Category: போட்டிகளின் வெற்றியாளர்கள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

நண்பர்களே! படக்கவிதைப் போட்டி இவ்வாரத்தோடு நிறைவுபெறுகின்றது. இப்போட்டி 300 வாரங்கள் வெற்றிகரமாய்த் தொய்வின்றி நடக்கத் துணைநின்ற நிழற்படக் கலைஞர்கள், தேர்வாளர்கள், ஆர்வத்தோடு கவிதைகள் எழுதிவந்த கவிஞர்கள், வாசகர்கள் அனைவருக்கும் வல்லமை மின்னிதழின் நன்றிகள்!

*****

புகைப்படக் கலைஞர் திருமிகு. அமுதா ஹரிஹரன் எடுத்திருக்கும் இந்த ’ஒளி’ப்படத்தை அவருடைய படத்தொகுப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து நமக்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவ்விருவருக்கும் என் நன்றிகள் உரித்தாகுக!

தகத்தகாய ஒளியை வானில் பரப்பிக்கொண்டிருக்கின்ற சூரியப் பிஞ்சை ஏந்தியிருப்பதுபோல் காட்சியளிக்கும் இந்தக் கரம் காண்போரின் விழிகளை வியப்பில் விரிய வைக்கின்றது.

”நல்லொளியால் மன்பதையைப்
புரக்கின்றாய் வான்திகழ்
பல்கதிர்ச் செல்வனேநீ
உயிரேது உணவேது
மல்லல்மா ஞாலத்தில்
உன்னருள் தானின்றியே!”

இக்கவினார் காட்சியை வருணித்திட கவிகள் எழுக! நற்கவிதைகள் பொழிக!

*****

”காசினி மீதினில் பேதங்கள் அழித்துப் பசிப்பிணி போக்கி, மாசிலா அன்பு மலர்ந்திட, அஞ்ஞானமெனும் காரிருள் நீக்கிச் சூரியஜோதிக் கவிதைகள் செய்வோம்!” என்று நமை வாஞ்சையோடு அழைக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

கவிதைகள் செய்வோம்!

வாய்மை நேர்மை வல்லமை வாழ்ந்திடத்
தூய்மை வளர்க்கும் ஞானங்கள் சேரத்
தாய்தமிழ் ஆர்வலர் உய்த்திடும் வகையில்
மெய்க்கலை இன்பங்கள் துய்த்திடச் செய்வோம்

ஆழிசூழ் உலகினில் வாழ்பவரனைவரும்
தாழ்மை ஏழ்மைப் பேதங்களில்லாச்
சூழ்நிலை வளர்க்கும் சமத்துவம் தோன்றச்
சீர்மைத் திறன்கள் வளர்த்திடச் செய்வோம்

காசினி மீதினில் பேதங்கள் அழித்துப்
பசிப்பிணி போக்கி நேசமாய் வாழ
மாசிலா அன்பு மனதினில் மலர்ந்திடப்
பூசல்களில்லா உலகினைச் செய்வோம்

பாரினில் பாரத தேசம் சிறந்திட
நேரிய நிறைவு நித்தமும் பெற்றிங்குக்
காரிருள் அஞ்ஞானம் போக்கிடும் வகையில்
சூரிய ஜோதிக் கவிதைகள் செய்வோம்!

*****

”பாவலர் நண்பா! நீ தாங்கிப்பிடிக்கும் வெள்ளிப் பந்து பகலவனா? சந்திரனா? நிலை மறந்தும் ஒளி மறைக்காதே! நிலவை இரவியை என்றும் போற்றுவோம் நாம்!” என்று ஒளிப்பந்தைக் களிப்போடு போற்றுகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

தங்கத் தகடுகள் உனைச் சூழ
நீ தாங்கிப் பிடிக்கும் வெள்ளிப் பந்து
தரையினிலே விழுந்தாலும்
தாங்கிடுவாள் பூமித்தாய்!

வானத்தைத் தொட்டனவோ உன் கைகள்
தொட்டவுடன் பறித்திட்டாய் வெள்ளிப் பந்தை
பறித்திட்ட வெள்ளிப் பந்து பகலவனவா இல்லை சந்திரனா
பார்க்காமல் பரிந்துரைப்பாய்
பாவலர் நண்பா!

யாரிடம் இருந்தாலென்ன
உலகை ஒளிமயமாக்கும் பந்துகள்தான்?
நீயே வைத்துக் கொள்
நிலை மறந்தும் ஒளியை மறைக்காதே
நிலவை இரவியை
என்றுமே போற்றுவோம் நாம்!

*****

”கதிரவன் தேய்வதில்லை; தேய்வதற்குப் போதும் ஓர் விண்மதி!” என்றுரைக்கும் திரு. அருணன், ”முடிவின்றிச் சிதறிய உடுக்களாய், வாழ வழிகளும் வாய்ப்புகளும் மனிதர்க்கு ஏராளம்; காலம் கனியும்!” எனும் இனிய மொழிகளைத் தம் கவிதையில் நிறைத்துள்ளார்.

காரிருள் சூழவில்லை,
கதிரவன் தேய்வதில்லை
தேய்வதென்றால்,
போதுமே ஓர் விண்மதி,
பிழைக்கட்டும் உன் மதி.
முடிவிலி சிதறிய உடுக்களாய்,
வாய்ப்புகள் ஏராளம், வாழ வழிகள் ஆயிரம்
காத்திருப்பின்,
காலம் கனியும்! காலை புலரும்!

*****

சூரியப் பந்து கண்டு, கவியெழுத ஆர்வங் கொண்டு, சிந்தனைச் சரங்களைச் சுந்தரக் கவிதைகளாய்த் தந்திருக்கும் வல்லமைக் கவிஞர்களை நெஞ்சாரப் பாராட்டுகின்றேன். தொடர்ந்து கவிதைகள் எழுதிவாருங்கள்! பார்போற்றும் கவிஞர்களாய் நீங்கள் பேர்பெற என் வாழ்த்துக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ் இறுதி வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாக நான் தெரிவுசெய்திருப்பது…

உன் கையிலும்…

அன்றாடப் பணியை
ஆக்கபூர்வமாய் முடித்து
அழகாக்கி வானத்தை
விடைபெறுகிறான்
அந்திச் சூரியன்!

அழகை ரசிக்கும்
மனிதனே
அதைப் பாடமாய்க்கொள்!

சோம்பலில் சுகம் காணாமல்
ஓய்வெடுக்காமல் உழைத்து
உன்பணி செய்தால்
ஒரு நாள்
உன் கைகளில் கிடைக்கும்
உயரத்துச்
சூரியனாம் வெற்றியே…!

”மனிதனே! தன் அன்றாடப் பணியை ஆக்கபூர்வமாய் முடித்து விடைபெறுகின்றான் அந்திச் சூரியன். அவன்போல் நீயும் சோம்பலின்றி உழைத்தால் உயரத்துச் சூரியனாய் உனக்கும் வெற்றி கிட்டும்!” என்று உழைப்பின் உயர்வைத் தம் கவிதையில் அழகாய் வடித்துத் தந்திருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

படக்கவிதைப் போட்டி தொடங்கிய காலந்தொட்டுத் தவறாமல் அதில் பங்கேற்றுவருகின்ற அவரின் கவியார்வத்துக்கு என் சிறப்பான பாராட்டுக்கள்! 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புகைப்படக் கலைஞர் திரு. எஸ். இராமலிங்கம் கலைநுணுக்கத்தோடு எடுத்திருக்கும் சிலைகளின் நிழற்படத்தை அவரின் படத்தொகுப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டி 299க்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

சொல்லில் கலைவண்ணம் ஊட்டிக் காலத்தால் அழியாப் பாடல்களைப் படைத்தளித்த பைந்தமிழ்ப் புலவர்களைப்போல், கல்லில் கலைவண்ணம் காட்டிக் காலத்தால் அழியாக் கவின் சிலைகளைப் படைத்த  சாதனையாளர்கள் நம் சிற்பிகள்; அவர்களைப் போற்றுதல் நம் கடன்!

இந்தச் சிற்பங்களின் நேர்த்தியை, இவற்றை வடித்த சிற்பிகளின் சீர்த்தியைத் தீந்தமிழ்ச் சொல்லெடுத்துப் பாட வருகிறார்கள் நம் கவிஞர்கள்; அவர்களை அன்போடு வரவேற்கின்றேன்.

*****

”கல்லில் கலைவண்ணம் காட்டிய கலைஞனைப் போற்றுவோம்; அவன் சோராதிருக்க வாழ்த்துவோம்” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

சிற்பியைப் போற்றுவோம்…

கல்லில் கலையின் வண்ணமது
கலைஞன் ஒருவன் எண்ணமதாய்
வெல்லும் கால ஓட்டமதை
விளங்கும் சிலையாய்க் காலமெல்லாம்,
வல்லமை இதுதான் பேர்சொல்லும்
வையம் உளநாள் வரையிலுமே,
சொல்லிப் புகழ்வோம் இவர்திறனை
சோரா திருக்க வாழ்த்துவோமே…!

*****

”சிற்பக் கலையில் சிறந்தவன் தமிழன்! மாமல்லைச் சிலைகளைப் போற்றுவதா? ஆலயச் சிலைகளின் புகழைச் சாற்றுவதா?” என்று சிற்பியின் அழியாக் கலைநுட்பத்தை வியக்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

செதுக்கி வைத்த சிற்பங்கள்
செவ்வனே வடித்திட்ட இதில்
சிற்பியின் கைகள்தான்
சிறப்பம்சம் கொண்டதுவே!

எத்தனையெத்தனை வர்ணங்கள்!
எத்தனையெத்தனை முக அம்சங்கள்!
அத்தனையத்தனை வடிவங்களும்
தத்துவமதனை உரைத்திடுமே!
மனம் அதில் சொக்கிடச்சொக்கிட வைத்திடுமே அதைப் போற்றிடப் போற்றிட

சிற்பக்கலையில் சிறந்தவனே
செம்மொழியில் சிறந்த தமிழன்தான்!
வள்ளுவனுக்கோர் சிலை கண்ணகிக்கோர் சிலை
நுட்பம் வாரி வழங்கியது அவன் நிலை

மாமல்லபுரச் சிலைகளைச் சொல்வதா?
சிறந்ததோர் ஆலயச் சிலைகளைச் சொல்வதா?
கருத்துக்கள் கூறும் சிலைகளைச் சொல்வதா?
தரணிபுகழ் பல சிலைகளைச் சொல்வதா?

இத்துணைச் சிற்பங்கள் சிறந்திட
சிற்பியின் கைகள்தான்
சிறப்பம்சம் கொண்டதுவே நம்
மனமும் அதில் கொள்ளை கொண்டதுவே
சிற்பக்கலை அழியாக்கலை!

*****

சிற்பக்கலையின் சிறப்பினைச் செப்பும் நல்ல கருத்துக்களைத் தம் கவிதைகளில் செதுக்கித் தந்திருக்கும் கவிஞர்களைப் பாராட்டுகின்றேன் உளமார!

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

உளியின் வலி

உள்ளத்தில் எண்ணிய சிந்தை
உருக் கொண்டு எழுந்ததோர் விந்தை
உளி கொண்டு உருவாக்கிய கவிதை
உருவாக்கியவன் கையிலோ கந்தை

விரல்களில் விளையாடும் கலை
வியப்பூட்ட உருவான சிலை
உழைத்து உருவாக்கியவன் நிலை
எண்ணிப் பார்த்தவர் எவரும் இலை

ஆலயங்காணும் கடவுளர் திருமேனி
காலங்கள்தோறும் நிலைத்திடும் வண்ணம்
மாயங்கள் காட்டும் மனங்கவர் சிற்பம் – அவர்
காயங்கள் துயரங்கள் காட்டியா நிற்கும்?!

