”வரேன்வரேன் என்றுசொல்லி வாரா திருப்பர்
தரேன்தரேன் என்றுசொல்வர், தாரார் -நரேனோ(விவேகானந்தரின் பூர்வாஸ்ரமப் பெயர்)
தருவார்பார் ஏழைக்கு தாராள மாக
வருவார்பார் வேதாந்த வெற்பு’’….கிரேசி மோகன்….!
Category: நுண்கலைகள்
நிழற்படம்,நுண்கலைகள்
-
”படமும் பாடலும்’’….!
-
படக்கவிதைப் போட்டி 150-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
படக்கவிதைப் போட்டி 150ஆவது வாரத்தைத் தொட்டு வெற்றிநடை போட்டுவருகின்றது. இதனைச் சாத்தியமாக்கிய நண்பர்கள் அனைவருக்கும் வல்லமையின் நெஞ்சார்ந்த நன்றி.
உணவூட்டி மகிழும் காகங்களை அழகாய்ப் படம்பிடித்து வந்திருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. படக்கவிதை போட்டிக்கு இதனைத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். ஆற்றல்மிகு இவ்விரு மகளிரும் என் நன்றிக்கும் பாராட்டுக்கும் உரியோர்.
காகத்தின் சிறப்பியல்புகளாகச் சுட்டப்பெறுபவை இரண்டு. ஒன்று இனத்தைக் கூவியழைத்துப் பகுத்துண்ணும் அவற்றின் உயர்பண்பு.
இதனை,
”காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும்
அன்னநீ ரார்க்கே உள” என்பார் வள்ளுவப் பேரறிஞர்.மற்றொன்று, வீட்டுக்கு விருந்தினர் வரப்போவதை முன்கூட்டியே அறிந்து அறிவிக்கும் ஆற்றல் அவற்றிற்குண்டு எனும் நம்மவரின் நம்பிக்கை.
”…….பல்லா பயந்த நெய்யில் தொண்டி
முழுதுடன் விளைந்த வெண்ணெல் வெஞ்சோறு
எழுகலத் தேந்தினுஞ் சிறிதென் தோழி
பெருந்தோள் நெகிழ்த்த செல்லற்கு
விருந்துவரக் கரைந்த காக்கையது பலியே.” (குறுந்: 210என்ற குறுந்தொகைப்பாடல் காகம் கரைந்தவாறே பொருள்தேடச் சென்றிருந்த தலைவன் மீண்டமையால் அதற்கு ஏழு கிண்ணங்களில் நெய்பெய்த வெண்ணெல்லரிசிச் சோற்றைப் பலியாக இடுவதும் சிறிதே என்று தோழி கூறுவதைப் பதிவுசெய்திருக்கின்றது. இப்பாடலில் காக்கையைப் புகழ்ந்துபாடிய நச்செள்ளையார் எனும் பெண்பாற்புலவர்க்குக் ’காக்கைபாடினியார்’ எனும் சிறப்புப்பெயரே கிடைத்துவிட்டமை அறிந்து மகிழத்தக்கது.
இனி, நம் புலவர்கள் காக்கையின் புகழ்பாடும் நேரம்…
”அள்ளிக்கொடுக்கும் மனமிருந்தால் துள்ளிவந்திடும் மனமகிழ்ச்சி; வள்ளல் குணத்தையும் தாய்ப்பாசத்தையும் கற்றுத்தரும் பள்ளிக்கூடமாய்த் திகழ்கின்றன இந்தக் காக்கைகள்” என்கிறார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன், மயிலம்பாடி.
பகிர்வதே அமிர்தம்!!
காக்கா காட்டுது தாய்பாசம்_அவை
கத்துக்கொடுக்கிறபள்ளிக்கூடம்!!
சோக்காவாழ்கிற பாலபாடம்_அதை
சொல்லிக்கொடுக்கிறகுருபீடம்!!
இயற்கைஇடர் வந்த நேரம்
இன்னல் நீக்க இணைந்தோம்!
அதனால் அதிலே மீண்டோம்
ஆறுதல் நாமே ஆனோம்!!!
இன்னும் இருக்குது ஏழ்மை
இருப்போர்இதயம் கூர்மை
அன்பில் விலகும் வறுமை
அப்படி வாழ்ந்தால் பெருமை!!
கோடிகோடியாச்சம்பாதிச்சுட்டு
கொட்டிவச்சுட்டு செத்துட்டாலும்
கொண்டுபோறது ஒன்னுமில்ல!!
கொடுத்துச்சிவப்பவர்மரிப்பதில்ல!!
பாவம்செய்கிற மனிதருக்கும்
பலனைத்ததருவது செய்தருமம்!
பண்ணிடும்புண்ணியம்கூடவரும்
முன்னையவினைகளும்ஓடிவிடும்!
அள்ளிக்கொடுக்கும் மனமிருந்தால்
துள்ளிவந்திடும் மனமகிழ்ச்சி!!
சல்லிக்காசில் ஆனந்தமில்லை
வள்ளல்களுக்கு வானமேஎல்லை!!*****
”கடமைகளைக் கேள்விகளால் சிதைக்காத, தலைமுறை காக்கும் அன்பெனும் அருங்குணத்தைச் சிறிய பறவைகள் சிறப்பாய் நம் சிந்தையில் புகுத்துகின்றனவே” என்று வியக்கிறார் திரு. சக்தி சக்திதாசன்.
ஊட்டி விடும் அழகு
அன்றிலிருந்து இன்றுவரை
நாகரீகம் எனும் சொல்லுக்கு
விலை போகாத அன்பு
காலம் காலமாய் தமக்குள்ள
கடமையை கேள்விகள் எனும்
பெயரில் சிதைத்திடாமல்
தலைமுறையைக் காத்திடும் பண்பு
இயற்கை எனும் இறை உலகில்
ஈந்தது அனைவர்க்கும் ஒன்றே
மனிதர் எனும் இனம் மட்டும்
அறிவால் உணர்ந்து விட்டோம் எனும்
ஆணவத்தால் தம் அடிப்படைப்
பண்புகளை ஆழமாய்ப் புதைத்து விட்டு
கொக்கரித்து நிற்கும் வேளையில்
சிறிய இந்தப் பறவைகள் எமக்கு
சிந்தையில் புகுத்துவது ஏனோ
முள் போல் தைக்கிறது*****
”காக்கை தன் குஞ்சுக்கு ஊட்டும் அற்புதக் காட்சி; பாசத்தின் மேன்மைக்குச் சிறந்ததோர் சாட்சி! குயிலின் முட்டையையும் அடைகாக்கும் காகம்; உயிர்தந்த பெற்றோரையும் புறக்கணிக்கும் மாந்த இனம். கண்ணியமாய் வாழ்வதெப்படி எனக் காக்கையிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள் மானிடரே!” என்று ஆலோசனை சொல்கிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.
பொது நலப் பறவை
காக்கை தன் குஞ்சுக்கு ஊட்டும் அற்புதக் காட்சி!
பாசத்தின் மேன்மைக்கு இதுவே சாட்சி!
உணவைப் பார்த்ததும்! அனைத்தும் மறந்து போகும் மனிதனுக்கு!
உணவைப் பார்த்ததும்! சுற்றம் நினைவு வரும் காகத்துக்கு!
தனித்துண்ணும் மனிதனைப் பார்ப்பது வழக்கமான காட்சி !
பகிர்ந்துண்ணும் காக்கை கூட்டத்தைப் பார்ப்பது!
கண் கொள்ளாக் காட்சி!
குயிலின் முட்டையை அடை காப்பது காகத்தின் வழக்கம்!
பெற்றோரைக் கைவிடுவது பிள்ளைகள் பழக்கம்!
காகம் ஒன்று மரணித்தால், காக்கைகள் ஒன்று கூடி
ஓலமிடும்!
மனிதன் ஒருவன் மரணித்தால் மனித இனம்
வேடிக்கை பார்த்து நிற்கும்!
இயற்கை இடரை இனம் கண்டு, மனிதருக்கு,
எச்சரிக்கை ஒலி எழுப்பும் காக்கை இனம்!
காக்கையை கொன்றழித்து!
கறி விருந்து, தின்றிருக்கும் மனித இனம்!
காரியம் முடிப்பதற்கு, பொய்யாய் புகழுரைக்கும் செய்கை தனை!
காக்காய் பிடிப்பதாய் உரைப்பது முறையாமோ!
சுயநலச் செயலுக்கு! பொது நல காக்கை தனை!
ஈடாய் சொல்வது சரியாமோ!
காக்கை வாழ்க்கையை அடி ஒற்றி மனிதன் நடந்திட்டால்!
பொது நல சமுதாயம் நிச்சயம் உருவாகும்!*****
”மைவண்ணக் காக்கை, தன் கைவண்ணத்தால் உருவாக்கிய கூட்டில் முட்டையிட்டு, அடைகாத்து, குஞ்சு பொறித்து, இரையூட்டும் காட்சி கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் அளிக்குதே மாட்சி” என்று காகத்தின் தாய்மைப் பண்பைத் தீந்தமிழில் விதந்தோதியிருக்கின்றார் திரு. ஆ. செந்தில்குமார்.
பகுத்தறிவுக்கும் அப்பாற்பட்ட தாய்மைப் பண்பு
மைவண்ணம் கொண்ட அக்காக்கை தன்
கைவண்ணம் கொண்டொரு கூட்டைக் கட்டி யாரும்
இலாவண்ணம் பார்த்து தன்னிணையோடு சேர்ந்து
நிலாவண்ணம் கொண்டநல் முட்டைகளை இட்டு
நிலைவண்ணம் கொண்டதை அடைகாத்துப் பேணி
கலைவண்ணம் கொண்டதன் குஞ்சொன்றை பொறித்தது!கண்ணைக் காக்கின்ற இமைகளைப் போன்று
விண்முட்டும் அளவுக்கு பேரன்பைக் கொண்டு
எண்ணத்தில் தன்குஞ்சின் பசிப்போக்க உன்னி
மண்முழுதும் பறந்தோடி உழன்று தான்
உண்ணாது கொணர்ந்த இரையை தன்குஞ்சின்
தொண்டைக்குள் திணித்து அன்பைச் சொரிந்தது!கண்ணுக்கு இனிதாகி விளங்கும் இக்காட்சி
விண்போற்றும் தாய்மைக்கு சிறந்ததோர் அடையாளம்
எண்ணத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது தாயின் அன்பு
மண்ணுலகில் இருக்கின்ற அனைத்துயிர்க்கும் தாய்மை
உணர்வென்பது இயல்பான ஒன்று பகுத்தறிவும்
உணரஇயலாது தாய்மை யெனும் பண்பு!*****
”பள்ளியில் பாடம் பயிலாத காகத்திடம் ஒற்றுமை எனும் உயர்பண்பு ஒளிர்கிறது; தாய்மை எனும் தனிப்பண்பு மிளிர்கிறது” என்று உளம் பூரிக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
உதாரணமாய்…
குயிலதன் முட்டையும் சேர்த்தேதான்
கூட்டில் வைத்தே அடைகாக்கும்,
பயில வில்லைப் பண்பிதனைப்
பள்ளி யெதிலும் சேர்ந்தேதான்,
செயலில் ஒற்றுமை காட்டுமினம்
சேயைப் பேணிடும் சிறப்பைப்பார்,
உயர்ந்த தாய்மைச் சிறப்பினுக்கே
உதாரணம் என்றும் காக்கையாமே…!*****
”அன்பெனும் ஊற்று பெருக்கெடுக்க, தன் குஞ்சுகளுக்குக் கவளம் ஊட்டிக் காத்துநிற்கின்றது காக பட்சி. நம் மக்களோ வீடுகளில் பிள்ளைகளுக்கு ஊட்டலை நிறுத்தி, ஓட்டல்களுக்குப் படையெடுக்கத் தொடங்கிவிட்டதால் தாய்மைப் பண்பு நலிந்து உடலில் நோய்மை மலிந்துவிட்டது. ஆதலால், பட்சியைப்போல் நற்பெற்றோராய் வாழ்ந்து பிள்ளை போற்றுங்கள்” என்று வேண்டுகின்றார் திருமிகு. அவ்வைமகள்.
பட்சி போற்றுதும்! பிள்ளை போற்றுதும் ! நற்பெற்றோரெனவே நீடு வாழுதும்!
பட்சி பறக்கா பசி பறக்க, புசிக்க பரக்காய் அலகெடுக்க
தட்சி நெருங்கி புயம் நெருக்கி நல்லுடல் நெளிய நின்றிருக்க
புட்சி ரசொக்க, கவளம் தர, ரசமும் ருசியும் செரிசொரிக்க
தீட்சி கொடுக்கும் காட்சிமையில் அன்பெனுமூற்று பெருக்கெடுக்க
கட்சி கரத்தொரு கருத்துயர பசிப்பிணியென்னும் பாவமற
குட்சி நிறைக்க அமுது கொடை நற்கருமங்கள் நாளுமெழ
முட்சி குறைக்க ஊட்டமிடும் சத்துச் சோற்றில் கவனமுற
நீட்சி விளைக்கும் மாட்சியொடு, ஈலாக்குழவி முகங்கண்டிரங்கும்
தேட்சி பெருக்கும் பிதாமகரும் ஈங்காயிரமாய் அறச்சாலையொடு
ஆட்சி மேவினர், காகம் போற்றினர், காக்கை சூத்திரம் கற்று தேறினர்
வீட்சி காணா பெருவரலாறும் அவனியில் ஆங்கே அவரெழுப்பினர்!
