Blog

பார்வையற்றோரின் தற்போதைய அவல நிலை..

பவள சங்கரி

ஆறடி தூரத்திலிருந்து கைவிரல்களின் எண்ணிக்கையை சரியாகக் கனிக்கமுடிந்தால் அவர்கள் கண்பார்வை உள்ளவர்களாம். மூன்றடி தூரத்திலிருந்து கனிக்க முடியாவிட்டால்தான் அவர்கள் பார்வையற்றவர்களாம். 1926இலிருந்த இந்த நிலையை மாற்றி புது உத்தரவால் சுமாராக 40 இலட்சம் மக்கள் பார்வை உள்ளவர்கள் பட்டியலில் இணைந்துவிடுவதால் அவர்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய சிறப்பு சலுகைகள் மறுக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. முந்தைய கணக்கெடுப்பின்படி நமது இந்தியாவில் 1 கோடி 20 இலட்சம் பேர் பார்வையற்றவர்கள். ஆனால் தற்போதைய திருத்தத்தின்படி இவர்கள் 80 இலட்சமாகக் குறைக்கப்பட்டுவிட்டனர். உலக சுகாதார மையத்தின் அறிவுறுத்தலின்படி 2020க்குள் பார்வையற்றவர்களின் எண்ணிக்கையை குறைக்கவேண்டும் என்ற திட்டத்தை இப்படி ஒரு ஆகாவழி திட்டத்தின் மூலம் குறைத்துவிட்டனர்! ஆனால் இதன் உண்மையான நோக்கம் இதுவல்ல. சரியான சிகிச்சை, சத்துணவு வழங்கல் போன்ற நல்ல நடவடிக்கைகள் மூலமே இந்த குறைகளை அகற்றவேண்டியதுதான் உலக சுகாதார மையத்தின் குறிக்கோள். ஆனால் நம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கொள்வதற்காக இப்படி ஒரு குறுக்கு வழியை நடைமுறைப்படுத்துவது நியாயமா? இதனால் கண் பார்வையோடு, தங்களுக்குக் கிடைக்கும் சிறப்புச் சலுகைகளையும் இழக்கவேண்டிய துர்பாக்கிய நிலைக்கு ஆளாகியுள்ளவர்கள் இந்த 40 இலட்சம் மக்கள் என்பது வேதனைக்குரிய செய்தி.

உலகில் கண் பார்வையற்றோர், மொத்த சனத்தொகையில் 1% பேர். இந்த நிலையைக் குறைக்க வேண்டும் என்று உலக சுகாதார மையம் இதை 0.8% ஆகக் குறைக்க முடிவு செய்து, அனைத்து நாடுகளிலுள்ள அரசுகளுக்கும் இதைப் பரிந்துரை செய்துள்ளது. நமது அரசு மிக புத்திசாலித்தனமாக ஒரு சிறு அறிவிப்பின் மூலமாகவே இதை நிறைவேற்றிவிட்டதுதான் ஆச்சரியமான செய்தி!

April 21, 2017
உலகப் புத்தக தினம்

T.Stalin Gunasekaran,
President,
Makkal Sinthanai Peravai,
A – 47, Sampath Nagar,
Erode – 638011.
Ph No : 0424 – 2269186.

April 21, 2017
ஞானக் குருவி

மீ.விசுவநாதன்

கோடிகோடி பணத்தாலே – வீடு
கோவிலாகக் கட்டி விட்டேன்
நாடியோடி வருவதற்கு – என்
நட்பின்கை நீட்டி வைத்தேன்

அள்ளியள்ளித் தருவதற்கு – பெரும்
அன்னதானக் கூடம் செய்தேன்
வெள்ளிநிலா வெளிச்சத்தில் – கவி
விளக்கங்கள் அறிந்து கொண்டேன்

சித்திரங்கள் பலசெய்து – சுவர்
சிரித்திடவே அழகு பார்த்தேன்
மத்தளங்கள் மேளத்துடன் – இசை
மன்மதனைப் பாட ழைத்தேன்

சோலையென மரஞ்செடியால் – வீடு
சுந்தரமாய் ஆக்கி வைத்து
மாலையிள வெயிலிலே – எனை
மறந்துதினம் கவிதை செய்தேன்

ஓதுகின்ற வேதத்தால் – என்
உள்ளொளியைக் கூட்டி வைக்க
போதுமான காலத்தை – என்
புத்தியிலே ஏற்றி வைத்தேன்

இத்தனையும் செய்தவுடன் – ஒரு
இறுமாப்பு உள்ளே வந்து
மொத்தமாக ஆணவமாய் – என்
முகத்திரையைக் கிழிக்க திர்ந்தேன்.

(20.04.2017 09.23 am)

April 21, 2017
அருங்காட்சியகம் ஓர் அறிவுக் கருவூலம் – 84

விவேகானந்தர் உரையாற்றிய கலை அருங்காட்சியகம், சிகாகோ, வட அமெரிக்கா

முனைவர் சுபாஷிணி

வியக்கத்தக்க வகையில் பிரம்மாண்டமான ஒரு கோத்திக் வகை கட்டிடத்திற்குள் 300,000 கலைப்பொருட்கள், பத்து வெவ்வேறு பகுதிகளில் தன்னகத்தேக் கொண்ட Art Institute of Chicago உலகின் முக்கிய அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்று. 1879ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்த அருங்காட்சியகம் வட அமெரிக்காவின் மிகப்பழமையான அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்று. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏறக்குறைய 1.5 மில்லியன் வருகையாளர்கள் வந்து பார்த்துச் செல்லும் ஒரு வரலாற்றுக் கூடம் என்ற சிறப்பு கொண்டது இந்த அருங்காட்சியகம். இதன் சிறப்புக்குச் சிறப்பு சேர்ப்பதாய் இங்குள்ள முதல் தளத்தில் ஒரு கருத்தரங்க வளாகம் அமைந்திருக்கின்றது. ஆம். இங்குதான் இந்தியாவின் பிரதிநிதிகளுள் ஒருவராக, இந்து சமயத்தைப் பிரதிநிதித்து உலக சமயங்களின் பார்லிமெண்டில் கலந்து கொள்ளச் சென்ற சுவாமி விவேகாநந்தரின் 1893ம் ஆண்டு நிகழ்ந்த உலகப் பிரசித்தி பெற்ற சொற்பொழிவு அமைந்தது.

உலக சமயங்களின் பார்லிமண்ட் என்ற நிகழ்வு முதன்முதலாக நடைபெற்றதும் அந்த ஆண்டில் தான். 1893ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 11ஆம் தேதி தொடங்கி 27ஆம் தேதி வரை இந்த உலகப் பிரசித்தி பெற்ற மாநாடு நடைபெற்றது. சுவாமி விவேகாநந்தரின் உரை, நிகழ்வின் முதல் நாளான செப்டம்பர் 11ஆம் தேதி நிகழ்த்தப்பட்டது.

Sisters and Brothers of America…

எனத்தொடங்கிய அவரது உரையின் தொடக்கமே அந்த நிகழ்வுக்கு வந்திருந்த அனைத்து கருத்தரங்கப் பேராளர்களையும் திகைக்க வைத்தது. இதற்குக் காரணம், பொதுவாக சொற்பொழிவாளர்கள் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் ‘பெருமதிப்பிற்குறிய ஆண்களே பெண்களே’ என விளிக்காமல், வந்திருந்தோரைத் தனது சகோதர சகோதரிகளாக நினைத்து அவர் தனது உரையைத் தொடங்கிய விதம் ஏனையோரை திகைக்க வைத்தது.

உலகப்பிரசித்தி பெற்ற அந்தத் தனது உரையில் அவர் இப்படிக் குறிப்பிடுகின்றார்.

We believe not only in universal toleration, but we accept all religions as true. I am proud to belong to a nation which has sheltered the persecuted and the refugees of all religions and all nations of the earth.

தான் பிரதிநிதித்து வந்திருக்கும் இந்தியா உலகளாவிய வகையில் சகிப்புத்தன்மையும் விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மையும் கொண்ட மக்களைக் கொண்ட நாடு, எல்லா மதங்களும் உண்மையே சொல்கின்றன என்று நாங்கள் நம்புகின்றோம். இத்தகைய நாட்டில் பிறந்து வளர்ந்தமைக்காக நான் பெருமைப்படுகின்றேன் எனச் சொல்லி இந்தியாவை திறந்த மனத்துடன் எல்லா மதத்தினரையும் ஆதரித்து, வந்தாரை வாழவைக்கும் ஒரு நாடு என்று சொல்லி பேராளர்களுக்கு அன்று தனது நாட்டை அறிமுகப்படுத்தினார் சுவாமி விவேகாநந்தர். அன்றைய நிலையில் சுவாமி விவேகாநந்தர் விவரித்த அதே வகையிலான சிந்தனைப்போக்கு இன்று உள்ளதா என்று கேள்வி கேட்காமல் இருக்க இயலவில்லை. இந்திய நாட்டின் ஒரு சாரார் உயர் வகுப்பினரென்றும், மறு சாரார் நடுத்தர வகுப்பென்றும், ஒரு சாரார் தீண்டத்தகாதார் என்றும், ஒரு சாரார் பார்க்கவே தகாதார் என்றும், பிரித்து வகுத்து வைத்திருக்கும் நிலையை சுவாமி விவேகாநந்தர் அன்றே பார்க்கத்தவறினாரா? அல்லது அவரது பார்வைக்கு இந்த சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் எட்டவே இல்லையா? என்ற கேள்வியும் எழுத்தான் செய்கின்றது.

