வல்லமை

Blog

  • நான் அறிந்த சிலம்பு – 189

    -மலர் சபா

    மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

    தீங்கு நேரும் என மாதரி கூறக்கேட்டு
    மயங்கி நின்றாள் ஐயை;
    அவளிடம் மாதரி, “மகளே! மயங்காதே;
    இச்சகுனங்களுக்கு வருந்தாமல்
    அமைதி காணும் தீர்வும் உள்ளது;

    இவ்வுலகில் பிறந்த பெண்களுக்கெல்லாம்
    அணியாக விளங்குகின்ற
    கண்ணகி கண்டு மகிழும்படி
    யாம் இடைக்குலப் பெண்டிர்
    அனைவரும் ஒன்றுகூடி
    முன்னொருநாள் ஆயற்பாடியில்
    தன் தமையன் பலதேவனோடு
    கண்ணன் நிகழ்த்திய
    இளம்பருவத்தின் செயல்களைப் பற்றிய
    நாடகங்கள் பலவற்றுள்
    நப்பின்னையோடு அவர்கள் நிகழ்த்திய
    நாடகத்தை இப்போது ஆடுவோமாக;
    இத்தீய சகுனங்கள் காரணமாக
    நம் ஆநிரைகளுக்குத்
    துன்பம் நேராமல் காத்திடுக” என்று
    அத்தெய்வங்களிடம் வேண்டுவோமாக!

    கொளு

    கரிய நிறமுடைய ஆண் ஏற்றின்
    சினத்துக்கு அஞ்சாமல்
    அதன்மீது பாய்ந்து அடக்குகின்ற ஆயனை,
    தேன்நிறைந்த இந்த மலர்மாலையை
    ஏந்தியவள் விரும்புவாள்.

    சுட்டு

    நெற்றியின்கண் சிவந்த சுட்டியினை உடைய
    ஆண்ஏற்றை அடக்கிய அந்தத் தலைவனுக்கு,
    இப்பொன் வளையல்களை அணிந்த ஆயமகளின்
    தோள்கள் உரியனவாம்.

    வீரமும் இளமையும் உடைய இந்த ஏற்றினை அடக்கி
    அதன் முதுகின்மேல் ஏறி
    அதனைச் செலுத்திய ஆயனுக்கு
    முல்லைப்பூக்கள் சூடிய கூந்தலை உடைய
    இந்த ஆய்ச்சி வாழ்க்கைத் துணைவியாவாள்.

    அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
    http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

     

    Share

  • உன்னையறிந்தால் ….. (34)

    நிர்மலா ராகவன்

    முழுமையான கல்வி

    உனையறிந்தால்
    கேள்வி: பதின்ம வயதினருக்கு இயற்கையாகவே ஆண்-பெண் உறவு, கர்ப்பம், குழந்தைப்பேறு இவைகளைப்பற்றி இயல்பாகவே தெரியவேண்டுமே! தெரியாததுபோல் ஏதாவது கேட்டு, பெரியவர்களை ஆழம்பார்க்கிறார்களா?

    விளக்கம்: சிலருக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். நண்பர்களிடமிருந்து அரைகுறையாக அறிவார்கள். ஆனால் அது பெற்றோரோ, ஆசிரியரோ தகுந்த முறையில் சொல்லிக்கொடுப்பதுபோல் ஆகாது.

    விஞ்ஞான பாடத்தை ஒட்டி, தொலைகாட்சியில் கர்ப்பத்தைப்பற்றிய ஒரு வீடியோ காண்பித்தேன் என் மாணவிகளுக்கு. அவர்கள் குழம்பிப்போனார்கள்.

    `கருவின் தலை மேலே இருக்கிறது. ஆனால், பிறக்கும்போது எப்படி தலை கீழே வருகிறது?’ என்று ஒருத்தி கேட்டாள். எனக்கு அவளைவிட ஆச்சரியம்.

    `உனக்குத் தம்பி, தங்கைகள் இருக்கிறார்களா?’ என்று கேட்டேன்.
    `ஆம்,’ என்றாள்.
    `அம்மா வயிற்றில் அவர்கள் இருந்தபோது, நீ தொட்டுப் பார்த்ததில்லை?’

    `அம்மா விடமாட்டார்கள். ஏன் தலை வேறு விதமாக வெளிவருகிறது என்று அவர்களுக்கே தெரியாது!’

    கரு வயிற்றில் உருளும், தாயின் தொப்புளுடன் அதன் தொப்புள் கொடி இணைந்திருக்கிறது, அதன்வழிதான் ஆகாரத்தின் சத்து கருவுக்குள் சென்று அது பெரிதாக வளரச் செய்கிறது என்றெல்லாம் விளக்கினேன்.

    எனக்கு இன்னொரு சந்தேகம் முளைத்தது. மாத விலக்குபற்றிதான். தவறான உணவை உட்கொள்ளுவதால், அல்லது பாவம் செய்ததால் என்று சிலர் நினைத்திருக்க, பிறர் அதைப்பற்றி எதுவும் தெரியாதென்றார்கள்.

    ஆண்களுடன் கைகுலுக்கினால் கர்ப்பம் அடைவோமா என்ற சந்தேகம் சிலருக்கு. ரகசியமாகக் கேட்டார்கள். மாணவர்களோ, பெண்களுடன் எப்படிப் பேச ஆரம்பிப்பது என்று கேட்டார்கள்.

    `கூடாது’ என்ற விஷயத்தில்தான் இளைஞர்களின் ஆர்வம் அதிகரிக்கும். உலகில் பாதி பேர் இன்னொரு பாலர் என்றிருக்க, ஒரு பெண் ஆண்களைப் பார்த்தாலே ஓடி ஒளிந்துகொள்ள முடியுமா, என்ன?

    என் வகுப்பறையில் பையன்கள் ஒரு புறமும், பெண்கள் இன்னொரு புறமும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். வகுப்பில் இருப்பவர்களுடன் மட்டும் பேசுவார்கள். `பிறரைப் பார்த்தால், ஹலோ என்று சொல்லுங்கள். மரியாதையாகப் பழகுங்கள். விசில் எல்லாம் அடிக்கக்கூடாது,’ என்றேன். அவரவர் மேசைக்கு ஏதாவது கனமான சாமானைத் தூக்கிப்போக வேண்டியிருந்தபோது, `டீச்சர்! பெண்களுக்கு உதவலாமா?’ என்று அனுமதி வேண்டுவார்கள் சில துணிச்சலான பையன்கள். புன்சிரிப்புடன் அனுமதி கொடுப்பேன்.

    `அனேகமாக எல்லாருக்கும் கல்யாணம் ஆகிறது. இப்போதே பெண்களைப்பற்றிப் பேசி ஏன் நேரத்தை வீணாக்க வேண்டும்? முன்னுக்கு வருகிற வழியைப் பாருங்கள்!’ வளரும் பருவத்திலிருப்பவர்களுக்கு என் அறிவுரை.

    ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் ஒருவரைப்பற்றி ஒருவர் அறிய இயற்கையான ஆர்வம் இருக்கிறது. அதைச் சரியான முறையில் கொண்டு செல்ல வேண்டும். பெண்களுடன் பேசுவதே தவறு, வன்மையாகக் கண்டிக்கத் தக்கது என்று வளர்த்தால், நாற்பது வயதுக்கு மேலாகியும், பெண்களைப் பார்த்தால் விடலைப் பையன் மாதிரிதான் நடந்துகொள்வார்கள்.

    கதை: எனக்குப் பத்து வயதானபோது, எங்கள் வீட்டு மாடியில் சேஷாத்ரி என்று ஒரு பையன். என்னைவிட இரண்டு வயது பெரியவன். என் அண்ணனுடன் அவன் விளையாட வரும்போது, நானும் கலந்துகொள்வேன். (அவர்களுடன் மோதி, எந்த விளையாட்டிலும் நான் ஜெயித்ததில்லை. முதலில் தோற்பது நானாகத்தான் இருக்கும். இதனாலேயே பையன்களுக்கு என்னை விளையாட்டில் சேர்த்துக்கொள்ளப் பிடிக்கும்! `அழுகுண்ணி ஆட்டம்!’ என்று அழுதபடியே நானும் நாள்தவறாது விளையாடுவேன்).

    `இனிமே சேஷாத்ரியோட விளையாடாதே. பாவம், அவனோட அப்பா அடிக்கிறார், பொண்களோட என்ன விளையாட்டுன்னு!’ என்ற என் தாயார் கூறியபோது, எனக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது. ஏன் என்னுடன் விளையாடக் கூடாது?

    நான் வீட்டு வாசலில் நின்றிருந்தால், சேஷாத்ரி தலையைச் சற்று அதிகமாகவே குனிந்துகொண்டு விரைந்துவிடுவான். எனக்கு ரோஷமாக இருக்கும். அவன் பெயரைச் சொல்லிச் சொல்லிக் கூப்பிடுவேன். அவன் தலை இன்னும் அதிகமாகக் குனியும்.

    இப்போது நினைத்துப் பார்க்கிறேன்: விவரமறியாப் பருவத்திலேயே பெண்களைப் பார்ப்பதுகூட இழுக்கு என்பதுபோல் வளர்க்கப்பட்ட ஒருவன் பெண்களுடைய குணாதிசயங்களைப்பற்றி எதுவுமே அறிந்துகொள்ள முடியாதே! மனைவியுடன் நட்புடன் பழக முடியுமா? இதேபோல்தான் பல இல்லங்களில் பெண்களும் வளர்க்கப்படுகிறார்கள் — ஆண் என்றாலே பயந்து ஒதுங்க வேண்டும் என்பதுபோல். இப்படிப்பட்ட இருவர் திருமணத்தால் இணைந்தால், அறியாமையே அச்சத்தையோ, அதிகாரத்தையோ விதைக்கும்.

    பழகத் தெரியாததால்தான், `நான் ஆண்!’ என்று, பெருமிதத்துடன் மனைவியை அடக்கியாள நினைக்கிறார்களோ, பலர்?
    `என் பெண் கூடப்படிக்கும் பையன்களுடன் பழகுகிறாள். நம் காலம் போலில்லை. அவள் என்ன செய்துவிடுவாளோ என்று பயமாக இருக்கிறது!’ என்று ஒரு தாய் என்னிடம் கூற, `நாம் வளர்த்த பெண் தப்பு செய்வாளா என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்!’ என்றேன். தாயின் முகம் தெளிந்தது.

    `ஆண்களுடன் எந்த அளவு பழகலாம்?’ என்று ஒரு பெண் அறியாமையுடன் கேட்கும்போது, எல்லையை வகுக்கலாம். தாய் தடுமாறி, தன் சங்கடத்தை மறைக்க கோபத்தை வெளிக்காட்டினால், பெண்ணின் குழப்பம் அதிகரிக்குமே! வெளிப்படையாகப் பேசுவது பூசி மெழுகுவதைக் காட்டிலும் சிறந்தது.

    தொடருவோம்.

    Share

  • குறளின் கதிர்களாய்…(98)

    –செண்பக ஜெகதீசன்

    நவில்தொறும் நூனயம் போலும் பயில்தொறும்
    பண்புடை யாளர் தொடர்பு.      (திருக்குறள்-783: நட்பு)

    புதுக் கவிதையில்…

    படிக்கப் படிக்க,
    புதிதாய்ப் பொருள்தந்து
    புத்துணர்ச்சி தந்திடும்
    புத்தகம் போல்,
    பழகப் பழகப்
    பேரின்பம் தரும்
    பண்புடையோர் நட்பு…!

    குறும்பாவில்…

    படிக்கப் படிக்கப் புரியும்
    நூல்நயம்போல் இன்பந்தரும்,
    தொடரும் நல்லோர் நட்பு…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    படிக்கும் நல்ல புத்தகத்தின்
      –பொருளும் நயமும் புரிந்திடவே
    அடிக்கடிப் படிக்கும் பழக்கமதை
      –அனுதினம் கொண்டால் நலந்தருமே,
    கிடைத்திடும் நல்லோர் நட்பினிலும்
      –கூடுதல் நேரம் பழகிவந்தால்,
    தடையிலா யின்பம் கிடைத்திடுமே,
         –தொடர்ந்திடு நல்லோர் நட்பினையே!

