வல்லமை

Blog

  • சுட்டும் விழிச்சுடர்! – கொடிது .. கொடிது…

    பவள சங்கரி

    dsc_0340-collage
    நேற்று காலை செய்தித்தாள் வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது பக்கத்தில் ஏதோ படபடவென மெல்லிய சிறகசைக்கும் ஓசை கேட்டது. சற்றே திரும்பிப்பார்த்தபோது, அழகிய அந்த அடர்நீல வண்ண பட்டாம்பூச்சி என்னருகில் சன்னல் விளிம்பில் தம் சிறகை மெல்ல ஆட்டியபடி அழகு காட்டிக்கொண்டிருந்தது. புதிய 2000 உரூபாய் நோட்டின் சுவையான செய்தியைக்கூடத் தொடரத் தோன்றாமல் அதன் அழகிலேயே இலயித்திருந்த அந்த சுகமான தருணத்தில்தான் திடீரென ஒரு இராட்சசன் பல்லி உருவத்தில் வந்து கப்பென அதன் மென்சிறகைக் கவ்வியே விட்டது. என்ன செய்வது என்று அதிர்ச்சியிலிருந்து மீள்வதற்குள் அது அந்த சிற்றுயிரை மேலும் தன் வயமாக்கிக்கொள்ள யத்தனித்தது. சட்டென்று சுயநினைவு வந்தவளாக அந்த இராட்சசனை விரட்டிவிட்டாலும் அடுத்த சில மணித்துளிகள் அது துடிதுடித்ததைக் காணச்சகிக்கவில்லை. எப்படியும் பிழைத்துக்கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கையில், செய்வதேதும் அறியாமலே உயிர் நீர் ஊற்றுவதாக எண்ணிக்கொண்டு என் விருப்ப தெய்வங்கள் அத்தனையையும் வேண்டிக்கொண்டு துளித்துளியாக நீர் தெளித்தும் பார்த்தும் ஒன்றும் பலனில்லை. இன்னும் மறக்க முடியாமல் மனபாரம் ஏற்படுத்தும் காட்சியது.. மனிதர்களின் வாழ்க்கைகூட இப்படித்தானே. எந்த நேரத்தில் வாழ்க்கை எப்படி மாறும் என்று தெரியாமலேதானே நம் விருப்பம்போல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்..

    நிலைமாறும் உலகில் நிலையில்லா வாழ்க்கையிது என்று தெரிந்தும் நம்மை நம்மால் நம் இயல்புகளிலிருந்து பல நேரங்களில் அது மோசமானது என்று அறிந்தும் மாற்றிக்கொள்ள முடியாமலே போய்விடுகிறது. அதற்கு நொண்டிச்சாக்கு சொல்லவும் தயாராகவே இருக்கிறோம். சமீபத்தில் என் தோழி ஒருவர் என்னிடம் மிகவும் வருந்தி சொன்ன சம்பவம் இது.

    ஒரே மகனைப் பெற்று அத்தனை அன்பையும், பாசத்தையும் கொட்டி வளர்த்த மகன் தன் குடும்பம், மனைவி, குழந்தைகள், பேரக்குழந்தைகள் என்று தன் இரத்த உறவுகளுடன் கூடிக்களித்திருக்க ஆரம்பித்தவுடன் தாய் பாரமாகி விட்டாள். தாயை முதியோர் இல்லத்தில் சேர்க்கவேண்டும் என்று ஒற்றைக்காலில் நிற்கிறான். அதற்கு, தங்கள் சந்தோசத்திற்கு தடையாக இருப்பதாகவும், எப்போதும் அவருடனேயே பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதாகவும், தனியாக விட்டுவிட்டு எங்கும் செல்லக்கூடாது என்று அழிச்சாட்டியம் செய்வதாகவும் பல காரணங்கள் சொல்கிறாராம். இவையனைத்திற்கும் மேலாக “எங்க அம்மா அவங்க மாமியாரை அதான் எங்க ஆத்தாவை இப்படித்தானே முதியோர் இல்லத்தில் சேர்த்தாங்க. எங்க ஆத்தாவுக்கு அவங்க பணம் கூட ஒழுங்கா கொடுக்காம, மாத்திரை மருந்துகூட சரியாக்கிடைக்காம, வேதனைப்பட்டு அனாதை மாதிரி செத்துப்போச்சு எங்க ஆத்தா. அத்தனை அதிகாரத்தோட, சொத்தோட இருந்த எங்க ஆத்தாவுக்கே கடைசீல அந்த நிலைமைதான். ஆனா நான் அப்படியா அனாதையா விடப்போறேன். நல்ல ஹோம்ல, ரூ.25,000 டெபாசிட் கட்டி சேர்க்கறேன்னுதான் சொல்றேன். அவிங்களுக்கும் அவிங்க வயசுக்குத் தகுந்த தோழிகள் (?) கிடைப்பாங்கல்ல.. நேரத்துக்கு சாப்பாடு போடுவாய்ங்க. பெரிசா வேலையெல்லாம் ஏதும் செய்ய வேணாம். அப்புறம் வேற என்ன பிரச்சனை. நேர நேரத்துக்கு டி.வி சீரியலும் அங்க போடுவாய்ங்களாம். அது போதாதா? நாங்களும் நிம்மதியா இருக்கிறோம், அவிங்களும் சந்தோசமா இருக்க வேண்டியதுதானே. அதுக்கும் போகமாட்டேன்னு அடம் பிடிச்சாக்க என்ன செய்யிறது. இங்கேயே இருந்து உயிரை வாங்குது” என்று பஞ்சாயத்து வைத்திருக்கிறான்.

    சுவற்றில் அடித்த பந்து திரும்பி வந்ததுபோல, ‘முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும்’ என்பதற்கிணங்க, வயசு காலத்தில், தனக்கு இப்படியொரு நிலை வரவே வாய்ப்பில்லை என்ற கற்பனையில் தன் மாமியாருக்குச் செய்த அதே கொடுமை இன்று தனக்கே திரும்பி வந்ததை ஏற்கவே முடியவில்லை அத்தாயினால். இப்படியொரு நிலை வரும் என்று அன்றே தெரிந்திருந்தால் ஒருவேளை அந்தத் தவறை செய்யாமல் இருந்திருப்பாரோ என்னவோ. சரி அப்படியே இருந்தாலும் இன்று தன் குடும்பத்தாரின் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டு தாயை முதியோர் இல்லம் அனுப்பினால் மீண்டும் இதே நிலை தனக்கோ, தன் மனைவிக்கோ வராது என்பதற்கு என்ன உத்திரவாதம். தன் அம்மாவிற்கு செய்யும் இந்த துரோகத்தை சரியென்றுதானே தன் மகனும் நம்புவான் என்பதை இவர்கள் ஏன் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள். வழிவழியாக முதியோர் எல்லோரும் முதியோர் இல்லத்திலேயே வாழும் வழக்கத்தை இக்குடும்பத்தினர் ஏற்படுத்திக்கொள்வார்களா? அதுதானே நிதர்சனமாகப்போகிறது.

    முதுமை எவ்வளவு கொடிது என்று நாம் அறியாததல்ல. எத்தனை சுற்றம் அருகிலிருந்தாலும், எவ்வளவு பெரிய மருத்துவ வசதி ஏற்படுத்திக் கொடுத்தாலும் முதுமையின் இரணங்களை சுற்றி இருக்கும் எவரும் பகிர்ந்து கொள்வது சாத்தியமே இல்லை. ஆறுதலான, அன்பான வார்த்தைகள் மட்டுமே ஓரளவிற்கு அமைதியை ஏற்படுத்தலாம். அப்படிப்பட்ட நேரத்தில் அந்த அன்பும், பேரக்குழந்தைகளின் பாசமும் கூட கிடைக்காமல் தனியாக ஒரு இல்லத்தில் துரத்தி விடுவது என்பது கொடுமையிலும் கொடுமை இல்லையா?

    முதுமை நிலையில் தனிமை என்பது மிகவும் கொடிய செயல். அதுவும் வெளி உலகமே அறியாமல், குடும்பமே கோவில், குழந்தைகளே வாழ்க்கை என்று இருக்கும் சூழலில் வாழும் பெண்களுக்கு இப்படி ஒரு நிலை என்றால் அவர்களால் எப்படி சகித்துக்கொள்ள இயலும். உணவும், உடையும், உறையுளும் போதாதா என்ற கேள்வியே சித்திரவதையானது அல்லவா. அந்தத்தாய் தன்னுடைய தேவை என்ன என்பதை என்ன சொல்லி புரிய வைப்பாள். மீதமிருக்கும் சொற்ப காலங்களை, உழைத்து, உழைத்து ஓடாய் தேய்ந்துபோன உடலை சுமக்க முடியாமல் சுமப்பதோடல்லாமல், மலையாக நம்பியிருந்த தம் சொந்த இரத்தமே தன்னைப் புரிந்து கொள்ளாத வேதனையை, மன பாரத்தையும் சேர்த்து சுமப்பதென்றால் அந்த உயிர் என்ன பாடுபடும்? இப்படியொரு மகன் இருப்பதற்கு அவள், தான் குழந்தையே பெறாத மலடியாகக்கூட இருந்திருக்கலாம் என்று சொல்வதில் எவ்வளவு ஆதங்கம் அடங்கியிருக்க வேண்டும். ஆனாலும் எந்தத் தாயும் அப்படி எண்ணிக்கூட பார்க்கமாட்டாள். தாம் பெற்ற குழந்தைகள் தம் கண் முன்னால் எந்த ஒரு சிறு துன்பத்தையும் அனுபவிப்பதை தாங்கிக்கொள்ள மாட்டாள்.

    ஒரு தாய் தம் குழந்தைகளை பாசத்தைக்கொட்டி வளர்ப்பது பிற்காலத்தில் தம்மைக் காப்பாற்றுவார்கள் என்ற சுயநலம் கருதி அல்ல. தாய்மை என்பதன் அர்த்தம் அதுவல்ல. ஆனாலும் இறுதிக் காலங்களில் குழந்தைகளின் அன்பையும், அரவணைப்பையும் தவிர அந்த முதுமை வேறு எதை எதிர்பார்க்கப்போகிறது? அந்த மகன் இதை உணர்ந்து அந்த அன்பையும், பாசத்தையும் காட்டினால் தம் குழந்தைகளும் நல்ல முறையில் வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வார்கள், பிற்காலத்தில் தங்களுக்கும் இப்படியொரு நிலை வராது என்று புரிந்துகொண்டால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் …

    இந்தியாவில் 60 அகவையைக் கடந்தவர்கள் 9.5 கோடி பேர் உள்ளார்கள். 2025 இல் 8.5 கோடி பேர் மேலும் இதில் இணைவார்கள். 80 அகவையைக் கடந்தவர்கள் 80 இலட்சம் பேர் இருக்கிறார்கள். மாறிவரும் குடும்ப அமைப்பு முறைகள், பொருளாதார நிர்ப்பந்தம் போன்ற சில காரணங்களால் முதியவர்களின் நிலை குடும்பத்தை விட்டு விலகியிருக்க வேண்டிய வேதனையில் தள்ளிவிடுகிறது. மன அழுத்தம், தனிமை, ஆரோக்கியக்கேடு போன்ற பலவிதமான துன்பங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள். உலகெங்கும் முதியவர்களின் பராமரிப்பு என்பது பெரும் பொருளாதார சுமையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. சப்பான் போன்ற நாடுகளில் அதிகரித்து வரும் முதியவர்களை ஆக்கப்பூர்வமான வழிகளின் பயன்படுத்துவதன் மூலம் அவர்களால் ஏற்படக்கூடிய பொருளாதார சுமையைக் குறைக்க முடியும் என்பதையும் சில நிறுவனங்களும், சமூகங்களும் செயலில் செய்து காட்டிவருகின்றன. நம் நாட்டிலும் இது போன்று ஏதேனும் ஆக்கப்பூர்வமான திட்டங்கள் செயல்படுத்துவதன் மூலம் இது போன்ற பிரச்சனைகளை கட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியும். முதியோர்களின் அனுபவ அறிவு இளம் தலைமுறையினருக்கு உதவும் வகையில் வழிமுறைப்படுத்துவது நலம் பயக்கும்.

    வயது காலத்தில் தனக்கென்று, தன்னுடைய முதுமைக் காலத்தில் பயன்படும் என்று சேமித்து வைத்துக் கொள்ளாமல், வயதான காலத்தில் பிள்ளைகள் தம்மைப் பார்த்துக் கொள்வார்கள் என்ற எண்ணத்தில் இருந்துவிடுவது அறிவீனம் என்பதையும் உணரவேண்டும்.

    முதுமையை பாதிக்கக்கூடியவைகள், உடற்காரணிகள், உளக்காரணிகள் ஆகிய இருவகை. மூளையின் செயற்பாட்டின் நிலை குறைவடைதல், மூட்டுக்களில் தசைகளில் பலவீனம் ஏற்பட்டு மூட்டுக்களில் தேய்வு ஏற்படுதல், நரம்புகளில் தளர்ச்சி ஏற்படுதல், தசைகள் மெலிவடைதல், தோல்கள் சுருங்குதல், மயிர்கள் உதிர்தல், நரை ஏற்படுதல், புலனுறுப்புகளில் குறைபாடுகள் ஏற்படுதல், நோய் எதிர்ப்புச் சக்திகள் குறைவதால் தொற்று நோய்கள் ஏற்படுதல் போன்றவை உடற்காரணிகள்.

    உளக்காரணிகளைப் பொறுத்தவரையில், உடற்காரணிகளை விடவும் மீப்பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியவைகளாகவே இருக்கும். பொதுவாக மனதளவில் பாதிப்படையக் கூடியவர்கள் அதிலிருந்து விடுபடுவது மிகவும் கடினமாக இருப்பதை பார்க்க முடிகிறது. இதற்கு பல்வேறு காரணங்கள் இருப்பினும், முக்கியமாக இடம்பெயர்வு ஏற்படுகின்ற போது முதியவர்கள் பெரிதும் பாதிக்கப்படுவர். பிறந்து, வளர்ந்த பூமியை விட்டும் , ஆடி விளையாடிய மண்ணை விட்டும், பழகிய உறவுகளை விட்டும், அறிமுகமற்ற இடத்திற்குச் செல்லும்போது பெருந்துன்பத்திற்கு ஆளாகிறார்கள்.
    பெற்றோர் முதுமையில் எத்தகைய பிரச்சினைகளை சந்திக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து அவர்களது பிரச்சினைகளையும் மனோ நிலைகளையும் அறிந்து அவர்களை அன்புடன் நடத்த வேண்டிய கடமை தங்களுக்கு உள்ளது என்பதை இளமையிலேயே அவர்களுக்கு ஊட்டி வளர்க்க வேண்டியதும் அவசியமாகிறது .

