Author: மேகலா இராமமூர்த்தி

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. ஷாமினியின் காமிரா வண்ணத்தில் உருவான இந்தப் படத்தை, வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்திருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி உரித்தாகுக!

”பாய்ந்துவரும் அலையை எதிர்த்துத் தோணியிலே பயணிக்கும் தம்பி! நெஞ்சுரத்தையும் துணிவையும் துணையாக நம்பிப் புறப்படு! வெல்லுவாய்த் தடைகளை; அள்ளுவாய் மீன்களை, கூடவே வெற்றியையும்!”

நிழற்படத்துக்கு நிசக்கவிதை எழுதி நம்முளம் வசப்படுத்தக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு வழிவிட்டு நான் விலகுகின்றேன்!

*****

”அமைதியாய் இருக்கும் அலைகள் எப்போது ஆர்ப்பரிக்கும், சுனாமியாய் மாறுமென்று தெரியாது. எனினும், ஆக்கம் தரும் செயலில் ஊக்கத்தோடு போராடு; முயற்சியில் வென்று முன்னேறு!” என்று இந்த இளைஞனுக்கு நல்வழிகாட்டுகின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ். 

முயற்சி திருவினை ஆகும்

ஆழ்கடல் அமைதியை அறிந்திட
எழும் அலைதனைக் கடந்திட முயன்றாயோ
அலை வந்து அடித்திடும் கரைதனில்
அலைபாயும் மனம் கொண்டு நின்றிட
மரம் கொண்டு எழும் அலைதனில் சறுக்கிச்
சரித்திரம் படைத்திட முயன்றாயோ
உனக்கென இடம் ஒன்றைப் பிடித்து
தடம் பதித்திட முயன்றாயோ

காலங்காலமாய்க் கரையைக் கடக்க முயன்று
எழுவதும் வீழ்வதுமாய் அலைகள் ஓய்ந்ததில்லை!
அளவாய் இருக்கும் வரை அழகாய்த் தோன்றும் அலை கூட
அதிர்ஷ்டம் வந்து சுனாமியாய்க் கரையைக் கடக்க
வாகை சூடும் வெற்றியில் பலரது வாழ்வை அள்ளிச் சென்றதே!
நல்நோக்கம் கொண்டு ஆக்கம் தரும் செயலில்
மனம் தளராமல் முயன்றிடு வெற்றி உனதாகும்
ஊரே கை கோத்து உன்னைக் கொண்டாடும்
முயற்சி திருவினை ஆகும்!

*****

”அஞ்சா நெஞ்சமும் அளவிலா முயற்சியும் கொண்ட என்னிடம் அகன்ற பெருங்கடலும் அஞ்சிநடுங்கி என் கால்களின் ஊடே அலையாய் ஓடும் காட்சியைக் காண்மின்!” என்று வீரமுழக்கமிடும் இளைஞனைக் காண்கிறோம் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீயின் கவிதையில். 

அகன்ற பெருங்கடலும்
அஞ்சி நடுங்கி என்
கால்களின் ஊடே
கடலையாய் ஓடும்
காட்சியைக் கண்டீரோ
திண்ணிய எண்ணமும்
திடமான நோக்கமும்
தெளிவான பார்வையும்
தொய்வில்லா உறுதியும்
அஞ்சா நெஞ்சமும்
அளவில்லா முயற்சியும்
எதிர்வரும் இடர்களை
எதிர்கொண்டு போராடி
இலக்கை அடைய
இனிய பாதை வகுக்கும்
என்பதை உணர்ந்து
எதிர்வரும் நாளிலாவது
சமூக அவலங்களை
சறுக்கிக் களைந்து
ஒளிமயமான வாழ்விற்கு
ஒற்றுமையாய் வழிவகுக்க
விரைந்து வாரீர்
வீர இளைஞர்களே
விடியல் நம் கையில்
சாதனை செய்வோம்
சரித்திரம் படைப்போம்!

*****

”அல்லலுற்றோர்க்கு வள்ளலாய் வளங்களை அள்ளித்தரும் அலைகடலில் துணிச்சலுடன் தூண்டில்போட்ட தங்கமகன் இவன்!” என்று இவ்விளைஞனைப் போற்றுகிறார் முனைவர் மு.புஷ்பரெஜினா. 

விடாமுயற்சி விஸ்வரூப வெற்றி

வானகமும் வையகமும் வணங்கிக்கொள்ளும் ஆழிதாமே,
வாழ்க்கையெனும் ஓடந்தனில் வழியறியா உள்ளங்களை
வல்லமையுடன் வழிநடத்திடுமே,
இன்னல்கள் இறுக்கினாலும் இருள் சூழாது
இதந்தந்து இன்னொளி தான் காட்டிடுமே,
கலையாத கனவுகளைக் கண்முன்னே காட்சிப்படுத்திடுமே,
கற்பனைக்கும் எட்டிடா வகையில் கப்பலாக வந்து,
தத்தளிக்கும் தங்கங்களைத் தம்கரந்தான் ஏந்திடுமே,
விடையற்ற வினாக்களுடன் வருந்திடும் வறியவனுக்கும்
வடக்கிருந்து வரும் அலைதான் வாழ்த்துச்செய்தி அனுப்பிடுமே,
இன்னல்கள் போக்கிடுமே, இன்பந்தான் நல்கிடுமே,
வருந்திடும் உள்ளத்தார்க்கு வான்புகழ் தான் வழங்கிடுமே,
அல்லல் தனை அடக்கி அலைகடல் தான்
அள்ளித்தரும் வளங்களைக் கண்டே
உள்ளம் துள்ளிக் குதித்திடாதோ
துன்பக்கடல் துடைத்திடாதோ என்றே தான்
சமுத்திரம் மீதினிலே சறுக்கிடும் வேளைதனில்
துணிச்சலுடன் தூண்டில்தான் போட்டானோ
இத்தங்கமகன்….?!

செறிவான சிந்தனைகளைத் தம் கவிதைகளில் நிறைவாய்ப் பொதிந்து தந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் வாழ்த்தும் பாராட்டும்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை இனி…

துணையாய்…

துணிச்சல் நெஞ்சில் துணையிருந்தால்
தோணியும் படகும் தேவையில்லை,
பணியா அலைகள் நிறைந்திருக்கும்
பரந்த கடலின் மீதினிலும்
துணையாய்த் துண்டு மரமிருந்தால்
துடுப்பாய்க் கைகளைக் கொண்டேதான்
துணிந்து செல்லலாம் தூரதேசம்
தெரிந்து கொள்வாய் தம்பிநீயே…!

