Author: admin

கிரகணங்கள் – ஒரு பார்வை

வெ. சுப்ரமணியன்

பூமி சூரியனைச் சுற்றும் அதே பாதையில் சந்திரனும் பூமியைச் சுற்றி வந்தால் இரண்டின் சுற்றுப் பாதைகளும் ஒரே தளத்தில் அமைந்திருக்கும். அந்த மாதிரியான நிலையில் ஒவ்வொரு அமாவாசையிலும் சூரிய கிரகணமும், ஒவ்வொரு பௌர்ணமியிலும் சந்திர கிரகணமும் நிகழும். காரணம் பூமி, சூரியன் மற்றும் சந்திரன் ஆகிய மூன்றும் ஒரே அச்சில் நேராக அமையும் போது கிரகணம் நிகழ்கிறது.

பூமியின் சுற்றுப்பாதையும், சந்திரனின் சுற்றுப்பாதையும் நீள்வட்டமாக உள்ளன. மேலும் சந்திரனின் சுற்றுப்பாதை 5.1^o கோணம் புவியின் சுற்றுப்பாதைக்குச் சாய்வாக அமைந்துள்ளது. ஆகவே கிரகணத்தளமும், சந்திரனின் சுற்றுத் தளமும் ஒன்றாக இல்லை. இதனால் இம் மூன்றும் ஒர் அச்சில் நேராக அமைவது 34.5 நாட்கள் இடைவெளிக்குள் மட்டுமே நிகழ இயலும். இதையே கிரகணப் பருவம் என்கிறோம். கிரகணம் கிரகணப் பருவங்கள் (Eclipse seasons) என்பவை வானில் திரும்பத் திரும்ப நிகழும் சுழற்சிகளில் ஒன்றாகும். கிரகணப்பருவங்கள் ஆறு நாட்காட்டி மாதங்களுக்குச் (Calendar months) சற்றுக் குறைவாக 173.3 நாட்கள் சுழற்சிகளில் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கின்றன. எனவே பெரும்பாலான நேரங்களில் புது நிலவு (New moon) அதாவது அமாவாசை அல்லது முழு நிலவு(Full Moon) அதாவது பௌர்ணமி கிரகணம் நிகழும் கிரகணப் பாதைக்கு (Ecliptic path) வெகுதூரம் வடக்கே அல்லது தெற்கே விலகி நகர்ந்திருக்கும். எடுத்துக்காட்டாக, 2020 ஆம் ஆண்டில், நமக்கு 12 அமாவாசைகள் மற்றும் 13 பௌர்ணமிகள் இருக்கும் என்றாலும் 2 சூரிய கிரகணங்கள் மற்றும் 4 சந்திர கிரகணங்கள் மட்டுமே நிகழும். இதனை எளிதாக விளங்கிக் கொள்ள கிரகணப் பருவங்களை நாம் முதலில் புரிந்து கொள்வோம். கிரகணப் பருவங்களைக் (Eclipse seasons) குறித்து அறிந்து கொள்ளத் தேவையான சொற்களில் முக்கியமானவை கிரகணப் பாதை (Ecliptic path), கிரகணத் தளம் (Ecliptic plane) மற்றும் சந்திரக் கணுக்கள் (Lunar nodes) என்பவை. கிரகணப்பாதை என்பது சூரியனைச் சுற்றிவரும் பூமியின் சுற்றுப்பாதை. கிரகணத் தளம் என்பது சூரியனைச் சுற்றிவரும் பூமியின் சுற்றுப்பாதை அமையும் தளம். அல்லது புவியின் பார்வையில் வானில் சூரியன் செல்லும் பாதையின் தளம். ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டு முறை, சந்திரன் பூமியைத் தனது சுற்றுப்பாதையில் வட்டமிடுகையில், பூமியின் சுற்றுப்பாதைத் தளத்தைச் சந்திரக் கணுக்கள் (Lunar nodes) எனப்படும் புள்ளிகளில் கடக்கிறது. அதாவது பூமியின் சுற்றுப்பாதைத் தளத்தை, சந்திரனின் மாதாந்திர சுற்றுப்பாதை இரு இடங்களில் வெட்டும். இந்த வெட்டுமிடங்களே சந்திரக் கணுக்கள் (Lunar nodes) என்பவை. இவ்விரு வெட்டுப் புள்ளிகளையும் இணைக்கும் நேர்கோடு கணுக்கோடு (Line of nodes) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கணுக்கோடு சூரியனுக்கு நேராக அமையும் போது கிரகணம் ஏற்படும்.

ஒரு கிரகணப் பருவம் என்பது பூமியின் பார்வையில், கிரகணம் நடக்க அனுமதிக்க சூரியன் சந்திரக் கணுவிற்கு அருகில் இருக்க வேண்டும். பௌர்ணமியில் சூரியன் ஒரு சந்திர கணுவிற்கு அருகில் இருந்தால், நாம் ஒரு சந்திர கிரகணத்தைக் காண்கிறோம். அமாவாசையில் சூரியன் சந்திர கணுவிற்கு அருகில் இருந்தால், சூரிய கிரகணத்தைக் காண்கிறோம்.இதையே வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், சந்திரன் அதன் கணுக்களில் ஒன்றைக் கடக்கும்போது சந்திரன் புது நிலவாகவோ (New moon) அல்லது முழு நிலவாகவோ (Full moon) மாறினால் ஒரு கிரகணம் (Eclipse) ஏற்படுவதை நிச்சயமாகத் தவிர்க்க முடியாது.

சந்திர மாதம் (Lunar month) என்பது அடுத்தடுத்த புதிய நிலவுகள் (அமாவாசைகள்) அல்லது அடுத்தடுத்த முழு நிலவுகளுக்கு (பௌர்ணமிகள்) இடையிலான காலம் என்று வரையறை செய்யப்பட்டுள்ளது. இது சுமார் 29.5 நாட்கள் அளவில் இருப்பதால், குறைந்தபட்சமாக, சூரியகிரகணத்தைத் அடுத்து ஒரு சந்திரன் கிரகணமோ அல்லது சந்திர கிரகணத்தைத் தொடர்ந்து ஒரு சூரியகிரகணமோ ஆக இரண்டு கிரகணங்கள் கிரகண பருவத்தில் நிச்சயமாக நிகழ்கிறது. அதிகபட்சம் மூன்று கிரகணங்கள் சாத்தியப்பட (சந்திர / சூரிய / சந்திர, அல்லது சூரிய / சந்திர / சூரிய), கிரகணப் பருவத்தின் முதல் கிரகணம் 29.5 நாட்கள் முடியும் முன் மூன்றாவது கிரகணத்தை அனுமதிக்க மிக விரைவாக வர வேண்டும். சூரிய கிரகணம் அமாவாசையில் மட்டுமே நிகழும். சந்திர கிரகணம் பௌர்ணமியில் மட்டுமே நிகழும். கூடுதலாக ஒரு கிரகணம் ஏற்பட அமாவாசை அல்லது பௌர்ணமி ஒரு கிரகணப் பருவத்திற்குள் நிகழ வேண்டும். இல்லையெனில், அமாவாசை சூரிய கிரகணம் நடைபெறுவதற்கு சூரியனை விட வடக்கே அல்லது தெற்கே செல்கிறது, மற்றும் பௌர்ணமி ஒரு சந்திர கிரகணம் நடைபெறுவதற்கு பூமியின் நிழலில் வடக்கே அல்லது தெற்கே வெகுதூரம் செல்கிறது.

சந்திரன் தெற்கிலிருந்து வடக்கே நகர்ந்து சென்றால், அது சந்திரனின் ஏறு கணு (Ascending node) என்றும், சந்திரன் வடக்கிலிருந்து தெற்கே நகர்ந்தால், அது சந்திரனின் இறங்கு கணு (Descending node) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மே 24, 2020 அன்று சந்திரன் அதன் ஏறு கணுவில் கடைசியாக இருந்தது, அடுத்து ஜூன் 6, 2020 அன்று அதன் இறங்கு கணுவை அடையும்.

நடைபெறும் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் (கிபி 2001 முதல் கிபி 2100 வரையிலான நூறு ஆண்டு காலத்தில்) 224 சூரிய கிரகணங்களும் 228 சந்திர கிரகணங்களும் ஆக மொத்தம் 452கிரகணங்கள் நிகழும். பொதுவாக ஒரு ஆண்டுக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று கிரகணப்பருவங்கள் (Eclipse season) இருக்கலாம். அது போலவே ஒரு கிரகணப்பருவத்தில் குறைந்தது இரண்டு கிரகணங்களும் அதிகபட்சமாக மூன்று கிரகணங்களும் நிகழலாம்.

ஓராண்டில் நான்கு கிரகணங்கள் நடப்பது மிகவும் இயல்பானது. ஒரு கிரகணப்பருவத்தில் சந்திர கிரகணத்தைத் தொடர்ந்து சூரிய கிரகணமோ அல்லது சூரிய கிரகணத்தைத் தொடர்ந்து சந்திர கிரகணமோ நிகழ்வது மிகச் சாதாரணமான ஒன்றுதான். ஒரு கிரகணப்பருவத்தின் காலம் (Eclipse season) என்பது முப்பத்தைந்து (35) நாள் கொண்டது எனலாம். இந்த முப்பத்தைந்து நாட்களில் குறைந்தது ஒரு சூரிய கிரகணமும் ஒரு சந்திர கிரகணமும் ஆக இரண்டு கிரகணங்கள் உறுதியாக ஏற்படும். அவ்வாறான நிகழ்வு இந்த நூற்றாண்டில் எண்பத்திரண்டு (82) முறைகள் நிகழும்.

அடுத்தது சனவரி 1 முதல் டிசம்பர் 31 வரையிலான ஒரு நாள்காட்டி ஆண்டில் (Calendar year) குறைவான எண்ணிக்கையில் மூன்று சூரிய கிரகணங்கள் மற்றும் அதை விடக் குறைவான எண்ணிக்கையில் நான்கு சூரிய கிரகணங்களும் அபூர்வமாக ஐந்து சூரிய கிரகணங்களும் கூட ஏற்படுவதுண்டு.

இந்த நூற்றாண்டைப் பொறுத்தவரையில், 2018, 2019, 2036, 2038, 2054, 2057, 2058, 2069, 2083, 2084, 2087, 2098 ஆகிய 12 ஆண்டுகளில் மூன்று முறை சூரிய கிரகணமும் , 2011, 2029, 2047, 2065, 2076, 2094 ஆகிய ஆறு ஆண்டுகளில் நான்கு முறை சூரிய கிரகணமும் நிகழும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. நடக்கும் 21 ஆம் நூற்றாண்டில் எந்த ஒரு ஆண்டிலும் ஐந்து (5) சூரிய கிரகணங்கள் ஏற்படும் நிகழ்வு இல்லை.

ஆனால் அத்தகைய அபூர்வ நிகழ்வு 23 ஆம் நூற்றாண்டில் 2206 ஆம் ஆண்டில் நிகழும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வாண்டின் சனவரி 10, ஜூன் 07, ஜூலை 07, டிசம்பர் 1 மற்றும் டிசம்பர் 30 ஆகிய நாட்களில் சூரிய கிரகணம் ஏற்படும். பார்க்கத்தான் நாம் இருக்கப் போவதில்லை. இருப்பினும் என் சந்ததியில் யாராவது இக் கட்டுரையைப் படிக்க மிக மெல்லிய வாய்ப்பும் இருக்கிறது என்பதை மறுக்க இயலாது.

ஒவ்வொரு நாள்காட்டி ஆண்டிலும் (Calendar year) அதாவது சனவரி 1 முதல் டிசம்பர் 31 வரையிலான ஆண்டுக் காலத்தில் குறைந்த பட்சமாக நான்கு (4) முதல் அதிக பட்சமாக ஏழு (7) கிரகணங்கள் நிகழக் கூடும். ஒரு காலண்டர் ஆண்டில் ஏழு கிரகணங்கள் நிகழ்வது மிகவும் அரிதானது.

இத்தகைய நிகழ்வு கடைசியாக நடந்தது 1982 ஆகும். நடக்கும் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, 2038 மற்றும் 2094 ஆண்டுகளில் இரண்டு (2) முறை மட்டுமே ஒரு நாட்காட்டி ஆண்டில் ஏழு கிரகணங்கள் நிகழும். 2038 ஆண்டில் நிகழவிருக்கும் கிரகணங்களில் 3 சூரிய கிரகணங்களும் 4 சந்திர கிரகணங்களுமாக இருக்கும் அதுவே 2094 ஆம் ஆண்டில் 4 சூரிய கிரகணங்களும் 3 சந்திர கிரகணங்களுமாக இருக்கும்.

ஒரு காலண்டர் ஆண்டில் ஏழு கிரகணங்கள் நிகழும் போது அதில் 5 சூரிய கிரகணங்களும் 2 சந்திர கிரகணங்களும் நிகழ்வது மிக மிக அரிதானது. இது கடைசியாக 1935 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. மீண்டும் இத்தகைய அபூர்வ நிகழ்வு 2206 ஆம் ஆண்டு வரை நிகழாது. அதே போல ஒரு காலண்டர் ஆண்டில் 2 சூரிய கிரகணங்களும் 5 சந்திர கிரகணங்களும் கூட நிகழலாம். மிக அரிதான இத்தகைய நிகழ்வு கடைசியாக 1879 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. 2132 ஆம் ஆண்டு வரை இது போன்ற நிகழ்வு மீண்டும் நடக்காது. ஆக மேற் சொன்ன இரண்டு அபூர்வ நிகழ்வுகளுமே எதுவுமே இந்த 21 ஆம் நூற்றாண்டில் நடக்கப் போவதில்லை.

ஆனால் அதுவே சனவரி 1 முதல் டிசம்பர் 31 வரை என்ற கட்டுப்பாடு இல்லாமல் வெறும் 365 நாட்கள் கொண்ட ஆண்டுக்காலமாக எடுத்துக் கொள்ளப்படும் ஒரு ஆண்டில் 7 கிரகணங்கள் வருவது அத்தனை அரிதானது இல்லை. 21 ஆம் நூற்றாண்டில் மட்டும் எடுத்துக் கொண்டால் 365 நாட்கள் கணக்கில் 7 கிரகணங்கள் 29 முறை நிகழும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நாட்காட்டி ஆண்டுக்கும் (Calendar year), 365 நாட்களைக் கொண்ட ஓராண்டுக்கும் (365 days year) மேற் சொன்ன கருத்தை விளங்கிக் கொள்ள நடப்பு 2020 ஆம் ஆண்டையே எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

முதலில் 2020 ஆம் ஆண்டு சனவரி 1 முதல் 2020 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 31 வரையிலான நாட்காட்டி ஆண்டை எடுத்துக் கொள்ளலாம். இக்கால கட்டத்தில் மொத்தம் ஆறு (6) கிரகணங்கள் அதில் நான்கு சந்திர கிரகணங்களும் இரண்டு சூரிய கிரகணங்களும் அடங்கும். நான்கு (4) சந்திர கிரகணங்கள் முறையே சனவரி 10, ஜூன் 5, ஜூலை 5 மற்றும் நவம்பர் 30 என்றும் இரண்டு (2) சூரிய கிரகணங்கள் முறையே ஜூன் 21 மற்றும் டிசம்பர் 14 ஆகிய தேதிகளில் நிகழும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளன.

இதுவே 2019 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 15 முதல் 2020 டிசம்பர் 14 வரையிலான 365 நாட்கள் கொண்ட ஓராண்டுக் காலத்தைக் கருதுவோமானால் மொத்தம் ஏழு (7) கிரகணங்கள். காரணம் மேற் சொன்ன நாள்காட்டி ஆண்டின் ஆறு கிரகணங்களுடன் மூன்றாவதாக 2019 ஆண்டின் டிசம்பர் 26 ஆம் நாளில் நடந்து முடிந்த சூரிய கிரகணமும் கணக்கில் சேர்ந்து கொள்ளும். இப்போது இந்த வேறுபாடு உங்களுக்கு விளங்கியிருக்கும்.

கடந்த 2019 ஆண்டின் முதல் கிரகணப்பருவம் சனவரி 6 ஆம் நாள் தொடங்கியது. அது ஒரு சூரிய கிரகணம். தொடர்ந்து அடுத்த 15 ஆம் நாளில் சனவரி 21 அன்று சந்திர கிரகணம். அடுத்த இரண்டாம் கிரகணப்பருவம் சூரிய கிரகணமாக ஜூலை 2 ஆம் நாள் தொடங்கியது. அதிலிருந்து 14 நாட்களில் இப்பருவத்தின் சந்திரகிரகணம் ஜூலை 16 அன்று நிகழ்ந்தது.

2019 ஆண்டின் மூன்றாவது பருவம் மறுபடியும் ஒரு சூரிய கிரகணமாக டிசம்பர் 26 ஆம் நாள் நிகழ்ந்தது. இதற்கான சந்திர கிரகணம் அடுத்த 15 நாட்களில் நிகழ்ந்தது. அதாவது 2020 ஆம் ஆண்டின் ஜனவரி 10 ஆம் நாள் அந்தச் சந்திர கிரகணம் ஏற்பட்டது. சில ஆண்டுகளில் ஒரு கிரகணப் பருவத்தின் கிரகணம் அல்லது கிரகணங்கள் அடுத்து வரும் ஆண்டிற்குச் சென்று விடும். நிகழ்ந்து அது மூன்று கிரகணப் பருவமாக இருந்தால் தொடர்புடைய மற்ற இரு கிரகணங்களும் அடுத்த ஆண்டுக்குச் சென்று விடும். ஒரு ஆண்டின் டிசம்பர் கடைசியில் ஒரு கிரகணம் இப்படித்தான் சில ஆண்டுகளில் நமக்கு முந்தைய ஆண்டின் கிரகணப்பருவத்தின் கிரகணம் அல்லது கிரகணங்கள் அடுத்த ஆண்டில் கிடைக்கின்றன.

நடக்கும் 2020 ஆண்டின் முதல் கிரகணப்பருவத்தின் முதல் கிரகணம் ஜூன் 5, 2020 அன்று ஜூன் பௌர்ணமியுடன் கழிந்தது. ஜூன் மற்றும் ஜூலை 2020 கிரகண பருவத்தில் மூன்று கிரகணங்கள் இடம்பெறுகின்றன.

ஜூன் 5 – 6 தேதிகளில் (சென்னயில் ஜூன் 5 ஆம் தேதி இரவு மணி 23.15. 51 மணிக்குத் துவங்கிய கிரகணம் மறுநாள் ஜூன் 6 ஆம் தேதி அதிகாலை 02.34.03 மணிக்கு முடிவடைந்தது) அன்று சந்திர கிரகணம் நடந்து முடிந்து விட்டது. இனி வரப்போவது ஜூன் 21 அன்று சூரிய கிரகணம். அடுத்து ஜூலை 4 – 5 அன்று இந்தக் கிரகண பருவத்தின் மூன்றாவது கிரகணமாகச் சந்திர கிரகணம் நிகழவிருக்கிறது. நடக்கும் 2020 ஆம் ஆண்டின் ஜூன் – ஜூலை கிரகணப் பருவம் மூன்று கிரகணங்களை முறையே சந்திர கிரகணம், சூரிய கிரகணம், சந்திர கிரகணம் என்ற வரிசையில் கொண்டது. அடுத்து 2029 ஆம் ஆண்டில் ஜூன் – ஜூலை கிரகணப் பருவத்திலும் மூன்று கிரகணங்கள் 2020 ஆம் ஆண்டிலிருந்து சற்று மாறுபட்ட வரிசையில் முறையே சூரிய கிரகணம், சந்திர கிரகணம், சூரிய கிரகணம் என்ற வரிசையில் ஏற்படும்.

2020 ஆம் ஆண்டு இரண்டு கிரகணப் பருவங்களுடன் நிறைவடையும். நவம்பர் 29 – 30 தேதிகளில் சந்திர கிரகணமும், டிசம்பர் 14 அன்று சூரிய கிரகணமும் நிகழும். 2020 இல் சந்திர கிரகணங்கள் அனைத்துமே துரதிர்ஷ்டவசமாக, மங்கலான மற்றும் பார்க்கக் கடினமான புறநிழல் சந்திரக் கிரகணங்களே.

கட்டுரையாசிரியரைப் பற்றி

வெ. சுப்ரமணியன் நெல்லை மாவட்டம் கல்லிடைக்குறிச்சியைச் சொந்த ஊராகக் கொண்டவர். கடந்த 40 ஆண்டுகளாகச் சென்னையில் கோயம்பேடு பகுதியில் வசிக்கிறார். முப்பத்தாறு ஆண்டுகள் அரசு மேனிலைப் பள்ளி, மணலியில் முதுகலை இயற்பியல் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி 2015ஆம் ஆண்டில் பணி நிறைவு பெற்றார்.

தமிழ்நாடு அரசின் மாவட்ட அளவிலான நல்லாசிரியர் விருதினை 2011ஆம் ஆண்டில் பெற்றார். இவருடைய பணிக் காலத்திற்குப் பின்னர் சிறுகதைகள், வானியல் தொடர்பான கட்டுரைகள் மற்றும் மருத்துவம் தொடர்பான கட்டுரைகளை எழுதித் தமது வலைப்பூவில் வெளியிட்டு வருகிறார். மருத்துவம் சார்ந்த சுமார் 12 கட்டுரைகள் ஹெல்த் கேர் (தமிழ்) என்னும் மருத்துவ மாத இதழில் வெளியாகியுள்ளன. 26 சிறுகதைகள், சிறுகதைகள்.காம் இணையத்தளத்தில் வெளியாகியுள்ளன.

இவரது வலைப்பதிவு முகவரி – https://weyes57.blogspot.com/

June 17, 2020
வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-28

தி. இரா. மீனா

பொந்தாதேவி

காஷ்மீரில் உள்ள மண்டாவ்பூர் அரசபரம்பரையில் வந்த பொந்தா தேவியின் இயற்பெயர் நிஜாதேவி.இளம்வயதிலிருந்தே சிவபக்தையான அவள் கல்யாண் வந்தாள். அவளுடைய பக்தியால் கவரப்பட்ட சிவன் உள்ளம் மகிழ்ந்து அவருக்கு ஒரு போர்வை [பொந்தே] தந்ததாகவும் அது முதல் அவர் பொந்தாதேவி என அழைக்கப்பட்டதாகவும் ஒரு கதை சொல்லப் படுகிறது. மனிதர்களிடையே சமத்துவம் வேண்டும் என்பது அவருடைய விருப்பம். எல்லா இடங்களிலும் அலைந்து திரிபவன் என்ற பொருளில் ’பிடாடி’ என்பது இவர் முத்திரையாகும்.