    Share

  • ஸ்ரீ தன்வந்திரி ஆரோக்ய பீடத்தில் ஸம்வத்ஸர அபிஷேக விசேஷ ஹோம சப்தாஹம் துவக்கம்

    நவம்பர் 13 முதல் 19 வரை
    ஸ்ரீ தன்வந்திரி ஆரோக்ய பீடத்தில் ஸம்வத்ஸர அபிஷேக விசேஷ ஹோம சப்தாஹம் துவக்கம்

    arokya

    வேலூர் மாவட்டம், வாலாஜா வட்டம், அனந்தலை கிராமம், கீழ்புதுப்பேட்டையில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீ தன்வந்திரி ஆரோக்ய பீடத்தில் மேற்கண்ட தினங்களில் ஸம்வத்ஸர அபிஷேக விசேஷ ஹோம சப்தாஹம் நடைபெற உள்ளது.

    aro

    கயிலை ஞானகுரு டாக்டர் ஸ்ரீ முரளிதர ஸ்வாமிகள் ஆக்ஞைப்படி, திருமதி. நிர்மலா முரளிதரன் அவர்களின் பரிபூரண ஒத்துழைப்புடன் ஆச்சார்ய பெருமக்களின் ஆலோசனையின்படி ஸ்ரீ ஆரோக்ய லட்சுமி ஸமேத தன்வந்திரி பெருமாளுக்கும், ஸ்ரீ மரகதாம்பிகை ஸமேத மரகதேஸ்வரருக்கும் இதர 73 விதமான பரிவார தெய்வங்களுக்கும், 468 சித்தர்களுக்கும் சென்ற ஆண்டு 29.11.2015 அன்று மஹா ஸம்ப்ரோக்‌ஷணம் நடைபெற்றது. இதன் ஸம்ப்ரோக்‌ஷணம் நிறைவு விழா ஐப்பசி 28ம் தேதி (13.11.2016) முதல் கார்த்திகை 4ம் தேதி (19.11.2016) வரை காணாபத்யம், கெளமாரம், செளரம், ஸ்ரீ சாக்தம் மற்றும் வைணவம் அகிய ஆறு மதங்களில் உள்ள தெய்வங்களுக்கும், மஹான்களுக்கும் ஸம்வத்ஸராபிஷேகம் சிறப்பாக நடைபெற உள்ளது. இவ்வைபவத்தில் அனைவரும் பங்கேற்று குருவருளுடன் திருவருள்பெற அன்புடன் அழைக்கின்றோம். இதில் ஏராளமான பொதுமக்கள் கலந்து கொண்டு சிறப்பிக்க உள்ளனர்.

    நிகழ்ச்சி நிரல்:

    13.11.2016 ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 9.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரை மங்கள இசை, கோ பூஜை, வேத பாராயணம், விக்னேஸ்வர பூஜை, புண்யாஹவாசனம், தேவதா அனுக்ஞை, கிராம தேவதா பூஜை, முனீஸ்வர பூஜை, நவகன்னி பூஜை, வாஸ்து ஹோமம், மஹா பூர்ணாஹுதி, கலச புறப்பாடு, ஸ்ரீ வாஸ்து பகவானுக்கு மஹா அபிஷேகம், மஹா தீபாராதனை, தீர்த்த பிரசாதம் மற்றும் அன்னதானம் வழங்குதல்.

    14.11.2016 திங்கட்கிழமை காணபத்யம் சார்ந்த ஹோமங்கள்
    15.11.2016 செவ்வாய் கிழமை கெளமரம் சார்ந்த ஹோமங்கள்
    16.11.2016 புதன் கிழமை செளரம் சார்ந்த ஹோமங்கள்
    17.11.2016 வியாழக்கிழமை சைவம் சார்ந்த ஹோமங்கள்
    18.11.2016 வெள்ளிக் கிழமை ஸ்ரீ சாக்தம் சார்ந்த ஹோமங்கள்
    19.11.2016 சனிக் கிழமை வைணவம் சார்ந்த ஹோமங்கள்

    தொடர்புக்கு:
    ஸ்ரீ தன்வந்திரி ஆரோக்கிய பீடம்
    கீழ் புதுப்பேட்டை, அனந்தலை மதுரா
    வாலாஜாபேட்டை – 632513
    Ph : 04172-230033/9488209877/9488213701
    e-mail: info@danvantritemple.org
    homam@danvantritemple.org
    danvantripeedam@gmail.com

    Share

  • இந்தியப்பிரதமரின் அதிரடி நடவடிக்கை!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    மிகச்சரியான நேரத்தில் அதிரடியாக பொருளாதாரத்தில் ‘surgical strike’ என்று அனைவராலும் விமர்சிக்கப்படுகிற ஒரு அறுவை சிகிச்சை நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. முன்பு இந்திய எல்லையில் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையைப்போன்று நேற்று இரவு பொருளாதாரத்தில் பாரதப் பிரதமர் மேதகு மோதி அவர்களால் எடுக்கப்பட்ட அதிரடி நடவடிக்கை பாராட்டுக்குரியது. பதவியேற்ற இவ்வளவு நாட்களாக கறுப்புப் பணத்திற்கு எதிராக மோதி அரசு எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்று விமர்சித்தவர்களின் எண்ணங்களை தவிடுபொடியாக்கியுள்ளார். சரியாகச் சொல்லவேண்டுமென்றால் மூன்று மாதத்திற்கு முன்பே இதற்கான நடவடிக்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கவேண்டும். பரிவர்த்தனையிலுள்ள வங்கியாளர்களுக்கோ நிதியமைச்சகத்தைச் சார்ந்த உயரதிகாரிகளைத் தவிர்த்து மற்றவர்களுக்குத் தெரியாத வகையில் இரகசியமாகவே இந்தப் பொருளாதார அறுவைச் சிகிச்சை நடைபெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்கு முன்பு இருந்த 10,000, 5000, 1000 உரூபாய் நோட்டுகள் வெகு காலம் முன்பு ஒழிக்கப்பட்டு 500 உரூபாய் நோட்டு மட்டும் புழக்கத்தில் கொண்டுவரப்பட்டது. அளவில் பெரியதான 100 உரூபாய் நோட்டும் ஒழிக்கப்பட்டது. ஆனால் அவைகள் அனைத்தையும்விட இம்முறை எடுக்கப்பட்டுள்ள நடவடிக்கை இரகசியமாக எதிர்பாராத நேரத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட சரியான அறிவிப்பாக அமைந்துள்ளது. நாட்டு நலனில் அக்கறையுள்ள அனைத்துத் தரப்பு மக்களாலும் பாராட்டும் பெற்றுள்ளது. இக்கட்டுரை எழுதும் நேரத்தில் இச்செய்தி நம் இந்தியாவில் சராசரியாக 2 முதல் 3 சதவிகிதம் மக்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்கக்கூடும். மலைவாழ் மக்கள், தொழிலாளர்கள், கிராமப்புற மக்கள், கல்வியறிவற்றவர்கள் அனைவருக்கும் பெரும் குழப்பத்தையும், பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். இன்று உரூபாயின் மதிப்பு குறைந்துள்ளதால் அனைவரின் கையிலும் 500, 1000 உரூபாய் நோட்டுகளே அதிகமாக புழக்கத்தில் உள்ளன. வங்கிகளே 100 உரூபாய் நோட்டு கட்டுகளை வாங்க மறுக்கின்றன. இதிலிருந்து மக்கள் மீண்டு யதார்த்த நிலைக்கு வருவதற்கு 60 நாட்களாவது ஆகலாம். ஆனாலும் புறையோடிய நம்முடைய பொருளாதாரத்தை சீர்செய்வதற்கு இந்த அறுவைச் சிகிச்சை தேவையாகத்தான் உள்ளது.

    ரிசர்வ் வங்கி இது தொடர்பாக மும்பை, தில்லி ஆகிய நகரங்களில் இதற்கான தனிப்பட்ட அலுவலகங்களை அமைத்திருப்பதாகவும் அறியமுடிகிறது. இதுபோன்று நகர்ப்புறங்கள் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் உள்ள வங்கிகள் பணப்பரிமாற்றத்திற்கு காசாளர்களை அதிக நேரங்களுக்கு பணிபுரிய வைப்பதும் நலம் பயக்கும்.

    இதனுடைய பாதிப்பாக தங்கம், வெள்ளியின் சந்தை நிலவரங்கள் பாதிப்படையும். பங்குச் சந்தைகள் மிகப்பெரிய சரிவினைச் சந்திக்கும் வாய்ப்புகளும் ஏற்படலாம். உரூபாயின் மதிப்பு அதிகரிக்க வேண்டும். பெட்ரோலியப் பொருட்களுக்கான விலை சரியக்கூடும். சமீப காலங்களில் குறைந்துள்ள பணப்புழக்கம் இந்த நிலையில் மேலும் அதிகரிக்கலாம். அனைத்துத் துறைகளிலும் இதனுடைய பாதிப்பு வெளிப்படையாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. அரசு இந்நிலையில் மக்களை அனுசரித்து செயல்பட்டால் இந்த அறுவை சிகிச்சையின் பலன் பூரணமாகக் கிடைத்து, ஆரோக்கியமாகவும் அமையும் என்பது உறுதி!

    Share

  • காவிரி புரக்கும் நாடு – 3

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    புகார்நகரக் கழனியில் முற்றிய நெற்கதிர்களை வயிறுபுடைக்க உண்ட எருமையார் ஒருவர் நெற்கூட்டின் நிழலில் நிம்மதியாய்க் கண்ணுறங்குவதைப் பட்டினப்பாலை சுட்டிக்காட்டியது. சேற்றுவயலாடிய இன்னொரு எருமையாரின் செயலைக் காண்போம் இனி!

    பயிரிட ஏற்றதாய் உழுதுவைக்கப்பட்டிருந்த வளமான வயலது. விரைந்து அதனுள் புகுந்த இந்த எருமையார், Rinca Island - Water Buffalo mudஅச்சேற்றில் ஆசைதீர விழுந்து புரண்டார். விளைவு? உடலெங்கும் அவருக்குத் தினவெடுக்க (அரிப்பு) தொடங்கியது. அதனைப் பொறுக்கமாட்டாமல், ஓடினார்…ஓடினார் களத்துமேட்டை நோக்கி விரைந்து ஓடினார்! அங்கே நெடிதுயர்ந்துநின்ற நெற்கூட்டைக் கண்டதும் சற்றே நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டவர், வைக்கோல்பிரிகளால் சுற்றப்பட்டுப் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த நெற்கூட்டில் பரபரவென்று தன் முதுகை உராய்ந்தார். அதனால், வைக்கோல்பிரி சற்றே நெகிழ, உள்ளிருந்த நெல்மணிகள் சிதறிச் சிரித்தன எருமையாரின் வேடிக்கையான செயல்கண்டு!

    …உழாஅ  நுண்தொளி உள்புக்கு அழுந்திய
    கழாஅமயிர் யாக்கைச் செங்கண் காரான்
    சொரிபுறம் உரிஞ்சப் புரிஞெகிழ்பு உற்ற
    குமரிக் கூட்டில் கொழும்பல் உணவு
    கவரிச் செந்நெல் காய்த்தலைச் சொரிய…     (சிலப்: நாடுகாண்: 120-124)

    இப் பாடல்வரிகள் சிலப்பதிகாரத்தின் நாடுகாண் காதையில் நமக்குக் காணக் கிடைக்கின்றன.

    புகார் நகரத்தில், காவிரியின் புதுநீர் மதகுகளில் மோதும் ஒலியேயன்றி, (நீர்ப்பற்றாக்குறை உள்ள காலங்களில் பயன்படுத்தப்படும்) நீரிறைக்கும் கருவிகளான ஆம்பி, கிழார், மிடா, ஏத்தம் (இந்தப் பெயர்களெல்லாம்…ஏன் இந்தக் கருவிகளெல்லாமே இப்போது புழக்கத்தில் உள்ளனவா என்பது சந்தேகமே!) ஆகியவற்றின் ஒலிகளெல்லாம் கேட்பதேயில்லை என்று அதன் வற்றாத நீர்வளத்தைப் பற்றிப் பெருமையோடு நம்மிடம் பகர்கின்றார் இளங்கோவடிகள்.

    …..கயவாய் நெரிக்கும்
    காவிரிப் புதுநீர்க் கடுவரல் வாய்த்தலை
    ஓஇறந்து ஒலிக்கும் ஒலியே அல்லது
    ஆம்பியும் கிழாரும் வீங்குஇசை ஏத்தமும்
    ஓங்குநீர்ப் பிழாவும் ஒலித்தல்     செல்லா… (சிலப்: நாடுகாண்: 107-111)

    அடுத்ததாக, வான்பொய்ப்பினும் தான்பொய்யாக் காவிரி குறித்துச் சங்க அகப்பாடல்களில் நெடியதும் (13 அடி முதல் 31 அடி வரை), அதனால் ’நெடுந்தொகை’ என்று சிறப்பிக்கப்படுவதுமான அகநானூறு கூறும் செய்திகளைக் காண்போம். இந்நூலில் காவிரி பற்றிய செய்திகள் 18 பாடல்களில் பதிவுசெய்யப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    மாரிபோல் அனைவர்க்கும் வாரிவாரி வழங்கும் தித்தன் என்னும் சோழஅரசனின் நெற்குவியல்கள் நிறைந்த உறந்தையில்(உறையூர்), ஓடம்விடுவோரின் ஓடக்கோல் நீரில் நிலைக்காதவண்ணம் அதனை அடித்துச்சென்றுவிடுமாம் அங்கே சுழித்தோடும் காவிரியின் கடும்புனல். அப்புனலில் தலைவன் ஒருவன் பரத்தை ஒருத்தியோடு முதல்நாள் பெருவிருப்போடு நீராடி மகிழ்ந்தான். மறுநாளோ தலைவியை – அதாவது தன் மனைவியைத்தேடி நல்ல பிள்ளையாக(!) வீட்டிற்கு வந்தவன், தலைவிக்குத் தன் திருவிளையாடல்கள் எதுவும் தெரியாது என்றெண்ணிக்கொண்டு, அவளின் அன்பைப் பெறவேண்டி, ”மாசற்ற கற்புடைய பெண்ணே! என் கண்ணே! என் புதல்வனுக்குத் தாயே!” என்றெல்லாம் பசப்புவார்த்தைகள் பகர ஆரம்பித்தான். அதுகேட்ட தலைவிக்கு வந்ததே கோபம். “ஆகா! என்மீதுதான் உமக்கு எத்தனை அன்பு! உம் உள்ளங்கவர் பரத்தையொடு நேற்று நீர் காவிரியில் புனலாடியதை அறியாதவள் அல்லள் நான்; இனியும் உம் மாயப் பொய்ம்மொழிகளுக்கு நான் மயங்குவேன் என்று நினைத்தீரோ? அதுபோதாதென்று, ’என் புதல்வன்தாய்’ என்றுகூறி என் முதுமையைவேறு எள்ளுகின்றீர்” என்று சீறவே, தன் குட்டுவெளிப்பட்டதை உணர்ந்த தலைவன் வெட்கித் தலைகுனிந்தான்.

    மழைவளம்  தரூஉம்  மாவண்  தித்தன்
    பிண்ட நெல்லின் உறந்தை ஆங்கண்
    கழைநிலை பெறாஅக் காவிரி நீத்தம்,
    குழைமாண்  ஒள்ளிழை நீவெய் யோளொடு,
    வேழ வெண்புணை  தழீஇப் பூழியர்
    கயநா டியானையின் முகனமர்ந் தாங்கு,
    ஏந்தெழில் ஆகத்து  பூந்தார் குழைய
    நெருநல் ஆடினை புனலே இன்றுவந்து
    ஆக வனமுலை அரும்பிய சுணங்கின்
    மாசில் கற்பின் புதல்வன்தாய் என
    மாயப் பொய்ம்மொழி சாயினை பயிற்றியெம்
    முதுமை எள்ளல் அஃதமைகுந் தில்ல…     (அகம் 6: பரணர்)

    ஆறுகளில் நீராடும் இன்பமே அலாதியானதுதான்! கிராமப்புறங்களில் வாழ்ந்த நம் முந்தைய தலைமுறையினர்பலர் அப்பேரின்பத்தை அனுபவித்தவர்கள். ஆனால், நீரின்றி வறண்ட ஆறுகளை மட்டுமே நேரில்காணும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கும் இன்றைய இளையோருக்கு அவ்வின்பத்தைக் கதைகளிலும் கட்டுரைகளிலும் மட்டுமே படித்தறியவேண்டிய பரிதாபநிலை! எல்லாம் காலத்தின் கோலம்!

    அடுத்துவருவது, தன் காதற்தலைவியை நினைந்துருகும் ஒரு தலைவனின் தனிமைப் புலம்பல்!

