வல்லமை

Month: July 2015

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    crazy

    ”கறவைக்(கு) இடமளிப்பு கண்ணன் மடியில்,
    பறவைக்கு(கருடன்) வாகன பாக்யம், -சிறைவைத்த,
    துஷ்டன்(கம்சன்)வை குண்ட துவாரத்தின் பாலகன்,
    அஷ்டமி அன்பே அரி”….கிரேசி மோகன்….

    Share

  • பழமொழி கூறும் பாடம்

    – தேமொழி.

     

    பழமொழி:  உமிக்குற்றுக் கைவருந்துமாறு

     

    தமக்குற்ற தேயாகத் தம்மடைந்தார்க் குற்ற
    தெமக்குற்ற தென்றுணரா விட்டக்கால் என்னாம்?
    இமைத்தருவி பொன்வரன்றும் ஈர்ங்குன்ற நாட
    உமிக்குற்றுக் கைவருந்து மாறு.

    (முன்றுறையரையனார், பழமொழி நானூறு)

    பதம் பிரித்து:
    தமக்கு உற்றதே ஆகத் தம் அடைந்தார்க்கு உற்றது
    எமக்கு உற்றது என்று உணரா விட்டக்கால், என் ஆம்?
    இமைத்து அருவி பொன் வரன்றும் ஈர்ங் குன்ற நாட!
    உமிக் குற்றுக் கை வருந்துமாறு.

    பொருள் விளக்கம்:
    தனக்கு ஏற்பட்டதாகவே கருதி, தன்னை அடைந்த சுற்றத்தார்க்கு ஏற்பட்டுள்ள துன்பத்தை தனக்கு ஏற்பட்டது போல உணர்ந்து உதவாத உறவினரால் என்னதான் ஆகப் போகிறது? தொடர்ந்து அருவிநீர் பாய்வதால் பொன் கொழிக்கும் விளைச்சல் தரும் ஈரநிலத்தைக் கொண்ட மலைநாட்டைச் சேர்ந்தவரே, உமியைக் குற்றி கை சலித்துப் போவதை ஒத்த பயனற்ற செயல் (உதவாத உறவினரிடம் சென்று உதவி பெற நினைக்கும் செயல்)

    பழமொழி சொல்லும் பாடம்: உறவினரின் துயர் களைய உதவிடாத அன்பற்ற உறவினரிடம் உதவி கேட்டுச் செல்வது கைவலிக்க உமியைக் குற்றுவதை ஒத்த வீண் செயல். எனவே ஒருவருக்கு அமையும் சுற்றம் எவ்வாறாக இருத்தல் வேண்டும் என்று விளக்க முற்படும் வள்ளுவர்,

    விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா
    ஆக்கம் பலவும் தரும். (குறள்: 522)

    அன்பு நீங்காத உறவினர் ஒருவருக்கு அமைந்தால் அது அவருக்கு ஆக்கமும், வளர்ச்சியும் பயப்பதாக அமையும் என்று கூறுகிறார்.

    Share

  • அறிந்துகொள்வோம்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    பக்கவாதத்தை வெல்வோம்!

    உலக மக்களை அதிகம் தாக்கும் நோய்களில் இரண்டாமிடத்தில் இருப்பது பக்கவாதம் (stroke) அல்லது பாரிசவாதம் எனும் நோயாகும்.

    மூளைக்குச் செல்லும் இரத்தவோட்டம் தடைப்படும்போதோ அல்லது இயல்பான அளவுக்கு மிகக் குறைவாக இருக்கும்போதோ மூளைக்குக் கிடைக்கவேண்டிய உயிர்வளியின் (oxygen) அளவு குறைந்துபோவதால் மூளைச் செல்கள் இறக்கத்தொடங்குகின்றன. அதன் காரணமாகப் பேச்சுக் குழறுதல் (slurry speech), உடலின் ஒருபக்கம் செயலற்றுப் போதல் (paralysis) போன்றவை ஏற்படுகின்றன. பொதுவாக, மூளையின் எப்பகுதி தாக்கத்துக்கு உட்படுகிறதோ அதற்கு எதிரான உடலின் பகுதியே பாதிப்புக்குள்ளாகின்றது.

    முதலில், பக்கவாதத்திற்கான அறிகுறிகளையும் அதற்கான காரணிகளையும் அறிந்துகொள்வோம்.

    அறிகுறிகள்:

    1. மற்றவர்கள் பேசுவதைப் புரிந்துகொள்ளுவதில் குழப்பம், பேசும்போது   நாக்குழறுதல்.

    2. முகம், கை கால்கள் திடீரென்று மரத்துப்போதல், குறிப்பாக உடலின் ஒரு பகுதி செயலிழந்து போதல். (Sudden numbness, weakness or paralysis in face, arm or leg, especially on one side of the body.)

    3. ஒரு கண்ணிலோ அல்லது இரண்டு கண்களிலுமோ பார்வைக் குறைபாடு ஏற்படுதல், உருவங்கள் மங்கலாகவோ அல்லது இரண்டிரண்டாகவோ தெரியத் தொடங்குதல். (Blurred vision or the person may see double).

    4. தலைசுற்றல் மற்றும் வாந்தியோடு சேர்ந்தவரும் கடுமையான திடீர்த் தலைவலி.

    5. எதிர்பாராமல் ஏற்படும் மயக்கம், நடக்கும்போது சமநிலை தவறிப்போதல் (loss of balance), தசைகள் ஒருங்கிணைந்து வேலைசெய்யாமற் போவதல்(loss of coordination/ataxia).

    இவையெல்லாம் பக்கவாதத்தின் அறிகுறிகளாகும்.

    இனி, பக்கவாதம் ஏற்படுவதற்கான வாழ்வியல் மற்றும் உடல்சார் காரணிகளைக் கண்டறிவோம்.

    அதிக உடல் பருமன், உடலுழைப்பின்றிச் சோம்பி இருத்தல், அளவுக்கு அதிகமாய் மது அருந்துதல், கோகெயின் (cocaine) உள்ளிட்ட போதைப்பொருள்களுக்கு அடிமையாதல் போன்றவை பக்கவாதம் ஏற்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கு வகிக்கின்றன.

    அதுபோலவே, உயர் இரத்த அழுத்தம், நீரிழிவுநோய், இதயநோய்கள், உடலில் சேரும் அதிகப்படியான கொழுப்பு, உறங்கும்போது உயிர்வளியின் அளவைத் தடைப்படுத்தும் Obstructive Sleep Apnea எனும் நோய் முதலியவையும் பக்கவாதம் வருவதற்கு முக்கியக் காரணங்களாக அமைபவை.

    இவையல்லாமல், மரபு சார்ந்தும் இந்நோய் வரலாம். அதிலும் ஆப்பிரிக்கர்களுக்கு மற்ற இனத்தவரைக் காட்டிலும் பக்கவாதம் வருவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்கிறது மருத்துவ அறிவியல். பெண்களைக் காட்டிலும் ஆண்களே இந்நோயால் அதிகம் பாதிக்கப்படும்போதிலும், நோய்த் தாக்கத்துக்குட்பட்டவர்களில் பெண்களே அதிக எண்ணிக்கையில் இறப்பைச் சந்திக்கின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    எனவே பக்கவாதத்திற்கான (மேற்சொன்ன) அறிகுறிகள் நோயாளியின் உடலில் தென்படும்போதே உடனடியாக அவரை மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் (Emergency Department) சேர்த்துச் சிகிச்சை அளிக்கவேண்டும். இதன்மூலம் நோயாளியின் இறப்பையோ அல்லது அவரது உடலில் ஏற்படும் இயக்கக் குறைபாடுகளையோ தொடக்கத்திலேயே தவிர்க்க இயலும்.

    மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும் நோயாளிக்கு ஏற்பட்டிருப்பது பக்கவாதம்தானா என்பதை உறுதிசெய்து கொள்வதற்குப் பல பரிசோதனைகள் மருத்துவர்களால் செய்யப்படும். அவற்றில் சில…

    நோயாளியின் இரத்த அழுத்தம், சர்க்கரையின் அளவு, இன்ன பிற…   ஆகியவற்றை அறிந்துகொள்ள இரத்தப் பரிசோதனைகள் செய்யப்படும்.

    மூளையின் நிலையை, அதன் பாதிப்பை அறிந்துகொள்ள மூளையில் எக்ஸ் கதிர்களைச் (X-rays) செலுத்திக் கணினியின் துணையோடு CT (Computed Tomography) பரிசோதனை செய்யப்படும்.

    மின்காந்த அலைகளைச் செலுத்தி (radio waves) MRI (Magnetic Resonance Imaging) பரிசோதனை செய்யப்படும். இதன்மூலம் மூளைச் செல்களிலுள்ள பாதிப்பு தெளிவாய்த் தெரியும்.

    கழுத்திலுள்ள கரோட்டிட் தமனிகளில் (Carotid Arteries) அடைப்புள்ளதா என்பதை அறிவதற்கு ஒலி அலைகளைச் (sound waves) செலுத்தி Carotid Angiogram செய்யப்படும்.

    மூளையிலும், கழுத்திலுமுள்ள தமனிகளின் செயல்பாட்டைத் துல்லியமாக அறிவதற்கு மற்றொரு பரிசோதனையான Cerebral Angiogram செய்யப்படும்.

    ஒலி அலைகளைச் செலுத்தி இதயத்தைப் பரிசோதிக்கும் முறையான Echocardiogram செய்யப்படும்.

    இவ்வாறு பல பரிசோதனைகள் (பக்கவாதத்திற்கான அறிகுறிகளோடு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும்) நோயாளிகளுக்குச் செய்யப்படுவது வழக்கம்.

    மருந்துகள் என்று பார்த்தால், இரத்தம் உறைதலைத் தடுக்கும் ஆஸ்பிரின் (Aspirin) மருந்தே நோயாளிக்கு முதலில் தரப்படும். பின்பு நோயின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து மருந்துகள், அறுவை சிகிச்சை முதலியவை பரிந்துரைக்கப்படும்.

    பக்கவாதம் கண்ட நோயாளிகள் மருத்துவ சிகிச்சைகளுக்குப் பிறகு புனர்வாழ்வு மையங்களுக்கு (Rehabilitation Center) அனுப்பப்படுவர். அங்கே நோயின் தாக்கத்திற்குத் தக்கபடி பல்வேறு வகையான உடற்பயிற்சிகள், பேச்சுப்பயிற்சி போன்றவை அவர்களுக்கு அளிக்கப்படும்.

    நண்பர்களே! பக்கவாதம் குணப்படுத்த முடியாத நோயன்று. மருத்துவ அறிவியலின் வளர்ச்சி உச்சத்தைத் தொட்டிருக்கும் இன்றைய காலகட்டத்தில் இஃது எளிதில் குணப்படுத்தக்கூடியதே. எனவே இந்நோய் கண்டவர்கள் மனத்தளர்ச்சியோ விரக்தியோ கொள்ளாமல் மருத்துவர் வழிகாட்டுதலின்படித் தொடர்ந்து சிகிச்சைகளை மேற்கொண்டால் விரைவில் பூரண குணம்பெறலாம்.

    எனினும், வருமுன்னர்க் காப்பது எப்போதுமே சாலச் சிறந்தது (prevention is better than cure) அல்லவா? ஆகையால் உடலுக்கும், வயதுக்கும் ஏற்ற உணவு, உடற்பயிற்சி, மரபுசார்ந்த நோய்களைக் கட்டுக்குள் வைத்திருத்தல், மனவளம் தரும் தியானம், யோகா முதலியவற்றைப் பழகுதல் என்ற முறையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்டால் இதுபோன்ற கொடிய நோய்கள் அண்டாமல் உடலைக் காக்கலாம். மகிழ்ச்சியோடு வாழலாம்!

    ***

    கட்டுரைக்குத் துணைநின்ற தளங்கள்:

    http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/stroke/diagnosis-treatment/diagnosis/dxc-20117291

    https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%AA%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B5%E0%AE%BE%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AF%8D

    Share

  • திருக்குறளுக்குப் புது விளக்கம் – 6

    – புலவர் இரா. இராமமூர்த்தி.

    எல்லா நற்செயல்களும், நற் கருத்துக்களும் தமிழரிடையே உருவாயின என்றால் நம் அனைவர்க்கும் மகிழ்ச்சி தானே? நம் பழந்தமிழரின் வாழ்க்கையே பிறவினத்தார் போற்றும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதை , நம் புலவர்கள் அவ்வப்போது குறித்திருக்கிறார்கள்!

