வல்லமை

Author: admin

  • 2019 நவராத்திரி 2

    2019 நவராத்திரி 2

    -மரபின்மைந்தன் முத்தையா 

    இடைவெளியே இல்லா இவள்கருணை கிட்ட
    தடை – வெளியே இல்லை தனக்குள் – மடையை
    அடைக்கும் அகந்தை அடித்தே உடைத்தால்
    கிடைக்குமே சக்தி கனிவு .

    சிறகசைத்துப் பாடுகிற சின்னப் பறவை
    உறவென்று வானத்தை உன்னும் _ பிறவியினைப்
    பெற்றவர்க் கெல்லாம் பராசக்தி தாய்தானே
    உற்றிந்த உண்மை உணர்.

    உன்னில் ஒரு துளியாய் உள்ளாள் அவளைநாம்
    உன்னும் பொழுதே உருத்தெரிவாள் – இன்னும்
    தொடரும் பிறவித் துயர்நீங்க தேவி
    சுடரடிகள் நீசென்று சூழ்.

    மாயத் திரைகள் மறைக்கும் மஹாமாயை
    தாயென் றழைத்தால் திரை விலகும் – ஓயுமே
    எண்ணில் பிறவிகள் எல்லாமே சக்தியை
    எண்ணில் நிகழும் இது.

    தானே வெயிலாகித் தானே நிழலாகி
    தானே இயங்குந் தயாபரி _ தேனாய்
    சிவக்கூட்டில் நின்றொழுகும் சுந்தரி பாதம்
    தவக்காட்சி கண்டு தெளி

    மும்மலப் பிள்ளையை மோகிக்கும் தாய்மையே
    அம்மையே எங்கள் அபிராமி – இம்மையே
    எம்மையே ஆளும் எழிலரசி செம்மையாய்
    நம்மையே காப்பாள் நயந்து .

    Share
  • 2019 நவராத்திரி 1

    2019 நவராத்திரி 1

    மரபின் மைந்தன் முத்தையா
     
    கரும்பட்டு வானில் போர்த்து
    கண்தூங்கச் சொன்னாள் தேவி
    வரும் ஒற்றைக் கதிருக்குள்ளே
    விதையாக நிற்கும் நீலி
    ஒரு வார்த்தை சொல்வாள் என்றே
    உலகமே ஏங்கும் நேரம்
    கருவாகும் வேதத்துள்ளே
    கலையாகி நின்ற காளி!
     
    ஆற்றோர நாணல் தூங்க
    ஆராரோ பாடும் அன்னை
    நேற்றோடு நாளை இன்றி
    நிகழ்கணம் சமைத்தாள் முன்னை
    காற்றாகிப் புயலாய் மாறி
    கடுங்கோபம் தீர்ந்த பின்னை
    ஊற்றாகி ஒளியும் ஆவாள்
    உயிர்ப்பித்துத் தந்தாள் என்னை!
     
    எழுதுகோல் முனையில் நிற்பாள்
    எழுத்தையும் அவளே கற்பாள்
    பழுதுகள் அகற்றி வைப்பாள்
    பவவினை சுமைகள் தீர்ப்பாள்
    விழுதிலே வருபவள்தான்
    வேரெனப் படர்ந்திருப்பாள்
    அழுதவன் கண்ணீருக்குள்
    அனுபவ உப்ப ளிப்பாள்!
     
    கன்னியே என்றழைத்தால்
    கிழவியாய் முன்னே நிற்பாள்
    அன்னையே என்றால் ஐயோ
    அழகிய குழந்தை ஆவாள்
    மின்னலாய்த் தெரிவாள் விண்ணில்
    மேகமாய்த் திரிவாள் கையில்
    கன்னலை ஏந்தி நிற்கும்
    கனலையே சக்தி என்போம்!
     
    சிலையெனக் கடக்க வேண்டாம்
    சிரிப்பொலி காதில் கேட்கும்
    மலையென மலைக்க வேண்டாம்
    மழலையாய் மார்பில் மேவும்
    கலையினில் அளக்க வேண்டாம்
    காணவே முடியா வானம்
    நிலையென நிற்கும் தேவி
    நீள்விரல் நிழலே போதும்!
    Share
  • வலி (சிறுகதை)

    வலி (சிறுகதை)

    சு.திரிவேணி, கோயம்புத்தூர்

    “இங்க பாரும்மா.. ஒரு மனுஷனுக்கு திறமைதான் முக்கியம். ஆனால் இந்த உலகத்தில் வாழறதுக்கு திறமை மட்டும் பத்தாது. கொஞ்சம் சாமர்த்தியமும் வேணும். சொல்றத புரிஞ்சுக்கோம்மா… அப்பா உன் நல்லதுக்குதான்டா சொல்லுவேன்!”

    அப்பாவை மெல்ல நிமிர்ந்து பார்த்தேன். என் கண்களிலிருந்து சிந்திய கண்ணீர் அவர் நெஞ்சைத் தொட்டிருக்க வேண்டும்.

    “உனக்கு வரையறதுல ஆசை இருக்கு. திறமையும் இருக்கு! ஆனா வாழ்க்கைனு வர்றப்போ அதெல்லாம் ஒத்து வராது. இப்ப இருக்கிற நிலைமைக்கு பிஸினஸும் கம்ப்யூட்டரும் தான் நல்லா போயிட்டு இருக்கு. நீ அதைப் படிக்கறது தான் நல்லது”

    அவரைச் சொல்லியும் குற்றமில்லை. என்னுடைய ஓவிய ஆசைக்கு ஆரம்ப காலங்களில் எல்லாம் எந்தத் தடையும் சொல்லாமல் ஊக்குவித்தவர்தான். நாளாக நாளாக, நான் ஓவியத்தின் மீது தீராக் காதல் கொண்டு பிரஷும் கையுமாக அலைய, அவருக்கோ அது வெறுப்பாகத் தொடங்கியது.

    “இதெல்லாம் பொழுதுபோக்கா வேணா செய்யலாம். சோத்துக்கு உதவாது. போய்ப் படிக்கிற வழியைப் பாரு!” என்று அவர் அறிவுரை சொல்லத் தொடங்கியதும் நான் கொஞ்சமாய் அதிர்ந்தேன்.

    அவர் நிலைமையிலிருந்து யோசித்தால் அவர் சொல்வதில் தவறில்லைதான். அண்ணன் ஐ.டி முடித்துவிட்டு ஆரம்பத்திலேயே 40 ஆயிரம் ரூபாய் சம்பளம் வாங்கும் போது, என்னை மட்டும் வருமானம் இல்லாத துறையில் தள்ள அவருக்கு மனமில்லை.

    அண்ணனுக்கு இணையாக என்னையும் படிக்க வைக்க நினைக்கும் அவரை நினைத்தால் எனக்குப் பெருமையாகத்தான் இருந்தது. அதே சமயம் என்னுடைய லட்சியம் என்று கூடச் சொல்ல முடியாது; வெறி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அப்படிப்பட்ட ஓவியக் கலையை விட்டு ஒரேயடியாய் விலகிட எனக்கும் மனமில்லை. இதன் மூலமாகவும் சம்பாதிக்க முடியும் என்று காட்டினால் அவர் மனம்
    மாறுவார் என்று நம்பினேன்.

    தங்க நகை டிசைன் செய்யும் போட்டியில் கலந்து கொண்டு 5000 ரூபாய் முதல் பரிசு பெற்றபோது “ஸ்கூல்ல படிக்கும்போதே எவ்வளவு திறமை!” என அனைவரும் பாராட்ட, கொஞ்சம் பெருமையுடனும் நிறைய கலக்கத்துடனும் தலையசைத்துச் சென்றார் அப்பா.

    லயன்ஸ் கிளப் இன் கிளே மாடல் வடிவமைப்புப் போட்டியில் முதலாவதாக வந்து 2000 ரூபாய் பரிசை வென்றேன். இரண்டு போட்டிகளிலும் பரிசு வழங்க வந்தவர் மிகப்பெரும் ஓவியரான மதன். ஓவியத்தில் ஆர்வம் உடைய எல்லோருக்குமே அவர்தான் இன்ஸ்பிரேஷன். எங்களுக்கு எல்லாம் கடவுள் போல!

    அப்படிப்பட்டவர் எனக்குப் பரிசு கொடுக்கும் போது, அங்கிருந்த எனது ஓவியத்தைப் பார்த்து புருவங்களை உயர்த்தியதையே நான் பெரும் பிரமிப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவரோ என் தோளில் தட்டிக் கொடுத்து அந்த ஞாயிறு அவர் வீட்டுக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்துச் சென்றார்.

    கோவிலுக்குச் சென்று தெய்வத்தை நேரில் பார்க்கப் போகும் பக்தனைப் போல நானும் போனேன்.
    “வாம்மா! வா! வா! இத்தனை சந்தோஷத்துடன் இந்த உயர்ந்த மனிதர் என்னை ஏன் வரவேற்க வேண்டும்? என் ஓவியத்தைப் பற்றிக் கொஞ்ச நேரம் பாராட்டியவர் தன்னுடைய ட்ராயிங் ரூமுக்கு என்னை அழைத்துச் சென்றார்.

    ரூமா அது? அது ஒரு கோயில்! உண்மையிலேயே அந்த இடம்தான் சொர்க்கம்! சந்தோஷத்தில் அங்கேயே உட்கார்ந்து அழ வேண்டும் போலிருந்தது எனக்கு. அவரும் நானும் பேச ஆரம்பித்தோம்.
    இத்தாலியின் வால்காவிலிருந்து நம் ரவிவர்மாவிலிருந்து, எல்லாம்… எல்லாம்… பேசினோம். என்னுடைய நிறைய வினாக்குறிகள் அவரால் ஆச்சரியக்குறிகளாக மாறின.

    “சார்! ஒரு ஓவியத்துக்கு எது முக்கியம்? இருக்கிறதை அப்படியே காட்டுவதா? அல்லது அதை அழகாக்கிக் காட்டுவதா?”

    “இரண்டுமே ஓவியத்துக்கு உயிர் தாம்மா! ஒரு சில இடங்களில் அழகு முக்கியம். ஒரு சில இடங்கள்ல உண்மை முக்கியம். இப்ப உதாரணத்துக்கு, ஒரு மல்லிகைத் தோட்டத்தை நீ வரையும் போது அழகு முக்கியமா இருக்கும். ஆனால் நல்லா சுட்டெரிக்கும் வெயில்ல, கட்டை வண்டியை ஒரு வயசானவர் இழுத்துட்டு வர்ற காட்சியை வரையும் போது, அவர் முகத்தில சின்னச் சின்னதா இருக்கிற வியர்வைத் துளியைக் கூட விடாம அப்படியே தான் வரையணும். அந்தக் காட்சியை அழகுபடுத்த
    முயற்சி செஞ்சா அது அபத்தமாயிடும். எந்த ஓவியம்னாலும் அதோட ஒரிஜினாலிட்டி மாறக் கூடாது. அதுதான் முக்கியம்”.

    “சார்! நான் நிறைய ஓவியங்களைப் பார்த்திருக்கேன். ரொம்ப அழகா இருக்கும்; ஆனாலும் நம்ம மனசுக்கு நெருக்கமாக இல்லாமல் ஏதோ ஒரு ‘கேப்’ ஓவியத்திற்கும் நமக்கும் நடுவுல இருக்குற மாதிரி தோணும். ஏன் அப்படி?”

    என்னுடைய எந்தக் கேள்விக்கும் ஒரு சின்னப் புன்சிரிப்புடன் பதிலைத் தொடங்கும் அவர், இப்போது மட்டும் ஒரு ஆச்சரியப் பார்வை பார்த்தார்.

    “நீ வரையறதை ரொம்ப அதிகமாகவே நேசிக்கத் தொடங்கி இருக்கேன்னு புரியுது. இல்லாட்டி இந்த உணர்வோ, கேள்வியோ தோணாது. நல்லா கவனிம்மா! இப்ப நான் சொல்லப் போவதுதான் ஓவியத்துக்கு ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம், சரியா? இப்ப உன்னை மாதிரி ஒரு சின்ன பொண்ணு ஒரு பூனைக்குட்டி கூட விளையாடுது: அப்ப அது முகம் பூராவும் சந்தோஷம் பரவியிருக்கும்! அதே பொண்ணு சர்க்கஸ்ல சிங்கத்தின் வாய்க்குள்ள தலையை விட்டு வெளியே எடுக்கிறவரை பார்க்குது; அப்ப அந்த பொண்ணோட கண்ணில் மட்டும் ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் தெரியும்! ஸ்கூல்ல, ஏதோ ஒரு போட்டியில ஜெயிச்ச கோப்பையை வாங்கிட்டு வந்து காட்டும் போது அந்தக் குட்டிப் பொண்ணு முகத்துல, ரொம்ப முக்கியமா.. அதோட கண்ணுல ஒரு பெருமிதம் தெரியும்! ‘சாதித்தேன் பாரு’ன்னு அந்தக் கண்ணு சொல்லாமல் சொல்லணும்! அது தான்.. அந்த உணர்வுதான் ஓவியத்தில் ரொம்ப முக்கியம்! அதை நுட்பமாகக் காட்டிட்டா அவர்தான் சிறந்த ஓவியர்!” என்று சொல்லிக்கொண்டே போனவர், இடையில் டெலிபோன் கூப்பிட எழுந்து போனார்.

    அவர் மனைவியும் பிஸியாக இருக்க, டீபாய் மேல் கிடந்த பேப்பரும் பென்சிலும் என் கண்ணில் பட்டது. மதன் சாரை உலகம் தெரிந்த ஒரு பாசமான அம்மாவைப் போலவும் அவரை நோக்கி ஓடும் ஒரு குழந்தையாக என்னையும் கற்பனை செய்து வரைந்து பார்த்தேன். என் கண்களில் அவர் சொன்ன அந்த ‘உணர்வு’ தெரிகிறதா என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது பின்னாலிருந்து “ஃபென்டாஸ்டிக்!” என்று மதன் சாரின் குரல் கேட்டது.

