Blog

ஆகாயக் கடல்

எத் திசையிலும் எப்போதும்

சுழன்றடிக்கலாம் காற்று

அதன் பிடியில்

தன் வேட்கைகளையிழந்த

ஓருருவற்ற வானம்

மேகங்களையசைத்து அசைத்து

மாறிக் கொண்டேயிருக்கிறது
விதவிதமாக வர்ணங்களைக் காட்சிப்படுத்தும்

தொடுவானத்தினெதிரே

ஒற்றை நிறம் நிரப்பிப் பரந்து கிடக்கிறது கடல்
ஆகாயத்தைப் போலவன்றி

சமுத்திரத்தின் இருப்பு

ஒருபோதும் மாறுவதில்லை

எவ்வித மாற்றமுமற்ற
கடலின் அலைப் பயணம்

கரை நோக்கி மாத்திரமே
பருவ காலங்களில்
வானின் நீர்ச் செழிப்பில்

கடல் பூரித்து

அலையின் வெண்நுரையை

கரை முத்தமிடச் செய்கிறது
இராக் காலங்களில்
தூமகேதுக்களின் வழிகாட்டலின்றி

கடற்பயணங்களில்லையென்றபோதும்
ஒன்றுக்கொன்று நேரெதிர்
ஆகாயமும் கடலும்

நேரெதிராயினும்

இப் புவியில்

ஆகாயமின்றிக் கடலேது

கரை

கால் நனைக்கக் கால் நனைக்கக் கடல்

– எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

January 3, 2018
மார்கழி மணாளன் (மூன்றாம் பகுதி )- 19

க. பாலசுப்பிரமணியன்

திருக்கடிகை (சோளிங்கர் )

அருள்மிகு லட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி திருக்கோவில்

சிந்தையிலே சினமெடுத்துச் சிங்கமென வந்தவனே

விந்தையென வானவரும் பார்த்திருந்த நரசிம்மா !

அகந்தையிலே தானென்று தலைவிரித்த இரணியனை

கந்தையெனப் பிரித்தெடுத்துக் கதைமுடித்த காருண்யா !

மலையமர்ந்து அருள்செய்யும் மங்கலனே மாதவனே

மாருதியை துணைவைத்து மனமெல்லாம் ஆள்பவனே

மலையான துயர்நீங்க மலையேறி வந்தவர்க்கு

மடைதிறந்த வெள்ளமென அருள்செய்யும் அச்சுதனே !

பயத்தோடு பலமிழந்து தன்வாழ்வைத் தானிழந்து

பலனில்லாக் கோள்களின் பார்வையிலே பரிதவித்துப்

பகடையென உருள்கின்ற வாழ்வினையே காப்பவனே

பகலவனின் பேரொளியாய் அருள்கின்ற அழகியசிங்கா !

நிலைகுலைந்த மனம்கொண்டு பித்தான உள்ளங்களில்

நிழலாகத் தானமர்ந்து நினைவெல்லாம் நிறைந்தவனே

நிறைவான நலம்தேடி நின்தாள்கள் அடைந்தவரை

நிழலாகப் பின்தொடர்ந்து விதிமாற்றும் வல்லவனே !

ஏழுமலை எறிவந்தால் என்துயர்கள் நீங்கிடுமோ ?

நூறுமுறை பெயர்சொன்னால் நூலிழையாய் மறைந்திடுமோ ?

சாத்துமுறை எதுவென்று யானறியேன் சடகோபா !

சத்தியனே! சரணமென வந்திட்டேன் சந்நிதியில் !

சோதனைகள் விலகிவிடும் சோகங்கள் அழிந்துவிடும்

சோர்ந்திட்ட உள்ளங்களில் சுதர்சனின் அருள்பிறக்கும்

சுமைகளெல்லாம் இறங்கிவிடச் சூழ்வினைகள் மறைந்துவிட

சுவையான வாழ்விற்கு சோளிங்கர் நலம்பெருக்கும் !

January 3, 2018
‘இறுதி மணித்தியாலம்’ மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைத் தொகுப்பு குறித்து ஒரு திறனாய்வு

– எழுத்தாளர் மேமன்கவி

உலக மொழிப் படைப்புகளைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் முயற்சிகள் ஈழத்தில் 1950 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் நடைபெற்று வருகின்றன. ஆனால் சிங்கள இலக்கியப் படைப்புக்களை சிங்களத்திலிருந்து நேரடியாக தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் முயற்சி என்பது 1970 ஆண்டுகளின் மத்தியம் தொடக்கம் பரவலாகியது எனலாம்.

சமீபத்தில் சமகால நவீன சிங்களக் கவிஞர்கள் பத்துப் பேரின் சுமார் 70 கவிதைகள் அடங்கிய தொகுப்பாக எம். ரிஷான் ஷெரீப்பின் மொழிபெயர்ப்பில் வம்சி வெளியீடாக ‘இறுதி மணித்தியாலம்’ எனும் தலைப்பில் ஒரு தொகுப்பு இக் காலகட்டத்தில் நமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. இத் தொகுப்பில் அடங்கியிருக்கும் கவிதைகள் அனைத்தும் நேரடியாக சிங்களத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட கவிதைகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இத் தொகுப்பின் முதல் சிறப்பு என்று சொல்வதானால், இத் தொகுப்புக்கு இவர் தெரிவு செய்திருக்கும் கவிஞர்கள் அனைவரும் சிந்தனையில் ஒன்றுபட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதுதான். மேலும் மாற்றுக் கருத்தாளர்களாக இவர்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டவர்கள். மனித உரிமைகள் பேணுதல், சகல இனங்களுக்கான உரிமைகளை மதித்தல், மேலும் இனம், மதம், சாதி, மொழி பேதமற்ற நிலையில் சகல இனங்களுடன் ஊடாட விரும்புகின்றவர்களாக இக் கவிஞர்கள் இருக்கிறார்கள். அத்தோடு தாம் சார்ந்த சமூகக் கட்டமைப்பைக் கடுமையாக விமர்சிக்கின்றவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.

இத் தொகுப்பில் அமைந்துள்ள கவிதைகள் மேலும் இரு விதங்களிலும் சிறப்பு பெறுகின்றன.

முதலாவது, அவற்றை மொழிபெயர்த்திருக்கும் முறைமை. அக் கவிதைகளைத் தமிழ் மயப்படுத்தாமல், தமிழில் சிங்களக் கவிதையை வாசிக்கிறோம் என்ற உணர்வினை ஏற்படுத்தும் வகையில் அவற்றை மொழிபெயர்த்திருக்கும் முறைமை. மூலமொழிக் கவிதைகளில் வெளிப்பட்ட இருண்மையைக் கூட அதே சொற்களுடன் மொழிபெயர்த்திருப்பது என்பதை ஒரு சிறப்பாக நான் பார்க்கிறேன்.

இரண்டாவது, அக் கவிதைகளில் கவிஞர்கள் பேசியிருக்கும் விடயங்கள். மேலெழுந்தவாரியாகப் பேசும்பொழுது இந்த நாட்டின் சிங்களம் – தமிழ்மொழி பேசும் மக்கள் பிரச்சினைகள் பொதுவானவை என்று சொல்லப்படுவதுண்டு. இக் கருத்து போர்க்காலச் சூழலில், உயிர் -உடைமை இழப்பு, காணாமல் போனவர்கள், விதவைகள், அநாதைகள் போன்றவற்றின் உருவாக்கம் என்ற வகையில் பொதுவானவையாக இருக்கலாம். ஆனால் மேலும் சில அம்சங்களில் மூவின மக்களின் பிரச்சினைகள் வெவ்வேறானவை என்பது தெரியவரும். அவை ஒரே மாதிரியாகத் தெரிந்தாலும், அந்தப் பிரச்சினைகளுக்குக் காரணமான காரணிகள் எதிர்நிலையாகவும், தாம்சார்ந்த சமூகத்தை மட்டுமே சார்ந்தவையாகவும் அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். அத்தகைய கவிதைகள் இத் தொகுப்பில் நிறைந்தே காணப்படுகின்றன.

ஈழத்துச் சூழலைப் பொறுத்தவரை மேலும் பல பிரச்சினைகள் பற்றி அவை சார்ந்த அனுபவங்களைக் கொண்டு சிங்களக் கவிஞர்கள் பேசி வந்துள்ளார்கள் என்பது இத் தொகுப்பின் கவிதைகள் மூலம் தெரிகிறது. 1977ஆம் ஆண்டின் சிங்கள இளைஞர்களின் கிளர்ச்சி, பொருளாதாரக் கொள்கை மாற்றங்கள், அபிவிருத்தி திட்டங்கள் மற்றும் அதன் காரணமாக ஏற்பட்ட விளைவுகள் பற்றியெல்லாம் கலைத்துவமாகவும், தர்க்கபூர்வமாவும் சிங்கள நவீன கவிஞர்கள் பேசி வந்துள்ளார்கள் என்பது இத் தொகுப்பின் கவிதைகள் மூலம் தெரிகிறது.

அத்தோடு பெண்ணியம் சார்ந்த குரலையும், அழகாகவும், ஆழமாகவும் நுண்ணிய முறையில் சிங்களக் கவிதைகள் பேசியிருக்கின்றன என்பதை எடுத்துக்காட்டும் வகையிலான கவிதைகளும் இத் தொகுப்பில் அடங்கியிருக்கின்றன. இத்தகைய பல அனுபவங்களை வெளிப்படுத்தும் சிங்களம் மற்றும் தமிழ்ச் சிறுகதைகள், நாவல்கள் என பலவற்றை நாம் வாசித்திருப்பினும், அந்த அனுபவங்கள் தரும் உணர்ச்சிகளையும், உணர்வுகளையும் கவிதைகளில் வாசிக்கின்ற பொழுது, சிலிர்ப்பான ஒரு வாசிப்பு அனுபவத்திற்கு ஆளாக்கப்பட்டு, அப் பிரச்சினைகளைப் பற்றி நம்மை ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கிறது.

சம கால நவீன சிங்களக் கவிதையின் போக்கையும், வளர்ச்சியையும் தெரிந்து கொள்ளும் சந்தர்ப்பத்தையும் இத் தொகுப்பு தந்திருக்கிறது. இத் தொகுப்பில் அமைந்துள்ள வீச்சுமிக்க ஒவ்வொரு கவிதையைப் பற்றியும் தனித்தனியாகவும் விரிவாகவும் பேசலாம். பேசவேண்டும் போல் தோன்றுகிறது. ஆனால் விரிவஞ்சி இரண்டு கவிதைகளைப் பற்றி அதுவும் சுருக்கமாகப் பேசலாம் என நினைக்கிறேன்.

ஒன்று, இத் தொகுப்பில் அமைந்துள்ள தக்ஷிலா ஸ்வர்ணமாலியின் ‘அயல்வாசி‘ எனும் கவிதை. இக் கவிதை இரு மொழி சமூகத்தின் இடையிலான உறவாடல், இருப்பு நிலை பற்றியெல்லாம் பேசுகிறது. ஒரு சிங்களப் பெண்ணின் குரலில் வெளிப்படும் இக் கவிதை இப்படித் தொடங்குகிறது.

”நுரை நிறக் கண்களுடைய ரகு
ஆழப் புதைந்த விழிகள்’ எனத் தொடங்கி இடையில்,

பணம் வேண்டாமெனச் சொன்ன மாதம்
வாங்கி வந்தான் ரகு

சிறு வண்ணப் பூக்களிட்ட சேலையொன்றையும்
நிறைய வளையல்களையும்

சேலை உடுக்கத் தெரியாதென்றதும்
அணிவித்து விட்ட ரகு

அழகு பார்த்தான் வளையல்களையுமிட்டு
‘பொட்டு?’ நான் கேட்டேன்.

‘இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை’ என்றான் ரகு” என நகரும் அக் கவிதை இப்படி முடிகிறது.

பிறக்கக் காத்திருந்த குழந்தையின் தந்தை
தோடம்பழ பெட்டியினைத் தலையில் வைத்தபடி
அன்றாட உழைப்புக்காக நடந்து கொண்டிருக்கையில்
புறக்கோட்டையில் வெடித்த குண்டில்
மரித்துப் போன நாளன்று
துயருற்ற அளவுக்கு
கவலை தோன்றியது
இறுதியாக ரகு
என்னைப் பார்த்தபோது.

இக் கவிதை என்ன பேசியது? எதைப் பற்றிப் பேசியது? என்ற கேள்விகளுக்கு உதாரணமாகக் காட்டிய மேற்குறித்த வரிகள் பதில் அளிக்கின்றன.

