Year: 2018

-முனைவர் நா.ஜானகிராமன் 

தமிழில் அகராதிகள் வளர்ந்து வந்தமை ஒரு நீண்ட நெடிய வரலாற்றினை உள்ளடக்கியதாகும். அகராதிகளின் வளர்ச்சிப்போக்கு காலந்தோறும் மாறும் இயல்பினைக் கொண்டதாகும். மொழிக்கென உருவான அகராதிகள் பின்னாளில் கலைச்சொற்களுக்கென உருவாக்கப்பட்டது. ஒருமொழி, இருமொழி, பன்மொழி என்ற நிலையிலிருந்து மாற்றம் பெற்று கலைச்சொல் துறைக்குத்தாவியது. தமிழ்மொழியில் பல்வேறு துறை அறிவுகள் பெருகுவதற்கு இக்கலைச்சொற்களின் வளர்ச்சியே காரணமாகும். குறிப்பாக, அறிவியலைத் தமிழில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இது மிகவும் உகந்ததாகும். எங்கும் தமிழ் எதிலும் தமிழ் என்பதனை இக்கலைச்சொற்களின் வளர்ச்சியே நிரூபணம் செய்கிறது. கலைச்சொல் என்பதற்கு பாரதியார் சங்கேதம், பரிபாஷை, குழுஉக்குறி எனும் சொற்பயன்பாட்டைக் குறிப்பிடுகின்றார். அதாவது, “ஒரு கூட்டத்தார் அல்லது ஒரு சாஸ்திரக்காரர் விசேஷார்த்தம் தோன்றும்படி உடன்பட்டு வழங்கும் பொது வழக்கமில்லாத சொல்“ என்பது பாரதியார் கலைச்சொல்லிற்குத் தரும் விளக்கமாகும். இவ்வாறான கலைச்சொற்களும் அகராதிகளும் தமிழ்நாட்டிலும், இலங்கையிலும் பல தோன்றி வளர்ந்தன. பின்னாளில் வெவ்வேறு துறைகளுக்கு இது சென்றது. இன்று மருத்துவம், பொறியியல், தொழில்நுட்பம் எனப் பற்பல துறைகளுக்கு அறிவியல் அறிஞர்களும், தமிழ் வல்லுநர்களும் சொல்லகராதிகளை உருவாக்கி வருகின்றனர். இத்தகு கலைச்சொல்லகராதிகள் பாடநூல் எழுதுவதற்கும், தமிழில் அறிவியல் சொற்களை இனம்கண்டு அறிந்து கொள்வதற்கும் பயன்படுகின்ற கருவூலமாக விளங்குகின்றன. அவ்வகையில் இயல்பியல் கலைச்சொல்லகராதிகளின் (Physics- Technical Terms Glossary) வளர்ச்சி வரலாறு குறிப்பிடத் தகுந்ததாகும்.

இயல்பியல் (Physics)

Physics எனும் துறைக்கான கலைச்சொல்லகராதிகள் தமிழில் பல வெளிவந்துள்ளன. 1932ஆம் ஆண்டு சென்னை அரசாங்கம் physics என ஆங்கிலத்திலேயே இச்சொல்லைப் பயன்படுத்தியது. 1936-ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாணத் தமிழ்ச்சங்கம் “பூதநூல்” எனக் குறிப்பிட்டது. 1972-ல் காரைக்குடி தமிழியக்கப்பாசறை “பூதவியல்” என்று பெயரிட்டது. 1947-ல் சென்னை அரசாங்கமும், 1960-ல் கல்லூரித்தமிழ்க்குழுவும் “பௌதிகம்” எனப் பெயரிட்டன. 1960, 1975களில் இலங்கைக் குழு வெளியிட்ட தொகுதிகளிலும் பௌதிகவியல் என்றே வழங்கப்பெற்றது. 1971-ல் தமிழ்நாட்டுப்பாடநூல் நிறுவனம் “இயற்பியல்” என வழங்கியது. அண்டபிண்ட சாஸ்திரம் எனத்தொடங்கி இறுதியில் இயற்பியல் எனும் வரையறைக்குள் வந்தது. இந்த சொல்லுருவாக்கப் பணிகள் முதலில் மருத்துவம், கணிதம் என்ற துறைகளில் அகராதி உருவாக்கப் பணிகளாகத் தொடங்கப்பட்டன.  பின்னாளில் காலமுறை இதழ்களும், தமிழ்ச்சங்கங்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் பலவும் இயற்பியல் சொல்லாக்கத்திற்கும் அகராதிகளுக்கும் வித்திட்டன.

இதழ்ப்பணிகள்

பெரும்பாலும் கலைச்சொல்லாக்க அகராதிகளுக்கு வித்திட்டவை அறிவியல் இதழ்கள் எனலாம். ஒவ்வொருவரும் அவ்வப்போது உருவாக்கிய கலைச்சொற்களை இதழ்களில் வெளியிட்டனர். அப்போது சொல் தரவாக்கம் நடப்பதற்குரிய விவாதங்கள் தொடங்கின. 1916-ல் கலைச்சொற்களுக்கென்றே ஓர் இதழ் வெளிவந்தது. அதன் பெயர் “சாஸ்திர பரிபாஷை சங்கத்தாரின் பத்திரிக்கை” என்பதாகும். சேலத்தில் உள்ள இராஜாஜி விஞ்ஞானச் சொல் சங்கம் இதனை வெளியிட்டது. “ சாஸ்திர பரிபாஷையை நிச்சயப்படுத்த வேண்டுமென்ற நோக்கத்துடன் சேலத்தில் வக்கீல் ஸ்ரீ இராசகோபாலாச்சாரியரும் ஸ்ரீ வெங்கடசுப்பையரும் சேர்ந்து ஒரு மாதப் பத்திரிகை தொடங்கியிருக்கின்றார்கள்” என்கிறார் பாரதியார். 1917-ல் தமிழர் கல்விச்சங்கத்தின் தமிழர் நேசன் என்னும் பத்திரிக்கை பத்து ஆண்டுகள் வெளிவந்தது. இதில் பெ.நா. அப்புசாமி பணியாற்றினார். 1933-ல் வெளிவந்த தமிழ்க்கடல் என்னும் பத்திரிக்கையில் இயல்பியல் செய்திகள் வெளிவந்தன. பின்பு, கலைமகள், செந்தமிழ், ஆனந்தபோதினி, தமிழ்த்தாய், தினவர்த்தமானி, பிரசண்ட விகடன், வீரகேசரி, ஈழ கேசரி, சுதேசமித்திரன், தியாக புமி, இளம் விஞ்ஞானி முதலிய இதழ்கள் கலைச்சொல் அகராதிப்பணிக்கு வித்திட்டன. ஐக்கிய நாடுகளின் யுனெஸ்கோ நாளிதழ் பணியும் குறிக்கத்தக்க ஒன்றாகும். 1949-ஆம் ஆண்டு பூ.சா.கோ. அறநிலையத்தாரால் தொடங்கப்பெற்ற அறிவியல் திங்கள் இதழ் பல கலைச்சொற்களைத்தாங்கி கட்டுரைகளாக வெளிவந்ததன. (இராதா செல்லப்பன் 2001:29).

அகராதிகள் (Dictionaries)

1932-ல் சென்னை அரசாங்கம் கலைச்சொல் குழு ஒன்றினை அமைத்தது. இதில் ஏறத்தாழ 7400 கலைச்சொற்கள் இடம்பெற்றன. இதில் இயல்பியல் கலைச்சொற்கள் 1000 உள்ளன. இவற்றில் பெரும்பான்மை சமஸ்கிருதம்  மற்றும் ஆங்கிலத் தாக்கத்தை உணரலாம்.

aberration- பேரணம், லங்கணம்
action – கிரியை, காதம்,
lens- லென்ஸ்
accumulator – வித்யுத் சஞ்சாயகம்,  அக்யுமுலேடர்

என்னும் சொற்கள் குறிக்கத்தக்கனவாகும். பல கண்டனங்களிலிருந்து இந்தச் சொற்கள் தப்பிவந்தாலும் அறிஞர்களால் இது   ஏற்றுக்கொள்ளப்பெறவில்லை. 1940-களில் சென்னை அரசாங்கம் கலைச்சொற்களைத் தொகுக்கும் நோக்கத்துடன் வி.எஸ்.சீனிவாச சாஸ்திரி தலைமையில் குழு ஒன்றினை அமைத்தது. இக்குழு 1947-ல் ஒரு கலைச்சொல் தொகுதியினை வெளியிட்டது. பௌதிகம் என்னும் தலைப்பில் வெளிவந்த இக்கலைச்சொல் தொகுதியில் ஏறத்தாழ 1500 சொற்கள் இடம்பெற்றிருந்தது. இதன் தலைப்பு – List of Technical Terms ( English- Tamil) Physics- என்பதற்கு இணையாக பௌதிகம் என்று  இடப்பெற்றிருந்தது.  இதனில்,

aberration – கதி பிறழ்ச்சி, மையப்படாமை
area – விஸ்தீரணம், பரப்பளவு
lens – லென்ஸ்
accumulator – சேமக்கலம், அக்யுமுலேட்டர்

என்றவாறு சொற்கள் இடம்பெற்றிருந்ததன. சென்னை அரசாங்கம் 1959-ல் ஆணை ஒன்றைப் பிறப்பித்தது. மாநில மொழியைப் பயிற்றுமொழியாக ஆக்க வேண்டியதன் தேவையை இவ்வாணை வலியுறுத்தியது. கல்லூரித் தமிழ்க்குழுவின் தலைவராக ஜி.ஆர்.தாமோதரன் செயல்பட்டார். 1960-ஆம் ஆண்டு “பௌதிகவியல்” கலைச்சொல் தொகுதி வெளியிடப்பட்டது.

1971-ல் தமிழ்நாட்டுப்பாடநூல் நிறுவனம் பல கலைச்சொல் தொகுதிகளை வெளியிட்டது. அவற்றுள் பௌதிகவியல் கலைச்சொல் தொகுதியும் ஒன்றாகும். இதில் ஏறத்தாழ 2800 கலைச்சொற்கள் இடம்பெற்றன.

1936, 1938ஆம் ஆண்டுகளில் சென்னை மாகாணத்தமிழ்ச்சங்கம் பல கலைச்சொல் தொகுதியினை வெளியிட்டது. “பூதநூல்” என்னும் கலைச்சொல் தொகுதியினை 1000 சொற்களோடு வெளியிட்டது இச்சங்கம்.