    லிமரைக்கூ…

    நயந்தெரிய நூலைப் படித்திடு நன்றாய்,
    நல்லாரொடு நட்பது சிறக்க
    பலமுறை பழகிடு அவருடன் ஒன்றாய்!

    கிராமிய பாணியில்…

    படிபடி நல்லாப்படி
    படிச்சதயே திரும்பப்படி,
    புத்தகத்துப் பெருமதெரிய
    பலமொறதான் நல்லாப்படி,
    படிக்கப்படிக்கப் பொருள்தெரியும்
    புத்தகத்துப் பெருமதெரியும்… 

    இதுபோல,
    பழகப்பழக வளந்துவரும்
    நல்லவுங்க நட்புதானே,
    அதால
    பழகுபழகு நல்லாப்பழகு
    நட்புபெருக நல்லாப்பழகு… 

    படிபடி நல்லாப்படி
    படிச்சதயே திரும்பப்படி,
    பழகுபழகு நல்லாப்பழகு
    நட்புபெருக நல்லாப்பழகு…!

     

     

    Share

  • கற்றல் – ஒரு ஆற்றல்   (6)

    க. பாலசுப்பிரமணியன்

    குழந்தையின் அறிதல் பரிமாணங்கள்

     education4

    டாக்டர் அன் லாக்ஸ்டேன் என்ற ஒரு மனநல அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர் தனது “உங்கள் குழந்தையின் முதல் ஆறு மாதங்கள்” என்ற நூலில் கூறுகின்றார் ” குழந்தையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் நடைபெறும் முக்கியமான நிகழ்வுகள் – உடல் வளர்ச்சி, பெரும் உடற்கூறுகளின் நகர்வுகள்,(Gross Motor Movement),  சிறிய உடற்கூறுகளின் அசைவுகள் (Fine Motor movement) , ஒலி -ஒளிக்கான எதிர் அசைவுகள், ( Response to  light  and sound ) மொழி மற்றும் உடல் அசைவுகள் மூலம் தெரியப்படுத்துதல் (Verbal and non -verbal communication), உறவாடுதல் (emotional interaction) ஆகியவை.”

    அதே போல் ஒரு குழந்தை அழும் போது அது மறைமுகமாக தன் தேவைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. அதைக் கண்ட தாய் அந்தக் குறையை நீக்க முயற்சிக்கிறாள். அதை அறியும் குழந்தை தான் அழுதால் தன் குறை நிறைவேறி தாயின் கவனம் தன் பக்கம் ஈர்க்கப் படும் என்று உணர்கிறது, ,, கற்றுக்கொள்கிறது   ஒரு குழந்தை இன்புறும்போதும் துன்புறும்போதும் அந்த உணர்வுகள் நினைவுகளாக மூலையில் சில குறிப்பிட்ட இடங்களில் பதிவு செய்யப் படுகின்றன. இன்புறும் உணர்வுகளை குழதையின் உள்ளம் மீண்டும் மீண்டும் நாடுகின்றது. துன்புறும் செயல்களிலிருந்து விலகிட தன் எதிர்ப்புகளை அழுகை மூலமாக வெளிப்படுத்துகின்றது. எனவே குழந்தையோடு உறவாடும் தாய் மிகக் கவனமாக இந்த உணர்வுகளைக் கவனித்து  குழந்தை வளர்ப்பில் நாட்டம் காண வேண்டும்.

    குழந்தைகள் தலையைத் திருப்பிப் பார்க்கும் செயல், கை விரல்களை மூடித் திறக்கும் செயல், மற்றும் ஒலி, ஒளி கண்டு அந்த திசையை நோக்கி பார்த்தல் போன்ற பல செயல்கள் கற்றல் என்ற திறனை வளர்க்க அடிகோலுகின்றன. அறிந்துகொள்ள முயற்சி செய்தல் (knowledge  exploration ) மற்றும் அனுபம் மூலமாக அறிதல் (Experiential learning ) என்ற இரண்டு வகையான அறிதல் பயிற்சிகளுக்கு இவை அடிகோலுகின்றன,

    சிறு குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கப்படும் பொம்மைகள் பற்றிய ஆராய்ச்சி பல வெளி நாடுகளில் நடத்தப் பட்டு இருக்கின்றன. அந்த பொம்மைகள் எவ்வாறு ஒரு குழந்தையின் மனதைப் பாதிக்கிறது. அதனுடன் விளையாடும் பொழுது உடனடியான தாக்கம் என்ன, அதனுடைய பின் விளைவுகள் என்ன என்பது பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.. மற்றும் சில பொம்மைகளால் குழந்தையின் உடலுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஏற்படும் பாதிப்புகளைப் பற்றி (safety  of Toys) ஆராய்ச்சிகள் செய்யப் பட்டுள்ளன. வலைத்தளங்களுக்குச் சென்று இது பற்றி பெற்றோர்கள் அறிந்து கொள்ளுதல் அவசியம்.

    பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கான பொம்மைகள் வாங்கும் பொழுது அவை தங்களுக்குப் பிடித்திருக்கின்றதா என்பதை விட  அதனால் குழந்தைகளின் மன நிலையில் என்ன பாதிப்பு ஏற்படும் என்று உணர்ந்து வாங்க வேண்டும். அவைகள் அந்தக் குழந்தையின் வயதுக்கு ஏற்றதா குழந்தையின் மனத்தில் உணர்வில் வன்முறையைத் தூண்டி விடுமா என்றெல்லாம் யோசித்து பின் வாங்க வேண்டும்.

    குழந்தைகளுடன் பழகும் பொழுது பொம்மைகள் மூலமாகவோ அல்லது படங்கள் அல்லது நிழல்கள் மூலமாகவோ குழந்தைகளை பய்முர்த்தும் போக்கை முற்றிலும் தவிர்க்கவேண்டும். சிறு குழந்தைகளை கண்டிக்க முயற்சிக்காமல் “இதைச் செய்யாதே” என்று சொல்வதை விட “இப்படிச் செய்யவேண்டும் ” என்று சொல்லி ஆக்கபூர்வமமான சூழ்நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.

     தொடருவோம்

    Share

  • உமர் கயாம் ஈரடிப் பாக்கள் -5

     பாரசீக மூலம் :  உமர் கயாம் ​ரூ​பை​யாத்

    ஆங்கில மூலம் : எட்வேர்டு ஃபிட்ஜெரால்டு

    தமிழாக்கம் :  சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    umar5   

    புகழுக் காகச் சிலர் இவ்வுலகில்; ஏங்குவர் சிலர்
    போதகரின் சொர்க்கபுரி வரவேண்டு மென்று;
    பணத்தைப் பெற்று, கைவிடு உறுதி வாக்கை,
    தூர முரசின் குமுற லுக்குக் கவனம் வேண்டாம்    .

    13. Some for the Glories of This World; and some
           Sigh for the Prophet’s Paradise to come;
           Ah, take the Cash, and let the Promise go,
           Nor heed the rumble of a distant Drum!

    மடமை அல்லவா !  சிலந்தி போல் பின்னி
    நிகழ்கால வாழ்வு நூலறுத்து வெல்வதா,
    நாமிழுக்கும் காற்றை நாமே வெளி யேற்றி
    நமக்கே மூச்சு விடத் தெரியாத போது    !

    14. Were it not Folly, Spider-like to spin
           The Thread of present Life away to win —
           What? for ourselves, who know not if we shall
           Breathe out the very Breath we now breathe in!

    நமது புகழ்பரப்பும் நறுமணப் பூவை நோக்கு;
    நவிலும் அது நகைத்து,“தரணிக்குள் வீசுவேன்;
    பட்டுக் குஞ்சப் பணப்பை கிழியும் எனக் குடனே,
    கொட்டும் பணக் களஞ்சியம் தோட்டத் திடலில்    .”

    15.  Look to the Rose that blows about us — “Lo,
            Laughing,” she says, “into the World I blow:
            At once the silken Tassel of my Purse
            Tear, and its Treasure on the Garden throw.”

     

    ​         +++++++++++++++++++   ​

    ​   ​

    தகவல்: 

    1.  http://www.acole.com/novels/timuras/khayyam.html

    2.http://poetsgraves.co.uk/Classic%20Poems/FitzGerald/rubaiyat_of_omar_khayyam.htm

    1.  http://www.omarkhayyamrubaiyat.com/text.htm
    1.  https://en.wikipedia.org/wiki/Rubaiyat_of_Omar_Khayyam[November 17, 2015]

     

    Share

  • சென்னை மழை! 

    -மெய்யன் நடராஜ் 

    இல்லையில்லை இங்கு மழையில்லை என்றழுத
    தொல்லை தனைமாற்ற மண்மேலே – எல்லையற்றுப்
    பெய்யும் மழைதந்து மக்கள் மனம்கழுவி
    உய்விக்க விட்டான் இறை.

    உய்விக்க விட்ட உயர்மழை நீண்டதால்
    செய்வ தறியாது திண்டாடி – மெய்யுருகித்
    தெய்வமே போதும் நிறுத்தி விடுஎன்று
    பெய்தலில் சோர்ந்தார் பிணித்து.

    பார்க்கும் இடமெங்கும் தண்ணீர்மயம் கொட்டித்
    தீர்க்கும் மழையாலே திக்கற்று – நீர்க்குள்
    திசைதேடி நிற்கும் சனம்கண்டு நெஞ்சம்
    அசைவற்று நிற்கு ததிர்ந்து.

    அரியா சனமமர்ந்து ஆட்சி தனையே
    புரியும் அதிபதி  மார்க்கும் – சரியா
    சனம்கொடுத்து நீரால் சமத்துவம் காட்டச்
    சினம்கொண்ட வானின் சிதைப்பு.

    வீடுகள் தம்மை விரைவாக மூழ்கடித்துக்
    கேடு விளைவித்துத் துன்பத்தில் – போடும்
    அடைமழை  மக்கள் இயல்பு நிலையைப்
    புடைத்தெடுத்து  விட்டதுவே பார்.

    கையில் பணமும் கடல்போல் நிலமிருந்தும்
    மெய்யுறங்க மெத்தை மிருதிருந்தும்  –  வெய்யிலைச்
    செய்ய பணத்தால் வழியற்று வீதிநின்றுக்
    கையேந்த வைத்ததியற் கை.

    தொடர்மழை வெள்ளம் துடிதுடிக்க வைக்க
    இடர்ப்படும் மக்கள்  பலவாய் – இடம்பெயர்ந்
    தாங்காங்கே நிர்க்கதியாய் நின்று தவிக்கின்றார்
    தூங்குவதாய் இல்லை விசும்பு.

    ஊரெங்கும் நீரிரிந்து மள்ளிக் குடிப்பதற்கு
    நீரின்றித் நீர்மேலே தத்தளிக்கும் – பேர்கொண்ட
    போராட்டம் மாறிப் புனர்வாழ்வு காண்பதற்கு
    நீரோட்டம் சற்றே நிறுத்து.

    தூர இருந்து துடிக்கின்றோம் நாமிந்த
    நேரத்தில் நெஞ்சம்  பதைக்கிறோம் – சீரற்றக்
    காலநிலை சீக்கிரம் சீராக் கியற்கைநீ
    கோலமிடு வானின் சுடர்.

    உழைத்துண்போர் கேட்டுத் தவமிருந்த பொன்செய்
    மழைக்காலம் விட்டுவிட்டு வன்செய் – பிழைக்காலம்
    தந்தினி என்செய்வோ மென்றேங்க விட்டாயே
    நொந்தனர் நூலாய் நொடிந்து.

     

     

    Share

  • தாணுப் பாட்டியின் பிள்ளை   -சிறுகதை

    க.பாலசுப்ரமணியன்

    முடிச்சூரில் மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னால்தான் பாஸ்கரன் அடுக்குமாடிக் கட்டிடத்தில் முதல் மாடியில் ஓர் வீடு வாங்கியிருந்தான். அதை வாங்குவதற்காக ஓர் வங்கியிலிருந்து முப்பது லட்சம் கடன் கூட வாங்கியிருந்தான். இனிமேல் தனக்கு என்று ஒரு வீடு இருக்கும் அதில் மனைவி, குழந்தை மற்றும் வயதான தாயாரோடு வீட்டுக்காரர் தொந்தரவின்றி வாழலாம் என்ற ஒரு ஆசையில்தான். ஆனால் ஏதாவது ஒரு வகையில் மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும் இறைவன் இன்னொரு வகையில் அதைப் பிடுங்கிவிடுகிறார் என்ற உண்மை அவனுக்குத் தெரிய வில்லை !

