Year: 2015

கற்றல் – ஒரு ஆற்றல் (4)

க. பாலசுப்பிரமனியன்

மூளையும் உடற்பயிற்சியும்

மூளையின் வளர்ச்சியைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யும் சில விஞ்ஞானிகள் (Developmental Biologists) மூளை வளர்ச்சியின் போது அதில் அடிப்படியாக இருந்த உணர்வு பயம் என்று. வாதிடுகின்றனர். தட்ப வெட்ப சூழ்நிலைகளிலிருந்து தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள முயன்ற போது பிறந்த ஒரு உணர்வே பயம். “சர்வைவல் இன்ஸ்டிங்கட்” என்று சொல்லப்படும் இந்த பாதுகாப்புப் போராட்டம் ஒவ்வொரு நிலையிலும் அதன் வளர்ச்சியை முன்நிறுத்திக்கொண்டு கொண்டு பயத்திற்கு இரையானது.

மூளையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் நடந்த ஒரு முக்கியமான திருப்பம் .. நான்கு கால்களால் நடப்பதை விட்டு உயிரினங்கள் (மனித இனம்) இரண்டு கால்களால் மட்டும் நடக்கத் துவங்கியது. இந்த நிகழ்ச்சியினால் மனித இனத்திற்கு இரண்டு கைகள் மற்ற வேலைகளுக்காக விடுபட்டதுமட்டுமன்றி நடக்கும் செயலுக்கு தேவையான சக்தியின் தேவையும் குறைந்தது. இதனால் மூளைக்கு தேவையான அதிக சக்தி கிடைக்கும் வாய்ப்பும் ஏற்பட்டது.

ஜான் மெடீனா என்ற ஆராய்ச்சியாளர் கூறுகின்றார் -” ஓர் சராசரி மனிதனின் உடல் எடையில் 2 விழுக்காடே உள்ள மூளை அவன் உட்கொள்ளும் சக்தியின் 20 விழுக்காடுகளை பெற்றுக்கொள்ளுகிறது”

தற்போதைய நிலையில் இருக்கின்ற மனித மூளை உருவாவதற்கு இயற்கையின் வளர்சிக்காலக் கோட்டில் பல லட்சம் ஆண்டுகள் கடந்திருக்கின்றன. ஆகவே, இதை மனித இனம் மூளையை இயற்கையிலிருந்து தங்களுக்குக் கிடைத்த ஒரு மிகப் பெரிய பரிசாகக் கொள்ளவேண்டும்.

மூளை நமக்கு கொடுக்கும் தகவல் தான் என்ன? அதை நாம் அறிந்தால் மிக ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்து விடுவோம்.

“என்னை உபயோகப் படுத்து அல்லது இழந்து விடு” என்பதுதான். (Use it or lose it). எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு இந்த மூளையை நாம் உபயோகப் படுத்துகிறோமோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அது அதிகம் வேகமாகவும் திறமையுடனும் வேலை செய்கின்றது. “கத்தியை தீட்டாதே, உந்தன் புத்தியைத் தீட்டு.” என்று கவிஞர் சொன்னது உண்மைதானே?”

ஆராய்ச்சியில் அறியப்பட்ட மற்றொரு உண்மை – “முற்காலத்தில் மனிதன் தேவைகளுக்காக காடு மேடுகளில் தேடி அலைந்தான். இந்தத் தேடுதலில் சராசரியாக ஒரு மனிதன் ஒரு நாளுக்கு 12 மைல் தூரம் நடந்தான். அவன் அதிகம் நடக்க நடக்க அவனுடைய மூளைக்குத் தேவையான இரத்தப் ஓட்டமும் சக்தியும் கிடைத்தன. அதனால் அதன் வளர்ச்சியின் முன்னேற்றம் நன்கு பெருகியது.” . இது உடலுக்கும் மூளைக்கும் இருக்கின்ற நெருங்கிய உறவை வெளிப்படுத்துகின்றது. ஆகவே நடை, உடல் பயிற்சி, மற்றும் உடல் உழைப்பு மூளையின் நலனைப் பாதுகாப்பதில் மிக்க பயனுள்ளதாகும்.

சிறு வயது முதல் கொண்டு குழந்தைகளை விளையாட்டிலும் உடல் பயிற்சியிலும் ஈடுபடுத்துதல் மிகவும் அவசியம். மாலையிலே சற்று நேரம் சிறுவர்கள் விளையாடுவதால் அவர்களுடைய படிப்பின் தரம் குறையும் என்றோ அல்லது அதனால் நேரம் வீணாகிறது என்றோ பெற்றோர்கள் நினைத்தால் மிகப் பெரிய தவறு. மாறாக உடல் பயிற்ச்சியும் விளையாட்டுக்களும் அவர்களுடைய கற்கும் திறனை வேகப்படுத்துகிறது மற்றும் அதிகரிக்கிறது என்பது ஆராய்ச்சி கண்ட உண்மை.

உடல் பயிற்ச்சியிலும் உடல் உழைப்பிலும் ஈடுபடாதவர்களுடைய கற்கும் திறனையும் அதில் ஈடுபடுபவர்களுடைய கற்கும் திறனையும் சோதித்துப் பார்த்ததில் மிக அதிகமான அளவில் உடல் பயிற்சி செய்வோரின் கற்கும் திறன் அதிகமாக இருந்தது. அது மட்டுமல்ல, உடல் பயிற்சி செய்வோரின் சிந்தனைத் திறனின் பல வடிவங்கள் சிறப்பாக இருந்தன. உதாரணமாக அவர்கள் ஒரு விஷயத்தை அணுகும் முறை, (approach) அதை ஆராய்ந்து அறியும் திறன், (analytical skills) கவனம் (attention), மற்றும் முடிவு எடுக்கும் திறன் (decision making skills) ஆகியவை மற்றவர்களைக் காட்டிலும் மிகச் சிறப்பாக இருக்கின்றன.

“ஓடி விளையாடு பாப்பா, நீ ஒரு பொழுதும் ஒய்ந்திருக்கலாகத்து பாப்பா” என்ற பாரதியின் பாட்டில் எத்தனை உண்மை உள்ளது? நாமும் நம் குழந்தைகளை கொஞ்சம் விளையாட விடுவோமே !

November 23, 2015
உன்னையறிந்தால் …. (32)

நிர்மலா ராகவன்

வீட்டைவிட்டு ஏன்ஓடிப்போகிறார்கள்?

கேள்வி: விவரம் புரியாத வயதில் பெண்கள் வீட்டைவிட்டு ஓடிப்போவது ஏன்?

விளக்கம்: எந்த நாடாக இருந்தால் என்ன, சிறுவர், சிறுமிகளின் மனநிலை ஒத்ததாகத்தானே இருக்கும்!

ஓர் அறிக்கையின்படி, மலேசியாவில் ஒரு நாளைக்கு பத்திலிருந்து பதினெட்டு வயதானவர்களில் நான்கு பெண்களாவது வீட்டைவிட்டு ஓடிவிடுகிறார்கள். பிடிபட்டவர்கள் புனர்வாழ்வு இல்லங்களில் ஒரு வருடம்வரை வைக்கப்படுகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட ஓர் இடத்திற்கு (பலத்த சிபாரிசுடன்) நான் போயிருந்தேன். சாதாரணமாக வெளிமனிதர்கள், அதிலும் ஆண்கள், இங்கு நுழையவே முடியாது. அவசர புத்தியுடன், அடுத்து என்ன செய்வது என்று புரியாத இளம்பெண்கள்! அவர்களைத் தீய வழிக்கு ஆசைகாட்டி இழுத்துச் செல்ல பிறருக்கு எத்தனை நேரமாகும்!

பொதுவாகப் பேசப்படுவதுபோல், காதலுக்காக வீட்டைவிட்டு வெளியேறிய பெண்கள் இல்லை இந்த இல்லத்தில் இருப்பவர்கள் என்று அறிய முடிந்தது. என்னுடன் மிகவும் அன்புடன் பழகினார்கள். பிறகுதான் புரிந்தது காரணம்: வீட்டில் இவர்களுக்கு அன்பு கிடைக்கவில்லை என்று ஏங்கியிருக்கிறார்கள்! நான் பல மணி நேரம் அவர்களுடன் உரையாடிவிட்டுக் கிளம்பும்போது, `போகாதீர்கள்,’ என்று என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டார்கள்.

அவர்கள் என்னுடன் பகிர்ந்துகொண்ட மனக்குறைகள்:

`வீட்டில் ஓயாமல் என்னைத் திட்டிக்கொண்டே இருப்பார்கள். (இதுதான் முக்கியக் காரணம்).

`நான் எங்கும் போகக்கூடாது. எவருடனும் பேசக்கூடாது’ — உணர்ச்சிபூர்வமான வதை.

`என் பெற்றோருக்கு என்னுடன் பேச நேரமில்லை. வேலைதான் அவர்களுக்கு முக்கியம்!’

முதலில் கோபத்துடன், `அவளுடைய நன்மைக்காகத்தானே உழைக்கிறோம்? காலம் இருக்கிற இருப்பில், வயதுப்பெண்ணை வெளியில் அனுப்பிவிட்டு, வயிற்றில் நெருப்பைக் கட்டிக்கொண்டு இருக்க வேண்டுமா?’ என்றெல்லாம் தம்மேல் குற்றம் வராமல் பார்த்துக்கொள்வார்கள் பெற்றோர். ஆனால், தவறு என்னவோ அவர்கள்மேல்தான்.

உண்மைக் கதை:

அவ்விடத்தில் என் பழைய மாணவிகள் இருவர் இருந்ததாக தலைவி கூறினார். அப்பா, அம்மா இருவரின் பெயரையும் இணைத்து, புதிய மாதிரிப் பெயர்களாக இருந்ததால், நான் உடனே இனம் கண்டுகொண்டேன். அடுத்தடுத்த வருடங்கள் என் வகுப்பு மாணவியாக இருந்தவர்கள்.

பதினான்கு வயதில் ஆண்களைப்போல் கிராப்புத்தலை! வகுப்பில் ஆசிரியையின் கவனம் முழுவதும் தன்னிடமே இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, ஓயாத எதிர்ப்பு. (`அவளைக் கவனிக்காதீங்க, டீச்சர்,’ என்று பிற மாணவிகள் எனக்குப் புத்தி சொல்லும்வரை நான் அதைப் புரிந்து கொள்ளவேயில்லை).

பள்ளியில் பொறுக்க முடியாத நடத்தையுடன், அவளைக் கவுன்சிலரிடம் அனுப்பியபோது, நான் முகம் கொடுத்துப் பேசாதது மிகவும் வருத்துகிறது என்றாளாம். என்ன பிரச்னை என்று யாருக்கும் புரியவில்லை.

`உன் அப்பாவை என்னை வந்து பார்க்கச்சொல்லு!’ என்று நான் மிரட்டியதும், அம்மாவிடம் கெஞ்சி, `அப்பா அடிப்பார். நீங்களே வந்துவிடுங்கள்,’ என்றிருக்கிறாள். அந்த இளம் தாயே இதை என்னிடம் சொன்னாள்.

சகோதரிகள் இருவரும் பதினைந்து வயதில் வீட்டை விட்டு ஓடி, தெருக்களில் ஐம்பது காசுக்குத் தங்களை விற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, காவல் துறையினரிடம் பிடிபட்டிருந்தனர். `பரீட்சை எழுதப்போகிறோம்,’ என்று காவலுடன் சென்றவர்கள், மீண்டும் தப்பியோடிவிட்டனர் என்றெல்லாம் இல்லத்தலைவி விவரித்தபோது, எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

ராணுவத்தில் இருந்த அவர்களுடைய தந்தை எம்மாதிரியான கொடுமைக்கு அவர்களை ஆளாக்கியிருந்தால், இரு பெண்களும் இப்படிச் சீரழிந்து போயிருப்பார்கள் என்று யோசித்தேன். `பாலியல் வதை என்றில்லை. அவர்களால் பொறுக்க முடியாத எதுவாகவாவது இருக்கலாம்,’ என்றார் நான் சந்தேகம் கேட்ட ஒரு உளவியல் நிபுணர்.

குழந்தைகளுடன் பேசுவது என்பது, `சாப்பிடு,’ `குளி’ என்பதுடன் நின்றுவிடுவதில்லை. எந்த வயதினருக்கும் அவர்களுக்கே உரிய தனிப்பட்ட பிரச்னைகள், கவலைகள் இருக்கும். அவர்களுடன் பேசாவிட்டால், பிரச்னைகளை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள முடியும்?

மூன்று வயதுக்குட்பட்ட குழந்தை இடியோசை கேட்டு நடுங்கும். `இதில் பயப்பட ஒன்றுமில்லை. சும்மா, பட்டாசு!’ என்று சொல்லிப் பாருங்கள். அடுத்த முறை, `பட்டாஸ்!’ என்று கைதட்டி ஆர்ப்பரிக்கும்.

`சிறுவர்களுடன் அப்படி என்ன பேசுவது!’ என்று அலுத்து, பல குடும்பங்களில் சிறுவர்கள் அருகில் இருப்பதைப் பொருட்படுத்தாது, வெட்டிப் பேச்சிலும், தமக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத பிறரைப்பற்றிய வம்பிலும் பொழுதைக் கழிப்பார்கள். குழந்தைகளுக்கும் அதே குணம்தானே படியும்? வயதுக்கு மீறிய எண்ணங்கள் எழ, நல்லது, கெட்டது புரியாது குழப்பம் அடைகிறார்கள். பெரியவர்கள் பேசும்போது, சிறுவர்களை அங்கிருந்து விலகச் சொல்ல வேண்டும் என்கிற விதி இதற்குத்தான்.

சிறுவர்களுடன் பேச எவ்வளவு சமாசாரங்கள் இருக்கின்றன! ஓர் அல்ப உதாரணம்: நீங்கள் சிறுவயதில் செய்த அசட்டுத்தனங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாமே! அதனால் அவர்களுக்குச் சிரிப்பு வருமே தவிர, உங்களை மட்டமாக எடைபோட மாட்டார்கள். உண்மையே பேசக் கற்பார்கள்.

`என் பேத்திக்கு மரியாதையே கிடையாது,’ என்று ஒரு மூதாட்டி என்னிடம் குறையாகச் சொன்னார். கோயிலில், ஒரு சிறுமி தானே வந்து என் காலைத் தொட்டு ஆசி பெற்றதைப் பார்த்து வந்த வார்த்தைகள். மரியாதை கற்றுக்கொடுக்கும் வழியா இது!

உடனே , `உங்கள் பேத்தி நல்ல பெண்தான். அவளிடம் அப்படிச் சொல்லி விடாதீர்கள்,’ என்றேன். பாட்டி தன்னைப்பற்றிப் பிறரிடம் மட்டமாகச் சொல்லி விட்டார்களே என்று அந்த பத்து வயதுச் சிறுமி வருந்துவாள். தான் அப்படித்தானோ என்று அவள் எண்ணம் போகும்.

சற்றுப் பொறுத்து, அந்தச் சிறுமியின் தாய் விடைபெறும்போது, `பெரிய டீச்சருக்கு நமஸ்காரம் பண்ணு. காலைத் தொட்டு நல்லா பண்ணணும்,’ என்று விரிவாக விளக்க, அவள் அப்படியே செய்தாள்.

ஞாபகமாக, `இவள் செய்ததை உன் அம்மாவிடம் சொல்!’ என்று அந்தத் தாயிடம் சொன்னேன்.

தம் குடும்பத்தினரைப்பற்றிப் பிறரிடம் குறையாகச் சொன்னால், தான் அவர்களின் வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டிருக்கிறோம் என்று நினைப்பார்கள் பலர். இதனால் இளையவர்களை உசுப்பி நல்வழிப்படுத்தலாம் என்று நினைப்பது தவறு. வேறு ஒருவருடன் ஒப்பிடப்படும்போது, குழந்தைகள் ரோஷம் அடைந்து, முன்னேறுவது கிடையவே கிடையாது. இன்னும் அதிகமாக ஒடுங்கிப்போவார்களே!

