Tag: சு. ரவி

சு.ரவி

வணக்கம், வாழியநலம்.

சற்றே இடைவெளி.

தூரிகை என்ற காரிகை  யோடு
இணைபிரி யாமல் இழைந்த நாட்கள்.
வண்ணங் களே என் எண்ணங் களாக
வார்த்தைகள் இன்றி வாழ்ந்த தினங்கள்
திடீரென் றொருதினம்,திரும்பிப் பார்த்தால்,
கவிதைக் காதலி காத்திருந் தென்னிடம்
கண்ணீ   ரோடு நியாயம் கேட்கிறாள்!

“எதுகை, மோனை, சீர்,தளை, தொடை என
எத்தனை அணிகள் பூட்டிநான் மிளிர்ந்தேன்!
வெண்பா, விருத்தம்,, வித வித சந்தம்
எனப்பல வடிவொடு வனப்புடன் ஒளிர்ந்தேன்!

என்னொடு களித்த இனிய தினங்களை
மறந்திடப் போமோ? மறுபடி எனை நீ
மருவிட வாரா திருத்தல் தகுமோ?”

கவிதைக் காதலி பெருக்கிய கண்ணீர்
நெஞ்சில்  நெருப்பாய்ச் சுட்ட(து;)அதுமுதல்,
வண்ணம், வடிவம், வரைதல் மறந்து
கவிதாயி னியைக் கலந்து  மகிழ்ந்தேன்.
மாதங்கள் நீண்ட காதங்க ளாயின!

ஒருநாள் காலை உலவச் செல்கையில்,
நீளப் பரந்த நீல வானத்தில்,
பனித்துளி உறங்கும் பசும்புல் நுனியில்,
மரங்கள் விரித்த மரகதப் பச்சையில்,
பூக்கள்  சிரிக்கும் புதுவண்ணத்தில்
ஓவியப் பெண்ணாள் ஒயிலாய் அழைக்கிறாள்!

இத்தனை நாட்கள் இவளை மறந்து
எப்படி இருந்தேன்?   ஈசா, இனிநான்
ஒருநா  ளேனும்  ஓவியா இன்றி
உறங்கிட மாட்டேன் என்றொரு துணிபுடன்
விடுவிடு வென்று  வீடு திரும்பி
தூரிகையா லொரு காகிதப் பரப்பில்
கோடுகள், வளைவுகள் வண்ணங்களென்று
ஓவிய உழவனாய், உழைக்கப் புகுந்தேன்

எனக்குள் இருந்து ஒலித்தது ஒருகுரல்:

” உனக்குள் இருப்பது ஒருபராசக்தி.
ஓருபோ தவளே ஓவிய மானாள்.
எண்ணங்களெல்லாம் வண்ணங்களாக
அவளே அண்டம் நிறைந்தாள்; அவள்தான்
உன்விழியானாள்; உன்விரல் வழியே
உருப் பெறும் ஒவ்வொரு ஓவியத்துள்ளும்
கருக் கொண்டு யிர்த்தாள்; அவளே மறுநாள்

கலகல வென்று  கவிதையாய்ச் சிரித்தாள்!
சிந்தனை என்ற ஆலயத்  துள்ளே
மொழியெனும் பீடத் தமர்வாள்; வழிபடும்
கவிதைப் பித்தர்தம் கணகளில் சரேலென்
நொடிப் பொழு தளவில் மின்னலாய்த் தெரிவாள்
எழுத்தும், வார்த்தையும் கழுத்தி லணிந்து
அறிவெனும் மகுடமும், உணர்வெனும் ஆடையும்
புனைந்து புதுப் புதுக் காவிய மென்னும்
வாகனம் ஏறி வலம்வந்  திடுவாள்
அருவியின் வீழ்ச்சியாய், அழகிய ஓடையாய்
கட்டற்    றோடும்  காட்டாறு வெள்ளமாய்
அமைதித் தென்றலாய் , அழிக்கும் புயலாய்
எத்தனை வடிவெடுத் தாலும் உள்ளுறும்
அனுபவமாவதும், , வெளிப்படும் கவிதையாய்
யுகம்பல கடந்தும், படிப்பவர் நெஞ்சில்
பரவசத் தீயைப் பற்ற வைப்பதும்
பரா சக்தியின் செயலே உணர்வாய்!”

