—சி. ஜெயபாரதன்.
(1912 -1977)
சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா
“நமது சூரியன் நமது காலக்ஸியில் உள்ள 10 பில்லியன் விண்மீன்களில் ஒன்று. நமது காலாக்ஸி பிரபஞ்சத்தில் பெருகிச் செல்லும் பில்லியன் கணக்கான காலக்ஸிகளில் ஒன்று. நாம் மட்டும்தான் பிரமாண்டமான அந்த அரங்கில் வாழ்ந்து வரும் உயிர்ப் பிறவிகள் என்று எண்ணுவது உச்சத்தின் அனுமானம்.”
வெர்னர் ஃபான் பிரௌன்.
“ஒரு விண்வெளிக் கப்பலில் அனுப்புவதற்கு ஏற்ற சிறந்த மின்கணனிக் கருவி மனிதன்தான். திறமை குன்றிய அவன் மட்டுமே பெருமளவில் உற்பத்தி செய்யத் தகுதி பெற்றவன்.”
வெர்னர் ஃபான் பிரௌன்.
விண்வெளி யுகம் பிறந்தது
அண்டவெளி யுகமும், அணுசக்தி யுகமும் இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் முடிவில், போர் அழிவியல் விஞ்ஞானத்தால் [Science of Destruction] விளைந்த சரித்திரப் புகழ் பெற்ற இரண்டு புரட்சி விந்தைகள்! புது யுகம் தோற்றுவித்த அற்புதச் சாதனைகள், அமெரிக்க அணுகுண்டு ஆராய்ச்சில் பிறந்த அணுசக்தி, ஆக்க சக்தியாக மாறி உலகெங்கும் மின்சக்தி உற்பத்திப் பெருகி வருகிறது. அடுத்து ஜெர்மனி கட்டளை ஏவுபாணங்களாக [Guided Missiles] எறிந்த V-2 ராக்கெட்டுகள் அண்ட கோள யாத்திரைக்கு அடிகோலி விண்வெளிப் படையெடுப்பு [Space Exploration] விருத்தியாகி வருகிறது. 1957 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 4 ஆம் தேதி ரஷ்யா அண்ட வெளியில் முதன் முதலாகப் பூமியைச் சுற்றிவரும் செயற்கைக் கிரகம், ஸ்புட்னிக்-1 [Sputnik 1] விண்சிமிழை ஏவி, அண்டவெளிப் புரட்சியை ஆரம்பித்து வைத்தது. 1958 ஜனவரி 31 இல் அமெரிக்காவின் முதல் செயற்கைச் சிமிழ், தேர்வுக்கோள் 1 [Explorer 1] ஏவப்பட்டு அண்டவெளிப் போட்டி இரு நாடுகளுக்குள் எழுந்தது.
விண்வெளி ஒற்றுக் கோள்களை ஏவியும் [Spy Satellites], சந்திர மண்டலப் பயணப் போட்டிகளை உண்டாக்கியும், அகிலவெளி நிலையங்களை [Space Stations] மிதக்கவிட்டு அடுத்தடுத்துச் செப்பனிட்டும், அண்டவெளிப் படையெடுப்பு ஐம்பது ஆண்டுகளாய் உலகைக் கலக்கி அடித்து வருகிறது. பிரமாண்டமான புவிஈர்ப்புச் சக்தியை மீறி செயற்கைக் கோள்களும், விண்வெளிக் கப்பல்களும், அண்டவெளி நிலையங்களும் வானில் ஏவி அடுக்கப்பட்டு, பூமியைப் பவனி வரத் தூக்கிச் சென்ற அசுர ராக்கெட் எஞ்சின்களை ஆக்கிய நவீன எஞ்சினியர், ராக்கெட் விஞ்ஞானிகளில் ஒப்பற்றவர், வெர்னர் ஃபான் பிரெளன் [Wernher Von Braun]. இரண்டாம் உலகப் போரில் இங்கிலாந்திலும் ஐரோப்பாவிலும் பேரழிவு உண்டாக்கிய ஜெர்மன் V-2 ராக்கெட்டுகளை, கட்டளை ஏவுபாணங்களாய் [Guided Missiles] ஏவிய வெர்னர் ஃபான் பிரெளன்தான் அமெரிக்காவின் புகழ் பெற்ற ஜெர்மன் ராக்கெட் விஞ்ஞானி. யுத்தத்திற்கு முன்பு, அவர் ஹிட்லர் ஆணைக்குப் பணிந்து பணியாற்றிய ஒரு ஜெர்மன் எஞ்சினியர்! யுத்தத்திற்குப் பின்பு அவர் அமெரிக்காவிடம் சரண் புகுந்து பணி செய்த ஓர் அமெரிக்க எஞ்சினியர்!
விண்வெளி யாத்திரைக்கு விதையிட்ட மேதைகள்
கி.மு.4000 ஆண்டில் பாபிலோனியன் சுவடுகளில் எழுதப்பட்ட அண்டவெளிப் பயணம் பற்றிய சான்றுக் கதைகள் பல இன்றும் காணக் கிடக்கின்றன. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் கிரேக்க எழுத்தாளி லூசியன் [Luciஅன்] நிலவுப் பயணம் பற்றி ஒரு புனைப் படைப்பை எழுதியுள்ளார். ஜெர்மன் வானியல் வல்லுநர் [Astronomer] ஜொஹானஸ் கெப்ளர் [Johannes Kepler 1540-1650] சந்திரப் பயணம் பற்றி ஒரு விஞ்ஞானப் பதிப்பை எழுதி யுள்ளார். பிரான்சில் எழுத்தாள ஞானிகள், வால்டேர் [Voltaire] 1752 இல் சனி மண்டலப் பிராணிகளைப் பற்றியும், ஜூல்ஸ் வெர்ன் [Jules Verne] 1865 இல் ‘பூமியை விட்டு நிலவுக்கு’ [From the Earth to the Moon] என்னும் பெயர் பெற்ற நாவலில் விண்வெளிப் பயணத்தைப் பற்றியும் எழுதியுள்ளார்கள். பிரிட்டிஷ் எழுத்தாள மேதை ஹெச்.ஜி. வெல்ஸ் [H.G. Wells], 1898- 1901 இல் ‘அகிலக் கோளங்களின் யுத்தம்’ [War of the Worlds], ‘சந்திரனில் முதல் மானிடர்’ [The First Men in the Moon] என்னும் இரண்டு விண்வெளிப் பயண நாவல்களைப் படைத்துள்ளார்.
பிரிட்டிஷ் விஞ்ஞானக் கணித மேதை ஐஸக் நியூட்டனின் [Isaac Newton] பெயர் பெற்ற, மூன்றாம் ‘நகர்ச்சி நியதியின்’ [Newton’s Third Law of Motion] கூற்றுப்படி ‘முன்னுந்தல் ஒவ்வொன்றும் அதற்குச் சமமான எதிர்ப் பின்னுந்தலை உண்டாக்கும்’ [For every action, there is an equal & opposite reaction]. நியூட்டனின் மூன்றாம் நியதியே ராக்கெட் நகர்ச்சிக்கு அடிப்படையான கோட்பாடு. ஒரு பலூனை முழுதாக ஊதி மேலே ஏவினால், காற்று பின்புறம் உதைக்க, பலூன் எதிர்த் திசையில் அதாவது முன்புறம் உந்துகிறது. அதே முறையில்தான் அதிவேக அனல் வாயுக்கள் பின்னே வெளியேற, ராக்கெட் முன்னோக்கி உந்திப் பயணம் செல்கிறது.
பண்டை காலத்தில் பயன்பட்ட ஏவுபாணங்கள்
ராக்கெட் வீச்சு [Rocket Propulsion] பண்டைக் காலம் தொட்டே பழக்கப் பட்ட ஓர் ஏவுகணை ஆயுத நுணுக்கம். முதன்முதலில் சைனாவில்தான் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் ‘திடப்பொறி ஏவுபாணம்’ [Solid Propellant Rocket] கண்டு பிடிக்கப் பட்டது. கி.பி.1232 இல் சைனாவில் கைஃபெங் [Kaifeng] நகரைக் காப்பாற்ற, மங்கோலிய மிலேச்சர்களை எதிர்த்து விரட்டத், ‘தீக்கவண் ஏவுபாணங்கள்’ [Rocket Torches] எறியப் பட்டன. ஐரோப்பாவில் பதினாறாம் நூற்றாண்டுகளில் ராக்கெட்கள் வானவெடிகளில் பயன்பட்டன.
இந்தியாவில் மைசூரை ஆண்ட ஹைதர் அலியின் மகன் திப்பு சுல்தான் 4000 அடி பாய்ந்து தாக்கும், மூங்கில் குழல்களில் செய்த ஏவுபாணங்களை எறியும் 5000 தரைப் படை ஆட்களைக் கொண்டு 1792 -1799 இல் பிரிட்டீஷ் படையினரைத் தாக்கி, சீரங்க பட்டணத்தில் இரண்டு முறை வெற்றி யடைந்ததாக இந்தியச் சரித்திரம் கூறுகிறது.
1805 ஆண்டு நெப்போலியன் போர்களில் [Nepoleanic Wars], பிரிட்டன் முதன் முதலாகக் ‘காங்கிரீவ் ஏவு பாணங்களைப்’ [Congreve Rockets] பயன் படுத்தி பிரான்ஸில் பொலோன் துறைமுகத்தைத் தாக்கியது. வில்லியம் காங்கிரீவ் [William Congreve] முதலில் விருத்தி செய்த ஏவுபாணங்கள் 9000 அடி தூரம் தாக்கும் வல்லமை உடையன. இரும்புத் தகடுக் குழல்களில் செய்யப் பட்டு, 7 பவுண்டு வெடி மருந்துடன் நிலை தடுமாறாமல் பாய, 15 அடி நீள வாலுடன் அமைக்கப் பட்டவை. காங்கிரீவ் இந்திய வீரர் திப்பு சுல்தான் ஏவுகணைகளை எடுத்துச் சென்று விருத்தி செய்ததாகத் தெரிகிறது. அமெரிக்க மெக்ஸிகன் போரிலும் [Mexican War 1846-48], அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரிலும் [American Civil War 1861-65] 16 பவுண்டு பளுவில் 1.25 மைல்கள் பாயும் காங்கிரீவ் ஏவுபாணங்கள் உபயோகிக்கப் பட்டன.
1920 ஆண்டில் மகாகவி பாரதியார் பாரத தேசத்தைப் பற்றிப் பாடும்போது ‘வானை அளப்போம்; சந்திர மண்டலத்தியல் கண்டு தெளிவோம்’ என்று எழுதி யிருக்கிறார். 19-20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் விண்வெளிக் கோள் பயணங்களுக்கு ராக்கெட்டுகள் பயன் படலாம் என்று குறிப்பிட்ட இரு விஞ்ஞான எஞ்சினியர்கள், ரஷ்யாவின் ஸியால்கோவ்ஸ்கி [1857-1935] [Tsiolkovsky], அமெரிக்காவின் ராபர்ட் கோடார்ட் [1882-1945] [Goddard]. அவர்கள்தான் நவீன ராக்கெட் பொறி நுணுக்கத்தின் மூல கர்த்தாக்கள். கோடார்டு திடஎரிப்பண்ட ராக்கெட்களை [Solid Propellant Rockets] ஆய்வு செய்தவர். முதல் உலக யுத்தத்தின் போது, கோடார்டு தன் ராக்கெட் பணியை அமெரிக்க யுத்தப் படைக்கு அளிக்க முன்வந்தார். 1918 நவம்பரில் முறை யாக அமைக்கப் பட்ட ‘கூம்பி விரியும் புனல்’ [Convergent Divergent Nozzle] ஒன்றைக் கோடார்டு முதன் முதலாகத் தயாரித்து அதிவேக ராக்கெட் முன்னடிப் பயிற்சிச் [Preliminary Trials] சோதனைகளை நிகழ்த்தினார். 1926 இல் முதன் முதல் எரித்திரவம் [Liquid Fuel] பயன்படுத்தி ஏவுபாணத்தை இயக்கிக் காட்டியவர், கோடார்டு. வெர்னர் ஃபான் பிரெளனின் முதல் ராக்கெட் குரு, அமெரிக்காவின் ராபர்ட் கோடார்டு என்பது பலருக்குத் தெரியாது !
விண்வெளி ராக்கெட் வேட்கையாளர், வெர்னர் பிரெளன்
வெர்னர் ஃபான் பிரெளன் ஜெர்மனியில் இருந்த விர்ஸிட்ஸ் [Wirsitz, Now Wyrzysk, Poland] என்னும் நகரில் 1912 மார்ச் 23 ஆம் தேதி ஓர் பரம்பரைச் செல்வந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். சிறுவனை லூதரன் கிறிஸ்துவ ஆலயம் ஒப்பியவுடன், மகன் வெர்னரின் ஆர்வத்தைக் கிளப்ப அவனது தாய் ஒரு தொலைநோக்கியைக் [Telescope] கொடுத்தார். எட்டு வயதுக்கு முன்பே எழுந்த வானவியல் [Astronomy] காட்சி இச்சையும், விண்வெளிப் பயண வேட்கையும், வெர்னரை விட்டு இறுதிவரை விலகவே இல்லை! 1920 இல் அரசு பதவியை ஏற்கும் பொருட்டு அவரது குடும்பம், பெர்லினுக்கு ஏக வேண்டியதாயிற்று. பெர்லின் உயர்நிலைப் பள்ளியில் வெர்னர் ஃபான் பிரௌன் பெளதிகத்திலும், கணிதத்திலும் முதலில் கவனமாகக் கற்க வில்லை. அவரது 13 ஆவது வயதில் ஒரு பெரிய திருப்பம் நிகழ்ந்தது. ஜெர்மன் ராக்கெட் மூலகர்த்தா [Rocket Pioneer] ஹெர்மன் ஓபெர்த் [Hermann Oberth] எழுதிய ‘அகில வெளிக் கோள் ராக்கெட்கள்’ [The Rocket into Interplanetary Space] என்னும் புத்தகம் அவர் கையில் அகப்பட்டது. அதிலுள்ள உயர்க் கணிதம் எதுவும் புரியாது, திணறித் தவிப்படைந்து பள்ளியில் மறுபடியும் மனம் ஊன்றிக் கற்று வகுப்பில் கணிதத்திலும், பெளதிகத்திலும் முதலாவதாகத் தேர்ச்சி பெற்றார்.
1930 இல் பெர்லின் பொறியியல் கூடத்தில் [Berlin Institute of Technology] நுழைந்ததும், ஜெர்மன் அண்டவெளிப் பயணக் குழுவகத்தில் [German Society for Space Travel] சேர்ந்தார். வெர்னர் ஓய்வு நேரங்களில் எரி திரவத்தில் [Liquid Fuel] ஓடும் ராக்கெட் மோட்டார் [Rocket Motor] சோதனையில் ஓபெர்த்துக்கு உதவி செய்து வந்தார். 1932 இல் யந்திரவியல் எஞ்சினியரிங் துறையில் B.S. பட்டம் பெற்று, பெர்லின் பல்கலைக் கழகத்தில் மேற் கல்வி பயிலச் சென்றார். ராக்கெட் குழுவில் இருந்த காப்டன், வால்டர் டோர்ன்பெர்கர் [Walter Dornberger, Later Major General] பிரெளனின் திறமையை வியந்து, ஜெர்மன் யுத்த சாதன அலுவலகத்தின் மூலம் ஓர் ஆய்வுக் கொடையை [Research Grant] ஏற்பாடு செய்து, வெர்னர் பிரெளன் ராக்கெட் வளர்ச்சிக்குப் பணி புரிய வசதி செய்தார். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, வெர்னர் ‘ராக்கெட் எஞ்சின் எரி வெப்பம்’ [Combustion in Rocket Engines] ஆய்வுக்குப் பெளதிக Ph.D. பெற்றார். அந்த ராக்கெட் எஞ்சின்கள் 300-660 பவுண்டு ‘உதைப்புத்’ [Thrust] திறன் கொண்டவை.
வெர்னர் பிரெளனுக்கு அமெரிக்காவின் ராக்கெட் மூல வல்லுநர், ராபர்ட் கோடார்டு [Rocket Pioneer, Robert Goddard] மீது அளவிலாத மதிப்பு உண்டு. 1934 டிசம்பரில் வெர்னர் ஆக்கிய முதல் இரு ராக்கெட்டுகள் வெற்றிகரமாய் விண்வெளியில் செங்குத்தாக ஏறி 1.5 மைல் பயணம் செய்தன. அடுத்து ராக்கெட் வளர்ச்சித் தளம் ஜெர்மனியில் பால்டிக் கடல் அருகே, வடகிழக்குத் திசையில் பீனேமுண்டி [Peenemunde] கிராமத்தில் நிறுவனம் ஆனது. அங்கே மேஜர் ஜெனரல் டோர்ன்பெர்கரின் கீழ் பிரெளன் பொறி ஆணையாளராய் [Technical Director] நியமிக்கப் பட்டார். எரித் திரவம் ஓட்டும் ராக்கெட் ஊர்தி [Liquid Fuelled Rocket Aircraft], ஜெட் இயக்க எழுச்சி முறைகள் [Jet-assisted Takeoffs] யாவும் வெற்றிகரமாய் எடுத்துக் காட்டப் பட்டன. இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் ஒலி மீறிய [Supersonic] வேகத்தில் பாய்ந்து இங்கிலாந்தில் வெடி குண்டுகள் போட்டு இடித்துத் தகர்த்திய V-2 ராக்கெட் யுத்த ஆயுதங்கள், அங்குதான் 1942 அக்டோபர் 3 ஆம் தேதி முதல் வெர்னரின் நேர் கண்காணிப்பில் தயாராகின. அந்த யுத்தக் கட்டளை ஏவுபாணம் [Guided Missile] 46 அடி உயரம், 12 டன் எடையுடன், வெடிமருந்து நிரம்பி 60 மைல் உயரத்தில் ஏறிச் சென்றது. 1930-1945 ஆண்டுகளில் ஜெர்மனியில் ராக்கெட்கள், கட்டளை ஏவுபாணங்கள் வளர்ச்சி யடைந்தது போல், உலகில் வேறு எந்த நாட்டிலும் விருத்தி யடைய வில்லை.
போருக்கு முன்பு ஒரு ஜெர்மன்! போருக்குப் பின்பு ஓர் அமெரிக்கன்!
உலக யுத்தம் முடியும் தறுவாயில் ஒருபுறம் நேச நாடுகளும், மறுபுறம் ரஷ்யாவும் வெர்னர் பிரெளன் ரகசிய ராக்கெட் குழுவினரைக் கைப்பற்ற அரும்பாடு பட்டனர். அப்போதுதான் அமெரிக்கா, ரஷ்யா இரண்டு நாடுகளுக் குள்ளும் ‘ஊமைப்போர்’ [Cold War] ஆரம்பமாகி ஒன்றை ஒன்று வெறுத்து ரகசிய அணுகுண்டு ஆயுத உற்பத்தியில் அச்சமும், ஐயப்பாடும் கொண்டி ருந்தன. அணு ஆயுதங்களைத் தூக்கிச் செல்லக் கட்டளை ஏவுபாணங்கள் [Guided Missiles] தேவைப் பட்டதால், ஜெர்மன் ராக்கெட் குழுவை எப்படி யாவது பிடித்துத் தமக்கு ஏவுபாணம் செய்ய வைக்க வேண்டும் என்று முந்திக் கொண்டு இரு நாட்டுப் படையினரும் தேடினர்.
வெர்னர், அவரது தம்பி மாக்னஸ் [Magnus] மேஜர் ஜெனரல், டோர்ன்பெர்கர் மற்றும் ராக்கெட் விருத்தி செய்யும் நிபுணர்கள் பலர், அமெரிக்க யுத்தப் படையினர் வசம் சரண் புகுந்தது, அமெரிக்காவின் பெரும் பாரத்தை இறக்கியது. அதே போல் மற்றும் சில ராக்கெட் நிபுணர்கள் ரஷ்யாவின் படையினரிடம் மாட்டிக் கொண்டார்கள். அமெரிக்காவுக்கும், ரஷ்யாவுக்கும் யுத்ததிற்குப் பின்பு 15 ஆண்டுகளில் நிகழ்த்திய விண்வெளிப் பயணப் போட்டிகள், மெய்யாக ஜெர்மனியின் பிரிவுபட்ட இருதரப்பு ராக்கெட் நிபுணர்களுக்கும் இடையே நடந்த மெய்யான போட்டிகளே! பிடிபட்ட சில மாதங்களுக்குள், வெர்னர் ஃபான் பிரௌனும் மற்றும் 100 ராக்கெட் குழுவினர் நியூ மெக்ஸிகோவின் ஒயிட் சான்ட்ஸ் [White Sands] ஆய்வுதளத்திற்கு கொண்டு வரப் பட்டார்கள். அங்கே யுத்தத்தில் கைப்பற்றிய V-2 ராக்கெட் அங்கங்கள் ஒருங்கே அடுக்கப்பட்டு, வெர்னர் ஆணையில் கட்டளை ஏவுமுறை [Guided Launching] ஆராய்ச்சிகள் நடத்தப் பட்டன.