“வெற்றிடம் என்பது கிராமத்திற்குள் இருக்கிறதா?
வெற்றிடம் என்பது கிராமத்திற்கு வெளியில் இருக்கிறதா?
அந்தணர்பகுதி ஒரு கிராமத்திற்குள்ளா?
தாழ்ந்தவர்பகுதி கிராமத்திற்கு வெளியிலா?
எங்கே நீங்கள்போனாலும் வெற்றிடம் என்பது அதேதான்
சுவரைப் பிரிப்பதால்தான்
உள்வெற்றிடமும் வெளிவெற்றிடமும்
எங்கிருந்து பார்த்தாலும்
உங்கள் அழைப்புக்குச் செவிகொடுப்பது பிடாடிதான்”

இன்றும் கன்னட மக்களால் அடிக்கடி மேற்கோளாகக் காட்டப்படும் வசனம் இதுவென்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

போகண்ணா

’நிஜகுரு போகேஸ்வரா’ என்பது இவரது முத்திரையாகும். இவர் வசனங்கள் பேச்சு மொழியில் அமைந்தவை.

“உன் சரணர் வாழ்க்கை சுடரின் கைவிளக்கு
உன் சரணர் சஞ்சாரம் காற்றின் கைநறுமணம்
கற்பூர மன்னனை தீயின் சிம்மாசனத்தில் வைத்து
மன்னன் சிம்மாசனத்தை விழுங்கினானா
சிம்மாசனம் மன்னனை விழுங்கியதா என்ற வகையில்
கண்களெனும் அரியணை மீது
சத்குரு என்ற மன்னனை அமரவைத்தால்
இலிங்கம் அரியணையை விழுங்கியதா?
அரியணை இலிங்கத்தை விழுங்கியதா?
இவ்விரண்டையும் விழுங்கிய அதிசயத்தை
நிஜகுரு போகேஸ்வரனே உன் சரணரில் பார்க்கலாம்.”

மடிவாளப்பா

’குரு மகந்தா ’ இவரது முத்திரையாகும்.

“என்கால் என் கை என்கண் என் நாசி
என்வாய் என்மெய் என்மனம் என்னுயிர்
இவைபோன்றது அனைத்தும் என்னுடையதென்பது எதுவாம்?
இவையனைத்தும் தானானான்
நிருபம நிராள மஹத்பிரபு மஹாந்த யோகியே“

“வந்ததைப் புறக்கணிக்காமல் வராததை விரும்பாமல்
அறுசுவை கலந்து சுவைத்துண்டு
கவலை மறந்து இன்பமொடு கூடி
நட்பு பகையை ஒன்றாக்கி,வாழ்வில் ஒளிர்ந்து
பற்றற்ற தன்மையை வளமாக்கிக் கொள்ளாமல்
பிறப்பு நோயின் துன்பத்தில் நிலையாகி
செத்துச் செத்துப் போனது .காலம் பல பிறவிகள் பல
நிருபம நிராள மஹத்பிரபு மஹாந்த யோகியே“

மடிவாள மாச்சிதேவா

வீராவேசமான நோன்புடையவர். சிவசரணர்களின் உடையைத்துவைத்து தூய்மைபடுத்துவது இவர் காயகம்.பிஜ்ஜளனின் மதயானையை அடக்கியது, நூலிய சந்தையனுக்கு இஷ்டலிங்கத்தின் அவசியத்தைப் பற்றித் தெளிவு படுத்தியது, கல்யாண் புரட்சிக்குப் பிறகுஉளுவிக்குச் சென்ற சிவசாரணப் படையின் தலைவனாக இருந்து பிஜ்ஜளனின் படையோடு போராடி சரணர்களையும்,சரண இலக்கியங்களையும் பாதுகாத்தது ஆகியவை இவர் வாழ்வின் முக்கிய நிகழ்வுகளாகும். ’கலதேவரதேவா’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “அங்கமும் இலிங்கமும் உறவென்று சொல்பவரின்
பேச்சினைக் கேட்க கூடாது
அங்கமும் இலிங்கமும் இணைந்தென்ன
இலிங்கமும் மனமும் இணையாத போது?
மனம் உண்மையில் நின்ற பிறகு
இலிங்கத்தின் உறவென்ன சொல்வாய் கலிதேவரதேவனே.”

2. “அறிவையறிவால் அறிந்தேனென செயலின்றி இருக்கக்கூடாது
இனிப்புடன் இனிப்பு சேர்ந்தால் இனிப்பு குறையுமா?
செல்வத்துடன் செல்வம் சேர்ந்தால் வறுமை வருமோ?
செய்வது சிவழிபாட்டுச் செயலாக வேண்டும்
இது கலிதேவதேவரோடிணைவதாகும் நூலியசந்தையனே“

3. “சாப்பிட்டால் பூதமென்பார்
சாப்பிடவில்லையெனில் சகோரப் பறவையென்பார்
வீட்டிலிருந்தால் சம்சாரியென்பார்
காட்டிலிருந்தால் குரங்கென்பார்
பேசினால் பாவியென்பார்
பேசவில்லையெனில் ஊமையென்பார்
தூங்கவில்லையெனில் திருடனென்பார்
தூங்கினால் உயிரற்றவனென்பார்
இந்த எண்வகையிலிருந்தும் விடுபடமுடியாது பாராய்
கலிதேவரதேவனே“

4. “மண்ணின்மீது கல்லெடுத்துச் சிலையாக்கினால்
கல்லுடைப்பவன் அங்கேயே குருவானான் கல்லும் சீடனாம்
முன்னால் சரித்திரமறியாத குரு
எதிர்கால நல்லுரை ஏற்காத சீடனென
இவ்விரண்டும் கல்லுடைப்போனின் கல்போலாம்
காணாய் கலிதேவய்யனே“

5. “பக்தன் பக்தன் எனச் சொல்வீர்
நீங்கள் பக்தராவது எப்படி?
நித்தமும் பரிசுத்தலிங்கம் அங்கையிருக்க
மண்ணின் மீதுள்ள சிலையை வணங்கும்
பயனற்றவரை என்னென்பேன் கலிதேவய்யனே“

6. “வசனக் கட்டுக்கோப்புப் பற்றிப் பேசி
பொழுது போக்குவோர் பக்தராவரோ ஐயனே?
தன் போலன்று வசனம்; வசனம் போலன்றுதான்
அது எப்படியெனில்
உடல் உள்ளம் செல்வமெனப் பின்னால் வைத்துக் கொண்டு
சொற்கோவையை முன்வைத்துக் கொண்டு
எசமானரைக் கண்ட நாய் வாலாட்டுவது போல
ஆனதென்றான் கலிதேவர தேவய்யன்“

[தொடரும்]

June 17, 2020
தாழி – இணையவழிக் கருத்தரங்கம்

புதுச்சேரி கபிலன் பதிப்பகம், புதுச்சேரி தாழி அறக்கட்டளை, ஆரோவில் இளைஞர்கள் கல்வி மையம், மதுரை தாழி ஆய்வு நடுவம் இணைந்து நடத்தும் காணொளிக் கருத்தரங்கம். கருத்தரங்கத்திற்கான பொருண்மை – எதிர்கால வாழ்வியலுக்கான தமிழியல் பார்வை என்பதாகும். அதன் வகைமைகளில் மேலாண்மை என்னும் பொதுத் தலைப்பில்

கல்வி முறை
கவின் கலைகள்
எண்ணும் எழுத்தும்
பொருள் (செல்வம்)
சமயம்
சமூகம், குடும்பம், தனிமனிதன்
வணிகம்
தொழில்கள்
வேளாண்மை
பல்லுயிர்ச்சூழல்
அரசு – அரசியல்
உணவு மருத்துவம்
பண்பாடு, தொல்பொருள்
விளையாட்டு வகை
ஊடகங்கள்
காணார், கேளார், முடப்பட்டோர், பேணுநர் இல்லோர், பிணி நடுக்குற்றோர், பெண்கள், குழந்தைகள் நலம் குறித்த மேலாண்மை உள்தலைப்புகளாக அமையலாம்.

கட்டுரையாளர்கள் செய்ய வேண்டுவன

தங்களுடைய விருப்பத்திற்குரிய உள்தலைப்பின் பொருண்மையில் தகுதிவாய்ந்த நல்ல கட்டுரையை உருவாக்குவது.

கட்டுரையின் அளவு A4 பக்க அளவில் 20 வரிகளுக்கு மிகாமல் 4 பக்கங்களுக்குள் அமைவதாக இருத்தல் வேண்டும்.

கட்டுரைகளை, கணினி வழியே Microsoft Word கோப்பு வடிவத்தில் ஒருங்குறி எழுத்தில் (Unicode Font) தட்டச்சு செய்து பதிவுப்படிவத்தோடு இணைத்து அனுப்ப வேண்டும்.

கட்டுரைகள் வந்து சேரவேண்டிய நிறைவு நாள் 15.07.2020.

கட்டுரை எழுதுகிற அனைவருக்கும் பங்கேற்புச் சான்றிதழ் வழங்கப்படும். அறிஞர் குழுவினரால் தெரிவுசெய்யப்பட்ட கட்டுரைகளின் ஆசிரியர்களுக்கு நூலாக்கம் குறித்த கூடுதல் விவரங்கள் பின்னர் அறிவிக்கப்படும்.

தெரிவு செய்யப் பெற்ற கட்டுரைகள் நூல் வடிவில் உருவாக்கப் பெறும்.

அயலகத்திலிருந்தும் ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு ஆகிய மொழிகளிலும் பொருண்மைக்குட்பட்டுக் கட்டுரைகள் அனுப்பலாம். சிறப்பான கட்டுரைகளை உருவாக்கித் தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

தொடர்புக்கு

தாழி ஆய்வு நடுவம்,
#9 – அமைதிச் சோலை,
திருநகர், மதுரை – 625006.
thazhikapilanilaignarkal@gmail.com
9487849490

முழு விவரங்களுக்கு – இணையதளம்
https://thazhikapilanilaig.wixsite.com/kith

June 17, 2020
புலவர் மணியன் (1936-2020) – இரங்கற் குறிப்பு

டாக்டர் கி. நாச்சிமுத்து

மூத்த தமிழ் ஆய்வறிஞர், முனைவர், புலவர் மணியன்அவர்கள், இன்று காலை 5 மணிஅளவில் திருப்பூரில்தன்மூத்தமகள்வீட்டில்தம் 84 ஆம் வயதில் காலமானார் என்ற துன்பமான செய்தியை முனைவர் கே. எஸ். கமலேஸ்வரன் அவர்கள் மூலம் அறிந்து சொல்லொணாத் துன்பமுற்றோம். அவர் அண்மைக்காலமாகப் புற்று நோயால் துன்புற்றுவந்தார்.

தஞ்சை மாவட்டம் திருமயிலாடியில் மரபு வழித்தமிழ்ப்புலமைக் குடும்பத்தில் 29.04.1936 பிறந்த முனைவர் திரு புலவர் மணியன் அவர்கள் பெரும்புலவர்ச. தண்டபாணி தேசிகரிடம் தமிழ் கற்ற பெருமையினர். அவருடன் இணைந்து அக்காலத்தியேசங்க இலக்கிய அகராதியை வெளியிட்ட புலமையாளர். அவர் தொடர்ந்து சிலம்புக்கும் மணிமேகலைக்கும் அத்தகைய கருவிநூல் சமைத்தவர். தொடர்ந்து அவர்கள் பேராசிரியர் வ. ஐ. சுப்பிரமணியனார் வழிகாட்டச்சங்க இலக்கிய வினை வடிவங்கள் என்ற அரிய அகராதித் தொகுப்பைச் செய்து சங்க இலக்கிய மொழிக்கு அரிய ஒரு கருவிநூலைப் படைத்துத் திருவனந்தபுரம் திராவிட மொழியியல் கழகம்வழிவெளியிட்டார். தொடர்ந்து அவர் அருட்செல்வர் நா. மகாலிங்கம் ஆதரவில் தேவாரம் சொல்லகராதி, அருட்பா அகராதி, திருமந்திர அகராதி, ஒன்பதாம் திருமுறை அகராதி, பத்தாம் திருமுறை அகராதி என்று கருவிநூல்பணியில் முனைந்து செயல்பட்டுப் பல அரிய கருவிநூல்களை வழங்கியவர். அவர் அரிதின் முயன்று தொகுத்து வெளியிட்டுள்ள கொங்குவட்டாரச் சொல்லகராதி பற்றியும் இங்கு விதந்து குறிப்பிடவேண்டும். அதன் திருந்திய பதிப்பொன்றைத்தான் இறக்குந்தறுவாயிலும் கவனமுடன் வெளியிட்டதை நாம் மறக்க முடியாது. அவர் தயாரித்துள்ள பதினொராந்திருமுறை அகராதி அருட்செல்வர் மகனார் திரு.ம.மாணிக்கம் அவர்கள் ஆதரவில் அண்மையில் வெளியாகியிருக்கிறது. அவர் தமிழ்ப்பணிக்காக கற்பகம் பல்கலைக்கழகம் முனைவர் பட்டம் வழங்கிய சிறப்புடையவர். பல நல்ல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளையும் எழுதியவர் புலவர் மணியனார் அவர்கள். துணைவியை இழந்த முதுமைத் துன்பத்திலும் தமிழைத்துணையாகக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தார்.

வைணவ இலக்கிய மரபில் நாலாயிரம் முதலிய தோத்திரப்பாடல்களுக்கு உரை மரபு சைவத்தில் வேரூன்றவில்லை. எனினும் இருபதாம் நூற்றாண்டிற்குப்பின் இந்நிலை மாற்றமடைந்தது. திருவாசகம் போன்றவற்றை போப் போன்றவர்கள் மொழி பெயர்த்த பின் தமிழர்களும் உரை முயற்சியில் இறங்கினர். பண்டித மணி கதிரேசஞ் செட்டியார், திருவாசக மணி பாலசுப்பிரமணியன் போன்றோரைத் தொடர்ந்து இத்துறையில் முயல்பவர்களைக் காணலாம். அத்துடன் செங்கலவராய பிள்ளை அவர்களின் ஒளிநெறிவரிசை ஆழமான ஒருபுலமை மரபுசைவ இலக்கிய ஆராய்ச்சியிலும் வளர்ந்து வருவதைக் காட்டுகிறது. அப்புலமை மரபின்கான் முளையாகத் தோன்றிப் பேரா.வ.ஐ.சுப்பிரமணியம் போன்றவர்கள் வழிப்புது நெறிகளை ஏற்றுத் தமிழ்ப்புலமை மரபைச் செழுமைப்படுத்தியவர் புலவர் மணியன் என்ற மணியான புலவர்மணி அவர்கள். ஆராய்ச்சிக்கு உரிய அரிய கருவிநூல்களை உருவாக்குவது என்ற அடிப்படைத் தமிழாய்வை வளப்படுத்தியவர் அவர். நிறுவன ஆதரவு, அரசு ஆதரவு கிடைக்காமல் நல்ல தமிழறிஞர்கள் திருமடங்களையும் புரவலர்களையும் நாடிச் சென்று தம்புலமையை வெளிப்படுத்த முயன்று உரிய சிறப்புக்களைதக்க நேரத்தில் பெறாமற்போன வரலாற்றிற்குச் சொந்தக்காரர் மணியனார் அவர்கள்.

சோழ வளநாட்டில் பிறந்திருந்தாலும் கொங்கு வளநாட்டைத் தன் தாயகமாகக் கொண்டு அவர் கொங்கு நாட்டில் விஜயமங்கலம் போன்ற இடங்களில் தமிழாசிரியராகப் பணியாற்றிப் பணி நிறைவில் அவர் கோவையில் குடி புகுந்து ஆற்றி வந்த தமிழ்ப்பணிகளை நினைவுகூர்ந்து அவருக்குச் சிறப்புச் செய்வது கொங்கு மண்ணின் மாண்புக்குத்தக்கது.

அவர் மறைவு தமிழாய்வுக்குப் பேரிழப்பு. அவரை இழந்து வாடும் அவர் குடும்பத்தார், நண்பர்கள் ஆய்வாளர்கள் முதலிய அனைவருக்கும் ஆழ்ந்த இரங்கல்கள். அவர் உயிர் இயற்கையில்கையில் அமைதியாக உறங்கட்டும்.

June 15, 2020
(Peer Reviewed) கவிதைக் கட்டுமானத்தில் யாப்பின் ஆளுமை
புலவர் முனைவர் கோ.சுந்தராம்பாள்
உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை
பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி,
விளார் புறவழிச்சாலை,
தஞ்சை மாவட்டம் – 613006.
மின்னஞ்சல் முகவரி – egowrisss@gmail.com

முன்னுரை

தமிழிலக்கியப் பெரும்பரப்பு கவிதைகளுக்குரியது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறக்குமதிக் கவிதை வடிவமான ‘புதுக்கவிதை’ தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள பட்டபாடு பெரும்பாடு. இந்தப் பாட்டிற்குப் பண்டிதர்கள் காரணம் என்பது சரியன்று. கவிதை பற்றிய புரிதல் தெளிவாக அமையாமற் போனதே காரணம். கவிதையை யாப்பை வைத்து அளந்ததனால் ஒரு வகை குழப்பமே நிலவியது. அது இன்றைக்கும் தொடர்வதாகவே தோன்றுகிறது. ‘யாப்பில்லாமல் போனால் அது புதுக்கவிதை’ என்னும் அளவிற்கு அதன் வடிவம் வரையறைக்குள்ளானது. அதனின்றும் வேறுபடுத்திக் காட்ட யாப்பு உள்ளவையெல்லாம் மரபுக் கவிதையானது. இதனால் ‘கவிதை என்ன ஆனது? என்பது பற்றி யாரும் கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. சங்கக் காலம் முதல் இன்றுவரை “யாப்பென்னும் தமிழ்க்கவிதையின் கட்டுமான மூலம் தமிழக்கவிதைகளைத் தனது செல்வாக்கோடு கூடிய அரவணைப்பிலேயே வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது” என்னும் ஒருவரிக் கருதுகோளை முன்வைத்து இக்கட்டுரை அமைகிறது.

கட்டுரைப் பரிமாணம்

‘கவிதைக் கட்டுமானத்தில் யாப்பின் ஆளுமை’ என்னும் தலைப்பில் அமையும் இக்கட்டுரை சங்கக் காலம் தொடங்கி இற்றை நாள்வரை தமிழின் யாப்பு தமிழ்க்கவிதைகளின்மேல் செலுத்தும் ஆளுமை பற்றிச் சுருக்கமாக ஆராய்கிறது. தொடைவிகற்பங்கள், பாக்கள், அவற்றின் இனம் முதலியன கவிதைப் பொருண்மைகளைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துவதில் செலுத்தும் ஆதிக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதாக அமைகிறது. அமையவே தமிழ்யாப்புக்கும் தமிழ்க்கவிதைகளுக்குமான யாப்புறவு பற்றிய புரிதல் மேலும் விரியக்கூடும்.

இலக்கிய வடிவங்களில் கவிதை

செய்யுள், நாடகம், சிறுகதை, புதினம் என இலக்கிய வடிவங்கள் பலவாம். அவற்றுள் செய்யுள் அல்லது கவிதையே சிறந்த வடிவம் என்பது எல்லார்க்கும் ஒப்ப முடிந்த கருத்து. ‘செய்யுள்’ என்பதற்கும் ‘கவிதை’ என்பதற்குமான நுண்ணிய வேறுபாட்டினை அறிஞர் மு.வ. ஆராய்ந்திருக்கிறார். மேலும் ‘புதுக்கவிதை’ என்பது போலப் ‘புது நாவல்’ ‘புதுச் சிறுகதை’, ‘புது நாடகம்’ என்னுமாறு யாரும் அழைப்பதில்லை. படைப்பாளியின் உணர்ச்சியனுபவத்தை நேரடியாகப் படிப்பாளிக்கும் பரிமாறும் பேராற்றல் கவிதைக்கு இருப்பதே அதன் வடிவச் சிறப்புக்கான அடிப்படைக் காரணம் எனலாம்.

“கலையின் வடிவமே கலைஞரின் உள்ளத்தையும் கற்பவரின் உள்ளத்தையும் தொடர்பு படுத்துவதாகும்” ¹

என்பது சிந்திக்கத்தக்க கருத்தாகும்.

தமிழ்க்கவிதை வடிவங்கள்

வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா, மருட்பா எனக் கிடந்த ஐவகைப் பாக்களும், மருட்பாவைத் தவிர்த்த பிற பாக்களுக்குரிய இனங்களும் தமிழ் நெடுங்கவிதைப் பரப்பினைத் தம் ஆளுகைக்குள் வைத்திருந்தன. இவற்றுள் அடங்காத ஆனால் இவற்றினும் நெகிழ்ச்சியினையுடைய நாட்டுப்புறக் கவிதை வடிவங்களோ இளங்கோவடிகள் முதலிய கவிஞர் பெருமக்களையும் யாப்பினை எதிர்ப்பதாகவோ மீறுவதாகவோ தமக்குத் தாமே கூறிக்கொள்ளும் இன்றைய புதுக்கவிதைகள் வரையும் தனது ஆக்டோபஸ் கரங்களை நீளச் செய்திருக்கின்றன.

வடிவம் – வரையறை – பயன் – இன்றியமையாமை

உணர்ச்சி, கருத்து, கற்பனை, வடிவம் என்பன இலக்கியக் கூறுகள் என்பது மேனாட்டுக் கவிதைக் கொள்கை. இது தமிழியலுக்கு எந்த அளவுக்குப் பொருந்தி வரும் என்பதற்கான ஆராய்ச்சி இன்னும் தொடங்கப் பெற்றதாகத் தெரியவில்லை. காரணம் அறிஞர் மு.வ. தொடங்கி இற்றை நாள் வரை திறனாய்வுக் கொள்கைகளை அல்லது நெறிகளை வடிவமைத்தோர் பெரும்பாலும் மேனாட்டுக் கொள்கைகளாலேயே தமிழ்ப்படைப்புக்களை அளந்தறிந்து வந்துள்ளனர். சென்னை உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தில் தமிழ் இலக்கியக் கொள்கைகள் பற்றிய புதிய சிந்தனை கால்கொண்டதும் இங்கே கருத்தில் இருத்த வேண்டிய செய்தியாகும். கவிதைக்கு உணர்ச்சி தலையாயது என்பது உண்மையாயினும் மேனாட்டு இலக்கிய உணர்ச்சிக்கும் தமிழ்க்கவிதை உணர்ச்சிக்கும் நிலவும் நுண்ணிய வேறுபாடு நோக்கத்தக்கதாகும். இது பற்றிப் பின்னால் விவாதிக்கப்படும். கவிதைக்கு வடிவம் என்பது கவிஞனின் உணர்ச்சி அனுபவத்தை நுகர்வோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் காட்சி ஊடகமாக இருப்பதாகும். வடிவம் இல்லையாயின் அனுபவத்திற்கான வழி இல்லாது போய்விடும்.