    கொல்லிப்பாவை போன்று மயக்கும் பேரழகுகொண்ட பெண்ணவள். அவளைக் கண்டு காதல்கொண்டான் குறிஞ்சிநிலத் தலைவன் ஒருவன். தலைவிக்கும் அவன்மீது விருப்பந்தான்! நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாய்க் காதல் வளர்த்துவந்த அவ்விருவரும், நள்ளிருள் யாமத்தில் பேயும் அறியாது(!) கூடி மகிழ்ந்தனர். ஆனால், அவ்வின்பம் நெடுநாள் நிலைக்கவில்லை. எப்படியோ ஒருநாள் அக்காதல் ஊராருக்குத் தெரிந்துபோயிற்று; அலர்தூற்ற ஆரம்பித்தது ஊர். (அலர் = பொதுமன்றத்தில் தலைவன் தலைவியின் காதல்குறித்து ஊரார் பழித்துப்பேசுவது.) அதனால் தலைவியின் தாய் அவளை வெளியில் செல்லவிடாமல் வீட்டிலேயே அடைத்துவைத்தாள். (இதனை ’இற்செறித்தல்’ என்று குறிப்பிடும் இலக்கியம்.)

    அன்பை நீராய்ப்பெய்து வளர்த்த காதற்பயிர் வாடத்தொடங்கியதுகண்டு காதலர் உள்ளமும் வாடியது. கட்டுக்காவல்கள் மிகுந்த அந்தச் சூழ்நிலையிலும்கூட, அவற்றையும் மீறிச் சாதுரியமாய் அவ்வப்போது தலைவனைச் சந்தித்தே வந்தாள் அந்தத் தலைவி! அதுபோல் நேற்று தன்னைக் காணவந்தவள், காவிரிப் பேரியாற்றுக் கடும்புனல் வெள்ளத்தில் ஆசையோடு நீந்திக் குளிப்பவள்போல் காதலோடு தன் மார்பைத் தழுவிக் களித்ததை நினைவுகூர்ந்து ஏக்கப் பெருமூச்செறிகிறான் இந்தத் தலைவன்.

    மாஇதழ் மழைக்கண்  மாஅ  யோளொடு
    பேயும் அறியா  மறைஅமை  புணர்ச்சி
    பூசல்துடியிற்  புணர்வுபிரிந்து  இசைப்பக்
    கரந்த கரப்பொடு  நாஞ்செலற்கு அருமையின்
    கடும்புனல்  மலிந்த  காவிரிப்  பேரியாற்று
    நெடுஞ்சுழி  நீத்தம்  மண்ணுநள் போல
    நடுங்கு அஞர்தீர  முயங்கி நெருநல்
    ஆகம் அடைதந்  தோளே  வென்வேற்
    களிறுகெழு தானைப் பொறையன் கொல்லி
    ஒளிறுநீர் அடுக்கத்து வியல்அகம் பொற்பக்
    கடவுள் எழுதிய பாவையின்
    மடவது  மாண்ட  மாஅ யோளே!  (அகம்-62: பரணர்)

    காதலில் களிப்பதைக்கூடக் காவிரியில் குளிப்பதோடு ஒப்பிட்டுப்பார்க்கும் அன்றைய சோழநாட்டுத் தமிழரின் உளவியல் இப்பாடலில் பிரதிபலிப்பதாய் உணர்கின்றேன். காதலியை நினைக்கும்போதும் காவிரியை மறப்பதில்லை அவர்கள்!

    அடுத்து, ஒய்யார நடைபோட்டபடி காவிரிவெள்ளத்தில் பிடித்தமீனை விற்கப் புறப்பட்டுவிட்ட பாணர்குலப் பைங்கிளி ஒருத்தி நம் பார்வையில் படுகின்றாள்! மீனைவிற்று அதற்குப் பண்டமாற்றாக வேறோர் உயரிய பொருளைப் பெறுகின்றாள் அவள். அது என்னவென்று அறியவேண்டுமா?

    அடுத்த பகுதிவரைக் காத்திருங்கள்!

    (தொடரும்)

     

    Share

  • நலமுடன் வாழ்க

     

    நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன்

     

     

    குளிர் பானம் குடிப்பதைத் தவிர்த்திடு
    கூழோ கஞ்சியோ குடித்துவிடு
    சிற்றின்பத்தைத் தவிர்த்திடு
    பேரின்பத்தை அடைந்துவிடு
    மாபெரும் சபையில் அரிமா போல் நடந்துவிடு
    ஆன்மீகப் பாதையில் நடந்து விடுதலை பெற்றுவிடு
    அளவாக உணவருந்திவிடு
    வளமாக வாழ்ந்திடு
    அதிக நேரம் தூங்குவதை விட்டுவிடு
    அதிக நேரம் உழைத்து வெற்றி என்ற இலக்கை அடைந்துவிடு

     

    Share

  • மனமிருத்தி வணங்கிடுவோம் !

     

          ( எம் . ஜெயராமசர்மா … மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா ) 

     

     

     

          முருகனது திருநாமம் மூச்செல்லாம் நிறைந்திருக்கும்

          திருநீறு அவரிடத்தில் திகழொளியைத் தந்துநிற்கும் 

          வருகின்ற பொருளனைத்தும் வழங்கிடுவார் திருப்பணிக்கு

          வாழ்நாளில் வாரியார் வாழ்ந்திருந்தார் வையகத்தில் !

     

        இலக்கியங்கள் இலக்கணங்கள் எல்லாமே அறிந்திருந்தார்

        தலைக்கனத்தை ஒருநாளும் தானேற்றிக் கொண்டறியார் 

        நிலத்திலுள்ளார் கடவுள்தமை நினைத்துவிட பேசிநின்றார்

        பழுத்தசைவப் பழமாகப் பாரெல்லாம் சென்றுவந்தார் !

     

          அருணகிரி திருப்புகழை அவர்பாடும் விதத்தாலே

          அனைவருமே திருப்புகழை ஆசையுடன் படித்தார்கள்

          தெருவெங்கும் அவர்பேச்சைக் கேட்டுநின்ற காரணத்தால்

          முருகாவென் றழைக்கின்றார் முகிழ்ந்தெழுந்தார் மூலையெலாம் !

     

         சிரிப்பினைக் கையாண்டு சிந்தனையை ஊட்டிநின்றார்

         சிரிப்புடனே வாழ்வதற்குச் சிவனருளே தேவையென்றார்

         சிரிக்காதார் வாழ்வெல்லாம் சிறக்காது வெனவுரைத்தார் 

         சிரித்தமுகம் கொண்டுநின்ற சிவப்பழமாம் சுவாமியவர் !

     

          பாமரரரும் பண்டிதரும் பாராட்டப் பலசெய்தார் 

          பாடல்களை பிரித்ததற்குப் பாங்காக கருத்துரைத்தார் 

          அடுத்தவரின் முகஞ்சுழிக்க அவர்பேசும் விதமறியார் 

          அறிஞரெலாம் வாரியாரின் அருகுசெல்ல ஆசைப்பட்டார் ! 

     

          பல்கலைக் கழகத்தில் பலவுரைகள் அவர்செய்தார்

          பல்கலைக் கழகமாய் திகழ்ந்தாரே வாரியாரும் 

          விடைதெரியா பலவற்றை விளக்கிநின்றார் விரிவுரையால்

          விடைசொல்லும் விதத்தாலே வியக்கவைத்தார்  வித்தகரை !

     

          உலகமெலாம் சென்றிடினும் ஓம்முருகா மறக்காது 

          முருகனது திருநாமம் முழுமனதாய் ஓதிநின்றார் 

          வருகின்ற அடியார்க்கு திருநீறு உவந்தளித்து 

          மருளகளகற்றி மனம்திருந்த மாமருந்தாய் அவரிருந்தார் !

     

          பேசினார் எழுதினார் பெருத்தவுடல் தான்சுமந்தார் 

          கூசாமல் குறுகாமல் குணம்சிறக்க வாழ்ந்திருந்தார் 

          மாசில்லா அவர்வார்த்தை வையகத்தை வாழ்விக்கும்

          காசினியில் அவர்வாழ்ந்த காலமதை நாம்நினைப்போம் !

     

           வாரியார் சுவாமிகள் வரலாறாய் ஆகிவிட்டார் 

           வரலாற்றில் அவர்போல வருவதற்கு யாருள்ளார் 

           வையகத்தார் மனம்திருந்த மருந்தாக அவரிருந்தார்

           வாரியார் சுவாமிகளை மனமிருத்தி வணங்கிடுவோம் !

     

     

     

    Share

  • விஷ்ணுசித்தரும் வாத்சல்ய பாவமும்

    -முனைவர் நா.கவிதா

    கண்ணன் கோகுலத்தில் வளர்ந்து வந்த வரலாறு மட்டுமே தனது உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு பாசுரங்கள் இயற்றியவர் பெரியாழ்வார். ”மன்னர்கள் யாவரும் உய்யவரு கோமான் தன் கண்ணன் என” கோகுலத்தில் அனைவரும் கொண்டாடும்பொழுது, யசோதையாகத் தன்னைக் கருதி எல்லையின்றிப் பெருகும் அன்பால் பெருமாள்மீது இன்தமிழால் பாசுரங்கள் பாடியுள்ளார்.

    பெரியாழ்வார், குலசேகராழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் ஆகியோர்  பெருமாளிடம் தாய்ப்பாவனையில் பாசுரங்கள் பாடியவர்கள் ஆவர். இவர்களில் குலசேகராழ்வார் மட்டும் தந்தை நிலையிலும் பாசுரங்கள் பாடியுள்ளார். இவற்றில் பெரியாழ்வாரின் தாய்ப்பாவனைப் பாசுரங்களின் சிறப்புகளையும், தாய் சேய் பாவ உணர்வாகிய வாத்சல்ய பாவம் எங்ஙனம் அமைந்துள்ளது எனும் கருத்தினை   எடுத்துரைப்பதாகவும்  இவ் ஆய்வுக் கட்டுரை அமைந்துள்ளது.

     வாத்சல்ய பாவம் (தாய் – சேய் பாவம்):

     திருமாலுக்குரிய பண்புகளில் ஒன்றாக krishna“வாத்சலயம்”என்பது குறிக்கப்படுகின்றது. “வத்ஸ்லா” என்பது கன்றினைக் குறிக்கும் வடமொழிச் சொல்லாகும். கன்றின் மேல் பசு கொள்ளும் அன்பினைப்போல் இறைவனும் உயிர்கள்மேல் அன்பு உடையவன் என்னும் கருத்தினையே இப்பண்பு உணர்த்துகிறது. அதுவே, தாய் – சேய் அன்பு நிலையே வாத்சல்ய பாவமாக எடுத்துரைக்கப்படுகின்றது. இத்தகைய பாவ உணர்வில் இறைவனின் உயர்ந்த நிலையையும், தனது தாழ்ந்த நிலையையும் முற்றிலும் அடியவர்கள் மறந்து விடுகின்றார்கள்.   இறைவனைத்  தம்முடைய குழந்தையாகப் பாவித்துத் தம்மைத் தாயாகவும், தந்தையாகவும் எண்ணி உண்மையான அன்பினை வெளிப்படுத்துகின்றனர். இப்பூலோகத்தைக் காப்பவனையே தனது அரவணைப்பால் காக்கப்பட வேண்டிய குழந்தையாக எண்ணி பாடுகிறார் விஷ்ணுசித்தர்.

    தாய் – சேய் பாவ பாசுரங்கள்

    வ.எண் பதிகங்களின் தொடக்கம் பாசுர எண் உள்ளடக்கம்
     

    1.

    		 வண்ண மாடங்கள் 13-22 கண்ணன் பிறந்தான்
     

    2.

    		 சீதக் கடலுள் 23-43 திருமேனி எழில்
     

    3.

    		 மாணிக்கங்கட்டி 44-53 கண்ணன் தாலாட்டு
     

    4.

    		 தண்முகத் துச்சுட்டி 54-63 அம்புலிப்புருவம்
     

    5.

    		 உய்ய வுலகுபடைத்து 64-74 செங்கீரைப்பருவம்
     

    6.

    		 மாணிக்கக் கிண்கிணி 75-85 சப்பாணிப்பருவம்
     

    7.

    		 தொடர்சங் கிலிகை 86-96 தளர்நடைப்பருவம்
     

    8.

    		 பொன்னியற் கிண்கிணி 97-107 அச்சோப் பருவம்
     

    9.

    		 வட்டு நடுவே 108-117 புறம் புல்கல்
     

    10.

    		 மெச்சூது சங்க 118-127 அப்பூச்சி காட்டுதல்
     

    11.

    		 அரவணையாய் ஆயரேறே 128-138 தாய்ப்பாலுண்ண அழைத்தல்
     

    12.

    		 போய்ப்பா டுடைய 139-151 காதுகுத்தல்
     

    13.

    		 வெண்ணெய் 152-161 நீராட அழைத்தல்
     

    14.

    		 பின்னை மணாளனை 162-171 குழல்வாரக் காக்கையை வா எனல்
     

    15.

    		 வேலிக்கேல் வெட்டி 172-181 காக்கையைய் கோல்  கொண்டு  வரக்  கேட்டல்
     

    16.

    		 ஆனிரை மேய்க்கநீ 182-191 பூச்சூட அழைத்தல்
     

    17.

    		 இந்திர னோடு 192-201 காப்பிடல் (திருஷ்டி கழித்தல்)
     

    18.

    		 வெண்ணெய் விழுங்கி 202-212 பிள்ளை விளையாட்டு
     

    19.

    		 தன்னே ராயிரம் 223-233 தாய்பாலூட்ட  அஞ்சுதல்

    பெரியாழ்வாரது பாசுரங்களில் ஏறக்குறைய பாதிக்கும் மேலாக தாய் – சேய் பாவமே காணப்படுகின்றது.  “தாயார் மகிழ ஒன்னார் தளரத் தளர்நடை நடந்தனை” என்று தனது குழந்தை வளர்கின்ற நிலையைக் கண்டு அவனது லீலைகளைப்  பாடியுள்ளார். சொற்சுவையும், பொருட்சுவையும் கொண்டதாக, இசையோடு பாடி மகிழும் வகையில் இப்பாடல்கள் யாவும் அமைந்துள்ளன.

    தேவகி யசோதையாக யசோதை பெரியாழ்வாராக

         பெரியாழ்வார் பாசுரங்களில் தாய்மை உணர்வு மிகுதியும் மிளிர்கின்றது என்பதைத் தொடக்கத்தில் இருந்தே கண்டுவருகிறோம். அதிலும் தொடக்கப் பாசுரங்களில் எல்லாம் பெரியாழ்வார் கண்ணனைத் “தேவகியின் குழந்தையாகவே” மறக்காமல் தேவகியை நினைவூட்டுகிறார். பின்னர், “யசோதையின் குழந்தை” என்பதையும் முன்வைத்ததோடு, ஒரு கட்டத்தில் தேவகி, யசோதை என்பதெல்லாம் மறைந்து – என் பிள்ளை, என்மகன் கோவிந்தன், என் சிறுக்குட்டன் என்று தன் மகனாகவே எண்ணிப்பாடி மகிழ்கின்றார்.

    ”சீதக் கடலுள் ளமுதன்ன தேவகி
    கோதைக் குழலா ளசோதைக்குப் போத்தந்த
    பேதைக் குழவி!” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 23) என்பதில் கண்ணன் தேவகி குழவியாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளான்.
    பின்னர்,
    ”மைத்தடங் கண்ணி யசோதை வளர்க்கின்ற
    செய்த்தலை நீல நிறத்துச் சிறுபிள்ளை!” (நாலாயிர திவ்யப்  பிரபந்தம்-34) என்று யசோதை வளர்க்கும் நீலநிறமான சிறுபிள்ளை என்று அடைமொழியிட்டுப் பாடுகிறார். அதனை அடுத்து, யசோதை மறைந்து பெரியாழ்வார் வெளிப்படையாக என்மகன் என்று கூறுகின்ற முறைமையை,

    ”என் மகன் கோவிந்தன்கூத்தினை இள மாமதீ
    நின்முகம் கண்ணுள ஆகில்,நீயிங்கே நோக்கிப் போ” (நாலாயிர திவ்யப்  பிரபந்தம்-54) என்ற பாசுரத்தில்  காணலாம். குழந்தைக்கு அம்புலியைக்காட்டி அமுது கொடுக்கும் இப்பதிகத்தில் பெரியாழ்வார் தனது குழந்தையைக் கோவிந்தா, பெருமான் என்று பதிவு செய்துள்ளார்.