1955 இல் வெர்னர் ஃபான் பிரௌன் பைபிளை ஒரு கையிலும், அமெரிக்கக் கொடியை அடுத்த கையிலும் ஏந்தி, அமெரிக்கத் தேசீய கீதம் பாடி அமெரிக்கக் குடிமகன் ஆனார். 1954 இல் பூகோளச் சிமிழ் [Earth Satellite] ஏவுதற்கு ஓர் ரகசிய கடற்படைத் திட்டம் உருவாகி ஏனோ அமைக்கப் படாமல் தடங்க லானது. திடீரென அக்டோபர் 4, 1957 இல் முதன்முதல் ரஷ்யா, அண்ட வெளியில் ஸ்புட்னிக் 1 விண்கோளை ஏவிப் பூமியைச் சுற்ற வைத்ததும், உலக நாடுகள் ஆச்சரியப் பட, அமெரிக்கா அதிர்ச்சி அடைந்தது! அடுத்து நவம்பர் 3 இல் ஸ்புட்னிக் 2, ஒரு நாயை ஏற்றிக் கொண்டு பூமியை வலம் வந்தது! விண்வெளிப் படையெடுப்பில் ரஷ்யா தனது கைப்பல உயர்ச்சியைக் காட்டியதும், அமெரிக்காவின் நெஞ்சம் கொதித்து, ஊமைப்போர் [Cold War] அழுத்தம் ஏறியது! பச்சைக் கொடி காட்ட, வெர்னர் ராக்கெட் குழுவினர், 1958 ஜனவரி 31 இல் அமெரிக்காவின் முதல் செயற்கைக் கிரகம், தேர்வுக்கோள் 1 [Explorer 1] சிமிழை ஏவி விண்வெளிப் போட்டியைத் தொடந்தது!
அமெரிக்க அண்டவெளித் திட்டங்களைச் செம்மையாய் நிறைவேற்ற ஜனாதிபதி ஐஸன்ஹோவர் [Eisenhover] ‘தேசீய விண்வெளிப் பயண ஆணையகம்’ [National Aeronautics & Space Administration] நாசாவை [NASA] 1958 இல் ஏற்படுத்திய பின், ராக்கெட் குழுவினர், அலபாமா ஹன்ட்ஸ்வில் விண்வெளிப் பயண மையகத்திற்கு [Space Flight Center, Huntsville Alabama] இடம் மாற்றப் பட்டு வெர்னர் ஃபான் பிரெளன் அதன் ஆணையாளராகப் [Director] பணி ஏற்றுக் கொண்டார். அப்போதுதான் சரித்திரப் புகழ் பெற்ற சந்திர மண்டல யாத்திரைக்கு சனி ராக்கெட்கள் [Saturn I, IB, V] கட்டப் பட்டு, பழுதின்றி குறிப்பிட்ட கால நேரத்தில் சுடப்பட்டு, நீல்ஸ் ஆர்ம்ஸ்டிராங் சந்திர மண்ணில் முதன் முதல் தடம்வைத்து அண்ட கோளப் பயண வரலாற்றில் ஒரு புரட்சி ஏற்படுத்தினார்.
கரி நிலாவில் அமெரிக்கக் கழுகு வந்து இறங்கியது!
1961 மே மாதம் 24 ஆம் தேதி ஜனாதிபதி ஜான் எஃப் கென்னடி சந்திர மண்டல பயணத்துக்கு அழுத்தமாக அடிகோலி ‘1970 ஆம் ஆண்டு முடிவுக்குள் மனிதன் ஒருவனைச் சந்திர மண்டலத்தில் இறக்கி அவன் பாதுகாப்பாய் பூமிக்குத் திரும்ப வைக்கும் ஒரு குறிக்கோளைச் சாதிக்க, இந்த தேசம் உறுதி எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்’ என்று அமெரிக்காவுக்கு நாள் குறிப்பிட்டுக் கடிகாரத்தை முடுக்கி விட்டார். பாய்ந்து சென்ற பழைய பல்லடுக்கு [Multi-Stage] ராக்கெட்களை விட, 10 மடங்கு திறமுடைய ஓர் அசுர ராக்கெட் 50 டன் சாதனங்களைத் தூக்கிக் கொண்டு, சந்திரனை நோக்கி ஏவத் தேவைப் பட்டது. அந்த இமாலயப் பணியைச் செய்தவர், வெர்னர் ஃபான் பிரெளன். யுத்த ஆயுதமாக அவர் விருத்தி செய்த மாபெரும் ராக்கெட் சனி I [Saturn I] கூட அப்பணிக்குப் போதவில்லை.
ராக்கெட் சரித்திரத்தில் ஈடு இணை இல்லாத 363 அடி உயரம், 744 டன் உதைப்புத் [Thrust] திறமுடைய மகத்தான பூத ராக்கெட் சனி 5 [Saturn V] சந்திர மண்டலப் பயணத்திற்குத் தயாரானது. கென்னடியின் ஆணை 1969 ஜூலை மாதம் 20 ஆம் தேதி நிறைவேறியது. அபெல்லோ 11 [Apollo 11] ஜூலை 16 ஆம் தேதி ஏவப்பட்டு, ‘கட்டளைச் சிமிழில்’ [Command Module] மைகேல் காலின்ஸ் [Michael Collins] சந்திரனைச் சுற்றி வர, ‘நிலாச் சிமிழ்’ [Lunar Module] என்னும் ‘அமெரிக்கக் கழுகு’ சந்திர ஈர்ப்பில் மெதுவாய் இறங்கித் தளத்தைத் தொட்டது [The Eagle has landed]. கரி நிலவில் கால்வைத்த சரித்திர விண் விமானிகள் [Astronauts] முதலில் நீல் ஆர்ம்ஸ்டிராங் [Neil Armstrong], இரண்டாவது எட்வின் அல்டிரின் [Ediwin Aldrin].
ஜெர்மனியில் யுத்த சமயத்தில் ஏவுபாண மரண ஆயுதங்களைத் தயாரித்த வெர்னரைச் சிலர் இகழ்ந்த போது, அவர் பதில் அளித்தார்: ‘விஞ்ஞானத்துக்கு என ஒரு தனித் தர்ம அளவுகோல் கிடையாது. குணமாக்கும் மருந்தும் அளவுக்கு மிஞ்சின் நஞ்சாகிறது. திறமையுள்ள அறுவை நிபுணர் கையில் கொண்ட கத்தி மனித உயிரைக் காக்கும். அதே கத்தியை சிறிது ஆழமாய் நுழைத்தால் மனித உயிர் போய்விடும். அணு உலையில் அணுசக்தி மூலம் மலிவான மின்சக்தியை உண்டாக்கலாம். அதே அணுசக்தி கட்டுமீறி எழுந்தால் அணு குண்டாகி மக்களைக் கொல்கிறது. ஆகவே ஒரு விஞ்ஞானியைப் பார்த்து அவன் பயன்படுத்தும் மருந்து, கத்தி, அணுசக்தி மனித இனத்துக்கு நலம் தருபவையா அன்றித் தீமை செய்பவையா என்று கேட்பது அறிவற்ற கேள்வி’.
வெர்னருக்குப் பல அமெரிக்கப் பரிசுகளும், இருபது கெளரவப் பட்டங்களும் பல நாடுகளில் கிடைத்தன. அசுர ராக்கெட்களைப் படைத்து, அண்ட கோளங்கள் அருகே சென்று ஆராய உதவிய, சரித்திரப் புகழ் பெற்ற வெர்னர் ஃபான் பிரெளன் தனது 65 ஆம் வயதில் பான்கிரியா புற்று நோயில் துன்புற்று வெர்ஜீனியா அலெக்ஸாண்டி ரியாவில் 1977 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 16 ஆம் தேதி காலமானார்.
++++++++++++++
Images : NASA, Wikipedea
Information :
1. Wikipedea -Werner Von Braun (February 11, 2011)
2. http://inventors.about.com/od/bstartinventors/a/Von_Braun.htm (Rockets of Werner Von Braun)
3. http://jayabarathan.wordpress.com/2011/02/04/robert-goddard/ (Robert Goddard)
++++++++++
S. Jayabarathan (jayabarat@tnt21.com) February 11, 2011
— எம்.ஜெயராமசர்மா.
பல்வேறு காரணங்களால் தமிழர்கள் தமது நாட்டைவிட்டு அன்னிய நாடுகளில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். நாட்டைவிட்டு வாழ்ந்து வந்தபோதிலும் அவர்களில் பலர் தங்களது மொழியை கலாச்சாரத்தை மறக்காமல் இருக்கிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் எனலாம். அவர்களின் வாழ்க்கை என்னவோ அன்னிய நாட்டிலே அமைந்துவிட்டாலும் கூட அவர்கள் தாங்கள் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்த இடத்தையோ, அங்கிருக்கும் உறவுகளையோ மறக்காமலும் இருக்கிறார்கள். அவர்களைப்பற்றிய சுகங்கள் துக்கங்கள் எல்லாம் அன்னிய நாட்டில் வாழ்கின்றவர்மனத்தில் ஏதோ ஒரு பக்கத்தில் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அந்த எண்ணம் அவர்களைவிட்டு என்றுமே அகலமாட்டாது. இதைத்தான் தொப்புள் கொடி உறவு என்பதா? அல்லது பாசப்பிணைப்பு என்பதா? எப்படியும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்தானே!
இந்தளவு விளக்கம் ஏன் என்று நீங்கள் எண்ணுவது எனக்குப் புரியாமல் இல்லை. ஒரு முக்கிய விஷயத்தை தொட விரும்பியதால்தான் இந்த விளக்கம் எல்லாம். புலம்பெயர் வாழ்க்கையை நடத்தும் திரு கே.எஸ்.சுதாகர் ‘சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும்’ என்னும் சிறுகதைத்தொகுதியை எங்கள் கைகளிலே தவழ விட்டிருக்கிறார். அந்தத் தொகுதியில் உள்ள கதைகளை வாசிப்பவர்களுக்காகவேதான் இந்தவிளக்கம் சொல்ல நேர்ந்தது.
பன்னிரெண்டு சிறுகதைகள் கொண்டதே இந்தத்தொகுதி. இதில் இலங்கையைக் களமாகக் கொண்ட கதைகள், இலங்கையையும் அன்னியநாட்டையும் களமாக இணைத்து நிற்கும் கதைகள், அன்னிய நாட்டை மட்டும் களமாகக் கொண்ட கதைகள் என இக்கதைகள் எழுதப் பட்டிருக்கின்றன.
‘சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும்’ சிறுகதைத்தொகுதிக்கு ஒரு விமர்சனம் தேவைதானா? என்னுள் எழுந்து நின்ற கேள்வி! நல்ல விஷயத்தை வாசித்தால், நல்ல விஷயத்தைப் பார்த்தால், அதைப்பற்றி மற்றவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லவே வேண்டும். சுவையான ஒரு உணவை உண்ணுகின்றோம். அதனைப்பற்றிக் கட்டாயம் நம் கருத்தைச் சொன்னால் குறைந்தா போய்விடுவோம். ஆனால் பலபேர் எந்தவிதமான அவிப்பிராயமும் அற்றவர்களாக இருந்துவிடுவதும் உண்டு. பிடித்தால் பிடித்திருக்கிறது. ஏன் பிடித்திருக்கிறது? என்ன என்ன விதத்தில் சுவையை ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கிறது? இதை மனம் திறந்து சொல்லிப் பாருங்கள்! சமைத்தவரும் சந்தோஷப்படுவார். சுவைத்தவர்களும் சுகத்தை அடையலாம்தானே!
கதைத்தொகுதியைப் பற்றிச்சொல்ல வந்துவிட்டு சாப்பாடுபற்றிச் சொல்லுகிறேன் என்று மனத்துள் நினைக்காதீர்கள்! கதைகளும் எங்களுக்கு நல்ல சுவையான உணவுதானே! “செவிக்கு நல்ல உணவு கிடைத்தால்“ அது மகிழ்ச்சிதானே! அந்த மகிழ்ச்சிதான் என்னுள் எழுந்த விமர்சனம் ஆகும்.
கே.எஸ்.சுதாகரை விமர்சனம் செய்வதா அல்லது அவரது கதைகளை விமர்சனம் செய்வதா? வள்ளுவரை விமர்சனம் செய்தால் குறளை விமர்சனம் செய்தமாதிரி. குறளை விமர்சனம் செய்தால் வள்ளுவரும் அதில் வந்துவிடுவார். ஆனால் நான் — சுதாகரைப் பற்றியும் சொல்லப்போகிறேன். அவரது கதைகளைப் பற்றியும் சொல்ல ஆசைப்படுகின்றேன். சுதாகர் கலைத்துறை சம்பத்தப்பட்டவர் அல்ல. அவர் படித்தது பொறியியல் துறை. பெரும்பாலும் கலைத்துறை சார்ந்தவர்களே எழுத்துத் துறையில் புகுந்து வெளுத்துக்கட்டுவார்கள். ஆனால் விதிவிலக்கானவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். சுஜாதாவை தமிழ் எழுத்துலகில் மறந்துவிடமுடியாது. அவர் விஞ்ஞானத்துறையைச் சார்ந்தவர். பேராசிரியர் நந்தி, பேராசிரியர் சிவசேகரம், டாக்டர் இந்திரகுமார், டாக்டர் ஞானசேகரன் இவர்கள் துறை வேறாக இருந்தபோதும் அவர்களும் கலை இலக்கியத்துறையில் தம்மை இணைத்துக் கொண்டவர்களாகவே விளங்குகிறார்கள். இவர்களது வரிசையிலே பேராதனைப் பல்கலைக்கழக பொறியியல் பட்டதாரியான சுதாகரும் இணைந்து கொள்கின்றார்.
சுதாகரை நேரே பார்ப்பார்களுக்கு—இவரா இக்கதைகளை எல்லாம் எழுதியிருப்பார்? என்னும் ஐயம் கூட ஏற்பட்டுவிடும். அந்த அளவுக்கு ஒன்றுமே தெரியாதவர் போல இவரின் தன்மை காணப்படும். அந்த அளவுக்கு அடக்கமானவர். “அடக்கமுடையார் அறிவிலர் என்றெண்ணிக் கடக்கக் கருதவும் வேண்டாம்“ என்பது இவரைப் பார்த்தால் பொருத்தமாக இருக்கும் என்றே தோன்றும்.
அநேகமான நூல்கள் வரும்பொழுது அதில் இடம்பெறும் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தின் பெயரே தலைப்பாகப் போடுவது வழக்கமாக இருக்கிறது. ஆனால் சுதாகரின் ‘சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும்’ என்னும் பெயரில் எந்தக்கதையையும் நீங்கள் உள்ளே காணவே முடியாது. இது ஒரு வித்தியாசமான சிந்தனை. பொறியியலாளராக இருந்து பொறுமையுடன் நல்ல கதைகளைத் தந்தமைக்கு ஒரு பாராட்டு. புதியமுறையில் தலைப்பைத் தேர்ந்து வைத்தமைக்கு மேலும் ஒரு பாராட்டு.
சுதாகரின் கதைகளைப்பற்றி விமர்சனம் செய்வதற்கு முன் …. அவரது தமிழ் பற்றியும் அதனை அவர் எவ்வாறு கையாண்டுள்ளார் என்பதைப்பற்றியும் சொல்லியே ஆகவேண்டும். அவர் படித்தது ஆங்கிலத்தில். ஆனால் அவரின் தமிழ்நடையோ நல்லதோர் தமிழ்ப்புலமை கொண்டவரது நடைபோன்று அமைந்திருக்கிறது. இது அவரின் தமிழ் வாசிப்பால்ல வந்ததோ அல்லது அவர் வாழ்ந்த குடும்பச் சூழலாலோ எனத் தெரியாது. இதுவும் அவரின் வெற்றிக்கு ஒரு காரணம் எனலாம்.
வாசிக்கின்றவர்கள் மனத்தில் அலுப்புத்தட்டாமல் செய்கிறது அவரது தமிழின் போக்கு. சம்பவங்களை அவர் சொல்லும் பொழுது வாசகர்களையும் கூடவே கூட்டிச் சென்று விடுகிறார். அவரின் கதை மாந்தர்கள் அழுதால் நமக்கும் அழுகை வருகிறது. அவர்கள் கோபப்பட்டால் நமக்கும் கோபம் வந்து விடுகிறது. அவர்களது — சிரிப்பு, அவலம், அன்பு, பாசம், பரிவு — எல்லாம் எங்களுடனும் வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது. கதையல்ல … நிஜம் என்னும் ஒரு வித உள்ளுணர்வை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. இந்த மாயத்துக்குக் காரணம் சுதாகர் கையாண்ட எழுத்து நடையாகும்.
கதைக்கு, கவிதைக்குக் கட்டாயம் கற்பனை வேண்டும். ஆனால் கற்பனையே முழுவதும் ஆகிவிட்டால் அந்தக்கதை உயித்துடிப்பு சற்றுக்குறைந்தது போலக்கூட ஆகிவிடலாம். சுதாகரும் கற்பனை வளம் மிக்கவரானாலும் அவரின் கதைகளில் அவரும் வருகின்றார். அவர் அனுபவித்த வாழ்க்கையும் வந்து நிற்பதையும் காணலாம். நடந்த சம்பவங்கள் நல்ல எழுத்தாளின் கற்பனையில் கலக்கும் பொழுது யாவரையும் தன்னுள் ஈர்க்கும் வல்லமையைப் பெற்றுவிடும். அப்படி ஒரு ஈர்ப்பை தனது கதைகள் வாயிலாக சுதாகர் வரச்செய்துள்ளார். இது அவரது எழுத்து ஆளுமையையே காட்டி நிற்கிறது எனலாம்.
புலம் பெயர்ந்து வருபவர்கள் படும் சோதனையும், வேதனையும், விரக்தியும்… சுதாகரின் கதைகளில் நாம் பார்க்கலாம். புலம்பெயர்வால் … உறவுகளின் இன்பத்திலோ, துன்பத்திலோ, கூடப் பங்கு கொள்ள முடியாதநிலை ஏற்படத்தான் செய்யும். அப்படி ஏற்படும் பொழுது அதற்குள் அகப்பட்டவர் மனம்படும் பாட்டை சுதாகர் காட்டும் பாங்கு அவருக்கே உரித்தான உத்தியாகும்.