”சிலை, உளிகொண்டு உருவாக்கிய கவிதை; ஆனால் உருவாக்கியவன் கையிலோ கந்தை. மாயங்கள் காட்டிநிற்கும் சிற்பங்கள் அதை வடித்தவனின் மனக் காயங்களைக் காட்டுவதில்லை” என்று உளி பிடித்தவனின் வலியை – வேதனையைத் தம் கவிதையில் உளந்தொடும் வகையில் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.   

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புகைப்படக் கலைஞர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி எடுத்த இந்தப் படம் வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்யப்பட்டுப் படக்கவிதைப்போட்டி 298க்கு வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது.

கையிலே கோல்வைத்துக் குறிசொல்லும் பெண்மணியை இப்படத்தில் காணுகின்றோம். இவ்வாறு குறிசொல்லும் பெண்டிரை ’அகவன் மகளிர்’ என்றழைத்தனர் அன்று. வெள்ளியால் செய்த பூணிட்ட சிறுகோலைத் தாங்கியிருக்கும் இம்மகளிரை, ’வெண்கடைச் சிறுகோல் அகவன் மகளிர்’  (குறுந்: 298) என்கிறது குறுந்தொகை.

தலைவியின் காதலை வீட்டுக்குத் தெரிவிக்க விரும்பும் தோழி, குறிசொல்ல வந்த அகவன் மகளைப் பார்த்து, ”சங்குமணி போன்ற நரைத்த நெடுங்கூந்தலையுடைய அகவன் மகளே! அவர் நன்னெடுங் குன்றத்தை மீண்டும் மீண்டும் பாடுக!” எனச் சொல்லி அந்த ’அவர்’தாம் தலைவியின் காதலர் என்பதைத் தலைவியின் தாய்க்கும் செவிலித்தாய்க்கும் குறிப்பால் உணர்த்துகின்றாள்.

அகவன் மகளே அகவன் மகளே
மனவுக்கோப் பன்ன நன்னெடுங் கூந்தல்
அகவன் மகளே பாடுக பாட்டே
இன்னும் பாடுக பாட்டேஅவர்
நன்னெடுங் குன்றம் பாடிய பாட்டே. (குறுந்: 23)

சங்க கால அகவன் மகளைப் புலவர்கள் பாடினர்; இதோ இந்நாளைய அகவன் மகளைப் பாட நம் கவிஞர்களை அழைக்கின்றேன்!

*****

”எறும்பாய் என்றும் உழைத்திருக்க எதிர்காலக் கவலை ஏதுமில்லை;
குறிக்கோளில் குறியாய் இருந்திருக்கக் குறிச்சொல் கேட்கத் தேவையில்லை”என்று பொருளுரை புகலுகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

குறி கேளீர்!

அறமும் திறமும் கொண்டோரை
அறச்சொல் ஏதும் செய்வதில்லை
அறிவும் உழைப்பும் இழந்துவிட்டால்
அதிர்ஷ்டம் உதவத் தேவையில்லை

நற்சிந்தை கொண்டு வாழ்வோரை
நாளும் கோளும் கெடுப்பதில்லை
இன்சொல் இயல்பாய் அமைந்துவிட்டால்
இன்பம் வாழ்வில் தொலைவதில்லை

நேர்மறை எண்ணம் நிறைந்திருக்க
நித்தமும் நிறைவு தேய்வதில்லை
சோர்வைத் தவிர்த்துச் செயல்பட்டால்
சுகத்துக்கு எப்போதும் கேடில்லை

கடமையைத் தொடர்ந்து செய்திருக்கக்
காலம் கனியாமல் போவதில்லை
கட்டுப்பாடும் கலந்திருந்தால்
கண்ணியம் வாழ்வில் குறைவதில்லை

எறும்பாய் என்றும் உழைத்திருக்க
எதிர்காலக் கவலை ஏதுமில்லை
குறிக்கோளில் குறியாய் இருந்திருக்கக்
குறிச்சொல் கேட்கத் தேவையில்லை

*****

”மற்றவரின் கைபிடித்து மாறிவரும் காலநேரம்
மணிக்கணக்கில் நீ உரைத்திட்டாலும் மாறிடுமோ உன் சொல் நயம்தான்” என்று குறிசொல்லும் பெண்ணை நயம்படப் பாராட்டுகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

கருப்பு வெள்ளை நிறமதனில்
கண்டுகளித்த உன் முகமதனைக்
கற்பனையில் வடித்திட்டுக்
கவிதையொன்றைச் சொல்லவா?

கையினிலே கோலேந்திக்
குறி சொல்லும் குலத்தவளா?
குறுநகையோடு இருப்பவளா? இல்லை
குடும்பச் சுமை சுமந்திட்டுக்
குத்துவிளக்காய் வலம் வருபவளா?

கடைத்தெருவில் காலாற
நடந்துவரும் உன்னடையழகில்
கறுப்புவெள்ளை என்பதெல்லாம்
கண்டுகொள்ள மாட்டாரன்றோ!

மொத்தத்தில் நீ நடந்து வந்தால்
திருவாரூர்த் தேரழகி!
காணக் கோடிக் கண்களெனக்
காத்துநிற்பர் கடைத்தெருவினிலே
பொருள் வாங்க மறப்பர் தன்னிலைதனிலே!

மற்றவரின் கைபிடித்து
மாறிவரும் காலநேரம்
மணிக்கணக்கில் நீ உரைத்திட்டாலும்
மாறிடுமோ உன் சொல் நயம்தான்!
ஆம்
நீ கையினிலே கோலேந்திக்
குறிசொல்லும் குலத்தவளே!!

*****

குறிசொல்லும் அகவன் மகளைப் பற்றிய சிந்தனைகளைச் சிறப்பாகத் தம் கவிதைகளில் பதிவுசெய்திருக்கும் கவிஞர்களைப் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன்.

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவுபெற்றிருப்பது…

உழைப்பிலே…

உலக வாழ்வில் உயர்வுபெற
உன்னை நம்பி உழைத்திடுவாய்,
பலனது சொல்வார் பிழைத்திடவே
பார்த்தே உனது கையினையே,
நலமென நம்பிப் படுத்திடாதே
நாளை வாழ்வு உழைத்தால்தான்,
நலம்பெற உதவிடு அவருக்கும்
நம்பிச் செயல்படு கடமையிலே…!

”மனிதா! பலன்சொல்வார் சொல்லை நம்பாமல் உன்னை நம்பி உழைத்திடு! அவர் நலம்பெற அவருக்கும் உதவிடு!” என்று மனிதநேயத்தையும் உழைப்பின் உயர்வையும் இணைத்து வலியுறுத்தும் இக்கவிதையைப் படைத்திருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பசுமை வயல்கள் காண்போர் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சியூட்ட, தலைச்சுமையாய் வாழைத் தாறு சுமந்து நடந்துவருகின்றார் பெரியவர் ஒருவர். கவிதைபோல் அமைந்த இந்தக் காட்சியைப் படம்பிடித்திருப்பவர் திரு. சரவணன் தண்டபாணி. இப்படத்தை அவரின் ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றிகள்!

வாழைக் குலையை நாம் ’வாழைத் தார்’ என்றே தவறாகச் சொல்லிப் பழகிவிட்டோம். அதனை ’வாழைத் தாறு’ என்று கூறுவதே சரி.

தாறு நாறுவ வாழைகள் தாழையின்
சோறு நாறுவ தூம்புகள் மாங்கனி
நாறு நாறுவ நாறு வளர்க்குறும்
சேறு நாறுவ செங்கழுநீர் அரோ.

என்ற கம்பராமாயணப் பாடலில் இச்சொல் பயின்று வந்திருப்பதைக் காண்க.

கண்ணுக்கினிய இக்காட்சிக்குக் கவிஞர்கள் தீட்டியிருக்கும் தண்டமிழ்க் கவிதைகளைக் கண்டுவருவோம் வாருங்கள்!

*****

”வாழைக் குலை விற்கும் ஏழையை ஏய்க்காதீர் தரகர்களே! அவர்களும் வாழட்டும்!” என்று உழவரின் நல்வாழ்வுக்கு உரிமைக்குரல் எழுப்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பயன் பெறட்டும்…

வாழைக் குலையது விளைந்ததென
வயலில் வெட்டிக் கொண்டுசென்றால்,
ஏழையை ஏய்க்கிறான் சந்தையிலே
இடையே புகுந்திடும் தரகனுமே,
வாழ வழியிலை உழவனுக்கே
வழிப்பறி கொள்ளைதான் வழியினிலே,
பாழும் மனிதரே திருந்திடுவீர்
பயனது பெறட்டும் விவசாயியே…!

*****

”அகிலமெங்கும் கிடைக்கும் பழம்; ஆண்டவனுக்குப் படைக்கும் பழம்” என்று தொடங்கி வாழைப் பழத்தின் பயன்பாடுகளைப் பாங்குறப் பாட்டில் பட்டியலிட்டிருக்கின்றார் திருமிகு. இராதா. 

அகிலம் எங்கும் கிடைக்கும் பழம்
ஆண்டவனுக்குப் படைக்கும் பழம்
இல்லை இதற்கு எங்கும் இவ்வுலகில்
ஈடு உண்டோ சொல்வீர்கள்…

உடலைப் பேண உதவும் இந்தப் பழம்
ஊரெங்கும் எளிதாகக் கிடைத்திடுமே
எத்தனையோ வகைகளும் உண்டு
ஏழைகூட வாங்க இயலும் பழமிது!

ஐந்து ரூபாய்க்குக் கிடைக்கும் இதனை
ஐந்து வயதுக் குழந்தைகூட தின்னலாம்
ஒன்றை தினமும் சாப்பிடக் கிடைக்கும்
ஓடி உழைத்திட பல சத்துக்கள்!

காயாக இருக்கக் கறிக்கும் உதவுதே
கால்நடைகளும் உண்டு களிக்குதே
பாட்டி தாத்தா பாங்காய் உண்ணவே
பழுத்த பழம் அவரின் பசி தீர்க்குமே!

மனிதன் உண்டபின் இதன் தோலும்
மண்ணுக்கும் உரமாகுதே காணீர்!
புதுமை வேண்டி ரசாயனத்தை இதில்
புகுத்தப் போகுதே உயிர்ச் சத்துக்கள்

வகை வகையான இந்த வாழை
வாழ வைக்க வந்தது நமக்கிது வரமே!
வாழையடி வாழையாக நாம் வாழவே
வந்த வாழையை வளர்த்திடுவோமே!

*****

சுவைபொதி வாழையைப்போல் கருத்துக்களைத் தம் கவிதைகளில் பொதிந்து தந்திருக்கும் கவிஞர்களைப் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன்.  

அடுத்து இடம்பெறுவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

வாழை

உழைக்கும் மக்கள் குறும்பசியைத்
தீர்த்து வைக்கும் வாழை
ஏழை மக்கள் வீட்டினிலும்
குடியிருக்கும் வாழை

உயிர்ச்சத்து தாதுஉப்பு
உயர்ந்திருக்கும் வாழை
உடல் நலத்தைச் சீராக்க
உதவி செய்யும் வாழை

மருந்தாக மக்கள் நலம்
காத்து நிற்கும் வாழை
விருந்தோம்பல் வேள்விகளில் கொலு
வீற்றிருக்கும் வாழை

மனிதர் வாழ்வில் மங்களங்கள்
சேர்த்திருக்கும் வாழை
புனிதச் சின்னமாக என்றும்
பூத்திருக்கும் வாழை

”உழைப்போரின் பசி தீர்க்கும்; ஏழைகள் வீட்டில் குடியிருக்கும்; மருந்துக்கும் விருந்துக்கும் பயன்படும்; மனித வாழ்வில் மங்கலம் சேர்க்கும்; புனிதச் சின்னமாய்ப் பூத்திருக்கும்” என்று வாழையின் மகத்துவத்தை கவித்துவத்தோடு விளம்பியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புகைப்படக்கலைஞர் திரு. மாரியப்பன் கோவிந்தன் எடுத்திருக்கும் இந்தப் படத்தை அவரது ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து  தேர்வுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டி 296க்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவர்கள் இருவரும் என் நன்றிக்கு உரியர்!

