கிரேசி மோகன்
” கண்ணனைக் கண்டேன்நான் கேசவ்கை வண்ணத்தில்,
ZENனென கண்மூடி சர்பம்மேல் -நின்னவன்;
மென்பூ கசங்காது மேவிடும் வண்டேபோல்
KUNGFU கிருஷ்ணா குதிப்பு”….கிரேசி மோகன்….
This is Kung Fu Krishna drawn years back. 🙂 Rhis also includes
the Yin and Yang- subject is Kaliyamardhana.
With regards,
Keshav
கே.ரவி
[ரமணனும், சு.ரவியும் நவராத்திரி ஒன்பது நாட்களும் மாறிமாறிப் பெய்யும் கவிமாரியில் நனைந்து, நெகிழ்ந்து, குளிர்ந்து வீரமாகாளி, விண்ணும் மண்ணும் ஆளும் வீரை சக்தி, அகணித தாரா கணங்களின் நடுவே ஆடும் பராசக்தி, இனியொரு யுகம் சாந்த ஸ்வ்ரூபிணியாய், அழகே உருவான வாலைக் குமரியாய், ஒயிலே வடிவான மதுரைப் பேரரசியாய்ப், பொன்மழை பொழியும் செங்கமலத் தாயாய், மேலவர் நாவெனும் மலர்ப்பதங்கள் கொண்ட கலைச்செல்வியாய் மட்டுமே இருப்பதென்று சங்கல்பம் செய்யப் கூடுமோ!]
[mixcloud]http://www.mixcloud.com/jothi-s-themozhi/yaarindha-azhagu-chelvi/[/mixcloud]
(01-10-2014)
யாரிந்த அழகுச் செல்வி யாழெடுத் தமர்ந்து கொண்ட
வாறெந்தென் உள்ள மெங்கும் ஆனந்த லஹரி யாய்த்தேன்
மாரிபெய் தந்தத் தேனில் மலர்ந்ததோர் வண்ணப் பூவாய்
மாறியப் பூவில் மொய்க்கும் வண்டுமாய் ஆன தென்னே (1)
பொன்வண்டுச் சிறகின் ஓசை பூந்தென்றல் காற்றின் ஓசை
மின்னலே வீணை யாக மீட்டும்கை விரல்கள் ஓசை
புன்னகை ஓசை நெஞ்சில் புரள்கின்ற அலைகள் ஓசை
என்னென்ன ஓசை அம்மா எழில்கொஞ்ச நடக்கி றாளே (2)
ஓசையைச் சொல்லப் பாடல் ஒருநூறு வேண்டும் நெஞ்சின்
ஆசையைச் சொல்ல வோபல் லாயிரம் வேண்டும் காற்று
வீசவும் அந்த வீச்சில் சருகுகள் சரச ரத்துப்
பேசவும் கவிதை யொன்று பேசாமல் மலர்ந்த தாமே (3)
கவிதையின் நடனத் தைக்கண் கொட்டாமல் பார்த்தி ருக்கும்
புவியெனும் குழந்தை யாகிக் குழந்தையை மடியி ருத்தும்
தவிசாகித் தாயும் ஆகி தாய்மையின் ஊற்றும் ஆகிச்
செவியாகிச் சிந்தை யாகிச் சிலிர்க்கின்ற சிலையா னாளே (4)
சிலையென்றா சொல்லி விட்டேன் சிலையிலே சிறக சைக்கும்
கலையாகி உளியு மாகிக் கலையிலே பின்னி வைத்த
வலையாகி என்ம னத்தை வானமாய் விழுங்கு கின்ற
உலைநெருப் பில்சி ரிக்கும் ஊர்த்துவ ஜ்வாலை யன்றோ (5)
சிரிப்பிலே சிந்து கன்னக் கதுப்பிலே விருத்தம் பார்வைத்
தெறிப்பிலே வஞ்சி என்னைச் சேர்த்தணைக் கின்ற அன்பு
நெறிப்பிலே அகவல் எந்தன் நெஞ்சிலே வெண்பா காட்சி
விரிப்பிலே கலித்து றையென் நெற்றியில் வெற்றிப் பொட்டே (6)
கலியினைப் பிளந்து சாடக் கைகளா யிரமா வேண்டும்
கலியாணக் கோலங் காட்டிக் கண்ஜாடை செய்தால் போதும்
நலியாத நெஞ்சுக் குள்ளே நம்பிக்கைச் சுடரை ஏற்றும்
மெலிதான புன்ன கைப்பூ அதுபோதும் அதுவே போதும் (7)
புன்னகை யாலே இந்தப் புவியெலாம் நின்று காக்கும்
அன்னையை வணங்கு கின்றேன் அன்பிலே ஒடுங்கு கின்றேன்
சொன்னசொல் பலிக்கச் சொர்ண பிம்பமாய் ஜொலிக்கச் சொன்ன
வண்ணமே வெற்றி சேர்க்க வருமலர்ப் பதங்கள் போற்றி (8)
வெற்றியாய் வேலெ றிந்து விண்ணவர் தம்மைக் காத்த
பெற்றியைப் பெற்றெ டுத்த பெண்மையாய் உண்மைத் தீயாய்ச்
சுற்றிலும் உள்ள சூழ்ச்சித் திரைகளை அகற்றி எந்தன்
நெற்றியில் திலக மாகி வளர்கின்ற முழுநி லாவாம் (9)
திலகவா ணுதலாம் திங்கள் உதிக்கின்ற உச்சி யாமிவ்
வுலகவாழ் வினையும் தூய ஒளிதந்து துலங்கச் செய்யும்
மலர்மகள் கலைம கள்மா மலைமகள் மூன்று மாகி
விளங்கிடும் மாதா வாம்ஶ்ரீ வித்யாவை வணங்கு கின்றேன் (10)
–சக்தி சக்திதாசன்.
அன்பினியவர்களே !
இனிய வணக்கங்களுடன் அடுத்தொரு மடலில் இணைவதில் மகிழ்கிறேன்.
வசந்தகாலம் வந்த சுவடு தெரியாமல் மறைந்ததும் அடுத்து வந்த கோடைக்காலம் காற்றோடு காற்றாக மறைந்ததும் இதோ கண்முன்னே இலையுதிர் காலம் சதிராடுவதும் பச்சைப் புற்தரையை பொன்னிறக் கம்பளம் கொண்டு மூடியதைப் போல புற்களை உதிர்ந்த பொன்னிற இலைகள் மூடி நிற்பது எமக்கு உணர்த்துக்கிறது.
ஆமாம் இங்கிலாந்திலே இலையுதிர்காலத்தில் எது நடக்கிறதோ இல்லையோ அரசியல் கட்சிகளின் வருடாந்த மாகாநாடு தவறாமல் நடந்தேறி விடும்.
இதுவரை இங்கிலாந்து அரசியல் தளத்தினில் நடக்கும் அரசியல் போராட்டம் மும்முனைத் தாக்குதலாகத்தான் இருந்தது.
ஆமாம் கன்சர்வேடிவ் கட்சி , லேபர் கட்சி, லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி என இவை மூன்றுமே அரசியல் களத்தில் முக்கியமாக மோதிக் கொள்ளும் கட்சிகளாக இருந்தன.
ஆனால் கடந்த தேர்தலில் அறுதிப் பெரும்பான்மையை எந்தக் கட்சியும் அடையாததினால் அதிகூடிய இடங்களைக் கைப்பற்றிய கன்சர்வேடிவ் கட்சி ஆட்சி அமைப்பதற்கான அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சியுடன் சேர்ந்து கூட்டரசாங்கம் அமைத்ததும் இப்போராட்டக்களத்தில் இரண்டு கட்சிகளின் மோதல்களே பெருமளவில் இடம்பெற்றன.
ஆனால் உலகளாவிய ரீதியில் ஏற்பட்ட பொருளாதார வீழ்ச்சி ஐக்கிய இராச்சியத்தையும் விட்டுவைக்காத காரணத்தினால் பதவிக்கு வந்த கூட்டரசாங்கம் எடுத்த மிகவும் சிக்கலான செலவுக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டங்களினால் மத்தியதர, அடித்தர மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் பாதிக்கப்பட்டது.
இப்பாதிப்போடு ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் செயற்பாட்டால் பொதுவாக மக்கள் மனதில் ஏற்பட்டுள்ள எதிர்மறையான பாதிப்பினாலும் , ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் சமீப காலத்தில் இணைந்த கிழக்கு ஐரோப்பிய நாட்டிலுள்ள பலர் ஐக்கிய இராச்சியத்தினுள் இலகுவாக நுழைந்து இந்நாட்டின் உதவித் தொகைகளைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள் எனும் பொதுக் கருத்தின் பாதிப்பினாலும் இவைகளை எதிர்க்கிறோம் என்று தொடங்கப்பட்ட யூகிப் எனும் அரசியல் கட்சியின் ஆதரவு பலமாகியது.
அந்தக் கட்சியின் தலைவரான மைக்கல் ப்ஃராஜ் கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் உறுப்பினராகவிருந்தவர். தமது கட்சி ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறும் தனதும் தன்னைப் போன்ற மற்றைய உறுப்பினர்களினதும் கொள்கையை முன்னெடுக்கத் தயங்கியதால் அக்கட்சியிலிருந்து வெளியேறி யூகிப் எனும் கட்சியை அரம்பித்தார்.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தினுள் இருப்பதை விட அதனிலிருந்து வெளியேறுவதே ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு உதவும் என்பதே இக்கட்சியின் பிரதானக் கொள்கையாகும்.
இக்கட்சியின் ஆதரவு பெருகி இப்போது இக்கட்சி கருத்துக்கணிப்பில் இதுவரை மூன்றாவது பெரிய கட்சியான லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சியை விட முன்னனியில் நிற்கிறது.
அதுதவிர சமீபத்தில் இரண்டு கன்சர்வேடிவ் கட்சி பாரளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தமது பதவியை இராஜினாமாச் செய்து விட்டு யூகிப் கட்சிக்குத் தாவி இடைத்தேர்தலில் அக்கட்சியின் சார்பில் போட்டியிடுடப்போவதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
இது ஆளும் கட்சிகளில் முக்கியமான கன்சர்வேடிவ் கட்சிக்கும் அதன் தலைவர் பிரதமர் டேவிட் கமரனுக்கும் தலையிடியைக் கொடுத்துள்ளது…
இந்நிலையில் தான் 2014ம் ஆண்டு அரசியல் மகாநாடுகள் நடந்து முடிந்துள்ளன. முதலில் நடந்த லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சியின் மாநாடு சோபிக்கவில்லை. அவர்கள் கொள்கையில் தமக்கு நேர் எதிரான கன்சர்வேடிவ் கட்சியோடு கூட்டரசாங்கத்தில் இணைந்தது அவர்களுக்கு செல்வாக்குச் சரிவையே ஏற்படுத்தியுள்ளது.
அடுத்து நடந்து முடிந்த யூகிப் கட்சியின் மநாடு அனைவருக்கும் ஒரு புதிய அனுபவமாகவே இருந்தது. அரசியலில் புது அதிர்வலையை ஏற்படுத்தியவர்களின் மற்றைய கொள்கைகள் ஏதுவாயிருக்கும் எனும் எதிர்பார்ப்பே அதற்குக் காரணம். ஆயினும் இதுவரை பராளுமன்றக் கதிரையையேக் கண்டிராத இக்கட்சியினர் பதவியிலமர்ந்ததும் அவர்களது நடவடிக்கை எப்படியிருக்கும் என்பதுவே அனைவரினதும் கேள்விக்குறி.