1960, 1975 ஆம் ஆண்டுகளில் இலங்கையிலிருந்து பல தொகுதிகள் வெளிவந்தன. 1960-களில் இலங்கையின் அரச கரும மொழித்திணைக்களம் பௌதிகவியல் என்னும் தலைப்பில் ஏறத்தாழ 11000 கலைச்சொற்களை வெளியிட்டது. 1975-ல் இலங்கையின் கல்வி வெளியீட்டுத் திணைக்களம் பௌதிகவியல் சொற்றொகுதி என்ற தலைப்பில் 7200 சொற்களை வெளியிட்டது.

கலைக்களஞ்சியங்கள் பலவும் தமிழில் வெளிவந்தன. 1959-ஆம் ஆண்டு டி.எஸ். அவினாசிலிங்கம் செட்டியாரைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு கலைக்களஞ்சியங்கள் உருவாக்கும் பணி தொடங்கியது. ஏறத்தாழ 25,000 சொற்கள் இதில் இடம்பெற்றன.

பல்கலைக்கழக முயற்சிகள்

பல்கலைக்கழகங்கள் பல கலைச்சொற்களின் வளர்ச்சிக்கு உதவின. மதுரைப் பல்கலைக்கழகம் 2400 கலைச்சொற்கள் அடங்கிய அகராதியினை வெளியிட்டது. aircell- என்பதற்கு காற்றுச்சிமிழ் எனவும், transformer- என்பதற்கு மின்மாற்றி எனவும், சொல்லாக்கம் செய்யப்பட்டன. 1997-ல் ப.க.பொன்னுசாமியைப் பதிப்பாளராகக் கொண்டு “இயல்பியல் களஞ்சியம்” என்ற நூல் வெளிவந்தது. இதில் 642 கலைச்சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இது ஒரு கலைக்களஞ்சியம் போலானது. மேலும், இயல்பியலைப் பதினொரு நுண்பிரிவுகளாகப் பிரித்துக்கொண்டு சொற்கள் விளக்கப்பெற்றுள்ளன. 1997-ல் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் பேரா.இராம சுந்தரம் அவர்களைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு,2400 சொற்கள் கொண்ட அகராதியினை  உருவாக்கியது. 

கலைச்சொல்லகராதிகளை உருவாக்கலும், செம்மைப்படுத்தலும்

கலைச்சொல்லகராதிகள் பல்வேறு நிலைகளில் உருவாக்கித் தரப்படுத்தம் செய்யப்படும். சொற்களைத் தேர்வு செய்தலும், அதனைத் தரப்படுத்தலும் முக்கியமான பணியாகும். அறிஞர்கள் உருவாக்கும் சொற்கள் பல சமயங்களில் மக்களைச் சென்று சேர்வதில்லை. சில சொற்கள் நெருடலை ஏற்படுத்துகின்றன. சில சொற்கள் ஏற்கப்படுகின்றன. கலைச்சொல்லகராதிகள்  பின்வரும் படிநிலைகளில் உருவாக்கப்படுகின்றன.  அவை, பின்வருமாறு.,

1. தமிழ்ச் சொற்களுக்கே முன்னுரிமை (only Tamil word)
2. வழக்குச்சொல்லுக்கு முதன்மை (present use word priority)
3. இலக்கியச்சொற்களுக்கு முதன்மை (literary usage)
4. ஒரே சொல் மறித்து வரக்கூடாது (avoid repetition)
5. கருத்துப்புலக் கூறு (concept categories)
6. சுருக்கச்சொல் தேர்வு (words economy)
7. நிலைபெற்ற சொற்களை மாற்றாமை (standard words)

இத்தகைய கூறுகளை மையமாக வைத்துக் கலைச்சொல்லகராதிகளை உருவாக்குதல் வேண்டும்.

kinetics – விசையியக்கவியல், knob- குமிழ் என்பன போன்ற கலைச்சொல்லாக்கத்தில் தமிழ்மொழி ஆளுமையினை உணரலாம். lightning conductor – என்பதற்கு மின்னல் கடத்தி எனச் சொல்லாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. அகராதியிலும், சொல்லாக்கத்திலும் ஒரு சொல் மீண்டும் வருதல் கூடாது. பொருள் மாற்றச் சூழலில் இடம்பெற்றால் தவறில்லை. உருவாக்கத்திற்கான சொல்லமைப்பு எளிமையுடன் இருத்தல் வேண்டும். நீண்டநாள் நிலைத்த சொல்லை மாற்றக் கூடாது என்பன போன்ற வரையறைகளைப் பின்பற்றுதல் அவசியமாகும். absolute expansion – என்பதற்குத்  தனி என சொல்லாக்கம் செய்துள்ளனர். angular magnification – என்பதற்கு கோண உருப்பெருக்கம் என்று ஆக்கம் செய்துள்ளனர். இதில் கருத்துப்புலப்பாட்டுக் கூறு முக்கியமானதாகும். fading – என்பது மங்குதல் என்னும் பொருளைக் குறிக்கும். இது சுருக்கச்சொற்களின் வகைப்பாடாகும். absorption – என்பது உட்கவர்தல் அல்லது உட்கவரல் என்னும் பொருளில் உள்ளது. சொற்சுருக்கத்திற்கு இது சான்றாகும்.

தரவுருவம் செய்தல் (standardization)

சொற்களை அகராதிக்கு அனுப்புமுன்  தரவுருவம் செய்தல் வேண்டும். அனைத்துச்சொற்களையும் அகராதியில் செலுத்தி பொருள் வழங்க முற்படுதல் கூடாது. காரணம், அனைத்துச் சொற்களின் அமைப்புநிலையிலும் ஒற்றுமைத்தன்மை வேண்டும் என்பதுவே ஆகும். எனவே தரப்படுத்தம் என்பது முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.

1. பணித்தரவுருக்கள்
2. பயன்பாட்டுத் தரவுருக்கள்
3. எடையளவுத்தரவுருக்கள்
4. திட்டத்தரவுருக்கள்
5. சோதனைத்தரவுருக்கள்
6. இயல்பறித்தரவுருக்கள்
7. பாதுகாப்புத்தரவுருக்கள்
8. பொருள் தரவுருக்கள்
9. செயல்முறைத்தரவுருக்கள்
10. தகவல் தொடர்புத் தரவுருக்கள்

எனப் பல்வகையாகப் பாகுபடுத்தலாம் (2006:148 இராதா செல்லப்பன்) என்னும் வகைப்பாடு அகராதிக்குக் கலைச்சொல்லை ஏற்றும் முன் செய்யப்பட வேண்டிய படிநிலைகளாகும். தரப்படுத்துவதன் வாயிலாக ஒரு சீர்மையை உருவாக்கிட முடியும். கருத்தொருமித்தலுக்கும் பயன்பாட்டுத்தெளிவுக்கும் வழிபிறக்கும். உரைப்பொருளும், உள்வாங்கும் பொருளும் ஒத்து இயங்குதல் வேண்டும். ஒரு கருத்தினை மற்றவருக்கு எடுத்துப்புரிய வைப்பதில் இது முக்கியப்பங்கு ஆற்றுகிறது. புரிதல்களுக்குரிய இயல்புகளில் சிறக்கிறது. தொடர்பு கொள்வோர்களுக்கிடையே கலைச்சொல் தெளிவும் சிறப்பும் அதிகரிக்கும்.  மேலும், பல கருத்து ஒரு சொல்லைத் தவிர்க்கலாம். ஒரு கருத்து பல சொற்களை விளக்கலாம். கலைச்சொற்கொள்கைகளுக்கு ஏற்பப் புதிய சொல்வகைகளை உருவாக்க வழிவகைச் செய்யலாம்.

கலைச்சொற்களைத் தரவுருக்களாக அறிவிப்பதன் மூலம் கலைச்சொல் சீர்மையும் ஒருமைப்பாட்டையும் உருவாக்கலாம். கலைச்சொல்லுக்கும் அது குறிக்கும் கருத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை வெளிப்படையாக நிலைநிறுத்துவதன் மூலமும் பயன்பாட்டு ஒருமையைச் சீர்படுத்தலாம். சான்றாக, அளக்கும் கருவி எனும் கருத்தைக் குறிக்கும் “மானி” என்ற கலைச்சொல் எந்தச்சூழலில் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் அதே கருத்தையே மாற்றமின்றித் தாங்கி நிற்பதற்குத் தரப்பாடு உதவுகிறது.

துறை வல்லுநர்கள் தம் துறைசார்ந்த செய்திகளைப் பற்றித்  தம்முள் தொடர்பு கொள்கின்றனர். தெளிவான வரையறைகளையுடைய தரவுருக்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் பயனுறுத் தொடர்பை உருவாக்கலாம். ஒரு கலைச்சொல்லின் தொடர்பாற்றல் குறிப்பிட்ட குறியீட்டில் அதன் உட்புகுதிறன், ஒத்த கருத்தோடு அதற்குள்ள நேரடித்தொடர்பு, உரைப்பொருளோடு கருத்துள்ள தகவமைப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் உருவாகிறது. ஒரு கருத்தினை மற்றவருக்குப் புரியவைக்கும் முயற்சியை எளிதாக்குகிறது. ஒரே கருத்தைக் குறிக்கும் அறிவியலாரும், மொழிபெயர்ப்பாளரும் அதனைப் பல்வேறு கண்ணோட்டத்துடன் அணுகும்போது உருவாகும் ஒரு கருத்துப் பலசொற்களிலிருந்து ஒரு சொல்லைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தரவுருவாக அறிவிக்கக் கலைச்சொல் தரப்பாடு உதவுகிறது. குறிப்பிட்ட ஒரு பொருளைக் குறிப்பிட்ட ஒருவர் புரிந்துகொள்ளத் தேவையான பண்புகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கப்படுகிறது. அதாவது, கலைச்சொல் குறிக்கும் இயல்புகளை வரையறுக்கிறது. பாதுகாப்புத் தரவுருக்களை உருவாக்குவது உயிர்த்தொடர்பான பாதுகாப்பு, சூழல்பாதுகாப்பு ஆகிய இயல்புகளுக்கு ஏற்றம் தருகிறது.

