Category: போட்டிகளின் வெற்றியாளர்கள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. வெண்மணி சிந்துஜாவின் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவரும் வல்லமையின் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

நெஞ்சில் உரத்தோடும், நேர்மைத் திறத்தோடும் கரிப்புமணிகளான உப்பை உற்பத்திசெய்ய இந்தப் பெண்மணிகள் கொடும்வெயிலில், தம் கடும் உழைப்பையே மூலதனமாய் விதைக்கின்றனர். என்று மடியும் இவர்களின் மிடிமை? 

இப்புகைப்படம் குறித்த நம் கவிஞர்களின் கருத்தாக்கங்களைக் கவனத்தோடு படித்துவருவோம்…வாருங்கள்!

பகலவன் ஒளியில் தகதகவென மின்னும் உப்பளத்தில் வெயிலால் வெந்த உடலோடும் நொந்த மனத்தோடும் உழைத்துப் பிழைக்கும் இந்த அரிவையரின் துயர் தீர்வதெக்காலம்? எனும் தன் வேதனையைப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திருமிகு. ஹிஷாலி.

அலுப்பை போக்கும்
அதிகாலை
ஆண்டவன் அருளோடு 
அவளின்  பயணம்…. 

இறங்க மனமில்லை
இறங்கியது கால்கள்
சேலை வேட்டியானது
செஞ்சிலுவை சட்டை போட்டு
க ஞ்சிக் கலையம் தன் கண்மறைக்க 

கடகடவென்று
கடல்நீரைத் தளங்களில் பாய்ச்சிக்
கதிரவன் துணைகொண்டு
மடமடவெனக்
கோடுபோட்ட வரப்பில்
மஞ்சள் வெயில் மணத்தோடு
தகதகவென மின்னும் உப்பளத்தில் 

தாகம் மறந்து
தேகம் மெலிந்து
சோகம் குவியும்
சொப்பன வாழ்க்கையில் 

உடலோடு உழற்றும்
உப்புக் காற்றில்
கருவாடெனக் காய்ந்து
திருவோடு அறியாத
பிள்ளைக்காக
தினம் தினம் வெந்து தணியும்
வேள்வியில் 

உலகமே ருசித்திருக்க
உள்ளம் உருகுதே எங்கள்
உயிரும் கருகுதே 
எள்ளும் தண்ணியும்
இறைப்பதற்குள் 

இறைவா
எங்களை மீட்டெடுக்க வாராயோ
இல்லை மாற்று வழி தாராயோ!

 *** 

வருத்தும் வறுமையை விரட்ட, உருக்கும் கோடையில் ஓய்வின்றி உழைக்கும் இதுபோன்ற உயர்ந்த பெண்களாலன்றோ வானம் பொய்யாது பெய்கின்றது என நெஞ்சம் நெகிழ்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

உருக்கும் கோடை வெயிலதிலே
உப்பு சுமந்து பிழைக்கின்றாள்,
வருத்தும் வறுமை போக்கிடவே
வழிகள் தவறாய் எடுக்கவில்லை,
தெருவில் தனியாய் இருந்தாலும்
தீவிர உழைப்பு பிள்ளைக்கே,
இருக்கும் இதுபோல் பெண்களால்தான்
இன்னும் பெய்யுது மழையிங்கே…!

***

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைச் சந்திக்கும் நேரமிது!

அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம் என்று குறள் வடித்தார் வள்ளுவப் பேராசான். ஆனால் காலணியின்றித் தம் மெல்லடிகளில் கொப்புளங்கள் வருமளவிற்கு உப்பளங்களில் உழைக்கும் இப்பாவையரின் துயர்  நம் கண்களில் நீரை வடியவைக்கின்றது அல்லவா?

நல்குரவென்னும் இடும்பையால் பல்வகைத் துன்பங்களையும் அயராது அனுபவிக்கும் இப்பெண்மணிகளின் வாழ்க்கைத்தரம் உயரவேண்டும்; துன்பங்கள் அவர்தம் வாழ்வினின்றும் கடந்து போகவேண்டும் என்ற நியாயமான எதிர்பார்ப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கும் கவிதையொன்று…

ராமன் ஆண்டாலென்ன
ராவணன் ஆண்டாலென்ன
ராப்பகல் பாராமல் காலில்
கொப்பளம் வந்தாலும் பொருட்படுத்தாது
உப்பளத்திலிருந்து உப்பைச் சுமந்து சுமந்து
சுமைதாங்கியாய்ப் போனாலும்
அசரவில்லை என்றும் அதனால்
உசரவும் இல்லை வாழ்க்கைமுறை
இலவசமாய்க் கிடைக்கும் மிக்ஸியும்
இலவசமாய்க் கிடைக்கும் செல்போனும்
இன்னபிற சாமான்களும் வந்து
என்ன உபயோகம்?
அதை இயக்க காசு வேண்டாமா ?
வயிற்றில் ஈரத்துணியை க்கட்டிக்கொண்டு
ஓரமாய் அமர்ந்தால் பசி போகுமா?
பெற்ற பிள்ளைகளுக்குச் சோறு போடுமா இலவசங்கள்?
கற்ற (அரசியல்) வித்தை காட்டி
உற்றவர்களும், உறவுகளும்
உல்லாசத்தை அனுபவிக்க
உழைப்பாளிகள் வெயிலோடும் மழையோடும்
வறுமையோடும் என்று மாறுமோ இந்த நிலை என்று
பொறுமை காக்கின்றனர் இதுவும் கடந்து போகுமென்று!

