமாறு கூறுவதும் என்னுடைய சிலம்புதான் என்று அதனை ஏந்திக் கொண்டு சென்று சிவன் கோயிலுக்குச் சென்று அரசவைக்கு வருவதும் யானையை வைத்துச் சத்தியம் செய்ய வைப்பதும், குழிதோண்டி அதனைச் சுற்றிவரச் செய்து பள்ளத்திற்குள் கோவலனைத் தள்ளுவதும் கொல்லவந்த யானை மத்தகத்தில் கோவலனைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு கூத்தாடுவதும், பாண்டியர்கள் கோவலனைக் கொல்ல மழுவரசர்க்கு ஆணையிடுவதும், பாணடிய மன்னரைப் பார்த்து கண்ணகியாள் உங்களைப் பழி வாங்குவாள் மதுரையை அழித்து மன்னனைக் கொன்று கண்டதுண்டமாக்குவாள் என்று கூறுவதும் புகழேந்தியார் கோவலன் கதையில் இடம்பெறும் புதுமைமிகுந்த நிகழ்ச்சிகளாகும்.

அதேபோன்று கண்ணகி கோவலன் இறந்தவுடன் தன்னைத் தடைசெய்த ஆச்சியரின் வீடுகளை எரிப்பதும் பின்னர் ஆச்சி வேண்ட மீண்டும் அவற்றை மறுபடி உண்டாக்கிக் கொடுத்ததும், கோவலன் இறந்து கிடந்த இடத்தை மாடுகள் மேய்க்கும் சிறுவர்க்கு உணவுசமைத்துக் கொடுத்துக் கேட்டுக் கண்ணகி அடைந்து கோவலனை மீண்டும் உயிர்ப்பித்து அவனிடம் நடந்தவற்றை அறிந்து அவன் தான் கொலைசெய்யப் பட்ட விதத்தையும் அதற்குக் காரணம் யார் யார் என்பதையும் எடுத்துக் கூறி தன்னுடன் மாதகியையும் இணைத்துவிடவேண்டும் என்று கூற அதுகேட்ட கண்ணகி அவனை மீண்டும் கொன்றுவிடுகிறாள். பின்னர் பாண்டிய மன்னர்களைக் கொன்றுவிட்டு வஞ்சிப்பத்தனையும் அவனது மனைவியையும் கொல்கிறாள். வஞ்சிப்பத்தனது மகன்களை,

“வாவென்று சொல்லியே மைந்தர்களைத் தானழைத்து

எழுத்தாணி கொண்டு ஏந்திழையாள் குத்தியவள்

சிறுகுடலும் பெருகுடலுஞ் சேர்த்துமே தான்பிடுங்கி

அகாசமாகவேதான் அந்தரத்தில் விட்டெறிந்தாள்

காலாலே தான் கவ்விக் கொண்டு கடுகெனவே போச்சுதுகாண்”

                                                                (ப., 88)

என்று கொல்வதும் அவர்களது குடல்களைக் கருடன் கவ்விக் கொண்டு செல்வதும், கோவலன் மாதகி அஸ்தியைக் கரைக்க காசிக்குச் செல்வதும் சிவபெருமான் அவள் வருமிடத்தில் பல கோவில்களை எழுப்பி அவளுக்குக் காசியைக் காட்டி கங்கையில் கரைக்கச் சொல்வதும் கண்ணகி அஸ்தியைக் கரைக்க அது பூக்களாக மாறி மிதந்தது. பின்னர் திருவொற்றியூருக்கு வந்த கண்ணகி தாகமெடுப்பதாகக் கூற கிணற்றில் இறங்கித் தண்ணீர் குடி என்று சிவனார் கூற அவளும் கிணற்றில் இறங்கித் தண்ணீர் அருந்த அப்படியே பெரிய கல்லை எடுத்து அதனைச் சிவனார் மூடிவிட பலஇடங்களிலும் கண்ணகி தோன்ற சிவனார் அவற்றைக் கல்வைத்து மூடிவிட கண்ணகியின் கோபந் தீர்க்க அவள் கேட்ட பலினைக் கொடுக்கவே அவள் வட்டப்புரியம்மனாக மாறி பலி வேண்டாம் எருமைக்கடா பலிதந்தால் இன்பமாக நான் கொள்வேன் என்று கூறிவிடுகிறாள்.