புலம்பெயர்ந்தவர்கள் அந்த நாட்டவரைப்பார்த்து பயப்படுவது இயல்புதானே! அது மட்டுமல்ல அவர்களை முழுவதுமாக நம்பியும் விடுவார்கள். இதனால் அங்குள்ளவர்கள் நேர்மையின் பிறப்பிடம், இருப்பிடம், எனவும் எண்ணியும் விடுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களும் நம்மைப் போன்றவர்கள்தான். நிறத்தால் வேறுபட்டு இருந்தாலும் எல்லாரும் ஒன்றுதான். ஏமாற்றுதல், பணம்பண்ணுதல், பித்தலாட்டம் செய்தல், யாவும் எங்கும் உள்ள இயல்பான குணங்கள்தான். இதனைக் காட்டுகிறது ’விளக்கின் இருள்’ என்னும் முதலாவது கதை. ‘ரியல் எஸ்டேட்‘ வியாபாரம் ஆஸ்திரேலியாவில் கொடிகட்டிப்பறக்கிறது. மக்களை எப்படியெல்லாம் மயக்குமொழி பேசி மடக்க முடியுமோ அப்படியெல்லாம் மடக்கி தமது வலைக்குள் விழப்பண்ணிவிடுவார்கள். வீடுவாங்கியவர்கள் பின்னர் படும் அவஸ்த்தையினை கண்டுகொள்ளவே மாட்டார்கள். வீடு வாங்கிய பகுதிகளில் ஏதாவது விபரீதங்கள் ஏற்பட்டாலும் வியாபாரம் செய்தவர்களோ அல்லது அது சம்பத்தப்பட்ட அதிகாரிகளோக் கூட காணாததுபோலவே இருந்தும் விடுவார்கள். வாங்கிய வீட்டில் இருக்கவும் முடியாமல், அதனை விற்கவும் முடியாமல் வாங்கியவர்கள் படும் வேதனையை நரகவேதனை என்றுதான் எடுக்கவேண்டும். அந்த வேதனையினை வெளிப்படுத்தும் பாங்கில்த்தான் “ விளக்கின் இருள் “ கதை எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
வீடு வாங்கினாலே எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சிதான். ஆனால் வீடுவாங்கிய சிலநாளில் …. அங்கு வசிப்பதே பெரிய ஆபத்து என்று வந்தால் எப்படி இருக்கும்? கஷ்டப்பட்டு உழைத்துச் சேமித்த பணத்தை வைத்து வங்கியில் கடன் பட்டு வீடு வாங்கியவர்கள் படும், பட்ட, மனக் குமுறலை — உண்மையின் அடிப்படையில் சொல்லி நிற்கும் கதைதான் “ விளக்கின் இருள் ‘ கதையாகும். என்ன என்ன புதைத்தார்களோ தெரியாது. எப்படி முன்னர் இருந்ததோ தெரியாது. ஆனால் வீடுகளைக் கட்டிக்குவித்து விடுவது நடைமுறையாக இருக்கிறது. அதனை வியாபாரம் செய்கின்றவர்களும் கொஞ்சமேனும் — அதனைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் செயல்படுகின்றனர். மாட்டிக்கொள்பவர்கள் வீடுகளை வாங்கியவர்கள்தான்.
இந்தக்கதை அறிவு பூர்வமான அணுகுமுறை கொண்ட ஒரு கதையாகும். இனிமேல் வீடு வாங்க இருப்பவர்களுக்கு நல்ல ஒரு அறிவுறுத்தலைத் தரும் வகையில் இக்கதை எழுதப்பட்டிருக்கின்றது. மிகச்சிறந்த கதை என இதனை எடுத்துக் கொள்ளலாம். இந்தப் புத்தகத்தின் முதற்கதையாக அதாவது திறவு கோலாக இக்கதையை முதல் வைத்தமைக்குக் கட்டாயம் சுதாகரைப் பாராட்டியே ஆகவேண்டும்.
பேராதனைப் பல்கலைக்கழகம் படிப்பின் உச்சமாயும் இருக்கும். மற்றும் பலவேளை இடிப்பின் உச்சமாயும் மாறிவிடும். இனத்துவேஷம் கல்விக்குள் நுழையக்கூடாது. நுழைந்துவிட்டால் அது ஒரு புற்று நோய்தான். அன்றும் இருந்தது. இன்றும் அது அங்கு இருக்கிறது.
பல்கலைக்கழகம் என்றாலே கிண்டலும் கேலியும் மலிந்து காணப்படுவது இயல்பு. அவற்றை “இரண்டு சம்பவங்களில்“ அனுபவித்து சுதாகர் வெளிப்படுத்தி இருகிறார். பல்கலைகழக மாணவர்கள் ஒன்று சேர்ந்தால் பேசும் வார்த்தைகள் கூட வில்லங்கமானதாகவே இருக்கும். அவையெல்லாம் அனுபவமாக பரவிக்கிடக்கிறது. சண்டைக்காரன் கூட சமயத்தில் மாறி உதவிக்கரம் நீட்டுவதும் உண்டு என்பதை மிகவும் நயத்தோடு காட்டியிருப்பதை படிப்பவர்கள் கண்டுகொள்ளலாம். இக்கதையை வாசித்ததும் — முன்பு பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்த காலமே படமாக மனத்தில் ஓடியது. தங்களின் அரசியல் ஆதாயத்துக் காக அன்று முதல் இன்றுவரை படிக்கும் மாணவர்களைப் பகடைக் காயாக்குவது அரசியல் வாதிகளின் ஒரு ராஜதந்திரமாகவே இருந்து வருகிறது. அதனை ”இரு சம்பவங்களில்” சுதாகர் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.
புலம்பெயர்ந்தவர்களுக்கு வேலை தேடும் படலம் என்பதே ஒரு திருவிளையாடற் படலம்தான். முன் அனுபவம், பின் அனுபவம், உள்ளூர் அனுபவம் என்று வேலை தேடுபவர்களை கதிகலங்கச் செய்துவிடுவார்கள் வேலை கொடுக்கும் நிலையில் உள்ளவர்கள். அதனை அனுபவித்தரால்தான் இப்படி ஒரு கதையை எழுதமுடியும். அந்தக் கதைதான் “இருவேறுபார்வைகள்“. இந்தக்கதையை நகர்த்திச்செல்லும் பொழுது அதனை நோயாளி ஒருவர் வைத்தியரோடும் வைத்திய நிலையத்தோடும் படும் அவதிகளைத் தொடுத்து– வேலைக்கான அனுபவத்தை விளக்கிக்காட்டும் பாங்கை ரசிக்காமால் இருக்கவே முடியாது. இது நல்ல ஒரு உத்தியாக அமைகிறது.
இலங்கையும் புலம்பெயர் பகுதியும் கதைக்களமாக அமையும் கதைதான் “காட்சிப்பிழை”. இடம் மாறினாலும் வயது ஏறினாலும் .. இருக்கும் நிலையில் மாற்றம் வந்தாலும் இயற்கைக் குணம் என்பது மனிதனை விட்டு மாறவே மாட்டாது. அது நல்லதாக இருந்தால் அதனை வரவேற்கலாம். ஆனால் அது ஆணவநிலை ஆனால் எப்படி அனுமதிப்பது? இலங்கையில் இருந்த குணம் எங்கு போனாலும் மாறிவிடவில்லை. தான் என்னும் முனைப்பு சாகும் தறுவாயில்கூட மாறமறுப்பதையும் — அதே நிலையில்த்தான் இளமையும் மாறாது இறுமாப்புடன் நிற்பதையும் இக்கதை காட்டி நிற்கிறது.
ஒவ்வொருவரும் காணும் காட்சி அவரவர் பிழைகளை அடையாளப்படுத்தியே விடும். அப்படி ஒரு நிலையைத்தான் “காட்சிப்பிழை“ தெரிவிக்கிறது. அதில் வரும் “தெமட்டக்கொட” அங்கிள்கள் இன்னும் நம்மிடையே இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் இக்கதையைப் படிக்கட்டும். ஏன் … பாலகிருஷ்ணர்களும் படித்தாலும் நல்லதுதானே!
இலங்கையின் துயரம் —- எவ்வளவு தூரத்துக்குப் போனாலும் நம்மனதை விட்டு அகலே மாட்டாது. கண்ணீரும், கம்பலையும், கலந்த சோகம்தான் பலரது வாழ்வாகி விட்டது தமிழர் வாழ்வில். அந்தச் சோகத்தைச் சொல்லவே முடியாது என்றாலும் ஒரு துளியை துணிவாக சொல்லிவிடுகிறார் சுதாகர். அதுதான் “ஒர்கடிதத்தின் விலை”. தமிழ்த்தாயின் வேதனை, சோதனை இக்கட்டான சூழ்நிலை … யாவற்றையும் இக்கதை மிகவும் திறம்பட எடுத்துச் சொல்கிறது. வாசித்துப் பாருங்கள்! அழாமல் இருக்கவே மாட்டீர்கள்.
கண்டபாவனையில் கொண்டைமுடித்தல், கானமயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி பொல்லாச் சிறகை விரித்தாடிய நிலை, இதைப்பற்றி நாம்ள் அறிந்திருப்போம்.இப்படி இருப்பவர்கள் நம்மில் அநேகம் பேர். விடுப்புப் பார்ப்பதும், மற்றவர் எதைச் செய்தாலும் அதற்கு எதிராகப் போட்டி போடுவதும், பின்பு தேவையில்லாமல் மூக்கு உடைபடுவதும் காணக்கூடிய சம்பவங்களே. இதில் தெரியாதவர்கள் சிக்கல் பல்பட்டாலும் அதை வேறுவிதமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் நெருக்கமான குடும்பங்களே ஏட்டிக்குப் போட்டியாக எண்ணம் கொண்டு செயல்பட நினைப்பதும் அந்த நினைப்பால் சிலவேளை அவமானமும், மனக்குமுறலும், வந்து சேருவதையும் … நகைச்சுவையோடு தரும் கதைதான் ’சேர்ப்பிறைஸ் விசிட்’. கதை முழுவதும் சிரிப்பாய்க் குவிகிறது. இதனை ஒரு நகைச்சுவைக் குறும்படமாக எடுத்தாலும் மிகச்சிறந்த வரவேற்பைப் பெறும்.
நிர்ப்பந்தம் காரணமாக வெளிநாடுவருபவர்கள் ஒரு வகையினர். வேலையைத் தேடிக்கொண்டு வெளிநாடு வருபவர்கள் மற்றொருவகயினர். நாட்டின் அசாதாரண நிலையினால் தம்நாட்டை விட்டு வெளியேறி வெளிநாடு வந்தவர்கள் தாம் படித்த படிப்புக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்காமல் தங்களது குடும்பத்தாருடன் படும் சோகவரலாறு சொல்லுந்தரமன்று. அந்தச் சோகவரலாற்றை தனக்கே உரித்தான பாணியில் ஓரளவு உண்மையும் கற்பனையும் கலந்து சொல்லுவதுதான் “பறக்காத பறவைகள்“ எந்த வேலை கிடைத்தாலும் அதனை ஏற்றுச்செய்யும் மனோ நிலை வந்தேயாக வேண்டும் என்று இக்கதையைப் படிப்பவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.
காலநிலை முற்றிலும் மாறுபட்டது. அதனைச் சமாளித்தே ஆகவேண்டும். பேப்பர் போடுவது தொடக்கம் பாரம் தூக்குவது வரை எதையும் எப்போதும் செய்வதற்குத் தயாரானால்த்தான் தன்னையும் பார்த்துக் குடும்பத்தையும் பார்க்கமுடியும். இதில் ரோஷம், மானம், பார்க்கவே கூடாது. எனது படிப்பென்ன நானிருந்த நிலை என்ன என்ற எண்ணம் அந்த நேரத்திலும் வந்துவிடவே கூடாது. அப்படி வந்தால் வருமானம் பாடு திண்டாட்டம்தான். அரசாங்கம் கொடுக்கும் உதவிப்பணத்தில் அடங்கி ஒடுங்கிப் போகவேண்டியதுதான். இதுதான் வெளி நாட்டு உண்மை வாழ்க்கை நிலை என்பதை தனக்கே உரித்தான தமிழ்நடையைக் கையாண்டு காட்சிப்படுத்துகின்றார் சுதாகர்.
வேலைதேடும் படலம், வேலைகிடைத்ததும் அதில் வரும் அடுத்தபடலம், அந்தவேலை கூடநிரந்தரமற்றது என்று ஏங்கவைக்கும் பரிதாபப் படலம், இவற்றுக்கிடையே ….. பிள்ளை பற்றியோ, மனைவி பற்றியோ, ஏன் தன்னைப்பற்றியோ எண்ணமுடியாத ஒரு சிக்கலான நிலை அத்தனையும் சொல்லிநிற்பதுதான் “பறக்காதபறவைகள்”. ஆசைமகள் அன்போடு கேட்ட பறவை பற்றி சொல்ல மறந்த– சொல்லவே முடியாமல் உருவாகிய இக்கட்டான நிலைதான் இந்தக்கதை. பறக்க முடியாப் பறவைகள் ஆகிவிட்டோம் என்று குடும்பத்தின் தலைவன் சொல்லும் பொழுது கூடவே நாமும் அந்தக்குடும்பத்துக்குள் நுழைந்துவிடுகிறோம்
வெளிநாட்டில் வாழ்ந்தால் சந்தோஷமாக வாழலாம் என்பதும் ஒருவித கனவுதான். அந்தக்கனவு உண்மையானது அல்ல. இங்கும் பல் உருவங்களில் பிச்சுப் பிடுங்கல் களும் வரத்தான் செய்யும். பெரும்பாலும் பொருளாதாரம் சம்பந்தப்பட்டதாகவே இந்தச் சச்சரவுகள் ஏற்படுகின்றன. கணவன் வேலைசெய்ய மனைவி வேலை செய்யாது வீட்டில் இருக்கும் பொழுது தேவையற்ற செலவுகள் செய்யக் கணவன் சம்மதியான். மனைவிக்குத் தேவையானது என நினைப்பது கணவனுக்குத் தேவை அற்ற ஒன்றாக கண்ணில்படும். அங்கே வாக்குவாதம் வரும். அது சிலவேளை விஸ்வரூபம் எடுத்தாலும் ஆச்சரியம் அல்ல. அப்படி ஒரு விஸ்வரூபம் எடுத்த நிலையைத்தான் “ ஒருவகை உறவு “ கதை காட்டுகிறது.
கணவன் மனைவி உறவு இறுக்கமானது. அந்த உறவுகூட பொருளாதாரம் சம்பந்தம் படும் பொழுது எப்படி முறுக்கமாக மாறுகிறது என்பதை அனுபவமாக்கி தரும் கதைதான் “ ஒருவகைஉறவு”. கணவன் மனைவி முறுகல் முற்றி கடைசியில் குடும்பமே இரண்டுபட்டு நிற்கும் நிலையை சுதாகரின் எழுத்து படமாக்கித்தருகிறது. சிவாஜியும் பத்மினியும் போட்டி போட்டு நடித்த பல நல்ல தமிழ்ப்படங்கள் வந்திருக்கின்றன. அதில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுக்காது பாத்திரமாகவே வாழ்ந்து ( நடிப்பால் ) காட்டியிருப்பார்கள். அப்படித்தான் இந்தக் கதையின் நாயகியும் நாயகனும் சுதாகர் என்னும் கைதேர்ந்த எழுத்தாளரால் உருவாக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். நடைமுறை வாழ்க்கையின் தோற்றம் இப்படித்தான் இருக்கும் என்பதை காட்டி இருக்கும் இக்கதையும் ஒரு முத்துத்தான். பெரும்பாலான ஆண்களும் பெண்களும் சமயத்தில் இப்படி ஆகிவிடுகிறார்கள் என்பதை மிகவும் அற்புதமாகச் சித்திரித்துள்ளார் சுதாகர் அவர்கள்.
இலங்கையும் வெளிநாடும் சங்கமிக்கும் சோகக்கதைதான் “அசலும் நகலும்“ இது நடந்து முடிந்த கதையல்ல. இப்போதும் இக்கதை ஈழத்தைப் பொறுத்தவரை தொடர்கிறது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
வெளிநாட்டில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் இருந்தும் …. பல வேளைகளில் எதுவுமே இல்லாதவர்கள் ஆகியும் விடுவார்கள். ஆனால் வெளிநாட்டில் உள்ள உறவுகளின் நட்புகளும், சுற்றி இருப்போரும் — சோகத்தைக்கூட சுறு சுறுப்பான கேளிக்கையாக்கியும் விடுவார்கள். அதையே நவநாகரிகம் என்று எடுத்தும் கொள்வார்கள். அவர்கள் மத்தியில் எல்லாமே ஒருவித நாடகம்தான். ஆனால் ஊரில் இருப்பவர்களோ பழைய பஞ்சாங்கங்கள் ஆகவே இருந்துவிடுவார்கள். எல்லாமே கானல் நீர்தான் என்பதை “ அசலும் நகலும் “ சொல்கிறது. நன்மைக்கோ தின்மைக்கோ ஊருக்கு வரமுடியாத ஒரு சோகமும் ஊரில் உள்ளவர்கள் அங்குள்ள அசாதாரண சூழலில் சிக்குண்டு சாவிலும் கூட — தனிமைப்படுத்தப்பட்டுத் தத்தளிக்கும் பரிதாபமும் படமாக ஓடுகிறதுதான் “ அசலும் நகலும் “ கதையாகும்.
கிண்டலும் கேலியுமாக ஆரம்பித்து சீரியசாகி நிற்கும் கதைதான் “கற்றுக் கொள்வதற்கு” கற்றுக்கொள்வதற்கு — என்று தலைப்பு வைத்ததுகூட மிக மிகப் பொருந்தம்தான். சிலரை நாம் சாதாரணமாக எடை போட்டுவிடுவோம். ஆனால் அவர்களோ நம் நினைவுக்கு அப்பால் செயற்படுபவர்களாக இருப்பார்கள் அதைப் பார்க்கும் பொழுது நம்மையே நாம் நம்பமுடியாத ஒரு நிலைக்குள் வந்து நிற்போம். அப்படி ஒரு நிலையைத்தான் இக்கதையில் காண்கின்றோம். பின்தங்கியவர்கள் படிப்பறிவற்றவர்கள், என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. அவர்களும் சில விஷயங்களில் நம்மைவிடத் தீவிரமானவர்களாக இருந்தும் விடுவார்கள். அப்பொழுது நாம் நினைப்போம் … இவர்களிடம் கற்றுக்கொள்வதற்கு .. நிறைய இருக்கிறது … என்ற உண்மை நிலையாகும். கதைக்களமும், கருப்பொருளும் , புதிதாக இருப்பதால் இந்தக் கதை ஒரு புதுக்கதைதான். ஏனென்றால் நாங்கள் அனைவரும் நல்லபடி “ கற்றுக் கொகோள்வதற்கு”.
அக்கா என்பவள் குடும்பத்தின் அம்மாதான். அருமையான, அன்பான, பாசமான, பரிவான,பு ரிந்த உணர்வுள்ள, அக்கா வாய்த்தால் –அதைவிட மேலான குடும்பம் இருக்கவே முடியாது. அப்படியான ஒரு அக்காவை தேடிக்கொண்டுவந்து விடுகிறார் சுதாகர்.” எதிர்கொள்ளல்” கதையில்தான் அந்த அக்கா வருகிறார். அக்காவை பன்மையில் சுட்டுவதற்குக் காரணம் அவர் தாயாக, தந்தையாக, உற்றநல்ல துணையாக வருவதே காரணமாகும்.
பழனி என்றொரு தமிழ்ப் படம் வந்தது. அதைப்பார்த்தால் அழதாவர்கள் இருக்கவே முடியாது. அதே போல் துலாபாரம் என்றொரு படமும் வந்தது மனத்தை அழவைத்தபடம். அதே போன்ற ஒரு உணர்வுதான் “ எதிர்கொள்ளல் “ கதையை வாசித்ததும் வரும். பாசமிக்க அக்காவும் — பரிதவிக்கும் தம்பியும்– கதிகலங்கி நிற்கும் கணவனும்… நஎம்முடனே வந்துவிடுகிறார்கள். தம்பியாலும் எதிர் கொள்ள முடியவில்லை. அக்காவின் கணவனாலும் எதிர் கொள்ள முடியவில்லை. படிக்கும் எங்களாலும் அந்தச் சோகத்தை எதிர்கொள்ளும் தைரியமும் வரவே இல்லை.
நாட்டுச்சூழல் வாட்டுவதும், துன்பத்தைக் கூட கிட்ட நின்று பார்க்க முடியாத வெளி நாட்டு வாழ்க்கையின் பரிதாபமும், “ எதிர்கொள்ளல்” கதையிலே சங்கமிக்கிறது. அதே நேரம் அக்கறையான செய்தி ஒன்றையும் இக்கதை வாயிலாக நமக்கெல்லாம் சொல்லி நிற்கிறார் சுதாகர். தம்பியும் அழுகிறான். அத்தானும் கலங்குகிறார். வாசிக்கும் நாம் எம்மாத்திரம். நாங்களும் கண்கலங்குகின்றேம். அப்படி ஒரு உருக்கத்தைக் காட்டுவதுதான் “எதிர்கொள்ளல்” கதையின் சிறப்பாகும்.
