–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

“சாத்தான் உன் கண்களைத் திறந்த பிறகு நீ சொர்க்க உலகை மேல்நோக்கிப் பார்த்தாயா ? உன் உதடுகளை விரியன் பாம்பு முத்தமிட்ட பிறகு, நன்னெறி நூலிலிருந்து ஒரு வரியாவது எடுத்து நீ உச்சரித்தாயா ? மரணம் உன் செவிகளை அடைத்த பிறகு வாழ்க்கையின் கீதத்தை ஒரு கணமாவது நீ கேட்டாயா ?”
கலில் கிப்ரான் (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)

___________________

உயரத்தில் நம்மைத் தூக்கும்
இந்த வாழ்க்கை !
ஓரிடத்தி லிருந்து
வேறோர் இடத்துக்கு நம்மை
ஏற்றிச் செல்லும் !
ஒரு புள்ளியி லிருந்து
அடுத்த புள்ளிக்குத்
நகர்த்தும் ஊழ்விதி நம்மை !
இந்த இரட்டைக்கும்
இடையே
சிக்கியுள்ள நமக்குச்
செவியில் கேட்கின்றன
பயங்கரக் குரல்கள் !
இடையூறு
தடை யீடுகள் மட்டுமே
நம் கண்ணில் படும் !
___________________

எழிலரசி தன்னைக் காட்டுவாள்
நமக்கு அவள்
புகழ் ஆசனத்தின் மேல்
வீற்றிருக்கும் போது !
ஆயினும்
நாமவளை நெருங்குவது
காம இச்சை யால் ! அவளது
தூய்மைக் கிரீடத்தை
அபகரித்து நமது
தீய செயலால் அவள்
ஆடையை
அசுத்தப் படுத்திவோம் !
___________________

காதல் பணிவாக
நம்மருகே உலவு கிறது
ஆயினும்
நாமதை விலக்கி ஓடுவோம்
நடுக்க முடன் !
இருட்டினில் நாம்
ஒளிந்து கொள்வோம் !
அல்லது
அழகினைப் பின் தொடர்வோம்
அவமானப் படுத்த !
___________________

காதல் பாரம் உள்ளத்தை
அழுத்தும் போது
அறிவில் உயர்ந் தவரும்
சிரம் தாழ்த்துவர்.
அழகோ
மென்மை மிகுந்தது
லெபனானில் விளையாடும்
தென்றல் போல் !
___________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

மனிதன் விதிக்குப் பலியானவர் !
“நேற்று நாம் வசித்தோம். இன்று நாம் வாழ்கிறோம். இதுதான் கடவுளின் ஊழ்விதி. வானரத்தின் வாரிசுகளே ! உமது இறுதி வாக்கு மூலம் என்ன ? இந்தப் பூமியின் பொந்துக் குள்ளிருந்து வந்த பிறகு நீங்கள் உமது முதல் தடத்தை எடுத்து வைத்தீரா ?
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
___________________

ஆணுக்குப் பலியான பெண்டிர்
___________________

கடவுள் வனப்புடன் படைத்த
நீ ஓரிளம் பெண்ணா ?
செல்வந்தர்
உன் இதயத்தை விட்டு
உன்னுடலை விலைக்கு வாங்கி
மோக அணைப்புக்கு
இரையாகி
இன்னல் பட்டு வரும்
நீயோர்
ஏமாளிப் பெண்ணா ?
___________________

இப்படித் துன்புறும் பெண் ஒருத்தி
நீயானால்
மனிதன் விதிக்குப்
பலியான பாவை நீ !
துயர்ப் படுபவள் !
வலுத்தோர் அழுத்தப் பிடியில்
அநியா யத்தில்
பழுக்கும் கனி இன்னல் !
செல்வந்தர் கொடுமைச் செருக்கு !
ஒழுக்க மற்றோர் புரியும்
இழுக்குகள் !
___________________

