Author Archives: செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(340)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(340) கற்றாருட் கற்றா ரெனப்படுவர் கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லு வார். – திருக்குறள் – 722 (அவை அஞ்சாமை) புதுக் கவிதையில்... கற்றோர் நிறைந்த அவையில் அவர் முன் தாம் கற்றதை அவர் மனத்தில் பதியுமாறு எடுத்துரைக்க வல்லவரே, கல்வி கற்றோருள் நன்கு கற்றவரென மதிக்கப்படுவர்…! குறும்பாவில்... கற்றோர் அவையில் தாம் கற்றவைகளை அவர்கள் மனதுக்கேற்ப சொல்லவல்லாரே கற்றோருள்ளும் மிகக்கற்றவரெனக் கருதப்படுவர்…! மரபுக் கவிதையில்... கற்றோர் பலரும் நிறைந்திருக்கும் கண்ணிய மிக்க அவையதிலே முற்றிலும் அவர்கள் மனம்மகிழ்ந்தே முழுதும் விரும்பிக் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(339)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(339) உறுபசியு மோவாப் பிணியுஞ் செறுபகையுஞ் சேரா தியல்வது நாடு. – திருக்குறள் – 734 (நாடு) புதுக் கவிதையில்... கொடிய பசியும் உடலில் வந்தபின் நீங்கிடா நோய்களும், அழிவைத் தந்திடும் அடுத்தவர் பகையும் இல்லாமல் மக்கள் இனிதே கவலையின்றி இருப்பதுதான் நாடு…! குறும்பாவில்... கொடும்பசி கொல்லும் நோயுடன் கெடுத்திடும் அடுத்த நாட்டுப் பகையிவை இலாதே மக்கள் இனிதிருப்பதே நாடு…! மரபுக் கவிதையில்... வறுமையி லுளோரை வாட்டுகின்ற வலிமை மிக்கக் கொடும்பசியும், பொறுக்க முடியா வலியுடனே போக்கிட வழிய தறியாத ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(338)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(338) மனத்தி னமையா தவரை யெனைத்தொன்றுஞ் சொல்லினால் தேறற்பாற் றன்று. – திருக்குறள் – 825 (கூடா நட்பு) புதுக் கவிதையில்... மனதினால் நம்மோடு ஒன்றி அமையாத ஒருவரை, அவர் சொல்லும் சொற்களை வைத்து யாதொரு செயலிலும் தேர்ந்து தெளிதல் முறையானதல்ல…! குறும்பாவில்... மனதால் ஒன்றா ஒருவரை அவர்பேசும் பேச்சை வைத்துச் செயலெதிலும் தேர்ந்து தெளிதல் முறையன்று…! மரபுக் கவிதையில்... மனதது பொருந்த வரும்நட்பே மன்னும் என்றும் வாழ்வினிலே, நினைவில் கொண்டிடு மனமொன்றாய் நெருங்கா நிலையில் ஒருவர்தன் இனிதாய்ப் பேசிடும் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(337)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(337) அறிவின்மை யின்மையு னின்மை பிறிதின்மை யின்மையா வையா துலகு. – திருக்குறள் -841 (புல்லறிவாண்மை) புதுக் கவிதையில்... இல்லாமை பலவற்றுள்ளும் ஒருவனுக்கு மிக்க இல்லாமை அறிவில்லாமையாகும்.. மற்றைப் பொருள் இல்லாமை போன்றவற்றைப் பெரிதாய் எடுத்துக்கொண்டு இகழார் உலகிலுள்ளோர்…! குறும்பாவில்... இல்லாமைகளில் கொடிய இல்லாமை அறிவில்லாமையே, பிற இல்லாமைகளைப் பெரிதுபடுத்தி ஒருவனை இகழார் உலகோர்…! மரபுக் கவிதையில்... அறிவ தொருவனுக் கில்லாமையே