அடுத்து இத் தொகுப்பில் அமைந்த கவிதையான டீ. திலக பியதாஸவின் ‘யுத்த களமொன்றின் இறுதிக் கணம்’ எனும் கவிதையைப் பற்றி பார்க்கலாம். இக் கவிதைக்கான முதல் வாசிப்பின்பொழுது உடனடியாக எனக்கு, புலம்பெயர் சூழலில் இயங்கும் ஈழத்தவரான ஆங்கிலத்தில் எழுதும் சுரேஷ் கனகராஜா அவர்கள் எழுதிய கவிதை ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது. அதன் தலைப்பு ‘கோப்ரல் பிரேமரத்னாவின் அஞ்சலிப்பா‘. அக் கவிதை இறந்து போன ஒரு கோப்ரலுடன் ஒரு தமிழர் பேச, பியதாஸாவின் இக் கவிதை ஓர் இராணுவ வீரர் அவருடன் போரிடும் எதிரிப் படைவீரனைப் பற்றியும், அத் தருணத்தில் நிகழப் போகும் மரணத்தைப் பற்றியும் சிந்திக்கும் வகையில் அமைகிறது.

இக் கவிதையின் சில வரிகளை மாத்திரம் உதாரணம் காட்டினால் மட்டும், இக் கவிதை வெளிப்படுத்தும் மனோநிலையை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியதாக இருக்காது என்பதனால் முழுக் கவிதையையும் இங்கே தருகிறேன்.

”எனக்கு முன்னால்
என்னைக் குறிபார்த்தவாறு
ஆயுதமொன்றை நீட்டியிருக்கும்
எதிரிப்படை வீரனை நோக்கி
நானொரு துப்பாக்கிக் குண்டை
விடுவிக்கவே வேண்டுமா?
அவ்வாறு நான் செய்யாதுவிடின்
துப்பாக்கி ரவையொன்று வரும்
என்னுடலைத் தேடி
துளைத்துச் செல்லும் முகமாக

ஆகவே வெற்றி அவனுக்கா, எனக்கா?
அவன் முந்திக் கொண்டால்
நாளைச் செல்லக் கூடும்
அவனது பெற்றோரைப் பார்த்து வர
அல்லது அவன் வரும் வரைக்கும்
கண்ணீர் சிந்திக் கொண்டிருக்கும்
மனைவி பிள்ளைகளிடம்.

அவ்வாறாயின், உடனடியாக
இந்த ஆயுதத்தை இயக்க வேண்டியது நானா?
அப்பொழுதுதான் எனக்கு நாளை
சம்பளத்தோடு சில மாதங்கள்
விடுமுறை கிடைக்கும்
செல்ல முடியும்
நான் வரும் வரை
கண்ணீர் சிந்திக் கொண்டிருக்கும்
பெற்றோர், மனைவி, பிள்ளைகளை
பார்த்து வர நாளை
ஆகவே முந்திக் கொள்ளும்
முதல் துப்பாக்கி ரவையில்
எழுதப்பட்டிருப்பது அவனது பெயரா
அல்லாதுவிடின் எனது பெயரா?

இக் கவிதையில் எங்கும் இன அடையாளச் சொல்லாடல்கள் இல்லை என்ற வகையில் உலகப் பொதுவான போர்க் கலாசாரத்தின் இக்கட்டான தருணங்களைப் பேசுவதாகத் தெரியும். ஆனால் ஆழ்ந்து கவனித்தால் சில சொல்லாடல்கள் மூலம் இக் கவிதையில் ஒலிக்கும் குரலுக்குரியவர் யார் என்றும் அவர் முன்னால் நிற்கும் எதிரிப் படைவீரன் எவர் எனவும் தெரிய வரும்.

ஆக, தமிழில் சிங்களக் கவிதைகள் படிக்கிறோம் என்ற உணர்வினை ஏற்படுத்தும் வகையில் சிறப்பான முறையில் இக் கவிதைகளைத் தமிழில் தந்திருக்கும் எம்.ரிஷான் ஷெரீப்பின் இம் முயற்சியானது, ஈழத்தில் சிங்கள மொழிக் கவிதைகளின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு முயற்சிகளில் மிகக் கவனத்திற்குரிய முயற்சியாக இத் தொகுப்பு அமைகிறது.

ஈழத்துக் கவிதை (கவனிக்க – ஈழத்துத் தமிழ்க் கவிதை மட்டுமல்ல) வளர்ச்சியினைப் பற்றி (இந்தியக் கவிதை என்றால் மலையாளம், தெலுங்கு என அனைத்து மொழிகளையும் இணைத்துப் பேசுவது மாதிரி) பேசுவதற்காகவும் இத் தொகுப்பு பயன்படும் என்பதோடு ஈழத்துக் கவிதை முயற்சிகளை (தமிழ் மட்டுமல்ல) ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்க முயலும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கும் இத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள ரிஷான் ஷெரீப்பின் மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகள் பயன்படும் என்று சொல்வதோடு, பயன்படவேண்டும். பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்பதே எனது அவாவாகவும் இருக்கிறது.

இறுதியாக, தமிழக – ஈழத்து நவீன, பின்-நவீன கவிஞர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள் அல்ல உத்தரவு.

‘கட்டாயமாக இத்தொகுப்பினை வாசியுங்கள்!’

January 3, 2018
அன்றும் இன்றும் [2]

இன்னம்பூரான்

ஜனவரி 2, 2018

அகஸ்மாத்தாக என் நண்பர் ஒருவரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் ஒரு முன்சாக்கிரதை மனிதர். வயது 92 என்பதால் எல்லாம் முன்கூட்டியே செய்து விடுவார். அடுத்த க்ஷணம் யார் கண்டா என்பார். 2019 வருட வாழ்த்துக்களை இப்போதே அளித்து விடுவார். அவர் எழுதும் எழுத்து ஒவ்வொன்றும் கம்பீரமாக நின்று நம்மை எடை போடும். அத்தனை அழகிய கையெழுத்து. ஆடாமல் அசையாமல் வாடா என்பார். வந்து கட்டியம் கூறும். அவர் எனக்கு பொங்கல் வாழ்த்துக்களை இன்றே எழுதி கொடுத்து விட்டார். அதற்கு பிறகு வருவோம். ‘கொற்றையருள்’ என்ற தன் புனைப்பெயரால் எழுதிய கவிதை ஒன்றை நீட்டினார். நம்ம ருத்ரனே அசந்து போகிறமாதிரி நீரோட்டம். இந்த தொடருக்கு உகந்த கருத்துக்கள்:

“இன்னாளில்

அன்பினால் இவ்வுலகம் ஆட்படவேண்டும்

அறநெறி ஓங்க வேண்டும் பிறநெறி நீங்கவேண்டும்

தன்னலம் காத்தலோடு பொதுநலம் பேணவேண்டும்

பழியிலாப் பொருளீட்டிப் பயனுற வழங்கவேண்டும்

நல்லன எண்ணிடில் நல்லன விளைந்திடும்

நல்லன மொழிந்திடில் நட்பது மிகுந்திடும்

நல்லன ஆற்றிடில் நானிலம் உய்யுமால்

நல்லன எண்ணி, நல்லன மொழிந்து நல்லன ஆற்றுக!

நலமோங்க வாழ்க! நாடொறும் வாழ்க!”

கொற்றவையருள்

எளிய தமிழில் வழங்கப்பட்ட கவிதை தான். எனினும், உள்ளே தொக்கி நிற்கும்

பொருட்களஞ்சியம் கண்டு களித்து பேணத்தக்கது. சாங்கோபாங்காமாக அடுத்தத் தொடரில் அலசலாம்.

(தொடரும்)

January 3, 2018
நினைவுப் பெட்டகம்-2017

பெருவை பார்த்தசாரதி

அனைத்துலக நிகழ்ச்சிகளும் ஆடி அமருமிடமாம்..

……….அருமைப் பெட்டகமதுவே நம்மரிய நினைவாகும்.!

அனைவரிடமும் இருக்குமிந்த அரும் பொக்கிஷம்..

……….அதி லமிழ்ந்திருக்கும் ஆயிரமாயிரம் இன்பதுன்பம்.!

எனையது உறக்கத்தில் தட்டியெழுப்பும் அதுநாம்..

……….ஈட்டிய சாதனைகளும் கூடவேசில சோதனையும்.!

சுனையாய் மனதிலென்றும் மகிழ்வுடனே சுழலுவது..

……….சீறிப்பாய்ந்த செயற்கைக் கோளதற்கே முதலிடம்.!

தினைவிளையும் புலமதில் வினைவிதைத்த செயல்..

……….தனைப்போல் துயரமுமப் பெட்டகத்துள் உண்டு.!

பனைமரம் வேரொடு சாய்வதைப்போல்…சாய்த்து..

……….படுகுழி பறிக்கும்வரியும் வட்டியும்.!…குருதியில்

நனைந்து நாடுகாக்கும் வீரரின் உயிர்த்தியாகமும்..

……….நாற்புரமும் நாளும் நடந்தேறிய சோகக்கதைகள்.!

நினைவகலா மல்லுக்கட்டிய சல்லிக்கட்டு சடுத்தம்..

……….நினைவில் கடலலைபோல தினமும் புதைந்தெழும்.!

கருங்குயிலின் முட்டையோ காக்கை கூட்டிலதுபோல..

……….கருப்புப்பணம் ஒளிந்து கொண்டது அயல்நாட்டில்.!

கருடப் பார்வையால் கண்விழித்துப் பார்த்தாலும்..

……….கடந்துவிடு மெல்லை தாண்டிய தீவிரவாதச்செயல்.!

பெருவினை புரிந்தபுயலும் இயற்கைப் பேரிடரும்..

……….திரும்பிநமைப் பார்க்கச் சொல்லும் விரும்பாமல்.!

வருங்காலத்தில் கடந்த நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றும்..

……….வரிசையாய் இடம்பெறும் நினைவுப் பெட்டகத்தில்.!

பதவியிலே அமர்வதற்குப் பலவித போட்டிகளாம்..

……….பந்தாடும் அரசியலில் அரங்கேறும் சூழ்ச்சிகளாம்.!

உதவிடும் மனப்பான்மை இல்லாத உள்மாநிலத்துள்..

……….உப்புக்கடலில் வீணேசேரும் நீருக்கு அடிதடியாம்.!

எதற்கிந்த ஏவுகணை என்பதைநாம் அறியுமுன்னே..

……….ஏனிந்த உலகையழிக்கும் அணுவாயுத அச்சுறுத்தல்.!

பதற்றமே நிறைந்தயிந்தப் பாருலகு வாழ்க்கையில்..

……….பதியுமாம் பல்நிகழ்வுகள் நினைவில்….பெட்டகமாக.!

==============================================

நன்றி:: தினமணி வெளியீடு:: 30-12-17

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்

============

January 3, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

180102 -Tiruppavai 18- lr Purushakaratva .watercolour KrishnaforToday- seeking the recommendation to attain the supreme goal of Krishna through his consort. The guru is the mahout, where the elephant, happy to be under his control, gives the chain to bind himself with.

”ஒருகாதில் சங்கு, மறுகாதில் ஆழி(சுதர்ஸன சக்கிரம்)
பெருகாது ஆனைத்தோல் போர்த்தி , -திருவா
திரைநாளில் தாய்க்குப்பின் தாரம்தான் என்று
அறைகூவல் விட்டான் அனந்து’’….!

’’ நாச்சியார் ஆண்டாள் நவனீத ரங்கனைக்
காய்ச்சினாள் பாசுரத்தால் காலையில், -பூச்சொரிந்து
சில்லென்று மாலையில், சூடிக் கொடுத்தவள்
இல்லாளாய் ஆனாள் இறைக்கு’’….கிரேசி மோகன்…

January 2, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

180101 – Tiruppavai 17 – lr
(Baladeva | Seshatvam Nandagopala – Acharya Yashoda – The moola mantra – Water from the Bhagavan’s foot – hints at Avichchinna dara- Vamana avatar – blessing to all. Seeking the meanings of the rahasyatrayam.

”மத்தாண்டு போலத்தான் புத்தாண்டும் வந்திருக்கு,
பத்தாண்ட(தஸாவதாரம்) கண்ணன் ,பரந்தாமர் -கொத்தாண்டு(மாலைக் கொத்து)
சூடிக் கொடுத்த சுடர்கொடி போலெமக்கு
பாடும் பரிசளிகோ பா(நந்தகோபன் செல்லமாய் ‘’கோபா’’)’’….கிரேசி மோகன்….!