சுவாமி விவேகாநந்தரின் சிக்காகோ பயணம் ஒரு நீண்ட பயணம். அவரது இப்பயணத்திற்கு மிக முக்கியக் காரணமாக அமைபவர் தமிழகத்தின் இராமநாதபுரத்தின் மன்னராக இருந்த பாஸ்கர சேதுபதியாவார். இவரது ஏற்பாட்டில் சுவாமி விவேகாநந்தரின் அமெரிக்க பயணம் அமைந்தது. இன்று போல அன்று கடல் பயணங்கள் எளிமையானவை அல்ல. நீண்ட தூரப் பயணம் அது. ஆக 1893ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 31ஆம் தேதி தனது பயணத்தை மும்பையிலிருந்து தொடங்கினார். அமெரிக்காவை அடைவதற்கு முன்னர் இந்தப் பயணத்தில் சீனா, ஜப்பான், கனடா ஆகிய நாடுகளுக்கும் சென்று பின்னர் அங்கிருந்து அமெரிக்கா சென்றடைந்தார். சீனாவிலும் ஜப்பானிலும் புத்த விகாரைகளைத் தரிசித்துப் பின் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்.

சுவாமி விவேகாநந்தரை உலக மக்கள் அறியச் செய்த நிகழ்வாக இந்த சிகாகோ உலக சமயங்களின் கருத்தரங்கம் அமைந்தது. அதே வேளை இந்த கருத்தரங்கம் தனிப்பட்ட வகையில் சுவாமி விவேகாநந்தருக்கும் புதிய பல அனுபவங்களை வழங்கிய நிகழ்வாக அமைந்ததையும் மறுக்க இயலாது.

இன்று வட அமெரிக்காவின் சிகாகோ மாநிலத்தில் இந்தக் கலை அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள இந்த அறை அவரது நினைவாக அமைந்துள்ளது. அங்கே அருகாமையில் உள்ள விவேகாநந்தா வேதாந்த மையம் (Vivekananda Vedanta Society of Chicago) சுவாமி விவேகாநந்தரின் பெயரில் இயங்கி வரும் ஒரு அமைப்பு. இங்கே வேதாந்த வகுப்புகள், பஜனைகள், பூஜைகள் ஆகியனவற்றோடு சுவாமி ராமகிருஷ்ணர், சாரதா அம்மையார் பூஜைகளும் நிகழ்ச்சிகளும் தொடர்ந்து நடை பெற்று வருகின்றன.

சிக்காகோ கலை அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள இந்த கருத்தரங்க வளாகத்திற்கென்று தனிக்கட்டணம் ஏதும் கிடையாது. அருங்காட்சியகத்திற்கு மட்டும் நுழைவுக்கட்டணத்தைச் செலுத்தி விட்டால் இந்த கருத்தரங்க அறையையும் சென்று காணலாம். இந்த அறை பூட்டியே இருக்கின்றது. 1893ஆம் ஆண்டில் எப்படி இருந்ததோ அதே வடிவத்தில் எந்த வகை மாற்றமும் செய்யாமல் இந்த அறையை அப்படியே வைத்திருக்கின்றார்கள். வருகின்ற சிறப்பு வருகையாளர்களுக்கு ஒரு அதிகாரியின் துணையுடன் திறந்து காட்டுகின்றனர்.

நான் சென்றிருந்த வேளையில் எனக்கும் அந்த அரும் வாய்ப்பு கிட்டியது.
சுவாமி விவேகானந்தர் நின்று உரை நிகழ்த்திய இடத்தில் நின்று அந்த மண்டபத்தின் அமைதியான சூழலில் அதன் சிறப்பையும் தெய்வீகத்தையும் உணர்ந்தேன். உலக மாந்தர்கள் அனைவரும் ஒன்றே எனும் குரலில் தெள்ளத்தெளிவாக, ”எனது அமெரிக்க சகோதரியரே, சகோதரர்களே” என அழைத்து, வந்திருந்த மற்ற அனைத்து பேச்சாளர்களையும் சிறப்பு வருகையாளர்களையும் அன்பினால் கட்டிப் போட்ட அந்த நிகழ்வு இன்று இந்தியர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அமெரிக்கர்களுக்கும் மறக்க முடியாத வரலாற்று நிகழ்வாகத்தான் அமைந்துள்ளது.

April 21, 2017
இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல். . . (234)

அன்பினியவர்களே!

அன்பான வணக்கங்கள்.

போனவாரம் மடல் வரையும்போது இவ்வார மடலின் கருப்பொருள் இதுவாக இருக்கும் என்று நான் எண்ணியிருக்கவேயில்லை . இங்கிலாந்தின் முன்னாள் பிரதமர்களில் ஒருவரான மறைந்த ஹெரால்ட் வில்சன் அவர்கள் ஒருமுறை பேசும்போது “அரசியலில் ஒருவாரக் காலம் என்பது மிக நீண்ட காலமாகும் ” என்று குறிப்பிட்டது நினைவுக்கு வருகிறது. இவ்வாரத்துக்கும், போன வாரத்துக்குமான இடைவெளி இங்கிலாந்தின் அரசியல் உலகில் ஏற்படுத்திய மாற்றம் அது ஒரு மிகநீண்ட காலம் என்பது போன்ற உணர்வைத்தான் ஏற்படுத்துகிறது. மிகச் சிறந்த அரசியல்வாதியான ஹெரால்ட் வில்சன் எதற்காக அப்படிக் குறிப்பிட்டார் என்பதன் அர்த்தமும் தெளிவாகப் புரிகிறது.

அது என்ன அப்படியான மாற்றம்? எனும் கேள்வி உங்கள் மனங்களில் எழுவது இயற்கையே ! ஆனால் அதற்கான விடையையும் உங்களில் பலர் அறிந்திருக்கலாம். கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை காலை இங்கிலாந்தின் பிரதமர் தெரேசா மே அவர்கள் பிரதமரின் உத்தியோக வாசஸ்தலத்தில் புதியதோர் தேர்தலுக்கான திகதியை அறிவித்ததுதான் அம்மாற்றம் எனலாம். 2010ஆம் ஆண்டு பதவிக்கு வந்த கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் கூட்டரசாங்கத்தில் இனி ஒரு கட்சி அர்சாளும் பெரும்பான்மை பெற்று அரசமைத்தால், அவ்வரசு தனது முழுப்பதவிக்காலமான ஜந்து வருடங்கள் முடிவதற்கு முன்னால் நம்பிக்கையிலாத் தீர்மானத்தின் மூலம் பெரும்பான்மை பலத்தை இழந்தாலொழிய அரசைக் கலைக்க முடியாது எனும் சட்டம் அமுலுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. அதன் பிரகாரம் அடுத்த தேர்தல் சரியாக ஜந்து வருடத்தின் பின்னால் 2015ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்டது. அச்சட்டத்தின் பிரகாரம் அடுத்த தேர்தல் 2020ஆம் ஆண்டே நடத்தப் பட வேண்டும்.

சரி, அப்படியானால் எப்படி இந்தத் திடீர் தேர்தல் அறிவிப்பு எப்படிச் சாத்தியமாயிற்று?

அரசைக் கலைத்து தேர்தலை யூன் மாதம் 8ஆம் திகதி நடத்த விரும்புவதாக அறிவித்த பிரதமர், நான் மேற்குறிப்பிட்ட சட்டத்தை இம்முறை தளர்த்தி வைப்பதற்கான அனுமதியை பாராளுமன்றத்தில் அதற்கு மறுநாள் கோரப்போவதாகவும் அது ஆதரிக்கப்பட்டால் தேர்தல் யூன் மாதம் 8ஆம் திகதி நடைபெறும் என்றும் அறிவித்தார். அதன் பிரகாரம் அதற்கு மறுநாளான கடந்த புதன்கிழமை அதற்கான கோரிக்கையை பாராளுமன்றத்தில் முன்வைக்க 509 அதிகப்படியான வாக்குகளினால் பிரதமரின் கோரிக்கை நிறைவேற்றப்பட்டது. அதையடுத்து யூன் மாதம் 8ஆம் திகதி பொதுத்தேர்தல் நடத்தப்படும் என்றும் மே மாதம் 3ஆம் திகதி பாராளுமன்றம் கலைக்கப்படும் என்றும் உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

ஆகா வந்துட்டாங்கய்யா! வந்துட்டாங்கய்யா என்று வடிவேலு பாணியில் ஒரு சாரார் அலுத்துக் கொள்ள தேர்தல் பிரசாரத்துக்கான பூஜை போடப்பட்டு பிரசாரங்கள் முடுக்கி விடப்பட்டுள்ளன. சரி இன்னும் மூன்று வருட காலம் அரசுக்கு பதவிக்காலம் இருக்கிறதே பின் எதற்காக இந்தத் திடீர் தேர்தலுக்கான அறிவித்தல்? பிரதமருக்கு என்ன பைத்தியமா?எனும் எண்ணம் தோன்றுகிறது. இங்கேதான் நாம் சில முக்கிய அம்சங்களை நோக்க வேண்டியுள்ளது. கடந்த வருடம் யூன் மாதம் நடைபெற்ற சர்வஜன வாக்கெடுப்பின் பிரகாரம் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து விலகும் ஆரம்ப நடவடிக்கைகளை இங்கிலாந்து முடுக்கி விட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பிரதமர் தெரேசா மே அவர்கள் மீது மக்களின் வாக்குகளைப் பெறாமல் டேவிட் கமரன் பதவி விலக பின் கதவால் நுழைந்த இப்பிரதமருக்கு இந்த “ப்ரெக்ஸிட்” எனும் ஐக்கிய இராச்சியம் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து விலகும் நிகழ்வைத் தலைமை தாங்கும் தகுதி இல்லை எனும் குற்றச்சாட்டு ஒரு சாராரினால் முன் வைக்கப்படுகிறது.