தரப்பாட்டுக் கொள்கைகள்

1. தரவுருக்கள் பொது ஒப்புதல் பெற்றவையாக இருக்கவேண்டும். கலைச்சொற்கள் குறிப்பிட்ட அறிவுத்துறை வல்லுநர்களாலும் கலைச்சொல்லியலாராலும் ஒத்துக்கொள்ளப்பட்ட சொற்களாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட கலைச்சொல்லைப் பயன்படுத்துவோரின் பொதுஒப்புதல் பெற்றதன் அடிப்படையில் தரவுருவாக்கம் நடைபெற வேண்டும்.
2. தரவுருவின் பயன்பாட்டு நோக்கத்தைத் தரப்படுத்துவோர் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். (காட்டாக.,) வாக்கியங்களில் தரவுருவைப் பயன்படுத்துகையில் அவை ஏற்புடையனவாக அமைதல் வேண்டும். தொடர்புடைய சொல்லாக்கங்களுக்கு வழிவகுக்கும் முறையில் தரவுரு அமைதல் நலம். தரவுருக்கள் எளிமை மற்றும் தரமுடன் இருத்தல் வேண்டும்.
3. தரப்பாடு திட்டமிடப்படவேண்டும். தரவுருக்களைத் தயாரிக்கவும், வெளியிடவும் பாதுகாக்கவும் ஆகும். செலவோடு சமூகப் பொருளாதாரப் பயனை ஒப்பிட்டுப்பார்க்க வேண்டும். ஏற்கனவே நிலைபெற்ற அல்லது நிலைபெறும் வாய்ப்புடைய சொற்கள் தரவுருக்களாக நிலைப்படும். தரவுரு என்பது முக்கியமான சொல்தேர்வைக் குறிக்கிறது. கலைச்சொற்களில் ஒருமைப்பாடு காண்பதும் அவற்றைத் தரப்பபடுத்துவதும் ஒரு முக்கியமான பணியாகும். தரவுருச்சொற்கள் கலைச்சொற்கோவைகளைக் காட்டிலும் நிலைபேறு உடையனவாகவே இருக்கும். எனினும் அவற்றின் நிலைபேற்றுத்தன்மை முழுமையடைந்ததாகக் கூறமுடியாது. இத்தரவுருக்களைக் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கொருமுறை மதிப்பீடு செய்வதுடன் அவற்றின் ஒப்புறுதியையும் அறுதியிடவேண்டும். இந்தத் தரவுருக்களை மறுமதிப்பீடு செய்யலாம். புதிய அறிவியல் கருத்துக்களை உருவாக்கவும் இச்செயல்பாடு தேவை.
4. தரப்பாட்டுப் பணி இரட்டிப்புப் பணியாக இருக்கக் கூடாது. தரப்பாட்டுப்பணி பல்வேறு மட்டங்களிலும் செய்யப்பெறும் நிலை உள. தனிப்பட்டோர், கழகங்கள், பல்வேறு நாடுகள் ஆகியவற்றின் முயற்சி ஒருங்கிணைக்கப்படல் வேண்டும். சொற்களைத் தரப்படுத்தும் முயற்சியில் கலைச்சொல் துறையில் ஆர்வமுடைய அனைவருடைய கூட்டு முயற்சியும் ஒருங்கிணைக்கப்படல் வேண்டும். இலங்கையில் அரச வெளியீட்டுத் திணைக்களம் ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட கலைச்சொல் அகராதித் தொகுதிகளை வெளியிட்டுள்ளன. தமிழிலும் பல வெளிவந்துள்ளன. 

தமிழில் வெளிவந்துள்ள சில இயல்பியல் அகராதிச் சொற்கள்   

A	Activating devise	செயலூக்கக் கருவி
	Adiabatic change	மாறாவெப்ப மாற்றம்
	Aerial	அலைவாங்கி
B	Bell jar	மணிஜாடி
	Bench	அளவுச்சட்டம்
	Bevel edge	சாயுமோரம்
C	Cell	கலம்
	Centre of orbit	சுற்றுப்பாதை மையம்
	Cavity radiation	பொந்துக்கதிர்வீச்சு
D	Dielectric slab	மின்கடத்தாப் பாதாளம்
	Destructive test	அழிவுச்சோதனை
	Depth of force	குவிய ஆழம்

* இச்சொற்கள் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட இயல்பியல் கலைச்சொல்லகராதியில் இடம்பெற்றுள்ளது.(2001)

 

நிறைவாக:

இயல்பியல் கலைச்சொல்லகராதிகள் பல தமிழில் வெளிவந்துள்ளன. அவற்றில் எடுத்தாளப்பெற்றுள்ள சொற்கள் பலதரப்படுத்தப்பட்டவையாகும். சில சொற்கள் நிலைபேறடையாமலும் உள்ளன. சில சொற்கள் நிலைபெற்றுவிட்டன. அகராதியில் இடம்பெறும் சொற்கள் பொதுமைத்தன்மையுடன் இருத்தல் வேண்டும் என்பதில் கலைச்சொல்லறிஞர்கள் கவனம் செலுத்திவருகின்றனர். பலவேளைகளில் சொல்மயக்கங்கள் ஏற்படுவதுண்டு. அத்தகைய சூழலில் தேர்ந்தெடுப்புச் சொற்களை உற்றுநோக்கவேண்டும். வல்லுநர்களின் கூற்றுகள் பொருத்தப்பாடுடையதுதானா என்ற நோக்கில் கலைச்சொல் அகராதி உருவாக்குநர் ஆராயவேண்டும். தமிழ்வழிக்கல்விக்கு கலைச்சொற்கள் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன. அறிவியலைத் தமிழில் தரவேண்டுமெனில் கலைச்சொற்கள் நிறைய அளவில் படைக்க வேண்டும். தனிநிலையில் மட்டுமன்றி வாக்கிய நிலைகளிலும் அவை பயன்பாடுடையதாக உள்ளதா என்று பரிசீலித்து அகராதிக்குள் நுழைக்கவேண்டும். தற்போதைய காலகட்டங்களில் கணினியைப் பயன்படுத்தி அகராதியை உருவாக்குகின்றனர். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு இது உகந்ததே ஆகும். இம்முறையில் கூறியதுகூறல் தவிர்க்கப்பெறுகின்றது. கலைச்சொல்லகராதிகளை உருவாக்குவதற்கு முன்பு அகராதி தரும் பொருள்குறித்து விவாதித்துப் பின் சேர்க்க வேண்டும். அகராதியில் சேர்த்த பின்பு வழக்கிழந்த சொற்களாக எதுவும் மாறல் கூடாது. தரவுருக்களைத் தேர்வு செய்வதற்கும், தேர்வு செய்யப்பெற்ற தரவுகளை அகரவரிசையில் இணைத்து உருவாக்கம் செய்வதற்கும் நம் பணி பெரியதாகும். இப்பணி விரிவாகும்போது தமிழ்வழி அறிவியலுக்கும், தமிழ்வழித் தொழில்நுட்பத்திற்கும் மிகுந்த பயனளிப்பாக அமையும். எங்கும் தமிழ் எதிலும் தமிழ் என்னும் கூற்று மெய்யாகும்.

——————

கருவி நூல்கள்

1. இரத்தினம். கா.பொ ( 1974), கலைச்சொல்லாக்கம், கலைக்கதிர், பூ.சா.கோ. அறநிலையம், கோயம்புத்தூர்
2. இராதா செல்லப்பன் (2006), கலைச் சொல்லியல், தாமரை பப்ளிகேஷன்ஸ், அம்பத்தூர், சென்னை.
3. இராதா செல்லப்பன் (2001), இயல்பியல் கலைச்சொல் தொகுதி, பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம், திருச்சிராப்பள்ளி-24.
4. சுந்தரம். இராம. (1984), தமிழ்வழி அறிவியல், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்.
5. பொன்னுசாமி. ப.க (1983), தமிழில் அறிவியல், ஒரு பார்வை, தமிழ்க்கலை, தமிழியல் காலாண்டு ஆய்விதழ், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்.
6. Thirumalai M.S (1979), Language in Science, Geetha Book House, Mysore.
7. Shanmugam S.V. (1975), Moderenisation in Tamil, anthropological Linguistics, Indiana University, Bloomington.

*****

கட்டுரையாளர் – தமிழ்த்துறைத்தலைவர், பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரி, குரும்பலூர், பெரம்பலூர்- 621 107 janakirambdu@gmail.com
contact : 9842523869.

 

-பா.சீனிவாசன்

முன்னுரை:- 

“நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்”      (குறள் – 948)

வள்ளுவப் பெருந்தகை இக்குறளில் நோய்கள், அந்நோய்கள் ஏற்படும் விதம், அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கான வழிமுறைகள் போன்றவற்றை நன்கு ஆராய்ந்து அதற்குரிய சிகிச்சை முறைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் எனக் கூறுகின்றார். இக்கருத்தோடு இன்றைய அறிவியல் உலகினை உற்றுநோக்கும் பொழுது இவ் உலகினில் நாளுளொரு வண்ணம் பொழுதொரு மேனியாக நோய்கள் பெருகிக்கொண்டே வருகின்றன. இதற்கான காரணங்களாக இன்றைய வாழ்க்கைச் சூழலையும், நம் பாரம்பரிய பழக்கவழக்கங்களை இழிவாகக் கருதி அவற்றினை மறந்து செயல்பட்டதினையும் கூறலாம். இவ்வாறு நாம் மறந்தது அழிய விட்டுக்கொண்டு இருக்கின்ற நம் முன்னோர்களின் பழக்க வழக்கங்களில் முக்கியமானது அவர்கள் நமக்கு விட்டுச்சென்ற எளிய மருத்துவ முறைகள் ஆகும். அவர்கள் வாழ்ந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட நோய்களுக்கு எவ்வித மருத்துவமனையும் நாடவில்லை. மாறாக இல்லங்களில் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருள்களைக் கொண்டே பலநோய்களுக்கு தீர்வு கண்டனர்.

இவ்வாறு நம் முன்னோர்கள் விட்டுச்சென்ற மருத்துவமுறைகளில் மிகவும் முக்கியமானது சித்த மருத்துவ முறையாகும். இச்சித்தமருத்துவத்தில் ‘சித்’ என்னும் சொல் எளிமை, தனிமை, தொன்மை, வன்மை, வாய்மை, தூய்மை, முழுமை, மேன்மை எனப் பலவகையாகப் பொருள் தருவதோடு இவை அனைத்தையும் தனக்குள்ளே கொண்ட சிறந்தொரு மருத்துவமுறை ஆகும். இம்மருத்துவம் திருமூலர் முதல் கோரக்கர் வரையுள்ள பதினெண் சித்தர்களால் நமக்கு அளிக்கப்பட்டதாகும். இப்பதினெண் சித்தர்களால் நமக்கு அளிக்கப்பட்ட இச்சித்த மருத்துவமுறைகளுள் ஒன்றுதான் “சிறுநீர் சிகிச்சை’, அல்லது ”சிறுநீர் மருத்துவம்” என்பதாகும்.