    இதுதான் அன்று அவன் வீட்டில் நிகழ்ந்த நிகழ்ச்சி. அவன் மனைவி ரம்யா தன் மூன்றாவது வகுப்பில் படிக்கின்ற மகனுக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொடுக்க அமர்ந்தாள்  ” ஏண்டா சங்கர் இன்னிக்கி என்ன ஹோம் வொர்க் கொடுத்தாங்க?”

    “அம்மா டீச்சர் போர்டில எழுதிப் போட்டாங்க. நான் எழுதிக்க மறந்துட்டேன். சாரி “

    ” இடியட் . எவ்வளவு செலவழிச்சு உன்னை படிக்க வைக்கறோம். பொறுப்பில்லாம ..”என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் தலையில் ஓர் குட்டு வைத்தாள்

    “அம்மா “என்று அலறிக்கொண்டே எழுந்து ஓட அவனை தாய் ரம்யா பின் தொடர… ” ஏண்டி ரம்யா.. சின்னக் கொழந்தையை இப்படி கஷ்டப்படுத்தற.. ஒரு நாள் அவன் அதைப் பண்ணலேன்னா என்ன குடியா முழுகிப் போயிடும்?” என்று பாஸ்கரனின் தாயார் சொல்ல, அதன் பின் ஒரே அமர்க்களம்தான்.

    “அம்மா. நீங்க சும்மா இருங்கோ. குழந்தை படிப்பில எல்லாம் மூக்கை நுழைக்காதிங்கோ. எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு அவனுக்குப் பணம் கட்டறோம் தெரியுமா.. உங்க காலம் வேற.. இந்தக் காலம் வேற. சாப்பிட்டோமா.. ராமா கிருஷ்ணான்னு இருந்தோமா என்று இருங்கோ.”

    தாணுப் பாட்டியின் முகம் தொங்கியது.. இந்த நேரத்தில் நீங்கள் தாணுப் பாட்டியை பற்றி கொஞ்சம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சின்ன வயதில் தன்யா என்ற அழகான பெயருடனும் அதற்கேற்ற அழகுடனும் ஜொலித்த பெண்தான் இன்று தாணுப் பாட்டி. அந்தக் காலத்து  பொருளாதரப் பட்டதாரி. சரளமாக ஆங்கிலம் வரும். அவருடைய கணவர் மத்திய அரசில்; ஒரு பொறுப்பான வேலையில் இருந்தவர். காலமாகிப் பதினைந்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.

    தன்னுடைய ஒரே மகனின் திருமணத்திற்குப் பிறகு அவர்களுடன் தங்கியிருக்கிறார். கணவருடைய பென்ஷன் பணம் கொஞ்சம் மாதம்தோறும் கிடைக்கிறது. அதை அப்படியே தன் மகன் பாஸ்கரனிடம் கொடுத்து விடுகிறார். இப்போது சில மாதங்களாக தன் மருமகளின் போக்கு பற்றி அவளுக்கு மனத்தில் கொஞ்சம் வருத்தம்.  ஆனால் வெளியே காட்டிகொள்வதில்லை.

    அன்று இரவு பாஸ்கரன் மெதுவாக அம்மாவிடம் பேச்சுக் கொடுத்தான்

    “அம்மா. ரம்யா ஏதோ குழந்தைக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொடுத்திட்டுப் போறா. அதிலே நீ ஏம்மா தலையிடறே .. உங்க ரெண்டு பேருக்கு நடுவில நான் மாட்டிக்கொண்டு..  ஒரே தலைவலி..” தன் மூக்குக்கண்ணாடியை சற்றே உயர்த்தி தாணுப் பாட்டி தன் மகனை ஒரு முறை உற்றுப் பார்த்தாள். ஆனால் பதில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

    இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு இன்னொரு காட்சி..

    பாஸ்கரன் தன்னுடைய ஆபீசிலிருந்து வீட்டில் நுழைந்து சோபாவில் அமர்ந்தான். ரம்யா உள்ளே இன்னொரு அறையில் வந்திருந்த தன் தோழியோடு பேசிக்கொண்டிருந்தாள்

    “ரம்யா.. ரம்யா. “தாணுப் பாட்டி குரலிட்டாள் . பதில் கிடைக்கவில்லை. பாஸ்கரன் அமைதியாகக் களைப்புடன் உட்கார்ந்திருந்தான் . மீண்டும் அவள் குரல் எழுப்பினாள் . “ரம்யா…”

    “என்னம்மா .. ஏன் அலறறேள் ? ஏதோ இடி விழுந்த மாதிரி.. நான் ரெண்டு நிமிஷம் யாரோடையாவது பேசிக்கொண்டிருந்தா உங்களுக்குப் பொறுக்காதே…”என்று சொல்லிக்கொண்டே ஹாலில் நுழைந்தாள் .

    ” பாஸ்கரன் வந்து எவ்வளவு நேரமாச்சு தெரியுமா.. ஒரு காப்பி கொடுக்க மாட்டியோ ?”

    “நான் மாட்டேன்னா சொன்னேன். ஏன் அவர் உள்ள வந்து காப்பி வேண்டும்னு கேட்கக் கூடாதா என்ன.?”

    “இல்லடி. அவன் ரொம்பக் களைப்பா உட்கார்ந்திருந்தானே .. என்று நினைத்துத் தான் நான் சொன்னேன்.”

    “நானும் ஆபீசிக்குத் தானே போறேன். எனக்கு மட்டும் களைப்பில்லையா? உங்க பிள்ளைக்கு மட்டும் தானா?”

    வாக்குவாதம் முற்றியது. முற்றுப் புள்ளியாக ரம்யா ஒரு பக்கம் அழ, தாணுப் பாட்டி ஒரு பக்கம், அழ…

    காட்சிகள் சில நாட்கள் தொடர்கதையாக, ….ஒரு நாள் ………….

    பாஸ்கரன் தன் தாயார் அருகில் அன்போடு அமர்ந்தான்,. ” அம்மா.. உன்னைப் பார்த்தா எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. இவ்வளவு நாள் சந்தோஷமா இருந்துட்டு இப்போ இவள் கிட்ட வேண்டாத வார்த்தையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டு… “

    தன் மகனைக் கூர்ந்து பார்த்த தாணுவிற்க்கு  அவன் வார்த்தைகளின் உள்ளர்த்தம் புரிந்தது .. “சொல்லுடா.. மேல..”

    தலையைக் குனிந்துகொண்டே ” இல்லே.. நீ வேற எங்கேயாவது சந்தோஷமா இருப்பியான்னு யோசிச்சுப் பார்க்கறேன். “

    “ம்…..”  பாஸ்கரன் மேலே பேச முடியாமல் அமர்ந்திருந்தான்.

    “சொல்லுடா.. முதியோர் விடுதிக்குப் போகணும்னு சொல்லறே .. அவ்வளவுதானே.. இதை சொல்லுவதற்கு என்னடா தயக்கம்? ” தைரியமாகப் பேசினாள் தாணு.

    தன் கண்களை உயர்த்தித் தன் தாயைப் பார்த்த பாஸ்கரனுக்கு என்ன சொல்வது என்றே தெரியவில்லை.

    இரண்டு வருட காலமாக அதனால்தான் தாணுப் பாட்டி இந்த முதியோர் விடுதியில் “சந்தோஷமாக”இருக்கிறாள். மாதம் ஒரு முறை பாஸ்கரனும் ரம்யாவும் தங்கள் குழந்தையோடு வந்து பார்த்துவிட்டுச் செல்வார்கள். போன மாதம் தீபாவளிக்குக் கூட அம்மாவிற்கு ஒரு புடவை கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டுப் போனான் அன்பு மகன் பாஸ்கரன்.

    இன்று மாலையிலே அவள் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி முன்னால் உட்கார்ந்து சென்னையை உலுக்கி எடுத்த மழையைப் பற்றிய செய்திகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்  முடிச்சூரில் வெள்ளம் சூழ்ந்திருந்ததால் அவளுக்கு ஒரே கவலை. தன் மகன் அவன் குடும்பத்தைப் பற்றித்தான்.. தொடர்புகொள்ள அவளுக்கு வழியில்லை. தொலைபேசிகளும் வேலை செய்ய வில்லை..

    திடீரென்று அவள் பார்த்த காட்சி அவளை உலுக்கியது..  பாஸ்கரன் அந்த வெள்ளத்தின் நடுவே ஒரு முதியவரை கைகளில் தூக்கிக்கொண்டு வந்த காட்சி.. செய்தியாளர் பாஸ்கரனை அறிமுகம் செய்து வைத்து வர்ணிக்கிறார். “இவர் பெயர் பாஸ்கரன். இது வரை இவர் இந்தப் பகுதியிலிருக்கும் பதினைந்து முதியவர்களையும் எட்டு குழந்தைகளையும் தன் கைகளிலும் தோள்களிலும் தூக்கி வந்து அவர்கள் உயிரைக் காப்பாற்றியிருக்கின்றார். மனித நேயத்திற்கு இவர் ஒரு முன்னுதாரணம். அவருக்கு எங்கள் பாராட்டுக்கள். “

    “சார்.. இவ்வளவு முதியவர்களை நீங்கள் தனியாகக் கைகளிலும் தோள்களிலும் தூக்கி வந்து காப்பாற்றியிருக்கின்றீர்கள் . அவர்களைத் தூக்கி வரும் பொழுது உங்களுக்கு மனதில் என்ன தோன்றியது ?”

    ” ஒவ்வொருவரைத் தூக்கும் பொழுதும் என்னுடைய சொந்தத் தாயையோ அல்லது தந்தையையோ தூக்கி வருவது போன்ற எண்ணமே எனக்கு இருந்தது. “

    தாணுப் பாட்டியின் கண்களில் நீர் வழிந்தது. பக்கத்தில் அமர்ந்திருத்த இன்னொரு மூதாட்டி தாணுவிடம் சொன்னார். “யார் பெத்த பிள்ளையோ .. என்ன நல்ல மனசு பாருங்க.. எல்லோரையும் தன் அம்மா அப்பா போல நினைக்குது.. இந்தக் காலத்திலேயும் பிள்ளைங்க இருக்காங்களே… சொந்த அம்மா அப்பாவை நம்மளைப் போல் விடுதியிலே சேர்த்துட்டு… “

    தாணு என்ற தன்யாவிற்க்குத் தன் கல்லூரி நாட்களில் தான் பங்கெடுத்த ஒரு விவாத மேடையின் தலைப்பு நினைவில் வந்தது -“சூழ்நிலைகள் ஒரு மனிதனை உருவாக்குகின்றனவா அல்லது ஒரு மனிதன் தன் சூழ்நிலைகளை உருவாக்கிக்கொள்கிறானா?”  அன்று சரியான வாதங்களை மேடையில் எடுத்து வைக்காததால் அவளுக்குப் பரிசு கிடைக்கவில்லை. இன்றும் அவளுக்கு இதற்கான பதில் சரியாகத் தெரியவில்லை.

    தாணுப் பாட்டி தன் கண்களில் வழிந்த நீரை துடைத்துக் கொண்டாள் .. அவள் மனது சொன்னது.. “பாஸ்கரனும் நல்ல பிள்ளைதான் “

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 41-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான புகைப்படத்தை எடுத்துத் தந்திருக்கும் திரு. கண்ணன் முத்துராமனுக்கும், அதனைத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமை இதழின் நன்றி!

    running children

    மானெனத் துள்ளியோடும் இந்த இளஞ்சிறார்கள் நீரிலே ஓடி விளையாடுகின்றார்களா? இல்லை விதியின் விளையாட்டில் தொலைந்துபோனவர்கள் யாரையேனும் தேடி ஓடுகின்றார்களா? எனும் ஐயத்தை நம்முள் விதைக்கின்றது இப்புகைப்படம்!

    கவிதைப்படையல் நடத்தி இதற்கு விடைபகரக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களை வரவேற்று அவர்தம் கவிதைகளுக்குள் நுழைவோம்!