பாராளுமன்றத்தில் அரசின் பெரும்பான்மை வெறும் 12 மட்டுமே! ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறும் விடயத்தில் அரசின் அமைச்சர்களினுள்ளேயே சில வேறுபாடுகள் உண்டு. அது மட்டுமல்ல லேபர் கட்சி, லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி, ஸ்கொட்லாந்து தேசியக் கட்சி என்பன ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறும் நடவடிக்கைகளுக்கு தம்மாலான இடையூறுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.வலுவான பெரும்பான்மை இல்லாததினால் தீர்க்கமான ஒரு நிலையான தலைத்துவத்துடன் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான வெளியேற்றம் குறித்த பேச்சு வார்த்தைகளில் ஈடுபட முடியாமல் தடுமாறுகிறார் பிரதமர்.

இப்போதிருக்கும் நிலைமையில் அடுத்த தேர்தல் 2020ஆம் ஆண்டே நடைபெறும். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து முழுமையாக வெளியேறும் ஆண்டு 2019 ஆகும். ஒரு சமயம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து இங்கிலாந்து வெளியேறும் நிகழ்வினால் இங்கிலாந்தின் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியடைந்து. நாடு சிக்கலுக்குள்ளானால் அப்போது சந்திக்கும் தேர்தலில் பிரதமர் தோல்வியடைய நேரிடலாம். இப்போது ஒரு தேர்தலை நடத்துவதின் மூலம் அவர் தனக்கான அவகாசத்தை 2022 வரை நீடித்துக் கொள்ளலாம். அப்படியே ஏதாவது பொருளாதார வீழ்ச்சி வந்தால் கூட சுதாகரித்துக் கொள்வதற்கு நேரம் இருக்கிறது.

இவையனைத்தையும் விட முக்கியமான காரணம் தற்போதைய எதிர்க்கட்சியான லேபர் கட்சி சின்னாபின்னமான நிலையிலிருக்கிறது . அதன் தலைவரான ஜெர்மி கோர்பன் பிரதமராக வருவார் என்பதை எண்ணிப்பார்க்க அஞ்சுவோர்களே நாட்டில் பெரும்பான்ம்மையாக இருக்கிறார்கள். பொதுக் கருத்துக் கணிப்புகளின்படி கன்சர்வேடிவ் கட்சி, லேபர் கட்சியை விட 21% அதிகப்படியாக முன்னிலை வகிக்கிறது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை விட்டால் அதிகப் பெரும்பான்மையுடன் மீண்டும் பதவிக்கு வருவதற்கு பிரதமருக்கு இத்தகைய சந்தர்ப்பம் கிடைக்காது.

இவையனைத்துமே அரசியல் கணிப்புகள் தாம். பிரதமர் சரியாகக் கணிப்பிட்டுள்ளாரா என்பது ஜூன் 9ஆம் திகதி தெரிந்து விடாதா என்ன?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

April 21, 2017
இனி என்னைப் புதிய உயிராக்கி – 9

-மீனாட்சி பாலகணேஷ்

காவேரி ஓரம் கவிசொன்ன காதல் கதை சொல்லி நான் பாடவா
உள்ளம் அலை மோதும் நிலை கூறவா-அந்தக்
கனிவான பாடல் முடிவாகு முன்னே கனவான கதை கூறவா
பொங்கும் விழி நீரை அணை போடவா?

                                       *******************

“அம்மா, நான் போயிட்டு வரேன். சாயங்காலம் வர நாழியாகும். எங்க காலேஜ் ஜெனடிக்ஸ் கிளப்பில புரஃபஸர் சூரியநாராயணனோட லெக்சர் இருக்கு. கிளப் காரியதரிசியான நானே போகலேன்னா மத்த எல்லாரும் கிழிச்சுப்பிடுவா,” என்றபடி புத்தகங்களை மார்போடணைத்தவாறு கிளம்பினாள் சைலஜா.

வெங்கடேசன் குடும்பம் சென்னை வந்து சில வருடங்களாகி விட்டன. ஒரு பிரைவேட் கெமிக்கல் கம்பெனி துவக்குவதற்கு பொறுப்பான ஒரு என்ஜினியர் தேவையாக இருந்தது. கம்பெனி முதலாளியின் நெருங்கிய நண்பர் வெங்கடேசனுக்கு ஒன்று விட்ட சித்தியின் பிள்ளை. திறமை இருந்தும் குடத்துள் விளக்காக இருக்கும் வெங்கடேசனுக்கு இந்தப் பொறுப்பை வாங்கிக் கொடுத்தால் அந்தக் குடும்பத்துக்கும் நல்லது செய்த மாதிரி இருக்கும் என்று அவர் தான் வெங்கடேசனிடம் முதலில் பேசினார்.

சைலஜாவும் எஸ். எஸ். எல். சி. படித்துக் கொண்டிருந்தாள். இனி மேல்படிப்புக்கு சென்னைக்கு அனுப்பலாம் என்று பிளான். வெளியூரில் இருந்து கொண்டு, பெண்ணை ஹாஸ்டலுக்கு அனுப்பிப் படிக்க வைக்க எல்லாம் நிறையப் பணம் வேண்டுமே- சென்னையில் கிடைக்கவிருக்கும் பொறுப்பான பெரிய வேலையும், பணமும், சைலாவையும் படிக்க வைக்கும் வாய்ப்பும் கூடி வந்த போது உற்சாகமாக வெங்கடேசன் ஒப்புக் கொண்டார்.

பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்ட இரு ஆண்டுகளிலேயே தமது திறமையை வெளிப்படுத்தினார். சிறிய கம்பெனி ஸ்திரமாகி உறுதியாக நடைபோட ஆரம்பித்தது. கம்பெனி முதலாளி மனமகிழ்ந்து வெங்கடேசனைத் தன் வலது கையாகவே ஆக்கிக் கொண்டார்.

சைலாவும் நன்றாகவே படித்து பி. யூ. சி. யில் முதல் வகுப்பில் உயர்ந்த மதிப்பெண்களுடன் தேறியிருந்தாள். ஆர்வம் மிகுந்த எல்லா மாணவர்களையும் போல, மெடிக்கல் காலேஜில் சேர விண்ணப்பித்தாள். நீண்ட நாளைய கனவாயிற்றே. எந்தக் கனவுகள் நிறைவேறின? சீட் கிடைக்கவில்லை. இது முதல் அதிர்ச்சி. ஜீரணமாக ரொம்ப நாட்கள் ஆயின. “அப்பா, நான் ஏதாவது ஸ்கூலில் பாட்டு டீச்சராக வேலைக்குப் போகிறேன். இல்லை. மேடைக்கச்சேரி பண்ண முயற்சிக்கிறேன். படிப்புக்கு ‘குட்பை’ சொல்லிடறேன்பா,” என மாய்ந்து மாய்ந்து அழுத கண்ணீருக்கு அளவில்லை.

“இல்லையம்மா. நீ இப்போ பி. எஸ்.சி சேர்ந்துடு. அது முடிஞ்சதும் திரும்பவும் மெடிக்கல் டிரை பண்ணுவோம்மா,” வெங்கடேசனின் வார்த்தைகள் புண்ணுக்கு மருந்தாக வந்தன. அதன்படி சைலஜா இப்போது பி. எஸ். சி கெமிஸ்டிரி இரண்டாவது வருடம் படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அம்மா அலமேலுவுக்கு மகள் மெடிக்கல் காலேஜில் சேராதது பற்றிச் சந்தோஷம். “சீனு அன்னைக்கே வேண்டாம்னு தான் சொன்னான். இப்போ பார். என்ன குறைந்து போயிற்று? கல்யாணத்தைப் பண்ணிண்டு சீனுவோட சந்தோஷமா இரு,” என்னவோ வாழ்வின் முக்கியமான குறிக்கோளே சீனுவைக் கல்யாணம் செய்து கொள்வது தான் என்பது போலப் பேசினாள்.