ஓவியமாவதும் காவியமாவதும்
உள்ளுறு சக்தியென் றுணர்ந்து மகிழ்ந்தேன்!

 

-சு.ரவி

ஸ்ப்தஸ்வரங்கள் உடன் உதயம்..

விரிசடை முகிலென வான்மேல் பரவிட

பொறியுறு நுதலிடை எரியழல் நடமிட

ஏழுலகங்களும் தூளி பறந்திட

பூத கணங்களின் கோஷ மெழுந்திட

கங்கை குலுங்கிட, தண்மதி உருகிட

அங்கை எழுந்தொரு செந்தழல் ஆடிட

கைத்தா மரையினில் டம டம டம வென

வைத்தொரு டமருகம் இடியென ஒலிதர

சிந்தை மயங்கும் நந்திம்ருதங்கம்

மேளம், தாளம், பஞ்சமுகம், பறை

கொட்டும் இடக்கை குமுறும் உடுக்கை

சிவமே லயமாய், சிவமே ஸ்ருதியாய்

விசை நடனம் தரும் இசை வடிவம்.

சம்பு நடம்பயிலும் தருணம்

ஸ்ப்தஸ்வங்கள் உடன் உதயம்.

 

பார்க்க, படிக்க, ரசிக்க…

 

-சு.ரவி

 

இன்னும் மாயை இருக்கிறது- அது

என்னில் என்னை மறைக்கிறது!

மின்னல் கீற்றாய் மெய்யுணர்(வு) அந்தோ!

எப்பொழுதாகிலும் ஸ்புரிக்கிறது.                           ( இன்னும்)

 

புலன் உணர்வெல்லாம் பொய்மைஎன்றே ஒரு

பொறிபறந்தாற்போல் புரிகிறது;

நிலத்தில் இவ்வாழ்வும் நிலைகிடையாதெனும்

நிச்சய உண்மை தெரிகிறது- மனம்

சிலபோதேனோ இனிப்பை அவாவும்

சிறுமதலை போல் அலைகிறது-உடல்

பலமிழந்தோய்ந்தால் பயந்து நடுங்கிப்

பரிதவித்தேங்கிக் குலைகிறது!                            ( இன்னும்)

 

‘மனநிறை(வு) என்பதோர் மாரீசம் – அது

மயக்கி இழுத்துனைச் செயும் மோசம்

இனம் குலம் என்பவை வெளிவேஷம் “- என

இன்னும் பலப்பல கதை பேசும்= உடன்

தனயன், தாய், மனை இவர் முகம் பார்த்திடில்

தயங்கும், தடுக்கும், தவறி விழும்!

கனவும் நனவும் கடந்த பின்னாலும்

கணப்பொழுதாசையில் கவிழ்ந்து விடும்!  ( இன்னும்)

 

விண்ணியல் கண்டு தெளிந்தாலும்- மறை

ஓதிய பண்டிதன் ஆனாலும்

எண்ணிய மட்டினில் ‘யான்’ ,‘என(து)’ எனும் இவை

எங்கோ பாதலம் ஆழ்த்திவிடும்

திண்ணிய நெஞ்சுரம் வைராக்யம் இவை

திரும்பவும் இடிந்து பொடியாகும்

நுண்ணிய நூலிழைதான் பாசம்- அது

நோற்ற தவங்களை விலைபேசும்            ( இன்னும்)

 

 

ஓட்டம் இதற்கோர் இலக்கில்லை

ஓடாதிருக்க விலக்கில்லை

ஓட்டுவ தாரோ, ஓடுவ தேனோ

ஓடும் எவர்க்கும் தெரிவதில்லை

ஓட்டம் முடிந்தபின் ஓடு கழன்றால்

ஓய்வுண்டோ எனில் அதுவுமிலை

ஓட்டத்தின் ஊடே ஓராயிரம் தடை!

ஓட்டத்தில் நாட்டம் குறையவில்லை    ( இன்னும்)

 

-சு.ரவி

வணக்கம், வாழியநலம்,

ஒரு மாறுதலுக்கு இம்முறை ஒலிவெளிப் பயணம்.