    “நீ ரொம்ப இன்ட்ரஸ்டிங்கா வரைஞ்சுகிட்டு இருந்த.. உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்ண மனசு இல்லாம நீ வரையறதை பின்னால நின்னு பார்த்துட்டு இருந்தேன். உண்மையைச் சொல்லனும்னா எனக்கு உன்னப் பார்த்தா ஆச்சரியமா இருக்கும்மா! உன்னோட இந்த அபாரமான திறமை கடவுள் உனக்குக் கொடுத்த வரம்! தயவுசெய்து இதை வீணாக்கிடாதம்மா! உன்னால நிறைய சாதிக்க முடியும்! நீ அதுக்காக தான் பொறந்திருக்க! நல்லா கத்துக்கோ! ஆயில் பெயிண்டிங், கலர் மிக்சிங், டார்க் கலர், லைட் கலர், இருட்டு ஓவியம், நாட்டுக்கு நாடு, கலைஞனுக்கு கலைஞன் வித்தியாசம் இருக்கு! நீ எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சுக்கோ! ஒரு புது அவதாரம் எடு! வந்தோம் இருந்தோம்னு இருந்துட்டு திடீர்னு
    ஒரு நாள் காணாமல் போறதில்லை வாழ்க்கை! நமக்கப்புறமும் நம்மைப் பத்தி ஒரு சரித்திரம் இந்த உலகத்துல இருக்கணும். அதுதான் வாழ்க்கை. உன்னால அப்படி வாழ முடியும்மா!”

    என் மனத்தில் தெய்வமாய் இருந்தவர் என்னைக் கையெடுத்துக் கும்பிட்டார்.

    அதுவரை வெறும் ஆசையாக இருந்த ஓவியக் கனவு அதன் பிறகு கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியது. ஆனால் இப்போது அப்பாவோ.. என்னை ஓவியக் கல்லூரியில் சேர்ப்பதில்லை எனப் பிடிவாதமாக இருக்கிறார். வேறு வழியும் தெரியவில்லை. என்னுடைய ஓவிய ஆசைக்கு சமாதி கட்டி விட்டு, கல்லூரியில் சேர்ந்தாகிவிட்டது!

    எல்லோரும் முதல் நாளில் ஏக எதிர்பார்ப்புகளுடன் போக, நானோ மனம் முழுக்க என் கனவைப் புதைத்துவிட்ட வேதனையைச் சுமந்து கொண்டு போனேன். ஓவிய ஆசையைத் தள்ளி வைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமே என் இதயத்தை அறுப்பது போல் இருந்தது. வருமான வரி எனக்கு வரவே வராமல் போனது. அக்கவுண்ட்ஸ் அறிவோ, பாதியிலேயே நின்று போனது. கல்லூரிப் படிப்பை முடிக்காமலே மூன்று ஆண்டுகள் முடிந்தன.

    “காமர்ஸ் எடுத்துட்டு அக்கவுண்ட்ஸ் வரலைன்னா நீ எல்லாம் உருப்படுவியா? ஒரு டிகிரி முடிக்கத் துப்பு இல்ல! வேற என்ன செஞ்சு கிழிக்கப் போற? உன்னைப் பெத்த கடமைக்கு எங்கேயாவது கல்யாணம் பண்ணித் தள்ளித் தொலைக்காமல் போனேன் பாரு… என் தப்பு.. தத்தி!… தத்தி!”

    அப்பாவின் வார்த்தைகளால் எனக்கு எதுவுமே வராது என்ற எண்ணம் என்னுள் ஆழமானது. இனி உருப்பட மாட்டேன் என எல்லோராலும் முத்திரை குத்தப்பட்ட நான் திருமணம் செய்து அனுப்பப்பட்டேன். ஒரு அழகான பெண் குழந்தை இப்போது எனக்கு! குடும்பம் மட்டுமே உலகமாகிப் போனது. என் அடையாளமே மாறிப் போய், முகவரி இல்லாதவளாகிப் போனேன் நான்.

    “எதுக்குமே நான் லாயக்கில்லை. இதையாவது ஒழுங்கா செஞ்சா போதும்”

    என்னை நானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டேன். இப்போது என் பிள்ளை அனைத்துப் பாடங்களிலும் முதலாவதாக வருகிறாள். கணக்கில் புலி! அவளும் அவள் அப்பாவும் போரடித்தால் கணக்கில் புதிர் போட்டு விளையாடுகிறார்கள். இவள் என் அப்பாவுக்குப் பிறந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று அடிக்கடி நினைத்துக்கொள்வேன்.

    ஸ்கூல் முடிந்து அவள் வரும் நேரம் தான். இன்னைக்கு அவ ஸ்கூல் பங்க்ஷன்! எப்போதும் போல கோப்பையுடன்தான் வருவாள். நான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதே,

    “அம்மா இங்க பார்!”

    கோப்பையைக் கையில் தூக்கிக் காட்டியபடி ஓடி வந்தாள். ஷாக் அடித்தது போல் என் உடம்பு பூராவும் ஏதோ அதிர்வு தோன்றியது.

    ‘தன்னோட ஸ்கூல்ல எதுலயாவது ஜெயிச்சு கோப்பையை வாங்கிட்டு வந்து காட்டும்போது அந்த குழந்தை முகத்தில… முக்கியமா கண்ணுல… ஒரு பெருமிதம் தெரியும்!’

    மின்னல் அடித்த மாதிரி மதன் சாரின் வார்த்தைகள் என் மனத்துக்குள்.

    ‘உன்னால நிறைய சாதிக்க முடியும்! நீ அதுக்காக தான் பிறந்து இருக்க!’

    என்ன ஆகிவிட்டது எனக்கு? ஏன் இப்படி ஆனேன்? எவ்வளவு பெரிய கலையை எப்படி அழிய விட்டேன்?

    ஒரு புதுப் பரவசத்துடன் என் மகளைப் பார்த்தேன். அவள் கண்களில் அவர் சொன்ன அந்த ‘உணர்வு’! சீக்கிரமே என் வேலைகளை முடித்துக்கொண்டு, பரபரப்புடன் ஒரு சார்ட் பேப்பரை எடுத்துக் கொண்டு அமர்ந்தேன். மீன் குஞ்சுக்கு நீந்தக் கற்றுத்தர வேண்டுமா?

    என் மகளின் முகம் அப்படியே சார்ட்டில் பதிவானது. கண் மட்டும்தான் பாக்கி! முயற்சி செய்தேன்.
    இல்லை… அழித்துவிட்டு மீண்டும் முயற்சி செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

    மீண்டும்.. மீண்டும்.. மீண்டும்..

    என் கைகளை விட அதிகப் பரபரப்பில் மனம் இயங்கியது.

    கடைசியில்…

    கையில் வெற்றிக் கோப்பையை ஏந்தியபடி கண்களில் பெருமிதத்துடன் என் மகளின் முகம்!

    என்னை பிரமிப்பாய்ப் பார்த்தபடி பின்னால் என் குடும்பத்தினர்!

    என் கலையை இழக்க நேர்ந்த நாள், கல்லூரியில் தோற்றுத் திரும்பிய நாள், இயலாமைக்குள் நான் புதைந்து கிடந்த நாட்கள், வேதனையுடன் என் கலை ஆர்வத்தை விட்டு விலகிய நொடிகள் என எல்லா வலிகளையும் என் மகளின் உருவத்தில், ஜெயித்து விட்ட கர்வமாய் மாறி இருந்தது!

    நான் கைவிட்ட போதும் என் திறமை என்னைக் கைவிடவில்லை.

    என் ஆறாத ரணத்தை, வலியை வென்று காட்டியது அது!

    படத்துக்கு நன்றி – https://ta.wikipedia.org/wiki/

    Share
  • ஹெல்மெட்

    ஹெல்மெட்

    -சேஷாத்ரி பாஸ்கர் 

    இந்தா மா , வண்டியை நிறுத்து

    ஏன் சார் இப்படி நடு ரோட்டில நின்னா எப்படி சார்

    நீங்க சொன்ன மரியாதைக்கு நிறுத்தினா நாங்க ஏம்மா அப்படி பண்ணறோம்.

    சார் . ஏதோ அவசரம் ஹெல்மெட் போட்டுக்கல.

    பெரிய அவசரம் . நான் வந்து ஸ்டஷேன்ல எல்லா தகவல்களையும் காட்டறேன் .

    சாரி . வண்டிய ஓரத்துல நிறுத்துங்க

    ஏன் சார் . திஸ் இஸ் அட்ராசியஸ்

    சாரி மேடம் ப்ளீஸ் கோஆபரேட்.

    நத்திங் டூயிங்

    ஐ வில் ரைட் டு யுவர் கமிஷனர்.

    என்ன வேணா செய்ங்க

    இப்ப இறங்கி அபராதம் கட்டுங்க

    சார் ஐ ஆம் அ ஜர்ணலசிம் ஸ்டூடன்ட் .

    மேடம் – சாரி . உங்களுக்கு எல்லாம் அடிபட்டா
    வலிக்காதா , உயிர் போகாதா

    இப்ப எங்க கிட்ட பணம் இல்லை .

    பரவாயில்லை . உங்க அப்பா , அம்மா யாரயணா கூப்பிடுங்க.

    சார் .தே ஆர் பிட் ஓல்ட்
    .
    சரி தமிழ்ல சொல்றேன்

    மேடம் .. சார் . ஸ்டஷேன் ரைட்டராய் இருந்தவரு

    ஒரு பெண் காவலர் இடையே புகுந்தார் .அவருக்கு இங்க்லீஷ் தெரியாதுன்னு நினைச்சிங்களா.

    மேடம் . நீங்களே சொல்லுங்க ..

    உங்க தப்புக்கு நான் உடந்தையா? .

    இப்ப நான் என்ன கொலையா பண்ணிட்டேன் .

    டயத்தை வேஸ்ட் பண்ணாதீங்க .போய் பணத்தை ரெடி பண்ணுங்க.

    சார் . நீங்களும் பாமிலி ஆள் தானே சார் .எங்கப்பா மாதிரி நீங்களும் ஒரு பெரியவர் . இப்படி பண்ணலாமா ?

    அதனால தான் .

    வண்டியை நிறுத்தி விட்டு சாவியை அவரடிம் கொடுத்து விட்டு ஹெல வித் யு என்றாள்.

    அவர் அமைதியாக அவளை பார்த்து பிரிங் யுவர் பாதர் என்றார்

    மேடம் . நீங்க படிச்ச பொண்ணுதானே.இப்படியா ஒரு பெரியவரை பார்த்து , அதுவும் ஒரு அதிகாரியை பார்த்து சொல்வது .ஒரு செக்க்ஷன்ல கேஸ் போட்டா இரண்டு நாள் உங்களை ரிமாண்ட் பண்ணலாம்

    ஸ்டாப் இட் . யு ஆர் இன்சல்டிங் அ சிடிசன் .

    மேடம் – இங்க வாங்க .போன மாசம் வரை இவர் கண்டிச்சு பல பேரை புரிய வச்சுருக்கார் . ஏன் ஒரு பையனுக்கு ஒரு ஹெல்மெட்டே வாங்கி கொடுத்தாரு . இன்னிக்கு இப்படி பண்றாருன்னா

    கொஞ்சம் நிறுத்தி . “போன மாசம் இவர் பொண்ணு ஒரு அக்ரி ஸ்டுடென்ட் . குக்க்ஸ் ரோட்ல அடிபட்டு . ஸ்பாட்ல”. அதுக்கும் உன் வயசு தான் .

    சீ சீ என்ன பெரிசா குதிக்கிறீங்க .

    சார் சாவியை கொடுங்க அதுகிட்ட .. நீ போய் சாவு.இந்தா உன் டாகுமென்ட்ஸ் .

    வேணாம் மேடம் . நான் ஆட்டோல போய் பணம் எடுத்துட்டு வரேன்.

    ஏன் உங்கப்பாவை கூட்டிட்டு வாயேன் . உன் பவுஷை சொல்றேன் .

    வேணாம் மேடம் . இவரே எங்க அப்பா மாதிரி தான்

    Share
  • ஐயப்பன் காவியம் – 7

    ஐயப்பன் காவியம் – 7

    -இலந்தை  சு. இராமசாமி 

    தேவகாண்டம்

    அனுசூயைப் படலம்

    கலிவிருத்தம்

    நிலைபெறும் கற்பினள் உலகினில் யாரோ
    நலமுறத் தேடுவோம் வாமெனச் சேர்ந்தே
    அலைமகள் கலைமகள் மலைமகள் ஆய்ந்தார்
    பலருமே அனுசுயை என்றுப கர்ந்தார் 72

    முத்தொழில் தேவியர் எப்படி எனவே
    அத்திரி மகரிஷி அற்புத மனைவி
    உத்தமி கற்பினில் ஒப்பிலி அவளே
    பத்தினிச் சிகரமென் றொப்பினர் பலரே 73

    அரனையும் அரியையும் மறையவன் தனையும்
    விரைவுடன் நெருங்கியே வினவினர் அவர்கள்
    சரிசரி அதுசரி என்றனர் உடனே
    இருகரம் சிரசினில் வைத்தனர் தொழுதார் 74

    *

    எண்சீர் விருத்தம் – காய் காய் காய் மா

    ஒப்பரிய கற்புடையள் என்றுரைத்தீர் நீங்கள்
    உடனதனைச் சோதிக்க விரும்புகிறோம் நாங்கள்
    இப்பொழுதே மூவருமே அவளிடத்துச் சென்றே
    “எங்களுக்குச் சோறிடுக அம்மணமாய் நின்றே
    ஒப்பவிலை எனில்சாபம் தந்திடுவோம் என்றே
    உரைத்திடுக என்றவர்கள் சொன்னார்கள் நன்றே!
    அப்பொழுதே அவ்விடத்தை நீங்கியவர் சென்றார்
    அனுசூயை யிடம்சென்றே அப்படியே சொன்னார் 75

    “எங்களது வீட்டிற்கே எழுந்தருளி உள்ளீர்
    எவ்வளவு பேறெமக்கு! மும்மூர்த்தி சேர்ந்தே
    இங்குவரக் கொடுத்துவைத்தோம் , எதைக்கேட்ட போதும்
    இங்கதனைக் கொடுப்பதுவே எங்களது தர்மம்
    சங்கடமே படவேண்டாம். கேட்டபடி செய்வேன்
    சாமிகளே, குழந்தைகளாய் மாறிடுக “ என்றாள்
    அங்கவர்கள் உடனடியாய்க் குழந்தைகளாய் மாற
    அநுசூயை அம்மணமாய் சோறூட்டி நின்றாள். 76