”துணிவு துணையிருந்தால் தோணி எதற்கு? துண்டு மரத்திலேறி, கைகளையே துடுப்பாக்கிச் செல்லலாம் தூரதேசம்! வெல்லலாம் உத்தேசம் யாவும்!” என்று தம்பிக்கு நம்பிக்கையூட்டும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. பார்கவ் கேசவனின் இப்புகைப்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்திருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இருவருக்கும் என் நன்றிகள்.

வளைந்து செல்லும் தார்ச்சாலை ஓரத்தில் வளர்ந்துநிற்கும் தருக்களின் வனப்பும் அவை சிந்தும் வண்ணங்களும் நம் கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் பெருவிருந்தளிக்கின்றன.

இயற்கை அன்னை நமக்களித்த அரிய வரம் இந்த மரங்கள்! வெயில் தணிக்க நிழலும், பயிர் தழைக்க மழையும் தருபவை மரங்களே என்றுணர்ந்து மானுடர் அவற்றை அழியாமல் காக்கும் காலமே இவ்வையத்தின் வசந்த காலம்!

இனி, படத்திற்குப் பொருத்தமாய்ப் பாட்டிசைக்கக் காத்திருக்கும் வித்தகக் கவிஞர்களை வரவேற்போம்!

*****

”இருமருங்கிலும் பசுமையும் இதமான தென்றலும் வருடும் இப்படத்தில் காணுமோர் இன்பப் பாதையா மானுடரின் இலட்சியப் பாதை என வினவுதிராயின் இல்லை என்றே மொழிவேன்; அஃது இருளும் இடையூறும் தடைசெய்யும் துன்பப் பாதையே; எனினும் முயன்றால் அதனையும் கடக்கலாம்; சாதனை படைக்கலாம்” என ஊக்கமூட்டுகிறார் முனைவர் மு. புஷ்பரெஜினா.

இலட்சியப் பாதை

இருமருங்கிலும் பசுமை
இதமான தென்றல்
இனிமையான சூழல்
இளமையின் தேடலுக்கு
இயற்கையின் கொடை
இன்றுதான் பிறந்தோமோவென
இதயங்களைப் பூரிப்பாக்கும்
இன்பக் கனவுகளை
இதழோரம் இசைக்கவைக்கும்
இல்லங்களின் இன்பவுலா
இங்கல்லவோ முழுமையடையும்
இலக்கியங்களின் இயற்கையையும்
இணையற்றதாக்கிடுமே
இலட்சியப் பாதை இத்தகையதோவெனில்
இல்லையென்றே இயம்பிட இயலும்
இருளும் இடர்களும்
இடையூறாக நெருக்கிடினும்
இறை பேராற்றலுடன்
இடையறாது இயன்றால்
இறுதிவரை உறுதியாக
இலட்சியப்பாதை இனித்திடுமே…

*****

”தெவிட்டாத இன்பமூட்டும் தெளிவான இந்தப் படம் கடந்த விடுமுறையில் நண்பர்களோடு கண்டுவந்த மலைப் பாதையின் வண்ணப்படம். எப்போதும் பார்த்து இரசிக்கத் தோதாய்க் கைப்பேசியில் காட்சிதருகின்றது மாட்சியோடு” என்கிறார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

மகிழ்ச்சிப் பாதை

கட்டிடக் காடுகள்
கணிசமாகிப் போன நகரில்
ஆரவாரத்துடன் காலையில்
அவசரமாகக் கிளம்பி
வாகன நெரிசலிலே
வகையாகச் சிக்குண்டு
அலுவலகம் சென்றமர்ந்து
அலுக்காமல் பணி செய்து
மாலை வேளையிலே
மரங்களற்ற சாலையிலே
மாசுபட்ட காற்றால்
மனம் துயர்ப் படும்போது
தெவிட்டாத இன்பமூட்டம்
தெளிவான இப்படம்
நல்ல காற்றை சுவாசிக்க
நானும் நண்பர்களும்
கடந்த வருட விடுமுறையில்
கண்டுவந்த மலைப்பாதை
கைப்பேசியில் இப்போ
காட்சியாய் கண்முன்னே
காலத்தால் அழியாது
கடுகளவும் மாறாது
நிழலாகத் தொடரும்
நிஜமான இப்பாதை.

*****

”காட்டுப் பாதையை விரிவாக்க எண்ணிச் சாலையோரம் நிற்கும் வனப்பான சோலைகளை வெட்டிவீழ்த்த எண்ணமிடாதீர்!” என்று எச்சரிக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

அழிக்காதீர்…

காட்டுப் பகுதிச் சாலையிதைக்
கண்டு களிப்பீர் மானிடரே,
வேட்டை யாடும் நீங்களிந்த
வனப்பை யழித்திட வேண்டாமே,
காட்டுப் பாதையை விரித்திடவே
கரையில் மரத்தை வெட்டவேண்டாம்,
போட்டது போதும் வனமழித்து
போட வேண்டாம் வறட்சிவழியே…!

*****

”போராட்டமின்றி வாழ்க்கையில்லை; நேரான நெடும்பாதையில் போராடிவெல்லப் புறப்படு!” என்கிறார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

வாழ்க்கைப் போராட்டம்!

நேரான பாதை நெடும்பயண வாழ்க்கையை
போராடி வெல்லப் புறப்படு..! – போராட்டம்
இன்றியே வாழ்க்கையும் இல்லை புரிந்தபின்
என்று மெதுவும் எளிது..!

தன் மற்றொரு கவிதையில், ”பாதையென்றால் பள்ளமும் மேடும் இருக்கவே செய்யும்; கவனத்தோடு சென்றால் வாழ்க்கையில் வெல்லலாம்!” என்று ஊக்கமூட்டுகின்றார்.

பாதை காட்டும் வாழ்வியல்..!

பாதையென் ருந்தாலே பள்ளமும் மேடுமுண்டு
காதையும் தீட்டியே கண்ணையும் பாதைமேல்
வைத்தால்தான் உண்டுநல் வாழ்க்கைப் பயணம்.!
அனுபவத் தால்நீ அறி..!

*****

நல்ல கவிதைகளை வெல்லத் தமிழில் அள்ளித் தந்திருக்கும் கவிஞர்கட்கு என் பாராட்டும் வாழ்த்தும்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து…

எங்கே போகிறோம்?