( ஓவியத்தை விட்டுக்கொடுக்கமுடியாமல், என்னை ஆட்கொண்ட சபரிகிரீசன், நெய்ப்பிரியனின் ஓவியம் பார்க்க, ரசிக்க..)

என் சபரிமலைப் பயணங்களை இசைப்பயணங்களாக மாற்றியதில் பெரும்பங்கு

என்நண்பன் V.K நாராயணனையே சாரும்.

1980- 2000 களில் சபரிமலைப்பயணங்களின் போது, வழிநடையில் நாராயணனின் ராக ஆலாபனைகளைத் தொடர்ந்த இசைப்பாடல்களாகவோ, என்னில் உதித்த பாடல்களின் இசைவடிவங்களாகவோ உருவெடுத்த பாடல்கள் இவை.

பலவருடங்களுக்கு முன் ஒரு மதியப்பொழுதில் என் இல்லத்தில் ஒரு MONO டேப் ரெகார்டரில் சுருதிப்பெட்டியுடன் நாராயணனின் குரலில் பதிவு செய்யப்பட்ட பாடல்களை வலைத்தளத்தில் ஏற்றி, அந்த இணைப்பைக் கீழே தருகிறேன்.

http://archive.org/details/Su.raviIyyappanKeerththanaikal

3 Track களில் உள்ள இந்தப் பாடல்களைப் பற்றிய சிறு குறிப்புகள் வருமாறு:

( பத்துப் பாடல்கள் உள்ளதால், பாடல்களின் முழுவரிவடிவங்களுக்குப் பதில்

இவை உருவான பின்னணிகளிப் பற்றிய குறிப்புகளை மட்டும் தருகிறேன்)

 

1. என்மனம் ஆனந்தக் கூத்தாடுதே- கமாஸ் ராகம்:

பெரிய குருஸ்வாமி திருச்சியில் இருந்ததால் கட்டுநிறை திருச்சியில்.

ராக்ஃபோர்ட் எக்ஸ்பிரஸில் திருச்சிக்குச் செல்லும் போது கமாஸ் ராகத்தில்

நாராயணன் ஆரம்பித்த பல்லவி விழுப்புரம் வருவதற்குள் நிறைவு செய்யப்பட்டு இசைவடிவமும் பெற்றது.

சரணத்தில் வரும் சூசித ராகமுத்திரைக்கு ( சுகமா சுகமா என) inspiration கொத்தமங்கலம் சுப்புவின் தில்லானாமோகனாம்பாள் நாவலில் வரும் ‘கமாஸ்’ கிட்டாவையர் சொல்லும் dialog.

 

2. மழைச்சாரல் வரவேற்குது- அம்ருதவர்ஷிணி ராகம்

சபரி மலையிலிருந்து திரும்பும் வழியில் வேனில் அச்சங்கோவில் செல்கிறோம்.இயற்கைஎழில்கொஞ்சும்

வனப்பகுயதியில், அச்சங்கோவில் மலை மீது வேன் செல்லும்போது பூந்தூரலாக மழை பன்னீர் தெளிக்கின்றது.

பஞ்சுப் பொதிகளாக மேகங்கள் தவழ்கின்றன. நாராயணனின் உற்சாகக் குரலில் அம்ருதவர்ஷிணி ராகம் பீறிட்டுவர

பாடல் பிறந்து சன்னிதானம் சேர்வதற்குள் நிறைவடைகிறது, வன் புலியேறும் ராவுத்தனுக்குக்.காணிக்கையாக!

 

3.’உனைக் காணும் வரை கண்கள் மூடாது- ஷண்முகப்ரியா ராகம்

மற்றுமோர் ஜனவரி மாதம் சபரிமலைப் பயணம். சென்னையிலிருந்து வேன் ஒன்றில் நாங்கள் 12 ஐயப்பன்மார் திருச்சிக்குப் போய்க்கொண்டிருந்தோம். நள்ளிரவு. பாடல்கள் ஓய்ந்து அவரவர் கண்ணயரும் தருணம்.ஓட்டுனருக்கு அருகில் உறங்காமல் மௌனமாக நான்.