January 2, 2018
மார்கழி மணாளன் (மூன்றாம் பகுதி ) 18

க. பாலசுப்பிரமணியன்

திரு பரமேஸ்வர விண்ணகரம் அருள்மிகு வைகுந்தப் பெருமாள் கோவில்

கைலாசனின் அருளாலே களிப்புற்றான் விரோசனனும்

கையிரண்டில் தவழ்ந்தனவே காவல் தெய்வங்களே

கைகூப்பிக் கண்ணனையே காலமெல்லாம் தொழுதிடவே

கைலாயனின் கண்ணருகில் கண்ணனின் விண்ணகரம் !

பரமசிவன் கருணையினால் பரமபதம் வந்தது

பாரெல்லாம் போற்றிடவே பேரருளைத் தந்தது

பல்லவனின் பேரன்பால் பரமேஸ்வரம் அமர்ந்தது

பரவசத்தில் அடியார்களுக்கு அருட்சுனையாய் அமைந்தது !

ஆழ்கடலின் நடுவினிலே அமைதியாய் அயர்ந்தவனே

பாழ்மனமே அலைபாய நிலைக்காக்க வருவாயோ ?

ஊழ்வினையே ஒன்றாகி உள்ளமெல்லாம் உலுக்கிவிட

யாழிசையாய் வந்திடுவாய் என்னுயிரை மீட்டுவிட !

அன்னையவள் சொல்காக்கக் கானகத்தில் நடந்தாய்

அரியணையின் நலம்காக்கத் தூதுவனாய் நடந்தாய்

அடியவர்கள் மனம்காக்க அகிலமெல்லாம் நடந்தாய்

அண்டமெல்லாம் காத்திருக்கும் உன்னடிகள் எதிர்நோக்கி !

தூணொடித்து நடுவாயிலில் அமர்ந்த நரசிம்மா !

வில்லொடித்து வைதேகி கைப்பிடித்த காகுந்தா !

சொல்லெடுத்து நான்வந்தேன் சுவையாக உனைப்பாட

மண்ணெடுத்த பிறவியிலே வைகுந்தா! வாழ்வளிப்பாய் !

வைகுந்தம் எங்கென்று யாரேனும் அறிந்தாரில்லை

வைகுந்தன் வடிவழகை யாரேனும் கண்டாரில்லை

வைகுந்தன் பெயர்சொல்ல யாரேனும் மறந்தாரில்லை

வைகுந்தா ! வையகத்தில் உன்னருளிருக்க வீழ்ந்தாரில்லை!

January 2, 2018
படக்கவிதைப் போட்டி 141-இன் முடிவுகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள், படைப்பாளிகள் அனைவருக்கும் இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

மஞ்சுசூழ் நீர்நிலையில் தந்தங்களைப் பாகன் வருடிக்கொடுக்க, குளித்துக் களிக்கின்றதோ இந்தக் களிறு? கண்கவர் காட்சியிதனைத் தன் புகைப்படக்கருவியில் பதிவாக்கி வந்திருக்கும் திரு. ராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணனுக்கும், போட்டிக்கு இதனைத் தேர்வுசெய்து தந்த வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் என் நனிநன்றியைக் கனிவோடு தெரிவிக்கின்றேன்.

மதங்கொண்டால் ஊரையே நடுங்கவைக்கும் கொல்களிறு, பாகனிடம் பச்சைக் குழந்தைபோலச் சாதுவாய்ப் பழகுவதைப் பார்க்கையில்,

”பெரும! ஊரில் உள்ள சிறுவர்கள் தனது வெண்மையான தந்தத்தைக் கழுவுதற்கு நீர்த்துறையில் பொறுமையாக அமர்ந்திருக்கும் பெருங்களிற்றைப் போல நீ (புலவர்களாகிய) எமக்கு இனியவன்; ஆனால், உன் பகைவர்க்கு, நெருங்குதற்கு அரிய மதங்கொண்ட யானையைப் போல் இன்னாதவன்” எனும் சங்கப்புலவர் ஔவையின் புறப்பாடல் நினைவுக்கு வருகின்றது.

ஊர்க்குறு மாக்கள் வெண்கோடு கழாஅலின்,
நீர்த்துறை படியும் பெருங்களிறு போல
இனியை பெரும எமக்கே; மற்றதன்
துன்னருங் கடாஅம் போல
இன்னாய் பெருமநின் ஒன்னா தோர்க்கே. (புறம்: 94)

இனி கவிதைகளுக்குச் செல்வோம்!

*****

”பருத்த யானை தன் திறன்உணராது பாகனுக்கடங்கிச் சேவகம் செய்வதுபோல், மாந்தரும் தம் ஆற்றல் அறியாது அயலானிடம் அஞ்சி அஞ்சிச் சாவது வேதனைக்குரியது” என்று விளம்புகின்றார் திரு. ஆ. செந்தில் குமார்.

யானைப் பாகனும் யானையும்…

மரகதப் பச்சைக் கம்பளம் போன்று
மரங்க ளடர்ந்து மலை காட்சியளிக்க
பளிங்கு நீரை மிகுதியாய்க் கொண்ட
பரந்தத் தடாகம் அதனடியை வருட
பாகனொருவன் தான் அழைத்து வந்த
பருத்த யானையின் தந்தத்தைப் பிடித்து
பரிவுடன் அதையே நீராட்டி மகிழ்ந்தான்!

கார்மேகம் போன்ற கரிய உருவமும்
குறுகுறு வெனவே விழிக்கும் கண்களும்
தூரிகைப் போன்றொரு சிறிய வாலும்
கூரிய வெள்ளைத் தந்தங்க ளிரண்டும்
தூணினைப் போன்று கால்கள் நான்கும்
தன் சிறப்பெனக் கருதும் தும்பிக்கையோடு
தண்ணீரில் அமர்ந்து யானை இருந்தது!

கனிவுடன் உணவை யானைக் களித்து
கடின வேலைகள் பலவும் சொல்லி
அங்குசம் ஒன்றின் துணைக் கொண்டு
ஆனைப் பாகன் அதைப் பயிற்றுவிப்பான்!
தன்வாயால் பாகன் கட்டளை இடவே
தன்வலிமை என்ன வென்பதை மறந்து – அதை
தலையாயச் செயலெனச் செய்து வாழும்!

மானிடர் பலரும் இவ்வானையைப் போன்று
மூளையின் ஆற்றலை அறவே மறந்து
தன் தோள்களின் வலியை உணர மறந்து
தன்னை விடவும் ஆற்றல் குறைந்த
அயலான் ஒருவன் பாதம் பணிந்து
அஞ்சி அஞ்சி வாழ்வைக் கழித்து
அடிமைச் சேவகம் செய்து மறைவர்!!!

*****

”வலிமிகு யானை தன் ஆற்றல் மறந்து இரந்துண்டு வாழும் நிலையடையச்செய்த பாகனின் செயல் மனம் நோகச்செய்வது” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பிச்சையெடுக்க விட்டவன்…

தும்பிக் கையினை நம்பிநல்ல
துணிச்சல் கொண்ட யானையது
வம்பே யின்றிச் சுதந்திரமாய்
வலமாய் வந்ததைப் பிடித்தேதான்,
தந்த மதனின் வலிமையையும்
தானே மறக்கப் பழக்கியதைச்
சொந்த நலனில் இரந்திடவே
செய்து விட்டான் மனிதனவனே…!

*****

”கணபதிக்கு முகம் தந்தவன்; கடின உழைப்புக்கு இலக்கணம் ஆனவன்; சைவ உணவின் மகத்துவத்தைச் சகத்துக்குச் சாற்றியவன்; பாரதக் கதை மாற்றிய அஸ்வத்தாமன்; பார்ப்பவர் வியந்திடும் கம்பீர உருவுடையான்” என்று யானையின் பீடுதனைப் பாடுபொருளாக்கியிருக்கின்றார் திரு. பழ.செல்வமாணிக்கம்.

கம்பீரத்தின் வீழ்ச்சி

கணபதிக்கு முகம் தந்த அன்பின் விளக்கம் நீ!
இந்திரனுக்கு பெருமை சேர்த்த ஐராவதம் நீ!
கடின உழைப்பிற்கு இலக்கணம் ஆனாய் நீ!
ஆலய வாசலின் அனைவரையும் வரவேற்கும் அன்புத் தோழன் நீ!
போரில் முன் நின்று சண்டையிடும் இணையில்லா வீரன் நீ!
நீ நடந்து வரும் அழகை வர்ணிக்க வார்த்தையில்லை !
உனைப் பார்த்து மகிழாத பிள்ளை யாருமில்லை!
உருவத்தால் மட்டுமில்லை! பாசத்திலும் பெரியவன் நீ!

குழந்தையை தாய் சுமக்கும் காலமோ பத்து மாதம்!
உன் குட்டியை நீ சுமப்பாய் இரு பத்து இரண்டு மாதம்!
கூட்டமாய் வாழும் கொள்கை உடையவன் நீ!
பெண் யானைக்கு மட்டும் தான் தலைமைப் பதவி!
மனித இனத்தில் மட்டுமல்ல !யானை இனத்திலும்
பொறுப்பானவர்கள் பெண்களே! எனவே இப்பதவி!
உனைப் பற்றிச் சொல்ல எத்தனை செய்திகள்!
உன் நினைவாற்றல் அரியது!
மோப்ப சக்தியால் நீர் நிலைகளை அறியும் அற்புத ஆற்றல்
வியப்புக்குரியது!
சைவ உணவின் சக்தியை உலகிற்கு உணர்த்தியது!
உனக்கோ பல பெயர்கள்!
வேழம், வாரணம், மாதங்கம், களபம்
குஞ்சரம், மதகயம். போதகம்
எண்திசை காக்கும் அஷ்ட திக் கஜங்கள் ஆனாய்!
அஸ்வத்தாமாவாய் நீ வந்து பாரதக் கதை மாற்றினாய்!
அளப்பரிய ஆற்றல் இருந்தாலும், அங்குசத்திற்கு அடி பணிவாய்!
அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் என்பதை அழகாய்ப் புரிய வைத்தாய்!
பாகன் கட்டளைக்கு அடி பணிந்து, வேலை பல விரைந்து முடித்திடுவாய்!
நீர் நிலையைப் பார்த்து விட்டால் குளித்து மகிழ்ந்திடுவாய்!
தும்பிக்கையில் நீர் எடுத்து உன் மேல் ஊற்றிடுவாய்!

நின்றபடி தூங்கிடுவாய்!
யானைக்கு மொழி உண்டாம்! ஆய்வில் கண்ட உண்மை!
பிளிறல் கேட்கையிலே ஏதோ புரிகிறது!
ஆண் யானைகள் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே வருகிறது!
தந்ததத்தை எடுப்பதற்கு, யானைகளை கொல்கின்ற
அவலம் நெருப்பாய் சுடுகிறது!
கம்பீரமாய் வலம் தந்த யானை கனவாய்க் போகலாமா!

*****

ஆகம சாத்திரத்தில் தடம்பதித்தாய்; ஆலய சிற்பத்திலும் இடம்பிடித்தாய்; வாகனமாய்க் கடவுளுக்கு ஆனாய்; பாகனின் பாகுமொழிகளுக்குப் பணிந்தாய்; சண்டை மட்டுமன்று சர்க்கஸும் நீயின்றிச் சிறக்காது” என்று யானையின் அருஞ்சேவைகளைக் கோவையாக்கியிருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

யானை வரும் முன்னே..அதன் பெருமை வரும் பின்னே.!

கோட்பாடு கொண்ட பாலூட்டும் பாசக்குடும்பம்..
……….கோட்டுக்காக வேட்டைக் கிரையாகுமோர்க் களிறு.!
வேட்டஞ் செய்மனிதரும் போற்றும் வகையில்நீ..
……….வேகமின்றி நிதானமாய் அற்புதச் செயல்புரிவாய்.!
ஆட் கொண்டானுனை வாகனமாய் இறைவனும்..
……….அறிவிற் சிறந்து விலங்கில்நீ வேறுபட்டதாலே.!
காட்சிப் பொருளாய் இன்றும்நீ காண்பதற்கரிய..
……….கண்ணுக்கு விருந்தளிப்பாய் சிலையாய் உயிராய்.!.