எதிர்க்கட்சி ஸ்தானத்தில் அமர்ந்திருக்கும் லேபர் கட்சியினரின் மாநாடு அவர்களின் அரசியல் அந்தஸ்திற்கேற்ப எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யவில்லை. குறிப்பேடுகள் எதுவுமின்றி 80 நிமிடங்கள் பேசிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் டேவிட் மில்லிபாண்ட், தான் குறிப்பில்லாமல் பேசுகிறேன் என்பதில் கவனமாக இருந்து முக்கியமான கொள்கைகள் இரண்டைப் பற்றிப் பேச மறந்து விட்டார்.
அட இவரா? பிரதமர் பதவிக்கு போட்டியிடப் போகிறார் போச்சுடா ! எனும் வகையில் பல ஊடகங்கள் இப்பவே அவரது தோல்வியைக் கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு விட்டன.
கடைசியாக நேற்று நடந்து முடிந்த பதவியிலிருக்கும் கட்சியின் மாநாடு கொஞ்சம் விவாதங்களைக் கிளப்பி விட்டிருக்கின்றன. நாட்டின் உண்மையான நிதி நிலைமையையயும் அதைச் சீர் செய்ய எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளையும் அப்படியே மக்களுக்குப் புட்டு புட்டு வைக்கிறேன் என்று மத்தியதரக் குடும்பத்தினர் பலரை கவலை கொள்ள வைத்த நிதியமைச்சர் ஒருபுறம், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இருக்க வேண்டுமா? வேண்டாமா? எனும் பொதுக்மக்களின் சர்வஜன வாக்கெடுப்பை 2017ல் நடத்துவோம் என்று மக்களுக்குக் குரல் அளிக்கும் அதிகாரத்தை எமது கட்சியை விட வேறெந்தக் கட்சியும் நடத்துவதாக உறுதியளிக்கவில்லை என்று மார்தட்டிய பிரதமர் மறுபுபுறம்.
ஆரவாரம் ஓய்ந்ததும் இலைகள் உதிரவும் சரியாகத்தான் இருக்கின்றது.
தேர்தல் பிரசாரம் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கி விட்டது என்பது என்னவோ உண்மைதான் !
ஆனால் வசந்தத்தின் முடிவில் கோடையின் நுழைவாசலில் வரப்போகும் 2015ம் ஆண்டுத் தேர்தல் என்ன மாறுதலைக் கொண்டுவரக்கூடும் ?
ஒரு வித்தியாசம் மூன்று கட்சிகளுக்கிடையில் அல்ல நான்கு கட்சிகளுக்கிடையில் நடக்கும் அரசியல் போராட்டம் மக்களுக்கு என்ன மாறுதலைக் கொண்டுவரும் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டுமோ ?
மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்
http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan
-மாதவ. பூவராக மூர்த்தி
சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். நீங்கள் இப்படி ஒரு விஷயத்தை என்னிடம் சொன்னால் நான் கூட நம்ப மாட்டேன்.
என் பெண், அம்மாவுக்கு முடியவில்லையென்றால் என்ன? நான் கொலு வைக்கிறேன் என்று அமாவாசை அன்று ஆபீஸிலிருந்து லேட்டாக வந்து நான் தூங்கப் போனவுடன் என் புது வேஷ்டியைக் குட்டி மர பீரோ ஸ்டூல் எல்லாம் வைத்து என்னைத் தொந்தரவு செய்யாமல் பரணிலிருந்து கொலு பொம்மைகளை எடுத்து ஐந்து படி கொலு வைத்தாள்.
காலை எழுந்த நான் பிரமித்து என் மோட்டோ ஜீயில் போட்டோ எடுத்து வாட் சாப்பில் போட்டு எல்லாரையும் கொலுவுக்கு அழைத்து விட்டேன். என் மகள் வேலைக்குப் போவதால் காலை ஆபீஸ் போவதற்கு முன் விளக்கேத்தி வாழைப்பழமோ ஆப்பிளோ சாத்துக்குடியோ நைவேத்தியம் பண்ணிவிட்டு அவசரமாக ஓடி விடுவாள்.
என் மனைவி வருகிறவர்களுக்கு மூன்று நாளாக மில்க் பிஸ்கட், மேரி பிஸ்கட் அல்லது குட் டே பிஸ்கட் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். இருபது நாட்களுக்கு முன் கடைக்குப் போகும்போது கீழே விழுந்து ஹேர் லைன் கிராக் என்று மாவுகட்டுப் போட்டு சுழலும் நாற்காலியில் வீட்டைச் சுற்றி வருவதால் கொலுவும் வந்தவர்களும் அவளின் பிரசாதங்களை அன்போடு ஏற்றுக் கொண்டார்கள். நாங்கள் மட்டும் குழந்தைகளின் தயவால் வகை வகையாகச் சுண்டல் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்
நவராத்திரியில் தினமும் சாயங்காலம் என் மச்சினன் குழந்தைகள் புடவை கட்டிக்கொண்டு பிளாட்டில் எல்லா வீடுகளுக்கும் குங்குமச் சிமிழும் ஒரு பையும் எடுத்துக் கொண்டு “குறையொன்றும் இல்லை” பாட்டும் “கண்ணுக்குள் பொத்தி வைத்தேன் என் கண்ணனையும்” பாடி வகை வகையாய்ச் சுண்டல் எடுத்து வர நான் அளவு தெரியாமல் சாப்பிட்டுத் தொலைத்தேன்.
நேற்று இரவு எல்லோரும் தூங்கிக் கொண்டிருக்க எனக்கு வயிறு கொஞ்சம் கடமுட என்றது. எழுந்து பாத்ரூம் போகலாம் என்று பெட்ரூம் கதவைத் திறக்க முயன்ற போது ஹாலில் பேச்சுச் சப்தம் கேட்டது.
நான் முதலின் என் பெண் பூர்வஜாதான் டி.வி ஆஃப் பண்ணாமல் வந்து விட்டாள் என்று நினைத்தேன். பாட்டு, வடிவேலு விவேக் குரல் போல இல்லை. உற்றுக் கவனித்தேன்; லேசாக கதவைத் திறந்து பார்த்தேன். திகைத்துப் போனேன். மறுபடியும் சொல்கிறேன். நான் கேட்டதையும் பார்த்ததையும் சொன்னால் நீங்கள் நம்பப் போவதில்லை. இருந்தாலும் உங்களுக்கு இப்படி ஏதாவது ஒன்று நடக்கும்போது நான் சொன்னதும் நடந்திருக்கக் கூடும் என்று நீங்கள் நம்புவீர்கள் என்று நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது.
படியில் வரிசையாக அடுக்கி வைத்திருந்த பொம்மைகள் மிஸ் இல்லாத பள்ளிக் குழந்தைகள் போல இடம் மாறி திரும்பி ஒன்றோடு ஒன்று பேசிக்கொண்டிருந்தது. என் வயிறு உபாதை மாயமாய் மறைந்தது.
இடுக்கு வழியாகப் பார்த்தேன். என்ன ஸ்வாரஸ்யமான வம்பு. அவைகளுக்குத்தான் எத்தனை மனக் கிலேசங்கள், பொறாமைகள், குறைகள். எப்போது பேச ஆரம்பித்ததோ எனக்குத் தெரியாது. நான் பார்க்கும்போது அது ஒரு சுவாரஸ்யமான பகுதியில் இருந்தது.
மேல் படியில் இருந்த மரப்பாச்சி பொம்மைகள் குரல் கரகரப்போடு அதற்கு முன்னால் இருந்த மஹாலஷ்மியிடம் தம் குறையைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தன. ”உங்களுக்கு என்ன? பொம்மை செய்யும் போதே வர்ணம் அடித்துப் புடவை…அதில் ஜரிகை. உங்க வீட்டுக் காரருக்குப் பட்டு பீதாம்பரம் எல்லாம் இருக்கிறது. என்னையும் என் வீட்டுக்காரரையும் பாருங்கள். ஒரே பச்சை நிறத்துணி நாலு வருஷமாய்.
அம்மாவும் பொண்ணும் கடைக்குப் போகும் போதெல்லாம் துணி வாங்க முடிகிறது. எங்களுக்கு ஏன் ஒரு சூடிதார் ஜீன்ஸ் வாங்கி போடக்கூடாது?”
அவைகளின் ஆதங்கம் நியாயமானதுதான் எனக்கே அந்த மாதிரி ஒரு எண்ணம் உண்டு இவர்கள் மேல்.
“இதையெல்லாம் பெரிது படுத்தாதே! அவர்கள் நம்மைப் பொம்மைகளாக நினைக்கிறார்கள்.” என்று விஷ்ணு சமாதானம் சொன்னார். “என்னை மேல் படியில் வைத்திருக்கிறார்கள். இருந்து என்ன? ஒரு விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் படிக்கிறார்களா? இல்லை ஒரு எம்.எஸ் பாடியதையாவது போடுகிறார்களா? அதுவும் இல்லை. பக்கத்தில் டி.வியைப் பெரியதாக வைத்து விடுகிறார்கள். அடுத்த படியில் இருந்த தசாவதார பொம்மைகள் மெதுவாக ஆரம்பித்தன. தசாவதாரம் வரிசையாக வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மூன்று வருடங்களுக்கு முன் புதிதாக செட்டை வாங்கி வைத்திருக்கிறார்கள். இந்தப் பெண் பூர்வஜா பொம்மை அடுக்கும்போது வாமனாவதாரத்தைக் கீழே போட்டு உடைத்து விட்டாள். பழைய பொம்மை; இந்த அம்மாள் கல்யாணம் பண்ணின புதிதில் வாங்கின தசாவதார செட்டில் சேதாரம் போக மீந்திருந்த எங்களை விடச் சின்ன வாமனரை எங்கள் பக்கத்தில் நிற்க வைத்துவிட்டார்கள். எங்கள் உயரத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் குறுகி நிற்கிறார் என்றது ராமர் பொம்மை.
மூன்றாம் படியில் இருந்த அஷ்ட லக்ஷ்மிகள் போன வருடம் வந்தவர்கள். ஜொலித்தார்கள். மேல் படியில் இருந்த லக்ஷ்மி ஸரஸ்வதி இந்த அஷ்ட லக்ஷ்மிகள் ரொம்பத் திமிராக நம்மிடம் பேசாமல் அவர்களுக்குள் மட்டும் பேசிக்கொள்கிறார்கள். இன்னும் இரண்டு வருஷம் போனால் நம் கதிதான் இவர்களுக்கு என்று தங்கள் வருத்தத்தைப் பரிமாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நாலாவது படியில் இருந்த சிவன் பார்வதி பேச வேண்டாம் என்று இருந்தேன். என் வாயைக் கிளப்பி விட்டீர்கள். அடி முடி காண முடியாத விஷ்ணுவை மேல் படியில் வைத்துவிட்டு இவர்கள் ஹரி தாசர்களாம் (விஷ்ணுவை ஸ்மரிக்கிறவர்கள்) அதனால் என்னை ஒரு படி இறக்கி என்னை நாலாவது படியில் வைத்து என் குடும்பத்தையும் வைத்து என்னை அவமதிக்கிறார்கள்.