என் ஆறுதல் மொழிகளை
உனக்களிப்பேன்
என்னுயிர்க் காதலி !
நமக்குப் பின்னால்
ஒளிந்திருப்பது
பேராற்றல் படைத்த ஒன்று
இந்த மண்ணுல குக்கு
அந்தப் புறத்தில் !
நேயமும் பரிவும்
நேர்மையும் நியாயமும்
நிறைந்தது !
___________________

மலரைப் போன்றவள் நீ
மரத்து நிழலில்
வளர்ந்து வருபவள் நீ
தென்றல் சுமந்துன் வித்துக்களை
கதிரோன் வெப்பத்தில்
விதைக்கும் !
மீண்டும் முளைப்பவள் நீ
மேனி அழகுடன் !
___________________

குளிர்காலப் பனிப் பொழிவில்
வளைந்திடும்
இலை உதிர் மரம் நீ !
வசந்தம் வந்துன் மீது
பசுமை ஆடையைப் போர்த்தும் !
உன் புன்னகை மறைக்கும்
கண்ணீர்த்
திரையைக் கிழித்திடும்
உண்மை !
என்னரும் சகோதரிகளே !
உம்மை நேசிக்கிறேன்
இணைத்துக் கொள்வேன்
என்னுடன் !
வெறுக்கிறேன் உமது
விரோதிகளை !
___________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

“கழிந்து போகும் பகலுக்கும், சூழ்ந்து வரும் இரவுக்கும் இடையே உதிரும் நமது வாலிபத்துக்கு வருந்தி, தெரியாத ஒருத்திக்கு ஏங்கிப் பலமுறைக் கரிய வெற்று வானை வெறித்து நோக்கி, மௌனத்தின் முணுமுணுப்பைக் கேட்டு ஒன்றுமில்லாததற்கு எல்லாம் அலறிக் கொண்டு நின்றோம்.
யுகங்கள் கடந்து விட்டன ஓநாய்கள் சமாதிகளுக்குள் அடங்கியதைப் போல் ! ஆனால் இப்போது வானம் வெளுத்து விட்டது. நாம் அமைதியோடு தெய்வீக மெத்தைகளில் ஓய்வெடுக்கலாம். நமது ஆசைகளை அணைத்து நம் எண்ணங்களை, கனவுகளை நிறைவேற்ற வரவேற்கலாம்.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
___________________

நீதானா அவன் ?
___________________

நீ தானா
துன்பத் தொட்டிலில்
தோன்றியவன் ?
இடர்ப்பாட்டின் மடியில்
அடக்கு முறை இல்லத்தில்
வளர்ப் பானவன்
நீ தானா ?
உலர்ந்து போன ரொட்டியைக்
கண்ணீரில் ஈரமாக்கி
உண்பவன் நீ தானா ?
உதிரமும், கண்ணீரும் கலந்த
சகதி நீரைப்
பருகி வருபவன்
நீ தானா ?
___________________

பேராசை பிடித்த உனது
நாட்டுத் தலைவன்
காட்டுத் தனமாய்க்
கடமை விதி யென்ற
கட்ட ளைக்குக்
கீழ்ப்படிந்து
மனைவி மக்களைப் பிரிந்து
உடைவாள் ஏந்திப்
போர்க் களத்துக்குப் போகும்
படைவீரன் நீ தானா ?
___________________

நீ யொரு கவிஞனா ?
சகத் தோழர்
அறியாத அன்னியனாய் –
பிறந்த நாட்டில்
தற்காலிய மனித னாகத்
தங்கு பவனாய் –
பிரிவு பட்ட வாழ்க்கையில்
திருப்தி அடைப வனாய் –
தோலும் மையும்
எழுதப் பெற்றதில்
களித்துப் போய்க் –
காலம் தள்ளும் நீயொரு
கவிஞனா ?
___________________