.ஆகம சாத்திரத்தில் ஆனையும் ஓரங்கமாகும்..
……….ஆலய சிற்பங்களில் சிந்தனைக்கு விருந்தாகும்.!
ஏகபோகம் எல்லாம் அனுபவிக்கும் ராஜாவும்தன்..
……….எதிர்பகை வெல்வானுன் படைத் துணைகொண்டு.!
மேகவாகனுன் கரியநிறத்தை வெள்ளை யாக்கி..
……….மேல்சவாரி செய்ததால் மேலுலகத்திலும் புகழ்.!
தேகப்பயிற்சி இலாமலே திரண்ட உடலமைப்பும்..
……….திகைக்கும் திறன்மிகு உன்தும்பிக்கை அதிசயம்.!.
..
வாகனமாய்க் கடவுளுக்குப் பணி செய்வாய்..
……….வேழமுக வினையகனாக வடிவ மெடுப்பாய்.!
ஊகத்துடன் பாகனின் சைகையறிந்து செயலை..
……….உறுதியுடன் செய்வாய்!ஒன்றாகக் கூடிவாழ்வாய்.!
பாகனிடம் பரிவுண்டு! ஆனால் மதம்பிடித்தால்..
……….பந்தாடி பரலோகம் அனுப்பிடுவாய் அறியாது.!
சோகத்தை நிகழ்த்துகின்ற இச்செயலாலே உன்..
……….சாதனைக்கு இழுக்காக இதுவொரு பங்கம்தான்.!.

லோகத்தை இரட்சிக்கும் பரந்தாமனும் உன்மீது..
……….லாவகமாய்ப் பவனிவந் தவனியைக் காப்பான்.!
சாகசத்தில் சர்க்கஸில் சறுக்கி விளையாடினும்..
……….சற்றுதுள்ளிக் குதிக்கத் தெரியாத அப்பாவியாம்.!
பாகனின் அரையடி அங்குசமுனை அடக்கும்..
……….படுத்து எழுந்திருப்பதற்கு படுங்கஷ்ட மதிகம்.!
வாகாக வளைத்துதன் தும்பிக்கைக் கொண்டுனை..
……….வணங்கும் பக்தருக்கு ஆசிர்வாதம் செய்வாய்.!

*****

களிற்றின் நிறைகுறைகளைக் கருத்தொடு தம் கவிதையில் பொதிந்து தந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருக்கும் கவிதை இது!

காக்கக் காக்க களிற்றினந் தன்னை…

”சிங்க மராட்டியரின் கவிதை கொண்டு
சேரத்துத் தந்தங்கள் பரிசளிப்போம்”
என்று அருங் கவிஞன் எங்களது பாரதியின்
தங்கத் தமிழ் வாய் தவறி உரைத்ததனால்
ஆத்திரத்தை யானை அவன்மீது காட்டியதோ!

என்று மனங்கலங்கி-

அழிகின்ற ஆனைகள் மேல்
அனுதாபம் காட்டாத
பழிவந்து சேராமல்,
பாரதியென் சொற்குருவின்
ஓடித் தவறிவிட்ட ஓர்கவிதைக் கீடாக

ஓர் கால்-

”ஈழத்து வேழநிரை பல பிடித்தே
ஏற்றன்பு செய்பவர்க்கே அனுப்பி வைப்போம்
பாழும் பணத்தினுக்காய் அவற்றைக் கொன்றே
பல்லைப் பிடுங்கி விற்கும் கொடுமை செய்யோம்”

என்று கவி பாடிட வே என்னை மனம் தூண்டியது.

இங்கே
நல்ல பெறுமதி என்றுள்ளூர எண்ணி
பல்லைத் தடவும் பாகனிடம்
கொல்ல நினையாதே என்னையென்று
சொல்லத் தெரியா, வாய்
இல்லா மிருகம்
மெல்லத் தன் கை கூப்பி
வேண்டுகிறகிற காட்சியிதா?
அல்லாவிடிற் தன் அழகு மிகு தந்தத்தை
பாலிஷ் செய்கின்ற பாகன் மேல் அன்பு வைத்து
கையுயுாத்தி நன்றிதனைக் காட்டுகிற காட்சியதா!

எப்படியா யிருந்தாலும் –

காட்டில் சுதந்திரமாய்க் கட்டற்று வாழ்கின்ற
ஆனைகளைப் பிடித்து அங்குசத்தாற் குத்தி
வேதனைக்கு உள்ளாக்கி வேலை பல வாங்கி
பாதகங்கள் செய்யாதீர் பாவமந்த ஜன்மங்கள்!

”சேரத்துத் தந்தங்கள் பரிசளிப்போம் என்று வெள்ளந்தியாய்ச் சொன்னதற்கா எங்கள் செந்தமிழ்ப் புலவனின் ஆருயிரை நீ கவர்ந்திட்டாய்?” என்று ஆனையை ஆற்றாமையோடு கேட்கும் கவிஞர், ” ”பல்லைத் தடவும் பாகனிடம் என்னைக் கொல்ல நினையாதே என்று களிறு கைகூப்பும் காட்சியோ இஃது? என்று கேட்பதும், களிறுகளும் நம் சொந்தங்களே! தந்தங்களுக்காக அவற்றைக் கொன்றழிக்கும் பாவத்தைச் செய்யாதீர் மானுடரே!” என்று முடித்திருப்பதும் சிறப்பு.

சிந்தனைக்கு விருந்தாகும் நற்கவிதை படைத்தமைக்காக, திரு. எஸ். கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

January 2, 2018
இந்த வார வல்லமையாளர் (255)

இந்த வார வல்லமையாளராக திரு கவுதம சன்னா அவர்களை தேர்ந்தெடுப்பதில் வல்லமை மகிழ்ச்சி அடைகிறது

கவுதம சன்னா ஒரு சிறந்த சமூக- அரசியல் எழுத்தாளர் ஆவார். அரசியல் சமூகப்பணிகளில் ஈடுபட்டு வரும் இவர் பல நூல்களையும், படைப்புகளையும் எழுதியுள்ளார். விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் கொள்கைபரப்பு செயலாளராக மக்கள் தொண்டாற்றி வருகிறார். வசிப்பிடம் சென்னை ஆகும்.

இவர் பேராசிரியர் யூகோ கொரிங்கே அவர்களுக்கு அளித்த பேட்டி சவுத் ஆசியனிஸ்ட் பத்திரிக்கையில் வெளியிடபட்டு உலகெங்கும் தமிழ் பேசும் பட்டியல் இன மக்களின் உரிமைப்போரின் வரலாற்றை கொண்டு செல்லும் வண்ணம் அமைந்தது. அதில் பல புரட்சிகரமான முற்போக்கு கருத்துக்களை சன்னா முன்வைக்கிறார்.

அம்பேத்கர் நூற்றாண்டு விழாவின் போதுதான் பட்டியல் இன மக்களின் உரிமைப்போர் தமிழகத்தில் தொடங்கியது எனும் பொதுக்கருத்தை உடைத்து, அயோத்தி தாச பண்டிதர் காலத்தில் 19ம் நூற்றாண்டிலேயே பட்டியல் இன மக்களின் விடுதலைக்குரல் தமிழகத்தில் முழங்க துவங்கியதை சன்னா அப்பேட்டியில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பட்டியல் இன மக்களின் தலைவர் சிவராஜை பற்றி பின்வருமாறு கூறுகிறார்

“சிவராஜ் (குடியரசு கட்சி தலைவர்) ஒரு முக்கியமான தலைவர். அவர் அம்பேத்கருக்கு அடுத்த நிலையில் அவருடன் இருந்தவர். ஆனால் அவரைப்பற்றி யாருக்கு என்ன அக்கறை சொல்லுங்கள்? அவர் அம்பேத்கரை விட ஒரு வருடம் மட்டுமே மூத்தவர், ஆனால் அவரைப்பற்றி எழுதுபவர்கள் யாருமே இல்லை. அம்பேத்கரின் மறைவுக்கு பின் அவர் அமைக்க விரும்பிய குடியரசுக் கட்சியை என் சிவராஜ் அமைத்தார். அம்பேத்கர் இந்திய குடியரசு கட்சியை அமைக்க விரும்பி அதற்கான விதிகளையும், கொள்கைகளையும் எழுதினார். ஆனால் அக்கனவு நனவாகும் முன்னரே மறைந்தார். குடியரசுகட்சியை உருவாக்கி அகில இந்திய அளவில் கொண்டு சென்றதில் பெரும்பங்கு என். சிவராஜுக்கு உண்டு. அப்போது அதிகம் புகழ் பெற்ற தலைவர்கள் தமிழகத்தில் பலர் இருந்தார்கள். அம்பேத்கர் 1956ல் இறந்தார். குடியரசுக்கட்சி 1957ல் உதயமாகிறது. 1962 தேர்தலில் திமுக குடியரசுக் கட்சியுடன் கூட்டணி சேர்கிறது. கூட்டணி உருவாகும் சமயத்தில் தமிழகத்தில் இருந்த முக்கிய தலித் தலைவர் ஆர்ய சங்கரன் ஆவார். அவருக்கு பின் பள்ளிகொண்டா எம். கிருஷ்ணசாமி, ஜி.மூர்த்தி, சக்திதாசன், சேப்பன், எல். இளையபெருமாள், வை.பாலசுந்தரம் மற்றும் பல தலைவர்களும் பிற்காலத்தில் வந்த இயக்கங்களுக்கு வழிகோலினார்கள். இந்த தலைவர்களை யாருமே அங்கீகரிக்கவில்லை. திமுகவுடன் கூட்டு சேரும் அளவுக்கு அக்காலகட்டத்தில் குடியரசுக்கட்சி வலுவானதாக இருந்தது. என்.சிவராஜ் வேலூரில் போட்டியிட்டு இரண்டாமிடத்தை பிடித்தார்”

தமிழ் தேசியம் குறித்து பின்வரும் கருத்தை முன்வைக்கிறார்

“தமிழகத்தில் மக்கள் ஒரு குறுகிய வட்டத்துக்குள்ளேயே சிந்திக்கிறார்கள். விடுதலை சிறுத்தைகள் என்றால் தலித் கட்சி என மட்டுமே நினைக்கிறார்கள். அம்பேத்கரின் எழுத்தை பார்த்தால் அவர் தலித்துகளை “பெரும்பான்மை, ஆனால் சிதறிய பெரும்பான்மை” என குறிப்பிடுகிறார். நாடு முழுக்க பார்த்தால் அவர்கள் பெரும்பான்மையாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் (தொகுதி, ஊர், நகரம்) என்பது போன்ற சிறிய வட்டங்களில் பார்த்தால் அவர்கள் சிறுபான்மையாக இருக்கிறார்கள். ஆக தொகுதி என வருகையில் அவர்கள் சிறுபான்மையாகவே இருக்கிறார்கள். இந்திய அளவில் தலித்துகள் மிகப்பெரும் எண்ணிக்கையில் இருந்தாலும் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அவர்கள் சிறிய கட்சிகளாகவே இருக்கமுடியும். இத்தகைய ஒட்டுவங்கியை வைத்துக்கொண்டு தலித் கட்சிகள் ஆட்சியை பிடிக்க முடியாது. இது நடக்கவேண்டுமெனில் மேலும் பல வேலைகளை நாம் செய்யவேண்டும். அதே சமயம் தலித்துகள் பெரும்பான்மை சமூகத்தில் அங்கீகாரத்தை பெற்றால் அவர்கள் வெற்றிபெற முடியும் என்ற நம்பிக்கையும் இருக்கிறது. உதாரனமாக அம்பேத்கர் துவக்கிய “சுதந்திர தொழிலாளர் கட்சியில்” தலித்துகளும், தலித் அல்லாதவர்களும் இருந்தார்கள். அதன்பின் அவர் அதை “எஸ்.சி தொழிலாளர் அமைப்பாக” மாற்றுகிறார். எஸ்.சி அரசியல் செய்யவேண்டும் என்ற நிலை வந்தவுடன் அவர் தலித்துகளை ஒரு அரசியல் சக்தியாக மாற்றியபின்னரே மற்றவர்களுடன் அவர்களை இணைந்து பணியாற்றவைக்க முடியும் என நம்பினார். இதன்பின் இந்திய குடியரசுகட்சிக்கான ஆலோசனையை அவர் முன்வைக்கிறார்.