“என்ன செட்டியாரே உங்க வியாபாரம் எப்படி? என்று மேற்படியில் இருந்த மரப்பாச்சி உரக்கக் கேட்டது. செட்டியார் மெதுவாகத் திரும்பி இந்தக் கிண்டல் தானே வேண்டாம். என்னை இங்கு உட்கார வைத்து ஒரு பண்டம் கூட விற்பதற்கு இல்லை. இவர்கள் ஃப்லிப்கார்டில் எல்லாம் வாங்குவதால் ஆன் லைன் டிரேடிங்க் காலமாகப் போகிவிட்டது.
ராகவேந்திர சுவாமிகள் மௌனமாகவே இருந்தார். இதற்குள் இந்த மரப்பாச்சி வந்தவர்களையும் விட்டு வைக்கவில்லை. நேத்திக்கு வந்த 43 பிளாட் நம்பர் மாமி ஸ்ருதி சேராம ஶ்ரீமன் நாராயண பாடினாள். விஷ்ணு கண்ணை மூடிக்கொண்டு விட்டார்.
இன்னும் ரெண்டு மாமிகள் வந்து உட்கார்ந்து பாட்டுப் பாடாமல் ஜெயலலிதாவைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படிக் கொஞ்சமும் ஈடுபாடு இல்லாமல் கொலு வைப்பதைவிட நம்மைக் கொலுப் பெட்டியிலே வைத்து இருக்கலாம். டி வி யில் சிந்துஜா நவராத்திரி பற்றிப் பேசுவது கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருக்கிறது. அவள் கழுத்தை நெரித்து இவர்கள் சிரிப்பொலி வைக்கும்போது அப்படிப் பற்றிக் கொண்டு வருகிறது. என்ன பண்ணுவது நாம் பொம்மைகளாகப் போய்விட்டோம்.
சரி சரி யாராவது வந்துவிடப் போகிறார்கள் பேசாமல் பொம்மையாக மாறி விடுங்கள் என்று மஹாவிஷ்ணு சொன்னவுடன் மாயமாய் எல்லாம் பூர்வஜா (என் மகள்) வைத்த மாதிரியே இருக்கிறார்கள்.
நான் வெளியே வந்து பாத்ரூம் போய்விட்டுக் கொலு அருகில் போய் நின்றேன். எல்லாம் பொம்மைகளாகத்தான் இருந்தன. எனக்குத்தான் பிரமையா?
உள்ளே போய்ப் படுத்தேன். நாளை முதல் பக்தியுடன் மாலை சுண்டல் செய்யச் சொல்ல வேண்டும். கம்ப்யூட்டரில் எம்.எஸ் அம்மா பாட்டுப் போட வேண்டும். சாயங்காலம் கொஞ்ச நேரமாவது டி வியில் சினிமா சம்பந்தமாகப் போடக்கூடாது என்று முடிவு செய்தேன். எப்போது தூங்கினேன் என்று தெரியாது.
“என்ன எழுந்திருக்கிறேளா…? பால் வாங்கிண்டு வரணும்…காலங்காத்தால அப்படி என்ன குறட்டை விட்டுண்டு தூக்கம்?” என்றாள். எழுந்தேன் வந்து ஹாலில் பார்த்தால் எல்லா பொம்மைகளும் ஒன்றுமே நடக்காதது மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கின்றன.
நான் நேற்று இரவு கேட்டதும் பார்த்ததும் உண்மையா பொய்யா சொல்லுங்களேன்?
–சு.கோதண்டராமன்.
வேதத்தில் விஷ்ணு பற்றிய மந்திரங்கள் 114. இவற்றில் 31 இல் மட்டும் அவர் தனியாகப் போற்றப்படுகிறார். 11இல் இந்திரனுடன் சேர்த்துப் பேசப்படுகிறார். மற்றவற்றில் மருத், பூஷன், அர்யமன், வருணன், மித்ரன் முதலான பல தெய்வங்களுடன் சேர்த்துக் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
விஷ்ணு என்ற சொல் எங்கும் வியாபித்தது என்ற பொருள் உடையது. இந்த அடைமொழி அக்னிக்கும், இந்திரனுக்கும், சூரியனுக்கும் சில இடங்களில் கொடுக்கப்படுகிறது. பெரும்பாலான இடங்களில் விஷ்ணு ஒரு தனித் தெய்வமாகவே போற்றப்படுகிறார்.
இன்று விஷ்ணு பற்றி வழங்கும் பல கருத்துகள் ரிக் வேதத்தில் இல்லை. இருக்கின்ற, குறிப்பிடத்தக்க ஒரே விஷயம் அவர் மூன்று அடி எடுத்து வைத்ததுதான். இது நமக்கு வாமன திரிவிக்ரம அவதாரங்களை நினைவூட்டினாலும் சாயணர் அவ்வாறு கருதவில்லை. இது சூரியனின் மூன்று நிலைகளைக் (காலை, பகல், மாலை) குறிப்பதாக அவர் கூறுகிறார்.
விஷ்ணுவின் ஒரு அடைமொழியான அஹர்வித் (ஒளியை அறிந்தவர்) என்பதற்கு வாழ்க்கையின் இறுதி லட்சியமாகிய ஒளியை அளிப்பவர் என்று சாயணர் கூறுகிறார்.
மனிதன் தேவனாகும் மார்க்கத்தில், தேவ நிலைக்கு முந்திய நிலையில் இருப்பவர்களான சூரிகள் எப்பொழுதும் அவருடைய இடத்தைப் பார்த்துக் கொண்டும் புகழ்ந்து கொண்டும் இருக்கிறார்கள் என்கிறது வேதம். (1.22.20)
தேவத்தன்மை தருபவர் சூர்யன் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால் (1.110.3, 4.54.2) விஷ்ணு என்பது சூரியனின் வேறு பெயர்தான் என ஊகிக்க முடிகிறது. சூரியன், ஸவிதா, பகன், பூஷன், விஷ்ணு என்ற பல பெயர்களும் ஒரே சூரியனைக் குறித்தாலும் அவர்கள் தனித் தனி தெய்வமாகவே போற்றப்படுகிறார்கள்.
விஷ்ணு இந்திரனின் நண்பர். அவரோடு சேர்ந்து சோம பானம் அருந்துபவர். விண்ணைத் தூக்கி நிறுத்தியவர். உலகம் முழுவதும் அவருடைய காலடித் தூசியில் இருப்பதாக ரிக் கூறுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட மனிதர்களுக்காக, அவர்களுக்கு வீடு கொடுப்பதற்காக, மித்ரனின் தர்மப்படி நடந்து தர்மத்தை நிலைநாட்டினார். அவரே உலகை நாம் வாழ்வதற்கு ஏற்றதாகச் செய்தவர்.
எல்லாத் தேவர்களையும் போல, இவரும் மகிழ்ச்சி தருபவராகவும், வலிமை மிக்கவராகவும் ருதத்தோடு நெருங்கிய தொடர்பு உடையவராகவும் கூறப்படுகிறார். அவரே ருதத்தின் கர்ப்பம். யக்ஞம் செய்பவர்களுக்கு ருதத்தில் பங்கு அளிக்கிறார்.
ரிக் வேதத்தில் ருத்ரனைப் போற்றும் மந்திரங்கள் அக்னி, இந்திரன், வருணன், மருத்துகள், அச்வின்கள் இவர்களுடையதை விடக் குறைவாகவே உள்ளன. இவர் நோய் நீக்கும் தெய்வம். தெய்வக் குற்றத்தால் ஏற்பட்ட நோயாக இருந்தாலும் பல வகையான மருந்துகளுடன் வந்து அதனைப் போக்க வல்லவர். எல்லா மருந்துகளின் தலைவர், நோய்களைக் குணமாக்குபவர், வைத்தியர்களுக்கெல்லாம் மேலான வைத்தியர் என்று அவருடைய வைத்தியத் திறமை பல இடங்களில் போற்றப்படுகிறது.
ருத்ரன் கோபம் மிகுந்தவர். உங்கள் கோபம் எங்கள் குழந்தைகளையும் பேரர்களையும் பாதிக்காமல் இருக்கட்டும் என்று வேண்டிக் கொள்ளப்படுகிறார்.
மற்ற தேவர்களைப் போல ருத்ரனும் பகைமையையும் பாவங்களையும் போக்குகிறார். வலிமை மிக்கவர் என்பதால் அசுரர், வஜ்ரபாஹூ என்ற அடைமொழிகள் இவருக்கு உண்டு. இவருடைய ஆயுதங்கள் வில், அம்பு, நிஷ்கம்.
மருத்துகளின் தந்தை என்று போற்றப்படுகிறார் ருத்ரன். புகழ்ச்சியால் வசப்படுபவராகவும் கூறப்படுகிறார்.
அர்ஹத் என்ற சிறப்புப் பெற்ற தேவர்கள் நால்வர்- அக்னி, ருத்ரன், மருத், இந்திரன். இவர்களில் குறைவான பாடல்களைப் பெற்றவர் ருத்ரன்தான்.
எல்லாத் தேவர்களும் ருதம் என்னும் இயற்கை நியதியோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டவராகக் கூறப்படும்போது, ருத்ரன் அவ்வாறு தொடர்பு படுத்தப்படவில்லை என்பது கவனத்துக்கு உரியது. ஆனால் ருதத்தின் மற்றொரு பெயரான ஸ்வதா என்ற சொல் ருத்திரனின் அடைமொழிகளில் ஒன்றாக வருகிறது.
ருத்ரன் பற்றி ரிக் வேதத்தில் கூறப்படுவதற்கும் யஜுர்வேதத்தில் வரும் ருத்ரனுக்கும் இடையே நிறைய வேறுபாடுகள் உள்ளன. யஜுர் வேதத்தில் ருத்ரனின் கோபமும், எதிரிகளை அழிக்கும் தன்மையும் வலியுறுத்தப்படுகின்றன. பிற்காலத்தில் சிவனாக உரு மாறுவதற்கான ஆரம்ப அறிகுறிகள் யஜுர் வேத ருத்ரனிடம் காணப்படுகின்றன.
படங்களின் தேர்வு இணையத்திலிருந்து
இசைக்கவி ரமணன்
சின்னக் குழந்தை சிரிப்பினிலும், அந்தச்
சித்திரை வானத் தெறிப்பினிலும். நல்ல
கன்னலி லேமுண்டும் கணுக்களிலும், நம்
கண்ணில் படாத அணுக்களிலும், மங்கை
கன்னத்தில் ததும்பும் மின்னலிலும், தென்றல்
கானத்தில் அசையும் சென்னெலிலும், தோன்றி
என்னை மயக்கிக் கவிதைசொல்வாள், இசை
ஏழுக்கும் எட்டாத வாணியவள்!
ஓரக் குயில்மேவும் காதலினால், மனம்
உருகி இசைத்திடும் பாட்டினிலும், விழி
சோரக் கருத்திடும் வேளையிலே, மழை
சொட்டுச்சொட் டாய்விழும் ஓசையிலும்
நேரமென் னும்பொய்யை நீக்கிவிட்டே, நம்
நெஞ்சினி லேவளர் கானத்திலும்
தூரத்தி லிருந்து தூண்டிவிடும், ஒலித்
தூய்மையி லேயிவள் தோன்றிடுவாள்!