சைலஜா டாக்டருக்குப் படிக்காததால் சீனுவுக்கு அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ளத் தடை ஒன்றும் இருக்காது என்று வெங்கடேசன் கூட அப்பாவியாக நினைத்துக் கொண்டார். அலமேலு தான் தினம் ஒரு தடவையாவது இதைப் பற்றிப் பேசி சைலாவின் மனதை அலைக்கழிக்க வைத்தாள். சைலஜா மூன்றாவது வருடம் பி. எஸ். சி படிக்கும்போது தான் ஜானகியிடமிருந்து லெட்டர் வந்தது.. ‘சீனு மேலே படிக்க அமெரிக்கா கிளம்பிக் கொண்டிருக்கிறான்,’ என்று அட்மிஷன், விஸா எல்லாம் கிடைத்து விட்டதாகப் பெருமையடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“கல்யாணத்தைப் பத்தி ஏதாவது ஒரு முடிவு சொல்லியிருந்தா நாம்பளும் என்ன பண்ணுவது என்று யோசிக்கலாமே,” அலமுவுக்கு மனது அடித்துக் கொண்டது.

சைலஜாவின் ஆவல் இப்போது வேறு விதமாக ஒரு பக்கம் வெட்டினால் மறு பக்கம் துளிர் விடும் மரம் போல, இன்னொரு பாதையில் உருவெடுத்து வளர்ந்தது. மருத்துவப் படிப்பு ஆசை மறைந்து விட்டது. ஆராய்ச்சியில் இறங்கி விட ஆவல் கொண்டிருந்தாள். வெங்கடேசனும் பாவம், வெகுளியாகவே கனவு கண்டார். “சீனு இப்போ டாக்டர். தன் திருமணத்தைப் பற்றி நினைக்கத் தோணும்.

அமெரிக்காவுலே இருப்பதாலே மனசு விசாலப்பட்டு சிந்திக்கவும் தோணும். பி.எஸ். சிக்கு அப்புறம் சைலஜா எம். எஸ். சியும் முடிச்சுட்டா அங்கேயே, அமெரிக்காவுக்கே போய் கல்யாணத்துக்கப்புறம் பி. எச்டி செய்து கொள்ளலாம்,” என்று கணக்குப் போட்டார். கனவுகளுக்கு ஏது எல்லை?

மூன்றாம் வருடம் பி. எஸ். சி பரீட்சைக்கு முன்பு தான் ‘அந்த’க் கடிதம் வந்தது. எல்லாருடைய எண்ணங்களிலும் மண்ணை வாரிப் போட்டது. அதுவும் ஜானகி அத்தை தான் புலம்பித் தள்ளி எழுதியிருந்தாள். சீனு அங்கேயே, நியூயார்க்கில், தன் கூடவே வேலை செய்து கொண்டே படித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு அமெரிக்கப் பெண்ணை, லிஸா (எலிஸபெத்) என்று பெயராம், பதிவுத் திருமணம் செய்து கொண்டு தன் பெற்றோருக்கு அறிவித்திருக்கிறான்.

தன் செல்ல மகளின் கனவுகள் வீணாகத் திரும்பத் திரும்பத் தகர்ந்ததால், வெங்கடேசன் மிகவும் ஆங்காரப் பட்டார். ஜானகி குடும்பத்துடனான உறவையே முறித்துக் கொண்டு விட்டார். “சைலுக் குட்டி, உன்னை டாக்டராக்கிக் காட்டறேன் பாரம்மா. மெடிஸின் படித்தால் தான் டாக்டரா? கெமிஸ்டிரியிலே ரிஸர்ச் பண்ணி பெரிய ஆளா வரணுமம்மா நீ,” என்று உள்ளம் நெகிழக் கூறினார்.

அப்போது தான் சைலஜா கற்றுக் கொண்டாள்- மனதை அழுத்தி மூடிக் கொள்வதற்கும், மேற்பூச்சாக ஒரு செயற்கைச் சிரிப்புடன் எல்லாருடனும் பழகவும், தோல்வியை ஒப்புக் கொள்ளாமல் அதையே சவாலாக எடுத்துக் கொண்டு வெற்றிப்பாதைக்கு அஸ்திவாரம் போடவும், இந்த நிகழ்ச்சி அவளைத் தயார் செய்தது.

தன் பெண்ணுக்கு இனிமேல் திருமணமே ஆகாது என்பது போல அலமேலு தான் மிகவும் இடிந்து போய் விட்டாள். சைலஜா வெகு சீக்கிரம் சமாளித்துக் கொண்டு மனதைத் தேற்றிக் கொண்டு விட்டது போலத் தான் தோன்றியது. ஆனால் இத்தகைய திடமனத்தின் உள்ளே வெகு மென்மையான ஒரு பகுதி சிதைந்து, சீர்படுத்த முடியாத அளவுக்கு நொறுங்கி விட்டதை எத்தனையோ நாட்கள் கழித்தல்லவோ அவளும், அவள் குடும்பத்தினரும் உணரப் போகிறார்கள்!

“அம்மா! பி.எஸ்சியிலே நான் காலேஜ் பர்ஸ்ட்,” சைலாவின் உற்சாகம் தளும்பும் குரல். “அலமு, பார்த்தியா, எம். எஸ்சிக்கு இவ மார்க்கைப் பார்த்துட்டு அட்மிஷனே குடுத்துட்டா. போய் பீஸ் தான் கட்டணும்,” வெங்கடேசனின் பெருமிதம். சில ஆண்டுகள் கழிந்த பின், “என்னவோடியம்மா, கோல்டு மெடல் வாங்கிட்ட. இப்போ அமெரிக்கவிலே போய் பி. எச்டி. பண்ணப் போறேன் என்கிறியே, இது எதிலே போய் முடியுமோ,” அலமுவின் புலம்பல். ஆனால் அப்பாவும் பெண்ணும் தங்களுடைய திட்டத்தின்படி வேறோர் உலகில் சஞ்சரித்தனர். பாஸ்போர்ட், விஸா கிடைத்து மகளைப் பிளேனில் ஏற்றி விட்ட பின்பு வீடு வந்த வெங்கடேசன் முதல் முறையாக வெறுமையை உணர்ந்தார்.

மகளின் மனம் மிகவும் நொந்து போயிருந்ததையும், அவளுடைய செயற்கைத்தனமான குதூகலமும் மகிழ்வும் அவர் கொஞ்ச நாட்களாகவே அறிந்திருந்தது தான். அவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவளிடம் பேசி உற்சாகப்படுத்த முயன்றிருக்கிறார்.

ஃபாக்டரியிலிருந்து ஃபோன் பண்ணுவார், “சைலுக் குட்டி, என்ன ப்ரோக்ராம் அம்மா சாயங்காலம்?”

“ஒன்றுமில்லை அப்பா, அம்மா கேட்கிறா அவ கூட கதாகாலட் சேபத்துக்கு வரயா என்று. போகட்டுமா?,” வலுவில் வரவழைத்துக் கொண்ட உற்சாகத்துடன் சிரிப்பாள்.

“ஏம்மா, அம்மாவை முதல்ல கதாகாலட்சேபத்துக்கு ட்ராப் பண்ணிட்டு, டிரைவர் கிட்ட உன்னை ‘லிட்டில் ஆனந்தி’ல ட்ராப் செய்யச் சொல்லேன். ரோமியோ அண்ட் ஜூலியட் ஓடறதாம். ரெண்டு டிக்கட் புக் பண்ணியிருக்கேன். உன்னோடயும் கொஞ்சம் பர்சனலாகப் பேசணுமே அம்மா,” என்பார்.

இப்படியும் ஒரு தந்தை. மனம் பொங்கி நெகிழ, “ஓ.கே. அப்பா,” என்பாள்.

வேணுமென்றே, இந்தக் காதல் சித்திரமான திரைப்படத்தைப் பார்க்க வைத்து, ஷேக்ஸ்பியரை டிஸ்கஸ் செய்வது போலக் காதல், அதில் வரும் ஏமாற்றம், மனவருத்தம், விரக்தி எல்லாவற்றையும் பெண்ணுடன் விவரமாக அலசுவார். அற்புதமான மனமுதிர்ச்சியுடன் அவருடன் விவாதிப்பாள் சைலஜா.

இத்தனைக்குப் பின்னும் சீனுவின் செய்கை தன் மனத்தைப் புண்படுத்திக் கீறிக் காயப் படுத்தியதை ஒருபோதும் அவள் தந்தையிடம் வெளிப்படையாகக் கூறியதில்லை. மனமெனும் மணிக்கதவம் இறுகத் தாழ் போட்டுக் கொண்டு விட்டதோ? அவள் உள்ளத்தினுள்ளே இருப்பதைக் காண ஒருவராலும் இயலவில்லையே!

தன் மனத்தில் உள்ளது பிறருக்குத் தெரிந்து விடுமோ, தன்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்களோ என்ற ஒருவிதமான தற்காப்பு உணர்வு அவள் மனதின் ஆழத்தில் நோயாக வேரூன்றி விட்டது. இதன் விளைவுகளை யாரே அறிவார்?