போய்ச்சேரும் இடம் அது தெரியாமல்
சாலை அது சிறப்பாய் இருந்து பயன் இல்லை
நோக்கம் அது இல்லா வாழ்வும் என்றும்
சிறப்பாய் இருக்கச் சாத்தியம் இல்லை
தொலைநோக்கும் பார்வை ஒன்று வேண்டும்
அதை நோக்கிப் பாதை போட வேண்டும்
வழி நடத்திச் செல்ல
யாரையும் எதிர்பார்த்து நீ இருந்தால்
அவர் பாதையில் நீ நடக்க,
கொண்ட நோக்கம் அது மாறிப்போகும்
பகுத்தறிவோடு நீ இருந்து
கொண்ட நோக்கம் தனை நோக்கி
புதிய பாதையை நீ அமைத்திடு!
எழுச்சி ஒன்று நெஞ்சில் வேண்டும்
கனவாய் அது தோன்ற வேண்டும்
இயற்கையோடு கைகோத்து தினம் போராடு!
மரங்களின் நிழல் கூடஒளியாய் உன்னைத் தொடர்ந்திடும் பாரு
புகைப்படத்தில் தோன்றும் பாதையில் கூட
இரு புறம் இருக்கும் மரத்தின் நிழலது
இடைவெளி விட்டுத் தோன்ற ஏணிப்படிகளாய் தோன்றியதே!
முன்னேறும் பாதை இது என்று உணர்த்தி
தடை ஏதும் இன்றி முன்னேறி வர அழைப்பு விடுத்தனவே
பயம் அதை போக்கிடு இன்றோடு!
தைரியமாய் முன்னேறு வெற்றி தொடர்ந்திடும் உன் பின்னோடு!

”தொலைநோக்குப் பார்வையோடும் பகுத்தறிவுச் சிந்தனையோடும் உனக்கான பாதையில் நடைபோடு! அப்போது மரங்களின் நிழல்கூட உனக்கு ஒளியாகும்! நடந்திட ஏணிப் படியாகும்” என்று நம்பிக்கை விதைகளைத் தூவிடும் பாவுக்குச் சொந்தக்காரரான திரு. இராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. முரளிநாதன் வித்யாதரனின் இப்புகைப்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தெரிவாளர் இருவரும் என் நன்றிக்குரியோர்.

”இணையருக்குப் பின்னே இணைந்து நிற்கும் இக் காகங்கள் கரைந்து பேசுவது என்ன?” என்று அறிந்துகொள்ளும் ஆவல் நமக்குள்ளும் ஊற்றெடுக்கின்றது. அதனை ஊகித்துச் சொல்லும் அரும்பொறுப்பை நம் வித்தகக் கவிஞர்களிடம் விட்டுவிடுவோம்!

*****

”திருந்தாத மாந்தர் எறியும் நெகிழிக்குப்பைகளைக் கண்டு மனம் வருந்தி, அவற்றைத் தம் அலகால் அகலச்செய்யக் காத்திருக்கும் காக்கைக் குடும்பமிது” என்றியம்பி நம்மை நெகிழ்த்துகின்றார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

அமர்ந்திருக்கும் அண்ணனுக்கும்
அக்காளுக்கும் தெரியாமல்
முதுகுக்குப் பின்னே
முத்தான எம் காக்கைக் குடும்பம்
அவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு
அம்மாவுடனான அப்பாவின் உரையாடல்
கல்லூரி மாணவர்களிவர்கள்
கடற்கரையச் சுத்தம் செய்து
நெகிழிக் குப்பைகளை அகற்ற
நேரத்துடன் வந்தார்கள்
நாளை அவர்களின் பணி
நடைபாதை வியாபாரிகளோடு
விதிகளைப் பின்பற்றாது
விற்பவர்களுக்கு இனிமேல்
கடுமையான தண்டனை
கட்டாயம் வேண்டும்
உருளை வறுவலை
உண்ணட்டும் நம் மகன் பின்
திருந்தாத மாந்தரெவரோ
திரும்பவும் வீசியெறிந்த
நெகிழிக்குப்பை காண
நெஞ்சம் பதைப்பதால்
அலகால் கொத்திச் சென்று
அகற்றுவோம் இங்கிருந்து
நானிலம் நலம் பெற நாம்
நால்வரும் துணை நிற்போம்..

*****

”சோலைவிட்டு வந்த வாலைக் காதலர்கள் போடும் தீனி இரைபொறுக்கக் காத்திருக்கும் இக்காக்கைகள் வேதனை ஆர் அறிவார்?” என்று வினவுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

வேதனை…

கால நேரம் பார்க்காமல்
கடற்கரை அமர்ந்தே கதைபேச
வாலை வயதுக் காதலர்கள்
வந்து போவார் எந்நாளும்,
சோலை விட்டு வந்திவர்கள்
சிந்தும் தீனி இரைபொறுக்க
வேலை யின்றி வரும்காக்கை
வேதனை யிவர்தான் அறிவாரோ…!

*****

காகங்கள் வாயிலாய் நல்ல கருத்துக்களைச் செப்பியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இனி இவ்வாரத்தி சிறந்த கவிதை…

கரையோரப் பறவைகள்

கங்குலிலே களத்துமேட்டில்
காகங்களின் வரவுக்காகக் காத்திருந்த
கஞ்சமற்ற நெஞ்சம் கொண்ட நம்
கசடற்ற களநாயகன் தாம்
கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை
கட்டாந்தரை ஆனபோதும்
கந்தலான ஆடையுடன்
கதியாக வருவார்க்காய்க் காத்திருக்க
கம்பெனிக்காரனாகக் கடுமையுடன்
கப்பம் கட்டக் கட்டாயப்படுத்தி – தன்
கரிய கரம் கொண்ட
கயவனைப் போல் வந்த காலனாக
கவலைகொண்ட முகத்தையும் கண்ணோக்காது
கல்வியறிவற்ற மாக்களை ஒப்பவே
களர்நிலமாக்கிக் களவாடிச் சென்றதால்
கழனியெல்லாமழிந்த கோலம் கண்டு
கன்னத்தில் கரைபுரண்ட கண்ணீரைக்
கரையேற்ற வாராரோ என
’கஜா’வால் களையிழந்த களம்கண்டு
காளையர்கள் காத்திருக்க – இங்கு
கன்னியும் காளையும் கடற்கரை மணலிலே
களவுகொண்டுள்ள காட்சி கண்டு
கலங்கிடும் உள்ளமுடன் கவலையோடு நோக்கிடும்
கனத்த நெஞ்சம் கொண்ட இக் காகங்கள்…

அண்மையில் வந்த கஜா புயலால் கழனிகளை இழந்து, மனமுழந்து வாடும் மக்களைக் காக்க வாராது, கடற்கரையோரம் களவுக்காதல் வளர்க்கும் பொறுப்பற்ற இளையோரைக் கண்டு வெறுப்புற்ற காகங்களைத் தம் கவிதைவழிக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும்  முனைவர் மு. புஷ்பரெஜினாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராக அறிவித்து மகிழ்கின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. சுந்தரம் செந்தில்நாதனின் கைவண்ணத்தில் வெளிவந்திருக்கும் இந்தப் புகைப்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றி!