புகழேந்திப் புலவர் அதன் பின்னர் இக்கதையைப் படித்தவர்கள் அடையக் கூடிய பயனை,

“வட்டபுரியம்மன் கதை வகையுடனே வையகத்தில்

கற்றவர்கள் கேட்டவர்கள் கலியுகத்தில் சொன்னவர்ள்

ஆல்போல் தழைத்து அறுகுபோல் வேரோடி

மூங்கில் போல் சுற்றம் முசியாமல் வாழ்ந்திருப்பார்

வாழி வாழியென்று சொல்லி வரமளித்தார் ஈஸ்வரனார்” (ப.,91)

என்று சிவபெருமானே கூறுவதாக எடுத்துரைக்கின்றார். இப்பகுதி சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெறும் வரந்தருகாதையில்,

“செல்லும் தேஎத்துக்கு உறுதுணை தேடுமின்;

மல்லன்மாஞாலத்து வாழ்வீர் இங்னெ” (சிலம்.,வரந்தரு., 210-202)

மறுமை உலகத்திற்குச் செல்லும் உற்ற துணையாகிய அறத்தினையே எப்போதும்தேடுங்கள் வளமிக்க இப்பேருலகில் வாழ்கின்றவரே! அதற்காவன இவ்வுலகிலேயே இயற்றினீராக வாழ்ந்து உயர்வீராக!” என்று எடுத்துரைப்பதுடன் ஒத்திருப்பது நோக்கத்தக்கது. புகழேந்திப் புலவர் சைவசமயத்ததைச் சார்ந்தவர் என்பதும் இக்கோவலன் கதை முழுவதும் சிவபெருமானுக்கு முதன்மைதருவதாகவும் அமைந்துள்ளது. இதற்கு மாறாக சிலப்பதிகாரம் அனைத்துச் சமயங்கள் பற்றியும் எடுத்துரைத்து சமண சமயக் கொள்கைகளை ஆங்காங்கு எடுத்துரைத்துப் போவதும் வேறுபட்டதாக அமைகின்றது.

சிலம்பின் செல்வாக்கால் பிற்காலத்தில் எழுந்த இந்த கதைப்பாடல் பனுவலானது பல்வேறு வகையிலும் சிலப்பதிகாரத்திலிருந்து மாறுபட்ட கதையமைப்பில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. சிலப்பதிகாரக் கதையிலிருந்து பல இடங்களில் மாறுபட்டு காலத்திற்கு ஏற்றாற்போன்று புகழேந்திப் புலவரால் கோவலன் கதை புனையப்பட்டு கற்றாருக்கு இன்பமளிப்பதாக உள்ளது.

முனைவர் சி.சேதுராமன்,

தமிழாய்வுத் துறைத்தலைவர்,

மாட்சிமை தங்கிய மன்னர் கல்லூரி,

புதுக்கோட்டை.

February 6, 2015
என்னதான் இருக்கிறது வேதத்தில்?– 43

–சு. கோதண்டராமன்.

யக்ஞமும் ருதமும்

யக்ஞம் என்ற சொல் முதலில், தீ மூட்டிச் செய்யப்படும் வழிபாட்டை மட்டும் குறித்தது; பின்னர், நமக்கு இதற்கு முன் உதவி செய்த, அல்லது இனிமேல் உதவி செய்யக்கூடிய மேலோரிடம் காட்டப்படும் நன்றியையும் வணக்கத்தையும் குறிப்பதாக வளர்ந்தது என்று பார்த்தோம். இதன் பொருள் மேலும் வளர்ந்தது.