இந்த வேறுபாடுகளை பார்க்கவும்: முதலில் சுதந்திர தொழிலளர் கட்சி. அதன்பின் எஸ்.சி தொழிலாளர் அமைப்பு, அதன்பின் இந்திய குடியரசுக்கட்சி. ஆக அவர் முதலில் ஒரு பொதுவான அடையாளத்தை அமைக்க முயன்றார். அது வெற்றியடையவில்லை. அதன்பின் சாதி அடையாளத்தை உருவாக்குகிறார். அது ஒரு அளவு வெற்றியும் பெறுகிறது. ஆனால் சாதிய அடையாளத்தை மட்டும் வைத்த்க்கொன்டிருந்தால் அதுவே ஒரு தடைக்கலாக மாறும் என்பதை உணர்ந்து இந்திய குடியரசுக்கட்சி எனும் ஜனநாயக அமைப்பை உருவாக்குகிறார். இதுபோன்ற சிந்தனைகளை அனைத்து இந்திய கட்சிகளிலும் காணலாம். பலவிதங்களில் அவர்கள் இதேபோன்ற உத்திகளை கையாண்டார்கள். தமிழ்நாட்டில் முதலில் ரிபப்ளிக்கன் கட்சி உருவானது, அதன்பின் ஆதிதிராவிடர் கட்சிகள் உருவாகின, அதன்பின் பள்ளர்களுக்கான இயக்கம், பறையர்களுக்கான இயக்கம், அருந்ததியினருக்கான இயக்கம் ஆகியவை உருவாகின. இப்படி உருவானபின் கொஞ்ச காலம் இயக்கங்களாக் அவை தொடர்கின்றன. ஆனால் சாதி அடிப்படையிம் மட்டுமே அவற்றால் இயங்கமுடியாது என வருகையில் அவை விடுதலை சிறுத்தைகள். புதிய தமிழகம், பாட்டாளி மக்கள் கட்சி என்பது போன்ற கட்சிகளாக உருவெடுக்கின்றன. பொதுவான பெயர்களில் கட்சிகளை துவக்கி, பொதுமக்களை திரட்ட முயலுகையில் பொதுவான ஒரு காரணியை வைத்தே அணுக முடிகிறது. இதுவே நல்ல வாய்ப்பு என்பதால் தமிழ் தேசியம் என்பது மக்களை திரட்டும் மிக நல்ல ஒரு அடித்தளமாக அமைகிறது. இதனால் பல தலித் கட்சிகள் தமிழ் தேசியத்தை முன்வைக்கின்றன. பொதுவான அடையாளத்தை தேடும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியே இது என கூறலாம். அதே சமயம் இலங்கையில் தமிழர்கள் ஒடுக்கபட்ட போது அனைவரும் அவர்களுக்காக குரல் கொடுத்தாலும், ஒடுக்கபட்டவர்கள் எனும் அடிப்படையில் தலித்துகள் அவர்களுக்கு குரல் கொடுத்தபோது அதில் இருந்த உணர்ச்சிகரமான பிணைப்பு மற்ற கட்சிகள் குரல் கொடுத்தபோது இல்லாமல் போனது. இங்கே ஒடுக்குமுறையை அனுபவித்தவர்கள் தலித்துகள், அங்கே ஒடுக்குமுறையை அனுபவித்தவர்கள் தமிழர்களில் 80% என கூறலாம்.புலிகள், புலிகள் அல்லாதவர்கள் என அனைத்து தமிழருமே அங்கே ஒடுக்குமுறையை அனுபவித்தார்கள்.

சிங்கள ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக அவர்கள் பொதுவான தமிழ் அடையாளத்தை முன்வைத்தபோது அதேபோன்ற ஒரு பொதுவான அடையாளத்தை தமிழ்தேசியம் இங்கேயும் பெற்றுக்கொடுக்கும் என நம்புகிறோம். இந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் தான் தலித்துகள் தமிழ் தேசியத்தை கையில் எடுக்கிறார்கள். தமிழ் தேசியம் தலித்துகளுக்கு விடுதலையை பெற்றுக்கொடுக்குமா என்ற கேள்வி இருந்தாலும் அது பொதுவான அடையாளத்தை நோக்கி நகரும் ஒரு முயற்சியே ஆகும். இது ஒப்புக்கொள்ளபட்டு ஏற்றுக்கொள்ளபப்ட்டால் சாதி உணர்வுகள் குறைந்து, சாதிய அரசியலும் குறைந்து உண்மையான ஜனநாயகம் மலரும். இந்த அடிப்படையிலேயே தமிழ் தேசிய அரசியலை நாங்கள் கையில் எடுத்துள்ளோம்.”

தலித் அல்லாதவர்களுக்கு கட்சியில் பொறுப்புகள் அளிப்பது பற்றி கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறார்

” நாங்கள் தலித் அல்லாதவருக்கு கட்சியில் பதவிகளை கொடுப்பது பிற கட்சிகளுக்கும், சாதியினருக்கும் “நீங்களும் இக்கட்சியின் ஒரு அங்கம்” எனும் செய்தியை அளிக்கிறது. இதுவரை மற்ற சாதியினர்க்கும், கட்சிகளுக்கும் நெருக்கமாகும் வாய்ப்பு எங்களுக்கு மிக குறைந்த அளவிலேயே இருந்துவந்தது. பிற சாதிக்கட்சி தலைவர்களுடன் எங்களால் நேரடியாக பேச முடியவில்லை. அந்த தலைவர்களுக்கும் தலித் தலைவர்களுடன் பேசும் மனநிலையும் இல்லை. இத்தகைய மனத்தடை நீடித்து வந்தது. ஆக இம்மாதிரி சமயங்களில் கூட்டணி பற்றி பேசுவதற்கும், தொகுதிகளை பற்றி பேசுவதற்கும் எங்கள் கட்சியில் உள்ள தலித் அல்லாதோர் பெருமளவு உதவியாக இருக்கிறார்கள். இதன் இன்னொரு பலனும் என்னவெனில் எங்காவது ஜாதிக்கலவரம் நிகழ்ந்தால் எங்கள் கட்சியில் உள்ள தலித்-அல்லாத தலைவர்கள் களத்தில் உள்ள தலித் அல்லாதவருடன் எளிதில் பேச முடிகிறது. இது அமைதியை உருவக்கவும், பிரசனைகளை தீர்க்கவும் உதவுகிறது. விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியில் உள்ள தலித் அல்லாதோர் இதில் பெரும்பங்கு வகித்துள்ளார்கள். அவர்கள் பங்கை அங்கீகரிப்பதன் மூலமும், மதிப்பதன் மூலமும் இதுவும் ஒற்றுமை நிலவும் சமூகத்தை உருவாக்கும் முயற்சியே என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.”

தமிழக பட்டியல் இன மக்களின் போராட்ட வரலாற்றை இத்தனை தெளிவாக உலக மக்களுக்கு எடுத்துரைத்த சன்னா அவர்கள் பல்வேறு சமூக, மக்கள் நல போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டும் தமிழ் பவுத்தத்தின் மீட்டெடுப்பில் ஆர்வம் செலுத்தியும் பங்காற்றி வருகிறார். இத்தகைய கூர்ந்த சிந்தனையாளரை வல்லமையாளராக அறிவிப்பதில் வல்லமை பெருமகிழ்ச்சியும், உவகையும் அடைகிறது.

வல்லமையாளர் கவுதம சன்னாவுக்கு நம் நல்வாழ்த்துகள்.

(இந்த வார வல்லமையாளராக தங்கள் கவனத்தைக் கவருபவர் எத்துறையைச் சார்ந்தவராக இருப்பினும் நம் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்பினால், vallamaiselva@gmail.com, vallamaieditor@gmail.com ஆகிய முகவரிகளில் தங்கள் பரிந்துரைகளை அனுப்பி வைக்கலாம். மேலும் வல்லமையாளர் விருது பற்றிய விவரங்களை இப்பக்கத்தில் காணலாம் –http://www.vallamai.com/?p=19391, இதுவரை வல்லமையாளர்களாகத் தேர்வு பெற்றோர் பட்டியலை இங்கே காணலாம் http://www.vallamai.com/?p=43179 ]

January 2, 2018
படக்கவிதைப் போட்டி (142)

பவள சங்கரி

அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

அனிதா சத்யம் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (06.01.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

January 1, 2018
புத்தாண்டே நீ வருக !

எம். ஜெயராமசர்மா ….. மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா

புத்தாண்டே நீவருக
புதுத்தெம்பை நீதருக
எத்திக்கும் நடக்கின்ற
இடர்களைய நீவருக
சொத்துக்காய் சுகத்துக்காய்
சூழ்ச்சிகளைச் செய்வாரின்
புத்தியினை மாற்றிவிட
புத்தாண்டே நீவருக !

அரசியலில் குழப்பங்கள்
அத்தனையும் அறவேண்டும்
ஆன்மீகம் மக்களது
அகமதனில் அமரவேண்டும்
குறைபேசும் குணமெல்லாம்
குழியதனுள் விழவேண்டும்
குவலயத்தில் அமைதிவர
குதித்துவா புத்தாண்டே !

மழைவளம் பெருகவேண்டும்
மாநிலமும் செழிக்கவேண்டும்
அழுகின்றார் வாழ்க்கையெலாம்
ஆனந்தம் நிலைக்கவேண்டும்
வழுவின்றி நீதித்துறை
வழங்கவேண்டும் நற்சேவை
பழுதகற்ற வந்திடுவாய்
பாரினிலே புத்தாண்டே !

மூத்தோரை மதிக்கின்ற
முழுமனது வரவேண்டும்
ஆத்திரத்தால் அழிவுசெய்யும்
அரக்ககுணம் அகலவேண்டும்
சாத்திரத்தை சடங்குகளை
சரியாகப் புரியவேண்டும்
சன்மார்க்கம் தனையுணர்த்த
வந்திடுவாய் புத்தாண்டே !

ஆத்தீகம் பேசுவார்
ஆண்டவனைப் போற்றட்டும்
நாத்தீகம் பேசுவார்
நல்லவற்றை நினைக்கட்டும்
இல்லறமே நல்லறமாய்
இலங்கட்டும் இவ்வுலகில்
நல்லதொரு புத்தாண்டாய்
நலம்பயக்க வந்திடுக !

January 1, 2018
வாழ்ந்து பார்க்கலாமே – (1)

க. பாலசுப்பிரமணியன்

வாழ்க்கைக் கல்வி

புத்தாண்டு பிறக்கின்றது! இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோம் என்ற பாடல் எங்கிருந்தோ காதில் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. நித்தமும் பிறப்பதா? வேடிக்கையாக இல்லை…? பிறப்பு என்பது ஒரு முறைதானே ?

தத்துவ மேதை ரஜ்னீஷ் கூறுகின்றார் – “நாம் உள்ளிழுக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சும் பிறப்புத்தான்; நாம் வெளியிடுகின்ற ஒவ்வொரு மூச்சும் இறப்பின் அறிகுறிதான்”. அறிவியல் கருத்தாக நாம் அலசிப்பார்த்தாலும் நாம் வாழுகின்ற ஒவ்வொரு நொடியிலும் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிரணுக்கள் பிறந்துகொண்டிருக்கின்றன; அதே நேரத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிரணுக்கள் இறந்துகொண்டிருக்கின்றன. அதே போல் நம்முடைய மனதில் ஆயிரக்கணக்கான எண்ணங்கள் பிறந்துகொண்டும் மடிந்துகொண்டும் இருக்கின்றன. எனவே வாழ்க்கையில் நாம் ஒவ்வொரு நாள் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு கணத்திலும் புதிதாய்ப் பிறந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றோம்.

இந்த வாழ்க்கையை நாம் எப்படி வாழவேண்டும்? இதற்கு ஏதேனும் வழிமுறைகள் இருக்கின்றனவா என்று சற்று அலசிப் பார்த்தால், வாழ்க்கை என்பது சமூக, பொருளாதார, சூழ்நிலை சார்ந்த ஒரு வழிமுறை. காலந்தொட்டு பல சமுதாயங்கள், பல நாடுகளில் தங்கள் தட்ப வெட்ப சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப தங்கள் வாழ்க்கை முறைகளை வகுத்துக்கொண்டு வந்தது மட்டுமின்றி அதற்குத் தகுந்தவாறு வாழ்க்கை பற்றிய தங்கள் நோக்கங்களையும் கருத்துக்களையும் கோட்பாடுகளையும் மாற்றிக்கொண்டும் வந்திருக்கின்றன.

வாழ்க்கையைப் பற்றி பல கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன?

வாழ்க்கை என்பது ஒரு போராட்டமா?

வாழ்க்கை என்பது ஒரு விளையாட்டா ?

வாழ்க்கை என்பது ஒரு முயற்சியா ?

வாழ்க்கை என்பது ஒரு வியாபாரமா ?