    ***

    சிறுவர்களைப் பறவைகளாக்கி, வேடனை வேடிக்கைபார்க்கும் ரசிகனாக்கியிருக்கின்றார் திரு. கவிஜி தன் கவிதையில்!

    வருகிறீர்கள்
    அமர்கிறீர்கள்
    பறக்கறீர்கள்
    வேடனை ரசிகனாக்கிய
    நீங்கள் எந்த
    நாட்டு பறவைகள்,
    சிறுவர்களே……!

    ***

    ’கடலினும் ஆழமான மனத்தின் துணைகொண்டு எதனையும் வெல்லலாம்; உலகின் எவ்விடத்திற்கும் செல்லலாம்’ என ஊக்கமூட்டுகின்றார் திரு. நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன். 

    கடலின் முனைகளை கப்பலின் மூலம் கடக்கலாம்
    மனிதனின் மூளைகளின் மூலம் மனதை அறியலாம்
    ஆற்று நீர் குடிநீராக மாறுகிறது
    கடல் நீர் உப்பாக மாறுகிறது
    உப்பில்லாத பண்டம் குப்பையிலே
    உணர்வில்லாத மனம் சுடுகாட்டிலே
    கடலிலே மிதக்கலாம்
    எல்லாவற்றையும் மறக்கலாம்
    சின்னஞ்சிறு சிறுவர்கள் வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
    பறப்பது போல மகிழ்ச்சியாக விளையாடுகிறார்கள்
    கடலில் தோன்றுவது முத்து
    மனதில் தோன்றவது வைராக்கியம் என்ற வைரமுத்து
    கடலின் ஆழம் பெரியது தான்
    மனித மனத்தின் ஆழ்மனது அதைவிடப் பெரியது
    கடலின் சீற்றம் சுனாமி
    மனித மனத்தின் ஊக்கம் மியாமி பல்கலைகழகத்தலும்
    கற்க வைக்கும்!

    ***

    ’பிள்ளைகளுக்குப் போட்டியாய்த் துள்ளிவிளையாடத்தான் மேலிருந்து வந்ததோ இந்த வான்மழை?’ என வினா எழுப்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    தணியாத உற்சாகத்தில்
    பிள்ளைகள்
    தண்ணீரில் விளையாடுவதைப்
    பார்த்துத்தான்,
    போட்டியாய்
    வந்து விளையாடிவிட்டதோ
    வான்மழை…!

    ***

    ’வாழ்க்கையும் வான்மழையும் ஒன்றுதான்! இரண்டுமே, சிரிக்கவைக்கும் சிலநேரங்களில்! துடிக்கவைக்கும் சிலநேரங்களில்! துன்பம்கண்டு துவண்டு புறமுதுகிடாது இலக்குநோக்கிப் பயணித்தால் வெற்றி நிச்சயம்!’ என்பது திரு. இளவல் ஹரிஹரனின் கவிதை நமக்குச் சொல்லும் நீதி!

    உள்வாங்குதலும்
    ஒரேயடியாய்ச் சீறுவதும்
    கடலின் இயல்பே…….

    வேடிக்கை பார்ப்பதும்
    விளையாட்டாய் ஓடுவதும்
    சிறுவர்கள் இயல்பே…….

    வாழ்க்கை இப்படித்தான்….
    சிலநேரம் சீறும்,
    பலநேரம் உள்வாங்கும்…

    புறமுதுகிட்டு ஓடவேண்டாம்;
    வெருண்டு பயந்தோடவேண்டாம்.
    கரைதொடும் முன்னம்
    கடக்க வேண்டியவை ஏராளம்!
    கவனங் கொள்ளுங்கள்,
    கற்க வேண்டியவையும் ஏராளம்!

    எங்கேயும் எப்போதும்
    எவரிடமோ..எதுவிடமோ…
    இங்கிதமாய்ப் பாடங்கள்
    இனிதாகக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

    இது தான், இவை தான்
    என்றின்றி,
    ஆகாய வெளியெங்கும்
    ஆண்டவன் விதைத்துள்ளான்…
    ஆகவே சிறுவர்களே…..
    இலக்கு உருவாக்கி
    இலக்கு நோக்கி ஓடுங்கள்!

    பன்முகப் பார்வையை
    ஒருமுகமாய்க் குவியுங்கள்.
    கடலும் உங்கள்
    கைகளில் அள்ளலாம்,
    வாழ்க்கையை மகிழ்வுடன்
    வாழ்ந்திடுங் கலை வெல்லலாம்.

    *** 

    ’அடிக்கும் மழைக்கும் ’அரசே’ பொறுப்பென்று கைகாட்டாமல், களத்தில் இறங்கு தோழா! வெள்ளத்தால் உள்ளம்வாடும் உறவுகளைக் கைகொடுத்துக் காப்பாற்று!’ என்று அவசர நேரத்திற்கேற்ற அவசியமானதோர் அறிவுரையை அளித்துள்ளார் திரு. மெய்யன் நடராஜ். 

    அடிக்கும் மழைக்கும் அரசே பொறுப்பென்று 
    அசட்டை கொள்ளாமல் அசமந்தம் காட்டாமல் 
    துடிப்போடு செயல்படுவோம் தோழனே.. 
    ஓடு ஓடு விரைவாய் ஓடு 
    அதோ தூரத்தில் நமதுறவுகளை 
    மழைவெள்ளம் அடித்துச் செல்கிறது 
    அறிக்கைகள் விடுவது அரசின் வேலையாகட்டும் 
    ஆபத்தில் உதவுவது நமது கடமையாகட்டும் 
    ஓடு தோழனே ஓடு ..!

    *** 

    மழைவெள்ளம் கண்டு பதறி, துள்ளியோடும் சிறார்களோ இவர்கள்? என்று கேட்கின்றார் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகம்.

    இன்பத் துள்ளலோ இது!
    துன்பம் அள்ளல் தமிழ்நாட்டிற்கு!
    கடலா பார்ப்பது! அன்றி
    திடலையும் எட்டும் வெள்ளமா!
    வெள்ள மட்டம் ஏறுதென்று
    பள்ளம் நோக்கிப் பாயுதென்று
    கொள்ளியிடும் இதயத்தோடு பதறி
    துள்ளியோடும் பிள்ளைகளா இவர்கள்! 

    ***

    வல்லமை ஆசிரியருக்கு வந்த கவிதை ஒன்று!

    ”கிராமங்களையெல்லாம் காலிசெய்துவிட்டுச் சென்னைநோக்கிப் படையெடுத்த மக்கள்கூட்டம் கட்டிய அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கள் அல்லவோ பெய்த மழைநீரை  வெளியே(ற்)றவிடாமல் சென்னை நகரத்தையே நரகமாக்கியிருக்கின்றன; மக்களின் பிழைக்கு மழை தந்த பாடம் இது! இனியேனும் மக்கள் நகரத்தைவிட்டுச் சென்று பிழைத்தல் நன்று!” என்று சற்றே கோபத்தோடு ஆலோசனை வழங்குகின்றார் மரபூர் திரு. ஜெய. சந்திரசேகரன். 

    நீர் அறிவீரோ? நீர் இன்றி நீர் இல்லை!
    பின்னர் ஏன் வெறுக்கிறீர்?
    சீர் கெட்ட கோட்டம், கெட்டது வெள்ளோட்டம்!
    அடையாற்றை
    அடைத்துக்கட்டிய அடுக்கு மாடிகள்,
    அடித்துப்போயின மேட்டுக்குடி கீழ்குடிகள் ஏற்றதாழ்வு,
    படித்தவன் படிக்காதவன் பட்டறிவு
    இருப்பவன் இல்லாதவன் இடற்பாடுகள்!
    வந்தன இடற்பாடுகள்!
    மழை, எங்கோ
    அழைத்தும் வராதது,
    அழைக்காதபோது வந்தது,
    கூவத்தை சுத்தம் செய்ய பன்னாட்டுப் பண உதவியைக்
    கவ்வத் துடித்தன சில வெள்ளைவேட்டிப் பன்னாடைகள்!
    ஆனால்,
    குழந்தையின் வாய்ப்பால் துடைக்கும் தாய்போல்
    நதிகள் அழுக்கை இயற்கை மழையே துடைத்தது!
    மக்கள் செய்த பிழை, பிழைப்பதற்கு நகரம் தேடி
    அங்கிங்கு குடியமர்ந்து குடிகெடுத்தனர்!
    இனி ஓடு, ஊர் தேடி, நகரங்கள் நரகங்கள் ஆகுமுன்!
    மழை கொடுத்தது வாழ்க்கைப் பாடம், இனி
    பிழை செய்யாதே, எங்கேனும் ஓடிப் பிழை!

    ***

    சமீபத்திய தமிழக மழையின் பாதிப்பைப் பெரும்பாலான கவிதைகளில் பாடுபொருளாய்க் காண்கின்றேன். புகைப்படத்தைச் சூழ்நிலைக்கேற்ற வகையில் பொருத்திப்பார்க்கும் கவிஞர்களின் திறனைப் போற்றுகின்றேன்!

    அடுத்து நாம் சந்திக்கவிருப்பது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரை! 

    ”கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய்மற் றாங்கே
    எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை” எனும் வள்ளுவரின் வாய்மொழி என்றுமே பொய்த்துப்போவதில்லை என்பதற்குச் சின்னாட்கள் முன்பு பெய்திருக்கும் பெருமழையும் சாட்சிசொல்லியிருக்கின்றது.

    ”மழையே! உன்னை நாங்கள் விரும்பும்போது நீ விலகியோடுவதும், எம்மை நீ விரும்பி வரும்போது நாங்கள் விலகியோடுவதுமான இந்த மாயப் போராட்டம் என்று ஓயும்? ’அமிழ்தம்’ என்று உனைப் புகழ்ந்தார் வான்புகழ் வள்ளுவர்; நீ அமிழ்தம்தான்! ஆனால் அளவை மிஞ்சியதால் எமக்கு நஞ்சானாய்!” மக்களின் வாழ்வைக் கெடுத்த மழையே! எப்போது எம்மை வாழ்விக்கப் போகிறாய்? என்று வேதனைக்குரல் எழுப்பும் ஒரு கவிதை!

    உன்னை நோக்கி
    நாங்கள் வரும்போது
    நீ ஓடுவதும்
    எம்மை நோக்கி
    நீ வரும்போது
    நாங்கள் ஓடுவதும்
    இது என்ன
    மாயப் போராட்டம்?

    வானுக்கு சென்ற நீ
    வருவாயா என
    எத்தனை ஆண்டுகள்
    ஏங்கியிருக்கிறோம்
    இன்று இப்படி
    ஏரளாமாய் வந்து
    போகமாட்டாயா என
    புலம்ப வைத்தது ஏன்?

    கெடுப்பதும்
    கெட்டாரை வாழவைப்பதும்
    நீயே என்றான்
    வான்புகழ் வள்ளுவன்
    கெடுத்துவிட்டாய்
    எப்பொழுது
    வாழ வைப்பாய்?     

    மழையின் குணத்தைப் பிழையின்றித் தன் கவிதையில் படைத்துக் காட்டியிருக்கும் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

    ***

    ”துள்ளியோடும் இந்த பரதவச் சிறுவர்கள், மல்லிகையினும் மணமுடைய மனோரஞ்சிதங்கள்! மழைவெள்ளத்தில் சிக்கிய மக்களைக் காத்துநிற்கும் தேவதூதர்கள்! வாடிநிற்போரைத் தேடிஉதவும் விடிவெள்ளிகள்!” என்று புகைப்படச் சிறார்களுக்குப் புகழ்மாலை சூட்டியுள்ளார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.  

    இந்த சிறுவர்களுக்கு
    விளையாட்டு மைதானமும்
    வாழ்க்கையுமே கடல்தான்!
    இவர்களின் பெற்றோர்கள்
    கடலுக்குள் சென்றால்தான்
    இவர்களின் பசியும் பட்டினியும்
    போகும் நிலை
    இவர்கள் தந்தச் சிற்பங்கள் அல்ல
    இவர்கள் அழகான கிளிஞ்சல்கள்!
    சக மனிதர்களின் துன்பம் கண்டு
    வேகமாய் ஓடித் தங்களால்
    முடிந்தவரை வெள்ளத்தில் நீந்தி
    கரை சேர்க்கும் மனித நேயம்
    கொண்டவர்கள்!
    மல்லிகையை விட மணமுள்ள
    மானோ ரஞ்சிதங்கள்!
    செந்தாமரையைக் காட்டிலும்
    அழகான, உணர்ச்சிகளும்
    கொண்ட சிறுவர்கள்!
    இவர்கள் மீனவர்கள் அல்ல…
    மீட்பவர்கள் தேவதூதர்கள்!
    சென்னை வெள்ளத்தில்
    தன்னை இணைத்துக்கொண்ட
    தன்னலமற்ற நாளைய விடிவெள்ளிகள்!     