நீ யொரு
சிறைக் கைதியா ?
மனிதனை வஞ்சித்து
நேராக மாற்ற நினைக்கும்
நீசர்கள்
ஓரிருட் டறையில்
உன்னைத் தள்ளி
சிறு குற்றம் ஒன்றுக்குத்
தண்டிக்கப் பட்ட
சிறைக் கைதியா நீ ?
___________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“பூமியே நமக்குத் தலையணை ஆகவும், பனிப் பொழிவுகளே நமக்குப் போர்வையாகவும் நாம் பல இரவுகளைத் தூக்கிமின்றிக் கழித்தோம்.”
“இடையன் மேற்பாராத ஆடுகள் போல் நாம் மந்தையில் ஒருங்கே இருந்தோம். நமது எண்ணங்களை மேய்ந்து, உணர்ச்சிகளை அசைபோட்டு இருந்தாலும் நாம் பசியோடும் தாகத்தோடும் தவித்தோம்.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)

_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை இனிது
_____________________

என் சகோதரனே !
உன்னைப் பார்த்தி ருக்கிறேன் :
ஓரழகி உன்னை
ஆரத்தி செய்து வந்தாள்,
உன் இதயம்
விழுந்து கிடந்தது அவள்
நளினப் பீடத்தில் !
அவளின் கனிவுக் கண்ணோக்கு
உன் மீது விழும் போது,
என் இதயம் கூறும் :
“நீடு வாழ்க காதல்
நீங்கி விட்டது தனிமை
இந்த மனித னுக்கு !
சீராய் இணைத்து விட்டது
ஈரித யங்களை !”
_____________________

மீண்டும் நான் காணும் போது
உன் காதல் உள்ளம்
வேறு
ஓர் ஏகாந்தி யுடன்
சேர்ந்தி ருந்தது,
மாதுடன் ரகசியம் பேசி
வீணாய்
முறை யிட்டு
அழுது கொண் டிருந்தது !
மேகத்தில் மிதந்து வரும்
அடுத்தோர்
ஏகாந்த ஆத்மா
வீணாய் வடிக்கும்
கண்ணீர்த் துளிகள்
உன் காதலியின் கண்களில்
வழிந்தன !
_____________________

என் சகோதரா ! உன் வாழ்வு
வேறாகப் பிரிந்த
ஓர் ஏகாந்தச் சிறைக் கொட்டம் !
அன்னியர் கண்ணோக்கு
நுழைய முடியா மதில் உள்ள
ஓர் இல்லம் !
இருள் மூடினால்
அண்டையர்
விளக்கொளி படாத வீடு !
காலி யானல்
அடுத்தவர் சாதனங்கள்
தொடுக்க இயலாத வீடு !
பாலை வனத்தில் இருந்தால்
அன்னியர்
சோலை வனத்துக்கு நகர்த்த
முடியாத வீடு !
குன்றின் மீதிருந்தால்
கீழ்ச் சமவெளிக்குக்
கால்கள் சுமக்க இயலாத
வீடு !
_____________________

என்னரும் சகோதரா !
உன் ஆன்மீக வாழ்வை
முற்றிலும்
சூழ்ந்திருப்பது ஏகாந்தம் !
ஏகாந்தமும் தனிமையும் இங்கே
இல்லை என்றால்,
நீயாக மாட்டாய் நீ !
நானாக மாட்டேன் நான் !
உன் தனித்துவக் குரல்
கேட்க வந்து
எனது குரல் என்பதை
உணர இயலாது என்னால் !
உன் முகத்தைப் பார்த்து நான்
என் முகமென்று
காண முடியாது முகக்
கண்ணாடியில் !
_____________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“நாம் ஊமைகளாக மூலை முடுக்குகளில் தெரியாமல் முடங்கிக் கிடந்தோம். ஆனால் இன்று நமது குரல் ஓங்கி வானகமே அதிரும் வண்ணம் முழக்குகின்றது.”
“நாமோர் சிறிய பொறியாக சாம்பல் குவியலில் புதைக்கப் பட்டிருந்தோம். ஆனால் இன்று நாமோ சீறி எழும் தீக் கனலாக வனக் குன்றின் வாசலில் நிற்கிறோம்.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