வேடிக்கைக் கதை ஒன்று;

`அந்தப் பிள்ளையைப் பாருடா. எவ்வளவு நல்லா படிக்குது!’ என்று தன் தந்தை அடிக்கடி சொன்னதில், முதல் வாக்கியத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, எதிர்வீட்டுப் பெண்ணை பார்க்கப் பார்க்க, காதல் வசப்பட்டாராம். `வேறு சாதி’ என்று தந்தை ஆட்சேபிக்க, `நீங்க சொன்னதைத்தானே செய்தேன்!’ என்ற இவர் மடக்கினாராம்! அவளையே கல்யாணமும் செய்துகொண்டு விட்டதாக ஒரு நண்பர் சொல்லக் கேட்டபோது, அடக்கமுடியாது சிரித்தேன்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு தனி ஆத்மா. ஒருவரைப்போல் இன்னொருவர் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இயலாத காரியம். இது புரியாமல், அடித்தோ, ஓயாது ஏசிப் பேசியோ ஒரு சிறுவனை இன்னொருவனைப்போல மாற்ற நினைப்பது அவனைச் சிறுமை உணர்ச்சிக்குத்தான் ஆளாக்கும்.

முதல் குழந்தை, இரண்டாவது குழந்தை என்று ஒவ்வொரு எண்ணுக்கும் (ORDINAL NUMBER) பிரத்தியேகமான குணங்கள் உண்டு. பொதுவாகவே, முதல் குழந்தை நிதானமாக, பொறுமையாக இருக்கும். பெற்றோர்கள் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வதில், எல்லாவற்றையும் அடைய வேண்டும் என்ற தீவிரம் இருக்காது. பொறுப்புள்ள தலைவனாக இருக்கும் தகுதி கொண்டிருக்கும்.

இரண்டாவது குழந்தையின்போது, பெற்றோருடைய ஆர்வம் சற்றுக் குறையலாம். அதனால், போட்டி உணர்வு மிகுந்திருக்கும். துணிச்சலாக எதையும் அடித்துப் பிடித்து வாங்கும். அதிகப் பொறுமை இல்லாததால், சண்டைபோட அஞ்சாது. பத்து மாதக் குழந்தையே அக்காளின் முடியைப் பிடித்து இழுக்கும்!

பிறப்பிலேயே இவ்வளவு வித்தியாசங்கள் கொண்ட குழந்தைகளை `ஒரே மாதிரி இருங்கள். அண்ணா எவ்வளவு சாந்தமாக இருக்கிறான். நீயும் இருக்கிறாயே, பிடாரி!’ என்றோ, `உன்னைவிடச் சின்னவள்! எவ்வளவு சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறாள்!’ என்றோ ஒப்பிடுவது ஒருவரை வருத்தும்; மற்றவரை கர்வியாக, அல்லது குற்ற உணர்வு கொண்டவராக மாற்றும்.

தாவர வர்க்கத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். மல்லிகைச் செடியில் இலைகளை மட்டும் களைந்தால், செடி மீண்டும் துளிர்த்து, நிறைய மொட்டுக்கள் விடும். இப்படி ரோஜாச் செடியில் செய்து பார்த்திருக்கிறீர்களா? நான் செய்துபார்த்தேன். செடி செத்துவிட்டது. ரோஜாவின் கிளைகளை மட்டும்தான் வெட்ட வேண்டும் என்று புரிந்தது. (இரண்டுக்கும் உள்ள ஒற்றுமை: ஒரு சிறு மொட்டைக் கிள்ளி எடுத்துவிட்டால், அந்த இடத்தில் நிறைய மொட்டுக்கள் கட்டும்).

தாவரங்களிலே இத்தனை வித்தியாசங்கள் இருக்க, உணர்ச்சிகள் நிரம்பிய மனித இனத்தில் மட்டும் வெவ்வேறு குணங்கள் கொண்ட இருவரை ஒரே மாதிரி நடத்துதல் சரியா?

நம் எதிர்பார்ப்பை ஒட்டியே குழந்தைகள் வளர்கிறார்கள். தகுதிக்குட்பட்ட வேலையை ஒரு சிறுவனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, `உன்னால் இது முடியும்!’ என்று ஊக்குவித்துப் பாருங்களேன். உங்கள் நம்பிக்கை பொய்க்காது. நீங்கள் எதிர்பார்த்தபடி அமையாவிட்டாலும், முயற்சி செய்ததையாவது பாராட்ட வேண்டும். அடுத்த முறை, நீங்கள் இட்ட பணியை உற்சாகத்துடன் செய்ய முன்வருவான்.

ஒரு காரியத்தைச் செய்யச் சொன்னபின், அதைச் சிறுவர்களிடமே விட்டுவிடுதல் சிறந்தது. `அப்படிச் செய், இப்படிச் செய்,’ என்று அடிக்கடி குறுக்கிடுவது பெரியவர்களின் குறைவான தன்னம்பிக்கையைத்தான் காட்டுகிறது. இவ்வாறு அவர்கள் சுயமாகச் சிந்திக்க விடாது குறுக்கிடுவதால், குழந்தைகளுக்குத் தம் திறமையிலேயே சந்தேகம் எழாதா!

பெரியவர்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் சிறந்து விளங்குகிறோமா? இல்லையே! பின், சிறுவர்கள் மட்டும் அப்படி இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது என்ன நியாயம்? அவர்களுக்கு இயற்கையாக எதில் திறமையோ, ஆர்வமோ இருக்கிறது என்றறிந்து, அதில் முன்னேற ஊக்கமளித்தால், `வீடே சொர்க்கம்!’ என்று உணர மாட்டார்களா!

தொடருவோம்

November 23, 2015
குறளின் கதிர்களாய்…(96)

–செண்பக ஜெகதீசன்

ஒருமையு ளாமைபோ லைந்தடக்க லாற்றி
னெழுமையு மேமாப் புடைத்து. (திருக்குறள்-126: அடக்கமுடைமை)

புதுக் கவிதையில்…

ஆபத்துக் காலத்தில்,
தலையொடு கால்நான்கு
ஐந்துறுப்பையும்
அடக்கி வாழும் ஆமைபோல்
மனிதனும்,
ஐம்பொறிகளையும் அடக்கியாளும் தன்மை
ஒரு பிறப்பில் பெற்றாலது,
ஏழு பிறப்பிலும் ஏற்றம் தருமே!

குறும்பாவில்…

ஆபத்தில் ஐந்துறுப்பையும் அடக்கிடும்
ஆமையாய் மனிதனும் ஐம்பொறியடக்கில்,
ஒருபிறப்பொடு எழுபிறப்பும் ஏற்றமே!

மரபுக் கவிதையில்…

நீரில் நிலத்தில் வாழுமாமை
    -நெருங்கிடும் இடரது வருமுன்னே
நேரில் மோதி அழியாமல்
    -நன்றாய் அடக்கிடும் ஐந்துறுப்பை,
பாரில் மாந்தரும் ஒருபிறப்பில்
   –பிணங்கும் ஐம்பொறி அடக்கினாலே,
சேரும் துணையதாய் எழுபிறப்பும்
    –செல்வம் இதுபோல் வேறிலையே!

லிமரைக்கூ…

ஆபத்தில் ஆமையடக்கிடும் அதனைந்து உறுப்பை,
எழுபிறப்பும் வந்துதவும் மனிதருக்கு
ஏற்றாலவர் ஒருபிறப்பில் ஐம்பொறியடக்கும் பொறுப்பை!

கிராமிய பாணியில்…

அடக்கிப்புடு அடக்கிப்புடு
ஆமபோல அடக்கிப்புடு,
ஆபத்துக் காலத்தில
தலகால உள்ள அடக்கிப்புடும்
ஆமபோல அடக்கிப்புடு…

அதுபோல,
அடக்கிப்புடு அடக்கிப்புடு
ஐம்பொறிய அடக்கிப்புடு,
ஒருபொறப்புல அடக்கிப்புட்டா
ஒனக்கது தொணவருமே
ஏழுபொறப்பும் தொணவருமே…

அதால,
அடக்கிப்புடு அடக்கிப்புடு
ஆமபோல அடக்கிப்புடு
ஐம்பொறிய அடக்கிப்புடு!

November 23, 2015
“அன்புள்ள அம்மா” (7)

ஸ்ரீ மாதா அமிர்தானந்தமயி சரிதம்

மீ.விசுவநாதன்
( பகுதி: ஏழு )

“நின்று செய்வாள் பூஜை”

பாட்டியின் வீட்டில்
கண்ணன்
நின்ற கோலத்தில்
படமொன்று கண்டாள்
அதுதான்
தனக்கு நித்தம்
பூஜைக்கான
இடமென்று கொண்டாள் !
அதன் முன்னின்று
அனுபவித்துப்
பாடுவாள் ! ஆடுவாள் !
ஆரும் அழைத்தாலும்
கேளாது காது
மூடுவாள் !
ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக
கன்னத்தில்
கோடு போடுவாள் !

கற்பூரம் ஏற்றி
கந்தர்வ கானத்தால்
கட்டிப் போடுவாள்
கண்ணனை !
அதனாலே
கரையுடைபடும்
கருணைக் கடலுள்ளக்
கல்லணை !

அவளது பாட்டின்
பொருளும், இசையும்
பக்கத்து வீட்டு
மனிதக் காதுகளில்
அமுதைப் பொழியும்
அதனால்
அனைவரின் மனமும்
அதுகேட்க இசையும் !

அவளின்
தாய்மாமா ஒருமுறை
இது கண்டு
அம்மா நீ அமர்ந்து
பூசைசெய் என்றார்
வாய்மகிழ்ந்து !
அவளோ அந்தப்
படத்தைக் காட்டி
“கண்ணனே நிற்கும்போது
நானும் நிற்கிறேன்”
என்றாள்
நல்பக்தி கொண்ட மாது !

ஓராண்டு ஓடியது
பாட்டியின் இல்லத்தில் !
ஊராண்டு விட்டாள்
நல்ல
பேராண்டு விட்டாள்
அகம் பக்கத் துள்ளத்தில் !

குவளை மலரான
குஷிமுக அழகான
அவளை அழைத்தாள்
தன்வீட்டு வேலைக்கு
சித்தி !
நதியின் போக்காக
நல்லதே நினைவாக
இருக்கும் அவளுக்கு
எப்போதும் காரியம்
ஸித்தி !

அவளுக்கோ
அதிகம் இறைபக்தி
சித்தியின்
அகத்திலோ குறைபக்தி !
சித்தியின்
குழந்தைகளை தினமும்
பள்ளிக்கு அழைத்துச்
செல்லுவதும் அவர்களின்
பாடங்களை
புத்திக்குள் செலுத்துவதும் வேலை !
அவர்களுடன்
காயலில் படகில்
போகையில் கண்ணனை எண்ணிப்
பாடுவதும் அவனோடு
கோபியராய்க் கொஞ்சி
ஆடுவதும் அவளுக்கு வேலை !

ஒருநாள்
வேலைமுடிந்து ஓய்வு இருந்ததில்
ஒருநாழி நினைத்தாள்
தன் நிலை
ஆலைக் கரும்பாய்
ஆளை வாட்டி
ஓலைத் துரும்பாய் இருந்ததில் !
காயலில் சென்று
படகில் போனாள் ! வானச்
சாயலில் முரளியின்
சாயலைப் பார்த்து
மூர்ச்சையாய்ப் போனாள் !
முழுவதும் மறந்து
வார்ச்சிலை யானாள் !
விசைப்படகொன்று
இவளின்
திசைபட வந்தது !
ஒன்றும் அறியாமால்
அசைவற்றுக் கிடந்தாள் !
கத்தினர் கரையில் நின்றவர்
இடிப்பது போல வந்து
சுத்திப் போனது அந்தப் படகு !

உயிரைக் கொடுத்தவன்
உடனே காத்தனன்
அமைதியாய் கரைவந்தது
சுதாமணி வாழ்க்கைப் படகு !

ஒருவருட காலம்
சித்தி வீட்டில் செய்த
வேலைக்குப் பரிசாய்
பெரிய மாமா வீட்டிலே வேலை !
அவளின் உழைப்பை
உறிஞ்சி எடுப்பதே
உறவுக்கென்றும் வேலை !

மாமாவின் வீட்டைச் சுற்றி
ஏழை முஸ்லீம் ஏராளம் !
ஆகாரம் கிடைக்காமலே
அவர்படும் அவதியும் ஏராளம் !
எப்போதும் போலவே
இரக்க குணத்தால்
வீட்டில் உள்ள
இரையைக் கொடுத்து
இறையை விஞ்சினாள் சுதாமணி !
மாமாவுக்கு அதுபிடிக்காமல்
போமாவுன் வீட்டிற் கென்று
போட்டார் ஓர் தடாலடி !

வீடும் , பேரும் ஓடியே நாட்கள்
வெட்டியாய்ப் போகுதே நம்திருநாட்கள்
என்றே எண்ணினாள் !
வீடு பேறுக்காய் விரும்பி உழைக்கும்
வேளையைத் தேடியே
வீடு திரும்பினாள் !

November 23, 2015
கூந்தல் குடை!

-கவிஜி

உன் குடைக்குள்
நுழைந்துகொண்ட
பின்மதிய மழை நாளில்தான்
உன் கூந்தல் குடையானது…!

நீ தவறவிட்ட
கைக்குட்டையில் திடீர்த் தொலைதல்
திருப்பங்களென
விரல் நீட்டுகிறது என் வழிகள்…!

நொடிக்கொருதரம் புன்னகைக்கும்
இதழோரம்
குவிந்து விரியும்
மச்சத்தின் வண்ணத்தில்தான்
பீறிடுகிறது என் நிகழுதல்…!

நீ விரும்பிப் படித்த
புத்தகத்தைப் படிக்காமலே
எடுத்தெடுத்துப் பார்ப்பதில்
நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிறது
பக்கங்கள்…!

ஓரப்பார்வைக்குச் சற்று
அதிகமென நீ சொல்லும்
மொழியினூடே,
பரவசம்
என்பதில் கடவுள் வந்துபோகும்
அத்தனையிலும்
உனது புகைப்படமாகிறேன்
நான்…!

November 23, 2015
சம்சாரக் கப்பல் கொஞ்சம் போகட்டும் நேரே …

— வைதேகி ரமணன்.

எனக்கு இரண்டு மருமகள்கள்.

மூத்தவனுக்குத் திருமணமாகி 16 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. அவர்களுக்கு 15 வயதில் ஒரு மகளும், 11 வயதில் ஒரு மகனும் இருக்கிறார்கள். கணவன் மனைவி இருவரும் வேலை பார்ப்பதாலும்; வெளிநாட்டில் வாழ்வதால் உதவிக்கு ஆள் இல்லை என்பதாலும் குழந்தைகள் (???) இருவருமே இயல்பாகவே விஷமம் அதிகம் என்பதாலும் எப்போதும் சண்டைதான்.

இரண்டாவது மகன் சென்னைவாசி. மனைவி இல்லத்தரசி. அவர்களுக்கு ஒரே மகள். பெற்றோரைப் போலவே நல்ல உயரமும் உடல்வாகும் கொண்டவள், அவளுக்கு 10 வயது முடியப் போகிறது.

பிரச்சனை என்னவென்றால் … புதிதாக ஒன்றும் இல்லை. உலகளவில் பேசப்படும் விஷயம்தான். ஒபீசிட்டி .. உடல்பருமன். 10 வயதிலேயே உடல் பருமனாகாமல் இருக்கச் சிலபல நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப் படுகின்றன. என்றாலும் எங்கு நோக்கினும் கிராண்ட் சுவீட்ஸ், ஆனந்தபவன், கிருஷ்ணா சுவீட்ஸ் … சென்னையின் மூளை முடுக்குகளில் எல்லாம் கடைகளும் கிடைகளும் தொடங்கியுள்ளன. எனவே பிரச்சனை பெரிய அளவில்தான்.