பல அறிஞர்கள் வாழ்க்கையின் கோட்பாடுகளைப் பற்றி பலவித கோணங்களில் பல கருத்துக்களை அள்ளி வீசியிருக்கின்றனர். இத்தனை கருத்துக்களுக்கு நடுவிலும், அறிவுரைகளுக்கும் வழிகாட்டுதல்களுக்கு நடுவிலும் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள நாம் பல முயற்சி செய்துகொண்டிருக்கின்றோம். வாழ்க்கைக் கல்வி என்பது காலந்தொட்டு வீடுகளிலும் சமுதாய மேடைகளிலும் பேசப்பட்டும் அலசப்பட்டும் வரப்பட்டுள்ளன. இருந்தும் இன்றைய சமுதாயத்தில் வாழ்க்கைக்கு கல்வியின் அவசியத்தை மிக அதிக அளவில் நாம் இன்றியமையாததாகக் கருதுகின்றோம். காரணம் ?

சில தோல்விகளைச் சந்திக்க முடியாமல் இளைய சமுதாயம் தற்கொலையைத் தானமாகப் பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றது.

சில ஆசைகளுக்காக இந்தச் சமுதாயம் தங்கள் நேர்மையை விலை பேசிக்கொண்டிருக்கின்றது.

சில முன்மாதிரிகளால் தவறான தலைமையைப் போற்றிக்கொண்டிருக்கின்றது.

சில சுயநலங்களுக்கு முன்னே மனிதநேயம் மண்டியிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது.

இந்தச் சூழ்நிலையில் கல்விச்சாலைகளில் வியாபர நோக்கம் பரவலாகப் பரவியிருக்கும் நேரத்தில் கல்வி என்பது மாணவர்களை வெறும் தேர்வுகளுக்குத் தயாரிப்பதற்காக மட்டும் கருதப்படுகின்றது. கல்வியின் சீரிய நோக்கமான மனித நேயம், நாட்டுப் பற்று, திறன் வளர்த்தல், கலாச்சாரப் பண்புகள் ஆகியவற்றை ஓரம்கட்டி மாணவர்களைத் தேர்வுக்குத் தயாரிக்கும் வியாபாரம் பெருகிக் கொண்டிருக்கின்றது. இதில் கல்விச்சாலைகளை மட்டும் குறைகூறிப் பயனில்லை. வீடுகளில் பெற்றோர்களின் பங்கும் நுட்பமாக கவனிக்கப்படவேண்டியது அவசியம்.

வாழ்க்கையின் இலக்கு வெறும் உணவு, உடை மற்றும் இருக்கும் இடத்திற்காகவும், பணத்தை ஈட்டி சேமிப்பதற்காக மட்டுமின்றி பல சீரிய கருத்துகளை உள்ளடக்கி உள்ளது. வருங்காலத்தில் மாறி வரும் சமுதாயச் சந்தையில் நமது இளம் சந்ததியினர் வெற்றி பெறுவார்களா? அவ்வாறு வெற்றி பெற வேண்டுமானால் என்னென்ன வாழ்க்கைத் திறன்கள் தேவைப் படுகின்றன? அவைகள் எங்கெங்கு கிடைக்கும் ? அவைகளை அடைய நாம் என்னென்ன முயற்சிகள் செய்ய வேண்டும்? இவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு இளம் சந்ததியினருக்காக எழுதப்படும் இந்தத் தொடர் முந்தய “கற்றல் ஒரு ஆற்றல் ” என்ற தொடரின் பின்னோடியாக வளர்கின்றது. இதன் அடிப்படைக் கருத்து “கற்றல்” பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் மட்டும் நடப்பதல்ல : வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு படிகளிலும் கற்றல் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது என்பதை உறுதிசெய்வதே. இன்றைய மூளை நரம்பியல் வல்லுனர்களின் ஆராய்ச்சியின்படி “கற்றலின் தொண்ணூறு விழுக்காடு பள்ளிகளுக்கு வெளியே நடந்துகொண்டிருக்கின்றது.” அது முறைசாராக் கற்றலாகவே நடந்து வருகின்றது. இது நம்முடைய வாழ்க்கையின் வெற்றிக்கு மிகப்பெரிய அடித்தளமாக அமைகின்றது. இதன் பல கோணங்களையும் உலகளாவிய பல கருத்துக்களையும் நாம் தொடர்ந்து பார்க்கலாம்.

தொடர்வோம் ..

January 1, 2018
அகநானூற்றில் அழுகையெனும் மெய்ப்பாடு! (தொல்காப்பிய மெய்ப்பாட்டியலை முன் வைத்து…)

-பேரா.பீ. பெரியசாமி

முன்னுரை

தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரத்தின் ஆறாவது இயலாக மெய்ப்பாட்டியல் அமைந்துள்ளது. இலக்கிய மாந்தர்கள் உள்ள உணர்ச்சியால் தூண்டப்படும்போது எவ்வாறு சொற்படுத்த வேண்டும் என்பதை அறிய மெய்ப்பாட்டியல் துணைபுரியும். மெய்ப்பாட்டியல் என்றால் என்ன என்பது பற்றிய விளக்கப் பொருண்மை நூற்பாவைத் தொல்காப்பியர் அமைக்கவில்லை. மெய்ப்பாட்டியல் அகவொழுக்கத்திலும், புறவொழுக்கத்திலும் புலப்படும் மெய்ப்பாடுகளைக் கூறுகிறது. செய்யுளுக்குரிய உறுப்புகளுள் இன்றியமையாதது மெய்ப்பாடு ஆகும். தொல்காப்பியனார் “உணர்ச்சி” என்னாது “மெய்ப்பாடு” எனச் செய்யுள் உறுப்பைக் குறித்ததன் நோக்கம் நுட்பம் வாய்ந்தது. உணர்ச்சி என்ற சொல்லைத் தொல்காப்பியனார் யாண்டும் குறிக்கவில்லை. பாடலில் உணர்ச்சியைக் குறித்தால் அதைப் படிப்போர் எளிதில் அறிதல் இயலாது. ஒருவர் உணர்ச்சியுறுகின்றார் என்றால் அவர் உற்ற உணர்ச்சியை அவரால் மட்டுமே எளிதில் உணரமுடியும். காண்போர் அறிய இயலாது. மெய்ப்பாடுகளால் மட்டுமே உணார்ச்சியை எளிதில் அறிந்துகொள்ள இயலும். அவற்றுள் அழுகை எனும் மெய்ப்பாடு அகநானூற்றில் இடம்பெற்றுள்ளவிதத்தை இக்கட்டுரை ஆராயவுள்ளது.

அழுகை மெய்ப்பாடு

மனித மனத்தின் ஆழமான, நீங்காத உணர்வு அழுகை ஆகும். அழுகை பிறர் தன்னை எளியன் ஆக்குதலாற் பிறப்பது. உயிரானும், பொருளானும் இழத்தல், தளர்ச்சி, தன்நிலையிற் தாழ்தல், நல்குரவு என்ற பொருண்மையில் அழுகை எனும் மெய்ப்பாடு தோன்றும். இதனை, நாவலர். பண்டித ந.மு. வேங்கடசாமி நாட்டார் அழுகை மெய்ப்பாட்டைப் பற்றிக் குறிப்பிடுமிடத்து, “அவலச்சுவை என்பது வடமொழியில், “சோகரஸம்” என்று குறிப்பிடப்படும். அவலம் எனினும் அழுகை எனினும் ஒக்கும்” (கட்டுரைத் திரட்டு, ப.107) எனப் பேராசிரியர் வழி நின்று அவலச் சுவைக்கு விளக்கம் தருகின்றார். படிப்பவரது உள்ளத்தை உருக்கும் தன்மையதாய் அமைவது அழுகை எனும் மெய்ப்பாடாகும். இம்மெய்ப்பாடு கேட்போரை எளிதில் ஈர்க்கச் செய்யும் தகுதியுடையது. இதனை, “வாழ்க்கையில் கவலையை வளர்க்கும் துன்பம் கலையுலகில் கவலையைத் தீர்க்கும் மருந்தாக உள்ளது என்னும் அவலம் உள்ளச் சுமையைக் குறைப்பதற்கு உறுதுணையாகிறது” (இலக்கிய ஆராய்ச்சி, ப – 69) என்று மு. வரதராசனார் கூறுவார்.

கி. ஈஸ்வரி அவர்கள் அழுகையின் தோற்றுவாயினை, “அவலத்தை இரக்கம், துன்பம் எனப் பகுத்துப் பார்க்கும்போது, இரக்கத்தின் அடிப்படையில் தோன்றுவது ‘அவலம்’ என்றும், துன்பத்தின் அடிப்படையில் தோன்றுவது ‘அழுகை’ என்றும் தெரிகிறது.” (இலக்கிய மணிகள், ப.52) என்கிறார். இதனை, “துன்பத்தின் இன்பமே கவிதைக்கும் கற்பார்க்கும் அவைக்கும் ஆதலின், சங்கச் சான்றோர்கள் பாலைத் துறைகளை விரும்பிப் பலர் பாடினர்” (தமிழ்க்காதல், ப – 98) என வ.சு.ப. மாணிக்கம் கூறுவார். அழுகையானது தனிமனித வாழ்வில் ஏற்படுவதுடன் முடிவெடுக்க இயலாத தன்மையும் கொண்டது. அழுகையெனும் மெய்ப்பாடானது இளிவு, இழவு, அசைவு, வறுமை ஆகிய காரணங்களால் பிறக்கும். இதனை தொல்காப்பியர்,

“இழிவே இழவே அசைவே வறுமையென
விளிவில் கொள்கை அழுகை நான்கே”(நூ.5) என்பார்.

இவற்றுள், இளிவு, வறுமை என்பது சங்க இலக்கியங்களில் ஓரளவிலேயே சுட்டப்படுகின்றன. வறுமை என்பது களைய வேண்டிய தொன்றே எனச் சங்க இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. இளிவு வரினும் அவை மாறும் தன்மையைக் கொண்டதெனலாம். இதனை, “உணர்ச்சிகள் தோன்றுவதற்குச் சூழலும் மனமும்தான் காரணமாக அமைகின்றன. உயிர்கள் அனைத்தும் இன்புற்றிருக்கவே விழைகின்றன. இவ்விழைவிற்கு மாறாக எழும் நிகழ்ச்சிகள் அவலத்தைத் தோற்றுவித்தன. அவலத்தை மிகுவிக்கவோ குறைக்கவோ மனநிலையும் சூழலும் காரணமாக அமைகிறது.” (குறுந்தொகையில் அவலச்சுவை, ப.6) என துரைராஜி கூறியுள்ளார்.

ஆய்வாளர்களின் பார்வையில் அழுகை

மேலைநாட்டு ஆய்வாளர்கள் அழுகையினை அவலம், டிராஜடி என்பர். இதனை, “துன்ப உணர்வைத் தருகின்ற கருணைரசம், அதன் தன்மையினின்று நீங்கிச் சுவையை ஊட்டுகிறது என்பர் அவிநவகுப்தர். இங்ஙனம் அது சுவையைத் தருவது இலக்கியத்திலும் நாடகத்திலும் எனலாம்.” (Comparative Aesthetics, Vol.I, P.215 ) என்பர்.

“நிலையற்ற மானிட வாழ்வில் உயர்ந்த நிலையில் அவலத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கையில் மதிப்பிற்குரிய, மிக நெருங்கிய அன்புடையவர் தம் இழப்பும், விபத்துக்கள் ஆகியனவும் அவலமாகும் எனவுரைப்பர்.” (Tragedy and Sanskrit Drama, P – 1) “அறியாமையாலும் ஓரளவு அவலம் ஏற்படுவதுண்டு. சான்றாக ஒரு பித்தனால் அமைதியும் மரியாதைக்குரிய ஒருவன் எதிர்பாராமல் சொல்லப்படுவது அவலத்தை விளைவிப்பதாகும்.” (The Harvest of Tragedy, PP.18-19) “இரண்டாவதாக அவலமாவது நல்வினைப் பயன் தீவினையாக மாறுவதாகும். காண்போரும் இரக்கமும், அச்சமும் மிகுந்த நிலையினை மனதிற் கொண்டே அதனைக் காண்கின்றனர்.” (Principles of Tragedy, p.37) “அவலத்தைப் படைக்கும் கவிஞன் தனது ஆன்மாவினின்றும் உறும் எல்லா மனிதருக்கும் ஏற்புடையதாக அதனை அமைக்கின்றான். அது மகிழ்ச்சியைத் தரத்தக்கதல்ல எனினும் சிந்திக்க இன்பத்தைத் தருவதாகும்” (The harvest of Tragedy, P – 201) என்பார். ஹேனன் என்பவார், “தவிர்க்க இயலாத வகையில், மிக உயர்ந்த நிலையிலிருந்து மனிதனது வீழ்ச்சியும், இழப்பும் அவலமென்று கூறுவர். அந்நிலை மிகச் சாதாரணமாக ஏற்படுவதன்றென்பர். மேலும், அது ஒருவனுக்கு எளிதாய் ஏற்படுவதில்லை. பிறரால் உண்டாக்கப்படுவதுமில்லை. அது மனிதனுடைய செயல்களினால் தாமே விளைவதாகும்.” (Shakespearean Tragedy, p.6) என்பர்.