தாட்சி வந்தது, தளர்ச்சி மிகுந்தது, அன்னைதந்தையர் பலரும் இல்லமொழிந்தனர்
பிட்சி மலிந்தது அவலமிகுந்தது ஊட்டும் கதைக்கும் முறையும் ஒழிந்தது
உட்சி கோதி உள்ளம் கலக்க பெற்றோர் இல்லா முறைமை வளர்ந்தது
காட்சிப் பொருளாய் கடைப் பொருளாய்ப் பிள்ளைகள் பேணும் இழிவுமிகுந்தது
திட்சி கழித்து நல்லடிசிலிட்டு பார்த்துப் பரிமாறாக் கேடும் வந்தது
மாட்சிமை மறத்தல் வாடிக்கையென்றே மானுடப்பாதை மாறலானது!
வெட்சி மலராம் எம்மக்கள் ஊட்டல் துறந்தனர் ஓட்டல் புகுந்தனர்!
காட்சி காட்டும் அனைத்துணவும் திணிந்தன அவர்தம் இரைப்பைதனில்
நெட்சி நிகழுது, மானுடம் வீழுது! உண்டியும் திண்டியும் நாசம் செய்யுது!
இரட்சி போற்றுதல் ஈங்கிலையென்றால் முழுதாய் அழிவு நேருதல் உறுதி!வேட்சி வேண்டும் அவா மீதுறவேண்டும் மக்கட்ச்செல்வம் நாம் பேணுதல் வேண்டும்!
மீட்சி நிறுத்தும் வேகமெழ ஞானக் கமண்டலமிங்கே உருண்டுருள காகப்
பட்சி போற்றுதும்! பிள்ளை போற்றுதும் ! நற்பெற்றோரெனவே நீடு வாழுதும்!*****
”நிறம் கறுப்பாக இருந்தாலும் காக்கைக்குத் தன் குஞ்சு பொன்குஞ்சே!” அண்டவெளி கறுப்பு; காலைப்பொழுது உருவாவதோ காரிருளின் கருப்பத்தில்” என்று கறுப்பின் சிறப்பைப் பேசுகின்றார் அறிவியல் கவிஞர் திரு. ஜெயபாரதன்.
கறுத்த நிறமாயினும், காண
வெறுப்பளிப்பினும்,
வாயில் முத்தமிட மனம்
மறுப்பினும்,
பஞ்ச வர்ணக் கிளிபோல்
பிஞ்சு பிறக்காத போதினும்,
காக்கைக்கும்
தன்குஞ்சு பொன்குஞ்சே !
அண்டவெளி நோக்கின்
அதுவும் கறுப்பு !
கருந்துளை ஒன்றில்
பிரபஞ்சம் உருவானது !
காரிருள்
கர்ப்பத்தில் உதயம் ஆவது
காலைப் பொழுது !
கதிரோன் கண்மூடினால்
காரிருள் திறக்கும் !
காரிருள் இல்லாத தாரணியில்
பேரொளிக்குப்
பிழைப்பில்லை ! சிறப்பில்லை !
என் புதல்வியின் நிறம்
அடுப்புக் கரி!
பிறந்த என் பேத்தியோ
பொன்னிலா!*****
காகத்தின் சிறப்பைத் திறம்படத் தம் கவிதைகளில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார்கள் கவிஞர் பெருமக்கள். அவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள்!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து…
காக்கைக்குத் தன்குஞ்சு பொன்குஞ்சு..!
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^கடைச் சங்ககாலப் பெண்புலவரும் “விருந்துவரக்
……….கரைந்த காக்கையது பலி’யெனப் புகழ்ந்துரைத்தார்.!
உடனொத்த பொய்யாமொழிப் புலவன் மிகையாக
……….இதனைக் ‘கரவா கரைந்துண்ணும்’ குணமென்றான்.!
‘நடப்பதுவே நிற்பதுவே’ எனப்பாடிய மகாகவியோ
……….நந்த லாலாவைக் கண்டான் ‘காக்கைச் சிறகினிலே’.!
படத்தினிலேநான் காணுகிறேன்!பகுத்தறிவுளக் கரிய
……….பகிர்ந்துண்ணும் ஜீவியாக! பகவானின் வாகனமாக.!பாட்டி வடைசுட்ட காக்காக் கதையும் காலத்துக்கும்
……….பகன்றுரைத்த பாடம்தானந்த “காகத்தின் தந்திரம்”.!
கொட்டிக் கிடக்கும் பணமிருந்தும் ‘எச்சிற்கையால்
……….காக்கா ஓட்டாதார்’ எனச்சிலருக்குப் பெயருண்டு.!
வேட்டியை மடித்துக்கட்டி அரசியல் சூழ்ச்சிசெயும்
……….வித்தகரை ‘காக்கா பிடித்து’ முன்னேரியவரென்பார்.!
வேட்டையாடி உண்ணும் ‘கருத்த மனமுடையோர்’
……….விட்டு வைக்கவில்லை குணமுடைய காக்கையும்.!அண்டத்தில் பறைவையினம் ஆயிரமாம்! அதிலே
……….அருங் குணமுளது காக்கையினம்!அதனால்தானோ.!
அண்டங்காக்கை பரிமளம் மணிக்காக்கை எனப்பல
……….உருவமதில் வடிவம் கொண்டாராம் காகபுஜண்டர்.!
அண்டமுழுதும் பரந்துதிரிந்து கொண்ட ஞானத்தால்
……….அழியாத்தமிழில் உபநிடத மொன்றைப் படைத்தார்.!
அண்டத்தின் தேவையறிந்த மகேஸ்வரனும் அதை
……….ஆதாரத் தத்துவமாக்க அவருக்கருள் செய்தானே.!காகத்துக்கு விருந்துவைக்க எண்ணிய சங்ககாலத் தோழி தொடங்கி, காகத்தில் நந்தலாலாவைக் கண்டுகளித்த பாரதிவரை காகம் குறித்த அரிய தகவல்கள் பலவற்றையும் தன் கவிதையில் பாங்குற அறியத் தந்திருக்கும் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் எனும் சிறப்புக்குரியவராகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டும் வாழ்த்தும்!
-
படக்கவிதைப் போட்டி (151)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
சாந்தி மாரியப்பன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (10.03.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படமும் பாடலும்
படமும் பாடலும்(படம் கல்லூரி நாளில் வரைந்தது)
—————————————————————————————————
’’ராதே உனக்கு ராகத் துவேஷம்
ஆகாதடி அய்யா அடியேனுன் -காதலினால்
கட்டி அணைத்திடும், கையை விலக்குதல்
குட்டி உனக்கழகோ கூறு’’….கிரேசி மோகன்….! -
படக்கவிதைப் போட்டி 149-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
அண்ணாந்து எதையோ ஆர்வத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் வண்ணக்கிளியைத் தன் சின்ன படப்பெட்டிக்குள் அடைத்துவந்திருக்கிறார் திரு. சாய். இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இருவருக்கும் என் நன்றி!
”மண்ணில் வந்த நிலவோ
மணம் பரப்பும் மலரோ
கண்ணில் வழியும் அழகோ
எண்ண இனிக்கும் தமிழோ” என்று இந்த மழலையைப் புகழ்ந்து பிள்ளைத்தமிழ் பாடத் தோன்றுகின்றது.கொள்ளையோடு அழகோடு நெஞ்சையள்ளும் இந்தக் குழவியைப் பாடக் கவிஞர்கள் குழாம் அடுத்து வருகின்றது.
*****
”ஆகாயம் நோக்கும் அழகுச் செல்லமே! சந்திர மண்டலமும், செவ்வாய் மண்டலமும் தொட்டுவிடும் தூரமாகிவிட்ட இக்காலத்தில், நீ துணிவைத் துணையாக்கினால் உலகுக்குத் தூணாவாய்” என்று குழந்தைக்கு வீரமூட்டுகின்றார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன், மயிலம்பாடி.
ஆனந்த வாசல்
ஆகாயத்த அண்ணாந்து பாத்து
அதிசயிக்கும் செல்லமே!!!
அது தொட்டுவிடுந்தூரந்தான்!
ஆழ்ந்த சிந்தனையில்
அமிழ்ந்திருக்கும் ஆரணங்கே!!
கள்ளிப்பாலு..வரதட்சணை
கட்டையில போயாச்சு!!!
பொண்ணோ..ஆணோ…
போதும் ஒண்ணுன்னு..
புரிஞ்சுக்கிறகாலம்வந்தாச்சு!
சந்திராயன் ஏறி நிலவுக்கு
சுற்றுலா போகலாமா??
மங்கள்யானில் பயணித்து
செவ்வாய்தோசம் கழிக்கலாமா?
மங்கையரின் பேராண்மை
கங்கையைப்போல் பிரவாகித்து
எங்கும் பிரகாசிக்கும்
இந்த நூற்றாண்டில் உதித்து
மந்தகாசப் புன்னகையில்
எதிர்கால யோசனையோ??
துணிவையே துணையாக்கி
துயரங்களை உரமாக்கி
துவளாமல் நீ வளர்ந்து
தூணாவாய் உலகத்துக்கு!!*****
”மின்னிடும் விண்மீனும், தண்ணிலவும், தணற் சூரியனும் அந்தரக் கோள்களும் காட்டும் சுந்தர வித்தைகளின் காரணத்தைக் கற்றுத்தெளிவாய் கண்மணியே” என்று குழந்தையிடம் வேண்டுகின்றார் திரு. ஆ. செந்தில் குமார்.
சிந்தித்துத் தெளிவாய் பாப்பா…!
அண்ணார்ந்துப் பார்த்து அதிசயிக்க
ஆயிரம் உண்டிங்கு பாப்பா…ஒளியை உமிழும் கதிரவன்
உலகுக்கே ஆதாரம் பாப்பா…முகிலில் உறைந்து மறைந்த
மழைத்துளி அதிசயம் பாப்பா…வெள்ளொளிச் சிதறல் வானவில்
வானின் அதிசயம் பாப்பா…எல்லையேயின்றி நீளும் பெருவெளி
எத்தனை அதிசயம் பாப்பா…அங்கு அந்தரத்திலிருக்கும் கோள்கள்
அனைத்தும் அதிசயம் பாப்பா…மனதின் சிறகுகள் விரிந்தால்
மலையும் மடுவாகும் பாப்பா…மின்னிடும் விண்மீன் கூட்டம்!
தண்ணொளி வழங்கிடும் நிலவு!
தனலாய்க் கொதிக்கும் ஆதவன்!
பளிச்சென வெட்டும் மின்னல்!
பொழிந்திடும் தூய மழைத்துளி! இன்னும்
எத்தனை! எத்தனை! எத்தனை!
எத்தனை அதிசயம் இயற்கையில்!
இவையனைத்துக்கும் காரணம் யாதென
சிந்தித்து தெளிவாய் பாப்பா…!*****
”குழந்தையிவள் நடைகண்டு கோலமயில் வெட்கும்; கூனல்பிறை நெற்றிகண்டு நிலவுகூடச் சொக்கும்” என்று வண்ணமகளின் வடிவழகை எண்ணத் தூரிகையால் எழிலாய் வரைந்துகாட்டியிருக்கின்றார் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதன்.
வண்ணமகள் வடிவுகண்டு வானவில்லும் நிமிரும்
வானம்கூட கீழிறங்கி வணக்கம்சொல்லி சிரிக்கும்
கூனல்பிறை நெற்றிகண்டு நிலவுகூட சிலிர்க்கும்
குழந்தையிவள் நடைகண்டு கோலமயில் வெட்கும்!கன்னங்குழி சிரிப்பினிலே கவிதைகளும் விளையும்
காலையிளங் கதிர்போல கண்கள்கூட ஒளிரும்
பிஞ்சுமகள் ஸ்பரிசத்தில் பிரளயங்கள் அடங்கும்
பஞ்சுநிகர் மெல்லடியில் பாவங்கள் கரையும்!குழலோடு யாழொலியும் கூடி நின்று ஒலிக்கும்
குழந்தையிவள் மழலையிலே இசையரங்கு நடக்கும்
குட்டிமகள் அணைப்பினிலே கோடைகூட குளிரும்
குற்றால சாரலென கொஞ்சும் மொழி பேசும்!எழுந்திவள் நடக்கையிலே என்நாடு உயரும்
எட்டெட்டுத் திசையெங்கும் என்தமிழும் மிளிரும்
அழகியிவள் கைகளாலேஅற்புதங்கள் நிகழும்
அனைவரையும் ஒன்றாக்கி அகிலத்தை வெல்லும்!*****
”சின்ன நிலாவின் எண்ணத்தில் உலா வருவதென்ன? காசுக்கு விலைபோகும் கல்வியா? தாய்வழிக் கல்வியின் புறக்கணிப்பா? முதியோரின் அவல வாழ்வா?” என வினாத் தொடுக்கின்றார் திரு. பழ.செல்வமாணிக்கம்.
பெண் தெய்வம்
வானத்து நிலவை ரசிக்கின்றதோ!
இந்த அழகுச் சின்ன நிலா!