என்னரும் சகோதரனே ! நீ
உன் புகழ்ப் பீடத்தின்
மீதமர்ந்து
உன்னைச் சுற்றி யுள்ளோர்
உன் கம்பீரத்தை வாழ்த்தி
தீரச் செயல்களைப் போற்றி
பேரறிவை வியந்து
தேவ தூதருள் ஒருவராய்
உன்னை நோக்கி
வானளாவ முழக்குவதை
நானும் கண்டிருக் கிறேன் !
_____________________

உன் குடிமக்களைப் பார்த்து நீ
உவப்பதை –
உன்னத வெற்றிகளின்
வெகுமதியை –
உன் உடலுக்கு
நீயே ஆத்மா வென்பதை
நான் உன் முகத்திலே
கண்டிருக்கிறேன் !
_____________________

பிற்காலத்தில் மறுபடி நான்
நோக்கிய போது
ஏகாந்தனாய் தனித்து நீ
ஆசனத்தின் அருகில்
நிற்கக் கண்டேன் !
நாற்புறமும் உன் முன்னே
நாடு கடத்தும் கரங்கள்
நீட்டி இருந்தன !
கண்ணுக்குத்
தெரியாத பிசாசுகள் உனக்காகப்
பரிவுக்கும் அருளுக்கும்
இரங்கிப் பாவிப்பது போல்
உனைப் பாதுகாக்க
யாசித்தன
நேசமும் கணப்புத் தழுவலும்
சேர்ந்து !
_____________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“நேற்று நமது ஆத்மாவின் ஆலயங்களை நாமிடித்து வீழ்த்தி அவற்றின் சிதைவுகளில் நமது முன்னோருக்குச் சமாதி கட்டினோம். ஆனால் இன்று நமது ஆத்மாக்கள் புனிதப் பலிப்பீடமாய்க் கடந்த காலப் பிசாசுகள் நெருங்காதபடியும் மரித்தோர் எலும்புகள் தொட முடியாதபடியும் மாறிவிட்டன.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

என்னரும் சகோதரனே ! நீ
உன் பொன் குன்றின்
மீதமர்ந்து
உல்லாச மாய்ச்
செல்வத்தை அனுபவித்து
களிப்புற்றதை நான்
கண்டிருக்கிறேன் !
பேரளவு சொத்துக்களின்
சேமிப்பில்
பெருமிதம் கொண்டு, நீ
சேர்த்த ஒவ்வொரு
கைப்பிடித் தங்கக் கட்டியும்
பொதுநபர் சிந்தனைக்கும்,
இச்சை களுக்கும்
புலப்படாத
ஓர் இணைப் பென்று
பூரிக்கிறாய் !
_____________________

என் ஞானக் கண்ணில்
உன்னைத் தெரியுது :
போர்ப் படை
நடத்திச் செல்லும் நீ ஓர்
போர் தொடுப் பாளி !
எதிரிகளின் கோட்டை களை
எல்லாம்
தகர்த்து வீழ்த்துவோன் !
மறுமுறை
நோக்கிய போது
பொன்கட்டிப் பேழைகளை
வீணாக்கி வந்தது ஓர்
ஏகாந்த நெஞ்சு !
தாகத்தில் தவித்தது ஓர்
கூண்டுப் பறவை
தண்ணீர்க் கிண்ணம்
காலி யாகி !
_____________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“நேற்றுவரை போலிப் போதகரையும், சூனியக்காரரையும் மதிப்புடன் போற்றினோம். இன்றோ காலம் மாறி விட்டது. நம்மையும் மாற்றி விட்டது. நாம் இப்போது சூரியனை உற்று நோக்கிக் கடலின் கானங்களைக் கேட்கிறோம். சூறாவளியைத் தவிர வேறு எதுவும் நம்மை அசைப்பதில்லை.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