மேலோரிடம் உதவி கோரி வணங்குகிறோம். தன்னைச் சரணடைந்தோருக்கு உதவி செய்ய வேண்டுவது மேலோரின் கடமை ஆகிறது. எனவே யக்ஞம் என்பது மேலோரைப் போற்றல் மட்டுமல்ல, கீழோரைக் காத்தலும் யக்ஞம் என்பதன் பொருள் ஆயிற்று.

ருதத்தின் பல பண்புகளில் சார்ந்தோரிடம் பரிவு காட்டுவதும் ஒன்று என்று பார்த்தோம். அப்பொழுது பரிவு காட்டப்பட்டவர்களின் கடமை உதவி செய்தோரிடம் நன்றியுடனும் வணக்கத்துடனும் இருத்தல் என்று ஆகிறது. எனவே ருதம் என்பது கீழோரைக் காத்தலும் மேலோரைப் போற்றலும் என்று ஆகிறது.

இவ்வாறு பொருள் விரிவடைந்த நிலையில் யக்ஞத்துக்கும் ருதத்துக்கும் வேறுபாடு இல்லாமல் போகிறது. எனவே ருதம் என்ற சொல்லுக்குச் சாயணர் பெரும்பாலான இடங்களில் யக்ஞம் என்றே பொருள் கூறுகிறார். ருதத்தின் செயல் வடிவம் தான் யக்ஞம்.

உதவி செய்வோருக்கு வணக்கம் செலுத்துவது மட்டும் யக்ஞம் அல்ல, நம்மைச் சார்ந்தோருக்கு உதவி செய்வதும் யக்ஞமே என்பதன் அடிப்படையில் தான் பிற்கால ரிஷிகள் நாம் தினசரி செய்ய வேண்டிய கடமையாகப் பஞ்ச மஹா யக்ஞம் என்ற ஐந்து வகை யக்ஞங்களை ஏற்படுத்தினார்கள். அவற்றில் தேவ யக்ஞம், ரிஷி யக்ஞம், பித்ரு யக்ஞம் என்பவை மேலோருக்குச் செய்யப்படும் வணக்கம் ஆகும். நம்மை அண்டி வாழும் பசு முதலான பிராணிகளைக் காப்பாற்றுவது பூத யக்ஞம். அதிதிகளுக்கு உணவளித்தல் ந்ருயக்ஞம். சமூகத்தில் குழந்தைகள், முதியவர்கள், ஏழைகள் முதலான நம்மைச் சார்ந்து வாழும் பலருக்கும் உதவி செய்ய வேண்டும் என்பதை வேதம் மறைமுகமாகக் குறிப்பிடுகிறது. யக்ஞத்தை பஞ்சயாம (ஐந்து வழிகள் உடையது) என வர்ணித்திருப்பது இதைத்தான் குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த விரிந்த பொருளில் யக்ஞம் செய்வதுதான் வாழ்வாங்கு வாழும் முறையாகும். தஸ்யுக்கள் யக்ஞம் செய்வதில்லை. அவ்வாறு யக்ஞம் செய்யாதவர்களை மித்ரனும் வருணனும் அழிக்கிறார்கள். (10.52.4, 10.124.1)

யக்ஞம் செய்வோரின் குலம் பெருக வேண்டும் என்றும் யக்ஞம் செய்யாதவரின் எண்ணிக்கை வர வரக் குறைய வேண்டும் என்றும் ஒரு மந்திரம் வேண்டுகிறது. (7.61.4)

யக்ஞம் செய்யாதவர் தடுமாற்றம் அடைகிறார்கள்.