இந்தக் கதைத் தொகுப்பில் நிறைவாக இருக்கும் கதைதான் “புதியவருகை”. வெளி நாட்டில் நடக்கும் பிரசவம் பற்றி இவ்வளவு சுவையாகவும் விஸ்த்தாரமாகவும் எப்படித்தான் சுதாகரால் சொல்ல முடிந்ததோ என நினைக்கையில் பிரமிப்பே ஏற்படுகிறது. ஒரு மருத்துவரோ அல்லது மகப்பேற்றுத் தாதியோ சொல்லுவது போல இந்தக் கதையின் போக்கு செல்கிறது. ஒரு பிரசவத்தைப் பார்த்த உணர்வுதான் ஏற்படுகிறது. குழந்தை பற்றியும், பிரசவம் பற்றியும் உள்ள கருத்து நிலையும் சூசமாகச் சொல்லப் படுகிறது. கதையோடு நாங்களும் போகிறோம். பிள்ளைகள் பற்றியும், குடும்பம் பற்றியும் ஒப்பீடும் நடத்தப்படுகிறது.
ஒரு புதுக்கரு இக்கதையில் உருவாகி நிற்கிறது. ஏனென்றால் இது பிரசவம் பற்றிய நோக்குத்தானே! வெள்ளைக்கார மாது ஒரு நல்ல பாத்திரம். அந்தப்பாத்திரம் கதையோடு ஓடிவரும் விதம் சுதாகரின் நகாசுவேலை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். வெள்ளைக்கார மாது இந்தக்கதையில் ஏன் என்று எண்ணும் பொழுது … அந்த மாதுதான் கதையை நிறைவு செய்யும் கைங்கரியத்தில் பங்கேற்கிறார் என்பதும் புலப்படுகிறது.
புதுக்கரு. புதுக்கதை. புதிய முடிவு. இதுதான் “புதிய வருகை” பன்னிரெண்டு முத்துக்களைக் கொண்டு கோர்க்கப்பட்ட அழகிய — இலக்கியம் என்னும் ஆரம்தான் சுதாகரின் “சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும் “ என்ற கதைத் தொகுதியாகும். பன்னிரெண்டும் பலவற்றை சொல்லி நிற்கின்றன.
இலக்கியம் படைப்பது என்பது ஒரு பிரசவம்தான். கருவைச் சுமப்பதும், அதனை நல்ல முறையில் பெற்றெடுப்பதும் சாதாரண காரியமல்ல. அப்படியொரு பிரசவம்தான் இக்கதைத் தொகுதியும். கருவைச் சுமந்து அதை நல்லமுறையில் காத்து அழகிய பிள்ளையாக அனைவருக்கும் விரும்பக் கூடிய பிள்ளையாகத் தந்த சுதாகரை மனமாரப் பாராட்டியே ஆகவேண்டும்.
அவசரம், அவசரம், எதற்குமே நேரம் போதவில்லை என்ற நிலையில் உள்ள சூழலில் பொறுமையாக பொருள்பொதிந்த கதைகளை எப்படித்தான் இவரால் எழுதமுடிந்ததோ என்பதே ஆச்சரியம்தான் என்றாலும் கிடைத்த நேரத்தை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தி நல்ல கதைகளை தந்த எழுத்து மன்னன் சுதாகரை வாழ்த்துகிறேன். அவர் இன்னும் இது போன்ற பல நல்ல படைப்புகளைப் படைக்கவேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டி மீண்டும் எனது மனம் உவந்த வாழ்த்துக்களைக் கூறி நிறைவு செய்கின்றேன்
-சு. கோபாலன்
பால காண்டம்
1.அயோத்தி நாட்டில் ஆதவகுலத் திலகமாய் அவதரித்தாயே – இராமா!
2.அன்னை கோசலை தந்தை தசரதன் அன்புக் கண்மணியே – இராமா!
3.இலக்குவன் பரதன் சத்துருக்கனன் மூவர்க்கும் முதல்வனே – இராமா!
4.குலகுருவாம் வசிஷ்டரிடம் கலைகள் யாவும் கற்றவனே – இராமா!
5.வேள்வி காத்திட விசுவாமித்திரர் உன்னை அழைத்தாரே – இராமா!
6.கேள்வி கேட்காது அவர்பின் இலக்குவனோடு சென்றாயே – இராமா!
7.வில்லில் நாணேற்றி வல்லரக்கி தாடகையை வதைத்தாயே – இராமா!
8.தொல்லை தர வந்த அரக்கர் யாவரையும் அழித்தாயே – இராமா!
9.முறையாய் வேள்வி முடித்த நிறைவை முனிவர்க்கு அளித்தாயே – இராமா!
10.விசுவாமித்திரர் உடன்வர இலக்குவனுடன் மிதிலை ஏகினாயே – இராமா!
11.செல்லும் வழியில் கல்லாயிருந்த அகலிகையை உயிர்ப்பித்தாயே – இராமா!
12.கையேந்திய வில்லால் தாடகையின் உயிரழித்துக் கைவண்ணம் காட்டினாயே – இராமா!
13.காலால் கல்லைத் தீண்டி அகலிகைக்கு உயிரளித்து கால்வண்ணம் காட்டினாயே – இராமா!
14.முக்கண்ணன் வில்லை ஒருகணத்தில் எடுத்து நிறுத்தி முறித்தாயே – இராமா!
15.அக்கணமே மிதிலையின் அரசகுமாரி மைதிலியின் மணமகனானேயே – இராமா!
16.நிலமகள் அருளிய திருமகளாம் சீதையின் கரதலம் பற்றி மணந்தாயே – இராமா!
17.பரசுராமனிடமிருந்த திருமால் வில்லை வளைத்து அவன் செருக்கடக்கினாயே – இராமா!
அயோத்தியா காண்டம்
18.தந்தை தசரதன் தலைமகனாம் உனக்கு முடிசூட்ட விழைந்தாரே – இராமா!
19.அரசி கைகேயி சதியால் ஈரேழு ஆண்டுகள் கானகமேகிட நேர்ந்ததே – இராமா!
20.இல்லாளுடனும் இளையவனோடும் இன்முகத்துடன் வனவாசம் சென்றாயே – இராமா!
21.கங்கை வடகரை அடைந்து வேடுவன் குகனுடன் தோழமை கொண்டாயே – இராமா!
22.அன்புடன் அவனை அணைத்துப் பாசமிகு தம்பியாய் ஏற்றாயே – இராமா!
23.தென்கரை சேர்ந்து எழில்மிகு சித்திரக்கூடம் சென்றடைந்தாயே – இராமா!
24.நடந்தவை அறிந்த பரதன் உனை அயோத்தி திரும்ப அழைத்திட வந்தானே – இராமா!
25.பரதனின் மரவுரியும் மாசுமிகு மேனியும் கண்டு மனம் உருகினாயே – இராமா!
26.தந்தையின் மறைவைத் தம்பியிடமிருந்து அறிந்து உளம் உடைந்தாயே – இராமா!
27.அயோத்தி திரும்பிட பரதனின் வேண்டுகோளை ஏற்க மறுத்தாயே – இராமா!
28.பரதன் வேண்டிய உந்தன் பாதுகைகளை அவனுக்கு அருளினாயே – இராமா!
29.பரதன் சென்ற பின் தென்திசை நோக்கிச் சீதை, இலக்குவனுடன் சென்றாயே – இராமா!
ஆரண்ய காண்டம்
30.அத்திரி முனிவரையும் அவர் பத்தினி அனுசூயையும் கண்டு வணங்கினாயே – இராமா!
31.தண்டக வனத்தில் விராதன் எனும் வல்லரக்கனை வீழ்த்தி அவன் சாபம் நீக்கினாயே – இராமா!
32.அரக்கரிடமிருந்து முனிவர்களைக் காத்திட அவருடனே பத்தாண்டு காலம் வாழ்ந்தாயே- இராமா!
33.முனிவர்கள் சொற்படி அடுத்து மாமுனி அகத்தியரிடம் மற்ற இருவருடனும் சென்றாயே – இராமா!
34.அகத்திய முனிவர் அன்புடனும் ஆசியுடன் அளித்த அற்புத ஆயுதங்களைப் பெற்றாயே – இராமா!
35.அமைதியாய் அழகுடன் பாயும் கோதாவரிக் கரையிலமைந்த பஞ்சவடி சேர்ந்தாயே – இராமா!
36.இலக்குவன் அமைத்த அழகிய குடிலில் துணையவள் சீதையுடன் இன்புற வாழ்ந்தாயே – இராமா!
37.இராவணன் இளையவள் சூர்ப்பணகை உன்மேல் காமமுற்று உனைக் காண வந்தாளே – இராமா!
38.தகாத அவள் செயல் கண்டு வெகுண்ட இலக்குவன் அவள் அங்கங்களைக் கொய்தானே – இராமா!
39.உன்னுடன் சமர் புரிய வந்த அவள் சகோதரர் கரன், தூடணன் திரிசரனை வதைத்தாயே – இராமா!
40.பின்னமுற்ற முகத்தோடு சூர்ப்பணகை இராவணனிடம் உம்மைப்பற்றி முறையிட்டாளே – இராமா!
41.இராவணனிடம் சீதையின் அழகை வர்ணித்து அவன் மனத்தில் காமத்தை தூண்டினாளே – இராமா!
42.காமம் தலைக்கேறிய இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்திட சூழ்ச்சி செய்யத் துணிந்தானே – இராமா!
43.மாமன் மாரீசனை மனதைக் கவரும் மாய மானாக உன்னிருப்பிடம் அனுப்பி வைத்தானே – இராமா!
44.மானின் அழகில் மயங்கிய சீதையும் அது தனக்கு வேண்டுமென உன்னிடம் வேண்டினாளே – இராமா!
45.இலக்குவன் தடுத்தும் கேளாது மானைத் தேடி அதன்பின் நெடுந்தூரம் சென்றாயே – இராமா!
46.உன்னம்பால் தாக்குண்ட மாரீசன் ‘சீதா! இலக்குமணா’ என வஞ்சகமாய்க் கூவி விழுந்தானே – இராமா!
47.சூதறியாத சீதை இலக்குவனைக் கடுஞ்சொற்களால் சாடி உனைத் தேடிவர அனுப்பினாளே – இராமா!
48.இலக்குவனும் செய்வதறியாது அவ்விடம் நீங்கி உனைத்தேடி கானகத்துள் சென்றானே – இராமா!
49.இலக்குவனும் நீயும் இல்லாது சீதை பர்ண(க)சாலையில் தனித்து இருக்க நேர்ந்ததே – இராமா!
50.அச்சமயம் வஞ்சக இராவணன் கபட முனிவனாய் வந்து சீதையைக் கவர்ந்து சென்றானே – இராமா!
51.சிறகடித்துப் பறந்து வந்து சீதையைக் காத்திட இராவணனிடம் சடாயு கடும் சமர் புரிந்தானே – இராமா!
52.சிறகொடித்துச் சிதைத்து சடாயுவைக் கொடும் இராவணன் மண்ணின் மேல் வீழ்த்தினானே – இராமா!
53.சாகும் நிலையிலும் உன்னிடம் நிகழ்ந்தவை யாவும் கூறியபின் சடாயு உயிர் நீத்தானே – இராமா!
54.சடாயுவுக்கு ஈமக்கடன்கள் செய்து தந்தை தசரதன் பெறாத பேற்றை சடாயுவுக்குத் தந்தாயே – இராமா!
55.கவந்தன் எனும் அரக்கனின் தோள்களைக் கொய்து அவன் சாப விமோசனம் அருளினாயே – இராமா!
56.அவன் ருசியமுக மலைவாழ் வானரக்கோன் சுக்ரீவன் பற்றி உன்னிடம் கூறி மறைந்தானே – இராமா!
57.சபரி எனும் பக்தை அபரிமிதப் பரிவுடன் சுவைத்துக் கொடுத்த கனிகளை உவந்து ஏற்றாயே – இராமா!
கிஷ்கிந்தா காண்டம்
58.கவந்தன் கூறிய வழி சென்று ருசியமுக மலையை இலக்குவனுடன் அடைந்தாயே – இராமா!
59.அண்ணன் வாலிக்குப் பயந்து ஒளிந்து வாழும் சுக்ரீவனை அனுமன் மூலம் சந்தித்தாயே – இராமா!
60.வான்வழி சென்ற சீதை நிலமீதெறிந்த அணிகலன்களைச் சுக்ரீவன் காட்டிடக் கண்டாயே – இராமா!
61.சுக்ரீவனும் வாலியும் சமர் புரியுங்கால் மறைந்திருந்து அம்பெய்து வாலியை வதைத்தாயே – இராமா!
62.உரிய முறையில் சுக்ரீவனுக்கு இலக்குவன் மூலம் வானரக்கோனாய் முடிசூட்டினாயே – இராமா!
63.பெரிய வானர சேனையைச் சீதையைத் தேட ஈரிரு திசைகளிலும் சுக்ரீவன் அனுப்பினானே – இராமா!
64.தென்திசை நோக்கி அனுமன், சாம்பவான், அங்கதன் மூவரும் சென்றனரே – இராமா!
65.மகேந்திர மலையில் அனுமன் மூலம் தம்பி சடாயுவின் மரணத்தை சம்பாதி அறிந்தானே – இராமா!
66.வானர வீரர் உன்நாமம் உச்சாடனம் செய்திட எரிந்த சம்பாதியின் சிறகுகள் துளிர்த்தனவே – இராமா!
67.வான்வழியே சீதையை இராவணன் இலங்கைக்குத் தூக்கிச்சென்றதைச் சம்பாதி கூறினானே – இராமா!
68.வீரமாருதியே இலங்கை சென்று சீதையைக் கண்டுவர ஏற்றவனென சாம்பவான் கூறினான்-இராமா!
சுந்தர காண்டம்
69.உன்னை மனதில் துதித்து விண்ணில் குதித்து அனுமன் இலங்கை சென்றடைந்தானே – இராமா!
70.இலங்கை முழுதும் அலசித் தேடி அசோக வனத்தில் சீதையை அனுமன் கண்டானே – இராமா!
71.வல்லரக்கியர் நடுவே மேகம் மறைத்த மதிபோல் பொலிவிழந்து சீதை இருந்தாளே – இராமா!
72.சீதை தன்னை மாய்த்துக்கொள்ள முயல்கையில் அனுமன் அவள் முன் தோன்றினானே – இராமா!
73.நீ அனுப்பிய கணையாழியை அனுமன் தந்திடச் சீதை மட்டற்ற மகிழ்ச்சியில் மூழ்கினாளே – இராமா!
74.அனுமனின் செயலால் மிகமகிழ்ந்து சிரஞ்சீவியாய் வாழ்கவென அகமார வாழ்த்தினாளே – இராமா!
75.தனது சூடாமணியை அடையாளமாய் உன்னிடம் அளித்திட அனுமனிடம் சீதை தந்தாளே – இராமா!
76.பேருருவம் எடுத்துப் பேரெழில் மிக்க அசோகவனந்தனை அனுமன் முற்றிலும் அழித்தானே – இராமா!
77.சினம் கொண்ட இராவணன் சிறைப் பிடிக்க அனுப்பிய அரக்கர் சேனையை வதைத்தானே – இராமா!
78.தசமுகன் தனயன் மேகநாதன் பிரயோகித்த பிரம்ம அத்திரத்திற்குத் தானே கட்டுண்டானே – இராமா!
79.தசமுகனிடம் கொண்டு செல்லப்பட்ட அனுமன் சீதையை விட்டுவிட அவனிடம் கூறினானே – இராமா!
80.அனுமனைக் கொன்றிட இராவணன் இட்ட ஆணையை அவன் தம்பி விபீடணன் தடுத்தானே – இராமா!
81.இராவணன் ஆணையால் வாலுக்கு வைத்த தீயால் அனுமன் இலங்கையை எரித்தானே- இராமா!
82.’கண்டேன் சீதையை’ எனும் செய்தியை உன்னிடம் கடுகி வந்து அனுமன் விண்டானே – இராமா!
83.‘கண்டிலேன் உனைப்போல்” என அளவிலா ஆனந்தம் கொண்டு அனுமனை அணைத்தாயே – இராமா!
84.சீதை அனுப்பிய சூடாமணியை அனுமன் காட்டிடச் சீதையையே கண்டதுபோல் மகிழ்ந்தாயே – இராமா!
85.மாபெரும் வானர சேனையுடன் பன்னிருநாள் நடந்து தென் திசைக்கடலை அடைந்தாயே – இராமா!
யுத்த காண்டம்
86.சரணம் அடைய வந்த விபீடணனுக்குக் கருணையுடன் அடைக்கலம் அளித்து ஏற்றாயே – இராமா!
87.குகனோடு ஐவரானோம் சுக்ரீவனோடு அறுவரானோம் உன்னோடு எழுவரானோம் என்றாயே – இராமா!
88.வானரப்படை சேதுவில் கட்டிய அணை வழியே யாவருடனும் இலங்கைக்கரை அடைந்தீரே – இராமா!
89.போரைத் தவிர்க்கக் கருதி அங்கதனை இராவணனுடன் சமரசம் பேச அனுப்பினாயே – இராமா!
90.இலங்கை வேந்தன் அதை ஏற்க மறுத்திட அவனுடன் சமர் புரிய ஆயத்தமானாயே – இராமா!
91.நான்முகன் தந்த வேலை தசமுகன் இலக்குவன் மேல் வீசிட அவனும் மூர்ச்சையானானே – இராமா!
92.அதன்பின் நீயே இராவணனுடன் நேரே பொருதி அவனை நிலை குலையச் செய்தாயே – இராமா!
93.களத்தில் இராவணன் வில் தேர் கொடி குடை ஏதுமின்றி நிராயுதபாணியாய் நின்றானே – இராமா!
94.உளத்தில் கருணை கொண்ட நீ ‘இன்று போய் நாளை வா போருக்கு’ என அருளினாயே – இராமா!
95.அதன்பின் வந்து கடுஞ்சமர் புரிந்த கும்பகருணனின் சிரம் கொய்து கடலுள் வீழ்த்தினாயே – இராமா!
96.அதிகாயன், கும்பகருணன், கும்பன், நிகும்பன் என இராவணனின் இரத்த உறவினர் மடிந்தனரே – இராமா!
97.அதனால் கொதித்த தசமுகன் தலைமகன் மேகநாதன் களமிறங்கிக் கடும் போர் புரிந்தானே – இராமா!
98.அவன் ஏவிய பிரம்ம அத்திரத்தால் இலக்குவன் வானரப்படையினர் கட்டுண்டு வீழ்ந்தனரே – இராமா!
99.அனுமன் சஞ்சீவினி எனும் அரிய மூலிகை கொணர்ந்து யாவரையும் உயிர்ப்பித்தானே – இராமா!
100.முடிவில் மேகநாதனை இலக்குவன் கரத்தையும் சிரத்தையும் கொய்து வீழ்த்தினானே – இராமா!
101.பத்தாம் நாள் போரில் பத்துத்தலை இராவணனை நான்முகனின் அம்பெய்து அழித்தாயே – இராமா!
102.விபீடணனுக்கு இலங்கை வேந்தனாய் இலக்குவன் மூலம் முறையாக முடிசூட்டினாயே – இராமா!
103.சீதாதேவியை அக்னிப்பரீட்சைக்கு உள்ளாக்கி அவள் கற்பை உலகுக்கு உணர்த்தினாயே – இராமா!
104.புட்பக விமானத்தில் யாவருடனும் பரத்துவாசமுனி ஆசிரமம் அடைந்து ஆசி பெற்றாயே – இராமா!
105.நந்திக்கிராமம் விரைந்து பரதனையும் அன்னையரையும் யாவரையும் கண்டு மகிழ்ந்தாயே – இராமா!
106.அனைவரும் அயோத்தி அடைந்து மறுநாள் உந்தன் பட்டாபிஷேகத்திற்கு ஆயத்தமாயினரே – இராமா!
107.அனுமன் அரியணை தாங்க பரதன் குடை பிடிக்க இலக்குவ சத்துருக்கனர் சாமரம் வீசிட- இராமா!
108.மந்திர மங்கல ஒலிகள் முழங்கிடக் குலகுரு வசிட்டர் உனக்கு முடிசூட்டினாரே – இராமா!
மங்களம்
இளையவர் மூவரும் சுற்றி உடனிருக்க
இனியவள் சீதையோடு இராமன் வீற்றிருக்க
அனுமன் அண்ணலின் திருவடியில் அமர்ந்திருக்க
அனைவரும் வணங்கி வாழ்வில் வளம் பெறுவோமே.