    ”திறமான புலமை எனில் வெளிநாட்டார் அதை வணக்கம் செய்தல் வேண்டும்” என்பது மகாகவி பாரதியின் வரி!

    ”கல்தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே வாளோடு
    முன் தோன்றி மூத்த குடி”

    என்ற புறப்பொருள் வெண்பாமாலையின் பாடலடிகள் தமிழக மேடைதோறும் முழங்கப் பெற்றபோது கேட்டு மகிழாத தமிழனும் உண்டோ? ”முதற் குரங்கே தமிழ்க் குரங்கு என்பதில் நம் தமிழர்களுக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி!” என்ற புதுமைப்பித்தன் கருத்தில் கிண்டல் தொனித்தாலும் நம் மனப்பான்மை அதனையும் ஏற்று மகிழ்கிறது!

    இத்தகைய மகிழ்ச்சி எனக்குள் புத்துணர்ச்சியை ஊட்டியது. என் கவனத்துக்கு வந்த பிறமொழிக் கருத்துக்கள் நம் தமிழில் முன்னரே இருந்தன, என்ற நிறைவை எப்போதும் என் மனம் அடைந்தது! இந்நிலையில், அனைவரும் நன்றாக அறிந்த இயேசுகிறிஸ்துவின் வரலாறு புதுமையும், செழுமையும் அருமையும் உருக்கமும் கொண்ட வரலாறாக அனைவராலும் ஒப்புக்கொள்ளப் பெற்றது.

    ”தன்னரிய திருமேனி தவிப்புண்டு நலிவெய்திப்
    பன்னரிய பலபாடு படும்போதும் பரிந்தெந்தாய்
    இன்னதென அறிகில்லார் தாம்செய்யும் இவர்பிழையை
    மன்னியும் என் றருட்கனிவாய் மலர்ந்தார்நம் அருள்வள்ளல்!”

    என்ற இரட்சணிய யாத்திரிகப் பாடல் எனக்குள் பல்வேறு எண்ண அலைகளை உருவாக்கியது! தமக்கு மிகப்பெரிய துன்பம் இழைத்த கொடியோருக்கு எதிராக இயேசுபிரான் செய்த அருட்செயல் போல், நம் தமிழ் மொழி இலக்கியங்களில் ஏதேனும் இருக்கிறதா? நமக்கு ஒருவர் இன்னாத துன்பம் செய்தால், நாம் அவருக்கு நல்லன செய்தல் வேண்டும் என்ற கருத்தில் அமைந்த திருக்குறள் இருக்கிறது.

    கறுத்தின்னா செய்தவக் கண்ணும் மறுத்தின்னா
    செய்யாமை மாசற்றார் கோள்! (312)

    இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல் அவர்நாண
    நன்னயம் செய்து விடல் (314)

    மேலும் ,
    இன்னாசெய் தார்க்கும் இனியவே செய்யாக்கால்
    என்ன பயத்ததோ சால்பு? (987)

    ஆகிய குறட்பாக்களின் கருத்துக்கள் என் உள்ளத்தில் அலைமோதின! ஆனாலும் இயேசுபிரான் செய்த அருட்செயலுக்கு முழுமையாகப் பொருந்தும் வண்ணம் இந்தத் திருக்குறட்பாக்களின் கருத்துக்கள் அமையவில்லை என்பதை நுட்பமாகச் சிந்திப்பவர் புரிந்து கொள்வர்! ஆம்!

    பொதுவாக, நமக்குத் தீமை செய்பவர் நம்மைவிட வலிமை குன்றியவராக இருந்தால் நாம் அவருக்கு தண்டனை வழங்கி விட முடியும்; அவருக்கும் நாம் நல்லதே செய்ய வேண்டும் என்பது திருவள்ளுவர் கருத்து. அதனை,”செல்லிடத்துக் காப்பான் சினம் காப்பான்” என்கிறார். நம்மை விட வலியவர் நமக்குத் தீமை புரிந்தால், அவர்பால் நம்மால் சினம் கொள்ள இயலாது. ஆனால், நம்மை விட மெலிந்தவரிடமும் சினம் கொள்ளக் கூடாது இதனைத் திருவள்ளுவர் ‘

    செல்லா இடத்துச் சினம் தீது ; செல்லிடத்தும்
    இல்லதனின் தீய பிற! (302)

    என்கிறார். ஆகவே நமக்குத் தீமை செய்தாருக்கு நாமே தண்டனை தரலாம்; அது நன்னயமாக இருக்க வேண்டும் என்பது திருவள்ளுவர் கருத்து. தீயவர் தண்டனை பெற வேண்டும். அந்த தண்டனையை வலியவரே தர முடியும். எப்படி இருந்தாலும் நமக்குத் தீமை புரிந்து துன்பம் தருபவருக்கு அந்தத் தீவினைக் கேற்ற தண்டனையை மேலுலகில் இறைவன் கொடுப்பார் என்பதும், செய்த வினைப் பயன் செய்தவரை உறுதியாகச் சென்று சேரும் என்பதும் உறுதி!

    இப்போது மேலே காட்டிய திருக்குறட்பாக்களின் கருத்துப்படி நமக்குத் துன்பம் செய்தவர்க்கு தண்டனை தரும் நிலையில் நாம் இருந்தால், அவர் நாண நன்னயம் செய்தலும், இன்னா செய்தார்க்கும் இனியவை செய்தலும், நல்லவை எனப் புரிந்து கொண்டோம். ஆனால் இயேசுநாதர் செய்ததோ, இவற்றுக்கும் மேலான ஒரு செயல் ஆகும்!

    நமக்குத் தீங்கு செய்பவரை நாம் தண்டிக்கலாம்; பெரியவராக இருந்தால் ஆண்டவனிடன் அவருக்கு தண்டனை அளிக்குமாறு வேண்டிக்கொள்ளலாம்! அப்படிச் செய்யாமல், இயேசுநாதர் தம்மைத் துன்புறுத்தியவர் செய்த பாவத்தால், அவர்களை ஆண்டவன் தண்டிப்பது நிச்சயம் என்பதை உணர்ந்துகொண்டு, அந்த தண்டனையை அவர்களுக்கு ஆண்டவன் அளிக்காமல்அவர்களை ”மன்னிக்க வேண்டும்” என்று வேண்டுகிறார். இவ்வாறு தமக்குத் துன்பம் செய்தவர் மேலுலகில் தண்டனை பெறுவாரே என்று வருந்தி அவரைக் காப்பாற்றும் முயற்சியில் இறங்கும் அருட்செயல் பற்றித் திருக்குறளில் ஏதும் சொல்லவில்லையோ? என்று என் மனம் தவித்தது!

    இந்தத் தவிப்பை என் குருநாதர் பேராசிரியர் இராதாகிருஷ்ணனிடம் கூறி னேன்! அவர் சிரித்தார்! ”நீ திருக்குறள் பரிமேலழகர் உரையைப் படித்திருக்கிறாயா? அதில் ”திறனல்ல தற்பிறர் செய்யினும்” என்ற குறளுக்கு என்ன விளக்கம் அளித்துள்ளார் என்பதைப் படி!” என்றார். அந்தத் திருக்குறள் ,

    திறனல்ல தற்பிறர் செய்யினும் நோநொந்து
    அறனல்ல செய்யாமை நன்று!

    என்பதாகும். அந்தத் திருக்குறளில் ”நோநொந்து” என்ற தொடருக்கு, தமக்குத் தீமை செய்தார் அதனால் ”உம்மை எரிவாய் நரகத்து வீழ்வர்கொல் என்றெண்ணிப் பரிவதூஉம் சான்றோர் கடன்” என்றார் போல்வதோர் பரிவு” என்று பரிமேலழகர் பொருள் கூறினார். அந்தத் தொடர் நாலடியாரில் உள்ளது.

    ”தம்மை இகழ்ந்தமை தாம்பொறுப்ப தன்றியும்
    எம்மை இகழ்ந்த வினைப்பயத்தால் – உம்மை
    எரிவாய் நரகத்து வீழ்வர்கொல் என்று
    பரிவதூஉம் சான்றோர் கடன்!”(58)

    என்பது அப்பாடல் . இப்பாடல் ‘தமக்குத் துன்பம் செய்ததவர் தம் தீவினைப் பயனாக எரிகின்ற நரகத்தில் வீழ்ந்து துன்பம் அடைவரே, என்று வருந்துவதும் ‘சான்றோரின் கடன்’ என்று கூறுகிறது. இதனால் தமக்குத்துன்பம் செய்தவர், அதனால் நரகத்துன்பம் அடைவர் என்று எண்ணி அவரைக் காப்பாற்ற முயலும் நல்ல உள்ளம் புலப்படுகிறது. பாகவதத்தில் ஒரு முனிவரின் கழுத்தில் ஒரு பாம்பினை எடுத்துச் சூட்டிய மன்னவன் ஒருவனை அந்த முனிவரின் மைந்தன் சபித்தான். அதைக்கண்ட முனிவர் அந்த அரசன் செய்த பாவத்தின் தீய விளைவைத் தடுத்தார் என்ற வரலாறு கூறப் படுகிறது

    இன்னலெமக் கிழைத்ததனால் வீடிழந்து
    நரகாழ்வா ரெனநி னைந்து
    பன்னரிய பெரியர்பிழை பொறுப்பர்பொறார்
    தம்பிழையைப் பரம னாற்றான்
    முன்னொருவன் செய்தனனென் றவற்கிறப்பச்
    செயுமிடரம் முறையி லான்சேய்
    பன்னிதம ரையுஞ்சேரு மவர்நமக்கெப்
    பிழைசெய்தார் பகராய் நெஞ்சே.

    என்ற நீதிநூற்கருத்தின் படி தீமை செய்தோரின் வினைப்பயன் அவர் பரம்பரையினரையும் சென்றடையும் என்பது புலனாகின்றது. ஆகவே இவை அனைத்துடனும் பிற்காலத்தில் நம் நாட்டுக்குள் வந்து பரவிய விவிலியத்தின் இயேசுநாதர் அருள் வரலாற்றையும் உணர்த்தும் வகையில் , ”நோநொந்து” என்ற தொடர் அமைந்த திருக்குறளின் புதிய பொருள் நமக்கு மன நிறைவை அளிக்கிறது!

    திறனல்ல தற்பிறர் செய்யினும் நோநொந்து
    அறனல்ல செய்யாமை நன்று. (157)

    Share

  • ஆடிவெள்ளி அம்மை கவிதை

    -சரஸ்வதி ராசேந்திரன்

    வருவாய்     அன்னை         அபிராமி                  
    திருக்கட       வூரின்              அபிராமி                     Abirami
    திருவருள்    தந்து                 அருளிடு நீ
    பட்டருக்கு    நிலவைக்       காட்டிடவே
    தோட்டைக்   கழற்றி            எறிந்து நீ
    பக்தரின்          உயிரைக்       காத்தாயே  இந்த
    பக்தையின்    குரலுக்கும்   செவிசாயி
    பொய்கள்        நிறைந்த        உலகினிலே
    மெய்கள்         ஜெயித்திட    அருளிடுநீ
    சூது கள்           சூழ்ச்சிகள்      வஞ்சனைகள் 
    ஏதுமில்லா     நல்மனதை    தந்திடு நீ
    தொழுதேன்    நானே              தினந்தோறும்
    தோற்றம்         நீ இன்னும்      தரவில்லை
    அம்மா               உனைத்தான்  அழைத்தேனே
    சும்மா                இருப்பதோ      உன் நீதி  ?
    வருவாய்         அன்னை           அபிராமி
    அருள்விழி       காட்டி                நலம்தருவாய்!

     

    Share

  • சிந்துசமவெளியும், குமரிக்கண்டமும்

    –முனைவர் பி.ஆர்.லக்ஷ்மி.

    மொகஞ்சதாரோ, அரப்பா நகரங்களில் புதையுண்ட பல பொருட்கள் 1920களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அவற்றில் காணப்படும் பல முத்திரைகள் குறித்து இன்னமும் தெளிவுபடாத பல கருத்துகள் நிலவி வருகின்றன. ஆஸ்திரேலியா, இலங்கை, இந்தியாவின் தென்பகுதி, இந்தியப்பெருங்கடலின் சில பகுதிகள் என அழிந்து போன குமரிக்கண்டத்தின் பகுதிகளாக ஆய்வுகள் வரையறுக்கின்றன.