யக்ஞம் செய்யாதவர் தடுமாற்றம் அடைகிறார்கள்.
யக்ஞம் என்பது உலகத்தின் நாபி, மையப்புள்ளி ஆகும். (8.13.29)
அது மனிதர்களை ரிஷி நிலைக்கு உயர்த்தும். (10.130.6)
அது இந்திரனின் நட்பைப் பெற்றுத் தரும். (10.62.1)
அது இந்திரனை வலுப்படுத்துகிறது.(6.34.4)
அது மனதைத் தூண்டுகிறது. (8.92.21)
தந்தை மகனுக்குச் செய்வது போல, உறவினர் மற்றொரு உறவினருக்குச் செய்வது போல, நண்பன் தன் நண்பனுக்குச் செய்வதைப் போல அக்னி யக்ஞம் செய்கிறார் என்று கூறுகிறது வேதம். (1.26.3)

இதிலிருந்து யக்ஞம் என்பது அன்புடன் செய்யப்பட வேண்டிய உதவி என்பது தெரிகிறது.

Picture Source: https://www.auro-ma-ramalingam.org/BiographicalPaintings_vallalar.php

February 6, 2015
நாராயண தீர்த்தர் ஆராதனை

தஞ்சை வெ. கோபாலன்

தஞ்சாவூரை அடுத்த கண்டியூரிலிருந்து கல்லணை செல்லும் பாதையில் அமைந்துள்ள சிற்றூர் திருப்பூந்துருத்தி. இங்கு வரும் பிப்ரவரி 24ஆம் தேதி நாராயண தீர்த்தர் ஆராதனை நடைபெறவிருக்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்து தினமும் இசை நிகழ்ச்சிகளும், உபன்யாசங்களும், வேத பாராயணங்களும் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன. விழா 26ஆம் தேதி நிறைவு பெறுகிறது என்று ஸ்ரீநாராயண தீர்த்த ஸ்வாமிகள் ஆராதனை விழா குழுவினர் தெரிவிக்கின்றனர். ஆராதனை நடைபெறும் காலங்களில் குடமுருட்டி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீ நாராயண தீர்த்த ஸ்வாமிகள் சமாதியில் அபிஷேக அலங்கார அர்ச்சனை முதலானவைகள் சிறப்பாக நடைபெறும். யார் இந்த நாராயண தீர்த்தர்?

ஆந்திர நாட்டில் பிறந்து அங்கு அருந்தவங்கள் புரிந்து ஆயர்குலக் கோமான் ஸ்ரீகண்ண பிரானின் லீலைகளால் கவரப்பட்டு, பக்தி வெள்ளத்தில் திளைத்து அங்கிருந்து புறப்பட்டு தேசாந்தரம் வந்து தமிழ்நாட்டில் வரகூர் எனும் புண்ணிய க்ஷேத்திரத்தில் வந்து தங்கி, அங்கு கோயில் கொண்டுள்ள வெங்கடேச பெருமாளின் அருளால் ஸ்ரீகிருஷ்ண லீலா தரங்கிணி எனும் அற்புதமான இசை வடிவத்தை உருவாக்கித் தந்து, அத்துடன் சாண்டில்ய பக்தி ஸூத்ர வியாக்யானம், ஹரி பக்தி ஸுதார்ணவம், பாரிஜாதபஹரணம் போன்ற பல நூல்களை இயற்றியவர் இவர். நீண்ட நாட்கள் வரகூரில் தங்கிய பிறகு அங்கிருந்து புறப்பட்டு தன்னுடைய வாழ்வின் கடைசி கட்டத்தில் திருப்பூந்துருத்தி தலத்துக்கு வந்து சிலகாலம் வாழ்ந்தபின் அங்கேயே ஜீவசமாதி அடைந்தவர் நாராயண தீர்த்தர்.