அழகுக் கண்ணம்மா உன்னை நிலா என நினைத்து!
நட்சத்திரக் கூட்டம் பூமிக்கு வந்து விடப் போகிறது!
ஆசைக் கண்ணம்மா! வானத்து நிலா, உன் அழகில் நாணி!
ஓடி ஒளிந்து கொள்ளப் போகிறது!
சின்னக் கண்ணம்மா! உன் முகத்தை மலரென நினைத்து!
வண்டுகள் தேனெடுக்க வந்து விடப் போகிறது!
அது சரி! நீ என்ன யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்!
காசுக்கு கல்வியை விற்கும் நிலையை நினைத்தாயோ!
தமிழ் வழிக் கல்வியை புறக்கணிப்பதை நினைத்தாயோ!
ஓடி விளையாட மறந்த பிள்ளைகளை நினைத்தாயோ!
ஆண், பெண் அனைவரும் அலை பேசிக்கு அடிமையானதை
நினைத்தாயோ!
தாத்தா, பாட்டிக்கு, முதியோர் இல்லம், நிரந்தரமானதை
நினைத்தாயோ!
அனைத்தும் மாறும் மயங்காதே!
நல்லதே நடக்கும் கலங்காதே!
நாளைய உலகம் உங்கள் கையில்!
ஆண் உயர்வு பெறுவது பெண்ணாலே!
நல்லது நடப்பது பெண்ணாலே!
கருவில் சுமப்பது பெண் தானே!
பெற்றுக் கொடுப்பது பெண் தானே!
தாயாய்,தமக்கையாய், தங்கையாய்!
மனைவியாய், தோழியாய், மகளாய்!
பல உருவெடுத்து, உலகைக் காக்கும்!
தெய்வமும் பெண் தானே!*****
கள்ளிப்பாலுக்குத் தப்பிய பெண் குழந்தைகள், வளர்ந்தபின் காமுகரின் கைகளிலிருந்து தப்ப வேண்டும்; மணவாழ்வில் மாமியார்க் கொடுமையிலிருந்து தப்ப வேண்டும் என்று எதிர்காலத்தை எண்ணிக் கலங்கும் பெண் மகவைக் காண்கிறோம் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதையில்.
குழந்தையின் கேள்வி…
கள்ளிப் பாலுக்கும்
கழனி நெல்லுக்கும்,
கடை மாத்திரைக்கும்
தப்பிப் பிறந்துவிட்டோம்..பிஞ்சென்றும் பாராத
வஞ்சகரின்
காமக் கண்களில் படாமல்
கவனமாய் வளரவேண்டும்..பாகுபாட்டுடனே
கிடைக்கும் கல்வியிலும்,
பணியினிலும்
கிடைப்பதில்லை பாதுகாப்பு..தடைகள் மிக்கக்
காதல் வாழ்வைக் கடந்து,
காலடி வைக்கும்
மணவாழ்விலும்
மலைபோல் தடைகள்-
மாமியார்,
மண்ணெண்ணெயென்று பல..பெரும்பாடுபட்டு
பிள்ளைகளை வளர்த்துவிட்டு,
பின்னாளில்
போவோமோ முதியோர் இல்லம்..இப்படி இருக்குது
பல கேள்வி எம்போலப்
பெண்கள் வாழ்வினிலே..இதற்கென்ன பதில்,
இறைவா நீசொல்
இப்போதே…!*****
மங்குலை யொத்த குழலோடும், முகையவிழ் மலர் சிரிப்போடும், செங்கனிவாய் சிந்தும் முறுவலோடும் சிந்தைகவரும் பெண்மகவுக்கு சுந்தரத் தமிழில் தாலாட்டுப் பாடியுள்ளார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.
தாலாட்டு!
மங்கல வேளையில்நீ வந்து பிறந்தாய்
………..மாங்கல் யத்துக்குக் கிடைத்த பரிசாக
மங்காத செல்வத்தையும் கொடுப் பாய்
………..மண்ணை யாள வந்தாயோ தாலேலோ.!மங்குலை யொத்த கருங் குழலொடும்
……….. முகையவிழ் மலர் போல் சிரிப்பொடும்
செங்கனி வாய்ச் சிவந்த இதழொடும்
………..சிரிக்கு மென் செல்லமே கண்ணுறங்கு.!ஐயமில் வளர்ந்து நாளைநீ வீட்டையும்
………..ஆளப் போகும் முத்தே முத்தாரமே
வையகமே மாதரால் சுகம் பெறுமாம்
………..பொய்யிலா நிலை யுறுவாய் தாலேலே.!பாராய் எனை…உனைநான் புகழ்வேன்
………..பாங்குடன் உனைத் தாலாட் டுவேன்.!
ஆராயென் மனதை வளைய வருவாய்
……….ஆர் கண்ணும்படு முன்நீ கண்ணுறங்கு.!விரும் பியே நானுனைப் பாடுவேன்
……….விரலால் தூளி யசைத்து அயர்ந்தேன்
துரும்பாவேன் நீயும் தூங்கவிலை யெனின்
……….சோதியே சுகமாய் நீ கண்ணுறங்கு.!அம்மா வெனும் மழலைச் சொல்லால்
……….அனைத் தையும் நானுடன் மறப்பேன்
சும்மா நானினி இருப்பேனோ என்
……….சுகமானது சூரியன் போலுதய மாகும்.!*****
”பிணையேர் மடநோக்கை விட்டு, நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையொடு பாரதியின் புதுமைப்பெண்ணாய்ப் பாரில் வாழ்ந்து, வரலாற்றில் தடம் பதிப்பாய்!” என்று அண்ணாந்துபார்க்கும் எழில்நிலவுக்கு நன்மொழி புகட்டுகின்றார் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜா.
அண்ணாந்து பார்க்கும் அழகுப் பெண்ணே!
நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்
திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் கொண்டு
பாரதி காட்டிய புதுமைப் பெண்ணாய்
பாரினில் வாழ பழகு இப்போதே.பிணைநேர் மடநோக்கும் நாணும் உனக்கு
அணியல்ல அவை பிணிகள்
‘நாணும் அச்சமும் நாய்கட்கு வேண்டுமாம்‘
என்றுரைத்த பாரதியின் இலட்சியப் பெண் நீயன்றோ!புலி விரட்ட முறமெடுத்தாள் அக்காலத் தமிழச்சி
பகை விரட்டப் புலியானாள் தற்காலத் தமிழச்சி.
அந்த வரலாற்றின் அடிச்சுவட்டில் பூத்தவள் நீ –உன்
சொந்த வரலாற்றைப் பொன்னெழுத்திற் பொறி.காற்றிலேறு விண்ணைச்சாடு ககனமெங்கும் தாவித்திரிந்து
ஆற்றல் மிக்குற அண்டமளந்து
அறிவின் திருவாய் அவனியில் மிளிர்ஆழக்கடலின் அடிவரை சென்று வா
அகிலத்திருக்கும் மலைமுடிகளிலே
ஏறிச் சென்று இயற்கையை அளந்திடு
இருக்கும் அனைத்திலும் உன்தடம் பதித்திடுபுதிய கலைகள் பூத நுட்ப
விதிகள் கூறும் வேதியல், இயற்பியல்
எதிலும் சளையாதுன்றன் திறனை
எடுத்துக்காட்டி எங்கும் வியாபி.*****
குழந்தையின் எழிற்தோற்றத்தில் ஈடுபட்டு, அற்புதக் கவிதைகளைப் படைத்துத் தந்திருக்கின்றார்கள் கவிஞர்கள். அவர்கட்கு என் பாராட்டு!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வானது இனி…
ஆற்றலென்றனை பால சக்தி!
காந்தப் பார்வையில் ஆகாச கோசமோ
காந்தள் பிடியில் பிரிந்த வஞ்சுருளோ
மோந்தா மூச்சில் எதிர்விசைச் சாடலோ
ஏந்தாப் புதிர் விடுக்கும் செந்தாள் ஊசலோ
அந்தாரத்திலெழும் மந்தார மாயத்தால்
சாந்தாச் சிமிழியில் புலவாத பேச்சோ
சேந்தாவடுக்கில் வெளிநிலை விளக்கமோ
சிந்தாச்சிந்தையே ஆற்றலென்றனை பால சக்தி!சின்னஞ்சிறு மழலையின் காந்தப் பார்வையையும் அதன் காந்தள் பிடியினின்று பிரிந்துநிற்கும் காகிதச் சுருளையும் கவினோடு காட்சிப்படுத்தியிருக்கின்றது இக்கவிதை.
கவிதைக்கு அழகு சொற்சிக்கனமும்; கருத்துச் செறிவும். அவ்வகையில் சிறிய சொற்களில் விரிந்த பொருளை நுட்பமாய் அடக்கித் தந்திருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. அவ்வைமகளை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.
-
படக்கவிதைப் போட்டி (150)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
ராமலஷ்மி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (03.03.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படக்கவிதைப் போட்டி 148-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
சோடிப் புறாக்களைத் தேடிப்பிடித்துக் கலைநயத்தோடு படமெடுத்து வந்திருக்கின்றார் திரு. ஆய்மன் பின் முபாரக். இணையற்ற இவ்விணையர் குறித்துக் கவினோடு கவியெழுதுங்கள் என்று இக்காட்சியைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவரும் என் நன்றிக்குரியோர்.
”இருநிலா இணைந்து பாடி
இரையுண்ணும் செவ்வி தழ்கள்
விரியாத தாமரை போல்
ஓர்இணை மெல்லி யர்கள்
கருங்கொண்டை கட்டி ஈயம்
காயாம்பூக் கொத்து மேலும்
ஒருபக்கம் இருவா ழைப்பூ
உயிருள்ள அழகின் மேய்சல்!” என்று புறாக்களின் எழிலைத் தன் ’அழகின் சிரிப்பில்’ அருமையாய் வடித்துத் தந்திருக்கின்றார் பாவேந்தர்.ஒழுக்கம் விழுப்பந் தரலான் அதனைத் தம் வாழ்வில் உயிரினும் மேலாய்க் கடைப்பிடிக்கும் புறாக்களின் நனிநாகரிகத்தை மானுடரும் பின்பற்றுதல் நன்று.
இனி கவிஞர்களின் முறை…
”சாதி மதம் பாராது, சாதகத்தைச் சாராது வேசமில்லாப் பாசத்தோடு இணைந்திருக்கும் இவ்இனிய புறாக்கள் உண்மைக் காதலுக்குத் தக்கதோர் சான்றாய்த் திகழ்கின்றன” எனப் புகழ்கின்றார் திரு ஏ.ஆர். முருகன், மயிலம்பாடி.
இணைந்த உயிர்கள்!!
#மாசிமாதம் ஓரிரவு…
மகிழ்ச்சி ததும்பும் தேனிலவு!
ஜோடி போட்ட மாடப்புறா
சொக்கவைக்கும் காதல்நிலா!!
#வண்ணப்பறவைகள் ரெண்டு
வற்றாத பேரன்பு கொண்டு
காதலின் உச்சத்தைக் கண்டு
காட்டிடும்தோரணை கற்கண்டு!!
#விரும்பும் துணையின் அருகிலே
விசனம் மறந்த நிலையிலே
விழிகள் பேசும் மொழியிலே
விழுந்தன மனங்கள் மையலிலே!!
#சாதி மதம் பார்க்கவில்லை
சாதகத்தைத் தேடவில்லை
சம்மதிக்கும் உள்ளங்களைச்
சாய்க்கத்தடைகள் உலகிலில்லை!!
#உண்மை அன்பு மலர்ந்துவிட்டால்
உடைப்பதென்ன சுலபமா??
உயிர்கள்இங்கு இணைந்துவிட்டால்
உளிகள் கூட உறவுதான்!!
#வேசமில்லாப் பாசத்துக்கு
மோசமென்றும் கிடையாதே!!
மோட்சம் பூமியில் உள்ளதெனும்
சூட்சுமம் அறிவோர் மெய்க்காதலரே!!!*****
”கடவுள் பேதம் எமக்கில்லை; எங்கும் குடியிருப்போம்! சாதி பேதமும் எமக்கில்லை; எவரையும் காதலிப்போம்!” என்று பேதமற்ற உயர்ந்த வாழ்வின் மாட்சியைப் பேசும் உன்னதப் புறாக்களைக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
தெரிந்திடுவீர் எம் காதல்…
கடவுள்களில் பேதமில்லை எங்கும் இருப்போம்
கோபுரத்தில் வாழுகிறோம் குடும்பத் தோடே,
அடுத்துள்ள தேவாலயம் மசூதியும் வீடே
அங்கிருந்தே இரைதேடிச் செல்வோம் காடே,
இடையில்வரும் காதலிலே இணைந்தே செல்வோம்
இடைஞ்சலாக எவருமெங்கள் இனத்தில் இல்லை,
நடைமுறையில் மனிதர்போல் நாங்க ளில்லை
நாட்டுப்புறா எம்காதல் தெரியும் தானே…!*****
”ஆண் பெண் புறாக்கள் ஒன்றிணைந்து காதலர் தினம் கொண்டாடுகின்றனவோ?” என்று வேடிக்கையாய் வினவும் கவிஞர் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம், ”பணம் பார்த்து வருவதன்று காதல்! நல்ல குணம் பார்த்து வருவதே உண்மைக்காதல்! உயிரைத் தருவதன்று காதல்! உயிராய் வாழ்வதே காதல்” என்று காதலின் மகத்துவத்தைச் சகத்துக்கு உணர்த்துகின்றார்.