கூடைகளை ஏற்றிக்கொண்டு வேகாத வெயிலில் உடல்நோக வண்டிமிதித்துச் செல்லும் இந்தத் தோழரின் உழைப்பை வந்தனை செய்வோம்; உழைக்காது வீணில் சோம்பியிருப்போரை நிந்தனை செய்வோம்!

உழைப்பின் மகத்துவம் சொல்லும் இந்தப் படத்திற்குச் சகத்திலுள்ள கவிஞரெல்லாம் கவியெழுத வாருங்கள்! நற்சிந்தனைகளைத் தாருங்கள்! என்று அன்புபாராட்டி அழைக்கின்றேன்.

*****

”சிறுதிவலைகள் பலசேர்ந்து பெருவெள்ளம் ஆவதுபோல் எடைகுறைந்த கூடைகளும் அளவில் அதிகமானால் தள்ளுவண்டி தடம் மாறும்!” எனும் அரிய கருத்தை எளிய சொற்களில் விளக்கியிருக்கின்றார் திருமிகு. இராதா.

அவரே தம்முடைய இரண்டாவது கவிதையில் இப்படத்தை வேறொரு கோணத்தில் அணுகி, ”வண்டிமிதித்து வாழ்க்கைச் சக்கரத்தை ஓட்டும் அவலப் பிழைப்பு இவரோடு போகட்டும்; இவரின் அடுத்த தலைமுறையாவது பசியின்றி நல்வாழ்வு வாழட்டும்!” என்றுரைத்து மனிதவாழ்வைத் தன் விருப்பப்படி எழுதிச்செல்லும் விதியின் போக்கையும் வியக்கின்றார். 

வண்டி கூறும் வாழ்க்கைப் பாடம்

சிறு திவலைகள் சேர்ந்து
சிறு துளிகளாய் மாறி
பெருவெள்ளமாகிறது போல

எளிதான எடை கொண்ட
கூடைகள் குவியலாய்ப்
பலதாய்ப் பெருகிப் பாரமாகத்
தள்ளுவண்டிகூடத் தடம் மாறும்

அதுபோலத்தான்…
நம் வாழ்க்கையும்

அமிர்தமே ஆனாலும் அளவிற்கு மிஞ்ச
நஞ்சாகி விடும்
எதற்கும் அளவீடு உண்டு
எவை தேவையோ அதனைக் கொண்டு
எளிமை வாழ்க்கை கண்ட
மா மனிதர் நம் மண்ணில் வாழ்ந்தவர்கள்
எண்ணில் அடங்கார்…

இக் கருத்தினை
ஏட்டில் வடித்துத் தந்த நீதி நூல்கள்
எங்கோ முடங்கிக் கிடக்கிறது
ஏராளமாய் முதிர் கனிகளாய்ப்
பரிசங்கள் படாமல் இன்னும்…

தேடி எடுத்து
இளைய இத்தலைமுறைக்குக்
கொடுக்கும் கடமை நமதே!

*****

விதியா இல்லை வினையா?

விதியை வெல்ல முயன்ற இவனது
மதிகூடச் சதி செய்துவிட
வயிற்றை நிரப்ப வழி தேடி
வாழ்க்கைச் சக்கரத்தை ஓட்ட…
சோர்வடைந்தாலும் சோற்றுக்காகப்
பசியுடன் தன் பிள்ளைகளுக்காக
மிதிக்கிறான் மிதிவண்டிச் சக்கரத்தை!

இவனது விதி இவனோடு போகட்டும்!
இவனது தலைமுறையாவது வாழட்டும் பசியில்லாமல்….

இதற்கு விடை இன்னும்
வினாக்களாகவே நிற்கின்றன!
விஞ்ஞானத்தின் கண்டுபிடிப்புகள்
விண்ணைத் தொட்டாலும்….

வெல்ல முடியவில்லை இவ்விதியை
விடையையும் தேடித் தர முடியவில்லை
விஞ்ஞானிகளால் அரசியல் தலைவர்களால்

இது விதியின் சதியா இல்லை
இது மதியின் கதியா அல்லது
இவனது வினையின் பயனா?

இன்னும் இங்கு இருக்கிறார்கள்
இவ்வறுமைக் கோட்டின் கீழே
இல்லை இதற்கு விடை ஏட்டினிலே
இருப்பவரின் இதயங்களில் தான்
இருக்கிறது இதற்கு விடை…

அதுவரை மிதிவண்டிகள் ஓடும்
ஆறு வழிச் சாலையிலும்
அகல வழிச் சாலையிலும்…

*****

”இந்த வண்டிக்காரர் தம் வாழ்க்கை பாரத்தைக் குறைக்க வண்டியில் ஏற்றுகின்றார் அதிக பாரம்! இவர் போன்றோருக்கு இரங்குங்கள்; இவ்வண்டியில் ஏறாது இறங்குங்கள்!” என்று கவிநயத்தோடு வேண்டுகோள் விடுக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பாரம்…

வண்டிப் பயணங்கள்
வந்திடும் வாழ்க்கையில் பலவாய்,
வண்டியோட்டிக்கு
வாழ்க்கைப் பயணமே
வண்டியானது…

வாழ்க்கை பாரத்தைக் குறைக்க
வண்டியில் ஏற்றுகிறார்
அதிக பாரம்…

மிதிக்கும் கால்களுக்கு
வலுவில்லாதபோதும்
வலு வந்துவிடுகிறது,
வாழ்க்கை வண்டியும்
சேர்த்து ஓட்டுவதால்…

இவர் போன்றவர்களுக்கு
இரங்குங்கள்,
ஏறிவிடாதீர்கள் வண்டியில்-
இறங்குங்கள்…!

*****

”சந்தேகத்தின் பாரம் நம்பிக்கையின் அச்சை முறிக்காதவண்ணம் நம்பிக்கையோடும் நேரிய எண்ணங்களோடும் நம் பயணத்தைத் தொடர்வோம்!” என்று பொருத்தமான உவமைகளோடு திருத்தமாகக் கவி வடித்திருக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

பயணம் தொடர்!

எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்து
ஏங்கித் தவித்து ஏமாறி,
காயத்தின் வடுக்களைக்
காலமெலாம் சுமந்து
மயங்கித் தவித்து
மனமொடிந்து மாள்கின்றோம்

மெய்யன்புத் தேடலிலே
துரோகத்தின் தாக்கத்தால்
தூக்கி எறியப்படும் நேரம்
சந்தேகத்தின் பாரம்
நம்பிக்கையின் அச்சை
முறிக்காமல் காத்திருப்போம்!

நடக்காதவற்றை நீக்கி
நம்பிக்கை மனதிருத்தி
நேர்மறை நல்லெண்ணம்
நமதாக்கித் தொடர்ந்திருந்து
நாளைய பொழுதை நமதாக்கி
நம் பயணம் நாம் தொடர்வோம்!

*****

சிந்தனை நாரிலே சீரிய சொன்மலர்களால் கவிஞர்கள் தொடுத்துத் தந்திருக்கும் மணமிகு பாமாலைகளை மனமாரப் பாராட்டுகின்றேன்.

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவுபெற்றிருப்பது…

வாழ்வென்னும் பாதையில் ஓடும் எங்கள் வண்டி
வயிறுதனைக் காக்கவே வலி்களையும் தாண்டி

ஏற்றப்படும் சுமைகளோ இங்கே பலவாகும்
ஏற்றுக்கொண்டு சுமப்பதே எங்கள் வாழ்வாகும்

கூலி பெறும்பொழுது குடும்பமது நினைவில் வரும்
குண்டு குழிச் சாலைகளும் குதூகலத்தைத் தரும்

பாவி எங்கள் பாதையிலே அந்த டாஸ்மாக் வரும்
பாதிப் பணம் செலவழியப் பள்ளங்கள் பெரிதாகும்

புயல்மழை வரும்பொழுது ஒதுங்குவதற்கும் இடமில்லை
பொந்துக்குள் வாழும் எலிபோன்றதே எங்கள் நிலை

உழைத்து உழைத்து வியர்த்தாலும் உறக்கம் வருவதில்லை
உண்பதற்கு மூன்று வேளை உணவுகூடக் கிடைப்பதில்லை

இலவச அரிசியெல்லாம் எதற்கென்று ஏசுகின்றார் பலர்
அதுகூட இல்லையெனில் என்னவாகும் எங்கள் நிலை?

வாக்குத் தந்து வாக்குக் கேட்டு எத்தனையோ தேர்தல்கள் வரும்
எங்கள் வாழ்க்கையில் என்றுதான் நல்லதொரு மாற்றம் வரும்?

கூடைகூடைகளாய் சுமைகள்தான் தினம் பெருகிவிடும்
விடைதெரியா வினாவுடன் பயணமும் தொடர்ந்துவிடும்!

”உழைத்துழைத்து வியர்த்தாலும் உறக்கமது வருவதில்லை; உண்பதற்கு மூன்றுவேளை உணவுகூடக் கிடைப்பதில்லை. இலவச அரிசி எதற்கென்று ஏ(பே)சுவோரே! அதுகூட இல்லையெனில் எங்கள் நிலை என்னாகும்?” என்று ஏழைபடும் பாட்டைத் தம் பாட்டில் நேர்த்தியாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கும் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

குட்டிப் பூனையைத் தாய்ப்பூனை கவ்விச் செல்லும் இக்காட்சியை அழகாய்ப் படம்பிடித்து வந்திருப்பவர் திரு. கிஷோர் குமார். இப்படத்தை அவரின் ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தெரிவுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

பூனை தன் குட்டியை வாயால் கவ்விச் செல்வதை ஆன்மிகத்தோடு தொடர்புபடுத்தி ’மார்ச்சால நியாயம்’ என்று கூறுவர்.

இதன் விளக்கமாவது, பூனை தன் குட்டிகளைத் தானே தூக்கிச்சென்று பல இடங்களிலும் வைத்துப் பாதுகாப்பதைப் போல ஆண்டவனே வந்து நம்மைக் காப்பாற்றிப் பரமபதத்தை அளிப்பான் என்பது தென்கலை வைணவரின் நம்பிக்கை. எனவே இதற்கு மார்ச்சால நியாயம் எனப் பெயர் சூட்டியுள்ளனர்.

இந்த ஒளிப்படத்துக்கு நம் கவிஞர்கள் எத்தகைய கவிதைகளை வழங்கி ஒளியூட்டப்போகிறார்கள் என்பதை அறிந்துவருவோம் வாருங்கள்!

*****

“மந்தியானது தாய் மந்தியைக் கவ்வுவதுபோல் நானுன்னைப் பற்றவேண்டும் (மர்க்கட நியாயம்) என எண்ணாமல், பூனை தன் குட்டியைக் கவ்விக் காப்பதுபோல் (மார்ச்சால நியாயம்) நீ என்னைப் பற்றிக் காப்பாய்” என்று பிறைசூடிய பெம்மானை அன்புருக வேண்டுகின்றார் திருமிகு. இராதா.

பிறை சூடிய பெம்மானே எனது
பிணிகளுக் கெல்லாம் அரு மருந்தே
ஆறறிவு இருந்தும் அறிந்திலேன்
அடியார் மனத்துள் வாழ்பவனே

கண்ணுக்குக் கண்ணாக இருக்கும்
கருப்பொருளே காலாதீதனே!
விண்ணவருக்கும் எட்டா
வேத விழுப்பொருளே! பழமையனே!

நின்னை அடையவே நீலகண்டனே
நீள்கழல் காட்டியும் நின்னை மறந்து
நெஞ்சமோ எனது வஞ்சகமே செய்ய
பஞ்சமா பாதக வழி நடக்கின்றேனே!

செய்வதறியாது பிறவி தோறும்
பிறந்து உனை மறந்து திரிந்தேனை
மந்தி தாய் மந்தியைக் கவ்வுதல் போல
நான் நின் கழல் பற்றுவது முறையோ?