-இசைக்கவி ரமணன்
[mixcloud]http://www.mixcloud.com/Vallamai/%E0%AE%A8%E0%AE%B2%E0%AE%B2%E0%AE%A4-%E0%AE%A8%E0%AE%A4/[/mixcloud]
நில்லாத நதிபோல விரைகின்ற வாழ்க்கை
எல்லோர்க்கும் விதம்விதமாய் ஏதேதோ வேட்கை 
இன்பமோ துன்பமோ எதுவுமே நில்லாதே
தன்போக்கில் தானறிவார் நீ போய்ச் சொல்லாதே
சொல்லாமல் வந்த உயிர் சொல்லாமல் போகும்
சொல்லிச் சொல்லி அந்த விதி சொக்கட்டான் ஆடும்
நீராடி வந்த தேகம் நெருப்போடே வேகும்
யாரோடும் உறவின்றி எங்கோ தனியே போகும்
கண்ணை மூடிப் பிறந்து கண்ணைத் திறந்தே பறந்து
மண்மீது நடந்து நடந்து மண்மீதே துவண்டு விழுந்து
எண்ணமென்னும் சிறகெடுத்து எங்கெங்கோ பறந்து திரிந்து
ஏங்கியது கிடைக்காமல் ஏனோ பட்டம் அலைந்து அறுந்து
என்னடா வாழ்க்கையிது இன்பமிதில் எங்கே?
எந்தக்கணம் ஆனாலும் காதில் கேட்கும் சங்கே!
விட்டுவிட்டுத் தெருவில் வந்தால் வீதியெல்லாம் வீடு
கட்டிக்கொண்டு காவல்செய்தால் வீடுகூடக் காடு
நாயகன் ஒருவனிங்கே நாடகம் ஆடுகிறான்
வாழ்வெனும் சட்டியிலே வறுத்து வறுத்துப் போடுகிறான்
ஆசை மணல்வீடு அலைகள் வந்து விழுங்குதடா
ஆனாலும் பிள்ளை மனம் மணலளையப் போகுதடா
நெஞ்சில் அவனைவைத்து நேரே நடைபோடு
பஞ்சமோ வெள்ளமோ எல்லாம் அவன் பாடு
நெஞ்சார மற்றவர்கள் நலம்வாழப் பாடு, ஒரு
நேரத்தில் சிறகெடுத்து நீ விடுவாய் கூடு
-சந்தர் சுப்ரமணியன்
பண்ணிசைப் பரப்பி எங்கும் பலவுயிர் சிலிர்க்கச் செய்து
வண்டமிழ் ஒலிக்கும் பேடை வனமமர் குயிலின் நீலக்
கண்களில் காதல் கண்டான், கண்டதைக் கவியாய்த் தந்தான்;
உண்டதேன் உரைப்பேன் இங்கே உளத்திடை ஊறு மட்டும் (1)
பாவலர் கண்கள் என்றும் பார்த்திடும் அகத்தின் தோற்றம்
பூவளர் பொழுதும், பொன்னார் பொழுதது புலரும் போதும்,
தூவிடும் மழையின் தோற்றம், தொலைவுள நிலவும், யாவும்
பாவளர் கருவாய் ஆகிப் பாட்டுடை பொருளாய் மாறும் (2)
தேடலும் தேடும் இன்பத் தீதரும் சுகமும் கண்டென்?
கூடடை உயிரும் நீங்கும் கூற்றுவன் அருகும் வேளை;
வேடவன் வாரா நாளே விருந்தெனும் பறவை என்று
பாடலில் புலவன் சொன்னப் பாங்கது புதுமை அன்றோ (3)
ஓடிடும் மனத்தின் எண்ணம் ஒருமுகப் படுமவ் வேளை
பாடகன் கனவில் நெஞ்சம் பளிச்செனப் படமொன் றேர்க்கும்
தேடிய கவிதை யங்கே தெரிந்திடும்; வரியாய்ச் சொற்கள்
கூடிடக் கருத்தின் ஊற்றாய்க் கொள்ளெனக் கவியா(று) ஓடும் (4)
பேசிடுங் குயிலைக் கூட பெருங்கவி பார்க்கக் கூடும்;
ஓசையோ டுறவு கொண்டே உளத்தினை யிழக்கக் கூடும்;
ஆசையாய்க் குயிற்பால் காதல் அடைந்திடும் மனிதன் மெல்ல
ஊசியோ டோடும் நூற்போல் உலவுவான் கனவின் ஊடே (5)
காதலில் வெற்றி ஒன்றே காதலர் உயிர்ப்பென் றாகும்;
சாதலே நன்றாம் வெற்றி சாத்தியம் இலாத போழ்து;
நாதமாய் ஒலிக்கும் காதல் நலிந்திடும் வேளை நெஞ்சில்
சேதமே, கவிஞன் நன்றாய்த் தெளிந்திதைப் பாவாய்த் தந்தான் (6)
ஓசையில் விதங்கள் உண்டோ? ஒன்றிலை கோடி யென்றான்
பேசிடும் மொழியும், கானில் புள்ளதன் ஒலியும், பெண்டிர்
மூசிடும் அளிகம் போலே மொழிந்திடும் போதும், கையில்
நேசமாய் வளையல் என்றாய் நிகழ்வுகள் எதிலும் ஓமே (7)
காதலை வேண்டிப் பேடை கரைதலும், இல்லை யாயின்
சாதலே சரியாம் என்றே தவிப்பதும், சிந்தை சேர
வேதனை உயிருள் ஊறி உளத்தினை உழற்றப் பேடைப்
போதலை மனிதன் கண்டே பொருள்தெரி யாது நின்றான் (8)
சத்தியைத் தந்தான், தானே தந்துணை தேடு மாறு
வித்தையை விரைந்து கற்க வினையினை உளத்தில் வைத்தான்;
சித்தமும் செயலும் நெஞ்சின் சிந்தனை தன்பால் ஈர்க்கும்
தத்துவம் இதையே இப்பா தந்திடும் எனக்கொள் வோமா? (9)
பொம்மையாய்ப் பொழுதைப் போக்கும் பொய்வழிப் போதை மாயை;
சும்மையாய் உடலம், சோகம் சொட்டிடும் கண்ணில் நீராய்;
வெம்மையும் குளிரும் ஒன்றே, விளைவுகள் காணும் மாற்றம்;
இம்மொழி உவமை யாக இயன்றிடும் பாடல் ஈதோ? (10)
வந்தது மறுநாள், அன்று வனத்திடை குயிலைத் தேடி
முந்தைய மரத்தைப் பார்த்தான், வரவிலை, வேறோர் கொம்பின்
சந்தியில் கண்டான், அந்தோ! தனித்திலை, குரங்கி னோடே;
நொந்தவன் நொடியில் நெஞ்சும் நொடிந்திடும் நிலைமை உற்றான் (11)
வாலுடை வான ரத்தை வாஞ்சையோ டடையும் பேடை;
ஓலமே உளத்துள் ஓங்க ஓடினான் வீட்டைத் தேடி;
காலமாய்ப் போனான், கண்கள் கருத்திட மூர்ச்சை யாகி
நாலுபேர் அவனைச் சூழும் நிலையினில் மனிதன் வீழ்ந்தான் (12)
பார்ப்பது குயிலா? இல்லை, பரமதே, ஆன்ம ரூபம்;
சேர்ந்திடும், சிலநாள் தங்கும், திகைத்திட வைத்துப் பின்னர்
சார்ந்திடும் உடலம் விட்டுத் தாவிடும், பிறிதோர் கூட்டைத்
தேர்ந்திடும்; நிலைத்து நீங்கும் தெய்வதம் இதுவே ஆகும் (13)
என்புடை உடலம் என்றும் இப்புவி மண்ணில் தங்கும்;
அன்புடை உயிரே என்றும் அலைந்திடும் ஆன்மம் ஆகும்
சென்றிடும் மேலும் கீழும் செலவொடு வரவு மாக;
இந்நெறி ஒன்றை யன்றோ இயன்றிடும் இப்பா என்றும்? (14)
நீண்டிடும் இரவ டுத்து நினைவினில் மூன்றாம் நாளாம்;
காண்கையில் மிரண்டு நின்றான், காளையும் குயிலும் ஒன்றாய்;
வேண்டியே நெஞ்சின் காதல் விளக்கிடும் குயிலின் பேச்சைத்
தாண்டியும் போக ஒண்ணாத் தவிப்பினில் தானு றைந்தான் (15)
ஆவியை உருக்கிப் பொன்னாய் அதனுடன் உடலம் சேர்க்கக்
கூவிடும் குழந்தை ஒன்றைக் குவலயம் பிறப்பாய்க் காணும்;
மேவிடும் உலக வாழ்வில் மெய்யது பொய்யே ஆகும்;
தேவனின் விளையாட் டொன்றின் செயற்பலன் பிறப்பென் றாகும் (16)
தொல்லைகள் தொடரும் வாழ்வில், தொலைந்திடும் ஓர்நாள்; பின்னர்,
இல்லையென் றான போழ்தில் இருட்டினில் ஒடுங்கி ஓய்வோம்;
முல்லையாய்ப் பொழுதும் பூக்கும், முனைந்துநாம் பிறப்போம் மீண்டும்;
அல்லுடன் பகலு மாக அடுத்தடுத் தமையும் வாழ்க்கை (17)
வந்தது நான்காம் நாளும், வருகையில் குயிலும் மெல்ல
முந்தைய வாழ்வைப் பற்றி மொழிந்தது மனிதன் காதில்;
விந்தைதான், காதல் வெப்பில் உருகியே குறைகள் நீங்கும்;
சிந்தையில் சேர்தல் ஒன்றே தேவையென் றாகிப் போகும் (18)
நான்கெனும் கணக்கேன் தேவை? நம்மனம் நினைத்துப் பார்க்கும்;
நான்முறை வருணம் தன்னை நயமுடன் சொல்கின் றானோ?
வான்மணின் ஊடே ஓடி வாழ்ந்திடும் வாழ்வும் நான்கோ?
ஏன், மனத் தோற்றம் கூட இருப்பது நான்காய்த் தானே? (19)
ஆய்ந்திடின் கோடி உண்மை அளித்திடும் குயிலின் பாட்டு;
தோய்தமிழ்ச் சான்றோர் என்பா சொலும்பிழை பொறுக்க வேண்டும்;
பாய்மரம் காற்றின் போக்கில் பாய்ந்திடும் அன்றோ? அஃதாய்
சேய்கவி என்றன் எண்ணம் சென்றவா றெழுந்த திப்பா (20)
இருபத்தொரு நூற்றாண்டுகள் கடந்த பின்னரும் கூட – சங்கத்தமிழை நினைத்துப்பார்க்கிறோமென்றால் அதற்குத் தக்க காரணங்கள் இருக்கத்தானே வேண்டும். அப்படிப்பட்ட காரணங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதன் மூலம் சங்கத்தமிழ் பற்றியும் அதற்கான சூழ்நிலை பற்றியும் எமக்கெல்லாம் தெரிய வருமல்லவா?
சங்கம் வைத்துத் தமிழை வளர்க்கும் அளவுக்கு அக்காலத்தில் கற்றறிந்தோர் பலர் இருந்திருக்க வேண்டும். சங்கம் வைத்துத் தமிழை வளர்ப்பதற்கு ஏற்ற அரச, சமூகச் சூழலும் இருந்திருக்க வேண்டும். அரச ஆதரவு இல்லாவிட்டால் எந்த இயக்கமும் வளரமுடியாது. சங்க காலத்தில் அரச ஆதரவும் பெருமளவில் தமிழ் வளர்ச்சியின் அடிநாதமாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது புலப்படுகிறதல்லவா?
சங்க காலத்தில் அரசர்கள் பலர் புலவர்களாக விளங்கி இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதை சங்கவரலாற்றால் அறியமுடிகிறது. அரசர்கள் புலவரை மதித்ததனர். புலவர்கள் அரசரை மதித்தனர். புலவர் வாயால் தான் பாடப்படவேண்டும் என்று அரசர்களிடத்து பேராவல் காணப்பட்டது. அறிவொழுக்கங்களில் சிறந்து விளங்கிய சங்ககாலப் புலவர்களைச் சான்றோர் என்றும் அவர்பாடிய செய்யுள்களைச் சான்றோர் செய்யுள் என்று சொல்லுவது தமிழ் வழக்காகும்.
சங்கப்புலவர்களால் பாடப்பட்ட பாட்டுக்கள் 2381. இவற்றைப் பாடிய பெயர் தெரிந்த புலவர்கள் என்றவகையில் 473 பேர் காணப்படுகின்றனர். அதே வேளை 102 பாட்டுக்களைப் பாடியவர்கள் பெயர்கள் தெரியவராது இருக்கிறது. 235 பாட்டு க்களை கபிலர் என்னும் புலவர் பாடியிருப்பதாகவும் அறிய முடிகிறது. இவற் றைவிட வேறு புலவர்கள் நால்வர் ஒவ்வொருவரும் நூற்றுக்கு மேற்பட்ட பாட்டுக்களைப் பாடியிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு பாட்டுப்பாடியவர்கள் என்ற வகையிலும் புலவர்கள் சங்ககாலத்தில் வருகிறார்கள்.
நகரங்களைச் சார்ந்தவர்கள், சிற்றூர்களைச் சார்ந்தவர்கள், கற்பிக்கும் ஆசிரியர்கள், பொன்வணிகர், ஆடைவணிகர், மருத்துவர், தச்சர், சோதிடர், பொற்கொல்லர், கொல்லர், சேனைத்தலைவர், அமைச்சர், பாணர், கூத்தர் இவர்களுக்கிடையே இருந்தும் பலர் புலவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். பல் வேறு தொழில்களைப் புரிந்தவர்களும் புலவர்களாக விளங்கித்தமிழை வளம்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
பெண்களும் புலவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். அரசர்களுள் புலமை மிக்கவர்களாக முப்பத்தொருவர் என இனங்காணப்பட்டுள்ளார்கள்.கோப்பெரு ஞ் சோழன், கிள்ளிவளவன், சோழன் நலங்கிள்ளி, பாண்டியன்நெடுஞ்செழியன் ஆகியவர்கள் புகழ்பெற்று விளங்கியுள்ளனர். புலவர்கள் அல்லாத அரசர்கள் —- தங்களைப் புலவர்கள் பாடவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்கள். புலவர்களால் பாடப்பெற்றுப் புகழுக்கு ஆளாகியவர்களுக்கே மறுமையில் தேவருலகம் கிடைக்கும் என்னும் நம்பிக்கையும் அவர்களிடத்துக் காணப்படடது. அதனால் கற்றறிந்த புலவோருக்கு உயிரிய இடத்தைச் சங்ககாலம் கொடுத்தது முக்கிய அம்சமாகத் தெரிகிறதல்லவா?
கற்றறிந்த புலவர்கள் கற்றதோடு நின்றுவிடாமல் — சாந்தி, சமாதானம், நல் உறவு, ஒற்றுமை இவற்றுக்காகவும் தமது நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தியும் இருந்திருக்கிறார்கள். இவர்களின் இந்தச் செயற்பாடு நமக்கெல்லாம் நல்ல ஒரு பாடமாக அமைகின்றது.
ஒரு அரசனுக்கு நாட்டு மக்களிடையே எவ்வளவு செல்வாக்கும் மரியாதை யும் இருந்ததோ அதே அளவுக்குப் புலவர்களுக்கும் இருந்தது. இதனால் அரசனிடம் சென்று எந்தவித அச்சமும் இன்றி தமக்கு மனதில் சரி என்று பட்டதைத் துணிவுடன் சொல்லும் வகையில் அக்காலப் புலவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். உண்மையென்று கண்டால் அதனை அரசனுக்கு எப்படியும் உரைத்துவிடுவார்கள். வாழ்த்தாயினும், பாராட்டாயினும் உரியவர்க்கே வழங்குவார்கள். பொருத்தமில்லாதவருக்கு ஒருபோதும் வழங்கவே மாட்டார்கள்.
இதனால் அரசர்கள் யாவரும் தம்மைப்புலவர்கள் பாடவேண்டும் என்னும் நோக்கோடு நல்லவற்றையே நாளும் செய்ய எண்ணுவர். வறுமையில் வாடினாலும், தக்கவரையே தமிழ்ப்புலவர் பாடினார்கள். அவர்களின் நாவில் வந்த தமிழுக்குத்தான் எவ்வளவு மரியாதை? எவ்வளவு உயர்வு? தமிழால் வைவதையும் வாழ்த்துவதையும் அக்காலச் சமுதாயம் பார்த்தது. வைதாலும் வாழ்த்தினாலும் அது வாழ்வில் பலிக்கும் என்னும் நம்பிக்கையும் திடமாக அவர்களிடத்தில் காணப்பட்டது. அந்த அளவுக்குத் தமிழ் மொழிக்கு ஆற்றல் இருந்ததை சங்காலம் நமக்கெல்லாம் காட்டி நிற்கிறது.
முடியுடை மூவேந்தர்களுக்கிடையிலும், அவர்களுக்கும் சிற்றசர்களுக்கும் இடையிலும் பிணக்குகள் வந்து போர்மூண்ட வேளை சமாதானத்தூதுவர்களாகப் பல புலவர்கள் விளங்கி பெரும்போரையே தவிர்க்கும் படி செய்தி ருக்கின்றார்கள்.
அதிகமான் என்னும் அரசனுக்காக ஒளவையார் தொண்டைமான் என்னும் அரசனிடம் துணிவுடன் சமாதானத்தூது சென்றுள்ளார்.சோழர்குடும்பத்தில் நலங்கிள்ளிக்கும் நெடுங்கிள்ளிக்கும் இடையில் பெரும்பகை ஏற்பட்ட போது புலவர் கோவூர்கிழார் தலையிட்டுச் சமாதானப் படுத்தியுள்ளார். கோப்பெருஞ்சோழனுக்கும் அவனுடைய பிள்ளைகளுக்கும் இடையில் முறுகல் நிலை ஏற்பட்ட வேளை, அது போராக மாறாமல் செய்தவர் புலவர் புல்லாற்றுர் எயிற்றனார்.
மலைநாட்டுத் தலைவனான பாரியோடு தமது வாழ்வைப் பிணைத்துக் கொண்டவர் பெரும்புலவர் கபிலராவார். பாரியின் இழப்பால் பரிதவித்த அவரின் புத்திரிகைகளை தாமே பாதுகாத்து அவர்களுக்கு மணம்முடித்த தையும் சங்க இலக்கியம் காட்டி நிற்கிறது.
அரசர்களிடம் நட்புரிமை பாராட்டி அவர்களை நல்வழிப்படுத்தும் மிகப் பெரிய கைங்கரியத்தை சங்கப்புலவர்கள் தமது தமிழ்ப்புலமையினால் செய்திருக்கிறார்கள். பொருத்தமான அறிவுரைகளை அவர்கள் அரசர்களுக்கு வழங்கி இருந்திருக்கிறார்கள். பிசிராந்தையர் என்னும் புலவர் அறிவுடைநம்பி என்னும்பாண்டிய மன்னனுக்குக் கூறிய அறிவுரை எப்படி இருக்கிறது பாருங்கள்.
“காய்நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளினே
மாநிறைவு இல்லதும் பன்நாட்கு ஆகும்
நூறுசெறு ஆயினும் தமித்துப்புக்கு உணினே
வாய்புகு வதனினும் கால்பெரிது கெடுக்கும்
அறிவுடை வேந்தன் நெறியறிந்து கொளினே
கோடியாத்து நாடுபெரிது நத்தும்
மெல்லியன் கிழவன் ஆகி வைகலும்
வரிசை அறியார் கல்லென் சுற்றமொடு
பரிவுதப எடுக்கும் பிண்டம் நச்சின்
யானைபுக்க புலம் போலத்
தானும் உண்ணான் உலகம் கெடுமே”
ஒரு நாட்டை ஆளும்அரசன் மக்களிடம் எவ்வாறு வரியை அளவிடவேண்டும் என்று இந்தப்பாட்டில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.ச ங்கப்பாடலாக இருந்தாலும் இதில் சொல்லப்படும் கருத்து இக்கால அரசாங்களுக்கும் மிகவும் பொருத்த முடையதாகவே இருக்கிறது.