கடலைப் பார்த்து ஆரவாரிக்கும் இளஞ்சிறார்களைக் காண்கிறோம் படத்தில். இவர்களின் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் அலையெழுச்சியா அல்லது தாங்கள் எதிர்பார்த்திருக்கும் ஒன்றைக் கண்டதால் ஏற்பட்ட மனவெழுச்சியா என்பதைக் கண்டுபிடித்துத் தம் கவிதையில் ஏற்றும் பொறுப்பை நம் வித்தகக் கவிஞர்களிடம் விட்டுவிடுவோம்!

*****

முங்கிக்குளித்து முத்தெடுப்போரும், வலைவீசி மீன்பிடிப்போரும், உணவுக்கு ருசியூட்டும் உப்பெடுப்போரும் ஆழி அன்னைக்கு அன்பு வணக்கம் செலுத்துவதைக் காண்கிறோம் நாங்குநேரி திருமிகு. வாசஸ்ரீயின் கவிதையில்.

எம் வணக்கம்!

காலை நேர விடியலிலே
கதிரவனுக்கு எம் வணக்கம்
தங்கச் சேலை உடுத்திய
தாயவளின் அலை மடியில்
பயணித்து அனுதினமும்
பல பொருள் ஈட்டுகிறோம்
முங்கிக் குளித்து
முத்து எடுப்போரும் யாம்
மீன் பிடித்துக் கரைக்கு
மீண்ட பின் விற்போரும் யாம்
உணவு ருசிக்க உலகிற்கு
உப்பு அளிப்போரும் யாம்
இத்தனையும் கொடுத்து
இனிதே வாழ்விக்கும்
ஆழி அன்னைக்கும் எங்களின்
அன்பான வணக்கம்
வாழ்த்தி எம்மை
வாழ்விப்பீர் இருவரும்

*****

”ஆதவன் உதிக்கும் அழகிய காலைநேரத்தில் உழைக்கத் தொடங்கினால், அவன் மறையுமுன்னே சாதனை செய்வீர் சத்தியமாய்!” என்று இவ்விளையோரை வாழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

சாதனை செய்வீர்…

ஆதவன் உதிக்கும் நேரம்
அழகிய காலை நேரம்,
வேதனை மறையும் நேரம்
வெற்றியைத் தொடங்கும் நேரம்,
சோதனை செய்திடும் கதிரவன்
சொக்கத் தங்கமாய்க் கடலும்,
சாதனை செய்வீர் இன்றே
சாயும் கதிரின் முன்னே…!

*****

கவிதைகளின் ஊடே தம் கருத்துக்களைச் சிறப்பாய்ச் செப்பியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகுக!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பது இனி…

சென்றவர் மீள்வரோ!

ஆழ்கடலில் மீன்பிடிக்கச் சென்ற தங்கள்
அப்பாவை, அண்ணாவைத் தம்பிமாரை
மீளவும் தாம் காண்போமா அல்லதன்னார்
தாழமுக்க வலயத்துள் நுழைந்திட்டாரா?

வீசிய சூறாவளியில் சிக்கினாரா?
விதி முடிந்து கடலுக்குப் பலியானாரா?
ஆசையிலே பெருமீனைப் பிடிக்கச் சென்று
அதன் வாய்க்கு இரையாக வீழ்ந்திட்டாரா?

எல்லையிலே அயல் நாட்டுப் படைகள் நின்று
எதிர்ப்படுவோர்க் கின்னல்தரும் இயல்புக் கஞ்சி
தொல்லைக்குள் ளாகாமற் தூர ஓடி
துறை தெரியாதாழ் கடலிற் தொலைந்திட்டாரா?

கொதியறிந்து வலை வீசக் கொஞ்ச தூரம்
கோடறியா தெல்லைதனைத் தாண்டிச் செல்ல
கொலை வெறியில் எதிர்ப் படைஞர் தாக்கினாரா?
கொடுமையினாற் தமர் உயிரைப் போக்கினாரா?

என்று மனங்கவன்றபடி அடி வானத்தை
ஏக்கமுடன் பார்க்கின்றார் கரையில் நின்று
ஒன்றுமிலை கடல் விளிம்பில் உற்றுப்பார்க்க
உருளையென மிதப்பதெது படகா வென்று

ஏது மறியாராகத் தவித்து நின்று
எதிரில் வரும் படகுகளின் வரவு காணக்
கடல் விளிம்பிற் செங்கதிரோன் வரவுக்காகக்
கையுயர்த்திக் காத்திருக்கும் இளையோர் கூட்டம்!

ஆழ்கடலில் மீன்பிடிக்கச் சென்றோரின் நிலையறியா இவ்விளையோர் கூட்டம், ”அவர்கள்  பெருமீனுக் கிரையானாரா? எதிர்ப்படைஞரிடம் சிக்கிச் சிதைந்தாரா? துறையறியாது ஆழ்கடலில் தொலைந்திட்டாரா?” என்று கவன்றபடி தமர் நிலையறியக் கடலில் தோன்றும் படகைப் பதைபதைப்போடு பார்த்திருக்கின்றனர்!” என்று இன்றைய சூழலுக்குப் பொருத்தமான சிந்தனையைத் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கும் திரு. சித்திரவேலு கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமதி. ராமலக்ஷ்மி எடுத்த இந்த நிழற்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். பெண்மணிகள் இருவருக்கும் என் நன்றிகள்!

இணைந்து அமர்ந்திருந்தாலும் ஒருவரோடு ஒருவர் கொஞ்சமும் பேசிக்கொள்ளாமல் செல்பேசியிடம் தஞ்சம் புகுந்திருக்கும் இவர்களைக் காண்கையில் தொழில்நுட்பம் மானுட வாழ்வுக்கு வரமா சாபமா என்ற எண்ணம் எழாமலில்லை.

மக்களுக்கு, நண்பனாய் மந்திரியாய் நல்லாசிரியனுமாய் மாறிவிட்ட செல்பேசியையும் அதன் நேசர்களையும் பற்றிக் கவியெழுதக் கவிஞர்கள் வருக என்று வரவேற்கின்றேன்.

*****

மூவரும் அருகிருந்தாலும் அவர்களுக்குள் ’சொல்’லெடுத்துப் பேசாமல், ஆளுக்கொரு ’செல்’லெடுத்துப் பேசிக்கொண்டும் பார்த்துக்கொண்டுமிருக்கும் அவலத்தைத் தன் கவிதையில் அழகாய்ப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றார் திரு. கிரிதரன்.  