அழுகை என்பது தன்னிலையிலிருந்து தாழ்வதனால் ஏற்படுகின்றது. இது இயல், இசை, நாடகம் எனும் அனைத்திலும் வெளிப்படக் கூடியது. மேலும், மற்றவர்களின் மீது நாம் அன்புகொண்டு பழகும்போது அவர்களை இழக்க நேரிட்டாலோ அல்லது அவர்கள் இறந்துவிட்டாலோ நம்மிடம் அழுகை எனும் மெய்ப்பாடு இயல்பாகவே வெளிப்படுகின்றது.

உளவியலார் பார்வையில் அழுகை

அழுகை ஏற்படுவதற்கான காரணமாக, “ஒருவனுடைய நெருங்கிய தோழன் காட்டிக் கொடுக்கும் போதோ மிகவும் நெருங்கிய ஒருவன் இறக்கும்போதோ ஒருவன் முழுவதும் நிலைகுலைவதைக் காணலாம்.” (Psychology and Effective Behaviour, p.176) என கோலிமேன் கூறியுள்ளார்.

அழுகை என்னும் சொல்லுக்கு அகராதி விளக்கம்

மதுரைத் தமிழ்ப் பேரகராதி “அவலத்திற்கு ஓரலங்காரம், அஃது துயரத் தோன்றக் கூறுவது எனவும் கிலேசம், கேடு, நோய், மிடி, வருத்தம், பயன்படாதொழிவது, பலவீனம், மாயை, வறுமை, துக்கமாய் முடிவது, கவலை எனவும் பொருள் விளக்கம் கூறும்.” (ப.156.) பிங்கலர் “அழுகையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுமிடத்துள் கலக்கம், உரோதனம், கலுழ்ச்சி, அரற்றல், இரங்கல், விம்மல், பொருமல், ஏங்கல், இராவனம் ஆகியவற்றை அழுகையின் கூறுகளாகக் கொள்வர். நோய்க்குரிய பல சொற்களில் அவலத்தையும் ஒன்றெனச் சுட்டுகிறது.” (ப.394) “சதுரகராதியில் அவலம் என்ற சொல்லிற்கு, “நோய், வருத்தம்” என்ற பொருள் அமைகிறது.” (ப.13)

அகநானூற்றில் அழுகை

இளிவு

இளிவு என்பது ‘தாழ்நிலை’. அதாவது, பிறரால் இகழப்பட்டு எளியராகும் தன்மை என்பர். இதனை, “வென்றிகொள் வீரர் ஆர்ப்பினும் பெரிதே”(அகம். 36(23)) எனும் அகநானூற்று பாடலில் தலைவன் பரத்தையர் சேரியில் தங்கியிருந்து ஒருநாள் மீண்டு இல்லம் வந்தான். அப்போது தலைவி அவனிடம் ஊடல் கொண்டு, தன் வெற்றிப்புகழ் எங்கும் பரவுமாறு பகைவர் படைகளைக் கொன்று களவேள்வி செய்த காலத்துச் செழியன் வெற்றிவீரர்கள் எழுப்பிய ஆரவாரத்தினைக் காட்டிலும், உன் பரத்தைமை பற்றி ஊரார் பேசும் அல் பெரியதாக இருந்தது என தலைவனை இகழ்கிறாள். இதனால் தலைவனின் ‘தாழ்நிலை’ புலப்படுகின்றது. இதன்வழி இளிவு எனும் மெய்ப்பாடு வெளிப்படுகின்றது. மேலும், 71(13-15), 73(5-8), 146(13), 340, 189(14-15) ஆகிய வரிகள் இளிவு குறித்த அழுகை மெய்ப்பாடு அமைய பெற்றுள்ளன.

இழவு

இழவு என்பது ‘இழத்தல். அதாவது தாய், தந்தை முதலாய சுற்றத்தாரையும், இன்பம் விளைவிக்கும் நுகர்ச்சி முதலியவற்றையும் இழத்தல். இதனை,

“மாண்நலம் நுகரும் துணை யுடையோர்க்கே”(அகம். 37 (18)) எனும் அகநானூற்று பாடல், தலைவன் வினைவயின் பிரிந்தான்; சென்றவன் குறித்த பருவத்தில் திரும்ப வரவில்லை. ஆதலால், தலைவி பிரிவாற்றாது வருத்தமுற்றாள்; அதனைக் கண்ட தோழி தலைவன் வருமளவும் ஆற்றியிருத்தலே நன்று என்று வற்புறுத்திய பொழுது தலைவி தன் நெஞ்சிற்கு, அழகிய இந்த இளவேனில் காலம் மாண்புடைய பெண்மை நலத்தினைத் துய்க்கும் துணையைப் பிரியாதோர்க்கே உரியது; அது கழிந்ததே! நம்முடைய தலைவன் நம்மை மறந்து அங்கே தங்கியிருப்பவர் அல்லர்; ஆயினும், அதனால் நாம் பெற்றது என்ன? இப்பருவத்தில் பிரிந்து வாழ்பவர் ஆற்றியிருத்தல் கூடுமோ? எனக் கூறுகின்றாள். இதில் பருவத்தை (நுகர்ச்சியை) இழந்ததை நினைத்து தலைவி அழுவதினால் இஃது இழவின் பாற்பட்டது. மேலும், 19(9-19), 176(21-26), 73(16 -17), 120 (8-9), 192(12-13), 208(14-16), 338(6-10) ஆகிய பாடல் அடிகள் இழவு குறித்த அழுகைமெய்ப்பாடு அமைய பெற்றுள்ளன.

அசைவு

அசைவு என்பது ‘தன்நிலை தாழ்தல்’. அதாவது, முந்தைய நல்ல நிலைமையிலிருந்து வேறுபட்டு வருந்துதல் அசைவு. இதனை,

“…………….. ……….. என் உயிர்
விலங்கு வெங் கடு வளி எடுப்பத்
துளங்கு மரப் புள்ளின் துறக்கும் பொழுதே?” (அகம். 71(15 -18)) எனும் அகநானூற்று பாடல் தலைவன் பொருள்தேடிப் பிரிந்து சென்றுள்ளான். பிரிவாற்றாது தலைவி வருந்தினாள்; தலைவியை ஆற்றுவிக்கும் தோழி ‘ நீ இவ்வாறு ஆற்றாது வருந்தினால் ஆற்றுவித்தற்கரிய யான் என் கடமையை ஆற்ற இயலாது போகும்; நீ உயிர்விடும் முன்னர் என் உயிர் தானே என் உடம்பை விட்டுப் பிரிந்து போதற்குரிய காலம் வந்து விட்டது என்றே கருதுகிறேன்’ எனத் தோழி தலைவியை நோக்கிக் கூறுகின்றாள். இதில் தன்நிலையான ஆற்றுவித்தல் என்பதிலிருந்து தாழ்ந்து தலைவியின் ஆற்றாமையைக் கருதி தன் உயிரும் போகும் காலம் வந்துவிட்டது என தோழி கூறுவதில் ‘அசைவு’ எனும் மெய்ப்பாடு வெளிப்படுகின்றது. மேலும், 32(11-12), 69(12-20), ,95(3-5), 175(18), 233(1-2), 299 ஆகிய வரிகள் அசைவு குறித்த அழுகைமெய்ப்பாடு அமைய பெற்றுள்ளன.

வறுமை

வறுமை என்பது ‘போகம் துய்க்கப் பெறாமை’. அதாவது இயலாமை. இதனை,
“மென்தோள் பெறநசைஇச் சென்ற என் நெஞ்சே” (அகம்.9(26)) எனும் அகநானூற்று பாடல் வினைமேற் சென்ற தலைவன் வினை முடித்து மீண்டு வரும்போது, விரைந்துச் செல்லும் தேரினை மேலும் விரைவு படுத்துவதற்காகத் ‘தன் நெஞ்சம் தனக்கு முன்பே தன் தலைவிபாற் சென்று விட்டது’ என்று தேர்ப்பாகனிடம், நாணொடு செறிந்த கற்பினையும் ஒளி பொருந்திய நெற்றியினையும் அழகிய இனிய சொல்லினையும் இளமையையும் உடையாளது மெல்லிய தோளை அடைவதற்கு விரும்பி விரைந்து சென்றது என்று கூறுகின்றான். இதிலிருந்து தலைவியைக் காண இயலாத இயலாமையில் தலைவன் இருக்கின்றான் என்பது புலப்படுகின்றது. இதில் வறுமை (தலைவியை அடைய இயலாத நிலை) எனும் மெய்ப்பாடு வந்துள்ளது. மேலும், 19(9-19), 28(14), 123(7), 161(9-14), 164(9), 200(1-3), 337(12) ஆகிய வரிகள் வறுமை குறித்த அழுகைமெய்ப்பாடு அமைய பெற்றுள்ளன.

முடிவுரை

மெய்ப்பாடு என்பது செய்யுள் உறுப்புக்களில் ஒன்று. உள்ளத்து நிகழ்ச்சி புறத்தே வெளிப்படுதல் மெய்ப்பாடு. மெய்ப்பாட்டியல் என்பது உளவியலோடு தொடர்புடையது. மெய்ப்பாடே உலக மக்களின் முதல்மொழி. தொல்காப்பியம் பொதுவான மெய்ப்பாடுகள் எனச் சுட்டிய நகை முதலான எட்டையும் முதலில்வைத்துப் பிறகு அவை தோன்றும் களங்கள் குறித்துப் பேசுகிறது. எட்டு மெய்ப்பாடுகள் ஒவ்வொன்றிற்கும் நான்கு நான்கு உணர்ச்சிகளைக் குறிப்பிடுகின்றார் தொல்காப்பியர். நானான்கு எனத் தொல்காப்பியனார் கூறுவது, ஒவ்வொரு மெய்ப்பாடும் நான்கு நான்கு உணர்ச்சிகளால் தோன்றும் என்பதையே; இது முப்பத்து இரண்டாய் விரிகின்றது. மனித மனத்தின் ஆழமான, நீங்காத உணர்வு அழுகை ஆகும். அழுகை பிறர் தன்னை எளியன் ஆக்குதலாற் பிறப்பது. உயிரானும், பொருளானும் இழத்தல், தளர்ச்சி, தன்னிலையிற் தாழ்தல், நல்குரவு ஆகியவற்றால் அழுகை எனும் மெய்ப்பாடு தோன்றுகின்றது.

*****

கட்டுரையாசிரியர்
தமிழ்த்துறைத்தலைவர்
DLR கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி
விளாப்பாக்கம்

January 1, 2018
நலம் .. நலமறிய ஆவல் (88)

நிர்மலா ராகவன்

ஏமாறாதே, ஏமாற்றாதே

விழாக்காலங்களில் துணிக்கடைகளிலும் பேரங்காடிகளிலும் `மலிவு விற்பனை’ என்று பிரமாதமாக விளம்பரப்படுத்துவார்கள். 70% தள்ளுபடி என்று போட்டிருந்தால், யாருக்குத்தான் ஆசை எழாது? கூட்டம் அலைமோதும்.

சாப்பாட்டுச் சாமானாக இருந்தால், இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு அல்லது மாதங்களுக்குப் பயன்படுத்த முடியும் என்று பார்க்கத் தோன்றினால் பிழைத்தோம். இல்லாவிட்டால், `ஏமாத்திட்டான் கடங்காரன்!’ என்று திட்டுவதோடு திருப்தி அடைய வேண்டியதுதான். இப்படி ஏமாறுவதும், ஏமாற்றுவதும் பேராசையால்தானே!

சே! இவ்வளவுதானா இவ்வுலகம்!

உலகில் எல்லாருமே நல்லவர்கள் இல்லை என்று ஒப்புக்கொள்வது ஆரம்பத்தில் வருத்தத்தை விளைவிக்கலாம். நாளடைவில், இந்த உண்மையை ஏற்கும்போது ஏற்படும் அறிவு முதிர்ச்சியால் பிறரைச் சமாளிக்கும் வழிகள் புலப்படுகின்றன. இருந்தாலும், நாம் ஏமாறுவதை அறவே தவிர்க்க முடிவதில்லை.

தர்மம் தலைகாக்கும்

`அறம் செய்ய விரும்பு’. நமக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட முதல் பாடம். இதைத்தான் சுயநலக்கார்கள் எப்படியெல்லாம் தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள்! கோயில்களுக்கு வெளியே வரிசையாக அமர்ந்திருக்கும் பிச்சைக்காரர்கள் இதற்குச் சாட்சி.