வயலில் விளைந்த முற்றிய நெல்லை அறுவடைசெய்து அதனை அரிசியாக்கி உணவு செய்துகொடுத்தால்… சிறிதளவு நெல்லும் யானைக்குப் பலநாளுக்கு உணவாகிவிடும். அதைவிடுத்து யானை தானே வயலுக்குள் சென்று நெல்லை தின்னத்தொடங்கினால், நூறுவயல்கள் ஆனாலும் யாவும் அழிந்தே போய்விடும். வாயில் உணவாகிப் போவதைவிட காலினால் அழிவு படுவதே மிகுதியாகிவிடும். அறிவுள்ளஅரசனும் குடிகளிடம் முறையாக வரியை விதித்தால் மக்களும் வாழ்வார்கள். அரசாட்சியும் நல்லபடி அமையும். அதைவிடுத்து பேராசையுடன் மக்களை வதைத்து வரியைப் பெற்றால் யானை புகுந்த வயலாகவே மாறிவிடும் நாடு. நாடும் வளம் பெறாது. நாட்டுமக்களும் நலன்பெறமாட்டார்கள். மிகவும் முக்கியமான செய்தியை இதைவிட இலகுவாகச் சொல்லிவிட முடியாது அல்லவா? அதனாலத்தான் சங்கத்தமிழை நினைக்க வேண்டியிருக்கிறது.
அரசாங்கங்கள் நல்லாட்சி புரியாவிட்டால் நாடும் மக்களும் என்ன செய்வது? மோசிகீரனார் என்ற புலவர் மிகவும் சுருக்கமாக தருகின்ற அறி வுரையைப் பாருங்கள்.
“உலகவாழ்க்கைக்கு அடிப்படையானது, உயிரானது,… நெல்லும் அல்ல! நீரும் அல்ல ! நாட்டுக்கு உயிராக உள்ள ஆட்சி புரியும் அரசனே, அதனால் யான் இந்த நாட்டுக்கு உயிராக இருக்கிறேன் என்பதை உணர்ந்து நல்ல முறையில் ஆட்சி புரிவது அரசனுடைய கடமையாகும்” இந்த அறிவுரை எல்லா நாட்டுக்கும் பொதுவான ஒன்றல்லவா? உயர்ந்த தத்துவங்கள், உயர்ந்த உண்மைகள் எல்லாம் சங்கப்புலவர்களால் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. படிக்கப் படிக்க இப்படியும் தமிழில் இருக்கிறதா என்று எண்ணவே தோன்றும்.
“ஓரில் நெய்தல் கறங்க ஓர் இல்
ஈர்ந்தண் முழவின் பாணி ததும்பப்
புணர்ந்தோர் பூவணி அணியப் பிரிந்தோர்
பைதல் உன்கண் பணிவார்ப்பு உறைப்பப்
படைத்தோன் மன்ற அப்பண்பிலாளன்
இன்னாது அம்ம இவ்வுலகம்
இனிய காண்க இதன் இயல்புணர்ந்தோரே”
நிலையாமையைப் பற்றி மிகவும் எளிமையான வகையில் இதை விட எவராலும் சொல்லிவிட முடியுமா என்பது கேள்விக்குரியதே! இதுதான் சங்கத்தமிழும் சங்கப் புலவனின் சாமர்த்தியமும் எனலாம்.
இன்றைய வாழ்க்கை ஓட்டத்திலே ஒரே ஓட்டம்தான். மனத்திலே மகிழ்ச்சி குறைவு. எந்த நேரமும் ஒரே பதட்டம். படபடப்பு. இளமையிலேயே முதுமை வந்த மாதிரியான தோற்றம். நாடும் அப்படி. வீடும் அப்படி. ஆனால் சங்ககாலத்தில் ஒரு முக்கிய காட்சி இங்கே குறும்படம் போல காட்டப்படுகிறது பாருங்கள்.
இருவர் வழியில் சந்திக்கின்றனர். ஒருவர் மற்றவரின் தோற்றத்தைப் பார்த்ததும் அவரிடம் கேட்பதாக இந்தப் பாடல் அமைகிறது.
“யாண்டு பலவாக நரையில ஆகுதல்
யாங்கு ஆகியர் எனவினவுதிர் ஆயின்
மாண்ட என் மனைவியொடு மக்களும் நிரம்பினர்
யான் கண்டனையர் என் இளையரும் வேந்தனும்
அல்லவை செய்யான் காக்க அதன்தலை
ஆன்று அவிந்து அடங்கிய கொள்கைச்
சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே”
நரை இல்லை. மூப்பு இல்லை. இளமையுடன் இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன? என்பதற்கு எப்படி விடை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது பார்த்தீர்களா? இதனைப் பாடியவர் பிசிராந்தையர் என்னும் பெரும்புலவர். இது ஒரு மனநலம் சார்ந்த குறுந்திரைப் படமாக மனத்திலே ஓடுகிறதல்லவா?
பாண்டியர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளம்பெரும்வழுதி மிகவும் அருமையான ஒரு செய்தியை க்காட்டுகின்றார் பாருங்கள்.
“உண்டால் அம்மைவ் வுலகம் இந்திரர்
அமிழ்தம் இயைவ தாயினும் இனிதுஎனத்
தமியர் உண்டலும் இலரே முனிவிலர்
துஞ்சலும் இலர்பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சிப்
புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர் பழிஎனின்
உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர் அயர்விலர்
அன்ன மாட்சி அனையர் ஆகித்
தமக்கென முயலா நோன்தாள்
பிறர்க்கென முயலுநர் உண்மையானே “
தன்னலமே இல்லாமல் பிறர் நன்மையே நாடி உழைக்கும் சான்றோர்கள் இருப்பதால்த்தான் இந்த உலகம் இருக்கிறது என்று சொல்லி அத்தகையவர்களின் பண்புகளை எல்லாம் இப்பாடல் எடுத்துக்காட்டி எமக்கெல்லாம் நல்ல ஒரு வாழ்க்கைப் பாடத்தை போதிக்கிறது எனலாம்.
தமிழனது உயர்வினை உலகம் முழுவதும் தெரியப்படுத்தும் விதமாக இப்பாடல் அமைகின்றது. கணியன் பூங்குன்றனாரின் மனத்தில் உதித்த இக்கருத்து தமிழனும் தமிழ் இனமே தரணியில் உயர்ந்து நிற்க வைத்திருக் கிறது என்பதில் யாது ஐயம் இல்லை எனலாம். ஐக்கிய நாடுகள் சபையிலே உரத்து ஒலித்த பாடல் இதுவே ஆகும்.
“யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர்
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன
சாதலும் புதுவது அன்றே வாழ்தல்
இனிதுஎன மகிழ்ந்தன்றும் இலமே முனிவின்
இன்னாது என்ரலும் இலமே மின்னோடு
வானம் தண்துளி தலைஇ ஆனாது
கல்பொருது இரங்கும் மல்லல் பேர்யாற்று
நீர்வழிப் படுஉம் புணைபோல் ஆருயிர்
முறைவழிப் படுஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆதலின் மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே “
இப்படி ஒரு ஆழமான அர்த்தம் நிரம்பிய பாட்டை தமிழைத்தவிர வேறு எந்த மொழியிலும் காணவே முடியாது எனலாம்.
” யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர் “
இப்படிச்சொல்லும் பரந்த நோக்கு தமிழினத்துக்குத்தான் இருக்கிறது என்பதை எங்கள் சங்கப் புலவன் தங்கத்தமிழ்கொண்டு உலகம் விழிப்படையச் சொல்லிச் சென்றுள்ளான். சங்கதமிழும் சங்கப் புலவனும் இல்லாவிட்டால் எங்கள் நிலை என்ன? எங்கள் உயர்வை பெருமையை உலகுக்கு பறை சாற்றும் பணியை சங்கப் புலவர்களின் தமிழல்லவா செய்திருக்கிறது. எனவே எங்களை வழிநடத்தும் சங்கப்புலவர்களையும் அவர்தம் அரிய படைப்புக்களான சங்கத்தமிழ் நூல்களையும் நினைத்துப் பார்க வேண்டும். நினைத்துப் பார்க்கும் பொழுது தான் நாங்கள் தமிழர்களாக தலை நிமிர்ந்து நிற்போம்.
வாழ்க தமிழ் மொழி! வளர்க தமிழ் மொழி!
படம் உதவிக்கு நன்றி: http://www.chennaizoom.com/tamil/img/sanka_kalam.jpg
சென்ற இரு ஒப்பீடுகளில் கம்பனும், வால்மீகியும் எப்படி வேறுபடுகிறார்கள் என்பதைக் கண்டோம். இந்த ஒப்பீட்டில் இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்து செல்வதைப் பற்றிக் கண்ணுறுவோம். இவண், மரபுப் பண்பாடு மாற்றம் மிக நன்றாகவே தெரிகிறது. அது மட்டுமன்றி, சீதையின் வாக்குத் திறனும் புலனாகிறது.
வால்மீகி ஆரண்ய காண்டத்தில், நான்கு சர்க்கங்களில் (46-49), 130 குறள் பாக்களில் (260 வரிகள்), இராவணன்-சீதையின் வாக்கு வாதத்தை எழுதி உள்ளார்.
அக்காட்சியே, சடாயு உயிர் நீத்த படலத்தில் 53 விருத்தப் பாக்களில் (212 வரிகள்) கம்பனால் தீட்டப் பட்டிருக்கிறது. இருவரின் கைவண்ணமுமே நம் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளுகிறது.
சீதை சொல்லத்தகாத வார்த்தைகளைச் சொன்னதால் மனம் உடைந்த இலக்குவன், இராமன் சென்ற இடம் நோக்கிச் சென்றான். சீதை தனியாக விடப்பட்டாள். அது கண்டு, இராவணன் ஒரு துறவியைப் போல வேடம் அணிந்துகொண்டு, சீதை இருக்கும் பர்ணகசாலையை அடைந்தான்.
வால்மீகியின் ஆரண்ய காண்டத்தின் 46வது சர்க்கத்தில் துவங்குவோம்:
संदृश्य न प्रकंपन्ते न प्रवाति च मारुतः |
शीघ्र स्रोताः च तम् दृष्ट्वा वीक्षंतम् रक्त लोचनम् || ३-४६-७
स्तिमितम् गंतुम् आरेभे भयात् गोदावरी नदी |
ஸந்த்ருஷ்ஸ்ய ந ப்ரகம்பந்தே ந ப்ரவாதி ச மாருத: |
ஸீக்ர ஸ்ரோதா: ச தம் த்ருஷ்ட்வா வீக்ஷந்தம் ரக்த லோசனம் || 3-46-7
ஸ்திதமிதம் கந்தும் ஆரேபே பயாது கோதாவரீ நதீ |
அவனைக் கண்ட காற்றும் தனது வேகத்தைக் குறைத்துக்கொண்டது. குருதிச் சிவப்பான கண்களை உடைய அவனைப் பார்த்த அச்சத்தால் வேகமாகச் செல்லும் கோதாவரி ஆறும் மெல்லச் செல்ல ஆரம்பித்தது. – 3.46.7
अभ्यवर्तत वैदेहीम् चित्राम् इव शनैश्चरः |
सहसा भव्य रूपेण तृणैः कूप इव आवृतः || ३-४६-१०
அப்யவர்த்தத வைதேஹீம் சித்ராமிவ சனைச்சர: |
ஸஹஸா பவ்ய ரூபேண த்ருணை: கூப இவ ஆவ்ருத: || 3-46-10
புற்களால் மறைக்கப்பட்ட கிணறுபோல, தகுந்த (துறவி) வேடத்தில் (மறைத்துக்கொண்டு), சித்திரையில் (தோன்றும்) சனியைப்போல வைதேகி முன்னால் சென்றான். – 3.46.10
दृष्ट्वा काम शर आविद्धो ब्रह्म घोषम् उदीरयन् |
अब्रवीत् प्रश्रितम् वाक्यम् रहिते राक्षस अधिपः || ३-४६-१४
த்ருஷ்ட்வா காம ஸ’ர ஆவித்தோ ப்ரஹ்ம கோஷம் உதீரயன்னு |
அப்ரவீது பிரஸ்ரிதம் வாக்கியம் ரஹிதே ராக்ஷசம் அதிப: || 3-46-10
ताम् उत्तमाम् त्रिलोकानाम् पद्म हीनाम् इव श्रियम् |
विभ्राजमानाम् वपुषा रावणः प्रशशंस ह || ३-४६-१५
தாம் உத்தமாம் த்ரிலோகானாம் பத்மஹீனாமிவ ஸ்ரியம் |
விப்ராஜமானாம் வபுஷா ராவண: பிரஸ’ஸ’ம்ஸ ஹ || 3-46-15
காமனின் அம்புகளால் அடிக்கப்பட்ட அரக்கர் தலைவன் தனியளான (சீதையைப்) பார்த்துவிட்டு, பிரம்ம கோஷங்களை (வேதங்களை) முழங்கிக்கொண்டு, மரியாதையான சொற்களைச் சொன்னான். மூன்று உலகங்களிலும் சிறந்தவளும், தாமரை இல்லாத (தாமரையில் நிற்காத) இலக்குமியைப் போன்ற அவளின் உடலை முன்னும் பின்னுமாக (முன்னழகையும், பின்னழகையும்) இராவணன் புகழ்ந்தான். – 3.46.14-15
…இராவணன் பதினோரு சுலோகங்களில் சீதையின் உடல் உறுப்புக்கள் ஒவ்வொன்றையும் கொச்சையாக வர்ணிக்கிறான். அதன் பிறகு, நான்கு சுலோகங்கள் மூலமாக தன்னந்தனியளாக ஏன் சீதை இருக்கிறாள் என்று கேட்கிறான்….
द्विजाति वेषेण हि तम् दृष्ट्वा रावणम् आगतम् |
सर्वैः अतिथि सत्कारैः पूजयामास मैथिली || ३-४६-३३
த்விஜாதி வேஷேண ஹி தம் த்ருஷ்ட்வா ராவணம் ஆகதம் |
ஸர்வை: அதிதி ஸத்காரை: பூஜயாமாஸ மைதிலீ || 3-46-33
प्रसह्य तस्या हरणे धृढम् मनः समर्पयामास आत्म वधाय रावणः || ३-४६-३७
பிரஸஹ்ய தசா ஹரணே த்ருடம் மன: ஸமர்ப்பயாமாஸ ஆத்ம வதாய ராவண: || 3-46-37
ब्राह्मणः च अतिथिः च एष अनुक्तो हि शपेत माम् |
इति ध्यात्वा मुहूर्तम् तु सीता वचनम् अब्रवीत् || ३-४७-२
ப்ராஹ்மண: ச அதிதி: ச ஏஷ அனுக்தோ ஹி சபேத மாம் |
இதி த்யாத்வா முஹூர்த்தம் து சீதா வசனம் அப்ரவீது || 3–47-2
இருபிறப்பாளரின் (அந்தணரின்) வேடத்திலேயே வந்த அந்த இராவணனைப் பார்த்த மைதிலி, எல்லாவிதமான விருந்தினர் உபசாரத்துடன் பூசித்தாள். – 3.46.33
இராவணன் அவளைக் கட்டாயப்படுத்திக் கடத்தவேண்டுமென்ற உறுதியைத் தன் அழிவிற்காக மனதில் அர்ப்பணித்தான். – 3.46.37
மறையவராகவும் விருந்தினராகவும் (இருக்கும்) இவர் பதில் கூறாமல் இருந்தால் என்னைச் சபித்து விடுவார் என்று சிறிது நேரம் சிந்தித்த சீதை பதில் சொன்னாள். – 3.47.2
…மிதிலையின் அரசமுனி ஜனகனின் மகள் சீதை தான் என்றும், பேரரசன் தசரதனின் மைந்தன் இராமனை மணமுடித்து, அயோத்தியில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இனிது வாழ்ந்ததையும், கைகேயின் சொற்கேட்டு, தசரதன் இராமனை பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ்ந்து வருமாறு பணித்ததால், தனது கணவன் இராமன், தான், மற்றும் இளையோன் இலக்குவன் கங்கையைத் தாண்டி தண்டகாரண்யம் வந்ததையும், பொன்மானைப் பிடிக்க இராமன் சென்றதையும், சீதை வாய்மொழியாக இருபது சுலோகங்களால் வால்மீகி வரைந்திருக்கிறார்…
आगमिष्यति मे भर्ता वन्यम् आदाय पुष्कलम् |
रुरून् गोधान् वराहान् च हत्वा आदाय अमिषान् बहु || ३-४७-२३
ஆகமிஷ்யதி மே பர்த்தா வந்யம் ஆதாய புஷ்கலம் |
ருருனு கோதானு வராஹானு ச ஹத்வா ஆதாய அமிஷானு பஹு || 3–47-23
सः त्वम् नाम च गोत्रम् च कुलम् आचक्ष्व तत्त्वतः |
एकः च दण्डकारण्ये किम् अर्थम् चरसि द्विज || ३-४७-२४
ஸ: த்வம் நாம ச கோத்ரம் ச குலம் ஆசக்ஷ்வ தத்த்வத: |
ஏக: ச தண்டகாரண்யே கிம் அர்த்தம் சரஸி த்விஜ || 3–47-24
என் கணவர் காட்டிலிருந்து நிறையக் கருவரி மான்கள், கீரிப்பிள்ளைகள் (போன்ற மிருகங்கள்), பன்றிகளையும் கொன்று, நிறைய இறைச்சி எடுத்துக் கொண்டு வருவார். இருபிறப்பாளரே (அந்தணரே), உண்மையில் உமது பெயரையும், கோத்திரத்தையும், குலத்தையும், தெளிவு படுத்துவீராக; தண்டகாரண்யத்தில் தனியாக எதற்காக அலைகிறீர்? – 3.47.23&24
…தான் அரக்கர்கோன் இராவணன் என்றும், கடலின் நடுவில் உள்ள இலங்கைக்கு அரசன் என்றும், அழகுள்ள பல மனைவியர் இருந்தும், அவளிடம் தான் மனதைப் பறிகொடுத்ததாகவும், அவள் தன்னுடன் வந்தால், அனைவருக்கும் தலைவியாக ஆக்குவதாகவும், (9 சுலோகங்கள்) ஆசை காட்டுகிறான். அதனால் கோபம் அடைந்த சீதை.பதினேழு சுலோகங்களில் தான் இராமனின் கற்புள்ள மனைவி என்றும், தன் கணவனின் பெருமையைப் பற்றியும், இராவணனால் தன் கணவரை வெற்றி கொள்ள இயலாது என்றும், இந்திரனின் மனைவி சசிதேவியைக் கடத்திச் சென்றாலும் ஒருவேளை அவனிடமிருந்து தப்பிவிடலாம், ஆனால் இராமனிடமிருந்து அவன் தப்ப இயலாது என்றும் அறிவிக்கிறாள். இபாடி ஒரு அரக்கனிடம் தனியாகச் சிக்கிகொண்டோமே என்று…
गात्र प्रकंपात् व्यथिता बभूव वात उद्धता सा कदली इव तन्वी || ३-४७-४९
காத்திர பிரகம்பாது வ்யதிதா பபூவ வாத உத்ததா கதலீ இவ தன்வீ || 3–47-49
…காற்றினால் வீழ்த்தப்பட்ட வாழைமரத்தைப் போல உடல் நடுங்கி சித்திரவதைக்கு உள்ளானாள் (சீதை). – 3.47.49
…குபேரனின் மாற்றாந்தாய் மகனான தான் மிகுந்த பலவான் என்றும், மானிடனான இராமன் தனக்கு ஒரு பொருட்டே இல்லை என்றும் இராவணன் தற்பெருமை பேசுவதாக நாற்பத்திஎட்டாம் சர்க்கத்தில் 19 சுலோகங்களில் விளக்குகிறார் வால்மீகி….