“கவிஞர் தன் எண்ணத்தையும் உணர்ச்சியையும் சுவைஞருக்கு உணர்த்த முற்படும் ஆழ்ந்த முயற்சியே இலக்கிய வடிவமாகும். …………………………..இலக்கியம் அழகு பெறுவது வடிவத்தால்” ²

உணர்ச்சிக்கும் கருத்துக்கும் இசைவில்லாவிடினோ அவற்றுள் முரணேதும் அமைந்துவிடினோ ‘படைப்புச் சிதைவு’ தவிர்க்க இயலாததாகிவிடும்.

“ஓர் இலக்கியம் சிறந்ததா இல்லையா என்பது அதனுள் அமைந்த உணர்ச்சியின் விழுப்பத்தைப் பொருத்தது. ஓர் இலக்கிய நூல் நன்கு அமைந்ததா இல்லையா என்பது உணர்ச்சிக்குத் தரப்பட்ட வடிவத்தைப் பொருத்தது.” ³

என்பது அறிஞர் மு.வ. அவர்களின் வடிவத்தைப் பற்றிய சிந்தனை முத்துக்களில் ஒன்றாகும்.

கவிதையும் யாப்பும்

கவிதைக்கு யாப்பு அடிப்படையாக அமைந்ததற்குத் தலையாய காரணம் அதன் ஒலியமைதியே. ‘இன்ன எழுத்துக்களால் இன்ன அசைகள் அமையும்’, ‘இன்ன அசைகளால் இன்ன சீர்கள் உருவாகும்’, ‘இன்ன சீர்களின் இசைவால் இன்ன தளைகள் பிறக்கும்’ என்றெல்லாம் விதிக்கப்பட்டிருக்கும் யாப்பியல் விதிகளே மேற்கண்ட கூற்றினை உறுதி செய்யும். ஒலியின்பமே யாப்பின் நோக்கம். யாப்பே ஒலியாகாது. யாப்பு காரணம். ஒலி காரியம். இந்தப் புள்ளியில்தான் கவிதையினின்றும் உரைநடை வேறுபடுகிறது. உரைநடையில் ஒலியின்பம் பொருண்மையை நீர்த்துப் போகச் செய்துவிடும். கவிதையிலோ அதன் குழைவுக்கு மெருகேற்றி வெளிப்பாட்டு உணர்ச்சியைத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துவிடும். அளபெடையின் நுட்பமே இதுதான். வெறும் இடைச்சொற்களை வைத்துக் கொண்டு ‘ஒண்ணுதற் கோஓ உடைந்ததே”⁴ எனத் திருவள்ளுவர் கவிதைத் தொழில் செய்திருப்பதற்கும், இலக்கண நூற்பாக்களைக் கவிதைபோல அமைத்துக் காட்டியதற்கும் இதுவே தலையாய காரணம் என அனுமானிக்கலாம்.

இலக்கணத்தையும் ஆட்கொண்ட யாப்பு

தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரம் கவிதைக் கட்டுமானத்தைப் பற்றிய ஆய்விலக்கணம் ஆகும் என்பது இக்கட்டுரையாளர் கருத்து. அது தனி ஆய்வுக்குரியது. பொருளதிகாரத்தில் கவிதையின் புறக்கட்டுமானத்தைப் பற்றி ஆராய்ந்திருக்கும் பகுதி செய்யுளியல் ஆகும். அதில் கூறப்பட்டுள்ளது பல தொடை பற்றிய இலக்கணங்கள். தமிழ் இலக்கண நூற்பாக்களைத் தம் ஆளுகைக்கு உட்படுத்தியுள்ளன என்பதை அறியமுடிகிறது.

‘கண்ணுக்கு இமைகாவல்’ என்பது போலக் கவிதைக்கு யாப்பு காவல் என்றாலும் பொருந்தும். கண்ணுக்கு வெளியே இருந்து இமை செய்யும் பணியைக் கவிதைக்கு உள்ளேயிருந்து யாப்பு செய்கிறது. ஊராட்சி உறுப்பினர் தொடங்கி நாட்டின் தலைமையமைச்சர் வரை செல்லும் மக்களாட்சிக் கட்டமைப்பும் தமிழ்க்கவிதையின் யாப்பியல் கட்டமைப்பும் பெரும்பாலும் ஒத்திருப்பதைக் காணலாம். எழுத்தால் அசை, அசைகளால் சீர், சீர்களால் தளை, தளைகளால் ஒலிவிகற்பம். இந்த நிரலில் அமைவதுதான் யாப்பியல் அமைந்த கவிதை. எழுத்தில் தொடங்கிப் பாக்களாலும் இனங்களாலும் வளர்ந்து நூலாக நிறைவடையும் சிறப்புடையது தமிழ் யாப்பு. விதிக்கப்பட்ட நெறியினின்று தவிர்க்க இயலாத காரணங்களினால் நெடுவழிப் பயணத்தில் தாயின் கைப்பிடியை நழுவி விலகிச் செல்லும் சிறார் போல விலகிச் செல்வனவற்றையும் பாசத்துடன் அரவணைத்துக் கொள்ளும் பாங்கு தமிழ் யாப்பிற்கு உண்டு. புறனடை, ஒழிபியல் என்றெல்லாம் தமிழ் இலக்கணம் இதுபற்றிப் பேசியிருக்கிறது.

யாப்பின் கொடுமுடியான ஒலியமைதிக்குக் கவிதைகள் மட்டுமன்று இலக்கணநூல்களே மயங்கி நின்றிருந்ததை வரலாறு நமக்குக் காட்டுகிறது. ஓரடி முதல் ஐம்பத்து நான்கு அடிகள் வரை நீண்டிருக்கும் தொல்காப்பிய நூற்பாக்களில் தென்படும் யாப்பின் ஆளுமை, இலக்கியத்திற்கு மட்டுமன்று இலக்கணக் கட்டமைப்பிற்கும் இலக்கிய அமைதிக்கும் அதன் இன்றியமையாமையை உணர்த்தி நிற்கிறது.

இலக்கண நூற்பாக்களில் எதுகையின் ஆளுமை

‘எகனை மொகனை’ என்னும் வழக்காறு புலனெறிவழக்கத்தில் எதுகை, மோனை எனத் திரியும். தொல்காப்பியத்தில் நூற்றுக்கணக்கில் அமைந்துள்ள ஓரடி நூற்பாக்கள் இலக்கணத்தை ஒலியின்பத்தோடு புரிய வைப்பவையாக உள்ளன. அறிவுக்கும் செவிக்கும் ஒருசேர மகிழ்ச்சியைத் தருவனவாக அவை அமைந்துள்ளன.

“ஒற்றள பெடுப்பினும் அற்றென மொழிப”⁵

“வஞ்சி மருங்கின் எஞ்சிய உரிய”⁶

“ஒவ்வும் அற்றே நவ்வலங் கடையே”⁷

“எண்ணரும் பாசறை பெண்ணொடும் புணரார்”⁸

என்பன போன்ற அமைப்புக்களையுடைய நூற்பாக்களும் இடையியல், உரியியல் ஆகியவற்றுள் அமைந்துள்ள நூற்பாக்களும் மேற்கண்ட ஒலியின்ப உண்மையை உணர்த்தக் கூடும். பிற்காலத் தமிழ் யாப்பியல் கொள்கைப்படி நாற்பத்து மூன்று தொடை விகற்பங்களுள் ‘பொழிப்பு’ என்பது ஒலியின்பத்தை மிகுத்துக் காட்டப் பயன்படுத்தப்படும் கவிதை உத்தியாகும். அப்பொழிப்பெதுகையைத் தொல்காப்பியம் மேற்கண்ட நூற்பாக்களில் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்தியுள்ளதைக் காணலாம்.

முற்றெதுகைகளால் கண்ட முழுமை

நான்கு சீர்களால் அமைந்த அடி அளவடி எனப்படும். தொடைவிகற்பங்கள் அளவடிக்கே உரியவை. அவற்றுள் ‘முற்றெதுகை’ குறிப்பிடத்தக்கது. பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் மட்டுமன்றித் தற்காலப் புதுக்கவிதைகளிலும் முற்றெதுகைகள் தங்களது ஆளுமையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது.

“துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத்
துப்பாய தூஉம் மழை” ⁹

“எத்தனை நாள்? எத்தனையாண்டு?
எத்தனைப்போர்? எத்தனைப் பேர்?
எத்தனைத்தோள்? இந்திக்கு எழுவதோ?
எத்தனைப்பேச்சு எத்தனைத்தாள்?
எத்தனைப்பாடு எத்தனைப் பாட்டு?
எத்தனைத்தாம் எழுதிக் குவிப்பதோ?”¹⁰

எனத் திருவள்ளுவரும் தனித்தமிழ்ப் பாவலர் பெருஞ்சித்திரனாரும் பயன்படுத்திய பாங்கு மேலே சுட்டப்பட்டுள்ளது. திருவள்ளுவர் எழுதியது குறள் வெண்பா. பெருஞ்சித்திரனார் எழுதியது சந்தப்பா! எடுத்துக்காட்டுக்காகச் சொல்லப்பட்டவைகள் இப்படியிருக்கக் கணிதச் சூத்திரங்களாக இருக்க வேண்டிய இலக்கணங்களைக் கவிதைக்கனிகளாக மாற்றித் தந்திருக்கும் தொல்காப்பியரின் கவிப்பாங்கு சிலவற்றைக் காணலாம்.

“மின்னும் சின்னும் ஆனும் ஈனும்
பின்னும் முன்னும் வினையெஞ்சு கிளவியும்
அன்ன இயல என்மனார் புலவர்” ¹¹

“நெல்லும் செல்லும் கொல்லும் சொல்லும்
அல்லது கிளப்பினும் வேற்றுமை இயல”¹²

மின்னும் பின்னும் பன்னும் கன்னும்
அந்நாற் சொல்லும் தொழிற்பெயர் இயல”¹³

மேற்கண்ட தரவுகளிலிருந்து இலக்கணத்தை வறட்சி வெளிப்பாடாகக் கருதாமல் செவிநுகர் கனிகளாக ஆக்கித் தரவேண்டும் என்னும் பழந்தமிழ் இலக்கண ஆசிரியர்களின் கற்பித்தல் உத்தி பெறப்படுவதாகக் கொள்ள இயலாதா? இந்த உத்திக்கு அவர்களுக்கு யாப்பியல் கூறுகளுள் ஒன்றான எதுகைதான் பயன்பட்டிருக்கிறது.

எதுகைக்காக எதுவும் செய்யலாம்

தொல்காப்பியப் புறத்திணைகளுள் ‘இயங்குபடை அரவம்’ என்பதும் ஒன்று. இது வெட்சிக்கும் வஞ்சிக்கும் பொதுவான துறை. இத்தொடரை ‘இயங்குபடை அரவம்’ எனவும் ‘படையியங்கு அரவம்’ எனவும் இருவேறு முறைகளில் தொல்காப்பியர் கையாண்டிருப்பது தெரியவருகிறது.

“படையியங்கு அரவம் பாக்கத்து விரிச்சி
புடைகெடப் போகிய செலவே”¹⁴

“இயங்குபடை அரசம் எரிபரந் தெடுத்தல்
வயங்கல் எய்திய பெருமை”¹⁵

ஐந்தே நூற்பாக்களின் இடைவெளியில் தொல்காப்பியர் ஒரு தொடரை இருவேறு நூற்பாக்களில் இருவேறு வகையாக அமைத்திருக்கும் பாங்கு எதுகையில் அவர்க்கிருந்த ஈர்ப்பையும் கவிதையில் வெளிப்படும் வடிவழகு இலக்கண நூற்பாக்களிலும் அமைதல் வேண்டும் என்னும் அவருடைய அவாவையும் ஒருசேரப் புலப்படுத்துவதாகக் கொள்ளலாம்.

குற்றியலுகரமா? குன்றியல் உகரமா?

கவிதையிலக்கணத்துள் பின்பற்றப்படும் வலித்தல் முதலிய விகாரங்களாகிய ஒலியமைதிகளைத் தொல்காப்பியர் தாம் எழுதிய இலக்கண விதிகளிலேயே பின்பற்றியிருப்பதை அறிய முடிகிறது.

“ஒன்றறி கிளவி தறட ஊர்ந்த
குன்றிய லுகரத்து இறுதியாகும்”¹⁶

குற்றியலுகரம் என்பது எதுகை நோக்கி மெலிந்து நின்றது என உரையாசிரியர்கள் விளக்கமளிக்கும் நிலை இருந்துள்ளது.

யாப்பு உணர்ச்சிக்குத் தடுப்புவேலியா?

நீர்த்துப் போன எண்சீர் விருத்தங்களை எழுதிவைத்துக் கொண்டு “நாங்கள் மரபுக்கவிஞர்கள்” என்று மார்தட்டிக் கொண்டு சிலர் இருக்க ’நாங்கள் புதுக்கவிதைப் படைப்பாளர்கள்’ என்று ஒரு கூட்டம் வந்தது. இந்த அணியினரின் தலைமைப் பொறுப்பாளர்கள் சிலர் மரபு பற்றிய விழிப்புணர்வு கொண்டவர்கள். முறையான தமிழ்க்கல்வி பெற்றவர்கள். இவர்கள் செய்த ஒரு செயல்தான் புதுக்கவிதை கவிதையாக வளராமல் போனதற்குத் தலையாய காரணமாக அமைந்தது. அப்படி அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள்? “யாப்பு கவிதையுணர்ச்சிக்குத் தடுப்பு வேலியாக இருக்கிறது”. இதுதான் அவர்கள் சொன்ன சேதி. இந்தச் சேதியின் நம்பகத்தன்மை பற்றிய ஆராய்ச்சி இல்லாமலேயே பின்னால் வந்தவர்கள் ‘கவிதைக்கு யாப்பே தேவையில்லை’ என்றும் முடிவுக்கு வந்து “ஏடும் எழுத்தாணியும்” கையிலிருந்தால் அவன் கவிஞன் என்னும் பெருமையைத் தாங்களாகவே சூட்டிக் கொண்டார்கள். தமிழகத்தில் கவிஞர்கள் எண்ணிக்கை வெட்டுக் கிளிகளைப்போலப் பரந்தும் கவிதைகள் அன்னப் பறவைகளைப் போலக் குறைந்தும் போனதற்குப் பத்து ரூபாய்க்குப் பால்பாயிண்ட் பேனா வாங்கியவனெல்லாம் பாட்டு எழுதியதுதான் காரணம். சமயக் குரவர்களும் ஆழ்வார்களும் யாப்பமைப் பாடல்களில் மானுடத்தின் அரிய உணர்ச்சியாகிய பக்தி உணர்ச்சியைத் தேனொழுகப் பாடி, ஊனுருகச் செய்திருக்கின்றனர். மிகக் கடுமையான யாப்பெனக் கருதப்படும் கட்டளைக் கலித்துறையில் அமைந்த ‘அபிராமி அந்தாதி’, பல்வகை யாப்புக்கள் அடங்கிய பாடல்களின் தொகுப்பான மணிவாசகரின் ‘திருவாசகம்’, வள்ளற்பெருமானின் திருவருட்பா முதலிய இலக்கியங்கள் எல்லாம் உணர்ச்சிப் பிழிவு என்பதை இவர்கள் ஏன் சிந்திக்கவில்லை என்பது ஒரு புதிராகவே உள்ளது. குமரகுருபரரின் அனைத்துப் படைப்புக்களும் யாப்புக்குள் செறித்து வைக்கப்பட்டுள்ள உணர்ச்சிப் பிழம்புகளே என்பதைக் கற்றார் உணர்வர். எல்லாவற்றினும் உச்சமாக யாப்பும் உணர்ச்சியும் கைகோத்த அரிய நிலையில் அருணகிரியார் பாடிய திருப்புகழ் வண்ணம் இவர்கள் அறியாததா? இன்னும் சொல்லின் விரியும். யாப்பு எந்த நிலையிலும் உணர்ச்சிக்குத் தடுப்புவேலியாக இல்லை என்பதற்கு இவையே போதுமான சான்றுகளாகலாம்.

எதுகைக்கு வந்த வாழ்வு

எதுகையில்லாத ஒரு பாடலை எண்ணிப் பார்க்கவே முடியாது என்ற அளவிற்குத் தமிழ்க்கவிதைகளில் அதன் ஆளுமை நிலவுகிறது. ஒலி நயம், ஒலி ஒற்றுமை இவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டு அமையும் அத்தகைய அமைப்பாளுமைகளை உரையாசிரியர்கள் கண்டறிந்து உணர்த்தியுள்ள பாங்கு உளங்கொளத்தக்கது. சான்றாக,

“உடைசெல்வம் ஊண்ஒளி கல்வியென் றைந்தும்
அடையாவாம் ஆயம் கொளின்”¹⁷

என்னும் குறட்பாவில் காணும் வைப்புமுறை ஒளி, கல்வி, செல்வம் ஊண், உடை என்றே இருத்தல் வேண்டுமெனினும் ‘அடையாவாம்’ என்னும் எதுகைக்கேற்ப அமைந்தது என்பதனை உரையாசிரியர் பரிமேலழகர்,

“இச்சிறப்பு முறை செய்யுள் நோக்கிப் பிறழ நின்றது”¹⁸
என எழுதிக் காட்டுகிறார்.

“நெடுநீர் மறவி மடிதுயில் நான்கும்
கெடுநீரார் காமக் கலன்”¹⁹

என்னும் குறட்பா விளக்கவுரையில் “மடி, நெடுநீர், மறவி, துயில்” என்னும் நிரல் பிறழ நின்றமைக்கு,

“முன்னிற்கற்பாலதாய ‘மடி’ செய்யுள் நோக்கி இடைநின்றது”²⁰

என எழுதிக் கவிதைக்கு எதுகையால் அமையும் ஒலியின்பத்தைக் குறிப்பாகச் சுட்டுவார் பரிமேலழகர். ‘எழுவாய் – செயப்படுபொருள் – பயனிலை’ என்னும் உரைநடைத் தொடரமைப்பு செய்யுளில் மாறுபடலாம் என்பது நெறி. கவிதையுள் அவ்வாறு மாறுபடுவதற்கான காரணங்களுள் தலையாயது எதுகையினால் அமையும் ஒலியின்பம் என்பது கருத்து.

கவிதையில் வலித்தலும் மெலித்தலும்

தொடையின்பத்திற்காக எதுகை திரியும் என்றால் அதே தொடையின்பத்திற்காக வலித்தல், மெலித்தல் விகாரங்களும் எதுகையை ஆளுகின்றன என்பதையும் காணமுடிகிறது.

“இருள்நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி
மாசறு காட்சி யவர்க்கு”²¹

என்னும் குறட்பா உரையில்,

(இருள் நீக்கி என இருக்க வேண்டியது) ‘நீங்கி’ எனத் தொடைநோக்கி மெலிந்து நின்றது., நீங்க என்பதன் திரிபெனினும் அமையும்”²²

என எழுதிக் கவிதையின் புறக்கட்டுமானத்தைப் பற்றிய தனது கருத்தைப் பதிவு செய்திருக்கிறார் பரிமேலழகர். முதற்சீரும் நான்காம் சீரும் எதுகையால் ஒன்றுபடின் ஒரூஉ எதுகையாகலின் அது பங்கப்படக் கூடாது என்பது பரிமேலழகரின் கருத்து. நூலின் உள்ளடக்க நுண்பொருளைக் காணவேண்டிய உரையாசிரியர். அத்தோடு அதன் புறக்கட்டுமானத்தையும் இலக்கண மற்றும் தொடையமைதியையும் நோக்கி உரையெழுதியிருப்பது கவிதையின் மேல் நிலவும் யாப்பின் ஆளுமையைக் காட்டுவதாகக் கருதலாம்.

யாப்புக்குத் தலைவணங்கும் திருவள்ளுவர்

கருத்து நிலைக்கு முதன்மை, ஒலியின்பம் காத்தல் என்னும் கவிதைக் கொள்கைகள் திருக்குறளில் சீராக அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும் எந்த நிலையிலும் யாப்பமைதி சிதைந்து விடக்கூடாது என்பதையே தமது தலையாய வடிவக் கொள்கையாகத் திருவள்ளுவர் கொண்டிருந்தார் என்பதற்குப் பல சான்றுகளைக் காட்ட இயலும்.

“அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை
இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலை”²³

என்னும் குறட்பாவைத் தமிழகப் பேருந்துகள் பலவற்றிலும் கண்டிருக்க முடியும். குறளறிந்த பலரும் இக்குறட்பாவை,

“அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை
இகழ்வாரைப் பொறுத்தல் தலை”

என்றே மேடைகளில் முழங்குவதையும் செவிமடுத்திருக்கலாம். உண்மையில் இக்குறட்பா மேடையில் முழக்கத்தில் சொல்லப்படுவதுபோல் அமையவில்லை. அப்படி அமைந்திருந்தால் யாப்பமைதியைத் திருவள்ளுவர் காக்கவில்லை என்னும் அடாத பழி அவருக்கு வந்திருக்கும். முதலடியின் முதற்சீருக்கு ஏற்ப இரண்டாவது அடியின் முதற்சீர் அமைதலே முறை என்று எண்ணியிருந்தால் அவ்வடி,

“இகழ்வாரைப் பொறுத்தல் தலை”

என அமைத்திருப்பார். அவ்வாறு அவர் அமைத்திருந்தால் காய்முன் நிரைவந்து வெண்பாவில் வரக்கூடாதென விலக்கப்பட்ட கலித்தளைத் தட்டுச் செப்பலோசைக்குச் சிதைவு ஏற்பட்டிருக்கும்.

தொடக்கக்காலக் கவிதைக் கட்டுமானங்கள்

இலக்கண நூல்கள் பெரும்பாலும் ஆசிரியப்பாக்களின் இலக்கண அமைதி கொண்டவையே. பெரும்பாலும் ஒருவரி நூற்பாவும் ஆசிரியப்பா ஒலியைக் கொண்டே அமைந்திருக்கும். சங்க இலக்கியங்கள் ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சியடி விரவிய நிலையில் அமைந்த ஆசிரியப்பா என்ற அளவிலேயே கட்டுமானம் செய்யப்பட்டன. இரட்டைக்காப்பியங்ள் ஆசிரியப்பாவினால் அமைந்தாலும் சிலப்பதிகாரத்தின் கவிதைக் கட்டுமானம் வரிப்பாடல்களையும் அணைத்துச் செல்கிறது. பத்துப்பாட்டின் இறுதியிலும் சிலம்பின் ஒவ்வொரு காதையின் இறுதியிலும் காணப்படும் வெண்பாக்கள் கவனத்திற்குரியன. சீவகசிந்தாமணி யாப்பின் தளர்ச்சியைக் காட்டுவதுபோல விருத்தப்பாவில் அமைந்தது. கம்பராமாயணமும் வில்லிபாரதமும் பெரியபுராணமும் விருத்தத்தை அதன் உச்சிக்கே கொண்டு சென்றன. தொடர்ந்து வந்த பதிகங்களும் பாசுரங்களும் விருத்தங்களால் அமைந்தன. தொண்ணூற்றாறு வகை சிற்றிலக்கியங்கள் யாப்பின் அனைத்துவகைக் கூறுகளையும் கொண்டிலங்கின.