    குழந்தைகளும் அம்மணமே, கொடுத்தவளும் அஃதே
    குறைவின்றி மூவருமே அநுசூயை ஊட்டம்
    விழைந்திருந்தார், சென்றவர்கள் ஏன்மீள வில்லை
    வேறெதுவும் ஆனதுவோ எனவுள்ளத் துள்ளே
    உழன்றபடி தேவியர்கள் உடனங்கே வந்தார்
    உள்ளநிலை தாம்கண்டார் உண்மையையு ணர்ந்தார்
    குழந்தைகளை மறுபடியும் முன்பூல மாற்றக்
    கும்பிட்டு வேண்டுகிறோம் எனவிறைஞ்சி நின்றார் 77

    தேவியரும் இவ்விடத்தே வந்ததெங்கள் பேறு
    தெய்வதமே இங்கிருக்க எதுவேண்டும் வேறு
    மூவரிவர் அம்சமென எனக்குமகன் வேண்டும்
    முன்வந்தே ஒப்புவிரேல் மாற்றுகிறேன் மீண்டும்
    ஆவதினி உம்கையில் முடிவுசொல்க” என்றாள்
    அங்ஙனமே ஆகிடுக எம்தாயே” என்றே
    மூவருமே மொழிந்தார்கள், முன்போலே மாறி
    முறைமுறையே தத்தமதி ருப்பிடம டைந்தார். 78

    சொன்னபடி அநுசூயை பெற்றனளோர் பிள்ளை
    சுடர்மூன் றங்கொன்றான அவன் ஞானக் கொள்ளை
    அன்னவனைத் தத்தாத்தி ரேயனெனும் பேரில்
    அழைத்தார்கள் அவன்பெரிய ஞானியிந்தப் பாரில்
    உன்னதமாய் எங்களரும் அம்சமென இங்கே
    ஒருபெண்ணைத் தருகின்றோம், அவள் எங்கள் பங்கே
    என்றனர் முத்தேவியர்கள், காலவ முனிக்கோர்
    எழில்மகவாய் வந்துதித்தாள் அவளதுபேர் லீலை! 79

    தத்தனுக்கு வேதங்கள் கலைகளெலாம் தந்தை
    தானாசா னாயிருந்து கற்றுக்கொ டுத்தார்
    வித்தைகளை, உபநிடத நூல்களையும் கற்றான்
    வினயமுள ஞானியெனப் போற்றிட வளர்ந்தான்
    புத்திரியைச் காலவரும் பத்திரமாய் வளர்த்தார்
    பொங்குமெழில் கொண்டயிளம் பெண்ணாய்த் திகழ்ந்தாள்
    தத்தனுக்குப் பெண்லீலா வதியைமணம் புரியச்
    சம்மதித்த பெற்றோர்கள் மணம் செய்து வைத்தார் 80

    இல்லறத்தில் விருப்பமிலை என்றிருந்த போதும்
    இதுகடமை எனவுணர்ந்தே அவளைமகிழ் வித்தான்
    நல்லறமாய் பெற்றோர்கள் மகிழ்கின்ற வண்ணம்
    நான்காண்டு குறையின்றி வாழ்ந்தார்கள் நன்றே!
    எல்லையிலாப் பரம்பொருளை என்றும்மனத் திருத்தி
    இல்லறத்தை விட்டுவிட முடிவெடுத்தான் தத்தன்
    மெல்லமெல்ல மனைவியிடம் விருப்பத்தைச் சொன்னான்
    விடைகொடுக்க வேண்டுமென மிகக்கெஞ்சிக் கேட்டான். 81

    ‘என்ன குறை வைத்துவிட்டேன்? ஏனிந்த முடிவு?
    இன்னும்மக வேதுமிலை, கசந்ததுவோ வாழ்க்கை?
    அன்றுதிரு மணப்போதில் அம்மிமிதிக் கையிலே
    அக்கினிமுன் சொன்னதெலாம் மறந்ததுவும் ஏனோ?
    என்னைமிக மகிழ்வாக வைத்திருப்ப தாக
    எடுத்துரைத்த வார்த்தைகளை ஏன்மறந்து போனீர்?
    அன்னைதந்தை இதைக்கேட்டால் மிகவருந்து வார்கள்
    ஆகாது நும்செய்கை எனமேலும் சொல்வாள் 82

    தவம் புரிய வேண்டாம் – நாதா
    சடை வளர்க்க வேண்டாம்
    நவநவமாக இன்பங்கள்
    நாளும் சுவைத்திடலாம் 83

    கட்டுத் தளரவில்லை- இன்னும்
    கால்கைகள் சோரவில்லை
    சுட்டித் தனம் செய்யக் குழந்தைச்
    சொந்தங்கள் ஏதுமில்லை 84

    வயதும் ஆகவில்லை – நமது
    வாலிபம் மாறவில்லை
    தயவு செய்திடுவீர் – எனது
    தாபம் குறைத்திடுவீர் 85

    என்றுலீ லாவதியாள்- மிக
    இரந்து கேட்குங்கால்
    இன்னும் திடமாகத் தத்தன்
    எண்ணம் இயம்பிநின்றான் 86

    இறைவன் பாதத்திலே – சேரும்
    எண்ணம் கருதிவிட்டேன்
    உறுதி செய்துவிட்டேன் – பெண்ணே
    உதவி செய்கவென்றான் 87

    விட்டுக் கொடுத்திடவே – சற்றும்
    விருப்பம் இல்லாமல்
    கொட்டினாள் கண்ணீரை அவனைக்
    கும்பிட்டுச் சொல்லுகிறாள் 88

    மாலையிட்டு மணம் முடித்த மஹிஷி நான் இருக்கும்போது
    வனவாசம் போவதுவும் முறையோ – இந்த
    மங்கையிடம் ஏதேனும் குறையோ?

    மஹிஷி என்ற உரிமையிலே மணவாளா சொல்லுகிறேன்
    வனவாசம் போவதுவோ கடமை- அதை
    மறுப்பதுவும் மஹிஷி என்னும் உரிமை 89

    இருவரும் மாறி மாறி
    எடுத்தெதைச் சொன்ன போதும்
    ஒருவரும் நிலைவி டுத்தே
    ஒப்புதல் கொடுக்கவில்லை
    பெருகிடும் சினத்தால் தத்தன்
    பேதையும் வருந்தும் வண்ணம்
    ஒருபெரும் சாபம் தந்தான்
    உத்தமி பதறிப் போனாள் 90

    மிகமிக வேண்டிக் கேட்டும்
    மீளவும் மகிஷி என்னும்
    தகுதியால், உரிமை தன்னால்
    தடையினை விதித்த தாலே
    மகிஷியாய்ப் பிறக்கச் சாபம்
    வழங்கினேன் என்றான் தத்தான்
    தகர்த்திடும் சினத்தினாலே
    தழலெனக் கொதித்தாள் லீலா! 91

    வாழ்க்கையிலே சுகம் கேட்டால் கோபமா – அதற்கு
    மகிஷியாகப் போகச் சொல்லிச் சாபமா?
    ஆழ்ந்த என்றன் அன்புசற்றும் சரியுமா- எங்கே
    அடுத்தாலும் உமையழைப்பேன் தெரியுமா? 92

    மஹிஷமாகப் பூமியில் நீர் பிறக்க வேண்டும்- இந்த
    மஹிஷியோடு கூடி அன்பிற் சிறக்க வேண்டும்
    அகிலமெல்லாம் என் காலில் வீழ வேண்டும் – மிக்க
    அன்புடனே நாமிருவர் வாழ வேண்டும்\ 93

    எழுசீர் விருத்தம்

    கரம்பன் என்னும் அரக்கன் மகளாய்க்
    காட்டு மகிஷ முகத்தோடே
    திரும்பப் பிறப்பை எடுத்தாள் லீலா
    தீமை மிகுந்த மனத்தோடே
    உருவில் பெருத்தாள், உளத்தில் சிறுத்தாள்
    ஒவ்வோர் செயலும் உக்கிரந்தான்
    கரத்தில் எடுத்துப் பிடித்தால் போதும்
    கனத்த மலையும் பொடிப்பொடிதான் 94

    மரத்தைப் பொடித்தாள் மலையைப் பொடித்தாள்
    வனத்தைப் பொட்டல் ஆக்கிவிட்டாள்
    சிரத்தை யாகத் தவங்கள் செய்து
    சீக்கிரத்தில் அயனிடத்தே
    வரத்தைப் பெறுவாய் மகளே என்று
    வழியைச் சொன்னான் அவள்தந்தை
    கருத்தை நெஞ்சில் ஆழப் போட்டே
    கடிய தவத்தை அவள் செய்தாள் 95

    உண்ண வில்லை உறங்க வில்லை
    உட்கா ராமல் ஒருகாலால்
    மண்ணை மிதித்து மறுகால் மடித்து
    மாறா நிலையில் அவள்நின்றாள்
    எண்ணத் துள்ளே அயனைநிறுத்தி
    எழுநூ றாண்டு தவம்செய்தாள்
    விண்ணை வெப்பம் தாக்கத் தேவர்
    விதிர்விதிர்த்துப் போனார்கள் 96

    இன்னும் காலம் தாம தித்தால்
    எரிந்து போவோம் எனவெண்ணி
    முன்னே சென்று பிரம னிடத்தே
    முறையிட் டார்கள் தேவரெலாம்
    என்ன செய்ய? வரத்தைக் கொடுத்தே
    இடரைப் போக்கி வருகின்றேன்
    என்று சொல்லிப் பிரமன் சென்றார்
    எதிரே நின்றார் அவள் பார்த்தாள் 97

    “பெண்ணே உன்றன் தவத்தைக் கண்டு
    பெரிதும் மகிழ்ந்தேன். வரங்கேட்பாய்
    விண்ணோ மண்ணோ பிறந்தார்க் கெல்லாம்
    மேவும் மரணம் அதனாலே
    எண்ணிப் பார்த்தே எந்த வகையில்
    எய்த வேண்டும் எனக்கேட்பாய்
    பெண்ணே அதனைத் தருவேன் என்றே
    பிரமன் சொல்ல அவள் கேட்டாள் 98

    “அரனும் மாலும் இணைந்து பிறந்த
    அரிய குழந்தை மண்ணகத்தில்
    அரசன் ஒருவ னிடத்தே ஈரா
    றாண்டு தங்கி வளர்ந்தவனால்
    மரணம் நிகழ வரத்தைத் தருக
    வணங்கு கின்றேன், எனச்சொன்னாள்
    பிரமன் சொன்னார்” தருகின்றேன் நான்
    பிழைசெ யாதே வாழெ”ன்றார். 99

    வரத்தைப் பெற்ற மகிழ்ச்சி தன்னில்
    மண்டைக் கனமும் ஏறியதால்
    உரத்தை எங்கும் காட்ட எண்ணி
    ஓல மிட்டாள், பெரிதாகச்
    சிரித்தாள், நடக்க இயலாவொன்றைச்
    சிந்தித்தோ மென்றுள மகிழ்ந்தாள்
    கரத்தைக் குவித்தாள் ரம்ப னிடத்தே
    கதையைச் சொன்னாள் , அவன்மகிழ்ந்தான் 100

    ஆணும் ஆணும் பிள்ளை பெறுதல்
    ஆகா தம்மா ஆகாது
    வீணில் கால விரயம் இன்றி
    விண்ணை நோக்கிச் சென்றிடுவாய்
    காணும் தேவர் எல்லாம் உன்னைக்
    கண்டு பதறி ஓடட்டும்
    வேணும் படைகள் கூட்டிச் செல்வாய்
    வெற்றி உனதே “ எனச் சொன்னான்.. 101

    -தொடரும்

    Share
  • ஐயப்பன் காவியம் – 6

    ஐயப்பன் காவியம் – 6

    -இலந்தை சு. இராமசாமி

    மகன் வேண்டு படலம்

    விளம் விளம் விளம் விளம் விளம் மா மா – எழுசீர் விருத்தம்

    அரண்மனை எதிரிலே அமைந்தபூங் காவனம் அதனிலே அமர்ந்த வண்ணம்
    விரல்நுனி கடித்தெதோ துயரினில் இருந்தபோல் வீற்றிருந் தாளி ராணி
    அருகினில் மன்னவன் ஆதர வாகவே அவள்கரம் கையெ டுத்தான்
    கருநிற விழிகளில் வழிந்திடும் நீரினைக் கைகளி னால்து டைத்தான்.    53

    அங்கொரு மரத்தினில் காகமொன் றாசையாய் அதன்குஞ்சுக் குணவை ஊட்டும்
    பொங்கெழில் காட்சியைப் பார்த்ததும் வேதனை பொங்கிட அழுது தீர்த்தாள்
    ”இங்கெனக் கிப்பிறப் பில்மக வில்லையோ ஈசனே,”என்று நொந்தாள்.
    சங்கடம் அதனையே பார்த்தவன் விழிகளும் தாமாகக் கசிந்த வன்றே!    54

    “இன்னொரு திருமணம் என்னவ, விரைவிலே ஏற்புடன் செய்து கொள்க
    அன்னவள் வழியினில் மகவினைப் பெறுவதும் ஆகலாம் செய்க” வென்றே
    மன்னவ னிடத்திலே அரசியும் சொல்லிட மன்னவன் மறுத்து விட்டான்
    இன்னமும் வாய்ப்புள திறைவனை வேண்டுவோம் ஏதுமோர் வழிபி றக்கும்    55

    என்றனன் மன்னவன் , இருவரும் எழுந்திட எத்தனிக் கின்ற நேரம்
    மன்னனின் குலகுரு குறுமுனி அவ்விடம் வந்தனர் ,வணங்கி னார்கள்
    ”என்னவோ மாதிரி இருக்கிறீர்  என் குறை?”  என்றவர் வினாயெ ழுப்ப
    “என்றனின் குலம்விளங் கிடமக வில்லையே எனுங்குறை “ என்று சொன்னான்  56

    சொக்கனைக் கேட்கலாம் சொல்லுவான், ஓர்வழி , துயரினை விடுக வென்றே
    அக்கறை யாகவே சொல்லிய அகத்தியர் “அரசனே, நாளைக் காலை
    தக்கதோர் வகையிலே தொழுகைகள் செய்துபொற் றாமரை  வரவ ழைத்தே
    இக்குறை தீரவென் செய்வதென் றொருமடல் எழுதியே கேட்ப மென்றார்       57