உண்மைக் காதல்
நெருங்கி நிற்கும் இரண்டு வண்ணப் புறாக்கள்!
காதல் வானில் சிறகடித்துப் பறக்கும்!
அருமைப் புறாக்கள்!
ஆண் புறாவின் அருகில் மயங்கி நிற்கும்!
பெண் புறா!
இந்த பெண் புறாவின் இணையென்ற மகிழ்வில்
ஆண் புறா!
காதலர் தினத்தை கொண்டாடுகின்றனவோ!
இந்தப் புறாக்கள்!
இல்லை! இல்லை!
உண்மை காதலருக்கு ஒவ்வொரு நாளும் காதலர் தினம் தானே!
அழகைப் பார்த்து வருவது மனிதக் காதல்!
மனதைப் பார்த்து வருவது உண்மைக் காதல்!
வசதியைப் பார்த்து வருவது மனிதக் காதல்!
குணத்தைப் பார்த்து வருவது உண்மைக் காதல்!
அன்பின் வடிவம் காதல்!
புரிதலின் பொருளே காதல்!
தோழமை என்பது காதல்!
ஒற்றுமை என்பது காதல்!
விட்டுக் கொடுப்பது காதல்!
“நான் “ மறைவது காதல்!
“நாம்” என்று தெளிவது காதல்!
சுயநலம் மறப்பது காதல்!
உன் துயர், எனதென நினைப்பது காதல்!
யாசித்துப் பெறுவதா காதல்!
தானாய் மலர்வது காதல்!
மாலையால் இணைவதா காதல்!
மனதால் இணைவதே காதல்!
உயிரைத் தருவதா காதல்!
உயிராய் வாழ்வது காதல்!*****
”உண்மைக் காதலுக்கோர் உதாரணமாய், பகுத்துண்ணும் தன்னலமற்ற குணத்துக்கோர் சான்றாய் வாழும் புறாக்களை மனிதன் பந்தயத்துக்குப் பயன்படுத்துகின்றான் நேயமின்றி. அந்தோ! மாந்தன் விளைவிக்கும் குந்தகமறியாது அந்தகனிடம் அகப்பட்டுக்கொள்கின்றதே அருமைப் புறா!” என்று வருந்துகின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.
மனிதனும் புறாவும்..!
மாடத்தில் மட்டுமே கூடுகட்டி வாழும்
……….மனிதனோடு பழகும் பண்பு கொண்டது..!
ஆடலுடன் பாடலும் செய்யும் அதையே
……….அதிசயித்து நமைப் பார்க்கத் தோன்றும்.!
கூடயிருக்கும் குஞ்சுப் புறாவுக்குத் தன்
……….குரல்வளைச் சேர்த்த உணவு ஊட்டும்..!
ஊடல் கொள்ள இணையாய் ஒன்று
……….உரு வானால் வேறொன்றை நாடாது..!துணையாய்த் தேடி வந்த சோடியுடன்
……….தன் தலைசாய்த்து வட்டமிட்டு ஆடும்..!
இணையிடும் முட்டையை தன்னல மின்றி
……….இரவுபகல் அடை காக்கும் குணமாம்..!
பிணைக் கைதி போலதனை அடைத்து
……….பின்னர்ச் சோடி பிரித்து பறக்கவிடுவார்.!
கிணற்றுத் தவளைபோல வாழு மதற்குக்
……….கிட்டுமா இனியும் சுதந்திர வாழ்க்கை..!பந்தயத்தில் பறக்கவிட புறா வளர்ப்போர்
……….பாங்கா யதனைக் காப்பார் பணமாக்க..!
பந்தமென வரும்போது ஒன்றாகக் கூடியே
……….பாங்காகப் பிரித் துண்ணும் தானியத்தை.!
குந்தகமும் ஆபத்தும் நிறைந்த வாழ்வில்
……….குணமுள்ள பறவை யெனப் புகழுண்டு..!
அந்தகனை அடையாளம் காணத் தெரியா
……….அகப்பட்டுக் கொள்வ ததன் விதியோ..!*****
மாமிசம் உண்டு வந்ததோ பெண்புறா என்று அதன்மீது காதல்கொண்ட ஆண்புறா அதனை ஐயுற்றுக் கடிந்துகொள்வதை அழகிய கவிதையாக்கியிருக்கின்றார் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜா.
சேவல்-
என்னடி ஹப் அடிக்குது? எதைத் திண்டு தொலைச்சே
கீழ் மாடி மேசையிலே கெடக்குதே பழங்களெல்லாம்
கூடத்துக் கோணியெல்லாம் குவிஞ்சிருக்கே தானியங்க
அதையெடுத்துத் தின்னாம ஆட்டுக்கறி தின்னியா?
குவிச்சிருந்த விதவிதமாப் பழத்தையெல்லாம் விட்டுப்பிட்டு
கவுச்சியில ஆசப்பட்ட போக்கத்த புழுப் பொறுக்கிஅடச்சே! உன்னால பெரிய பேஜாராப் போச்சு
இந்த நாத்தத்தோட எப்படியுன்னை
நான் பக்கத்தில வச்சுக்கிறது.
ஓடு போ சீக்கிரம் சொண்டைக் கழுவிட்டு வா!பேடு-
எதுக்காம்?சேவல்-
ஏன் உனக்குத் தெரியாதா
புதுசாக் கேக்கிறியே! அதுக்குத்தான்.
பழம் மணக்கும் சொண்டோட
பக்கத்த வந்து நில்லு.
இழவுக் கவுச்சி மணம் எனக்குச் சகிக்காது
ஓடு போய் வாய ஒடனே கழுவிட்டுவா
ஒட்டி உரசிக்கலாம் உயிரைக் கலந்துக்கலாம்.*****
புறவின் சிறப்புக்களைப் படிப்போர் இரசிக்கும்வண்ணம் துடிப்போடு கவி வடித்துத் தந்திருக்கும் கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் என் பாராட்டும் நன்றியும்!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவு பெற்றிருக்கும் கவிதை அடுத்து..
புறாக்கள் சொல்லும் பாடம்
பிறன்மனை நோக்காமை பேராண்மை!
பகன்றது வள்ளுவன் சொல்லாண்மை!
தன்னிணை மண்ணில் வாழும்வரை
தரங்கெட் டடுத்ததை நாடாமல்
உயரிய வாழ்க்கை வாழ்ந்திடுதே
உலகில் உள்ள புறாக்கூட்டம்!
மனிதா உனக்கு உரைக்கிறதா?
மனதில் ஏதேனும் பதிகிறதா?கூட்டங்கூட்டமாய் வாழ்ந்திடுமே! புறாக்கள்…
கூடி உண்டு களித்திடுமே!
காக்கை குருவி எங்கள் சாதி!
கவி பாடினான் பாரதி!
மனிதா… மனிதா… நீ…
சகமனிதனுடன் மோதி…
சுடுகாட்டிலும் சாதி!
சுட்டிக்காட்டுவதென்ன நீதி???கீழ்மேல் என்றெல்லாம் பாராது
காழ்ப்புணர்ச்சி தம்முள் இருக்காது
சமாதானத் தூதுவன் நம்
சமுதாயத்திற்குச் சொல்லிடும் பாடமிது!
தன்னலம் கொண்ட மனிதரெல்லாம்…
தரணியில் படைத்த சாதிமதங்கள்…
கூட்ட உணர்வைக் கொண்டுளது!
கூட்டு உணர்வைக் கொண்டுளதா???கூட்டங்கூட்டமாய் ஒற்றுமைபேணி வாழ்கின்றன புறாக்கள். மனிதனோ ஒற்றுமையில் நாட்டமின்றிச் சக மனிதனோடு எப்போதும் மோதி, சுடுகாட்டிலும் பார்க்கின்றான் சாதி! இஃதென்ன நீதி?
வள்ளுவன் மாந்தருக்குரைத்த ஒழுக்கத்தையும், பிறன்மனை நோக்காப் பேராண்மையையும் பின்பற்றி நடப்பதென்னவோ பறவையினத்தைச் சேர்ந்த புறாக்களே! என்று புறவினத்தின் பெருமையினைப் பரக்கப்பேசும் – உரக்கப்பேசும் இக்கவிதையினை யாத்த திரு. ஆ. செந்தில்குமார் இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராகத் தேர்வுசெய்யப்படுகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டு!
-
படக்கவிதைப் போட்டி (149)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
சாய் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (24.02.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படக்கவிதைப் போட்டி 147-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
மலர்களை விற்பனைக்குக் கொட்டிவைத்துவிட்டுக் கடைக்காரர் வேறேதோ கற்பனையில் இருப்பதை அவர் முகக்குறிப்பு அறிவிக்கின்றது. திருமிகு ஷாமினியின் கைவண்ணத்தில் எடுக்கப்பட்ட இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி மலர்களைக் காணிக்கையாக்குகின்றேன்.
மனங்கவரும்வண்ணம் மணம் பரப்புபவை மலர்கள். எனினும் அவற்றை விற்பனை செய்யும் தொழிலாளரின் வாழ்வு மணத்தோடும், அவரை நம்பியிருக்கும் குடும்பம் வாழ்க்கை நடத்தத் தேவையான பணத்தோடும் இருக்கின்றதா என்பது கேள்விக்குறியே!
மலரும் மனிதரும் இணைந்திருக்கும் இக்காட்சிக்கு மலர்ச்சியாய்க் கவிதையெழுத கவிஞர்களை அழைக்கின்றேன். (நண்பர்களே… இனிவரும் வாரங்களில் நீங்கள் எழுதும் கவிதைகள் 24 அடிகளுக்கு மிகாமல் இருக்குமாறு பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.)
*****
”புதிதாய் மணம்புரிந்த இந்த இளைஞர், மணம்வீசும் மலர்களை விரைந்து விற்றுவிட்டுக் காதல் மனையாளோடு மகிழ்ந்திருக்க எண்ணுகின்றார் என்பதே இவரின் முகம் உணர்த்தும் அகக்குறிப்பு” என்கிறார் திரு. ஏ.ஆர்.முருகன்.
பூவாக வாழ..பூவையைத்தாங்கு!!
#விற்பனைக்குக்காத்திருக்கும்
விடுமலர்கள்!! _ தொடுக்காமல்
விற்றுவிட்டால் சரமாக்க இரவு
விழித்திருக்கத்தேவையில்லை!
#நூலெடுத்து வேலைக்கு எத்தனித்தால்
நூலிடையாள் ஞாபகம்! _ கட்டி வந்து
நூறுநாள் தாண்டவில்லை.. உள்ளத்தில்
நூலிலையாய்ப்பின்னிபுதுமணப்பெண்!!
#இரண்டொருநாள் தாண்டிவிட்டால்
இதழ் அழுகும்!! _ தாம்பத்தியம்
இல்லறத்தின் அழகு..நல்லறமாய் ஆக
இல்லாளை எந்நாளும் நேசிக்கணும்!!
#முன்வருவதைவிட மிகச்சிறப்பு
பின்வருவதே _ காதல்
பண்ணுவது மனைவியெனில்
மின்னும் இல்வாழ்வு!!!
#உதிரம்நனைந்த வெள்ளைரோஜா
உருவாகும்சிவப்பு _ கிளிக்காதல்
உவமானமல்ல ஈருயிர்பந்தத்தின்
உண்மையான பாசப் பரிணமிப்பு!!
#வியாபாரம் செழிக்கத்துணையாக
வீட்டுக்காரி வரவேணும் _ மாலைகட்டி
விரைவிலே முடித்து,இல்லம்திரும்பி
விரும்பும்தம்பதியாய்வாழவேண்டும்!!!*****
”அரும்பு நனை முகை மொக்கு என்று ஒவ்வொரு பருவத்தையும் கடந்துவரும் மலர், வீயாகி விழுமுன் வாடிக்கையாளர் வாங்கிவிட்டால் மனையாள் மகிழ்வாள்” என்று பூக்களின் பருவங்களையும், வணிகரின் மனவோட்டத்தையும் தன் பாவில் சுவைபடப் பட்டியலிட்டுள்ளார் திரு. ஆ. செந்தில்குமார்.
மலர் வணிகனின் மனவோட்டம்
அரும்பாகி…
அதுமுற்றி நனையாகி…
முகையாகி… மொக்காகி…
முகிழாகி… மொட்டாகி…
மலராகி… பூவாகி…
விற்பனைக்கு கடையடைந்து…
வீயாகி… உதிர்ந்து வீழுமுன்னே…
விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டால்…
வீட்டில் காத்திருக்கும்
பொறுப்பான மனையாளும்
பொதும்பராகி மகிழ்வாளே…
பொம்மலாகி… செம்மலாகி…
வீணில் போகுமுன்னே…
வாடிக்கையாளர் எவரேனும்
வந்து வாங்கிவிட்டால் – என்
வாடும் மனம் மலர்ந்திடுமே…!*****
”இறைவனிடம் சேர்ந்தால் திருமாலை, அரசியல்வாதியிடம் சேர்ந்தால் மலர்மாலை. ஆனால்… என்று கூடும் எனக்கு மணமாலை?” என்று மலர் வணிகர் தம் மனத்துள் மருகுவதைப் பாமாலை ஆக்கியிருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
அவன் கவலை…
மலர்கள் விற்கிறான் உதிரியாக
மாலை யாகிடும் உறுதியாக,
பலவகைப் பயன்கள் அதற்குண்டு
பள்ளியில் சேர்த்திடும் மணமாலை,
சிலையில் இறைவன் திருமாலை
சீரிலா அரசியல் பூமாலை,
நிலவிடும் அவனிடம் ஒருகவலை
நம்மிடம் வருமா மணமாலையே…!*****
மனித வாழ்வின் ஒவ்வொரு நிகழ்வோடும் மலர்கள் பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் மாண்பை அழகாய் வகைப்படுத்தி, கண்ணுக்கு மட்டுமன்று கவிதைக்கும் கருவாய்த் திகழ்பவை இவை என்று பூக்களைப் புகழ்ந்திருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.