சிந்தையள்ளும் சிந்து

தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் தமிழ்ச் செய்யுள் உலகில் ‘வடிவக்கருவியாக’ மிக மிகக் குறைவாகவே செயல்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பியம் கற்றாரும் ‘செய்யுளியல் நீங்கலாகவே’ கற்றனர். இதற்குப் பெரிதும் காரணமாக அமைந்தது அமிதசாகரரால் எழுதப்பட்ட ‘யாப்பருங்கலம்’, ‘யாப்பருங்கலக்காரிகை’ ஆகிய இரண்டு நூல்களே. இவை தோன்றிய காலத்திற்குப் பிறகு தமிழ்க்கவிதை உலகம் பெரும்பாலும் இவற்றின் ஆளுகைக்கே உட்பட்டிருந்தமையை அறியலாம். இந்தப் பின்புலத்தில் நோக்கினால் சிந்து என்னும் வடிவத்திற்கான இலக்கணம் கிட்டுமாறு இல்லை. அசை, சீர், தளை என்னும் வகைபாடுகளை முற்றிலும் புறக்கணித்து ஒலியமைதியை மட்டுமே அளவாகக் கொண்ட சிந்திலக்கிய இலக்கணம் பற்றிப் புதுச்சேரி அறிஞர் முனைவர் திருமுருகன் பெருமளவில் ஆராய்ந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. ‘சிந்துக்குத் தந்தை’ எனப் பாரதிதாசன் தனது நண்பரான சுப்பிரமணிய பாரதியைப் பாராட்டுவார். எனினும் சிந்துக்குத் தந்தை சென்னிகுளம் அண்ணாமலை ரெட்டியாரே. இது இதுவரைக் கிட்டியிருக்கிற தரவுகளின் அடிப்படையில் ஆய்வாளர்கள் செய்த முடிவாகும். இருபத்து நான்கு பாடல்கள் மட்டுமே கிட்டியுள்ள ரெட்டியாரின் சிந்துக்கள் தரும் ஓலியின்பம் கேட்டு மாளாது. அடுத்த சில பத்திகளில் ரெட்டியாரின் சிந்துக்களின் தாக்கம் தமிழ்க்கவிதை உலகை எவ்வாறு பாதித்துள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ள உதவக்கூடும். சிற்றிலக்கியங்களிலும் யாப்பியல் நூல்களிலும் அறியப்படாத மக்கள் வாழ்வியலோடு தொடர்புடைய சிந்தின் கட்டமைப்பு ஒலியழகின் கொடுமுடி எனலாம்.

சிந்துக்குத் தலைவாசல்

அண்ணாமலை ரெட்டியாரின் காவடிச்சிந்து பின் வந்த இலக்கியங்களைப் பாதித்த வரலாற்றைப் பார்ப்பதற்கு முன் திரிகூடராசப்பக் கவிராயர் படைத்த திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சியின் சிந்துக்களை மறந்துவிட இயலாது.

“இருண்ட மேகஞ்சுற்றிச் சுருண்டு சுழியெறியுங்
கொண்டையாள் – குழை
ஏறி யாடிநெஞ்சைச் சூறையாடும் விழிக்
கெண்டையாள்
திருந்து பூமுருக்கி னரும்பு போலிருக்கும்
இதழினாள் – வரிச்
சிலையைப் போல்வளைந்து பிறையைப் போலிலங்கு
நுதலினாள்”²⁴

“கல்லுப் பதித்ததங்கச் செல்லக் கடகமிட்ட
செங்கையாள் – எங்கும்
கச்சுக் கிடக்கினும் தித்திச்சுக் கிடக்குமிரு
கொங்கையாள்
ஒல்லுங் கருத்தர் மனக் கல்லுஞ் சுழிக்குமெழில்
உந்தியாள் – மீதில்
ஒழுங்கு கொண்டுள்ளத்தை விழுங்கு சிறிய ரோம
பந்தியாள்”²⁵

என்னும் வசந்தவல்லியின் தோற்ற வண்ணனையும்,

“சூடக முன்கையில் வால்வளை கண்டிரு தோள்வளை
நின்றாடப் – புனை
பாடக முஞ்சிறு பாதமு மங்கொரு பாவனை
கொண்டாட – நய
நாடக மாடிய தோகை மயிலென நன்னகர்
வீதியிலே – அணி
ஆடக வல்லி வசந்த ஒய்யாரி
அடர்ந்துபந் தாடினளே.”²⁶

என்னும் வசந்தவல்லி பந்தடித்த வண்ணனையும் சொற்கள் நேரடியாக உணர்த்தும் பொருளினின்றும் கூடுதலானதொரு உணர்ச்சியைப் பொருளாக உணர்த்தி நிற்பதைக் காணலாம். இந்த ஒலி நுட்பமே யாப்பின் கொடுமுடி. யாப்பினால் பெறப்பட வேண்டிய ஒலி நுட்பத்தை சிந்துப்பாடல்கள் வாழ்வியல் அசைவுகளிலிருந்து பெற்றிருப்பதைக் காணலாம். பா, அதன் இனங்களுக்குச் சீரிலக்கண வரையறை போலச் சிந்துக்குச் செய்து காட்ட இயலாது. மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதும் தற்காலச் திரையிசைப் பாடல்களின் இசைத்தொழில் நுட்பம் சிந்திலிருந்தே தொடங்குவதாகவும் கொள்ளலாம். ஒலியைத் தத்தகாரத்தில் பாடிக்காட்டுவது இதன் அடிப்படையாகலாம்.

ரெட்டியாரின் அடிப்பொடிகள்

குற்றாலக் குறவஞ்சியில் சிந்து தொடங்கியிருந்தாலும் சுப்பிரமணிய பாரதி ஏற்படுத்திய கவிதைத் தாக்கத்தைப் போல் சிந்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது ரெட்டியாரின் காவடிச்சிந்தே ஆகும். இன்றைய திரைப்படப்பாடல்கள் வரை காவடிச்சிந்தின் தாக்கத்தை ஆராய்கிறபொழுதே யாப்பின் உச்சமான ஒலி எவ்வாறு தமிழ்க்கவிதைக் கட்டுமானத்தைத் தன் ஆளுகைக்குள் வைத்திருக்கிறது என்பதை அறியலாம். வெறும் 24 பாடல்களே கிட்டியுள்ள ரெட்டியாரின் காவடிச் சிந்து, 24 தனித்தனி ஒலியமைதிகளைக் கொண்டது என்பதுதான் வியப்பானது. அது தனி ஆய்வுக்குரியது. ஒருசில சுட்டலாம்.

“வன்ன மயில்முரு கேசன் – குற
வள்ளி பதம்பணி நேசன் – உறை
வரமேதரு கழுகாசல பதிகோயிலின் வளம்நான் மற –
வாதே – சொல்வன் மாதே!”²⁷

“வள்ளிக்கிசைந்தமுரு கேசன் – அண்ணா
மலைக்கவி ராசன்மகிழ் நேசன் – என்றும்
வாழும் கழுகுமலை வாவிவளம் சொல்வன்
மாதே! கேள்இப் போதே!”²⁸

“சுந்தரம் மிகுந்த குழல் மேகம்! – அவள்
சொந்த நுதல் இந்துவிலோர் பாகம்! திருத்
தும்புருவம் வில்லோடுசி நேகம்!
தவயோகம்! வென்ற தேகம்! – வஞ்சம்
துஞ்சுவிழி நஞ்சினினும் வேகம்”²⁹

மேற்கண்ட மூன்று பாடல்களில் முன்னிரண்டு பாடல்களின் சரணங்களின் உள்ளடக்கம் ஒன்றே. ரெட்டியார் மிக இலாவகமாகச் சந்தத்தை மாற்றியிருப்பதைக் பாடிப்பார்த்தால் உணர முடியும். வள்ளியின் தோற்ற வண்ணனையை மூன்றாவது தரவினால் அறியலாம். ஒலியின்பத்திற்காக யாப்பியலில் வகையுளியைப் பயன்படுத்துவதுபோல் இந்தப் பாடல்களில் ‘மற — வாதே — சொல்வன் — மாதே’ ‘இசைந்தமுரு — கேசன்’ ‘திருத் — தும்புருவம்’ என்றெல்லாம் ஒலியமைதிக்காகச் சீர்கள் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்.

“தெள்ளுதமி ழுக்குதவு சீலன் — துதி
செப்புமண்ணா மலைக் கனுகூலன் — ஊர்
செழியப் புகழ்விளைத்த கழுகு மலைவளத்தைத்
தேனே – சொல்லு வேனே”³⁰

என்னும் ரெட்டியாரின் சந்தத்தில் சிந்தையிழந்த பாவேந்தர் பாரதிதாசனும் உவமைக்கவிஞர் சுரதாவும் அதே சந்தத்தில் பாடியிருக்கும் பாடல்களின் சரணம் இப்படி அமைந்திருக்கின்றன.

“கிட்டிமர வேர்கள்பல கூடும் — அதன்
கீழிருந்து பாம்புவிரைந் தோடும் — மர
மட்டையசை வால்புலியின்
கட்டிகள் போய் தாய்ப்புலியைத்
தேடும் – பின் – வாடும்”³¹

“ஆசைகொண்டு விண்வெளியின் மீது – மதி
ஆடையின்றியே உலவும் மாது – முகில்
ஓசைகொண்ட மண்டலத்தில்
ஊர்ந்துலவி வாழ்ந்து வரும்
ஊமை! வெள்ளி ஆமை!”³²

மேற்கண்ட இரண்டு சிந்துக் கண்ணிகள் கவிஞர்களின் உள்ளத்துள் ரெட்டியார் சிந்தொலியின் ஊடுருவலை நன்கு காட்டக் கூடும்.

எல்லையில்லாச் சந்தங்கள்

மக்கள் உள்ள அசைவுக்கு ஏற்பவே உடலசைவு அமையும் என்பது உளவியல் நுட்பம். நாட்டுப்புற விழாக்களில் அல்லது இன்ப, துன்ப நிகழ்வுகளில், தொழில் சார்ந்த நிகழ்வுகளில் வகைவகையான தாளகதிக்கு ஏற்ப இளைஞர்களும் பெண்களும் ஆடிப்பாடி மகிழ்வதை இதற்குச் சான்றாக்க இயலும். நலுங்கும் ஒப்பாரியும் வேறு வேறு உணர்வுகள். எனவே வேறு வேறு இசையமைதிகள். தாளகதியும் மாறுகிறது. இந்த அடிப்படையில் பல்வகைப்பட்ட சிந்துக்கள் தமிழில் காணக்கிடக்கின்றன. அண்ணாமலை ரெட்டியாரின் இருபத்து நான்கு பாடல்களும் இருபத்து நான்கு வகை சந்தங்கள் என்பது முன்னரே சுட்டப்பட்டது.

“வள்ளி கணவன் பேரை
வழிப்போக்கன் சொன்னாலும்
உள்ளம் குழையுதடி – கிளியே
ஊனும் உருகுதுடி”³³

“நீல மயில் மீதில் ஏறி
ஆவினன்கு டியில் தோன்றும்
நிமலனாம் குழந்தை முரு கேசன் -– அவன்
நித்திலப்புன் முறுவல் வள்ளி நேசன் -– இந்த
நீணீலந்தனில் அன்பு செய்திடும்
அடியர் யாரையும் காத்து நின்றிடும்
நித்தஜோதி வடிவமாம்பிர காசன் தூரன்
நெஞ்சை நீங்காதென்றும் மகிழ் வாசன்”³⁴

முருகனருளாகிய பாடுபொருளைத் திருமுருகாற்றுப்படையும் பாடியிருக்கிறது. பரிபாடலும் பாடியிருக்கிறது. கந்தபுராணமும் பாடியிருக்கிறது. அண்ணாமலை ரெட்டியாரும் பாடியிருக்கிறார் பின்னாலே வந்தவர்களும் பாடியிருக்கிறார்கள். இவை அத்தனைப் பாடல்களும் யாப்பின் அரவணைப்பிலேயே படைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை உணர்ந்து கொள்ள முடியும். பெரியசாமி தூரன் எழுதிய மேலே காட்டப்பட்ட பாடலில் சந்த இன்பத்திற்காகவும் தாளகதிக்கு ஏற்பவும் வடமொழிச் சொற்கள் விரவி வந்திருப்பதைக் காணலாம். இந்த வகையில் அருணகிரியாரின் திருப்புகழை ஒத்தது இது.

புதுக்கவிதை விடமுடியாத யாப்பு

யாப்பினை வேலியாகக் கொண்ட வித்தகக் கவிஞர்களுக்கு இடையே பதர்கள் வந்து கலந்தது ஒரு பக்கம். ஆனால் மரபறிந்த மாகவிஞர் பலர் தொடைகளையும் விகற்பங்களையும் பின்னிப் புனைவதில் தனித்ததோர் தடம் அமைத்தனர்.

“கொட்டும் மழையினில் வெட்ட வெளியினில்
குடும்பம் நடத்துகிற – எங்கள்
பட்டினித் தோழரைக் கட்டி அணைத்திட
பாரதி வந்திருந்தான் அவன்
தொட்ட இடமெலாம் வீரம் பிறந்தெங்கள்
தோளைத் தழுவிடவே – நான்
சட்டென ஓடித் தலைவன் அவன் பதம்
நாடிச் சரண்புகுந்தேன்!”³⁵

என்னும் மேத்தாவின் கவிதை இதற்கொரு சான்றாகலாம். பொருண்மையடிப்படையில் அடையாளம் காணப்பட்ட புதுக்கவிதைகளிலும் யாப்பு பிறவித்தொடர்பு போல அக்கவிதைகளில் தன்னை இழைத்தே வந்திருக்கிறது.

“ஒருவர் நினைவை
ஒருவர் கொளுத்திக் கொண்டு
இருவரும் எரிவோம்
மெதுவாக!
நான் மெழுகுத்திரியாக
நீ ஊதுவத்தியாக”³⁶

இந்த உணர்ச்சி யாப்புக்குள் அடங்காது. அடக்க இயலாது. இதற்கு வடிவமே இந்தக் கற்பனைதான். இந்தக் கற்பனை எந்த அளவுக்கு மனத்தைப் பாதிக்கிறதோ அந்த அளவுக்கு மனத்துள் நின்று நிலைபெறும். இத்தகைய உணர்வுகளின் வெளிப்பாட்டிலும் யாப்பு தன் ஆக்டோபஸ் கரங்களை நீட்டியிருக்கிறது என்பதுதான் வியப்பானது. ‘மெழுகுவர்த்தியாக’ ‘ஊதுவத்தியாக’ என்னும் முரணிலும் இயைபிலும் யாப்பு புன்னகை புரிவதைக் காணலாம்.

“இந்த மலையூரில்
எங்கள் நினைவுகளில்
இங்கொருத்தி உறங்குகின்றாள்
இங்கே வரவேண்டாம்
இதயங்கள் அழுமென்றால்
இங்கே வரவேண்டாம்”³⁷

என்னும் கவிதை வரிகள் மோனையோடு கைகோத்துக் கொண்டுள்ளதைக் காணலாம்.

“அவன் ஒரு
பட்டு வேட்டி பற்றிய
கனாவில் இருந்தபோது
கட்டியிருந்த கோவணமும்
களவாடப்பட்டது”³⁸

‘யாப்பென்னும் உறையிலிருந்து கவனமாகக் கழற்றப்பட்டதே புதுக்கவிதை’ எனத் தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்ட வைரமுத்து எழுதிய கவிதைதான் மேலே இருப்பது. அதனுள் யாப்பாகிய கட்டுமானம் இல்லாதிருக்கலாம். கட்டுமானத்தின் துணை மூலங்களான மோனை, எதுகை இவையெல்லாம் படிந்து போயுள்ளன என்பதைக் கற்பார் அறியலாம்.

“சித்தத்தினால் கொண்ட
பித்தத்தினால் கனவு
முத்தத்தினால் வந்த
சத்தத்தினால்
தூக்கம் கலைந்ததடி தோழி! செத்த
சூரியன் உதிப்பதெந்த நாழி!”³⁹

மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டுக்களால் உணர்ச்சியைத் தடுக்கின்ற யாப்பினை நாங்கள் முரித்தே தீர்வோம் என முழக்கமிட்டு வந்த புதுக்கவிதைப் படைப்பாளர்கள் தொடைவிகற்ப வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். இது அவர்களுக்கே தெரியாது. மரபு என்றால் சொல்லித் தெரிவதன்று. படைப்பில் படிந்து போவது. எனவே புதுக்கவிதை வரை தொடரும் கவிதை இலக்கியம் யாப்பின் பேராளுமைக்கு அடங்கியே நடந்து வந்திருக்கிறது என்பது ஓரளவு புலனாம். புதுக்கவிதைக்கு அடுத்த நிலையில் மக்கள் ஊடகமாகத் திகழும் திரைப்படங்களில் வரும் பாடல்கள் அதாவது திரையிசைப்பாடல்களில் யாப்பு எவ்வாறு தனது ஆக்டோபஸ் கரங்களை நீட்டிப் பிணைத்திருக்கிறது என்பதைப் பின்வரும் பகுதிகளில் காணலாம்.

திரையிசையில் சிந்து

தற்கால அறிவியல் உலகின் வலிமையான ஊடகங்களில் ஒன்று திரைப்படம். சமுதாய மாற்றங்களுக்குக் காரணமாய் அமைந்துவிடும் அளவுக்கு அதன் தாக்கம் இருந்து வருகிறது. அதற்குப் பெருந்துணையாக இருப்பன திரையிசைப்பாடல்கள். இந்தத் திரையிசைப்பாடல்களில் அதாவது மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதும் இந்தத் துறையிலும் யாப்பு தன் ஆக்டோபஸ் கரங்களை எப்படி நீட்டியிருக்கிறது என்பதை ஒருசில எடுத்துக்காட்டுக்களால் காணலாம்.

“ஆடை கட்டி வந்த நிலவோ கண்ணில்
மேடைகட்டி ஆடும் எழிலோ குளிர்
ஓடையில் மிதக்கு மலர்
ஜாடையில் சிரிக்கும் இவள்
காடுவிட்டு வந்த மயிலோ நெஞ்சில்
கூடுகட்டிவாழும் குயிலோ”⁴⁰

என்னும் வரிகளை மெட்டுக்காக எழுதப்படும் சாதாரணமான திரைப்பாடல் வரிகள் என ஒதுக்கிவிட முடியாது.

“நீலவான் ஆடைக்குள் உடல் மறைத்து
நிலவென்று காட்டுகிறாய் ஒளிமுகத்தை!
கோலமுழு தும்காட்டி விட்டால் காதல்
கொள்ளையிலே இவ்வுலகம் சாமோ?” ⁴¹

என்னும் பாவேந்தரின் கற்பனை பட்டுக்கோட்டையின் எழுதுகோலின் வேறுவடிவத்தில் வந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து சுவைத்தல் வேண்டும்.

“சின்னஞ் சிறுசுகள் உள்ளம் கலங்கிட
சிந்தையிலே புதுவெள்ளம் பெருகிட
அன்னம் பிறப்பதன் முன்னம் பிறந்தவர்
ஆடுவதைக் கண்டு மாமழை பெய்திட
நீரோடும் வைகை
ஆத்தோர மேடையிலே
ஆனந்தக் கூத்தாட்டம்”⁴²

பட்டுக்கோட்டை நிலவைப் பாடிய பாங்கு அவ்வாறெனின் கண்ணதாசன் நாட்டுப்புற விழாவை மேற்கண்ட சந்தப்பாட்டில் காட்சிப்படுத்துகிறார். சிந்தில் சந்தமாக இருந்தது திரையிசையில் மெட்டாக மாறுகிறது. இரண்டு பாடல்களின் வெற்றியும் சந்தத்தில்தான் அமைந்துள்ளது. “தண்ணிலவு தேனிறைக்க” எனத் தொடங்கும் பாடல் சரணத்தில் வரும்,

“நெஞ்சமதில் அலை எழும்ப கஞ்சமலர் அடி கலங்க
அஞ்சி அஞ்சி இடை துவழ
வந்தாள் அங்கு அன்பருள்ளம்
தனை நினைந்து நின்றாள்”⁴³

என்னும் பூவை செங்குட்டுவன் பாடல் மெல்லினச் சந்தத்தை மிக மென்மையாக்கித் தருவதைக் காணலாம். சிந்திசையைத் திரையிசையில் இலக்கியத்தின் உச்சிக்குக் கொண்டு சென்றவர் கவிஞர் கே.டி.சந்தானம் ஆவார். முதிர்ச்சியான தமிழால் இவர் எழுதியிருக்கும் திரையிசைச் சிந்துக்கள் சிந்திலக்கியத்திற்குத் தற்கால வலுவான சான்றுகள் ஆகலாம்.

“மாலை யிட்டமங்கை யாரோ? என்ன பேரோ? அந்த
மானினியாள் எந்த ஊரோ? உங்கள்
மனம் நாடிய சுகமேதரு மதிமேவிய வனிதாமணி
மன்மத வேள்தென்றல் தேரோ? – திரு
வாய்மலர்ந் தேயரு ளீரோ?”⁴⁴

“அனங்கன் அங்கதன் அன்பன்
வசந்தன் மன்மதன் என்று
வணங்கும் என் உயிர் மன்னவா?
மன்னுயிர்க் கின்பம்
வழங்கும் உன் புகழ் சொல்லவா?
ஆடலும் பாடலும் அன்பின்
ஊடலும் கூடலும் இன்பம்
தேடலும் உன் செயலல்லவா?
நீ இல்லையென்றால்
வாடிடும் வையமல்லவா?”⁴⁵

என்னும் சந்தானத்தின் சிலவரிகள் கற்பாரைச் சிந்தொலியின் மயக்க நிலைக்கே கொண்டு செல்கின்றன எனலாம். முன்னது ஜி.இராமநாதன் அவர்கள் இசையிலும் பின்னது குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் அவர்கள் இசையிலும் உள்ளத்தைக் கொண்ட பாடல்கள் ஆகும்.