ஆதலினாலே ஆலமுண்ட அரசே
நீயே நின்னருள் கரம் கொண்டு
பூனை தன் மகவினைக் கவ்விக்
காப்பது போலக் காத்தருள்வாயே!

*****

”தாக்கும் புலிக்குமுண்டு தாய்ப்பாசம்; இதனை மனிதர்கள் மறந்துவிடலாகாது என்பதற்கு இக்காட்சியொரு பாடம்” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பாடமாய்…

தாய்மை என்பது மிகவுயர்வே
தாக்கும் புலிக்கும் வேறில்லை,
ஓய்வு யென்பதே அதற்கில்லை
ஓடிச் சேயிரை தேடிடவே
பாய்ந்து செல்லும் வரையினிலே
பற்றியே வாயில் தூக்கிடுமே,
தாய்மை மறந்த மனிதருண்டு
தவிக்க விடுவோர்க் கிதுபாடமே…!

******
”பால் வைத்துப் பரிவுகாட்டி வளர்த்தாலும் மனிதர்களை நம்பாது குட்டியைத் தூக்கிச் செல்லும் சந்தேகப் பிராணியான இப்பூனையைப் போலவே மனிதர்களாகிய நாமும் உண்மைக்கும் பொய்ம்மைக்கும் வேற்றுமை அறியாது மூடர்களாய்த் தவிக்கின்றோம்” என்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

குருட்டுப் பூனை

பால் வைத்துப் பரிவுகாட்டி
மடிமீது தானமார்த்தி,
தாலாட்டித் தூங்கவைத்து
அன்பு காட்டி வளர்த்தாலும்
முழுவதுமாய் நம்பவில்லை
மதிலமர்ந்த பூனையிது!

தாவிச்சென்று சட்டென்று கவ்வித்
தூரமாய்த் தூக்கிச் சென்று
கண்ணில் காட்டாமல்
மறைத்துப் பதுக்கிவைத்துச்
சந்தேகத்தின் சாரலில் நனைந்திருக்கும்
முக்காடிட்ட சைவப் பூனை!

உள்ளுக்குள் வஞ்சம் வைத்து
வெளியிலே வேடமிட்டுக்
கள்ளத்தின் நாற்றத்தை
வார்த்தைப் புனுகுபூசி
தினந்தோறும் மறைத்ததினால்
உண்மைக்கும் பொய்மைக்கும்
வேற்றுமையை அறியாமல்
தன் பிம்பக் காட்சியினை
பிறர்மீது ஏற்றிவைத்து
இருண்டு போன உலகமென்று
கண்மூடி அழுகின்றோம்!

*****

”இப்புவி இன்னமும் இயங்கிக் கொண்டிருப்பது தாய்ப்பாசமெனும் உணர்வினாலே; தாய்மையைப் போற்றுவோர் போற்றப்படுவர்; தூற்றுவோர் துன்பப்படுவர்” என்று தாய்மையின் தூய்மையைப் பாவில் போற்றியிருக்கின்றார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன்.

புலி என்றாலும்
பூனை என்றாலும்
தாய்மை என்பது
தன்னிகரில்லாதது

கடிவதெல்லாம்
காப்பாற்ற அன்றி
கண்டிப்பதற்கல்ல!

கொடும் புலியின் கண்கள்
கருணை பொழிவது
பாலூட்டிக் குட்டிகளை
அரவணைக்கும் பொழுது மட்டுமே!

பண்பான பசுவின்
கண்களில் கனல் தெறிப்பது
கன்றுகளை எவரேனும்
காயப்படுத்தும் பொழுது மட்டுமே!

எதிர்பாரா அன்பே
தாய்மையின் அடையாளம்
இப்புவி இன்னமும் இயங்குவது
அதனால்தான்!

காந்தியின் அன்னையும்
கோட்சேயின் தாயும்
மகன்மீது காட்டிய அன்பு
மாறுபட்டதல்ல
அதுவே அன்னைகளின்
பலமும் பலவீனமும்!

தாய்மையைப் போற்றுவோர்
போற்றப்படுகிறார்கள்
தூற்றுவோர் துன்பப்படுகிறார்கள்!

 *****

தாய்ப்பாசத்தின் அருமையை இப்படத்தில் கண்டு நெகிழ்ந்து, அதனைத் தம் கவிதைகளில் உணர்வுபூர்வமாய் விவரித்திருக்கின்றார்கள் நம் கவிஞர்கள்; அவர்களை உளமாரப் பாராட்டுவோம்!

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது… 

தாய்மை

எத்தனை இயற்கைச் சீற்றங்கள்
கீறிவிட்டது இப்பூமியை…
இருந்தும்
இன்றும் நிறுத்தவில்லை
சுற்றுவதை இந்த பூமி!
காரணம்…

பூமிக்குத் தெரிந்தது ஒன்றே ஒன்றுதான்
அதன் பெயர்தான் தாய்மை!

பூமியில் தாயான ஜீவராசிகளும்
தன் குழந்தைகளைக் காக்கிறது
பூமியைப்போல…
எதிரிகளிடமிருந்து காக்கும் போது
வருவதுண்டு சிறு துன்பங்கள்

கோழி மிதித்துக் குஞ்சு முடம் ஆகாது!
பூனை தன் வாயால் கவ்வக் குட்டியும் சாவதில்லை
இதைப்போலத் தாய் தந்தை ஏசுவதும்
பிள்ளைகளின் நலனுக்கே

இதனை உணர்ந்த பிள்ளைகளே
உயர்வார்கள் உலகம் மெச்ச
உணராத பிள்ளைகள் உயர்வதில்லை!

கோழி மிதித்துக் குஞ்சு முடமாவதில்லை; பூனை கவ்வி அதன் குட்டி சாவதில்லை. ஈதொப்ப, தாய்தந்தையரின் ஏச்சு பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் சிறப்பதற்கேயன்றிச் சீரழிவதற்கில்லை என்பதையுணர்ந்த பிள்ளைகள் வாழ்வில் சிறப்பர்” எனும் நல்ல கருத்தை நவின்றிருக்கும் திருமிகு. இராதாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புகைப்படக் கலைஞர் திரு. சரவணன் தண்டபாணி  எடுத்த இப்படத்தை அவரது ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டி 294க்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றி!

மலரும் மலர்முகச் சிறுவனும் அருகருகே ஒருவரையொருவர் நோக்கிக் கொள்ளும் எழிற்காட்சி நம் உள்ளம் கவர்கின்றது. இதற்குப் பொருத்தமாய்க் கவிதை தீட்ட, காட்சிக்குக் கவினைக் கூட்ட அழைப்போம் நம் கவிஞர்களை!

*****

”விரிந்து மலர்ந்த மலரைப்போல் சிரித்து மலர்ந்த முகத்தோடும் பொய்யில்லாச் சொல்லோடும் பிள்ளையாய் இருந்தால் தொல்லையில்லை” என்று பிள்ளைப் பருவத்தைப் போற்றுகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

பிள்ளை உள்ளம்

துள்ளிப் பாயும் வெள்ளோட்டம்
பள்ளம் மேடு பார்ப்பதில்லை
கள்ளம் இல்லா உள்ளத்தில்
பொய்யும் கசடும் சேர்வதில்லை

விரிந்து மலர்ந்த மலரைப் போல்
சிரித்து மலர்ந்த முகம் கொண்டு
திறந்து வைத்த புத்தகமென – மனதை
மறைத்து மூடிப் பூட்டவில்லை

சொல்லும் சொல்லில் பொய்யில்லை
வெள்ளை கருப்புப் பேதம் இல்லை
உள்ளத்தில் உள்ளதை மறைப்பதில்லை
பிள்ளையாய் இருந்தால் தொல்லையில்லை

*****

”மண்ணில் மலரும் மலர்களோ தண்ணீரில் மலரும் மலர்களோ எவையாயினும் தாமே நம் கைக்குக் கிட்டா; முயன்று பறித்தால்தான் வசப்படும்; அவ்வாறே வாழ்வில் வாய்ப்புகளையும் தேடிப் பெற்றிடு மனிதா!” என்று நல்வழிகாட்டுகின்றார் திருமிகு. இராதா.

மண்ணில் மலரும் மலர்களாயினும்
தண்ணீரில் மலரும் மலர்களாயினும்
கண்ணுக்குத் தெரிந்த மலர்கள் நம்
கைகளுக்கு வருவதில்லை ….

குளத்தில் மலரும் அல்லியைப் பறிக்கக்
குளிர்ந்த நீரில் இறங்கி உடல் நனைய
மூச்சை அடக்கி நீந்தி முயன்றால்
எட்டாதாயினும் கிட்டிடும் நம் கைகளில்

அதுபோல்…..
வாழ்வு சிறக்க வாய்ப்புகள் பல உண்டு
வாய்ப்புகள் வாசல் தேடி வருவதில்லை
மலரைத் தேடும் தேனீக்களைப் போல
மனிதனே நீயும் வாய்ப்பைத் தேடிட வெற்றி நிச்சயம்….

*****

சிந்தனைக்கு விருந்தளிக்கும் கவிதைகளைப் படைத்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து நாம் காணவிருப்பது இந்த வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பதை…

மாறுபாடு!

துள்ளித் திரியும் வயது,
துடுக்காகச் சென்று
சிறுவன்
பறித்துவிட்டான் மலரை…

சுள்ளென வெயிலில்
மலர்
வாடுவது கண்டு
வாடுகிறது அவன் முகமும்
வருத்தத்தில்…

பிஞ்சு மனத்திற்குப்
புரிகிறது தவறென,
அஞ்சுகிறது அவன் மனது…

அச்சமிது போய்விடுகிறதே
அவன் வளர்ந்ததும்,
ஆம்
பஞ்சமா பாதகங்களையும்
அஞ்சாமல் செய்கிறானே
மனிதன்..

இதுதான் இயற்கையா,
மாறுமா மனிதனின் குணம்…!?

”அறியாமல் பறித்த அழகுமலர் வெயிலில் வாடுவது கண்டு வாடும் பிஞ்சு மனம், வளர்ந்தபின் பஞ்சமா பாதகங்களையும் அஞ்சாமல் செய்வதேன்?” என்று வினவி, மனிதனின் குண மாறுபாடு குறித்து நம்மையும் யோசிக்க வைக்கின்ற இந்தக் கவிதையைத் தந்திருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தோளில் வீற்றிருக்கும் கிளிகளோடு அமர்ந்திருக்கும் இளைஞரைப் படமெடுத்து வந்திருக்கின்றார் திருமிகு. ஆர். கே. லக்ஷ்மி. இப்படத்தை அவரது ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தேர்வுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்திருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றிகளை நவில்கின்றேன்.

தோளிலே தத்தைகளோடும் முகத்திலே தீவிரச் சிந்தனைகளோடும் அமர்ந்திருக்கின்றார் இந்த இளைஞர். கவிஞர்களின் சிந்தனைக்கும் வேலை தந்திருக்கின்றது இந்த ஒளிப்படம் என்றே கருதுகின்றேன்.

படத்திற்குப் பொருத்தமாய்க் கருத்துக்களை அள்ளித்தர வாரீர் கவிஞர்களே!

*****

”முதுகில் கிளிகளைச் சவாரி செய்ய அனுமதி! காதிற்குக் கிடைக்கும் தேனிசை; மனத்திற்குள் குலுங்கும் மலர்த்தோட்டம்; முதுகு வலிக்குக் கிடைக்கும் பஞ்சழுத்தம்” என்று கிளிகளால் கிட்டும் நற்பயன்களைப் பட்டியலிடுகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

உன் முதுகில் சவாரி செய்யக்
கிளிகளுக்கு அனுமதி
பச்சைக் கிளிகளுக்கு அனுமதி

சொன்னதைச் சொல்லுமாம் கிளிப்பிள்ளை
கேட்டாயா… என்ன சொல்லிற்று?

பட்சிகளுடன் செலவழிக்கும் நேரம்
நம் கவலைகளை மறக்கும்
உணர்ந்தாயா… அதில் மகிழ்ந்தாயா?