ஏகாந்தக் கடலிலே
வாழ்வெனப் படுவது
ஓர் தீவு !
நம்பிக்கை தான் தீவின்
பாறைகள் !
கனவுகள் தான் தீவின்
மரங்கள் !
மலர்கள் தான் தீவின்
தனிமை சுகம் !
நீரோடைகள் தான் தீவின்
தாக எழுச்சி !
_____________________

எனது சகத் தோழனே !
உனது வாழ்வும்
ஒரு தீவுதான்
மற்ற எல்லாத் தீவுகளும்
மாநிலங் களும்
பிரிந்து போய் உள்ளன
உன் தீவை விட்டு !
உன் கடற்கரை யை விட்டு
அடுத்த தீவுக்கு
எத்தனை கப்பல் ஏகினாலும்
உன் துறைமுகத்தை
எத்தனை கப்பற்படைக் குழுவினர்
தொட்டுச் சென்றாலும்
நீ ஏகாந்தத் தீவில் தான்
நிலைத்தி ருப்பாய்
நிம்மதி யின்றித்
தலை நோவுடன்
இனிய வாழ்வுக்கு ஏங்கி !
உன் சகத் தோழர்
உன்னை அடையாளம் காணார் !
புரிந்து கொள்ளார் !
அனுதாபப் படார் !
_____________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என்னை மயக்கியவள்
___________________

“நேற்று நாம் வேந்தருக்கு மண்டியிட்டு வந்தனம் செய்தோம் ! சுல்தான்களுக்குத் தலை குனிந்து வணக்கம் தெரிவித்தோம் ! இப்போது நாம் நற்பணியாளர் தவிர வேறு எவருக்கும் மதிப்பு அளிப்பதில்லை. மனித நேயத்துக்கும், அழகுத்துவம் தவிர வேறு எதனையும் நாம் வணங்குவதில்லை.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
___________________

ஓடிப் போன என் காதலி
___________________

வாழ்க்கை என்பதோர் கவர்ச்சி மாது !
வீழ்த்தி விடுவாள் தன் எழிலைக் காட்டி !
விளையாட்டுத் தனத்தைத் தெரிந்தவன்
விலகிச் செல்வான் கவர்ச்சியை உதறி !
___________________

என்னிதயம் நேசித்த
அந்த மாது
ஓடிப் போய் விட்டாள் !
ஏதோ ஓரிடத்துக்கு
குளிர்ப் பிரதேசம் அது !
எவரும் வசிக்க முடியாத
இடம் அது !
வெகு தூரத்தில் உள்ளது !
___________________

என்னிதயம் காதலித்த
அந்த மாது
“இல்வாழ்க்கை” எனப்படுவது !
எழிலானவள் அவள்
எவரையும்
கவர்ந்து தன்வசம் இழுப்பவள் !
நமது உயிரைப்
பகடை ஆடுபவள் அவள் !
வாக்குறுதி களைப்
காக்காமல்
நழுவிச் செல்பவள் அவள் !
___________________

“இல்வாழ்க்கை” என்பது
காதலர் சொட்டும்
கண்ணீரில் குளிக்கும்
ஒரு வனிதை !
அவளது மாயத் துக்குப்
பலியாவோர்
சிந்தும் குருதியில்
ஞானக் குளிப்பு செய்பவள் !
இரவெனும் கரை பூண்ட
வெண்ணிறப் பகல் ஆடை
உடுத்தியள் அவள் !
மனித இதயத்தைக்
காதலனுக்குப்
பணிய வைப்பவள் அவள் !
ஆனால்
தனக்கு மட்டும்
திருமணம் முடிய
மறுப்பளிப் பவள் அவள் !
___________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என்னை மயக்கியவள்
_______________