பேதாதற்கு ஜன்க்ஃபுட் ஆன மக்டானல்ட், கே எஃப் சி, ஹாட் சிப்ஸ் போன்ற பல வெளிநாட்டு இறக்குமதிகளும், பலவகையான ‘கோக் ஷாப்” போன்ற பேக்கரி , பாஸ்ட்ரி வகைகளும் குழந்தைகளைக் குழந்தைகளாக இருக்க விடுவதில்லை. எம் காலத்தில் ஒரு பொரிவிளங்காய் உருண்டையை ஒருவாரம் தின்றாலும் தீராது. இப்போதைய பிள்ளைகளுக்குச் சுலபமாக வாயில் போட்டதும் நழுவி வயிற்றில் போகும் பண்டங்கள்தான் பிடிக்கிறது என்ன செய்ய …

சொல்ல வந்ததே வேறு … நான் இப்போது வெளிநாட்டில் மூத்த மகனுடன் இருக்கிறேன். தினமும் ‘ஸ்கைப்பில்’ பேத்தியுடன் பேசுவேன். சின்னவன் தன மகளுக்கு முதல் தோசை தரும்போதே போதும்…போதும்… பருமனாகிவிடுவாய் என அச்சுறுத்தி 2 அல்லது 3 இல் எழுப்பிவிடுவான். அவன் சைசுக்கு அவன் சாப்பிடவே கூடாது. இருந்த போதும் மகள் மேல் அக்கறை அதைவிட எதிர்காலத்தில் அவள் அழகான உடைகள் அணிய வடிவம் அவசியம் என்ற கவலையும் ஒரு காரணம். நேற்றைய முன்தினம் பேத்தி கூப்பிட்டாள். வழக்கம் போல அம்மா அப்பா இருவரும் எதற்கெல்லாம் வாக்குவாதம் செய்தார்கள், ஆட்டம் டிராவில் முடித்ததா? யாருக்கு வெற்றி என்றெல்லாம் ஒலிபரப்பு செய்தாள். முத்தாய்ப்பாக இன்று இருவரின் சண்டையில் நான் நாலு தோசை சாப்பிட்டதை இருவருமே கவனிக்கவில்லை என்றாளே … பார்க்கலாம். சிரித்துச் சிரித்து வயிறுதான் வலித்தது.

இங்கோ நேற்றிரவு இட்லி சாம்பார். கடையில் வாங்கிய மாவுதான். குக்கர் தட்டு இட்லி வேறு. மகனும் பேரனும் சாப்பிட உட்கார்ந்தார்கள். சுடச்சுட இட்லியும் சாம்பாரும் நல்ல மணத்துடன் வந்தன.

மகன் டயட்டில் இருப்பதாக அடிக்கடி சொல்லிக்கொண்டே தட்டில் நாலு இட்லி வைத்தான். அம்மாவோ மகனுக்கு 6 இட்லி வைத்தாள்.

உடனே பேரனுக்குப் பயங்கரக் கோபம் வந்தது. “நான் பருமனாகி கேலிக்கு உள்ளாக்கப் பட வேண்டும் என்பதுதான் உங்கள் எண்ணமா? எடுங்கள் 4 போதும்” என்று கத்தினான்…

மருமகளோ “பரவாயில்லை இன்று ஒருநாள் சாப்பிடு” என்றாள் …

மகனுக்கு வந்ததே கோபம். “அதெப்படி நீ அப்படிச் செய்ய முடியும். அவனே வேண்டாம் என்று கூறும்போது” என்று வாக்குவாதத்தைத் தொடக்கி வைத்தான்.

இருவருமே பேசுவதில் குறைந்தவர்கள் அல்லர். தொடர்ந்தது சண்டை… குரலும் உயர்ந்தது… இதற்கிடையில் பேரனோ 6 இட்லியும் முடித்துவிட்டு எழுந்துவிட்டான்.

இரண்டும் அடுத்தடுத்து நடக்கவே எனக்குச் சிரிப்பிற்குத் தடைபோட முடியலை. சண்டை போட திருமணம் செய்தார்களா? அல்லது திருமணம் செய்ததால் சண்டை போட்டார்களா என்று தெரியலை…

November 23, 2015
அன்பு சாம்ராஜ்ஜியம்

–க.கமலகண்ணன்.

தஞ்சைத் தரணியில் காவிரியால் வளமான நகரத்துக்கு அருகாமையில் பச்சை பசேல் என வயல்வெளிக்கு நடுவே அந்த அழகிய கிராமம். காலைக் கதிரவன் மெல்ல எழ, கந்த சஷ்டி கவசம் காதில் தேனாய் விழ, கதிர் இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு சுகமாய் அரைகுறை தூக்கத்தில் படுத்திருந்தான்.

“கதிர், எழுந்திரு நேரம் ஆகுது” என்று எழுப்பினாள் அக்கா வளர்மதி. சோம்பலாய் எழுந்து, வரவேற்பறையை எட்டிப் பார்த்தான், எதிர்வீட்டு தங்கராசு மாமாவும் கதிரின் அப்பாவும் பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

“பொண்ணு பெயர் சுதாராணி லட்சணமாய் அழகாய் இருக்கும், பி.ஏ. வரைக்கும் படிச்சிருக்கு, இந்தாங்க பொண்ணோட போட்டோவைப் பாருங்க.” என்று போட்டோவையும், சான்றிதழ்களின் நகலையும் கொடுத்தபடி தொடர்ந்தார்.

“பொண்ணோட வீட்டுல ஜெயராமன், லெஷ்மணன்னு அண்ணன், தம்பிங்க, ரெண்டு பேரும் இரட்டையர்கள், ஒரே குடும்பத்தில் அக்காவையும் தங்கச்சியையும் கல்யாணம் செய்துகிட்டாங்க. மூத்தவர் ஜெயராமனோட பொண்ணுதான் சுதாராணி. நல்ல குடும்பம். வெங்கட்டுக்கு இன்னிக்கு பொண்ணு பார்க்கப் போறோம். பிடிச்சிருந்தா பேசி முடிச்சிடலாமான்னு நினைக்கிறேன்” என்றார் கதிரின் அப்பா.

“ஆமாண்ணே, பொண்ணு நல்லா இருக்கு. நல்லபடியா பேசி முடிச்சிட்டு வாங்க.” என்று கிளம்பினார் தங்கராசு.

“கதிர், இதை உள்ளே கொண்டு போய் வை“ என்றார் அப்பா.

தன் அண்ணனுக்குப் பெண் பார்க்க ஊருக்குப் போகப் போறோம் என்று மகிழ்ச்சியோடு அந்தச் சான்றிதழை வாங்கிப் படித்தான், வியந்து போய் மீண்டும் பார்த்தான். மீண்டும் வியந்தான்.

அப்போது “சீக்கிரம் கிளம்பு கதிர். சாயுங்காலம் படம் வரைகிறேன்னு சொல்லிட்டு நேரம் கழித்து வராம சீக்கிரம் வந்துடு“ என்றாள் அம்மா.

“சரிம்மா” என்று சொல்லிவிட்டு விரைந்தான். சாயுங்காலம் சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வந்தான் கதிர். கிளம்பி வெளியே வரவே வேன் தயாராக இருந்தது. முன் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டான். சற்று நேரத்தில் அனைவரும் வர, வேன் கிளம்பியது. அவன் ஜன்னல் அருகில் அமர்ந்து காவிரி நதியின் அழகைப் பார்த்து ரசித்தபடியே வந்தான்.

பெண்ணின் வீடு வந்தது. அனைவரையும் அன்போடு வரவேற்றார்கள். சம்பிரதாயமாகப் பேசாமல், அன்பாய்ப் பேசினார்கள். இரு வாசல் வைத்த வீடு உள்ளே ஒரே வீடாய் இருந்தது. அண்ணன் தம்பி இருவரும் குடும்பமாய் ஒரே வீட்டில் வசித்தார்கள். வாசல் மட்டுமே இரண்டு. மனசு எல்லாம் ஒன்றாக இருந்தது.

அனைவருக்கும் சாப்பாடு கேட்டுக் கேட்டுப் பரிமாறினார்கள். அனைவரையும் பார்த்த மாத்திரத்தில் பிடித்துப்போனது. அனைவரும் கூடிப்பேசிப் பிப்ரவரி மாதம் திருமணத்தை வைத்தார்கள். அங்கே கடைக்குட்டியான திரபா அந்த வீட்டில் அனைவருக்கும் செல்லப் பிள்ளையாக வளைய வளைய வந்தாள். கதிருக்குத் திரபாவை பார்த்ததும் சற்றே பொறாமையாக இருந்தது.

ஒரு அறையில் திரபா தனது புத்தகங்களைப் பார்த்து எடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது சான்றிதழ்கள் நினைவுக்கு வந்தது. பெரியவர் பெயர் ஜெயராமன், அவரோட பொண்ணுதான் அண்ணி. ஆனா J.L. சுதாராணி அப்படின்னு எழுதியிருக்கு. ஒரு வேளை தவறுதலாகப் போட்டுவிட்டார்களோ?

“திரபா, உங்களுடைய அடையாள அட்டையைப் பார்க்கலாமா?”என்றான் கதிர்.

“எதுக்குக் கதிர், நான் என்ன படிக்கிறேன்னு தெரிஞ்சுக்கனுமா?” என்று புன்சிரிப்புடன் கேட்டவாறே கொடுத்தாள் திரபா.

அதைப் பார்த்து மீண்டும் வியந்து போனான் கதிர். அதிலும் J.L. திரபா என்றுபோட்டிருந்தது.

“ஏன் அப்படிப் பாக்குறீங்க?” என்றாள் திரபா.

“உங்கள் எல்லோருக்கும் J.L. ன்னுதான் இன்ஷியல் போடுவீங்களா?” என்றான் கதிர்.

“ஆமாம், எங்களுக்கு இரண்டு அப்பா, இரண்டு அம்மா. அனைவரும் ஒரே குடும்பமாக இருக்கிறோம். எங்களைப் பிரிச்சி பார்க்காதீங்க. சரியா?” என்றாள் திரபா.

“சரி திரபா“ என்றான் கதிர் நெகிழ்வுடன். அனைவரும் கிளம்பினார்கள். கதிர் திரபாவிடமும் சுதாராணியிடமும் விடை பெற்றுக் கிளம்பினான். திருமணம் மிக விமர்சையாக நடந்தது. அன்று இரவு தொலைக்காட்சியில் தங்கமலை ரகசியம் திரைப்படம் போட்டார்கள்.

அண்ணி வீட்டுக்கு வந்ததும் மிகவும் ஜாலியாக இருந்தது. நிறைய விஷயங்கள் கற்றுக் கொடுத்தாள் இன்னொரு அம்மாவாய், தவறுகளைக் கண்டித்தாள் அப்பாவாய்.

சுதாராணி ஊருக்குக் கிளம்புகிறாள் என்றால் கதிருக்கு இரவெல்லாம் தூக்கமே வராது. அண்ணியுடன் ஊருக்குச் செல்வது குஷியாக இருக்கும். சுதாராணியும் ஏதாவது காரணம் சொல்லிக் கதிரை அழைத்துச் செல்வாள்.

அண்ணி வந்தாலும், வராவிட்டாலும் அடிக்கடி அண்ணியின் ஊருக்குச் செல்வது கதிருக்கு வாடிக்கையாகிவிட்டது. அங்குப் பெரியப்பா, சித்தப்பா, பெரியம்மா சின்னம்மா என்று அழைப்பதில்லை. இருவரையும் அப்பா என்றும் அம்மா என்றே அழைத்தார்கள்.

யாரும் இது உன்னுடையது என்னுடையது என்று சண்டையிடாமல் அனைத்தையும் பகிர்ந்து பயன்படுத்தினார்கள்.

இனிப்பு வாங்கி வந்தாலும்கூட யாராவது இல்லை என்றால் அவர்களுடைய பகுதி குளிர் சாதனப் பெட்டியில் காத்திருக்கும். மற்றவர்கள் அதைத் தொடக்கூட மாட்டார்கள்.

இதனால் அவர்களிடம் இருந்து ஒற்றுமையை மட்டும் இல்லை அன்பு, மரியாதை, விட்டுக் கொடுத்தல் என அனைத்தையும் கற்றுக் கொண்டான் கதிர். முதல் முறை சென்ற போது திரபாவுக்கு இணையாகக் கதிரை தாங்கு தாங்கு என்று தாங்கினார்கள். காலைச் சாப்பாட்டில் இருந்து, படுக்கப் போகும் வரை. அந்த அன்பில் நெகிழ்ந்து போனான் அவன்.

சில ஆண்டுகள் கழிந்து, கதிர் படிப்பை முடித்து விட்டு வேலைக்குச் செல்ல ஆரம்பித்தான். அதன் பிறகு அதிகமாகச் செல்ல இயலவில்லை. எப்போதாவது விடுமுறை வந்தால் காலையில் சென்று அனைவரையும் பார்த்து விட்டு இரவு திரும்பி விடுவான்.

அண்ணியின் ஊருக்கு அருகாமையில் உள்ள ஊரில், பெண் பார்த்துக், கதிருக்குத் திருமணத்தை நடத்தி வைத்தார்கள். ஒரு முறை அண்ணியின் வீட்டுக்குக் கதிர் மட்டும் சென்றவன். 2 மணி நேரத்தில் மின்னல் மாதிரி வந்தான்.

அதன்பிறகு அவன் அங்குச் செல்லவில்லை. ஏதாவது விஷேசம் வந்தால் கூட, ஏதாவது காரணம் சொல்லி அங்குச் செல்வதைத் தவிர்த்துவிடுவான். பல முறை வராததைக் கவனித்த சுதாராணி.

“ஏன் கதிர், எங்க அம்மா வீட்டுக்கு வரவே மாட்டுற. நீ சின்னப் பிள்ளையா இருக்கும் போது, துள்ளிக் குதிச்சிக்கிட்டு எனக்கு முன்னாடி கிளம்புவ. ஆனா உனக்குத் திருமணம் ஆனதும் கூப்பிட்டாலும் வரமாட்டுறியே”என்று கேட்டாள் சுதாராணி.

“அண்ணி, ஒரே வீட்டில் ஒற்றுமையாகப் பெரியப்பா சித்தப்பா என்ற வேறுபாடு இன்றி நான்கு பேரையும் அப்பா, அம்மா என்று அழைத்து, உங்களின் தந்தையார் பெயரை அனைவருமே J.L. ன்னு இன்ஷியலாகப் போட்டு, ஊருக்கே ஒற்றுமைக்கு உதாரணமாக வாழ்ந்தது உங்களின் குடும்பம்.

அனைவரும் அன்போடு அண்ணா அண்ணி அக்கா அத்தான் என்று உறவாடி, அன்னத்தோடு அன்பையும் பரிமாறிய போது, நான் சோகத்தின் உச்சிக்கே போனேன். உங்கள் வீட்டில் திரபாவாகப் பிறந்திருக்கக் கூடாதா என்று ஏங்கிப் பல இரவுகள் அழுதிருக்கிறேன். பாசாங்கு இல்லாத பாசம் அங்கு வளைய வளைய வந்தது.

நான் கடைசியாகச் சென்ற போது, அதிர்ந்து போனேன். என்னால் ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை. யார் கண் பட்டதோ தெரியவில்லை. அந்த அன்பு சகோதரர்கள் பிரிந்து தனித்தனியாக ஒரே வீட்டை இரண்டாகப் பிரித்து யாரோ போல வாழ்வது கொடுமை.

நாள் முழுவதும் அனைவரின் பாசத்தையும் அன்போடும் உரிமையோடும் போடும் சின்னச் சின்னச் சண்டைகளையும் பார்த்து நெகிழ்ந்த எனக்கு, எதிரிகளைப் பார்ப்பதைப் போல இன்று முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்கிறார்கள். அதை என்னால் பார்த்துகிட்டு அரை மணி நேரம் கூட இருக்க முடியவில்லை. அன்று ஒற்றுமையான அன்புக்காக அழுத நான், இன்று பிரிந்த, அந்த அன்பு சம்ராஜித்திற்காக மனதுக்குள் அழுகிறேன். பாசத்தின் கோட்டையைப் பாழடைந்த மண்டபமாகப் பார்க்க விரும்பவில்லை.” என்று கண்கள் கண்ணாடி திரையிடச் சொன்னான் கதிர்.

November 23, 2015
மத்திய அரசின் போட்டிக்கு பள்ளி அளவிலான தகுதித் தேர்வு

சிவகங்கை மாவட்டம் தேவகோட்டை சேர்மன் மாணிக்க வாசகம் நடுநிலைப் பள்ளியில் மத்திய அரசின் பெட்ரோலியம் மற்றும் எரிவாயு துறையால் நடத்தப்படவுள்ள தேசிய போட்டிக்கு மாணவர்களைப் பள்ளி அளவில் தேர்வு செய்யும் தகுதி போட்டி நடைபெற்றது.

மத்திய அரசின் பெட்ரோலியம் மற்றும் எரிவாயு துறையால் கட்டுரை மற்றும் ஓவியம் தொடர்பாக போட்டிகள் பள்ளி அளவில் நடத்தப்பட்டன. பெட்ரோல் மற்றும் எரிவாயு ஆகிய இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாத்தல் என்ற தலைப்பில் ஓவிய போட்டியும், நான் எவ்வாறு பெட்ரோலிய பொருள்களைப் பாதுகாப்பது, சேமிப்பது, தேசிய அளவில் இதனைப் பாதுகாப்பது தொடர்பாக எவ்வாறு எடுத்துச் செல்வது என்கிற தலைப்புகளில் போட்டிகள் நடைபெற்றன. 6, 7 மற்றும் 8 ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு நடத்தப்படும் இந்தப் போட்டியில் பள்ளி அளவில் கலந்துகொண்ட 70 க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களில் மாநில அளவில் கலந்துகொள்ள மாணவர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டனர்.