    கொடுமுடி சண்முகத்தின் ஆய்வுகள் குமரிக்கண்டம் இல்லையெனக் குறிப்பிடுகின்றன. இதற்குக் காரணம் தமிழகத்தில் காணப்படும் நில அமைப்பினைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். நில அமைப்பு மாறுபடும் தன்மை கொண்டதாலும், மூழ்கிக் கிடக்கும் புகார் குறித்த இடங்கள் குறித்த ஆய்வுகளும் குமரிக்கண்டம் இருப்பதற்கான ஆதாரங்களை உறுதிப்படுத்துபவையாக இருக்கின்றன.

    கடல்கோள் என்பது ஒரே நேரங்களில் நிகழ்வது அல்ல. சிறிதுசிறிதாக நிலம் கடலுக்குள் மூழ்கடிக்கப்பட்டுவருவது ஆண்டாண்டுகாலமாக நடைபெற்றுவரும் நிகழ்வாகும். குமரிக்கண்டத்தின் அழிவினால் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் பல இடங்களுக்கும் குடி பெயர்ந்துள்ளனர். இடப்பெயர்வு ஏற்படினும் தாங்கள் வசித்துவந்த ஊர்ப்பெயரினை வைத்து அந்தந்த இடங்களில் வாழ்ந்து வந்திருக்கலாம்.இராமாயணத்தில் குமரிக்கண்டம் இருந்ததற்கான பல ஆதாரங்கள் காணப்படுகின்றன. அழிந்துபோன தமிழ்நூல்களின் பெயர்களே இதற்கு ஆதாரமாக இருக்கின்றன.

    குமரிக்கண்டத்தில் பரவியிருந்த தமிழ்மொழி சிந்துவெளி நாகரிகத்திலும் வேரூன்றி காணப்பட்டது. ஆதிச்சநல்லூரில் இறந்தவர்களைப் புதைக்கும் வழக்கம் இருந்து வந்துள்ளது. இதைப்போன்றே மொகஞ்சதாரோவிலும் காணப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அங்கு காணப்பட்ட தாழிகளில் எழுத்துகள் தென்படவில்லை.

    ஆதிச்சநல்லூரில் காணப்பட்ட தாழிகளில் எழுத்துகள் காணப்படுகின்றன. சேரர், சோழர் ,பாண்டியர் என்ற மூவேந்தரின் கீழ் தமிழ்மொழி வளர்ந்துள்ளதை பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் சின்னங்களை அடையாளப்படுத்த இவ்வரசர்கள் பயன்படுத்திய குறியீடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

    குமரிக்கண்டத்தில் முத்து, பவளம், வாசனைத்திரவியங்கள், மருந்துப்பொருட்கள் எனப் பல ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டுள்ளன. அக்காலத்தில் பொருளுக்குப் பதிலாகப் பொன்னோ, பணமோ பெறப்படவில்லை. பெரும்பாலும் பண்டமாற்றுமுறைகள் நடந்து வந்துள்ளன. மகாபாரதத்தில் கிருட்டிணன் குடக்கூத்து ஆடிய இடம் வாணன்பேரூர் என ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. வாணன்பேரூர் என்பது மலாய்க்கா என்ற மாமல்லபுரத்தைக் குறிப்பதாகும்.

    பொருட்களை ஏற்றிச் செல்லும் வணிக இடமாக மாமல்லபுரம் இருந்திருப்பதன்வழி தமிழ்நாட்டின் பழமை புலப்படுகிறது. மகாபலிபுரம் போன்ற துறைமுகத்தினை ஒட்டிய பகுதிகளில் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டால் ஆய்வுகளின் முடிவுகள் இன்னமும் மாறுபடலாம்.

    சிவ வழிபாடு சிந்துவெளிநாகரிகத்தில் இருப்பதைக் கணக்கில்கொண்டு இந்நாகரிகம் வேதங்களுக்குப் பிந்தையது என்ற கருத்து தவறானது. இராமாயணக் காலத்திலேதான் இருக்கு, யசூர், சாம வேதங்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன. சிவ வழிபாட்டின் அடையாளச்சின்னத்தை ஒப்புநோக்கும்போது மயன்வம்சத்துத் தலையலங்காரம் புலப்படுகிறது.

    குமரிக்கண்டமக்கள் இரும்பின் பயன்பாடு அறிந்தவர்கள். எனவேதான் எகிப்தியப்பிரமிடுகள் இரும்பினால் ஆன கருவியினைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. நிலப்பிரிவுகளின் அடிப்படையில்தான் தொழில்கள் நடந்துள்ளன எனவே சிந்துவெளிச் சின்னங்களில் காணப்படுபவை நிலத்தின் கருப்பொருள் குறித்த குறியீடுகளாக இருக்கலாம்.

    செங்கோல் வடிவம் கொண்ட குறியீடு அந்த நாட்டின் மன்னனுடையதாக இருந்திருக்கலாம். நான்கு முதல் ஏழு வரை கொண்ட மேல்வரிசைக் குறியீகளில் காணப்படும் மீன்கள் நெய்தல் நிலம் சார்ந்தனவையாகவோ, அல்லது பாண்டிய மன்னனைக் குறிப்பதாகவோ இருக்கலாம். மரஇலை குறித்த சின்னம் சேர மன்னனுடையதாக்க் கருதுவதற்கு இடமுண்டு. மனிதன் இருபுறமும் காவடி தூக்குவதுபோல அமைந்துள்ள குறியீடு தேனெடுத்தலைக் குறிப்பதாகும்.தேனெடுத்தல் தொழில்குறிஞ்சி நிலத்திற்குரியதாகும்.

    பொதுவாக வணிகம் என்பது கற்றவர், கல்லாதவர் என இருவேறுபட்ட சமுதாயத்தினரிடையில் நிகழ்வதாகும். அவ்வாறு நோக்கிடின் கடினமான எழுத்துப்பகுதிகள் இலக்கிய நோக்கில் அமைந்திருக்க வாய்ப்புகள் இல்லை. எனவே சதுரம் சார்ந்த குறியீடு நான் மாடக்கூடல் எனக் கூறுவது பொருந்தாது. வணிகர்களும் தங்களுக்கென்ற குறியீடுகளை ஏற்படுத்திக்கொண்டு வாழ்ந்துள்ளனர். இதைப்போன்று குழுவாக வாழ்ந்த குடும்பங்களுக்கென்று ஒரு குறியீட்டினையும் ஏற்படுத்தி வாழ்ந்துள்ளனர். இவை பெரும்பாலும் விலங்கு, பறவை, மரம் இவற்றை அடிப்படையாக்க் கொண்டு அமைத்து வந்துள்ளனர். இதனால் சிவன் குறித்த சின்னங்களும், விலங்குகள் குறித்த சின்னங்களும் குறிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

    இருமீன் சார்ந்த குறியீடு என்பது குற்றாலத்தில் காணப்படும் கோவில் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது. அம்மீனினை உற்று நோக்கும்போது ஒரு மீனினைப்போல மற்றொரு மீன் அமைக்கப்படவில்லை.

    ஈஸ்தர் தீவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மரச்சட்ட எழுத்து முத்திரையும் இதைப்போன்றதாகவே கருதலாம். ப்ரோஎலமைட் மொழியில் காணப்படும் குறியீடுகள் சிந்துசமவெளியில் கிடைத்த முத்திரைகளோடு ஒத்து வருகின்றன.

    ஒரு பொருளை அளக்கப் பண்டைக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட அளவைக் குறியீடுகளே மேல்வரிசையில் காணப்படும் தமிழ்ப்பிராமி எழுத்துகள் எனக் கருதலாம். சாலைவிதிகளுக்கு என வரையறுக்கப்பட்ட சில குறியீடுகளும் இவற்றில் காணப்படுகின்றன.

    பொதுவாக ஒரு தாழியில் இறந்தவரைப் புதைக்கும்போது பெயர், பிறப்பு, இறப்பு குறித்தவற்றையே பதிவு செய்யும் வழக்கம் நடந்து வந்துள்ளது. எனவே கிடைத்துள்ள பானை ஓடுகளில் காணப்படும் எழுத்துகள் அத்தகையனவாக இருந்திருக்கலாம்.

    வடஅமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற கண்டங்களின் அருகே காணப்படும் சிறு தீவுகளிலும் தமிழ்மொழி இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன. இயற்கைச் சீரழிவினால் நிகழ்ந்துள்ள மாற்றங்களினால் பல இடங்களுக்கும் சென்ற குமரிக்கண்ட மக்கள் தங்கள் பண்பாட்டினை மறக்காமல் வாழ்ந்துவருவது ஆய்வுகளின்வழி அறிய இயலுகிறது.

    தமிழ்மொழியின் பழமையினை இன்னமும் உறுதிப்படுத்த பல நிலைகளிலும் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்படவேண்டும்.

    Share

  • வன் கயிறு

    -பத்மநாபபுரம் அரவிந்தன்

    துடித்த கயிறு
    அடங்கிய போது
    எதையோத் திறந்து
    எதுவோ போனது

    விறைத்த கழுத்தில்
    அழுந்தப் பதிந்த
    கயிற்றின் தடம்

    இருந்த இடமிருந்து
    வெளிவந்து வெறித்த கண்கள்
    கத்த நினைத்த நாக்கைக்
    கடித்தழுத்திப் பிடித்த பற்கள்

    கடை சொட்டுச் சிறுநீரும்
    கால்வழி வழிய
    இனியில்லை சுமையொன்றும்!

    நிமிடத்தில் நிகழ்கிறது
    வாழ்க்கையின் புரட்டல்
    மறுயோசனை பற்றிச்
    சாத்தியமற்றுப் போன
    சில நிமிட அவகாசத்தில்
    துடித்தடங்கியது வன்கயிறு

     

    Share

  • காதல்நாற்பது (44)

    உன்ஆத்மவேர் என்னுள்ளே !

    browing

     மூலம் : எலிஸபெத்பிரௌனிங்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    எனதினிய நேசனே ! பல்வகைப் பூக்களை
    எடுத்து வந்தாய் எனக்காக
    வேனிற்காலம் முழுவதிலும்
    பனிக்குளிர் காலத்திலும்
    பூங்கா தன்னிலே பறித்து !

    சூரிய ஒளிச்சேர்க்கை இழக்காது
    நீரும் தெளிக்காது
    மூடிப்போன இந்தஅறையில்
    முளைத்தவைபோல் தோன்றின !

    நமது காதலைச் சார்ந்து
    கோடையிலும், குளிர்காலத்திலும்
    அடித்தள நெஞ்சிலே
    மரித்துப் போன
    எண்ணங்களைத் திருப்பிப்பார் !

    உண்மையாக
    மலர்மொட்டிலும், மரக்கொப்பிலும்
    வெறுத்திடும் களைகள்
    பசுமைபடர்ந்து நீ
    களையெடுக்கக் காத்துள்ளன !

    ஆயினும்
    ஈதோ இனிய காட்டுரோஜா !
    ஈதோ ஐவிஇலை !
    ஏற்றுக்கொள் !
    எனக்குத்தரும் உனதுமலர்களைத்
    துக்க நிகழ்வுக்கு இடாது
    வைத்திருப்பேன் நான்
    பத்திரமாய் !

    நின்விழிகளுக்குப் பணித்திடு
    நிறங்கள் உண்மையாய்
    நிலைத்திருக்க !

    உன்ஆத்மாவுக்குச் சொல் !
    அவற்றின் வேர்கள்
    என்னுள்ளே விடப்பட்டுள்ள
    தென்று !

     ********************

     

    Poem -44

    Sonnets from the Portuguese

    By: Elizabeth Browning

    Beloved, thou hast brought me many flowers
    Plucked in the garden, all the summer through
    And winter, and it seemed as if they grew
    In this close room, nor missed the sun and showers
    So, in the like name of that love of ours,
    Take back these thoughts which here unfolded too,
    And which on warm and cold days I withdrew
    From my heart’s ground. Indeed, those beds and bowers
    Be overgrown with bitter weeds and rue,
    And wait thy weeding; yet here’s eglantine,
    Here’s ivy!–take them, as I used to do
    Thy flowers, and keep them where they shall not pine
    Instruct thine eyes to keep their colours true,
    And tell thy soul, their roots are left in mine.

    *********************

    (முற்றும்)

     

    Share

  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்…..(157)

    –சக்தி சக்திதாசன்.