பின்ஸீட்டிலிருந்து ஓர் ஐயப்பன் ” என்ன, சு.ர. தூங்கிட்டியா” என்று குரலெழுப்ப, அவருக்கு விடையாக ஷண்முகப்ரியாவில் எழுந்த பதில்.

சரணத்தில் ‘நினைப் பாட’ என்ற வரிகளை ஒவ்வொரு சரண முடிவிலும் நிரவல் செய்து பாடுமாறு அமையப்பெற்றபாடல்.

 

4. சரீர வீணை தன்னிலும் சங்கீதம் கேட்குது-அமீர்கல்யாணி ராகம்

1987/88 வருடம் என்று நினைவு. எண்ணூர்ஃபவுண்டரி நிறுவனத்தில் பணி. ஒருநாள்காலை 8:00 மணிக்கு நணபன் க.ரவி தொலைபேசியில் அழைத்தான்.

” சு.ர, ‘அமரத்வனி- 2’ கேஸட்- ஐயப்பன் மீது- இன்று ஒலிப்பதிவு- நணபன் K.S ராஜகோபால் பாட, என் இசையில் சங்கீதா நிறுவனம் தயாரிக்கிறது. 9: 30 க்கு மறுபடி அழைக்கிறேன்.நீ ஒரு பாடல் தயார் செய்து தா”

அமீர் கல்யாணியில் அப்போது உருவான பாடல்.

பாடலை முழுவதும் ஃபோனில் கேட்ட க.ரவி, பாடலின் இறுதியில் அமைந்த சந்தப் பகுதியைப் பாடுவது கடினமாக இருக்கும் எனக்கருதி வேறு பாடலைக் கேட்க, தர்பாரி கானடாவில் ” பூதமைந்தும்” என்ற பாடலை அளித்தேன்.

கேஸட்டில் இடம் பெறாவிடினும், நாராயணனின் குரலில் எங்கள் ஐயப்பன் பஜனைகளில் இப்பாடல் இடம் பெறும்.

 

5.வானவர் போற்றிட- பூர்விகல்யாணி ராகம்

கர்நாடக சங்கீதம்(வீணை) பயில்கையில், கீர்த்தனைகள் கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்த காலகட்டம். நாராயணனை ராக அலாபனை செய்யச்

சொல்லி நான் பயணத்தின் போது உருவாக்கிய முதல் கீர்த்தனை. இப்பாடலிலும், இதனை அடுத்து உருவாக்கிய தோடி ராகக்

கீர்த்தனையிலும் பல்லவி, அநுபல்லவி, மத்யமகாலம், சரணங்கள், மத்யம காலம் என்ற ஃபார்மேட்டில், ‘குருதாஸ’ எனற

முத்திரையும், ராகமுத்திரையும் அமைந்துள்ளன.

 

6. உனையொருகணம் நினைவதும்- மலயமாருதம் ராகம்

தரிசனம் முடித்து, மலையிலிருந்து திரும்புகிறோம். நண்பன் க.ரவி ” பாடல் தொட்டுத்திறக்குமா நுழைவாயிற் கதவங்கள்”

என்ற கவிதையை ஆசுகவியாகப் பொழிந்தான். சுகமாக வீசிய மலயமாருதமும், கவிதையும், ஐயனின் தரிசன அனுபவமும் உள்ளுருக்க, மலயமாருதத்தில் உருவான பாடல். 99% குறில்களால் அமைந்த பாடல்.

 

7. அஹங்காரத்திரை அறுபடுமோ- சுப பந்துவராளி ராகம்

மஹனீயர் தியாகைய்யரின் ‘தெரதீயகராதா’ கீர்த்தனை கொடுத்த உந்துதல் இந்த சுபபந்துவராளி.

சரணத்தில் வரும் கருத்துக்கு Inspiration கவிமணி மொழிபெயர்த்த உமர்கய்யாம் வரிகள்

” அங்கவ் வயனும் இருக்க ஒட்டான்”-

அங்கே பிரமனும் இருக்க விடமாட்டான் – இங்கே யமனும் தங்க விடமாட்டான்” என்கிற யதார்த்த உண்மை.