போட்டிக்கான நிகழ்ச்சியில் மாணவர் ரஞ்சித் வரவேற்றார். பள்ளி தலைமை ஆசிரியர் லெ. சொக்கலிங்கம் தலைமை தாங்கினார். ஆசிரியை முத்து மீனாள் போட்டிகளை நடத்தினார். போட்டியில் கலந்து கொண்ட மாணவ மாணவிகளில் மூவரைத் தேர்வு செய்து பரிசு வழங்கப்பட்டது.

கட்டுரைப் போட்டியில் 8ம் வகுப்பு மாணவர் கண்ணதாசன் முதல் பரிசும், 7ம் வகுப்பு மாணவி தனலெட்சுமி இரண்டாம் பரிசும், அதே வகுப்பு மாணவி பார்கவி லலிதா மூன்றாம் பரிசும் பெற்றனர்.

ஓவிய போட்டியில் 8ம் வகுப்பு மாணவி தனம் முதல் பரிசையும், 7ம் வகுப்பு மாணவி பிரவீணா இரண்டாம் பரிசையும், அதே வகுப்பு மாணவர் பரத்குமார் மூன்றாம் பரிசையும் பெற்றனர்.

நிறைவாக மாணவர் ஜெகதீஸ்வரன் நன்றி கூறினார்.

பட விளக்கம்: சிவகங்கை மாவட்டம் தேவகோட்டை சேர்மன் மாணிக்க வாசகம் நடுநிலைப் பள்ளியில் பெட்ரோலியம் மற்றும் எரிவாயு துறையால் நடத்தப்படவுள்ள கட்டுரை மற்றும் ஓவிய போட்டிக்கு தகுதி போட்டி பள்ளி அளவில் நடத்த பட்டது.

L.Chokkalingam,M.Sc,M.Phil,B.Ed,PGDHRM,BLISc,DGT
Head Master,
Chairman Manicka Vasagam Middle School,
Devakottai.630 302.
Sivagangai Dist.
TamilNadu.
09786113160.
E-Mail : jeyamchok@gmail.com
http://www.kalviyeselvam.blogspot.in/

November 23, 2015
படக்கவிதைப் போட்டி 39-இன் முடிவுகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இந்த வாரத்தின் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான ஒளிஓவியம் திரு. ராகுலுடையது. அதனைத் தேர்வு செய்தவர் வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவரும் வல்லமை இதழின் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

கையிலே பூத்திரியிருந்தும் முகம் பூத்திருக்கவில்லையே இந்தச் சிறுவனுக்கு. ஏன்?

இதுகுறித்துச் சிந்திப்பதற்குத்தான் நம் கவிஞர் பெருமக்கள் இருக்கின்றார்களே…எனவே இவ்வேலையை அவர்களிடம் விட்டுவிடுகின்றேன்!

எமக்குத் தொழில் அவர்களின் கவிதையை வாசித்து மகிழ்தலும், மதிப்பீடு செய்தலுமே அல்லவா? இதோ அப்பணியில் இறங்குகின்றேன்!

புகையிலே மனத்திற்கு மகிழ்வளிக்கும் நல்ல புகை எது வாழ்விற்கே பகையாகும் தீய புகை எது என்று அழகாய்ப் பட்டியலிட்டுள்ளார் திருமிகு. வனிதா.

தாயோ மனைவியோ
சமைக்கும்போது
புகை வந்தால்
புகை நல்லது

தேவை இல்லாத
குப்பைகளை ஏறிக்கும்
வரும் புகை
வீடையும் நாட்டை
சுத்தமாக்கும் புகை

தீபாவளிக்கு வெடிக்கும்
பட்டாசின் புகை
அனைவருக்கும் தருவது
மகிழ்ச்சியின் புன்னகை

ஆனால்…
நீ உன் வாயில்
புகைக்கும் புகை
உனக்கும்
உன் வீட்டுக்கும் நாட்டுக்கும்
கேடு புகை
அப்புகை
உன் உயிரையும்
உன் உடலையும்
சுடுகாட்டில் எரிக்கும் புகையாக
மாறிடக்கூடாது.

***

வெளிச்சத்தை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வகையில் அடையாளப்படுத்துகின்றனர். அவ்வகையில், இரவுக்குள் ஓர் இரவு திரைவிலக்கிக் காட்டுவதில்தான் தெரிகின்றது என் வெளிச்சம் என்கிறார் திரு. கவிஜி.

நினைக்காத போதும்
மறக்கத்தான்
முடியவில்லை
மனநிலை பிறழ்ந்தவன்
சூட்சுமம்…

தொடர்ந்து
பேசிக் கொண்டேயிருக்கும்
மொழிக்குள்
மௌனமாய் நிர்வாணம்
சுமக்கிறது நிழல்…

சுற்றும் முற்றும்
பார்க்க முடியாத தருணத்தை
வேலிக்குள் தவழவிடும்
குதர்க்கம் தாக்கும்
தர்க்கம்…

காற்றேயில்லாத போதும்
தூற்றிக் கொள்ளும்
ஜடங்களின் இருண்மைக்குள்
இயலாத சக்கரமாய்
புது ஏக்கம்…

இதோடு முடிகிறதாய்
நினைக்கும் இரவுக்குள்
ஓர் இரவு
திரை விலக்கி
காட்டுவதில் தெரிகிறது
என் வெளிச்சம்…!

***

’இருளில் இருளைத் தேடும் காற்றாயிராதே! உன் மனவானில் நம்பிக்கைக் கதிர்கள் எழும்வரை வாழ்க்கை விடியாதே!’ என்கிறார் திரு. சிவசங்கர்.

உறங்கிடும்
இரவுக்கும்
பகலுக்கும்
இடையினில்
நடந்திடும்
திகம்பரக்
காட்சிகள்
எதையுமே
நம்மால்
வெளிச்சங்கள்
இன்றிக்
கண்டிடத்
தெரியாதே!

தெரியாக்
குழப்பங்கள்
மனதினில்
சூழ்ந்திட
விளக்கங்கள்
தேடித்
திரிபவன்
போலே
இருளினில்
இருளைத்
தேடி நீ
காற்றாய்
அலையாதே!

[…]

முடிவிலாத்
துன்பங்கள்
தாங்கிடும்
உனக்குள்
இருக்கும்
பிரபஞ்ச
வானில்
துளிர்விடத்
தொடங்கிடும்
நம்பிக்கைக்
கதிர்கள்
எழும்வரை
விடியாதே!

[…]

தவறிடும்
காரியம்
நிகழ்ந்திடும்
போதிலும்
சுடரொளி
போலே
இயங்கிடு
வாழ்வின்
இருளதை
வென்றிடு
அதுவரை
இரவினில்
உறங்காதே!…

***

பசி போக்கும் புகை; பகையாகும் புகை; அலறவைக்கும் புகை; வாழ்க்கையை அறியவைக்கும் புகை எனப் புகையின் பல்வேறு அவதாரங்களை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றார் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதன்.

புகை பகையாகி
புற்று நோயாகும்
பூரித்து நீ இழுத்தால்!

புகைப் பசிபோக்கும்
பூனைத் தூங்கிய
அடுப்பிலிருந்து
வெளிவரும்போது

புகை அலறவைக்கும்
கூறையிலிருந்து
கூப்பிடும்போது!

புகை ஆசானாகி
நிலையாமை போதிக்கும்
மயானத்திலிருந்து
மூண்டெழும்போது!

புகை மகிழ்வாக்கும்
தன்னுள் புதைந்த
ஏழைச் சிறாரின்
உழைப்பைப் பூத்தெறியாய்
உமிழும்போது!

நெருப்பின்றி புகையாது
நேற்றையப் பழமொழி
பகையாலேயேப் புகையும்
நெஞ்சங்களின் காலமிது

புகை
நல்லதா கெட்டதா
புலப்படும்
இடத்தை வைத்தேத்
தீர்மானிக்கப்படுகிறது!

***

மத்தாப்பை விலைகொடுத்து வாங்கும் பணம்படைத்தவனைவிட, வழியில் கண்டெடுத்து எரியவிடும் எளியவன் அதிக மகிழ்ச்சியடைகின்றான் என்பது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் எண்ணம்.

விலைகொடுத்து வாங்கி
வெடிப்பவனுக்கு
வராத மகிழ்ச்சி
வந்துவிடுகிறது,
வழியில் கிடைத்த
பாதி எரிந்த மத்தாப்பை
எரியவிடும் ஏழைக்கு…!

***

’வறுமையில் நீ வாடினாலும், மத்தாப்புக் கொளுத்தும் உன் கண்களில் தெரியும் ஒளி, உன் ஒளிமயமான எதிர்காலத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது!’ என்று இச்சிறுவன் குறித்து மதிப்பீடு செய்கின்றார் திரு. க. கமலகண்ணன்.

புகையின் மேகங்களுக்கு நடுவே நீ
வறுமையின் வாழ்க்கைக்கு நடுவே நீ
எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் தீர்க்கம்
மாறப்போகும் உன் வாழ்க்கையே சொர்க்கம்
உடம்புக் களைத்த போதும்
உழைப்புச் சளைத்த போதும்
விழாக் கோலத்தில் உருக்கமாய்
ஒளிர்வது மத்தாப்பு மட்டுல்ல
அசராமல் பார்க்கும் உன் கண்களும்தான்!

***

’ஊரெல்லாம் கேட்கும் வெடிச்சத்தத்தில் எங்கள் வயிறுபோடும் பசிச் சத்தம் யாருக்கும் கேட்பதில்லை; இருள் மண்டிக்கிடக்கும் எங்கள் இல்லம் தற்காலிகமாய் ஒளிபெறுவது யாரோ கிழித்துப்போட்ட மத்தாப்பின் கணநேர வெளிச்சத்தில் மட்டுமே!’ என, கல்விக்கனவுகளைச் சுமந்து திரியும் ஏழைச்சிறுவன் ஒருவனின் ஏக்கத்தை ஆழமாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

எங்கள் அவதரிப்பு
புவியில் போராடத்தான்
உயிரைப்பணயம் வைத்து
உழைக்கிறோம்
கந்தகத்தையும் பாஸ்பரஸையும்
கையில்பூசிக்கொண்டு
சிறார்களைவேலைக்குப்
பயன் படுத்தக்கூடாதென்று
சட்டம் இருந்தாலும்
சட்டத்தை சட்டை செய்யாதவர்கள்
இருக்கும் வரை எங்கள்
குடும்ப வண்டிக்கு பழுதில்லை
[…]
ஊரெங்கும் கேட்கும் வெடிச் சத்தத்தில்
எங்கள் வெறும் வயிறு
போடும் சத்தம் காணாமல் போகும்
இருள் மண்டி கிடக்கும் எங்கள்
இல்லத்தில் யாரோ எறித்துப்போட்ட
மீதமான கம்பி மத்தாப்பின்
ஒளியில் ஏற்படும்
தற்காலிக வெளிச்சம் மட்டுமே
மீதி நேரம் வீடும் வயிறும்
புகைச்சலில் போராடும்
என் போன்ற சிறார்கள்
நன் முறையில் பள்ளிபோக
நான் மட்டும் வெடிக்கிடங்கில்
என் பள்ளிக்கனவுகள்
எப்போது விடியும்?

***

’கருகும் கந்தகப் பூக்களால் எங்கள் வாழ்வும் அவ்வப்போது கருகினாலும், தன்னம்பிக்கை எனும் ஒளியை நாங்கள் என்றும் இழக்கவில்லை’ எனும் நம்பிக்கை நாயகனை நம்கண்முன் நிறுத்துகின்றார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன்.

ஒற்றைக் கம்பியில்
ஒளிரும் சுடரில்
ஒருநாள் பசியோ
தீர்ந்திருக்கும்……..

கலையும் புகையில்
தெரியும் கனவுகள்
மெல்ல….மெல்லக்
கலைந்திருக்கும்……

கந்தகப் பூக்கள்
கருகும் வாடையில்
அகால மரணம் திடீரென
வாழ்வை ஒழித்திருக்கும்……..

இருந்தும் என்ன……
இழக்கா தன்னம்பிக்கை
இருக்கும் வாழ்வை
சுடராய் வெளிச்ச ஒளிகொடுக்கும்

***

கவிதை மத்தாப்புக் கொளுத்திக் கருத்துக்களை அழகான ஒளிச்சிதறல்களாய்த் தந்திருக்கும் கவிஞர் பெருமக்கள் அனைவரையும் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன்.

அடுத்து நாம் காணவிருப்பது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரை!

”உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
பிற்றைநிலை முனியாது கற்றல் நன்றே” என்கிறது புறநானூறு. ஆனால் கல்விச்செல்வத்தை உறுபொருள் கொடுத்துப் பெறுவதென்பது ஏழை எளியோர்க்குச் சாத்தியப்படுவதாய் இல்லையே…என் செய்வது? அதனால்தான் அவர் வீட்டுப் பிள்ளைகள் மத்தாப்பாய்ச் சிரித்துக்கொண்டு மகிழ்வோடு கல்விகற்கும் வயதில் கந்தகத் தொழிற்சாலைகளில் வேலைசெய்து கருகிப் போகின்றனர். ’அச்சிறார்களின் இருண்ட வாழ்க்கையில் விளைவதே வெளிச்சம் தரும் வண்ண மத்தாப்புக்கள்’ எனும் கவிதையொன்றில் என் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்தது!

உன் மத்தாப்பு சிரிக்கும் ஒவ்வொரு பொழுதும்
பட்டாசுத் தொழிற்சாலைகளில் புகைந்து
கொண்டுதானிருக்கிறது
குழந்தைத் தொழிலாளர்களின்
எதிர்காலம் .

ஒருசிலரின்
வண்ணமயமான வேடிக்கைகளுக்கு
பல சிறுவர்களின் இருண்ட வாழ்க்கை
துணை போகின்றன என்பது கண்கூடு.

நமது புன்னகைக்கு
அவர்களின் கண்ணீரே
அடித்தளமிடுகிறது

மத்தாப்புக்களின்
தலையில் தீ வைக்கும்போது
அது பல ஏழை சிறார்களின்
எதிர்காலத்தின் மேல் வைக்கப்படும்
கொள்ளி என்பதை உணர்ந்தால் போதும்
வெளியே புகையும் அதுஇனி
உன் உள்ளே புகையும்

வாண வேடிக்கைக்குள் காணாமல்போகும் இளஞ்சிறாரின் வாழ்க்கையை இதயபூர்வமாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கும் திரு. மெய்யன் நடராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞரே!

***

மத்தாப்பைக் கையிலேந்தி அதனுள் ஒளிந்திருக்கும் வேதனையான வாழ்வியல் உண்மைகளைச் சிந்தித்துச் சிந்தை நைந்துகொண்டிருக்கும் சிறுவன் ஒருவனைத் தன் கவிதையில் சிறப்பாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திரு. தாரமங்கலம் வளவன்.

எரியும் இந்த மத்தாப்பை யார் செய்திருப்பார்..
என்னைப் போல் குடும்பத்தை தாங்கிப் பிடிக்கும்
மற்றுமொரு சிறுவனா…

எரிவது என்ன.. மத்தாப்பா..
இல்லை.. என் அம்மாவைப் போன்ற தாய்களின் வயிறா..

ஓடித் திரிந்து பாடம் கற்கும் வயதில்
நான் உழைத்து தினம் கொண்டு வரும் சொற்ப கூலி,
டாஸ்மாக்கில் கரைந்து போகும்
என் அப்பாவின் கூலிக்கு பதிலாகுமா..

நாளெல்லாம் உழைத்து
பணத்துடன் வீட்டுக்கு வரவேண்டிய அப்பா
போதையுடன் வரும் போது
நான் என்ன செய்ய வேண்டும்..
யோசிக்கிறேன்..

தொலைத்தது என்ன…
எங்களைப் போன்றோரின் எதிர்காலமா..
அது இந்த மத்தாப்பு வெளிச்சத்தில் கிடைக்குமா..