இம் மருத்துவம் ‘’சிவாம்பு’’ ‘’அமுரி’’ ‘’சந்திர புஸ்பகரணி’’ என்ற பல பெயர்களில் அழைக்கப்படுகின்றது. இச்சிறுநீர் மருத்துவம் பற்றி பதினெண் சித்தர்களில் ஒருவரான திருமூலரும் கூறத் தவறவில்லை. அவர் இதனை

“வீர மருந்தென்றும் விண்ணோர் மருந்தென்றும்
 நாரி மருந்தென்றும் நந்தி அருள்செய்தான்   ……………………………………………………..
……………………………………………………..
சோழி மருந்திது சொல்லவொண் ணாதே.”    (திருமந்திரம்-830)

என்று தம் திருமந்திரத்தில் மூன்றாம் தந்திரத்தில் ‘அமுரிதாரணை‘ என்ற அதிகாரத்தில் சிறுநீர் மருத்துவம் பற்றி ஆறே ஆறு பாடல் வழி எடுத்துரைக்கின்றார். அவர் கூறிய சிறுநீர் சிகிச்சை பற்றியும், சிறுநீர் மருத்துவம் தொடர்பான செய்திகளையும் தக்க சான்றுகளோடு இவ்வுலகறியச் செய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம் ஆகும்.

சிறுநீர் கழிவுப் பொருள் அல்ல:-

காட்டுப் பூனையின் மலம் எவ்வாறு புனுகு என்ற வாசனை திரவியப் பொருளாக மாறுகின்றதோ அதனைப் போன்று நாம் கழிவுப்பொருள் என்று எண்ணக்கூடிய ‘சிறுநீர்’ சிறந்த மருத்துவக் குணங்கள் நிறைந்தது. வள்ளுவர் தம் திருக்குறளில்,

“கண்டுகேட்டு உண்டுயிர்த்து உற்றறியும் ஐம்புலனும்
ஒண்தொடி கண்ணே உள”  (குறள் – 1101) அதாவது காமமயக்க நிலையில் இருக்கும் ஒருவன் தன் துணையின் சிறுநீரைப் பருகுவதோடு, உடல் முழுவதும் அதனை பூசிக் கொள்கின்றான் என்கின்றார். சிறுநீர் என்பது கழிவுப்பொருள் அன்று என்பதற்கு இச்சான்றே போதுமானது. இன்றைய காலகட்டத்தில் இச்சிறுநீரின்  மருத்துவகுணம் அறியமால் அதனை கழிவுப்பொருள் என்று நம்மிடையே நம்ப வைத்து கொண்டிருக்கின்றனர். நம் சிறுநீரை கழிவுப்பொருள் என்று எண்ணும் நாம் ஏன் பசுமாட்டின் சிறுநீரைப் பஞ்ச கவ்வியம் என இல்லற சுபநிகழ்ச்சிகளில் பயன்படுத்துகின்றோம், அதனை பருக கூடச் செய்கின்றோம். ஏனெனில் சிறந்த மருத்துவ குணம் கொண்டது என்பதால் அவ்வாறு மற்ற உயிரினங்களின் சிறுநீரைப் பருக அனுமதிக்கும் நம் உள்ளுணர்வு நம்முடைய சிறுநீரைப் பருக அனுமதிப்பதில்லை. இதற்குக் காரணம் கழிவுப்பொருள் என்று நம்மிடையே நம்ப வைத்ததே. இச்சிறுநீரின் மருத்துவக்குணங்கள் அறிந்து நம் முன்னோர்களான சித்தர்கள் இதனைப் போற்றி மருத்துவப்பொருளாக பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். இதனை

“செய்யவே பதினெட்டுக்குட்டம் சூலை தீரவே
சிறுநீரில் கடசங் கேளு, பையவே பேய்த்தேற்றான
ஒன்று செய்து வைத்துக் கொண்டு நையவே காலைதனில்
எழுந்திருந்து நன்மையுடன் ஒரு சேர்வாங்கி” என்று போகர் தம் பாடலில் சிறுநீர் என்பது சிறந்த மருத்துவக்குணம் நிறைந்தது. இச்சிறுநீரை பருகினால் தோல் நோய்கள் குணமாகும் எனக் கூறுகின்றார். 

“அரவக்கடி யகலவங்கு சிறுநீர் சிரங்கை, பரவக்குடி விஷம்படும்”

என்று  மற்றொரு பாடலில் விஷத்தைப் போக்கக் கூடிய அருமருந்து இச்சிறுநீர் என்கின்றார். சித்த வைத்திய நூலான பதார்த்த குணசிந்தாமணியில்,

“காணிக் கடிங்கதித்தெழுந்த வீக்கமத
காணாது காயசித்தி கைக்குளாம் – பூணே
பதித்த கொங்கை மாதே பகர் மாந்தருக்குள்
உதித்த சிறுநீருக்கென்று ஓர் இதுவுமலை
சர்வ விஷம், விசசுரமும், தவருண்டோடும்
இங்களைத் தொட்டம்பில் கண், முகம், காது” (பதார்த்த குணசிந்தாமணி -164)

என்று இச்சிறுநீரினை தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்தால் விஷத்தை முறிக்கும் ஆற்றல் கிடைக்கும் என்றும், தோல் நோய்கள் குணமாகும் என்றும் கூறுகின்றது. போகர் கூறியவாறு விஷத்தையும் போக்கக் கூடியது என்ற அதே கருத்தினை இச்சித்த வைத்திய நூலும் கூறுகின்றது. எனவே இக்கருத்துக்களை கொண்டு ஆராய்ந்தால் சிறுநீர் என்பது கழிவுப்பொருள் அல்ல என்பது நமக்கு புலனாகும்.

பிறக்கும் முன்னரே சிறுநீர் சிகிச்சை:-

நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய தாயின் வயிற்றில் சிசுவாக இருக்கும்பொழுது இச்சிறுநீர் சிகிச்சையை மேற்கொள்ள தொடங்கிவிடுகின்றோம். ஆம் கருவறையில் பனிக்குடத்தில் சிசுவாக இருக்கும் நாம் அங்கேயே சிறுநீரரைக் கழிக்கின்றோம். அவ்வாறு கழிக்கும் சிறுநீரில் ஒரு பகுதியை பருகுகின்றோம். இக்கருத்துக்களை இன்றைய நவீன மருத்துவம் ஏற்றுக் கொள்கின்றது. அதோடு இது சிசு வளர உதவுவதாகவும் கூறுகின்றது.

சிறுநீரில் காணப்படும் பொருட்கள்:-

உயிர்நூல் ஆசிரியர் மருத்துவர் பரன் (Dr.FRHIRN)  தனது உலகப் புகழ் பெற்ற நூலான “Introduction  to Bio- Chemistry” என்ற நூலில் ஆரோக்கியமாக இருக்கக் கூடியவனின் சிறுநீரில் பத்தொன்பது போஷாக்கு தத்துவங்கள் அடங்கி இருக்கின்றன என்று கூறுகிறார். இதனை உடல்நூல், இரசாயன நூல் ஆராய்ச்சியாளர்களும் ஏற்றுக்கொண்டு உடலுக்கு நன்மை அளிக்கக்கூடியதே என்று கூறுகின்றனர். மேலும் இச்சிறுநீரில் பத்தொன்பது வகையான மனித உடலுக்கு தேவையான பொருட்கள் அடங்கியுள்ளது என்று தன் ஆராய்ச்சியின் மூலம் தெரிவிக்கின்றார். அப்பொருட்களின் முழுவிவரம் கீழ்வருமாறு.

வ. எண்	பொருள்	மி. கிராம்	வ. எண்	பொருள்	மி. கிராம்
1	யூரியா	682.00	10	பொட்டாசியம்	137.00
2	யூரியா	1459.00	11	கால்சியம்	19.50
3	கிரிய்டினீன்(நயிட்ரஜன்)	36.00	12	மக்னீஷியம்	11.30
4	கிரிய்டினீன்	97.00	13	க்ளோராயிட்	314.00
5	யூரிக் ஆசிட் (நயிட்ரஜன்)	12.00	14	டோடல் சல்பேட்	91.00
6	யூரிக் ஆசிட்	36.00	15	இனார்கானிக் சல்பேட்	83.0
7	அமினோ (நயிட்ரஜன்)	9.70	16	இனார்கானிக் பாஸ்பேட்	127.00
8	அமினோ	57.00	17	P.ர்.	6.40
9	சோடியம்	212.00	18	டோடல் ஆசிடிடி (யளஉஉ)
			19	Nஃ10	27.80

 

சிறுநீர் குணமாக்கும் நோய்கள்:-

10-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வெளியான “1000 முக்கியமான விஷயங்கள்” என்ற நூலின் வழியாகச் சிறுநீர் பயன்படுத்தி குணமடைகின்ற சில நோய்களை அறியலாம்.  இந்நூல் சிறுநீரினை தொடர்ந்து ஒன்பது நாட்கள் ஒவ்வொரு நாள் காலையில் பருகுவதோடு, அதனை உடல் முழுவதும் பூசிக் கொள்வதால் சொறி, சிரங்கு போன்ற தோல் நோய்கள் குணமாகும் என்று கூறுகிறது. இக்கருத்தினை உறுதி செய்யும் விதமாக “1695–ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த சாலமோன் ஆங்கில வைத்தியம்” என்ற நூலிலும் தோல் நோய்களை போக்கக் கூடியது சிறுநீர் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பம்பாய் மருத்துவர் “பிராக்ஜிபாய் – டி – தேசாய் (pragjibhai D- Desai M.B.B.S Bulsar, Gujarat )” என்பவர் “05.02.1973” அன்று தினமலர் நாளிதழுக்கு அளித்த பேட்டி ஒன்றில் தம்மைக் காணவரும் நோயாளிகளுக்கு இச்சிறுநீரினை பயன்படுத்தி சிகிச்சையளித்து வருவதாகவும் அதனால் அவர்களுக்கு ஏற்படும் டைபாய்டு, வயிற்றுபுண், காலரா போன்ற நோய்கள் குணமடைந்துள்ளன என்றும், இம்முறையை தொடர்ந்து பதினைந்து ஆண்டுகள் கையாண்டு வருவதாகவும் கூறியுள்ளார்.