அரசாங்கம் அளிக்கும் இலவசங்களான மிக்ஸியும், செல்போனும் ஏழைமக்களின் வயிற்றுப்பசிக்கு உணவாகா; உழைப்பு ஒன்றே அவர்களின் பசிப்பணி தீர்க்கும் அருமருந்து என்பதைத் தன் கவிதையில் இயல்பாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராஜேந்திரன், இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வுபெறுகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கருவண்டு விழிகளோடும், களைசொட்டும் முகத்தோடும், விளக்கொளியில் கல்விகற்கும் கவின்மழலையே! இன்று நீ கற்கும் கல்வி நாளை உன்வாழ்வில் நிச்சயம் விளக்கேற்றி வைக்கும்! வெள்ளத்தால் போகாத, வெந்தணலால் வேகாத விழுச்செல்வமாம் கல்வி, இறுதிவரை உன்னைக் காக்கும்! உன் இடுக்கண் போக்கும்!

திரு. வாசகன் பாலசூரியனின் கண்கவர் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். ஒளிஓவியருக்கும், தேர்வாளருக்கும் எம் நன்றிகள்!

இனி, கவிதைகளில் நம் கவனத்தைச் செலுத்துவோம்!

***

கடந்தகாலம் நோக்கிய சிந்தனைப் பயணத்தில் வானவில் தெரியவில்லை; வறுமைதான் தெரிந்தது இந்தக் குழந்தைக்கு. ”வறுமைகண்டு கலங்காதே கண்மணி! இளமையில் கல்! வளமையைக் காண்பாய்!” என்று மழலைக்கு நன்மொழி நவில்கின்றார் திருமிகு. ஹிஷாலி.

கருப்பு வெள்ளை
புத்தகத்தில்
மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம்
எண்ணம் மாறி
வண்ணம் களையாத
அதே நிறக் கண்கள் 

மௌனங்கள் மட்டும்
கடந்த காலத்தை நோக்கி
பயணிக்கிறது 

அங்கும்
வானவில்லுக்கு பதிலாக
வறுமைதான் தெரிந்தது 

திரும்பி வந்தேன்
திருப்பு முனையில் முடிந்தது
இளமையில் கல் !

***

”குறைந்த தீபஒளியில் பாடம்பயிலும் குழந்தையின் எதிர்காலம், நிறைந்த அறிவொளியால் வளம்பெறட்டும்!” என வாழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

இருட்டு வயலில்
வெளிச்ச விதை விழுந்து
முளைத்து
வெளிவருகிறது ஒளியாக..

அந்தக்
குறைந்த வெளிச்சத்தில்
குழந்தை படிக்கிறது,
வறுமை இருளகல
கல்வி ஒளிபெருக..
ஒளி பெறட்டும்,
வாழ்க்கை
வளம் பெறட்டும்!

*** 

மழலையின் மலர்ச்சியான எதிர்காலத்திற்கு நல்வழியையும் நல்வாழ்த்துக்களையும் நல்கியிருக்கின்றார்கள் நம் கவிஞர் பெருமக்கள். 

அடுத்து, இந்த வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் யார் என அறிந்துகொள்வோமா?

’கொடிது கொடிது இளமையில் வறுமை’ என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. அந்த வறுமைப்பிணிக்கு அருமருந்து கல்வியெனும் விழுப்பொருளே ஆகும். 

”ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்கு
எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து” எனத் தலைமுறைகள் தாண்டிநிற்கும் கல்வியின் தகைமையைப் போற்றுவார் வள்ளுவப் பெருந்தகை.

தீச்சுடரை புறத்தேவைத்து, அறிவுக்கனலை அகத்துள்ளே மூட்டிக்கொண்டிருக்கும் இச்சிறுமியின் அடர்ந்த சிந்தனைகள் அங்கே படர்ந்திருக்கும் இரவைக் கலைக்கின்றன என்கின்றது ஒரு நயமான கவிதை…

இயற்கையின்முன் 
கைகட்ட வேண்டி இருந்தாலும்
இருளை விசாரிக்கின்றன 
ஒளியுமிழும் விழிகள்
ஏற்றுக் கொண்ட சவாலுக்குச் 
சாட்சியமான மெழுகுவர்த்திச் சுடரைச் 
சற்றே 
ஆவேசப்படுத்திக் காட்டுகிறது 
மாற்றத்திற்குத் தயாராகும் 
சிறுமியின் 
வெப்பப் பெருமூச்சு –
இப்போது அடர்த்தியான 
இரவைக் கலைக்கின்றன 
அதனினும் அடர்த்தியான 
அவளது சிந்தனைகள்…

***

சிறுமியின் சிந்தனைச்செறிவைச் சிறப்பாய்ச் சித்தரித்திருக்கும் இந்தக் கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. எஸ். வி. வேணுகோபாலனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

***

மின்சாரம் இல்லாவிட்டால் என்ன? கிடைத்திடும் சிறியஒளியில் தன் அறிவுச்சாரம் பெருக்கிடுவாள் இந்தத் திருநிறைசெல்வி என்கிறது மற்றொரு கவிதை…

திருநிறைப்பாள் அறிவொளியால்….
மின்சாரம் இல்லாவிடில் என்ன…?
தன் சாரம் பெருக்குவாள்
மின்னும் அறிவுச் சரமாவாள்..
சின்ன ஒளியில் பெருநிலவாக.
திருநீறு திருக்காப்பாக அறிவின்
திருக்கண் விழ அவதானமாக
திருட்டியம் பெருக்கும் செல்வி
திரு நிறைப்பாள் அறிவொளியால்.