    அடுத்தநாள் காலையில் முறைப்படி பூசைகள் அரனுக்குச் செய்த பின்னே
    தொடுத்திடும் விழைவுடன் பொற்றா மரைக்குளம் தூயராய்ச் சென்று நின்றார்
    எடுத்தவோர் ஓலையில் மன்னவன் கோரிக்கை எழுதினார் முனிவர் கோமான்
    விடுத்தனர் வேண்டுகோள் அரியபொற் றாமரை மேலெழ வேண்டு மென்றே!    58

    ”அறந்தலை நிறுத்திடும் அரியபொற் றாமரை ஆக்கமே போற்றி போற்றி
    சிறந்தநூல் ஏதெனத் தேர்ந்தளிக் கின்றதோர் தெய்வமே போற்றி போற்றி
    மறைந்துநீ இருக்கிற இடத்தினை  விடுத்திவண் வருகவே மேலெ ழுந்து
    புறந்தலைப் பட்டுநீ ஓலையை ஏற்றருள் புனிதமே போற்றி போற்றி             59

    என்றலும் நடுவிலோர் சுழலெழுந் தார்த்திட எங்கணும் மீன்கள் துள்ள
    ஒன்றடுத் தொன்றெனப் பரவின சுழல்களும் ஒளிர்ந்தது பொய்கை வெள்ளம்
    பொன்னிற மாகவோர் பொகுட்டெழுந் துயர்ந்தது  பூத்த து கண்ப றிக்க
    தன்னிரு கரங்களைத் தலைக்குமேல் தூக்கியே தவமுனி வணங்கி நின்றார்.       60

    மன்னனும் அவனது மனைவியும் வணங்கிட வந்தது  கரையின் ஓரம்
    மின்னொளிர் தாமரை நடுவிலே ஓலையை விடுத்தனர் முனிவர் நன்றே
    தன்னிடம் தந்தவவ் வோலையைப் பெற்றபொற் றாமரை அங்கி ருந்து
    சென்றது நடுவிலே நின்றது பின்னது சென்றது நீரி னுள்ளே.                     61

    “அரனிடம் சென்றது விடையினை பெற்றிவண் அடைவதற் காகும் நேரம்
    பரவுக ,  அரனையே பாடுக , அவன்புகழ் பாங்குடன் போற்றி செய்க
    உருகியே சொல்கிற உளமுணர் வேண்டுதல் உண்மையில் நலம்கொடுக்கும்
    அரசனும் அரசியும் தொடங்குக” எனமுனி  சொல்லவும் தொடங்கி னார்கள்.     62

    “ஆதியே, அநாதியே அருமறை மூலமே ஆண்டவா போற்றி போற்றி
    சோதியே , தூயனே, சொற்பொருள் வேதியா, சொக்கனே போற்றி போற்றி
    நீதியே, நிர்மலா, நிர்குணா, நாயகா, நேசனே போற்றி போற்றி
    போதமே புண்ணியா, பூரண மானவா, புனிதனே போற்றி போற்றி               63

    பைந்தமிழ்ப் புலவனே, பரமனே, புராரியே, பாண்டியா போற்றி போற்றி
    நந்தியின் தலைவனே, நாதனே, ஞானியே, நம்பனே போற்றி போற்றி
    சுந்தரா அங்கயற் கண்ணியின் துணைவனே, சூக்குமா, போற்றி போற்றி
    சொந்தமே ஆனவா, சூத்திர தாரியே, சுடரொளி போற்றி, போற்றி               64

    கயிலையின் நாதனே, காசியில் விஸ்வனே, காரணா போற்றி போற்றி
    மயிலையின் ஈசனே மலைமகள் கேள்வனே, வானவா, போற்றி போற்றி
    சுயம்புவே, தாணுவே, தொன்மையில் தொன்மையே தோன்றலே போற்றி போற்றி65
    தயவுளோய், சங்கரா, சாமிக்குச் சாமியே, தத்துவா போற்றி போற்றி

    விடையனே, சூலனே, விநாயகன் தந்தையே, வீரனே போற்றி போற்றி
    சடையனே, சடையினில் கங்கையைக் கொண்டவா, சத்தியா போற்றி போற்றி
    படமெடுத் தாடிடும் பாம்பினைப் பூண்டவா, பரிவுளோய் போற்றி போற்றி
    சுடலையில் நடமிடும் நீலமணி கண்டனே, தொடக்கமே போற்றி போற்றி”        66

    மா மா விளம்- அறுசீர் விருத்தம்

    பாடு கின்ற போற்றிகள்
    பண்ணில் தோய்ந்த நேர்த்திகள்
    கூடு கின்ற போதிலே
    குளத்தி ருந்து தாமரை
    ஏடு தூக்கி வந்ததே
    என்ன வென்றே ஆர்வமாய்
    வாடி நின்ற மன்னவன்87
    வாங்கிக் கண்ணால் நோக்கினான்                               67

    “மன்ன னுக்குப் புதல்வர்கள்
    வாய்ப்பர் இரண்டு குழந்தைகள்
    ஒன்று மன்னன் வழியிலே
    ஒன்று மன்னன் வழியிலே

    என்றி ருந்த வாசகம்
    இன்பம் தந்த போதிலும்
    மன்ன வன்றன் மனத்திலே
    வந்த தங்கோர் ஐயமே!                                         68

    வாங்கிப் பார்த்த மாமுனி
    மன்ன வன்பால் கூறினார்
    ”ஏங்கி நின்றாய் மன்னவா
    இரண்டு புதல்வர் வாய்ப்பரே
    ஆங்கோர் செல்வன் வழியிலே
    அரசே உனக்குக் கிட்டுவான்
    பாங்காய் உன்றன் வழியிலே
    பையன் ஒருவன் பிறப்பனே!”                                 69

    என்று சொல்லி அகத்தியர்
    எழுந்த ஐயம் தீர்த்தனர்
    மன்ன னுக்கு மகிழ்ச்சியில்
    வார்த்தை ஏதும் வரவிலை
    தன்னுள் பொங்கும் மகிழ்ச்சியில்
    தத்த ளித்தார் இராணியார்.
    மன்னன் னோடி ராணியும்
    வணங்கி னர் மா முனிவரை..                                   70

    இதற்கு முன்னர் தேவர் உலகில் என்ன நடந்த தென்பதனை
    முதற்ப டிக்கு  நானிங் குரைப்பன்  முனிவர் அறிவார் வரலாறு
    விதிர்வி திர்த்துத் தேவ ரெல்லாம் விசனம் கொள்ளும் படியாக
    அதிர்வு தந்த மகிஷி பற்றி அடுத்த தாகக் கூறுவமே!                   71

    -தொடரும்.

    Share
  • காட் ப்ளஸ் யூ

    காட் ப்ளஸ் யூ

    -சேஷாத்ரி பாஸ்கர்.

    சார். மன்னிக்கணும் ஒரு முப்பது ரூபாய் கொடுக்க முடியுமா ?

    யார் நீங்க , உங்களை எனக்கு தெரியாதே?

    எனக்கும் உங்களை தெரியாது , நான் தாம்பரம் போகணும் .எனக்கு ஒர்த்தர் மூவாயிரம் ருபாய் தரனும் பஸ்ல போக காசில்லை .இந்த பக்கம் நீங்க திரும்ப வரும்போது நான் பார்த்து கொடுத்துடறேன் .

    சார் உங்க வயசுக்கு நான் வச்சிண்டு இல்லன்னு சொல்றது தப்பு . இந்த அம்பது ரூபாயை வச்சுக்குங்க

    எதுக்கு சார் .நான் பாபா கோவில்ல சாப்டாச்சு . முப்பது போதும்

    இல்லை சார் .உங்களுக்குத் தர வேண்டியவர் இல்லேன்னா உங்களுக்கு பஸ்ல வர காசு .வேண்டாமா ?

    ஏன் சார் இப்படி அபசகுனமாய் சொல்றீங்க என் பணம் . என் உழைப்பு .எனக்கு உங்க பணம் வேணாம் –

    அய்யா , நான் நல்ல எண்ணத்துல சொன்னதை நீங்க தப்பா புரிஞ்சுகிட்டீங்க இந்தாங்க .

    கொஞ்சம் வேகமாக வாங்கி கொண்டு காட் ப்ளஸ் யு என்றார்

    சிரித்தேன் .

    என்ன சார் .

    இல்லை சொல்லுங்க .

    உங்களை அந்த காட் ப்ளஸ் பண்ணலையே என்றேன்

    கொஞ்சம் முறைத்து விட்டு என் பஸ் வருகிறது என்று புறப்பட்டார்.

    உள்ளே அமர்ந்து என்னை பார்த்து விட்டு அம்பது ரூபாய் நோட்டோடு கையாட்டினார் .

    நான் கை கூப்பினேன்

    மாலை என் மகன் என்னிடம் வந்து ஒரு குட் நியூஸ் என்றான்

    என்ன என கேட்டேன் .

    இல்லை . நீ எப்ப பார்த்தாலும் தானம் பண்ணு , தர்மம் பண்ணுன்னு சொல்வ இல்ல

    ஆமாம் . அதுக்கென்ன இப்ப ?

    இல்லை . இன்னிக்கு ஒருத்தர் குளத்து கிட்ட என்கிட்டே பத்து ரூபாய் கேட்டார் . பாவமா இருந்தது பா .

    என்ன சொன்ன .

    என்கிட்டே இருபது ரூபாய் இருந்தது .அப்பிடியே கொடுத்துட்டேன் .

    குட் .

    என்னப்பா என்னை பாராட்டுவேன்னு நினச்சேன் .

    அவர் உன்கிட்ட பணம் வாங்கிண்டு காட் ப்ளஸ் யூன்னு சொன்னாரா ?

    காட் . கரெக்ட் . எப்படிப்பா உனக்கு தெரியும் .

    கொஞ்சம் கெஸ் பண்ணேன் .

    அவருக்கு தரக்கூடாதாபா .

    இல்லை.அடுத்த வாட்டி பார்த்தா அவர் கேட்காவிட்டாலும் கொடு என்றேன் .

    Share
  • (Peer Reviewed) ஆவணங்களில் குமரிக் கண்டம்

    (Peer Reviewed) ஆவணங்களில் குமரிக் கண்டம்

    முனைவர் த. ஆதித்தன்

    இணைப் பேராசிரியர்
    அரிய கையெழுத்துச் சுவடித் துறை
    தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர் – 613 010.

    இந்தியாவின் தெற்கே இந்தியப் பெருங்கடலில் இருந்ததாகக் கருதப்படும் பெரும் நிலப்பரப்பினையே குமரிக்கண்டம் என்கின்றனர். இப்பகுதி தொன்மையான தமிழர் நாகரிகத்துடன் தொடர்புடையது என்று ஆய்வாளர்கள் பலரும் கருதுகின்றனர். கடலுள் மூழ்கிய கண்டம் ஒன்று இருப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் உள்ளன என்று மேலைநாட்டு அறிஞர்கள் கூறியது குமரிக் கண்டத்தைத்தான் என்று நம்நாட்டு அறிஞர்கள் பலரும் கருதத் தொடங்கினர். அதன் அடிப்படையிலேயே லெமுரியா என்ற பெயரைக் குமரிக் கண்டத்தைக் குறிப்பதற்கு உரிய பெயராகக் கொண்டனர் எனலாம்.

    கடலுள் மறைந்து போனதாகக் கருதப்படும் பெருநிலப்பரப்பிற்கு லெமுரியா என்னும் பெயர் எப்படி வந்தது என்பது குறித்து,  “குரங்கு இனத்தைச் சார்ந்த லிமர்(Lemur) எனும் விலங்கு பரிணாமப் படியில் சற்றே கீழ்மட்டத்தில் உள்ள ப்ரோசிமியன் (Prosimian) எனும் பிரிவைச் சார்ந்ததாகும்.  இந்தப் பிரிவில் உள்ள விலங்குகளில் ஒன்றான தேவாங்குகள்(Loris) இந்தியா உட்பட சில தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் வாழ்கின்றன. லிமர்கள் ஆப்பிரிக்காவின் தென்கிழக்கில் உள்ள மடகாஸ்கர் தீவிலும், அருகிலுள்ள கொடுமாரெஸ் தீவுகளிலும் மட்டுமே வாழ்கின்றன. இங்கு 30 கிராம் எடையுள்ள எலி லிமர் (Mouse Lemur) முதல் ஏழு கிலோ எடையுள்ள இந்திரி, சிஃபாகா எனும் லிமர்வரை பலவகை உள்ளன. தோற்றத்தில் மரநாய், கீரி போன்ற லிமர்கள், மயிர் அடர்ந்த நீண்ட வால் கொண்டவை.  இவற்றின் உறவு வகைக் குரங்குகள் இந்தியா, மலேசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் காணப்படுவதால் மேற்கூறிய பகுதிகளை ஒரு காலத்தில் நிலப்பாலங்கள் இணைத்திருக்க வேண்டும் என்பது ஹிக்கலின் வாதம்.

    ஹிக்கல் கூற்றின் தொடர்ச்சியாக இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த உயிரியல் வல்லுநர் ஃபிலிப் ஸ்க்லேடர் (Philip Sclator) இந்தியாவிற்கும் மடகாஸ்கருக்கும் இடையே இந்து மகா சமுத்திரத்தில் இருந்திருக்கக் கூடும் எனக் கருதப்பட்ட நிலப்பாலத்திற்கு ‘லெமூரியா’  எனப் பெயரிட்டார்”1  என்று சு.கி. ஜெயகரன் விவரிக்கிறார்.(குமரி நிலநீட்சி, பக்கம் எண்.55-56) இதன் மூலம்  லிமூர் இன உயிரினங்கள் வாழ்ந்த இடப்பகுதி என்னும் அடிப்படையில் லெமூரியா, என்ற பெயரினை வழங்கியுள்ளனர் என்பதனை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

    தமிழியல் ஆய்வாளர்களில் ஒரு பகுதியினர் லெமூரியா கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டனர்.  அதுவே கடலுள் மூழ்கிப் போன குமரிக்கண்டம் என்றும் நம்பத் தொடங்கினர். பண்டைய தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் முதல், இடைச்சங்கங்கள் முதலாகப் பல இடங்களும் கடல்கொண்ட இக்குமரிக்கண்டத்தில் இருந்ததாகவே குறிப்பிடுகின்றனர்.  மூன்று சங்கங்களையும் வைத்துத் தமிழ்வளர்த்த பாண்டியர்களின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்த பெரும்நிலப்பரப்பு அது என்பது அவர்களின் வாதம்.  இதனை ஏற்றுக்கொள்ளுபவர்கள் குமரிக்கண்டம், மிகப் பழமையான நாகரிகச் செழுமையினைக் கொண்டது.  பெரும் பேரழிவினால் முழுவதுமாக மூழ்கிவிட்டது என்னும் கருத்தினைக் கூறி வருகின்றனர்.