ஆற்றம் கரையோரம்
ஆத்திமரம் நிழல் கொடுக்க
ஆழ்துயராம் எதுவென்று நாமறியோம்
சூழ் நிலைதான் பாதகமோ?
மூவராய் இருந்தாலும்
முணுமுணுப்பு ஏதுமற்று
முழுவதும் தொலைத்த சோகம்
முகமெல்லாம் பரவி நிற்க
திசைக்கொருவராய் தனித்தே சென்றார் நிஜத்தில்
யாரோ ஒருவர் குரல் கொடுக்க
நிஜம் திரும்பும் நிலைபோல
காலம் கடத்தும் காரணமோ?
வெற்றியோ தோல்வியோ
வேண்டும் விடைதனிலே
பரவி நிற்கும் சந்தேகம்
விடையறியா மானிடனே
காத்து இரு கனிந்து வரும் காலம்.

*****

அவசர உலகில் எல்லாமும் எல்லாரும் அந்நியப்பட்டு நிற்கும் வெறுமைநிலையைத் தன் கவிதைவழி அருமையாய் விளக்குகின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன்.

அவசர உலகில்
நடப்பதற்கு பயிற்சி
இருப்பதற்கு முயற்சி
தேடி அலைந்து கண்ட 
மகிழ்ச்சியில் நானும் இல்லை
நாதியும் இல்லை
எல்லாவற்றுடனும் நான்
அந்நியத்துடன்
வெறுமையின் நிழல்
நீக்கமற திசைகள் 
எல்லாம் தப்பிக்க வழியில்லை
அா்த்தமற்ற கண்களொடு அவர்கள்.

*****

”அண்டைவீட்டுக்காரரையும் அண்டவிடாமல் தடுக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தது கைப்பேசி” என்று அதன் வீரியத்தை நேர்மையோடு விளம்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

கடிவாளமாய்…

நண்பர் நால்வர் சேர்ந்தாலே
நன்றாய்ப் பேசி ஒன்றாகப்
பண்புடன் நடந்த செயலெல்லாம்
பழங்கதை யாகிப் போனதுவே,
அண்மையில் வந்தே அமர்ந்தாலும்
அடுத்த வீட்டுக் காரரையும்
கண்ணில் படாமல் வைத்திருந்தே
கட்டிப் போட்டிடும் கைபேசியே…!

 ***** 

”மாந்தர்களே! ஊடக அலைகளோடு நாடகமாடியது போதும்! இனியேனும் உணர்வலைகளுக்கு இடம்கொடுப்போம்! உயிருள்ளவர்களாய் வாழ்வோம்!” என்று நல்லறிவு கொளுத்துகின்றார் முனைவர் மு. புஷ்பரெஜினா.

அருகில் இருந்தாலும் … தொலைவே

அந்த நாள் ஞாபகங்களை
அண்டையில் அல்ல
அலைகளில் அனுப்பி விட்டு
உணர்வால் உறவால் அல்ல
தண்ணீர்க்குழாயில் தஞ்சமடைந்து
இணைந்துள்ளனர்!
இப்போது உறவுகள் எல்லாம்
உல்லாசமாக வாழ்வதற்கே தவிர
உணர்வு பரிமாற்றத்திற்கு அல்ல.
ஊடக அலை மறுத்து
உணர்வலைக்கு இடம் கொடுப்போம்!
உண்மைக்கு வழிவிடுவோம்
உயிருள்ளவர்களாக வாழ்வோம்…

*****

ஒன்றையொன்று பார்த்திடா ஒன்பது கிரங்களைப்போல் உண்மை உறவுகளை, நட்புகளைப் புறந்தள்ளி, தொல்லைபேசியையே மானிடர் அல்லும் பகலும் அணைத்துறவாடும் இழிநிலை என்று மாறும்? என்று கேட்கும் திரு. சித்திரவேலு கருணானந்தராஜா, ’கேட்டினும் உள்ள உறுதி’போல் தொல்லைபேசியிலேயே மக்கள் மூழ்கிக்கிடப்பதால் அடுத்தவர்க்கு அல்லல் செய்ய யாருக்கும் நேரம் இல்லையே! என்று பகடியும் செய்கிறார்.

தொல்லை பேசி

ஒருவரையொருவர் பார்த்திடாத
ஒன்பது கிரகச் சிலைகளைப் போல
உறவு, நட்பு, பரிச்சயத்திற்கென
உயர்ந்த மதிப்பெதும் அழித்திடாது
உற்றுப் பார்க்கத் தம்மை மட்டும்
உலகமெங்கும் தொல்லை பேசிகள்
மாந்தர் கைகளில் வலம்வரும் பாங்கு
எங்கு போய் முடியும்? என்னதான் நடக்கும்?

தெருத்தெருவாய் செல்பேசி தன்னைக் காதில்
செருகியவா றுலகத்து மாந்தரெல்லாம்
சிரித்திடவும் விரும்பாது பிறரைப் பார்த்து
திரிகின்றார் தெரியாத தெருவைக் கேட்க
ஒருத்தரைத்தான் தேடிடினும் கிடைப்பதில்லை
ஒவ்வொருவர் காதிலுமோர் தொல்லைபேசி
வருத்தமிந்தத் துயர நிலை வழிகாணாது
வருவோர்கள் புதிதாயோர் ஊரில் நிற்பார்.

காதில்லைத் தீயவற்றையுற்றுக் கேட்கக்
கண்ணில்லைக் கொடுமைகளைய வதானிக்க
கையில்லைத் தீச்செயல்கள் செய்ய யாவும்
கைத்தொலை்லை பேசிகள்மேல் கவனம் வைக்கும்
தீதில்லையதனாலே உலகிற் கிந்த
ரெலிபோன்கள் அமைதிக்கும் வழிவகுக்கும்
ஆதலினால் தொழில் நுட்பம் எமக்கு ஈந்த
அரியதொரு பரிசன்றோ தொல்லை பேசி.

*****

இவ்வார நிழற்படத்துக்குத் தத்தம் சிந்தனைகளின் அடிப்படையில் நயமான கருத்துக்களை நல்ல கவிதைகளாக்கித் தந்திருக்கின்றார்கள் நம் வித்தகக் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது அடுத்து…

ஆத்தங்கரைச் சோறு

ஆளுக்கொரு திசையில் பொருளீட்ட
ஆழி கடந்து சென்ற பின்னும்
அலுக்கவில்லை எங்களுக்கு
ஆத்தங்கரைச் சோறு, மீண்டும் சந்தித்து
அன்றைய நாள் போல
அமர்ந்துள்ளோம் அருகருகே
அரிசிச் சோற்றை உருட்டிக் கொடுக்க
ஆச்சி இல்லாத குறை தான்!
அருமை நண்பன் பேசி வரவழைப்பான்
அறுசுவை பிரியாணி!
அது வரும் நேரம் வரை
அடுத்தமர்ந்த நண்பனுடன் கை
அகலக் கைப்பேசியில் விளையாடுகிறேன் கைப்பந்து
அரச மரத்தில் ஏறி அமர
ஆல விழுதில் ஊஞ்சலாட
ஆசைதான், செய்வோம் அதையும் இனி
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் வரும் கனவுகளில்!