கல்லை உடைக்கின்ற கைகளிலே, அந்தக்
கழனி அளைகின்ற கால்களிலே, ஒற்றைச்
சொல்லுக் குயிரைப் பணயம்வைத்து, நின்று
துடிக்கும் கவிஞரின் உள்ளத்திலே
மல்லுக்கு நிற்கின்ற மடமையெல்லாம். வீழ்ந்து
மாய்ந்தபின் னெழும்கர வொலியினிலே, நெஞ்ச
வில்லுக்கு விசையும் அம்பும்தந்து, அதை
வீணையாய் மீட்டிடும் விந்தையிவள்!
அறிவை வெறுப்பவன் வெறும்முட்டாள், ஆனால்
அறிவைத் தொழுபவன் அடிமுட்டாள், என்று
செறிவுடன் பேசிடும் வேதமொழி, இவள்
சேல்விழி ஓரத்தில் மையெழுதும்
அறிவை வழங்கியும் ஆதரிப்பாள், அதை
அறிந்து துறப்பவ ரையணைப்பாள், புத்தித்
தறியினில் சிக்காது தெய்வநெறி, எங்கள்
தாமரைத் தெய்வத்தின் தாளைப்பணி!
உழைப்பை மதிப்பவ ரைவணங்கி, அவர்
உள்ளத்தில் வாழ்ந்திட வேயிணங்கி
அழைப்பவர் அழைத்த படிநுழைந்து, அவர்
ஆடிடப் பாடிட அகமகிழ்ந்து, தமிழ்
தழைக்கச் செய்திடும் தாள்களினை, என்னைத்
தாங்கி அசைத்திடும் தோள்களினை, வீழும்
மழைக்குள் இறங்கி மண்மணக்கும், எந்தன்
மனத் தறுவாயில் மணியொலிக்கும்
கானத்தின் ராணியைக் காதலித்தேன், எந்தன்
கவிதையின் சோதியைக் கைபிடித்தேன்
மோனத் தவத்தினில் மூண்டுவரும், இந்த
மெளனத்தின் தேவிமேல் மோகம்கொண்டேன்
தேனந்தி மாலை நேரத்திலே, ஒரு
தெய்வீக நதியின் தீரத்திலே, அங்கு
நானற்றுப் போனவோர் நற்கணத்தே, எந்தன்
நாதத்தின் தேவியை நான்கலந்தேன்!
03.10.2014 / வியாழன் / 6.30
– கவிஞர் காவிரிமைந்தன்.
ஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு..
தமிழ்த்திரை வரலாற்றில் எத்தனையோ பஞ்சாபி வகைப் பாடல்கள் இடம்பெற்ற போதும்.. இப்பாடல் அவற்றுக்கெல்லாம் தலைமை தாங்கும்!
மக்கள் திலகத்துடன் இணைந்து விஜயலட்சுமி ஆடல்தர.. மனதில் மகிழ்ச்சியைக் கொட்டிக்கவிழ்க்கின்ற திரைப்பாடலாய்! பள்ளி கல்லூரி தளங்களில் நடைபெறும் ஆண்டுவிழாக்களில் அன்றும் இன்றும் என்றும் என பெரும்பாலும் இடம்பெற்ற இந்தப் பாடல் இசையில் ஒரு குதூகலம்!
திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சிகளிலும் இப்பாடலுக்கு நிச்சயம் இடம் உண்டு! ஆடல் கலையை பயின்று அறிந்து வைத்திருந்த விஜயலட்சுமி அவர்களுடன் எம்.ஜி.ஆர் பிரத்யேகமாக பயிற்சி எடுத்து ஆடியது இந்தக் காட்சியில் …
கதையின் போக்கை உள்வாங்கி கவிஞர் ஆலங்குடி சோமு வரைந்தளித்த இப்பாடலை உச்சஸ்தாயியில் டி.எம்.செளந்திரராஜனும் பி.சுசீலாவும் இணைந்து வழங்கியிருக்கிறார்கள்! இதில் ஆடலும் உண்டு! பாடலும் உண்டு! மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் புதுமைகளை நாளும் கொண்டுவரவேண்டும் என்கிற அவரின் உள்மனதின் தாகம் – வட இந்திய கலாச்சாரத்தை முன்னிறுத்தும் பஞ்சாபி நடனம் பாணியில் வழங்கிய முத்திரைப் பாடல்!
http://www.youtube.com/watch?v=BqeX54Wmvgw
காணொளி: http://www.youtube.com/watch?v=BqeX54Wmvgw
ஆடலுடன்பாடலைக்கேட்டு
படம்: (குடியிருந்த கோவில் (1968)
பாடல்: ஆலங்குடி சோமு
இசை: எம். எஸ். விஸ்வநாதன்
………………………………………………………………..ஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்
ஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்
ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்ஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்
ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்கண்ணருகில் பெண்மை குடி ஏற
கையருகில் இளமை தடுமாற
தென்னை இள நீரின் பதமாக
ஒன்று நான் தரவா இதமாக
கண்ணருகில் பெண்மை குடி ஏற
கையருகில் இளமை தடுமாற
தென்னை இள நீரின் பதமாக
ஒன்று நான் தரவா இதமாகசெங்கனியில் தலைவன் பசியாற
தின்ற இடம் தேனின் சுவையூற
பங்கு பெற வரவா துணையாக
செங்கனியில் தலைவன் பசியாற
தின்ற இடம் தேனின் சுவையூற
பங்கு பெற வரவா துணையாக
மன ஊஞ்சலின் மீது பூ மழை தூவிட
உரியவன் நீ தானேஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்
ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்கள்ளிருக்கும் மலரே வளைந்தாடு
களைப்பாற மடியில் இடம் போடு
உள்ளிருக்கும் நினைவில் உறவாடு
உலகையே மறந்து விளையாடு
கள்ளிருக்கும் மலரே வளைந்தாடு
களைப்பாற மடியில் இடம் போடு
உள்ளிருக்கும் நினைவில் உறவாடு
உலகையே மறந்து விளையாடுவிம்மி வரும் அழகில் நடை போடு
வந்திருக்கும் மனதை எடை போடு
வேண்டியதைப் பெறலாம் துணிவோடு
விம்மி வரும் அழகில் நடை போடு
வந்திருக்கும் மனதை எடை போடு
வேண்டியதைப் பெறலாம் துணிவோடு
உன் பாதையிலே நான் ஊர்வலம் வருவேன்
புதுமையை நீ பாடுஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்
ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்
ஆடலுடன் பாடலைக் கேட்டு
ரசிப்பதிலே தான் சுகம் சுகம் சுகம்
ஆசை தரும் பார்வையில் எல்லாம்
ஆயிரம் எண்ணம் வரும் வரும் வரும்ஆடலுடன் ………………….
-மேகலா இராமமூர்த்தி
வெள்ளத்தால் போகாத வெந்தணலால் வேகாத செல்வம் கல்விச் செல்வம் ஒன்றேயாகும். ஏனைய செல்வங்கள் எல்லாம் கொடுக்கக் கொடுக்கக் குறைவுபடும்; கல்வி ஒன்றே மற்றவர்க்கு வழங்க வழங்க (அதனைத் தருபவனுக்குக்) குறையாது மிகும். செல்லும் இடமெல்லாம் சிறப்புப் பெறுவதும்; செல்லும் தேயமெல்லாம் புகழ் பெறுவதும் கற்றாரே.
கல்வி எனும் உயரிய செல்வத்தை மாந்தர்க்கு வாரி வழங்கும் தெய்வமாகக் கருதப்படுபவள் நான்முகனின் நாயகியாகிய கலைவாணி. கல்வியேயன்றி ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கினையும் ஏய உணர்விப்பவள் அவள்.
மனிதர்களின் நாவில் அந்தக் கலைமகள் நிலைத்திருப்பதாக நம்பப்படுகின்றது. அதனாலேயே அவள் ’நாமகள்’ என்று தமிழிலும் ’வாக்தேவி’ என்று வடமொழியிலும் அழைக்கப்படுகின்றாள். கொள்ளை இன்பத்தைக் கேட்பார்க்குத் தருகின்ற பாவலர்களின் கவிதையிலும், இனிய குரலில் மாதர்கள் பாடும் பாட்டிலும் விரும்பிப் பவனி வருபவள் அவள். தன் திருக்கரத்தில் மாணிக்க வீணையேந்தி அதன் ஒலியில் மகிழ்ந்திருக்கும் அந்த மாதரசி, மழலை மிழற்றும் கிள்ளையின் நாவிலும், கீதமினிய குயிலின் குரலிலும்கூட விருப்பமொடு வாசம் செய்பவள் என்கிறார் மகாகவி பாரதி.
கலைவாணியைப் போற்றுமுகத்தான், ‘நாமகள் இலம்பகம்’ எனும் பெயரோடு ’நா வீற்றிருந்த புலமா மகளோடு….” என்ற அடியை ஆரம்பமாகக் கொண்டே ஐம்பெருங்காப்பியங்களில் சிறந்த ஒன்றான சீவக சிந்தாமணி தொடங்குகின்றது. சாத்தனாரின் மணிமேகலையிலும் ஆபுத்திரனின் வரலாற்றைக் கூறும் பகுதியில் ’சிந்தாதேவி’ எனும் பெயரால் கலைமகள் குறிக்கப்பெறுகிறாள்.
இதோ அவ்வரலாறு …
தன் வளர்ப்புத் தந்தையான இளம்பூதி என்பவனால் கைவிடப்பட்ட ஆபுத்திரன் எனும் அந்தண இளைஞன் செல்வர்கள் பலர் வாழ்ந்துவந்த மதுரை நகரின்கண் பிச்சை வாங்கிக் குருடர்கள், முடவர்கள் முதலிய உடற்குறையுடையோர்க்கெல்லாம் முதலில் அளித்துவிட்டு மீதமிருந்த உணவைத் தான் உண்டு, அவ்வூரிலே இருந்த ‘சிந்தாதேவி’யின் கலை நியமத்தில் (கோயில்) தங்கியிருந்தான்.
மாரிக் காலத்து நள்ளிருள் வேளையில் ஒருநாள், சில ஏழை மக்கள் ஆபுத்திரன் தங்கியிருந்த சிந்தாதேவிக் கோயிலுக்கு வந்து அவனிடம் தங்கள் பசிக்கொடுமையைக் கூறி உணவளிக்கும்படி வேண்ட, பிச்சையாய்ப் பெறும் உணவேயன்றி வேறு உணவு ஏதுமில்லாத தன் வறுமை நிலையை அவன் அவர்களுக்கு வேதனையோடு விளக்க, ஆபுத்திரன் உணவளிப்பான் என்று நம்பிவந்த அந்த ஏழை மக்கள் ஏமாற்றத்தோடு திரும்புகின்றனர்.