இன்று மட்டும் தான் எனக்கு
விடுமுறை..
நாளைக்கு நான் வேலைக்கு
போயாக வேண்டும் என்பதால்
எல்லாவற்றையும் மறந்து விட்டு
இன்று தீபாவளியை மகிழ்ச்சியாய்
கொண்டாடுவதா..
யோசிக்கிறேன் நான்..

இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்த் தெரிவிக்கின்றேன்.

கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் மீண்டும் என் வாழ்த்தும் பாராட்டும்!

November 23, 2015
அம்மா…..

க.பாலசுப்பிரமணியன்

“சார், நான் ரெடி” டிரைவர் சேகர் வாசலிலிருந்து குரல் கொடுத்தான்.

“இதோ வந்துட்டேன். என்னோட பெட்டி தண்ணீர் பாட்டில் எல்லாம் எடுத்து வண்டியில் வை.. இரண்டு நிமிடத்தில் வந்துடுவேன்..” தன்னுடைய கழுத்தில் தொங்கும் டையை சரி செய்துகொண்டு கண்ணாடி முன் நின்று ஒரு முறை பார்த்துக்கொண்டார். விஸ்வம்.

“சாரு .. நான் கிளம்பிட்டேன். நேரம் ஆச்சு. பத்து மணிக்கு மீட்டிங். நேரத்துக்கு போகணும். இப்போல்லாம் டிராபிக் ரொம்ப ஜாஸ்தியாக இருக்கு. அதுவும் அந்த டோல் கேட்தாண்டவே பத்து நிமிடம் ஆகுது. “

” இதோ.. லஞ்ச் பாக்ஸ் ரெடி” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவர் மனைவி சாரு சமையல் அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்.

அவருடைய பெயர் விஸ்வநாதன். அனால் எல்லாரும் சுருக்கமாக “விஸ்வம்” என்று அழைப்பதால் அவர் தன்னுடை கையெழுத்தை விஸ்வம் என்றே போடத்தொடங்கினார் அவருடைய ஹோண்டா சிட்டி கார் நன்றாகத் துடைக்கப்பட்டு மின்னிக்கொண்டிருந்தது.

விஸ்வம் வண்டியில் ஏறி உட்கார்ந்ததும் அவர் காதில் அந்தக் குரல் கேட்டது. “சேகர். என்னப்பா பூனை குரல் கேட்குது.?. கொஞ்சம் சுத்திப் பாரு. வண்டிக்கு அடியிலே பூனை ஏதாவது இருக்குதான்னு..”

புறப்படும் நேரத்தில் பூனையின் குரலா? இன்னிக்கு டெண்டர் மீட்டிங் .. இது என்ன புறப்படும் போது பூனையின் குரல்? மனம் கொஞ்சம் உறுத்தியது..

கீழே குனிந்து வண்டியை ஒரு முறை சுற்றிப்பார்த்த பின் டிரைவர் சேகர் சொன்னார் ” சார். இங்கே ஒண்ணும் இல்லே. பக்கத்திலே எங்கேயாவது இருக்கலாம். “

“இல்லே. சேகர். பின்னாலே தோட்டத்திலே பூனை ஒண்ணு நாலைந்து குட்டி போட்டிருந்தது. ஒரு வாரம் ஆயிடுத்து..அந்தக் குட்டியெல்லாம் இங்கே தான் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும். எங்கயாவது மாட்டிக்கப் போகுது.. இன்னொரு தடவை சரியாகப் பாரு..”

மீண்டும் ஒரு முறை பார்த்து விட்டு சேகர் சொன்னான் ” பார்த்துட்டேன் சார்., இங்கே இல்லை. “

வண்டி கிளம்பியது..அவருடைய ஆபீஸ் கிட்டத்தட்ட பதினைந்து கிலோ மீட்டர். .. ஒரு ஆறு கிலோ மீட்டர் போன பின் மீண்டும் அந்த பூனையின் மெல்லிய குரல்.. அதுவும் ஒரு பயம் கலந்த குரல்..

“சேகர்.. கேட்டியா.. மறுபடியும் பூனையின் குரல்.”

சேகர் சிரித்துக் கொண்டே.. “சார்.. அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை சார்…” வண்டி நகர்ந்தது.

விஸ்வத்தின் மனம் அந்த பைல் உள்ளே இருக்கும் விஷயங்களில் ஈடு படவில்லை…பூனையின் குரல் ஏதோ “அம்மா… அம்மா.. ” என்று அழைப்பது போல்.

காலையில் ஆபீஸ் சென்றடைந்த விஸ்வம் மனம் வழக்கம் போல் இல்லை. அவருடைய உதவியாளர் தன் சக ஊழியரிடம் கூறினார். ” பாஸ் இன்னிக்கு மூட்ல இல்லை.. உள்ளே ஜாக்கிரதையாகப் போ. “

வழக்கமாக ஆறு மணிக்கு மேலும் ஆபீஸ் வேலையில் ஈடு படும் விஸ்வம் இன்று நாலு மணிக்கே கிளம்பி விட்டார். தன்னுடைய உதவியாளரிடம் ” இன்னிக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரம் போறேன். லேசா தலை வலிக்கிற மாதிரி இருக்கு

தன்னுடைய அறையிலிருந்து கிளம்பி வெளியே கார் பார்க்கிங் நோக்கி வந்தார். சீக்கிரமே கிளம்பி விட்ட தன் முதலாளியைப் பார்த்த சேகருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

“சேகர். வண்டியை நல்லா பார்த்துட்டயா ? ” சேகருக்குப் புரிந்தது. அவர் மனம் அந்த பூனையின் குரலைச் சுற்றியே இருக்கிறது என்று.

“சேகர்.. நல்லா கேளு.. இப்பவும் அந்த பூனையின் குரல் மெல்லிசா…கொஞ்சம் கீழே உட்கார்ந்து செக் பண்ணு. “

குனிந்து பின் பக்கச் சக்கரம் பக்கத்தில் உட்கார்ந்த சேகர் ” ஆமாம் சார்.. இங்கே பூனையின் குரல் கேட்குது..” தன்னுடை கையை பின் பக்க டயர் மேல் ஒரு தடவை தடவிப் பார்த்தான். அந்த குரலின் வேகம் அதிகரித்தது.

“சேகர். நீ வண்டியை கவனமாக எடு “

வண்டி வீடு நோக்கிக் கிளம்பியது.. பாதி தூரத்தில் அந்தப் பூனையின் வேதனையும் பயமும் கலந்த குரல் வேகம் அதிகரித்தது…

“சேகர்…வண்டியை பக்கத்திலே எதாவது மெக்கானிக் கடைக்கு எடுத்திண்டு போய் செக் பண்ணு…”

வண்டி அருகிலுள்ள கடைக்குச் சென்றது. அங்கே பின் பக்க சக்கரத்தைக் கழட்டிப் பார்த்த போது அங்கே உள் பாகத்தில் உள்ள ஒரு ரப்பர் மறைவுக்கு மேல் ஒரு சிறிய பூனைக் குட்டி அமர்ந்திருந்தது..

“சனியனே!.. நீ இங்கேயா இருக்கே ” அந்தப் பூனையின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தூக்கிய மெக்கானிக் தன் வழக்கமான மொழியிலே அதைத் திட்டினான்.

“நல்ல காலம். அது அடி பட்டு சாகலே. ” விஸ்வத்தின் மனம் குளிர்ந்தது.

அந்தப் பூனைக்குட்டியை தன் கையில் வாங்கிய டிரைவர் சேகர்..”சார். ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் டைம் கொடுங்க ..இதை அந்தப் பார்க்கில் கொண்டு விட்டுட்டு வந்துடறேன். “

” அப்போ.. அந்த அம்மா பூனை தேடாதா?” இது விஸ்வம்.

“அது தலைவிதி சார்.. அதுக்கெல்லாம் நம்ம எப்படி சார் கவலைப் படறது?” சேகர் பதிலளித்தான்.

ஒரு நிமிடம் யோசித்த விஸ்வம் :” சேகர். அந்தப் பூனைக்குட்டியை இங்கே குடு . வாங்கி அதை தன்னுடன் பின் சீட்டில் வைத்துக் கொண்ட விஸ்வம்.. ” நீ எவ்வளவு பணம் கொடுக்கணுமோ அதை கொடுத்துட்டு வண்டியை எடு “

வண்டி நகர்ந்தது… விஸ்வத்தின் நினைவும் தான்..

மதுரை அவர் பிறந்து வளர்ந்த ஊர். அழகான சிறிய வீடு. தந்தை பக்கத்து தாசில்தார் ஆபீசில் வேலை பார்த்தார். அவருக்கு இரண்டு சகோதரர்கள். இவர் தான் கடைக்குட்டி. வீட்டில் செல்லம்!

அன்று வைகையில் அழகர் ஆற்றில் இறங்கும் திருவிழா.. சித்திரை பௌர்ணமி …லட்சக் கணக்கில் மக்கள் கூட்டம்… குடும்பத்துடன் விழாவிற்கு வந்த இடத்தில் விஸ்வம் தன் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து விட்டார். அப்போது அவருக்கு ஐந்து வயது.

“அம்மா…அம்மா ” என்று அழுது கொண்டே அங்கே அலைந்தது அவருக்குத்தான் தெரியும். அவர் அழுகையைப் பார்த்த பலரும் “பாவம். அம்மாவை விட்டுப் பிரிந்திடுத்து போல இருக்கிறது. ” என்று சொல்லிக்கொண்டு மேலே போனார்கள். அவர்களைப் பார்த்த விஸ்வத்திர்க்கு கோபமாக வந்தது..

எப்படியோ போலீஸ் உதவியோடு அன்று மாலை தன் அம்மாவுடன் சேரும் வரை அவர் பட்ட பாடு அவருக்குத்தான் தெரியும்

வண்டி வீட்டு வாசலில் நின்றது. மெதுவாக அந்தப் பூனைக்குட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு விஸ்வம் நேராக வீட்டின் பின்புறத் தோட்டத்தை நோக்கிச் சென்றார்.. அங்கே அந்த தாய் பூனை தன்னுடைய மற்ற குட்டிகளோடு அமர்ந்திருந்தது.

விஸ்வம் அந்தப் பூனைக்குட்டியை மெதுவாக கீழே இறக்கினார். அந்தத் தாய் பூனை வேகமாக ஓடி வந்து தன்னுடைய நாக்கால் குட்டியை நக்கியது. குட்டியின் முகத்தில் இருந்து ஆனந்தம் கண்ட விஸ்வத்திற்கு அன்று மதுரையில் தன்னுடைய தாயை தான் இறுக்கிக் கட்டிகொண்டது நினைவில் வந்தது. கண்கள் பனித்தன.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

November 23, 2015
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”நின்றான், கிடந்தான்பின், சென்றாயர் பாடியில்
குன்றாய் அமர்ந்து குழலூதி , -அன்று
பசுக்களை மேய்த்தவன், பாரதம் செய்ய
இசைக்கின்றான் கீதையை இன்று’’….கிரேசி மோகன்….

November 22, 2015
துல்லிய ஒப்பற்ற நவீனப் போலிப் பூதக் கணினி வடிவமைப்பு முறையில் பிரபஞ்சப் படிப்படித் தோற்ற வளர்ச்சி ஆய்வுகள்
சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

+++++++

பிரபஞ்சப் பெரு வெடிப்பில்
பொரி உருண்டை சிதறித்
துகளாகித்
துண்டமாகிப் பிண்டமாகித்
துணுக்காகிப்
பிண்டத்தில் பின்னமாகி
அணுவாகி,
அணுவுக்குள் அணுவான
பரமாணு வாகித்
திரண்டு
பல்வேறு மூலகமாய்ப் பின்னி
மூலக்கூறாகி
தொடர்ப் பிளவில்
பேரளவுச் சக்தி வெளியேற்றி
நுண்துகள்கள் பிணைந்து
பேரொளி வீசிப்
பிரமாண்டப் பிழம்பாகி,
விண்மீன்களாகி
பால்மய வீதியாகி, அதனுள் நீந்தும்
பரிதி மண்டலமாகிக்
கோள்கள்
பம்பரமாய்ச் சுழலும் பந்துகளான,
பிரபஞ்சத் தோற்ற
வளர்ச்சியைக் கணினிப் போலி
வடிவமைப்பாய்
விஞ்ஞானிகள் படைத்து,
விந்தை புரிகிறார் !

+++++++++++

முதன்முறையாக பிரபஞ்சத்தின் பல்வேறு பண்பாட்டு உடன்பாடுகளை விளக்கமாகப் போலிக் கணினி வடிவமைப்புகள் [Computer Simulations] மூலமாக, நாசாவின் ஹப்பிள், பிளாங்க் விண்ணோக்கிகள் வழியே காணப் பெற்ற பேரளவு வானியல் தள ஆய்வுகளுடன் [Large-Scale Astronomical Surveys] ஒப்புநோக்க உதவி புரிந்தன. இவ்விதம் காந்தப் பங்கு வழிமுறை [Magneticum Pathfinder] கணினி மூலமாகப் பிரபஞ்சவியல் [Cosmology] விஞ்னானத்தில் புதிய யுகத்தைத் துவக்கி வைத்தது. இப்பணி பத்தாண்டு ஆராய்ச்சி மேம்பாடுகளில் சாதிக்கப் பட்டது. இந்த திட்டப் பிரச்சனையின் மிகப் பெரும் சவால், போலி வடிவமைக்கும், வானியல் பௌதிக மாடலுக்கும் ஏற்ற தனிக்குறியீடுத் [Code] தேர்ச்சியே. அக்குறியீடு மாறிடும் தொழிநுணுக்கம், சாதனங்களுக்கு ஏற்ப வேறுபட வேண்டும்.

கிளாவுஸ் டோலாக் [கோட்பாடு வானியல் பௌதிக விஞ்ஞானி] [LMU Ludwig Maximilians University Munich, Germany]
புலப்படும் பிரபஞ்சப் பிண்டத்தின் தனித்துவ கணினி நீர்மைத் துடிப்பு போலி வடிவமைப்பு [Computer Hydrodynamic Simulation]

நவீனப் பிரபஞ்சவியலில் [Cosmology] பெருவெடிப்பு பிரபஞ்சத் துவக்கம், பிண்டப் படைப்பு, காலவெளித் தோற்றம் ஆகியவை 13.8 பில்லியன் ஆண்டுக்கு முன்பு உருவாகி இருக்க வேண்டும் என்று கருதப் படுகிறது. அதுமுதல் வாயு, தூசி, விண்மீன்கள் பின்னிப் பிணைத்துக் கண்ணுக்குத் தெரியும் பில்லியன் கணக்கான காலக்ஸி [ஒளிமந்தைகள்] அமைப்புகள், ஈர்ப்பு விசை கொண்டுள்ள அண்டக் கோள்கள், அவற்றின் நடுவே உள்ள பேரசுர வல்லமை கொண்ட பெருநிறைக் கருந்துளைகள் [Supermassive Black Holes] போன்றவை எல்லாம் பிரபஞ்சம் ஆரம்ப நிலையில் இருந்த போது எப்படி உருவாயின ? இதற்குப் பதில் கூற வானியல் விஞ்ஞானிகள் பிரபஞ்சவியல் போலி வடிவமைப்பு [Cosmological Simulations] முறைகளைப் பூதக் கணினிகள் மூலம் ஆராய வேண்டிய தாயிற்று. அதாவது நமது பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய நமது பல பில்லியன் ஆண்டு கால விஞ்ஞான அறிவை உன்னதக் கணினிகள் மூலம் பெருங்கணித மாடல்களாக [Huge Mathematical Models] மாற்றி விட்டார்.

இந்த விஞ்ஞானத் திட்டம்தான் காந்தப் பங்கு வழிமுறைத் திட்டம் [Magneticum Pathfinder Project] எனப்படுவது. திட்டக் குழுத் தலைமை விஞ்ஞானி மியூனிக் பல்கலைக் கழகத்தின் கிளாவுஸ் டோலாக் [Klaus Dolag (LMU) Ladwig Maximilians University Munich, Germany]. அவர் எடுத்துக் கொண்ட மூன்று பிரபஞ்ச உறுப்புகள் : கருஞ்சக்தி, கரும்பிண்டம், காணும் பிண்டம் [Dark Energy, Dark Matter & Visible Matter].

அவர் பின்பற்றிய மூன்று இயற்கை இயக்கங்கள் :

புலப்படும் பிண்டம் சுழற்சியில் குவிந்து விண்மீன்கள் உருவாவது.

தோற்ற வளர்ச்சியில் சுற்றியுள்ள பிண்டம் சூரியப் புயல்களில் சூடாகி சூப்பர்நோவா வெடிப்பில் பல்வேறு மூலகங்கள் [Chemical Elements] உண்டாவது.