சபர்மதி ஆசிரமத்தில் காந்தியடிகளுடன் இருந்து சேவை செய்து வந்தவர் “ராவுஜீபாய் மணிபாய்படேல்” தனக்கு ஏற்பட்ட இருதய நோயை இலண்டனில் வசித்து வந்த  “ஜான் டபிள்யூ ஆர்ம்ஸ்ட்ராங்” எழுதிய “வாட்டர் ஆப் லைப்” என்ற சிறுநீர் சிகிச்சை நூலின் உதவியால் சிறுநீர் சிகிச்சையை மேற்கொண்டு குணமடைந்துள்ளார். அதோடு மட்டும் அல்லாமல் “மானவ மூத்திரம்” என்று சிறுநீர் சிகிச்சை பற்றிய நூலினையும் வெளியிட்டுள்ளார். “திருமந்திர ஆராய்ச்சி” “சித்தர்கள் போற்றிய சிறுநீர் மருத்துவம்” போன்ற நூல்களை வெளியிட்ட டாக்டர்.ரா.மாணிக்கவாசகம் இச்சிறுநீரைப் பருகிவருவதாக கூறியுள்ளார்.

திருமந்திரத்தில் சிறுநீர் மருத்துவம்

சிறுநீரைப் பருகுங்கள்:-

“உடலில் கிடந்த உறுதிக் குடிநீர்க்
கடலிற் சிறுகிணற்று ஏற்றம்இட் டால்ஒக்கும்
உடல் ஒருவழி ஒன்றுக்கு இறைக்கில்
நடலைப் படாதுயிர் நாடலும் ஆமே” (திருமந்திரம் – 845)

‘தெளிதரும் இந்தச் சிவநீர் பருகில்
ஒளிதரும் ஓராண்டில் ஊனம் ஒன்று இல்லை
வளியுறும் எட்டின் மனமும் ஒடுங்கும்
களிதரும் காயம் கனகமது ஆமே” (திருமந்திரம் – 846)

மேற்கூறிய இவ்விரு பாடல்களில் திருமூலர் சிறுநீர் பருகும் முறையை கூறுகிறார். அதாவது முதல் கடைசியில் வரும் நீரை விட்டுவிட்டு இடையில் வருகின்றவற்றை பருகுகுங்கள் நோய் நொடி அண்டாது, மனம் தெளிவு பெறும் எனக் கூறுகிறார். இதே கருத்தினை திருவாசகத்தில் மாணிக்கவாசகர் ‘யானை துதிக்கையால் நீரைப்பருகுகின்றது என்று கூறும் அவர் தொடர்ந்து இறைவன் எனக்கு இருகரங்களை அளித்துள்ளான். ஆனால் அதன் மகத்துவம் தெரியாமல் நிறையத் துன்பப்பட்டுவிட்டேன் என்றும் அதன் மகத்துவம் அறிந்தும் துன்பங்கள் பறந்து போயின என்றும் கூறுகின்றார். அதாவது அவர் சிறுநீர் பருகுவதையும், அதன் மூலம் கிடைக்கும் பயன்பற்றியும் மேற்கூறிய கருத்துக்கள் வாயிலாக உலகமக்களுக்கு தெரிவிக்கின்றார். புகழ்பெற்ற “தாமர் தந்திரா” (Damar Tantra) சிவாம்புகல்பத்தில் (Shivambukalpa) 107 சுலோகங்கள் உள்ளன. இதில் இரண்டு மாதங்களுக்கு சிறுநீரினைத் தொடர்ந்து பருகினால் அறிவுநுட்பமாகிறது என்று கூறுகிறது. ஜீன மதத்திலும் சிறுநீர்ப் பருகும் முறை இருவேறு விதங்களாகக் கூறப்படுகிறது. இவற்றில் எளிதான முறையின்படிக் கோடைக்கால ஆரம்பத்தில் ஆகாரத்துடன் பருகத் தொடங்கினால் ஆறு பட்டினி நாளிலும் ஆகாரம் இல்லாமல் ஒப்புக் கொள்வானாகில் ஏழு பட்டினிகளுக்குப் பின்னும் நிறுத்த வேண்டும் எனக்கூறுகின்றது.  “The Hundred Thousand Songs of Milarepa, Boulder and London” (1977) என்ற புத்தகத்தின் மூலம் திபெத்திய புத்தமுனிவர்கள், லாமாக்கள் சிறுநீரைப் பருகுவதன் மூலம் நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்ந்தார்கள் என்பதனை அறியமுடிகின்றது. 

உடல், பொன்னிறமாக மாற நரை மயிர் கருக்க:-

“நுறும் இளகும் நுகரும் சிவத்தினீர்
மாறும் இதற்கு மருந்தில்லை மாந்தர்கள்
தேறில் இதனைத் தெளியுச்சி கப்பிடின்
மாறும் இதற்கு மறுமயி ராமே”   (திருமந்திரம் – 847)
தம்முடைய  சிறுநீரை கையளவு பிடித்து ஒவ்வொரு நாளுக்கு நூறு மிளகு வீதம் உட்கொண்டு வந்தால் உடல் பொன்னிறமாகவும், நரைத்த மயிர் கறுக்கும் எனவும் எடுத்துரைக்கின்றார். “சாலமனின் இங்கிலீஷ் வைத்தியன்”(1695) என்ற புத்தகத்தில் சிறுநீரைக் கொண்டு உடல் முழுவதும் மாலிஸ் செய்வதால் உடல் பொன்னிறமாக மாறும் என்கின்றது. பைபிளில் சிறு பட்டினியாக இருக்கும் நாட்களில் உன் தலையை சிறுநீரால் தேய்த்தும் முகத்தை அலம்பியும் கொள் என சுருக்கமாக கூறுகின்றது.

மரணம் இல்லை:-
“கரையரு கேநின்ற கானல் உவரி
வரைவரை என்பர் மதியில்லா மாந்தர்
நுரை திரை நீக்கி நுகரவல் லார்க்கு
நரை திரை மாறும் நமனும் அங்கில்லை”                 

(திருமந்திரம் – 848)

முதல் மற்றும் கடைசி நீரை விடுத்து தம் சிறுநீரை தொடர்ந்து அருந்தி வருபவர்களுக்கு இறப்பு என்பது இல்லை. இக்கருத்தினை சிவாம்புகல்பம் ஒன்பது வருடங்கள் தொடர்ந்து இச்சிவாம்வை (சிறுநீர்) அருந்தி வருபவன் இறப்பிலிருந்து விடுபடுகின்றான் என்று கூறுவதோடு விஷம் அவனை ஒன்றும் செய்யாது என்றும் கூறுகின்றது. ஆயுர்வேத நூலான “சுசுரூத சம் ஹிதையில்” “மூத்ரம் மானுஷம் ச விஸாபஹம்” என்கிறது. அதாவது இச்சிறுநீர் விஷத்தை போக்கி மரணத்திலிருந்து காக்க கூடிய சக்தியினை பெற்றது. பிரான்சு தேசத்தில் பக்ஸ்டர் என்பவர் தொடர்ந்து தன்சிறுநீரையே பருகி தனக்கு இருந்த புற்றுநோயிலிருந்து தன்னை காத்து மரணத்திலிருந்து விடுபட்டு இருக்கின்றார்.

உடல் இளைப்பதற்கு:-

‘அளக நன்னுத லாய்ஓர் அதிசயம்
களவு காயம் கலந்த இந்நீரில்
மிளகு நெல்லியும் மஞ்சளும் வேம்பிடில்
 இளகும் மேனி இருளும் கபாலமே‘ (திருமந்திரம் – 849)

என்று இச்சிறுநீரோடு சிறிதளவு மிளகு, நெல்லிக்காய், வேம்பு, மஞ்சள் ஆகியவற்றை கலந்து உட்கொண்டு வந்தால் உடல் இளைக்கும், இளமையாக இருக்கலாம் எனக் கூறுகிறார். திருமூலர். இவர் கூறுவது போல் இந்தியாவில் நாகசாதுக்கள் என்ற பிரிவினர் சிலர் இருக்கிறார்கள். வருடம் முழுவதும் ஆடை இல்லாமல் இருக்கின்ற இவர்கள் தங்கள் உடலை நல்ல நிலையில் ஆரோக்கியமாக வைத்ததுக்கொள்ள இச்சிறுநீரை உபயோகிக்கின்றார்கள். இவர்களில் பலபேர் சாதாரணமாக தங்களுடைய சிறுநீரையே பருகுகிறார்கள். அவர்கள் அதனால் இளமையாக காணப்படுகின்றனர்.

 முடிவுரை:-

1. நோய்களை தீர்க்க அவர்களின் சொந்த சிறுநீரையே உபயோகப்படுத்த வேண்டும். எத்தனை உடல்கள் இருக்கின்றனவோ அத்தனை மூத்திரங்கள் உள்ளன. அதனால் தான் அவரவர்களின் சிறுநீரையே பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது.
2. எந்த ஒரு வியாதிக்கும் சிறுநீரைப் பிடித்து வைத்து சிகிச்சையைத் தொடங்க வேண்டும். அவ்வாறு தொடங்கிச் செய்யும்பொழுது இடர்பாடுகள் தோன்றும் அதற்காக அதனை விடுத்து மற்றொரு சிகிச்சையை நாடக்கூடாது. உதாரணமாக தோல் நோய்களுக்கு சிறுநீரை பயன்படுத்தும் பொழுது சிலருக்கு முதல் வாரத்திலேயே பலன் தெரிந்துவிடும். ஆனால் சிலருக்கோ நான்கு, ஐந்து தினங்களில் உஷ்ணம் வெளியேறி கொப்பளங்கள் தோன்றலாம். அதற்காக இச்சிகிச்சையை விடக்கூடாது. சிறுநீர் கொண்டு தேய்த்தால் பலமாக இரண்டொரு நாளில் மறைந்துவிடும்.
3. சிறுநீரை உடலில் மாசாஜ் செய்ய ஆரம்பித்த 1 வாரத்திற்கு பின் வேளைக்கு 1 டம்ளர் என்ற முறையில் அருந்தவும். 3 (அல்லது) 4 வேளை போதுமானது. இத்துடன் சாதாரண உணவு உட்கொள்ளலாம்.
4. கொடிய, தீராத நோய்களினால் அவதிப்பட்டு வருபவர்கள் இச்சிறுநீரை சுத்தமான தண்ணீருடன் சேர்த்து பருகி அன்ன ஆகாரமின்றி அவரவருடைய உடல்நிலைக்கு ஏற்றவாறு 3, 5, 7, 10, 15 நாட்கள் உபவாசமிருக்க வேண்டும்.
5. முக்கியமாக இரத்த ஓட்டம் குறைவாக இருந்தாலும், இருதயம் பலவீனமாக இருந்தாலும் உபவாசம் இருக்க கூடாது. மாறாக சிறுநீர் குடித்து. மாசாஜ் செய்து லேசான உணவை உட்கொள்ளலாம்.
6. சிறுநீருடன் உபவாசம் இருப்பதால் இருதயமும், மூத்திரக் காய்களும் அதிகமாக வேலை செய்யும். எனவே இதயத்துடிப்பு, நாடித்துடிப்பு அதிகமாகும். உபவாச காலங்களில் பழைய சிறுநீர் கொண்டு மாசாஜ் செய்வது மிக அவசியம்.