திரையிசைப்பாடல்கள் தொடை விகற்பங்கள்

அடி மோனை, அடி எதுகை, அடி இயைபு, அடி முரண், அடி அளபெடை என்னும் ஐந்தும் இணைமோனை முதலான தொடைவிகற்பங்கள் முப்பத்தைந்தும் அந்தாதித் தொடை, செந்தொடை, அளபெடைத் தொடை என்னும் ஐந்தும் ஆக 43 தொடைவிகற்பங்கள் தமிழில் உண்டு.⁴⁶

“விண்ணோடும் முகிலோடும் விளையாடும் வெண்ணிலவே!
கண்ணோடு கொஞ்சும் கலையழகே இசையமுதே!
சங்கீத தென்றலிலே சதிராடும் பூங்கொடியே
சந்தோஷம் காண உள்ளம் நாடுதே
மங்காத தங்கமிது மாறாத வைரமிது
ஒன்றாகி இன்பகீதம் பாடுதே!”⁴⁷

என்ற வரிகளில் பொழிப்பு மோனையின் ஆளுமையைக் காணலாம். கற்பனை, பொருத்தமான இசை, எதுகை, மோனை, இயைபு முதலிய தொடைவிகற்பங்களின் ஆளுமை இவை அத்தனையும் இந்தப் பாடலை இனிமையாக்குகின்றன.

திரையிசைப்பாடல்களில் முரண்

கவிதைக்கு முரண் அழகு தரும் என்பது உலக இலக்கியங்களுக்குப் பொதுவானதொரு திறனாய்வுக் கொள்கை. ஆனால் முரணை ஓர் உத்தியாகப் பயன்படுத்தி இலக்கணம் சொன்ன மொழி தமிழ்.

“கறுப்பும் சிவப்பும் வெகுளிப் பொருள” உரியியல்⁴⁸

என்பது தொல்காப்பியம். தொல்காப்பியம் நினைத்திருந்தால் அதே உரியியலில் மற்ற சொற்களை விளக்கியது போன்றே இவற்றையும் தனித்தனியாக விளக்கியிருக்க முடியும். ‘ஐ’ வியப்பாகும்’ என ஒரு தொடரில் இலக்கணம் சொன்னவர் முரணில் இலக்கணம் காண்பது அதன் இலக்கியச் செல்வாக்கை உணர்ந்தே என்பது இக்கட்டுரையாளர் கருத்து.

“செஞ்ஞாயிற்று நிலவு வேண்டினும்
வெண்திங்களுள் வெயில் வேண்டினும்
வேண்டியது விளைக்கும் ஆற்றலை ஆகலின்” ⁴⁹

எனவரும் சங்க இலக்கிய வரிகள் தமிழ்க்கவிதையில் முரணின் ஆளுமையை வெளிப்படுத்த போதுமான சான்றாகலாம்.

“கண்ணகி கருங்கணும் மாதவி செங்கணும்” ⁵⁰

என்று காப்பியங்களில் இதன் ஆளுமையைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இவற்றையெல்லாம் ஆண்டிருந்த முரண் திரையிசைப்பாடல்களையும் ஆண்டிருக்கிறது.

“நான்பிறந்த காரணத்தை நானே அறியுமுன்னே
நீயும் வந்து ஏன் பிறந்தாய் செல்வமகனே!” ⁵¹

கண்ணதாசன் எழுதிய இந்தச் சிந்தனை முரணை ஆலங்குடி சோமு பொருள் முரணாகப் பாடியிருப்பதை,

“இரவு வரும் பகலும் வரும் உலகம் ஒன்றுதான்
உறவு வரும் பிரிவு வரும் இதயம் ஒன்றுதான்
பெருமை வரும் சிறுமை வரும் பிறவி ஒன்றுதான்
வறுமை வரும் செழுமை வரும் வாழ்க்கை ஒன்றுதான்
இளமை வரும் முதுமை வரும் உடலும் ஒன்றுதான்
தனிமை வரும் துணையும் வரும் பயணம் ஒன்றுதான்” ⁵²

என்னும் வரிகளால் அறிய முடியும். இவ்விரண்டு முரண்களையும் தனது வெளிப்பாட்டு உத்தியால் திரு.டி.ராஜேந்தர் அவர்களுக்குத் தருகின்ற திரைப்பாடல் வரிகள் இப்படி அமைந்திருக்கின்றன.

“இது குழந்தை பாடும் தாலாட்டு
இது இரவு நேர பூபாளம்
இது மேற்கில் தோன்றும் உதயம்
இது நதியில்லாத ஓடம்” ⁵³

‘முரண்’ என்னும் தமிழ்க்கவிதைத் தொடைவிகற்பம் தொல்காப்பியத்திலிருந்து இன்றைய திரையிசைப்பாடல் வரை தனது ஆளுமைப் பரப்பை விரிவு செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பது புலனாகலாம்.

திரையிசைப் பாடல்களில் அந்தாதித் தொடை

ஒரு பாட்டின் இறுதியடி, இறுதிச் சீர், இறுதி எழுத்து தொடர்ந்து வரும் பாட்டின் தொடக்கமாக அமையப் பாடுவது அந்தாதியாகும். ஒரு பாட்டின் ‘அந்தம்’ அடுத்த பாட்டின் ‘ஆதியாக’ அமைவது என்பது பொருள். இந்த அமைப்பே தனியொரு சிற்றிலக்கியமாக வளர்ந்த மொழி தமிழ். அந்த அந்தாதிக் கூறுகளைத் திரையிசையில் வைத்துப் பாடியவர் பலர்.

“வசந்த கால நதிகளிலே வைரமணி நீரலைகள்
நீரலைகள் மீதினிலே நெஞ்சிரண்டின் நினைவலைகள்

நினைவலைகள் தொடர்ந்து வந்தால் நேரமெல்லாம் கனவலைகள்
கனவலைகள் வளர்வதற்குக் காமனவன் மலர்க்கணைகள்!

மலர்க்கணைகள் பாய்ந்துவிட்டால் மடியிரண்டும் பங்சணைகள்
பஞ்சணையில் பள்ளி கொண்டால் மனமிரண்டும் தலையணைகள்

தலையணையில் முகம்புதைத்து சரசமிடும் புதுக்கலைகள்
புதுக்கலைகள் பெறுவதற்குள் பூமாலை மணவினைகள்

மணவினைகள் யாருடனோ? மாயவனின் விதிவகைகள்
விதிவகையை முடிவுசெய்யும் வசந்த கால நீரலைகள்”⁵⁴

“பருத்தி எடுக்கையிலே என்னப் பலநாளும் பாத்த மச்சான்

ஒருத்தி இருக்கையிலே ஓடிவந்தாலாகாதோ?
ஓடித்தான் வந்திருப்பேன் நான் ஒன்ன மட்டும் பாத்திருந்தா
…………………………………………………………………………………………………………………………….
ஒத்தையடிப் பாதையிலே ஒருத்தியா நான் போகையிலே
பித்தனைப் போல் நித்தம் நித்தம் சுத்தி சுத்தி வந்தாயே!

சுத்திச் சுத்தி வந்ததனால் சொந்தமாகிப் போனவளே
சித்தம் குளிர இப்ப சேர்த்தணைக்கப் போறேண்டி

சேர்த்தணைக்கும் வேளையிலே சென்றவர்கள் வந்துவிட்டால்
பார்த்துச் சிரித்திடுவார் பழிபோட்டுப் பேசிடுவார்!
சிரிப்போரும் பழிப்போரும் சேர்ந்து வந்து வாழ்த்திடவே!”⁵⁵

என்னும் பாடல்களில் அந்தாதி மிகச் சிறப்பாகவும் எளிதில் புரியும் வண்ணமாகவும் அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.

திரையிசைப்பாடல்களில் அளபெடை

சங்க இலக்கியத்திலிருந்து இன்றுவரை ஒவ்வொரு படைப்பாளருக்கும் தனித்தனி இலக்கண அமைதி என்பது இல்லை. தாய்மொழித் தமிழும் தமிழிலக்கணமும் ஒன்றே. திரையிசையின் தொடைவிகற்பங்கள் மறுதலிப்புக்குரியனவல்ல. மாறாகக் கவனத்துடன் கூடிய ஆய்வுக்குரியன. நெட்டெழுத்துக்களாலும் மெய்யெழுத்துக்களாலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டு அலகிடப்படும் அளபெடை திரையிசைப் பாடல்களில் வேறுவகையாகக் கையாளப்படுகின்றன. வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் படத்தில் வரும் ‘ஜக்கம்மா’ ⁵⁶ என்னும் பாடலின் தொடக்கமும், ‘மாலையிட்ட மங்கை’ படத்தில் வரும் ‘சில்லென்று பூத்த சிறுநெருஞ்சி காட்டினிலே’⁵⁷என்னும் பாடலின் தொடக்கமும் வானம்பாடி படத்தில் வரும் ‘கங்கைகரைத் தோட்டம்”⁵⁸ என்னும் பாடலின் தொடக்கமும் ‘ஊட்டிவரை உறவு’ படத்தில் வரும் ‘பூ மாலையில்’⁵⁹என்னும் பாடலின் தொடக்கமும் ‘இரயில் பயணங்களில்’ படத்தில் வரும் ‘வசந்த ஊஞ்சலிலே’⁶⁰ என்னும் பாடலின் தொடக்கமும் அளபெடையை மெட்டில் காட்டும் தொழில் நுட்பம் எனத்தகும்.

தொகுப்புரை

மரபு மாறாதது. மண்ணிலிருந்து பிறப்பது. மண்வாசனை கொண்டது. மனத்திற்குள் படிவது. படைப்பாளர் அறியாமல் படைப்புக்குள் வந்தமையும் பாங்குடையது. ‘யாப்பு’ என்பது தமிழ்க்கவிதைகளின் உயிர்வேலியாக இருந்த காலம் ஒன்றுண்டு. இந்தக் கட்டுரையில் தரவுகளின் அடிப்படையில் கண்டறிந்து முன்வைக்கப்படும் ஆய்வு மெய்ம்மைகள் பின்வருமாறு தொகுத்துரைக்கப்படுகின்றன.
- தொல்காப்பியம் உட்பட்ட தமிழ்க்கவிதை பற்றிச் சிந்தித்த தமிழிலக்கண நூல் அனைத்தும் யாப்பிலக்கணத்தைக் கவிதையின் கட்டுமான வரம்பாக நிர்ணயித்துள்ளது.
- இலக்கண நூற்பாக்களில் பல மாணவர்களின் உள்ளம் கவர்தற்பொருட்டுச் சந்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எதுகை மோனைகளை முன்னிறுத்தி அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
- சங்க இலக்கியங்களில் ஆசிரியப்பாவின் ஆளுமையைக் காண இயலும்.
- இரட்டைக் காப்பியங்கள் ஆசிரியப்பாவில் அமைந்திருந்தாலும் சீவகசிந்தாமணி, கம்பராமாயணம், பெரியபுராணம், வில்லிபாரதம் முதலியவை விருத்தங்களின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்தன.
- விருத்தங்களின் மேலாதிக்கம் பதிகங்களிலும் பாசுரங்களிலும் எதிரொலித்தது.
- சிற்றிலக்கியக் காலம் யாப்பின் பொற்காலம் எனக் கூறுமளவுக்கு அமைந்தது.
- தமிழ்க்கவிதைப் பெரும்பரப்பு முழுமையும் யாப்பின் அல்லது யாப்புக்கூறுகளின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டே அமைந்திருக்கிறது.
- ‘யாப்பின் மந்தணம் ஓசையொழுங்கே’ என்பதை மக்கள் வாழ்வியலிலிருந்து உருவான சிந்து ஒலியமைதி காட்டுகிறது.
- குற்றாலக்குறவஞ்சியில் தொடங்கிய சிந்தமைப்பு இன்றையத் திரையிசைப்பாடல்கள் வரை தனது பயணத்தை நீட்டித்திருக்கிறது.
- யாப்பைப் புறக்கணித்த புதுக்கவிதை வல்லாளர்களும் எதுகை, மோனை, இயைபு முதலிய தொடைவிகற்பங்களைப் புறக்கணிக்க இயலாத அளவுக்கு யாப்பு தனது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தியிருக்கிறது.
- அசை, சீர், தளை என்பனவற்றின் நோக்கம் ஒலியமைதியே என்பதனால் மெட்டுக்களாகிய ஒலியமைதிக்குப் பொருத்தமான சொற்களை இட்டு நிரப்பும் திரையிசைப்பாடலின் தொழில்நுட்பம் ஒருவகையில் மரபு சார்ந்ததே எனக் கொள்ள முடியும்.
- இசைக்குப் பொருத்தமான சொற்களால் அமைக்கப்பட்டாலும் மரபு சார்ந்த தொடைவிகற்பங்களாலேயே திரையிசைப்பாடல்கள் கட்டுமானச் சிறப்பைப் பெறுகின்றன.
நிறைவுரை

எழுத்து, அசை, சீர், தளை என வந்த தமிழிலக்கணம் செப்பலோசை முதலான வகைகளைக் கண்டறிந்தும் அவ்வொலியமைதியைக் கவிதைக்கூறாகக் (செய்யுள் உறுப்புக்கள்) கொள்ளாததற்கான காரணம் புலப்படவில்லை. எழுத்திலிருந்து ஒலியென்பது இலக்கணம். ஒலியிலிருந்து எழுத்து என்பது திரையிசை. இந்தக் கட்டுரையில் கருதுகோளை நிறுவுவதற்காக எடுத்தாளப்பட்ட தரவுகள் அத்தனையும் உண்மையானவை வலிமையானவை என்பதனால் ‘தமிழ்க்கவிதையின் வடிவம் எப்படி மாறினாலும் யாப்பிலக்கணத்தின் ஏதேனுமொரு கூறு அதனுள் இடம்பிடித்து விடுகிறது என்பது உறுதியாகிறது. தரவுகளின் அடிப்படையில் கண்ட ஒரு வரி மெய்ம்மையாகத்

“‘தமிழ் யாப்பிலக்கணம் வந்த நாள் முதல் இந்த நாள் வரை’ தோன்றிய அனைத்துப் படைப்புக்களிலும் தன் ஊடுருவலை ஏதேனும் ஒருவழியில் நிகழ்த்தியே வந்திருக்கிறது”

என மொழிந்து இக்கட்டுரை தன்னை நிறைவு செய்து கொள்கிறது.!

சான்றெண் விளக்கம்

1. வரதராசனார் மு., இலக்கியத்திறன், ப 152
2. அரங்கசாமி ப., இலக்கிய ஆராய்ச்சிச் சிந்தனைகள், ப 122
3. வரதராசனார் மு., இலக்கியத்திறன், ப 180
4. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 1088
5. தொல்காப்பியர், தொல்காப்பியம், நூ.எண். 1275
6. மேலது, நூ.எண். 1279
7. மேலது, நூ.எண். 72
8. மேலது, நூ.எண். 112
9. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 12
10. பெருஞ்சித்திரனார், கனிச்சாறு, ப 108
11. தொல்காப்பியர், தொல்காப்பியம், நூ.எண். 333
12. மேலது, நூ.எண். 371
13. மேலது, நூ.எண். 345
14. மேலது, நூ.எண். 1004
15. மேலது, நூ.எண். 1009
16. மேலது, நூ.எண். 481
17. மேலது, நூ.எண். 491
18. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 939
19. மேலது, பரிமேலழகர் உரை
20. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 605
21. மேலது, பரிமேலழகர் உரை
22. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 362
23. மேலது, பரிமேலழகர் உரை
24. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், கு.எண். 151
25. திரிகூடராசப்பக் கவிராயர், திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சி, இணையதளம்
26. மேலது
27. அண்ணாமலை ரெட்டியார், காவடிச் சிந்து, பா.எண். 04
28. மேலது, பா.எண். 06
29. மேலது, பா.எண். 15
30. மேலது, பா.எண். 3
31. பாரதிதாசன், பாரதிதாசன் கவிதைகள் தொகுதி 1, ப 43
32. சுரதா, தேன்மழை, ப 24
33. இணையதளம்
34. தூரன் இணையதளம்
35. மேத்தா. மு., கண்ணீர் பூக்கள், ப 46
36. அப்துல் ரகுமான், பால்வீதி, ப 25
37. காமராசன், தாஜ்மகாலும் ரொட்டித்துண்டும், ப 31
38. வைரமுத்து, கொடிமரத்தின் வேர்கள், ப 107
39. வைரமுத்து, திருத்தி எழுதிய தீர்ப்புகள், ப 76
40. தஞ்சை ராமையாதாஸ் அமுதவல்லி, திரைப்படப்பாடல்
41. பாரதிதாசன், பாரதிதாசன் கவிதைகள் தொகுதி 1, ப 19
42. கண்ணதாசன், திரையிசைப்பாடல் தொகுதி 1, ப 155
43. பூவை செங்குட்டுவன், படித்தால் மட்டும் போதுமா படப்பாடல்
44. சந்தானம் கே.டி., அம்பிகாபதி திரையிசைப்பாடல்
45. மேலது
46. குணசாகரர், யாப்பருங்கலக்காரிகை உரை, ப 195
47. ஆத்மநாதன் கே.ஏ., ‘புதையல்’ திரைப்படப்பாடல்
48. தொல்காப்பியர், தொல்காப்பியம் உரியியல், நூ.எண். 855
49. ஆவூர் மூலங்கிழார், புறநானூறு, பா.எண். 38
50. இளங்கோவடிகள், சிலம்பு. இ.வி.எ.காதை, வரி 654
51. கண்ணதாசன், திரையிசைப்பாடல் தொகுதி 1, ப 282
52. ஆலங்குடி சோமு, ‘இரவும் பகலும் திரைப்படப்பாடல்
53. ராஜேந்தர் டி., இரயில்பயணங்களில் திரைப்படப்பாடல்
54. கண்ணதாசன், திரையிசைப்பாடல் தொகுதி 5, ப 367
55. மேலது, ப 372
56. பாலசுப்பிரமணயின் கு.மா., வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் திரைப்படப்பாடல்
57. கண்ணதாசன், திரையிசைப்பாடல் தொகுதி 2, ப 29
58. மேலது, ப 12
59. மேலது தொகுதி 1, ப 230
60. ராஜேந்தர் டி., இரயில் பயணங்களில் திரைப்படப்பாடல்

துணைநூற் பட்டியல்

அண்ணாமலை ரெட்டியார், அண்ணாமலை ரெட்டியார் காவடிச் சிந்து
திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்
சென்னை – 600001. முதற்பதிப்பு – 1989

அப்துல் ரகுமான், பால்வீதி
அன்னம் பதிப்பகம்
புதுத்தெரு, சிவகங்கை 623 560
முதற்பதிப்பு 1974

கண்ணதாசன், திரையிசைப் பாடல்கள் (ஐந்து தொகுதிகளும்)
வானதி பதிப்பகம்
13, தீனதயாளு தெரு
தியாகராய நகர், சென்னை – 600 017
முதற்பதிப்பு – 1971

காமராசன் நா., தாஜ்மகாலும் ரொட்டித் துண்டும்
நர்மதா பதிப்பகம்
81 பாண்டி பஜார்.
சென்னை – 600 017. முதற்பதிப்பு – 1977

குணசாகரர், யாப்பருங்கலக்காரிகை உரை
திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்
சென்னை – 600001. முதற்பதிப்பு – 1940

சுரதா, தேன்மழை
முல்லை நிலையம்
9, பாரதி நகர் முதல் தெரு
தியாகராய நகர், சென்னை – 600 017

திருவள்ளுவர், திருக்குறள் பரிமேலழகர் உரை
வை.மு.கோபால கிருஷ்ணமாச்சாரியார் அவர்கள் எழுதிய குறிப்புரையுடன்
உமா பதிப்பகம் சென்னை 600 001
முதற்பதிப்பு 2009

தொல்காப்பியர், தொல்காப்பியம்
திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்
சென்னை – 600001. முதற்பதிப்பு – 1940

பரிமேலழகர், திருக்குறள் உரை
திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்
சென்னை – 600001. முதற்பதிப்பு – 1940

பாரதிதாசன், பாரதிதாசன் பாடல்கள்
நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்
41/B சிட்கோ இண்டஸ்ட்ரீஸ் எஸ்டேட்
அம்பத்தூர், சென்னை – 600 098

பெருஞ்சித்திரனார், கனிச்சாறு (எட்டுத்தொகுதிகளும்)
தென்மொழி பதிப்பகம்
மேடவாக்கம் கூட்டுச்சாலை
சென்னை – 600 100. முதற்பதிப்பு – 2012

மேத்தா மு., கண்ணீர்ப்பூக்கள்
அகரம் பதிப்பகம்
சிவகங்கை. முதற்பதிப்பு – 1974

வைரமுத்து, கொடிமரத்தின் வேர்கள்
சூர்யா லிட்டேரச்சர் பிரைவேட லிட்
4வது குறுக்குத் தெரு
டிரஸ்ட் புரம் சென்னை — 600 024 –
ஏழாம் பதிப்பு 1996

வைரமுத்து, திருத்தி எழுதிய தீர்ப்புகள்
சூர்யா லிட்டேரச்சர் பிரைவேட லிட்
4வது குறுக்குத் தெரு
டிரஸ்ட் புரம் சென்னை — 600 024 –
முதற்பதிப்பு 1979