பூதத் திணிவு கருந்துளைகள் பின் விளைவால் பேரளவு சக்தியை வெளியேற்றுவது.

மிக விளக்கமான பேரளவுப் போலி வடிவமைப்புச் சதுரம் 12.5 பில்லியன் ஒளியாண்டு தூரத்தைக் கொண்டது. இப்பணி செய்து முடிக்க இரண்டு ஆண்டுகள் எடுத்தன. இதுவரை இத்தகைய பேரளவு விண்வெளியை யாரும் கணினிப் போலி வடிவில் காட்டியதில்லை. இந்த அசுரச் சாதனை செய்து முடிக்க விஞ்ஞானிகளுக்குப் பத்தாண்டுகள் பிடித்தன.

+++++++++++++++++++
புரிந்தும் புரியாத பிரபஞ்சப் புதிர்கள் !

அது விட்டுப் போவ தில்லை இன்னும் !
அதை உணர்வேன், ஆனால் புரிவ தில்லை !
கையில் பற்றவும் முடிய வில்லை !
மறந்து போகவும் இயல வில்லை !
அது முழுவதும் அகப் பட்டால்
அளக்க முடிய வில்லை என்னால் !

ரிச்சர்டு வாக்னர், ஜெர்மன் இசைக்கலைஞர் [Richard Wagner (1813-1883)]

மாபெரும் சக்தி வாய்ந்த மிக நுண்ணிய துகள்கள்தான் பிரபஞ்சத்தின் பெரும்பான்மைச் சக்தி இயக்கங்கள் பற்றிய வினாக்களுக்கு விடை அளிக்கின்றன.

ஸ்காட் வேக்லி, (Scott Wakely) துணைப் பேராசியர், சிகாகோ பல்கலைக் கழகம். (2006)

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலே புரோட்டான்களும், நியூட்ரான்களும்தான் முதன்முதல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மூலாதாரப் பரமாணுக்கள் (Subatomic Particles). அவை கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சமயத்தில் அவைதான் அணுவின் பிளக்க முடியாத மூலப் பரமாணுக் களாய்க் கருதப்பட்டன. 1960 ஆண்டுகளில் அவற்றுக்கும் நுட்பமான துகள்களால் பரமாணுக்கள் உருவாகியுள்ளன என்று அறியப் பட்டது. புதுமுறைச் சோதனைகள் மூலம் புரோட்டான், நியூட்ரான் ஆகிய பரமாணுக்களின் உறுதியற்ற உள்ளமைப்பை இப்போது அழுத்தமாய்ச் சொல்ல முடிகிறது.

கிளாஸ் ரித் & ஆன்டிரியா சேஃபர் (Klaus Rith & Andreas Schafer)

நுண்துகள் பௌதிகத்தின் நிலை பெற்ற மாதிரி விதி (The Standard Model of Particle Physics) விஞ்ஞான வரலாற்றில் வெற்றியின் உச்சத்திலும், அதைத் தாண்டிய முன்னேற்ற துவக்கத்திலும் கால அச்சின் மீது ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருக்கிறது !

கார்டன் கேன், (Goron Kane) பௌதிகப் பேராசிரியர், மிச்சிகன் பல்கலைக் கழகம்.

உன்னத இழை நியதி பிரபஞ்ச இயக்க நெறியைக் கூறுகிறது

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைனின் “பொது ஒப்பியல் நியதி” (General Theory of Relativity) அண்டங்களின் ஈர்ப்புவிசை தோற்ற அமைப்பை விளக்கும் போது, பிரபஞ்சத்தின் கால-வெளி உண்டாக்கும் வளைவே (Space-Time Curvature) ஈர்ப்பு விசையுடன் தொடர்பு கொள்வதாய்க் கூறுகிறது.

நுண்ணிய அணு வடிவைக் கட்டுப்படுத்தும் பிரபஞ்சத் “குவாண்டம் யந்திர விதியில்” (Quantum Mechanics) ஆட்சி செய்பவை அலைகளா அல்லது துகள்களா என்னும் விஞ்ஞானக் கருத்தில் உள்ள உறுதியின்மை இப்போது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது.

“குளுவான்” அல்லது ஒட்டுவான் (Gluon) என்பது அணுவுக்குள்ளே பரமாணுக்களை (Subatomic Particles) ஒன்றாகக் கட்டிப் பிணைத்திருக்கும் ஒருவித வலுவான அணுக்கரு விசை (Nuclear Force) என்னும் புதிய கருத்தை விஞ்ஞானிகள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

மிக்க மூலாதாரமான இயற்கை நுண்துள்களின் (Electrons & Quarks) இயக்கப்பாடுகளுக்கு 1960 -1970 ஆண்டுகளில் ஒரு “நிலை பெற்ற இயக்க மாதிரி நியதியை” (Theory of Interactions – Standard Model) விஞ்ஞானிகள் விரிவாக்கினார்கள். ஆனால் அந்த மாதிரி நியதி ஈர்ப்பாற்றலைப் பற்றி இன்னும் விளக்க முடியாத நிலையில்தான் உள்ளது.

பிரபஞ்சம் மற்றும் நுண்ணணு இயக்கங்களை ஒருங்கே விளக்கும் ஓர் “ஐக்கிய நியதி” (A Unified Theory of the Universe) துகள் வடிவில்லாத ஒற்றைப் பரிமாணம் கொண்ட “இழை நியதியாக” (One Dimensional Filament – The String Theory) எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இந்த நூதன இழை நியதி ஒவ்வாத பொது ஒப்பியல் நியதியையும், குவாண்டம் யந்திர விதியையும் ஒருங்கே இணைக்கிறது.

பிரபஞ்ச ஐக்கிய நியதிக்கு வழியிடும் உன்னத இழை நியதி

உன்னத இழை நியதி (Superstring Theory) பெருவெடிப்புக்கு முந்தய சில அடிப்படை விளைவுகளையும் விளக்க உதவுகின்றது ! ஒற்றை நியதியில் இழை நியதி பராமாணுக்கள், அடிப்படை இயற்கை உந்துவிசைகள் (Particles & Fundamental Forces of Nature) யாவும் உன்னத சீரான நுண்ணிழைகளின் அதிர்வுகள் (Vibrations of Tiny Supersymmetric Strings) என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது. பரமாணுக்களின் அணுக்கூண்டில் இயங்கும் “நுண்துகள் ஈர்ப்பாற்றல்” (Quantum Gravity) தன்மைகளை விளக்கும் மகிமை கொண்டது இந்த உன்னத இழை நியதி ! இது ஏறக்குறைய உயிரியல் பிறவி மூலமான “டியென்னே” (DNA) போன்றது பிரமஞ்சத்தின் ஒற்றை உன்னத இழை நியதி என்று வைத்துக் கொள்ளலாம் !

புரட்சிகரமான இந்த இணைப் பிரபஞ்சக் கோட்பாடு எப்போது உதயமானது என்னும் கேள்வி எழுகிறது இப்போது ! உன்னத இழை நியதி, பெருவெளி, கருமைப் பிண்டம் (Superstring Theory, Hyperspace & Dark Matter) ஆகிய புதிய கோட்பாடுகள் எழுதப்பட்டதும் பௌதிக விஞ்ஞானிகள் பிரமஞ்சத்தின் விஞ்ஞானத்தை விளக்க நாமறிந்த நான்கு காலவெளிப் பரிமாணங்கள் மட்டும் போதா வென்றும், அவை மெய்யாகப் பதினொன்று எண்ணிக்கைகள் என்றும் உணர்ந்தார்கள் ! அவ்வித முடிவுக்கு விஞ்ஞானிகள் வந்ததும், அடுத்தோர் முடிவும் உதயமானது ! அதாவது நாமறிந்த பிரபஞ்சமானது எண்ணிற்ற “சவ்வியல் குமிழிகளில்” (Membraneous Bubbles) ஒன்றானது ! சவ்வுக் குமிழிகள் பதினொன்றாம் பரிமாணத்தில் கொந்தளிக்கும் போது அலைகள் எழுகின்றன !

பிரபஞ்சத்தின் புதிய அடிப்படைத் துகள்களும் அவற்றின் பிணைப்புகளும்

விண்வெளியில் மினுமினுக்கும் எண்ணிலா விண்மீன்கள் முதலாக நமது மூலாதார டியென்னே (DNA) அணுக்கள் வரை, அனைத்துப் பிண்டங்களும் (Matter) குறிப்பிட்ட சில அடிப்படைத் துகள்களைக் (Fundamental Particles) கொண்டவை. பிளக்க முடியாது எனக் கருதப்பட்ட அணுக்கருவின் புரோட்டானும், நியூட்ரானும் மிக நுண்ணிய குளுவான்கள் கொண்டவை என்று அறியப்பட்டது. மூலாதாரமான அந்த நுண்துகள்களை மேலும் பிளக்க முடியாது. அவை புரோட்டான், நியூட்ரான் போலத் தனித்துக் காணப்படாதவை. பிரித்து எடுக்க முடியாதவை. 1960 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு விஞ்ஞான மேதைகள் ரூதர்ஃபோர்டு (1871-1937), நீல்ஸ் போஹ்ர் (1885-1962) ஆகியோர் முன்னோடிகளாய் விளக்கிய அணு அமைப்பின் உட்கருவில் புரோட்டான்

களும், நியூட்ரான்களும் உள்ளன வென்றும், அவற்றை எலெக்டிரான்கள் சுற்றி வருகின்றன வென்றும் கூறினார்கள். அதாவது எலெக்டிரான், புரோட்டான், நியூட்ரான் ஆகியவை அணுவின் பிளக்க முடியாத அடிப்படைத் துகள்கள் என்று ஒருகாலத்தில் கருதினார்கள். அந்தப் பூர்வீகக் கருத்து 1960 ஆண்டுகளில் மாறிவிட்டது.

1960-1970 ஆண்டுகளில் அடிப்படைத் துகள்கள் பற்றிய பூர்வீக அணுவியல் அமைப்புச் சித்தாந்தம், பின்னால் வந்த விஞ்ஞானிகளால் திருத்தப் பட்டது. பிரபஞ்சத்தின் புதிய அடிப்படைத் துகள்களில் முதலாகக் “குவார்க்குகள்” (Quarks) என்பவை அறியப் பட்டது. குவார்க்குகளை அசுர வலுவுடன் பிணைத்துள்ள “குளுவான்” (Gluon) பற்றி அறியப்பட்டது. ஆறு வகையான குவார்க்குகள் இருப்பது தெரிய வந்தது. அதாவது குவார்க்குகள் << மேல், கீழ், நளினம், நூதனம், உச்சம், நீச்சம் >> (Up, Down, Charm, Strange, Top, Bottom) என்று ஆறு விதத்தில் நினைவில் நிற்கும் எளிய பெயர்களில் குறிப்பிடப் பட்டன. பளுவின்றி மெலிந்த குவார்க்குகள் “மேல்,” “கீழ்” என்று இரு விதத்தில் இருப்படுபவை. குவார்க்குகள் இரண்டும் பொதுவாக அணுவின் உட்கருவில் உள்ள புரோட்டான், நியூட்ரான் ஆகியவற்றில் இருப்பவை.

பிரபஞ்சத்தில் குவார்க்குகள் வலுமிக்க விசையால் (Strongest Force) ஒன்றை ஒன்று இறுக்கமாகப் பிணைத்துக் கொண்டுள்ளன. அதாவது குவார்க்குகள் தனியாக இருக்க மாட்டா ! ஒரு குவார்க் மற்ற குவார்க்குடன் வலுவுள்ள விசையால் பரமாணுக்களுக்குள் எப்போதும் இணைந்தே இருப்பது. அந்த வலுவான விசை குளுவான் அல்லது ஒட்டுவான் (Gluon) என்று அழைக்கப் படுகிறது. அப்படிப்பட்ட அடிப்படைத் துகள்களால் கட்டப் பட்டவையே இந்த பிரபஞ்சமும் அதன் உள்ளே நகரும் கோடான கோடிப் பிண்டப் பொருட்களும் என்பது அறியப்படுகிறது. அத்தகைய மூலாதாரக் குவார்க்கையும் அவற்றைப் பிணைத்துள்ள அசுர வலுவான விசையையும் ஆழ்ந்து அறிவதே இப்போது விஞ்ஞானிகளின் பிரதமக் குறிக்கோளாக உள்ளது. பூமியின் மீது பொழிந்து விழும் அகிலக் கதிர்களில் (Cosmic Rays) ஏராளமான அடிப்படைத் துகள்கள் உள்ளன ! அவற்றில் 90% புரோட்டான்கள், எலெக்டிரான்கள். அவற்றைத் தவிர மேஸான், நியூட்ரினோ, பாஸிட்ரான், மியூவான், சியான் போன்றவையும் விழுகின்றன.

தற்போதிருக்கும் விஞ்ஞானக் கருவிகளால் அளக்க முடியாதபடிக் குவார்க்குகள் மிக மிக நுண்ணியவை. அவற்றின் பளுவை நிறுக்க முடியாது. குவார்க்குகளைப் பிரிக்க முடியாது. ஒரு புரோட்டானைப் பிளக்க முயலும் போது, குவார்க்குகள் பத்து டன் விசை வலுவுடன் ஒட்டிக் கொள்கின்றன. அவை மிக நுட்பமாக இருப்பதால் புரோட்டானுள் பில்லியனில் ஓரளவான இடத்தைப் பிடித்துக் கொள்கிறது. புரோட்டான் பளுவிலும் மிகச் சிறிய விகிதமாகக் குவார்க் உள்ளது. புரோட்டானில் குவார்க்குகள் அடைத்துக் கொண்ட சிற்றிடம் போகக் காலியாகக் கிடக்கும் இடத்தில் இருப்பதென்ன என்னும் வினா எழுகிறது. அந்தக் காலி மனையில்தான் குளுவான் எனப்படும் பிசின் குவார்க்குகளைப் பிணைக்கும் ஒட்டு விசையாக நிரப்பிக் கொண்டுள்ளது ! அத்தகைய குவார்க், குளுவான் பிசினே பிரபஞ்சத்தின் 98% பளுவாகவும் பரவியுள்ளது ! இயற்கை யானது கோடான கோடி முறைகளில் பளுவில்லா குவார்க்கு களையும், வலுவான குளுவான்களால் பிணைத்து பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துள்ளது !

(தொடரும்)

*****************************

Image Credits : Scientific American (May 2003)

தகவல்:

1. Astronomy’s Explore the Universe 8th Edition (2002) December 31, 2001

2. National Geographic Magazine (1982) Frontiers of Science The Family of the Sun By: Bradford Smith Ph. D. Professor of Planetary Sciences, The University of Arizona.