    M. S. Viswanathan

    அன்பினியவர்களே !

    ஒருவாரம் ஓடி விட்டது. அந்த ஒருவாரக் காலத்துக்குள் எத்தனை நிகழ்வுகள்!!!! காலத்தால் அழியாத சாதனைகள் படைக்கப்பட்டதும், அச்சாதனைகளின் படைப்பாளிகள் பறிக்கப்பட்டதும் என பலவகையான நிகழ்வுகள்.

    பிறந்த நாம் எல்லோரும் ஒருநாள் மடிய வேண்டுமென்பது காலத்தின் நியதி. பிறந்தோர் அனைவருமே ஏதாவது ஒருவகையில் வாழ்க்கையில் எதையாவது சாதிக்க வேண்டும் எனும் இலட்சிய நோக்கிலேயே வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கிறோம்.

    யதார்த்த வாழ்க்கையில் நாம் அழைத்துச் செல்லப்படும் பல்வேறு நெளிவுகளும் சுளிவுகளும் நாம் போக எண்ணிய இடத்தை விட்டு வேறு இடத்திற்கு எம்மை அழைத்துச் சென்று விடுகிறது.

    அப்படியானால் எமது வாழ்க்கை தோற்று விட்டது என்று அர்த்தமா ? இல்லவே இல்லை… நாம் எதிர்பார்த்ததை அடையவில்லையானால் வாழ்க்கை தோற்றது என்று கொள்வதுதான் தோல்வி.

    அடைந்த வாழ்க்கையின் அதி உச்ச நிலையை அடைந்து மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதுதான் உண்மையான மனித வாழ்வின் வெற்றி.

    எதற்காக இந்தத் தத்துவ வரிகள் என்று நீங்கள் எண்ணலாம்.

    எம்மிடையே மெல்லிசைத் தென்றலாக எமையெல்லாம் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்த “மெல்லிசை மன்னர்” என்று அனைவராலும் கொண்டாடப்பட்ட இசைச்சக்கரவர்த்தியாகக் கொடி கட்டிப் பறந்த எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் ஐயா அவர்களைக் கடந்த வாரம் தன்னுள் ஐக்கியப்படுத்தி விட்ட நிகழ்வு அனைத்து நெஞ்சங்களையும் துயரத்தில் ஆழ்த்தி விட்டது.

    மிகச்சிறிய வயதினிலேயே தந்தையைப் பறிகொடுத்து தாயின் பராமரிப்பில் வளர்ந்து பள்ளிப் பக்கமே எட்டிப் பார்க்காமல் இன்று தமிழ்த்திரைவானில் ஒரு இசைச்சக்கரவர்த்தியாக கோலோச்சிய எம்.எஸ்.வி ஐயா அவர்களின் வாழ்க்கை இளைய தலைமுறை அனைத்தினாலும் முன்னுதாரணமாகக் கொள்ளப்படவேண்டும்..

    ஒரு அற்புதமான இசையமைப்பாளர் என்பதை விட ஒரு அதிஉன்னதமான மனிதர் என்பதுவே அவரை அறிந்த ஒவ்வொருவரும் கூறும் ஒரே கருத்து.

    வாழ்க்கை தம்மீது போட்ட சவால்களையெல்லாம் எதிர்த்து நின்று தான் எடுத்துக் கொண்ட துறையின் அதிஉயர் நிலையை அடைந்த அவரின் ஆற்றல் அளப்பரியது.

    அவரை நான் என் வாழ்க்கையில் சந்தித்தது இருமுறைகள்.

    2011ம் ஆண்டு என எண்ணுகிறேன்… எனது சென்னை விஜயத்தின் போது எனது அருமை நண்பர் காந்தி கண்ணதாசனுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். எனது மானசீகக் குருவான கவியரசரைப் பற்றிய வியப்பானச் செய்திகளை அறியும் ஆர்வம் எனக்குண்டு.

    அப்போது அவருக்கும் எம்.எஸ்.வி ஐயாவிற்கும் இடையே இருந்த அதிஉன்னத நட்பைப் பற்றிய பேச்சு எழுந்தது.

    எம்.எஸ்.வியுடன் பேசினால் எனக்கு இன்னும் அதிகமான ஆர்வமிக்க செய்திகள் கிடைக்கும் என்று கூறி உடனே நண்பர் காந்தி கண்ணதாசன் அவருக்கு ஃபோன் செய்தார்.

    அன்று மாலையே என்னைச் சந்திப்பதாக கூறிய எம்.எஸ்.வி தான் அதன் பின்பு வெளியே செல்ல இருப்பதால் தவறாமல் 5மணிக்கு முன்னர் வருமாறு கூறினார்.

    துரதிர்ஷ்ட வசமாக நான் சென்ற சமயம் சென்னையின் போக்குவரத்து நெரிசலில் அகப்பட்டதால் 4.55க்குத்தான் நான் அவர் இல்லத்திற்குச் சென்றேன்.

    அவர் கால்களில் விழுந்து ஆசிர்வாதத்தைப் பெற்ற போது ஒரு தந்தைக்குரிய அதிகாரத்துடன் “இதெல்லாம் எதுக்கு” என அதட்டினார். நான் கொண்டு சென்ற எனது படைப்பான “கண்ணதாசன் ஒரு காவியம் ” எனும் நூலைப் பெற்றுக் கொண்டு சிறிது நேரமே என்னுடன் அவரால் பேச முடிந்தது.

    கவியரசரைப் பற்றி சொல்வதற்கு இன்னும் நிறைய விடயங்கள் உண்டு அடுத்தமுறை சந்திக்கும் போது நிச்சயம் பேசுவோம் என்றார்.

    காலத்தின் கோலம் அவர் சொன்ன அடுத்த முறை அவரை ஒரு திருமணத்தில் தான் சந்தித்தேன். மிகவும் சுருக்கமாகவே பேச முடிந்தது.

    எனது இந்த இரு சந்திப்புகளிலும் நான் எம்.எஸ்.வி எனும் ஒரு மாபெரும் இசையமைப்பாளரைச் சந்திக்கவில்லை ஒரு இனிமையான மனிதத்துவம் நிறைந்த எளிமையான, ஆரவாரமில்லாத அற்புத மனிதரையே சந்தித்தேன்.

    பாடலாசிரியர்கள் திரைக்கதையின் காட்சிக்கு ஏற்றவாறு பாடல் வரிகளைத் தருகிறார்கள். அவ்வரிகளுக்கு உயிரூட்டுவதில் முன்னணியில் இருப்பது இசையே ! அதைத் தொடர்ந்து அப்பாடலைப் பாடுபவரின் திறமையோடு இணைந்தே அப்பாடல் திரும்பத் திரும்ப கேட்கப்படுகிறது.

    கவியரசர் கண்ணதாசன் – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.வி இணைந்து வழங்கிய பாடல்களில் பெரும்பான்மையானவை அப்பாடல்களைக் கேட்டவர்கள் மனதில் இன்று நிலைத்திருக்கிறது என்பதுவே உண்மை.

    பாலச்சந்தரின் கைவண்ணத்தில் உருவான படம் “வறுமையின் நிறம் சிவப்பு” அதில் ஒரு பாடல் காட்சி.

    கதாநாயகி சிறீதேவி சந்தங்களை எடுத்துக் கொடுப்பதாகவும் கதாநாயகன் கமல்ஹாசன் அதற்கு வரிகளைக் கொடுப்பதாகவும் அக்காட்சி அமைந்திருக்கும்.

    இக்காட்சியின் அமைப்பின் பின்னணிக்கு ஒரு காரணம் உண்டு. அதாவது டைரக்டர் பாலச்சந்தர் கவியரசருக்கும் மெல்லிசை மன்னருக்குமிடையே இருந்த புரிந்துணர்வை எடுத்துக் காட்ட எண்ணியே அக்காட்சியை அமைத்ததாகச் செய்தி உண்டு.

    உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் மனங்களில் நீங்கா இடம்பெற்று வாழ்பவர் எம்.எஸ்.வி.

    பல பின்னணிப் பாடகர்கள், பாடகிகளை மிகவும் ஊக்குவித்து அவர்களின் குரல்வகைக்கு ஏற்றவாறு பாடல்களின் இசையமைத்து அவர்களை முன்னணியில் நிறுத்தியவர் எம்.எஸ்.வி என்றால் மிகையாகாது.

    தமிழ்த்திரைப்பட உலகிலே பொற்காலமாகத் திகழ்ந்த ஒரு காலத்தில் தனது திறமையை நிலைநாட்டியவர் எம்.எஸ்.வி.

    இசையமைத்தது மட்டுமின்றி பாடல்கள் பலவற்றைப் பாடியும், சில படங்களில் நடித்தும் தனது சகலதுறைத் திறமைகளையும் வெளிக்காட்டியவர் எம்.எஸ்.வி.

    தனது இசையின் மூலம் தமிழர்களின் மனங்களில் எப்போதும் நிறைந்த எமது மெல்லிசை மன்னர் சுகந்தமான, சுகமான ராகமாக தென்றலோடு கரைந்து விண்ணேகி விட்டார்.

    அவரது ஆன்மா அவரது உடலை விட்டுப் பிரிந்தாலும் அவரது நினைவுகள் எம் அனைவரோடும் காலத்தால் கரையாத இசையாகக் கலந்து நிறைந்து இருக்கிறது.

    எம்.எஸ்.வி ஐயா அவர்களின் ஆத்ம சாந்திக்காய் உங்கள் அனைவரோடு இணைந்து நானும் பிரார்த்திக்கிறேன்.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்
    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

    http://www.thamilpoonga.com
    http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

    Share

  • என் செய்ய?

    -பத்மநாபபுரம் அரவிந்தன்

    பணிமுடித்துக் களைத்து
    வீடுவந்து குளிக்கையில்
    நினைவு வருகிறது
    அன்று செய்ய மறந்த
    முக்கிய வேலை!

    மடிக் கணினி எடுத்துச்
    சோர்வுடன் சுவாரஸ்யமற்று
    அமர்ந்தபோது பேச்சின்றி
    வெறிக்கிறது மனைவி
    குழந்தையின் கண்கள்…

     

     

    Share

  • வெற்றிக்கொடி கட்டு!

    -பா.ராஜசேகர்

    இன்பமெல்லாம்
    இன்பமில்லை
    துன்பமில்லா
    இன்பம் கண்டாரில்லை !

    துன்பம் கண்டுத்
    துயரம் கொண்டு
    இன்பம் கண்டார்
    தோற்பதில்லை !

    தோல்விகள்
    நிலையானதென
    எண்ணிடாதே!

    துன்பங்கள்
    நிலை கொண்டால்
    அஞ்சிடாதே !

    சுற்றிவரும்
    உலகைப்பார்
    சோர்ந்திடாதே!

    தோல்விகளைக்
    காலடியில்
    படியாக்கு
    முயற்சியே
    உன் முதலீடு !

    நம்பிக்கைப்
    படியேறு
    வானம் தூரமில்லை !

    வெற்றிகள்
    விண்ணை முட்டும்
    உலகமே
    உன்தோளைத் தட்டும் !

     

    Share

  • கடலலை

    -பத்மநாபபுரம் அரவிந்தன்

    எழுந்து விழும் அலைகளில்
    ஏழாமலை ஆணலை                                  sea-waves
    ஆறு பெண்ணலைகள் தொடர்ந்து
    மீண்டுமொரு ஆணலை…

    ஆணலை வீரியம்
    பெண்ணலை சற்றே அமைதி
    இதுதான் கடலலை கணக்கு!