”ஆழிகடந்து வேலைசெய்யும் ஊழ் அமைந்துவிட்டாலும் ஒருகாலத்தில் ஒன்றாய் அமர்ந்துண்ட ஆற்றங்கரைச் சோறு அலுக்காததால் மீண்டும் கூடியிருக்கிறோம் மரத்தடியில். இதோ வந்துவிடும் பிரியாணி சிறிது நேரத்தில்; தந்துவிடும் பழைய மகிழ்ச்சியை எங்களுக்கு!” என்று ஆவலோடு காத்திருக்கும் நண்பர்களைத் தன் பாவிலே காணச்செய்திருக்கும் நாங்குநேரி திருமிகு. வாசஸ்ரீயை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. நித்தி ஆனந்த் எடுத்திருக்கும்  இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி!

சின்னஞ்சிறு கைகள் அடுப்பெரிக்க விறகினைச் செருகிக் கொண்டிருந்தாலும், சிறுவனின் முகத்தில் தெரியும் நம்பிக்கைக் கீற்று, உலகம் போற்றும் உயர்ந்த மனிதனாய் வரும் வாய்ப்பு இவனுக்கு உண்டு என்பதைப் பறைசாற்றி நிற்கின்றது!

”வறுமை கண்டு அஞ்சாதே தம்பி
உன் திறமைதனை நீ என்றும் நம்பி
கற்றிடவே உயர்ந்திடும் உன் வாழ்வு!
விலகி ஓடிடுமே மிடிமையெனும் தாழ்வு!” என்று நானும் சிறுவனுக்கு நன்மொழி பகர்ந்து நகர்கின்றேன்.

இனி கவிஞர்களின் முறை…

பள்ளி செல்லத் தாமதமானாலும் பரவாயில்லை என்று நோயில் வீழ்ந்து பாயில் கிடக்கும் அன்னைக்கும், பசியில் துடித்துப் புரண்டழும் தம்பிக்கும் சேர்த்துச் சோறுபொங்கத் தலைப்படும் சிறுவனின் இரங்கத்தக்க நிலையை உருக்கமாய்த் தன் கவிதையில் வார்த்திருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

தாயிக்கு உதவடா!

நேற்று முதல்
தாயிக்கு நோய்!
வாய்ச் சண்டை நடக்கும்
வாடிக்கை யாய்!
தந்தை மதுக் கடையில்,
தவம் கிடப்பார் !
கும்பி கொதிக்கிறது!
தம்பி அழுகிறான்!
பசி மிகுந்து
தரையில் புரள்கிறான்!
பள்ளிக்கு நான்
போக வேண்டும்!
தேர்வு இன்றெனக்கு!
பாடம் கணக்கு!
புரியாத மனப் பிணக்கு!
யாருமில்லை
சொல்லித் தர எனக்கு!
தாய் வயிறு
நிரம்பட்டும் இன்றாவது!
தம்பி அழுகை
நிற்கட்டும்!
பள்ளிக்குச் செல்ல
தாமத
மாகட்டும்!

*****

காற்றுப்புகா அறையில் உறங்கி, கையகலக் கணினியில் கிறங்கி இதுவே வாழ்க்கை என எண்ணுவோருக்கு, ”விவசாயம் செய்து விளைந்ததைச் சமையல் செய்யும் நான் சாதனையும் செய்வேன்!” என்றுரைக்கும் பிஞ்சினைப் பெருமிதத்தோடு அறிமுகம் செய்கிறார் நாங்குநேரி திருமிகு. வாசஸ்ரீ.

……காற்று புகா அறையினிலே
கண்ணுறக்கம் கொண்டெழுந்து
காரில் சென்று
கல்வி பயின்று
கையகலக் கணினியிலே
கண்டதே வாழ்க்கையென
கதை பேசி வாழ்வோருக்கு
விவசாயம் செய்து
விளைந்ததைக் கூடி உண்டு
வாழும் வாழ்வைக் காட்ட
என் வீட்டுச் சமையலறையில்
எடுப்பாக நானமர்ந்தேன்
சமையலும் செய்வேன்
சாதனையும் படைப்பேன்.

இதே கவிஞர் தனது மற்றொரு கவிதையில், பல் மருத்துவம் பயில விரும்பும் பள்ளிமாணவனாய்ப் படத்திலுள்ள சிறுவனைச் சித்திரித்து, பாட்டியின் யோசனைப்படி சாம்பலிலே உப்பினையும் கற்பூரத்தையும் சேர்த்து அவன் செய்யும் அரிய பற்பொடியையும் நமக்கு அறியத் தருகின்றார்.

படத்தைப் பார்த்து பதைக்காதீர்
பள்ளி மாணவன் நான்
பல் மருத்துவர் நினைப்பால் தூங்காமல்
பரிதவித்த எனக்குப்
பாட்டி சொன்ன யோசனை
பல்லுக்குப் பலம் கொடுக்கப்
பழைமைப் பற்பொடி தயாரிப்பு
பண்ணை வீட்டுத் தொழுவத்தில்
பாட்டனின் வெந்நீர் அடுப்புப்
பசுஞ் சாணத்துச் சாம்பலுடன்
பாத்திரத்திலுள்ள உப்பும் வறுத்துப்
பொடித்த உமியையும் கற்பூரப்
பொடியையும் கலந்து எனது
பற்பொடி தயார்- இதைப்
படித்தவர்கள் வரலாம் எங்கள்
பண்ணை வீட்டுக்கு…
பற்பொடி இலவசம்!

*****

”ஏழைப் பெற்றோர், தன்னைப் படிக்கவைக்கப் படும் பாடறிந்து அவர்தம் பசிபோக்கப் பொறுப்போடு சமையல் செய்யும் உத்தமப் பையனிவன்” என்றுரைத்து நம்மை நெகிழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

உத்தமன்…

பிள்ளையைப் பள்ளிக் கனுப்பிடவே
பெற்றோர் சென்றனர் வயல்வேலை,
பள்ளி சென்ற பிள்ளையவன்
பாடம் படித்து முடிந்ததுமே,
எள்ளிப் பிறரெலாம் நகைத்தாலும்
ஏழைப் பெற்றோர் பசியாற
சுள்ளி பொறுக்கித் தீமூட்டி
சமையல் செய்வது சிறப்பன்றோ…!

*****

சின்னஞ்சிறு பிள்ளையின் சீரிய செயலைப் போற்றிப் பாவியற்றித் தந்திருக்கும் வலவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இனி இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

சாதாரணனல்ல சாதனையாளன்!