ஆய்வறிஞர் மதிப்புரை (Peer Review):
- திரைப்படம் ஒரு வலிமையான சமுதாய ஊடகம். அத்திரைப்படப் பாடல்கள் இலக்கியமா? என்னும் சிக்கல் தொடர்ந்து நிலவி வரும் ஒரு சூழலில் கவிதைக் கட்டுமானம் பற்றிய இச்சிந்தனை கவனம் பெறுகிறது.
- தமிழின் ஆதியந்த கவிதைகள் அனைத்தும் ஏதோ ஒரு வகையில் யாப்பியல் கூறுகளைத் தாங்கியே வந்திருக்கின்றன என்னும் கருதுகோள் வலிமையான தரவுகளால் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
- செய்யுள் உறுப்புகள் எட்டனுள் பந்தமாகிய தளையும் தளையடிப்படையில் தோன்றும் ஓசையும் நுண்பொருள். ஏழுவகைத் தளையை உறுப்பாகக் கொண்ட சான்றோர்கள் பன்னிரண்டு வகை ஓசையை உறுப்பாகக் கொள்ளாதது ஏன் என்னும் வினாவைக் கட்டுரையாளர் எழுப்பியிருப்பது புதிய ஆய்வுக்கு வழிவகுக்கலாம்.
- விரும்பிய வகையில் இலக்கண விள்ககம் சொல்லும் ஆற்றல் மிக்க இல்ககண ஆசிரியர்கள் எதுகை, மோனைகளையும் அவற்றின் விகற்பங்களையும் இலக்கண நூற்பாக்களிலும் வைத்து இலக்கணம் சொல்லியிருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கும் கட்டுரையாளர் பாராட்டுக்குரியவர்.
- ஆய்வு முடிகள் எப்படி;யிருந்தாலும் கருதுகோளுக்கான தரவுகளைத் தொகுத்துக் காட்டியிருக்கும் கட்டுரையாசிரியரின் பன்முக உழைப்பு மதிப்புமிக்கது.
- சிற்றிலக்கிய வகைகளில் தனிச்சிறப்புக்குரிய சிந்தின் இலக்கிய வெற்றியை அண்ணாமலை ரெட்டியார் தொடங்கி இன்றைய புதுக்கவிதை, திரையிசைப்பாடல்கள் வரையிலான தரவுகள் கொண்டு உறுதி செய்திருக்கும் பாங்கு பாராட்டுக்குரியது.
- புதுக்கவிதைகள் எழுதுவார் கூற்றுப்படி அவை அசை, சீர்களால் வேண்டுமானால் வேறுபட்டிருக்கலாம். கவிதைக்கு இனிமை தரும் யாப்பியலின் அடிப்படைக் கூறுகளிலிருந்து அவை என்றைக்கும் விலகவே முடியாது என்பதை உறுதி செய்திருக்கிறார் கட்டுரையாசிரியர்.
- எழுத்து அசை சீர் தளை ஓசை என நின்று அடி, தொடை, பா, இனம் எனப் படைக்கப்படும் இயற்றமிழ் கவிதைகளிலும் நேராக மெட்டென்னும் இசைத்தளத்திலிருந்து படைக்கப்படும் திரையிசைப் பாடல்களிலும் யாப்பியல் தொடைவிகற்பங்களின் ஆளுமையைக் கடடுரையாசிரியர் மிகச் சிறப்பாகப் புலப்படுத்தியுள்ளார்.
- முரணாளுமையைத் தொல்காப்பியத்தை மேலலகாகவும் இயக்குநர் டி. ராஜேந்தர் வரிகளைக் கீழலலகாகவும் கொண்டு கட்டுரையாளர் விளக்கியிருக்கும் முறையால் கட்டுரையின் பரிமாணம் உயர்கிறது.
- கவிதை ஒலியால் உரைநடையினின்றும் வேறுபடுகிறது. உரைநடை கவிதையாகலாம். ஆனால் கவிதை உரைநடையாகிவிடக் கூடாது. முடியாது. ஒலிக்கு அடிப்படை எழுத்து, அசை, சீர் தளை. இந்தக் கூறுகளிலிருந்து விலகிய அல்லது கூறுகளிலிருந்து விலக்கிய எதுவும் கவிதையாக வெளிப்பட வாய்ப்பில்லை என்பதைத் தெளிவாக நிறுவும் கட்டுரை இது.
- ஒரு முனைவர்ப் பட்ட ஆய்வேட்டுக்குரிய கருதுகோளை சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் வலிமையான தரவுகள் கொண்டு நிறுவ முயன்றிருக்கும் கட்டுரையாளர் முயற்சிக்குத் தனிப் பாராட்டுகள்.
- இப்பொருள் பற்றிய நேர்முக அல்லது எதிர்முகப் பின்னூட்டங்களும் தொடர்பான ஆய்வுக் கட்டுரைகளும் வெளிவந்தால் யாப்பியல ஆய்வு இன்னும் வலிமை பெறலாம்.
- தமிழ் யாப்பியலுக்கும் ஆய்வாளருக்கும் பெருமை சேர்க்கிறது.
June 15, 2020
(Peer Reviewed) ஒன்பதாவது கிரகம் கருந்துளையா?

நடராஜன் ஸ்ரீதர்
ஆற்றல் அறிவியல் துறை, அழகப்பா பல்கலைக்கழகம்
காரைக்குடி
natarajanarticles@gmail.com

சூரிய குடும்பத்தில் ஒன்பதாவது கிரகமாக இருந்த புளூட்டோ குறுங்கோள் என அறிவிக்கப்பட்டு கிரகம் என்ற அந்தஸ்தில் இருந்து நீக்கப்பட்டது. இருப்பினும் ஒன்பதாவது கிரகத்திற்கான தேடல் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அவ்வாறான தேடலில் பூமியில் இருக்கும் பல்வேறு நிலை தொலைநோக்கிகள் மற்றும் பூமிக்கு வெளியே சுற்றிவரும் வானியல் தொலைநோக்கிகள் ஆகியவை தொடர்ந்து ஈடுபட்டுக் கொண்டுதான் உள்ளன. எனினும் ஒன்பதாவது கிரகம் கருந்துளையாக இருக்குமா என்று சில ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகள் கேள்வியெழுப்புகின்றன. அதுபற்றிய தொகுப்பினை இக்கட்டுரை அலசுகிறது.

மனிதர்கள் தமது விண்வெளி அறிவைப் புதுப்பிக்கையில் தொலைநோக்கிகளும், தொலையுணர்வுக் கருவிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இவ்வாறான தொலைநோக்கிகளின் வாயிலாக சூரிய குடும்பத்தை ஆய்வு செய்யும்போது பல்வேறு அதிசய நிகழ்வுகள் கிடைத்தன. செவ்வாய்க்கும் வியாழனுக்கும் இடையே உள்ள விண்கற்களின் வளையம், சனி கிரகத்தின் அழகிய வளையங்கள், சனி கிரகத்திற்கு அப்பாலும் உள்ள கோள்கள் ஆகியவை தெளிவாகப் படம் பிடிக்கப்பட்டன. ஒன்பதாவது கிரகமாக முன்னர் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்த புளூட்டோ கிரகம் தொலைநோக்கிகள் வாயிலாகப் பார்க்கப்படும் போது கிரகம் போன்ற அமைப்பை வெளிப்படுத்தியது. எனினும் பின்னர் கிடைத்த தகவல்களின் அடிப்படையில் மறு ஆய்வு செய்யப்பட்டபோது புளூட்டோ ஒரு கிரகம் போன்ற அமைப்பாக இல்லாமல் குறுங்கோள் போன்ற இயக்கப் பாதையை கொண்டிருக்கும் என கண்டறியப்பட்டது. ஏனெனில் இதன் சுற்றுவட்டப் பாதை வழக்கமான கிரகங்களைப் போலல்லாமல், இன்னொரு கிரகத்தின் சுற்றுவட்ட பாதைக்கு ஊடாகவும் சென்று வருகிறது. இது நெப்டியூனின் சுற்றுவட்டப் பாதைக்கு ஊடாகப் பறக்கிறது. இது கிரகம் என்ற அமைப்புக்கு ஏற்றதாக இல்லை. எனவே ப்ளூட்டோ என்பது ஒன்பதாவது கிரகமாக இல்லாமல் ஒரு குறுங்கோளாக அல்லது பறக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய விண்கல் போன்றதாக இருக்குமென முடிவு செய்யப்பட்டது.

ஆயினும் ப்ளூட்டோ குறுங்கோள் என   நிராகரிக்கப்படுவதற்கு முன்னரே அதை ஆய்வு செய்ய அனுப்பிய நியூ ஹொரைசான் செயற்கைக்கோள் புளூட்டோவை அடைந்து அதிலிருந்து தொடர்ச்சியாக படங்களை எடுத்து அனுப்பி வருகிறது. புளூட்டோவின் மேற்பரப்பு, அதன் காலநிலை மற்றும் அதன் இயக்கங்கள் ஆகியவற்றை நியூ ஹொரைசான் செயற்கைக்கோள் தொடர்ச்சியாக ஆய்வு செய்து வருகிறது. இது ஒருபுறம் இருக்க ப்ளூட்டோவைத் தாண்டி ஒன்பதாவது கிரகம் ஒன்றிற்கான தேடல் தொடர்ந்து கொண்டே உள்ளது. என்னும் கிரகம் 10 வது கிரகம் ஒன்று இருக்கலாம் என கருதப்பட்டாலும் அதற்கான தெளிவான தகவல்கள் நம்மிடம் இல்லை. ஒன்பதாவது கிரகத்தின் தேடல் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்ற அதே வேளையில், அதற்கான சில மாறுபட்ட கருத்துக்களும் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

அந்த ஒன்பதாவது கிரகம் ஒரு கருந்துளையாக இருக்கக்கூடும் என்று சில கருதுகோள்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன [1][2][3]. அந்த ஒன்பதாவது கிரகம் சூரியனிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 300 லிருந்து 500 வானியல் அலகு தொலைவில் சுற்றி வரலாம் என்று சில ஆய்வுத் தகவல்கள் உறுதி செய்கின்றன. எனினும் அந்த கருந்துளையின் அளவானது வெகு சிறிய அளவிலேயே இருக்கும். உதாரணமாக இவ்வளவு நிறை கொண்ட கருந்துளையானது ஒரு ஆப்பிளில் கொள்ளளவைப் போலவே இருக்கக்கூடும். மேலும் அது ஒரு சாதாரண ஒரு வெள்ளைத்தாளில் ஆப்பிள் படம் வரைந்தது போலவே பரப்பளவில் இருக்கக்கூடும். ஸ்ட்ரிங் தியரி வித்தகரான எட்வர்டு விட்டன் இந்த கருந்துளையைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது ஒருவேளை ஒன்பதாவது கிரகம் கருந்துளையாக இருக்குமாயின், அதை நாம் பூமியிலிருந்தோ அல்லது பூமிக்கு மேலே நிலை நிறுத்தப்பட்டுள்ள வானியல் தொலைநோக்கிகள் வாயிலாகவோ கண்டறிவது என்பது மிக மிகக் கடினமான விஷயம். மேலும் கருந்துளைகள் எந்த ஒளியையும் வெளியிடாத சூழலில் அவற்றைக் கண்டறிவது சிரமம். மேலும் இந்த கருந்துளைக்கு அருகில் ஏற்படும் ஒளி விளைவுகளை கண்டறிய சற்றேறக்குறைய அதற்கு அருகில் சென்றால் மட்டுமே முடியும் என்று தெரிவிக்கிறார்.

சமீபத்தில் வெளியான ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரையில் அந்த கருந்துளையினை ஆய்வு செய்வது பற்றி எழுதப்பட்டுள்ளது [4]. அந்த கட்டுரையானது ஹாக்கிங் கதிர்வீச்சு மூலம் ஒன்பதாவது கருந்துளையை ஆராய முடியும் என்ற விசித்திரமான ஒரு ஆய்வினை முன்வைக்கிறது. பூமியிலிருந்து சிறு சிறு செயற்கைக்கோள்கள் மூலம் ஒன்பதாவது கிரகம் இருக்கக்கூடிய தொலைவினை அடைந்து, அங்கு உள்ள சூழலை நுணுக்கமாக ஆய்வு செய்ய முடியும் என்று அந்த ஆய்வுக் கட்டுரை தெரிவிக்கிறது. தற்போது நானோ செயற்கைக்கோள்கள் பெருமளவு பயன்பாட்டிற்கு வருகிறது. இத்தகைய செயற்கைக்கோள்கள் மூலம் கருந்துளை இருக்கும் இடத்தை அணுகி அக்கருந்துளையில் இருந்து வெளிப்படும் ஹாக்கிங் கதிர்வீச்சை ஆய்வு செய்வதே இந்த சோதனையின் அடிப்படை. இவ்வாறு பெறப்படும் ஹாக்கிங் கதிர்வீச்சு மூலம் கருந்துளையின் இயக்கம் மற்றும் அதன் வரலாறு ஆகியவற்றைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும் என்று அந்த ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இது எவ்வளவு தூரம் சாத்தியம் என்பது இந்த ஆய்வு செயலுக்கு வரும்போது மட்டுமே தெரிய வரும். ஒன்பதாவது கிரகம் எவ்வாறு இருக்கும் என்ற தேடலில், ஒன்பதாவது கிரகம் கருந்துளையாக இருக்கக்கூடும் என்ற ஒரு முடிவு பெறப்பட்டு அதற்கான ஆய்வுகள் துவங்கியுள்ளது. இந்த தேடல் எவ்வாறு முடிவு பெறும் என்பதைத் தொழில்நுட்பமும் காலமும் தான் முடிவு செய்யும்.

உசாத்துணைகள்

[1] https://astronomy.com/news/2019/10/planet-nine-may-be-a-black-hole-the-size-of-a-baseball
[2] https://phys.org/news/2019-09-planet-primodial-black-hole.html
[3] https://www.sciencemag.org/news/2019/09/planet-nine-may-actually-be-black-hole
[4] Arbey, A., & Auffinger, J. (2020). Detecting Planet 9 via Hawking radiation. arXiv preprint arXiv:2006.02944.

Image credit : NASA

ஆய்வறிஞர் மதிப்புரை (Peer review):

ஒன்பதாவது கோளாய் ஒரு காலத்தில் கருதப்பட்ட புளுடோ 2006 ஆகஸ்டில் குள்ளக் கோள் வகுப்பில் தள்ளப்பட்டு, ஒன்பதாம் கோள் தகுதி இழந்து ஒதுக்கப்பட்டது.  அதன் பிறகு கால்டெக் விஞ்ஞானிகள் இருவர், கான்ஸ்டன்டின்  படிஜின் & மைக்கேல் பிரௌன்  பூமிபோல் பத்து மடங்கு பெரிய கோள்-9 புளுடோவுக்கு அப்பால் ஒளிந்து திரிவதை 2016 ஜனவரியில் மெய்ப்படுத்தினர்.  பரபரப்பான இந்தச் சூரிய மண்டலப் புதிய கோள் எண்ணிக்கை, பலரை வியப்புக்குள்ளாக்கி வரும்போது, 2017 ஜூனில் பூமி வடிவில் பத்தாவது கோளும் ஒளிந்துகொண்டிருக்கிறது என்று அரிசோனா பல்கலைக்கழக வானியல் நிபுணர் இருவர், காத்ரின் வோக் & ரேணு மல்கோத்ரா [Kathryn Volk & Renu Malhotra] அறிவிப்பது மேலும் குழப்பத்தை உண்டாக்கியுள்ளது.  இத்தோடு சூரிய குடும்பக் கோள்களின் எண்ணிக்கை முடிந்துவிட்டது என்று விஞ்ஞானிகள் முடிவு செய்யக் கூடாது என்றும் அரிசோனா நிபுணர் எச்சரிக்கையும் விடுக்கிறார்.

இந்த விஞ்ஞான யூகங்கள் பரவிவரும் சமயத்தில் ஆய்வாளர் நடராஜன் ஶ்ரீதர் ஒன்பதாவது கோள் ஓர் ஆப்பிள் அளவுக் கருந்துளையாக இருக்குமா என்று புதியதோர் கோட்பாட்டை நம்முன் வைக்கிறார். அந்தச் சிற்றளவு ஆப்பிள் கருந்துளை, நமது சூரியனைப் புதன், வெள்ளி, பூமி, செவ்வாய், வியாழன், சனி யுரேனஸ், நெப்டியூன் போல், வெகு தூரத்தில் சுற்றி வருவதாகவும் கூறுகிறார். இப்புதிய கோட்பாட்டை நம்பாமல் நம்பி, சொல்லியும் உறுதியாக ஏற்காமல் தயக்கத்துடன் எழுதி இருப்பவர், அனுபவ வானியல் விஞ்ஞானி கான்ஸ்டன்டின்  படிஜின். ஒரு கருந்துளை நமது சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது என்பது உடனே நம்ப இயலாத ஒரு புதிய கோட்பாடு.

அந்தக் கருந்துளை இருப்பைத் தற்போதுள்ள கருவிகள், தொடுவான், கெப்ளர், ஹப்பிள் விண்ணோக்கி மூலம் கண்டுபிடிப்பது எளிதில்லை. அதன் இடத்தை முன்னறிந்து, யுரேனஸ், நெப்டியூன் போன்ற புறச்சூரியக் கோள்களுக்கு அப்பால் விண்வெளிக் கப்பலை ஏவி உறுதிப்படுத்துவதும் எளிதில்லை. சூரியனின் ஒன்பதாம் கோள் ஓர் ஆப்பிள் வடிவுக் கருந்துளையாய் இருக்கலாம் என்பதை உறுதி செய்ய நெடுங்காலம் எடுக்கலாம்.

June 15, 2020
தொல்தமிழகத்து விருந்துணவில் முதன்மை பெற்ற இனிப்பு
ச.கண்மணி கணேசன் (ஓய்வு),
முதல்வர்& தமிழ்த்துறைத் தலைவர்,
ஸ்ரீகாளீஸ்வரி கல்லூரி, சிவகாசி.
kanmanitamilskc@gmail.com

முன்னுரை

பண்டைத்தமிழர் உணவுமுறை பற்றிக் கட்டுரைகள் உள; எனினும் விருந்துணவில் முதன்மை பெற்ற இனிப்பு பற்றி ஆழமாகவும் முழுமையாகவும் கூர்ந்து நோக்கி விளக்குவது இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும். அகநானூறு – 86ம் & ஐங்குறுநூறு – 211ம்; இவ்இனிப்புப் பண்டம் பற்றித் தெளிவாகவே பேசுகின்றன. புறநானூறு-381 அதே இனிப்பைக் குறிப்பாகச் சுட்டுகிறது.

இனிப்பு எது?

திருமண விருந்தை விவரிக்கும் அகப்பாடலில் உழுந்தங்களி இடம்பெறுகிறது. அது நல்லாவூர் கிழாரின்;

“உழுந்து தலைப்பெய்த கொழுங்களி மிதவை”(அகம்.- 86) என்று தொடங்கும் பாடலாகும். மேற்சுட்டிய பாடலடி மூலம் அறியக்கூடிய செய்திகளாவன:
1. இப்பண்டத்தில் உழுந்து தலைமைப் பொருளாகும்.
2. அது ‘களி’ என்று சொல்லக்கூடிய பதத்தில் இருந்தது.
3. அதில் ஊட்டச்சத்து மிகுவதற்கேற்ப பிற பொருட்களும் சேர்க்கப்பட்டன.
4. அத்துடன் சேர்த்துச் சுவைக்க ஒரு நீர்மப் பொருள் பயன்பட்டது.
‘உழுந்து தலைப்பெய்த’ என்னும் தொடர்; இவ்வுணவுப் பண்டத்தில் உழுந்தே முதன்மைப் பொருள் என்று உணர்த்துகிறது. ஏனென்றால் துணைப்பண்டத்தைத் தொகைஇலக்கியம் ‘கண்ணுறை’ என்று சுட்டுகிறது. சான்றாக ஒளவையாரின் புறநானூற்றுப் பாடல் (பா – 140) கீரை சமைக்கக் கண்ணுறையாகச் சில அரிசி வேண்டியமை பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. ஒளவை சு.துரைசாமிப்பிள்ளை இப்பாடல் சுட்டும் அரிசி துவரை மணிகள் என்றே உரை கூறுகிறார். இன்றளவும் கீரைக்கூட்டுக்குத் துவரம்பருப்பு சேர்க்கும் வழக்கம் உள்ளது. பக்கஉணவாகிய கீரையில் துணைப்பொருளாக அமையக்கூடிய துவரையைக் கண்ணுறை என்று ஒளவையார் கூறுவதால்; அதற்கு மறுதலைப்பட்டு ‘உழுந்து தலைப்பெய்த’ என்னும் தொடர் உழுந்தை முதன்மைப் பொருள் என்றுரைப்பது உறுதிப்படுகிறது.

‘கொழுங்களி’ என்னும் தொடர் அவ்வுணவுப் பண்டத்தின் பதம் பற்றியும், அது வளமான பிற பொருட்களுடன் சேர்த்துச் சமைக்கப் படுவதையும் குறிப்பாகப் புலப்படுத்துகின்றது. தொகை இலக்கியத்தில் ‘கொழு’ என்னும் பண்புப் பெயர்ப் பகுதி ‘வளம் மிகுந்த’ என்னும் பொருளில் பயின்று வருகிறது.

“கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு கொள்ளாள்” (நற்றிணை – 110) இங்கு கொழுஞ்சோறு வளம் மிகுந்த சத்துணவு என்றே பொருள்படுகிறது. இதே போன்றே ‘கொழுங்களி’ எனும் தொடருக்கும் பொருள் கொள்வது ஏற்புடைத்து.

மிதவை என்னும் சொல் உணவுடன் சேர்க்கும் நீர்மப் பொருளைக் குறிக்கும். மலைபடுகடாம் அவரைப்புளிங்கூழ் ஊற்றிய மூங்கிலரிசிச் சோறு பற்றிப் பேசும்போது;

“வேய்கொள் அரிசி மிதவை சொரிந்த
சுவல்விளை நெல்லின் அவரையம் புளிங்கூழ்” (அடி- 435)

என்கிறது. நீர்மப்பொருளையே ‘சொரிந்த’ என்ற சொல்லால் குறிக்க இயலும். பாலூற்றி உண்ணும் உணவு ‘பாலின் மிதவை’ என்று அழைக்கப்படும் (மலைபடுகடாம்- அடி- 417). தயிர் ஊற்றிய உணவு ‘தயிர்மிதி மிதவை’ (அகம்- 340) என்று அழைக்கப்பட்டது. மோர்க்குழம்பு “ஆய்மகள் அட்ட அம்புளி மிதவை” (புறம்- 215) என்றழைக்கப்பட்டது. இதனால் உழுந்தங்களியுடன் சேர்த்த மிதவை ஒரு நீர்மப் பொருள் என்று ஐயமின்றித் தெளியலாம்.

ஐங்குறுநூறு உழுந்தாலான உணவு கெட்டுப்போவது பற்றிப் பேசுகிறது. “நெய்யொடு மயக்கிய உழுந்து நூற்றன்ன” (பா- 221)

என்னும் தொடர் காண்க. அத்துடன் அகநானூறு உழுந்தங்களியைக் ‘கொழுங்களி’ என்றழைத்த காரணமும் இப்பாடலடியில் வெளிப்படுகிறது. ‘நெய்யோடு மயக்கிய’ செய்முறை; மிதமிஞ்சிய நெய் சேர்த்துச் செய்யப்பட்டது என்னும் பொருளைத் தருகிறது. உழுந்தங்களி கிண்டும் போது அளவிறந்த நல்லெண்ணெயைக் குடிக்கும் என்பது நடைமுறை உண்மை. இங்கே சுட்டப்படும் நெய் எள்ளிலிருந்து எடுக்கப்படுவதாகும்.

தொகைநூற் காலத்தில் எள்ளினின்றும் எடுக்கப்படுவது நெய் என்றே அழைக்கப்பட்டது. மலைபடுகடாம் ‘ஒருபிடி அளவிற்றாய தண்டில் ஏழு காய் அளவு நெய்மிக்கு எள் விளைந்திருந்த தன்மையை;

“கெளவை போகிய கருங்காய் பிடியேழ்
நெய்கொள ஒழுகின பல்கவர் ஈர்எள்” எனப் பாடி எள்ளில்
இருக்கும் நெய்யைச் சுட்டுவது காண்க.