कथम् वैश्रवणम् देवम् सर्व देव नमस्कृतम् |
भ्रातरम् व्यपदिश्य त्वम् अशुभम् कर्तुम् इच्छसि || ३-४८-२१
கதம் வைஸ்’ரவணம் தேவம் சர்வ தேவ நமஸ்க்ருதம் |
ப்ராதரம் வ்யப்திஸ்’ய த்வம் அசுபம் கர்த்தும் இச்சஸி || 3–48-21
அதைக் கேட்ட சீதை, “எல்லா வானவர்களாலும் வணங்கப்படும் தேவனான வைஸ்ரவனை (குபேரனை) உடன்பிறப்பு என்று அறிவித்துக்கொண்டே, நீ எப்படி நலமில்லாததைச் (தீய செயலை) செய்ய விரும்புகிறாய்?” என்று கோபிக்கிறாள். – 3.48.21
…அதனால் சினமடைந்த இராவணன், தனது அரக்க உருவத்தைக் காட்டி, (12 குறட்பாக்களில்) தற்பெருமை பேசுகிறான். அதன் பிறகு சீதையின் சொற்களால் மிகவும் கோபம் அடைந்து, தனது பெரிய வடிவத்தை எடுக்கிறான். தனது பலத்தால் எதையும் அழிக்கும் ஆற்றல் தனக்கு இருக்கிறது என்று மார் தட்டுகிறான். அந்தண வடிவை விட்டுவிட்டு, பத்து தலையுடனும், இருபது கைகளுடனும் காட்சி அளிக்கிறான்…
जग्राह रावणः सीताम् बुधः खे रोहिणीम् इव || ३-४९-१६
ஜக்ராஹ ராவண: சீதாம் புத: க்கே ரோஹிணீம் இவ || 3–49-16
वामेन सीताम् पद्माक्षीम् मूर्धजेषु करेण सः |
ऊर्वोः तु दक्षिणेन एव परिजग्राह पाणिना || ३-४९-१७
வாமென சீதாம் ப்த்மாக்ஷீம் மூர்த்தஜெஷு கரேண ஸ: |
ஊர்வோ: து தக்ஷிணேன ஏவ பரிஜக்ராஹ பாணினா || 3–49-17
तम् दृष्ट्वा गिरि शृंग आभम् तीक्ष्ण दंष्ट्रम् महा भुजम् |
प्राद्रवन् मृत्यु संकाशम् भय आर्ता वन देवताः || ३-४९-१८
தம் த்ருஷ்ட்வா கிரி ஸ்ருங்க ஆபம் தீக்ஷ்ண தம்ஷ்ட்ரம் மஹா புஜம் |
ப்ராத்ரவன்னு ம்ருத்யு ஸங்காஸ’ம் பய ஆர்த்தா வன தேவதா: || 3–49-18
புதன் ரோகிணியைப் பிடித்தது போல, இராவணன் சீதையைப் பற்றினான். அவன் தாமரையைப் போன்ற கண்களை உடைய சீதையின் கூந்தலை இடது கையாலும்,, வலது கையினால் தொடைகளின் பின்புறத்தையும் பிடித்தான். நீண்ட கோரைப் பற்கள் உள்ளவனும், பெரிய புஜங்கள் உடையவனும், காலனைப் போன்றவனுமான அவனைப் பார்த்துப் பயந்து வனத்தின் தெய்வங்கள் விரைந்தோடின. – (3.49.16-18)
…அப்படியே சீதையைத் தனது புஷ்பக விமானத்தில் இராவணன் கவர்ந்து சென்றான் என்கிறார் வால்மீகி…
சடாயு உயிர்நீத்த படலத்தில் கம்பநாட்டார் இதைப்பற்றி என்ன சொல்கிறார் என்பதைக் காதுறுவோம்:
ஊண் இலனாம் என உலர்ந்த மேனியன்
சேண் நெறி வந்தது ஓர் வருத்தச் செய்கையன்
பாணியின் உழந்து இடைப் படிக்கின்றான் என
வீணையின் இசைபட வேதம் பாடுவான். – 3-823
உணவே இல்லாதவன் போல மெலிந்த உடல் உடையவன்; நீண்ட தூரம் வந்ததால் துயர் அடைந்து, தாளத்திற்கு ஏற்றவாறு பாடுவதைப்போல வீணையின் இசையைப்போன்ற குரலில் (சாம)வேதத்தைப் பாடினான்.
…இவ்வாறு தவசியின் வேடத்தைப் புனைந்த இராவணன் தூய்மையான மனமுடைய அருந்ததிக்கு இணையான கற்புடைய சீதை இருந்த இடத்தை அடைந்து நாக்குழற, “இங்கு இருப்பது யார்?” என்று கேட்டான்.
தோகையும் அவ் வழி தோம் இல் சிந்தனைச்
சேகு அறு நோன்பினர் என்னும் சிந்தையால்
பாகு இயல் கிளவியாள் பவளக் கொம்பர் போன்று
ஏகுமின் ஈண்டு என எதிர் வந்து எய்தினான். – 3.827
குற்றமற்ற நினைவு உடையவர் ஆறு (விதமான) நோன்புகளைச் செய்பவர் (அந்தணர்) என்ற நினைப்பால், (சர்க்கரைப்) பாகு போன்ற மொழியுடையவுளும், தோகை மயிலைப் போன்றவளும், பவளக்கொடி போல இருந்த (சீதை), இங்கு வாருங்கள் என்று (அழைக்கவும்), எதிரே வந்து நின்றான்.
…சீதையின் அழகில் மயங்கிய இராவணன், தன்னை மறக்கிறான். தான் பெற்ற நீண்ட ஆயுளும், இருபது கண்களும் சீதையின் அழகைக் கண்டு களிக்கப் போதாது என்று மறுகுகிறான். மூன்று உலகத்தில் இருக்கும் அனைவரும் இவளுக்கு தொண்டு செய்யும்படி செய்வேன். இவள் காலடியில் விழுந்து கிடப்பேன், இவளைப் பற்றிச் சொன்ன என் தங்கை சூர்ப்பனகைக்கு என் அரசைத் தந்து விடுவேன் என்று பகல் கனவு காண்கிறான். அந்தணன் வேடத்தில் வந்த அவனுக்கு பிரம்பினால் செய்த ஆசனத்தை அளித்து உபசரிக்கிறாள் சீதை….
நடுங்கின மலைகளும் மரனும் நா அவிந்து
அடங்கின பறவையும் விளங்கும் அஞ்சின
படம் குறைந்து ஒதுங்கின பாம்பும் பாதகக்
கடுந்தொழில் அரக்கனைக் காணும் கண்ணினே. – 3.837
மற்றவர்களுக்குக் தீமை விளைவிக்கும் கொடிய செயல்களைச் செய்யும் அரக்கன் (இராவணனைக்) கண்ட உடனே, மலைகளை கூட நடுங்கின. (காற்றில் இலைகளை அசைத்து ஒலி எழுப்பிக் கொண்டு இருக்கும்) மரங்களும் பேச முடியாமல் அடங்கிப் போய்விட்டன. பரவைகளும், (காட்டில் இருக்கும்) மிருகங்களும் பயந்து (அமைதியாகி விட்டன). படம் எடுத்து ஆடக்கூடிய பாம்புகளும், (படத்தை) குறுக்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி (ஒளிந்து) கொண்டன.
..இராவணன் சீதையிடம் அவளைப்பற்றிக் கேட்கிறான். சிற்றன்னையின் சொல்லை நிறைவேற்றுவதற்காகக் கானகம் வந்திருக்கும் தனது கணவர், தம்பியுடன் தானும் வந்திருக்கிறேன் என்று பதில் சொல்கிறாள் சீதை. அவன் எங்கிருந்து வந்திருக்கிறான் என்று வினவுகிறாள். அதிற்கு எட்டு விருத்தப் பாக்களில் இராவணன் பதில் அளிப்பதாகச் சொல்கிறார் கம்பர். துறவி வேடம் பூண்ட அரக்கர் தலைவன், தான் இராவணின் தலை நகரான இலங்கையில் நீண்ட காலம் இருந்து விட்டுத் திரும்பியதாகக் கூறுகிறான். திருக்கயிலை மலையையே பெயர்த்து எடுத்தவன் இராவணன், படைக்கும் கடவுளான பிரம்மனின் குளத்தில் தோன்றியவன், மிகவும் அறிவாளி, பலசாலி, சிவபெருமான் தந்த வாளைப் பெற்றவன், அவன் ஒரு மங்கையைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று சீதையிடம் தன்னைப்பற்றியே பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்கிறான். அதைக் கெட்ட சீதை…
வேதமும் வேதியர் அருளும் வெஹ்கலா
சேதன மன்னுயிர் தின்னும் தீவினைப்
பாதக அரக்கர்தம் பதியின் வைகுதற்கு
ஏகு என் உடலமும் மிகை என்று எண்ணுவீர். — 3.851
“என் உடம்புகூட துறக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று என்று நினைக்க வேண்டிய (துறவியான) நீங்கள், வேதங்களையும், வேதியர் (வேதத்தைக் தந்த சிவபெருமானின்) அருளையும் வேண்டித் (தவம்) புரியாமல், ஆறறிவு உடைய மனிதர்களைத் உண்ணகூடிய தீய செயல்களைச் செய்கின்ற பாவிகளான அரக்கர்களின் நகரத்தில் தங்குவதற்காக எதற்காகச் சென்றீர்கள்?” என்று கேட்கிறாள்.
…நீங்கள் மிகவும் தவறான செயலைச் செய்து விட்டர்கள் என்று அவனைக் கடிந்து கொள்கிறாள். சீதை தன்மீது சந்தேகம் கொள்கிறாள் என்று இராவணன் அறிந்து கொள்கிறான். எனவே, மனிதர்களைப் புசிப்பது அரக்கர்களின் இயல்பு, நாம் என்ன செய்ய முடியும் என்று அதற்குச் சமாதானம் சொல்கிறான். அதை சீதை ஒப்புக் கொள்ளாமல் அவனுடன் வாதம் செய்கிறாள். இருவரும் தங்கள் பக்கமே சரி என்று விவாதம் செய்கிறார்கள்.
அரண் தரு திரள் தோள் சால வள எனின் ஆற்றல் உண்டோ
கரண்ட நீர் இலங்கை வேந்தைச் சிறைவைத்த கழற்கால் வீரன்
திரண்ட தோல் வனத்தை எல்லாம் சிறியது ஓர் பருவம்தன்னில்
இரண்டு தோள் ஒருவன் அன்றோ மழுவினால் எறிந்தான் என்றாள். — 3.863
மதில்கள் போன்று பாதுகாப்புத் தருகின்ற சிறந்த தோள்கள் பல இருந்தால் மட்டும் வலிமை உண்டாகி விடுமா? நீர்க் காக்கைகள் மிகுந்த இலங்கையின் அரசனை (இராவணனை) வீரக் கழல்கள் (சிலம்புகள்) அணிந்த வீரன் (கார்த்த வீர்யார்ச்சுனன்) சிறைப் பிடித்தான். (அப்படிப்பட்ட கார்த்த வீர்யார்ச்சுனனின்) காட்டு மரங்கள் போன்ற (ஆயிரம்) பலம் பொருந்திய தோள்களை, இரண்டே தோள்கள் கொண்ட ஒருவன் (பரசுராமன்)தான் கோடாரியால் வெட்டி எறிந்தான் என்று கேட்டாள்
…அதனால் கடும் கோபம் கொண்ட இராவணன், தனது துறவி வேடத்தை நீக்கிவிட்டு, தனது இயல்பான அரக்க உடலை எடுத்துக் கொள்கிறான். சீதை அதைக்கண்டு பயப்படுகிறாள் “என்னை இவ்வாறு தூற்றிய எவரையும் நான் கொன்று தின்று விடுவேன். நீ பெண் என்பதால் உன்னை விட்டு விடுகிறேன். நீ என்னுடன் வந்துவிடு, உன்னை மிகவும் சிறப்பாக வைத்துக் கொள்கிறேன்” என்று கூறுகிறான்…
புவியிடை ஒழுக்கம் நோக்காய் பொங்குஎரி புனிதர் ஈயும்
அவியை நாய் வேட்டதென்ன என் சொனாய் அரக்க என்னா. — 3.869
“இந்த உலகத்தில் ஒழுக்கமாக இருப்பதை விரும்ப மாட்டாய்; பெரிதாக எரிகின்ற (யாக அக்னியில்) தூயவர்கள் இடப்போகும் ஆகுதியை நாய் விரும்புவதைபோல எத்தகைய (இழிவான சொற்களைச்) சொல்கிறாய், அரக்கா?” என்று கேட்டாள்.
… என் கணவர் இராமனின் கூரிய அம்புகள் உன் மீது பாய்வதற்கு முன் இங்கிருந்து ஓடிப்போய் உன் இலங்கையில் ஒளிந்துகொள் என்று சிறிதும் அஞ்சாமல் சீறி எழுகிறாள் சீதை. அதைப் பொருட்படுத்தாமல், இராமனின் அம்பு என்னை ஒன்றும் செய்யாது. என்னை ஏற்றுக்கொள் என்று தரையில் விழுந்து அவளை வணங்கிக் கேட்கிறான் இராவணன். தன்னை இந்த இக்கட்டான் நிலைமையில் இருந்து காக்குமாறு இராமனையும், இலக்குவனையும் சீதை, கூவி அழைக்கிறாள்…
ஆண்டு ஆயிடை தீயவன் ஆயிழையைத்
தீண்டான் அயன் முன் உரை சிந்தைசெயா
தூண்தான் எனல் ஆம் உயர்தோள் வலியால்
கீண்டான் நிலம் யோசனை கீழ்ப் புடையே. — 3.874
முன்காலத்தில் பிரம்மா கொடுத்த (சாபச்) சொற்களை நினைவில் கொண்டு, அப்பொழுது தீயவனான (இராவணன்), நூலைப்போன்ற இடையுடைய (சீதையை)த் தொட வில்லை. தூண்கள் போன்ற உயர்ந்த தோள்களின் வலிமையால், (சீதையையும் சேர்த்து ஒரு) யோசனை அளவுக்கு நிலத்தைத் தோண்டி எடுத்தான்.
அதனால் மயக்கம் அடைந்த சீதையை, தான் தோண்டி எடுத்த நிலத்துடன் புஷ்பக விமானத்தில் எடுத்துச் சென்றான் என்று எடுத்துரைக்கிறார் கம்பர்.
ஒப்பீடு
துவக்கம் ஒரே மாதிரி இருந்தாலும், வால்மீகியும், கம்பனும் இந்நிகழ்ச்சியைக் கூறியிருப்பதில் நிறைய மாற்றமிருக்கிறது. எனவே, மாற்றங்கள் என்ன என்று பார்ப்போம்.
கற்பில் சிறந்த சீதையை இராவணன் தொட்டுத் தூக்கிச் செல்வதைத் தமிழ் மக்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள், எனவே, மரபு காரணமாக கம்பர் இராவணனுக்கு ஒரு சாபம் இருந்தது என்று கம்பர் புனைந்து விட்டார் என்று எண்ணிவிடக் கூடாது. அந்த சாபத்திற்கு ஆதாரத்தை அவர் வால்மீகியின் வடமொழி மூலத்திலிருந்துதான் பெற்றிருக்கிறார். யுத்த காண்டத்தில், பதிமூன்றாம் சர்க்கத்தில், பத்திலிருந்து பதினைந்தாம் சுலோகங்களில் அதை இராவணனின் வாய்மொழியாகவே, வால்மீகி எழுதிருக்கிறார். மகாபார்ச்வனுக்கு ஒரு இரகசியத்தைச் சொல்கிறேன் என்று இராவணன் தனது சாபத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறான். புஞ்சிதஸ்தலை என்ற தேவகன்னிகையைத் தான் பலாத்காரம் செய்ததாகவும், அதை பிரம்மா அறிந்து மிகவும் கோபம் கொண்டு சபித்ததாகவும் சொல்கிறான்.
अद्यप्रभृति यामन्याम् बलान्नारीम् गमिष्यसि |
तदा ते शतधा मुर्धा फलिष्यति न संशयः || ६-१३-१४
அத்யப்ரபூதி யாமன்யாம் பலான்நாரீம் கமிஷ்யஸி |
ததா தே சததா முர்த்தா பலிஷ்யதி ந ஸம்சய: || 3–49-18
இன்றிலிருந்து எந்த பிற பெண்ணிடம் பலவந்தமாகச் செல்கிறாயோ (பலாத்காரம் செய்கிறாயோ), அப்பொழுது உன் தலை நூறாக வெடிக்கும், சந்தேகமில்லை. — 6.13.14
இதற்குப் பயந்தே நான் சீதையைக் கட்டாயப்படுத்தித் தன் விருப்பத்திற்கு உள்ளாக்கவில்லை என்று இராவணன் தெரிவிக்கிறான். இந்த ஆதாரத்தையே, கம்பர் குறிப்பிட்டு, சீதையை, அத்தீயவன் தீண்டவில்லை என்று தமிழ் மரபுக்கு ஏற்ப மாற்றி அமைத்திருக்கிறார். இதிலிருந்து கம்பருக்கு வால்மீகி இராமாயணத்தில் இருந்த புலமையும், வடமொழித் திறனும் புலனாகிறது.
இருவருமே சீதையை கற்பில் சிறந்தவளாகத்தான் போற்றி இருக்கிறார்கள். இராவணன் சீதையை பலாத்காரமாகத் தூக்கித்தான் சென்றான், ஆனால் பலவந்தம் செய்யவில்லை என்பதை இராவணனின் மூலமாகவே வால்மீகி தெள்ளக் தெளிவாக்கி உள்ளார்.
அந்தணத் துறவியாக வேடம் அணிந்து வந்த இராவணனை சீதை வரவேற்று உபசரித்தாள் அரக்கரின் அரசன் சீதையை அங்கம் அங்கமாக, அவளிடமே வர்ணிக்கிறான் என்று வால்மிகி கூறியிருந்தாலும், ஒரு பெண்ணை, அவள் முன்னே அப்படி வர்ணிப்பது தமிழ் மரபாகாது என்று கம்பர் தவிர்த்து விடுகிறார்.
அதற்குப் பதிலாக, சீதையின் காலடியிலேயே விழுந்து கிடப்பேன், அவளைப் பற்றிச் சொன்ன தனது தங்கை சூர்ப்பனகைக்குத் தனது அரசையே பரிசளிப்பேன் என்று மனதிற்குள் மருகியதாக எழுதிவிடுகிறார்.
அரக்கன் அப்படித் தன்னை வர்ணித்தாலும், தன்னைச் சபித்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்றே சீதை அவனுக்குப் பதில் சொல்கிறாள் என்று வால்மீகி சொல்கிறார்.
கம்பர் சொல்லாத ஒரு செய்தியை வால்மீகி சீதையின் வாயிலாகத் தெரிவிக்கிறார். காட்டு மிருகங்களின் இறைச்சியை (மாமிசத்தை) என் கணவர் நிறையக் கொண்டு வருவார், அந்த உணவு கிடைக்கும் என்று தெளிவு படுத்திய பின்னரே, கள்ளவேடம் பூண்ட துறவியின் குலம், கோத்திரம் பற்றி வினவுவதாக எழுதி இருக்கிறார். இதன்மூலம், இராமாயண காலத்தில் அனைவரும் இறைச்சி உண்டார்கள் என்று புலனாகிறது.
ஆயினும், கம்பனுக்கு ஆயிரத்து இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே, திருவள்ளுவர் புலால் மறுத்தல், கள் உண்ணாமை போன்ற இரண்டு பண்புகளையும் வலியுறுத்தி இருக்கிறார். எனவே, மறையவர்கள், துறவிகள் மாமிசம் உண்ணுவது என்பது திருவள்ளுவர் காலத்திலேயே தமிழ் நாட்டில் இருந்திருக்க இயலாது. அதனாலேயே கம்பர் இவ்வாறு எழுதாமல் தவிர்த்திருக்கிறார்.
மேலும் புறநானூற்றில் எவர் வீட்டில் எப்படிப்பட்ட உணவு கிடைக்கும் என்பது பற்றிய பாட்டில், அந்தணர் வீட்டில், அரிசிச் சோறும், கீரையும் கிட்டும் என்று நான் படித்திருக்கிறேன். ஆகவே, இடத்திற்குத் தகுந்தவாறு உணவும் மாறுபட்டது. இன்றும் காஷ்மீர் பண்டிதர்கள் ஆட்டிறைச்சியும், வங்காள பிராமணர்கள் மீனும் உண்ணுகிறார்கள். ஆனால் தென்னிந்தியா, குஜராத், ராஜஸ்தானில் புலால் (இறைச்சி) அவர்களால் தவிர்க்கப்படுகிறது.
எனவே, வால்மீகியை ஆதாரம் காட்டி தவறாக யாரையும் பழிக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே, சீதை வாய்மொழியான இந்த சுலோகம் இக்கட்டுரையில் சேர்க்கப்பட்டது. எவர் மனத்தையும் புண்படுத்தவதற்காக அல்ல.
யார் என்று சீதை கேட்டதும், தன்னை இலங்கை மன்னன் என்றே அறிமுகம் செய்துகொள்வதாக வால்மீகி சொன்னாலும், கம்பர் அதை வேறுவிதமாகச் சொல்கிறார்.