(திருக்கண் – அறிவுப் பார்வை;  திருட்டியம் – ஞானம், அறிவு)

திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தின் இக்கவிதைக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. சாமினி எடுத்திருக்கும் இந்தப் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்களுக்கு வல்லமையின் நன்றி!

 

அலையெறியும் கடற்கரையோரம் நின்றிருக்கும் இந்த ஆரணங்கின் மனத்தில் பொங்கிவரும் எண்ண அலைகள் சுமந்துவருபவை துன்ப நினைவுகளா? இல்லை இன்பக் கனவுகளா?

ஏந்திழையின் எண்ணங்களை எழுத்தில் படம்பிடிக்கும் வேலையை நம் கவிஞர்களிடம் விட்டுவிடுவோம்! நமக்குத் தொழில் அவர்தம் கவிதைகளை இரசிப்பது மட்டுமே!

***

வெளிநாட்டில் வேலைசெய்யும் கொழுநனின் நினைவோடு குலக்கொடியாள் தவித்திருக்க, அவள் தனிமைத்துயரை அவன் காதில்போடவே இந்த அலைகள் இவ்வாறு ஆர்ப்பரித்து ஓடுகின்றன என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

நீலக் கடலின் அலையெல்லாம்
நேரில் வந்து சேதிசொல்லும்,
வேலை செய்யும் வெளிநாட்டில்
விரும்பிச் சென்ற கணவன்நிலை,
கோல மயிலிவள் தனிமைத்துயர்க்
கண்ணீர் துடைக்க வந்ததுபோல்
ஓல மிட்டே அழுதுமீண்டும்
ஓடிச் செல்லும் அவனிடமே…!

***

”கைம்மாறு கருதாமல் கருங்கல்லைக் கட்டியணைக்கும் இந்தக் கடலலையானது நம்பிக்கை நீர்தெளிக்க, சுற்றத்தின் அருமையை முற்றாய் உணர்கின்றாள் இந்த மாது” என்று மொழிகின்றார் திருமிகு. ஹிஷாலி.

விண்ணில் தெறிக்கும்
சூரியன் வரவில்
செலவானது எனது
காலைக் கடன்
கருணையுடன் முடித்து வைத்த
உணவுத்துறை
எழுச்சி முகமாய் தொடரும்
கல்விப் பணி
மாமியார் மருமகள்
கூட்டு முயற்சி
மாமனாரின் சமூகப் புரட்சி
அலுவலகப் பட்டி மன்றம்
ஆண் ஆதிக்கத்திலும் சிறு
அகிம்சை அன்பு
இதெல்லாம் முடித்தப் பின்
ஈவு மீதிக்கு எடுத்துச்
சென்றது …
மாலை நேர சுற்றுப் பயணம்
மதிமயக்கும் மல்லிகை வாசம்
சுட்டெரிக்கும் மணல் மேடு
கைம்மாறு கருதாமல்
கருங்கல்லைக் கட்டி அணைக்கும்
கடல் அலை
தும்பிக்கையாய் மாறி
நம்பிக்கை நீர்தெளிக்க
சுற்றத்தைவிட இன்பம்
வேறில்லை என்று
ஐயம் தெளிந்து
புன்னகைத்தாள்!

***

புத்திரனைப் பறிகொடுத்துச் சித்தம் குலைந்திட்ட சித்திரப்பாவையின் சோகத்தைத் தன் பாடலில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகம்.

என் பாலனை ஈவிரக்கமின்றி
”””’விழுங்கிய கடலே
என்னையும் விழுங்க மாட்டாயா
””””என்னையும் பயமுறுத்துகிறாயா
எத்தியெறியும்அலையே அறிவாயா
””””புத்திரசோகம் எப்டியென்பதை
சமீபத்தில் விவேக் அன்று
”””””சக்கரவர்த்தி தசரதன்!

*** 

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைக் கண்டுவருவோம் இனி! 

வாழ்க்கை எனும் ஓடம் வழங்குகின்ற வலிநிறைந்த பாடங்கள்தாம் எத்தனை எத்தனை! அதிலொன்று… காதலில் ஏற்படும் தோல்வி. காதலொருவனைக் கைப்பிடித்து அவன் காரியம் யாவினும் கைகொடுக்கக் காரிகையொருத்தி காலம் பார்த்திருக்க, அந்தக் காதலனோ அவளைக் கைகழுவிவிட்டுச் சென்றால் அவள் மனம் சிதறிப் போகாதோ?

சேலையணிந்த சோலையாய்க் காட்சிதரும் பாவையின் காதல் கானல்நீராய்ப் போனதை, ஆசைகள் நீராசையாய் ஆனதைப் பேசும் கவிதை…

அமுதென்று நினைத்து
நஞ்சை அருந்தினேன்
மலரென்று எண்ணி
முட்களைச் சூடினேன்
ஆசை அழைத்த வழி சென்றேன்
நேசமுடன் பேசிய காதலன்
பாதி வழியில் விட்டுப்போனான்
பாழும் மனது குழம்பி, புலம்பிப்
பல நேரங்களில் சஞ்சலித்தது
என் காதல் ஜெயிக்காமல்
போனதற்குக் காரணம் இறைவா நீ
இதோஇந்த அலைகள் ஓடிவந்து
பாறையில் மோதிச் சிதறியதுபோல்
என் ஆசைகளும் சிதறிப்போயின…
கடற்கரையில் ஆரம்பித்த காதல்
கடற்கரையிலேயே கரைந்துபோனது
ஆசையை மட்டும் நம்பிப்போனால் நிலைக்காது வாழ்க்கைப்படகு என்பது புரிந்தது
நான் கவலை மறந்து சிரிக்கிறேன்
கடற்கரையில் நின்று கவிதை பாடுகிறேன்இன்று!