“நேற்று நாம் உருவக வழிபாட்டுக்கு ஊதுபத்திகளைக் கொளுத்தி உயிர்களைக் கோபப்படும் தெய்வங்களுக்குப் பலியிட்டோம். ஆனால் இன்று நாமே நமக்கு ஊதிபத்தி கொளுத்தி நமக்காகப் பலி கொடுக்கிறோம். ஏனெனில் தெய்வங்கள் எல்லாவற்றிலும் பராக்கிரமும் எழிலும் பெற்றது தனது ஆலயத்தை நமது இதயத்திலே எழுப்பியுள்ளது.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_______________

ஓடிப் போன என் காதலி
_______________

என் காதல் கண்மணி
எப்படி இருப்பாள் ? உங்கள்
எல்லோரது இதயத்தையும்
ஈர்த்துவிடும் மாது போன்றவள்தான் !
தெய்வம் செதுக்கி யுள்ள
விநோத அழகி அவள் !
வெண்புறா போல் பணிவு
கொண்டவள் !
பாம்பு போல் உத்தி உள்ளவள் !
மயில் போல்
பீடு நடை உடையவள் !
ஓநாய் போல் கொடூரம்
உள்ளவள் !
வெள்ளை அன்னத்தைப் போல்
கவர்ச்சி கொண்டவள் !
கருமை இரவினைப் போல்
அச்சம் ஊட்டுபவள் !
கை மண்ணளவு பூமியும்
அகப்பை அளவு
கடல் நுரையும் கலக்கப் பட்ட
மடந்தை அவள் !
_______________

சிறுமியாய் இருக்கும் போதே
அறிமுகம் ஆனவள்
இந்த மாது எனக்கு !
வயல் நெடுவே நான் அவளைப்
பின் தொடர்வ துண்டு !
நகரத்தின் தெரு வழியே அவள்
நடக்கும் போது
பறக்கும் முந்தானியை நான்
பற்றிய துண்டு !
என்னிளம் பருவத்தி லேயே
இந்த மாதைத் தெரியும் !
படித்த நூல்களின் பக்க மெல்லாம்
பாவை முக நிழலைப்
பார்ப்பேன் !
நீரோடையின் சலசலப்பில்
அந்தப் பெண்ணின்
தெய்வீகக் குரலைக் கேட்டேன் !
என் ஆத்மாவின்
இரகசியங் களையும்
என்னிதய அதிருப்தி களையும்
வெளிப்படையாய் அவளிடம்
எடுத்துரைத்தேன் !
_______________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என்னை மயக்கியவள்
___________________

“நேற்று நாம் ஊழ்வலியின் விளையாட்டுக் கைப் பொம்மையாக இருந்தோம். ஆனால் இன்று ஊழ்வலி தனது விளையாட்டுப் போதைலிருந்து விழிப்புற்று நம்முடன் நடக்கிறது. இப்போது நாமதைப் பின்பற்றுவதில்லை. அதுதான் நம் பின்னால் வருகிறது.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
___________________

ஓடிப் போன என் காதலி
___________________

நேற்று இந்தத் தனி அறையில்
வீற்றிருந் தாள்
என்னிதயம்
நேசித்த அந்த மாது !
இந்த வெல்வெட் மெத்தையில் தான்
ஓய்வெடுத்தது, அவளது
எழில் மேனி ! இந்தப்
பளிங்குக் கிண்ணத்தில் தான்
பருகினாள்
பழைய ஒயின் மதுவை !
___________________

நேறைய கனவு இது !
ஏனெனில்
வெகு தூர இடத்துக்குச்
சென்று விட்டாள்
என்னிதயக் காதலி !
சூனியப் பகுதி அது
நினைவில்
மறையும் ஓரிடம் !
___________________

முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியில்
இன்னும் உள்ளது
அவளது கைரேகை !
அவள் மூச்சின் நறுமணம்
என்னாடை மடிப்புக்குள்
இன்னும் மணக்கும் !
அவள் இனிய பேச்சின்
எதிரொலி
இந்த அறையில் இன்னும்
கேட்கும் !
___________________