    ‘அலைகளில் கூட இப்படியா?’
    என்றென் கேள்விக்கு
    அவர் சொன்னார்…
    மனிதர்கள் கணக்கில்
    வீரியம்… அமைதியில்
    பெருமாற்றம் உண்டென்று…

     

    Share

  • வளவன் கனவு-7

    சு. கோதண்டராமன்

    சிவன் எனும் நாமம்

     vallavan-kanavu111

    தனக்கே அடியனாய்த் தன்னடைந்து வாழும்

    எனக்கே அருளாவாறு என்கொல்– மனக்கினிய

    சீராளன் கங்கை மணவாளன் செம்மேனிப்

    பேராளன் வானோர் பிரான்

    –அம்மையார்

    வடமர் மீண்டும் பேசத் தொடங்கினார். “லகுலீசருக்கு குசிகர், கர்க்கர், மித்ரர், கௌருசேயர் என்று நான்கு சீடர்கள் உண்டு. அவர்களுடைய சிஷ்ய பரம்பரை பல்கிப் பெருகியது. இவர்கள் மூலமாகப் பாரதம் முழுவதும் பல பகுதிகளிலும் லகுலீசம் பரவியது. காலப்போக்கில் அது காலாமுகம், காபாலிகம் என்று பலவகையாக உருமாறிவிட்டது. அவரது உண்மையான சீடர்கள் கார்வானைச் சுற்றிய பகுதிகளில் மட்டும்தான் உள்ளனர். லகுலீசரது போதனைகள் பரவிய பின் எங்கள் நாட்டில் சமணம் முற்றிலும் ஒழிந்துவிட்டது. பாரதம் முழுவதும் பாசுபதத்தைப் பரப்ப வேண்டும் என்பதற்காக எங்கள் நாட்டிலிருந்து பலரும் இப்படிப் பல தேசங்களுக்கும் செல்கிறோம். என்னைச் சோழ தேசத்துக்குச் செல்லும்படி எங்கள் குரு அனுப்பினார். அவரது ஆணைப்படி இங்கு வந்துள்ளேன்” என்றார்.

    “உங்கள் வழிபடு தெய்வம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்” என்று அரசர் கேட்டார்.

    அவர் விடையளித்தார். “எங்களுக்கு ருத்ரன்தான் தெய்வம். யஜுர் வேதத்தில் உள்ள ருத்ரம்தான் லகுலீசர் எங்களுக்கு உபதேசித்த பிரார்த்தனை மந்திரம். இதில் இறைவன் எல்லாமாக வியாபித்து நிற்பது கூறப்பட்டுள்ளது. நமோநம என்று முன்னூறு முறை வணங்கப்படும் தெய்வம் நான்கு வேதங்களிலும் ருத்ரன் அன்றி வேறு இல்லை. பதிநான்கு முறைகள் அவர் மங்களகரமானவர் என்ற பொருளுள்ள சிவ என்ற அடைமொழியால் சிறப்பிக்கப்படுகிறார். இந்தச் சிறப்பும் வேறு எந்த வேத தெய்வத்துக்கும் இல்லை. ருத்ரத்தில் ருத்ரனுக்குப் பல விதமான பெயர்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் நமச்சிவாய என்ற மந்திரத்தை நாங்கள் ஜபம் செய்யப் பயன்படுத்துகிறோம். ருத்ரன் என்றும் பசுபதி என்றும் சிவன் என்றும் அழைக்கப்படுகிற அவரே வேதத்தின் பிரதான தெய்வம் என்பது லகுலீசரது போதனை. அந்தச் சிவனே லகுலீசராக அவதரித்தார். அவரை நாங்கள் வணங்குகிறோம். அதனால் எங்கள் சமயம் லகுலீசம் எனவும் பாசுபதம் எனவும் சைவம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.”

    “சிவ என்ற பெயர் நன்றாக இருக்கிறது. வடமொழியில் அது மங்களகரமானவர் என்று பொருள் படுகிறது. தமிழில் சிவந்த நிறமுள்ளவர் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. இறைவனைச் செம்மேனிப் பேராளன் என்று அம்மையார் குறிப்பிடுகிறார். இரு மொழியிலும் உயர்ந்த பொருள் உள்ள அச்சொல் கொண்டு அழைப்பதையே நான் விரும்புகிறேன். சரி, நீங்கள் சிவனை எப்படி வழிபடுகிறீர்கள்? எங்கள் நாட்டில் சுதையால் விக்கிரகம் அமைத்து வழிபடுவது போல் ஏதேனும் விக்கிரகம் வைத்து வணங்குகிறீர்களா?”

     “எங்களைப் பொறுத்தவரை குரு வேறு, தெய்வம் வேறு அல்ல. லகுலீசரே ருத்ரன். அவர் சிவனுடன் இரண்டறக் கலந்திருப்பதாக நம்புகிறோம். அதைச் சித்தரிக்கும் வகையில் ஒரு வட்ட வடிவத் தூணின் மேல் பகுதியைக் கிண்ணம் கவிழ்த்தாற் போல செதுக்கி, நடுப்பகுதியில் லகுலீசரின் உருவத்தைச் செதுக்குகிறோம். விளிம்பு இல்லாத தூணின் பகுதியாக குருவின் உருவம் இருப்பது ஆதி அந்தம் இல்லாத இறைவனுடன் அவர் கலந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த வடிவத்தை நாங்கள் லிங்கம் என்கிறோம், அதற்கு அடையாளம் என்று பொருள். கர்க்கர் பரம்பரையில் வந்த நாங்கள் குருவை பத்மாசனத்தில் உட்கார்ந்த நிலையில் காட்டுகிறோம். மற்ற பரம்பரையில் வந்தவர்கள் குருவை நின்ற நிலையிலோ, ஒற்றைக் காலைத் தொங்கவிட்டுக் கல்மேல் அமர்ந்த நிலையிலோ சித்தரித்து லிங்கம் அமைக்கிறார்கள். லகுலீசர் மட்டுமன்றி அவரது சீடப் பரம்பரையில் வந்த குருமார்களின் உருவம் பொறித்த லிங்கங்களும் உண்டு. தூண் பின்புலம் இல்லாமல் லகுலீசர் தனது நான்கு சீடர்களுக்கு உபதேசம் செய்யும் கோலத்தில் அமைந்த உருவங்களும் உள்ளன.

    “வழிபாடு நடைபெறுவது சுடுகாட்டிலா அல்லது ஊருக்குள்ளா?”

    “ஊருக்குள்தான்.”

    “உங்கள் நெற்றியில் அணிந்திருப்பது சுடுகாட்டுச் சாம்பல் தானா?”

    “இல்லை மன்னா, நாங்கள் தினசரி இரு வேளையும் அக்னி ஹோத்ரம் செய்பவர்கள். அதில் கிடைக்கும் சாம்பலை நீரில் குழைத்து அணிவோம்.”

    மிகக் கவனமாகக் கேட்டார் அரசர். சென்ற வாரம் அவருக்கு ஏற்பட்ட உள்ளுணர்வு இப்பொழுது ஒரு வடிவம் எடுத்தது. ஏதோ தீர்மானத்திற்கு வந்தது போல அவர் முகம் பளிச்சிட்டது. அமைச்சரைப் பார்த்தார். ‘அமைச்சரே’ என்றார். அவர் பதிலுக்கு ‘மன்னா’ என்றார்.   இந்த ஒருவார்த்தைப் பரிமாற்றத்தில் ஒருவர் மற்றவரின் எண்ணங்களைப் புரிந்து கொண்டனர். இருவருமே மதியூகிகள். பேச்சுக்கு என்ன அவசியம்?

    இப்பொழுது அமைச்சர் பேச ஆரம்பித்தார். “வேதியரே, நீங்கள் இந்த நாட்டிலேயே நிந்தரமாகத் தங்க முடியுமா?”

    “மன்னிக்க வேண்டும் அமைச்சரே. எனக்கு வயதான தாய் தந்தையர் இருக்கின்றனர். நான் மூத்த மகன். அவர்கள் இருக்கும் வரை நான் அங்குதான் இருக்க வேண்டும்.”

    “நீங்கள் ஊரை விட்டுக் கிளம்பி எவ்வளவு நாள் ஆகிறது?”

    “ஆறு மாதம் ஆகிறது.”

    “எந்த வழியாக வந்தீர்கள்?”

    “சப்தபுர மலையைக் கடந்து தக்ஷிண பீடபூமி வழியாக வந்தேன். வழியில் பல ஆறுகள் காடுகள் இவற்றைக் கடந்து மைசூருக்கு வந்தபின் காவிரிக் கரையோடு நடந்து சோழ நாட்டை அடைந்தேன்.”

    தான் அறிந்த உண்மையைப் பிறர்க்கு எடுத்துரைத்து எல்லோரும் நலம்பெற வேண்டும் என்னும் எண்ணம் அவர் உள்ளத்தில் எவ்வளவு வலுவாக இருந்தால் இத்தனை இடர்ப்பாடுகளையும் தாங்கிக் கொண்டு அவரைப் பயணம் செய்ய வைத்திருக்கும் என்று அரசர் வியந்தார்.

    அமைச்சர் கேட்டார். “அடுத்து வேறு எங்கு போவதாக உத்தேசம்?”

    “பாண்டிய மன்னனைப் பார்த்து விட்டு எங்கள் நாட்டுக்குத் திரும்ப வேண்டும்.”

    “பாண்டிய நாட்டில் உங்களுக்கு வரவேற்பு இருக்காது. அங்கு அரசரே சமண சமயத்தவர். சரி, நர்மதை நதி மேற்குக் கடலில் தானே கலக்கிறது?”

    “ஆம், அமைச்சரே.”

    “அந்த இடத்தின் பெயர் என்ன?”

    “பாருகச்சம். பரூச் என்றும் சொல்வார்கள். பார்கவ முனிவர் கச்சம் அதாவது ஆமை வடிவில் அங்கு வந்ததால் அந்தப் பெயர் ஏற்பட்டதாக ஐதிஹம்.”

    “உங்கள் ஊரிலிருந்து பாருகச்சம் வரை படகில் செல்ல முடியுமா, வழியில் நீர்வீழ்ச்சிகள் எதுவும் இல்லையே?”

    “படகில் செல்லலாம்.”

    அரசரின் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே அமைச்சர் வேதியரிடம் சொன்னார். “இங்கேயே ஒரு மாதம் தங்குங்கள்.” அரசர் ஆமோதிப்பது போல் தலையை அசைத்தார். “நானும் உங்களுடன் வருகிறேன். படகிலேயே போய் விடலாம். ஒரே மாதத்தில் போய்விடலாம் என நினைக்கிறேன்.”

    “படகிலா?”

    “ஆம். இங்கே நாகைத் துறைமுகத்தில் ஏறிக் கன்னியாகுமரி, மங்களூர் வழியாக பாருகச்சத்தை அடைவோம். அங்கிருந்து நர்மதையில் படகைச் செலுத்திக் கார்வானில் இறங்குவோம்.”

    “கார்வான் நதிக்கரையில் இல்லை. சினோர்தான் நதிக்கரைப் பட்டணம். அங்கிருந்து ஒரு நாள் நடையில் கார்வானை அடையலாம்.”

    “மன்னா, இவருடன் சென்று வர அனுமதி வேண்டுகிறேன்.”

    “நான் சொல்லாமலே என் மனதில் உள்ளதைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டீர்கள், பிரமராயரே. இத்தகைய அமைச்சர்களைப் பெற்ற நான் உண்மையில் பாக்கியசாலி. சரி, ஒரு படகை ஏற்பாடு செய்யுங்கள். துணைக்குச் சில காவலர்களை அழைத்துக் கொள்ளுங்கள். தேவையான உணவுப் பொருள்களை நிரப்புங்கள். தேவையான பொற்காசுகளை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். சென்று கார்வான் பிராமணர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள். அவந்தி அரசரைப் பார்த்து, அவர்களில் சிலரை இங்கு அனுப்ப முடியுமா என்று கேளுங்கள். வருவார்கள் என்றால் ஆங்கிரஸ பிரமராயரை அனுப்பி அவர்களை அழைத்து வர ஏற்பாடு செய்யலாம். என் மனதில் உள்ள லட்சியம் வர வர நெருங்கி வருவதை உணர்கிறேன். இறைவன் வழிகாட்டட்டும்.”

    “சரி, மன்னா.”

    “நீங்கள் வடதேசம் போவதற்கு முன் செய்ய வேண்டிய மற்றொரு வேலை உள்ளது.”

    “சொல்லுங்கள் மன்னா.”

    “அம்மையாரைப் போற்றுபவர்கள் எங்கெங்கு இருக்கிறார்கள் என்று கணக்கெடுக்கச் சொன்னனே, அது எந்த அளவில் இருக்கிறது?”

    “எல்லா ஊர்களிலிருந்தும் தகவல் வந்து விட்டது மன்னா. ஏழு ஊர்களில் அம்மையார் நீண்ட நாட்கள் தங்கி இருக்கிறார். அங்கெல்லாம் அம்மையாரைப் போற்றும் மனிதர்கள் இன்றும் இருக்கிறார்கள்.”

    “அந்த ஏழு ஊர்களுக்கும் அம்மையாரின் நினைவாக ஆலங்காடு என்று பெயர் மாற்ற ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.”