கடற்கரையில் நின்று சோககீதமிசைக்கும் சுந்தரியின் மனத்தைக் கவினுறக் காட்டியிருக்கும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன், இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வுபெறுகின்றார்.

 ***

தரைமேல் பிறக்கவைத்த இறைவன் மீனவரைத் தண்ணீரில் பிழைக்க வைக்கின்றான். அவ்வாறு தண்ணீரில் பிழைக்கச்செல்லும் நம் இந்திய மீனவர், இலங்கைப் படையால் அடையும் கொடுமைகள் சொல்லி மாளா! சொல்லில் அடங்கா!

மீன்பிடிக்கச் சென்ற தன் காதற்கணவன் உயிரோடு மீள்வானா? இல்லை இலங்கைப் படையால் மாள்வானா? எனப் பரிதவிக்கும் பாவையின் ஏக்கத்தைச் சுமந்துவரும் கவிதையொன்று நம் கவனம் கவர்கின்றது. 

நீலக்கடல்தான்……எம்
கண்ணீர்த் துளிகளை விழுங்கிய
நீலக்கடல் தான்…..

கரையோரம் தவிக்கவிட்டுக்
கட்டுமரமேறி மீன்பிடிக்கச் சென்றவன்
கரைக்கு மீண்டுவருவானோ…இல்லை
கட்டுமரமிழந்து கயவர் வலையறுககக்
கைதாகிக் கண்ணீர்விட்டுக்கதறச்
சிறைக்குள் அடைபட்டிருப்பானோ….

சென்றவன் நடுக்கடலில்
சிறீலங்காக் குண்டடிபட்டு
செத்தவனாய் வருவானோ…
சிறுபேதை என்செய்வேன்…

வேதனைகள் தீர்க்கவும்
விரைந்து தீர்வைச் சேர்க்கவும்
யாரிங்கு வருவாரோ….
ஆறுதல் தான் தருவாரோ…..

கரைமேல் தவிக்கவும்
கண்ணீரில் குளிக்கவும்
நிலையாய் விதியெனவே
நீலக்கடல் படைத்ததுவோ….

கரையோரம் நிற்கும்
கதியற்ற பெண்ணுக்கு
கடல்தந்த பாடம் சீற்றந்தான்..
கடலலையின் சீற்றமல்ல….
கண்ணீர் அலைகளின் சீற்றந்தான்! 

திரு. இளவல் ஹரிஹரனின் இக்கவிதைக்கு என் பாராட்டுக்கள்!      

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

மரங்கள் இயற்கை நமக்களித்த வரங்கள். அவற்றின் அருமையறியாது அழித்தோம். விளைவு? பசுமையின்றி, பருவமழையின்றி மாநிலமே வறண்டுவருவதைக் கண்கூடாய்க் காண்கின்றோம்.

மரங்களைக் கணக்கின்றி அழித்தொழித்த பெரியோரின் தவறு, பிள்ளைகளுக்கல்லவா தீராத்துயரைத் தந்துவிடுகின்றது? “தம் தலைமுறையிலேனும் பசுமை மீண்டும் தழைக்கட்டும்; பூமி பிழைக்கட்டும்” எனக்கருதி இளஞ்சிறார் இருவர் மரக்கன்றை நட்டு, நீர்வார்க்கும் நற்செயல் நம் நெஞ்சில் பால்வார்க்கின்றது!

புகைப்படக்கலைஞர் புதுவை திரு. சரவணனின் புகைப்படத்தை இவ்வாரப்போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்துள்ளார் வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் வல்லமையின் நன்றி!

 

 

 

 

 

 

 

 

புகைப்படத்தைத் தம் கவிதையால் அணிசெய்துள்ள கவிஞர் பெருமக்களின் கவின்கவிதைகளைப் படித்து இரசிப்போம் இனி!

மரங்களையழித்து, சோலைவனமாயிருந்த மாநிலத்தைப் பாலைவனமாக்கிய தாய்தந்தையரின் பிழைதனைநீக்கி, மரம்நட்டு மண்காக்கும் இளஞ்சிறாரைப் போற்றுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

அப்பன் செய்த செயலதுதான்
அங்கே மரத்தை வெட்டிவிட்டான்,
தப்பென தந்தையர் அறியவில்லை
தாவரம் அழிப்பதைக் குறைக்கவில்லை,
இப்படிப் போனால் சிலகாலம்
இப்பார் முழுதும் பாலையாகும்,
தப்பெனத் தெரிந்த தனையரெல்லாம்
தாமே வந்தார் மரம்நடவே…!

***

”மனிதனைப்போல் நன்றிமறந்து நகர்ந்துவிடும் இழிகுணம் மரங்களுக்கில்லை; இன்று நீ நீரூற்றினால், நாளை உன்னை நிழல்தந்து காக்குமவை நகராது!” என்று மரத்தின் அருங்குணத்தைச் சிறார்களுக்குச் சுட்டுகின்றார் தாரமங்கலம்  திரு. வளவன்.