இவருடைய இயற்பெயர் தள்ளவஜுல கோவிந்த சாஸ்த்ருலு என்பது. 1650ஆம் ஆண்டில் பிறந்த இவர் 1745இல் ஜீவசமாதியடைந்தார். ஆந்திர பிரதேசத்தில் குண்டூர் மாவட்டத்தில் மங்களகிரிக்கருகில் பிறந்தவர். இவர் பிறந்த ஆண்டு நிச்சயமாக கணிக்கப்படவில்லை யென்றாலும், தஞ்சை சரஸ்வதி மகால் நூலக பண்டிதர்கள் இவர் பிறந்த வருஷத்தை 1650 என்று கணித்திருக்கிறார்கள். 1745இல் இவர் ஜீவசமாதி அடைந்த போது 95 ஆண்டுகள் வயதாகியிருக்க வேண்டும். மிக இளம் வயதிலேயே இசையை நன்கு பயின்றதோடு, புராணங்களிலும் ஆர்வம் கொண்டு படித்திருக்கிறார். வடமொழி இலக்கியங்களில் தீவிரமாகப் பயிற்ச்சி பெற்று அவற்றில் தேர்ந்து விளங்கினார். இளம் வயதில் இவருக்கு துறவறத்தில் பற்று மிகுந்து தன் வாழ்வை சமயம் சார்ந்த பணிகளுக்கென்று அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.

இசைக் கலையில் தேர்ந்தவராக மட்டுமல்லாமல் நடனக் கலையிலும் இவர் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். இவருடைய சங்கீத படைப்புக்களில் 34க்கும் மேற்பட்ட ராகங்களைக் கையாண்டிருக்கிறார். தாள வகைகளிலும் இவர் திரிபுட, ஆதி, ரூபகம், சாபு, ஜம்ப, மத்ய, விளம்ப, ஏக, அட தாளங்களைக் கையாண்டிருக்கிறார். இவருடைய பாடல்கள் பெரும்பாலும் நாட்டியத்தில் பயன்படுத்தி ஆடும் வகையில் இயற்றப்பட்டிருப்பதை உணர முடிகிறது. இவர் இயற்றிய நூல்கள் பதினைந்துக்கும் மேற்பட்டவை. இவைகளில் சில காசி இந்து சர்வகலாசாலையில் கிடைக்கின்றன. பாரிஜாதபஹரணம் எனும் நூல் தஞ்சாவூர் சரஸ்வதி மகால் நூலகத்தில் கிடைக்கிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண லீலா தரங்கிணி என்பது இவருடைய சிறப்பான படைப்பாக விளங்குகிறது. ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் லீலைகளை விளக்கும் இந்த நூல் வடமொழியில் இயற்றப் பட்டிருக்கிறது. யமுனை நதிக்கரையில் கோபியர்களுடன் ஓடி விளையாடித் திரிந்த பால கிருஷ்ண லீலைகளை விளக்கும் வகையில் அமைந்த இந்த பாடல்கள் ருக்மணி கல்யாணம் வரையில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. தரங்கம் எனும் சொல்லுக்கு அலைகள் என்பது பொருள். கடல் அலைகளைப் போல மேலே மேலே வந்து மோதும் இசை தாளக் கட்டில் இவரது தரங்கிணி அமைந்திருப்பதால் இந்தப் பெயர் பெற்றது. மிக எளிமையான அழகான வரிகளைக் கொண்டது இந்த தரங்கிணி. ஜெயதேவரின் அஷ்டபதி இவருக்கு உந்துதலாக இருந்திருக்கலாம்.

இவர் வாழ்ந்த ஊரைச் சுற்றியுள்ள நடுக்காவேரி, வரகூர், திருப்பூந்துருத்தி ஆகிய இடங்களில் ஆற்றங்கரை தோப்புகளும், துறவுகளும் இவருடைய கவிதா சக்தியை ஊக்குவித்திருக்க வேண்டும். இவர் இப்படி இசையும், இறை பக்தியுமாக இருந்த நிலையில் இவருக்குத் தீராத வயிற்று நோய் வந்து துன்பப்படுத்தியது. தன் நோய் தீர ஏழுமலையான் அருள் நாடி அங்கு செல்ல உடலில் வலிமை தர வேண்டி இறைவனிடம் முறையிடலானார். அப்போது எழுந்த ஒரு தெய்வீக ஒலி இவர் கண்களுக்குத் தென்படும் ஒரு பன்றியைப் பின் தொடர்ந்து, அது எங்கெல்லாம் செல்கிறதோ அங்கெல்லாம் செல்லப் பணித்தது. அப்படி அவர் கண்ணில் பட்ட ஒரு பன்றியை இவர் பின் தொடர அது பூபதிராஜபுரம் எனும் ஊரைச் சென்றடைந்தது. அந்த ஊர்தான் இப்போது வரகூர் எனப்படும் தலம். இவரைப் பற்றி அறிந்திருந்த வரகூர் மக்கள் இவர் தங்கள் ஊருக்கு வருவதையறிந்து மகிழ்ச்சியடைந்தனர். இவருடைய வரவுக்குப் பின் அவ்வூர் மக்கள் இவரது வழிகாட்டுதலோடு அங்கு வெங்கடேசப் பெருமானுக்கு ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டுவித்தார். பின்னர் இவர் குடமுருட்டி ஆற்றின் கரையில் தன் வாழ்வைக் கழிக்கத் தொடங்கினார்.