நிரம்பக் கிளிகளை அனுமதி
உன் முதுகில் சவாரி செய்ய!
காதிற்குத் தேனிசைதான்
மனதிற்குள் குலுங்கும் மலர்த்தோட்டம்தான்
உழைக்கும் முதுகின் வலிக்குப் பஞ்சழுத்தம் தான்
அனுபவி பட்சிகளோடு அனுபவி!

*****

அடுத்து வருவது சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

காலம் இது!

போட்டு வைத்த படக்கட்டைப்
பொறுக்கியெடுக்கப் பழக்கிவைத்து
எதிர்காலம் உரைப்பேனென்று
ஏமாற்றிப் பிழைப்பவர் போல்
பணக்கட்டும் சின்னப்படமும்
போட்டிப்போட வாக்கு வாங்கிக்
காட்டி வைத்த வித்தைகளை
மீட்டெடுக்க விழையும் காலமிது!

ஆண்ட ஆளின் முதுகிலேறி
அவர் உரையை மொழிந்துவிட்டு
ஐந்தாண்டு கழித்து மீண்டும்
அடியவரின் வாசல் வந்து
காத்து நிற்கும் காலமிது!

பறந்து செல்லும் பச்சைக்கிளி
அரிசிமணி ஆசையிலே
சுதந்திரத்தை இழந்ததுபோல்
பெற்றெடுத்த உரிமைதனை
விற்றுவிட்டுத் தவித்திடாமல்
குற்றமற்ற தலைவர்களைத்
தேர்வு செய்யும் காலமிது!

”மக்களே! அரிசிமணி மேல்கொண்ட இச்சையிலே பச்சைக்கிளி தன் சுதந்தரத்தை இழந்ததுபோல் நாமும் நம் உரிமைதனை, அற்பப் பொருளுக்கு, விற்றிடாது குற்றமற்ற தலைவர்களைத் தேர்வுசெய்யும் காலமிது” என்று நல்லுரை நவின்றிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள், படைப்பாளர்கள் அனைவருக்கும் எங்கள் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்!

பொங்கட்டும் தைப்பொங்கல்!
தங்கட்டும் மகிழ்வெங்கும்!

*****

கிளியேந்திய பெண்கொடியாய்க் காட்சிதரும் இந்தக் கயற்கண்ணாளின் கோலம், காண்போரின் கண்களுக்குக் காட்டிடுதே வர்ணஜாலம். இவ்வழகிய ஒளிப்படத்தின் சொந்தக்காரர் திரு. மாரியப்பன் கோவிந்தன். இப்படத்தை அவரின் ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தெரிந்தெடுத்து நமக்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளர், தேர்வாளர் இருவர்க்கும் என் நன்றிகள் உரித்தாகுக!

மீனாட்சியின் கோலம் புனைந்த இந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கையில் மதுரை அரசாண்ட மீனாட்சியும் அவளைப் பாவில் ஆண்ட பாவலர் குமரகுருபரரும் நினைவுக்கு வருகின்றார்கள். ’மீனாட்சியம்மை பிள்ளைத்தமிழ்’ பாடி அந்த மீனாளிடம் முத்துமாலை பெற்றதல்லவா அவரின் அற்புதத் தமிழ்!

அம்மையின் வருகைப் பருவத்தில் அவளை,

தொடுக்கும் கடவுள் பழம்பாடல்
தொடையின் பயனே நறைபழுத்த
துறைத்தீந் தமிழின் ஒழுகுநறுஞ்
சுவையே அகந்தைக் கிழங்கை அகழ்ந்து
எடுக்கும் தொழும்பர் உளக்கோயிற்கு
ஏற்றும் விளக்கே வளர்சிமய
இமயப் பொருப்பில் விளையாடும்
இளமென் பிடியே எறிதரங்கம்
உடுக்கும் புவனம் கடந்துநின்ற
ஒருவன் திருவுள் ளத்தில்அழகு
ஒழுக எழுதிப் பார்த்திருக்கும்
உயிர் ஓவியமே மதுகரம்வாய்
மடுக்கும் குழற்கா டேந்தும்இள
வஞ்சிக் கொடியே வருகவே
மலயத் துவசன் பெற்றபெரு
வாழ்வே வருக வருகவே! என்றழைக்கின்றார் குமரகுருபரர்.

இப்படித் தமிழ்ச்சுவை நனிசொட்டச் சொட்டப் பாடியழைத்தால் அம்மை வருவதில் அதியமென்ன?

படத்தில் காட்சியளிக்கின்ற ஒப்பனைமிகு மீனாளைக் காணுகின்ற நம் கவிஞர்களின் கற்பனை எப்படியெல்லாம் விரிகின்றது என்று அறிந்துவருவோம்! புறப்படுங்கள்!

*****

”புரமதை எரித்தோன் தேவியான மரகதவல்லி மீனாட்சியைக் கரமது கூப்பி வணங்கிடுவோம்” என்று நமை அழைக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

மரகதவல்லி…

மரகத வல்லி மீனாட்சி
மண்ணுல கதிலே இவளாட்சி,
கரத்தினில் பிடித்த கிளியுடனே
கண்களில் கருணை காட்டிடுவாள்,
புரமதை எரித்தோன் தேவியவள்
பூவுல காள்கிறாள் மதுரையிலே,
கரமது கூப்பி வணங்கிடுவோம்
கண்ணா லருளும் தேவியையே…!

*****

”பச்சைநிறமான மீனாட்சித் தாயே! என் கண்ணுக்கு நீ ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பாசுரத் தாயாய்க் காட்சியளித்தாயே!” என்று நெகிழ்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

பச்சைநிறமானவளே
மதுரை மீனாட்சித் தாயே
கையில் கிளியேந்திய நீ
என் கண்ணில் பாசுரத் தாயே
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பாசுரத் தாயே

மதுரையென்ன வில்லிபுத்தூரென்ன
மாதர்குலத் தெய்வங்கள் நீவீர்
மடிநிறையக் கவலையோடு வந்த எம்மை
மகிழ்வெள்ளம் புரளச்செய்து வாழ்த்தியெம்மை அனுப்பிட்டாயே
மொத்தத்தில் நீ எனக்குத் தெரிந்த
மரகதப் பச்சைக்காரி
மதுரை மீனாட்சி தாயே
உலகாளும் உமையே!

*****

”பச்சைக் கொடி என எண்ணிப் பச்சைக்கிளியும் நின் தோளமர்ந்து,
கொஞ்சிப் பேசிட மறந்து விட்டதே வஞ்சிக்கொடி உன் மொழி கேட்டு” என்று வியக்கின்றார் திருமிகு. ராதா.

உலகம் யாதுமாகி நிற்பவளே எங்கும்
உன்னையே காண வேண்டுமெனக்
காட்சிகள் அனைத்தினையும்
சாட்சிகள் கூறவும் வைத்து விட்டாய்…

பச்சைச் செடி கொடி மரம் கண்டாலே
பச்சை வண்ணத்தில் நீயே என
எண்ண ஏதுவாய் எங்கும் உள்ளாய்
எங்கும் நிறை இறைவியே சரணம்!

பச்சைக் கொடி என எண்ணி இப்
பச்சைக்கிளியும் நின் தோளமர்ந்து
கொஞ்சிப் பேசிட மறந்து விட்டது
வஞ்சிக்கொடி உன் மொழி கேட்டு….

செவ்விதழ் உனதினைக் கண்ட கிளி
தலை குனிகிறது வெட்கத்தில்!
உவமைக்கு ஒப்பா உனதழகு -இது
ஐந்தறிவு ஜீவி உணர்ந்த உண்மை

ஐந்தறிவுக் கிளி உணர்ந்த போதம்
ஆறறிவு மக்கள் உணரவில்லை
அவளுக்குள் நாம் அடக்கமே அன்றி
நம்மில் அவள் அடக்கமில்லை என்றும்!

படத்தில் காணும் மீனாட்சியின் எழில் தோற்றத்தில் சிந்தை பறிகொடுத்த நம் கவிஞர்கள், பக்திப் பரவசத்தோடு, அன்னையைப் புகழ்ந்து கவிமழை சிந்தியிருக்கின்றார்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது…

குத்துவிளக்கு

கடவுள் வேடம் போட்டாலும்
கவலைகள் ஏதும் தீரவில்லை!
கிளிபோல் இன்மொழிச் சொற்கள் அறிந்தும்
பேசிட இங்கே உரிமையில்லை!
மணிமுடியணிகலம் யாவும் இருந்தும்
அடிமைக்கோலம் மறைந்திடவில்லை!
மறுமொழி உரைக்கும் கல்விகள் இன்றித்
தடைகள் எப்போதும் உடைவதில்லை!

பச்சை நிறங்கள் இருந்தாலும்
பாசியில் வளங்கள் ஏதுமில்லை!
இச்சைப்பேச்சு வார்த்தையன்றி
உரிமைகள் ஏதும் கிட்டுவதில்லை!
பச்சைக்காளிகள் அழித்தாலும்
தஞ்சகன் என்றும் மாய்வதில்லை!
பவழக்காளியாய் மாறினாலன்றித்
தீமைகள் எதுவும் அழிவதில்லை!

பெண்ணினம் சரிநிகரெனினும் அவர்
ஆண்டிடும் வழிகள் இங்கில்லை!
கண்ணிமையாகக் காப்பதாய்க் கூறி
அடைத்து வைத்தல் ஞாயமில்லை!
குத்து விளக்கெனக் குடத்தில் மூடினால்
வெளிச்சம் யார்க்கும் தெரிவதில்லை!
கைவிலங்குடைத்து வெளியேறாவிடில்
சுதந்திர வாசம் கிடைப்பதில்லை!

பெண்ணடிமைத் தீர்ந்திடாத வரையில் பெண்கள் எந்த வேடம் புனைந்தாலும் பயனொன்றுமில்லை என விளம்பும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்,

”குத்து விளக்கெனக் குடத்தில் மூடினால்
வெளிச்சம் யார்க்கும் தெரிவதில்லை!
கைவிலங்குடைத்து வெளியேறாவிடில்
சுதந்திர வாசம் கிடைப்பதில்லை!” என்று பெண்கள் தடைகளை உடைத்து வெளியேற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் இக்கவிதையில் நயமுற உரைத்திருக்கின்றார். அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

   

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புன்னகை பூக்கும் மழலை மலர்களைத் தம் படக்கருவிக்குள் அடைத்து வந்திருப்பவர் திருமிகு. ஆர். கே. லட்சுமி. இப்படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து அளித்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. பெண்மணிகள் இருவர்க்கும் என் நன்றிகள்!

”கள்ளமிலாப் பிள்ளைகள் சிரிப்பில் நம்
உள்ளக் கவலைகள் ஓடி மறையும்
கேடில் கல்வியை இவர்கள் பெற்றால்
நாடும் வீடும் நலமுற் றோங்கும்!” 

கவிஞர்களே, இனி உங்கள் சிந்தனை முத்துக்களைக் கவிதைகளாக்கித் தர வாருங்கள்!

*****

”மின்னல்வெட்டியதுபோல் புன்னகை பூக்கும் இம்மழலைக் கூட்டங்கள் தோல்வியே காணாத தோழமையோடு இருக்கட்டும்” என்று வாழ்த்துகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

ஐந்து முகங்கள் நூற்றியறுபதோ பற்கள்
புன்னகை வெள்ளமோ புரண்டோடியது
கன்னக்குழியோடு ஓர் புன்னகை
காந்தமதைத் தோற்கடித்த ஓர் புன்னகை
மின்னலை வெட்டியதோ ஓர் புன்னகை
மீண்டு வரமுடியாத ஓர் புன்னகை
மகிழ்ச்சிக் குவியலோடு ஒரு புன்னகை

ஒற்றுமைக்கு ஓர் இலக்கணம்
இம்மழலைக் கூட்டங்கள்
தோளில் போட்ட கைகளோடு
தோரணைப் பார்வை
எதை நோக்கி என்றே தெரியவில்லை
தோல்வியே காணாத
தோழமையோடு இருக்கட்டும்!