ஆனால் என்னிதயக் காதலி
போனாள் எனை விட்டு
வெகு தூர இடத்துக்கு !
நாடு கடத்தப்பட்ட
ஒரு பள்ளத் தாக்கு அது !
நினைவில்
நிற்காத ஓரிடம் !
___________________

என் படுக்கை அறைச்சுவரில்
தொங்கிடும் அவள்
முழு உருவப் படம் !
முத்து பவளம் பதித்த
வெள்ளிப் பேழையில் நான்
வைத்துள்ளேன்
எனக்கு அவள்
எழுதிய காதல் கடிதங்கள்
எல்லாம் !
அவை யாவும்
நாளை வரைதான்
என்னிடம் இருக்கும் !
அன்று அவற்றைக் காற்று
அடித்துச் சென்று
மௌனம் ஆளும் தளத்தில்
மறக்க வைக்கும் !
___________________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இயற்கையும், மனிதனும்
______________

“நேற்று நமது ரொட்டியில் குருதியைக் கலந்து அதை உண்டோம். நம் குடிநீரில் கண்ணீர்த் துளைகளைக் கலந்து அதை அருந்தினோம். ஆனால் இன்று நாம் காலைக் கன்னிகளின் கைகளிலிருந்து வெகுமதியாக வாங்கத் துவங்கி பழங்காலத்து இனிய வசந்தத்தின் நறுமண ஒயினைக் குடித்தோம்.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
______________

இயற்கை அழிக்கும் மனிதன்
______________

புள்ளினம் புலம்புவதைக் கேட்டு
“அழகிய பறவைகளே !
அழுவதின் காரணம் கூறுவீர்”
என்றேன்.
அருகினில் பறவை ஒன்று
கிளை முனையில் அமர்ந்து
பேசியது :
“ஆதாமின் புதல்வர் கோர
ஆயுதங்கள் ஏந்தி
எம்மை எதிரி களாய் எண்ணி
எம்மோடு போர் புரிய
இந்தக் களத்துக்கு
வந்திடும் வேளை இது !
விடை பெற்றுக் கொள்ளும்
ஒவ்வொரு பறவையும் !
மனித ஆவேசத்துக்கு முதலில்
பலியா காமல்
யார் தப்பிப் பிழைப்பார்
என்பதை
யாம் அறியோம் !
______________

யாம் செல்லும் இடமெல்லாம்
எம்மைத் தொடரும்
மரணம் !”
குன்றின் சிகரங் கட்குப்
பின்புறத்தில்
குப்பென எழுந்திடும் பரிதி
வழுக்கிச் சரியும்
உச்சாங் கிளைகளின்
கிரீடத்தில் !
அந்த அழகை வியந்து
என்னைக் கேட்டேன் நான் :
“இயற்கை வடித்த அற்புதத்தை
ஏனழித்து விட்டுச்
சூனிய மாக்க வேண்டும்
இந்த
மானிடக் கும்பல் ?
______________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இயற்கையும், மனிதனும்
______________
“நேற்று இரவின் பயத்துக்கும், பகலின் இடருக்கும் இடையே நாம் அச்சத்தால் நடுங்கிப் பேய்கள் போல் ஊர்ந்து சென்றோம் ! ஆனால் இன்று புயல் மேவி இடி தோன்றும் மலைச் சிகரத்தை நோக்கிப் பூரிப்போடு நடந்து செல்கிறோம்.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
______________