February 6, 2015
வேரை மறந்த விழுதுகள்!

-மணிமுத்து

சிறகடித்த பறவைகளின்
சந்தோசத்திற்குச் சற்றும் சம்பந்தமில்லாமல்
சோகச்சிலைகளாய்!
ஆங்காங்கே தெரிந்த தலைகள்
ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையும்
ஆரம்பித்த இடமோ வெவ்வேறாய் – ஆனால்
சேர்ந்தது என்னவோ முதியோர் இல்லம் என்ற கடலில் !
நதியாக இருந்தவர்கள் கடலில் கலந்தபின் உபயோகமற்றவர்களாய்!

இது முன்னேறும் நாடு!
நாட்டை முன்னேற்ற நாங்கள் – கூடவே
எங்களையும் முன்னேற்றிக் கொண்டு – இல்லையென்றால்
எங்களை முன்னேறிக்கொண்டு வேறொருவன் – என்பது
பிள்ளைகளுக்கு ஒரு காரணமாய் !
இறுதியாய் நதி, கடலை அழைத்துச்
செல்வது – சுதந்திரமாய்
எங்கும் சென்றுவரும் கம்பிகளால்
அடைக்கப்படாத முதியோர் காப்பகச் சிறைக்கு…!

வெளிநாட்டு வேலை – இவர்கள் பாசமுள்ளவர்கள்தான்!
ஆனால் சூழ்நிலை – விழுதுகளின்
கையாலாகாத்தனத்திற்கு ஒரு காரணமாய் – விதியைப் போல!
முன்னேறும் விழுதுகள் என்றாவது ஒரு நாள்
மீண்டும் – சந்திக்க நேரும் பயணம்!
அன்றைய விழுதுகளுக்குச் சுகமாய்த் தோன்றியவை
இன்று வேர்களாக மாறியபின்
சுவாசிப்பதற்கு மூச்சைக் கடன்வாங்கியபடி
கண்ணோரம் கரித்துக் கொண்டு
கண்ணீருடன் பிரார்த்தனை – கடவுளிடம்
வளரும் விழுதுகளுக்காக!
யாரும் சந்திக்க வேண்டாம் இந்தப் பயணம் என்று!

February 6, 2015
பணம் பந்தியிலே …

— கவிஞர் காவிரிமைந்தன்.

உறவுகள் ஆயிரம் இருந்தபோதும் இன்பம் சூழ்கின்ற நேரத்தில்மட்டுமே பந்தம் கொள்வதும்… துன்பம் தொடர்கின்ற நிலையில் நம்மைவிட்டு விலகிச்செல்வதும் தொன்றுதொட்ட தொடர்கதைதான்! அன்பு பாசம் எல்லாம் வேடிக்கை வார்த்தைகளா … அவைகளுக்கு அர்த்தங்கள் கிடையாதா என்று நாம் தவிக்கிற நிலை அப்போது ஏற்படும்! இனம்புரியாத சூழலில் பணம்தானே இத்தனைக்கும் காரணம் என்றறியும்போது.. காதில் கேட்ட இந்தப் பாடல் அத்தனைக்கும் அர்த்தங்கள் சொன்னது!