    “நம் தலைநகருக்கு மேற்கே அரைக் காத தூரத்திற்கும் குறைவாக ஒரு ஊர் உள்ளது. அதுதான் அன்று வந்த கவிராயரின் ஊர்.”

    “அப்படியா, அந்த ஊர்தான் நமக்கு அம்மையாரைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள வழிகாட்டியது.  அதற்குத் தலை ஆலங்காடு என்று பெயரிடுங்கள்.”

    “அந்த ஏழு ஊர்களில் வடக்குக் கோடியில் உள்ளது பழையனூர், அம்மையார் காலமான இடம். அது பல்லவர் வசம் உள்ளது.”

    “பல்லவ மன்னன் சைவத்துக்குச் சாதகமாக இருப்பாரா என்பதை ஒற்றர் மூலம் அறிய ஏற்பாடு செய்யுங்கள். முதலில் நம் நாட்டில் உள்ள ஆறு ஆலங்காடுகளிலும் கோயில்கள் ஏற்படுத்த வேண்டும். அங்கு இந்தக் கார்வான் வேதியர் சொன்னபடி லிங்கங்கள் அமைத்து அதற்குத் தினசரி பூசை செய்வதற்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள். அங்கெல்லாம் அம்மையாரின் பாடல்கள் தினந்தோறும் ஓதப்பட வேண்டும்.”

    “சரி, மன்னா. லிங்கம் அமைப்பதில்தான் ஒரு பிரச்சினை. கல்லில் உருவம் செதுக்கக் கூடியவர்கள் நம் சோழ தேசத்தில் இல்லை. இங்கே எல்லோரும் அம்மி கல்லுரல் செதுக்கும் கல் தச்சர்கள் தாம். இங்கு சுதை வேலை செய்யக் கூடியவர்கள் இருக்கிறார்கள். விண்ணகரங்களில் உள்ள திருமால் உருவங்கள் போல் சுதையில் செய்து விடலாமா?”

    “சுதை விக்கிரகம் வேண்டாம். என்றும் உள்ள ஈசனுக்கு என்றும் நிலைக்கக் கூடிய கருங்கல்லில்தான் லிங்கம் அமைக்க வேண்டும். நம் கல் தச்சர்களைக் கொண்டு இரு முழ நீளமுள்ள வட்ட வடிவத் தூணை அமைக்கச் சொல்லுங்கள். இதில் ஒரு முழம் மண்ணில் புதைந்து இருக்கட்டும். அதன் மேற்புறம் குழவி போல அரைக்கோளமாக இருக்கட்டும்.

    அன்றுந் திருவுருவங் காணாதே ஆட்பட்டேன்

    இன்றுந் திருவுருவங் காண்கிலேன்– என்றுந்தான்

    எவ்வுருவோ நும்பிரான் என்பார்கட்கு என்னுரைக்கேன்

    எவ்வுருவோ நின்னுருவம் ஏது

    என்று அம்மையார் இறைவனின் அருவத்தைக் குறிக்கிறார். படர்சடை, பொன் மலை போல் திருமேனி, தாமரை போல் அடி என்று உருவத் தோற்றத்தையும் குறிக்கிறார். நாம் அமைக்கும் லிங்கம் அருவத்தையும் உருவத்தையும் ஒருங்கே குறிப்பதாக இருக்கட்டும்.”

    “சரி மன்னா.”

    “இங்கு ஆரூரில் புற்று வழிபடப்படுகிறது. இனி அது சிவனுக்கு உரிய அடையாளமாக  இருக்கட்டும். இங்கும் நாள் தோறும் அம்மையாரின் பாடல்கள் ஓதப்பட வேண்டும்.”

    “சரி மன்னா.”

    “அத்துடன் காழி, கடவூர், நாலூர், விற்குடி, வீழிமிழலை ஆகிய ஐந்து ஊர்களின் மயானங்களில் லிங்கம் நட்டுக் கோயில் கட்டிப் பூசை நடைபெற ஏற்பாடு செய்யுங்கள். இந்தப் பன்னிரண்டு கேந்திரங்களும் தமிழ்நாட்டின் தலை விதியை மாற்றப் போகின்றன. சோழ வம்சம் தன் இழந்த பெருமையை மீண்டும் அடையப் போகிறது.”

    கோயில் கட்டுவதற்கும் சோழவம்சம் பெருமை அடைவதற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்க முடியும் என்று புரியாமல் விழித்தார் வடம வேதியர். அது அரசருக்கும் அமைச்சருக்கும்தான் தெரியும் .

        இப்பொழுது அமைச்சர் பேசினார், “மன்னிக்க வேண்டும் மன்னா. சமயத்துறையில் இவ்வளவு விரைவான மாற்றங்களை மக்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்களா என்பதைக் கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டும். அவரவர்க்கு அவரவர் நம்பிக்கையே உண்மையாகத் தோன்றும். வெளிதேசக் கடவுளை அவர்கள் மேல் திணித்தால் அவர்கள் ஏற்க மறுக்கக் கூடும்.”

    “கவலை வேண்டாம், அமைச்சரே. நாம் செய்வது மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட முடியாத பெரும் மாற்றங்கள் அல்ல. பழம் தமிழ் இலக்கியங்களில் இந்தத் தெய்வத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் இருப்பதால் இது வெளியிலிருந்து திணிக்கப்பட்ட தெய்வமாக இராது. மக்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.

    “மேலும் நான் முன் சொன்ன காழி முதலான ஊர்களில் மயானத்தில் சுடலை மாடன் வழிபாடு நடப்பது உண்மை தானே. சுடலை மாடனின் உருவம் மேலே குறுகிச் செல்லும் ஒரு செவ்வகமும் அதன்மேல் ஒரு அரை வட்டமுமாகச் செங்கல்லால் அமைக்கப்படுகிறது. நாம் சொல்லும் சிவலிங்க வடிவம் வட்டம் குறுகி அரைக் கோளத்தில் முடிகிறது. அதிலிருந்து சிறிதளவுதான் மாறுகிறது.”

    அரசர் தரையில் படம் வரைந்து காண்பித்தார்.

    “மாடன் பொது இல்லைச் சுற்றிய பகுதிகளில் ஆலமரம் காணப்படும் நிலையை பரவலாகக் காணமுடிகிறது. அம்மையார் கூறும் தெய்வமும் ஆலங்காட்டுத் தெய்வம்தான்.

    “அம்மையார் நமது நாட்டில் பிறந்தவர். நம் மொழியில் பாடல்களை இயற்றியவர். சமணம் மக்களுடைய போர்க்குணத்தை நசுக்கி வீரம் இல்லாமல் செய்து விட்டது. இவ்வுலக வாழ்வில் உற்சாகம் இன்மையை ஏற்படுத்திக் கலைகளில் நாட்டத்தைக் குறைத்து விட்டது. ஆனால் அதிருஷ்டவசமாக, அது மக்களின் இலக்கிய நாட்டத்தைக் குறைக்கவில்லை. இன்றும் சங்க இலக்கியங்களைப் படிப்பவர்களும் போதிப்பவர்களும் நம் நாட்டில் இருக்கிறார்கள். அவர்களிடையே அம்மையாரின் பாடல்கள் பரவ வழி செய்தால் போதும். இவ்வளவு உயர்ந்த இலக்கியச் சுவை கொண்ட நூல் அண்மைக் காலத்தில் தோன்றியதில்லை என்பதை ஒப்புக் கொள்வார்கள், பரமதத்தன் இறை நம்பிக்கை இல்லாதவன், ஆனால் பேய் பற்றிய கதைகளை நம்பியவன். அதனால் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தி வெளிப்பட்ட போது அது பேயின் வேலையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் எனக் கருதினான். அம்மையாரின் பாடல்களைப் படித்தவர்கள், இவ்வளவு அற்புதமான நூலைப் படைத்தவர் பேய் மகளாக இருக்க முடியாது என்பதை உணர்வர். அவருடைய ஆழ்ந்த இறையன்பு படிப்பவரைத் தொற்றிக் கொள்ளும்.”

    அமைச்சர் அரசரின் மதியூகத்தை வியந்தார். “மக்களின் நாடியைப் பிடித்துப் பார்த்து அவர்களுக்கு ஏற்ற வகையில் தொலைநோக்குத் திட்டம் தீட்டி, உடனடியாக முடிவு எடுக்கும் திறமை இருப்பதால்தான் அவர் சிறந்த அரசராக இருக்கிறார். அரசருக்குச் செய்தி சேகரித்துக் கொடுப்பதும், அவர் கூறும் செய்தியை மக்களிடம் சேர்ப்பிப்பதும் ஆன தகவல் களஞ்சியமாக மட்டுமே நான் இருப்பதால் நான் அமைச்சராக அவருக்குக் கீழ் நிலையில் இருக்கிறேன்” என்று நினைத்துக் கொண்டார்.

     தொடரும்

    Share

  • அவன், அது , ஆத்மா

    (ஒரு எளிய மனிதனின் சுயசரிதை)

    மீ.விசுவநாதன்

    அத்யாயம்: 21

    “குலதெய்வம் சீராங்குளம் ஸ்ரீ புளியங்க்காவய்யன் ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தா “

    asmv

    அவனுக்குக் குலதெய்வம் தர்மசாஸ்தா. கல்லிடைகுறிச்சிக்கு தெற்கே மணிமுத்தாறு மலையடிவாரத்தில் இருக்கின்ற “சீராங்க்குளம்” என்ற இடத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் ஸ்ரீ புளியங்காவய்யன் தர்மசாஸ்தா. ஒவ்வொரு வருடமும் குறைந்தது ஒரு முறையேனும் குடும்பத்தினர் அனைவரும் இரண்டு, மூன்று மாட்டு வண்டிகளில் காலை ஏழு மணிக்குப் புறப்பட்டுச் சென்று வழிபாடு முடித்துவிட்டு வரும் பொழுது மாலை மூன்று மணி ஆகிவிடும். அவனுக்குத் தந்தை வழிப் பாட்டி, தாத்தா, சின்னத் தாத்தா, சித்திப் பாட்டி, அப்பா, அம்மா, அக்கா, சித்தாப்பா, சித்தி, அத்தைகள் என்று ஒரு பெரிய உறவுக் கூட்டமாகச் சென்று தரிசனம் செய்து வருவார்கள். வண்டியில் செல்லும் பொழுது வண்டிக்காரரின் அருகில் “கோஸ் பெட்டி”யில் அமர்ந்து வருவதுதான் அவனுக்கு ரொம்பவும் பிடித்தமானது. கல்லிடைகுறிச்சி “ரயில்வே லைன்” தாண்டி, வண்டி செல்லும் பொழுது, சாலையின் இரு பக்கமும் தோட்டமும், வயல்வெளிகளும், பெரிய குளங்க்களுமாகக் கண்ணுக்கு விருந்தாக இருக்கும். மாட்டு வண்டியில் பயணம் செய்வதே தனி சுகம்தான். “ஏலே..எங்கனலே போறே..நேரே ரோட்டப் பாத்துப் போங்கலே” என்று கையில் வைத்திருக்கும் ஒரு நீண்ட பிரம்பால் வண்டி மாட்டின் பின்புறம் தட்டிய படியே வண்டிக்காரர் மாட்டுடன் பேசிக் கொண்டே ஓட்டுவது ரசனையாக இருக்கும். அவனும் அந்த வண்டிக்கரரிடம் கேட்டு மாட்டின் கயிறுகளைப் பிடித்துக் கொண்டு வண்டி ஓட்டி இருக்கிறான். ஆனால் அப்போது வண்டிமாடுகள் ஒரு பக்கமாக சென்று விடும். “அம்பி.. கயற எங்கட்ட கொடு ….உன்னால புடிக்க முடியாது மாடு வயக்காட்டுல இறங்கிடும்ல ” என்று சிரித்துக் கொண்டே அவனிடம் இருந்து அந்தக் கயிறை வாங்கிக்கொள்வார்.