பொ.வே.சோமசுந்தரனார் மேற்சுட்டிய ஐங்குறுநூற்றுப் பாடலுக்கு உரை எழுதுங்கால்; அதை உழுந்தங்களி என்று சுட்டவில்லை; மாறாக உழுந்தினின்று செய்யப்படும் வடகம் என்கிறார். இது ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கதன்று. ஏனெனில்; அப்பாடலடியில் ‘நூற்றுப் போவதைப் போல’ என்னும் உவமை இடம் பெறுகிறது. வடகம் என்னும் உணவு வகை வெய்யிலில் காயவைத்துச் செய்யப்படும். அது நூற்றுப் போக வழியில்லை. ஆனால் உழுந்தில் செய்த பிற உணவுப்பண்டங்கள் நூற்றுப்போகும் வாய்ப்பு மிகுதி. ‘ஊசிப்போதல்’ என்ற இக்கால வழக்கே பாடலில் நூற்றுப்போதல் எனச் சொல்லப்படுகிறது. ஊசிப்போன உழுந்துப் பலகாரத்தில் இருந்து கெட்ட வாடையுடன் நூல்போன்ற கசிவு ஏற்படும். இந்த நடைமுறை அனுபவ அறிவுடன் கபிலர் பாடியிருப்பது வியந்து போற்றத்தக்கது. உழுந்தங்களி உண்ணக் காலம் தாழ்த்தினால் நூற்றுப் போய் உண்ணத் தகுதியற்றதாகிவிடும்; அதுபோல் தலைவன் தந்த தழையாடையை ஏற்றுக்கொண்டு அணியாவிடில் வாடிப்போய் உடுத்தும் தகுதியை இழந்துவிடும் என்பதே பாடலின் பொருளாகும்.

கரும்பனூர் கிழானைப் பாடும் புறப்பாடலில் உழுந்தங்களி ‘மிதவை’ என்று அழைக்கப்பட்ட காரணம் இடம்பெறுகிறது. அவன் கலைஞர்களை எவ்வாறு விருந்தயர்ந்தான் எனப் புலவர் பாடும்போது அவனளித்த உணவு வகைகள் இடம் பெறுகின்றன. அவ்வரிசையில்;

“பாகின் கொண்டவும்” (புறம் – 381) எனும் தொடர் உள்ளது.

பாலோடு சேர்த்துண்பவற்றையும்; பாகோடு சேர்த்துண்பவற்றையும் தாராளமாகக் கொடுத்தான் என்கிறார். பண்டைத் தமிழகத்துப் பாகு கருப்பட்டி என்று இன்று அழைக்கப்படும் பனம்பாகு ஆகும். இன்றும் உழுந்தங்களிக்கும், வெந்தயம் சேர்த்துச் செய்யும் வெந்தயக்களிக்கும் நடுவில் குழித்து; கருப்பட்டிப்பாகு ஊற்றிச் சேர்த்துச் சுவைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. பாகு நீர்மப் பொருளாகையால் அத்துடன் சேர்த்து உண்ணும் களியை மிதவை என்று பாடியுள்ளனர்.

விருந்து முறை:

அகநானூற்றுப் பாடல் திருமணநிகழ்வுகளை வரிசைப்படுத்துங்கால்;

“உழுந்து தலைப்பெய்த கொழுங்களி மிதவை
பெருஞ்சோற்று அமலை நிற்ப” (மேற்.) என முதலில்

விருந்தை வருணிக்கிறது. அந்த விருந்தில் முதலிடம் பெற்றது உழுந்தங்களி ஆகும். அதைத்தொடர்ந்து பெருஞ்சோற்றமலையுடன் விருந்து தொடர்ந்து நடந்தது என்கிறார். இன்று உலகமயமாகும் சூழலில் ஐந்து நட்சத்திர உணவகங்களில் dessert என்று அழைக்கப்படும் இனிப்பு வகைகள் உண்ணும் வரிசையில் பின்னிடத்தைப் பெறுகின்றன. உணவக மேலாண்மையியல் சொல்லும் பாடங்களும் இனிப்பை இறுதியில் வழங்குவதை அறிவுறுத்துகின்றன. ஆனால் தமிழகப் பாரம்பரியம் விருந்தில் இனிப்பை முதலில் பரிமாறும் வழக்கத்தை ஈராயிரம் ஆண்டுக்காலப் பழமை வாய்ந்தது என்று காட்டுவது அறிந்து இன்புறத்தக்கது.

முடிவுரை:

பண்டைத் தமிழரின் ஒவ்வொரு உணவுமுறையையும் இங்ஙனம் ஆழமாக நோக்கும்போது உணவுமுறை சார்ந்த பண்பாட்டு நுட்பங்கள் புலப்பட வாய்ப்பு உள்ளது. அன்றைய திருமணவிருந்திலும், கலைஞர்க்குத் தலைவர் கொடுத்த விருந்திலும் முதலிடம் பெற்றது உழுந்தங்களி என்னும் இனிப்பு ஆகும்.

Brief note on author

Dr.(Mrs)S.Kanmani Ganesan a lecturer in Tamil published ‘chilappathikaaram kaattum naadum nakaramum’- her Ph.D thesis in 1992. It’s worthy to mention her publication – ‘Murukan Cult In Cilappathikaaram’ in Murukan The Lord Of The Kurinchi Land released by the Institute Of Asian Studies, Chennai. She has also translated the traumatology section of the book- An Introduction To Orthopaedics And Traumatology authored by Dr.M. Natarajan as ‘kaaya aruvaiyiyal maruththuvam’ which was published by the Madurai Kamaraj University; sponsored by the Text Book Society of Tamilnadu, Chennai. The booklet makalir udalnalach chikkalkal was published by her as the proceedings of a symposium sponsored by the UGC, New Delhi. She retired as a principal of an autonomous institution.
June 12, 2020
வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-27

தி. இரா. மீனா

பள்ளேஷ மல்லையா

சமணசமயத்தைச் சேர்ந்த வணிகர்.சிவசரணனான பிறகு மல்ல செட்டி என்ற பெயர் மல்லயா ஆனது. தானியங்களை அளக்கும் படியையே இலிங்கமாக எண்ணி பள்ளேஷ மல்லையா ஆனார். ’பள்ளேஷ்வரா’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “நீங்கள் உயர்ந்தவர் என்றுரைப்பது உமது பேரிகை
கேட்பதைக் கொடுப்பீர் என்று சொல்வது உமது தப்பட்டை
உலகம் தங்கள் படைபென்று சொல்வது உமது சங்கு
பிற தெய்வமில்லையென்று சொல்வது உமது உடுக்கை
கெடுதல் பேசுபவரின் வாயைக் கிழிப்பது உமது திரிசூலம்
அதுவே பள்ளேஷனின் பேரிகையானது மூவுலகிற்கும் “

2. “உயிரைத் துன்புறுத்த வேண்டாம்
பிறன்மனை நட்பு வேண்டாம்
பிறர் பொருளுக்கு ஆசை வேண்டாம்
பிற கடவுளரை வணங்க வேண்டாம்
இவை நான்கையும் கடைப்பிடிக்கும் போது
மற்றவர் பார்ப்பார்,பாரார் என்று நினைக்க வேண்டாம்
பள்ளேஷ்வர இலிங்கத்தை யாரும் மறைக்க முடியாது
கொடிய நரகம் தருவான் அவன்“

பாலசங்கண்ணா

“கமடேஸ்வரலிங்கா“ இவரது முத்திரையாகும்.

“பொன்னுக்கு அகமும் புறமுமுண்டோ?
சந்தனம், சாமந்தி, முல்லை, மல்லிகை மருக்கொழுந்து
போன்ற இலை மலர்களுக்கு உள்ளும் புறமுமுண்டோ?
அங்கம் முழுவதும் கொண்டிருக்கும் மணம்
இது போன்றதே கமடேஸ்வர இலிங்கத்தில்
இரண்டுமழிந்த சரணரின் நிலை“

பால சங்கைய்யா

மிகச் சிறந்த வசனகர்த்தா எனப் போற்றப்படுபவர். ’அப்பிரமாணக் கூடல சங்கம தேவா’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “வான்மீறியோன் என்னும் மேன்மையுள்
இணைந்த சரணனின் நிலை
சூரியனுள்ளிருக்கும் பிம்பம் போன்றது
கண்ணாடியுள் அடங்கிய பிரதிபிம்பம் போன்றது,
மலருள் அடங்கிய மணம் போன்றது
ஒளியுள் அடங்கிய கற்பூரம் போன்றது
மேன்மையுள் அடங்கிய அடியானின் நிலை
அப்பிராமாண கூடல சங்கமதேவனே.”

2. “உப்பு நீரில் கலந்தது போல
ஆலங்கட்டி நீரில் கலந்தது போல
கற்பூரம் தீயில் கலந்தது போல
மனம் இலிங்கத்துள் இணைவது பாவலிங்க வழிபாடு
இவ்வகையாம் அப்பிராமண கூடலசங்மதேவனே“

3. “என்னுடல் என்னும் பிரகாரத்துள்
மனமெனும் சிவாலயம் பாராய்!
மனமெனும் சிவாலயத்துள்
பரமாத்மாவெனும் சிம்மாசனம் பாராய்!
பரமாத்மாவெனும் சிம்மாசனத்தின் மீது
விழிப்புணர்வின் இலிங்கம் நிலைநாட்டி
அமைதியெனும் கையால் வழிபட்டு
பிறப்பென்னும் மாலையறுத்து பிறவியற்றவானேன்“

4. “கல்தெய்வம் தெய்வமல்ல
மண்தெய்வம் தெய்வமல்ல
மரதெய்வம் தெய்வமல்ல
ஐம்பொன்னால் செய்த தெய்வம் தெய்வமல்ல
இராமர் பாலம்,கோகர்ணம், காசி, கேதார் முதல்
புனித இடங்களிலுள்ள தெய்வங்கள் தெய்வங்களல்ல.
தன்னைத் தானறிந்து தான்யாரெனத் தெரிந்தால்
தானே தெய்வம் பாராய்
அப்பிராமண கூடலசங்கமதேவனே“

பாகூர் பொம்மண்ணா

காயகம் தோட்ட வேலை. ’சங்கன பசவண்ண சாட்சியாகி பிரமேஸ்வ ரலிங்க’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “எவ்விடத்தைச் சாதித்து நிற்பினும்
மனப்பூர்வமாய் உணர்வது ஒரே மகாலிங்கத்தை
அதுவே பக்தியின் வேர்
நம்பிக்கையின் கிளைகள், நம்பிக்கையின் கனி
உண்மைத் தத்துவத்தின் சாரம் தன்மயத்தின் சுவை
சங்கன பசவண்ணனால் விளைந்த விளைச்சல்
பிரம்மேஸ்வர இலிங்கத்தில் ஐக்கியமாம்”

2. “காய்ச்சிய உலோகத்தின் மீது நீரை ஊற்றினால்
உறிஞ்சுவது உலோகமா? வெப்பமா?
இதையறிந்தால் அங்க இலிங்கத்தின் உறவாம்
பால் பொங்கும்போது நீர் தெளித்தால்
அதனை உள்ளெடுப்பது பாலா? பாத்திரமா?
இதையறிந்தால் செயல் ஞான ஆத்மலிங்க உறவினன் நீயே
உண்மை நிலையறியின் செயலுக்குப் பயிற்சி
அறிவுக்குச் சங்கமம் இது சங்கன பசவண்ணனின் ஆட்டம்
பிரமேஸ்வர இலிங்கத்தை அறிந்தவரின் ஆட்டம்!”

3. “கட்டை துளிர்த்தால் ,மலட்டுப் பசு பால் கறந்தால்
வரைபடம் உயிர் பெற்றால்
அது கண்களின் பார்வையா? நம்பிக்கையின் திடமா?
பக்தியின் பாதையறிய முக்கியமிது!
சங்கன பசவண்ணன் நிஜமாம், பிரமேஸ்வர இலிங்கத்தில்
இணைவதற்கு நெறியாம்“

பிப்பிபாச்சய்யா

’ஏணாங்க தர சோமேஸ்வரா’ என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

1. “நெருப்பின் உலோக போல கனியின் சாறு போல
உடலின் உயிர் போல உருவத்தின் நிழல் போல
அங்கமும் இலிங்கமும் உறவாக வேண்டும்
ஏணாங்கதர சோமேஸ்வர இலிங்கத்தில்“

2. “விதையொன்றில் கிளைகள் படர்வது போல்
அறிவொன்று உருவங்கள் பலவாகத் தோன்றுவது போல
தெளிந்த நீரில் தெரிகின்ற நிலவு போல
வேற்றுமையொன்றே,
ஏணாங்கதர சோமேஸ்வர இலிங்கத்தில்”

பொக்கஷதா சிக்கண்ணா

கல்யாணில் பிஜ்ஜளனின் கருவூல அதிகாரியாக பணியாற்றியவர். ’பசவண்ணப்பிரிய நாகரேஸ்வரலிங்கா’ இவரது முத்திரையாகும். தன் தொழிலுக்கு அடிப்படையான கருவூலத்தையே இறையுருவமாகப் பாவித்தவர்.

“இசைக்கு இராகத்தின் பெயர் சூட்டியது போல
நாதமொன்று, அசைவுகளின் வண்ணம் வேறானது போல
பசுக்கள் பலநிறம் பால்நிறம் ஒன்றானது போல
தொழில்கள் பலவானாலும்
இலிங்கமுடன் இணைகின்ற சரணர் வழிபாடு
செயல், உறவு ஒன்றாம்
பசவண்ணப்பிரிய நாகரேஸ்வர இலிங்கம் அறிவதற்கு.”

“குளிர்ச்சி உள்ளவரையில் வெப்பத்தின் தேவை
வெப்பம் உள்ளவரையில் குளிர்ச்சியின் தேவை
காலை எழுந்து இரவில் உறங்கும் வரையில்
அத்துவைதம் உண்மையன்று,
இதனால் செயலை மறக்கவில்லை
அறிவு சூன்யமென விடவில்லை
அது கனல் மறைந்துள்ள கல்,எண்ணெய் மறைந்த விதை
அன்பு வேண்டும் அதையறிய
பசவண்ணப்பிரிய நாகரேஸ்வர இலிங்கம் அறிவதற்கு.”

[தொடரும்]

June 10, 2020
டென்சர்ஃப்ளோ – ஓர் அறிமுகம்

நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன்

இன்றைய உலகில் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) என்று சொல்லப்படுகின்ற தரவுப் போக்குகளின் முன்கணிப்பு மற்றும் தரவுப் போக்குக் கணிப்புகளில் தலையீட்டு நடவடிக்கைகளின் விளைவு ஆகியவற்றில் பயன்படுத்தக்கூடிய பயனுள்ள தகவல்களைப் பிரித்தெடுக்கச் சிக்கலான தரவுத் தொகுப்புகளைப் பகுப்பாய்வு செய்ய, தொழில்நுட்பச் சந்தை மற்றும் அறிவு சார்ந்த அமைப்புகள் அதிக ஆர்வம் காட்டி வருகின்றன.

இத்தகைய செயற்கை நுண்ணறிவுத் தகவல்கள், வருங்காலத்தில் நடக்கப் போகும் நிகழ்வுகளை மாற்றவும் எதிர்காலப் போக்குகளை வழிநடத்தவும் பயன்படுத்தலாம்.

இயந்திரக் கற்றலும், ஆழமான கற்றலும் செயற்கை நுண்ணறிவின் குறிப்பிட்ட துணைத் தொகுப்புகளாகும்..

தற்போது கல்வித் துறையும் தொழில் துறைகளும், பல்வேறு அரசுத் துறைகளும், செயற்கை நுண்ணறிவு மென்பொருள் கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பல்வேறு நடவடிக்கைகள் எடுத்து வருகின்றன.

ஆழ்ந்த கற்றல் என்பது இயந்திரக் கற்றலைச் செயல்படுத்துவதற்கான ஒரு தொழில் நுட்பமாகும். மேலும் இதை ஆழமான கற்றல் நரம்பியல் நெட்வொர்க் (டி.என்.என்.) என்றும் கூறலாம். டென்சர்ஃப்ளோ என்பது டென்சர் + ஃப்ளோ என்ற இரண்டு ஆங்கிலச் சொற்கள் சேர்ந்த ஒரு வார்த்தையைக் குறிக்கின்றது.

டென்சர் என்பது பல பரிமாண வரிசைகளை உள்ளடங்கியது.

ஃப்ளோ என்பது செயல்பாடுகளின் வரைபடமாகும்.

எனவே டென்சர்ஃப்ளோ என்பது பல பரிமாண வரிசைகளை உள்ளடக்கிய செயல்பாடுகளின் வரைபடமாகும்.

டென்சர்ஃப்ளோ, கூகுள் உருவாக்கியது. இது கூகுள் மூளைத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

பிறகு இது ஒரு திறந்த மூல தயாரிப்பாக அமைந்தது. ஏனெனில் பல இயந்திரக் கற்றல் மற்றும் ஆழமான கற்றல் கட்டமைப்புகள் திறந்த மூலமாகக் கிடைப்பதை ஏற்றுக் கொள்கின்றன. அல்லது பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன.

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மற்றும் இயந்திரக் கற்றல் சமூகத்தினர்கள் டென்சர்ஃப்ளோவை ஏற்றுக்கொண்டு அதன் மேல், அம்சங்களையும் தயாரிப்புகளையும் உருவாக்குகின்றனர். டென்சர்ஃப்ளோவின் நன்மை என்னவென்றால், தீவிரப் பயன்பாடுகளைக் கணக்கிடுவதற்கு ஒற்றைக் கணினியில் ஒற்றை சிபியு (மத்திய செயலாக்க அலகு) மூலம் செயல்களை இயக்குவதை விட, டென்சர்ஃப்ளோ செயல்கள் பல CPUக்கள், GPU க்கள் (கிராபிக்ஸ் செயலாக்க அலகுகள்), பல இயந்திரங்கள் அல்லது TPUக்கள் (டென்சர் செயலாக்க அலகுகள்) முழுவதும் விநியோகித்து, தீவிரப் பயன்பாடுகளைக் கணக்கிடலாம். தரவு ஓட்ட வரைபடங்களை உருவாக்கிப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் எண் கணக்கீடுகள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. இந்தத் தரவு ஓட்ட வரைபடங்களை டென்சர்போர்டு தொகுப்பு கருவிகளைப் பயன்படுத்திக் காட்சிப்படுத்தலாம்

June 10, 2020
ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 10

மீ. விசுவநாதன்

“பக்தர்களின் பிராத்தனை”

சுட்டெரிக்கும் வெயிலால் மக்கள்
சுருண்டு தவித்த காலம்
மொட்டுக்கள் மலர்கள் எல்லாம்
மௌனம் காத்த நேரம்
சிட்டுக்கள் பெரியோர்கள் கூடி
சிருங்க கிரியின் யோகி
பட்டுத்தாள் பணிந்த ழைக்க
பாரதீதீர் தருமே வந்தார்! (91)

வான்மழை வேண்டும்; மக்கள்
மனங்குளிர வேண்டும்; பூஜை
தேன்மலர்ச் சோலை வேண்டும்;
தெய்வப்பெண் மீனாள் ஆட்சி
தானெனும் சிறப்பு வேண்டும்;
தவத்தோராம் பாதம் பட்டு
நானெனும் அகந்தை நீங்கி
நல்மதுரை வாழ வேண்டும்!  (92)

மக்களின் பிராத்தனை கேட்டு
மகானும் வழியைச் சொன்னார்!
தக்கதோர் பூஜையும் செய்தார்;
தட்டா வானம் கொட்ட
திக்கெலாம் நீரது பாய
தெரிந்த பச்சை எங்கும்
தக்கதோர் செழிப்பினைக் காட்ட
தரணி மகிழ்ந்த தம்மா!     (93)

“அன்னை ஸ்ரீ மீனாட்சி தரிசனம்”

மீனாட்சி சுந்தரர் பார்த்து
முறையாய் தியானம் செய்தார்!
ஆனாலும் அவருளே உள்ள
அன்பு சிவமே பொங்கும்
தேனாக எதிரிலே நிற்கும்
தெய்வக் காட்சி என்று
வானோர்கள் மெச்சிடும் யோகி
வணங்கி வலமும் வந்தார்!   (94)

“சொன்னபடி வாழும் யோகி”

சொன்னால் செய்வார்; தானே
சொன்ன வண்ணம் வாழ்வார்!
தன்னால் முடியு மென்ற
தலைக்க னமிலாப் பண்பால்
பின்னால் வரும்நல் வம்சம்
பிழைக்கே ஆளா காமல்
முன்னோர் சென்ற பாதை
முறையைப் போற்றி நிற்பார்! (95)

“கற்றோரை விரும்பும் துறவி”

தெரியா விபரம் தன்னை
தெரிவிக்கும் மனிதர் முன்னே
சரியாய்ச் செவிகள் தீட்டி
தம்முள்ளே வாங்கிக் கொள்வார்!
விரிவாய் விளக்கம் சொல்லும்
வித்வத்மா சபையோர்க் கெல்லாம்
அரிதாய்ப் பொருள் சொல்லி
ஆன்றோரை மகிழ வைப்பார்!   (96)

“குழந்தைகளின் உமாச்சித் தாத்தா”

இந்தா மாம்பழ மென்று
எதிரே குழந்தை கையில்
பந்தா இன்றியே கொஞ்சி
பச்சை மனத்தை எல்லாம்
சொந்த மாக்கிடச் செய்வார்
சூர்ய ஒளிபோல் தூயர்!
இந்த பாரதீ தீர்த்தர்
என்று சொல்லு வேனே ! (97)

“அன்பே சிவமானவர்”

அன்ன சாலை கட்டி
அனைவரும் உண்ணச் செய்வார்!
இன்னும் இன்னும் என்று
எளியரும் கல்வி கற்கத்
தன்னால் ஆன மட்டும்
தரமுடை பாட சாலை
நன்றாய் ஏற்ப டுத்தி
நன்மையை ஓங்க வைப்பார்!  (98)

மாணவ மணிகள் வந்தால்
மந்திரம் சொல்லச் சொல்வார்!
நாணமும் , பக்தி யோடும்
மடமட வென்று கூறி
ஆணவ மற்று நிற்கும்
அழுக்கிலா குழந்தை யர்க்கு
பாணதீர்த் தத்தின் நீராய்
பாரதீ தீர்த்தர் காப்பார் ! (99)

“மௌனம்”

நதிநீ ராடல் இன்பம்;
நல்லோர் நட்பு இன்பம்;
உதிக்கும் கதிரோன் இன்பம்;
உண்மை ஒளியே இன்பம்;
விதியைப் பார்த்துக் கேலி
செய்யும் துறவி கொண்ட
மதியின் தெளிவு இன்பம்;
மௌனம் மேலாம் இன்பம்! (100)

(ஸ்ரீ பாரதீ  தீர்த்த யாத்திரை முதல் பாகம் நிறைந்தது)

June 8, 2020
செகாவ் வாழ்கிறார் – மதிப்புரை

முனைவர் ம. இராமச்சந்திரன்
உதவிப் பேராசிரியர்
ஸ்ரீவித்யாமந்திர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி
ஊத்தங்கரை, கிருஷ்ணகிரி, தமிழ்நாடு.
ramachandran.ta@gmail.com

உலகச் சிறுகதை வரலாற்றில் மலரின் வாசனையாக மணந்து நிற்பவர் ஆண்டன் செகாவ். தமிழ் எழுத்தாளர்கள் க.நா.சு, தி.க.சி, பிரபஞ்சன், சுந்தர ராமசாமி, அசோகமித்திரன் உள்பட மேலும் பலர் இவரைப் பாராட்டியும் கட்டுரைகள் எழுதியும் வந்துள்ள நிலையில் செகாவின் முழு வரலாற்றையும் இலக்கியமாகக் கூறுகிறது இந்நூல். இதனை எஸ். ரா என்று அழைக்கப்படும் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் எழுதியுள்ளார்.