நம்பிக்கையோடு நீர் ஊற்று…
மரம் மனிதனைப் போல் அல்ல…
உன்னிடம் உதவி பெற்ற பிறகு
உன்னை உதறி விட்டு போய் விட…
நீ நட்ட அதே இடத்தில் விருட்சமாய்
வளர்ந்து ஊருக்கே நிழல் தரும்…

உனக்கு தெரியுமா நீ இன்று நடும் இந்த செடி
உன்னை விட உயரமாய் வளரும் என்று..
அதை நீ நிமிர்ந்து பார்க்கும் நாள் வெகு தூரத்தில் இல்லை

***

இணையத்தில் இறக்குமதி செய்துசாப்பிடும் இழிநிலையை வருங்காலத்தில் தவிர்த்திட, மரம்நடுதலின் அவசியத்தை இன்றே இளையோர்க்குச் சொல்லித்தாருங்கள்!” என்று அறிவுறுத்துகின்றார் திரு. க. கமலகண்ணன்.

இனி வரும் சமுதாயம் 
இணையத்தில் 
இறக்குமதி செய்து சாப்பிடும் 
இழிவான நிலைக்கு வரலாம் 
இளமைலேயே சந்ததிகளுக்கு 
இயற்கை பயிரிடல் பற்றிச் சொல்லத்தர 
இல்லை எனில் விவசாயம் 
இனிக்காது போகும் நிலை 
இயல்பாக விருந்தாளியாக வரும் 
இது தொடர்ந்தால் சர்வாதிகாரியாய் 
இருமுடியை வைத்தது போல ஆட்சியில் 
இதயம் கமற அனைவருக்கும் உணவு 
இல்லை என்ற நிலை வரலாம் 
இளைய சமுதாயத்திற்குச் சொல்லிக் கொடுப்போம் 
இயற்கையின் பரிமாணத்தை மண்ணையும் மரத்தையும் 
….பயிரையும் மரம் நடுதலையும்

***

கவிமழைபொழிந்து கருத்துப்பயிர் வளர்த்திருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைக் கண்டுவருவோம் இனி!

இயற்கையோடு மனிதன் கைகோத்திருந்த காலத்தில் வானம் பொய்க்கவில்லை; வளம் பிழைக்கவில்லை. இன்றோ, தன்னலத்திலேயே திளைத்துவிட்ட மனிதக்கூட்டம், அமுதனைய மழையையும், வெயிற்கேற்ற நிழலையும், வீசும் தென்றற்காற்றையும் இலவசமாய் அள்ளித்தந்த மரங்களின் அருமை மறந்து அவற்றை வெட்டிவீழ்த்திவிட்டு இயற்கைச்சீற்றங்களாலும், செயற்கை மாசுகளாலும் அல்லலுறுகின்றது.

நம் மண்ணின்மைந்தர்கள் வேரிலே வெந்நீரைப் பாய்ச்சிவிட்டு, இலையிலே பசுமைதேடும் மடமையை இனியேனும் ஒழித்து மரங்களை நடுதல் நன்று! என்று புகல்கின்ற கவிதையொன்று கருத்தைக் கவர்கின்றது!

செத்த பின்
சிந்து பாடும்
செந்தமிழ் நாட்டின்
வாரிசுகள் நாம்
காடுகளை
அழித்துவிட்டு
மழைக்குத் தவம்
இருக்கும்
மண்ணின் மைந்தர்கள் நாம்

வேரிலே
வெந்நீர் ஊற்றிவிட்டு
இலையிலே
பசுமைதேடும்
பகுத்தறிவுவாதிகள் நாம்

அவசியங்களை
அலட்சியப்படுத்திவிட்டு
அவதிப்படும்
அறிவிலிகள் நாம்
போதும் போதும்
இனியொரு விதி செய்வோம்
இந்த ஜெகத்தினை
வளமாக்குவோம்
வா நண்பா வா
காக்கின்ற இயற்கையைக் காப்போம்
கேடுசெய்யும் மாசுகளைத் தவிர்ப்போம்
மழைதரும் மரம் நிறைய வளர்ப்போம்
முன்னோர் செய்த தவறுதவிர்ப்போம்
அப்துல் கலாம் தோன்றிய நாடு
அவர் வகுத்த பாதையில் மரம் நடு!

”காடுவாழவும், கேடுவீழவும் இன்றே வளர்ப்போம் மரங்களை!” என முழங்கும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராஜேந்திரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவிக்கின்றேன்.

***

இயற்கையின் ஆயுள்ரேகையாய்த் திகழ்பவை மரங்கள்; அவையின்றி அமையாது உலகு என்ற உண்மையை உரைக்கின்றது மற்றொரு கவிதை!

நேற்றைய சமுதாய உயிர்ப்பில் நாங்கள்.
நாளைய சமுதாய உயிர்ப்பிற்காய் இவர்கள்.
பூமிக்குப் பசுமை போர்த்தும் செயல்.
பூமியென்ற உடலை மரத்திற்குத் தருதல்.
மரம் நடுகையை சிறு மனதிலே
வரமாய்க் கொடுத்தால் மழை வருமே!
மரமின்றி அமையாது உலகு அறிவோம்.
மரமே இயற்கையின் ஆயுள் ரேகை.
 
காற்றின் மூலக்கூறுகள், சூரியக் 
கதிரினொளிக் கூறுகள் மரத்தின் அணுக்கள்.
ஆற்றலுடை வேர் முனைகள் போர்வீரர்களாகி
ஆற்றும் செயலாம் மரம் வாழ்க்கைவேர்.
பெருமனதான மூதாதையர் விட்டுச் சென்றவை
தெருவோரம், ஏரி, ஆற்றுக்கரை நிழல்கள்.
இயற்கையின் பரிசாம் மரங்களை இவர்கள்
செயற்கையில் நடுவதால் நீர் பெறுவோம்.