பூவே உன்னைப் புகழ-வா..!
பூவென்றாலே அதனுடன் மணமும் சேர்ந்ததுதானே..
……….பூவோடு சேர்ந்தநாரும் கூடமணக்கும் என்பார்கள்.!
பூவெல்லாம் ஒன்றுசேர்ந்து மணக்கின்ற இடத்தில்..
……….புதிதாயங்கே மலருமாமொரு விழாவோ நிகழ்ச்சியோ.!
ஆவென்றே அதிசயிக்கும் ஆளுயரப் பூமாலையென..
……….அன்பிற்கே அடையாளமாய் திகழுமிந்தப் பூக்களாம்.!
வாவென் அன்பேயென அழைக்கவும் ஓவென்றழவும்..
……….வாங்குகின்ற ஒருபொருளாகத் தானுனைப் பார்ப்பார்.!
பெண்ணவள் மலரும் தன்மைக்கு வந்துவிட்டாளென..
……….பூக்கள்பலச் சூடித்தான் சூசகமாகத் தெரிவிப்பாரன்று.!
பெண்ணுக்கும் மலருக்கும் அதிகத் தொடர்புண்டாம்..
……….பூச்சூட்டலெனும் நிகழ்ச்சியே அதற்குத் தகும்சான்று.!
எண்ணெய் வைத்துக் குளிப்பாட்டிய பாவைக்கு..
……….எண்ணற்ற வளையலும் பூக்களும் பரிசளிப்பாரன்று.!
கண்ணான மருமகளின் தலையில் மொட்டுப்பூச்சூடும்..
……….காட்சியாக மாமியாரே மருமகளுக்குச் சூட்டுவாராம்.!
பெண்களை மலரென்பார் கவிஞரும் பாவலரும்..
……….போற்றும் குண மிருவருக்கும் உண்டென்பதாலோ.!
பெண்ணைத் தெய்வமாக மதிக்க வேண்டுமெனவே..
……….பெண்தெய்வம் விழாக் கொண்டது பூச்சொரிதலாலே.!
ஆண்டகையொருவன் போரில் வெற்றி பெற்றால்..
……….அந்நாளில் அவன்தலையில் பூவால் வாகைசூடுவார்.!
கண்ணுக்கு விருந்தாகும்!..கவிதைக்குக் கருவாகும்!..
……….காதலர்களுக்குப் பரிசாகும்!.வண்ணமிகு பூக்களாம்.!*****
மலர்களின் அரசியாய்த் திகழும் ரோஜாவின் சிறப்பையும், வாழும்வரைப் பிறர்க்குப் பயன்தரும் அதன் உயர்பண்பையும் சிறப்பாய்ச் சொல்லியிருக்கிறார் திரு. பழ.செல்வமாணிக்கம்.
புண்ணியப் பூக்கள்:
ரோஜாப் பூவே நீ தானே பூக்களுக்கெல்லாம் அரசி!
ஒற்றை ரோஜாவாய் நீ வந்தாலே மனதிலே மகிழ்ச்சி!
கூட்டமாய் கூடையில் கொலுவிருப்பது!
கண் கொள்ளாக் காட்சி!
மென்மை எனும் வார்த்தைக்கு நீ தானே அத்தாட்சி!
நீ முள்ளோடு வளர்ந்தாலும் மென்மையாய் இருப்பது
உன் தனிச் சிறப்பு!
பிறருக்கென வாழ்வதால், நீ இறைவனின்!
அற்புதப் படைப்பு!
முருகு என்றால் அழகு என்பதாம் தமிழ் மொழியில்!
ரோஜா என்றாலும் அழகு என்பதாம் புது மொழியில்!
அரும்பிலும் நீ அழகு!
மொட்டிலும் நீ அழகு!
மலரிலும் நீ அழகு!
ஆண்டவன் படைப்பிலே நீ தான் பேரழகு!
இப்புவியில் நீ வாழ்வது சில காலம்!
உன்னால் விளையும் பயன்கள் பலவாகும்!
வண்டிற்குத் தேனை நீ தருவாய்!
மங்கையின் கூந்தலில் வீற்றிருப்பாய்!
தெய்வத்தோடு கொலுவிருப்பாய்!
மணமக்கள் கழுத்தை அலங்கரிப்பாய்!
காதல் தூதாய் நீ இருப்பாய்!
இறுதி யாத்திரையிலும் துணை வருவாய்!
ரோஜா மலராய் நாம் இருப்போம்!
இயன்ற வரையில் பயன் தருவோம்!*****
கடையில் குவிந்திருக்கும் இவ்வண்ண மலர்கள் கோரிக்கையற்றுக் கிடப்பதுபோல், மணம்புரிந்து மணம்பரப்ப வழியின்றி வரதட்சணை எனும் தீயில் கருகும் பெண்மலர்கள், மலர்சூடி மங்கலவாழ்வு காண்பது எந்நாளோ?” எனும் ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது திரு. சி. ஜெயபாரதனின் கவிதை.
சூடா மலர்கள்!
கொட்டிக் கிடக்குது தரையில்
கோடிப் பூக்கள் !
வாடிக் கிடக்கும் வாசனைப் பூக்களைச்
சூடிக் கொள்ள
மங்கையர் இல்லை!
சூடிக் கொடுத்த பூமகள்
சுடர்க் கொடியின்
துகிலை உரித்து அவைதனில்
மகிழ்ந்தோரை மறித்து
புடவை அளிக்க,
கண்ணபிரான் வந்திலன் !வாடாமல், வதங்காமல் இன்னும்
வனப்பு மங்காது
சூடாமலர்கள் வீடுகளில்
தொடுப்பா ரற்று,
திருப்பாவை
பாடிக் கொண்டுள்ளன !
வாடி உதிரும் முன் மாலையாய்ச்
சூட வந்த ஆடவன்
வாரான் மீண்டும்,
காரணம்
கறுப்பி மங்கை அப்பன்
தர முடிய வில்லை
வரதட்சணை !*****
பூக்களையும், பூவிற்பவரையும் பின்னணியாகக் கொண்டு பொருள்செறிந்த பாக்களை அள்ளித் தந்திருக்கின்ற கவிஞர் குழாத்துக்குப் பாராட்டு!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வு பெற்றிருப்பது அடுத்து…
பூ வித்த காசு பூத்துக் குலுங்கிடுமோ!
பறித்தெடுத்த செம் பூக்க பரவிக் கிடக்கையிலே
வெறித்தவொரு பார்வையுடன் வீற்றிருக்கும் தம்பி
போணி நல்லா ஆகலியோ பொறுமை காத்து இருக்கீங்க
காணி நிலமெடுக்கக் கடைய விட்டு வாரிகளா
பொழைக்கலாமெண்ணு பூ விக்க வந்தீகளே
உழைப்பெதுவும் சேராம உட்காந்திருக்கிகளோ!
பொம்பளைய்ங்க எல்லோரும் போலிப் பூ சூடிக்கிட்டு
எம்புட்டுக் காலத்துக்கும் இதழுதிர்ந்து வாடாம
கலியாணம் கச்சேரி கடவுளுங்க கோயிலென்று
மலிவான பூச் சூடி வருவதனைக் காணலியோ
நாய்வித்த காசு கொலைக்காது எம்பாங்க
பூ வித்த காசு பூத்துக் குலுங்கிடுமோ!
காஞ்ச பூப் போக, கட்டவிழ்ந்த மொட்டுதிர
பாஞ்சு பொறுக்கி பழையபடி கோத்தெடுத்தா
வாறவுக எல்லாரும் வகைபிரிச்சுப் பார்ப்பாக.
ஆஞ்செடுத்ததா மரத்(து) அடியில் பொறுக்கியதா,
பூமியில விழுந்திருந்தா பூச்சூடக் கூடாது
சாமி குத்தமெம்பாக தரங்குறைச்சிப் பார்ப்பாக
என்ன விலையெம்பாக ஏற்ற விலை குடுக்காக
சொன்ன விலைக்கு வித்துச் சொகம் பெறவே முடியாது
ஏற்ற விலை கொடுக்க எவர் வருவார் இக்காலம்.
காற்றுதிர்த்த பூவுக்குக் கனக்க விலை தேறாது
கல்லா நெறையாமக் கடைய இழுத்து மூடிப்பிட்டு
பொல்லாத யாவாரம் போதுமிண்ணு போறதிண்ணா
நல்ல தொழிலிருக்கு நாட்டில் வளமிருக்கு
பொல்லாத இத்தொழில பொமபளய்ங்க கைகுடுத்து
காணி நிலமெடுங்க களனி விளைஞ்சிடட்டும்!போலிப் பூக்களைப் பூவையர் சுமந்துதிரிவது பரவலாகிவிட்ட இந்நாளில், உண்மைப் பூக்கள் தம் மதிப்பை இழந்துவிட்டன. அப்படியும் தப்பித்தவறிக் கடைக்குப் பூவாங்க வருவோரோ, பூக்களை வகைப்பிரிப்பது, கசக்குவது என்று ஆயிரம் விஷமத்தனங்களில் ஈடுபடுகின்றனர். எனவே பூ வித்த காசு வியாபாரியின் வாழ்வைப் பூத்துக் குலுங்க வைக்குமா? குலுங்கி அழ வைக்குமா? என்று யோசிக்கவேண்டி இருக்கின்றது.
”விலைபோகாப் பூக்களுடன் மலைத்துப்போய் அமர்ந்திருப்பதினும், காணிநிலம் வாங்கி விவரமாய் விவசாயம் செய்தால் இல்லாமை நில்லாது ஓடும்; வாழ்விலே இனிமை கூடும்” என்று பூ வணிகருக்கு யோசனை சொல்லும் இந்தப் பாடலின் ஆசிரியர் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.
-
படக்கவிதைப் போட்டி (148)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
ஆய்மன் பின் முபாரக் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (17.02.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படக்கவிதைப் போட்டி 146-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
கம்பீர நடைபயிலும் காளைகளைப் படமெடுத்து வந்திருக்கின்றார் திரு. நித்தி ஆனந்த். படக்கவிதைப் போட்டிக்கு இதனைத் தேர்வு செய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். படமெடுத்தவர், அதனைத் தேர்ந்தெடுத்தவர் இருவருக்கும் என் நன்றி உரித்தாகுக!
மாடே செல்வமென்று மக்கள் வாழ்ந்த காலம் இன்று மலையேறிவிட்டது. அதனால் மாடுகளோடு கூடிவாழ்வோரும் குறைந்துவிட்டனர். இத்தகு சூழலில் சாலையில் மாடுகளை ஓட்டிச் செல்வோரைக் காண்கையில் இவை எங்கே செல்கின்றன…உழுதற்கா… இல்லை…அடிமாடாய் அழிதற்கா எனும் கவலையும் எழவே செய்கின்றது.
விடைகள் (காளைகள்) நகரும் பாதைகுறித்து விடைபகரும் பொறுப்பை நம் கவிஞர்களிடம் விட்டுவிடுவோம்!
*****
சீமை மாடுகள் வந்தபிறகு நாட்டுமாடுகள் மீது நம் மக்களுக்கு நாட்டங்குறைந்துவிட்டது; அழிவைநோக்கிச் செல்லும் நாட்டு மாட்டினத்தை உடன் காப்பது நம் கடன் என்கிறார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன்.
மாடுகளின் மாண்பு!!
செவலை மயிலையுன்னு
எவ்வளவோ மாட்டினங்கள்
அவ்வளவும் இன்னிக்கு
அதிசயமாய் ஆயிடுச்சு
நாட்டுப்பசும்பால் காயவச்சு
புரை போட்ட தயிரு கடஞ்ச
வெண்ணெயில நெய் எடுத்து
வச்ச கையின் வாசம்
வீதியிலும் மணமணக்கும்!!
சீமையில இருந்து
ஜெர்சி…சிந்துனு
வந்ததுக்குப்பின்னால
நாட்டுக்கன்னுக மேல
நாட்டங்கொறஞ்சுபோச்சு!!
இருக்கும் ஒண்ணு ரெண்டும்
இப்பொவோ அப்பொவோனு
அழிவ நோக்கிப்போயிட்டிருக்கு!
கெடாரி நாலு பாதையில போறத
பாக்கிறதில் மகிழ்ச்சி!!
கட்டுத்தறி தவறாம
நாட்டு மாடு வளர்க்க
விவசாயிகள் அனைவருக்கும்
விழிப்புணர்ச்சி வரவேணும்!!