*****

”வெள்ளப் பெருக்கின் ஓட்டம்போல் துள்ளித் துள்ளி ஆட்டமிடும் பிள்ளையாய் இருந்துவிடின் இன்பத்துக்குப் பஞ்சமில்லை” என்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

குழந்தைப் பருவம்

ஆட்டம் பாட்டு விளையாட்டு என்று
வாட்டம் துன்பம் கேடுகள் நீக்கிக்
கூட்டம் குழுவாய்க் கூடி நின்று
காட்டும் இன்பம்போல் ஏதுமில்லை!

பணிச்சுமைகள் ஏதுமில்லை
பிணிப்பிடுங்கல் நோய்களில்லை
கனியமுது மொழிகள் போலத்
தேனமுதுச் சுவைகள் இல்லை

கள்ளங் கபடம் ஏதுமின்றி
வெள்ளப்பெருக்கின் ஓட்டம்போல்
துள்ளித் துள்ளி ஆட்டமிடும்
பிள்ளைப்பருவம் போல் வேறில்லை

அச்சம் நாண வேடங்கள் போட்டு
நெஞ்சில் உள்ளதை மறைப்பதில்லை
வஞ்சம் அறியாக் குழந்தையாய் இருப்பின்
கொஞ்சமும் இன்பம் குறைவதில்லை…

*****

மழலையரின் இன்முகங்களைக் கண்ட நம் கவிஞர்கள் மகிழ்வெய்தி நன்மொழிகளைக் கவிதைகளாக்கித் தந்திருக்கின்றார்கள்; அவர்களுக்கு நம் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகின்றன!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது அடுத்து…

மாறிடும் மனிதன்…

சிரிக்கும் சின்னஞ் சிறுமலர்கள்
சிந்தையில் நஞ்சிலா நறுமலர்கள்,
தெரியா சூது வாதுடனே
தெளிந்த நீர்நிலைச் சிரிப்பினிலே,
புரியா வயதின் புனிதங்கள்
பொய்யிலா பிள்ளைச் செல்வங்கள்,
அரிய காட்சி வளர்ந்தபின்னே
அனைத்து வஞ்சமும் சேர்வதாலே…!

”மனிதன் பொறக்கும்போது பொறந்த குணம் போகப் போக மாறுது” என்பார் பட்டுக்கோட்டையார். அதுபோல், ”சிந்தையில் நஞ்சிலா நறுமலர்களின்  புரியாவயதுப் புனிதங்கள் வளர்ந்தபின் காண்பதற்கு அரிய காட்சி” என்கிறார் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. செண்பக ஜெகதீசன் நயம்பட. அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

    

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள், படைப்பாளர்கள் அனைவருக்கும் இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

நமைப் பீடித்திருக்கும்…
இன்னல்கள் மறைக!
இன்பங்கள் நிறைக!

*****

கம்பிகளுக்குப் பின்னே நிற்கும் இந்தத் தம்பியைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன். இந்த ஒளிப்படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து நமக்கு வழங்கியிருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளருக்கும் தேர்வாளருக்கும் நம் நன்றிகள்!

”இரும்புக் கம்பிகள் உன்முகத்தைச் சற்றே மறைத்திடினும்
அரும்பே உன்றன் பார்வையின் கூர்மை எமை ஈர்க்கிறதே!” என்று சொல்லத் தோன்றுகின்றது இச்சிறுவனைக் காண்கையில்!

கரும்புக் கவிதைகளை இந்த அரும்புக்குப் பரிசாய்த் தரக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களைக் கனிவோடு வரவேற்கின்றேன்!

*****

வெட்டவெளியில் விளையாடிய பிள்ளை வீட்டுக்குள் அடைந்ததன் காரணங்களைத் தம் கவிதையில் ஆராய்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

எதனால்…

வெட்ட வெளியில்
கட்டுப்பாடின்றி
ஓடி விளையாடிய பிள்ளை,
வீட்டுக்குள் அடைந்துகிடந்து
வெளியே பார்க்கிறது
பரிதாபமாய்…

நோய்த் தொற்றால்
வந்த உள்ளிருப்பு
காரணமா,
கைப்பேசி நோண்டும்
பெரியவர்கள்
கண்டுகொள்ளாமல் விட்டதாலா…

பல வீட்டுச்
சன்னல்களில்
பார்க்கிறோமே இப்படி…!

*****
”தடுப்பின் பின்னிருக்கும் சுட்டிப் பயலே! கட்டிக் கரும்பே! உன் மனவோட்டத்தைச் சொல்லடா” என்று  சிறுவனிடம் உரிமையோடு கேட்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

அழகிய முகமதில் கூரிய பார்வை
ஆழப்பதியும் எண்ணக் கோவை
வடிவழகிய உதட்டில் தடுப்புப் பாதை
வெண்பற்களின் அழகும் தெரியாவண்ணம்
மஞ்சள் வெயில் முகத்தில் விழ
கன்னமது பளப்பளக்க
உன் மனவோட்டம் யாமறியோம்
சுட்டிப் பயலே கட்டிக் கரும்பே
சொல்லடா கனிமொழியில் சொல்லடா!

”ஒளிபடைத்த கண்ணினாய்…விழிமொழியால் உலகாளலாம்;
வெளி பெரிது வெளியே வா; வழி விரியும் வாழ்வு புரியும்” என்று சின்னக் கண்ணனுக்கு நம்பிக்கை மொழி நவில்கின்றார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்

பட்டு விழிப் பாவைகள் வண்ணப்
பட்டாம்பூச்சியாய்ப் படபடக்க – பார்வை
பட்ட இடமெல்லாம் பட்டொளி பூக்கப்
பட்டென்று தொட்டுவிட்டாய் நெஞ்சை!

சின்ன சாளரம் வழியே விழி பாய்ச்சும்
சின்னக் கண்ணா என்ன எண்ணமடா- உன்
சிந்தை அதனுள்ளே பொங்கி எழுந்து
சிந்தனைக் கதிர்களை சீறிப்பாய்ச்சுகிறது?

ஒளிபடைத்த கண்ணினாய்
விழி மொழியால் உலகாளலாம்
வெளி பெரிது வெளியே வா
வழி விரியும் வாழ்வு புரியும்!

தலைமகனே தளையறு
தடை உனக்கு யார் இட்டாலும்
தலை வணங்கும் தரணி
தலை எடு தலைவனாக!

சிறுவனை வைத்துப் பெரிய கருத்துக்களைப் பாங்காய் உரைத்திருக்கும் கவிஞர்பெருமக்களுக்குப் பாராட்டுக்கள் பல!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

புதுப்பாதை!

துள்ளிக் குதித்து
புத்தகப் பையைத் தூக்கிப்
பள்ளிக்குச் செல்ல முடியவில்லை!
அள்ளித் தெளித்துப்
போட்டுவைத்தக் கோலம் அழித்து ஓடி
விஷமம் செய்ய முடியவில்லை!
வெயிலில் புழுதியில்
உடைகள் அழுக்காக்கி
ஆட்டம் போட முடியவில்லை!
கையில் காலில் சிறுகாயம் கொள்ளத்
தாய்தந்தை தேற்றும்
விளையாடல் இருக்கவில்லை!

முகமறியா நபர்களிடம் பழகத்
தடை விதித்தார்கள்; இப்போது
முகம் மூடா நபர்களைக் காணமுடிவதில்லை!

வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து
ஆட்டம் போடமுடியவில்லை!
கூட்டில் அடைபட்ட மழலைப் பறவைகள்
சிறகை விரித்து உலகம் காணவில்லை!

ஜன்னல் காட்சியே உலகம் ஆனது!
பின்னல் பிணைப்பெலாம் காணாமல் போனது!
எத்தனை காலம் சும்மா இருப்பது
புத்தாண்டே புதுப்பாதை வகுக்க வா!!

”கூட்டில் அடைபட்ட மழலைப் பறவைகளான நாங்கள் சிறகை விரித்து உலகைக் காண இயலவில்லை; ஜன்னல் காட்சியே எங்கள் உலகம் ஆனது; பின்னல் பிணைப்பெலாம் காணாமல் போனது; புத்தாண்டே வா! புதுப்பாதை தா!” என்று ஏக்கமொழிகள் பகரும் சிறுவனை நம் கண்முன் நிறுத்தியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தையல் இயந்திரத்தில் கண்ணும் கருத்துமாய்த் துணி தைக்கும் பெரியவரைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன். இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டி 289க்கு அளித்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. படப்பதிவாளர், தெரிவாளர் இருவருக்கும் என் நன்றிகளை உரித்தாக்குகின்றேன்!

”செய்யும் தொழிலதனைத் தெய்வமென் றெண்ணியே
தையல் இயந்திரத்தில் மையலொடு பணிசெய்ய
ஐயம் இன்றியே வாழ்க்கையது உயர்ந்திடும்
வையம் போற்றுகின்ற நன்னிலையும் வாய்த்திடும்” எனும் நம்பிக்கை மொழிகளை இத்தொழிலாளர்க்கு நல்கிவிட்டுப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளைப் படித்துச் சுவைக்கப் புறப்படுவோம் வாரீர்!

*****

”தையல் எந்திரம் மிதித்துப் பாடுபட்டு வளர்த்த பிள்ளைகள் மதிக்காமல் சென்றதனால் வாடும் வயிற்றுக்கு உணவிட உழைக்கிறார் தனியாக!” என்றுரைத்து நம்மை நெகிழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தனிமையில் தையல்…

பாடு பட்டுப் பகலிரவாய்ப்
பழைய எந்திரம் மிதித்தேதான்
நாடு போற்றப் பிள்ளைகளை
நன்றாய்ப் படிக்க வைத்தவர்தான்,
ஓடி விட்ட பிள்ளைகளால்
ஒருத்த ராக உழைக்கின்றார்
வாடும் வயிற்றுக் குணவிட்டு
வாழும் காலம் ஓட்டிடவே…!

*****

”சாதி மத நல்லிணக்கத்தை அனைத்து மத ஆடை அமைப்பில் நயமுடனே காட்டிடுவர் தையல் வேலை செய்வோர்” என உண்மை உரைக்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

தையலுடையால் தையலை,
தையல் இமையால் காதலைப்
பரிமாற்றம் செய்து கொள்ள
இடையிடையே தையல் போட்டு
மிடுக்கு உடை தைப்பவரோ?

ஆண் உடையில் கம்பீரமோ
அழகு ஈதென மனக்கர்வமோ?
மிடுக்கு உடையில் நீ நேர்த்தியோ?
இல்லை மிதமான உன் நடையழகோ?

உம் பிழைப்போ கால் சக்கரம் ஓட்டி
உடையதனை நீ உருவாக்கிடும்
விந்தைதான் என் சொல்வேன்
வீதியோரத் தையல் மன்னவனே!

சாதிமத நல்லிணக்கம்
சாதிப்பதன் காரணத்தை
நம் தையல் இன மக்கள்
நயமுடனே கடைப்பிடிப்பர்
அனைத்து மத ஆடை அமைப்பில்

வகைவகையாய் ஆடைகளை
வடிவமைத்துக் கொடுக்கின்ற
விந்தைதான் என் சொல்வேன்
வியந்து நின்று ரசிக்கின்றேன்

ஆடை பாதி ஆள் பாதி
எழில் தோற்றமதைக் கொண்டுவர
விதவிதமாய் வடிவமைப்பீர்
வியத்தகு சாதனையாய் வாழ்வையே வெல்வீர்!!