கலாமின் கனவுகளைக்
கலசமிட்டுக் கனிச்சோறு கடைந்திட,
திண்ணைப்பள்ளியும் அண்டிடா
வண்ணக் கனவுகளுடன்
எண்ணக் குவியலைக்
கன்னத்தில் தேக்கியபடி
மரத்தடிக் கொட்டகையில்
மண்டியிட்ட மாணவனே!
புகைமூட்டத்தின் நடுவே
மேகமூட்டத்தில் மிதந்து
பகைக் கூட்டம் கலைந்து
பன்மணிக்கூட்டம் பார்த்தொழுகி
போதிமர புத்தனானாயோ?
நின் அழகு முகத்தின்
சாந்தமும்
செம்பவளவாயின் புன்சிரிப்பும்
சான்று பகராதோ – நீ
சாதாரணனல்ல
சாதனையாளனென்று…!!!

”திண்ணைப் பள்ளியும் அண்டிடா வண்ணக் கனவுகளை எண்ணக் குவியலாய்த் தேக்கி, மரத்தடிக் கொட்டகையில் மண்டியிட்ட இவன் இவ்வையம் கண்டிரா புத்தனோ? வறுமையிலும் செம்மையாய்ப் புன்னகை சிந்தும் இவன் சாதரணன் அல்லன் சாதனையாளனே!” என இச்சிறுவனை வியந்தும் நயந்தும் பாப்புனைந்திருக்கும் முனைவர் மு. புஷ்பரெஜினாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன். 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பிக்சர்ஸ்க்யூஎல்எஃப்எஸ் எடுத்த இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நனிநன்றி!

காற்றிலேறி விண்ணைச் சாடும் நோக்கமா? இல்லை… புகைப்படத்தில் புதியகோணத்தில் காட்சிதர வேண்டும் என்ற ஊக்கமா? மனிதா உன் தேடல்தான் என்ன?

கவிஞர்கள் தம் எண்ணக்குதிரையில் பயணித்து இதற்கான விடையைக் கண்டறியட்டும்! நமக்குத் தொழில் கவிதைகளை வாசிப்பதும் அவற்றின் சிறப்பை சிலாகிப்பதுமே!

******
”ஆற்றல் மிகக்கொண்டு காற்றைக் கிழித்தெறிந்து பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை?” என்று இம்மனிதனை வியந்து வினவுகின்றார் திரு. சீனிவாசன் கிரிதரன்.

பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை
மாலைச் செங்கதிரின்
மங்கும் இருள் சிவப்பில்
களமாடும் வெறிகொள் வீரர்
பறிபோகும் காலம்தன்னை
வசப்படுத்தும் இறுதிப் போரில்
காற்றை கிழித்தெறிந்து
ஆற்றல் மிகக்கொண்டு
ஏற்றம் மிகக்கொண்டு
மாற்றம் பலகண்டு- இகத்
தோற்றம் பல மாற
பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை

*****

”வாய்ச்சொல்லோடு முடங்கிவிடாமல் வருந்தி முயன்றால் பரிதியும் வசப்படுவது உறுதி” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தொட்டிடலாம் சூரியனை…

வந்திடும் வெற்றி யென்றேதான்
வாய்ச்சொல் மட்டும் பேசிவிட்டு
மந்தி ரித்த கோழிபோல
முடங்கிக் கிடந்தால் மூலையிலே,
வந்தி டாதே வெற்றியதனால்
வருந்தி நீயும் முயன்றிடுவாய்,
அந்த ரத்துச் சூரியனும்
அண்மையில் வந்திடும் தொடும்படியே…!

*****

”முயற்சியின் வெற்றியில் பூமியை இழந்த கால்களோடும் வானத்தை நோக்கிய கைகளோடும் தோற்றம் காட்டும் நீ, இந்தத் தலைமுறையின் தன்னம்பிக்கைச் சூரியன்” என்று தாவும் மனிதனைத் தன் பாவில் போற்றுகின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன்.

எண்ணியது நடந்துவிட்ட துள்ளலில்
வசப்பட வானமும்
மகிழ்ச்சியின் பெருவெள்ளமும்

இருள் சூழ்ந்துவிட்ட பூமியில்
வெளிச்சத்தை வரவேற்க
எண்ணில்லா உயிாினங்கள்
சூரியனை எழுப்பும்
ரகசியங்கள் பேசும்
இயற்கையின் உள்ளொளியில்
உன்னை உணரும் தருணம்
இறை தரிசனம்

உள்ளமது உணர்ந்துவிட்ட
ஆனந்தக் கடலில்
முத்தெடுக்க முயலும் உலகில்
முயற்சியின் வெற்றியில்
பூமியை இழந்த கால்களோடு
வானத்தை நோக்கிய கைகளோடு
தலைமுறையின் தன்னம்பிக்கை
என்றும் எழும் சூாியனாய் நீ!

*****

விண்ணில் பாயும் ஏவுகணையாய்த் தாவுகின்ற இந்த மனிதனின் தன்னம்பிக்கையில் நன்னம்பிக்கை வைத்துப் போற்றிப் பாப்புனைந்திருக்கும் பாவலருக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது அடுத்து…

காற்றில் ஏறி வானில் மிதப்போம்!

நூல்கட்டிக் காற்றில்
பறக்கப் பட்டம் விட்டோம்
கால்கள் தவ்விக் காற்றில் ஏறிட
இறக்கை தேடினோம்
பறக்கும் பட்டத்தில் மலை மீது
நின்று குதித்து யாம்
பயணம் செய்தோம்
விமானம் செய்து உலகம்
சுற்றி வந்தோம்
சூரிய சக்தியில் ஊர்தி ஓட்டி
ஒருநாள் யாம்
உலகளந்தோம்!

ராக்கெட் வடித்து நிலாவுக்குச்
சுற்றுலா போவோம்!
செந்நிறக் கோளைச் சுற்றி
வந்து யாம்
சந்திரனில் களைப்பாறி
புவிக்கு மீள்வோம்!
நியூட்டன் காட்டும்
ஈர்ப்பு விசைக்கு அஞ்சோம்
அடிபணியோம்
எதிர்த்துப் பறப்போம்
பிரபஞ்சத் துக்கு
சுற்றுலா போவோம்!

”நாமார்க்கும் குடியல்லோம்; நமனை அஞ்சோம்” என்று வீரமுழக்கம் எழுப்பிய அப்பர் பெருமானைப் போல, அச்சம்விட்டு உச்சம்தொட விழையும் இம்மனிதனும் செந்நிறக்கோள் சுற்றி வெண்ணிலவில் இளைப்பாறவும், ஈர்ப்பு விசைக்கு அஞ்சாது அதனை எதிர்த்துப் பறந்து வையத்தையும் வானத்தையும் அளக்கவும் விழைவதைப் பழகுதமிழில் அழகாய்ப் பாடியிருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. சி. ஜெயபாரதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. வெங்கட்ராமன் எடுத்த இந்த நிழற்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

தண்டவாளத்தில் கூவிச் செல்லும் குயிலான இந்த இரயில்வண்டி மனிதர்களின் பயணத்தை இன்பமானதாய் மாற்றவல்லது. சாதி மத பேதங்களை ஒழிக்கவியலாது ஆறறிவு படைத்த மனிதர்கள் இன்னமும் போராடிக்கொண்டிருக்க, அறிவற்ற சடப்பொருளான இந்த இரயில்வண்டி அப்பேதங்களை ஒழித்துவிட்டமை அறிவியலின் அளப்பரிய ஆற்றலுக்கோர் தக்க சான்று!