இயற்கை அழிக்கும் மனிதன்
______________

கண்ணீர்க் கறை படிந்த
பூக்களின்
முகத்தைக் கண்டேன் !
முணு முணுக்கும் துயரோசை
காதில் விழக் கேட்டேன் :
“கண்கவர் மலர்களே !
நீவீர் நோவதின்
காரணம் யாது ?”
தலையை மெதுவாய்த் தூக்கி
முணு முணுத்தது ஒரு மலர் :
“மனிதன் வருவான் !
மலர்களைப் பறிப்பான் !
விலைக்கு விற்பான்
அங்காடிக் கடைக்கு !
அழுகின் றோம் அதற்கு.”
அடுத்தோர் மலர் சொல்லும் :
“மாலையில் வாடியதும்
குப்பைக் குவியலில்
தூக்கி எறிவான்
பூக்களை எல்லாம் !
இயற்கை யான
எம்மிடத்தை விட்டுத்
தலைகளைக் கொய்யும்
மனிதனின்
கொடூரக் கைகளுக்கு
நடுக்கம் அடைகிறோம் !”
______________

செத்த பிள்ளைக்குச்
சிந்தை நொந்திடும்
விதவை போல்
நீரோடை ஒன்று அழுவதின்
காரணம் கேட்டேன் :
“நோவது ஏனோ தூய
சிற்றாறே ?”
நீரோடை கூறியது :
“வற்புறுத்தி என்னை நகருக்கு
விற்றார் !
குடிபான நீராய்ப் பணத்துக்கு
வடிவாக் கினார் !
உடல் உறுப்பு கட்குக்
கழுவு நீராய்ப்
பயன் படுத்தினார் !
மாசு படுத்துவர் எமது
தூய்மையை !
நாறிப் போகும் எனது
நற்பெயர் !
______________

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இயற்கையும், மனிதனும்
______________
“நேற்று காலத்தைப் பற்றிப் புகார் செய்தோம். அது விளைவித்த கொடுஞ் செயல்களை எண்ணி நாம் நடுநடுங்கினோம். ஆனால் இன்று நாமதை விரும்பி மதிக்கக் கற்றுக் கொண்டு விட்டோம். ஏனெனில் இப்போது அதன் நோக்கம், இயற்கைப் பண்பாடு, ரகசியம், மர்மம் அனைத்தும் நமக்குப் புரிகின்றன.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
______________

இயற்கையும், மனிதனும்
______________

பொழுது புலர்ந்ததும்
புல்வெளியில் அமர்ந்தேன்
இயற்கை யோடு உரையாட !
மனிதன் அமைதி யாய்த்
தூக்க
மயக்கத்தில் கிடந்தான் !
மனத்தை ஒருமைப் படுத்திச்
சிந்தித்ததில்
வினா ஒன்று எழுந்தது :
“சத்தியம் என்பது
அழகுத் துவமா ? அல்லது
அழகுத்துவம் என்பது
சத்தியமா ?”
______________

சிந்தனை எனைத் தூக்கிச்
சென்றது
மனித இனத்துக் கப்பால் !
என் தனித்துவ உள் ஒளியைப்
போர்த்தி யுள்ள துணியை
நீக்கியது என்
கற்பனை !
என் ஆத்மா விரிந்தது !
இயற்கையின் நெருக்கத்தில் நான்
பெயர்ந்தேன் ! அதன்
மர்மத்தில் மலர்ந்தேன் !
செவிகள் திறந்தன
இயற்கையின்
வியப்புக்களை வரவேற்க !
______________

சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்த
தருணம்
மரக் கிளைகள் ஊடே
தென்றல் வீசியதை
உணர்ந்தேன் !
காதில் விழுந்தது
திரியுமோர் அனாதை விடும்
வேதனை மூச்சு !
“பெரு மூச்சு விடுவதேன்
தென்றலே”
என்று நான் வினவினேன் !
தென்றல் சொன்னது :
“பரிதிக் கனல் மிகுந்த
நகரை விட்டு
நான் வருகிறேன்;
நோயும் நாற்றமும் தீண்டிய
வாயுக்கள்
ஒட்டுமென் ஆடையில் !
அதனால்
அழுதிடும் என்மேல் நீ
பழி சுமத்து வாயா ?”
______________