மற்றவர்களின் பசிப்பிணியைத் தீர்க்க இயலாத தன் நிலையை எண்ணி அவன் கழிவிரக்கத்தோடு வருந்தியிருந்த அவ்வேளையில் ஓர் அற்புதம் நிகழ்ந்தது! ஆம்…நியமத்தில் சிலையாயிருந்த சிந்தாதேவி உயிர்பெற்றாள்; ஆபுத்திரன் அருகே ஓர் பாத்திரத்தோடு அவள் தோன்றி, ”வருந்தாதே! இதோ என் கையிலுள்ள ஓட்டினைக் கொள்வாய்; நாடு வறுமையுற்றாலும் இந்த ஓடு வறுமையுறாது. இதிலிருந்து வரும் அளவிலா உணவை வாங்குவோர் கைகள்தான் வருந்துமேயின்றி; இதில் உணவு ஒருநாளும் குறைவுபடாது” எனக்கூறி அந்த அமுதசுரபியை ஆபுத்திரனுக்கு அளித்தாள்.
தேவி சிந்தா விளக்குத் தோன்றி
ஏடா அழியல் எழுந்திது கொள்ளாய்
நாடுவறங் கூரினுமிவ் வோடுவறங் கூராது
வாங்குநர் கையகம் வருந்துதல் அல்லது
தான்தொலை வில்லாத் தகைமைய தென்றே. (மணி: பாத்திர மரபு கூறிய காதை)
சிந்தாதேவியை நேரில் கண்ட அதிசயத்தில் வாயடைத்துப்போன ஆபுத்திரன், ”சிந்தையில் உறையும் தேவியே, கலைக் கோட்டத்தில் வீற்றிருக்கும் நந்தா விளக்கே, நாமகளே, வானோர்க்கெல்லாம் தலைவியே, மண்ணோர்க்கெல்லாம் முதல்வியே, மக்களின் இடர்கள் அனைத்தையும் நீ களைவாயாக!” என்று அவளைத் தொழுது வணங்கினான்.
சிந்தா தேவி செழுங்கலை நியமத்து
நந்தா விளக்கே நாமிசைப் பாவாய்
வானோர் தலைவி மண்ணோர் முதல்வி
ஏனோர் உற்ற இடர்களை வாய்…” (மணி: பாத்திர மரபு கூறிய காதை)
கிடைத்தற்கரிய அந்த அமுதசுரபியின் உதவியோடு மக்களின் பசியைப் போக்கிவந்தான் ஆபுத்திரன் என்கிறது மணிமேகலைக் காப்பியம்.
இதன்மூலம் கல்விக்குத் தெய்வமான கலைமகள் கருணைக்கும் பிறப்பிடமாக இருப்பதை உணரமுடிகின்றது அல்லவா?
கலைவாணியின் மகிமையை உணர்த்தும் மற்றொரு நிகழ்வு…
முருகன் அருளால் பேசிய குழந்தையாகக் கருதப்படும் குமரகுருபரர் புண்ணியத் தலங்களில் முதன்மையானதாகக் கருதப்படும் காசித் திருத்தலத்தில் ஓர் சைவமடத்தை நிறுவும் ஆசை கொண்டார். அப்போது அப்பகுதியை ஆட்சிசெய்துவந்த முகலாய மன்னரிடம் (ஷாஜஹான்?) அதுகுறித்துத் தன் கோரிக்கையை வைக்க விரும்பினார். ஆனால் அவருக்கோ மன்னருடன் உரையாடுவதற்குத் தேவையான ஹிந்துஸ்தானி மொழி தெரியாது; மன்னருக்காவது நம் தமிழ் மொழி தெரியுமா என்றால் அவருக்கும் தமிழ் தெரியாது.
இந்தச் சங்கடமான சூழ்நிலையை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்று யோசித்தார் குமரகுருபர சுவாமிகள். அவர் மனத்திலே திடீரென்று ஓர் எண்ணம் மின்னலாய் உதித்தது. ஹிந்துஸ்தானி மொழியில் புலமை பெறுவதற்குக் கலைமகளின் அருளை உடனடியாக நாடினால் என்ன? என்பதே அது.
உடனே சகலகலாவல்லியான சரஸ்வதியின் அருள்வேண்டிச் ’சகலகலாவல்லி மாலை’ என்னும் தெள்ளுதமிழ்ப் பாக்களைக் கொண்ட பதிகத்தைப் பாடிமுடித்தார். அப்பாடல்கள் அனைத்துமே சுவாமிகளின் தமிழ்ப் புலமைக்குக் கட்டியம் கூறுவதாய் அமைந்துள்ளன.
சான்றாகச் சில:
தூக்கும் பனுவற் துறைதோய்ந்த கல்வியுஞ் சொற்சுவைதோய்
வாக்கும் பெருகப் பணித்தருள் வாய்வட நூற்கடலும்
தேக்குஞ் செழுந்தமிழ்ச் செல்வமுந் தொண்டர்செந் நாவினின்று
காக்குங் கருணைக் கடலே சகல கலாவல்லியே.
மண்கண்ட வெண்குடைக் கீழாக மேற்பட்ட மன்னருமென்
பண்கண் டளவிற் பணியச்செய் வாய்படைப் போன்முதலாம்
விண்கண்ட தெய்வம்பல் கோடியுண்டேனும் விளம்பிலுன்போற்
கண்கண்ட தெய்வ முளதோ சகல கலாவல்லியே.
இப்பாடல்களின் சொற்சுவையிலும் பொருட்சுவையிலும் சிந்தாதேவியே தன் சிந்தையைப் பறிகொடுத்தாள் போலும். குமரகுருபரரின் விருப்பத்திற்கேற்ப ஹிந்துஸ்தானி மொழிப்புலமையை அவருக்கு நல்கினாள். அவரும் மன்னரைக் கண்டு உரையாடிக் காசியில் ஓர் மடத்தை நிறுவினார் என்று ஆன்மிக அருளாளர்கள் கூறுகின்றனர். அம்மடம் ‘காசிமடம்’ எனும் பெயரால் இன்றும் காசி நகரில் காட்சியளிக்கின்றது.
வேண்டுவோர்க்கு வேண்டுவனவற்றை நல்கும் இக்கலைத் தெய்வத்தை, கருணைக் கடலை அல்லும் பகலும் அனவரதமும் துதித்தால் கல்லும் சொல்லாதோ கவி என்கிறார் கல்வியில் பெரியவரான கம்பர் தன் சரஸ்வதி அந்தாதியில். எனவே கல்வியிலும், கலைகளிலும் நாமும் சிறந்து விளங்க எல்லையில்லா அருள்முதல்வியான கலைமகளை ஒன்பான் இரவுகளின் (நவராத்திரி) ஒன்பதாம் நாளான வாணி பூசையன்று துதித்துப் பயன்பெறுவோம்.
–எம். ஜெயராம சர்மா – மெல்பேண்
அறமதனைக் கடைப்பிடித்து
அனைவரையும் அரவணைத்துப்
பிறர்நலமே பேணிநிதம்
பெரும்பணிகள் ஆற்றிநின்றார்!
குறைகள் பலவந்தாலும்
குனியாமல் நின்றுஅவர்
பணிகள்பல செய்தமையால்
பார்போற்ற நிற்கின்றார்!
கீதைதனைப் படித்துக்
கீழ்க்குணத்தை விட்டெறிந்தார்
பாதைதனைத் தெரிந்து
பக்குவமாய் வாழ்ந்துநின்றார்!
போதை தனைஊட்டும்
பொருளையெலாம் ஒழிக்கவேண்டி
நீதிதனை உணர்த்துதற்கு
நீண்டயுத்தம் செய்தாரே!
காந்திமகான் தன்வாழ்வில்
கடவுளிடம் வேண்டிநின்றார்
கருணையுள்ளம் கொண்டவராய்க்
காலமெல்லாம் இருப்பதற்கு!
இந்திய மக்களிடம்
ஏற்றத்தாழ்வு காணாது
எல்லோரும் இந்தியரே
எனவெண்ணி இருந்தாரே!
பதவிகளை நாடாமல் பணமெதையும் சேராமல்
உதவிகளைச் செய்வதிலே ஊக்கமாய் நின்றாரே
தெருவெங்கும் நடைநடந்து சிரமமுடன் பணியாற்றி
உருக்குலைந்த உருவமொடு ஊருக்காய் உழைத்தனரே!
எளிமைக்கு இலக்கணமாய் என்றுமவர் இருந்தாரே
ஏகபோக வாழ்க்கையினை ஏறெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை
எல்லோரும் சுதந்திரமாய் இருக்கஅவர் எண்ணியதால்
இரவுபகல் பாராமல் இளைக்காமல் இயங்கினரே!
எதிர்த்து நின்றவெள்ளையனை
இரக்கமுடன் அவர்பார்த்தார்
எதற்குமே அஞ்சாதான்
இரக்கத்தால் அடிபணிந்தான்!
தரக்குறைவாய் நடந்தாரும்
தலைகவிழ்ந்து நின்றார்கள்
தன்னுடைய பொறுமையினால்
தானுயர்ந்தார் காந்திமகான்!
காந்திமகான் வந்துஇங்கே
காணவேணும் இந்தியாவைக்
கண்டவுடன் காந்திமகான்
கண்ணீரில் மிதந்திடுவார்!
என்னுடைய பாரதமா?!
எனவெண்ணிக் காந்திமகான்
தன்னிலமை இழந்தங்குத்
தலைசுற்றி நின்றிடுவார்!
கிரேசி மோகன்
”அச்சுறுத்தும் பூதமா ! அன்றிமாத்ரு பூதமா!
எச்சரிக்கை யோடுன்னை நச்சரிப்பேன்! -உச்சமது,
அண்ணா மலைராணி, எண்ணா மனம்வெளுக்க
வண்ணாத் திகழுதையில் வா’’….கிரேசி மோகன்….
-செண்பக ஜெகதீசன்
வெள்ளைத் தாமரை உன்வாசம்
வீணை செய்திடும் உன்ஓசை,
பிள்ளைத் தமிழ்முதல் பெருங்கவிதைப்
பனுவல் பலதிலும் நிறைந்திருப்பாய்,
அள்ளி அருளது தந்திடுவாய்
ஆய கலையெலாம் நீதருவாய்,
பள்ளித் தலமெலாம் உறைபவளே
பணிந்தோம் வாணித் தாயவளே…!
அன்பாய் நிறைந்தவர்
அகிம்சையை போதித்தவர்
இன்பக்குறுநகையை
இதழினில் கொண்டவர்
சத்தியப்பாதையின்
சாந்தத்தலைவரவர்
உத்தமப்பணியினில்
உலகையே வென்றவர்
கொள்ளையர்போல் வந்த
வெள்ளையர் ஆட்சியை
மெள்ள மெள்ளவே
கிள்ளிக்களைந்தவர்
இன்றுநமக்குள்ள
இன்பசுதந்திரம்
இவராலன்றோ
இங்குக்கிடைத்தது!
பின்னைத்தலை முறைக்கும்
பெட்டகமாயிருக்கும்
அன்னவரை நாம்
என்றும் வணங்குவோம்!
கேசவ், எனக்கென்னவோ அம்பாள் பார்வைக்கு ‘’நெமிலி பாலாம்பிகையாகத்’’ தோன்றினாள்….
ஓலை ஜபமணி மாலை அபயமொடு
காலை மடித்து கொலுவிருக்கும் -பாலை
திரிபுர சுந்தரியைத் தேடி நெமிலி
வருபவர் வாழ்வில் வளம்….