    ”என் சிறுக்குட்டன் எனக்கோர் இன்னமுது எம்பிரான்
    தன் சிறுக் கைகளால் காட்டிக் காட்டி யழைக்கின்றான்” (நாலாயிர திவ்யப்  பிரபந்தம்-55)

    “என் குழந்தை மிகச் சிறியவன், இனிய அமுது போன்று இனிக்கக்கூடியவன் என்னைக் கண்டு வரும்படியாகக் கைகளால் சைகை காட்டி அழைக்கிறான்” என்பதில் பெருமிதத்துடன் எனது குட்டன், என்மகன் என்று கூறுவதில் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறார். ஆக, மேற்கூறிய பாசுரங்களால் பெருமாளை வளா்ப்பதில் தனது அன்பினைப் பதிவுசெய்தவர்களாகத் தேவகி யசோதையாக யசோதை பெரியாழ்வாராக மிளர்வதைக் காண இயலுகின்றது.

    திருமேனி அழகில் மயங்கும் தாய்உள்ளம்

         தாய் தனது குழந்தையின் எல்லாச் செயல்களிலும்  தனது மனத்தினைப் பறிகொடுக்கிறாள். தனது குழந்தை தூங்கினாலும், அழுதாலும் அழகுடையதாகவே தாயின் பார்வையில் காண்ப்படுகிறது. அவ்வகையில் உலகையே படைத்த இறைவன் குழந்தையாக அவதரித்தவுடன் அழகில் மயங்கிய தாய்உள்ளம் கோகுலத்தில் உள்ள கோபியர்கள் அனைவரையும் அழைத்துக் கண்ணனின் அழகைக் காணவரும்படி அழைக்கிறது. பாதாதி கேச வருணனையாகப் பெருமாளின் பாதத்தில் தொடங்கிக் கால்விரல், முழந்தாள், தொடை, முத்தம், இடை, உந்தி, வயிறு, மார்பு, தோள்கள், கைகள், கழுத்து, வாய், மூக்கு, கண்கள், புருவம், மகரக்குழை, நெற்றி, குழல் என்று அனைத்து உறுப்புகளின் அழகையும் அணுஅணுவாக இரசிக்கிறார்.

         இங்கு யசோதையாகவே பெரியாழ்வார் மாறிவிட்டார் என்தற்கான மற்றொரு சான்று புலப்படுகிறது. தாயின் பார்வையில் குழந்தையின் உறுப்புகளில் வேறுபாடு இல்லை. அதனால்தான் ஆண் குழந்தையின் பிறப்பு உறுப்பை முத்தம் என்ற சொல்லினால் எடுத்துரைத்து வருணனை  செய்கின்றார்.

    “பேதைக் குழவி பிடித்துச் சுவைத்துண்ணும்
       பாதக் கமலங்கள் காணீரே, பவளவாயீர்! வந்து! காணீரே!”      (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம்-23)

    என்று பாதாதிகேச வருணனையில் பாதத்தினைக் காணக் கோபியர்களை அழைக்கின்றார். அப்பாதாதிகேச வருணனையின் உள்ளடக்கத்தைப் பின்வரும் பகுதியில்  காணலாம்.

    • பாதம் – தாமரை மலர் போன்ற பாதங்களை வாயில் வைத்து சுவைக்கும் அழகு.
    • பத்து விரல்கள் – முத்தும், மணியும், வயிரமும், நன்பொன்னும் கலந்தாற் போன்ற பத்து விரல்களின்அழகு.
    • கணுக்கால் – வெள்ளித்தண்டை பெருமானின் கணுக்காலில் இருப்பதால் தண்டைக்கு என்னே ஒரு பெருமை.
    • முழந்தாள் – கயிற்றால் அடிக்க வரும் யசோதையிடம் இருந்து தப்பிக்க கண்ணன் தவழும் பொழுது உள்ள முழந்தாள் அழகே அழகு.
    • தொடை – பூதனை, இரணியன் என்ற இருவரையும் கொன்ற கண்ணனின் தொடை அழகினைக் கோபியர்களே காண்பீர்களாக.
    • முத்தம் – அஸ்த நட்சத்திற்கு பத்து நாட்கள் முன்பு தேவகியின் வயிற்றில் பிறந்த கண்ணனின் முத்தத்தின் அழகை ஆனந்திக்கிறாள்.
    • இடை – இடையில்  உள்ள அரைஞாண், பவழவடம், முத்துவடம் இவற்றின் பெருமையைக் கூறல்.
    • உந்தி – குட்டியானை போன்று யாதவச் சிறுவர்களை வெற்றிபெறும் கண்ணனின் உந்தி அழகை அவன் துயிலும் பொழுது மட்டுமே காண இயலும்.
    • உதரம் – கண்ணனது விஷமம் தாங்காமல் கட்டப்பட்ட தாம்புக் கயிற்றால் உண்டாகிய தழும்பினைக் காணுங்கள்.
    • திருமார்பு – கௌஸ்துப மணி துலங்கும் கண்ணனது மார்பழகு.
    • தோள்கள் – சகடாசுரனை நாலைந்து மாதக் குழந்தையாக இருந்த கண்ணன் சிறிய பாதத்தால் உதைத்தழித்தான். அவனது தோள் அழகினைக் காண்பித்து மகிழ்தல்.
    • கைகள் – சங்கு, சக்கர ரேகைகள் பொருந்திய களவுசெய்து உண்ட நெய்ப்பசையுடைய கைகளின் அழகைத் தோழியரிடம் காட்டல்.
    • கண்டம் – நந்தகுமாரன் வயிற்றில் பிரளய காலத்தில் உலகங்களே அடைக்கலமாயின. அத்தகைய கழுத்து அழகினைக் கண்டு மெய்சிலிர்த்தல்.
    • வாய் – கொவ்வைக் கனியை ஒத்த வாயை உடைய சிங்கக் குட்டி கண்ணனே.
    • எள்ளுப்பூ நாசி – கண்ணனைக் குளிப்பாட்ட மஞ்சளால் நாவினை தேய்க்கும் பொழுது – கண்ணழகால், உதட்டில் தோன்றும் குறும்புச் சிரிப்பழகால், எள்ளுப்பூ நாசி அழகால் யசோதையையும் கோகுலத்தில் உள்ள அனைவரையும் பூரிப்படையச் செய்வான்.
    • கண்கள் – அசுரர்களின் தீமையை அழித்து வளர்கின்ற கண்ணனின் கண் அழகே அவனுக்கு அப்பெயரை இட்டுத்தந்தது. அக்கண்ணழகைக் காண இரு கண்கள் போதுமா?
    • புருவம் – கருப்பு வைரம் போன்ற புருவ அழகைக் காரிகையீரே காண்பீர்களாக.
    • காது – மகரகுண்டலங்களைக் காதில் அணிந்து அவற்றுக்குக் கண்ணன் பெருமை சேர்க்கிறான்.
    • நெற்றி – சிறுமிகளது விளையாட்டுப் பொருட்களான சிறுமுறம், குட்டிப்பானை, வளர்ப்பு மைனா ஆகியவற்றைப் பிடுங்கிக் கொண்டு நெற்றியில் முத்து முத்தாக வியர்வை அரும்ப ஓடும் கண்ணன் அழகைக் காணுங்கள்!
    • கூந்தல் – கன்றுகளை மடக்கக் கண்ணன் பொன்கொம்பினைப் பிடித்துக் கொண்டு ஓடும்பொழுது காற்றில் கண்ணனின் சுருண்ட முடிகள் அசைகின்ற அழகைக் காண  விரைந்து வருவீர்களாக.

    இவ்வாறு  கண்ணனின் அழகைக் கூறும் 21 பாசுரங்களை எவா் பக்திமையுடன் இயம்புகின்றனரோ அவர்கள் பெருமானுடன் பரமபதத்தில் பிரியாது இருப்பர் என்று கூறி இப்பாசுரப் பகுதியினை நிறைவு செய்கிறார்.

    ”சுருப்பார்குழலி யசோதை முன் சொன்ன
    திருப்பாத கேசத்தைத் தென்புதுவைப் பட்டன்
    விருப்பால் உரைத்த இருபதோ டொன்றும்
    உரைப்பார் போய் வைகுந்தத் தொன்றுவர் தாமே!”  (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம்-43)

    இப்பதிகப் பகுதியில் பெரியாழ்வார் தன்னை முழுமையாக யசோதையாக மாற்றிக் கொண்டமைக்குப் பல சான்றுகள் காணக் கிடக்கின்றன.

    வாய்மொழி இலக்கியப் பதிவாகத் தாலாட்டு :

    குழந்தையைத் தூங்கச் செய்வதற்காக உறவினர்கள் அளிக்கும் பரிசுப் பொருட்களை வரிசைப்படுத்திக்கூறித் தாலாட்டுப் பாடும் இயல்பான தாயாக பெரியாழ்வார் “தாலாட்டு”  என்ற பாசுரப் பகுதியில் மிளிர்கிறார். வாய்மொழி இலக்கியமாக மிளிரும் நாட்டுப்புற இலக்கியத்தில் குழந்தையைத் தூங்க வைக்கும் தாலாட்டுப் பாடல்களில் உறவினர்கள் பரிசுப் பொருட்களுடன் வந்து பார்க்கும் நிலை நவிலப்பட்டுள்ளது.

    “சின்னண்ணன் வந்தானோ கண்னே! – உனக்கு
    சின்னச் சட்டை கொடுத்தானோ? – உனக்கு
    பட்டு ஜவுளிகளும் கண்ணே! – உனக்கு
    பலவர்ணச் சட்டைகளும்
    பட்டுப் புடவைகளும் கண்ணே! – உனக்கு
    கட்டிக்கிடக் கொடுத்தானோ?”

    என்ற வாய்மொழி இலக்கியக் கருத்தினைப் பதிவுசெய்வது போன்று உலகின் முழுமுதல் கடவுளான பெருமாளுக்குப் பிரம்மா, சிவன் முதலிய கடவுளர்களும் ஏனைய தேவர்களும் பரிசுப் பொருட்களுடன் வந்த தத்தமது தகுதிக்கேற்ற இடத்தில்  நின்றனர் என்று பெரியாழ்வார் பாடுகிறார்.

    “மாணிக்கங் கட்டி வயிர மிடைகட்டி
    ஆணிப்பொன் னாற்செய்த வண்ணச் சிறுதொட்டில்
    பேணி யுனக்குப் பிரமன் விடுதந்தான்
    மாணிக் குறளனே தாலேலோ” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 44)

    திருமாலின்  உந்தியில் இருந்து பிறந்தமையால் பிரம்மனுக்குத் திருமால் தந்தை உறவாகும். அதே திருமால் கண்ணனாக அவதரித்த பொழுது பிரமன் ஆணிப்பொன்னால் சிறுதொட்டிலைத் தருகிறான். இந்திரனோ அழகான சதங்கையைத் தருகிறான். பரிசுப்பொருளைத் தந்துவிட்டு வெகுதூரத்திலும் இல்லாமல் அருகிலும் இல்லாமல் நடுவில் நின்றான் என்று கூறித் தாலாட்டுப் பாடிக் கண்ணனைத் தூங்கவைக்க முயல்கிறார்.

         சிவந்த திருக்கண்களை உடைய கருமேகம் போன்ற கண்ணனே, உனக்கு அனைத்து தேவர்களும் சங்கில் உயர்ந்ததாகத் திகழும் வலம்புரியையும், உனது திருவடிக்குச் சதங்கைகளையும், அழகிய முன்சரிவளையும், தங்க அரைஞாண் கயிறும், திருமார்பில் அணிய நாணும் அனுப்பியுள்ளனர் என்று பரிசுப்பொருட்களின் பட்டியலைக் குழந்தைக்கண்ணனிடம் கூறிவிட்டுத் தாலாட்டுப் பாடுகின்றார் பெரியாழ்வார். இதனை,

    “சங்கின்  வலம்புரியம் சேவடிக் கிண்கிணியும்
    அங்கைச் சரிவளையும் நாணும் அரைத்தொடரும்
    அங்கண் விசும்பில் அமரர்கள் போத்தந்தார்
    செங்கண் கருமுகிலே! தாலேலோ! தேவகி சிங்கமே தாலேலோ!”     (நாலாயிர திவ்யப்  பிரபந்தம் – 47)

    என்ற பாசுரத்தில் அறியலாம். அத்துடன் கண்ணனுக்கு வந்த பரிசுப் பொருட்கள் பற்றிப் பெரியாழ்வார் கூறும் கற்பனை வளத்தைப் பின்வரும் பட்டியல்  பகுதியில் காணலாம்.

    பெரியாழ்வாரின் கற்பனையும் ஆழ்ந்த அன்பும்

    வ.எண் பரிசுப் பொருட்கள் பரிசுவழங்கியவா்
    1. ஆணிப்பொன் தொட்டில் பிரம்மன்
    2. இடைச் சுரிகை ஈசன்
    3. சதங்கை இந்திரன்
    4. தேவர்கள் வலம்புரிச்சங்கு,சதங்கை,அரைஞாண் கயிறு,

    முன்சரிவளை
    5. குபேரன் ஐம்படைத்தாலி,ஆரம்
    6 வருணன் முத்தாரம்,சங்குவளை
    7 திருமகள் துளசிமாலை
    8 பூமாதேவி கச்சை,உடைவாள், தங்கவளையல், நவரத்தினச்சுட்டி, தங்கப்பூ
    9 பார்வதி வாசனைப்பொருட்கள்,

    கண்ணுக்கு மை, சிந்துரம்

    இத்தகையப் பரிசுப் பொருட்கள் பற்றிய விளக்கத்தில் பட்டா்பிரானின் கற்பனையும் பெருமாள்மீது அவர் கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த அன்பும் புலப்படுகின்றது. எவர் இத்தகைய பத்து பாசுரங்களை பக்தியோடு படிப்பரோ அவர்களுக்கு எக்காலத்திலும் துன்பம் இல்லை.

    கருமலைக்குட்டியின் தளர்நடையில் மகிழும் விஷ்ணுசித்தர்:

         பாதங்களை முழுவதும் தரையில் பதிக்காமல் தத்தி நடைபயிலும் குழந்தையின் தளர்நடையில் யசோதை மனம்விரும்பி மூழ்கி காணப்படுகிறாள். ஓரடி எட்டு வைத்து நடைபயிலும் குழந்தை, தான் சாதித்த மனவுணர்வினால் பெரும் புன்னகையை வெளிப்படுத்தும். இதில் மனம் மகிழ்ந்து யசோதை இருப்பதை,

    “முன்நல் ஓர் வெள்ளிப் பெருமலைக்
    குட்டன் “மொடு மொடு” விரைந்தோட
    பின்னைத்  தொடர்ந்ததோர் கருமலைக்
    குட்டன் பெயர்ந்தடியிடுவது போல்
    பன்னியுலகம் பரவிஓ வாப்
    புகழ் பலதேவன் என்னும்
    தன் நம்பியோடப் பின்கூடச்
    செல்வான் தளர்நடை நடவானோ!” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 90)

    என்ற பாசுரத்தில் காணலாம். வெண்மலைக்குட்டி போல பலராமன் முன்னே ஓட, கருமலைக்குட்டி போன்ற கிருஷ்ணன் பின்னே தளர்நடை மிளிர உடன்பிறந்தோனைத் துரத்துகிறான். இத்தகைய நடையழகை  யசோதையுடன் பெரியாழ்வாரும் மானசீகமாகக் கண்டு மனம்மகிழ்கின்ற பகுதியே மேற்கூறிய பகுதியாகும்.