*******

தொலைபேசி சிணுங்கலாகக் கிணுகிணுத்தது. ப்ரியா அதை எடுத்து, “டைரக்டர்ஸ் ஆபீஸ்,” என்றதும் ரிஸப்ஷனிஸ்ட், “ப்ரியா, டாக்டர் ஆடலரசு என்பவர் மேடத்தைத் தெரியும், பேச முடியுமா எனக் கேட்கிறார்…..”

“ஒன் மினிட்,” ரிஸீவரைக் கையால் மூடியபடி, “ஷீலா…” விவரத்தைத் தெரிவித்தாள்.

ஷீலாவின் முகத்தில் உணர்ச்சிகள் பலவிதமாகப் பளிச்சிட்டன. ஆச்சரியம்-   ‘இவன் எங்கே இங்கு வந்து இத்தனை நாட்களுக்குப் பின் என்னைத் தேடிப் பிடித்தான்’; எரிச்சல்- ‘முக்கியமான மண்டையை உடைக்கும் ஃபைலைப் பார்க்கும்போது இது என்ன தொந்தரவு!’; கலவரம்- ‘என் கடந்த காலத்தை அறிந்ததால் எள்ளி நகையாடப் போகிறானோ?. ஒரு தற்காப்பு உணர்வு தோன்றி ஒரு கணம் வயிற்றைப் பிசைந்தது.

“முடியாது. ஐ ஆம் பிஸி நௌ,” என்றவள் உடனே சிந்தித்தாள். மாலையோ, நாளையோ அவன் கூப்பிடுவதைத் தவிர்க்க முடியாது என்பதால், “ஓகே, அவர் எனது பழைய குடும்ப நண்பர், இப்போதே பேசுகிறேன்,” என ஒப்புக் கொண்டாள்.

அவளுடைய தயக்கமும் பரபரப்பும் ப்ரியாவை வியப்பிலாழ்த்தின. ஷீலா ரிசீவரைக் கையிலெடுத்தவள், ஒரு சில விநாடிகளில் தன்னை ஒருநிலைப் படுத்திக் கொண்டு, வேண்டுமென்றே அழுத்தமான ஆங்கில உச்சரிப்புடன் “ஷீலா ராபர்ட்ஸ் ஸ்பீக்கிங்,” என்றாள்!

திரும்பவும் ஆச்சரியம்! இவளுடையதை விட மிகையான ஆங்கில உச்சரிப்புடன், “என்னுடன் பேச முடிந்ததற்கு மிக்க நன்றி! நான் ஆடலரசு பேசுகிறேன். என் தங்கை திலகவதி உங்கள் இளம்பிராயத்து உயிர்த் தோழி ஆயிற்றே! நான் சென்ற வாரம் தான் யூ. கே. யிலிருந்து வந்தேன். இங்கு புதிதாகத் தொடங்கப்பட்டு இருக்கும்………………… மருத்துவ மனையில் ‘சீஃப் ஆஃப் மெடிஸின்’ ஆக ஜாயின் பண்ணியிருக்கிறேன்……..,” உற்சாகமாகப் பேச்சு தொடர்ந்து கொண்டே போயிற்று.

ஆடலரசின் குரலா இது? எத்தகைய மாற்றம்? உறுதியும், தன்னம்பிக்கையும், உற்சாகமும் தளும்பும் குரல். எதிராளியை வசப்படுத்தும் கனமான, ஆழமான குரல். இத்தனை வருடங்களுக்கு அப்புறம் எப்படி இருப்பான் ? எண்ண ஓட்டங்களினிடையே பதில் பேசவும் மறந்து அமர்ந்திருந்தாள் ஷீலா.

அமெரிக்கா செல்லும் வரை திலகாவுடன் கடிதத் தொடர்பு வைத்திருந்தாள் ஷீலா. அதிலிருந்து, ஆடலரசு எம். பி. பி. எஸ் முடித்தவன் மேலே இங்கிலாந்து சென்று ‘ஸ்பெஷலைஸ்’ செய்ய முயன்று கொண்டிருந்ததாக அறிந்து கொண்டிருந்தாள். அது தான் ஆடலரசு பற்றிய கடைசித் தகவல். இதோ, அவன் ஒரு பெரிய மருத்துவ நிபுணனாகத் திரும்பி வந்திருக்கிறான். ‘நான் என்ன சாதித்தேன்….’

அடுத்த வாரத்தில் ஒரு நாள் அவனை அவனுடைய குடும்பத்துடன் சந்திக்க முடிவு செய்து கொண்டு டெலிஃபோனைக் கீழே வைத்தாள் ஷீலா.

மனது அலை பாய்ந்தது. ‘நாளன்றைக்கு அழகான மனைவி, இரு குழந்தைகள் சகிதம் வந்து நின்று ஸ்டைலாக ஒரு பெரிய பூங்கொத்தைத் தந்து நலம் விசாரிக்கப் போகிறான். என் பங்குக்கு என்ன இருக்கிறது காட்டிப் பீற்றிக் கொள்ள- முறித்துக் கொண்ட மணவாழ்வும் வளர்க்கக் கிடைக்காத ஒரு குழந்தையும் சித்திரம் வரைபவன் ஒருவனிடம் அன்பை விலைவாங்க நடித்த பொய் வேஷங்களின் கசப்பு அனுபவங்களும் தான் என் வாழ்வின் ஏடுகள்.’ பொங்கிச் சுழன்றடித்த ஆவேச நினைவலைகளில் தலை ரொம்ப வலித்தது. ஆயாசத்துடன் நாற்காலியை விட்டெழுந்தவள் குறுக்கும் நெடுக்குமாக அறையில் நடை பயிலலானாள்.

ப்ரியாவைக் கூப்பிட்டு, ” எனக்கு ஒரு ப்ளாக் காஃபி, கூடவே ஒரு ஆஸ்பிரினும்.” கண்கள் விரிய ஏறெடுத்த ப்ரியாவிடமிருந்து சாமர்த்தியமாகப் பார்வையை மீட்டு, எதையோ தேடும் சாக்கில் அறையின் கோடியிலிருந்த புத்தக அலமாரியை நோக்கி நடந்தாள். எப்போதாவது தன் அந்தரங்கங்களை அவளுடன் பகிர்ந்து கொள்வதுண்டு- இப்போது இயலாது- முடியாது- கூடாது. ‘ஷீலா ராபர்ட்ஸ் ஒரு ஸூப்பர் வுமன். கடந்த காலத்து நிகழ்வுகள் எதுவும் அவளை என்றும் பாதித்ததில்லை.’ தலையை உலுக்கிச் சிலுப்பிக் கொண்டாள்.

ப்ரியாவின் கரம் அவள் முன்பு காஃபியுடனும் ஆஸ்பிரினுடனும் நீண்டது.

“தாங்க்ஸ் ப்ரியா,” அவள் கண்களையும் அவற்றில் தொக்கி நின்ற வினாவையும் தவிர்க்க முயற்சித்துத் தோல்வியுற்றாள் ஷீலா.

“ஷீலா, என் தோழியே சொல்லி விடு. உன் மனத்தை உறுத்தும் எதையும் வெளியே சொல்வது தான் உனக்கு நல்லது,” என்றபடி அவள் தோள்களை உறுதியாகப் பற்றி உலுக்கினாள் ப்ரியா.

“ஆடலரசு நீண்ட நாளைய குடும்ப நண்பர். ரொம்ப நாட்களுக்குப் பின் சந்திக்கும் போது என்னுடைய சாதனைகள் என்று கூறிக் கொள்ள என் வாழ்வில் என்ன தான் மிஞ்சியிருக்கிறது ப்ரியா?” ஷீலாவுக்குத் தொண்டையை அடைத்தது.

‘என் சொந்த வாழ்விலும், சமூகத் தொண்டு செய்ய ஏதுவான மருத்துவ உயர் கல்வியிலும் தோற்று விட்டேன். எதிர் நீச்சலடித்து இங்கே இருக்கிறேன்,’ என்று கூறிக் கொள்ள அவளுடைய தன்மானம் இடம் தரவில்லை.

ஆடலரசைச் சந்திப்பதை எப்படித் தவிர்க்கலாம் என யோசனை செய்தாள்- புரியவில்லை- அடுக்கடுக்காகக் குழப்பங்கள் நிறைந்து பயமுறுத்தின.

                                                                                                         (தொடரும்)

April 21, 2017
அம்மா

ரா.பார்த்தசாரதி

அ என்பது உயிரெழுத்து

ம் என்பது மெய்எழுத்து

மா என்பது உயிர்மெய் எழுத்து

உனக்கு உயிரும், உடலும் தந்தவள் அம்மா

உனக்கு முகவரி அளித்தவளும் அம்மா

உலகை எனக்கு நீ காட்டினாய்

உனக்கு என்ன நான் தருவேனோ !