    புவியியல் ஆய்வாளர்கள், புவியின் உள்பகுதியில் உள்ள தட்டுகளின் இடப்பெயர்வு காரணமாகவே மேல்பகுதியில் உள்ள நிலப்பரப்புகளில் மாற்றங்கள் ஏற்படும் என்கின்றனர்.  அதனை அறிவியல் ரீதியாகவும் நிரூபித்துள்ளனர்.  அம்முடிவுகளை ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது மிகப்பெரிய நிலப்பகுதி ஒரே நேரத்தில் முழுமையாக அழிந்து போவதற்கு வாய்ப்புகள் குறைவு. இப்புவியியல் அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி கடலுள் நிலப்பரப்பு மூழ்குவதும், புதிய நிலப்பகுதி மேலெழும்புவதும் நிகழக் கூடியதுதான்.  ஆனால் அது சிறிது சிறிதாக ஒரு காலவரிசையில் நிகழக் கூடியது என்கின்றனர்.

    வெக்னர் என்னும் புவியியல் அறிஞரின் கண்டப் பெயர்ச்சிக் கொள்கையை உலகம் முழுவதும் உள்ள புவியியல் அறிஞர்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.  அவர் இன்று ஏழு கண்டங்களாக, தனித் தனி பிரிவுகளாக இருக்கின்ற நிலப்பரப்பு 200 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒரே நிலப்பரப்பாக இருந்திருக்கக் கூடும் என்கிறார்.  அந்த ஒருங்கமைந்த நிலப் பகுதியினைப் பாஞ்சியா என அழைக்கின்றனர்.

    புவியின் உட்பகுதியில் உள்ள தட்டுகளின் நகர்வாலும் மோதலாலும் மேல் உள்ள நிலப்பகுதி இடம் பெயருகின்றது என்பது அவரின் முடிவு.  அக்கொள்கை வெக்னர் கோட்பாடு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

    இக்கோட்பாட்டின்படி. மிகப் பெரிய நிலப்பகுதி ஒரே நேரத்தில் முழுவதுமாகக் கடலுள் மூழ்குவதில்லை என்கின்றனர் புவியியலாளர்கள்.  ஆனால் இந்தியாவின் தென் பகுதியான குமரி முனைக்குத் தெற்கே கடலுள் மூழ்கிப்போன நிலப்பகுதி உள்ளது என்பதற்குச் சில ஆவணச் சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன.

    கி.மு. 300 அளவில் இந்தியாவிற்குப் பயணம் வந்த கிரேக்கப் பயணி மெகஸ்தனிஸ் எழுதியுள்ள குறிப்பில், இந்திய நிலப் பகுதியின் தெற்கே நில நீட்சி இருந்தது  குறித்தும் அவற்றிற்கு இடையே ஆறு ஓடியது என்பது குறித்தும் செய்தி இடம் பெற்றுள்ளது.2  இவை குறித்து அபிதான சிந்தாமணியிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

    அராபியத் தொன்மக் கதை ஒன்றிலும், இராமாயணக் கதையிலும் இந்தியாவின் இராமேஸ்வரத்திற்கும் இலங்கையின் தலைமன்னார்க்கும் இடையே உள்ள பாலம் குறித்த குறிப்பு உள்ளது.  இது ஆதாம் பாலம், இராம சேது, இராமர் பாலம் என பல பெயர்களால் வழங்கப் பெறுகின்றது. ஆங்கிலேயர்களால் கி.பி  1868இல் வெளியிடப்பட்ட ‘ மதுரா மேனுவல்’ (The Madura Country A Manual) என்னும் குறிப்பேட்டிலும்3 கி.பி.1972இல் தமிழக அரசால் வெளியிடப்பட்ட இராமநாதபுரம் விவரக் குறிப்பேட்டிலும்4   (Gazetteer) இதனைக் குறித்த செய்திகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

    இதேபோல் கி.பி 1885இல் ஆங்கிலேய அரசால் வெளியிடப்பட்ட மெட்ராஸ் பிரசிடன்சி மேனுவல் (Manual of the Administration of the Madras Presidency) என்றும் விவரக் குறிப்பேட்டில் இந்த ஆதாம் பாலம் குறித்து விரிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  கி.பி.1480 வரையில் தரைவழியாக நடந்து செல்லக்கூடிய வகையில் இப்பகுதி அமைந்திருந்தது  என்கிறது  அக்குறிப்பேடு.  இலங்கைக்கும் இந்தியாவிற்குமான வணிகத் தொடர்பிற்கு இது பெருந்துணையாக இருந்தது  என்றும் மக்கள் தரைவழிப் பயணமாகவே இரு நாட்டிற்கும் சென்று வந்துள்ளனர் என்பது குறித்தும் இவ்விவரக் குறிப்பேட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.5

    இதன் மூலம் கி.பி.1480களில் நிலப்பகுதியாக இருந்த இராம சேது பகுதியானது இன்று கடலினுள் மூழ்கியுள்ளது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இன்றும் கடலுள் சில அடிகள் ஆழத்தில் அப்பாலம் அதாவது நிலப்பரப்பு தென்படுவதை அறியலாம்.

    இதேபோன்று கடலினுள் நிலப்பகுதி மூழ்குவதனைப் புவியியல் ஆய்வாளர்களும் ஏற்றுக் கொள்கின்றனர்.  நாம் இங்கு ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்டுள்ளது 49 நாடுகளையும், வேறு பல பெரும் பிரிவுகளையும் கொண்ட பெரும் நிலப்பரப்பானது முழுவதுமாகக் கடலுள் மூழ்கி போனதா என்பதைக் குறித்ததே ஆகும்.

    இங்கு கண்டம் என்பது எதனைக் குறிக்கின்றது, இப்பொழுது நாம் குறிப்பிடும் பொருண்மையிலா?  அல்லது எப்பொருண்மையைக் கொண்டது என்பதைக் குறித்தும் ஆராய வேண்டி உள்ளது.

    பிங்கல நிகண்டு ‘நாடு’ என்பதற்குரிய பல சொற்களைக் கூறும்போது கண்டம் என்ற சொல்லைக் குறிப்பிடுகின்றது.6  சூடாமணி நிகண்டும் கண்டம் என்ற சொல் நாடு என்னும் பொருளிலும் வழங்கப்பட்டதனை உறுதி செய்கின்றது7  கேரளப் பகுதிகளில் நாடு என்ற சொல்லிற்கு ஊர் என்ற பொருள் உள்ளதையும் நாம் அறிவோம்.  இவற்றை எல்லாம் கொண்டு ஆராய்ந்து பார்க்கும் பொழுது குமரிக்கண்டம் என்பதில் உள்ள கண்டம் என்னும் சொல்லினை இப்பொழுது உள்ள பொருண்மையிலான  பெரும் நிலப்பரப்பாகக் கொள்வதற்கு வாய்ப்புகள் குறைவு.  குமரிக்கண்டம் என்பது கடலுள் மூழ்கிய சிறு நிலப்பரப்பாகவே இருப்பதற்கு வாய்ப்புகள் அதிகம் எனலாம்.  புவியியல் அறிஞர்களின் அறிவியல் பூர்வமான வாதங்களையும், ஆய்வுகளையும் கருத்தில் கொண்டு மேலாய்வுகள் மேற்கொண்டால் பரப்பளவு –  எல்லை போன்ற தகவல்களைத் துல்லியமாகப் பெறமுடியும். மேலும் அப்பகுதி குறித்த தொடர் ஆய்வுகள் ஆக்கப் பூர்வமான வகையில் நடைபெறும் பொழுது அந்நிலப்பரப்பின் தொன்மையும், நாகரிகச் செழுமையும் வெளிக்கொணரப்படும் என்பதில் ஐயமில்லை.

    சான்றெண் விளக்கம்

    1. ஜெயகரன், சு.கி., குமரி நில நீட்சி, காலச்சுவடு, நாகர்கோவில், டிசம்பர் 2002
    2. சிங்காரவேலு முதலியார். ஆ, அபிதான சிந்தாமணி, சீதைபதிப்பகம், சென்னை 5, 10ஆம் பதிப்பு, ஆகஸ்டு 2012
    1. J.H., The Madura Country A Manual, The Asylum Press, Mount Road, William Thomas, Madras, 1868.
    2. A., Tamil Nadu District Gazetteers – Ramanathapuram, The Director of Stationery and Printing, Madras, 1972
    3. Maclean, C.D, Manual of the Administration of the Madras Presidency, The Asylum Press, Mount Road, William Thomas, Madras, 1868
    4. இலம்போதரன். சு. (ப-ர்), பிங்கல நிகண்டு, வசந்தா பதிப்பகம், சென்னை – 88, இரண்டாம் பதிப்பு- 2005
    5. ஆறுமுக நாவலர்(ப-ர்), சூடாமணி நிகண்டு, வசந்தா பதிப்பகம், சென்னை – 88, முதல் பதிப்பு 2005

    =================================================

    ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer Review):

    இந்திய உபகண்டத்தின் தென்முனை நீட்சியாக இருந்ததாகக்  கருதப்படும் குமரிக் கண்டம் பற்றித் தமிழரிடையே மூன்று விதமான கருத்துகள்  இப்போது பரவி வருகின்றன. குமரிக் கண்டம் இருந்தது என்று நம்புவோர் ஒரு சிலர்.  குமரிக் கண்டம் என்றொரு நீட்சிப் பகுதி இருந்தது இல்லை, அது வெறும் கற்பனை என்று நம்பாதவர் / மறுப்பவர் பலர் உள்ளார்.  மூன்றாவது பிரிவினர், குமரிக் கண்டம் பற்றிக் கருத்துரை வழங்க விழையாதவர்.  நான் குமரிக் கண்டம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று கருதும் முதல் வகுப்பைச் சேர்ந்தவன். பூதளவியல், வரலாறு, இலக்கியம், விஞ்ஞானம் மூலம் ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொண்டவன். அதனால் என் மதிப்பாய்வு, ஆய்வாளருக்கு உடன்பாடாக அமைந்துள்ளது. குமரிக் கண்டத்தை இல்லையென்று மறுப்பவரின் மதிப்பாய்வு வேறுவிதமாக எழுதப்பட்டிருக்கும்.  ஆகவே நான்  எழுதிய இந்த மதிப்பாய்வு ஒருநோக்கு, முறையில் ஒருபோக்கு நெறியான கருத்தோட்டம் என்று முதலில் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

    1,00,000 ஆண்டுகட்கு ஒருமுறை பனியுகம் தோன்றி  உலகக் கடல் நீர்வெள்ளம் சுண்டிப் போய், கடல் மட்டம் குறைந்து போவதும், பிறகு பல்லாயிர ஆண்டுகட்டுப் பின்னர்,  பனிக்குன்றுகள் உருகிக் கடல் நீர் மட்டம் உயர்வதும் பூமியில் பன்முறை நேர்ந்துள்ளன.  கடந்த 10,000 – 20,000 ஆண்டுகளில் அவ்விதம் நிகழ்ந்த பனியுகத்தில் கடல் நீர்மட்டம் சுமார் 300 அடி முதல் 1000 அடி வரை தாழ்ந்து மீண்டும் உயர்ந்துள்ளது என்பது என் யூகிப்பு. அப்போது கடற்கரைப் பகுதிகளில், நீர்மயம் சுண்டி நீட்சித் தளங்கள் தெரிந்தும், பிறகு  நீர் உருகி,  கடல் மட்டம் உயர்ந்து, அவை கடலுக்குள் மூழ்கியும் போயுள்ளன. இந்தியாவின் குஜராத் மாநில மேற்குக் கடலில் மூழ்கிய துவாரகாபுரி சுமார் 100 – 500 அடிக் கடலில் மூழ்கி உள்ளதைச் சமீபத்தில்  கண்டுபிடித்திருக்கிறார்.

    ஒவ்வோர் ஆயிரமாண்டு [Millennium] பிறப்புக்குப் பிறகும் பூதளத்தின் தளப் பண்புகள் மாறி அவற்றின் தனித்துவச் சின்னங்கள் எல்லாம் மாந்தர் கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று இயற்கை அன்னை புதையலாக மறைத்து வைத்திருக்கிறாள்! மலைச் சிகரங்களில் பனிமுடி! பூதளக் கண்டங்களில் படிந்துள்ள புழுதி [Sediments]! கடல் தளங்களில் காணப்படும் அற்பச் சிப்பிகள், பூர்வப் படிவங்கள் [Fossils]! மலைப் பாறைகளில் காலச் சிற்பி பதித்துள்ள மிருகங்களின் கூடுகள்! குமுறிய எரிமலை ஆறோட்டத்தின் ஆறிய குழம்புகள்! 1960 ஆம் ஆண்டு முதலாக கடல்தளங்களில் பலமட்ட அடுக்குகளில் நூற்றுக் கணக்கான துளைகளிட்டுக் காலநிலை மாறுபாடு, கடல் மட்ட வேறுபாடு, பூர்வீக உயிரினங்களின் மலர்ச்சி, மறைவு, பூதளத் தட்டுகளின் பிறப்பு, இறப்பு, பெயர்ச்சி, கண்டங்களின் பண்டைய வயது போன்ற புதிர்களைப் பூதளவாதிகள் விஞ்ஞான ரீதியாக விடுவித்திருக்கிறார்கள்.