”மழைக்கு வழிகோலும் மரங்களை வளர்த்து, மன்பதை காப்போம்” என்று நன்மொழி பகர்ந்திருக்கும் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தின் கவிதைக்கு என் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகுக.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குரிய புகைப்படத்தின் உரிமையாளர் திரு. பிரேம்நாத் திருமலைசாமிக்கும், அவரின் புகைப்படத்தைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்துள்ள வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமை இதழின் நன்றி!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

’இல்லறமல்லது நல்லறமில்லை’ என்பது முதுமொழி. ’அறனெனப்பட்டதே இல்வாழ்க்கை’ என்பது வாழ்வியல் அறிஞர் வள்ளுவரின் வாய்மொழி. இவ்வினிய இல்லறத்தைத் தொடங்கிவைப்பது இருமனங்கள் இணையும் திருமணம் எனும் மங்கல நிகழ்வு.

’உழுந்து தலைப்பெய்த கொழுங்களி மிதவையோடு’ மிக எளிமையாய்த் தமிழர் திருமணம் நிகழ்ந்ததோர் பொற்காலம்! அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்த்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு வதுவைச் சடங்குகளை உள்ளடக்கியதாய் அது விரிவடைந்தது பிற்காலம்!

திருமணம் என்பது இலட்சக்கணக்கான பொருட்செலவில் நிகழும் ஆடம்பரச் சடங்காய், வரதட்சணை எனும் பெயரில் பெண்ணை விலைபேசும் வியாபாரமாய் மாறிவிட்டிருப்பது தற்காலம்! இந்நிலை மாறி, திருமணம் காதலின் அடிப்படையில், எளிமையும், இனிமையும் நிறைந்ததாய் மாறும் காலம் எக்காலம்?

***

இவ்வாரக் கவிதைப்போட்டியை அணிசெய்திருக்கும் மணியான கவிதைகளைப் படித்துச் சுவைக்கும் நேரமிது!

மறக்கமுடியாத இனிய நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கிய திருமணச் சடங்குகளை அழகிய சொல்மலர்களெடுத்து விளக்கியிருக்கின்றார் திரு. க. கமலகண்ணன். 

அக்னியைச் சுற்றி
அம்மி மிதித்து
அருந்ததியைப் பார்த்து
அனைத்து உறவுகளும்
அருகிலே இணைந்திருக்க
அருமையான தருணத்தில்
அட்சதையைக் கரங்களால்
அனைவரும் தூவ இனி
அன்பு மனைவி இவள் என்று
அருகில் அமர்ந்து மங்கள தாலியை
அணிவிக்க மறக்க முடியாத நினைவுகளை
அத்துணை சுலபத்தில் மறக்க முடியுமா
அந்த அம்மி காத்திருக்கிறது
அழகிய மணமகளின் கால் மிதிக்க
அக்னி அம்மி குத்துவிளக்கு மரக்காலில் நெல்
அனைத்துடன் ஒளிஓவியக் கருவிகளும்
அற்புத நிமிடங்களைப் பதிவு செய்ய
அன்புடன் இணைந்து கொண்டது இப்போது
அளவில்லா ஆனந்தம் எப்போதும்
அரிய நினைவுகளை நினைவுகூர…

***

சமையல் உபகரணமாயிருந்த அம்மி, சடங்கு உபகரணமாகிக் கரணம் (திருமணம்) முடிந்ததும் மூலையில் முடங்கிக் கண்ணீர் வடிக்கின்றது என்று வேதனையுறுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

சமையல் உபகரணம்
சடங்கு உபகரணமாகி,
வேலை முடிந்ததும்
மூலையில் வைக்கப்படுகிறது..

அம்மி மிதித்தவர்களும்
அங்கே வேடிக்கை பார்த்தவர்களும்,
அகன்றுவிட்டனர்
அதை
அம்போ என விட்டுவிட்டு..

மெல்லியலார் கைகளால்
மிளகரைத்த காலத்தையும்,
மின் உபகரணங்கள் வரவால்
மறக்கப்பட்டு
புறந்தள்ளப்பட்ட கதையையும்
எண்ணிக்
கண்ணீர் வடித்துக் காத்திருக்கிறது–
அடுத்த
கல்யாணத்திற்காக…!

***

’அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்க்கும் சம்பிரதாயமெல்லாம் பொருள்பொதிந்தவையே; வெறும் பொழுதுபோக்கல்ல’ என்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்.

அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்க்கின்றச் 
சம்பிர தாயச் சடங்கினைக்  – நம்முன்னோர்  
உண்டாக்கி வைத்ததெலாம் ஒப்புக்கு அல்லவே 
கண்ணுற்றால் அர்த்தங்கள் நூறு. 

***

’வல்லமைமிகு வட்டெழுத்தே இல்லறம் எனப் போற்றுவர் பண்பாட்டுக் காவலர்; அந்நல்லறத்தை உணராத அறிவிலிகளோ அதனை நீர்மேல் எழுத்தெனச் சாற்றுவர்’ என்கிறார் திருமிகு. மலர்விழி மங்கையர்க்கரசி.