    மேலும், எம்பெருமானது தளர்நடை எவ்வாறு இருக்கவேண்டும் என்று தனது மன விருப்பத்தினை எடுத்துரைக்கிறார். பகைவர்களை வென்று, அவர்களின் தலையின் மேல் தளர்நடை எடுத்து நீ நடக்க வேண்டும். அந்நடை நடவானோ? என்று கேட்பதில்  கண்ணன் அவதாரமூர்த்தி என்பதை உணர்த்திச் செல்கிறார். இதனை,

    “தன்னைப் பெற்றோற்குத் தன்வா யமுதம்தந்
    தென்னைத் தளிர்ப்பிக்கின்றான்
    தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள்
    மீதெ தளர் நடை நடவானோ!”   (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 89)
    என்ற பாசுரத்தால் அறியலாம். கண்ணனை நோக்கி நடவானோ? எனத் தனது வினாவினைக் கேட்பதன் வாயிலாகக் கண்ணன் அவதராமூர்த்தி என்பதையே கூறிச்செல்கிறார். 

    குழந்தைப் பராமரிப்பில் பெரியாழ்வார் உள்ளம்: 

         பெரியாழ்வாரின் பாசுரங்களில் காணலாகும் சொல்லாட்சியில் ஓர் அன்னையின் கவலையும், ஆதங்கமும், உண்மையான அன்பு மிகுதியும் மிளிர்கின்றன. ஓர் ஆண்மகனால் குழந்தைப் பராமரிப்புச் செயல்களாகிய நீராட்டுதல், பூச்சூடுதல், அணிகலன்கள் அணிவித்து அலங்கரித்தல், தூங்கச் செய்தல் போன்ற பணிகளைச் சிறப்பாக, அன்பாகச் செய்ய இயலுமா? என்பதைத் தனது நுட்பமான உணர்ச்சிகளால், நளினமான மன உணர்வுகளால் தன்னை யசோதையாகப் பாவித்து மிகச் சிறப்பாக, யதார்த்தம் புலப்படும் வகையில் பாசுரங்களைப் படைத்துச் செல்கிறார் பெரியாழ்வார்.

    “கறந்தநற் பாலும் தயிரும் கடைந்தஉறிமேல் வைத்த வெண்ணெய்
    பிறந்ததுவே முதலாகப் பெற்றுஅறியேன் எம்பிரானே
    சிறந்த நற்றாய் அலர்தூற்றும் என்பதனால் பிறா்முன்னே
    மறந்தும் உரையாட மாட்டேன்! மஞ்சனம் ஆடநீ வாராய்.” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் -158)

    என்ற பாசுரத்தில் முழுமையாக ஒரு தாயின் மனஉணர்வுகளோடு கண்ணனிடம் உரையாடும் பெரியாழ்வாரைக் காண இயலுகின்றது. கண்ணா! நீ பிறந்தநாள் முதற்கொண்டு கறந்த பாலையும் கட்டித்தயிரையும் உறியில் வைத்த வெண்ணெயையும் ஒருசேர நான் ஒருபொழுதும் பார்க்கவில்லை. நான் உனக்குச் சிறந்ததாயாக இருந்து நீ செய்த தீம்புகளை மற்றவர்முன் மறந்தும் பேசமாட்டேன்! என்று உறுதிமொழி தருகிறாள். ஆக, ”கண்ணா மஞ்சனம் ஆட வருவாயாக!” என்று தாய்மையுடன் அழைக்கிறார் பெரியாழ்வார்.

         நீராடும் முறைமைப்பற்றிக் கூறுகையில் குளிர்ச்சிக்காக நெல்லிக்காய் இட்ட நீரை நீராடுதலும், உடலுக்குப் பாதுகாப்பாக மஞ்சள் பயன்படுத்திய முறைமையையும் காண முடிகின்றது.

    “காய்ச்சின நீரொடு நெல்லி கடாரத்தில பூரித்து வைத்தேன்
    வாய்த்த புகழ்மணி வண்ணா! மஞ்சனம் ஆடநீ வாராய்.” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 154)

    என்பதிலும்,

    “மஞ்சளும் செங்கழு நீரின் வாசிகையும் நாறு சாந்தும்
    அஞ்சனமும் கொண்டு வைத்தேன், அழகனே! நீராட வாராய்.” (நாலாயிர திவ்யப்  பிரபந்தம் -155)

    என்ற பகுதியிலும், குறும்புகள் செய்யும் மாயக்கண்ணனை நீராட வருமாறு  அழைப்பதையும், நீராடப் பயன்படுத்திய பொருட்கள் பற்றியும் காணமுடிகின்றது. இன்றும் கோயில்களில் திருமாலின் திருமஞ்சனத்தின் போது பெரியாழ்வார் இயற்றிய நீராட அழைக்கும் பாசுரங்களைப் பாடுவது வழக்கமாகும்.

     காப்பிடும் வழக்கு:

         பெரியாழ்வார் தம்மைத் தாயாகவும், யசோதையாகவும், ஆயர்பாடியின் ஆய்ச்சியாகவும்,  செவிலித் தாயாகவும், பல தாயர்களின் கூற்றுகளில்  தமது பாசுரங்கள் அனைத்தையும் அமைத்துள்ளார். பக்திமை உணர்வின் பெட்டகமாக அன்பின் களஞ்சியமாகத் திகழும் இப்பாசுரங்கள் தாய் சேய் பாவத்திற்கு நல்லதோர் சான்றாகத் திகழ்கின்றது. இப்பகுதியில் காப்பிடல் (திருஷ்டி கழித்தல்) என்கின்ற பகுதி தாய்மையின் ஆழ்அன்பின் பதிவாகத் திகழ்கின்றது.

         கண்ணனின் அழகினைக் கண்டு, குறும்புகளைக் கண்டு கண்ணேறு வராதபடி காப்பிட வேண்டும் என்று யசோதை எண்ணுகிறாள். குழந்தைகள் உள்ள வீட்டில் கண்டிப்பாகக் கண்ணேறு  கழித்தல் செய்வர். ஏனெனில் சில கண்களுக்குத் தீமை விளைவிக்கும் சக்தி உண்டு என்ற நம்பிக்கை உண்டு. அதன்படியே யசோதை கண்ணனுக்குக் கண்ணேறு படாமல் இருக்கவும் அந்திப்பொழுதில் தீயசக்திகள்  நெருங்காமல் இருக்கவும் கண்ணனைக் காப்பிட  அழைக்கிறாள்.

    “மன்றில் நில்லேல். அந்திப் போது மதிள்திரு வெள்ளறை நின்றாய்!
    நன்று கண்டாய் என்றன் சொல்லு நான் உன்னைக் காப்பிட வாராய்”     (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 193)

    என்ற அடிகளில் சந்திவேளையில் கெட்ட தேவதைகள் நாற்சந்தியில் நிற்கும். அதனால் கண்ணனுக்கு ஏதேனும் துன்பம் உண்டாகுமோ என்று யசோதை அஞ்சும் உள்ளத்தைக் காணமுடிகின்றது.

         மேலும் அந்திப்பொழுதில் விளக்கேற்றி அந்தணர்கள் சங்கிலே நீர் கொண்டு மந்திரம் கூறிக் காப்பிடும் வழக்கு உண்டு என்பதைப் பின் வரும் பாசுர அடிகளில் காணலாம்.

    “இருக்கொடு நீர்ச்சங்கிற் கொண்டிட்
     டெழில் மறையோர் வந்து நின்றார்
    தருக்கேல்நம் பிசந்தி நின்று
    தாய்சொல்லுக் கொள்ளாய் சிலநாள்
    திருக்காப்பு நானுன்னைச் சாத்தத்
    தேசுடை வெள்ளறை நின்றாய்
    உருக்காட்டு மந்தி விளக்கின்
    றொளிகொள்ள ஏற்றுகேன் வாராய்!” (நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – 200)

    இங்கு யசோதையின் புலம்பல்மொழிகள் பதிவாகியுள்ளன. ”வேதம்கூறிக் கொண்டு நல்ல நீரை சங்கிலே ஏந்திக்கொண்டு வரும் பிராமணர்கள் கண்ணா உனக்கு இரட்சையிட வந்துள்ளார்கள். ஆனால்  நீயோ நாற்சந்தியிலே நின்று கொண்டிருக்கிறாய். அழகிய இரட்சையை உனக்கு இட, உன் வடிவத்தைக் காட்டும் அந்தி விளக்கை ஒளியுடன் நான் ஏற்றுவேன் என்றும் அதைக் காண விரைந்து வருவாயாக!” என்றும் யசோதை அழைக்கிறாள்.பண்டைக்கால காப்பிடும் வழக்கு முறைமைகளையும் இங்கு அறிய இயலுகின்றது.

         இவ்வாறாக, தாய்பாவனை என்ற பகுதியில் அவதார நாயகனுக்குத் தமிழகக்  குழந்தையின் வளர்ப்புமுறையை ஏற்றிக்கூறும் பொழுது பல்வேறு வழிமுறைமைகளைப் பதிவுசெய்துள்ளார் பெரியாழ்வார். தமிழக மக்களின் குழந்தை தொடர்பான காதுகுத்தல், தொட்டிலிடுதல், குழந்தையின் உணவினைத் தேர்ந்தெடுத்தல், யானைத்தந்தத்தால் செய்த சீப்பால் குழல்வாருதல்,  பூச்சூடல் போன்ற இன்னும் பல தரவுகளைப் பதிவுகளாக்கிப் பாசுரத்திற்குப் பொலிவும், படிக்கும் அடியவர்களுக்கு நெகிழ்வும், ஈடுபாடும் தோன்றும் வகையில் பாசுரங்கள் யாவற்றையும் சிறப்புடன் அமைந்துள்ளார்

    ***** 

    முனைவர் நா.கவிதா,
    உதவிப்பேராசிரயர், தமிழ்த்துறை,
    எஸ்.எஃப்.ஆர். மகளிர் கல்லூரி,
    தன்னாட்சி,
    சிவகாசி.

     

     

     

     

    Share

  • குறளின் கதிர்களாய்…(144)

     

    –செண்பக ஜெகதீசன்…

    நாணகத் தில்லா ரியக்கம் மரப்பாவை

    நாணா லுயிர்மருட்டி யற்று.

           –திருக்குறள் –1020(நாணுடைமை)

     

    புதுக் கவிதையில்…

     

    செய்யக் கூடாததைச் செய்ய

    நாணும் குணம்

    இதயத்தில் இல்லாதவரின்

    உயிர் இயக்கம்,

    மரபொம்மையைக் கயிற்றில் கட்டி

    உயிருள்ளதுபோல் இயக்கி

    ஏய்த்தல் போன்றதே…!

     

    குறும்பாவில்…

     

    உள்ளத்தில் நாணமில்லாதவரின் உயிரியக்கம்,

    கயிற்றில் கட்டி மரபொம்மையை

    உயிருள்ளதாய் இயக்குதல் ஒப்பதே…!

     

    மரபுக் கவிதையில்…

     

    செய்யத் தகாதன செய்வதற்கே

         செயலில் உளத்தில் நாணமிலார்

    உய்யும் உலக வாழ்வினிலே

         உலவித் திரியும் இயக்கமது,

    பொய்யாய் இயக்கப் பொம்மையதைப்

       பிடித்துக் கட்டி கயிற்றாலே

    மெய்யாய் இயக்கும் இயக்கம்போல்

      மேதினி யதனில் இழுக்காமே…!

     

    லிமரைக்கூ…

     

    தகாதவை செய்ய நாணாதார் வாழ்வு,

    மரப்பொம்மையை கயிற்றில் கட்டி இயக்குதல்போல்

    ஆகுமே அகில வாழ்வில் தாழ்வு…!

     

    கிராமிய பாணியில்…

     

    வெக்கப்படு வெக்கப்படு

    மனசார வெக்கப்படு

    கெட்டதுசெய்ய வெக்கப்படு..

     

    வாழ்க்கயில இதுக்கு

    வெக்கப்படாதவன் ஆட்டமெல்லாம்

    வெத்தாட்டமாப் போயிடுமே,

    மரப்பொம்மய கயத்திலகட்டி

    மனம்போல ஆட்டுறமாதிரி

    மதிப்பில்லாமப் போயிடுமே..

     

    அதால,

    வெக்கப்படு வெக்கப்படு

    மனசார வெக்கப்படு

    கெட்டதுசெய்ய வெக்கப்படு…!

     

     

    Share

  • மாசுக்கட்டுப்பாடு

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    ஏழாவது நாளாக இன்றும் நம் இந்தியத் தலைநகர் தில்லியில் முன் எப்போதும் இல்லாததைவிட காற்று மாசுப்பட்டு, அடர்ந்த புகைமூட்டமாக சுவாசிப்பதற்கு ஏற்றதாக இல்லாத காரணத்தை முன்னிட்டு பள்ளிகள் அனைத்தும் விடுமுறை விடப்பட்டுள்ளது. தில்லியில் நடக்கவிருந்த ரஞ்சி கிரிக்கெட் போட்டிகள் இரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன. திங்கள் முதல் 10 நாட்களுக்கு, மெட்ரோ தளங்கள் உள்பட, கட்டிட இடிப்பு நடவடிக்கைகள், கட்டுமானப் பணிகள், டீசல் இயந்திரங்கள் பயன்பாடு போன்றவைகள் அவசரகால பயன்பாடுகள் தவிர மற்றவைகளுக்குப் பயன்படுத்தத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. பொது நலத்துறை மூலம் சாலைகள் முழுவதையும் பரவலாக தண்ணீர் விட்டு சுத்தம் செய்வதோடு, தெருவோர கட்டிடக் கழிவுகளையும் நீக்கம் செய்யவும் வழிநடத்தப்பட்டுள்ளது. செயற்கை மழை மூலம் சுத்தம் செய்யும் சாத்தியக்கூறுகளையும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புத்துறை மூலம் கண்டறிய ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. குப்பைக்கூளங்களை எரிப்பதை தடுத்து நிறுத்தி, மேற்கொண்டு மாசு ஏற்படுத்தாதவாறு கண்காணிக்க அதிகாரிகளை அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

    பனி மூட்டம்போல் தலை நகர் எங்கும் புகை மூட்டம். சுத்தீகரிக்கப்பட்ட குடிநீர் வாங்கிக் குடிப்பது போன்று சுவாசிக்க காற்றையும் காசு கொடுத்து வாங்கவேண்டிய சூழல் ஏற்படும் அவல நிலை வந்துள்ளது. இன்று எவரையும் கைகாட்ட விரும்பவில்லை என்று கூறினாலும், உடனடியாக களையப்பட வேண்டிய பிரச்சனை என்று தில்லி முதல்வர் ஏற்கனவே பலமுறை எடுத்துக்கூறியும், இது தொடர்பாக மத்திய அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்பது வேதனைக்குரிய விசயம்.