உனக்கு ஆயிரம் கவலைகள் இருப்பதாக தெரியும்

இதுவெல்லாம் என் புன் சிரிப்பாலே மறையும்

தொப்புள் கொடி உறவானதே

தொட்டிலில் ஆரம்பமானதே

அம்மா என் ஆசை அம்மா

நான் கேட்காமலே முத்தம் கொடுப்பாய் அம்மா

தோளை தூளியாக்கி உன் இனிய குரலால் தாலாட்டுவாய்

உன் மடியினை தொட்டிலாக்கி என்னை தூங்க வைப்பாய் !

அம்மா என்றும் அன்பின் உருவமானாய்

எனக்கு நிழல் தரும் குடையானாய்

எனது கண்கண்ட தெய்வமானாய்

தியாகத்தின் உருவமானாய் !

அம்மா என்றாலே கருணையின் வடிவம்

அம்மா இல்லாத அனாதைகளுக்கு ஆண்டவனே அம்மா !

April 21, 2017
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

விட்ணு(விஷ்ணு) மயிற்பீலி வுச்சி யிலணிந்து
பட்டுக் கவுபீனம் பூண்டாவை -வெட்டவெளியில்
மேகவண்ணன் வேய்ங்குழலால் மேய்க்கின்றார்,கானிலே(காட்டிலே)
காகவண்ணக் காலடியில் கன்று’’….கிரேசி மோகன்….!

April 19, 2017
கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே!

-மணிமுத்து

பச்சைக் கம்பளத்தை விரித்தார்போல எங்கும் செழுமை, பார்ப்பதற்குக் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாய். எங்கு பார்த்தாலும் தேயிலைத் தோட்டம், பார்க்கும் போதே உள்ளுக்குள் புத்துணர்ச்சி ஊட்டுவதாய்.

இந்த வர்ணனைகளுக்குப் பொருத்தமான ஊர் ஒன்று உண்டென்றால், அது நீலகிரி தான்.

நீலகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சின்ன கிராமத்தில்தான் அவன் பிறந்தான். அவன்தான் வீட்டில் கடைசிப் பையன்; மிகவும் செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டான். அந்த ஓலைக்குடிசை வீட்டிற்கு அவன்தான் குட்டி இளவரசன்.

பரமேஷ்வரன் பெயர் வைத்தால், அந்த பரமேஷ்வரனின் ஒட்டுமொத்த அருள் கிடைக்குமென அவருடைய பெயரையே வைத்தனர்.

வீட்டிற்கு வீடு வாசற்படி என்பது போல், அவனும் வறுமையோடு போராடித்தான் ஏழாம் வகுப்பை முடித்தான். அவன் வீட்டில் பழைய சாப்பாடே விருந்தாக வழங்கப்பட்டது.

தாய் தந்தை இருவருமே தேயிலை பறிக்கச் சென்றால் தான் அவர்கள் வீட்டில் அடுப்பெரியும், அதுதான் உண்மை நிலவரம்.

தாய் சொல்லாவிட்டாலும், அவன் வறுமையை உணர்ந்துதான் வளர்ந்தான். வறுமை வாழ்க்கையில் எதை கற்றுக் கொடுக்கிறதோ இல்லையோ, தன்னம்பிக்கையையும், தன்மானத்தையும் பெரிதாக கற்றுக் கொடுத்துவிடுகிறது.

அந்தக் குட்டி இளவரசனுக்குப் போட்டியாக ஒரு குட்டி இளவரசியும் இருந்தாள். அவனுடைய அக்கா, அவனுக்காகப் பள்ளிப் படிப்பைப் பாதியிலேயே விட்டவள்.

திடீரென்று ஒருநாள் அவன் பள்ளியில் மயங்கி விழ உடனே அங்கிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள அரசு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கபட்டான்.

பரிசோதனை செய்த மருத்துவரோ ஏதோ வாயில் வராத பெயர் உள்ள வியாதியைக் கூறினார்.

நல்லவேளை உயிருக்கு ஏதும் ஆபத்துயில்லையாம், ஆனால் என்ன கண்பார்வைதான் வராது என்றனர். மருத்துவரைப் பொறுத்தவரை உயிரைவிட கண் பெரியதல்ல.

ஆனால் வம்சவழியில் யாருமே படிப்பறிவே இல்லாதவர்கள். ஒரே மகன் பள்ளிக்குப் போவதே மகிழ்ச்சியாகக் கருதியவர்களுக்கு, தலையில் இடிதான் இறங்கியது பாவம்.

ஒரு வழியாக உண்மையை ஒப்புக்கொள்ளும் முன்னே ஒருமாதம் ஓடிவிட்டது. எப்போது சாப்பிட்டோம், எப்போது தூங்கினோம் என்பதே தெரியாமல் வீட்டில் அனைவரும் நிலை குலைந்திருந்தனர்.

இறுதியாக வேறுவழியில்லாமல் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது மகனுக்கு பார்வை வராது என்பதை.

அவனைப் பார்க்க முடிகிறதே, அவன் நம்முடன் இருக்கிறான் என்று ஆறுதல் அடைந்தனர். “தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு போனது” என்று கூடச் சொல்ல முடியாது. தலைப்பாகையோடு போகவில்லை கண்ணையும் சேர்த்து அல்லவா கொண்டு போய்விட்டது.

பிறகு அந்த இளவரசனின் உலகம் நான்கு சுவருக்குள் முடிந்து போனது. மூன்று வருடம் இப்படியே கழிய, பிறகுதான் தெரிந்தது கண் தெரியாத குழந்தைகள் கூட படிக்கப் பள்ளிகள் உண்டு என்று. ஒரு வழியாக எதோ ஒரு புண்ணியவானின் உதவியுடன் சென்னையில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் சேர்ந்துவிட்டான்.

ஆரம்பத்தில் பிரெயில் எழுத்துக்களைப் படிப்பதற்குச் சிரமமாகத்தான் இருந்தது. பிறகு மெதுமெதுவாகக் கற்றுக் கொண்டான். வருடத்திற்கு ஒருமுறை ஊருக்குச் சென்று வருவான் அதுவும் கூட அவனுடைய பகுதிநேரப் பணி வருமானத்தில் தான். அந்த முன்னூறு ரூபாய் தொடர் வண்டிக்குச் செலவு செய்யக் கூட யோசிக்க வேண்டியிருந்தது.

அவனுடைய அப்பா அம்மாவிற்கோ அவன் பகுதி நேர வேலை பார்த்து கஷ்டபடுவதெல்லாம் தெரியாது. அவன் அரசு உதவித் தொகையில் படித்து வருவததாகத்தான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

இளவரசிக்குத் திருமணம் முடிந்துவிட்டது, ஆனாலும் அவளிடம் கூட இவன் எதையும் சொல்லமாட்டான். இவன் தம்பி முறைக்கு எதையும் செய்ய முடியவில்லை என்றாலும், அவளிடம் எதையும் எதிர்பார்க்கக்கூடாது என்பதில் தெளிவாக இருந்தான்.

வறுமையில் இருப்பவர்களுக்கே உண்டான சுயகெளரவம், இவனுக்குக் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது.

அவனைஅப்போது நான்சந்தித்தபோது அவன் தமிழில் முதுகலை பட்டம் பெற்றது மட்டுமில்லாமல், இளநிலை ஆசிரியர் பயிற்சிப் படிப்பையையும் முடித்திருந்தான்.

அரசு வேலைக்கான தேர்வுகளை எழுதிக்கொண்டிருந்தான் பிறரின் உதவியுடன்.

எதேச்சையாகத்தான் தெரிய வந்தது, அவனுடைய முதுகலை ஆசிரியர் பயிற்சிப்படிப்பிற்கு, அவனுக்குப் பணம் தேவைப்படுவது. நண்பர்கள் அனைவரும் கையில் இருப்பதைப் போட்டுக் கொடுப்பதாக முடிவுசெய்ய, இன்னொரு நண்பனோ, மொத்தப்பணம் பனிரெண்டாயிரம் ரூபாயை அவனே கொடுப்பதாக ஏற்றுக் கொண்டான்.

அவனிடம் மகிழ்ச்சியாகத் தெரிவித்தபோது, அவனோ அந்தப் பணத்தை நண்பனுக்குக் கொடுக்கச் சொன்னான். அவனுக்கு எட்டாயிரம் கல்வி உதவித் தொகை வருமாம், அது போக நன்காயிரம் பணத்தை, அவன் பகுதிநேர வேலை பார்த்து சம்பாதித்துக் கொள்வானாம்.

ஆனால் அவனுடைய நண்பனுக்கு கல்வி உதவித் தொகை கிடையாது என்பதால், பணத்தை நண்பனுக்கு கொடுக்க சொன்னான். அந்த நிமிடம் மெய் சிலிர்த்துத்தான் போனது.

கையில் காசு இருப்பவனே இலவசம் என்றால், “அவனையும் கடன்காரன் வரிசையில் சேர்த்துக் கொள்ள” தயாராக இருக்க, தன்னுடைய நிலை அறிந்தும், மறுத்த இவன் ஒருபடி மேலே உயர்ந்துதான் விட்டான்.

அவன் நிலையில் நான் இருந்தாலும், ஆசை ஓர் ஒரமாக எட்டிப் பார்க்கத்தான் செய்திருக்கும். நான் அவனை நினைத்துப் பெருமிதப்பட நண்பன் சொன்னான், தொலைபேசியில் பேசக் காசு இல்லை என்று ஐம்பது ரூபாய் வாங்கினால் கூட திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவான் என்று.