1961ல் இந்தப் பாடல் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம்… ஆனால் மனிதர்களுக்கு இதுபோன்ற நிரந்தரப்பாடல்களை வழங்கிய கவிஞர்களும்…. இசையமைத்த மேதைகளும்… பாடிய கலைஞர்களும் மனதில் இடம்பெற்றவர்களாகவே உலா வருகிறார்கள்.

கவிஞர் கா.மு.ஷெரீப் … தமிழ்த்திரையில் தனது பதிவுகளால் ராஜமுத்திரையிட்டிருந்தாலும் அதிக எண்ணிக்கையைத் தொட முடியாதுபோனது நமக்குத்தான் இழப்பேதவிர அவருக்கு அல்ல. எத்தனை எதார்த்த வார்த்தைகளை எடுத்தாண்டிருக்கும் திறத்தவர்…ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் ஓராயிரம் பொருளிருக்கும் வண்ணம் உள்ளம் தொடுகின்றார். அதற்கேற்ற இசையினை திரையிசைத்திலகம் கே.வி.மகாதேவன் தருகின்றார். இருவரின் படைப்புகளில் உள்ள ஜீவனை உணர்ந்து தன் குரலால் மெருகேற்றிவிடுகிறார் கலைமாமணி சீர்காழி கோவிந்தராஜன்.

ஏழ்மையில் வாழும் ஒருவன் தன் வாழ்வில் சந்திக்கும் போராட்டங்களில் பணம் பிரதானம் வகிக்கும் வரையில் இப்பாடல் பரிதவிப்பிற்குத் தலைமை தாங்கட்டும்!!

http://www.youtube.com/watch?v=u8fMZ9APBJs

காணொளி: http://www.youtube.com/watch?v=u8fMZ9APBJs

திரைப்படம்: பணம் பந்தியிலே (1961)
இயற்றியவர்: கவிஞர் கா.மு. ஷெரிஃப்
இசை: கே.வி. மஹாதேவன்
பாடியவர்: சீர்காழி கோவிந்தராஜன்

பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே – இதைப்
பார்த்து அறிந்து நடக்காதவன் மனிதனில்லே
பிழைக்கும் மனிதனில்லே
பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே – இதைப்
பார்த்து அறிந்து நடக்காதவன் மனிதனில்லே
பிழைக்கும் மனிதனில்லே

ஒண்ணுந்தெரியா ஆளானாலும் பணமிருந்தாலே – அவனை
உய்ர்த்திப் பேச மனித கூட்டம் நாளும் தப்பாதே
என்ன அறிவு இருந்திட்டாலும் பணமில்லாத ஆளை
என்ன அறிவு இருந்திட்டாலும் பணமில்லாத ஆளை – உலகம்
எந்த நாளும் மனிதனாக மதிக்க மாட்டாதே
[பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே]

ஆளை ஆளு புகழ்வதெல்லாம் பணத்துக்காகத் தான் – பணம்
அகன்று விட்டால் புகழ்ந்த கூட்டம் இகழும் உண்மை தான்
ஏழ்மை நிலை வந்தால் நேசர் யாரும் இல்லை
ஏழ்மை நிலை வந்தால் நேசர் யாரும் இல்லை – இதை
எண்ணிப் பார்த்து நடக்காதவன் அடைவான் தொல்லை
[பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே]

உன்னால் உயர்ந்த நிலையடைந்தோர் நிறைய பேர்கள் உண்டு – அவர்கள்
உனது நிலை தாழ்ந்த பின்பு ஒதுங்குவார்கள் கண்டு
மண்ணாய் அவரை மதித்து நீயும் துணிவுமே கொண்டு
மண்ணாய் அவரை மதித்து நீயும் துணிவுமே கொண்டு – நாளும்
முயன்று மேலும் பாடுபட்டால் வெற்றியும் உண்டு
[பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே]

February 6, 2015
பாரதியார் விருது….

February 5, 2015