இவ் ஆறு வழிமுறைகளை கடைப்பிடிப்பதோடு, தகுந்த மருத்துவர்களை நாடி தன் உடல் நிலையை அறிந்த பிறகு இச்சிறுநீர் சிகிக்சையை மேற்கொள்வது என்பது நலம் பயக்கும்.

மேற்கொள் நூல்கள்:- 

1. திருமந்திரம் –     ஞா.மாணிக்கவாசகர்
2. மானவ மூத்திரம் –     ராவுஜீபாய்படேல்
3. சர்வரோக நிவாராணி –     சுவாமி பூமானந்தா
4. மூத்திர சிகிச்சை –   ஆண்டியப்பன்
5. சித்தர்கள் கண்ட சிறுநீர் மருத்துவம் – டாக்டர்.ரா.மாணிக்கவாசகம்
6. திருக்குறள் –     திருவள்ளுவர்
7. பதார்த்த குணசிந்தாமணி

கட்டுரையாளர் – முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்,
மருதுபாண்டியர் கல்லூரி, வல்லம், தஞ்சாவூர்.
அலைபேசி: 9786964680
மின்னஞ்சல்: sribalu1986@gmail.com

 

-முனைவா் பா. உமாராணி

கலைகள் என்பவை மனித வாழ்க்கையுடன் இரண்டறக் கலந்திருப்பதுடன் அவ்வாழ்க்கையை அழகாக்குவதிலும், பொருளுடையதாக ஆக்குவதிலும் பெரும் பங்காற்றுபவையாகும். மொழி, இனம், இடம், காலம் கடந்து அவை நிலைத்த தன்மையுடன் தன்னை வடிவமைத்துக் கொள்ளுகின்றன. இவை பண்பாட்டோடும், கலாசாரத்தோடும் நெருங்கிய தொடா்புடையதாய் இருப்பதோடு, அவற்றை வடிவமைப்பதிலும் பெரும் பங்காற்றுகின்றன. ஒரு கலை வடிவம் என்பது வெறுமனே பொழுதுபோக்கும் தன்மையனவாக மட்டும் அமையாமல் அவை நிகழ்த்தப்படும் சமுதாயத்தின், அம்மக்களின் நம்பிக்கைகளோடும், பழக்கவழக்கத்தோடும் தொடா்புடையதாய் அமைகின்றது. அவ்வகையில் பந்தல்குடி வட்டார மக்களின் கும்மிப்பாடல்கள் பலதரப்பட்ட பொருண்மைகளை உள்ளடக்கியதாய், அதன்வழி பெரும் பண்பாட்டைச் சுமந்ததாய் அமைந்துள்ளது. பந்தல்குடி வட்டாரப் பெண்கள் பாடி ஆடும் கும்மிப்பாடல்களில் ஒன்றான “கர்ணமகாராஜன் கதைக்கும்மி“ அத்தகையதொரு நம்பிக்கை சார்ந்த பண்பாட்டைச் சுமந்து நிற்கின்றது.

கா்ணமகாராஜன் கதைக்கும்மி

கா்ணமகாராஜன் கதையைக் கும்மிப்பாடலாகப் பாடும் மரபு பந்தல்குடி வட்டார மக்களிடம் காணப்படுகிறது. திருவிழாக் காலங்களின்போது இத்தகைய கும்மிப் பாடல்களைப் பெண்கள் கும்மியடித்துக் கொண்டு பாடி ஆடுகின்றனா்.  புராணக் கதைக்கூறுகளைப் பிற கலைவடிவங்களில் பயன்படுத்தும்போது அதன் சிற்சில கூறுகள் மாற்றம் அடைந்தும், வளா்ச்சியை அடைந்தும் வெளிப்படலாம். சமூக மாற்றமும், கால மாற்றமும் இத்தகையதான ஒரு காரணிக்கு வழிவகுக்கின்றது. இங்கு மகாபாரதக் கதையில் வரும் கா்ணன் பாத்திரத்தின் பிறப்பு, வளா்ப்பு மற்றும் பண்புகளை இக்கும்மிப் பாடல் விரித்துச் சொல்கின்றது.

40 பாடல்களைக் கொண்ட இக்கதையினைப் பெண்கள் பலா் சோ்ந்து ஆடிப்பாடுகின்றனா். மகாபாரதக் கதையின் தொடா் நிகழ்வாக இக்கும்மிப்பாடல் அமைவதுடன், தனித்த கும்மிப் பாடலாகவும் பாடப்படுகின்றது. இக்கும்மிப் பாடலின் அமைப்பானது கடவுள் வாழ்த்துத் தொடங்கி, கதைத் தலைவன் அறிமுகம், கதைத் தலைவன் பிறப்பு, வளா்ப்பு, இடையில் பஞ்சபாண்டவா்கள் வீரம், மகாபாரதப் போர் போன்றவற்றைக் கூறி இறுதியில் துரியோதனன் காளியை வணங்குவதுடன் கதை முடிகின்றது.

கடவுள் வாழ்த்து

கா்ணனின் கதையினைக் கூறும் இக்கும்மிப் பாடலை முருகனை வாழ்த்தித் தொடங்குகின்றனா். முருகனை வாழ்த்தித் தொடங்கும் பாடலில் உலகமெல்லாம் மாயவன் கதையையும் அவன் செய்யும் மாயவினோதத்தையும் மங்கையரும், சிறு பெண்களும் கும்மியிலே பாடிடுவா் என்று குறிப்பிடுகின்றனா். மேலும் கா்ணன் குறித்தான நிகழ்வுகள் மட்டுமல்ல பாரதக் கதையே மாயவனின் வினோதச் சிறப்பை உரைத்தலே என்று கூறும் முகமாக,

”வருவாய் முருகா இருதயந்தனிலே – வந்து
சபையோர் முதல் தருவாய் முத்தம் கலியுகந்தனியே
இந்த பாரலாந்திரு மாயவன் கதையை
பார்தனில் மங்கையா் பாடிக் கதையை
கா்ண மகாராஜன் சண்டைக் கதை தனையே
நம் நாட்டினிலே பாடிடுவோம் சிறு பெண்களெல்லாம் கும்மியிலே
இந்த பாரளாந்திரு மாயவன் செய்திட்ட
மாய வினோதத்தை ஏனென்று சொல்வேன்” (கு.பா -1,2) என்ற பாடல் வரிகள் அமைகின்றன.

கதைவளா்ச்சி

பாண்டவா்களின் தாய்மாமனும், குந்தியின் சகோதரனுமாகிய மாயவன் பின்வரும் நிகழ்வுகளை முன்னரே அறிந்திருந்தாலும் அதனை வெளிப்படக் கூறித் தடுத்து நிறுத்தாமல் காலத்தின் வசத்தில் நிகழவிடுகின்றார். துர்வாசர் என்ற முனிவரிடம் குந்திதேவி ஒரு கனியைப் பெற்று உண்கிறாள். இதன் மூலக்கதையில் குந்தி ஓராண்டுகள் துர்வாசர் சிசுருஷை செய்கின்றாள். அதில் மகிழ்ந்த துர்வாசர் பாண்டுவினால் பிற்காலத்தில் நிகழவிருக்கும் பிள்ளைப் பேற்றிற்கான இடையுறுகளை முன்கூட்டியே கணித்து அதனைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு ஒரு கனியினை வழங்குகின்றார். யாரை மனதில் நினைத்து அக்கனியினை உண்டாலும் அவா்கள் மூலம் குழந்தை கிடைக்கும் என்று கூறுகின்றார். கனியினைப் பரிசோதிக்க எண்ணி சூரியனை நினைத்து அக்கனியினை உண்கிறாள் குந்தி. இதனால் சூரியன் தோன்றி ஒரு குழந்தையை அளித்தார். அக்குழந்தை கவச, குண்டலங்களுடன் பிறந்தான். மணமாகாத தாயாக உலகத்தை எதிர்கொள்ள மனமின்றி அக்குழந்தையை தன்தோழி தத்ரியின் துணையுடன் கூடையில் அடைத்து கங்கையில் விடுகின்றனா் என்று புராணக்கதை குறிப்பிடுகின்றது. காதின் வழியாகத் தோன்றியதால் அக்குழந்தைக்கு கா்ணன் என்ற பெயா் வந்தது (கா்ணம் என்றால் காது என்று பொருள்).

ஆனால் கா்ணமகாராஜன் கதைக் கும்மியில் கதை மாற்றுருவம் கொண்டுள்ளது. கும்மிப்பாடலில் இடம்பெறும் கதையின்படி வசிஸ்டர் என்ற மகரிஷியிடம் கனியை வாங்கி குந்தி உண்ணுகிறாள். பின்னால் நிகழப்போகும் விபரீதத்தை அறிந்திருந்த மாயவன் எதும் அறியாதவா் போன்று தங்கையாகிய குந்தியின் கழுத்தைப் பிடித்தார். கன்னிகழியாத தங்கை காலக்கிரகம் காரணமாக கனிகள் உண்டதினால் தம் குலத்தினா் ஏசுதல் செய்வதுடன் பாரத பூமியில் உள்ள மக்களுமே ஏசுவார்கள் என்று நினைத்த எம்பெருமானான மாயவன் தங்கையின் இரு கைகளையும், கழுத்தையும் பிடித்தார். ஆனால் அக்கனியானது ஆண்குழந்தை உருவம் கொண்டு குந்தியின் கன்னத்தின் வழியாகப் பிறந்துவிடுகின்றது. கன்னத்தில் இருந்து தோன்றியவன் என்பதால் அக்குழந்தைக்கு கா்ணராஜன் என்று பெயரும் இட்டார்கள். பின்னா் அக்குழந்தையை பெட்டியில்  அடைத்துக்கட்டி காவிரியாற்றின் தண்ணீரில் விட்டார்கள் என்பதை,

” எல்லாம் சோதிப்பார் என்றா
தாய் மாமனார் தம் – தங்கை என்றதோர்
குந்தியம்மாளைத் தான் இந்த வசிஸ்டா் என்றோர் மகரிஷியிடம்
வாங்கி உண்ட கனியும் ஒன்று தான்
கண்டு கொண்டாராம் மாயவன் எம்பெருமான்
தெரியாதவா் போல் கழுத்தைப் பிடித்தார் தங்கை
குந்தியம்மாளை கன்னியறியாத மாயவன்
தங்கை கனிகள் வாங்கி உண்ணலாம் என்று
காலக் கிரகம் தான் நம்ம குலந்தனிலே
இருக்கும் ஜனங்கள் எல்லாம் கண்டுமே
ஏசுவார் கண்கொண்ட நேரத்திலே -நம்மலை ஏசுவார் பாரத
பூமியில் என்று நினைத்துமே எம்பெருமாளுமே.
இருகை பிடித்தார் தங்கையின் கழுத்தையும்
அந்த கனியினது ஆண்குழந்தை ரூபம் கொண்டதயா
காலக் கொடுமையால் கண்ணனின் தங்கைக்கு
கன்னத்தின் வழியாய் பிறந்ததாலே
கா்ணராஜன் என்று பேரும் இட்டார்கள்
அந்தப் பாலகனே அப்படி பெட்டியில் வைத்து
அடைத்தார்கள் – காவேறியாற்றிலே – வௌ்ளம்
தனிலே – கட்டிய பெட்டியே விட்டு விட்டார்கள்        (கு.பா.- 3-7) என்ற பாடல் வரிகள் விளக்குகின்றன.