    உள்ளந்தொடும் இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய் அறிவிக்கின்றேன்.

    பங்குபெற்ற அனைத்துக் கவிஞர்களுக்கும் நன்றியும் பாராட்டும்! 

     

     

    Share

  • கார்வண்ணன் கற்றுத் தந்த பாடம்….



    050713rain-620x413

    பாடம் முடிய பரிட்சைவரும் பள்ளியில்,
    காடலைந்து மேய்த்திடும் கோபால -மாடனோ,
    சோதித்துப் பார்த்தபின் செய்குற் றமுணர்த்தி
    போதிப்பான் கீதை பிறகு ….கிரேசி மோகன்….

     ஆன்ம பலமளிப்பீர், ஆதி பகவரே,
    வான்மழை எங்களை வாட்டுது, -தேன்குழல்
    மாதுசக்தி பாகரே, போதும் மழைவெள்ளம்,
    சீதோஷ்ணம் வெய்யிலாய்ச் செய் ….கிரேசி மோகன்….

     

     

    Share

  • நல்ல உள்ளங்கள் வாழ்க!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    பேரிடர் சமயங்களிலும் பேரிழப்பு ஏற்படும் காலங்களிலும், தமிழன் தலை நிமிர்ந்து நிற்கும் வகையில் செயல்படுவது நெஞ்சில் நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. மழை வெள்ளத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்களுக்கு உடன் பிறந்தோர்களாக எண்ணி சேவை செய்யும் நல்லுள்ளங்களை வாழ்த்தாமல் இருக்க முடியவில்லை. சென்னை மேட்டுப்பகுதி, கோவை, ஈரோடு, சேலம், திருப்பூர், மதுரை போன்ற பல பகுதிகளிலிருந்து தன்னார்வ சேவை மையங்கள் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள உணவுப் பொருட்கள், போர்வைகள், மருந்துப் பொருட்கள், மருத்துவக் குழுக்கள் என மனமுவந்து அள்ளி வழங்கும் நேசமிகு நெஞ்சங்களைக் காணும்போது நாட்டில் மனிதம் மீதமிருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை ஒளிர்விடத்தான் செய்கிறது.

    நிதி மிகுந்தவர் பொற்குவை தாரீர்
    நிதி குறைந்தவர் காசுகள் தாரீர்
    அதுவுமற்றவர் வாய்ச்சொல் அருளீர்
    ஆண்மையாளர் உழைப்பினை நல்கீர்
    மதுரந்தே மொழி மாதர்களெல்லாம்
    வாணி பூசைக்குரியன பேசீர்
    எதுவும் நல்கியங் கெவ்வகையானும்
    இப்பெருந்தொழில் நாட்டுவம் வாரீர்

    என்றானே பாரதி. எண்ணித்தான் இருக்கிறோமோ அதை.

    சென்னை நகரிலேயே உயர்வான பகுதியில் வாழக்கூடியவர்கள் தாங்கள் முன்பின் அறிந்திராதவர்களைக் கூடத் தங்கள் இல்லங்களில் தங்கவைத்து உணவு, உடை என முடிந்ததைக் கொடுத்து நலிந்தவருக்கு ஆறுதலாய் இருக்கிறார்கள். நடுவர் பரிந்துரையின் பேரில் நகரில் பேருந்தில் பயணம் செய்வதற்கு இலவச அனுமதி அளித்திருப்பது வெளியூர் மக்கள் மற்றும் உறவினர் வீடு செல்பவர்களுக்கு ஆறுதலளிக்கக்கூடியது.

    பால் தட்டுப்பாடு குழந்தைகளை பெரிதும் பாதித்துள்ளது. எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கிய வரை இலாபம் என்ற நோக்கில் வியாபாரிகள் கொள்ளை இலாபம் அடித்து வெந்த புண்ணில் வேலைப் பாய்ச்சியிருக்கிறார்கள். ஈரோடு, கோவை , நீலகிரி மாவட்டங்களிலிருந்து வரக்கூடிய ஆவின் பால் கொள்முதலை அதிகப்படுத்தி முன்னேற்பாட்டு நடவடிக்கைகளை முன்னரே சரியாகச் செய்திருந்தால் குழந்தைகளின் பசியையாவது போக்கியிருந்திருக்கலாம். போர்க்கால நடவடிக்கைகளுக்குரிய பணிகளும் காலந்தாழ்த்தி செய்திருப்பது வருந்தத்தக்கது. ஆம்னி பேருந்துகளில் பயணச்சீட்டு ரூ.3000 முதல் 5000 வரை விற்பதாகச் செய்திகள் வருகின்றன. அரசின் தீவிர கண்காணிப்பின் தேவைகள் அதிகரித்துக்கொண்டிருப்பதை அரசு உணர்ந்து அதற்கான நடவடிக்கைகளை துரிதமாக எடுக்க வேண்டியதும் அவசியம்.

    ஒரு பிரச்சனை என்று வரும்போதுதான் புதைந்து கிடக்கும் மர்ம ஊழல்கள் வெளிவர ஆரம்பிக்கின்றன. இது போன்ற பேரிடர் சமயங்களில் உயிர் காக்கவேண்டிய முக்கியப் பொறுப்பில் இருக்கும் மருத்துவமனையே 18 உயிர்களின் இழப்பிற்கு காரணமாகியிருப்பது பெருங்கொடுமை. மிகப்பெரிய மருத்துவமனைகளுக்கு உரிமம் கொடுக்கும்பொழுது அதற்குரிய குறைந்தபட்ச அடிப்படைத் தேவைகளாவது பூர்த்தியாகியுள்ளதா என்ற சோதனைகூட செய்யாமல் உரிமம் கொடுத்ததன் விளைவே இந்த 18 உயிரிழப்புகளுக்குக் காரணமானது நாம் வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டிய விசயமாகிறது. மியாட் மருத்துவமனையில் நடந்த இந்த சம்பவம் கண்டிக்கத்தக்க ஒன்று. இறந்தவர்களின் உடல்கூட இன்னும் உரியவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படவில்லை என்ற செய்திகளும் வருத்தத்திற்குரியது.

    உதவிகள் செய்வதிலும் அரசியல் ஆதாயங்கள் தேடுபவர்களின் செயல்பாடுகள்தான் வேதனையின் உச்சம்.

     இலகுவான மண் உள்ள மலைப்பகுதிகளில் தடுப்புச் சுவர்கள் கட்டப்படாமல், நீரோடைகளையும், குளங்களையும், ஆக்கிரமித்து பலமாடிக் கட்டிடங்களைக் கட்டுவதும், மனைப்பகுதிகளாகப் பிரித்து விற்பனை செய்வதும் என்று முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளில் தீவிரம் காட்டாமல் இருந்துவிட்டு, இது போன்ற பேரிடர் வரும்போது செய்வதறியாது திகைத்து நிற்பதும் பல நேரங்களில் நமக்கு வாடிக்கையாகிவிடுகிறது.

    கார்பன் வெளியேற்றத்திற்குரிய மாற்று ஏற்பாடுகளைப் பற்றி கொள்கை அளவில் அதனைக் குறைப்பதற்கு அனைத்து நாடுகளும் ஒப்புதல் அளித்து பேச்சு வார்த்தையின் முடிவில் குறைப்பது என்று முடிவெடுத்து மாற்று ஏற்பாடுகள் செய்யத் திட்டமிட்டிருக்கும் இவ்வேளையில் இந்தப் பேரிடருக்கு சுற்றுச்சூழல் மாசுதான் காரணம் என்று மத்திய வனம் மற்றும் சுற்றுச் சூழல் துறை அமைச்சர் பிரகாஷ் ஜவடேகர் கூறியுள்ளதும் கவனிக்கப்பட வேண்டிய விசயம்.

    இதுவரை நடந்தததைக்காட்டிலும் இனி வரப்போகும் கொடுமையைச் சமாளிக்கத் தயாராக இருக்கவேண்டும். மழை நின்று முற்றிலுமாக வெள்ளம் வடிந்த பிறகு ஏற்படக்கூடிய நோய்த்தொற்றுப் பரவும் அபாயத்தைத் தடுக்க முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியதும் அவசியம். மத்திய அரசு இந்த கடும் மழையை தேசியப் பேரிடராக அறிவிப்பதும் அத்தியாவசியமாகிறது.

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    3f4871d0-a718-4758-8893-8625841f7b03
    ஆகினை அன்னை அலமேலு ஜாடையில்,
    மோகினியாய்ச் செல்ல முடிவெடுத்து: -பாகுன்னாரு(தெலுங்கு),
    சித்திரத்தில் கேசவ் சிவன்மயங்கும் சித்தரிப்பு:
    உத்திர மைந்தன் உதிப்பு ….கிரேசி மோகன்….
    உத்திர மைந்தன் -மோகினி சுதன் ஐயப்பஸ்வாமி….

    Share

  • 22ஆம் ஆண்டு பாரதி திருவிழா! வருக! வருக!

    4565cca1-d254-4eac-81df-fabbff604962

    63d872ca-b327-4758-8118-0b4c6c69a391

    22ஆம் ஆண்டு பாரதி திருவிழா இம்மாதம் 11, 12, 13 ஆகிய மூன்று நாட்கள் வழக்கம்போல் திருவல்லிக்கேணி, பாரதி நினைவு இல்லத்தில் நடைபெறுகிறது. அவசியம் நீங்கள் வந்து கலந்து கொள்ள வேண்டுகிறோம்.

    ab3a1159-53f0-4b09-b966-8aa62a34344b

    5b77dac4-4068-45a3-bbaf-702a1b83fda2

    15d6790e-5bcb-4d75-a7c5-e88a924a8438

    b45e7453-f6a0-4995-b047-6f9cd720b94c

    bf3322fd-a7fc-4e2e-ba55-b86bb721c86b

    அன்புடன்
    *வானவில் பண்பாட்டு மையம்
    *சைமா, திருவல்லிக்கேணி

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    cc56fecf-2754-4d6f-8e6a-9f3b5b4ee331

    என்றும் அளித்திடுவான் , யாதவன் தோழமையை,
    குன்றெடுத்து கோகுலம் காத்தவன்: -சென்றுநீ,
    வாராய் வருணதேவா வேண்டியபோ(து) இப்போது
    சீராயர் கண்ணனுடல் செல் ….கிரேசி மோகன்….

    வருண பகவானே உனது கருத்த மேகங்களை
    கார்வண்ணன் உடலில் சேர்ப்பிப்பாய்….

    Share

  • மாமழையும் மாந்தர் பிழையும்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    தமிழகத்தின் நீராதாரத்திற்கு அடிப்படையான வடகிழக்குப் பருவமழை (Northeast monsoon) இவ்வாண்டு பொய்யாமல் பெய்துள்ளது. வந்த ஓரிரு நாட்களிலேயே விரைவாய் விடைபெற்றுச் சென்றுவிடும் கடந்த ஆண்டுகளின் மழைபோலல்லாது, இவ்வருடத்திய மழை மிக்க வாஞ்சையோடு தமிழகத்தில் ஓரிரு வாரங்கள் தங்கிப் பெய்திருக்கின்றது.

    விளைவு…? சென்னை, காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர், கடலூர், புதுவை, சிதம்பரம் உள்ளிட்ட தமிழகத்தின் பெரும்பாலான வட மாவட்டங்கள் தண்ணீரில் மிதக்கின்றன; மக்களோ கண்ணீரில் மிதக்கின்றனர். ’அமிழ்தம்’ என்று வள்ளுவரால் வர்ணிக்கப்பட்ட பெருமைமிகு மழைக்குச் சிலநாட்கள்கூடத் தாக்குப்பிடிக்க இயலாமல் தடுமாறும் தமிழகத்தின் அவலநிலையை என்னென்பது?

    மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளில் முதன்மையான நீரைச் சரியான முறையில் தேக்கிவைப்பதும், அதனைப் பாதுகாப்பதும் அரசின் தலையாயக் கடனாகும். இதற்காக இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் ஒன்றும் கரிகாற்சோழனைப்போல் புதிதாய்க் ’குளம்தொட்டு வளம்பெருக்க’ வேண்டியதில்லை. ஏற்கனவே வெட்டப்பட்டிருக்கும் ஏரிகளையும், ஆறுகளையும், குளங்களையும் ஒழுங்காய்த் தூர்வாரிப் பராமரித்திருந்தாலே போதும். அவற்றின் நீர்க்கொள்ளளவு அதிகரித்திருக்கும்; கனமழையின் தாக்கத்தால் அவை உடைத்துக்கொள்ளாமல் இருந்திருக்கும். அரசாங்கம் இத்தகைய செயல்களில் போதிய கவனம் செலுத்தியதாய்த் தெரியவில்லை.

    சங்கடமான இச்சூழலில், நம் பண்டை மன்னர்களைக் குறித்துப் ’பழம்பெருமை’ பேசாதிருக்க முடியவில்லை. அவர்கள் எதில் திறன்வாய்ந்தவர்களோ இல்லையோ நீர்நிலைகளைத் தேக்கிவைப்பதிலும், நீர்ப்பாசன வசதிகளைப் பெருக்குவதிலும் திறன்வாய்ந்தவர்களாகவே திகழ்ந்திருக்கின்றனர்.

    பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனுக்கு, அணைகளைக் கட்டிவைத்து நீரைத் தேக்கிவைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தவந்த குடபுலவியனார் எனும் புலவர்பெருந்தகை,

    ”போரிலே பெருவிருப்பமுடைய செழியனே! நீ மறுமை இன்பத்தை நுகர விரும்பினாலும்சரி…அல்லது…இந்நிலவுலகிலேயே நிலைத்த புகழைப் பெற விரும்பினாலும் சரி…நீ செய்யவேண்டியது என்ன தெரியுமா?

    நீர்நிலைகளிலெல்லாம் நீண்ட கரையெடுத்து, அந்நீரைத் தேக்கி வைப்பாயாக! அப்போதுதான் உன்னுடைய புகழ், காலத்தை வென்று நின்றுவாழும்!” என்கின்றார். ‘Conservation of water resources’ என்று இப்போது நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோமே, இதைத்தான் ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே இப்புலவர் பெருமான், பாண்டிய நெடுஞ்செழியனிடம் எடுத்துரைக்கின்றார்.

    ”… வயவேந்தே
    செல்லு  முலகத்துச்  செல்வம்  வேண்டினும்
    ஞாலங்  காவலர்  தோள்வலி  முருக்கி
    ஒருநீ  யாகல்  வேண்டினுஞ்  சிறந்த
    நல்லிசை  நிறுத்தல்  வேண்டினு  மற்றதன்
    தகுதி  கேளினி  மிகுதி  யாள
    நீரின்  றமையா  யாக்கைக்  கெல்லாம்
    உண்டி  கொடுத்தோ  ருயிர்கொடுத்  தோரே
    […]
    அடுபோர்ச்  செழிய  இகழாது  வல்லே
    நிலனெளி  மருங்கின்  நீர்நிலை  பெருகத்
    தட்டோ  ரம்ம  இவண்தட்  டோரே
    தள்ளா  தோரிவண்   தள்ளா  தோரே.” (புறம் – 18) 

    ”தொழில்நுட்பத்தில் வல்லவர்கள் யாம்” என்று மார்தட்டிக்கொள்ளும் மேலைநாட்டாரும்கூட நம்முடைய நீர்ப்பாசன வசதிகளைகளைக் கண்டு பிரமித்துநின்ற காலமுண்டு! அவையெல்லாம் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய்க் கனவாய் மெல்லப் போய்விட்டன இன்று!

    சென்னை மாநகராட்சியில் மட்டும் 124 ஏரிகள், 50 (கோயில்களைச் சார்ந்த) திருக்குளங்கள் இருந்தன என்கின்றது சென்னையில் இயங்கிவரும் சி.பி.ராமசாமி ஐயர் சூழலியல் கல்விமையம் (C.P.Ramaswami Aiyar Environmental Educational Center – C.P.R.EEC). ’இறைபக்தி’யில் இணையற்ற நம்மக்கள் பிளாஸ்டிக் பைகளையும், இன்னபிற குப்பைகளையும் வீசி அந்தத் ’திருக்குளங்களை’யெல்லாம் தெருக்குளங்களைவிட மோசமான நிலைக்குக் கொண்டுவந்துவிட்டனர். அவற்றில் பல, அழுக்கான நீரோடு துர்நாற்றம் வீசுகின்றன! மேலும் சில குப்பைமேடுகளாய்க் காட்சிதருகின்றன!

    ஏரிகள் என்னவாயின? அவற்றில் பல பராமரிப்பின்றித் தூர்ந்துபோயின. தூர்ந்துபோன அந்த ஏரிகளிலும், நீரற்றுக் காய்ந்துபோன குளங்களிலும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கள் புதிது புதிதாய் முளைத்தவண்ணமிருக்கின்றன! இக்கட்டுமானங்களுக்காக, வறண்டுபோன ஆறுகளிலிருந்து லாரி லாரியாய் மணல் கொள்ளையடிக்கப்பட்டு வருகின்றது. என்ன கொடுமை இது!

    ’வட மாவட்டங்களில் கனமழை தொடர்ந்து பெய்யும்’ என்று வானிலை ஆய்வுமையம் எச்சரிக்கை செய்திருந்தும், மக்களின் உயிர் மற்றும் உடைமைகளுக்கு எத்தகைய பாதுகாப்பு நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளாத அரசாங்கத்தின் அலட்சியப்போக்கு வருந்தத்தக்கது.

    பொதுமக்களிடமும் பிழையில்லாமல் இல்லை. மனிதவளம் மிகுந்த நம் தமிழகத்தில்,  மக்கள் நினைத்திருந்தால், எதற்கெடுத்தாலும் அரசைச் சார்ந்திராது, மழைநீர்ச் சேகரிப்பு, குளங்கள், ஏரிகள், ஆறுகள் முதலிய நீர்நிலைகளைத் தூர்வாருதல், நகரைத் தூய்மைசெய்தல் போன்ற எத்தனையோ பயன்மிகு பணிகளில் தாமே ஈடுபட்டுத் தாம்வாழும் பகுதியைச் சிறப்பாய்ப் பேணியிருக்கலாம். ஏனோ நம் மக்கள் இவற்றிலெல்லாம் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை.

    நடந்தவை நடந்தவையாக இருக்கட்டும்! ’கண்கெட்ட பின்பு சூரியவணக்கம் செய்வதே  தமிழர் வழக்கம்’ எனும் நிலை மாறட்டும்! இனியேனும் மக்கள் விழிப்போடிருந்து மழைவளத்தையும், சுற்றுப்புறத் தூய்மையையும் முறையாய்ப் பாதுகாக்க வேண்டும். அரசாங்கமும், (வாக்கு வங்கியைக் கைப்பற்றுவதற்காக) ’இலவசங்களை’ அள்ளித்தந்து மக்களைச் சோம்பேறிகளாக்காமல், சமூக நற்பணிகளில் அவர்கள் முனைப்புடன் ஈடுபட ஊக்கமும், உற்சாகமும் அளிக்கவேண்டும்; ஏன்…சிறப்பாய்ப் பணியாற்றுவோருக்குப் பாராட்டும் பதக்கமும்கூட வழங்கி அரசு கவுரவிக்கலாம்!

    இனிய தமிழ்மக்களே!
    வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை எரிமுன்னர்
    வைத்தூறு போலக் கெடும் எனும் வள்ளுவரின் வாய்மொழியை உள்ளுவோம்! வாழ்வைச் செம்மையாக்க முற்படுவோம்!

     

     

    Share

  • ”சிறுவா புரி சதகம்”….

    கிரேசி மோகன்

    ஒருமுறை ஒரு கல்யாணத்திற்காக ”காளஹஸ்தி” செல்கையில் , டிரைவர் ”சார் வலது பக்கம் போனா ”சிறுவாபுரி” முருகர் ஷேத்திரம்….போயிட்டு வர்ரலாமா….!” என்று கேட்டார்….கல்யாண அவசரத்தில் ”வேண்டாம்” என்று சொல்லிவிட்டாலும் ”கந்தன் களிப்பு” விடவில்லை….மயிலை வேலவர் சன்னிதி சுவரில் பதித்திருக்கும் ”கந்தர் அனுபூதி” நினைவுக்கு வர , அதே மெட்டில் முருகர் மீது 100 பாடல்கள் எழுதி ”சிறுவாபுரி சதகம்” என்று பெயரிட்டேன்….

    ”கூகா யெனயென் கிளைகூ டியழப் -போகா வகைமெய்ப் பொருள்பே சியவா-நாகாசல வேலவ நாலுகவித்-தியாகா சுரலோக சிகாமணியே”….அடடா அழகு அனுபூதி….”கமலாகுச சூசுக குங்குமதே” மெட்டுதான்….15 வயதிலிருந்து எனை ஆட்கொண்ட ஸ்லோகம் ”கந்தர் அனுபூதி”….60 வயதில் ”சிறுவாபுரி முருகன்” என்னை வைத்து எழுதிக் கொண்டான்….வேறு என்ன சொல்வது ….”நடப்பது நடந்தே தீரும்….நடவாதது என்முயற்ச்சிக்கினும் நடக்காது….ஆதலின் சும்மா இருக்கை நன்று” இது ஸ்ரீரமண வாக்கு….சும்மா இருக்க விடாமாட்டான் போலிருக்கு ”செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன்-பெம்மான் முருகன் பிறவான் இறவான் -அம்மா பொருளுன்றும் அறிந்திலனே”…..கிரேசி மோகன்….

    0f9d9de0-7232-432b-a79b-469dc0002076_S_secvpf+
    “சிறுவா புரி சதகம்”
    ————————-
    காப்புச் செய்யுள்
    ———————-
    “உரைபா ரதத்தை ஒருகொம் பொசித்து
    தரைசே ரவடித் தருள்வே ழவரே
    சிறுவா புரியார் சதகம் எழுதத்
    தருவாய் எனக்குத் தமிழும் திறனும்”….

    சிறுவாபுரி சதகம்….கந்தரனுபூதி பாதிப்பில்….