அனைத்திலும் கொடிய இல்லாமையே, பிறவெலாம் இதனை மிஞ்சிவிடும் பெரிய இலாமை இல்லையாமே, உறவுகள் முதலா உடனிருக்கும் உற்ற ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(336)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(336) தன்றுணை யின்றாற் பகையிரண்டாற் றானொருவ னின்றுணையாக் கொள்கவற்றி னொன்று;. – திருக்குறள் – 875 (பகைத்திறம் தெரிதல்) புதுக் கவிதையில்... உதவிடும் துணையில்லை வருத்திடும் பகை இரண்டு, இந்நிலையில் தனியே இருக்கும் ஆட்சியாளர் பகையிரண்டில் ஒன்றைத் தனக்கு இனிய துணையாய் ஆக்கிக் கொள்க…! குறும்பாவில்... தனக்குத் துணையில்லை பகையிரண்டு, தனியான ஆட்சியாளர் பகையில் ஒன்றைத் தனக்கு நற்றுணையாக்கிக் கொள்க…! மரபுக் கவிதையில்... உதவிடத் தனக்குத் துணையில்லை உறுபகை யுள்ளது இரண்டாக, பதறிட வேண்டாம் ஆட்சியாளர் பகையினைக் கண்டே தனிமையிலே, ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(335)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(335) உறன்முறையா னுட்பகை தோன்றி னிறன்முறையான் ஏதம் பலவுந் தரும்;. – திருக்குறள் – 885 (உட்பகை) புதுக் கவிதையில்... புறத்து உறவுமுறைத் தன்மையுடன் கூடிய உட்பகை அரசனுக்கு உண்டானால், அது அவனுக்கு இறத்தல் தன்மையோடு கூடிய குற்றங்கள் பலவற்றைக் கொண்டுவரும்…! குறும்பாவில்... உறவுமுறைத் தன்மையோடு கூடிய உட்பகை தோன்றினால் அது கொண்டுவரும் இறத்தல் தன்மையுடன் கூடிய குற்றங்களை…! மரபுக் கவிதையில்... மன்னவன் தனது பின்னாலே மறைந்தே யிருந்து தாக்கவல்ல இன்னலாம் உட்பகை உறவுமுறையுடன் இணைந்து வந்தே தோன்றிவிடில், அன்னவ ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(334)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(334) களித்தறியே னென்பது கைவிடுக நெஞ்சத் தொளித்ததூஉ மாங்கே மிகும். – திருக்குறள் -928 (கள்ளுண்ணாமை) புதுக் கவிதையில்... கள்ளுண்பவன் கள்ளுண்ணும் போதினிலே, அவன் மறைத்து வைத்திருக்கும் குற்றங்கள் வெளிப்பட்டுவிடும்.. எனவே அவன் கள்ளுண்ணாத போது யான் கள்ளுண்ணுவதை அறியேனெனக் கூறுவதைக் கைவிடுக…! குறும்பாவில்... கள்ளுண்கையில் வெளிப்பட்டிடும் குற்றங்கள், மறைத்ததைக் கள்ளுண்ணாதபோது கள்ளுண்ணுதல் அறியேனெனக் கள்ளுண்பவன் கூறுதலை விட்டிடுக…! மரபுக் கவிதையில்... கள்ளை யுண்ணும் போதினிலே கரந்தே செய்த குற்றங்கள் தெள்ளத் தெளிவாய் வெளிவருமே தெரிந்து விடுமே எல்லோர்க்கும், கள்ள ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(333)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(333) அகடாரா ரல்ல லுழப்பர்சூ தென்னும் முகடியான் மூடப்பட் டார். – திருக்குறள் – 936 (சூது) புதுக் கவிதையில்... தன்பெயர் மறைத்து சூதென்ற பெயரில் வரும் மூதேவியால் விரும்பிக் கொள்ளப்பட்டவர்கள் வயிற்றுக் உண்ண உணவின்றியும், உலகில் பலதுன்பம் பெற்றே