பணம் என்பது வாழ்க்கையின் தேவைக்காக மட்டும், வாழ்க்கையே இல்லை
என்பதை யாரோ தலையில் குட்டிச் சொன்னது போல் உணர்ந்தேன்.

“கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே”, என்பது அவனுக்கே பொருந்துவதாய்.

ஆசைகள் எப்போதும் வளர்ந்துக் கொண்டே போகிறது…ஒன்று நிறைவேறினால் மற்றொன்று வரிசையில் அடித்துக் கொள்கிறது,

ஆனால்…

ஆசைகளை ஆளகற்றுக் கொள்கிறவனே,
வாழ்க்கையை அர்த்தமாக்கிக் கொள்கிறான்
இவனை போல!

April 19, 2017
திருமந்திரத்தில் சில சிந்தனைத் துளிகள் (5)

க. பாலசுப்பிரமணியன்

இறைவனை நாம் எப்படி அணுக வேண்டும்?

இறைவனிடம் பக்தி செய்ய எந்த முறை சரியானது? தினசரி கோவிலுக்குச் சென்று நாம் வணங்கிவிட்டு வருவதால் இறைவன் மகிழ்ச்சியடைவானா? தினசரி இறைவனுக்கு நைவைத்யம் அல்லது படைப்புகள் செய்தல் நமக்கு நன்மை கிட்டுமா?

“அனுமன் ராமனிடம் கட்டிய பக்திபோல் நாம் செய்யவேண்டுமா? இல்லை, மீரா கண்ணனிடம் கட்டிய அன்பு சிறந்ததா? அல்லது சூர்தாஸ் கண்ணனை ஒரு குழந்தைபோல் பாவித்து காட்டிய அன்பு பெரிதா? இல்லை, கண்ணப்ப நாயனார் சிவனிடம் காட்டிய அன்பு சிறந்ததா? பட்டினத்தார் போல் எல்லாவற்றையும் துறந்து உண்மை நிலையை அறிந்தால் மட்டும் இறைவன் அருள்வானா?” என்றெல்லாம் நம் மனத்தில் பல சந்தேகங்கள் ஏற்படுகின்றன. இதை “தாஸ்ய பக்தி, சக்ய பக்தி, மாதுர்ய பக்தி, வாத்சல்ய பக்தி..” என்று ஒன்பது வகையாகப் பிரித்து பண்டைய இலக்கியங்கள் போற்றுகின்றன. . அதையெல்லாம் விட தினம் காலையில் இறைவன் பெயரை நாம் நினைத்து உருப்போட்டுக்கொண்டிருந்தால் நாம் இறைவனோடு இணையும் வாய்ப்புக்கள் அதிகம் என்றும் சிலர் நம்புகின்றனர். ஆனால், வாயில் அவன் பெயரை உச்சரித்துக் கொண்டு மனம் மட்டும் எங்கோ அலைபாய்ந்தால் அதனால் என்ன பயன்?

இந்த நிலையை வர்ணிக்கும் கபீர் தனது ஒரு பாடலில் கூறுகின்றார்.

“கையிலே மாலை சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றது, வாயினுள்ளே நாக்கும் அவன் பெயரைச்சொல்லிச் சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றது. மனதோ எல்லா திசையிலும் சுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றது. இதுவா இறைவனை நினைக்கும் முறை?” என்று நம்மைச் சாடுகின்றார்

ஆனால் திருமூலர் இறைவனை எவ்வாறு போற்றிக் கொண்டிருந்தார்? இந்தப் பாடல் அதற்குச் சான்றாக இருக்கின்றது.

மன்னகத்தான் ஒக்கும் வானகத்தான் ஒக்கும்

விண்ணகத்தான் ஒக்கும் வேதகத்தான் ஒக்கும்

பண்ணகத் தின்னிசை பாடலுற்றானுக்கே

கண்ணகத்தே நின்று காதலித்தேனே. (31)

மண்ணும் விண்ணும் அவனே, வானும் அவனே, வேதமும் அவனே, இன்னிசைப் பாடலின் உயிர்ப் பொருளும் அவனே,- அப்படிப்பட்டவனை எப்படி அன்பு செய்வது? – அவன் நாம் கூப்பிட்ட குரலுக்கு வருவானோ? அவனிடம் நேரம் எங்கே உள்ளது? ஆகவே, அவனை என் கண்ணுக்குள் வைத்துக் காதலித்தேன் என்று சொல்கிறார் முற்றும் துறந்த முனிவர்.

நம் மனதைத் தவிர, நம் கண்களைத் தவிர அவனை வைத்துப் போற்றச் சிறந்த இடம் எங்கே யுள்ளது?

இது ஒரு அநுபூதி நிலை. இறைவனோடு இரண்டறக்கலந்த நிலை.,

இந்த அனுபூதி நிலையை காரைக்கால் அம்மையார் எவ்வாறு உணருகின்றார்?

கண்ணால் கண்டுஎன் கையாராகி கூப்பியும்

எண்ணார எண்ணத்தால் எண்ணியும் – விண்ணொன்

எரியாடி என்றென்றும் இன்புறுவன் கொல்லோ

பெரியானைக் காணப் பெறின்.

நம் மனத்தின் உள்ளே இருக்கின்ற இறைவனை விட்டுவிட்டு நாம் எங்கெங்கோ அலைகின்றோம்.

“பனையுள் இருந்த பருந்தது போல

நினையாதவர்கில்லை நின் இன்பந்தானே ..” (47)

என்கிறார் திருமூலர்.

மாணிக்க வாசகரோ தன்னுடைய அகக்கண்ணிலே அந்த தில்லையானின் நடனத்தைக் கண்டு களிப்புற்று அவனிடம் என்னவெல்லாம் வேண்டுகின்றார் ..

பாட வேண்டும்நான் போற்றி நின்னையே

பாடி நைந்துநைந் துருகி நெக்குநெக்கு

ஆட வேண்டும்நான் போற்றி அம்பலத்

தாடு நின்கழற் போது நாயினேன்

கூட வேண்டும்நான் போற்றி இப்புழுக்

கூடு நீக்கெனைப் போற்றி பொய்யெலாம்

வீட வேண்டும்நான் போற்றி வீடுதந்

தருளு போற்றிநின் மெய்யர் மெய்யனே .

இறைவனின் நினைவிலேயே அவனோடு ஒன்றாகி ஆனந்தப் பரவசத்தை அனுபவிக்கின்ற இந்த முன்னோரின் அருள்நிலைகள் நம் வாழ்க்கைப் பாதைக்கு ஒரு முன்னோட்டமாக அமைந்துள்ளதன்றோ ?

இந்த அனுபூதி நிலையை அடைந்ததும் ஐம்பொறிகளும் அதன் விளைவுகளும் அதனால் வரும் மயக்கங்களும் நீங்கப்பெற்று எல்லாப் பிணிகளுக்கு ஒரே மருந்தாய் இறைவனை நாடும் உள்ளம். இந்த உயரிய நிலையை அனுபவ பூர்வமாக உணர்ந்த பாட்டினத்தாரோ திருவெற்றியூரானை எவ்வாறு வேண்டுகின்றார் தெரியுமா ?

ஓடுவிழுந்து சீப்பாயு மொன்பதுவாய்ப் புண்ணுக்

கிடுமருந்தை யானறிந்து கொண்டேன் – கட்டுவருத்தந்

தேவாதி தேவன் திருவொற்றி யூர்த்தெருவில்

போவா ரடியிற் பொடி.

இந்த நிலையில் மாந்தருக்கு மகிழ்வேது, துயரேது? இது எல்லாம் விடுபட்ட நிலையன்றோ ?

காணும் இடங்களிலேயெல்லாம் அவன் நிறைந்திருக்க உணரும் பொருள்களெல்லாம் அவன் உணர்வே உள்ளிருக்க, அவனைத் தேடித் போவானேன்? உளமுருகி அழைத்தால் மட்டும் போதுமே ! அவன் நம்மைத் தேடி வரமாட்டானோ ?

(தொடரும்)

April 19, 2017
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

தீரன் யமுனா தரங்கக் கரையோரன்
சேரும் இளமாதர் ஜீவான்ம -சோரன்
அழகில் சுகுமாறன் அன்பில் உபகாரன்
கழுகில் வரும்நேரம் காப்பு….

தாய்க்குப் பணிந்தன்று தாம்பில் புகுந்துமரம்
சாய்க்க உரலிழுத்த சாகஸா – வாய்க்குள்
மாதா மகிழ மகோன்னதம் காட்டிய
கீதா உபதேசா காப்பு….
கண்ணே கனியமுதே கற்கண்டே கார்முகிலே
என்னே பெயர்வைத்து ஏத்தினாலும் -அண்ணே!
டபாய்த்திடுவான் கண்ணன் உபாயமொன்று கேளாய்
அபாயமென்பாய் உண்டே (அ)பயம்….