    amsv
    குலதெய்வக் கோவிலுக்கு நேரே கிழக்கில் ஒரு பெரிய குளம் உண்டு. அதில் எப்பொழுதும் தண்ணீர் நிரம்பி இருக்கும். கோடையில் கொஞ்சம் குறைவாக இருக்கும். கொக்குகளும், நாரைகளும், மைனா, குருவி போன்ற பறவைகளும் அந்தக் குளத்தின் நீரின் மீது பறந்து செல்லும் அழகை அவன் கண்கொட்டாமல் ரசித்துப் பார்ப்பான். கோவிலுக்கு தென்புறம் மலைப் பகுதியும், மேற்குப் பகுதியிலும், வடக்குப் பகுதியிலும் பச்சை வயல்களுமாக கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக இருக்கும். கோவிலுக்கு வடபுறத்தில் ஒரு பெரிய ஆலமரம் உண்டு. அதில் நிறைய பறவைகள் அமர்ந்திருக்கும். அந்த ஒலி மனதிற்கு உல்லாசமாக இருக்கும். காற்று ஜிலு ஜிலுவென்று வரும். அந்த ஆல மர நிழலில்தான் வண்டியை நிறுத்தி, மாடுகளைக் கட்டி வைப்பார்கள். வண்டிக்காரர் கோஸ் பெட்டியில் தலை வைத்து படுத்து விடுவார். சுகமான காற்றில் அவர் அங்கே தூங்கி ஓய்வெடுப்பார். மற்றவர்கள் பூஜை சாமான்களை எடுத்துக் கொண்டு கோவிலுக்குள் சென்று விடுவார்கள். கோவிலைப் பூசாரி திறந்து விட்டதும், குடும்பத்து ஆண்களும் பெண்களும் கோவிலைச் சுத்தமாகப் பெருக்கி, பக்கத்துக் குளத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்து வந்து கோவிலின் தரையில் தெளித்துத் துடைப்பார்கள். அதன் பிறகு சுவாமியின் சன்னதிப் படிகளிலும், சன்னதியிலும், முன்புறத்திலும் அழகாகக் கோலம் போடுவார்கள். சுவாமிக்கு அபிஷேகப் பொருட்களை நேர்த்தியாக அவனுக்குத் “தாத்தாக்கள்” சன்னதியில் வைப்பார்கள். சித்தப்பாக்கள் எல்லோரும் வட்டமாக அமர்ந்து கொண்டு பழங்களை உரித்தும், வெல்லம், தேன், கற்கண்டு போன்ற பொருள்களைச் சேர்த்தும் ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் பஞ்சாமிருதம் தயாரிப்பார்கள். அவனும், அவனுக்கு அக்கா பாலா, அவனது அத்தையின் மகன் (அத்தான்) ஸ்ரீதர் ஆகியோரும் பழங்களை உரித்தும், வெல்லத்தைப் பொடி செய்தும் கொடுப்பதுண்டு. “டேய்..கண்ணா..கைய எச்சில் பண்ணக் கூடாது..” என்று அவனுக்குச் சித்தப்பாக்கள் மெல்லிய குரலில் சொல்லுவார்கள்.

    அவனுக்குப் பாட்டி, அம்மா, சித்தி, அத்தை எல்லோரும் “தேங்காய்ப்பால் பாயசம்” (தேங்காயைத் துருவி, அந்தப் பூவை நன்றாக அரைத்துப் பாலெடுத்துக் கொதிக்க வைத்து அதில் வெல்லம், கொஞ்சம் நெய் , ஏலம் சேர்த்துச் செய்யும் பாயசம்- சாஸ்தா பாயசம் என்பார்கள் ), “சர்கரைப் பொங்கல்”, பொங்கல், “ஹவிஸ்” (வெறும் சாதம்) போன்ற உணவு வகைகளை சுவாமிக்கு நிவேதனம் செய்வதற்காக அங்கிருக்கும் ஒரு சிறிய மடப்பள்ளியில் உள்ள விறகு அடுப்பில் தயார் செய்வார்கள். வெளிப் பிராகாரத்தில் இருக்கும் ஆட்டுக்கல்லில் (இந்தத் தலைமுறைக்கு அது “மிக்ஸி”. ஆட்டுக்கல்லில் நடுக்குழியில் போடும் பொருளை, கல்உருளையால் சுற்றிச் சுற்றி அரைபார்கள். “மிக்ஸி”யில் போடும் பொருள் சுற்றிச் சுற்றி வந்து அரைபடும். இதுதான் கால மாற்றம்) துருவிய தேங்காய்ப் பூவை ஆட்டுக்கல்லில் நன்றாக அரைத்து பாயசம் செய்வதற்காக அத்தையோ, அம்மாவோ, சித்தியோ கொண்டு தருவார்கள். எல்லோரும் சேர்ந்து வேலைகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது என்ற நல்லமுறை குலதெய்வத்தின் முன்பு கற்றுக்கொள்ளும் கூட்டுக் குடும்பப் பாடமாகவே அவனுக்கத் தோன்றும்.

    ” ப்ரும்மஸ்ரீ சங்கர வாத்தியார் “

    asankப்ரும்மஸ்ரீ சங்கர வாத்தியார் தான் அந்தக் கோவிலின் பூஜைகளை நீண்ட காலமாகச் செய்து வருகிறார். அவருக்கு, குலதெய்வக் காரர்களின் குடும்ப உறவுகள் எல்லோரையும் நன்றாகத் தெரியும். வேதம் கற்றவர். நிறைய இளைஞர்களுக்கு வேதம் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டுமிருந்தவர். நாங்கள் குலதெய்வ வழிபாட்டிற்கு வரப் போகிறோம் என்ற செய்தியைச் சொன்னால் போதும், அவரே கூட இருந்து மனதிற்குத் திருப்த்தியாக பூஜைகளைச் செய்து கொடுப்பார்.

    ஸ்ரீ சங்கர வாத்தியார் அந்தக் கோவிலின் மூலஸ்தான ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தாவுக்கும், அம்பாளுக்கும், அவர்கள் முன்பு இருக்கும் ஐயப்பனின் “யானை”வாகனத்திற்கும், உள்ளே தென்மேற்கு மூலையில் இருக்கும் விநாயகர், வடகிழக்கில் இருக்கும் சிவலிங்கம் அனைவருக்கும் நல்லெண்ணெய் தேய்ப்பார். கோவிலுக்கு உள்ளே தென்பகுதியில் இருக்கும் ஸ்ரீ சங்கிலி பூதத்தார், வடபகுதியில் இருக்கும் பெரிய மாடன் – சின்ன மாடன் போன்ற காவல் தெய்வங்களுக்கும் பளபளவென எண்ணையைத் தடவி அபிஷேகத்திற்குத் தயாராக வைப்பார்.

    amsv1சுவாமி சன்னதிக்கு முன்னால் கோலத்தின் மீது இரண்டு பெரிய வாழை இலைகளைப் போட்டு அதில் பச்சரிசியைப் பரப்பி அதன்மீது நூல் சுற்றிய நன்னீர் நிறைந்த கும்பத்தை வைத்து, அதனுள் மாவிலையையும், தேங்காயையும் வைப்பார். குடுபத்துப் பெரியவர்களிடம்,” மாமா பூஜைய ஆரம்பிக்கலாமா” என்று கேட்பார். “சரி..” என்று பெரியவர்கள் சொல்லுவார்கள். உடனே குடுபத்துப் பெரியவரை கும்பத்தின் அருகில் வடக்கு திசையைப் பார்த்து அமர வைத்து “சங்கல்ப” மந்திரம் சொல்லி ஆரம்பிப்பார். ஸ்ரீ ருத்ரம், சமகம், புருஷ சூக்தம் போன்ற மந்திரங்களை அவருடன் அந்த மந்திரங்கள் தெரிந்த குடும்பத்துப் பெரியவர்களும் சேர்ந்து சொல்லுவார்கள். மந்திர ஜபம் முடிந்தபின்பு சுவாமிக்கு மஞ்சள் பொடி, மாப்பொடி அபிஷேகம், பாலபிஷேகம், வாசனைத்திரவியப் பொருட்கள் கலந்த நன்னீர் அபிஷேகம், தயிர், தேன், சந்தன அபிஷேகம், இளநீர், பன்னீர் அபிஷேகம் முடித்து, ஜபித்த கும்ப ஜலத்தினால் குலதெய்வத்தைக் குளிர்விப்பர்கள். இறுதியாக “விபூதி” அபிஷேகம் செய்து கற்பூரம் காண்பித்து அபிஷேகத்தைப் பூர்த்தி செய்வார்கள்.

    சுவாமிக்கு எடுத்து வந்திருந்த புதிய வஸ்திரங்களையும், அழகிய பூமாலைகளையும் சுவாமிக்கும், காவல் தெய்வங்களுக்கும் அணிவித்தபின்பு, ” மாமா …அர்ச்சனை பண்ணலாமா…நேவித்யம் தயாராயாச்சா…” என்று சங்கர வாத்தியார் கேட்ப்பார். “ஓ..பேஷாப் பண்ணுங்கோ…” என்று அவனுக்குத் தாத்தா சொல்லுவார். அர்ச்சனை முடிந்து, “பாயசம், சக்கரப் பொங்கல், பொங்கல், சாதம், பானகம், பழம், வெற்றிலை பாக்குடன் நிவேதனம் செய்வார். அடுத்ததாக சுவாமியின் சன்னதியில் வரிசையாக பதினெட்டு இடங்களில் கற்பூரம் ஏற்றி அனைவரும் ஒரே குடும்பமாக, ஒரே குரலாக “சுவாமியே சரணம் ஐயப்பா…எங்கள் குல தெய்வமே சரணம் ஐயப்பா ..சீரான்குளம் ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தாவே சரணம் ஐயப்பா ….சபரிகிரி வாசனே சரணமையப்பா ..” என்று சரண கோஷம் சொல்லி “ஒன்னாம் திருப்படி சரணம் பொன்னையப்பா..” என்ற படிபாடலைப் பாடி நமஸ்காரம் செய்வார்கள். அதன் பின்பு “பூதநாத சதானந்தா சர்வபூத தயாபரா..ரக்ஷ ரக்ஷ மகாபாகோ சாஸ்த்ரே துப்யம் நமோன்னமாக” என்று சொல்லியும், “லோகவீர்யம் மகாபூஜ்யம் சர்வரக்ஷாஹரம் விபும் …பார்வதி ஹிருதயானந்தம் சாஸ்தாரம் குலதெய்வதம்” (பிரணமாமிகம் என்ற பாடமும் உண்டு) என்ற சுலோகத்தையும் சொல்லி எல்லோரும் சுவாமி சன்னதியில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்கரிப்பர்கள். அதன் பிறகு சுவாமி பிரசாதங்களை சங்கர வாத்தியார் அவனுக்கு தாத்தாவிடம் மந்திரங்கள் சொல்லித் தருவார். தாத்தா அதை மிகுந்த பக்தியுடன் பெற்றுக்கொண்டு தனது சகோதரர்கள், குடும்பத்து உறவுகள் அனைவருக்கும் தருவார். அனைவரும் அதைக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்வார்கள். அவனுக்குத் தாத்தா சாஸ்தாவின் விபூதிப் பிரசாதத்தை அவனுக்கும், அவனக்கு அக்கா பாலாவுக்கும், அத்தையின் மகன் ஸ்ரீதருக்கும் நெற்றியில் இடுவார். அதன் பிறகு வாத்தியாருக்கு தக்ஷிணை கொடுப்பார். வாத்தியாருக்கு எங்களையும் நமஸ்காரம் செய்யச் சொல்லித் தானும் குடும்பத்தோடு நமஸ்கரிப்பார்.

    அதன் பிறகு அனைவரும் அந்தக் கோவிலுக்கு உள்ளேயே வரிசையாக அமர்ந்து கொள்வார்கள். அனைவருக்கும் இலையில் பிரசாதம் பரிமாறுவார்கள். அதை அமிர்தமாக அனைவரும் சேர்ந்து உண்பார்கள். அந்தக் கோவிலுக்கு வெளியில் வயல் காட்டில் வேலை செய்து கொண்டிர்ப்பவர்களை அழைத்து அவர்களுக்கும் பிரசாதம் வழங்குவார்கள். கூட வந்த வண்டிக் காரருக்கும் கோவிலுக்குள் அழைத்து பிரசாத உணவைப் பரிமாறுவார்கள். பிரசாதம் சாப்பிட்ட இடத்தைத் தூய்மை செய்த பின்னர் அனைவரும் கோவில் வாசலில் இருக்கும் “கல்யானையின்” அருகில் வந்து நிற்பார்கள். குடும்பத்துக்குப் பெரியவரான அவனுக்குத் “தாத்தா” சுவாமியைப் பிராத்தனை செய்து கொண்டு “தேங்காய் வடல்” போடுவார். அனைவரும் மீண்டும் குலதெய்வத்தை நமஸ்கரித்து விட்டு ஆலமரத்தடியில் இருக்கும் மாட்டு வண்டியில் ஏறி வீட்டிற்குத் திரும்புவார்கள். வீட்டிற்குள் நுழையும் பொழுது மதியம் மூன்று மணி ஆகியிருக்கும்.