    தில்லி அரசு முன்பு டீசல் வாகனங்களை தில்லிக்குள் அனுமதியை இரத்து செய்திருந்தது. ஆனால் உச்ச நீதி மன்றம் மீண்டும் அனுமதி அளித்தது மூலம் மாசுக் கட்டுப்பாட்டிற்கு பங்கம் ஏற்படுத்திவிட்டது. அண்டை மாநிலங்களாகிய பஞ்சாப் , ஹரியானா போன்ற மாநிலங்களில் விவசாயக் கழிவுகளை எரிப்பதால் மிக அதிகமாக புகை மண்டலம் தில்லியை சூழ்கின்றன. கரும்புச் சக்கையிலிருந்து காகிதம் தயாரிப்பதுபோல் விவசாயக் கழிவுகளை ஆக்கப்பூர்வமாக பயன்படுத்துவதன் மூலம் விவாசாயிகளின் வாழ்வாதாரங்களை அதிகரிக்கக்கூடிய வாய்ப்புகளும் பெருகும். தில்லியைச் சுற்றிலும் நொய்டா போன்ற பகுதிகளிலிருந்து வெளியேறும் நீரைச் சுத்தீகரித்து வெளியேற்றவேண்டும் என்று ஆணை இருப்பதுபோன்று, புகை மண்டலங்களை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஆலைக் கழிவுகளையும் சுத்தீகரிப்பு செய்யும்வண்ணம் முறைப்படுத்தலாம். 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட வாகனங்களை போக்குவரத்திற்கு தகுதியற்றதாகத் தடை செய்வதால் தொழில் வளமும் பெருகுவதோடு, மக்கள் ஆரோக்கியமாக வாழத் தகுதியுடைய நகராகவும் மாறலாம். ஆஸ்துமா, நுரையீரல் புற்று நோய், போன்ற நோய்களால் இந்தியாவில் மட்டும் 1 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்டவர்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன. 2 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் இந்நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டு இறப்பும் ஏற்படுவதாகவும் ஆய்வறிக்கைகள் கூறுகின்றன. தில்லியில் மட்டுமன்றி இந்நிலை ஏனைய பெரு நகரங்களாகிய மும்பாய், பெங்களூரு, கல்கத்தா போன்றவைகளையும் தாக்கக்கூடிய அபாயமும் வரலாம். பெரு நகரங்களைத் தவிர்த்து தமிழகத்தில் கோவை, ஈரோடு, திருப்பூர் போன்ற தொழில் நகரங்களிலும் இதே நிலைதான் உள்ளது என்பதும் வருத்தத்திற்குரிய விசயம்.

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    161106 -New forever -lores

    “….”குத்துக்கால் இட்டு குழலூதும் கண்ணனை
    நித்தம் கேசவ் நமக்களிப்பு; -சித்தத்தில்
    எண்ணமே இல்லாது ஏரார்ந்த கண்ணியின்
    கண்ணனை நெஞ்சே கருது “….கிரேசி மோகன் ….!

    Share

  • இந்தப் பூமி முழுவதும் விடியும் வரை………………..!

    நவம்பர்7: புரட்சியின் நூற்றாண்டு

    எஸ் வி வேணுகோபாலன்

    இருபத்தைந்து ஆண்டுகளாவது ஆகியிருக்கும்…முதன்முதல் அந்த வித்தியாசமான பல்லவியை ஓர் அற்புத இசைப் பாடகன் குரலில் கேட்டு! ‘எங்களைத் தெரியலையா, இந்த இசையைப் புரியலையா?’ என்று கேள்விகளைத் தொடுத்துத் தொடங்கும் அந்த உயிர்த்துடிப்பான பாடலைப் பின்னர் நமது பாடகர் கரிசல் குயில் கிருஷ்ணசாமி எப்போது எங்கு பாடும்போதும் அதே சிலிர்ப்போடு கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்…

    பரிணாமன் எழுதிய அந்தப் பாடலின் பயணம், பிறகு, ‘திங்கள் ஒளியினில் துயில்வோரே – தினம் சூரியத் தீயினில் உழைப்போரே ….’ என்று மேலெழுந்து வருமிடம் உள்ளத்தைத் தீண்டுகையில் மேலும் ஈர்ப்பை ஏற்படுத்திக்கொள்ளும். பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கான அச்சு அசலான குரலாக எழும் அந்தப் பாடல், சுரண்டலற்ற சமூகத்தைச் சமைப்பதற்கான தாகத்தை, சோசலிச உலகம் படைக்கப்பட்டதன் கொண்டாட்டத்தின் பின்னணியில் உரத்துப் பேசிச்செல்லும்.

    ak

    ஜார் எனும் அரக்கனை வேரறுத்த சம்மட்டி அரிவாள்கள், சரித்திர நரம்பு மண்டல மையத்தின் தத்துவ மருத்துவர்கள், ஃபாசிச இட்லரின் கூலிப்படைகளைப் பனி மலைமீதினில் வென்றவர்கள், பாட்டாளி ஆட்சியை முதன்முதல் மண்ணில் படைத்திட்ட புரட்சியியல் விஞ்ஞானிகள்….என்ற வரிகளில் எத்தனை எத்தனை ஆண்டு வரலாறும், போராட்டங்களும், மனிதகுல விடுதலைக்கான தியாகங்களும், தீரமிக்க புரட்சியின் வெற்றிக்களிப்பும் தெறிப்பதை மீண்டும் மனத்திரைக்குள் காண முடியும்.

    ak11917ம் ஆண்டு, உலகுக்கு முதன்முறை வேறுவகையில் உதயமானது. முதலாம் உலகப்போரின் ஆதாயங்களை ஏகாதிபத்திய உலகம் வெறிபிடித்த மிருகம் போல் கணக்கு போட்டுக் கொண்டிருக்க, போரின் காயங்களும், சேதங்களும், வாழ்வாதாரம் மேலும் மோசமாகிப்போன கோலங்களுமாக உலகெங்கும் உழைப்பாளி மக்கள் மேலும் அவதிக்குள்ளாகி இருந்த நேரமது. தாங்களே பகடைக்காய்கள். தங்களது நலனே பணயம் வைத்து ஆட்டம் நடத்தப்படுகிறது. எல்லா இழப்பின் வலியும் வேதனையும் தங்கள்மீதே சுமத்தப்படுகிறது என்ற கசப்பும், வெறுப்பும் தீயாகக் கனன்றெழுந்த இடங்களில், கொடியவன் ஜார் ஆண்ட ரஷ்யாவின் பாட்டாளி வர்க்கம் கூடுதல் தெளிவோடும், தீர்மானமான சிந்தையோடும் அறிவுற்றுத் தீவிழித்து எல்லாத் தடைகளையும் உதறித்தள்ளி முழங்கிப் புரட்சி என்ற பெருமுழக்கத்தோடு புறப்பட்டது. புரட்சியின் பிரசவத்தைப் பக்கத்திருந்து பார்த்துக்கொண்ட செவிலித்தாய் என்று வருணிக்கப்பட்டார் மாமேதை லெனின்.

    முதலாளித்துவச் சுரண்டல் உலகின் பல இடங்களிலும் வலுத்திருக்க, ரஷ்யாவில் எப்படி முதலில் வெடித்தது புரட்சி என்று கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு, ஏகாதிபத்தியத்தின் சங்கிலித் தொடரில் எந்த இடத்தில் கண்ணி வலுவற்றிருந்ததோ அங்கே தொடுக்கப்பட்ட சம்மட்டி அடி, விடுதலையைப் பெற்றுத் தந்தது என்று பதில் அளித்தார் லெனின்.

    வீழ்த்தப்பட்ட இறுதி ஜார் மன்னன், ரஷ்யப் பேரரசின் வளமை மிக்க பூமிப்பகுதியின் 80 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலங்களுக்குச் சொந்தக்காரனாக இருந்தான். அதுபோக, சுமார் 28 ஆயிரம் பெரும் பண்ணையார்கள் வசம், ஒன்றரை கோடி ஏக்கருக்கும் அதிகமான நிலம் இருந்தது. நிலச்சுவான்தாரர்கள் ஆதிக்கம் கொடிகட்டி இருந்த ரஷ்யாவில் ஏகபோகங்களின் கையிருப்பில் இருந்த சுரங்கத் தொழில்களிலும், இதர ஆலைகளிலும் முதலாளித்துவம் நிலைபெறத் தொடங்கி இருந்தாலும் அய்ரோப்பிய நாடுகளோடு ஒப்பிடுகையில் மிகவும் பின்தங்கியே இருந்தது. எனவேதான், இறுதி அடியை உறுதியாக அடித்து வெற்றி பெற முடிந்தது என்றனர் பாட்டாளி வர்க்க தத்துவ மேதைகள்.

    ak2

    முதலாவதாக நடைபெற்ற முதலாளித்துவ புரட்சி, பிப்ரவரி 1917ல் வெற்றி பெற்று அமையப்பெற்ற அரசின் தன்மை, பாட்டாளிவர்க்கத்தின் கோபத்தை மேலும் விசிறி விட்டது. எனவே அது வேகமாக முன்னேறி, கிராமங்களில் வேளாண் உழைப்பில் ஈடுபட்டிருந்தோரையும் விழிப்புணர்வும், ஆவேசமும் கொள்ளவைத்தது. ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாகி இருந்த ரஷ்ய பாட்டாளி வர்க்கம் தலைமை ஏற்று, விவசாயி வர்க்கத்தையும் இணைத்துக்கொண்டு நடத்திய போல்ஷெவிக் புரட்சி, இந்த மண்ணில் மானுட நேயம், மனிதம் இவற்றின் பொருளை உலகுக்கே படிப்பினை ஆக்கிக் கொடுத்தது.

    போல்ஷெவிக் கட்சி பின்னர் சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று அழைக்கப்பட்டது. எல்லா அதிகாரங்களும் சோவியத்துகளுக்கே என்ற பிரகடனத்தை போல்ஷெவிக்குகள் அறிவித்தனர். அந்நாளைய ரஷ்ய காலண்டர் படி, அக்டோபர் 25 (இப்போதைய கணக்குப்படி நவம்பர் 7) அன்று புரட்சிகர சக்திகள் ஜார் பேரரசனின் மொத்தப் பகுதிகளிலும் செஞ்சேனையின் கட்டுக்குள் கொணர்ந்து, ஆட்சிப்பொறுப்பை ஏற்றன. மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்றழைக்கப்படும் கமிசார்கள் அவையின் தலைமையில் அரசு அமைந்தது.

    நிலம், சமாதானம், ரொட்டி என்ற முழக்கத்தின்கீழ் மக்களைத் திரட்டிய போல்ஷெவிக் புரட்சியில் அமையப்பெற்ற அரசு, முதல் கடமையாக, நிலக்குவியலை மக்கள் உடமை ஆக்கி, உள்ளூர் குழுக்கள், விவசாய சோவியத் குழுக்கள் வசம் ஒப்படைத்தது. பின்னர் கூட்டுப்பண்ணை வேளாண்மை நடைபெற கால்கோள் இடப்பட்டது.

    எல்லோருக்குமான கட்டாய இலவசக் கல்வி, உயர் கல்வி, வேலை வாய்ப்பு, இலவச மருத்துவ சுகாதார பாதுகாப்பு அனைத்தையும் யு எஸ் எஸ் ஆர் என்று அமைக்கப்பட்ட ஐக்கிய சோவியத் சோசலிசக் குடியரசு நடைமுறைப்படுத்தியது. தேசிய இனங்களின் சிறைச்சாலை என்று வருணிக்கப்பட்ட ஜாரின் ரஷ்யா இருந்த இடத்தில், மக்கள் உற்சாகக் கொண்டாட்டத்தோடு அன்பு கலந்த ஒன்றியத்தைப் படைத்தனர் புரட்சியியல் விஞ்ஞானிகள். பெண்களுக்கான வாக்குரிமையை சோவியத் ஒன்றியம் கொணர்ந்த பல்லாண்டுகளுக்குப் பிறகே அய்ரோப்பிய நாடுகள் அனுமதித்தன. (பிரிட்டனில் கூட 1928ல் தான் பெண்களுக்கான வாக்குரிமை சாத்தியமானது).

    மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் என்ற முழக்கத்தை நடைமுறைப்படுத்தியது புரட்சிகர சோவியத் அரசு. ‘மனிதர் உணவை மனிதர் பறிக்கும் வழக்கம் இனியுண்டோ, மனிதர் நோக மனிதர் பார்க்கும் வாழ்க்கை இனியுண்டோ’ என்ற மகாகவியின் கேள்விகளுக்கு செயல்விளக்கமான பதிலைக் கொடுத்தது சோவியத் ஒன்றியம். அதனால் தான், ‘மாகாளி பராசக்தி உருசிய நாட்டிடையினில் கண் வைத்தாள், ஆகா என்று எழுந்தது பார் யுகப் புரட்சி’ என்று எழுதினார் பாரதி. குடிமக்கள் சொன்னபடி குடிவாழ்வு என்ற அவரது கீதத்தின் மெய்ப்பாடு சோவியத் ரஷ்யா. தேசிய கவி ரவீந்திர நாத் தாகூர் நேரில் சென்று பார்த்து புளகாங்கிதம் அடைந்தார். இருளிலிருந்து ஒளிவெள்ளத்திற்கு லட்சக்கணக்கான மக்களை வழி நடத்திட முடியும் என்பதை என் கண்களால் நம்பமுடியாமல் கண்டு பெருமிதம் கொண்டேன் என்றார். கவி நஜ்ருல் இஸ்லாம் உள்ளிட்ட பலரும் பரவசமடைந்தனர். தந்தை பெரியாரும் சோவியத் உலகை நேரில் சென்று பொதுவுடைமையின் வெற்றியைக் கண்ணாரக் கண்டு திரும்பினார். கலைவாணர் என் எஸ் கிருஷ்ணன் முதல் எம் ஆர் ராதா வரை நமது தமிழகக் கலையுலகின் அரிய படைப்பாளிகள் ஈர்க்கப்பட்டனர்.

    ஆனால், இத்தனையும் அத்தனை இலகுவாக நடந்துவிட வில்லை. புரட்சியின் வெற்றியை அடுத்து, ஏகாதிபத்திய சக்திகள் வெளியிலிருந்து தூண்டிட உருவான உள்ளூர் கலகங்கள் பெரிய சவாலாக இருக்க, நான்கு ஆண்டுகளில் எதிர்ப்புரட்சி சக்திகள் ஒடுக்கி வீழ்த்தப்பட்டன. இரண்டாம் உலகப்போர் மூண்டபோது, உலகையே அச்சுறுத்திக்கொண்டிருந்த ஃபாசிச முசோலினியையும், நாசிச இட்லரையும் வீழ்த்தியதில் ஜோசப் ஸ்டாலின் தலைமையிலான ரஷ்ய செஞ்சேனையின் துணிவுமிக்க போரும், அளவிட முடியாத எண்ணிக்கையிலான மக்களின் தியாகமும் ஆற்றிய பங்களிப்பு விவரிக்க முடியாதது.

    சோவியத் புரட்சி அய்ரோப்பிய நாடுகளிலும் விடுதலையை சாத்தியமாக்கியது. சீனப்புரட்சிக்கு ஆதர்சமானது. இந்தியாவில் சுதந்திர போராட்டத்தில் அர்ப்பணிப்போடு போராடிக்கொண்டிருந்த போராளிகளுக்கு நம்பிக்கை தீபமாக விளங்கியது. காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் காங்கிரஸ் சோசலிஸ்டுகள் உருவாகிப் பின்னர் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் மேலும் ஆழமாக வேர்விடவும், இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவில் கிடைத்த எழுச்சியின் தொடர்ச்சியாக உழைப்பாளி மக்களைத் திரட்டி பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கத்தை முடிவிற்குக் கொண்டுவரவும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் துடிப்புமிக்க இயக்கம் பேரெழுச்சியாக அமைந்தது.

    கல்வியறிவு, பண்பாட்டு வளர்ச்சி, அறிவியல் மேம்பாடு, விண்வெளி சாதனைகள், வேளாண் மற்றும் தொழில் வளர்ச்சியில் அசாத்திய இலக்குகளை எட்டியது என சோவியத் ஒன்றியம் சாதித்தவை முதலாளித்துவ வல்லுனர்களாலும் புறந்தள்ள முடியாதவை.