*****

”துரித உணவைப் போல் கேட்டதும் கிட்டும் துரித ஆடைகளால் வசதியற்றோரின் வாழ்வாதாரம் கிழிந்துப்போனது நிறுவனப்படுத்தலால்!” என்று வேதனையோடு விளம்புகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

பிடிகொம்பு

வெட்டி ஒட்டிக் கச்சிதமாய் இணைத்துத்
தட்டிச் செதுக்கும் சிற்பியைப் போல்
கட்டி அழகு பார்க்க வைக்கும்
ஆடைகள் தைத்துக்கொள்ள யாருமில்லை…

பல்பொருள் அங்காடிகளால் படுத்துவிட்ட
பக்கத்து மளிகைக்கடை…
இணையவழி வணிகத்தால் அழிந்துவரும்
சிறுவணிகக் கூட்டம்…
துரித உணவைப் போல் கேட்டதும்
துரிதமாய்க் கிட்டும் தைத்த ஆடைகள்…
வசதியற்றோரின் வாழ்வாதாரம்
கிழிந்துபோனது நிறுவனப்படுத்தலால்…

சுகத்தைக் கெடுக்கும் நுண்ணுயிரி
முகத்தை மூடும் கவசம் தைத்துப்
பசியைத் தீர்க்க வழிசெய்த நிலைமை என
அடித்துச் செல்லும் காலச்சுழற்சி வெள்ளத்தில்
பிடிகொம்புகள் சில கிட்டும் அவ்வப்போது!!!

*****

”சக்கரம் சுழற்றுவதில் சக்கரவர்த்தி நீ தான்! சக்தி கொண்ட கால்கள்
சத்தியமாய் உனை வாழ்விக்கும்!” என்று நம்பிக்கை மொழி நவில்கின்றார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

துண்டு துணிகளைத் துல்லியமாய்த் தைத்து
தொண்டு செய்யும் தோழா – நீ உழைத்துக் கூலி
கொண்டு சென்றால் தான் உன் வீட்டினர்
உண்டு வாழ உலை கொதிக்கும்!

கால் வலிக்கக் கவனமாய்
கால் மிதியை நீ மீதித்தால் தான்
காலாடை மேலாடை எல்லாம்
கலை ஆடையாக உருமாறும்!

மூக்குக் கண்ணாடி வழி
நோக்கும் விழிப் பார்வையால் நீ
கோக்கும் நூல் இழைகளின்
சேர்க்கையால் பலர் மானம் காத்தாய்!

சக்கரம் சுழற்றுவதில்
சக்கரவர்த்தி நீ தான்
சக்தி கொண்ட கால்கள்
சத்தியமாய் உனை வாழ்விக்கும்!

கத்திமேல் நடக்கும் வாழ்க்கைப் பயணத்தில்
கத்தரிக்கோலும் காது ஊசியுமே உனை
கத்தரி வெய்யிலாய்த் தாக்கும் வறுமையிலிருந்து
காத்தருளும் கடவுளின் தூதுவர்கள்!

வண்ணப் பொடிகளின் குவியல் போல்
எண்ணம் பொங்கட்டும் – சின்னச் சின்ன உழைப்பால்
விண்ணையும் தொடலாம் – உழைப்பே உயர்வின் வழி என
எண்ணித் துணிக கருமம் இனி எல்லாம் இன்பமே!

*****

அருமையான வாழ்வியல் தத்துவங்களை இந்தத் தையற்காரரை மையமாய் வைத்துத் திறம்பட உரைத்திருக்கின்றனர் நம் கவிஞர் பெருமக்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

வண்ண வண்ணத் துணிகள்
வகை வகையான வடிவத்தில்
வருட முழுக்கத் தைத்தாலும்
ஒட்டுப் போட்ட சட்டைதான் இவனுக்கு!

ஓயாமல் உருளும்
தையல் இயந்திரம் போல
உருளுகிறது இவனது வாழ்வும்
இயந்திரமாய்….

ஊரார் உடுப்பைத் தைத்தால் தான்
உலை பொங்கும் இவன் வீட்டில்
தைத்து முடித்த கவுனில்
தெரியும் சின்ன மகளின் முகம்!

தீபாவளி கிறிஸ்துமஸ் பொங்கல்
குறைவில்லை பண்டிகைகளுக்கு
ஊருக்கு வரும் பண்டிகை
இவன் வீட்டுக்கு வருவது எப்போதோ?

தைத்து விட்டான் மனதின் வாயை
அடக்கி விட்டான் ஆசாபாசத்தை!
இவனைப் போல எத்தனை பேரோ
கண்ணன் வழி நிற்கும் கர்மயோகிகள்!

”ஊரார் உடுப்பைத் தைத்தால்தான் இந்தத் தையற் தொழிலாளி வீட்டில் உலைபொங்கும்; ஊருக்கு வரும் பண்டிகைகள் இவர் வீட்டுக்கு வருவது எப்போதோ? ஆசாபாசத்தை அடக்கிய இவரும் கண்ணன் வழிநிற்கும் கர்மயோகியே!” என்று ஏழைத் தொழிலாளியின் வாழ்க்கைநிலையை உள்ளபடி உரைத்திருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. ராதாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

நடன நங்கையர் நயத்தொடு பிடிக்கும் அபிநயத்தை அழகாகப் படம்பிடித்திருக்கிறார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கியிருக்கிறார்கள். ஒளிப்பதிவாளருக்கு என் நன்றி!

ஆடற்கலையின் நுட்பங்களையும் அபிநய வகைகளையும் சிலப்பதிகாரத்தில் மாதவி நடன அரங்கேற்றத்தினைக் காட்சிப்படுத்தும் ‘அரங்கேற்று காதை’யில் விரிவாகவும் விளக்கமாகவும் உரைக்கின்றார் இளங்கோவடிகள்!

”காண்போரைத் தான்மயக்கிக் கவனத்தைக் கவர்கின்ற
மாண்பமை ஆடலுக்கு ஈடுண்டோ இவ்வுலகில்?” என்றே சொல்லத் தோன்றுகின்றது இந்நளின நங்கையரின் நடனத்தை நோக்குகையில்.

கவிசொல்லக் காத்திருக்கும் கவிஞர் பெருமக்களைக் கனிவோடு வரவேற்போம் இனி!

*****

”அணங்குகள் தம் முகமதில் காட்டும் நவரசங்கள் நம் அகமது குளிர வைத்திடும்; சங்கரன் தொடங்கிய இக்கலையை வளர்த்திடுவோம் வகையாக!” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

கலை வளர்ப்போம்…

முகமதில் காட்டும் நவரசங்கள்
முத்திரை பதிக்கும் உடலசைவு,
அகமது குளிர நடனமிடும்
அணங்குகள் ஆட்டம் அழகேதான்,
சகலரும் ரசிக்கும் ஆட்டமிது
சங்கரன் தொடங்கி வைத்ததுதான்,
வகைவகை யாக வந்தாலும்
வளர்ந்திட வைப்போம் இதுதனியே…!

*****

”கலைகளின் தேவியென்று பெண்ணைக் கொண்டாடி வணங்கவும் வேண்டாம்; சதிராடும் தாசியென்று சாக்கடையில் எறியவும் வேண்டாம்!” என்று சினந்துரைக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

கொத்தடிமைக் கடவுள்கள்!

பொதுவெளியில்….
பெண் சக்தி தெய்வமென்று
கற்சிலைக் கடவுளாக்கிப்
பூசனைகள் பல செய்து
கருவறையில் தொழுதிருப்போம்!

வீட்டினிலோ….
படுக்கையைறைத் தாசியாக்கிப்
பணிவிடைகள் செய்ய வைத்துக்
காரிகையைக் கொத்தடிமையாக்கி
அடுக்களையில் அடைத்து வைப்போம்!

கலைகளின் தேவியென்று
கொண்டாடி வணங்கவும் வேண்டாம்!
சதிராடும் தாசியென்று
சாக்கடையில் எறியவும் வேண்டாம்!

அன்னையடி நீயென்று
அன்புச் சங்கிலி போட்டு
அடிமையாக்கி வைத்திருக்கும்
அவலநிலை இனி வேண்டாம்!

சக மனிதப் பெண்ணுக்கு
சம உரிமை கிட்டி – அவள்
சாதனைகள் சபையேறும்
சமச்சீர்மை நிலை போதும்!!!

*****

சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறப்பான கவிதைகளைத் தந்தமைக்குக் கவிஞர்களைப் பாராட்டுகின்றேன்!

அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

சந்திர ஒளியையொத்த முகம்
கண்களில் கனலை வீசுவது ஏன்?
குளிர்காற்றைப் போல் வருடும் விரலதுவோ
சினத்தை வாரி இறைப்பது ஏன்?
செம்மொழி சிந்தும் மலரிதழ்கள்
நகைமொழி மறந்த நாட்டியம் ஏன்?
உடைதனின் நிறத்தைக் கொண்டுள்ள
குருதியின் குவலயமாய் அதுதான் ஏன்?
கால்களின் சலங்கை ஜதி போடத்
தாவிப் படையெடுக்கப் பறப்பது ஏன்?

அறிந்தேன் புரிந்தேன் தெரிந்தேன்
ஒன்றிவிட்டீர் நாட்டியக் கருத்தோடு
ஒன்றிவிட்டீர்!
பார் புகழ் பாரதம்
பாரதம் புகழ் பரதம்
வாழ்க நம் கலைகள்
வளர்க மங்கா புகழ்!!

”கலையோடு ஒன்றி இக்கலையரசிகள் காட்டும் முகபாவத்தில்தான் எத்தனை வகைகள்! பரதக்கலை பாரதத்தின் புகழைப் பாரெங்கும் பரப்பும் கலையன்றோ? என்று கவின்கலையாம் பரதத்தை நயந்துரைக்கும் இக்கவிதையைத் தீட்டியிருக்கும் திருமிகு. சுதா மாதவனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பறவை, புழுவைச் சரியாகக் கவ்வியிருக்கும் செவ்வி பார்த்து அதனைத் தம் படப்பெட்டியில் கச்சிதமாய் அடக்கி வந்திருக்கின்றார் திருமிகு. கீதாமதி. இவ்வரிய படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்திருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. பெண்மணிகள் இருவருக்கும் என் நன்றி மலர்களை உரித்தாக்குகின்றேன்.

ஓருயிர் மற்றோர் உயிர்க்கு உணவாவது இயற்கையே எனினும் சிற்றுயிரொன்று படும் வாதையும் அருள்நெஞ்சினோருக்கு வேதனையளிக்கவே செய்கின்றது.

இப்படத்தைக் காணும் நம் கவிஞர்களின் எண்ணவோட்டம் என்ன சொல்கின்றது என்பதை அறிவதுதானே நம் அடுத்த வேலை! புறப்படுங்கள் என்னோடு கவிதைகளைச் சுவைக்க!

*****

”உணவுத் தேடல் ஒருபுறம்; உயிரின் வாடல் மறுபுறம்;
உற்றுநோக்கினால் வலியது பிழைக்கும் என்ற உலகின் இயக்க விதி உதிக்கிறது” என்றுரைத்துத் தக்கன பிழைக்குமெனும் இயற்கை விதியை தக்கவகையில் தம் கவிதையில் கோத்திருக்கின்றார் திரு. யாழ் பாஸ்கரன்.

புலர் காலை வனப்பில்
புல் வெளிப் பரப்பில் ஒரு படுகொலை!
புள் அலகினில் அகப்பட்ட
புழு துடிக்கிறது மனதும் கூட வலிக்கிறது!

உயிர்ப் போராட்டம் இரண்டுக்கும்
உருவாக்கிவிட்டது யாரோ?
உருவாக்கியவனாலா? இல்லை
உருவானவையாலா?

உணவுத் தேடல் ஒருபுறம்
உயிரின் வாடல் மறுபுறம்
உற்றுநோக்கினால் வலியது பிழைக்கும் என்ற
உலகின் இயக்க விதி உதிக்கிறது!

வாழ்வியல் உண்மைகளை
வழமையாகச் சொல்லிச் செல்கிறது
வாழ வாய்ப்பளித்த இயற்கை வெளி
வழக்கமான தடுமாற்றங்களுடனே நாம்!