    ஆய்வாளர், குமரிக் கண்டத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது இடையில் ஐயப்படும் சில வினாக்களைக் கேட்டுப் பதில் கூறாது போயுள்ளது தெரிகிறது.  கட்டுரையில் குமரிக் கண்டம்  இருப்பு பற்றிச் சிறந்த சான்றுகள் கூறி இருப்பினும், ஆய்வாளர் முடிவில் தான் என்ன உறுதிப்படுத்துகிறார் என்பது தெளிவாக  வெளிடப்படவில்லை.  ஆயினும் குமரிக் கண்டம் இருந்திருக்கக் கூடும் என்பதற்குப் பல சான்றுகள் இந்த ஆராய்ச்சியில் எடுத்துக் காட்டி இருக்கிறார். பயனுள்ள ஆராய்ச்சி.

    =================================================

    Share
  • நூலறி புலவ! ஆசிரியர் பெரும!

    நூலறி புலவ! ஆசிரியர் பெரும!

    ஔவை நடராசன்

    ஆசிரியர் தினமாகிய இன்று என் தந்தையைப் பற்றிய நினைவு பற்றிப் படருகிறது. 117 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ஔவையார் குப்பம் என்ற சிற்றூரில் பிறந்த திரு.துரைசாமி, திரு.மயிலாசனம், திரு.முத்துக்குமாரசாமி, திரு.சுப்பிரமணியன் ஆகிய மூவருக்குப் பின் பிறந்த இரட்டைப் பிள்ளைகளில் ஒருவராவார்.

    என் தந்தையார் பிறந்த ஓர் ஆண்டுக்குள் இரட்டைப் பிறப்பில் ஒரு பிறப்பு மறைந்தார். என்னுடைய பாட்டனார் பெயர் திரு.சுந்தரம், என் பாட்டியார் பெயர் திருமதி சந்திரவதி அம்மையார். என் பாட்டியார் 6 அடி உயரத்திற்கு மேல் இருப்பார். சிவந்த தோற்றத்துடன் திகழ்ந்தவர்.

    என் தந்தையார், திண்டிவனம் உயர்நிலைப்பள்ளியில் படிப்பதற்காக மயிலம் வழியாக அன்றாடம் சென்று வந்ததாகக் கூறியது என் நினைவில் உள்ளது. “எஎஎம்” என்று அழைக்கப்பெறும் அந்தப் பள்ளிக்கூடம், டானிசு பணி மன்ற அறத்தினால் நடைபெற்றதாக நினைவு.

    என் தந்தையாரோடு காஞ்சி மாமுனிவரும் உடன் பயின்றதாக ஒரு முறை கூறினார். அந்தப் பள்ளியில் பயிலும்போதுதான் பள்ளிக்கு வந்த இரண்டு துரைசாமிகளுள் என் தந்தையார், ஔவை துரைசாமி என்று அழைக்கப்பெற்றார்.

    பத்தாம் வகுப்புப் பயின்ற அவர், வேலூர் சென்று ஊரிசு கல்லூரியில் எப்.ஏ. என்னும் வகுப்பில் சேர முயன்று, வறுமைச் சூழலால் கல்வியை நிறுத்திக்கொண்டார். பின்னர், துப்புரவுக் கண்காணிப்பாளராகப் பணியாற்றியதாகவும் ஓராண்டுக்குள் கரந்தை சென்று, தமிழ்க் கல்வி தொடர்ந்ததாகவும் கூறினார்.

    வாழ்நாள் முழுவதும் இறுதி மூச்சுவரை அவர் மேடைப் பேச்சு நின்றதுண்டே தவிர, அவர் எழுதிய உரை முத்துகள் ஒருகணமும் நின்றதில்லை.

    உரைவேந்தரின் உயர்ந்த புகழுக்குச் சிறந்த துணையாகத் தம் நலிந்த உடலோடு வாழ்ந்தவர் என் அன்னையார் திருமதி லோகாம்பாள்.

    உரைவேந்தரின் பிள்ளைகள் என்று இன்று நாங்கள் பிறருக்குச் சொல்லும்போது எங்கள் உடலில் சில அணுத்துகளேனும் அறிவுத்திறம் அமைந்திருக்குமோ என்று எண்ணுகிறேன்.

    117 ஆண்டுகள் முன்னர் இருந்த தமிழகம், இந்நாள் மிளிரும் தமிழகம் என எவ்வளவு மாற்றங்கள் பெற்றுள்ளன.

    என் தந்தையார், பகலில் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியாற்றி, அந்தி வந்தால் தன் வீட்டில் ஆர்வம் கொண்ட மாணவர்களுக்குப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை இரவு 08.00 மணிவரை நடத்துவார்.

    ஆசிரியர் என்ற பெயரைத் தாம் வழிபட்ட முருகனுக்கு இட்ட பெயர் என்று சொல்லி, தான் கையொப்பம் இடும்போது தமிழ் ஆசிரியன் என்றே ஒப்பம் இடுவார். தந்தையாரின் புகழை நிறுவிய பெருந்தகைதான் புலவர் கா.கோவிந்தன் அவர்களாவார். ஆசிரியரை எண்ணும்போது, தம் 90ஆம் அகவையிலும் கண்களில் நீர் துளித்தபடி நிற்பார். ஆசிரியர் நாளன்று இப்படி ஆசிரியர் உரைவேந்தர் ஔவையை நினைக்கும்போது நெகிழ்கிறோம்.

    சேயாறு உயர்நிலைப்பள்ளியில் என் தந்தையார் தமிழாசிரியராக வாழ்வு தொடங்கிய நாளில்,

    “இன்று ஆசிரியர் ஓங்கினால்
    நாளை நாடு ஓங்கும்”

    “இன்று ஆசிரியர் தேங்கினால்
    நாளை நாடு தேங்கும்”

    “இன்று ஆசிரியர் தூங்கினால்
    நாளை நாடு தூங்கும்”

    என்று பேரறிஞர் அண்ணா, ஆசிரியர்களைப் பாராட்டிப் பேசிய பொன் வரிகளை நினைவுகூர்வது இன்றும் பொருத்தமானதே.

    —–

    Share
  • நோவறு பதிகம்

    நோவறு பதிகம்

    -பாவலர் மா.வரதராசன்

    மாயிரு ஞாலத் தருள்செய சத்தி மகிழ்ந்துதந்த
    ஆயிரும் ஞான்ற திருக்கையைப் பெற்றவன் ஐங்கரத்தன்
    தீயிரும் இன்னல் தொலைந்திட வேண்டிச் சிலம்புகிறேன்
    வாயிருந் தென்னை மகிழ்வுறச் செய்வாய் வணங்குவனே! (1)

    செய்யும் வினையெலாம் என்றன் திறனென்று தேர்ந்திருந்தேன்
    ஐய நினதருள் என்றறி யாத அறிவிலனைப்
    பெய்யு மழையெனப் பேதைமை நீக்கிப் பிணைத்திடுவாய்
    உய்யு வழியென வந்து பணிந்தனன் உன்னடியே! (2)

    அடியொடு காயம் அணைந்திடு மாயினும் ஆறிவிடும்
    முடிவிலாத் துன்பம் முடிவரை மூழ்கிடில் மூச்சிருமோ?
    கடிமலர்க் கொன்றை அகலத்தன் பெற்ற கணபதிநின்
    அடியினில் வீழ்ந்தேன் அருகென வாக அருளுகவே! (3)

    ஆக மிலாதவா றின்னற் கடலா யழுத்துமெனை
    ஆகத் தழிவுட னில்லா ளியல்பு மழியுதையா
    ஆகத்தி லேயுனைக் கொண்டு வழுத்தினேன் அம்பிகையை
    ஆகத்தே கொண்ட அருட்சிவன் மூத்த அருமகனே! (4)

    அருமக ளென்றே இருவரைத் தந்தாய் அகமகிழ்ந்தேன்
    கருமமும் பின்னே தொடர்ந்திடச் செய்தல் கருணையதோ?
    இருமலும் சோகையும் ஈழையும் வெப்பும் இலவெனினும்
    கருக்கிடும் அன்பில் மனையறம் தந்தாய் கணபதியே! (5)

    கணபதி யேயுன்றன் காலைப் பிடித்தேன் கலக்கத்துடன்
    அணைகுவை நெஞ்சில் இறுக்கிடும் துன்பம் அணைந்திடவே
    புணையெதிர் கொள்ளும் புரைகடல் துன்பமாம் புன்மையறத்
    துணையென வுன்னைத் தொடர்குவன் காக்கவே தூயவனே! (6)

    தூயவா நின்பதஞ் சேர்ந்தால் துயரந் தொலைப்பவனே
    மாயக் கணையெதிர் வந்தென்னை யாழ்த்த மறந்தனையோ?
    நேயத்தோ டுன்னை உளத்தில் நிறைத்தவர் நிம்மதியைக்
    காயத்து ளேவைத்துக் காத்திட வேண்டும் கணபதியே! (7)

    வேண்டும் வரங்களை வேண்டுவார் வேட்கும் விருப்புடனே
    யாண்டும் அருள்பவ னேநினை நானுமின்(று) யாசிக்கிறேன்
    தீண்டும் துயர்களும் தேடும் துயர்களுந் தேய்ந்தொழிய
    நீண்டநற் கையுடை நேயனே செய்க நிறைவினையே! (8)

    வினையழித் தெம்மைநீ ஆட்கொள்ள வேண்டும் வியன்முகனே
    எனையெதிர் நோக்குந்தீ யின்னற் பொசுங்கி இரிந்திடவும்
    நினைகுவர் நெஞ்சம் நிறைவுடன் உன்னை நினைந்திடவும்
    இணையெழிற் பாதத் தருள்செய வேண்டும் இளஞ்சிவனே! (9)

    சிவனொடு சத்தியும் சேர்ந்த திருகொண்ட செம்மலினை
    அவமழிந் தேகிட வேண்டுவர் வாழ்வை அகங்கொளுமே
    தவறியும் உன்னை மறந்திடும் உள்ளம் தரித்திடாமல்
    இவனையும் செய்வாய் இனியவன் என்றே இறைமுதலே! (10)

    நூற்பயன்
    * * * * * * * *
    வேத முதலோனை வேழ முகத்தோனைப்
    பாதகந் தீரப் பதிகத்தைச் – சேதமில்
    வண்ணத் தொருநாளும் வாகாய்த் துதிப்போருக்(கு)
    என்றைக்கும் சேரா திடர்!!

    Share
  • ஐயப்பன் காவியம் – 4

    ஐயப்பன் காவியம் – 4

    -கவிமாமணி இலந்தை சு. இராமசாமி 

    நகரப்படலம்

    கடல்கோளுக்கு முன்னிருந்த தென்மதுரை

    காய், காய், காய், காய் மா, தேமா- அறுசீர் விருத்தம்

    அம்மைதிரு மீனாக்ஷி அரசாண்ட தென்மதுரை அகில மீதில்
    செம்மைநகர் எனப்புகழைச் சேர்த்தநகர் சிறந்தநகர், தினமு மங்கே
    பொம்மெனவே புதுப்புதிதாய் மக்கள்வந்து பொலியுந கர், புனித மாகச்
    செம்மொழியாம் செந்தமிழின் முதலரங்கம் அந்நகரில் திகழ்ந்த வன்றே! 33

    தமிழ்வளர்க்கும் பஃறுளியும் தழைத்தோங்கப் புதுவெள்ளம் தாவிப் பாயும்
    அமிழ்தமெனும் அதன்நீரைப் பருகுவதால் உடல்நலத்தில் அந்நாள் மக்கள்
    நிமிர்ந்திருந்தார், இளங்காலை புலர்கையிலே மக்களெலாம் நேரே சென்று
    குமிழியிடும் அந்நதியில் குளித்திடுவார் மீனாட்சி கோவில் செல்வார் 34

    தொழிலறிந்தே உழைத்தவர்கள் இருந்ததனால் சோம்பேறிக் கூட்ட மில்லை
    உழவர்களின் ஏர்முனையின் கீறல்களால் ஊர்ப்புறத்தே நஞ்சை புஞ்சை
    செழுமைபெறும், பயிர்செழிக்கும், உணவிற்குச் சிறிதேனும் பஞ்ச மில்லை
    விழவெடுக்கும் திருநகரில் எந்நாளும் விழாக்கோலம் விளங்கு மன்றே! 35

    சோறடுவோர் தெருவினிலே விட்டகஞ்சி சூழ்ந்தெங்கும் கூடி வந்தே
    ஆறெனவே ஓடிவரும் அதில்நடக்கும் யானைகளின் அடிவ ழுக்கும்
    வீறுடைய மல்லர்களின் போட்டிகளும் விறல்களத்தில் மிகவும் உண்டு
    கூறுபுகழ் அறிஞர்களின் விவாதங்கொள் கொலுமேடை நிறைய உண்டே 36

    நாட்டியங்கள் பயில்வோர்கள் இதமாக நடமாட நடன மேடை
    பாட்டியற்றும் புலவர்கட்கும் பாட்டெழுத உதவுகிற பயிற்சி மேடை
    தீட்டுகிற ஓவியங்கள் கற்போர்க்குச் சித்திரங்கள் தீட்டும் மேடை
    நாட்டமுடன் இசைக்கலையைப் பயில்வோர்க்கு நல்லபல நாத மேடை 37

    நல்லபடி விலைகூறி நியாயமுடன் விற்கின்ற நாளங் காடி
    அல்லினிலும் பசியாற்றும் உணவகங்கள் நிறைந்திருக்கும் அல்லங் காடி
    சொல்வலர்கள் நூல்களினை அரங்கேற்றம் செய்கின்ற சூழ ரங்கம்
    வில்முதலாம் போர்க்கலையில் பயிற்சி பெற அங்கங்கே வீர மேடை 38

    மாலைகளைக் கட்டுபவர் கிள்ளியங்கே போட்டமலர் மலையாய்ச் சேரும்
    காலையிலே கோவிலுக்குப் போகிறவர் திருக்கூட்டம் கருத்தை ஈர்க்கும்
    மாலையிலே சோலைகளில் மலர்வாசம் நுகர்ந்திருக்கும் மக்கள் கூட்டம்
    ஓலையிலே எழுதுபவர் இலக்கியங்கள் படியெடுப்பர் ஒதுக்க மாக! 39

    மழைபொழியும் நீர்வீணாய்ப் போகாமல் வழித்தடாகம் வந்து சேரும்
    வழிகிறநீர் வாய்க்காலில் ஓடியங்கே பஃறுளியில் வந்து கூடும்
    பொழில்நிறைந்த ஊருக்குள் பூவாசம் மூக்குகளில் புளகம் ஏற்றும்
    விழிதிறந்து காதலர்கள் பேசிடுவர் களவுநெறி விதிக்குள் செல்லும் 40