கன்னத்தின் வழியாகப் பிறந்தவன் என்றும், குந்தியின் கழுத்தையும், கையையும் மாயவன் கனியை உண்ணவிடாமல் தடுத்தான் என்றும், காவிரியாற்றில் குழந்தை விட்டார்கள் என்பதும், மாயவனே இதற்கு உறுதுணையாக இருந்தான் என்பது போன்ற சொல்லாடல்களும் புராணக் கதையிலிருந்து இக்கதை மாற்றம் அடைந்துள்ளதை விரித்துக்காட்டும் பகுதிகளாகும். ஒரு பண்பாடு சார்ந்து கதையை முன்வைக்கும் போது அப்பண்பாட்டோடு தொடா்புடைய செய்திகளும், கூறுகளும் இடம்பெறுவதை இக்கதை நமக்கு மொழிகின்றது. தாய்மாமனின் சிறப்பும், முதன்மையும் சுட்டப்படுவதுடன், தமிழகப் பகுதியில் கங்கை பாய்வதில்லை என்பதால் ஆறும் மாற்றப்பட்டு வழங்கியிருக்க வேண்டும்.

கா்ணனின் வளா்ப்பு

கா்ணனின் வளா்ப்பு பற்றிய கதையினை மகாபாரதம் கூறும்போது கங்கை ஆற்றிற்கு நீராடவரும் திரிதராஷ்டிரனின் தேரோட்டியான அதிரதன் என்பவன் ஒரு குழந்தையைக் கண்டெடுக்கிறான். அக்குழந்தையை அதிரதனும் அவன் மனைவி ராதாவும் வளா்க்கிறார்கள். அக்குழந்தைக்கு வாசுசேனா என்று பெயாிட்டு அழைத்தனா். கா்ணனை ராதேயன் என்றும் அழைத்து வந்தனா். அக்குழந்தையே கா்ணன். துரோணாசாரியா் தேரோட்டியின் மகன் என்பதால் போர்க்கலை கற்றுக்கொடுக்க மறுக்கின்றார். கா்ணன் தன் சகோதரனான ஷோனாவின் உதவியுடன் போர்க்கலையைக் கற்றார் எனினும் ஒரு குருவின் கீழ் கலைகள் பயிலவேண்டும் என்பது பாரதக் கலாசாரம் என்பதால் சூரியனைக் குருவாகக் கொண்டு பகலில் போர்க்கருவிகளின் இயல்பையும், சூரியன் மறைந்த பின்னால் போர்க் கலைகளையும் பயிற்சி செய்தார் என்று புராணம் விரிக்கின்றது. ஆனால் பந்தல்குடி வட்டார கும்மிப்பாடலில் இக்கதை மாற்றுருவம் கொண்டுள்ளது. திரிதராஷ்டிரனும் அவனுடைய மந்திரியும் காலை ஏழுமணியளவில் காவிரியாற்றில் நீராட வருகின்றனா். அற்புதமான பெட்டியினைக் கண்ட திரிதராஷ்டிரன் மந்திரியிடம் பெட்டி உனக்கு, பெட்டியின் உள்ளே இருக்கின்ற பொன்னெல்லாம் தனக்கு என்று கூறுவதனை,

 ” கா்ணராஜன் கட்டிய பெட்டிக்குள்ளே -சிறுவன்
வீங்கியழுது காவேறி யாற்றினிலே
பெட்டியும் போகயிலே காலை ஏழு மணியே
தனிலே காவேறியாற்றிலே ஸ்நானங்கள் செய்திட
தோ்மீதில் ஏரிதிரிதராட்டிரன் ஆற்றங்கரையில்
வந்து அா்ப்புதமான பெட்டியைக் – கண்டு
கொண்டார் – மந்திரி பெட்டியும் உனக்கு
பொன் னெல்லாம் எனக்கு இஷ்டமாய் எடுத்து ஏகுவோம் வீட்டுக்கு
என்று உறைத்துமே இரண்டு போ்களும் அந்த
பாலகனே அப்படி பள்ளியில் படிக்க வைத்தார்கள்
அப்போ பத்து பன்னிரெண்டு பாலகன் வயதினில்
பாங்குடன் வில்வித்தை சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்.    (கு.பா.- 8-10) என அறியமுடிகின்றது.

பெட்டியின் உள்ளே இருக்கின்ற குழந்தையை இருவரும் இணைந்தே படிக்கவைக்கின்றனா். பன்னிரண்டு வயதில் கா்ணனும் பாங்குடன் வில்வித்தையைக் கற்றுக்கொள்கிறான் என்பதுடன் கா்ணனின் வளா்ப்புச் செய்தி முடிகின்றது. 

சண்டைக் கதை

கா்ணன் பன்னிரண்டு வயதில் வில்வித்தை கற்றுத்தோ்கிறான் என்ற செய்தியுடன் கா்ணன் வளா்ப்புச் செய்தியினை கும்மிப்பாடலில் நிறைவு செய்து, பின்னா் அதன் தொடா்ச்சியாகக் கா்ணனின் சண்டைப் பகுதியினைக் குறிப்பிடுகின்றனா். இதில் விராடப்பருவ நிகழ்விலிருந்து கதை தொடங்குகின்றது. பாண்டவா்கள் வனவாசம் முடிந்து விராட நாட்டில் மறைந்து உறைகின்றனா். அப்போது அவா்கள் இருக்கும் இடத்தைக் கோபால கிருஷ்ணன் தெரிந்து கொள்கிறார். அவா் பாண்டவா்களிடம் சென்று திரியோதிராஜனிடம் சொக்கட்டான் ஆடி வெற்றியடையலாம் என்று ஏது சொல்கின்றார். தன்னுடைய கருத்திற்கு வீமனையும், அா்ச்சுனனையும் துணைசெய்ய அழைக்கின்றார்.

இந்நிலையில் ஐவருக்கும் வீடு இல்லை என்று கூறிய துரியோதனனையும் அவா்கள் தம்பியரையும் சொக்கட்டான் மேடைக்கு வருமாறு தூதனிடம் சொல்லி அனுப்பினார்கள். பின்னா் ஆகாயவானில் பாண்டவா்கள் புறப்பட்டு கத்தாடி மாளிகையை வந்தடைகின்றனா். சொக்கட்டான் விடையாட்டில் முதலில் துரியோதிர ராஜன் வெற்றி பெறுகின்றான் என்றாலும் பின்னா் பாண்டவா்களே வெற்றி பெற்றனா் என்பதை,

” தேரை விட்டு இறங்கி வாருங்கள் திரியோதிர
ராஜா பேரு சொல்லி ஆட்டம் ஆடுங்கள்
அப்போது பஞ்ச பாண்டவா்களும் அன்புடன்
கட்டையைக் குலுக்கி ஆடினா்.
பாசிமணி ரெண்டு விழுந்தது திரியோதிரனின்
கபடம் – சகடம் – ஆட்டம் ஜெயித்தது
அப்போது பஞ்ச பாண்டவா்களுமே – அன்புடன்
மைத்துணா் கோபால கிருஷ்ணனை
எண்ணியே மனதில் ஏங்கி நின்றார்கள் பஞ்ச
பாண்டவா்கள் எங்கையோ கிருஷ்ணரை
அப்போது கிருஷ்ணன் குலுங்க சிரித்து
ஐந்து போ் முன்பாக வந்துமே நின்று
ஆடுங்கள் – கொக்கட்டான் ஆட்டையை
திரியோதிரனை – ஐந்து பேரும் ஆழ்ந்து ஜெயித்தனரே
என்ற வார்த்தை கேட்டு கா்ண மகாராஜன்
இழுத்தான் கோதண்டம் வில்லை வளைத்து   (கு.பா.- 18-21)

என்ற பாடல் வாிகள் விளக்குகின்றன. மேலும் பாண்டவா் வெற்றி பெற்றனா் என்ற செய்தியினை அறிந்த கா்ணன் தன் கோதண்டம் என்னும் வில்லை வளைத்து போருக்குச் செல்கிறான். இதனை அறிந்த குந்தி பாண்டவா்கள் உன் தம்பியா் என்று கூறிப் படைகளைத் திருப்பிவிடுமாறு வேண்டுகிறாள். இதற்குக் கா்ணன்,

” தின்ற வீட்டுக்கு துரோகம் செய்ய மாட்டேன்
எந்தன் தாயாரே வந்த படைகளை திருப்பிட மாட்டேன்
என்று சொன்னவுடன் தாயார் குந்தியம்மாள்
எண்ணிய மனதில் யோசித்துப் பார்த்து”   (கு.பா.- 24) என்று கூறுகின்றார். இதனைக் கேட்ட குந்தி ஒரு கணைக்குமேல் மறுகணை எய்யக்கூடாது என்று உறுதிமொழி பெற்றுக்கொண்டு திரும்புகிறாள். இதனைத் தொடா்ந்து பாண்டவா்கள் பத்துலட்சம் கோடி அம்புகளை எய்தனா். பின்னா், கா்ணனும் வில் வளைத்து நாண் ஏற்றித்தொடுக்கத் தொடங்கியதைக் கண்ட கோபால கிருஷ்ணா் கரத்தால் தேரை கீழே இறக்கினார். இதனால் கா்ணன் விட்ட பாணமானது அா்ச்சுனனின் தேருக்கு மேலே சென்றது. இதனைக் கண்ட அா்ச்சுனன் தயங்கி நிற்பதைக் கண்ட கிருஷ்ணா் கோபத்துடனே பாண்டவா்களின் தேரை சாட்டையினால் அடித்து விரட்டி கா்ணனின் தேரின் முன்னே நிறுத்தினார். உடனே அா்ச்சுனன் இவன்தான் எனக்கு எதிரி என்று சொல்லி அம்பினை எய்ய தருமன் தடுக்கின்றான். இதனை 34, 35 –ஆம் பாடல்கள் விவரிக்கின்றன.