அல்லலுறுவர்…! குறும்பாவில்... சூதென வரும் மூதேவியால் முடக்கப்பட்டவர்கள் உண்ண உணவின்றித் தவிப்பர் அல்லல் அதிகம்பட்டு அவதியுறுவர்…! மரபுக் கவிதையில்... தன்பெயர் மறைத்து மூதேவி தரணியில் வருவாள் சூதெனவே, அன்னவள் தன்னை விரும்பியேதான் அவளிடம் தானே அகப்பட்டோர், மன்பதை தன்னில் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(332)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(332) உற்றா னளவும் பிணியளவுங் காலமுங் கற்றான் கருதிச் செயல். – திருக்குறள் – 949 (மருந்து) புதுக் கவிதையில்... மருத்துவ நூல் நன்கு கற்ற மருத்துவர், நோயாளியின் பிணிபோக்க முயல்கையில், நோயாளியின் வயது நோய் வந்திருக்கும் காலம், குணப்படுத்தத் தேவையான காலம் போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு செயல்பட வேண்டும்…! குறும்பாவில்... பிணிபோக்கக் கற்ற மருத்துவர் நோயாளியின் வயது நோய்வந்த தீரும் காலம் போன்றவற்றை ஆராய்ந்து செயல்படுக…! மரபுக் கவிதையில்... மருத்துவ நூலெலாம் நன்குகற்ற மருத்துவ ரொருவர் நோயாளிக் கிருக்கும் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(331)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(331) இல்லதெ னில்லவள் மாண்பானா லுள்ளதெ னில்லவள் மாணாக் கடை. – திருக்குறள் -53 (வாழ்க்கைத் துணைநலம்) புதுக் கவிதையில்... நல்ல குணமும் நல்ல செயலும் கொண்ட மாண்புடையளாய் ஒருவனுக்கு மனைவி அமைந்துவிட்டால், அவனுக்கு வாழ்க்கையில் இல்லாதது எதுவுமில்லை.. மாண்பற்றவளாய் அவள் அமைந்துவிட்டால், அவன் வாழ்வில் உள்ளதென்பது எதுவுமே இல்லை…! குறும்பாவில்... மாண்புடைய மனைவி அமைந்துவிட்டால் வாழ்வில் ஒருவனுக்கு இல்லாதது எதுவுமில்லை, அமையாவிடில் உள்ளதென்பது ஏதுமில்லை…! மரபுக் கவிதையில்... குணமது நல்லதாய்க் கொண்டவளாய்க் குன்றிடா மாண்பது உடையவளாய் அணங்கவள் மனைவியாய் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(330)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(330) செல்விருந் தோம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பா னல்விருந்து வானத் தவர்க்கு. – திருக்குறள் – 86 (விருந்தோம்பல்) புதுக் கவிதையில்... வந்த விருந்தினரை நன்கு உபசரித்து, மேலும் வரவிருக்கும் விருந்தினரை எதிர்பார்த்து அவரோடுண்ணக் காத்திருப்பவன், மறுபிறப்பில் தேவனாய் வானிலுள்ளோர்க்கு நல்விருந்தாய் ஆவான்…! குறும்பாவில்... வந்த விருந்தை உபசரித்து வரும் விருந்தினருடன் சேர்ந்துண்ணக் காத்திருப்போன், மறுபிறப்பில் தேவனாய் விண்ணோர் விருந்தாவான்…! மரபுக் கவிதையில்... தேடி வந்த விருந்தினர்கள் திகட்டு மளவில் உபசரித்தே, நாடி யினிமேல் வரப்போகும் நல்விருந் துடனே சேர்ந்தேதான் கூடி ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(329)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(329) தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன்தெரி