    ஆனாலும், எண்பதுகளின் இறுதியில் மிகயீல் கோர்பச்சேவ் ஆட்சிப்பொறுப்பில் இருந்த காலத்தில் வேகமாக நடைபெற்ற நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியில், சோவியத் ஒன்றியம் சிதறுண்டது. சோசலிசம் நழுவவிடப்பட்டது. பொதுவுடைமை தத்துவ நடைமுறைப்படுத்தலில் நீண்ட கால இடைவெளியில் ஏற்பட்ட தவறுகள், பிறழ்வுகள், பலவீனங்கள் இவற்றின் விளைவாக, ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் பண்பாட்டு ஊடுருவலும், அரசியல் சதிகளும், இராணுவப் பொருளாதாரத்திற்கு பெரும்பான்மை நிதியைச் செலவிடத் தூண்டவுமாக வசதியாக அமைந்துபோனது. வாராது போல வந்த மாமணியை மனிதகுலம் தோற்றது இப்படித்தான் நடந்தது.

    ak3

    முதலாளித்துவ இதழான டைம் ஏட்டில் அண்மையில் வெளியாகி இருக்கும் கட்டுரை, சோவியத் வீழ்ச்சிக்கு முக்கிய காரணம், முதலாளித்துவ நாடுகள் தங்களால் முடியாதனவற்றை ஒரு சோசலிச அரசு சாதித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் வகுத்த திட்டங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. சோவியத் சாதனைகளை நேரடியான முறையில் போற்றுகிறது.

    இன்று ஏகாதிபத்திய அமெரிக்காவில், 99 சதவீத மக்கள், ஒரு சதவீத பெருஞ்செல்வந்தர்கள் நலனுக்காகச் சுரண்டப்படுவதா என்ற போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. சந்தைப் பொருளாதாரத்தின் சாபத்தில் சிக்கிய பல நாடுகள் மாற்றுப் பொருளாதாரத்தை சிந்திக்கின்றன. நமது நாட்டிலும், தாராளமய கொள்கைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் வலுப்பட்டு வருகின்றன. வறுமையில் வாழ்வாதாரத்தைத் தொலைத்துவிட்ட விவசாய மக்களுக்கு மாற்று உலகு குறித்த நம்பிக்கையையும், விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்த வேண்டிய நேரத்தில் சோவியத் புரட்சியின் நூற்றாண்டு விடிகிறது.

    மக்ஸீம் கார்க்கி, ஆண்டன் செகாவ், டால்ஸ்டாய், சிங்கிஸ் ஐத்மாத்தவ் ….என அற்புதமான இலக்கிய படைப்பாளிகள் மூட்டிய கனல் அது. எல்லோரும் ஓர் விலை, எல்லோரும் ஓர் நிறை என்ற தத்துவ தரிசனம் அது. நவம்பர் புரட்சி, ஒரு நாட்டின் வெளிச்சமல்ல. புதிய உலகின் ஒட்டுமொத்த விடியலுக்கான கீதம் அது.

    ‘இந்த பூமி முழுவதும் விடியும் வரை….’என்றுதான், பரிணாமனின் அந்தப் பாடல் நிறைவு பெறுகிறது.

    ******************

    நன்றி: உழவன் உரிமை (நவம்பர் 2016 )

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி – (85)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    14923890_1136003453120519_745771355_o

    14632920_1115220431865488_7907781929998685268_nசாந்தி மாரியப்பன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை ( 12.11.2016) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014-ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுக்களும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share

  • காவிரி புரக்கும் நாடு – 2

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    பொருநராற்றுப்படை, பாடலின் இறுதியில் காவிரி வளத்தைக் கவிபாட, காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் சிறப்பைக் காவியமாக்குதற்கென்றே எழுதப்பட்ட பட்டினப்பாலையோ (பட்டினம் என்றாலே அந்நாளில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தைத்தான் குறித்தது; இன்று பட்டணம் என்பது சென்னையைக் குறிப்பதுபோல்!) காவிரியின் தன்னேரிலாச் சிறப்பைப் பாடலின் தொடக்கத்திலேயே பாங்குறப் பகர்ந்துவிடுகின்றது.

    வசையற்ற வெண்மீனாகிய சுக்கிரன், தன் இருப்பிடமான வடதிசையிலிருந்து நீங்கித் தென்திசை சென்றாலும், (சுக்கிரன் தெற்கே சென்றால் மழைவளம் குறையும் என்பது அன்றைய மக்களின் நம்பிக்கை.) மழைத்துளியையே உணவாய்க் கொள்ளும் வானம்பாடி, மழையின்றித் தேம்புமாறு வான் பொய்த்தாலும், மலைத்தலையிலிருந்து புறப்பட்டுப் புகாருக்குள் புகுந்துவரும் காவிரிப்பாவை ’தான்’ பொய்ப்பதில்லை. அவள்தரும் அரும்புனல் எங்கும் பரந்திருக்க, புகாருக்கு என்ன குறை? வயல்களெல்லாம் பொன்கொழிக்கத்தான் ஏது தடை? என்று காவிரியின் புகழ்பாடுகின்றது ஒப்பிலாப் புலவர் உருத்திரங்கண்ணனாரின் கட்டிக்கரும்பனைய பட்டினப்பாலை.  

    ”வசையில்புகழ்  வயங்குவெண்மீன்
    திசைதிரிந்து தெற்கேகினும்
    தற்பாடிய தளியுணவிற்
    புள்தேம்பப்  புயன்மாறி
    வான்பொய்ப்பினும் தான்பொய்யா
    மலைத்தலைய கடற்காவிரி
    புனல்பரந்து      பொன்கொழிக்கும்…”  (பட்டின: 1-7)

    %e0%ae%a8%e0%af%86%e0%ae%af%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%ae%e0%ae%b2%e0%ae%b0%e0%af%8dபுகார் நகரில் எப்போதும் முப்போகம் விளையும் வயல்களின் பச்சைப்பசேல் காட்சி காண்போரைக் கவர்ந்திழுக்கின்றது. அவற்றின் அருகிலுள்ள கொட்டில்களில் கருப்பஞ்சாற்றைக் காய்ச்சுவதால் எழும் நன்மணம் நாசியைத் துளைக்கிறது! பாகு காய்ச்சுவதால் உருவாகும் கரும்புகை பட்டு, வயல்களில் முகமலர்ந்து சிரிக்கும் கள்கமழ் நெய்தலின் மென்மலர்கள் வாடுகின்றன.

    அப்போது, கம்பீரநடைபோட்டபடி கழனியருகே வருகின்றார் ஓர் எருமைக் குழவியார் (எருமைக்கன்று); சுற்றுமுற்றும் பார்க்கிறார். ஆளரவமில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு வயலில் புயலென இறங்கி நெற்கதிர்களை வயிறுபுடைக்கத் தின்கிறார். பிறகு? கண்ணைச்சுற்றிக்கொண்டு உறக்கம் வருகின்றது அவருக்கு! ’உண்ட களைப்பு தொண்டருக்கும் உண்டு’ எனும்போது எருமையார் எம்மாத்திரம்! தள்ளாடியபடியே வயலைவிட்டு வெளியே வருகின்ற அவருடைய கண்கள் எதையோ தேடுகின்றன. ஆ… கண்டுபிடித்துவிட்டார்! அது வேறொன்றுமில்லை…விளைந்தநெல்லின் குவியலால் நெடிதுயர்ந்துநிற்கும் நெற்கூடுதான் அது! அதனருகில் வந்தவர் நீண்டிருந்த அதன்நிழலில் நிம்மதியாய்ப் படுத்துறங்கத் தொடங்கிவிட்டார். நிழலில் உறங்கும் இயல்புடையது எருமை என்பதை ’நிழலிடை உறங்கும் மேதி’ என்று கம்பரும் ’இராமகாதை’யில் பதிவுசெய்திருப்பதை இங்கே ஒப்பிட்டு மகிழலாம். காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் எருமையாய்ப் பிறக்கவும் பேறுபெற்றிருக்க வேண்டும் போலும்!

    ”…விளைவறா  வியன்கழனிக்
    கார்க்கரும்பின்  கமழாலைத்
    தீத்தெறுவிற்  கவின்வாடி
    நீர்ச்செறுவின்      நீள்நெய்தற்
    பூச்சாம்பும்  புலத்தாங்கண்
    காய்ச்செந்நெற்  கதிரருந்து
    மோட்டெருமை  முழுக்குழவி
    கூட்டுநிழல்  துயில்வதியும்…”     (பட்டின: 8-15) என்று நாம் மேற்கண்ட காட்சிகளைச் சுவையோடு விளக்கிச் செல்கின்றது பட்டினப்பாலை.

    கழனிகளின் கண்கொள்ளாக்காட்சியை இதுவரை நமக்கு அற்புதமாய் விளக்கிவந்த கண்ணனார், அடுத்து நம்மை அழைத்துச்செல்வதோ புகார்நகரச் செல்வந்தர் ஒருவரின் அகன்றவீட்டின் முற்றத்துக்கு!

    அந்த வளமனையின் நெடியமுற்றத்தில் அறுவடைசெய்த நெல் காயவைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. விதவிதமாய்ப் பொன்னணிகள் அணிந்த எழில்மிகு பெண்ணொருத்தி அங்கே நெல்லைக் காத்தபடி அமர்ந்திருக்கின்றாள். அப்போது, காயும் நெல்லைக் கவர்ந்துசெல்ல விரும்பிச் சில கோழிகள் மெதுமெதுவாய் வீட்டினுள்ளே வரக்காண்கிறோம். அவற்றைக் கண்டதுதான் தாமதம்…அந்த மாதரசி தன் காதில் அசைந்தாடிக்கொண்டிருந்த பொன்குழையைக் (இற்றை நாளைய ஜிமிக்கி) கழற்றி வீசினாள். அதுகண்ட கோழிகள் பயங்கொண்டு அவ்விடத்தைவிட்டுப் பறந்தன. குழையோ தாழ்வாரத்தில் சென்று வீழ்ந்துகிடந்தது. அந்தக்குழையை எடுத்து அவ்வழகி மீண்டும் அணிந்துகொள்வாள் என்று நாம் எதிர்பார்த்திருக்க, அவளோ அதனைச் சற்றும் சட்டைசெய்யாது தன் இருப்பிடத்திலேயே அசையாது அமர்ந்திருக்கின்றாள்!

    அவ்வேளையில், பொன்னாலான கிண்கிணிகள் இன்னொலியெழுப்ப, ஓர் அழகுச்சிறுவன் நடைவண்டி ஓட்டியபடி அத்தாழ்வாரத்தில் வருகின்றான். திடீரென்று அவன் நடைவண்டியின் வேகம் தடைப்பட்டது. குனிந்து பார்க்கிறான்; தன் தமக்கையின் காதணி அங்கே வேகத்தடையாய் மாறியிருப்பது கண்டு அதனை அப்புறப்படுத்துகிறான். இதையெல்லாம் பார்த்திருக்கும் நாம் அவர்களின் வளவாழ்வுகண்டு வியந்துதான் போகிறோம்!

    ”…சுடர்நுதல் மடநோக்கின்
    நேரிழை மகளிர் உணங்குணாக் கவரும்
    கோழி யெறிந்த கொடுங்காற் கனங்குழை
    பொற்காற் புதல்வர் புரவியின் றுருட்டும்
    முக்காற் சிறுதேர் முன்வழி     விலக்கும்…” (பட்டின: 21-25)

    அவ்வீட்டிலிருந்து புறப்படும் நமக்குக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் ”செல்வர்கள் மட்டுந்தான் வாழ்கிறார்களோ…வறிஞர்களே இல்லையோ?” என்றோர் ஐயம் எழத்தான் செய்கிறது. ”இல்லை…இல்லை வறிஞர்களும் இங்கே இருக்கவே செய்கிறார்கள்” என்பதைச் சற்றுத்தூரத்தில் நம் கண்ணிற்படும் ’அறக்கூழ்ச்சாலை’ ஒன்று மெய்ப்பிக்கின்றது.

    அறக்கூழ்ச்சாலை என்ற பெயர் புழக்கத்திலில்லாத புதிய ஒன்றாக ஒலிக்கின்றதா?

    இன்று ’அன்னசத்திரம்’ என்றும் ’தருமசாலை’ என்றும் வடமொழியில் நாம் வழங்கிவருகிறோமே அவற்றைத்தான் ’அறக்கூழ்ச்சாலை’ என்று அழகுத் தமிழில் அன்று அழைத்திருக்கின்றனர் நம் முன்னோர் என்பதை உரையாசிரியர்கள் வாயிலாய் அறிகின்றோம். நற்காரியங்கள் செய்து இம்மைக்குப் புகழும், மறுமைக்குப் புண்ணியமும் தேடவிரும்பிய புகார்நகரச் செல்வர்கள், அறக்கூழ்ச்சாலை நடத்தி வறியோரின் வயிற்றுப்பசியை விரட்டினர்.

    இதோ…அறக்கூழ்ச்சாலைக்கு வெகு அருகில் வந்துவிட்டோம்; உள்ளேசென்று அங்கு நடப்பதைக் கவனிப்போம்!

    அகன்ற வட்டில்களில் அங்கே சோறு பொங்கப்படுவதைப் பாருங்கள். சோறாக்கியபின் கவனத்தோடு கஞ்சிவடிக்கின்றனர் ’மடைவாலுவர்’. (சோறாகிவிட்டது என்று விசிலடித்து அழைக்க அன்று மின்சாரக் குக்கர் இல்லை என்பதை நினைவில் கொள்க!). வடித்த கஞ்சியோ தெருக்களிலெல்லாம் ஆறுபோலப் பரந்தொழுகுகின்றது. அந்தக் கஞ்சியாற்றில் நின்றபடி இரண்டு எருதுகள் பொருததாலே (சண்டையிட்டதாலே) அந்த ஆறு சேறாகிவிட்டது. ஆயினும், சிறிதுநேரத்தில் காய்கதிர்ச்செல்வனின் வெப்பத்தால் அது காய்ந்துவிட்டது. அடுத்து, அந்தத் தெருவழியே ஒரு தேர்வரக் காண்கிறோம். கடுகிவரும் அத்தேரின் ஓட்டத்தால், காய்ந்திருந்த கஞ்சியின் புழுதி எங்கும் பரந்தெழுந்து, அருகிலுள்ள மாடமாளிகைகளின் வெண்சுவர்களிலெல்லாம் படிந்து மாசூட்டிய காட்சியானது, ’வெண்ணீறணிந்த களிற்றின்’ தோற்றத்தையல்லவா ஒத்திருக்கின்றது!

    ”…திருத்துஞ்சுந்  திண்காப்பிற்
    புகழ்நிலைஇய மொழிவளர
    அறநிலைஇய அகனட்டிற்
    சோறுவாக்கிய கொழுங்கஞ்சி
    யாறுபோலப்  பரந்தொழுகி
    ஏறுபொரச் சேறாகித்
    தேரொடத்  துகள்கெழுமி
    நீறாடிய களிறுபோல
    வேறுபட்ட வினையோவத்து
    வெண்கோயில்     மாசூட்டும்…” (பட்டின: 41-50)

    காவிரிப் பாசனத்தால் கழனிகள் முப்போகம் விளைவதும், செல்வமகளிர் நெல்லைக் காக்கப் பொன்னையே கழற்றி எறிவதும், காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் அட்டிற்சாலைகளில் சோறுவடித்த கஞ்சியானது ஆறாய்ப் பெருகியோடுவதும் நினைக்குந்தொறும் வியக்கவைப்பவை!

    (தொடரும்)

     

     

    Share

  • நலம் .. நலமறிய ஆவல் – (29)

    நிர்மலா ராகவன்

    பயிரை மேய்ந்த வேலி

    %e0%ae%a8%e0%ae%b2%e0%ae%ae%e0%af%8d

    “அந்தப் பெண்ணின் பின்னணி உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்ட குரல் ஆசிரியர்களின் பொது அறையில் என்னெதிரில் வந்து அமர்ந்திருந்தவருடையது. ஐம்பதுக்கு மேற்பட்ட வயதையே தனக்குச் சாதகமாக்கிக்கொண்டு, பதினான்கு வயது மாணவிகளைத் தம் இச்சைக்குப் பணிய வைக்கத் தயங்காதவர் அவர்.