இரட்டைநாயனமாய் எங்கும்
இணைந்த இசைச்சங்கமமே
குடும்பகீதம் என்றே உணர்த்திநிற்பன
இரட்டைக் குத்துவிளக்குகளே!
தொல்காப்பியன் சொன்ன
மெய்ப்பாடெட்டையும் அன்புநீர்பெய்து
அருஞ்சுவைதுவையலாய் நிகழ்வுகள்
வழங்கி நீடூழிவாழ்வதே நல்லறஇல்லறமே
ஈதுணர்த்தும் அம்மிக்கல் குழவி.
நிறைநாழி நெல்நிறைத்தல்
பறைசாற்றிப் பாரம்பரியம்போற்றி
விதைநெல்லாய் வாழ்ந்துசிறக்கவே!
அடியிரண்டு இணைநிற்கும்பாதங்கள்
ஆளுக்கொன்றாய் அறுத்தோடி விலகாது
அருகருகே அன்பாலிணைத்த இருகோடுகளே!
இப்போது அறிவிலிகள்
அரற்றுவர் தண்ணீரில்எழுத்தெனவே 
எப்போதும் பண்பாட்டுக்காவலர்
போற்றுவர் வல்லமைமிகு வட்டெழுத்தேயது!

*** 

படத்தில் காணக்கிடைக்கும் மங்கலப்பொருள்கள் ’இல்லறத்தில் இல்லாததொன்றில்லை’ என்பதையே குறிப்பால் உணர்த்துகின்றன என்பது திரு. மதிபாலனின் கருத்து.

துன்பத்தை தூளாய் ஆக்கி 
      துயரத்தை அரைக்கும் அம்மி 
இன்பத்தை எடுத்துக் காட்ட 
       இதம்தரும் மல்லி கைப்பூ
அன்பென்னும் ஒளியை வீச 
       அழகான விளக்கி ரண்டு 
என்னதான் இங்கே இல்லை 
        இருவரும் சேர்ந்து வாழ !

***

திருமணவாழ்வு, அம்மியில் அரைபடும் அவல வாழ்வாயில்லாமல் செம்மையாய்ச் சீராய் அமைதலே நலம்; ஆதலால் நீக்கிடுக தேவையற்ற சுயநலம்” என விளம்புகின்றார் திருமிகு. வேதா இலங்காதிலகம்.

சிந்திய அறுகரிசி சிதறிய பூக்களுமாயிது
எந்த வகையிலோ மனக்கோல முடிவிது.
பந்தங்கள் நிற்பது சீதனப் பொருட்களின்
பக்கமாயும் இருக்கலாம் என்றும் கொள்கிறேன்.
அம்மியில் அரைபடும் வாழ்வாக பலரது
செம்மையாம் திருமண வாழ்வு அமைகிறது.
அம்மையப்பன் போல பத்திரமாக நடுவிலது
அமைவாகும் புகைப்படக்கருவியேன் புரண்டு கிடக்கிறது!

குளப்பத்தின் பின்னரான ஒரு ஓய்வா!
அளப்பரிய புயலுக்குப் பின்னான அமைதியா!
விளக்கங்கள் அம்மி, அருந்ததி, விளக்கிற்கெனவோ
வளமாகப் பலவுண்டு, வழக்கிலிவையெங்கே போகிறதோ!
அலைந்த ஆதிவாழ்வு அமரிக்கையாய் தாலிக்கட்டுக்குள்ளானது.
அந்த நிலைமாறி ஆதி நிலைக்கின்றிது
தலைகீழாகிறது தடுப்பாரெவரோ! வழி எதுவோ!
விலையற்ற கலாச்சாரம் பேணிக் காக்கப்படவேண்டும்!

***

ஆணும் பெண்ணும் இல்வாழ்வில் இணையப் பாலமாய் விளங்கும் ’ஆயிரங்காலத்துப் பயிரான’ திருமணத்தில் நிகழ்த்தப்பெறும் சடங்குகளின் உட்பொருளை நுட்பமாய்த் தன் கவிதையில் நுவலுகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராஜேந்திரன்.      

எதிர்கால ஒழுக்கத்திற்கு
அக்னி சாட்சி
படியைத்தாண்டமாட்டேன் என்பதே
அம்மி மிதித்தல்
நிரந்தர கற்பு நட்சத்திரமாக மின்ன
அருந்ததி பார்த்தல்
பாலோடுசேர்ந்தபழம்போல் சுவைபெற
பால் பழம் சாப்பிடல்
பூ மணம் போல் புகழ் பரப்புவோம்என
பூமணம் இடுவது
ஒரு முடிச்சு கணவனுக்கு
இரண்டாவது முடிச்சு
தாய் தந்தையருக்கு
மூன்றாவது முடிச்சு
தெய்வத்துக்கு அடங்கி போக
மூன்று முடிச்சு
பெண்ணுக்கு தற்காப்பு வேண்டும்அது
காப்பு கட்டல்
இதன் அர்த்தம் புரிந்து
ஆணும் பெண்ணும்
இணைந்து வாழ்தலே நல்ல இல்லறம்
வருவது ஒருமுறை
அருமை புரிந்து வாழ்வது நடை முறை

***

வாழ்க்கையெனும் பெருங்கடலை ’நம்பிக்கை’ எனும் துடுப்பின் உதவிகொண்டு மணமகனும் மணமகளும் கடக்கவேண்டும் என நல்லுரை பகர்கின்றார் திரு. நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன்.