அா்ச்சுனன் எனினும் வெகுண்டெழுந்து பாணத்தை எய்யத் தொடங்க பீமனும் படையைக் கா்ணன் மேல் மோத விடுகின்றான். “இழிகுலத்தான் எடுத்து வளா்த்திட்ட கா்ணராஜனே சண்டைக்குவாடா“ என்று பீமன் முழங்க வணங்கா முடி தரித்தவனான துரியோதனன் வெகுண்டெழுந்து மந்திரியாகிய கா்ணனிடம்,

”வணங்கா முடிதரித்த மன்னவன்
துரியோதிர ராஜன் வாளெடுத்து தேரில் ஏறினான்
வருவாய் மந்திரி இருவரும் கூடியே
தீரமா இப்போது பஞ்சவா்களையும்
விரட்டி அடிப்போம் இருப்பிடம் விட்டு
என் அருமை மந்திரி திரட்டி அடிப்போம்
போர்க்களத்தை விட்டு தோர்க்கடிக்கவும்
போருக்கு மன்னன் கா்ணனை
பட்டாக் கத்தியை எடுத்துவா மந்திரி
தா்மராஜன்  படையை பதர அடித்து விரட்டுவாய் மந்திரி
நான் பத்திரகாளியின் பாதம் பணிந்துமே
பாங்குடன் அவள் இருப்பிடம் போயி
கும்பிட்டு வரம் பெற்று வந்திடுவோம்
நம்ம காளிதேவி பாதம் தன்னை போற்றி வந்திடுவோம்”   (கு.பா.- 38-40) என்று கூறி போருக்குத் தயாராவதாய் இக்கும்மிப் பாடல் அமைந்துள்ளது. நாட்டுப்புற மக்களிடையே வாய்மொழியாகக் காணப்படுகின்ற கா்ணன் பற்றிய கதைப்பகுதியை அடிப்படைப் பொருளாகக் கொண்டு இக்கும்மிப்பாடல் பாடப்படுகிறது. புராணக் கதாபாத்திரங்களையும், பண்புகளையும்  கொண்டிருப்பினும் கதைக்கூறில் பெரும் மாற்றத்துடனே இக்கும்மிப்பாடல் இடம்பெறுகிறது. கா்ணனின் பிறப்பு, கங்கையில்விடும் செய்தி காவிரியாகச் சுட்டப்படுதல், போர்ப்பயிற்சி பெறுதல், சண்டைக் காட்சிகள் போன்ற பல கூறுகள் மாற்றம் பெற்றுக் காணப்படுகின்றன. நாட்டுப்புறக் கதைகள் புராணக் கதைகளைப் போன்று முறையாக வழங்கப்படுபவை அன்று. அவை இடம், காலம், சமூகச் சூழல் போன்ற பல்வேறு காரணிகளை உட்கொண்டு வளரும் தன்மையுடையன. இத்தகு கதைவளா்ச்சிப் போக்கிலேயே பந்தல்குடி வட்டார கும்மிப்பாடலில் கா்ணனின் சண்டைக்கதை அமைந்துள்ளது. மேற்கோள் பகுதியில் இல்லாத கும்மிப்பாடல்கள் தொகுத்து கீழே வழங்கப்பட்டுள்ளது.

கும்மிப்பாடல்கள் (கு.பா.) 

கா்ண மகாராஜன் கதை

இருக்கும் இடத்தை தெரிந்து கொண்டாராம்
கோபால கிருஷ்ணன் எப்படி யோசனை என்று நினைத்தாராம்
அப்போ ஐவா் பஞ்ச பாண்டவா்களிடம்
அன்புடன் கிருஷ்ணன் ஏது சொல்வார்.
கொக்கட்டான் ஆடியே வெற்றியடைந் திடுவோம்
திரியோதிராஜனை – தேரையும் ஊரையும் விட்டு
விரட்டிடுவோம் அப்போ வில்லுக்கு ராஜாளி வீமனே
நீ சொல்லு – அம்புக்கு ராஜாளி அா்ச்சுன நீ சொல்லு.
என்று உரைத்தாராம் எம்பொருமாளும்
பஞ்ச பாண்டவா்கள் எப்படி யோசனை என்று நினைத்தாராம்
ஐவருக்கு வீடு – இல்லை என்று என்ன
ஆகாத பாவி – திரியோதிரனையும்
துரியன் தம்பி துா்ச்சாதன்னையும் – எள்ளு
செடியில் முளைத்த செங்கழனிப்பூப் போலேவே
தருமரை போல் ஒருவன் இருக்கிறான்
விகா்ணம் – என்று பேரு பெற்றவன்
சொக்கட்டான் மேடைக்கு வரும் படி
நம்ம தூதனிடம் சொல்லியனுப்புங்கள் பாசியும் கையோட
புறப்படும் ஆகாய வீதியில் கோபால கிருஷ்ணன்
இருந்திடும் இடம் எங்கள் சொக்கட்டான் 
மேடையில் என்று உறைத்துமே இரண்டு போ்கள்
எடுத்தார் வில் அம்பு கத்தி கட்டாரியை
புறப்பட்டார் ஆகாய வானில் பஞ்ச பாண்டவா்கள்
இருந்திடும் விளையாட்டு மேடையில்
காத்தாடி பங்களா வந்துமே சோ்ந்தார்கள்
கா்ணராஜனைக் கண்டுமே கொண்டார்கள்.
அந்தச் சமயத்தில் தாயார் குந்தியம்மாள்
அந்தப் பாலகனை – யார் என்று நினைத்து யோசித்துப் பாரடா
உன்னுடன் பிறந்த தம்பி மார்களப்பா
ஐந்து போ் பஞ்ச பாண்டவா்களடா
அடங்க வேண்டும் கோபங்கள் எல்லாம்
எந்தன் பாலகனே – மடக்குவாய் உன் சேதுகள் எல்லாம்
என்ற வார்த்தை கேட்ட கா்ண மகாராஜா ஏது
சொல்லுகின்றான் தாயாருக்குமே.
ஒரு கணைக்கு மேல் மறுகணை – எய்தாதடா எந்தன்
பாலகனே உண்மையைப் போடாதே பஞ்சவா்கள் மேல்
என்று சொல்லிவிட்டு தாயார் குந்திம்மாள்
சத்தியம் வாங்கியே திரும்பி விட்டார்.
கா்ண மகாராஜன் சொன்ன சொல்லைக் கேட்டு
பஞ்ச பாண்டவருக்கு கடுங்கோபங்கள் அதிகம் மேலிட்டு
பஞ்ச பாண்டவா்கள் பத்து லட்சம் கோடி அம்புகள் விட்டார்
கண்கள் சிவந்துமே காந்தால மாகிட
கா்ண ராஜனும் ஏதுமே செய்யுவார்
வில் வளைத்துமே நாணி ஏற்றினார்
கா்ண ராஜனுமே வில்லில் அம்பு எடுத்துப் பூட்டினார்
விளமுடன் கா்ண மகாரஜன் விட்டார்
அம்புகள் அா்ச்சுணன் மேலே
கண்டு கொண்டார் மாயவா் எம்பெருமாள்
கோபால கிருஷ்ணன் கரத்தால் தேரை இறக்கினார் – கீழே
கா்ண மகாராஜன் விட்டபானமது அா்ச்சுணன்
 தேருக்கு மேலாகப் போனது
திடமுடன் தலை நிமிர்ந்துமே பார்த்தார்
அா்ச்சுன ராஜனுந்தான் விரண்டு தயங்கி ஏறிட்டுப் பார்த்தான்
அப்போது கிருஷ்ணன் கோபத்துடனே
ஐந்து போ் பஞ்ச பாண்டவா் தேரை
சிமிட்ட குதிரை புரவியானது
கோபால கிருஷ்ணன் அதட்டி அடித்தார் சாட்டையினாலே
அப்போது பஞ்ச புரவியானது ஆகாய மார்க்கத்தில் ஏறிட்டுப் பார்த்து
பறந்தோம் ஆகாய வானினில்
பஞ்ச பாண்டவா் சினந்தாரம்மா கோபால கிருஷ்ணனை
அப்போது கிருஷ்ணன் கோபத்துடனே
ஐந்து போ் பஞ்ச பாண்டவா் தேரை
இறங்கினார் கா்ணன் தேரின் முன்னாலே
அந்தக் குதிரை இரண்டும் பறந்ததாம் சண்டை கொடிக்கு முன்னாலே
அப்போது அா்ச்சுணன் வில்லை வளைத்துமே
அம்புகள் ஏற்றியேக் கா்ணராஜன் மேலே.
இவன்தான் எனக்கு எதிரி என்றுமே
அா்ச்சுண ராஜனுமே இழுத்துப் போட்டான் பாணத்தை மேலே
அப்போது அண்ணன் தா்மராஜன்
அடடா பொறுங்கள் என்றுமே
பொறுத்தவா்கள் பூமி ஆழ்வார்கள்
எந்தன் தம்பிமாரே பொங்கினவர் காட்டை ஆழ்வார்கள்
என்று சொன்னார் அந்த தா்மராஜனும்
எழுந்து அா்ச்சுணன் கோபத்துடனே
பாணப் பிரயோகம் செய்தார் காண்பேன்
கா்ணராஜன் மேலே படையை விட்டு அடித்தார்பீமன்
அடே பார்த்து முளிக்காதே பதறித் துடிக்காதே
படையைக் கூட்டி வருவாய் சண்டைக்கு
இழிகுலத்தான் எடுத்து வளா்த்திட்டு
அடே கா்ணராஜா எதிர்த்து வாடா பாணம் தொடுத்திட
என்று சொல்லி அந்த பீமன் அா்ச்சுணன்
ஏகதேசமாக வார்த்தைகள் கூறவே.

பார்வை நூற்கள்

1. டாக்டா் சா.வே.சுப்பிரமணியம், தமிழ்இலக்கிய வகையும் வடிவும், ப.492, 493
2. பழமொழி, பா.291
3. விக்கிப்பீடியா

தகவலாளா்கள்

1. பாப்பாத்தி, வயது 72, பந்தல்குடிப் பகுதியைச் சார்ந்தவா்
2. சரஸம்மாள், வயது 58, பந்தல்குடி.

*****

கட்டுரையாளர் – இணைப்பேராசிரியா்
கற்பகம் உயா்கல்வி கலைக்கழகம்
கோயம்புத்தூா் -21.