    “தனியா னைசகோ தரனார் துணையால்
    வனமா துடல்மே விடவே டுவனாய்
    தனியாய் வருவேல் தணிகா சலனே
    வினைதீர்த் திடவா சிறுவா புரியே”….(1)

    “அடடா எனவூர் அனுதா பமுற
    சுடுகா டுடலே கிடுநாள் துணையாய்
    உடனே வருவாய் உமைபா லகனே
    இடுவாய் பிறவா இடமே விடநான்”….(2)

    “புதனோ டொளிசேர் பொலிவாய் உமையாள்
    சுதனே சிவனார் சிறுவா புரிவாழ்
    மதலாய் பெருமாள் மருகா வருவாய்
    அதுவாய் இதுவாய் எதுவா கிலுமாய்”…(3)

    “உனைநா னறிவேன் உமையாள் சுதனா
    திணைமா துடன்சேர் தணிகா சலனே
    எனைநா னறியேன் எழுவாய் பயனாய்
    சினைநான் உயிர்நீ சிறுவா புரியே”….(4)

    “பணநா கவணை பெருமாள் மருகா
    வானமா துடன்வா னவரா னையுடன்
    மனவே கமுடன் மயிலே றிடவே
    ஷணமே வருவாய் சிறுவா புரியே”….(5)

    “ஆசா பாச மதனால் உலகில்
    காசும் புகழும் குறியாய் உழலும்
    நீசன் எனையுன் நிலைசேர்த் திடவே
    வாஷண் முகனே வழிகாட் டிடவே”….(6)

    “நமச்சி வாயன் நுதல்வாய் புதல்வ
    உமைச்சி வேலை உடையோய் படையாய்
    சுமக்கத் தாயார் ,சிறுவா புரியே
    நமர்க்கை சேரா நிலைநாட் டிடுவாய்”….(7)

    “தீயாய் வளியாய் திசைமண் ஜலமாய்
    காயாய் மலராய் கனியாய் மரமாய்
    வாயாய் ருசியாய் வயிறாய் பசியாய்
    நீயாய் மறைவாய் நிருவா கனனே”…(8)

    “அய்யோ யெனயென் கிளைகூ டியழும்
    அய்யோ மணவா ளரவர் வரவால்
    அய்யா அதனால் அனுபூ தியுறச்
    செய்யாய் முருகா சிறுவா புரியே”….(9)

    “அண்ணா மலையும் அவன்பா திபடர்
    உண்ணா முலையும் சிறுவா புரியில்
    முன்னால் இருக்க முகநா ணமுறும்
    பெண்ணா லோலப் பிடிமால் மருகா”….(10)

    “மரணா கதியில் மனிதா செலுமுன்
    சரணா கதிசெய் சிவனார் செவியில்
    மறையோ தியவன் திருவே ரகனை
    சுரர்நா யகனை சிறுவா புரியை….(11)

    “அத்திக் கிறைவா அமரா வதியின்
    வெற்றிக் குதவும் விசுவேஸ் வரரின்
    நெற்றிக் கனலே நெடுமால் மருகா
    சுற்றத் துடன்வாழ் சிறுவா புரியே”….(12)

    “எதிரா ஜனரின் எஜமா னவனை
    பதிநூ றுடன்எண் படர்மால் புகழை
    துதிசெய் அருணை கிரிபோல் எழுத
    உதவத் தமிழே உடனே வருவாய்”….(13)

    “அயனார் அரியார் அறியா நுதல்வாய்
    நயனார் புதல்வா நரையும் திரையும்
    மயமாய் இவனா குமுனே வருவாய்
    பயனாய் சிறுவா புரிவாழ் பொருளே”….(14)

    “ஓரா றுமுகம் ஒளிரும் இருதாள்
    ஈரா றுபுயம் இறைவா மறவேன்
    சேறாம் உலகில் செந்தா மரையாய்
    போரா டஅருள் பஞ்சா மிருதா”….(15)

    “பாதிக் கொருபெண் பரமேஸ் வரியின்
    ஆதிக் கமுறும் அரனார் நுதற்க்கண்
    ஜோதிக் கருவே சிறுவா புரியில்
    சாதித் தருள்வோய் சரணா கதியை”….(17)

    “கிரௌஞ்ச மலையைக் கூழா கிடவேல்
    எறிஞ்ச முருகா என்றும் இளையோய்
    குறிஞ்சி மலைவாழ் கிழவா தமிழைத்
    தருஞ்சி வைமுலை திகழ்வோய் சரணம் ….(18)

    “கூறும் அருணை கிரியின் புகழில்
    ஏறும் மயிலோ டெழில்சே வலுடன்
    சூரன் பதுமன் சிரம்வாங் கியவா
    சேரும் தமிழே சிறுவா புரியே”….(19)

    “கல்லா லமர்வோன் காதில் ப்ரணவச்
    சொல்லாழ் பொருளை ஸ்லாகித் தவனே
    எல்லாம் அறிந்தும் எனைநான் அறியேன்
    வல்லான் ரமணர் வழிசேர்த் திடுவாய்”….(20)

    “தள்ளா டிவுடல் தடுமா றிடவாய்ப்
    பல்லா டிடமண் புதையப் படரும்
    புல்லா டிடநான் போகா வகையென்
    உள்ளா டிடவா உமையாள் சுதனே”….(21)

    “வடமா லையுடன் வனமா லையணி
    திடமா ருதிதோ ழனவன் மருகா
    கடலா டிடுவாய் குடிபோ கியவா
    உடனே வருவாய் உயிர்மெய்ப் பொருளாய்”….(22

    “வேதா கமநூல் வழிபோ னதிலை
    ஏதா கிலும்செய் துனைஏத் தவிலை
    சாதா ரணநென் சகமா யையற
    நீதான் வரணும் நிகமான் தகனாய்”….(23)

    “இம்மா மடையன் இறைவாழ் வதனில்
    எம்மா திரியும் இசையான் எனவே
    சிம்மா சனமுன் சீர்பா தமுற
    சும்மா இருயென் றொருசொல் அருளேன்”….(24)

    “சொப்பன வாழ்வில் சுகமாய் உறங்கி
    இப்புற உலகே இயல்பென் றிருந்தேன்
    அப்பர ஞானம் அடியேன் பெறவே
    செப்பிட வாராய் சிறுவை முருகா”….(25)

    “எஞ்சா மியெனக் கருளே ரகனே
    பஞ்சா ம்ருதமே பழனிக் குமரா
    அஞ்சாய் எனவுன் அடியார்க் கருளும்
    செஞ்சாந் துநிறச் சிறுவை முருகா”….(26)

    “சிந்தை மகிழச் சிவனார் செவியில்
    முந்தைப் பொருளின் முழுமை உரைத்த
    கந்தச் சுவையே செந்தூர் வளரும்
    சந்தக் கவியார் சிறுவை முருகா”….(27)

    “இருவாட் சிமலர் இருட்கூன் தலணி
    குரவாட் சியர்கோன் குலவா ரிசினை
    கரிசாட் சியமாய் கரம்கொள் சிறுவா
    புரியாட் சியமர் பொலிவே முருகா”….(28)

    “அறுகார்த் திகையர் ஒருமூர்த் தியென
    உருவாக் கியவா உமைபா லகனே
    முறைமா மன்மகள் குறமா தணைய
    சிறுவா புரிவாழ் சிவதே சிகனே”….(29)

    “மலைவாழ் முகிலே ,அலைவாய் அமுதே
    சிலைஜா னகிரா கவனார் மருகா
    குலவே டமகள் குறமா தணைய
    சிலையா கியருள் சிறுவா புரியே”….(30)

    “கண்மாய் தனில்கார்த் திகைமங் கையரால்
    ஒண்ணா னவனே ஓமா றுமுகா
    என்னா வியுடல் பொருள்யா வையும்நீ
    நன்நாள் இதுவே நலம்சேர்த் திடவா….(OR )
    அண்ணா சிறுவை அழகா வருக”….(31)

    “மயில்வா கனனே அயில்வே லவனே
    கயிலா யசிவன் குருவா னவனே
    பயிலா தழின்தேன் பரஞா னமதை
    மயல்தீர்த் தருள்வாய் முருகா சரணம்”….(32)

    “பிடிவா தமுடன் பிழைசெய் திடுமென்
    கடிவா ளமிலாக் குதிரைப் புலனை
    அடிபோ ட்டதைஆண் டருளச் சிறுவை
    வடிவே லவரே வருவீர் குருவாய்”….(33)

    “வனபாக் கியமாய் வள்ளி இருக்க
    தனபாக் கியமாய் தாரிணி சுரக்க
    சினம்போக் கியவா செந்திற்க் கடலில்
    மனபாக் கியமாய் வழிகாட் டிடவா”….(34)

    “கிழவே டமுடன் குறமா தணையும்
    மழுமான் சிவனார் விழிபா லகனே
    அழவேண் டிவரும் அடியார் வினையை
    விழத்தீண் டிடுவேல் விடுநா யகனே”….(35)

    “வானாய் நிலநீர் வளியாய்க் கனலாய்
    ஆணாய் அலியாய் அவளாய் அருவாய்
    ஆனாய் ஜடமாய் அறிவாய், ரமணர் (OR )அகந்தை
    நானாய்ன் துனைநா டிடவா முருகா”….(36)

    “எப்படி வருவான் எமனென் றறியேன்
    அப்படி வருமுன் அனுபூ தியினை
    இப்படித் தானென் றிரவுக் கனவில்
    செப்பிட வாராய் சிறுவை முருகா”….(37)

    “முற்றம் வரையில் மனையாள் வருவாள்
    சுற்றமும் பெற்றதும் சுடுகா டுவரை
    கற்றதும் கொண்டதும் கால்தூ சிபெறா
    நற்றமி ழேவா நமனார் வருமுன்”….(38)

    “மாவாய் பிளந்த மதுசூ தனர்க்கு
    ஆவாய் மருமான் அவன்சோ தரியால்
    வாவா எனகா டழைக்கும் தருணம்
    போபோ எனவீ டுபுகுத் திடவா”….(39)

    “தந்தைக் கொருமந் திரம்தந் தவரின்
    சிந்தைக் கபிமா னசிரோன் மணியே
    கந்தக் கனலே குருவாய் அருள்வாய்
    மந்தப் பயலென் மதம்மாற் றிடவே”….(40)

    “வாயிட் டயென்பின் வடித லென்றே
    நாயிட் டமொடு நறுக்கும் நாவை
    ஆயிற் றதுபோல் அடியேன் வாழ்வு
    பாயுற் றுடும்முன் பிணியோட் டிடவா….(41)

    “தப்பா னவாழ்க்கை தவறா னசேர்க்கை
    இப்பா வியுற்றான் இதனா லெமன்கை
    ஒப்பா ரிவைத்தூர் அழுமுன் செவியில்
    செப்பாய் முருகா சிவஞா னபோதம்”….(42)

    “திருவோ டணையும் திருமால் மருகா
    திருவோ டணையும் திருவா திரையான்
    பிறைவான் நுதற்கண் புதல்வா ,கருணை
    சிறுவா புரிவாழ் சிறுவா புரிவாய்”…(43)

    “வாசத் துழாய்மால் வயிற்றுப் புதல்வி
    நேசக் குறத்தி நினைவோய், திருத்தைப்
    பூசத் திறைவா ப்ரணவப் பொருளை
    ஈசர்க் குபதே சிகனே இறைவா….(44)

    “வருந்தாய் மனமே வருவான் முருகன்
    பிருந்தா வனமாய் பொழிவான் அருளை
    கருந்தா மரைக்கண் குறத்தி மணாளன்
    திருந்தா தவர்க்கும் மருந்தா கிடுவான்”….(45)

    “எலிவா கனரின் இளையோய், சபரிப்
    புலிவா கனர்முன் பிறந்து வளர்ந்த,
    கிலிநா கமுறக் கிளம்பும் அகவல்
    ஒலிவா கனரே உடனே வருக”….(46)

    “கீரன் துதிசெய் ஆற்றுப் படையை
    பேரன் புடனே ஏற்றக் குகையுள்
    சேரும் புலவர் சிறைமீட் டிடவே
    கூர்வேல் எரிந்து கிரிசாய் குகனே”….(47)

    “சிறுபா லனென மதியா துசெலும்
    மறைநான் முகனார் மிகுகர் வமற
    சிறைசே றயிடும் சிவதே சிகனே
    கரைசேர்த் திடுவாய் கடலா டுகுகா”….(48)

    “கன்றா டிடவேய்ங் குழலோன் மருகா
    மன்றா டிடுவோன் மகனே புவியில்
    குன்றா டிடுவோய் குருவாய் வருவாய்
    மன்றா டுகிறேன் மனம்வைத் தருள்வாய்”….(49)

    “ஆகா இவனே அதிமே தையென
    பாகாய் உருகும் பொருளுள் ளவரை
    மோகா சனத்தில் முனியாய் இருக்க
    ஏகாக் ரமதை எளிதாக் கிடுவாய்”….(50)

    “மாலா டிடும்யவ் வனம்சொப் பனமே
    கோலா டிடும்மூப் பதுநிச் சயமே
    வாலா டிடும்வாழ்க் கையைவிட் டுவடி
    வேலா யுதன்தாள் தலைவைத் திடுவாய்….(OR )
    வேலா யுதன்தாள் வனசம் தொழுவாய்”….(51)

    “நூறோ டிடவே தேரோ டியமால்
    சீரா டிடுமூர் சிறுவை மருகன்
    ஈறா றுபுயன் பேரா றுமுகன்
    நீறா டநுதல் நினைவாய் மனமே”….(52)

    “கள்ளப் புலனைந்த் துறவா லகந்தை
    மெல்லப் புகுந்து மமதை மனமாய்
    உள்ளத் தறையில் உனைபூட் டிடுவான்
    வள்ளிக் கணவன் வாஞ்சைக் கிலைதாள்”….(53)

    “புதிராம் புவியில் பொழுதோட் டிடவே
    சதிரா டியபின் சலியும் மனமே
    எதிரா ளியெமன் எதிரே கிடுமுன்
    கதிர்வே லவனே கதியென் றிடுவாய்”….(54)