”த்யான த்யாத்ரு த்யேய ரூபி”
—————————————–
எண்ணும் தொழிலவள், எண்ணிலா எண்ணமவள்
எண்ணுவோர்க்(கு) ஏற்ற எழுச்சியவள் -எண்ணிடத்
தின்னும் பசியவள் தீராத தாகமவள்
உண்ணா முலையவளை உண்….கிரேசி மோகன்….
இசைக்கவி ரமணன்
வாக்கினைத் தந்தனள் வாணி, என்
வாழ்வினை வளம்செய்த வற்றாத கேணி
போக்கெதுவும் புரியாத ராணி, இவள்
புயலிலும் கரைசேர்க்கும் பூப்போன்ற தோணி
நாக்கினை இல்லமாக்கி, நித்தம்
நலமான வார்த்தைகள் நவமாகத் தருவாள்
தேக்கங்கள் இல்லாமலே, நான்
தெம்புமிகு நெஞ்சமுடன் திசையெங்கும் பாடவே!
வாய்பேசி டாதிருந்தேன், பின்பு
வாயிருந் தும்பேச்சு வாரா திருந்தேன்
வாயிருந் தும்பேசியும், நல்ல
வார்த்தையொன் றும்நன்கு வாரா திருந்தேன்
தாயிவள் பொறுத்திடாமல், தேன்
தடவினாள் தாம்பூலம் தரித்துப் பகிர்ந்தாள்
வாயெலாம் வாசகங்கள்! வெற்று
வாழ்வினை வெற்றிவாழ் வாக்கினாள் தேவி!
எண்ணத்தின் பின்னிருக்கும், ஓர்
ஏகாந்த மெளனத்தில் வீணையொலி கேட்கும்
வண்ணமாய்ப் பண்கள் புரளும், ஒரு
வார்த்தைவரும் பார்க்கையில் வரிவரிகள் ஓடும்
கண்ணிமைக் கும்நேரத்தில், மிக
கனமான யுகமொன்று மனம்தடவிச் செல்லும்
கண்முன்பு வந்து நின்று, நல்ல
கவிதை கொடுக்கின்ற கருணையென் வாணி!
வாணியெனில் வார்த்தையில்லை, பிறர்
வாழ்ந்திடப் பயன்படும் வாழ்க்கைநெறி யாகும்
ஏணியாய் வாழவேண்டும், பிறர்
ஏற்றமே சேவையென இன்புறுதல் வேண்டும்
கோணிகளில் தோள்சுமக்கும், வெற்றுக்
குப்பையில் அக்கினிக் குஞ்சொன்று நட்டு
வாணியைச் சரண்புகுந்தால், அங்கு
வருவதே வார்த்தை! வளர்வதே வாழ்க்கையே!
உண்மையில் காதல்கொண்டால், நெஞ்சில்
உருவாகும் சொல்லிலே ஒளிவந்து கூடும்
கண்ணெலாம் தீபறக்கும், வினைக்
காடெரியும், மற்றவர் கவலைகள் பொடிபடும்
பெண்மையைப் போற்றவைக்கும், எந்தப்
பேய்வரினும் அஞ்சாத பெருங்கர்வம் தோன்றும்
உண்ணாக்கில் தேன்சொட்டுவாள், என்
உள்ளமெனும் வெள்ளைக் கமலத்தி லுறைவாள்!
01.10.2014 / புதன் / 15.00
கிரேசி மோகன்
சரஸ்வதி பூஜை வாழ்த்துக்கள்….’’வெண்பூ வெண்பா’’ என்ற தலைப்பில் தேவி சரஸ்வதி மீது எழுதிய வெண்பாக்களும், 70துகளில் ரவிவர்மா சரஸ்வதியைப் பார்த்து வரைந்த வாட்டர்-கலர் ஓவியமும்….
மூவர்க்கும் சேர்த்து முதற்பாடல்
“படைத்திடும் வாணி துடைத்திடும் துர்க்கா
இடைபுகுந்து காக்கும் இவளும் -சடைப்பின்னல்
ஆக இணைந்து அலகிலா ஆட்டத்தை
பாகப் பிரிவினையில் பார்ப்பு”….
வெண்பூ வெண்பா
————————
(சரஸ்வதி வெண்பாக்கள்)
————————————
சு.ரவி ரவிவர்மா ஓவியம் பார்த்து
—————————————
எண்ணையின் வண்ணத்தில் எண்ணென் கலையாளை
பண்ணிசைக்கும் கோலம் படுஜோர் -உன்நுதல்
குங்குமம் கொட்டி கலைமகள் நாசியில்
தங்கிய மூக்குத்தி தூள்….(1)
நாணல் இடையாளாம் ,நாவன்மை உடையாளாம்
பூணல் அயன்மணந்த புண்ணியளாம்-வீணில்
அலையாதெ நெஞ்சே அறுபத்தி நான்கு
கலையாளை சேரக் கவி….(2)
நாக்கில் நரம்பின்றி நாளும் வசைபாடி
தீக்குள் குளிர்காயா தேநெஞ்சே -வாக்கில்
கலைவாணி வந்து குடியேறும் வண்ணம்
அலைபாய்ந் திடா(து) அடங்கு….(3)
ரவியுடன் சுற்றி ரகசியங்கள் கற்ற
கவிஅனுமன் கானம் குளிரப் -புவிமிசை
பாயப் பொழிவாள் படிக நிறத்தாள்
ஆய கலையாள் அருள்….(4)
வந்தனம் செய்ய வரமளிக்கும் வாணியால்
மந்தனும் ஆவானே மாகவி -சிந்தையும்
வாக்கும் செயலுமவள் போக்கே துதித்திட
தேக்கும் வடிக்குமே தேன்….(5)
பலகலைக்கு ஞானி பயில்வோர்க்கு தோணி
தளைதப்பா தீந்தமிழின் தேனி -நிலைகுலைந்து
நான்நீ எனப்பேசும் நாநீ நுழையாயே
வாணி வரமருள்வாய் நீ….(6)
தேஜ சொரூபிணீ தேவி சரஸ்வதி
ராஜ ஷியாமளா ரக்ஷிநீ -பூஜை
புனஸ்காரம் எந்தன் நமஸ்காரம் தாயே
மனக்கிலேச யாழினை மீட்டு….(7)
வேதங்கள் நான்குமவள் காதணியும் குண்டலம்
நாதப் பரப்பிரமம் நாசிக்காற்று -ஓதும்
புராணங்கள் மேகலை பாதச் சிலம்பு
சராசரங்கள் சேரும் சபை….(8)
கட்டளை போடு கலித்துறைக்கு பாரதி
கட்டளை கோர்ப்பெனக்கு கைவர -வெட்டவெளி
வெண்பா களித்துறையில் வாழவைத்த வாணியே
என்பால் கலித்துறைக்கேன் ஏய்ப்பு….(9)
சகலகலா வல்லி அகலாதென் வாக்கில்
பகலிரவாய்க் கொள்வாய்நீ பள்ளி -புகலவரும்
வெண்பாவாம் வாரிசத்தில் வந்தமர்ந்து நின்புகழை
பெண்பாவாய் பாடிப் பற….(10)
நவையூறும் நாவில் சுவையூறச் செய்து
அவையேறும் வாழ்வை அளிப்பாய் -இவையாவும்
பெற்றிட வெண்பாக்கள் குற்றம் குறையின்றி
சொற்றுளியால் சீராய் செதுக்கு….(11)
மட்டொழுகும் வெண்கமலம் மீதில் தனிவெண்மைப்
பட்டிழைய சிற்றிடையில் போயமர்ந்து -மொட்டிதழால்
ஆய கலைகளை ஆன்றோர்(கு) அறிவிக்கும்
தாயே எனக்குமதைத் தா….(12)
சவ்வாது சந்தனம் சத்தியம் அவள்வாக்குக்(கு)
ஒவ்வாத வாச உபமானம் -இவ்வாத
உண்மை உணர்ந்தகம்பன் ஓதினன் அந்தாதி
அம்மை சரஸ்வதிமேல் அன்று….(13)
வேதம் உபநிடதம் வித்தைகள் எண்ணென்னும்
பாதம் விளையாடும் பிள்ளைகள் -மாதம்மும்
மாரியும் பெய்தலாய் மாண்புமிகு கல்வியதி
காரியின்கண் பார்க்கக் கவி….(14)
காமுறுவாள் கற்போர்மேல் கைகொடுக்கக் கற்பகமாய்
நாமருவி நூற்சேலை நெய்திடுவாள் -பூமருவும்
வாவிவளர் கூத்தனூர் தேவி சரஸ்வதி
தாவி அளிப்பாள் தமிழ்….(15)
துமியென்ற கம்பன் தவறில்லை என்று
சமயத்தில் செய்தாள் சகாயம் -தமிழென்று
ஆய்ச்சியாய் வந்தன்று பேச்சு வழக்காக்க
கூச்சலிட்ட கூத்தன் களைப்பு….(16)
காளிதாச கம்ப குமர குருபரர்கள்
தோளிலங்க வஸ்த்திரமாய்த் துள்ளிடுவோய் -தாளிரெண்டில்
கைக்கட்டிக் கேட்கின்றேன் பொய்க்கெட்டா புத்தியை
கைக்குட்டை யாய்கையில் கட்டு….(17)
படிகமணி மாலை படிப்புணர்த்தும் ஓலை
மடிதவழும் வீணை, மருங்கின் -பிடிபடாமை
கோலத்தை நெஞ்சிருத்தி கும்பிடுவோர் முன்வாழ்த்தாம்
வேலொத்து பாய்ச்சும் வசவு….(18)
வர்மன் வரைந்தாற்போல் வாரிசத்தில் வீற்றிருந்து
தர்மம் தவம்தானம் தேர்ந்திட -கர்மமாய்
மோனத்தில் மூழ்கி முனையும் மஹாசக்தி
ஞானத்தை நானுற நல்கு….(19)
அற்பனே ஆனாலும் ஆசான் அவளிரெண்டு
பொற்பதம் போற்ற புழலறிவின் -கற்பனை
ஊற்றில் குளித்து உவப்பால் துடைத்தணிவர்
மாற்றுத் துணியாய் மனது….(20)
கல்வி கலவிடும் செல்வம் சிணுங்கிடும்
வல்லமை வீரம் வணங்கிடும் -செல்வி
கலைவாணி யாலுன் கவுரவம் கூடும்
தலைவானில் நிற்கும் திமிர்ந்து….(21)
வேறெதையும் எண்ணாது வேண்டி வணங்கிடுவாய்
சாரதையை நம்பி சிருங்கேரி -ஊரதனில்
பாரதன்பின் வாழ்வு பரிசுத்தம் ஆகிடும்
பாரதன்பின் பார்க்கப் பளிங்கு….(22)
துங்கா நதிக்கரைசத் சங்காய் சிருங்கேரி
சிங்கா சனத்திருக்கும் சாரதே -சங்காய்
கிடக்கின்றேன் சும்மா எடுத்தூதி அம்மா
நடத்தெனது நாடகத்தை நன்கு….(23)….13-08-2011
சங்கரன் முன்செல்ல சாரதை பின்செல்ல
துங்கையின் தீரத்தில் தேவியின்ச -தங்கையின்
சத்தம் குறைந்திட சத்குரு பார்த்திட
வித்தை சிருங்கேரி வாய்த்து….(24)
கர்ப நுணல்மேல் குடையாய் படம்பிடிக்கும்