எருவுக்கு சாணம்
மருந்துக்கு கோமியம்
விருந்துக்குபால்மோர்தயிர்
இத்தனையும் கொடுக்கிற
உத்தமமான ஆவினத்தின்
உருப்படிகள் பெருக வேணும்!!
கால்நடைச் செல்வங்களை
காப்பாற்றி வச்சாத்தான்
அடுத்த தலைமுறைக்கும்
அவைகளால் பயன்கிடைக்கும்!!
மாடுகள் தானேனு
மட்டமா நினைக்காம
சாமியோட ரூபமுன்னு
காமிப்போம் அகிலத்திற்கு!!*****
”எது இனிய வாழ்க்கை? தொலைந்துபோன கிராமம், அழகிய கிராமம்” எனும் மூன்று முத்தான தலைப்புக்களில் மண்ணின் மணங்கமழும் கிராமத்து எழில் வாழ்க்கையையும், கிராம மக்களின் வெள்ளந்தி உள்ளத்தின் மகிமையையும், கிராமங்களை விட்டகன்றதால் நம் இன்பமும் நமைவிட்டு அகன்றுவிட்டதையும் நெஞ்சைத் தொடும் கொஞ்சுதமிழ் வரிகளில் கவிதைகளாய் வடித்துள்ளார் திரு. ஆ.செந்தில் குமார்.
எது இனிய வாழ்க்கை?
தென்னங்கீற்றில் கூரை வேய்த
சின்னதாய் ஒரு ஓலைக் குடிசை!
குடும்பத்தின் பசி போக்க
குறைவிலா பயிர் வளர்நிலம்!நீருடைய என்றும் வற்றாத
நிலத்திடையே ஒரு கிணறு!
அதைச் சுற்றி வளர்ந்த
அழகான பத்து தென்னைமரங்கள்!பால்தரும் பசுமாடு இரண்டு – நிலத்தைப்
பண்படுத்த எருதுகள் இரண்டு!
பட்டியில் சில ஆடுகள்!
பண்ணையில் சில கோழிகள்![…]
நிழலுக்கு ஒரு வேப்பமரம் – அதனடியில்
அழகாய் ஒரு கயிற்றுக்கட்டில்!
உழைத்த களைப்புக்கு பழங்கஞ்சி!
பிழைப்புக்கு சிறிது பணம்!கையால் குத்திய அரிசி – சமைக்க
களிமண்ணால் செய்த பாண்டங்கள்!
அன்பைப் பரிமாறும் மனைவி!
பண்பில் சிறந்த குழந்தைகள்!பக்கத் துணையாய் உறவுகள்!
படுத்த உடனே உறக்கம்!
இதைவிட இனிமை இனியுண்டோ?
இப்பிறவியில் கிடைக்க வாய்ப்புண்டோ?*****
தொலைந்துப் போன கிராமம்
[…]
நெல்விளைந்த பூமியெல்லாம் கல்முளைத்த மனையாச்சு!
கல்நட்ட கழனியெல்லாம் கண்கவரும் வீடாச்சு!வழிப்போக்கர் ஓய்வெடுக்கத் திண்ணைவைத்த வீடில்லை!
எழிற்தோற்றம் கொண்டிருந்த ஏரியிலும் நீரில்லை!
ஆட்டுக்கல்லும் அம்மியும் காண்பதெல்லாம் அரிதாச்சு!
வீடுகளில் திருக்கை உரலுலக்கையனைத்தும் போயாச்சு!பனைமரங்களெல்லாமே அழிவின் விளிம்புக்கு வந்தாச்சு!
சினையாக மாட்டுக்கு ஊசியே என்றாச்சு!
நாதியற்றுப் போய்விட்ட நாட்டு மாட்டினங்கள்!
சேதிசொல்லும் குட்டிச்சுவர் பழங்கால சரித்திரங்கள்![…]
*****
அழகிய கிராமம்
கருக்கல்லில் கண்விழிப்பர்! கழனிக்குச் சென்றுழைப்பர்!
மாடுகன்று ஓட்டிக்கொண்டு மேய்ச்சலுக்குச் சென்றிடுவர்!
தொழுவத்தைத் தூய்மைசெய்து வாயிலில் சாணந்தெளிப்பர்!
அழகான மாக்கோலம் வீட்டிற்கழகுசேர்க்க இட்டிடுவர்!
எருக்குழியை ஏற்படுத்தி தொழுவுரத்தைச் சேகரிப்பர்![…]
பச்சைப் பட்டாடை போன்றிருக்கும் வயல்வெளி!
வயல்களைப் பிரித்திருக்கும் வரப்பென்ற இடைவெளி!
அதிகாலைப் பொழுதினிலே நனைத்திருக்கும் பனித்துளி!
செங்கதிரோன் உதயத்திலே சிவந்திருக்கும் வான்வெளி!
இத்தகு கிராமமே சிங்காரச் சமவெளி!பனையோலைக் குடிசையெல்லாம் எளிமையினைப் பறைசாற்றும்!
ஐய்யனார் கோயிலெல்லாம் பக்தியின் திடங்காட்டும்!
முதியோரின் பேச்செல்லாம் வெள்ளந்தி மனங்காட்டும்!
மக்களின் மனதெல்லாம் மாட்டிடமும் பாசங்காட்டும்!
இத்தகு கிராமத்திலே இருப்பதுவேநம் மனதின்நாட்டம்!*****
”ஆடு மாடுகளைச் சொந்தப் பிள்ளைகள்போல் பாடுபட்டு வளர்ப்பவன் உழவன். அவன் சேற்றில் கால்வைத்தால்தான் நம் மக்கள் சோற்றில் கைவைக்க முடியும். ஆனால் இன்றோ… வான்பொய்த்து வளங்குன்றிப் போனதனால் கழனிகளெல்லாம் கட்டுமனைகள் ஆனதே” என்று வெதும்புகின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.
அனைத்துயிர்க்கும் அவனே நண்பன்..!
அதிகாலையில் ஆதவன் தோன்றுமுன் அவனெழுவான்..
……….ஆடுமாட்டைத் தன்பிள்ளையெனப் பேணிக் காப்பான்.!
கதிரவனைத் தொழுதபடி ஏருழுவான் ஏற்றமிறைப்பான்..
……….கதிர்நெல்லைக் காணவயல் களத்திலே கடுமுழைப்பான்.!
நதிதீரம் நாடியேயிவர்கள் வாழ்க்கையாம் தன்னலமின்றி..
……….நானிலத்துக்காக உழைத்து உலகுக்கே நண்பனாவான்.!
விதியேயெனக் காலமுழுதும் கடமையாற்றும் நற்பண்பு..
……….விதிமாற்றத்தால் கண்ணீர் விட்டுக் கலங்குகிறானின்று.!உதிரத்தை வியர்வையாக்கி உழைக்கின்ற வர்க்கம்தான்..
……….ஊராரும் உணவுக்காக நம்பிவாழும் உயருழவன்தான்.!
எதிரிகளென்றால் இயற்கையின் சீற்றம்தான் அதிகம்..
……….என்றைக்கு மோருயர் நிலையில்லாத வாழ்க்கைதான்.!
நிதிப்பற்றாக்குறை என்பதெப்போது மிருக்கும்! அவன்..
……….நிலத்தைச் சீர்படுத்தி விளைபயிர் செழிக்கவே!..இவன்..
குதிகால் குவலயத்தில் பதியாவிட்டால்?..ஒருவேளைக்..
……….கூழுக்கும் கஞ்சிக்கும் சோற்றுக்கும் கடும்பஞ்சம்தான்.!அனைத்துத் தொழிலுக்கும் முதலானது உழுதொழில்..
……….அனைத்துலக ஜீவிகளுக்கும் உழவனே நல்நண்பன்.!
நினைவில் கொள்ளுவீர் நீர்! அறிவியல் வளர்ந்தாலும்..
……….ஆருமுணவின்றி வாழ்தலியலா தென்பது இயற்கை.!
பனைமரத்தை வளர்க்காமலே பலருக்கும் பயன்தரும்..
……….பாருலகுக்கு அதுபோல நீரும்நிலவளமும் பலன்தரும்.!
வினைசெய்யும் வஞ்சகத்தார் இன்று விளைபயிரழித்து..
……….விளை நிலைத்தையும் வீட்டுமனையாக்கி விட்டனரே.!*****
”எம்மை எங்குக் கொண்டு போறீக எஜமான் மாருகளே! எடைபோட்டு விற்பதற்கா!? பால்கொடுத்துக் காத்த எமக்கு நீர்காட்டும் பரிவிதுவோ?” என்று காளைகள் கண்ணீரோடு கேள்வி எழுப்பக் காண்கிறோம் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜாவின் கவிதையில்!
பொட்டு வச்ச நெத்தியில பூமாலை ஒண்ணு சுத்தி
தொட்டுக்கிட்டுப் போறதுக்கும், தோழியரைச் சேத்து வச்சி
எங்க கொண்டு போறீங்க எஜமான் மாருகளே – எங்கள
எடை போட்டு விற்பதற்கா எஜமான் மாருகளே!கொம்புக்கு எடை கழிச்சி குழம்புக்கும் எடை கழிச்சி
இம்புட்டுத்தான் மிச்சமென்பார் யாவாரி மாரே –அத
ஏத்துக்கிட்டுப் போவிகளோ எஜமான் மாருகளேதோலைக் கழிச்சிப்பிட்டுத் தோராய நிறைபோட்டு
மேலே ஒண்ணும் தேறாதெம்பார் யாவாரி மாரே –காச
வேண்டிக்கிட்டுப் போவிகளோ எஜமான் மாருகளேகாலம் முழுதுமுங்க காலடியிலே கிடந்து
பாலூத்திக் கொடுத்ததுக்கு எஜமான் மாருகளே–உங்க
பரிசு இதுதானோ எஜமான் மாருகளேஓரத்திலே எங்காச்சும் உயிர் பிரிஞ்சு போம் வரைக்கும்
பாரங் கொடுக்காம எஜமான் மாருகளே – நாங்க
படுத்தாலும் பயன் தருவோம் எஜமான் மாருகளே.கொல்லக் கழுத்தறுத்து குருதி கொட்டி நாங்க விழ
அல்லாஹு அக்பரென்று தக்பீர் செய்கையிலே –அத
அருகிருந்து பார்ப்பீகளோ எஜமான் மாருகளே!நாங்க தந்த பால் குடிச்ச நம்மூட்டுப் புள்ளைங்கள
ஓங்க வச்சு உயர்த்திடுங்கோ எஜமான் மாருகளே –எங்க
உயிரதுக்குப் பயன்படட்டும் எஜமான் மாருகளே.*****
மடுத்த வாயெல்லாம் மெய்வருத்தம் பாராது பாரமிழுக்கும் பகடுகளின் அவல நிலையைத் துல்லியமாய்க் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டும் நன்றியும்!
இனி வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை…
தேடியே…
செல்வ மென்றே மாடதையும்
சேர்த்துக் கொண்ட நம்முன்னோர்,
இல்ல மதிலே ஓருறுப்பாய்
இணைத்தார் நமது வாழ்வினிலே,
புல்லும் மேய இடமின்றிப்
போனதா லின்று கிராமத்தில்,
செல்கிறார் மாந்தர் மாட்டுடனே
சேர்ந்தே தேடிட பிழைப்பினையே…!செல்வமென்று மாட்டைக் கருதிய திருநாட்டில் இன்று அவை பசித்தால் புசிக்கக்கூடப் புல்லில்லை; இந்த அவலத்தை எடுத்தியம்பச் சொல்லில்லை!
கழனிகள் காய்ந்துவிட்டதால் காளைகளும் உழவின்றி ஓய்ந்துவிட்டன. எனவே உழைக்கும் வர்க்கத்தவரான உழவரும் அவரின் உறுதுணையான மாடுகளும் பிழைப்புத்தேடி ஊரைவிட்டுச் செல்வதை எளிமையாய்ச் சொல்லியிருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.
-
படக்கவிதைப் போட்டி (147)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
ஷாமினி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (10.02.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படக்கவிதைப் போட்டி 145-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
ஓலமிடும் கடலலை யோரமாய்க் குடிகொண்டிருக்கும் காலங்காட்டும் கடிகாரத்தைக் கலைநயத்தோடு படம்பிடித்து வந்திருக்கின்றார் திரு. பிரேம்நாத் திருமலைசாமி. வித்தியாசமான இந்தப் படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தகுந்தது என்று தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!
காலமறிந்து செயற்படு என்பதைக் காட்டும் கடிகாரமும், ஓய்தல் இன்றி உழைத்திடு என்பதை உரக்கச் சொல்லும் கடலலையும் மானுடர்க்குத் தருவது பயன்மிகு படிப்பினை.
இனி, கடற்கரையோரம் நின்று கவிமழை சிந்தக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களைக் கனிவோடு வரவேற்கின்றேன்.
*****
”வாழ்வில் எல்லாம் செயற்கைமயமாய்ப் போனதால் செம்மை வாழ்வு மாயமாய் ஆனதே” என்று கவலும் கவிஞர் ஆ. செந்தில்குமார், மரபுசாரா எரிபொருள்களைப் பயன்படுத்திப் புவிவெப்பம் குறைப்போம் என்கிறார் தன் கவியில்.