    மாட்டுவண்டியில் ஏறும் முன்பாக ஒரு முறை அவனுக்கு ஒன்று விட்ட “ரமணிச் சித்தப்பா” அங்குள்ள குளக்கரையில் அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு மெதுவாக நடந்தபடி அங்கிருக்கும் பறவைகளின் அருகில் அழைத்துச் சென்று காட்டினார். அவைகள் பயமில்லாமல் அந்த குளக்கரையில் இருந்த அழகும், நீர்ப்பரப்பில் பறந்து சென்ற அழகும் சித்திரம் போல அவளுள்ளே இருக்கிறது. ரம்யமான இடம். இயற்கை அழகை ரசிப்பதும், போற்றுவதும் கூட அவனுக்குக் குலதெய்வ வழிபாடுதான்.

    இன்று வரை அவன் ஒவ்வொரு வருடமும் அவனுக்கு முன்னோர்கள் காட்டிய வழியில் குடும்பத்தோடு குலதெய்வத்தைச் சென்று வழிபட்டு வருகின்றான். இப்போதெல்லாம் கோவிலுக்குப் போகும் பாதை நன்றாக இருக்கிறது. அவனுக்கு சித்தப்பா குடும்பத்தினரும் தவறாமல் வழிபாட்டு வருகின்றனர். அவனது ஒன்று விட்ட சகோதரன் “ராஜா” வேலையாக “துபாய்” நகரத்தில் இருந்தாலும் குலதெய்வத்திற்கு மறக்காமல் வழிபாடுகள் செய்து வருகிறான். இதுபோலவே சீரான்குளம் ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தாவைக் குலதெய்வமாகக் கொண்டவர்கள் குடும்பம் குடும்பமாகவே வந்து வழிபாடு செய்துவிட்டு மனநிறைவோடு வாழ்ந்து வருகின்றனர். இப்பொழுது சங்கர வாத்தியாரின் மகன்தான் கோவில் பூஜைகளைக் கவனித்து வருகிறார். அவர் வேதம் படித்தவர். C. A . படித்த பண்புள்ள பட்டதாரியும் கூட.

    முன்பு அவனுக்கு அப்பாவும், சிங்கம்பட்டி கணக்கையரின் மகன் V. குருசாமி அவர்களும், K. S. சங்கரசுப்ரமணியன் (அம்பி மாமா) அவர்களின் துணையுடன் இந்தக் கோவில் நிர்வாகத்தைக் கவனித்து வந்தனர்.

    K. S. சங்கரசுப்ரமணியன் (அம்பி மாமா), ரங்கநாத வாத்தியாரின் பெண் திருமதி. பொன்னா, மகாதேவன் , குருசாமி சாரின் மகன் G. வெங்கடராமன், ஸ்ரீ சங்கர வாத்தியார் போன்ற நல்லோர்களின் தொடர்ந்த முயற்சியாலும், சிருங்கேரி ஜகத்குரு அனந்தஸ்ரீ விபூஷித ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த மகாஸ்வாமிகளின் பரிபூர்ண கிருபையாலும் “ஜய வருடம் தை மாதம் 25ம் தேதி ஞாயிற்று கிழமை (08.02.2015)” காலை ஒன்பதுக்கு மேல் பத்தரை மணிக்குள் மிதுன லக்னத்தில் பூர்ண புஷ்கலாம்பாள் ஸமேத ஸ்ரீ ஹரிஹரபுத்ர சுவாமிக்கும், மற்றுமுள்ள பரிவார தேவதைகளுக்கும் அஷ்டபந்தன மகாகும்பாபிஷேகம் மிகச் சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது. அவரைக் குலதெய்வமாகக் கொண்ட நூற்றுக் கணக்கான குடும்பத்தினர் மிக்க மகிழ்ச்சியுடனும், பக்தியுடனும் கலந்து கொண்டனர். தொலைதூரத்தில் இருப்பவர்கள் அவரை மனதாரப் பிராத்தித்துக் கொண்டு தங்களால் இயன்ற கைங்கர்யம் செய்து நமஸ்கரித்தனர். கும்பாபிஷேக சமயத்தில் அவன் ஒரு கவிதை எழுதி குலதெய்வத்தின் திருவடிகளில் பக்தியோடும், மிக்க பணிவோடும் அனைவருக்காகவும் சமர்ப்பித்தான். அதை அவன் இப்பொழுது உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கின்றான்.

    சீராங்குளம் ஸ்ரீ தர்ம சாஸ்தா

    காட்டுப் புறத்திலே கோவில் – “சாஸ்தாasmv3
    காக்கும் குலதெய்வ மாகும்”
    ஏட்டுப் படிப்புகள் வேண்டாம் – ஈசன்
    ஏற்கிற நல்மனம் போதும் !
    வீட்டுக் கவலைகள் போகும் -பக்தி
    வித்துத் தவமர மாகும்
    மூட்டுக் கனலினை உள்ளே – “நான்”
    முற்று மழிந்திடக் காண்பாய் ! (1)

    சீராங் குளமெனும் ஊரில் – அய்யன்
    சீரோ டிருகிறான் பாரில் !
    பாரா திருப்பதே இல்லை – அவன்
    பக்தர்க்குச் சோதனை இல்லை !
    பேரும் புகழுடன் வைப்பான் – குலப்
    பெருமை உயர்ந்திட நிற்பான்
    வாரும் அனைவரு மிங்கே – “சாந்தி
    வளத்தைப் பெருக்கிடு மின்றே !” (2)

    “குழந்தையும் தெய்வமும் கொண்டாடும் இடத்திலே” என்ற முதுமொழிக்கேற்ப மனம், மொழி, வாக்காலும், உடலாலும், இயன்ற பொருளாலும் குலதெய்வத்தைக் கொண்டாடு வோம். வம்சம் வளமையோடும், வல்லமையோடும், தர்மசிந்தனையோடும், நிறைவான மனத்தோடும், ஆரோக்கியத்தோடும் பல்லாண்டுகள் வாழும். அவனுக்கு அதில் ஆழமான நம்பிக்கை உண்டு.

    16.07.2015
    அவன் மீண்டும் அடுத்தவாரம் வருவான்………..

    படங்கள்  உதவி   “, K.V. அன்னபூர்ணா . நன்றி.

    Share

  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 7

    –சி. ஜெயபாரதன்.

    kahlil-gibran

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    “கலைத்துவம் என்பது புதிராகவும், மறைந்தும் இருப்பவற்றுள் நமக்கு வெளிப்படையாய்த் தெரிவதை விட ஒரு படி உயர்ந்தது !

    “எழில் (Beauty) என்பது கண்ணாடியில் தன்னையே நோக்கிக் கொள்ளும் முடிவில்லாமை (Eternity).”
    – கலில் கிப்ரான்

    “நான் உலகத்தை விட்டு ஏகாந்தத்தைத் தேடியதற்குக் காரணம் : பணிவு என்பது பலவீனம் என்றும், பரிவு என்பது கோழைத்தனம் என்றும், செல்வப் பகட்டு ஒருவித வலுவென்றும் நம்பிடும் பல்வேறு மாந்தருக்கு மதிப்பளிப்பதில் நான் களைப்படைந்து போவதே !”
    – கலில் கிப்ரான் (From A Treasury of Kahlil Gibran 1951)

    நான் ஏகாந்தத்தைத் தேடினேன், போலி அறிவைத் (Spectre of Knowledge) தமது கனவுகளில் கண்டு கொண்டு அவரது குறிக்கோளை அடைந்து விட்டதாக நம்பிடும் சுயநல வாதிகளிடமிருந்து என்னை மறைத்துக் கொள்ள !”
    – கலில் கிப்ரான் (From A Treasury of Kahlil Gibran 1951)

    வாழ்க்கையின் விளையாட்டுக் களம்

    ஒரு மணி நேரமே
    ஒதுக்கப் பட்டது
    அழகைத் தேடும் முயற்சிக்கு !
    மெலியோர் அஞ்சி
    வலியோர்க்கு அளித்திடும்
    பூரண நூற்றாண்டுக்
    கீர்த்திக்குக்
    காதல் தகுதி பெறும் !

    அந்த நேரத்தில் தான்
    வெளிப்படும்
    மனிதனின் இயற்கைத் தன்மை !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    உறங்கிடும் மெய்ப்பாடு
    தடுமாற்றக் கனவுகளின்
    நடுங்கும் கைகளுக்கு
    இடையே !

    அந்த நேரத்தில் தான்
    ஆத்மா நோக்கிக் கொள்ளும்
    தனக்காக
    இயற்கையின் நியதியை !
    அந்த நூற்றாண்டுக் காக
    தன்னைத் தானே
    ஆத்மா
    சிறையிட்டுக் கொள்ளும்
    மனித விதியின் பின்னே !
    அடக்கு முறை
    இரும்பு
    விலங்கு மாட்டப்படும்
    ஆத்மாவுக்கு !

    அந்த நேரம் தான்
    உள்ளுணர்ச்சி எழுந்திடும்
    சாலமனின்
    இசைப் பாக்களால் !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    குருட்டுத்தன அதிகாரம்
    பால்பெக்* கோயிலைப் (1)
    பாழாக்கியது !

    அந்த நேரம் தான்
    (ஏசு கிறித்துவின்)
    “மலைப் பேருரை” உதித்தது !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    தகர்க்கப் பட்டன
    பல்மைராக்* கோட்டைகளும் (2)
    பாபிலோன் கோபுரமும் !

    அந்த நேரம் தான்
    முகமது நபி மெக்காவுக்குப்
    பயணம் இருந்தது !
    அந்த நூற்றாண்டு தான்
    மறந்தது
    அல்லாவை !
    கொல்கொதாவை* (3) !
    சினாய் மலையை !
    _______________________________________________________________

    1. பால்பெக்* கோயில் (Baalbek Ruined Temple in Lebanon)
    2. Palmyra is an ancient city of central Syria,
    3. கொல்கொதா (Golgotha)
    (ஏசு கிறிஸ்துவைச் சிலுவையில் அறைந்த இடம்)
    _______________________________________________________________

    வாழ்க்கையின் விளையாட்டுக் களம்

    ஒரு மணி நேரமே
    ஒதுக்கப் பட்டது
    பலவீனரின்
    களவு போன சமத்துவத்தைப்
    பற்றி நாம்
    கவலைப் படுவதற்கும்
    மனம் நோவ தற்கும் !
    பேராசையும்
    பெரும் பதவி மோகமும்
    நிரம்பிய
    நூறாண்டை விட அது
    பாராட்டத் தக்கது !

    அந்த மணி நேரத்தில்தான்
    எந்தன் இதயம்
    சுத்த மானது
    துக்கத்தைச் சூடாக்கி
    காதல் விளக்கேற்றி
    கதிரொளி வீசிக் கொண்டு !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    மெய்ப்பாடைத் தேடும்
    வேட்கை
    மேதினியின் நெஞ்சுக்குள்
    மேவியது !

    அந்த மணி நேரத்தில்
    வேரிட்டன
    ஓங்கி உயர்வ தெல்லாம் !
    அந்தத் தருணம் தான்
    மௌன தியானத்தின்
    மணிக் கணக் கானது
    தியான வேளை,
    பிரார்த்தனை வேளை
    புதிய யுகத்தின்
    நன்னெறி வேளை !

    அந்த நூற்றாண்டு தான்
    நீரோ மன்னன் வாழ்க்கை
    மண் பொருள்
    மூலமாய்த் தன்னையே
    அர்ப்பணிக்கும் !

    யுக யுகமாய்
    நாடக அரங்கில்
    காட்சி தரும்
    வாழ்க்கை இதுதான் !
    ஏட்டில் பதிக்கப் பட்டது
    நூறாண் டுகளாய் !
    புதிராய்ப் பல்லாண்டுகள்
    நீடித்தது !
    பாக்களாய் அதனைப் பாடியது
    பல நாட்களாய் !
    ஒரு மணி நேரத்தில்
    உன்னத மானது !
    ஆனால் அத்தருணம்
    முடிவில்லாத
    மாணிக்கக் கல்போல்
    நிலை பெற்றது
    மதிப்புடன் !

    Share