நாராயணன் ஒரு சுபபந்துவராளி ஸ்பெஷலிஸ்ட்- செம்மங்குடி மாமாவின் ‘ஸ்ரீ சத்ய நாராயணம்:” வழி…

 

8. நெஞ்செலாம் நின் ராஜ்யம்- ரஞ்சனி ராகம்

பாடலின் இறுதியில் வரும் சிட்டை ஸ்வரம் நாராயணனின் கற்பனை. ‘ரஞசனி’, நாராயணனுக்கு மிகவும்

நெருக்கமான ராகம். இதில் திருமதி.ரஞ்சனிநாராயணனுக்கு விருப்பம்தான்!

 

9. தவத்தில் நிலைத்த தயைவடிவம்- சிந்துபைரவி ராகம்

அந்த வருடப் பயணத்தில் எங்களுடன் என் லேலண்லட் தோழன் கிருஷ்ணன் சேர்ந்து கொண்டான்.

(T.K.S. சகோதரர்களில் இரண்டாவது சகோதரர் திரு. டி.கே. முத்துஸ்வாமி அவர்களின் இரண்டாவதுமகன் கிருஷ்ணன். அற்புதமான குரல்வளம் – இவனுக்காக, அந்த கால ஹிந்தி, தமிழ்ப்படப் பாடல்களின் மெட்டில் இயற்றிக்கொடுத்த ஸ்வாமி பாடல்கள் பல. எங்களுடன் ஒருமுறையே மலைக்கு வந்த கிருஷ்ணன் இன்று மறைந்துவிட்டான்).

எருமேலியில், ஒரு கீர்த்தனை எப்படி உருவாகிறது என்ற அவன் கேள்விக்கு விடையாக, நாராயணன் பாட, சிந்துபைரவியில் உருவான கீர்த்தனை.

( இதே பயணத்தில் திரும்பும் போது, கிருஷ்ணன் ‘ஹரிவராஸனம்’ HUM செய்ய, அதே மெட்டில் “விரியும் வானெலாம்’ பாடல் பிறந்தது வேறு அனுபவம்)

 

10. நினைத்ததுமே மெய்சிலிர்க்குதையா- ரீதிகௌள ராகம்

நாராயணன், க.ரவி ஆகியோருடன் கட்டுநிறைக்காகத் திருச்சிக்கு ராக்ஃபோர்ட்டில் இரவுப் பயணம்.

எங்களை மிகவும் ஈர்த்த ரீதி கௌள ராகத்தில், நாராயணன் இந்தப் பாடலின் ஆரம்ப வரிகளைப் பாட

க.ரவியும், சு.ரவியும் மாறி,மாறி ஆளுக்கொரு வரி எனப் பாடி நிறைவு செய்த பாடலிது.

( இதன் தொடர்ச்சி ஒரிஜினல் கேஸட்டின் மறுபகுதிக்குப் போய் விட்டதால், நான் பிற்பாடு Up-Load செய்ய இருக்கும்

இழையில் கேட்கலாம்)

 

-சு.ரவி

 

“சின்னஞ் சிறிய உன் சிந்தைக்குள்ளே

என்னென்ன கனவுகள் நிகழ்கின்றவோ!

 

அன்னை அணைத் துன்னைக் கொஞ்சினளோ-அவள்

ஆசைமுகம் அங்கே தோன்றியதோ

பின்னணி யாயவள் தீங்குரலில்-ஒரு

பாடலும் காதினில் கேட்கின்றதோ

 

வண்ணங்கள் நாட்டியம் ஆடினவோ-ஏழு

ஸ்வரங்களும் வானவில் ஆயினவோ

கண்ணனும், கந்தனும் உன்னுடனே- உன்]

கனவினிலே விளையாடினரோ

 

கண்ணிமை மூடியுன் கையினிலே-பட்டுக்

கன்னம் அழுந்திடத் தூங்குகிறாய்

வண்ண ரோஜாஇதழ் மொட்டினைப்போல்-செப்பு

வாயைச் சுழித்து உறங்குகிறாய்

 

கண்மணியே உந்தன் சொப்பனத்தில்-நீ

காண்பதெல்லாம் இங்கே தீட்டிவிட

வண்ணமில்லை, ஒரு வார்த்தையில்லை-இதை

ரசிப்பதல்லாதொரு வாழ்க்கையில்லை!”