காலம் கொடுக்கவிருக்கும் தண்டனை
நுகர்வுக் கலாசாரம் மிகுந்தது!
நாடெங்கும் குப்பைக்கூளம் குவிந்தது!
நச்சுக்கழிவுகள் கலக்கும் நதிகள்!
நகரமயத்தால் அழியும் காடுகள்!ஆலைகள் வெளியேற்றும் நச்சுவாயுக்கள்!
பாலைகளாகும் வளமிகு நிலங்கள்!
நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு!
நிலத்தடி நீரின் குறைபாடு!பெட்ரோல் டீசல் நிலக்கரியென்ற
புதைப் படிமங்களின் வெளிப்பாடு!
பசுமையில்லா வாயுக்க ளெங்கும்
பரவிச் செறிந்த நிலைப்பாடு!புவியின் வெப்பம் உயர்ந்துயர்ந்து
பனிப்பாறைக ளெல்லாம் உருகியுருகி
பரந்த கடலின்மட்டம் உயர்வதனால்
புல்லும்கூட முளைக்கவுதவா பூமியென்றாகிடுமே!புவியின் இயற்கையைச் சிதைக்கின்றோம்!
பருவநிலையின் மாற்றத்தை உணர்கின்றோம்!
செயற்கை மயத்தை நிறைக்கின்றோம்!
செம்மை வாழ்வைத் தொலைக்கின்றோம்!தவறுகள் செய்யும் நம்மனைவருக்கும்
தக்கதண்டனை கிடைக்கும் காலம்
தூரத்திலில்லை என்பதை உணர்ந்து
தூக்கத்தில் இருந்து விழித்தெழுவோம்!மரபுசாரா எரி பொருட்கள்
மண்ணின் வெப்பத்தைக் குறைத்திடுமே!
புவியின் வெப்பத்தைக் குறைத்திடுவோம்!
பூமிப் பந்தைக் காத்திடுவோம்!*****
”கடமையைச் செய்வதில் கடலலையாய் இருப்போம்; ஓயாது உழைப்பதில் கடிகாரமாய் இருப்போம்” எனும் நன்மொழியைத் தன் பாவில் பொன்போல் பொதிந்து தந்திருக்கின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.
கடலலை சொன்ன கீதை:
அலையில்லாக் கடலுக்கு அழகில்லை !
ஓடாத கடிகாரத்தால் ஒரு பயனுமில்லை!
வீசாத தென்றலுக்கு பெருமையில்லை!
துடிக்காத இதயத்திற்கு உயிருமில்லை!
பாசமில்லாப் பிள்ளைகளால் பயனுமில்லை!
உழைப்பில்லா மனிதருக்கு உயர்வில்லை!
தமிழில் பேசாத தமிழருக்கு வாக்கில் இனிமையில்லை!
ஈயாத செல்வத்திற்கு மதிப்பில்லை!
உதவி செய்யா வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமில்லை!
இயற்கை என்றும் தன் பணி செய்ய மறப்பதில்லை!
சுயநலமாய் என்றுமே இருந்ததில்லை!
மனிதன் தன் கடமை செய்ய விரும்பவில்லை!
பொது நலத்தை என்றுமே நினைக்கவில்லை!
கீதை சொன்ன பாதையில் நாம் நடப்போம்!
கடமை செய்வதிலே கடலலையாய் நாம் இருப்போம்!
ஓடுகின்ற கடிகாரமாய் ஓயாமல் நாம் உழைப்போம்!*****
கடமைசெய்யக் காலம் பாராக் கடலலைகள், உறங்கியே பொழுதைக் கழிக்கும் மானிடனின் மடமையைக் கேலிசெய்வதைச் சுவைபடப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
உறங்கா அலைகள்…
கடலில் அலைகள் அடிப்பதற்கே
காலம் எதுவும் பார்ப்பதில்லை,
உடலில் நல்ல தெம்பிருந்தும்
உறங்கிக் கிடக்கும் மானிடனே,
அடிக்கும் ஓசைக் கடிகாரமும்
ஆளை வைத்தே எழுப்பிடினும்,
உடையா துந்தன் சோம்பலென
உரைத்துச் செல்லும் அலைகடலே…!*****
”வையகத்தை வாழ்விக்கும் இயற்கையைத் தன் கையகப்படுத்தி அழித்தொழிக்கும் மனிதனுக்கு இயற்கை இரங்கற்பா வாசிக்கும் நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை என்று எச்சரிக்கவந்த கடிகாரமிது” என்கிறார் திருமிகு. சத்தியப்ரியா சூரியநாராயணன்.
எச்சரிக்கை ஒலி
கடிகார முள் பார்த்து
காலையில் உதிப்பதில்லை கதிரவன்அலாரம் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டு
அலறி எழுவதில்லை அலைகள்நேரகாலம் பார்க்காமல் இந்த இயற்கை
நேர்த்தியாய் தன் பணி செய்கிறதுவாரிசுகளுக்கு வாரிக் குவிக்கத்தான் உழைப்பென்றெண்ணினேன்
வையகத்தை வாழ்விக்கவே ஓடாய் தேய்கிறேனென்று காதில் உரைத்துச் சென்றன அலைகள்உழைத்து உழைத்து ஓடாய்த் தேய்கிறது இயற்கை – உனக்காக
உணராமல் நாளும் அதை அழித்துக் கொண்டிருக்கிறாய் நீஇந்நிலை நீடித்தால் இப்பூவுலகில் – மனிதா
இரங்கற்பா பாடக் காலம் கூடும் வெகு விரைவில்
இயற்கைக்கு அல்ல.. அதை அழிக்கும் உனக்கு.. எனவே
இனியும் தாமதிக்காமல் இயற்கை அன்னையை காப்பாற்றி உனைக் காத்துக்கொள் – எனும்
எச்சரிக்கை ஒலி எழுப்பவே நான் வந்தேன்.*****
”கடற்கரையில் தனித்துக் கிடக்கும் காலங்காட்டும் கருவி கண்டு, அண்டப் பெருவெளியோ அகன்று விரிகின்றது; அப்பேரண்டத்துள்ளே நேரமும் தன்னை நீட்டிச் செல்கின்றது; கடிகாரம் வழியொரு மாயலோகம் மண்ணில் தெரின்றது” என்று கவியருவி பொழிந்திருக்கின்றார் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜா.
கார்கால மேகக் கருக்கூட்டும் வானத்தில்
கதிரோன் ஒளிதெரியா கடல் விளிம்பில் தூரத்தில்
கால நிலை மாற்றம் கடிதாய் நிகழ்கிறது.
நிலை மாறும் காலத்தில் நேரந்தனைக் காட்ட
அலை மோதும் கரை தன்னில் அழகாயோர் கடிகாரம்.அதையங்கே வைத்தது யார் அதற் கென்ன வேலையங்கு?
கடலோரக் கடிகாரம் காட்டுவதோ ஆறுமணி
கயிறொன்றை அதனோடு கட்டி வைத்து முள்ளார்கள்
இடமின்றிக் கடிகாரம் இக்கரையில் கிடக்கிறது
எதற்காக எதற்காக ஏன் இங்கே இருக்கிறது?அலையோடு அலையாக அடிபட்டு வந்ததுவா?
அல்லாது வேண்டுமென்றே அதையங்கு வைத்தாரா?
சரியாக ஆறுமணி காலையிலா மாலையிலா
தெரியாது, கடல் விளிம்பில் செங்கதிரோன் எங்குற்றான்?
ஒன்றன் பின் ஒன்றாக ஓராயிரம் கேள்வி
பின்வந்து நிற்கிறது பிறிதொன்றும் தோன்றாது
காலமளந்திடுமக் கருவிதனைப் பார்க்கின்றேன்.அண்டப் பெருவெளியோ அகன்று விரிகிறது
அதனுள்ளே காலமும் சேர்ந்தே விரிகிறது
அண்ட விரிவு நின்றிடும் போதில்
அகன்றிடும் காலமும் விரிவை நிறுத்தும்
நில்லாது விரியும் பேரண்டத்துள்ளே
நேரமும் தன்னை நீட்டிச் செல்லும்
எல்லா இடத்திலும் காலம் விரிவதால்
இடமும் காலமும் ஒன்றுடன் ஒன்றாய்
பின்னிப் பிணைந்து பேரண்டமாகிப்
பிரிக்க முடியா இருபெரும் கூறாய்
பிரபஞ்சமென்னும் மாயையுள் புதைந்தன.காலமும் இடமும் கற்பனைக் கெட்டா
மூலப்பிர கிருதி யென்பார்கள்.சிவமெனும் சிங்கியூலாறிற்றியென்ற
சிறியதோர் ஒருமைப் புள்ளியிலிருந்து
தோன்றி விரிந்து தொடர்ந்து பரந்து
தொடக்கம் நோக்கி மீண்டுமொடுங்கும்
மாயைக்குள்ளே மனம், உடல் கொண்டு
வாழும் மனிதர் சிந்தனைக் கெட்டாக்
காலந்தன்னை அளந்திடும் கருவி
கடற்கரை தனிலே தனித்துக் கிடக்கும்
காட்சியினாலிக் கவிதை மலர்ந்தது
கனவாம் மாயா லோகம் தெரிந்தது.*****
காலங்காட்டும் கடிகாரமும் அழகுக் கோலங்காட்டும் கடலலைகளும் கவிஞர்களின் நெஞ்சில் கற்பனை அலைகளைத் தட்டியெழுப்பிக் கவிதை முத்துக்களைக் கொட்டச் செய்திருக்கின்றன. பாராட்டுக்கள் கவிஞர்களே!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை இனி…
கடலுக்குள் போன மச்சான்
காணாம போயிமாசம் ஒண்ணாச்சு!
கடிகார முள்ளாட்ட உழச்சுக்
களச்சுப்போயி…எக்கச்சக்க மீனோடு
கரை திரும்பி வருவார்னு
காத்திருந்து காத்திருந்து
காலந்தான் கரைகிறது…
எங்க மச்சான் இருக்கீங்க?
எப்படி இருக்கீங்க??
பொண்டு புள்ள இங்கிருக்க
போன இடம் எங்கே மச்சான்..?
மனையாளெனைப்பாக்காம
மனுசனால இருக்க முடியாதே!!
புயல் போயி நாளாச்சு _
அயல் தேசமும் தேடியாச்சு _
ஆனாலும் உங்களக்
காணாமல் அழுவறமே!!
வருவீங்க வருவீங்கனு
வழி மேல விளிவச்சு
வெகுநாளாக் கிடக்கிறமே..!!..
நீங்க வரும் வரைக்கும்
நாங்க போகமாட்டோம்!!
மணல் பரப்ப விட்டுப்புட்டு
மனை போக மனசில்லே _
மணிக்கணக்கப் பாத்துகிட்டே
மதி மயங்கிக்காத்திருக்கோம்..
எதிர்பார்க்கும் எங்கள
ஏமாத்திப் போடாம
எங்கே இருந்தாலும்
இங்க வந்து சேரு மச்சான்!!
அரசாங்க சேனைகளும்
ஆளம்புச் சொந்தங்களும்
ஆம்படயானுன்ன சல்லட போட்டு
ஆழ்கடலில்..அதன் ஓரங்களில்
அணுவணுவாத் தேடுறாங்க!!
அதோ..இதோ..வரும்நல்ல செய்தியினு
ஆண்டவனக் கும்புட்டுட்டு
அப்பிடியே உக்காந்திருக்கோம்…
நம்மபொழப்பு நாறப்பொழப்புத்தான்!!
நல்லமீனெடுக்க படும்பாடு நரகந்தான்!!
நடுக்கடலுக்குள்ளே
நாராயணன் இருக்காராம்..
நான் அவரையுந்தான் கும்புடுறேன்.
ஏதாச்சும் ஒரு சாமி
எம்புருசனக் கொண்டுவந்துசேக்காதா?
இருக்காரா? இல்லையானே
இதுவரைக்கும் தெரியாம
இடியா நெஞ்சொடஞ்சு
இருப்பத விட வேறு என்ன
இன்னலுண்டு உலகத்தில்!!
அனுபவிச்சுப் பாத்தாத்தான்
அதன் வழி தெரியும் அடுத்தவர்க்கு!!
இனி மேலேனும் இதுபோல ஆகாம
இயன்றவரை எச்சரிக்கை
இயற்கை இடர்க் காலங்களில்
இருப்போமே எல்லோரும்!!
இனிமேலேனும் எங்களைப்போல்
இன்னல் எவருக்கும் வேண்டாமே???தரைமேல் பிறந்து தண்ணீரில் பிழைக்கச் சென்ற கணவன், புயலில் சிக்கிக் காணாமற்போனதால் கண்ணீர்விட்டுக் கதறும் அபலைப் பெண்ணொருத்தியின் மனக் குமுறலை,
”புயல் போயி நாளாச்சு _
அயல் தேசமும் தேடியாச்சு _
ஆனாலும் உங்களக்
காணாமல் அழுவறமே!!ஏதாச்சும் ஒரு சாமி
எம்புருசனக் கொண்டுவந்து சேக்காதா?
இருக்காரா? இல்லையானே
இதுவரைக்கும் தெரியாம
இடியா நெஞ்சொடஞ்சு
இருப்பதவிட வேறு என்ன
இன்னலுண்டு உலகத்தில்!!” என்று கல்நெஞ்சும் கசிந்துருகும் வகையில் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கும் திரு. ஏ.ஆர்.முருகனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். -
படக்கவிதைப் போட்டி (146)
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?