சர்ப சகாய சிருங்கேரி -கர்ப
கிரகத்து சாரதையை கும்பிடுவோர் முன்பு
கிரகங்கள் கூப்பும் கரம்….(25)
வித்தை, வினயம், விசாரம், விவேகமிவை
மொத்தமுமென் நெஞ்சில் முளைத்திட -ஸ்ரத்தை
அளித்திடு சாரதா அம்பிகே, என்னுள்
முளைத்திடு முண்டக மா….(26)
உளம்கொடுக்கும் உன்ன, உரம்கொடுக்கும் நண்ண
களம்கொடுத்து ஞானக் கொழுந்தாய் -புலன்மடக்கி
ஆசை அறுத்தான்ம பூசைக்கு சாரதை
ஓசை சதங்கையொலி ஓம்….(27)
நையப் புடைப்பாள் நமதகந்தை போக்கிட
ஐயம் அகன்றதும் ஆதரவாய் -கையைப்
பிடித்திழுத்துச் செல்வாள் பரமசுகம் கூட்ட
படித்ததெலாம் பெண்ணிவள்முன் பாழ்….(28)
கோனார் கணக்கினில், கம்பன் கவிதையில்
நானார் விளக்கநூல் நாற்பதில் -மூணாறில்
எண்ணும் எழுத்துமாய் எங்கும் இருப்பவளை
எண்ணல் அயன்கை எழுத்து….(29)
பேசக் கொடுத்ததில்லை பாரதியின் தாய்மொழி
கோஷமிட்டு கூற்றன் குதிக்கஆ -வேசமுற்று
நாரணா, நான்முகா, நாதா நமச்சிவாயா
கூறநா கிட்டிடும் காப்பு….(30)
எண்ணமவள் நேற்று எழுத்தவல் இன்றுநாம்
பண்ணும் செயலவள் பின்நாளை -பெண்ணவள்
ஆன்றோர்க்கு ஞானம் அறிவிலார்க்கு ஆணவம்
தேன்தோன்றும் தாய்சொல் தமிழ்….(31)
கீரன் திருமுரு காற்றுப் படையவள்
மாறன் திருவாய் மொழியவள் -சூரன்
மகாகவி பாரதியின் மாங்குயில் பாட்டு
தகாதோர் செவிக்கவள் திட்டு….(32)
வண்டுவந்து மொய்க்கா வரைந்த மலர்சோலை
கொண்டவர்மன் ஓவியத்தில் கால்மடித்து -முண்டகத்தின்,
மெல்லிதழில், தோகை மயிலன்ன தடாகத்தில்
நல்கிடுவாள் யாழில் நலம்….(33)
என்பிழைகள் ஏராளம் என்றாலும் அன்னையே
புன்மொழியான் என்னைப் பொறுத்தருள்வாய் -உன்விழியால்
கூட்டு தமிழை கவிபாடும் ஆற்றலை
ஏட்டுச் சுரைக்காய் எனக்கு….(34)
பாக்கு பழமிலை பூக்கள் பணிவெதிர்
பார்ப்பாள் பராசக்தி பாரதி -வாக்கில்
வினயமுடன் வித்தை விரும்புவோர் தம்மை
தனயனென ஏற்பாள்அத் தாய்….(35)
வேசிவரக் காத்தவடை தோசை வரதனை
ஆசுகவி ஆக்கிய ஆனைக்கா -ஆசிகையே
காளமேகம் வாய்க்கெட்டி கைக்கெட் டியவாணி
மூளயோகம் என்வாய்க்கும் மூட்டு….(36)
பாத்தநூறு தெய்வத்தில் பாரதியை போலிங்கு
காத்திருக்க வைக்கா கடவுளெது -கூத்தனூர்
தேவி மனம்வைத்தால் தேளின் கொடுக்கிலும்
காவியம் கொட்டும் களிப்பு….(37)
சாத்திரங்கள் வேதங்கள் கூத்தனூர் தேவியின்
நேத்திரத்து தீர நுணலிமைகள் -பாத்திரம்
கண்டவள் பார்வை கருவண்டு போடுமே
பண்டிதப் பிச்சை பிறப்பு….(38)
பண்டித வன்புலிக்கு பாமரத் தோல்போர்த்தும்
மண்டை கனத்தில் மிதக்குங்கால் -எண்டிசைக்கும்
மூளியைக் காவிய மன்னனாய் மாற்றிடும்
காளியின் தாஸன் கதை….(39)
வேதவ்யாசன் சொன்னது வேழம் தொகுத்தது
கீதையைக் கண்ணன் கொடுத்தது -ஏதுமே
வெற்றிக்குப் பின்னிருந்து வாணி விதைத்ததே
முற்றும் துறக்கவும்அம் மாது….(40)
கூனியின் சூழ்ச்சியும் கைகேயி வீழ்ச்சியும்
மானி இராமன் முதிர்ச்சியும் -தோணி
குகனின் நெகிழ்ச்சியும் குன்றனைய வாயு
மகனனுமன் வாக்குமவள் மாண்பு….(41)
பால்முகமும் வேல்விழியும் மால்மருவா நூல்மருங்கும்
ஆல்சிவன்பெண் பால்வடிவாய், நால்மறையும் -தாள்தழுவ
சீதமலர் போதமர்ந்து போதிக்கும் ஏதமில்
லாதவள்யாழ் கீதம் லயிப்பு….(42)
கூனியின் சூழ்ச்சியில் கைகேயி வீழ்ச்சியில்
மானி இராமன் முதிர்ச்சியில் -தோணி
குகனின் நெகிழ்ச்சியில் குன்றனைய வாயு
மகனின்சொல் வாக்கிலவள் மாண்பு….(43)
காடுவரை சென்றங்கு கொள்ளியில் வெந்துஎமன்
ஏடுரைத்த வண்ணம் எரிவாயில் -போடும்முன்
முட்டா ளையும்காக்கும் மந்திரமாம் வாணியைநா
கட்டாலப் போறவனே கொள்….(44)
தாத்தனூர் சேர்த்த திரவியங்கள் செல்லாது
கோர்த்தநூறு சுற்றமும் கூடவரா -கூத்தூர்
பேடையை நம்பிநீ பாடை படுத்திருக்க
காடென் கடைசிவரை காப்பு….(45)
கல்லறைக் காட்டினில் செல்லரித் தாலுமுடல்
சொல்லரித்துப் போகாது சோர்வடையாய் -புல்லரித்து
போற்றி உனைத்தூக்கி பூர்புவஸ் லோகத்திற்(கு)
ஏற்றி விடுவான் எமன்….(46)
தெக்குவாய் கூறிடும் தோத்திரங்கள் சுத்தமாய்
மக்குபோய் ஆளும் மகாசபை -சுக்கலான
ஓலைச் சுவடி உவேசா அவர்களால்
நாளைக் கடந்துநிற்கும் நூல்….(47)
கற்றதனால் ஆயபயன் நற்றமிழாள் நல்லுறவைப்
பெற்றதே போதுமென்று போதியமர் -மற்றதெலாம்
செந்திருவால் செல்வமும் சங்கரியால் வீரமும்
வந்திரும்பார் வாணி வகுத்து….(48)
போகத்தில் விந்து புகுமுன் புகுந்தங்கு
மோகச் சினைமுட்டை மூளையை -வேகவைத்து
பாமரனா, பண்டிதனா, மாமர மண்டையா
தாமரையாள் தந்திடுவாள் தீர்ப்பு….(49)
உச்சிக் குடிமியை ஊடாடும் பூணலை
மெச்சிடும் ஆசார மேன்மையை -த்ச்சமாய்
எண்ணும் கலைவாணி ஏற்பாள் வினயத்தை
மின்னும் அணியாய் மகிழ்ந்து….(50)
வீணை படிகமணி வேதக் கரத்தளை
பானை பிடிக்குமயன் பத்தினியை -சேனை
கலைகள்எண் ணென்சூழ செந்தா மரையில்
விளையும்வெண் பூவை வணங்கு….(51)
பத்தரைப் பொன்னில் பதினாறாம் யவ்வனத்தில்
முத்திறைக்கும் சேயின் முறுவலில் -சித்திரையில்,
புத்தரின் மோனத்தில், புண்ணிய தீர்த்தத்தில்
இத்தரைதர் மத்தில் இவள்….(52)
காசியில் கங்கையில், ஆசியில், ஆண்மையில்
வாசி அடக்கும் விளையாட்டில் -பூசிடும்
மாசிவை வெண்ணீற்றில், ஹாசிய நாடகத்தில்
ஆ!சிரி அப்பா அவள்….(53)
தண்டடியில் தூங்கி தவமகுடி கேட்டெழுந்து
மண்டயிடித் தாங்கே மலமறுக்கும் -குண்டலினிப்
பாம்புக்(கு) அடங்காது, பாரதியின் கண்ணிநுண்
தாம்புக்(கு) அடங்கத் தெருள்….(54)
ஈரெட்டு ஆறெட்டை ஈன்றவள், நான்மறையை
சீராட்ட வந்த செவிலித்தாய் -பாரேட்டுப்
பாக்கள் பதிகங்கள் பாசுரங்கள் யாவையும்
ஆக்கி சமைத்திடும் ஆய்….(55)
அஞ்சிலே சம்பந்தர்(கு) ஆரா அமுதளித்து
பிஞ்சில் பழுக்கவைத்த பார்வதி -கஞ்சியை
கல்வி ‘நகரேஷு காஞ்சி’யாய் ஆக்கினள்
செல்விகா மாட்சியில் சேர்ந்து….(56)
பொற்றா மரைக்குளமே, போட்ட பதிகங்களை
சற்றும் முழுகாது சேர்த்தவளே -கொற்றவள்
மீனாட்சி பிள்ளைத்த மிழ்சொல் குருபரர்
நாணாச்சு வில்லம்பு நீ….(57)
எண்ணென் கலைகளை ஏழு சுரங்களில்
பண்ணென யாழில் பயின்றிடும் -அன்னத்து
வாகனன் பத்தினி வெண்தா மரைவாணி
மோகனென் வாக்கினில் முந்து….(58)
வேதயிதி ஹாசபு ராண உபநிடதம்
யாதுமுன் மூச்சில் இழையும்சங் -கீதமாகும்
கோத்த படிகமாலை யோடுகூத்த னூர்வாழும்
ஆத்தாளே ஆசுகவி ஆக்கு….(59)
வித்தை சிறக்க விளைவுகள் மேன்மையுற
சித்தம் சிதறாது சீர்பெற -புத்தியில்
வாநீ அமர்ந்திட வாக்கு பெருகிட
வாணியின் தாளை வணங்கு….(60)
தன்னேரில் லாதவள் தானே தனக்குவமையாள்
பொன்னேர் முகமும் புலமையால் -மின்னேர்
வசீகர வாணி வழங்குவாள், ஞானப்
பசீகரம் ஏந்திப் பிழை….(61)
வெற்றிட மாய்விளங்கும் சிற்றிடையை, செந்தமிழ்ப்பால்
முற்றியத் தாய்மை முலையிரெண்டை -நெற்றியிடைக்
குங்குமப் பொட்டை, கமலத் தயன்பெட்டை
செங்கமல மொட்டை சரண்….(62)
வந்தனம் பாரதி வாணி சரஸ்வதி
மந்தனென் மூளை முடுக்கினில் -வந்துநுண்