கோலாலம்பூரில் ஒரு தைப்பூசத் திருவிழாவின்போது, அங்கக் குறைபாடுள்ள பிச்சைக்காரர்கள் கிட்டத்தட்ட நூறுபேர் இருந்தார்கள். இதற்கென சில தீய அமைப்புகளால் வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டவர்கள்!

கதை

குண்டர் கும்பலுக்குத் தகுதியான ஆளைச் சிறு வயதிலேயே இனம் கண்டுகொள்கிறார்கள்.

ஒரு பதின்ம வயதுப்பையன் தன் அனுபவத்தை என்னிடம் விவரித்தான்: “எங்க வீடு புறம்போக்கில இருன்ச்சு. எப்பவும் வீட்டு வாசல்ல வ்ளாடிட்டிருப்பேன். ஒருக்கா நாலஞ்சு பசங்க என்னை அடிக்க ஆரம்பிச்சாங்க. பக்கத்து டீக்கடையில ஒரு தமிளாள் இருந்தாரு. நான் `அண்ணே! அடிக்கிறாங்கண்ணே!’ன்னு கூவினேன். அவரு, `டேய்! சின்னப்பய, பாவம்! அவனை விடுங்கடா!’ன்னு சத்தம் போட்டாரு. அவங்க பயந்து ஓடிட்டாங்க. எனக்கு அப்போ புது பலம் வந்தாப்போல இருன்ச்சு. அப்றமேல அவரு சொன்னதையெல்லாம் கேக்க ஆரம்பிச்சேன்!”

ஏழைப்பையன். படிப்பிலும் நாட்டமில்லை.

அவனுக்குப் பத்து வயதிலேயே மதுப்பழக்கத்தை ஏற்படுத்தி, பிறரை அடித்துத் தன் வழிக்குக் கொண்டுவருவதையெல்லாம் கற்பித்தார் அந்த `அண்ணன்’. அவருடைய ஆணைப்படிதான் முதலில் தன்னை அடித்தார்கள் என்பது அவனுக்குப் புரியவேயில்லை.

“குடிச்சா, வீட்டுக்குத் தெரியாதா?” என்று கேட்டேன்.

“பேசாம போய் படுத்துத் தூங்கிடுவேன். `என்னடா இப்படித் தூங்கறே?’ன்னு அம்மா கேப்பாங்க. அவ்வளவுதான்!”

ஐந்து வருடங்களுக்குப்பின், ஒரு பாதிரியாரின் உரை கேட்டுத் திருந்தியதாகச் சொன்னான்.

“சின்னப்பிள்ளையா நான் இருந்த காலமே போச்சு. நாங்க சம்பாதிச்சுக் குடுத்ததிலே, பாஸ் பென்ஸ் கார்ல போறாரு!” என்றவனின் குரலில் பெருங்கசப்பு.

தான் இப்படி ஏமாந்துவிட்டோமே, தன்னை இப்படியுமா ஏமாற்றுவார்கள் என்ற ஆத்திரம் அவனுக்கு அடங்கவேயில்லை. காவல் துறையினரிடம் தண்டனை பெற்றிருக்கிறான். பேச்சு குளறுகிறது. மந்தமாக இருக்கிறான்.

பெற்றோரிடம் நடந்ததை வருத்தத்துடன் கூறி, தான் திருந்தி வாழ விரும்புவதாகத் தெரிவித்ததும், அவர்கள் அவனை மறுபேச்சின்றி ஏற்றார்கள்.

“நல்லவேளை, ஒன்னைத் திட்டலியே!” என்றேன்.

“என்னோட கூட்டாளி ஒத்தனுக்கு அப்படி ஆயிடுச்சு. `நீ எங்க புள்ளையே இல்ல!’ன்னு வீட்டில வெரட்டிட்டாங்க. அவன் திரியும் (திரும்பவும்) அந்தக் கும்பல்லே சேர்ந்துட்டான்!” என்றான், யதார்த்தமாக.

தந்தை இவனை ஒரு வேலையில் சேர்த்தார். ஆனால், ஏமாற்றமும், நாட்பட்ட மதுப்பழக்கத்தால் மூளையில் ஏற்பட்ட பாதிப்பாலும், கார் ரிப்பேர் செய்யும் இடத்தில் முதலாளியின் மண்டையை ஒரு பெரிய ஆயுதத்தால் தாக்கி இருக்கிறானாம். இதைச் சொல்லிவிட்டு, எதையோ சாதித்ததுபோல் அவன் சிரித்தபோது, எனக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

ஏன் ஏமாந்தான்?

இப்பையன் உலகம் அறியாதவன். பழக்கமே இல்லாத ஒரு புதிய நபர் தனக்குப் பரிந்து ஒரு நன்மை செய்தபோது, அவரை முழுமையாக நம்பலாம், நமக்குக் கெடுதல் செய்யமாட்டார் என்று தோன்றிவிட்டது.

வீட்டிலும் அவன்மேல் அதிக கவனம் செலுத்தவில்லை. பத்து வயதுச் சிறுவன் சிறுவன் இரவில் நேரங்கழித்து வீட்டுக்கு வந்து, தூங்கியபடியே இருந்தால், உடலில் ஏதோ கோளாறு இருக்கலாம் என்று மருத்துவரிடம் அழைத்துப் போயிருக்கமாட்டார்களா?

நம்மைப்போலவே பிறரும் நல்லவர்களாக இருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை ஒருவருக்கு இருக்கும்வரை ஏமாறத்தான் செய்வார்.

`பணக்காரர் ஆவது எப்படி?’ என்பதுபோன்ற புத்தகங்களை வெளியிடுவோர்தாம் பணக்காரர் ஆகிறார்கள். அவைகளைப் படித்து எத்தனைபேர் செல்வந்தர்களாக ஆகியிருக்கிறார்களோ!

குழப்பத்தால் நமக்குத் தெரியாததை நம்புகிறோம். மனோதிடம் இல்லாதவர்களை அச்சுறுத்தி, அதனால் ஏமாற்றி, தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்வர் பலர்.

பள்ளிக்கூடக் கதைகள்

1 எங்கள் பள்ளியில் உதவித் தலைமை ஆசிரியையாக இருந்தவள் எல்லாரையும் படாதபாடு படுத்தினாள்.அவளுக்கு மேலதிகாரியாக வேறொருத்தி வரவிருந்ததைத் தடுக்கப் பெருமுயற்சி செய்தாள்.

“வரப்போகிறவள் புலிமாதிரி – கொடுமைக்காரி! உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று பயமுறுத்திவிட்டு, “எனக்கும்தான் பதவி உயர்வு கிடைத்தாக வேண்டும்,” என்று தன்னிரக்கத்துடன் கூற, பயந்த அனைவரும் கல்வி இலாகாவிற்கு ஒரு மனு அனுப்பினார்கள் – இவளேதான் தலைமை ஆசிரியையாக வேண்டும் என்று. நான் மட்டும் கையெழுத்துப் போட மறுத்துவிட்டேன்.

`நாம் இவளை வேண்டாம் என்று சொல்லி, அப்புறம் இவளே பதவிக்கு வந்தால், இன்னும் கஷ்டப்படுத்துவாளே! வரப்போகிறவள் இன்னும் மோசமாக இருந்தால்?’ என்று சில ஆசிரியைகள் கூற, எனக்கு ஒரே ஆத்திரம். மனிதர்கள் ஏன் இவ்வளவு பயந்த சுபாவமாக இருக்கிறார்கள்!

(நல்ல வேளை, அவளை வேலை மாற்றம் செய்துவிட்டு, பதவி உயர்வு கொடுத்தார்கள். புதிய இடத்தில் அவள் அதிகாரம் செல்லவில்லை, ஆசிரியர்கள் அவளை மிரட்டிவைத்தார்கள் என்று அறிந்து மகிழ்ந்தோம்).

2 ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திருத்துகையில், என் கையெழுத்து வேறுமாதிரி போடப்பட்டிருப்பதுகண்டு சந்தேகம் எழுந்தது. பல பக்கங்களில் இதேபோன்று இருந்தது. அட்டையில் மாணவனின் பெயரைப் பார்த்துவிட்டு, அவன் இருந்த திசையை நோக்கினேன். அவன் – ரசாலி –கண்கொட்டாமல், என்னையே சற்று பயத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது தெரிந்தது.

அவனை அழைத்து, “இது உன் கையெழுத்துதானே?” என்று கேட்டதுமே ஒப்புக்கொண்டான், அழுகையுடன். (அதிகம் ஏமாற்றிப் பழகவில்லை!)

“ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?” என்று துருவ, “எல்லாரும் கொடுத்தபோது, நான் எழுதி முடிக்கவில்லை!” என்று பதிலளித்தான் ரசாலி.

நான் அவனிடம் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசாது, வகுப்பில் பொதுவாக, `ஏமாற்றினால் எப்போதாவது மாட்டிக்கொள்வீர்கள்,” என்று எச்சரித்தேன்.

3 கமலா, விமலா என்ற இரு மாணவிகள் தம் மதிப்பெண் அட்டைகளைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு, மாடிப்படி அருகே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள் – மணிக்கணக்கில்.

“எதற்குத் தண்டனை?” என்று வேறோரு ஆசிரியையிடம் விசாரித்தேன்.

“குறைந்த மதிப்பெண்களை வாங்கி, அவைகளை வெள்ளை மை (correction liquid) உபயோகித்து அழித்து, தேர்ச்சி பெற்றதுபோல் வீட்டில் காட்டியிருக்கிறார்கள் – வசவுக்கும், அடிக்கும் பயந்து!” என்றாள் சிரிப்புடன்.

ஏமாற்றத் தோன்றும் அறிவை நல்லபடியாகப் பயன்படுத்தி இருக்கலாமே!

ஏமாற்றப் பழக்குவது

நாம் முதலில் ஏமாற்றுவது குழந்தைகளை. சில சமயம் பயமுறுத்துகிறோம். நம்மைப் பிறர் புகழ்ந்தாலும், அவரை நமக்குப் பிடித்துப்போக, அவர் சொற்படி நடக்க முற்படுகிறோம்.

`சமர்த்தா சாப்பிடு. இல்லாட்டா, பூச்சாண்டிகிட்ட பிடிச்சுக் குடுத்துடுவேன்!’ என்று பயமுறுத்துவதை குழந்தை நம்பலாம். ஆனால் எந்தத் தாயாவது குழந்தையைப் பிறர் பிடித்துக்கொண்டு போவதை அனுமதிப்பாளா? மனமறிந்து பொய் சொல்கிறாள். உலகப்போக்கை உணரும் வயது வராத குழந்தையும் தாயின் பேச்சை நம்புகிறது.

கதை

எனது இடைநிலைப் பள்ளிநாட்களில் சொல்லிவைத்தாற்போல், பல ஆசிரியைகள், கேட்பார்கள்: “உலகிலேயே மிகச் சிறந்த நாடு எது?”

“இந்தியா!” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கோரஸ் ஒலிக்கும். நான் மட்டும் மௌனமாக இருப்பேன். ஏனெனில், எனக்குப் பல நாடுகளில் வாழ்ந்த பழக்கம் இருக்கவில்லை. அவைகள் எப்படி இருக்கும் என்றே தெரியாத நிலையில், எப்படி நம் நாட்டுடன் ஒப்பிட முடியும் என்று என் அறிவு விவாதித்தது.

அடிக்கடி இப்படிக் கேட்பதால் பள்ளிச்சிறுமிகளின் நாட்டுப்பற்று வளர்ந்துவிடும் என்று ஆசிரியைகள் நினைத்திருப்பார்கள். ஆனால், நமக்குப் போதிக்கப்பட்டபடி நாடு அப்படி ஒன்றும் மேன்மையானது இல்லை என்று புரியவந்ததும் விளையும் ஏமாற்றம் கசப்பில் முடிகிறது. எவர் சொல்வதையும் நம்பிவிடக்கூடாது என்ற உறுதி பிறக்கிறது.

எவரையும் நம்பாது இருப்பது ஏமாற்றத்தைத் தவிர்க்கலாம். ஆனால், இக்குணம் ஒருவரைத் தனித்துவிடும். இல்லையேல், தாமும் பிறரை ஏமாற்றும் வழிகளை ஆராய்வார்.

கூடியவரை, பிறர் சொல்வதில் உண்மை இருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்து, புகழ்ச்சிக்கு மயங்காது இருத்தல் ஏமாறுவதை ஓரளவு தவிர்க்கும்.

தொடருவோம்

January 1, 2018