நித்தி ஆனந்த் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (03.02.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.
ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
-
படக்கவிதைப் போட்டி 144-இன் முடிவுகள்
-மேகலா இராமமூர்த்தி
இதழ்களில் குமிண் சிரிப்போடு மாலையை உயர்த்திப் பிடித்திருக்கும் இந்தக் காளை அதனைச் சூட்டப்போவது யாருக்கு? ஆண்டாளைப் போல் ஆண்டவனுக்கா? இல்லை தன் மனம் ஆண்டவளுக்கா?
இந்தப் புகைப்படத்தை எடுத்த திரு. லோகேஷ்வரன் ராஜேந்திரன், இதனைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்த திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் இருவருக்கும் என் நன்றிகள் உரித்தாகின்றது!
இனி, காளையின் கையிலிருக்கும் மாலை யாருக்கு? என்பது குறித்த தம் சிந்தனையின் விளைச்சலைச் சமர்ப்பிக்க வருகின்றார்கள் கவிஞர்கள்; அவர்களை வரவேற்போம்!
*****
பட்டணத்து மாப்பிள்ளைக்கு மாலையிட வரிசைகட்டும் மக்கள், பட்டிக்காட்டு மாப்பிள்ளை என்றால் எட்டிப்போகும் வேதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன்.
மாலை சூட நான் ரெடி!
மணமகளே நீ எங்கடி??
சலிச்சுப்போனேன் தேடி
களச்சுப் போனேன் போடி!!
கேக்குறாங்க வேல வெட்டி
விரட்டுறாங்க விவசாயிங்காட்டி!!
பட்டம் படிச்சுப்புட்டு
பட்டணத்திலுக்காந்துட்டு
பத்தாத சம்பளம்னாலும்
பரிசம் போடுறாங்க!!
பட்டிக்காட்டுப் பூமியில
பக்குவமா உழுது
பணம்நிறையச் சம்பாதிச்சாலும்
மணம் முடிக்க மார்க்கமில்லே!!!
பொண்ணு ஒண்ணு கொடுத்தா
பூமாதிரிப் பாத்துக்குவேன்!!
பொறுப்பான பையனுக்குப்
பொண்ணுக்கொடுக்க யாரிருக்கா???*****
வேலை தேடும் வயதினில் மணமாலை சூட எண்ணினால் இன்பச் சோலையன்று வாழ்க்கை; வறண்ட பாலையே! என எச்சரிக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
முதலில் வேலை…
வேலை தேடிடும் வயதினிலே
வெற்றி காண எண்ணாமல்,
மாலை தன்னைக் கையிலேந்தி
மணமகள் தேடி யலைந்தாலே,
சோலை யாகும் வாழ்வதுவும்
சொல்ல வியலா வகையினிலே
பாலை யாகிப் பயன்தராதே
போயிடும் படித்த வாலிபனே…!*****
”ஆசிரியர்க்கோ, தலைவர்க்கோ, அன்னைக்கோ, தந்தைக்கு தேவையில்லை இந்தப் பூமாலை! உன் மனங்கவர்ந்த பாவைக்கே இது தேவை! ஆதலால் அன்பும் காதலும் பரிவு புரிதலும் கலந்து சூட்டிடு பூமாலையை மகிழ்ந்து!” என்று வாழ்த்துகின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.
யாருக்கு இந்த மாலை!
புன்னகையுடன் ஓர் இளங் காளை!
கையில் கட்டி வைத்த மலர் மாலை!
யாருக்குச் சூட்டப் போகிறாய் இந்த மாலை!
உனக்குப் படிப்பு சொல்லிக் கொடுத்த
ஆசிரியருக்கா இந்த மாலை!
அவர் சொல்லித் தந்தபடி வாழுகின்ற வேளை
தேவையில்லைஅவருக்கு இந்த மலர்மாலை!
நாம் வாழ, தன் வாழ்வை தியாகம் செய்த
தலைவருக்கா இம் மாலை!
அவரைப் போல பிறருக்கு நன்மை செய்யும் வேளை
தேவையில்லை அவருக்கு இந்த மலர் மாலை!
நமக்கெல்லாம் உணவு தரும்
உழவருக்கா இம் மாலை!
விளை நிலத்தை,மனை நிலமாய் மாற்றாத வேளை
தேவையில்லை அவருக்கு இந்த மலர் மாலை!
உனை கருவில் சுமந்து உடலும்,உயிரும் தந்த
உன் அன்னைக்கா இம் மாலை!
உன்னோடு அம்மாவை வைத்திருந்து சீராட்டும் வேளை
தேவையில்லை அவருக்கு இந்த மலர் மாலை!
உடலாலும், மனதாலும் உனைச் சுமந்த
உன் தந்தைக்கா இம் மாலை!
அவர் சுமையை நீ சுமக்கும் வேளை
தேவையில்லை அவருக்கு இந்த மலர் மாலை!
அன்னை, தந்தை, தன் சுற்றம், தன் வீடு
அத்தனையும் உனக்காக விட்டு வரும்
மணப் பெண்ணுக்கா இம் மாலை!
மலர்களால் சரம் தொடுத்த இந்த மாலை!
நீ தரப் போகும் அன்பு, பரிவு, காதல், புரிதல்,
நட்பு என்ற மலர்களை சுட்டிக் காட்டும் அழகு மாலை!*****
”சோலையில் பலவண்ணத்தில் பூக்கின்ற நாங்கள் யாவரும் மாலையில் சேர்ந்தாலே மதிப்பு! நிலவுலகில் நிகழ்கின்ற விழாக்கள் அனைத்திலும் எமக்கே தலைமை என்பதே எம் சிறப்பு!” என்று பூமாலையைப் பாமாலை பாடவைத்திருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.
மலர்மாலையின் பாமாலை..!
மாலையிலே வானில்மறையும் கதிரவனின் மதிமயக்கும்…
……….மனதைக்கவரும் சிவப்பழகைக் கண்குளிரக் காண்பீர்.!.
காலையிலே மறைகின்ற வெண்ணிலவின் வெளிச்சமும்…
……….கருநீலத்தில் விடை பெறுமழகையும் கண்டுகளிப்பீர்.!.
ஓலைக்கீற்றுகள் ஒன்றோடொன்று உரசியெழுப்பும் கீத…
……….ஒலியில் புள்ளினங்கள் சேர்ந்து பாடுவதை ரசிப்பீர்.!.
மாலையிலே சேர்கின்றபல வண்ணமிகும் மலர்களின்…
……….மனமீர்க்கும் வாசனையைக் கண்டுணர்ந்து நுகர்வீர்.!.
.
ஒருசோலையிலே பலவண்ண நிறத்தில் மலர்ந்தாலும்…
……….ஒன்றான மாலையாகச் சேர்ந்தால்தான் மதிப்பாகும்.!.
பெருமானின் தலையிலோ காலடியிலோ கிடந்தாலும்…
……….பெருமை தானெங்களுக்கு சிறுமையில்லை அவனின்…
கிருபையால் எமக்கெங்கு சென்றாலும் பெருமைதான்…
……….கருணைக்கும் அன்புக்கும் அடையாளச் சின்னம்!யாம்.
தரும் சுகத்திற்கோர் எல்லையுமுண்டோ இவ்வுலகில்…
……….தாரணியில் நிகழும் எவ்விழாவிற்கும் யாம்தலைமை.!*****
”தம்பி! அன்பில் வசப்படும் மங்கைக்கு மாலையிடு; அந்த ஆண்டவனுக்கு மாலையிடு; விளையாடிப் பெருமை சேர்க்கும் வீரருக்கு மாலையிடு! அது பொருத்தம்! அதைவிடுத்துக் கூத்தாடிகளின் கட்டவுட்டுக்கெல்லாம் மாலையிட்டுக் கோமாளியாகாதே! அது தந்திடும் வருத்தம்!” என்கிறார் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜா.
யாருக்கு மாலை?
மாலையிடு தம்பி மாலையிடு
மணவாட்டி கழுத்தினிலே மகிழ்வோடு மாலையிடு
ஆலயத்தில் இறைவனை நீ அர்ச்சித்து மாலையிடு
கோலமிடு விளக்கேற்று குப்பை களைப் பொறுக்கு.வீரனாய் வெற்றி பெற்று விளையாட்டுப் போட்டிகளில்
வீதி வலம் வருகின்ற விண்ணர் களைப் போற்றி
மாலையிடு தம்பி மாலையிடு – அவரை
மகிழ்வித்து ஊக்குவிக்க மாலையிடு.ஆத்தா இடுப்பிருந்த அரைக்காசை முடிச்சவிழ்த்து
கூத்தாடி படம் ஓட, குடத்திலே பால் வாங்கி
ஊத்தாதே கட்டவுட்டில் ஒரு முழமும் பூ வாங்கிச்
சாத்தாதே கண்ணா! வீண் தறுதலையாயாகாதே.
கூத்தாடிக் குந்தி நெளிப்பவரைச் சேவித்தல்
ஆத்தாதவர் தொழிலாம் அவரையெலாம் போற்றி
ஏத்தாதே ஐயா! எமக் கெதற்கு வீண் வேலை.படம்நூறு நாளோட பக்திப் பரவசத்தில்
மண்ணிலே சோறிட்டு மடையனைப் போல் உண்ணாதே
கண்ணா உனக்காகக் காத்திருக்கு உன் குடும்பம்
எண்ணு அதை! மூட இரசிகனெனும் பேர் வேண்டாம்.கோயில் சிலைகளுக்குக் குடம் குடமாய்ப் பாலூற்றும்
கொடுமைதனை ஆண்டவனே சகிக்க மாட்டான்
கூத்தாடிக் கட்டவுட்டைக் கும்பிட்டு மாலையிடும்
கோமாளித் தனந்தன்னை மன்னிப்பானா?மாலையிடு தம்பி மாலையிடு
மணமகளாம், வரப்போகும்
மனைவிக்கு, மாலையிடு
ஆலயத்தில் இறைவனுக்கு,
அழகு செய்ய மாலையிடு
அசகாய சூரர்களாம்
விளையாட்டு வீரருக்கு
அழகான மாலைகட்டி
அகமகிழ மாலையிடு.*****
யாருக்கு மாலையிட வேண்டும்? எப்போது மாலையிட வேண்டும்? என்று இளைஞனுக்குப் பக்குவமாய் வழிகாட்டிய கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டும் நன்றியும் சேரட்டும்!
இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை இனி…
மாலை சூடும் மணாளன்
*****************************
இல்லறம் நடத்த உரிய பருவமெய்தி
இல்லாள் ஆகக் காத்திருக்கும் நங்கை!
இதயத்தைக் கவர்ந்த நாயகனைக் கண்டு
இனிய முகம் நாணுகின்ற மங்கை!
நல்லெதிர் காலமதை மனதிற் கொண்டு
நல்லாளை மாலையிடும் நாயகனின் செங்கை!நல்லோர் காட்டிய அறவழியில் பொருளீட்டி
நல்வழியில் காத்து நின்றால்தான் உவகை!
தான்தேடிக் கண்டவுணவுப் பண்டம் சிறிதெனினும்
தன்னினத்தை மறவாது அழைக்கின்ற காக்கை!
போற்றப்படும் நற்பண்பாம் என்றும் அது
போன்றிருக்க வேண்டும் உங்கள் வாழ்க்கை!பெற்றோரை மறந்து பிறந்தகத்தைத் துறந்து
பெற்ற பேறாக உனைக்கருதும் பதுமை!
உறுதியுள மனமோடு இறுதிவரை உன்னோடு
உற்றத் துணையென இருப்பது அருமை!
பிறழாத நெறியோடு மாறாத அன்போடு
பிரியாமல் வாழ்வதே என்றும் இனிமை!இல்லாத நிலையென்று ஒன்று வந்தாலும்
இயன்றவரை வைத்துத் தாங்கட்டுமுனது அங்கை!
தள்ளாத நிலையென்று ஒன்று வந்தாலும்
தோள் கொடுத் துதவுவதே இயற்கை!
கள்ளமற்ற முகத்தாளை மறவாமல் ஒருபோதும்
காப்பதுவே உன் தலையாயக் கடமை!இல்லறம் எனும் நல்லறத்தை மாலையிட்டுத் தொடங்கும் மணாளனும் மங்கையும், அன்பும் அறனும் உடையோராய் வாழ்ந்தால் அதுவே இல்வாழ்வின் பண்பும் பயனுமாக இருக்கும் என்பது வாழ்வியல் அறிஞர் வள்ளுவரின் கருத்து.
அதே வகையில்,
”பிறழாத நெறியோடு மாறாத அன்போடு
பிரியாமல் வாழ்வதே என்றும் இனிமை”
இல்லாத நிலையென்று ஒன்று வந்தாலும்
இயன்றவரை வைத்துத் தாங்கட்டுமுனது அங்கை!” என்று மணாளனுக்குப் புத்திசொல்லும் இக்கவிதை, நற்சிந்தனைகளுக்கான விதை! அதைப் பாராட்டி இக்கவிதையின் படைப்பாளி திரு. ஆ. செந்தில்குமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவிக்கின்றேன்.