அன்றே அய்யன் திருவள்ளுவர் 
மனத்தை மலராக உவமையாக்கினார்
இரு மனங்களும் சேருவது திருமணம்
மணமகன் உயிராகவும் , அச்சாணியாகவும்
மணமகள் உடலாகவும், சக்கராமாகவும்
வாழ்க்கை என்ற இல்லறக் கடலை
நம்பிக்கை என்ற துடுப்புடன் கடக்கட்டும்
தங்கம் தற்சமயத்தில் பலரக்கும் எட்டாதொன்று
பூவோ அனைவருக்கும் எட்டுமொன்று
அம்மியை மிதக்கிறமோ , இல்லையோ
மம்மியை (தன் அம்மாவை) மதிக்க  வேண்டும்
அருந்ததியை பார்க்கிறமோ , இல்லையோ
அன்பு, அடக்கம், கருணை, கடமை
ஆணவமின்மை, பொறுமை, கோபமின்மை
என்ற நற்குணங்குணங்கள் இருப்பவர்களாக
இருத்தல் அவசியம்…

***

சிந்தனைக்கு விருந்தாய் நல்ல கவிதைகளைப் படைத்திருக்கின்றீர்கள் கவிஞர்களே! பாராட்டுக்கள்!

***

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகியிருப்பது யார் என்பதை அடுத்து அறிந்துவருவோம்!

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனும் அது என்பது தெய்வ(ப்புலவரின்) வாக்கு. இன்றோ பல திருமணங்கள் அன்பும் பண்புமின்றிச் சந்தேகப் புயலிலும் வரதட்சணைச் சூறாவளியிலும் சிக்கிச் சின்னாபின்னமாகி வருவதை நாளுக்குநாள் நீதிமன்றங்களில் நீண்டுநிற்கும் மணவிலக்கு வழக்குகள் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகின்றன! அப்படியானால் அம்மியும் அருந்ததியும் மணவிழாவில் இடம்பிடிப்பதன் நோக்கந்தான் என்ன? மனிதர்களின் கல்மனத்தையும், மின்னிமறையும் நட்சத்திர இயல்பையும் உணர்த்தத்தானோ? என வேதனையோடு இன்றைய நடப்பைப் பேசும் ஒரு கவிதை நெஞ்சைத் தொடுகின்றது!

எத்தனை சாட்சிகள்
இருந்தால் என்ன…
ஆயிரங் காலத்துப்பயிர்
சந்தேகப் புயலிலும்
வரதட்சணை சுனாமியிலும்
பொருந்தா மனப் புழுதியிலும்
அகந்தைபிடித்தாட்டும் பனிப்பொழிவிலும்
சின்னாபின்னப்பட்டுப் போகிறதே…

அம்மி மிதித்தல்
அவ்வப்போது மனம் கல்லாதல்,
அருந்ததி பார்த்தல்
மின்னி மறையும நட்சத்திரமாய்த்
தொலைந்து போதல்,

குத்துவிளக்கேற்றி வைத்து
அடியிலிருக்கும்
இருளையே மனதில் நிறைத்தல்,

மூன்று முடிச்சு
முடிந்தால் கழுத்தை இறுக்கும்,
பெண்ணிற்கோ
அவசியப்படாத அடையாளமாய்…

எல்லாம் மங்கலமே…
சிதறு தேங்காயாய்
வாழ்க்கையைப் பிரித்து மேய்ந்து
முகநூல்களிலும், இணையங்களிலும்
பேருக்கு வாய்க்கும்
பொருந்தா நட்பின்
சந்தர்ப்பவாதங்களினாலும், காமத்தாலும்
பிரிவதற்கென்றே
குடும்ப
வழக்கு மன்றங்களில்
அலைந்து கொண்டிருப்போர்க்கு
இவை யாவும்
அஃறிணைப் பொருட்களே… 

’மனப்பொருத்தமில்லா மணவாழ்வு, (நறு)மணமில்லா வருத்தமிகு வாழ்வே!’ என்பதை உணர்த்தியிருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. இளவல் ஹரிஹரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

***

தன் மணவாழ்வின் மங்கல நிகழ்வுகளை மணம்வீசும் மலரும் நினைவுகளாய் மீட்டிப்பார்க்கும் மங்கை இவள்!

மஞ்சள் குங்குமங் கலந்தே
நெஞ்சக் குடிலினுள் நீ
குடி புகுந்த வேளையதை
சூடி விட்ட மல்லிகையும்
கூடி நின்ற ஆன்றோரின்
தேடி வந்த அட்சதையும்
வாழ்க என்ற வாழ்த்துகளும்
சூழ்ந்து வந்த சுற்றமும்
அம்மி மிதிக்கையிலே
அம் மெட்டி நீ சூட்டும்
அழகிய நினைவுகளும்
ஒழுக்கத்தில் அருந்ததியை
முழுவதுமாய் கொண்டிரு
என்றுன் கை பிடித்து
வான் ஒளிரும் நட்சத்திரமொன்றை
பகலவனின் பகலொளியில்
அகத்தினிலே வேண்டியதும்
அக்கினியின் சாட்சியத்தில்
இக் கன்னியின் கழுத்தில்
மாங்கல்யம் சூட்டியதும்
மங்காது என்னுள்ளே இன்று
மீண்டும் இனிமையுடன்…
காணும் மணவிழாவில்
தேனாய்த் தித்தித்தே
மனதை நிறைக்கிறது…

’நினைத்தாலே இனிக்கும்’ தன் திருமண நாளை மங்கையொருத்தியின் வார்த்தைகளாய்த் தேர்ந்தசொற்களில் விவரித்திருக்கும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் இக்கவிதைக்கு என் பாராட்டுக்கள்!