3. National Geographic Magazine (1975) Amazing Universe, The Family of Stars By: Herbert Friedman.

4. Internet Article “Stellar Evolution”

5. Majestic Universe By: Serge Brunier (1999)

6. Neutron Stars & Pulsars -From the Internet Sources (December 2006)

7. Parallel Universe – BBC Information (February 14, 2002)

8. Scientific American “Parallel Universes” By Max Tegmark, Professor of Physics & Astronomy, University of Pennsylvania (May 2003)

9. Parallel Worlds (The Science of Alternate Universes & Our Future in the Cosmos) By : Michio Kaku (2005)

10. 50 Greatest Mysteries of the Universe – Astronomy Magazine (August 21, 2007)

11 Astronomy Magazine – What Particle Physics Says about the Universe By: Scott Wakely (September 2006)

12 Scientic American – ” The Mystery o Nucleon (Protons & Neutrons) Spin ” By : Klaus Rith & Andreas Schafer (July 1999)

13 Scientific American ” The Dawn of Physics Beyond the Standard Model ” By : Gordon Kane Professor of Physics, University of Michigan (February 20, 2006)

14. https://idw-online.de/en/news639908 [October 21, 20125]

15. http://magneticum.org/ [October 21, 2015]

16. http://www.universe-cluster.de/public-outreach/press-releases/mitteilung/article//Magneticum-Pathfinder-The-evolution-of-the-universe-in-an-unmatched-precision/? [October 21, 2015]

17. http://www.magneticum.org/simulations.html [September 3, 2015]

18. http://www.azoquantum.com/News.aspx?newsID=3925 [October 23, 2015]

19. http://myinforms.com/en/a/17961379-magneticum-pathfinder-evolution-of-the-universe-in-unmatched-precision/ [October 21, 2015]

20. http://www.supercomputingonline.com/latest/58908-dolag-builds-largest-simulation-within-the-magneticum-pathfinder [October 22, 2015]

21. www.dailygalaxy.com/my_weblog/2015/11/new-insights-into-subatomic-particles-could-change-how-we-understand-the-formation-of-the-universe.html? [November 20, 2015]

*******************************
S. Jayabarathan (jayabarathans@gmail.com) November 21, 2015
November 22, 2015
ஏழாவது ஊதியக் குழுவின் அறிவிப்பும், இந்தியப் பொருளாதாரத் தாக்கமும்

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

தற்பொழுது அரசு நிறுவியுள்ள ஏழாவது ஊதியக்குழு தன்னுடைய பரிந்துரைகளை அறிவித்துள்ளது. அதன்படி அரசு ஊழியர்களுக்கு 16 % சம்பள விகிதமும், வீட்டுப்படி மற்றும் மற்ற படிகள் மூலமாகவும் ஒவ்வொருவருக்கும் 23.55 % அதிகப்படியாக தொகை வழங்க பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலமாக ஆண்டொன்றிற்கு அரசாங்கத்திற்கு சுமாராக 1.02 இலட்சம் கோடி ரூபாய் அதிகமாக சுமை சுமத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கையை அரசும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. அரசு ஊழியர்களுக்கு உண்மையில் இது நல்ல செய்திதான். விலைவாசிகள் எகிறியிருக்கும் இந்த காலகட்டத்தில் மத்தியதர மக்களுக்கு இப்படி சம்பள உயர்வு கிடைப்பது பெருமகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடிய விசயம்தான். ஆனால் இதனால் பயனடையப்போவது, இந்திய மக்கள் தொகையில் மிகச்சில சதவிகிதங்களே உள்ளவர்கள் மட்டுமே. அரசு ஊழியர்களுக்காக அளிக்கப்படக்கூடிய இந்தப் பணச் சுமையால் இந்தியாவினுடைய பண வீக்கம் மேலும் அதிகரிக்க உறுதி செய்யப்படுகிறது. ஒரு புறம் நிதியமைச்சகம் பண வீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தப்போவதாகக் கூறிக்கொண்டே மறுபுறம் இது போன்ற நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டால் எப்படி பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். ஒரு சில சதவிகித மக்களுக்காக 90 சதவிகிதத்திற்கு மேல் உள்ள பொது மக்களுக்கு மேலும் பண வீக்கத்தைத் தலையில் சுமத்துவது எந்த விதத்தில் நியாயமாகும்? ரூபாயின் மதிப்பை கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஒரு கமிஷன் நியமித்து அது மத்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கும் மத்திய நிதி அமைச்சகத்துக்கும் குறிப்பிட்ட கால வரையறைக்குள் தங்களுடைய அறிக்கைகளை சமர்ப்பித்து அதன் மூலமாக ரூபாயின் மதிப்பை கட்டுப்படுத்தினாலே இந்தியாவின் பொருளாதாரம் மேம்படும். சீனர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்து தங்களுடைய நாணயத்தின் மதிப்பைக் குறைத்ததன் மூலம் ஏற்பட்ட தாக்கத்தை சரிசெய்ய இன்னும் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்திய அரசின் மத்திய முக்கிய வங்கியான ஸ்டேட் பாங்க் ஆஃப் இந்தியாவின் மேலாண்மை அதிகாரி இந்திய ரூபாயின் மதிப்பைக் குறைக்க வேண்டும் என்று கூறியது குறிப்பிடத்தக்கது. இன்று நாணய மதிப்பீட்டுச் சந்தையில் டாலருக்கு நிகராக ரூபாயின் மதிப்பு சரிந்து 66 ரூபாயைக் கடந்துவிட்டது. ரூபாயின் மதிப்பைக் கூட்ட வேண்டிய ரிசர்வ் வங்கியும் நிதி அமைச்சகமும், இது தொடர்பான எந்த அறிவிப்பையும் வெளியிடாமல் பணவீக்கத்தை அதிகப்படுத்தக்கூடிய இந்த ஏழாவது பே கமிஷனின் அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. விமானப் போக்குவரத்துத் துறை அதிகம் பயன்படுத்தக்கூடிய எரிபொருள் செலவைக் குறைத்து அந்தத் துறையை வளர்ச்சிப்பாதையில் கொண்டு சென்ற அரசு இயற்கை எரிவாய்வு பெட்ரோலிய திரவ எரிவாய்வு மற்றும் பெட்ரோல், டீசல் போன்றவற்றின் விலையைக் குறைக்க வேண்டிய நேரத்தில் அதிகரித்திருப்பது வருந்தத்தக்க விசயம். பேரல் ஒன்றுக்கு 45 டாலருக்கும் கீழ் இருக்கக்கூடிய இன்றைய நிலையில் பெட்ரோலியப் பொருட்கள் பன்மடங்கு விலை குறைக்க வேண்டிய நேரத்தில் பெட்ரோலிய நிறுவனங்கள் விலையை அதிகப்படுத்தியுள்ளன. தங்கத்தின் விலை குறைந்துள்ளது. தங்கத்தின் இறக்குமதியும் குறைந்துள்ளது. ஆனால் ரூபாயின் மதிப்போ குறைந்து கொண்டே வருகிறது. அரசு ரூபாயின் மதிப்பை அதிகரிக்க என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப் போகிறது என்று அறிய மக்கள் கவலையுடன் காத்திருக்கிறார்கள். இந்த 1 இலட்சம் 2 இலட்சம் கோடி ரூபாய்களை ஏற்றுமதித் துறைக்கோ அல்லது உற்பத்தி சார்ந்த தொழில்களுக்கோ பயன்படுத்தினால் இந்தியாவின் பொருளாதாரம் சீர்படும். அத்தோடு இதனுடைய பயன் அனைத்து மக்களுக்கும் சென்றடையும்.

November 21, 2015
எங்களை மன்னித்துவிடு அன்புச் செல்வமே !

எஸ் வி வேணுகோபாலன்

எங்களை மன்னித்துவிடு அன்புச் செல்வமே, சையத் சைனாப் ஃபாத்திமா ஜாஃப்ரி, எங்களை மன்னித்துவிடு! இந்த முறை ஹைதராபாத்தில் ஒரு பள்ளிக்கூடத்தின் லிஃப்ட் இடைவெளியில் வைத்து உன்னைப் பறிகொடுத்தோம். ஒரு தாயின் கண்ணெதிரே – துடித்துக் கதறும் தாத்தாவின் அதிர்ச்சி மிகுந்த தருணங்களுக்கு இடையே உயிரற்ற உன் உடலை, ஏதோ உன்னையே மீட்டெடுப்பது போன்ற எதிர்பார்ப்போடு வலியோடும், வேதனையோடும் எடுத்துக் கிடத்தும் காட்சியைக் கண்ணுறவும் நெஞ்சுரம் கொண்டிருந்த என்னைப் போன்ற பாவிகளை மன்னித்து விடு, எங்கள் கள்ளம் கபடமற்ற இளம் தேவதையே.. புத்தக அலமாரியை சுவரில் பொருத்தி ஆணி அடிக்கையில் அல்லது மூட வராத சன்னல் கதவை இழுத்துச் சார்த்துகையில் நாமறியாமலே நசுங்கிச் செத்துப் போகும் பல்லியைப் பின்னர் கண்டெடுக்கையில் பதறிப் போகும் உள்ளங்கள், மூன்றரை வயதுப் பிஞ்சுக் குழந்தையின் துடிப்பு மிக்க இயக்கத்தை ஓர் எந்திரம் சட்டென்று முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதை எப்படி எதிர்கொள்ளும், எங்கள் கண்ணே…

முதன்முதலாக பிறப்புச் சான்றிதழ் வாங்கும்போதே, குழந்தையை எந்தப் பள்ளியில் சேர்ப்பது என்று யோசிக்கும் இந்த சபிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை மன்னித்துவிடு, ஜாஃப்ரி ! நவீன போட்டிக் களத்தில், ஒரேயொரு முதலிடத்திற்கான விபரீத ஓட்டப் பந்தயத்தில் குழந்தைகளை சாவி கொடுத்து இறக்கிவிடும் எங்களை மன்னித்துவிடு, கண்மணி. இல்லாவிட்டால், 2009ல் புது தில்லியில் 11 வயது ஷானூவை ஒரே ஓர் எழுத்துப் பிழைக்கு வேகாத வெயிலில் தலைமீது செங்கற்களைச் சுமந்து நிற்குமாறு தண்டனை கொடுத்து மயங்கி விழுந்து சாகக் கொடுத்திருப்போமா, பாவிகள்! 2007ல் ஆமதாபாத் மாநகரில் பத்து நிமிடம் தாமதமாகப் பள்ளிக்கு வந்ததற்கு பெரிய விளையாட்டு மைதானத்தை பத்து முறை சுற்றி வரச்சொல்லி மிரட்டி அனுப்பி ஐந்தாவது சுற்றிலேயே மிலான் தாணா மயங்கி மடிந்து விழக் கண்டிருப்போமா…. எச்சரிக்கையற்ற நிலையில் பராமரிக்கப்படும் நீச்சல் குளத்திலும், அலட்சியமாக கையாளப்படும் பள்ளி வாகனத்திலும் பிள்ளைகளைப் பறிகொடுப்போமா எங்கள் தங்கமே…

குழந்தைகள் மீது உரிமை கொண்டாடப் பழகி இருக்கும் சமூகத்திற்குக் குழந்தைகளுக்கான உரிமைகள் இருப்பது தெரியாது என்பதை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி! தூய்மையான குடி நீரோ, கழிப்பறையோ, விளையாட்டுத் திடலோ, அன்பான கல்விச் சூழலோ, அரவணைப்பான காற்றுவெளியோ உத்தரவாதம் செய்யாமலே அடுத்த நூற்றாண்டுக்கான கல்வி நிலையங்களாக அறிவிப்போரை நம்பிக் குழந்தைகளைக் காவு கொடுப்போரை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி!

ஆபத்துகளை தவிர்க்கவோ, விபத்துகளை எதிர்கொள்ளவோ வக்கில்லாமல் இருந்து கொண்டு, எந்த கோர மரணத்தையும், எதிர்பாரா விபத்து என்று சொல்லித் தப்பிக்கவும், நஷ்ட ஈடு வேண்டுமானால் கொடுத்துவிட்டுப் போகிறோம், அதற்கென்ன என்று அராஜகத் திமிரோடு வாதம் செய்யவும், இதெல்லாம் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று கை விரித்துவிட்டு அடுத்த வேலைக்குப் போகவும் துணிச்சல் கொண்டு திரிய அனுமதிக்கும் எங்கள் அரசியல், பண்பாட்டுச் சூழலை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி! மருத்துவரை அழைக்குமுன் வழக்கறிஞர்களை நாடவும், ஆடிட்டர்களை ஆலோசிக்கவும், அதிகாரவரிசையில் நெருக்கமான புள்ளிகளை உடனே துணைக்கு அழைக்கவுமான வசதியில் மிதப்போரிடம் கல்வி ஒப்புக் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதை மன்னித்து விடு ஜாஃப்ரி!

இலக்குகளை வைத்து நடக்கிறது எங்கள் தாராளமய பொருளாதாரம். விற்பனைப் பொருள்கள், சரக்குகள், உருப்படிகள் என்று புதிய பெயர்கள் சூட்டப்படும் ஆடுகளத்தில், ‘பார்கோட்’ ஒட்டப்பட்டிருக்கும் இன்னொரு உருப்படி தான் குழந்தையும். வேகமான உணவு, வேகமான பயணம், வேகமான வாழ்க்கை என்றான உலகில், குழந்தைகளின் வளர்ச்சி மைல்கற்களை இப்போது வேகமாக ஊன்ற வேண்டியதை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி! இரண்டரை அல்லது மூன்று வயதில் பள்ளிக்குச் செல்லத் தொடங்குவதே எங்களுக்கு கொஞ்சம் தாமதம் போலாகி விட்டதை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி! இரண்டிரண்டு படிக்கட்டுகளாகத் தாவி ஏறும் வயதில், இரண்டிரண்டு வகுப்புகளாக விரைந்து முடித்துவிடக் கூடாதா என்று நாங்கள் பேரார்வத்தோடு எதிர்பார்ப்பதை மன்னித்துவிடு ஜாஃப்ரி!

அறைந்து நசுக்கப்பட்டிருக்கும் உன் மென்மையான நாசி மீது உறைந்து மின்னும் இரத்தத்தின் துளிகளில் பிரதிபலிக்கிறது எங்களது கையாலாகத் தனம். பறிக்குமுன் வாடி விழும் வெள்ளை மலர்போல் எங்கள் நெஞ்சு துடிக்கக் கிடக்கும் எங்கள் முழுமதியே, ஜாஃப்ரி, மன்னித்து விடு எங்களை!

*************

November 21, 2015
அறிந்துகொள்வோம் – 25 (’மனோன்மணீயம்’ பெ. சுந்தரம் பிள்ளை)

-மேகலா இராமமூர்த்தி

சுந்தரத் தமிழால் சிந்தை கவர்ந்தவர்!

’தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ என்றார் பாவேந்தர். அந்த அமுதத்தமிழின் சுவையினை முக்கனிகள்போல் மூன்றாய் வகைப்படுத்தினர் நம் முன்னோர். அவை முறையே இயல், இசை, கூத்து எனும் நாடகம் ஆகியவை. ஓசை நயத்தோடு கூடிய பாக்களாகவும், செய்யுளாகவும் பரிமளித்த தமிழ், பின்பு மெல்ல மெல்ல உரைநடையையும் (இயற்றமிழ்) தனக்குள் உள்வாங்கிக்கொண்டது. செய்யுளின் இடையிடையே உரைநடையும் விரவிவரும் பாங்கை ’உரையிடையிட்ட பாட்டுடைச் செய்யுள்’ எனும் பெயரான் அழைத்தனர் தண்டமிழ்ப் புலவோர். தமிழின் மற்றொரு பிரிவான நாடகம், உரையும் பாட்டும் விரவிய கூத்தாகும்.

கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் ஒருங்கே விருந்தளிக்கும் அருங்கலையாம் நாடகக்கலையின் இலக்கணங்களை ஒல்காப் பெரும்புகழ்த் தொல்காப்பியம் எண்வகைச் சுவைகளாய் மெய்ப்பாட்டியலில் விளக்கிச் செல்கின்றது. நாடகத்திற்கான இலக்கணங்களைச் செப்புகின்ற இலக்கண நூல்கள் பலவும் அன்றிருந்தன என்பதைச் சிலப்பதிகார உரையாசிரியர் அடியார்க்கு நல்லார் நமக்கு அறியத்தருகின்றார். அகத்தியம், சயந்தம், குணநூல், கூத்தநூல், மதிவாணர் நாடகத் தமிழ்நூல், செயிற்றியம் முதலியவை அவற்றில் சில. இவற்றில் ஒன்றுகூட இன்று கிடைக்காமல் போய்விட்டது வருந்தத்தக்கது. நாடக நூல்களைப் பேணாது தொலைத்தது போன்றே நாடகக்கலையையும் புரக்காது விடுத்தனர் நம் தமிழ்மக்கள்.

இவ்வாறு பல்லாண்டு காலமாய்த் தாழ்வுற்று வரவேற்பின்றிப் பாழ்பட்டு நின்ற நாடகக்கலைக்குப் புத்துயிரூட்டி அதனை மிடுக்காய் நடைபயிலவைத்த பெருமைக்குரியவர் பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளை ஆவார். கேரளாவிலுள்ள ஆலப்புழையில் 1855-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 4-ஆம் நாள், பெருமாள் பிள்ளை, மாடத்தி அம்மாள் இணையருக்கு இணையற்ற மகனாய்த் தோன்றினார் சுந்தரனார். சைவ சமய வழிபாட்டு நூல்களான தேவாரம், திருவாசகம் முதலியவற்றைத் தம் தந்தையிடம் இளமையிலேயே கற்றுத் தேர்ந்தார்.

கல்வியிலும் சிறந்துவிளங்கிய அவர், தத்துவத் துறையில் முதுகலைப் பட்டம்பெற்றுத் திருவனந்தபுரத்திலுள்ள மகாராஜா கல்லூரியில் (The Maharaja’s College) தத்துவத்துறைப் பேராசிரியராய்ப் பணியாற்றினார்.