    “மமகா ரமதை மனிதா விடுவாய்
    எமனே கிடுமோர் எழிற்கா லையிலே(one fine morning )
    சுமையா கிடுவாய் சுடுகா டுவரை;
    சமபா வமுற சிறுவா புரிசேர்”….(55)

    “பரங்குன் றலைவாய் பழம்வீழ் பொழில்,கோல்
    கரங்கொள் பழனி ,குமிழ்வாய் சிவனார்
    கரங்கொள் கிரியே ரகமும் தணிகை
    வரங்கொள் அடியார் வரவீ டுடையோய்”….(56)

    “முத்தாய் அருணை முனிநா எழுதிக்
    கொத்தாய் அடைந்தாய் கவிசந் தமதை
    அத்தா அதுபோல் அடியேன் அளிப்பு
    கத்தா ழையெனின் கமல மெனக்கொள்”….(57)

    “கிரியார் கந்த ரனுபூ தியின்மேல்….(OR )
    அருணை கிரியார் அனுபூ தியின்மேல்
    வெறியால் விளைந்த வடிகா லிதுவே
    சரியா தவறா சதகம் அறியேன்
    விரிஆர் வமிதை வளர்பக் தியென”….(58)

    “பாக்கள் வருதல் பனிமா மலையோன்
    தீக்கண் மகனுன் தயவென் றெண்ணி
    ஊக்க மடைந்தேன், ஓங்கும் தமிழின்
    தாக்க மெனநீ திரைபோ டாதே”….(59)

    “அம்பாள் மகனே அரிமால் மருகா
    உன்பால் உருகி உனைநான் அடைய
    வெண்பா சதகம் வடித்தேன் ,புகழின்
    சம்பாத் தியமாய் சொல்லி விடாதே”….(60)

    “எமாதி கணமே கிடுநாள் ரமண
    சமாதி நிலையில் ஸ்திரமாய் இருக்க
    ரமாதி மாலர் ரமிக்கும் மருகா
    உமாதி ஈசர்க் குகந்தோய் அருள்வாய்”….(61)

    “உள்ளக் கனகல் லையுடைத் தெறிய
    மெல்லத் தலைநீட் டிடு(ம்)ஆன் மவொளி
    புல்லைப் புலியாக் கிடுமிக் கலையை
    தெள்ளத் தெளிவாக் கிடுதே சிகனே”….(62)

    “அலையும் மயிலை, அயில்வேல் அணிசே
    வலையும், வனவான் வளையார் தமையும்,
    மலையும், மலையே றிவளர் உனையும்,
    முளையும் சதகம் மதிலா டிடவை”….(63)

    “தாரா சுரன்தன் தவவாழ் வதனால்
    பேரா சையுறப், பலிவாங் கிடவே
    வீரா சனத்தோன் விழிவாய் பிறந்த
    ஆரா அமுதே அமரர் துணையே”….(65)

    “கெட்டாள் திருந்தி குருவாய் அழைக்க
    சிட்டாய் வருவான் சும்மா இருக்கத்
    தொட்டோ திடுவான் திருவா சகத்தை
    முட்டாள் மனமே முனியச் சிறுவன்”….(66)

    “பந்தத் தைவிடு பாசத் தைவிடு
    சொந்தத் தைவிடு சோகத் தைவிடு
    சிந்தித் துவிடு சிறுவா புரிவாழ்
    கந்தத் தனைநீ கயிலா யமுற”….(67)

    “சம்பந் தாண்டான் ஸ்தம்பித் திடவே
    நம்பும் கிரியார் நவிலச் சந்தம்
    கம்பம் தனிலா டியெழும் இளையோய்
    உம்பர் துணைக்கு உருவா கியவா”….(68)

    “கனிகை கிடைக்க ககனம் சுற்ற
    புனிதர் கணேச பிள்ளைக் களிக்க
    தணியா சினத்தில் தண்டா யுதனாய்
    முனியாய் பழனி மலையே றியவா”….(69)

    “அமரா வதியின் அணிகா வலனாய்
    சமரால் கொடுசூ ரனுடல் கெடவே
    உமையாள் கொடுவேல் உதிர்த்து அலைவாய்
    குமரா சுரர்பெண் கரங்கொள் முருகா”….(70)

    “எதிர்பார்த் திருந்த எமனே ளுகையில்
    சதுர்வே தனைவெஞ்ச் சிறைவைத் திடுவோய்
    கதிர்கா மமதில் கனிந்து பழமாய்
    உதிர்சோ லைமலை உறவே வருக”….(71)

    “பழுதூ றியவாழ் வினில்போக் கிரியாய்
    பொழுதோட் டினைஐம் புலனார் வமதால்
    தொழுதேத் திடுவாய் கழுகா சலனை
    முழுதாட் கொளவான் மயிலே றிடுவான்”….(73)

    “அயலார் சிரிக்க அருகார் வெறுக்க
    மயலா டிமகா மடுவீழ் கையிலே
    செயலா கிடுசிந்தை தையில்சீர் மிகவே
    வயலூர் வளர்வாழ் வதன்தாள் விழுங்கோள்”….(74)

    “பதினா றுபெரும் பெருவாழ் வுபெற
    அதிகா ரவிடை அமர்வோன் நுதல்நீ
    றதுகா யவுதித் தனலாய்ப் பிறந்த
    பதியா றுடையோன் பதம்மே விடுவாய்”….(75)

    “சேதா ரமிலா செய்கூ லியிலா
    ஆதா ரமருள் அயில்வே லவனின்
    பாதாம் புயமே பரமார்த் திகமாம்,
    பேதாய் மனமே பணிந்தேத் திடுவாய்”….(76)

    “மனமா ஸனமாய் மயில்வா கனமாய்
    குணம்கோ ழியெழுப் பதிகா லையுமாய்
    முனைவேல் மதியாய் மனையுன் மலையாய்
    தினமாண் டிடவா திணைமா தணைவோய்”….(77)

    “திகழா பரணம் திடமார் பசைய
    நகைபூட் டிடநா டகமே டைதனில்
    நகைப்பூட் டிடவா நடுநா யகமாய்
    நகைபூத் திடுவாய் நதிபா லகனே”….(78)

    “அதிகா ரமவா அழுக்கா றவச்சொல்
    குதிகோ பமிலா குணம்வாய்த் திடவே
    சுதிவள் ளுவனார் சொலும்வார்த் தையினை
    மதியேற் றிடவை மருதா சலனே”….(79)

    “மிகவாட் டமுறும் மனிதா ,ரமண
    அகநாட் டமுற அங்குஷ் டமென
    குகநாட் டியம்காண் குகையாழ் மனதில்
    சுகசாட் சியமாய் சும்மா இருநீ”….(80)

    “குசனார் லவணார் அசுவ மதைத்தம்
    வசமா கயிரா கவன்வா ளியெதிர்
    அசலம் சிறுவா புரிவாழ் அழகா
    வசன முரைக்க வருவாய் குருவாய்”….(81)

    “சோணை ரமணே சரைப்போல் சதமாய்
    ஞானம் பெறநா டிடுசெந் தமிழின்
    மோனை எதுகை யெனவள் ளியும்தே
    வானை தழுவும் வடிவே லவனை”….(82)

    “கங்கா தரனின் கபாலி புரியில்
    சிங்கா ரமயில் சுமையாய் அமர்ந்து
    மங்காப் புகழை மயிலைக் களித்தோய்
    எங்கா துரைக்க சங்கோ சமதேன்”….(83)

    “முருகா சரணம் மல்லாண் டிடுவோன்
    மருகா சரணம் மனைவீ டுதர
    அருகா மையிலூர் சிறுவா புரிவாழ்
    குருகா வலதோள் கொடுதோ ழமையே”….(84)

    “பிடிவா தகுணப் புலனால் அடைந்த
    பிடிவா தகபம் பித்த மஜீர்ண
    நொடிநோய் களெமை நெருங்கா தபடி
    கொடிகோ ழியைஏந் துகலா பகுகா”….(85)

    “காவித் துணியில் கரைவேட் டியினில்
    தாவித் திரிந்தேன் திசையே றுமயில்
    ராவுத் தனனுன் ரசபா தமதை
    சேவித் துணர்ந்தேன் சகமே பரமாய்”….(86)

    “பணக் காரனுமே பலசா லியுமே
    கணக் காளியுமே கரிநாள் தனிலே
    மனக்லே சமுடன் மடிசாய்ந் திடுவான்
    மனக்காய் எதற்கு மலைவாழ் பழமே “….(87)

    “சூதா டிடுவாய் சுகமேந் திடவே
    மாதா டிடுவாய் மனமே ,சுமப்பாய்,
    வேதாந் தியென வெறும்கோ வணமாய்
    தீதாண் டிடும்தென் பழனிச் சுவையை”….(88)

    “பாகத் துமையாள் நெஞ்சார் வமுறும்
    போகர் சமைத்த பஞ்சா ம்ருதமே
    ஏகப் பொருளே எஞ்சா மியெனக்
    காகத் திறவாய் கோயிற் கதவை”….(89)

    “தெண்டா யுதமோர் திருக்கை பிடிக்க
    கொண்டாய் இடுப்பில் கரமொன் றினைநீ
    பண்டா யநிலை பரமார்த் திகத்தை
    விண்டோ திடுஆ விநன்வாழ் முருகா”….(90)

    “மந்தா கினியேந் திடமா துமைபால்
    வந்தாய் பெறவே வடிவேல் தனையே
    பந்தா டிடுதே புலனைந் துமெனை
    தந்தா யுதன்பின் தவழ்வோய் அருள்வாய்”….(91)

    “இக்கா சினியில் இழவே புரிந்து
    அக்கா சியில்அந் திமம்கொண் டிடுவாய்
    முக்கால் சிவனம் முருகன் அருள்வான்
    உக்கார் சிவனே உறும்கா சியதே”….(92

    “சுப்ர மணிய புஜங்க மதிலே
    சர்ப்பம் எனஆ டினைசங் கரனால்
    தர்பை வழித்த தமியேன் திருநா
    அற்பம் இதிலா டிடுமண் புழுவாய்”….(93)

    “காட்சி கொடுத்து கற்கண் டளித்து
    தீட்ச தரின்வாய் மொழிகீர்த் தனையாய்
    ஆட்சி புரிந்தோய், அவர்தம் குருவாய்
    தீட்ஷை கொடுத்த தணிகை குகனே”….(94)

    “ஒலிபா ஷைவரா துருகித் தவிக்க
    கலிவெண் பாவை குமர குருவுக்
    அளிசீ ரலைவாய் அகக்கா ரிகளோ(டு)
    ஒளியாய் விளங்கும் உயர்வான் பதியே”….(95)

    “பழம்காய் இலைஆல் மரம்வேர் விதையாய்
    விழபுள் விழுங்கி அதைவே றிடமாய்
    புழங்கப் புதைக்கப் புதிதா வதுபோல்
    விழுவாய் கனலாய் எழுவாய் புனலில்
    தொழும்தாய் வளர்சேய் பழனிக் குமரா”….(96)

    “சதிசெய் திடுசங் கரன்கைக் கனியால்
    பதியாய் திருவா வினன்வாழ் பரமே
    இதிகா சபுரா ணமறை புகழும்
    துதிகே சவனார் மருகா துணைவா”….(97)

    “சிறுவா புரியில் சதகம் தொடங்கி
    திருவா வினன்சீர் தலத்தில் முடிய
    நிறைவேற் றியவா நதிவே கமுடன்
    மறவேன் உனைமால் மருகா சரணம்”….(98)

    “பாலும் பழமும் பஞ்சா ம்ருதமும்
    கோலும் இடுப்பில் கரமும் கொடுப்பேன்
    நாளும் இவன்நா டகமே டையில்செங்
    கோலும் குடையாய் கொடியேந் திடச்செய்”….(99)

    “தணிகை ,பரங்குன், ரலைவாய் , திருவா
    வினன்கை கனிகொள் பொழிலே ரகமாய்
    கனிகை இருக்க இவர்க்காய் அவர்க்காய்
    இனிகை ஏந்தாய் ,இறைசேய் பதம்சேர்”….(100)

    சுபம்
    முடிவு
    மங்களம்

    Share