கூவும் இந்த எந்திரக் குயிலைச் சுந்தரத் தமிழில் பாட கவிஞர் பெருமக்களைக் கனிவோடு அழைக்கின்றேன்!

”நீராவியில் தொடங்கி எண்ணெயில் வேகமெடுத்து மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும் உன்றன் பயணத்தில் எப்போதும் மனிதா்கள் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்கின்றனர் அவரவா் அடையாளமிழக்காமல்” என்று இரயில்வண்டியின் சாதனையைச் சிறப்பாய் விவரிக்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

மனித அறிவின் இறை

சுரண்டலில் மனித ரத்தம்
உறிஞ்சிய அட்டைகளின்
அடையாளம்

மத யானையின் வெறி
அடங்கலில் நெருப்பின்
உணவாய் நீயும் மனிதனும்

காதல் பாடலின் இசையாய்
மனித உறவுகளின் ஒற்றுமையாய்
உலகம் பாடும் உன்னதப்
படைப்பு

சமத்துவத்தின் சங்கமமாக
நீ நிற்கும்போது
உலகம் வியக்கும்
வேறுபட்ட மனித உணா்வைக்கண்டு

நீராவியில் தொடங்கி
எண்ணெயில் வேகமெடுத்து
மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும்
உன்றன் பயணத்தில்

எப்போதும் மனிதா்கள்
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை
அவரவா் அடையாளத்தோடு!

*****

செயற்கை தந்த கொடையான இந்த இரயில்வண்டி, பச்சைக்கொடி காட்டியதும் இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு இயற்கையின் கொடையான நீலகிரி நோக்கிச் சாலம் காட்டிச் செல்லும் அழகைச் சொல்கிறது திரு. ஏ.ஆர். முருகன்மயிலம்பாடியின் கவிதை.

பயணம்!!

தட தடனு ஓடும் ரெயில்..
தம்ம் கட்டும் பழைய ரெயில்!
நீராவி என்ஜின் புகை
நீலவானம் எங்கும் பரவ
நீலகிரி ஓடும் ரெயில்!!
பச்சைக்கொடி காட்டியதும்
இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு
காரியமே கண்ணாகக்
கடமையிலே கருத்தாகும்!
விஞ்சுகிற இயற்கையின்
கொஞ்சுகிற அழகினை
நெஞ்சு மகிழ ரசித்திட
செயற்கை தந்த கொடை!!
வெட்டிப்பேச்சுச் சத்தமும்
குட்டித்தூக்கக்குறட்டையும்
சட்டையே செய்யாமல்
மலை ஊரும் தேர்ப்படை!!
பறவைகளும்விலங்குகளும்
பழகிடுச்சு அதன் ரவுசு!!
புகைவண்டி சொல்லுவதைப்
புரிந்துகொள்ளும் மனசு…
பொன்னான தன்பிறப்பின்
பொறுப்புணர்ந்து பயணித்துப்
போகவேண்டிய இடம் சேரும்!!

*****

”வசதிவந்தால் திசைமாறும் மனிதர்போலன்றி நீ என்றும் திசைமாறாது இசைபெற்று இன்பம் தாராய்!” என்று மலை இரயிலுக்கு நல்லுரை நவில்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

ரயிலே…

பசுமை மிகுந்த மலையினிலே
பவனி வருமுனைப் பார்த்ததிலே
பசுமையாய்த் தெரியும் நினைவினிலே
பரவச மாகும் மனசெல்லாம்,
வசதி வாய்ப்புகள் வந்ததுமே
வேறு பட்டிடும் மனிதன்போல்
திசையது மாறா திருந்தின்பம்
தொடரந்து தாராய் மலைரயிலே…!

*****

தண்டவாளக் குயிலான இரயிலைப் ப(போ)ற்றிக் கவிதைகள் படைத்திருக்கும் கவிக்குயில்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வுபெற்றிருப்பது…

உதகை மலை இரயில்!

நீராவி எஞ்சின் பொருத்திய மலைரயில் உதகை செல்கிறதே..
நீல வானத் திடையே தவழும் மேகத்துள் செல்கிறதே..
காடுகள் சுரங்கம் அனைத்தையும் கடந்து ஊர்ந்து செல்கிறதே..
குன்னூர் கேத்தி ஊர்களைக் கடந்து உயரத்தில் செல்கிறதே..

செல்லும் வழியில் பள்ளத்தாக்குகள் கண்களுக் கோர் விருந்து..
செல்லக் குழந்தைகள் முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து..
இருப்புப் பாதை நடுவில் இருக்கும் பற்சக்கர அமைப்பு..
இரும்பைப் போன்ற வலுவானப் பிணைப்பைத் தந்திடும் அதற்கு..

கொஞ்சிடும் இயற்கை எழிழைப் பருக உதவிடும் இவ்வண்டி..
குறைந்த வேகத்தில் செல்லுமெனினும் குதூகலம் தரும் வண்டி..
மலைகளின் அரசி நீலமலையின் சிறந்ததோர் அடையாளம்..
மாநிலம் போற்ற கிடைத்தது இதற்கு யுனெஸ்கோ அங்கீகாரம்..

பாம்பைப் போன்று வளைந்து நெளிந்து செல்லும் இவ்வண்டி..
பயணிக்கத் தூண்டும் அம்சங்கள் அனைத்தும் கொண்டது இவ்வண்டி..
எங்ஙனமேனும் ஒருமுறை அதிலே பயணம் சென்றிடுவோம்..
எந்திர வாழ்வில் அலுத்த மனதுக்கு புத்துணர்வூட்டிடுவோம்..

”செல்லும் வழியில் தென்படும் காட்சிகள் கண்களுக்கோர் விருந்து; செல்லக் குழந்தைகள், முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து; ஒருமுறையேனும் இந்த இரயிலில் பயணித்து எந்திரத்தனமாய் மாறிவிட்ட வாழ்வுக்குப் புத்துணர்வூட்டிடுவோம்” என்று முத்தான கருத்துக்களை வித்தாரமாய்ப் பேசும்  இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. ஆ. செந்தில் குமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.