வார். – திருக்குறள் – 104 (செய்ந்நன்றி அறிதல்) புதுக் கவிதையில்... தினையளவு மிகச்சிறிய உதவியே ஒருவன் செய்திருந்தாலும், உதவியதன் பயனை நன்கு அறிந்தவர்கள் அதனைப் பனையளவு பெரிய உதவியாகவே கருதுவர்…! குறும்பாவில்... செய்த உதவி தினையளவு சிறிதெனிலும் அதைப் பனைபோல் கருதுவர், உதவியதன் பயனை நன்கறிந்தோர்…! மரபுக் கவிதையில்... தினையின் அளவே சிறிதெனிலும் தெரிந்தே செய்த உதவியதை நினைவில் சிறிதெனக் கொண்டேதான் நினைவ தகற்றிச் செல்லாமல், பனையி னளவுப் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(328)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(328) கதங்காத்துக் கற்றடங்க லாற்றுவான் செவ்வி யறம்பார்க்கு மாற்றி னுழைந்து. – திருக்குறள் – 130 (அடக்கமுடைமை) புதுக் கவிதையில்... கற்கவேண்டியவற்றைக் கற்று மனதினில் கோபம் பிறக்காமல் காத்து, அடக்கமாக வாழும் ஆற்றல் உடையவனை அடைந்திடும் காலம்பார்த்து அறக்கடவுளும் அவன் வழியில் நுழைந்து அவனுக்காகக் காத்திருக்கும்…! குறும்பாவில்... கல்வி கற்று சினம்காத்து அடக்கமுடன் வாழ்வபனிடம் சென்றடைய அறம் அவன்வழியில் காத்திருக்கும்…! மரபுக் கவிதையில்... கல்வியைக் கற்றுத் தேர்ச்சிபெற்றே கடுஞ்சினம் நெஞ்சில் வந்திடாமல் நல்வழி அடக்கம் தனைப்பேணி நலமுடன் வாழும் வகைதெரிந்த ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(327)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(327) மிகுதியான் மிக்கவை செய்தாரைத் தாந்தத் தகுதியான் வென்று விடல். – திருக்குறள் – 158 (பொறையுடைமை) புதுக் கவிதையில்... செல்வம் கல்வி இவற்றின் பெருக்கால் வந்த செருக்கால் தீங்கு தமக்குச் செய்வோரை, அவர் போல் தீங்கு ஏதும் செய்யாமல் தம் பொறுமை என்னும் தகுதியால் வென்று விடுக…! குறும்பாவில்... இறுமாந்து தீங்கு செய்தோரை எதிர்த்துத் தீங்கு செய்யாமல் பொறுமையெனும் தகுதியால் வென்றிடுக…! மரபுக் கவிதையில்... பெருகிடும் செல்வம் கல்வியினால் பெற்றிடும் செருக்கால் இறுமாந்தே தருவர் நமக்குத் தீங்கதுவே, தக்க ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(326)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(326) அவ்விய நெஞ்சத்தா னாக்கமுஞ் செவிவியான் கேடும் நினைக்கப் படும். -திருக்குறள்  – 169 (அழுக்காறாமை) புதுக் கவிதையில்... பொறாமை நிறைந்த நெஞ்சம் கொண்டவனிடம் பெருஞ் செல்வமும், பொறாமை குணமற்ற நல்லவனிடம் வறுமையும் வருவது அரிது.. அவ்வாறு வந்தால், அது எவ்வாறு நேர்ந்ததென்று காரணம் ஆராயப்படும்…! குறும்பாவில்... அழுக்காறுடையோனிடம் அதிக செல்வமும், அதில்லா நல்லவனிடம் வாட்டும் வறுமையுமிருந்தால் அதன் காரணம் ஆராய்ந்தறியத்தக்தாகும்…! மரபுக் கவிதையில்... அடுத்தவர் மீதே அழுக்காறை அகத்தே கொண்ட மனிதனிடம் எடுத்திட அளவிலா செல்வமது எப்படி வந்து ...

Read More »