தாரில் மலரவன் நாராம் மணக்கும்நாம்
சோறில் சுவையவன், சக்கைநாம் -நேரில்
வரத்தயங்கும் கீதமவன் வந்துவிட்ட நாமக்
கரத்தியங்கும் புல்லாங் குழல்….

குழலுற்ற கீதத்தைக் காதுற்றுக் கேளீர்
விழலுக்(கு) இறைக்காதீர் வாழ்வை -தழலுக்குள்
வேகாது, தண்ணீரில் வீழ்ந்தும் நனையாது
சாகாத அவ்வுணர்வே சத்து….

சத்துக்கு ஆனந்தம் சித்தின் விளையாட்டு
அத்தனையும் வேடிக்கை ஆகப்பார் -புத்தி
மனமுள்ளம் நெஞ்சென்ற மாயங்கள் நால்வர்
உனையுண்ணத் தூக்கும் உறவு….

உறவும் பகையும் துறவும் தெளிவும்
வரவு செலவாகும் வாழ்க்கை -பறவை
ஒருகூடு விட்டு மறுகூடு போகும்
பெறுவீடு காணப் பயன்….

முடிவற்ற ஆசை முதலுக்கே மோசம்
வெடிவைத்து வந்திடுமா வானம் -படியற்ற
சொர்கத்தைக் காண செடியேறு கின்றாயே!
தர்கத்தைத் தாண்டல் தவம்….கிரேசி மோகன்….!

April 18, 2017
படக்கவிதைப் போட்டி – (108)

பவள சங்கரி

அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

ராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (22.04.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

April 17, 2017
தன்வந்திரி பீடத்தில் தேய்பிறை அஷ்டமி யாகம்

19.04.2017ல், தன்வந்திரி பீடத்தில்
தேய்பிறை அஷ்டமி யாகம் நடைபெற உள்ளது

வேலூர் மாவட்டம் வாலாஜாபேட்டை தன்வந்திரி பீடத்தில் உலக நலன் கருதி கயிலை ஞானகுரு டாக்டர் ஸ்ரீ முரளிதர ஸ்வாமிகள் ஆக்ஞைப்படி வருகிற 19.04.2017 புதன் கிழமை மாலை 5.30 மணிக்கு தேய்பிறை அஷ்டமி யாகம் நடைபெறுகிறது.

இந்த யாகத்தில் பக்தர்களின் பலவிதமான தோஷங்கள் நீங்கி தேவைகள் பூர்த்தி அடையவும் கீழ்கண்ட காரணங்களுக்காகவும் பிரார்த்தனை நடைபெற உள்ளது.

1.வர வேண்டிய பணம் வந்து சேரவும். 2. தர வேண்டிய பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்கவும் சூழ்நிலை அமைய வேண்டி. எவ்வளவு பெரிய கடன்களாக இருந்தாலும் தீர்ந்துவிடவும். 3. வயதானவர்களுக்கு நோயினால் உண்டான உபாதைகள் நீங்கி, வலியும், வேதனையும் பெருமளவு குறையவும். 4. சனியின் தாக்கம் (ஏழரைச்சனி, அஷ்டமச்சனி, கண்டச்சனி) தீரவும். 5. வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு சம்பள உயர்வு உண்டாகவும்; தொழில் செய்பவர்களுக்கு வருமான அளவு அதிகரித்துக்கொண்டே செல்லவும். 6. அரசியலில் இருப்பவர்களுக்கு அரசியல் வெற்றிகள் உண்டாகவும். 7. பணம் சார்ந்த எப்பேர்ப்பட்ட பிரச்னைகளும் தீர்ந்துவிடும்.8.நமது கடுமையான கர்மவினைகள் தீரவும். 9.தம்பதிகள் ஒற்றுமையுடன் இருக்கவும். 10.பிரிந்த தம்பதிகள் ஒன்று சேரவும் , 11.வழக்கு வியாஜ்ஜியங்களில்வெற்றி பெறவும், 12.வெளி நாடு செல்ல வாய்ப்பு ஏற்படவும்.13..வெளி நாட்டில் வாழ்பவர்கள் நிம்மதியாக இருக்கவும், 14 செய்வினை மாந்திரீகம், சத்ரு உபாதை போன்றவைகளால் ஏற்படும் தொல்லைகள் அகலவும் வருகிற 19.04.2017 புதன்கிழமை மாலை 5.30 முதல் இரவு 7.30 மணி வரை ஸ்ரீ காலபைரவர ஹோமம் , சொர்ண பைரவர் ஹோமம் மற்றும் ம்ருத்ஞ்ய ஹோமம் நடைபெற்று பைரவர்களுக்கும் மகிஷாசுரமர்த்தினிக்கும் மகா அபிஷேகம் நடைபெற உள்ளது .தொடர்ந்து செவ்வரளி பூக்களால் அர்ச்சனை நடைபெற்று பிரசாதம் வழங்கப்பட உள்ளது .இந்த தகவலை தன்வந்திரி குடும்பத்தினர் தெரிவித்தனர்.

April 17, 2017
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”மீண்டும் உரலிழுத்து மாமருதம் சாய்த்தரவத்
தாண்டவம் ஆடி, தயிருண்டு -வேண்டிய
ராதையை காதலித்து, போதனையாய் கீதையை
யாதவா வந்திங்(கு) எழுது”….!கிரேசி மோகன்….!

April 17, 2017
விண்ணில் தோன்றிய புண்கள்!

-மேகலா இராமமூர்த்தி

மக்களாட்சி, சாமானிய மக்களுக்கு நன்மை செய்யும் நல்லாட்சியாக அமையும்; ஓடப்பரும் உயரப்பரும் ஒழிந்து அனைவரும் ஒப்பப்பராய் வாழ்வர்; ’எல்லார்க்கும் எல்லாமென்றிருப்பதான இடம்நோக்கி இந்த வையம் நகரும்’ என்றெல்லாம் அரசியல் அறிஞர்களும், பொதுவுடைமைவாதிகளும் கண்ட கனவுகளெல்லாம் பகற்கனவுகளாகவே இன்றுவரை இருக்கின்றன.

அனுதினமும் உடல்சலிக்க உழைக்கும் ஏழைமக்கள் தங்கள் வாழ்வில் அணுவளவும் முன்னேற்றம் இல்லாததுகண்டு வேதனையில் வாடுகின்றனர்.

எளியோரின் இத் துயரநிலை கண்டு அவர்களின் மீட்சிக்காக உரிமைக்குரல் கொடுத்தவர், அவர்கள் வாழ்வில் மறுமலர்ச்சி ஏற்படவேண்டும் என்று நாளும் முழங்கியவர் பாவேந்தர் பாரதிதாசன்.

வலியோர் சிலர் எளியோர் தமை வதையே புரியும் இந்த அவலக் கதை குவலயத்தில் முடிவுறுவ தெக்காலம் என்று முக்காலமும் சிந்தித்திருந்தது அவருள்ளம். அந்தச் சிந்தனையின் நீட்சியாய், மண்ணக மாந்தர்படும் துயர்கண்டு விண்ணகமும் கோபத்தில் கொப்பளிப்பதாய் ஒரு காட்சி அவர் மனத்திரையில் ஓடியது.

மண்மீதில் உழைப்பாரெல்லாம்
வறியராம்! உரிமை கேட்டால்
புண்மீதில் அம்பு பாய்ச்சும்
புலையர்செல் வராம்இ தைத் தன்
கண்மீதில் பகலி லெல்லாம்
கண்டுகண்டு அந்திக் குப்பின்
விண்மீனாய்க் கொப்பளித்த
விரிவானம் பாராய் தம்பி! என்று தன் உள்ளத்து உணர்வுகளுக்கு உருக்கொடுத்தார் கவிஞர்.

மண்மீதில் மாடாய் உழைப்பவரெல்லாம் வறியராய், அவர்களை ஏய்த்துப் பிழைப்பவரெல்லாம் வளமை படைத்தவராய்த் திகழும் முறையற்ற நிலைகண்டு பகலெல்லாம் சினத் தீயில் குமுறிக்கொண்டிருந்தது வானம். அந்தக் குமுறல் அந்திக்குப்பின் அதன் உடலெங்கும் கொப்புளங்களாய் வெடித்தன. அவைதாம் வானில் தெரியும் விண்மீன்கள்! அல்ல…அல்ல…மாந்தரின் இழிநிலை கண்டு, வானம் கழிசினம் கொண்டு கொதித்ததால் தோன்றிய புண்மீன்கள் என்கிறார் புதுவையின் புதுமைக் கவிஞர்.

நலிந்தோரின் நல்வாழ்வில் அக்கறையும், இயற்கை நிகழ்ச்சிகளைக்கூடக் கவிக்கண்ணோடு நோக்கும் நுண்மாண்நுழைபுலமும் வாய்க்கப்பெற்றால் மட்டுமே இத்தகைய உயிர்ப்புள்ள கவிதைகளைப் படைக்கவியலும். அத்தகு குணநலன்கள் குறைவின்றி வாய்க்கப்பெற்றவர் புரட்சிக் கவிஞர் என்பதற்கு இந்தப்பாடல் சான்று பகர்கின்றது.

April 17, 2017