    பசியென்ப தங்கில்லை, பட்டினியாய் இருப்பவர்கள் இன்மை யானே
    நசித்தவர்கள் அங்கில்லை நகரெங்கும் வறுமையென்ப தின்மை யானே!
    வசித்தவர்கள் அங்கில்லை வீடின்றி வாழ்ந்தவர்கள் இன்மையானே
    நிசிப்பயமே அங்கில்லை நெஞ்சத்தில் பயமறிந்தார் இன்மை யானே! 41

    கற்றவர்கள் அங்கில்லை, கல்லாதார் இல்லாத கார ணத்தால்
    அற்றவர்கள் அங்கில்லை ஆனவர்கள் ஆயிருந்த கார ணத்தால்
    உற்றவர்கள் அங்கில்லை எவருமங்கே உறவான கார ணத்தால்
    இற்றவர்கள் அங்கில்லை எல்லோர்க்கும் எல்லாமாம் கார ணத்தால். 42

    Share
  • ஐயப்பன் காவியம் – 3

    ஐயப்பன் காவியம் – 3

    -கவிமாமணி இலந்தை சு.இராமசாமி 

    பொதிகைப் படலம்

    விளம் மா தேமா – அறுசீர் விருத்தம்

    மந்தையாம் மேகம், வேழம்
    மலையெலாம் உலவும், கேட்க
    விந்தையாய்த் தென்றல் பாடும்
    வெளியெலாம் பச்சைப் பூச்சு.
    மந்திகள் பாசம் காட்டி
    வயிற்றிலே குட்டி தூக்கும்
    விந்தைகொள் பொதிகை மேடு
    மேற்கிலே திகழ்ந்த தன்றே! (23)

    காட்டிலே சிங்கம் போடும்
    கர்ஜனை மக்கள் வாழும்
    வீட்டிலே கேட்கும், பாயும்
    வேங்கையோ அவ்வப்போது
    நாட்டிலே எட்டிப் பார்க்கும்
    நாயெலாம் வரவு பாடி
    கூட்டமாய்ப் பாய வேங்கை
    கொட்டமும் அடங்கி ஓடும். (24)

    மூங்கிலின் உச்சி ஏறி
    முழுநிலா தொட்டுப் பார்க்க
    ஆங்கொரு கடுவன் முந்தும்
    அதையதன் துணைர சிக்கும்
    ஓங்கிய மரநெருக்கம்
    ஒளியினைச் சலித்துப் போடும்
    வீங்கிய தேக்கின் மேலே
    மேகங்கள் குடியிருக்கும். (25)

    மலைகளும் உயரம், அங்கே
    மரங்களும் உயரம், உள்ளே
    அலைகிற யானைக் கூட்டம்
    அளவிலே உயரம், இந்த
    நிலையிலே வானத் துக்கு
    நெருக்கமாய் இருப்பதாலே
    தலமதை வானோர் தங்கத்
    தகுந்ததாய்க் கருது வாரே! (26)

    சாரலில் நனைந்து கொண்டே
    தடவிடும் தென்றல் காற்றில்
    ஈரமும் அனுப வித்தே
    எதிர்வரும் மந்திக் கூட்டம்
    சாரியாய் அங்கு மிங்கும்
    தாவிடப் பயந்து கொண்டே
    நேரெதிர் அருவி பார்த்து
    நெருங்கிடும் மக்கள் கூட்டம் (27)

    வலம் வரும் முகிலின் மந்தை
    மலைகளின் முகட்டில் ஏறி
    உலவிடும், மரங்க ளெல்லாம்
    உரசிடும் ஒன்றை யொன்று.
    நிலவினைத் தடவிப் பார்க்கும்
    நெடுமரம், தரையின் மேலே
    பலவகைப் பூக்கள் மீது
    பாடிடும் தேனீக் கொள்ளை. (28)

    தெளிந்தநீர் அதனைப் போலே
    தேடியும் காணா வண்ணம்
    குளிர்ந்தநீர் அருவி கொட்ட
    குளிக்கிற மக்கள் பக்கம்
    வளைந்துநீர் தேங்கு கின்ற
    மடுவிலும் துளைந்து பார்ப்பார்
    நெளிந்திடும் நதியாய் ஓடும்
    நீர்வழி பயிரின் ஈட்டம் (29)

    புலிநகம் விற்போர் ஓர்பால்
    புதுப்புதுத் தந்த மாலை
    பலவகை விற்போர் ஓர்பால்
    பழங்களை விற்போர் ஓர்பால்
    விலையுயர் முத்து கொண்டு
    வீதியில் விற்போர் ஓர்பால்
    தலமெலாம் மணக்கச் செய்யும்
    சந்தனம் விற்போர் ஓர் பால் (30)

    மா மா காய் – அறுசீர் விருத்தம்

    சிகரத் திருந்து தேனருவி
    திடுதி டென்னக் கீழ்பாயும்
    பகர ஒண்ணா அழகோடு
    பாயும் செண்ப காதேவி
    தகவாய்க் குளிக்கும் வகையினிலே
    தழைந்து கொட்டும் சிற்றருவி
    சுகமாய்க் குளிக்க முதலருவி
    தொடர்ந்து கொட்டும் குற்றாலம் (31)

    இன்னோர் பக்கம் ஐந்தருவி
    இடையிற் பிரிந்து ஓலமிடும்
    தன்னே ரில்லாக் காட்டுக்குள்
    சத்தம் போடும் பேய்க்கூதல்
    என்னே வாசம், இதமென்றே
    எண்ண வைக்கும் மூலிகைகள்
    முன்னே மூன்று பிரிவாக
    மூலம் காட்டும் திரிகூடம் (32)

    Share

  • ஈழத்துச் சிறுவர் இலக்கிய உலகில் மு.க.சுப்பிரமணியம்

    கௌசி, ஜெர்மனி

    இன்றைய சிறுவர்கள் நாளைய பெரியவர்கள். இன்றைய சிறுவர்களைச் சிறப்பான முறையில்
    வளர்த்து எடுக்கும் போதே நாளைய உலகம் சிறப்பான உலகமாகத் திகழும். இந்த நோக்கத்துடனேயே கதைகளுக்கூடாகவும் பாடல்கள் மூலமும் அறிவுரை புகுத்தும் இலக்கியங்கள் தோன்றின.

    சிறுவர்களுக்காக எழுதப்பட்ட இந்த இலக்கியத்தின் கதாநாயகர்களாக, பிள்ளைகள் விரும்புகின்ற பிராணிகளும் விலங்குகளும் அதிகமாக வந்து போவார்கள். குழந்தைகள் கற்பனாசக்தி மிக்கவர்கள். எனவே இக்கதைகளில் மிருகங்கள் பேசும், பறவைகள் பாடும். வண்ண வண்ண நிறங்களிலும் அழகான கண்ணைக் கவரும் படங்களுடனும் கவர்ச்சியாக சிறுவர்களைக் கவரும் வகையில் இந்த இலக்கியத்தைப் படைப்பார்கள்.

    நிலா நிலா ஓடி வா
    நில்லாமல் ஓடி வா
    மலைமேலே ஏறி வா
    மல்லிகைப்பூ கொண்டு வா

    என்று நிலாவைக் காட்டிச் சோறு ஊட்டிய தாயின் வாய்மொழி இலக்கியமாகத் தொடங்கியதே சிறுவர் இலக்கியம். பாட்டி வடை சுட்ட கதை போன்று குழந்தைகளை உறங்க வைக்கத் தாய் கூறிய
    கதையிலிருந்து சிறுவர் கதைகள் ஆரம்பமாகின. தாயின் ஆராரோ ஆரிவரோ என்ற தாலாட்டுப்
    பாடலுடன் சிறுவர் பாடல்கள் தொடங்கின.

    சிறுவர்களுக்கான கதைகள் பாடல்கள், கவிதைகள், கட்டுரைகள், நாடகங்கள், அறிவியல் கட்டுரைகள், சித்திரக் கதைகள், நீதிக் கதைகள், துணுக்குகள் எனச் சிறுவர் இலக்கியத்துள் அடங்குகின்றன. ஈழத்திலும் மிகச் சிறப்பான சிறுவர் இலக்கியத்தின் கர்த்தாவாக அநு.வை. நாகராஜன் (1933 – 2012) அவர்களைக் குறிக்கலாம். இவர் சிறுவர்களுக்காக,

    • தேடலும் பதிதலும் என்னும் சிறுவர் அறிவியல் நூல் – 1992
    • அவன் பெரியவன் என்றும் சிறுவர் குறும் நவீனம்
    • சிறுவர் சிந்தனைக் கதைகள் – 2002
    • சிறுவர் கவிதையில் புதிய சிந்தனைகள் 2005
    • சிறுவரும் அவர்கள் அறிவுசார் சாதனங்களும் – 2005
    • சிறுவர் பழமொழிக் கதைகள்

    போன்ற நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

    இவ்வாறு சிறுவர்களுக்கான நூல்களை எழுதிய அநு.வை. நாகராஜன் போன்றே குழந்தைகளுக்கான முதல் முதல் வெளிவந்த சிறுவர் மாத இதழாக வெற்றிமணியை வெளியீடு செய்து அதன் மூலம் சிறுவர் இலக்கியங்களுக்குப் பங்களித்த ஆ.மு.ளு என்று அழைக்கப்படும் அமரர் மு.க.சுப்பிரமணியம் அவர்களும் பெருமைக்கு உரியவர்.

    தொலைநோக்குச் சிந்தனை உள்ள ஒருவரால் மாத்திரமே இவ்வாறாக மாதம் ஒரு சஞ்சிகை அதுவும்
    முழுக்க முழுக்கச் சிறுவர்களுக்காக மட்டுமே வெளியிட முடியும். இதற்கு ஆசிரியப் பணியை அவர்
    மேற்கொண்டது மட்டுமல்லாமல் மாணவர்களுடன் உள்ளன்புடன் பழகியமையும் காரணமாகும்.

    அத்துடன் மு.க.சுப்பிரமணியம் அவர்கள் 1980இல் மறைந்துவிட்டாலும், இன்றும் பேசப்படும்
    மனிதராக இருப்பதற்கும் ஆசிரியத் தொழிலில் மட்டுமே நின்றுவிடாது மாணவர்கள் நலன் கருதி அவர் ஆற்றிய சேவைகளே முதன்மைக் காரணங்கள்.

    இவர் மே மாதம் 14ஆம் திகதி, 1919ஆம் ஆண்டு குரும்பசிட்டியில் ஒரு விவசாயக் குடும்பத்தில் திரு.-திருமதி கந்தவனம் தம்பதியனருக்கு எட்டுப் பிள்ளைகளில் ஏழாவதாகப் பிறந்தார். கல்வியிலும்
    சமூகத் தொண்டிலும் நேரத்தை அர்ப்பணித்தார். காங்கேசந்துறை வட்டாரக் கல்வி, விளையாட்டு, இவற்றின் அமைப்பாளராகவும் பரீட்சைக் காரியதரிசியாகவும் இருந்து அளப்பரும் தொண்டுகள்
    ஆற்றி கல்விப் பணிப்பாளர், உதவி அரசாங்க அதிபர் போன்றோரின் பாராட்டுதலைப் பெற்றார். அகில இலங்கை ஆசிரியர் கலாசாலையின் தமிழாசிரியர் சங்க உப தலைவராகவும் நுவரெலியா, முல்லைத்தீவு கிளைகளின் தலைவராகவும் காரியதரிசியாகவும் இருந்து பெரும் தொண்டாற்றினார். காங்கேகன் துறை ஆசிரியர் சங்கக் கிளையை ஆரம்பித்தவர்களில், இவர் முக்கியமானவர்.

    இவர் 1964ஆம் ஆண்டு ஒட்டுசுட்டான் காதலியார் சம்மளம் குளத்தில் அரசினர் தமிழ்ப் பாடசாலை
    தலைமை ஆசிரியராக இருந்தார். அப்போது அங்குப் பயின்ற மாணவர்களை அவர்களின் பெற்றோர், படிப்பை இடையில் நிறுத்தி, விவசாயத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர். அறுவடைக் காலத்தில் பெற்றோருக்கு பிள்ளைகளின் உதவி தேவை என்பதனை அறிந்து அந்த நாட்களில் அரச அனுமதியுடன் விடுமுறை கொடுத்து, பெற்றோருக்கும் மாணவர்களுக்கும் உதவினார். இதனால் மாணவர்களின் படிப்பை இடைநிறுத்தாது பாதுகாத்த பெருமை அமரர் சுப்பிரமணியம் அவர்களையே சாரும்.

    ஆர்வம் மிகுந்த மாணவர்கள் பலரை யாழ்ப்பாணம் அழைத்து வந்து மேற்படிப்பிற்கு வழிசமைத்துக் கொடுத்தார். இவ்வாறு மாணவர்களுக்கான கற்றல் வளர்ச்சிக்கு தன் எண்ணம் முழுவதையும் ஈடுபடுத்தி வந்தார். அவ்வேளையில் மாணவர்கள் முன்னேற்றம் கருதி, யாரும் அக்காலத்தில் நினைத்திருக்காத மாதாந்த சஞ்சிகை ஒன்று வெளியிட வேண்டும் என்ற தன் கனவை நனவாக்கினார்.

    மாணவர்களைப் பரீட்சைக்குத் தயார்படுத்தல், அவர்கள் அறிவைத் தூண்டும் விதமான அறிவியல் கல்வியை மேம்படுத்தக் கூடிய கட்டுரைகளை கற்றோரிடம் இருந்து பெற்றுச் சஞ்சிகையில் பிரசுரித்தல் போன்ற நோக்கங்களைக் கொண்டு நாவலப்பிட்டியில் ஆசிரியராக இருந்த வேளை, தினகரன், சுதந்திரன் ஆகிய பத்திரிகைகளில் வந்த குறுக்கெழுத்துப் போட்டிகளின் சிறந்த விடை விமர்சனி என்னும் வெற்றி மணியை 1950ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டார். போட்டிகளில் வெற்றி என்பதனைக் குறிக்க, வெற்றி என்பதனையும் சுப்பிரமணியம் என்பதில் உள்ள மணியினையும் இணைத்து வெற்றிமணி எனப் பெயர் இட்டார்.