கல்லாய்க் கரடாய்க் கிடந்த மண்ணில்
புல்லாய்ப் பூண்டாய் பூத்த செடிகளும் கொடிகளும்
புள்ளினமும் புழுவினமும் இன்ன பிறவும்
புதிர்களைப் போட்டு அவிழ்க்கின்றன புரிதலுடனே!

புரியாத மானுடம் மட்டும்
புதிது புதிதாய்ப் பேராசை கொள்கிறது
புவியின் புணர்ச்சி விதி தெரியாமல்
புலம்பித் தவித்து பழியைப் பலர்மீதும் போட்டு!

*****

”பறவைக் குஞ்சுகளுக்குப் புழு இரையாகக் கிடைத்தவேளையில், புழுக்கள் தம் தாயை இழந்த அவலம் நேர்ந்ததே! இயற்கையின் இந்தச் சட்டத்திலிருந்து பறவையும் தப்பமுடியாது!” என்று இயற்கை விதியை எடுத்தியம்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.    

இயற்கைச் சட்டம்…

குஞ்சுகளின் பசிதீர்க்கக்
கிடைத்தது பறவைக்கு
புழு ஒன்று,
அது
தன் குஞ்சுகளுக்கு இரை
தேடிவந்தபோது…

பறவைக் குஞ்சுகளுக்கு
இரை கிடைக்கும்போது
இல்லாமல் போனதே
புழுவின் குஞ்சுகளுக்குத் தாய்…

இதுதான்
இயற்கைச் சட்டமோ…?

இதோ இங்கே,
காத்திருக்கிறான் மனிதன்-
பறவைக்காக…!

*****

”புழு பூச்சி அனைத்தையும் உண்டு வானில் பறந்து திரியும் பறவையினமே! உமைப் போலவே பறந்து திரிய ஏங்குகின்றதே எம் மனமே!” என்கிறார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

வாயில் உன் உணவு
வானத்தில் என்னப் பார்க்கிறாய்?
நிலத்தில் நிரம்ப உணவுண்டு
நீர்நிலைகளில் மிதக்கிறாய்

பசுமைச் செடிகொடி இலைகளிலே
பாய்ந்து பறந்து பிடிக்கின்றாய்
புழு பூச்சி புல்பூண்டு
என்றே சொன்னால் மிகையாகா
அனைத்தும் உங்களின் உணவன்றோ!
அதிசயப் பிறவி நீங்களன்றோ!

பறவையினமே உங்களைப் போல்
பறந்து திரிய நினைக்கிறோமே!
பாடியாட மனம் தவிக்கிறதே
உனைப் பார்ப்பதால் மனம் களிக்கிறதே!

*****

பறவையும் அதன் வாயில் சிக்கிய புழுவும் நம் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளைக் கிளறி சீரிய கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியிருக்கக் காண்கின்றேன். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

இரையாகத் துடிக்கும் புழுக்கள்!

கருமுட்டைதனிலிருந்து
உயிர் கொண்டு,
மேல்புழுவாய் வளர்ந்து
சிறகு வளர்த்து
சீர்வண்ணப் பூச்சியாகி
உலகளந்து ஊர் மெச்ச வலம்வந்து
மலரமர்ந்து
மதுரத்தேன் தான் குடித்து
முழுவாழ்க்கை வாழ்ந்திடாமல்
சிறுதொகைக்கும்
சிற்றின்ப போதைக்கும்
சாதிமதச் சார்பு கொண்டும்
மதுக்கோப்பைக் குப்பிக்கும்,
ஆள்பவரை அமர்த்தவைக்கும்
வாய்ப்பதனைத் தவறவிட்டு
ஆண்டுகள் ஐந்தும் அழுதுநின்று
அரசியல் வல்லூறுகளின் அலகினிலே
இரையாகத் துடிக்கும் புழுக்களெனப்
புரியாமல் தவிக்கின்றோம்…

புதுத்தேர்தல் வரும் நேரம்!
புதுப்பாதை வகுப்போமா? – அன்றிப்
புதைசேற்றில் வெளியேற வழியின்றி
புலம்பல்களை மொழியாக்கித்
தலைவிதியை நொந்திருந்து
தவிப்பதையே தொடர்வோமா?

அரசியல் வல்லூறுகளின் அலகுகளில் இரையாகும் புழுக்களைப்போல், நல்லாரை விட்டு அல்லாரைச் சாதி மத சார்புக்கும் மதுக் கோப்பைக்கும் அடிமையாகி அமர்த்திவிட்டு அல்லற்படும் நம் அவலநிலை புதுத் தேர்தல் வரும் நேரம் மாறுமா? என்று ஏக்கத்தோடு வினா எழுப்பியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன் எடுத்திருக்கும் இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்வுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டி 286க்கு வழங்கியிருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளருக்கும் தேர்வாளருக்கும் என் நன்றிகள்!

கட்டுக்களை விட்டு விடுதலையாகி ஒரு சிட்டுக்குருவியைப் போல் பறப்பதற்குப் பயிற்சி எடுக்கிறாரோ எந்த இளைஞர்?

கவிஞர்களைக் கேட்போம்!

*****

”காசு பணத்தின் ஆசையிலே காற்றாய்ப் பறந்து அழிகின்றானே மனிதன்!” என்று மனிதனின் பேராசையால் நேரும் விபரீதத்தைச் சுட்டிக்காட்டி வருந்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பறக்காதே…

ஆசை மனிதனுக் கதிகம்தான்
அளவோ டிருந்தால் வெற்றியேதான்,
ஆசைப் பட்டே வான்பறக்க
அழகாய்ப் பறக்கிறான் விமானத்தில்,
மோசம் வந்திடும் மனிதனவன்
முகிலுடன் பறக்கத் தான்சென்றால்,
காசு பணத்தின் ஆசையிலே
காற்றாய்ப் பறந்தே அழிகிறானே…!

*****

”ஏன் இந்தக் குதியாட்டம் இளைஞனே? தூரத்து வானைத் தொடும் முயற்சியில் கிட்டிய ஆரம்ப வெற்றியாலா? ஒதுக்கீட்டில் இலட்சங்கள் செலவின்றி இலட்சியம் நிறைவேறியதலா? காரணம் எதுவாக இருப்பினும் வழுக்குப் பாறையருகே இந்தச் சாகசம் ஆபத்தானது!” என்று எச்சரிக்கின்றார் மண்ணிவாக்கம் திரு. கோ. சிவகுமார்.

எச்சரிக்கை

உள்ளம் களிப்பு
கொள்ள
உடல் உயரே
துள்ள
எள்ளளவும் பயம் இன்றி
ஏனிந்தக் குதியாட்டம் வாலிபனே?

தூரத்து நீலவானைத்
தொட்டு விடும் முயற்சியில்
ஆரம்பத்து வெற்றி கண்ட
ஆனந்தக் கொண்டாட்டமோ!

7.5% இட ஒதுக்கீட்டில்
இலட்சங்கள் செலவில்லாமல்
இடம் கிடைத்த மகிழ்ச்சியோ!

ஈராண்டாய்க் காதலித்துப்
போராடிப் ‌பலனின்றி
இதயம் மிகக் கனத்த வேளை
இருவீட்டார் சம்மதத்தால்
எழுந்தது இந்தக் களிப்பாமோ!

வருத்திடும் கொரானா நோயினை
எதிர்த்திடும் தடுப்பூசிக்கு
மருத்துவ அங்கீகாரத்திற்கான
மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடோ!

எல்லையில்லா மகிழ்ச்சியில்
இதயம் திளைத்தாலும்
எச்சரிக்கை இல்லாது
எழும்பி உயர குதித்து
வழுக்கும் பாறையில் அடிபட்டு
வாழ்க்கையை
நரகமாக்கிடாதே வாலிபனே!

*****

”உயர உயரப் பறந்து போ! பட்சியாய் மாறு; பரவச வானம் உன்வசம் தான்!” என விண்ணை நோக்கித் தாவும் மனிதனுக்கு ஊக்கமூட்டுகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

வானத்தைத் தொடப் பறக்கிறாயா?
இல்லை உன்னுடனே அழைத்து வரத் துடிக்கிறாயா?
வானமே எல்லைதான்
வானவில் அதன் அங்கம்தான்
நட்சத்திரக் கூட்டமும் அதிலுண்டு
சந்திர சூரியரும் அதில் உலா வருவர்
அவர்களையும் பிடித்து வா!
மேகங்கள் உனை மூழ்கடிக்கும்
உலகமே உன் கையிலெனத் தோன்றும்
உயரஉயரப் பறந்து போ!
பட்சிகளாய் மாறு
பரவச வானம் உனது தான்!

*****

”இந்திர உலகம் எட்டிடவே மந்திரம் ஏதும் கிடையாது; பெரியோர் உரைத்த நல்வழி சென்றால் வெற்றிக்கு இங்குத் தடையேது! என்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

துள்ளிக் குதித்து வானம் தொட்டு
உள்ளம் உவந்து களித்திருக்க
நித்தமும் ஏங்கித் தவித்திருந்தால்
இன்பம் கிட்டிட வாய்ப்பு இல்லை!

வெள்ளத்தளவே மலர் நீட்டம் என்று
வள்ளுவம் கூறும் கூற்றைப் போல்
தெள்ளிய சிந்தையின் வழிவந்த
தன் திறம் இன்றித் தந்திரம் இல்லை!

வெள்ளை மனமும் கருணைக் குணமும்
உள்ளவர் இன்பம் அழிவதில்லை
கள்ளும் கயமையும் தந்திடும் களிப்பு
காலம் முழுவதும் தொடர்வதில்லை!

தொல்லிய பெரியோர் உரைத்தது போல்
நல்லறம் செய்து உய்தலன்றி
இந்திரன் உலகம் எட்டிடவே
மந்திரம் ஏதும் இங்கு இல்லை!

*****

உயரத் தாவும் இந்த இளைஞனை மையமாக வைத்து உயர்வான கருத்துக்களைக் கவிதைகளில் பொதிந்து தந்திருக்கும் நம் கவிஞர்களுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது அடுத்து…

தூங்கிய விழிகள் துடித்து விழித்தன
ஏங்கிய மனது எட்டித் தாவியது
ஓங்கிய வானம் விட்டு விலகி விரிந்தது
எங்கும் இல்லை எனக்கு எல்லை!

சிறகில்லை ஆயினும் என்ன?
சிறகானது கரம் இரண்டும் – விரியட்டும்
சிறு முயற்சி தானே? சிக்கினால் சிகரம்!
சிக்காது சறுக்கினால் பயிற்சி!

வெளியே வழியாய் ஒளியே துணையாய்
வளியோடு வளியாய் ஒலியல்லா மொழியில்
விழியின் வழியே விழுங்கி அழகினால்
களிகொண்டு துள்ளித் திரியத் துணிந்தேன்!

எட்டாதன எல்லாம் கிட்டும்!
கிட்டாதன எல்லாம் எட்டும்!
விடாத முயற்சியின் வினையால்
விடை பெறட்டும் அயர்ச்சி!

விண்ணளக்கும் நம்பிக்கையோடு
விசையுடைய நரம்புகள் இணையட்டும்!
விதைபிளந்த விளைபயிர் முனை போல எழு!
விரிவானும் விளையாட்டுக் களமாகட்டும்!

நீல வானும் நீட்டும் நீண்ட கரம்
நிலவும் கூட நீ வா என விழி சிமிட்டும்
நிலமகளோ எனை ஏற்றிவிடுவாள்
நீ சாதிக்கப் பிறந்தவன் என்றே!

”உயரத் தாவும் இந்தச் சிறு முயற்சியில் எட்டினால் சிகரம்; சறுக்கினால் அதுவும் பயிற்சியே! விண்ணளக்கும் நம்பிக்கையோடு விசையுடைய நரம்புகள் இணையட்டும்; விரிவானும் விளையாட்டுக் களமாகட்டும்!” என்று தேர்ந்த சொற்களைப் பெய்து தம் கவிதையைச் சிறப்பாய் நெய்திருக்கும் திரு. யாழ். பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.