ஆன்ம தரிசன ஆர்வம் பெருக்கிடு
நான்மகன் அன்றோ நினக்கு….(63)
வாணி மஹாலதன் வாசலில் வீற்றிருக்கும்
ராணியே நாடக ஏணியே -நானினி
எப்போதும் நிந்தன் எழிலுருவை மாந்திட
இப்போதே நெஞ்சம் இரங்கு….(64)
கோபம் அகங்காரம் கர்வம் புறங்கூறல்
தாபம் தணியாதோர் தீவீரம் -பாபம்
வரிந்திடச் செய்திடும் வீணர்தம் தீங்கில்
இருந்திட மாட்டாள் இவள்….(65)
கம்பனின் இல்லத்து கட்டு தறிபாட
நம்புமென் வாயுண்ணும் நோன்பிற்கா -அம்பையே
உண்ணதான் வாயென்றால் ஊமையாய் ஆக்கிடு
பண்ணது பின்னேபெப் பே….(66)
தோப்பில் துரவில் தளும்பும் அடவியில்
மோப்பம் பிடிக்கும் மலர்வண்டில் -மேய்ப்புல்லின்
வண்ண மரகதத்தில் வெற்படி வாரத்து
மண்ணில் மழையின் மணம்….(67)
வாதாடல் வம்பிழுத்தல் வஞ்சித்தல் வைத்துமனை
சூதாடல் மாற்றான் மனைசுகித்தல் -தோதாக
வந்தவரை ஏய்த்து வழிப்பறி செய்தலிவை
அந்தவா ணிக்கு அவம்….(68)
சத்துவத்தில் சாந்தமாய், சாகசத்தில் ராஜசமாய்
சுத்தமன தாமசத்தில் சும்மாவாய் -அத்தனையும்
தாண்டி அனுபூதி தந்திடும் தாயிவளை
வேண்டிட வையத்தில் வான்….(69)
வலுவிவள் சேர்க்கை, வளமிவள் நூற்கை
புலியிவள் மான்தோல் போர்த்தி -எளிமையாய்
கோலம் கொடுத்தாலும், கூறக் கலம்பகம்
காலன் உயிருக்கே காவு….(70)
கற்பனை தந்து கவிதை களைத்தந்து
தற்பெருமை தந்துனைத் தாழ்த்திடுவாள் -அற்பனாய்
செய்வள் சரஸ்வதி, சிந்தைக்கப் பால்செல்ல
பெய்வள் திருஞானப் பால்….(71)
தனியானை வரும்முன் மணியோசை யாம்போல்
கனிவான சொல்முன் குரலில் -தணிவும்
உடையவர்கள் நாவில் சடையப்ப வள்ளல்
கொடையளிப்பாள் கம்பன் கவிக்கு….(72)
கோல மயிற்சாயல் கூவும் குயில்வாயள்
நூலை நிகர்த்துநெளி நுண்ணிடையாள் -பாலை
வனச்சோலை பாக்கள் விழையும் கவிக்கு
மனச்சோர்வை நீக்கும் மருந்து….(73)
எழுதா கிழவி, எழுதிப் பழக
பொழுதும் அணைத்துப் புணரும் -அழகி
துடியிடையில் பிள்ளைத் தமிழேந்தி, வேண்ட
பொடிநடை யாய்வருவாள் பார்….(74)
வெண்தா மரைமேனி, செந்தா மரைப்பாதம்
விண்தா மரைபூத்தோன் வல்லியே -கண்தா
மரைபாராய் பண்தா மறைவாணி என்தாய்
முறையன்றோ நீயிம் மகர்க்கு….(75)
பாழெனத் தள்ளாதிப் பாவியை உந்தன்கை
யாழெனக் கொண்டுமடி ஏந்திடு -ஊழெனை
வாட்டாத வண்ணம் வகைசெய்வாய் வாணி
பாட்டெழுதப் போகுமே பாடு….(76)
தேவாரம் வேண்டாம் திருவாய் மொழிவேண்டாம்
நாவோரம் நின்றென்னை நானறியும் -தீவீரத்
தேடலில் ஈடுபட்டு வீடான் மனிலென்றும்
நீடூழி வாழவைவா ணி….(77)
கூத்தன் சபாபதி கூடப் பிறந்ததால்
கூத்தனூர் கொண்டாயோ கோயிலாய் -வாத்தியார்
அம்மா எனக்களிப்பாய் ஆடா(து) அசங்காது
சும்மா இருக்கும் சுகம்….(78)
காளமேகம் வெண்பாவில், கம்பன் விருத்தத்தில்
காளிதாசன் கற்பனை கங்கையில் -ஏளுகின்ற
பார தியெனதுவெண் பாக்களில் சீராக
ஊர திசியக்க உய்….(79)
சங்கத் தமிழும், சதுர்மறையும், சாத்திரமும்
செங்கண்மால் நாம சகஸ்ரமும் -சங்கரியின்
ஆயிரம் பேரும் அதிகாரம் பெற்றது
தாயிவள் வாய்வந்த தால்….(80)
நாடகம், சங்கீதம், நாட்டியம், முத்தமிழ்
பாடும் பதிகங்கள் பாசுரங்கள் -நாடிடும்
தன்முத் திரைபதிக்க தேவி சரஸ்வதியின்
சின்முத் திரைக்கை சிறப்பு….(81)
சொல்லக்கேள் நெஞ்சே சகத்தில் பிறந்திறக்கும்
அல்லல்தீர் மாமருந்து ஆகுமிங்கு -வெள்ளத்தை
ஒத்து விரைந்துனக்கு ஓதுவிக்கும் ஓங்கார
வித்தைக்(கு) அதிபதியின் வாக்கு….(82)
மாதவம் செய்தும் மகாயக்ஞம் செய்துமுன்
தீதவம் தீராது, தாமரைப் -போதமர்
வாணியை, ஞான விசார உயர்வளிக்கும்
ஏணியை எந்நாளும் ஏத்து….(83)
நால்செல்ல நாள்செல்ல நாம்செல்ல வேண்டுமே
ஆள்கொல்லி கூற்றன் அழைப்பானே -கேள்நல்ல
வார்த்தைக்(கு) அதிபதி வாணியைப் போற்றிடப்
பூர்த்தியா கும்பார் பிறப்பு….(84)
நாடுவாய் நெஞ்சே நளினம் அமர்வோளை
சூடுவாய் நெஞ்சே சரோருகத்தாள் -பாடுவாய்
நெஞ்சே பதுமத்தில் நல்லதோர் வீணையைக்
கொஞ்சும் கலையாள் கழல்….(85)
அறிவு அலுத்திடும், ஆன்மீக ஞானச்
செறிவு நிலைத்திடும் சான்றோர் -உறவாய்
நெறியை உணர்த்திடும் நான்முகன் பத்தினி
வெறிநான் அகந்தை விலக்கு….(86)
நாக்கில் நரம்பின்றி நாணாது பேசுவோர்
வாக்கில் வராள்கலை வாணியவள் -தூக்கில்
இடப்படும் போதும் இனியன கூற
தடைப்படுமே தண்டனை தீர்ப்பு….(87)
கண்ணன் குழலில் கணபதி மோதகத்தில்
வண்ண மயிலூர்வோன் வேல்முனையில் -மின்னிம்
திருவில், மஹேசன் தவத்தில் திகழ்வாள்
உருவிலிவள் பாயும் ஒளி….(88)
“தும்பைவெண் பட்டுடுத்தி தாமரை வீற்றவளை,
நம்பிஊ டாடும்நன் நூலிழையும், -கம்பனில்லக்
கட்டுத் தறியில் கவியாகி நெய்துவெண்
பட்டளிக்கும் பாரதிக்கே பார்”….(89)
“கதிர்முகத்தாள் செந்நெல் கதிர்நகத்தால் யாழில்
உதிர்சுரத்தால் எண்எண் உரைப்பாள் -சதுர்முகத்தோன்
பத்தினி என்வாக்கில் பூத்திட நீயென்னைப்
பத்திநீ எண்ணு பரிந்து”….(90 )
“தொழுகைக்கும் , காலில் விழுகைக்கும் , கண்ணீர்
அழுகைக்கும் வாணி அசையாள் – கழுகைத்தன்
வாகனமாய்க் கொண்டோன் வயிறுதித்தோன் பத்தினி
நாகனமற் றோர்பால் நிலைப்பு”….(91)
“நாபிக் கமலத்தில் நன்கமர்ந்து நானிலம்
சோபிக்க ஓதும் சதுர்முகனை -தாபிக்க
வைத்தவளைப் போற்றிட , வையத்(து ) தளவுகல்வி
கைத்தல நெல்லிக் கனி”….(92)
”அண்டாது வெவ்வினைகள், ஆய கலைகளை
விண்டோதும் வீணை விரலாலைக் -கண்டோடும்;
கொண்டாடும் அன்பர் குடும்பத்து வாரிசாக
வெண்டா மரையாள் விருப்பு”….(93)
“விருந்தா வனக்கண்ணன் வேய்ங்குழல் வாக்கு,
கருந்தா மரைக்கண்கள், கூறைக்குள் -பொருந்தாத
இல்லா இடையை , இருத்துவோர் புத்தியில்
சொல்லாள் பதத்தின் சுவடு”….(94)
“சோதித்த பின்வாழ்க்கை சொல்லித் தரும்பாடம்;
வேதத் தயன்மணந்த வாணியோ -போதித்து
கூட்டுவாள் சத்சங்கம் ,காட்டுவாள் நன்னெறி
தீட்டுவாள் வைரமாகத் தேய்த்து”….(95)
“தலைஎழுத்தை மாற்றும் திருப்பட்டூர் அய்யன்
முலையழுத்த மோகிக்கும் மாதே -கலைஎழுத்தென்
மேடை வசனத்தின் மேன்மைக்கு ,வெண்ணிற
ஆடை அணிந்தோய் அரண்”….(96)
”ஆரா முதனாகம் ஆள்பவளும், வெள்ளிமலை
ஊரான் இடபாகம் உற்றவளும் -கூறார்
பதிலுனக்கு ஞானம் பொருத்து; ,சரசு
வதியே வினாவிடை வீடு”….(97)
“மகர யாழை மடியேந்தி மீட்டி
அகர முதல அளிப்பாள் -நுகர்வோர்
கவியிளங்கோ ,கம்பன், குமர குருபரராய்
புவிவிளங்க வாக்கன் பளிப்பு”….(98)
“சம்போ மகாதேவன் சோதரி, செவ்விதழ்
அம்போ ருகமமர்ந்தோய் ஆதரி -அம்பே
சகலகலா வல்லி, சரஸ்வதி வாணி
புகலெனக்குன் பாதாம் புயம்”….(99)
”பாத நமஸ்காரம், பூசை புனஸ்காரம்
ஏதும் புரிந்திலேன் என்றாலும் -ஆதுரம்
உற்றெனது வாக்கிலே உட்கார்ந்து வெண்பாக்கள்
பெற்றிட வைத்தாய்வெண் பூ”….(100)
“புத்தகம் , முத்துமணி பக்கயிரு கைபற்ற
மத்தயிரு கையால் மடியேந்தும் -சித்திர
யாழினை மீட்டிடும் ஏழிசைச் செல்வியே
வாழிய வாழிய வே”….(101)
—————————————————————————————————————