ஆண்டன் செகாவின் குழந்தைப் பருவம் இயல்பாக எடுத்துக் கூறப்பட்டுள்ளது. இவரின் பள்ளிப் படிப்பும் குடும்பச் சிக்கலும் யதார்த்த சமூகச் சூழலும் பிற்கால வாழ்க்கைச் சிந்தனையைக் கட்டமைத்தன. குழந்தைப் பருவமே ஒரு மனிதனை உருவாக்கும் என்பதற்கு இவரின் வாழ்க்கை, சிறந்த உதாரணமாகும்.

ஆண்டன் செகாவ் தனது வாழ்க்கையை இரண்டு தளங்களில் பிணைத்துக் கொண்டார். ஒன்று அவரின் மருத்துவப் பணி. மற்றது இலக்கியப் பணி . இதனைச் செகாவ் ‘மருத்துவம் எனது மனைவி’ என்றும் ‘இலக்கியம் எனது காதலி’ என்றும் கூறியுள்ளார்.

செகாவின் இத்தகைய வாழ்க்கையை மிகைபடாமல் யதார்த்தமாக இந்நூல் எடுத்துக் கூறுகிறது. இவரின் வாழ்வியல் தொடர்பான பல்வேறு புகைப்படங்கள் இடம்பெற்றிருப்பது கூடுதல் வலிமை சேர்க்கிறது. 1890ஆம் ஆண்டுகளின் ரஷ்யாவையும் அம்மக்களின் வாழ்வியல் மாற்றங்களையும் இதனூடாகக் காண முடிகிறது. மேலும் மிகத் தெளிவான வாசிப்பு அனுபவத்தையும் வழங்குகின்றது.

செகாவின் ஆளுமை என்பது பன்முகத்தன்மைக் கொண்டதாக இருந்துள்ளதை மிக நேர்த்தியாகக் கூறியுள்ளார். பள்ளி நாட்களில் நாடகத்தின் மேல் அளவு கடந்த ஈடுபாடு இருந்தது. என்றாலும் சிறுகதை எழுத்தாளராகவே அறியப்பட்டார். பிறகு நாடக முயற்சியில் ஈடுபட்டு முதலில் தோற்றாலும் பிறகு புகழ் பெற்ற நாடகங்களை எழுதி, புகழின் உச்சங்களைத் தொட்டார்.

செகாவின் தந்தை, உலகின் விளிம்பு நிலை மக்களின் துன்பங்களை உணரும் வாழ்வியல் சிந்தனையை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். இதன் காரணமாக ஏழைகள், உழைப்பாளர், பணமற்றவர், விவசாயிகள் இவர்களின் மருத்துவர் என்று பெயரெடுத்து இயல்பான வாழ்க்கையில் இருந்து புறக்கணிக்கப்பட்ட சூழல் நிலையை எடுத்துரைக்கிறது இந்நூல்.

அனைத்துச் சகிப்புத்தன்மைகளோடும் விட்டுக் கொடுத்தலோடும் வாழும் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அவமானம், ஏமாற்றம், இழப்புகள் என்று வாழ்க்கையின் வெறுமைக்கே சென்றுவிட்டவர் செகாவ்.

காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டாலும் அதனைப் பற்றி ஒருபோது கவலைப்பட்டதில்லை. ஆனால் வாழ்க்கையில் அவர் சந்தித்த முரண்பாடுகளும் மனைவியின் புறக்கணிப்பும் அவருக்கு மனத்தளவில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது.

சமகாலத்தில் வாழ்ந்த டால்ஸ்டாய், புனின் போன்றவர்களின இலக்கியப் பார்வையிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட தளத்தில் இயங்கினார் செகாவ். டால்ஸ்டாய் – செகாவ் உரையாடலை அற்புதமாகப் பதிவு செய்துள்ளார் எஸ்.ரா. செகாவின் ஆயிரக்கணக்கான கதாபாத்திரங்கள் ரஷ்யாவின் சமூக முரணையும் ஏற்றத் தாழ்வையும் மாறி வரும் சமூகப் போக்கையும் விரிவாக எடுத்துக் கூறின.

காலரா நோயால் மக்கள் பாதிக்கப்பட்ட போது, ஏழை மக்களைப் பாதுகாக்கத் தீவிரமாகச் செயல்பட்ட அவரின் மனித நேயப் பண்பையும் ஷகிலின் தீவில் தண்டனைக் கைதிகள் கொடூரமாக நடத்தப்படுவதைக் கேட்டு, நேரடியாகச் சென்று ஆய்வு செய்து, அரசுக்கு எதிராகக் கட்டுரைகள் எழுதியதும் இந்நூலில் சிறப்பாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

மனிதநேயத்தை நோக்கிய செயல்பாடாகத் தனது கதைகளை முன்னெடுத்த செகாவ், மனித குலம் இருக்கும் வரை வாழ்ந்து வருவார். உலகச் சிறுகதையின் தந்தை செகாவ், தனது எழுத்துகளால் வாழ்க்கையின் அடிநாதத்தைப் பிடித்து, அன்பெனும் பேரிசையை மீட்டிய கதை இது. அனைவரும் படிப்போம், வாழ்க்கையின் சாரத்தை உணர்வோம்.

June 5, 2020
வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-26

தி.இரா. மீனா

பிரசாதி போகண்ணா

தத்துவ போதனை, சரணரைப் போற்றுதல், பக்தனின் இயல்பு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துவதாக இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன. ’சென்ன பசவண்ணப்பிரிய போக மல்லிகார்ச்சுனலிங்கா’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “தத்துவத்தின் வழி மெய்யறிய நினைத்தால்
அது குரங்கின் கை கண்ணாடி போலாம்
வெறுமே ஆடியதன்றி எதையும் காணவில்லை.
மலைக்குகையில் அழைப்பது வெற்றொலியாம்
நம்பிக்கைக்குரியவன்
சென்ன பசவண்ணப்பிரிய போக மல்லிகார்ச்சுன இலிங்கம்”

2. “பக்தியென்பது வேர், விரக்தியென்பது மரம்
கனியென்பது ஞானம்,
பக்குவமடைந்தால் எல்லையற்ற ஞானம்
காம்பிலிருந்து விடுபட்டால் பரமஞானம்
சுவைக்கும் போது உள்முக ஞானம்
மகிழ்வு தன்மயமாகும்போது புனித ஞானம்
புனிதஒளி நிலைக்கும் போது பரிபூரண ஞானம்
அது மேலான உடலென்பதற்கிடமில்லை
சென்னபசவண்ணப்பிரிய போகமல்லிகார்ச்சுன இலிங்கம்
அளவிற்கு எட்டாத காரணத்தால்“

3. “உலோகப் பந்து ஊடுருவிச் செல்ல முடியுமா?
மலரும் முன்னால் செடிக்கு மணமும் நிறமுமேது?
இந்த துவைத அத்வைத இரண்டும்
சென்னபசவண்ணப்பிரிய போகமல்லிகார்ச்சுன
இலிங்கத்துள்ளுண்டு.“

4. “காற்று அடங்கிய பெரிய கடல்போல
ஒலியில் அடங்கிய மௌனம் போல
வெட்ட வெளியைத் தொடாத உறுதியைப் போல
சென்னபசவண்ணப்பிரிய
போக மல்லிகார்ச்சுனனுள் அடங்கிய நட்பாம்“

பிரசாதி லெங்க பங்கண்ணா

சரணர்களுக்கு சேவை செய்வது இவர் காயகம். ’தகன சண்டிகேஸ்வரலிங்கா’ என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

“பிரசாதமே உடலெனக் கொண்டவனின் இருப்பு
பச்சை மண்பாண்டம் உடைந்தது போலிருக்க வேண்டும்
கானல் நீர் நிரப்பிக் கொட்டியது போலிருக்க வேண்டும்
தீயில் எரிந்த கற்பூரக் குன்று போலிருக்க வேண்டும்
பிரசாதத்திற்கு மறுப்போர் இல்லாதது போலிருக்கவேண்டும்
தகனசண்டிகேஸ்வர இலிங்கத்தில் இணையவேண்டும்“

பத்தலேஸ்வரனின் புண்ணியஸ்திரி குட்டவ்வே

நாடோடிகளில் ஒருவரான பத்தலேசுவரனின் மனைவி ’நிம்பேஸ் வரா’ இவரது முத்திரையாகும்.

“மனம் நிர்வாணமாகாத வரையில்
உடல் நிர்வாணமாகியென்ன?
விரதம் தவறிய பின்பு விரதம் தவறியவரோடு சேர்ந்தால்
விரதம் கடைப்பிடித்தென்ன பயன்?
அது நரகமே நிம்பேஸ்வரனே.“

பசவலிங்கதேவா

குருவின் மீது எல்லையற்ற அன்பு கொண்டதான நிலையில் இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன. ’மத்பிராண நாத மஹாகுரு சித்தலிங்கேஸ்வரா’ என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

1. “மண்ணாசையில் மனம் கொள்ளவைத்தது உயிராத்மா
பெண்ணாசையில் வாட்டியது அந்தராத்மா
பொன்னாசையில் கருக்கியது பரமாத்மா
தனதான்யத்தில் பொடியானது தூய ஆத்மா
தாய் தந்தை உறவில் சுழன்றது ஞான ஆத்மா
உடன்பிறப்பு உறவுகளெனத் தவித்தது உடலாத்மா
இப்படி ஜடமான ஆன்மாக்களின் நட்பில் கெட்டேன்
என் கதியென்ன குருலிங்க ஜங்கமமே?
ஹரஹர சிவசிவ ஜெயஜெய கருணாகரனே
’மதபிராணநாத மஹாகுரு சித்தலிங்கேஸ்வரா“

2. “என்னுள் எள்ளளவும் நல்லெண்ணமில்லை
ஏழு தீவுகள் அளவு குற்றமுடையவன் நான்
கருணையால் என்னைக் காப்பீரோ?
குருலிங்க ஜங்கமமே குற்றம் பொறுப்பவரே,
ஹரஹர சிவசிவ ஜெயஜெய கருணாகரனே
’மதபிராணநாத மஹாகுரு சித்தலிங்கேஸ்வரா”

பஹூரூபி சௌடய்யா

நாட்டுப்புறக் கலைஞரான இவர் கல்யாண் நகரில் பலவேட காயகத்தின் மூலம் சரணவாழ்வு வாழ்ந்தவர். ’ரேகண்ணப்பிரிய நாகி நாதா’ இவரது முத்திரையாகும்.

1. “ஐவரோடு இணைந்து ஆடினேன்
சிவனொடு நட்பானேன்
நான் நீயெனும் வேற்றுமை நீங்கிப் பார்த்தேன்
கூடினேன் கேடில்லாத கூட்டத்துடன்
ஆட்டம் போலியானது நோட்டம் முடிந்தது
ரேகண்ணப்பிரிய நாகிநாதனே“

2. “எல்லாவுலகங்களிலும் அவன் இருந்தாலென்ன?
உலகைப் போன்றவனல்லன் சிவன்
உலகைத் தன்னுள் வைத்து தான் வெளியிலிருப்பின்
பிரம்மாண்டம் போன்றவனோ? இல்லை
ஆகாயம் போல உள்ளும் புறமும் ஆற்றலின் ஆதாரம்
நம் ரேகண்ணப்பிரிய நாகிநாதன்“

3. “கையை மறந்து சண்டை போடுவது எத்தகையது?
உணர்வை மறந்து பார்க்கும் பார்வை எத்தகையது?
பயத்தை மறந்து செய்யும் பக்தி எத்தகையது?
குருவை மறந்து இலிங்கத்தை விரும்புவாயெனில்
இலிங்கமுமில்லை குருவுமில்லை
ரேகண்ணப்பிரிய நாகநாதனே”

[தொடரும்]

June 3, 2020
செடிகள் பூக்களைத்தான் தரும்

ஆதித் சக்திவேல்

தன் தோளிலும் கழுத்திலும்
தொங்கிய கருவிகளில்
அவ்விசைக் கலைஞனின்
உதடுகளும் விரல்களும்
மாறி மாறிப் பதிந்து பயணித்ததில்
மிதந்து வந்த மேகமென
கொட்டிய மலை அருவியென
பொங்கியது அவன் பாடலில் இனிமை
வேர் பிடித்துச் சென்றேன் அவ்விசையின் இனிமையை
வேதனைகள் முடிச்சு முடிச்சாய்
திரண்டிருந்தன அவற்றின்
நுனிகளில்

வண்ணங்களை
அந்த ஓவியன் கலந்த நேர்த்தியில்
நிஜங்களை
நிறங்களால் நிழல்களாக்கி
திரையினில் அவன் தீட்டிய பாங்கினில்
உயிர் பெற்றது ஒரு காட்சி ஓவியமாய்
அவனது கற்பனை வண்ணங்களை
ஒவ்வொன்றாய் உரித்துப் பார்த்தேன்
கடைசியாய்க் கண்ணுக்குத் தெரிந்தது
இருட்டான கருப்பு வண்ணம்
திட்டுத் திட்டாய் அவன் மனம் எங்கும்

முழங்கிய உரையில்
குரலின் ஏற்ற இறக்கங்களில்
சினத்தில் அடித்த முரசின் இடியென
கத்தியின் கூர்மையாய்
மேடையில் பேசியவனிடமிருந்து
வந்து விழுந்த வார்த்தைகளைக்
கூர்ந்து கேட்டேன்
கைகோர்த்து நின்றன அவற்றுடன்
ஏமாற்றத்தின் துயரை
எதிரொலித்த பல வார்த்தைகள்

பூக்கள் மேவிய பாதையில் நடப்பதாய்
அந்நடிகனின் கம்பீரம் கண்டு
பாதங்களின் சுவடுகளைப்
பின் தொடர்ந்தேன்
முட்களையும் கற்களையும்
மிதித்துச் சென்றன அவை
குத்திக் கிழித்திடும்
அவனது பார்வை என
எண்ணிய நான் ஏமாந்தேன்
குனிந்து குருதி வடித்துக் கொண்டிருந்த
அவன் கண்களைப் பார்த்தபோது
அவன் கண்ட கனவுகளை
யாரோ திருடிக் கொண்டது போல்
அக்கண்களில் ஒரு பாவம்

ஒவ்வொரு கலைஞனின் மனதிலும்
இவ்வளவு வேதனைகளா?
தாங்க முடியாமல்
அவர்களில் ஒருவனை
நிறுத்திக் கேட்டேன்

“நீருக்குப் போரிடும் தம் வேரை
யாருக்கும் தெரியாது
மண்ணுள் புதைத்து
பூத்துக் குலுங்கும் மலர்களை
காய்த்துக் கனிந்த கனிகளை
தம் கிளைகளில் காட்டும்
செடிகளும் மரங்களும் போல்
அடுக்கடுக்காய் வேதனைகள் அத்தனையும் மனதின் ஆழப்புதைத்து
மக்கள் மகிழ்ச்சி கொள்ளத்
தம்மை வெளிக் காட்டுவோரே கலைஞர்
பூக்களுக்கும் நிலவுக்கும் நடுவே
வாழ்பவரல்ல அவர்கள் “

கலைஞர்களின் பிரதியாய்
இருந்த அவன்
என் கேள்விக்கு பதில் தந்து
நடந்தான் தன் அடுத்த நிகழ்ச்சிக்கு

June 3, 2020
கொரோனாவைத் தாண்டி – வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன்

வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன்

மலர்கிறது முல்லை
கமகமவெனச் சுவர்க்கமாய் உயர்கிறதே
என் மாடித் தோட்டம்.
கிருமியை அஞ்சி ஊரடங்கிய சென்னையின்
மரண அமைதி அதிர
கருவண்டுகள் இசைக்கின்றன
”அஞ்சாதே தோழா” என்னும் பாடல்.

அமேசான் காட்டுத் தீயையும் மிஞ்சி
உலகை வேட்டையாடுதே கொரோனா.
அடாது கொட்டும் வெண்பனியையும்
விழாவாய்க் கொண்டாடும்
ஒஸ்லோ நகரும் முடங்கியதே.
கூதிரில் தனித்த என் மனைவிக்குப்
பூக்களும் இல்லை.
எனினும் எனினும்
இடுக்கண் வருங்கால் நகைக்கும்
புதல்வர்களை விட்டு வந்தேனே..

வெற்றியெனக் கொரோனோ கிருமிகள் துள்ளும்
பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில்
கைவிடப்பட்ட படகுகளில் அஞ்சாமல்
நண்டுகள் தொற்றும் இரவில்
குடிசைகளுள்
படகெனத் துயிலும் பெண்டிர் மார்பில்
வலிய விரல்கள் ஊர்கின்றன.

சாத்தானே அப்பாலே போ.
மனிதர்கள் கைவிடப்படுவதில்லை.
ஒருபோதும் வெல்லப்படுவதுமில்லை.

————————————————————

Pic courtesy: https://www.maxpixels.net

June 1, 2020
ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 9

மீ. விசுவநாதன்

“பிறவி நீங்க வழி”

பிறவியாம் கடலில் நீந்திப்
பேரின்பக் கரையில் ஏறத்
துறவியின் பாதம் பற்றத்
தோன்றியதோர் நேரம் என்னுள்
குருவிபோல் சிறக டித்துக்
குழந்தையென வந்த மர்ந்த
குருஎவர் சொல்சொல் என்றால்
சொல்பார தீதீர்த் தர்தான்.  (81)

“ஸ்ரீ சங்கர வழி”

திங்களைச் சுமக்கும் ஈசன்
தேடிக் காலடி தோன்றி
சங்கரர் என்ற பேரால்
அத்வை தப்பயிர் பேண
அங்கவர் செய்த தெல்லாம்
அகிலம் போற்றிடும் வண்ணம்
இங்கவர் சீடர் செய்தார்
எளியோர்க் கிரங்கிடும் தீர்த்தர். (82)

பொறுமை, கனிவு, கல்வி,
புதுமை, பக்தி, ஞானம்
வெறுமை தோன்றா உள்ளே
வேத கோஷப் பள்ளி;
வறுமை கொண்ட பேர்க்கு
வாரி வழங்கும் வள்ளல்
இருமை வென்ற யோகி
இவரே என்று சொல்வேன்  (83)

“கல்யாணபுரி விஜயம்”

கல்லிடைக் குறிச்சி ஊரில்
கணக்கிலா பக்தர் உண்டு.
நல்மனம் கொண்ட பேர்கள்
ஞானியைப் போற்று கின்ற
துல்லிய தூயோர் உண்டு;
துயரென வருவோர்க் கெல்லாம்
நெல்மணி வாரித் தந்து
நிம்மதி பெறுவோர் உண்டு. (84)

அங்கொரு வருடம் வந்தார்
அரும்பெரும் குருநா தர்தான்!
எங்குமே சீடர் கூட்டம்
இணையிலா பக்தி யோடு
தங்களின் குருவைக் கண்டு
தங்கமாய்ப் பொலிந்தி ருந்தார்!
அங்கொரு கோவில் காண
அழைத்தனர் ஆசார் யாளை ! (85)

“கிராமக் கோவில் தரிசனம்”

அழகினைச் சுமந்த கோவில்
அற்புதத் தெய்வக் காட்சி
பழகிய நண்பர் போலே
பரமனைத் தொழுதார் யோகி!
“பழமையாய் இருந்த தெல்லாம்
பார்த்துநான் புதுமை செய்தேன்
தொழுகிற இடங்கள் எங்கும்
தொடர்பணி செய்து வந்தேன் ” (86)

“பக்தரின் நானை நீக்கிய குருநாதர்”

என்றவர் நடக்கும் போது
இடறிய நேரம் கொஞ்சம்
நின்றவர், ” இந்தக் கல்லே
இடித்ததால் விரலில் ரத்தம்
என்றதும், “ஓய்ஓய் நீங்கள்
இதுவரை என்ன சொன்னீர்!
மன்றிலே எல்லாம் நானே
மதிப்புடன் செய்தேன் என்றீர்! (87)

நடந்திடும் போது கல்லில்
நறுக்கென நீர்தான் முட்டி
படக்கென விழவும் பார்த்தீர்!
பழிதனைக் கல்லில் போட்டீர்!
திடமுடன் இதையும் நானே
செய்ததாய்ச் சொல்லும்” என்று
மடமதி அகந்தை நீக்க
வழியதைச் சொன்னார் ஞானி ! (88)

“பணிந்த சீடருக்கு ஆசி”

குறைதனை உணர்ந்த சீடர்
குருவினை வணங்கி விட்டு,
“இறைவனே எனக்கு நீங்கள்!
இப்படி என்னுள் உள்ள
கறைதனை நீக்கி உங்கள்
கருணையால் என்னைக் காத்தீர்!
மறையினைப் போன்ற உங்கள்
மகிமையைப் பணிவே னென்றார் ! (89)

“மதுரைக்கு விஜயம்”

“உழைப்பாலே உயரும் பூமி
உமையாளின் செல்ல ஊர்தான்
பிழைப்புக்காய் வந்த பேரை
பிரியமுடன் காக்கும் மீனாள்!
அழைத்தவுடன் அவளைக் கண்டு
அருள்மழையில் நனைய எண்ணி
மழைக்காக மக்கள் ஏங்கும்
மதுரைக்கு விஜயம் செய்தார்!   (90)

June 1, 2020