தம் மாணாக்கர் பலரும் ஆங்கில நாடக ஆசிரியரான ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்கள்மீது பெருங்காதல் கொண்டு அவற்றைப் படித்தும் நடித்தும் இன்புறக்கண்ட சுந்தரனார், செந்தமிழிற் சிறந்ததோர் நாடகமியற்றித் நந்தமிழில் நாடக நூல்கள் இல்லையெனும் குறைகளையத் தீர்மானித்தார். அதற்கு ஏற்றதோர்க் கதையினை அவர் சிந்தித்திருந்த வேளையில், புகழ்பெற்ற ஆங்கில நூலாசிரியரும், அரசியல்வாதியுமான லிட்டன் பிரபு (Edward George Earle Bulwer Lytton) 1866-இல் இயற்றிய ’The Lost Tales of Miletus’ எனும் நூல் அவர் நினைவுக்கு வந்தது. அந்நூலுக்கு ’The Secret Way’ எனும் மற்றொரு பெயருமுண்டு. அதனையே தெள்ளுதமிழ்க் காப்பியமாய்த் தீட்டத் துணிந்தார் சுந்தரனார். அவ்வாறு மலர்ந்ததே ‘மனோன்மணீயம்’ எனும் புகழ்வாய்ந்த நாடகத் தமிழ்நூல். 1891-ஆம் ஆண்டில், எளிய செய்யுள் நடையில், ஆசிரியப்பாவால் இயற்றப்பட்ட இந்நூல், தமிழின் ஐம்பெருங்காப்பியங்களுக்கு ஈடான இலக்கியச் சுவையும், செறிவான நடையும் கொண்டு கற்பாரைக் காந்தமெனக் கவர்கின்றது.

கதைகளை நாடகங்களாக அமைப்பதற்கென்று சில இலக்கண மரபுகள் உண்டு. ஆம், நாடகம் எழுதவேண்டுமானால், கதையை ஐந்து பிரிவுகளாய்ப் பிரிக்கவேண்டும். அப்பிரிவுகளுக்கு ’அங்கம்’ என்று பெயர். இதனைச் ’சந்தி’ என்றும் கூறுவர். முதல் சந்தியை ’முகம்’ (The Exposition) என்றும், இரண்டாம் சந்தியைப் ’பிரதிமுகம்’ (Rising Action) என்றும், மூன்றாம் சந்தியைக் ’கருப்பம்’ (The Climax) என்றும், நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் சந்திகளை முறையே விளைவு, துய்த்தல் (Falling Action & Resolution) என்றும் வகைப்படுத்துவர். வடமொழி நாடகங்களும், உலகப்புகழ்பெற்ற ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களும் இவ்வாறு ஐந்து அங்கங்களாகவே பகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இனி, மனோன்மணீயம் குறித்த சிறு அறிமுகத்தையும் அதில் இடம்பெற்றுள்ள சுவையான பகுதிகள் சிலவற்றையும் பார்ப்போம்.

ஜீவகவழுதி என்னும் சூதுவாதறியாத பாண்டிய மன்னன்; தவசீலரும் ஜீவகனின் நலம் நாடுபவருமான குலகுரு சுந்தர முனிவர் (இவரைத் தன்னுடைய குருவான கோடகநல்லூர் சுந்தர சுவாமிகளைப் பிரதிபலிக்கும் பாத்திரமாய்ச் சுந்தரம் பிள்ளை அமைத்துள்ளார்); நற்சிந்தனைகளும், நல்லழகும் வாய்ந்த மன்னனின் ஒரே மகளும், காவியத் தலைவியுமான மனோன்மணி; சேர மன்னனும், மனோன்மணியின் கனவில் தோன்றிய காதலனுமான புருடோத்தமன்; மனோன்மணியின் அறிவார்ந்த தோழி வாணி; வாணியின் தந்தையும் பொருளாசை மிக்கவருமான சகடர்; நயவஞ்சகமும், நாவன்மையும் படைத்த ஜீவகனின் அமைச்சன் குடிலன்; கொடிய குணங்களில் தந்தைக்குச் சற்றும் குறையாத குடிலனின் மகன் பலதேவன்; சுத்தவீரமும், அரசன்பால் பேரன்பும், நகைச்சுவையுணர்வும் நிரம்பிய நாராயணன்; வாணியை மட்டுமல்லாது இயற்கையையும், உயிரினங்களையும் சேர்த்தே நேசிக்கும் நடராசன் எனப் பல்வேறு கதைமாந்தர்களைக் கொண்டு புனையப்பட்ட அழகிய காவியமிது!

நடராசன் வாயிலாய் இயற்கையின் சிறப்பை, அதிலுள்ள சிற்றுயிர்களும் மற்றையோர்க்குப் பயனாகுந் தன்மையை தெற்றென விளக்கியுள்ளார் நூலாசிரியர். சான்றாக, ’நாகப்பூச்சி’ எனப்படும் நாங்கூழ்ப்புழுவொன்றைக் கண்ணுறும் நடராசன், அதன் மாண்புகளை, உழவர்க்கு அது செய்யும் ஒப்பற்ற தொண்டை விளக்கும் வரிகள் நம் மனங்கவர்வன.

அவ்வரிகள்…

ஓகோ! நாங்கூழ்ப் புழுவே! உன்பாடு
ஓவாப் பாடே உணர்வேன்! உணர்வேன்!
உழைப்போர் உழைப்பில் உழுவோர் தொழில்மிகும்
உழுவோர்க் கெல்லாம் விழுமிய வேந்துநீ!
எம்மண் ணாயினும் நன்மண் ணாக்குவை!
விடுத்தனை யிதற்கா எடுத்தஉன் யாக்கை
உழுதுழுது உண்டுமண் மெழுகினும் நேரிய
விழுமிய சேறாய் வேதித் துருட்டி
வெளிக்கொணர்ந் தும்புகழ் வேண்டார் போல
ஒளிக்குவை உன்குழி வாயுமோர் உருண்டையால்!
இப்புற் பயிர்நீ இங்ஙனம் உழாயேல்
எப்படி யுண்டாம்? எண்ணா துனக்கும்
குறும்புசெய் எறும்புங் கோடி கோடியாப்
புழுக்களும் பூச்சியும் பிழைக்குமா றென்னை?
ஒழுக்கமும் பொறையும் உனைப்போல் யார்க்குள?

மனோன்மணீயத்தின் உரையாடற் பகுதிகள் கற்பார் உள்ளத்தைக் களிகொள்ளச் செய்பவை. ’புத்தியே சகல சக்தியும்’ என்று இறுமாப்போடு இயம்பும் குடிலன், ‘பிடித்தால் கற்றை; விட்டால் கூளம்’ (இதனையே நாட்டார் வழக்கில் பிடித்தால் பிள்ளையார்; விட்டால் சாணம் என்பர்) என்றொரு பழமொழியைக் கூறி நாட்டுமக்களின் இயல்பை மொழிவதும், நன்மை தீமை என்று நவிலப்படுவதெல்லாம் அறியார் கூறும் வெறுமொழிகளே; அவை
’பாச்சி பாச்சி என்றழும் பாலர்க்குப் பூச்சி பூச்சி என்பது போலாம்’ (பால் என்று அழும் பிள்ளையை அச்சுறுத்தப் பூச்சி பூச்சி என்று கூறுவது) என்று மற்றொரு பழமொழியைக் கூறி நம்மை வியப்பிலாழ்த்துவதும் சுந்தரனாரின் சுந்தரத் தமிழ்செய்யும் சாலவித்தையே!

அதுபோல், நாஞ்சில் நாட்டின் நன்செய் வளத்தை மனோன்மணீயம் விவரிக்கும் பாங்கு, சங்கநூலான பத்துப்பாட்டின் பல நூற்பகுதிகளின் பிழிவாய்த் தோற்றமளிக்கின்றது.

இந்நூலில், இடைப்பிறவரலாக இடம்பெறும் ’சிவகாமி சரிதை’ எனுங் கதை படித்துச் சுவைக்கவேண்டிய மற்றோர் இனிய பகுதி. இஃது, ஆங்கிலக் கவிஞர் ஆலிவர் கோல்ட்ஸ்மித் (Oliver Goldsmith) எழுதிய ’The Vicar of Wakefield’ (வேக்ஃபீல்டு பாதிரியார்) எனும் நூலிலுள்ள கிளைக்கதையான ’Edwin and Angelina, A Ballard’ என்பதன் தழுவலாகும். Edwin-ஐச் சிதம்பரனாகவும், Angelina-வைச் சிவகாமியாகவும் மாற்றியுள்ளார் சுந்தரம் பிள்ளை. ஆங்கில நூலின் தழுவலாயினும், தமிழ் மரபையொட்டியே கதை அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. கதைக்குள் மற்றொரு கதையாய்த் திகழும் இச்சிவகாமி சரிதை, தீம்பலாவில் பெய்த நறுந்தேனாய்த் தித்திக்கின்றது.

மனோன்மணீயம் காப்பியத்தை சுவைத்தறியாதவர்கூட அதில் இடம்பெற்றுள்ள ’நீராருங் கடலுடுத்த’ எனத்தொடங்கும் தமிழ்த் தெய்வ வணக்கத்தை நன்கறிவர். அப்பாடலையே தமிழகஅரசு தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துப்பாடலாய்ப் பாடநூல்களில் அச்சிட்டுள்ளது. ஆயினும், முழுப்பாடலும் தரப்படாமல் பாடலின் அடிகள் அங்குமிங்குமாய்க் கத்தரிக்கப்பட்டு இணைக்கப்பட்ட பாடலையே நாம் பாடநூல்களில் பயில்கின்றோம்.

ஆதலால் பாடநூலில் இடம்பெறாத, அப்பாடலின் சிறந்த அடிகள் சிலவற்றை ஈண்டுக் காண்போம்.

”ஆரியம்போல் உலகவழக் கழிந்தொழிந்து சிதையாஉன்
சீரிளமைத் திறம்வியந்து செயல்மறந்து வாழ்த்துவமே”
என ஆரியமொழிபோல் (சமஸ்கிருதம்) வழக்கொழிந்து போகாமல், சீரிளமையோடு என்றும் திகழும் தமிழின் தகைமையைப் போற்றுகின்றார் ஆசிரியர்.

தமிழ்நூல்களின் தொகுப்பான பத்துப்பாட்டைக் கற்று அதனிடத்துப் பற்றுக் கொண்டோர், எள்ளளவும் பொருட்செறிவோ, இலக்கணமோ இலாத பிற (கவிஞர்களின்) கற்பனைகளில் தம் உளத்தைச் செலுத்துவரோ?

வள்ளுவப் பேராசானின் திருக்குறளைக் கசடறக் கற்றோர், சமநீதியற்றதாய், குலத்துக்கு ஒரு நீதி சொல்லும் மனுவாதி சாத்திரங்களை மறந்தும் நினைப்பரோ? என்றெல்லாம் அறிவுசால் வினாக்களை அடுக்கடுக்காய் எழுப்பி தமிழ்நூல்களின் தன்னேரிலாச் சிறப்பையும், அவை வலியுறுத்தும் செவ்விதான அறக்கோட்பாட்டையும் அங்கை நெல்லியென நமக்குணர்த்துகின்றார்.

பத்துப்பாட் டாதிமனம் பற்றினார் பற்றுவரோ
எத்துணையும் பொருட்கிசையும் இலக்கணமில் கற்பனையே?

வள்ளுவர்செய் திருக்குறளை மறுவறநன் குணர்ந்தோர்கள்
உள்ளுவரோ மனுவாதி ஒருகுலத்துக் கொருநீதி?

மனோன்மணீயமல்லாது, சுந்தரனார் வேறுபல சிறந்த நூல்களும் படைத்துள்ளார். சாத்திர சங்கிரகம் என்னும் நூற்றொகை விளக்கம், (பத்துப்பாட்டு குறித்து எழுதப்பட்ட) தமிழரின் வாழ்க்கைச் சித்திரங்கள் பத்து (The Ten Tamil Idylls), திருவிதாங்கூர்ப் பண்டை மன்னர் காலஆராய்ச்சி (The Early Sovereigns of Travancore), தமிழிலக்கிய வரலாற்றில் சில மைல்கற்கள் (Some Milestones in the History of Tamil Literature) போன்றவை அவற்றில் அடங்கும்.

கற்றுத் துறைப்போகிய தமிழ்ச்சான்றோர் அனைவராலும் பாராட்டப்பெறும் ஒப்புற்ற நாடக நூலான மனோன்மணீயத்தை யாத்த சுந்தரனார், தம்மைக் குறித்தும், தம்நூல் குறித்தும் செப்பும் மொழிகள் பின்வருமாறு:

”தமிழன்னையே! என்றும் நின்னைப் புகழ்ந்தேத்தும் பெருமைமிகு மக்கள் பற்பலர் உளர். அவர்களுள் நின் பழம்பணியைப் புதுக்கியும், சிறப்புமிக்க நால்வகைக் கவிகளால் புதுப்பணிகள் செய்தும் நிற்பவர் புகழோடு நிற்கட்டும்!

நின் புதல்வர்களாகிய புலவர்பெருமக்களுள் அடியேன் கடையேன்; அறியாச் சிறியேன். மலையாள நாட்டைக் குடியிருப்பாய் உடையேன். ஆயினும், எனக்கும் நீ தாயென்னும் தன்மையால், என் உள்ளத்தே ஊறிய பேராசையால், என் உழைப்பு ஒன்றையே தகுதியாய்க் கொண்டு இந்நாடக நூலை (மனோன்மணீயம்) இயற்றியுள்ளேன். அன்னாய்! இந்நூல் மிகவும் வெள்ளிது (சிறுமையானது); எனினும் உன்னுடைய கணைக்கால் சிறுவிரலுக்கேற்ற அணியாக (மெட்டி) இதனை ஏற்றுக்கொள்வாயாக!”

நிற்புகழ்ந் தேத்துநின் நெடுந்தகை மைந்தர்
பற்பலர் நின்பெரும் பழம்பணி புதுக்கியும்
பொற்புடை நாற்கவிப் புதுப்பணி குயிற்றியும்
நிற்பவர் நிற்க நீபெறும் புதல்வரில்
அடியேன் கடையேன் அறியாச் சிறியேன்
கொடுமலை யாளக் குடியிருப் புடையேன்
ஆயினும் நீயே தாயெனுந் தன்மையின்
மேயபே ராசையென் மீக்கொள ஓர்வழி
உழைத்தலே தகுதியென் றிழைத்தவிந் நாடகம்
வெள்ளிய தெனினும் விளங்குநின் கணைக்காற்கு
ஒள்ளிய சிறுவிர லணியாக்
கொள்மதி யன்பே குறியெனக் குறித்தே.

கரும்பனைய நூல்யாத்த பெரும்புலவர் சுந்தரனாரின் பணிவும் சால்பும் ’பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல்’ எனும் குறளமுதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.

தத்துவ அறிஞராகவும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளராகவும், வாடிக்கிடந்த நாடகக் கலையைத் தேடி நீர்வார்த்த நற்புலவராகவும் விளங்கிய சுந்தரனார், கல்வெட்டாராய்ச்சியாளராகவும் முத்திரைபதித்த வித்தகர். இத்துணைத் திறன்களை மொத்தமாய்க் கொண்டிருந்த சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள், இத்தரை தனிலே நெடுநாள் வாழ்ந்திருந்தால் பத்தரைப் பசும்பொன்நிகர் காப்பியங்கள் எத்தனையோ படைத்துத் தன்னருந் தமிழன்னையைத் தாங்கொணாப் பூரிப்பில் திளைக்கச் செய்திருப்பார். அந்தோ! நம் நற்றவக்குறைவே அவர் தமது 42-ஆம் அகவையிலேயே அவனிவிட்டு அகன்றது!

எனினும், மனிதனின் பெருமை அவன் எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான் என்பதிலா இருக்கின்றது? இல்லையே…எத்தகைய வாழ்வு வாழ்ந்தான் என்பதில்தானே சிறக்கின்றது. அவ்வகையில், ’தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக’ எனும் வள்ளுவத்திற்கேற்பத் தாம் தோன்றிய துறைகளிலெல்லாம் புகழொடு தோன்றிய சுந்தரனார், தமிழ்த்தாயின் தவப்புதல்வர்களில் தலையாயவர் என்பதில் ஐயமில்லை.

***

துணைசெய்த தளங்கள்:

https://ta.wikipedia.org/wiki/பெ._சுந்தரம்_பிள்ளை

http://siragu.com/?p=17727

http://www.vallamai.com/?p=45923

November 20, 2015