    08 பக்கங்களில் ஆரம்பித்துப் பின் 16, 32, 59 எனப் பக்கங்கள் தேவைக்கேற்ப அதிகரித்த வண்ணம்
    இருந்தன. அதன்பின் 1954ஆம் ஆண்டு முழுக்க முழுக்க மாணவர் பத்திரிகையாக வெற்றிமணி உருவெடுத்தது. மலையக மக்களின் கல்வி திட்டமிட்டு நசுக்கப்பட்ட வேளையில், அவர்களது கல்விக்கும் ஆற்றலுக்கும் முதற்களம் அமைத்துக் கொடுத்தது. தான் ஆசிரியராக கடமை புரிந்த பாடசாலைகளில் எழுத்தாற்றல் மிக்க ஆசிரியர்களையும் மாணவர்களையும் வெற்றிமணியில் எழுத வைத்தார்.

    வெற்றிமணியில் ஒரு சிறு மாணவன் மாடு பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தான். அக்கட்டுரைக்கு
    முக்கியத்துவம் கொடுத்து வெற்றிமணி வெளியிட்டு இருந்தது. மாடு பற்றி எழுதிய சிறுவனிடம் ஏன்
    மாடு வண்டி இழுக்கும் என்று எழுதவில்லை? எனக் கேட்டபோது, அவன் சொன்ன பதிலே ஆசிரியரை
    கவர்ந்தது. அவன் சொன் பதில், மாடு பாவம், வண்டி இழுக்கும் என்று சொல்ல தனக்குக் கவலையாக
    இருக்கும் என்றானாம். ஜீவகாருண்யம் அச்சிறுவனின் உள்ளத்தில் தெய்வீக ஒளிபாய்ச்சியது. உடனே
    இக்கட்டுரையை சஞ்சிகையில் வெளியீடு செய்திருந்தார்.

    மாடு
    மாட்டிற்கு 2 கொம்பு உண்டு.
    மாட்டிற்கு ஒரு வாலுண்டு.
    மாட்டிற்கு நான்கு கால்கள் உண்டு.

    இக்கட்டுரையைப் பார்த்த வாசகர்கள், “ஏன் இப்படி தரமில்லாத கட்டுரையை பிரசுரித்தீர்கள்? என்று
    ஆசிரியரைக் கேட்டபோது “இந்தக் கட்டுரை வந்தபின்பே வெற்றிமணியில் பல சிறப்பான கட்டுரைகள்
    வரத் தொடங்கின. வாசகர்கள் படைப்பாளிகள் எல்லோருக்கும் அட, இதனைவிட எம்மால் நன்றாக எழுத முடியும் என்று எண்ணத் தோன்றியது. எனவே எப்போதும் சிறப்பான ஆக்கங்கள்தான்
    வெளியிட வேண்டும் என்பதில்லை. எழுத்தாளரைக் கிளர்ந்து எழச்செய்யும்வண்ணம் இப்படி சிலவற்றையும் செய்யத்தான் வேண்டும் என்றார். இதன் மூலம் இவருடைய ஆழ்ந்த தொலைநோக்குச் சிந்தனை புலப்படுகின்றது. ஊக்கமுள்ள ஒருவருக்கு இடம் கொடுத்தால், எதிர்காலத்தில் அவர் உச்சத்தைத் தொடுவார் என்னும் உயரிய நோக்கம் அவரிடம் இருந்ததனால், அந்த மாடு என்னும் கட்டுரை எழுதிய சிறுவன் பிற்காலத்தில் சிறந்த எழுத்தாளனாகவும் உருவெடுத்தார் என்பது யாம் அறிந்த செய்தியாகும்.

    இதுமட்டுமன்றி வெற்றிமணியில் எழுதும் சிறுவர்களுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்கும் முகமாக
    சிலசமயம் அவர்கள் கற்கும் பாடசாலைகளுக்கு நேரில் சென்று புத்தகங்களை வழங்கி அவர்களை
    மகிழ்ச்சியடையவும் வைத்துள்ளார். சிறுவர்களுக்காக இலக்கியம் படைப்பதிலும் சிறுவர்களே தமக்கான இலக்கியத்தைப் படைப்பது பாராட்டத்தக்கதே. மாணவர்களின் உயர்வே ஒரு நாட்டின் உயர்வு எனக் கருதி இத்தன்மையை ஊக்குவித்த அமரர் மு.க.சுப்பிரமணியம், எல்லோராலும்
    போற்றப்படக் கூடியவர்.

    இவருடைய இந்த நூற்றாண்டுக் காலப் பகுதியில் படைப்புலகம் இவரை நினைத்துப் பார்ப்பதுடன்
    பாராட்ட வேண்டியதும் அவசியமாகின்றது.

    சாதனையாளர்கள் என்றும் சாவதில்லை
    சாதனைகள் என்றும் மறைவதில்லை – மனிதன்
    வாழும்வரை மறக்கப்படுவதில்லை.

    Share

  • மணி சார்

    சேஷாத்ரி பாஸ்கர் 
    —————

    கே ஜே எஸ் மணி பற்றி சொல்ல வேண்டும் . எல்லோர்க்கும் அவர் மணி சார் . நான் பணி புரிந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட சிநேகம்.முதல் நாள் வேலை விஷயமாய் பார்க்க போன போது அவர் தான் என்னை அழைத்து உட்கார சொன்னார் . முதல் நாள் ஒரு அலுவலகத்தில் உட்காரும்போது மிக பூரிப்பாகா இருந்தது .அவர் நெற்றியில் பெரிதாய் பழனி சித்தநாதன் விபூதி . அவர் பேச பேச கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் உதிர்ந்து அவர் கருப்பு ப்ரேம் கண்ணாடியில் விழுந்தது .அவ்வப்போது துடைத்து பேச வாசனை அந்த அறை முழுதம் வியாபித்தது .

    எங்கேந்து வர ?
    மயிலாப்பூர் சார்
    இங்க என்ன வேலைன்னு சொன்னாங்களா ?
    இல்லை சார்
    இந்த டிப் டாப் டிரஸ்லாம் கொஞ்சம் இந்த வேலைக்கு அதிகம் . அதென்ன பெல்ட்ல கழுகு?
    ஜுக்னு சார் .
    அப்படினா ?
    சினிமா சார் .
    என்ன கருமமோ .
    கார்த்தால ஒன்பது மணிக்கு டாண்ணு வரணும்
    சைக்கிள் ஓட்டுவியா ?
    ம் தெரியும் சார்
    முதல்ல எல்லார்க்கும் காப்பி கொடுக்கணும்.உனக்கும் உண்டு
    பத்து மணிக்கு மேல லாரி ஆபிசுக்கு போகணும்
    ஏதான சரக்கு இருந்தா கொண்டு வரணும்
    கமிஷன் ஏதும் அடிக்க கூடாது .
    சரி சார்
    நடுவில் பேங்க் வேலை பாக்கணும்
    பேரு என்ன சொன்ன ?
    பாஸ்கர்
    முதல்ல கௌரவம் பாக்க கூடாது .சாயந்திரம் நான் சொன்னபுறம் தான் போகணும்
    கையில என்ன .
    சர்டிபிகேட் சார் .
    பேப்பர் மாதிரி இருக்கு
    ஆமா சார் . எக்ஸ்பிரஸ் பேப்பர் .அதுவுள்ள வச்சிருக்கேன் .
    பேப்பர்லாம் படிப்பியா ?
    ஆமா சார். எக்ஸ்பிரஸ் ..நான் வாங்கிடுவேன் .
    சம்பளம் என்ன தெரியுமா , இரு நூத்தி எழுபத்தி அஞ்சு .
    சரி சார் .
    அப்புறம் பாகிங் பண்ணனும்.செக்போஸ்ட்ல ஏதான பிரச்சனைனா போகனும் .இன்னொன்னு இங்க கட்டை வண்டி இருக்கு . வண்டிக்காரனுக்கும் ஹெல்ப் பண்ணனும் . கூட மாட தள்ளனும் .
    செய்வேன் சார் .
    உன் வயசு என்ன
    இருப்பத்தி அஞ்சு .
    வீட்ல போன் இருக்கா ?
    இல்ல சார் .எப்ப சார் சேரனும்
    இன்னிக்கே ?
    சார் நாளைக்கு தீபாவளி .
    ஏன் வெடிக்கனுமா ?
    இல்ல சார் . வெடிக்கரத பாக்கணும் .
    சரி .அப்ப்ளிகஷேனை எழுதி கொடு.
    தோ சார்
    .கச்சேரி ரோட்ல சாரதா ப்ளாஸ்க் தெரியுமா ? .
    தெரியும் சார் . பழைய போஸ்ட் ஆபிஸ் பக்கத்துக்கு அடுத்த பில்டிங்.
    சரி போய் உட்கார் .
    சரியாக ஒரு மணி கழித்து அவர் திரும்ப வந்தார் .
    இந்தா . இந்த பிளாஸ்கை அங்கு கொடுத்துட்டு ரிப்பேர் பில் வாங்கிக்கோ
    அஞ்சு ரூபாய் வச்சுக்கோ .ஏதான பப்பிர்மின்ட் வாங்கி சாப்பிடு .நாளான்னைக்கு வா .
    வெளியே வந்து சைக்கிளை எடுத்து பிளாஸ்கை தோளில் மாட்டிய பிறகு எனக்கு எந்த வெடி சப்தமும் கேட்கவில்லை .

    Share
  • ஐயப்பன் காவியம் – 2

    ஐயப்பன் காவியம் – 2

    -இலந்தை சு. இராமசாமி 

    ஆற்றுப்படலம்

    பொதிகையில் சாரல் வீழப்
    பொழிந்திடும் அருவிக் கூட்டம்
    விதவித ஓசை யோடே
    வீழ்ந்திடும், மூலி கைகள்
    பதமுடன் தூக்கி வந்து
    பாய்ந்திட, என்றென்றைக்கும்
    புதுமையாய் ஓடும் ஆறு
    பொருநையைப் பாடு கின்றேன். (12)

    விண்ணினை வாரி வந்து
    வீறுடன் விளங்க , இந்த
    மண்ணிலே தருவன் என்றே
    மனத்திடைக் கொண்டதைப்போல்
    கண்ணிலே நல்ல வண்ணம்
    காணவே பொதிகை மேட்டில்
    பண்ணினைப் பாடிக்கொண்டு
    பாய்ந்திடும் பொருநை வெள்ளம் (13)

    பச்சைமா மலையின் வண்ணம்
    பளிச்சிடும் திருமா லைப்போல்
    உச்சிமேல் வெள்ளை நீத்தம்
    உணர்த்திடும் அரனின் தோற்றம்
    இச்சையாய் இரண்டு பேரும்
    இணைந்தருள் செய்து நிற்க
    விச்சையோ என வியக்க
    மேவிடும் பொருநை வெள்ளம் (14)

    தொன்மையால் பொருள்கள் ஏற்றுச்
    சுமப்பதால், பாசம் காட்டும்
    தன்மையால், மக்கள் தாகம்
    தணிப்பதால், தெளிவு கொண்ட
    நன்மையால், காலம் தாண்டி
    நடப்பதால், உரம்கொ டுக்கும்
    வண்மையால் தமிழைப் போல
    வழங்கிடும் பொருநை வெள்ளம் (15)

    கன்றெனக் குதிக்கும் , சட்டை
    கழற்றிய அரவம் ஊர்ந்து
    சென்றென நடக்கும், பின்னர்
    சினைப்பசு வென்னப் போகும்
    குன்றினை வளைக்கும், மக்கள்
    கும்பியை நிறைக்கும், வாழ்வில்
    ஒன்றிய உறவாய் நெஞ்சில்
    உறைந்திடும் பொருநை வெள்ளம் (16)

    தேடிடும் எதையோ காணச்
    செல்வது போல வேகம்
    ஓடிடும், வரவு கூறி
    ஓமெனக் குரலெ டுத்தே
    பாடிடும், பளிங்கு போலப்
    பரிந்திடும், கரைகள் எங்கும்
    கோடிடும், மக்கள் நெஞ்சில்
    குழைந்திடும் பொருநை வெள்ளம். (17)

    தத்தள தளத ளென்றே
    தாளமும் போடும் ஓர்பால்
    மத்தளம் இசைக்கும் ஓர்பால்
    மௌனமே காட்டும் ஓர்பால்,
    வித்தைகள் காட்டிக் கீழும்
    மேலுமாய்க் குதிக்கும் ஓர்பால்
    இத்தனை வயதென் னாத
    இளமையே பொருநை வெள்ளம் (18)

    மூலிகை தடவி மோந்து
    முன்வரும் நாற்றி லெல்லாம்
    பாலிகை தெளித்துப் பொங்கி
    பாய்ந்திடும் நதியின் பக்கம்
    நாலுகைக் கொண்ட வேழம்
    நற்றுணைத் தாகம் தீர்க்கும்
    சாலிகள் நீர் குடிக்கத்
    தழைத்திடும் பயிர்கள் கூட்டம் (19)

    வீழினும் நன்மை செய்யும்
    மேலவன் போல, மண்ணில்
    தாழினும் நன்மை செய்யத்
    தழைத்திடும் பொருநை நீத்தம்
    பாழினைக் கூட நல்ல
    பசுமையாய் மாற்றி, வாழக்
    கூழினை நல்கி, மக்கள்
    கும்பிடப் பொங்கி ஓடும் (20)

    பயிர்களில் ஜீவன் தூவிப்
    படைப்பதால் பிரமன், பின்னர்
    உயிர்த்தவை காப்ப தாலே
    ஓங்கிடும் திருமால், பொங்கும்
    துயர்தனை மாய்த்து நன்மை
    சூழ்வதால் சிவனார் என்றே
    செயத்தகும் முத்தொழில்கள்
    செய்துமும் மூர்த்தி ஆகும் (21)

    தமிழொடு பிறந்த நீத்தம்
    சரித்திர மாகும், உண்ணும்
    அமிழ்தென ஊட்டம் நல்கும்
    அதன்வழி பசுமை ஆக்கும்
    குமிழியிட் டோடும், தென்றல்
    கூடவே சிந்து பாடும்
    இமிழ்திரைக் கடலில் கூடி
    எல்லையைக் கடந்து போகும் (22)

    Share