    `வதைக்கு உள்ளானால், உடனே எதிர்க்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், பிறரிடம் அதைப் பகிர்ந்துகொண்டு, அதை நிறுத்தும் வழியைப் பார்க்கவேண்டும்!’ என்று நான் வகுப்பில் எப்போதோ கூறியதை நினைவு வைத்துக்கொண்டு, இரண்டு மாணவிகள் என்னிடம் அவருடைய லீலைகளைத் தெரிவித்திருந்தனர்.

    நான் பள்ளிக்கூடத்தின் மேலிடத்துக்குப் புகார் செய்ததை அறிந்து, என்னை வசப்படுத்திக்கொள்ள நினைத்திருப்பார்!

    தான் செய்த தவறு சரிதான் என்று என்னை நம்ப வைக்க முயற்சி செய்கிறாரா? எனக்கு ஆத்திரம் பெருகியது. விருட்டென எழுந்து அப்பால் சென்றேன்.

    “இவள் மிகவும் ANTI-SOCIAL! பிறருடன் கலகலப்பாகப் பழகத் தெரியவில்லை,” என்று என்னைப்பற்றிய குற்றச்சாட்டை ஒருத்தியிடம் கூறியிருக்கிறார். எல்லாம், அது என் காதில் விழுந்து, நான் இளகிவிடுவேனோ என்ற நப்பாசைதான்!

    “இந்தமாதிரி மனிதரை என் நண்பர் என்று கூறிக்கொள்வதைவிட, நான் உம்மணாமூஞ்சியாகவே இருந்துவிட்டுப்போகிறேன்!” என்றேன், அலட்சியமாக.

    தான் செய்வது காதில் விழுந்தாலும், மற்றவர்கள், `பெண்கள் விரும்பித்தானே இப்படி செய்கிறார்!’ என்று அவரை ஆதரிக்க, அவர் வேறு பல முயற்சிகளைக் கையாண்டார். தினமும் ஏதாவது கேக் வகைகளோ, பஜ்ஜி போன்ற தின்பண்டங்களோ வாங்கிவந்து, தலைமை ஆசிரியையிடம் கொடுத்து, எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும் விநியோகிக்கச் செய்வார்.

    என் முறை வந்ததும், நான் அதை வாங்க மறுத்துவிடுவேன். வற்புறுத்துவார்கள், ஒவ்வொரு நாளும். என் பதில் என்னவோ ஒரே மாதிரிதான் இருக்கும்: `NO THANKS’.

    விளையாட்டுத் தினத்தன்று மாணவ மாணவிகளுக்குப் பரிசுப்பொருட்கள் வாங்க நிறைய காசு கொடுத்தார். அது போதாதா, பிறரது கணிப்பில் அவர் உயர!

    அந்த சமயம், `பாலியல் வதை’ என்ற தலைப்பில் தொலைகாட்சியில் ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கப்போவதாக அறிவித்திருந்தார்கள். ஒரு தினசரியின் சார்பில் நான் கலந்துகொண்டேன்.

    `ஒரு மாணவி தான் வதைப்படும்போது, அதை பெற்றோரிடமோ, ஆசிரியரிடமோ தெரிவிக்க வேண்டும்,’ என்றாள் நிகழ்ச்சியை நடத்துபவள்.

    “ஆசிரியரே வதைத்தால்?’ என்னையுமறியாமல் என் குரல் எழும்பியது.

    என் குரலுக்கென ஒரு தனி மூளை உண்டு. பல சந்தர்ப்பங்களில், நானே எதிர்பாராமல், அது ஆக்ரோஷமாகக் கிளம்பிவிடும்.

    ஒரு பிடி கிடைத்த மகிழ்ச்சியுடன், என்னை நிறையக் கேள்வி கேட்டாள். பலமான வற்புறுத்தலுக்குப் பிறகு, எந்த மாநிலம் என்று மட்டும் சொன்னேன்.

    அடுத்த நாளே ஆரம்பித்தது தலைவலி. மேலதிகாரிகள் என்னை விசாரணை செய்ய ஆரம்பித்தார்கள்.
    “எதற்காக இப்படிச் செய்தீர்கள்?”

    “என் பேரக்குழந்தைகளுக்கும், உங்கள் குழந்தைகளுக்கும் பள்ளிக்கூடம் என்பது ஒரு பாதுகாப்பான இடமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்!”

    “நல்லவேளை, என் குழந்தைகள் இருவரும் ஆண்கள்!” என்றான் ஒரு மடையன்.

    “இதைக் கேளுங்கள்!” என்று ஆரம்பித்து, எங்கள் பள்ளியில் ஒரு பையனிடம் மாடிப்படியிலேயே முறைகேடாக ஒரு தாற்காலிக ஆசிரியர் நடந்துகொண்டதை நான் கேள்விப்பட்டதாகச் சொன்னேன்.
    அவர்கள் பதறிப்போனார்கள். உண்மையிலேயே எனக்கு அந்த ஆசிரியர் யாரென்று தெரியவில்லை. என்னிடம் கூறியதோ ஒரு ஆண். அவரையும் நான் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை.

    “தொலைகாட்சிக்கு ஏன் போனீர்கள்? யாரிடமாவது சொல்லியிருக்கலாமே!”

    “பள்ளிக்கூடத்தில் இதுபற்றி நான் பலமுறை புகார் கொடுத்தும், ஒருவரும் எதுவும் செய்யவில்லை. அந்த மனிதருக்குப் பயந்து, சில பெண்கள் பள்ளிக்கூடத்துக்கே வருவதில்லை!” என்று பொங்கினேன். “ஆசிரியர் ஒருவர் அதெப்படி ஒரு பெண்ணைத் தனியாக அழைத்துப்போய், தகாத முறையில் நடக்கலாம்?”

    அவர்கள் சற்று அயர்ந்து போனார்கள்.

    “நீங்களும்தான் இப்போது தனியாக எங்கள் இருவருடன் இருக்கிறீர்கள்!” என்றான் இன்னொரு மடையன்.

    “நான் இங்கு — தலைமை ஆசிரியையின் அறைக்கு — வந்திருப்பது எல்லாருக்கும் தெரியும்,” என்று பதிலடி கொடுத்தேன்.

    அவர்கள் கேள்விக்கணையால் என்னை துளைத்ததைப் பொறுக்க முடியாது, “இங்கு தப்பு செய்தது நான் இல்லையே! என்னை ஏன் இப்படிப் போட்டு வாட்டுகிறீர்கள்?” என்றேன்.

    “எங்கள் கலாசாரத்தில் இதெல்லாம் தப்பே இல்லை, தெரியுமா?” என்றபோது, நான் பதிலே சொல்லவில்லை. வெறித்தபடியிருந்தேன்.

    சம்பந்தப்பட்ட ஆசிரியரும் பெண்ணும் ஓரினம். நான் வேற்றினத்தவள். அதுதான் அவர்களுக்கு ஆத்திரம், `இவள் என்ன நம்மைக் காட்டிக்கொடுப்பது?’ என்று.

    நடந்தது தப்புதான் என்று அவர்களுக்கும் தெரியும். ஆனால், பிரச்னையே இல்லை என்று கண்ணை மூடிக்கொண்டுவிட்டால், அதற்கான தீர்வைத் தேடவேண்டாமே!

    (அதுவரை பள்ளிக்கூடங்களில் இம்மாதிரியான செக்ஸ் வதை நடப்பதாக எவரும் வெளியில் சொல்லவில்லை. இப்போது, இருபத்து ஐந்து வருடங்களுக்குப்பின், அம்மாதிரிக் குற்றம் புரியும் ஆசிரியர்களை வேறொரு பள்ளிக்கு மாற்றம் செய்தால் போதாது, எங்காவது அலுவலகத்தில் மேசைமுன் உட்காரும் வேலை கொடுத்துவிடலாம் என்று யோசிக்கிறார்கள்).

    அவர்கள் சற்று திக்குமுக்காடிவிட்டு, “ம்.. அவரையும் விசாரிப்போம்,” என்றார்கள். ஸ்ருதி இறங்கியிருந்தது.

    அதன்பின் அந்தக் கபட ஆசிரியரை இன்னும் அதிகமாக வறுத்தெடுத்து, அவரது காலம் முடிவதற்குள், ஓய்வெடுத்துக்கொள்ளச் சொல்லி வற்புறுத்தி இருக்கிறார்கள்.

    அவர் என்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் நடுங்கினார். எனக்கு நிறைவாக இருந்தது.

    அவரது சொரூபம் புரியாத மாணவர்கள், ஒரு காரை மலர்களால் அலங்கரித்து, மேளதாளத்துடன் தடபுடலாக அவரை வழியனுப்பினார்களாம். இதுவும் நான் கேள்விப்பட்டதுதான். என்னைத்தான் வேறு பள்ளிக்கு மாற்றல் செய்து விட்டிருந்தார்களே!

    குற்றம் செய்தவர்கள் தப்பிக்க, தட்டிக் கேட்பவர்களைப் படாத பாடு படுத்துகிறது அதிகார வர்க்கம்.
    இதனால்தான், `மற்றவர்கள் எப்படியோ தொலைகிறார்கள்! நாம் நன்றாக இருந்தால் சரி!’ என்று பலரும் அசிரத்தையாக இருக்கிறார்கள்.

    பிறகு, `இது கலிகாலம்! அதனால்தான் உலகம் ஒரேயடியாக சீர்கெட்டுக் கிடக்கிறது!’ என்று எதையோ பழிப்பார்கள், தாமும் இவ்வுலகத்தின் ஓர் அங்கம்தான் என்பது புரியாது.

    தொடருவோம்

    Share

  • கற்றல் ஒரு ஆற்றல் 51

    க. பாலசுப்பிரமணியன்

    மூளையின் மடல்களும் கற்றலும்  

    education-1-1

    ஒலி, ஒளி, உணர்வுகள் மற்றும் உடலில் ஏற்படும் பல தாக்கங்களை அறிந்து அதை மின்னதிர்வுகளாக மூளைக்கு அனுப்பி அங்கே ஒருங்கிணைத்து ஒரு கருத்தின் கருவாகவும் பொருளாகவும் மூளை நமக்குத் தருகின்றது. இத்தனை வேலைகளையும் செய்வதற்கு அது எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம் மிகச் சொற்பமே. இத்தனை செயல்களையும் மூளை செய்வதற்கு ஏதுவாக மூளையின் உள்ளே பல மடல்கள் இருந்து ஒவ்வொன்றும் சில செயல்களை நிறைவேற்றுவதில் உதவி புரிகின்றன.

    மூளை நரம்பியல் வல்லுநர்கள் இவற்றை பொதுவாக நான்கு மடல்களாக நமக்கு விளக்குகின்றனர். அவையாவன:

    1. Frontal Lobe (மூளையின் முன் மடல்)
    2. Occipital Lobe (மூளையின் பின் புறத்து மடல்)
    3. Parietal Lobe (மூளையின் சுவர் மடல்)
    4. Temporal Lobe (நெற்றிப்பொட்டு மடல் )

     இந்த நான்கு மடல்களும் கற்றலுக்கு ஏதுவாக பல செயல்களை செய்கின்றன.

    மூளையின் முன் புறத்து மடல் (Frontal Lobe ) , அறிதல், புரிதல், சிந்தித்தல், தற்காலிக நினைவுகள் போன்றவற்றை செயல் படுத்தி இவைகள் நீண்ட கால பரிமாணங்களாக மாறும் வரை நிலைபெறச்செய்து காப்பாற்றுகின்றன.

    மூளையின் பின் புறத்து மடல் (Occipital Lobe) ஒளி, ஒலி சம்பந்தப்பட்ட அதிர்வுகள், நினைவுகள், உணர்வுகள் ஆகியவற்றைத் தம்மிடம் தக்கவைத்துக்கொள்ளவும், ஒருங்கிணைக்கவும் உதவுகின்றன.

    மூளையின் சுவர் மடல்கள் (Parietal Lobe) கூரிய சிந்தனை, (critical thinking ), புத்தி கூர்மை, கவனம், போன்ற பல செயல்களுக்கு உதவியாக இருக்கின்றன.

    மூளையின் இடது மற்றும் வலது பக்கங்களில் அமைந்துள்ள பொட்டு மடல்கள் (Right and lieft Temporal lobes) நமது உணர்வுகளின் தாக்கம், வேகம் மற்றும் மாறுபட்ட சிந்துக்கும் திறன்களை உதவியாக இருப்பதாக அறியப்பட்டுள்ளது.

    இவ்வாறு கற்றலின் பல பரிமாணங்களை நமது மூளையின் பல பாகங்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுவதால் நமக்கு மூளையின் சிறப்பும் கற்றலின் சிறப்பும் வெளிப்படுகின்றது.

    மூளையின் இத்தனை பகுதிகளையும் இணைத்து அங்குள்ள நியூரான்கள் ஒரு வலையமைப்பு உண்டாக்கி மூளையின் உள்ளே ஒரு மிகப்பெரிய வலைத்தளத்தையே (neural network) அமைத்து பாதுகாத்து கண்காணித்து வருகின்றன. உடலின் தாக்கங்களை உள்ளதிர்வுகளாக ஏற்று அவற்றை பல உறுப்புகளுடன் பரிமாறிக்கொண்டு செயல்படுவதில் இந்த நியூரான்களின் வேகம் நம்மால் நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது. அது மட்டுமல்ல, நியூரான்களின் இந்த வலையமைப்புகள் உடலின் ஒவ்வொரு அசைவையும், உணர்வின் தாக்கங்களையும் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும்பொழுது அதன் வலையமைப்புக்கள் மாறிவிடுகின்றன. ஆகவே இந்த வலையமைப்புக்களின் மாற்றம் ஒரு தொடர் கதையாக அமைகின்றது. இதைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டு அதற்க்கான நோபல் பரிசை  2000 ம் ஆண்டு பெற்ற எரிக் காண்டல் என்ற மூளை நரம்பியல் நிபுணரின் கருத்துப்படி இந்தத் தொடர்மாற்றங்கள் கற்றலுக்கு அடிப்படையாகவும் அறிவின் பரிமாணங்களில் மாற்றலுக்கு முன்னோடியாகவும் திகழ்கின்றன.

    ஆகவே, ஒரு பள்ளிக்குச் செல்லும் மாணவனின் மூளையின் வலையமைப்புக்கள் காலையில் இருக்கும் வண்ணம் மாலையில் இருப்பதில்லை.. அதற்கான வாய்ப்புக்கள் மிகக்குறைவு. இதன் காரணமாக காலையில் அவன் கற்ற பாடங்களின் கருத்துக்களின் தாக்கம் மாலைவரை அதே பரிமாணங்களில் இருக்கும் என்றோ, அதன் நினைவலைகள் அப்படியே மூளையில் பாதுக்காக்கப்படுமென்றோ நினைப்பதும், எதிர்பார்ப்பதும் தவறு. ஒரு நேரத்தின் கற்றல்கள், அதன் பரிமாணங்கள், தாக்கங்கள் , காலம் நேரம்,சுற்றுச்சூழ்நிலைகள், ஒரு தனிப்பட்ட மாணவரின் மனநிலைகள் ஆகியவற்றிற்க்குத் தகுந்தவாறு மாறுபட்டும், பாதிக்கப்பட்டும், பண்பட்டும் இருக்க அதிகமான வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. இதை நாம் கருத்தில் கொண்டால் ஏன் கற்றலின் வகைகளும் தரங்களும் நோக்கங்களும் கற்பவர்களிடையே மாறுபட்டு இருக்கின்றது என்பதை எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

    தொடரும்..

    Share