இலங்கை மன்னனின் அரசவையில் சுகமாகக் காலம் கழித்து விட்டுத் திரும்பி வருவதாக அவன் சொல்வதாகக் கூறுகிறார். அதோடு மட்டுமல்லாமல், சீதையின் அறிவையும், வாதத் திறமையையும் கம்பர் வெளிப்படுத்துகிறார். தவசி வேடத்தில் இருந்த இராவணன், இலங்கை அரசனின் புகழை – அதாவது, தந்து புகழையே — பாடியதைக் கேட்டதும், “ஆறு நோன்புகளை மேற் கொள்ளவேண்டியவரும், யாக்கையின் (உடலின்) நிலையாமையை அறிந்த நீர் எப்படி மனிதரைத் தின்னும் அரக்கனை அண்டி இருந்தீர்?” என்று கேட்கிறாள். வேதத்தை ஓதுதல், ஓதுவித்தல், வேள்விகளைச் செய்தல், மற்றவர்களுக்குச் செய்வித்தல், தானம் வாங்குதல், தனது அன்றாடத் தேவைக்கு மீந்ததை மற்றவர்க்குத் தானமாக அளித்தல் என்ற ஆறு நோன்புகளையும் அந்தணர்கள் செய்யவேண்டும் என்பதையும் நன்கு அறிந்திருக்கிறாள்; துறவிகளும், அந்தணர்களும் மற்றவர்களை அண்டியே இருக்கவேண்டும் என்றாலும், நல்லவர் அல்லாதோரை அண்டி இருக்கக் கூடாது என்ற அறிவுரையையும், ஒரு துறவிக்குச் சுட்டிக்காட்டத் தயங்காதவளாகவே சீதை கம்பரால் சித்தரிக்கப்பட்டு இருக்கிறாள்.
இராவணன் அரக்க வடிவத்தை எடுத்த பின்னும் சீதை கலங்கவில்லை, அவனை எதிர்த்து வாதிட்டிருக்கிறாள் என்றுதான் இரு கவிகளும் எழுதி உள்ளார்கள். வாதிட்ட விதம்தான் மாறி உள்ளது.
எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் குபேரனின் சகோதரனான நீ இந்த இழிவான எண்ணத்தை ஏன் மேற்கொண்டாய் என்று கடிகிறாள் என்று வால்மீகி சொல்கிறார்.
ஆனால், உடல் வலிமை பயனற்றது, உன்னை ஆயிரம் கை கொன்ற கார்த்தவீர்யாஜுனன் சிறைப் பிடித்தான், அவனை இரண்டே தோள் கொன்ற பரசுராமன் வெட்டித் தள்ளினார் என்று இராவணனின் வரலாற்றையும், கார்த்தவீர்யாஜுனனின் வரலாற்றையும் சொல்லி அவனை எள்ளி நகையாடுகிறாள்.
சீதையின் சீரிய கல்வி அறிவை இதன்மூலம் நமக்குக் கம்பர் புலப்படுத்துகிறார். அதுமட்டுமல்ல, வேள்வியில் (யாகத்தில்) இடப்படும் பலியை நாய் விரும்புவது போல, என்னை அடைய விரும்புவதாகச் சொல்கிறாயே என்று அவனை நாயுடன் துணிச்சலாக ஒப்பிடும் வீராங்கனையாகத் திகழ்கிறாள் சீதை என்று உச்சாணிக் கொம்புக்கே அவளை ஏற்றி விடுகிறார் கம்பர். அவளது வீர்த்திற்கு அடி பணிந்து என்னை ஏற்றுக்கொள் என்று அவள் காலிலேயே இராவணன் விழுகிறான் என்று சீதியின் கற்புச் செருக்கை ஏத்தி இருக்கிறார் கம்பநாட்டார்.
இரு கவிச்சக்கரவர்த்திகளுமே, சீதையை, ஆணுக்கு அடங்கிப் பயந்து போகும், அடிமையாக வாழ்ந்திருக்கும் பெண்ணாகக் காட்டவில்லை. கற்புக்கே சிகரமாகவும், கற்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள எத்தகைய பலமுள்ள அரக்கனையும் எதிர்த்து நிற்கும் வீரப் பெண்ணரசியாகவும்தான் காட்டி உள்ளார்கள்.
சீதையின் அந்தத் துணிச்சலை, இராவணன் அழிவுக்குப் பின்னர், இராமனுக்கும் சீதைக்கும் இடையில் நடக்கும் உரையாடலை, அடுத்த ஒப்பீட்டில் காண்போம்.
=====================================================================
Ajith Subramanian
What do you desire my soul?
Happiness? And leave my heart with a hole?
What is right and what is wrong?
Happiness personified I am writing this song
Torn apart as you can see,
Tell me, how do you define me?
I am sane is what I think,
A lifetime just disappears in a wink!
Oh let me think about time a bit,
Quantum mechanics and the likes of it,
What is time? What is space?
Seems like I run on this recursive race!
What is truth and what is real?
Answering that makes my whole world whirl!
This moment and this second,
Don’t wanna lose it, I reckon
Tell me universe or tell me god,
Am I insane, am I a retard?
The puzzle of life I try to solve,
I melt in reality and I just dissolve!
Happiness and living this moment,
Is real and that I can see!
To judge or not to judge,
Truth and Morality it kills me!
Who put the rules? And why is it there?
To live life to the fullest, it’s just fair!
One life and I know I am the hero,
Puff! I disappear and I got to start at ground zero!
கவிஞர் காவிரிமைந்தன்
ஆணும் பெண்ணும் இணைந்து பாடும் ஜோடிப் பாடல் என்பது ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் இடம்பெறுவது இயல்புதான். கவிஞர்களின் கற்பனைத் திறம், சொல்லாட்சி இவைகளுக்கு களமாக அமைவதும் இப்பாடல்கள்தான்! அதுவும் இயல்பான காட்சியமைப்புகளையும் மீறி.. கனவுக்காட்சிகளாக அமையும்போது பாடலில் ஏற்படும் ஈர்ப்பு அதிகமே!!
குறிப்பாக.. மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் நடிக்கும் திரைப்படத்தில் இதுபோன்ற கனவுக்காட்சிகளும் பாடல்களும் மிகப் பிரபலமான காலக்கட்டத்தில் அவர்தம் ரசிகர்களுக்கு ஒவ்வொரு பாடலும் தேனாமிர்தம்! கானாமிர்தம்! ‘என் அண்ணன்’ திரைப்படத்தில் கண்ணதாசன் வார்த்தைகள் வழங்க.. கே.வி.மகாதேவன் இசையில் முகிழ்த்து வரும் பாடலிது!
காதலில் நடக்கும் இந்த ஆராய்ச்சிகள் கற்பனையின் உச்சங்களா? இயற்கையை உவமித்து இவர் காட்டியிருக்கும் எழில் ஓவியங்கள் இன்பத்தமிழ் நாட்டியங்களா?
இலை மறை காய் விஷயங்களை நயமாய் எடுத்துரைக்கும் கவிஞரின் சாதுரியம் சபாஷ் போட வைக்கிறது! விரசமில்லாமல் நடக்கும் காதல் விருந்தை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் கேட்கலாமே!
கண்ணனின் நீலம் கடல் நீலம் என்று கார்மேகவண்ணனைப் பாடிய கண்ணதாசன்.. காதலியின் கண்களிலும் நீலத்தைக் கண்டுபிடித்ததை அப்பட்டமாகச் சொல்லும் அட்டகாசமான பாடல்!
டி.எம்.செளந்திரராஜன் எஸ்.ஜானகி கூட்டணியில் காலங்களைத் தாண்டி இன்றும் நம் காதுகளை கெளரவப்படுத்தும் பாட்டு!
கோயிலின் சிலைகள்.. நதியின் வளைவுகள் எல்லாமே கவிஞர் கைவண்ணத்தில் மிளிருகின்றன.. மொத்தத்தில் இந்தப்பாடல் முத்தமிழ் விருந்து!!
நீல நிறம் வானுக்கும் கடலுக்கும் நீல நிறம்
காரணம் ஏன் கண்ணே உன் கண்ணோ நீல நிறம்
வானுக்கும் கடலுக்கும் நீல நிறம்
காரணம் ஏன் கண்ணே உன் கண்ணோ நீல நிறம்
தாமரை பூவிலே உன் இதழ்கள் தந்ததென்ன சிவப்போ
வேல்களின் அழகையே என் விழிகள் தந்ததாய் நினைப்போ
அந்த முகில் உந்தன் கருங்கூந்தல் விளையாட்டோ
உங்கள் கவிதைக்கு என் மேனி விளையாட்டோ
(நீல நிறம் )
இலைகளும் கனிகளும் உன் இடையில் வந்ததோர்
அழகோ இயற்கையின் பசுமையே எந்தன் இதயம் தந்ததாய் நினைவோ
அந்த நதி என்ன உனை கேட்டு நடை போட்டதோ
இன்று அதை பார்த்து உன் நெஞ்சம் இசை போட்டதோ
(நீல நிறம் )
கோவிலின் சிலைகளே உன் கோலம் பார்த்த பின் படைப்போ
கோபுரக் கலசமே என் உருவில் வந்ததை நினைப்போ
இது தடை இன்றி விளையாடும் உறவல்லவா
அதில் தமிழ் கூறும் உவமைகள் சுவையல்லவா
(நீல நிறம் )
கிரேசி மோகன்
“LOVEஆகி ராதைஆ லிங்கனத் திற்கீடாய்
COWஆன கங்கியைக் கட்டுகிறான்; -இவ்வாறு
பண்பில் உயர்ந்தவன், பெண்,பசு பேதமற்றோன்
அன்பிற்கும் உண்டோ அடைப்பு”….கிரேசி மோகன்….
நமக்கு ஓரே அன்னை கண்ணன்….
MOMஏகம் சரணம் வ்ரஜ(வ்ரஜகுலம் நாம்)….
“கட்டிப் பிடிவைத்யம் கங்கிக்கு ,ஞானியர்
எட்டிப் பிடித்திடா ஏகமவன்; -கொட்டும்
பசூம்பால் பக்திக்கு பேரின்பம் கூட்டும்
வசூல்ராஜா கண்ணன் விரல்”….கிரேசி மோகன்….
கிரேசி மோகன்
“SHE-BIRD இராதையை சந்தித்த லாஹரியில்
FREE-BIRDடாய் SYMPHONY FINGERரால் -KEY-BOARDடில்
சங்கீ தலஹரியில் ஸ்நானிப்பு ஸ்ரீஹரி;
இங்கீ டிதற்க்(கு)இளைய KING”….கிரேசி மோகன்….
“முன்பனி காலத்தில் முத்த மழைபொழிந்து
COMPANY ராதை களிப்பூட்ட -SYMPHONY
KEY-BOARDடில் வாசிக்கிறான் கோவிந்தன் KUNGFU-BRUCE
LEEபோல லீலை லயிப்பு”….கிரேசி மோகன்”..
— நாகேஸ்வரி அண்ணாமலை.
முதல் முதல் துகளக் பத்திரிக்கை தொடங்கப்பட்டபோது நாங்கள் அமெரிக்காவில் இருந்தோம். நண்பர்கள் பலர் அந்தப் பத்திரிக்கையைப் பற்றி நிறையப் புகழ்ந்து எழுதுவார்கள். எழுபதுகளில் தமிழ்ப் பத்திரிக்கைகள் எதுவும் அமெரிக்காவிற்கு அனுப்பப்பட்டதாக ஞாபகம் இல்லை. இந்து பத்திரிக்கை மட்டும்தான் சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்திற்கு வாரம் ஒரு முறை விமானம் மூலம் வந்துகொண்டிருந்தது. சனி, ஞாயிறுகளில் நூலகத்திற்குப் போய் அதைப் படிப்பதுண்டு. இந்தியா திரும்பிய பிறகே நாங்கள் துக்ளக் பத்திரிக்கை படிக்க ஆரம்பித்தோம். தமிழில் உள்ள ஒரே அரசியல் நையாண்டி (political satire) பத்திரிக்கையாக அது விளங்கியது. அதனால் அதற்கு மத்திய வர்க்கத்தினரிடம் பெரிய மவுசு இருந்தது.
இப்போது துக்ளக் பத்திரிக்கை ஆசிரியர் ஜெயலலிதாவிற்கு ஆலோசகர். 2014 ஏப்ரல், மே மாதங்களில் நடந்த இந்தியப் பாராளுமன்றத் தேர்தல்களில் மோதிக்கு (இவர் பெயரை மோடி என்று தமிழில் ஆங்கில உச்சரிப்பின்படி ஏன் எழுதுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மோதி என்றுதான் குஜராத்தி உச்சரிப்புப்படி எழுத வேண்டும்.) ஓட்டுப் போடுங்கள் என்று ஒரு சாரார் வாக்காளர்களைக் கேட்டுக்கொண்டபோது ஜெயலலிதா ‘மோடிக்கு ஓட்டுப் போட வேண்டாம். லேடிக்குப் போடுங்கள்’ என்று தனக்கு ஓட்டுப் போடும்படி கேட்டுக்கொண்டார். இதனிடையில் தி.மு.க. பொருளாளர் ஸ்டாலின் ‘மோடியும் வேண்டாம், லேடியும் வேண்டாம். டாடிக்குப் போடுங்கள்’ என்று தன் தந்தைக்குப் போடும்படி கேட்டுக்கொண்டார். மோடி, லேடி, டாடி சர்ச்சை நடந்துகொண்டிருக்கும்போது துக்ளக் ஆசிரியர் மோதியைப் பிரதம மந்திரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கும்படியும் அப்படி முடியாத பட்சத்தில் ஜெயலலிதாவைத் தேர்ந்தெடுக்கும்படியும் வாக்காளர்களுக்கு அறிவுரை வழங்கினார்.
ஜெயலலிதாவைப் பிரதம மந்திரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் அளவிற்கு அவருக்கு இந்திய அளவில் அரசியல் ஆதரவும் உலக அரசியல் அறிவும் இருக்கிறதா என்று எண்ணிப் பார்த்தாரா என்று தெரியவில்லை. இலவசங்களாகத் தமிழ்நாட்டில் அள்ளிக் கொடுத்த ஜெயலலிதா இந்தியாவின் பிரதமரானால் இந்திய மக்கள் அனைவருக்கும் இலவசங்களாகக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்திருப்பாரா? சமீபத்தில் வந்த ஒரு புள்ளிவிபரத்தின்படி தமிழகம் பொருளாதார ரீதியில் மற்ற மாநிலங்களை விட மிகவும் பின்னணியில் இருக்கிறது. இலவசங்களாக அள்ளிக் கொடுத்துவிட்டுத் தமிழகத்தின் கஜானாவைக் காலிசெய்ததுபோல் இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தையும் சீர்குலையச் செய்திருப்பார் என்பது துக்ளக் ஆசிரியருக்குத் தெரியவில்லையா?
ஒரு நாட்டின் பிரதமர் என்றால் எத்தனை பொறுப்புகள்! குண்டுச் சட்டிக்குள் குதிரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த ஜெயலலிதாவால் பல இன, மதங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் வாழும் இந்தியாவை ஆளும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டிருக்க முடியுமா? முதலில் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் ‘நாற்பதும் நமதே. நாடும் நமதே’ என்று கூறிக்கொண்டிருந்த ஜெயலலிதாவே அந்த மந்திரத்தை விட்டுவிட்டு ‘அத்தனை பாராளுமன்றத் தொகுதிகளிலும் ஜெயிப்போம்’ என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார். ஜெயலலிதாவைப் பற்றி ஜெயலலிதாவுக்கே தெரிந்த அளவு கூட துக்ளக் ஆசிரியருக்குத் தெரியவில்லையா? ஜெயலலிதாவே தனக்குப் பிரதமர் பதவி கிடைக்காது என்று முடிவுசெய்த பின்னும் துக்ளக் ஆசிரியர் அந்தப் பொறுப்பை ஜெயலலிதாவிடம் கொடுக்கும்படி மக்களுக்கு அறிவுரை கூறிக்கொண்டிருந்தார்.
அவருக்கு நாற்பது இடங்களும் கிடைத்திருந்தாலும் பிரதமர் பதவி கிடைத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே. இரண்டு தேசிய கட்சிகளுக்கும் மிகக் குறைந்த இடங்கள் கிடைத்து உதிரிக் கட்சிகள் எல்லாம் ஒன்றுசேர்ந்து ஜெயலலிதாவைப் பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்றே வைத்துக்கொள்வோம். (இது துக்ளக் ஆசிரியர் கற்பனையில் மட்டுமே நடக்கக் கூடியது) இப்போது சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு சிறைக்குச் சென்றிருக்கும் ஜெயலலிதா பிரதமராக இருந்திருந்தால் பிரதமர் பதவியை இழந்து தனக்கு வேண்டியவர் ஒருவரை பிரதம மந்திரியாக நியமித்திருப்பாரா? அப்போது நாட்டின் தலைவிதி என்ன ஆகியிருக்கும்?
சொத்துக் குவிப்பு சம்பந்தமான வழக்கு நடந்துவருவது துக்ளக் ஆசிரியருக்கு நன்றாகத் தெரியும். அதில் ஜெயலலிதாவின் மீதான குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் அவர் தன்னுடைய பதவியை – முதல் மந்திரி பதவியானாலும் சரி, பிரதம மந்திரி பதவியானாலும் சரி – இழக்க நேரிடும் என்பதை அவர் உணரவில்லையா? அதெல்லாம் போகட்டும். இப்போது வழக்கின் முடிவு பற்றி எதுவும் கூறாமல் ஏன் மௌனம் சாதிக்கிறார்? பல அரசியல் தலைவர்கள் பல காரணங்களுக்காக வழக்கு பற்றி எதுவும் கூறாமல் மௌனம் சாதிக்கிறார்கள். இவர் மௌனம் சாதிப்பதன் காரணம் என்ன? ஒரு பொறுப்புள்ள பத்திரிக்கை ஆசிரியராக, மக்கள் நலனில் அக்கறை செலுத்துபவராக தன்னை அடையாளம் காட்டிக்கொண்ட அவர் ஜெயலலிதாவைப் பிரதமர் ஆக்குங்கள் என்று மக்களைக் கேட்டுக்கொண்டது எவ்வளவு தவறு என்று உணர்ந்து தன் தவறுக்கு விளக்கம் தர வேண்டாமா?
துக்ளக் ஆசிரியர் போன்ற ‘அறிவு ஜீவி’யே ஜெயலலிதாவின் ஊழல்களை மறந்துவிட்டு அல்லது மறைத்துவிட்டு அவரைப் பிரதமர் ஆக்குங்கள் என்று மக்களுக்கு அறிவுரை கூறிக்கொண்டிருந்தார். ஜனநாயகம் என்றால் என்ன, ஜனநாயக அரசு எப்படி செயல்படுகிறது என்பது பற்றி எல்லாம் ஒன்றும் தெரியாத படிப்பறிவு இல்லாத மக்கள் நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பைத் திரும்பப் பெறும்படி தர்ணா பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். நம் ஜனநாயகத்தைப் பற்றி என்ன சொல்வது? சிலர் நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பை ஜெயலலிதாவுக்கு இழைத்த கொடுமையாக எண்ணி உயிரைத் தியாகம் செய்திருக்கிறார்கள். இதற்கு மேல் சமூகத்துக்கு நற்செய்திகளைக் கொடுப்பதாகக் கூறிக்கொள்ளும் திரை உலகைச் சேர்ந்தவர்கள் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பைக் கண்டித்து உண்ணாவிரதம் இருந்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் எல்லாம் என்ன சொல்கிறார்கள்? ஜெயலலிதா தவறே செய்யவில்லை என்கிறார்களா, அல்லது அவர் மக்களால் அமோகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர், அவர் குற்றம் செய்தாலும் அவர் மீது வழக்கே போடக் கூடாது என்கிறார்களா, அல்லது அப்படி வழக்குப் போட்டாலும் நீதிமன்றம் விசாரிக்கக் கூடாது என்கிறார்களா அல்லது அப்படி விசாரித்தாலும் தண்டனை எதுவும் கொடுக்கக்கூடாது என்கிறார்களா? இவர்கள் என்னதான் வேண்டுகிறார்கள்? இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் இருக்கும்வரை இந்தியாவை ஜனநாயக நாடு என்று எப்படி அழைக்க முடியும்?
படங்கள் உதவி: இணைய செய்தித் தளங்கள்
பொதுவாக, ஒரு மேம்போக்கான கோணத்தில் அணுகுவோமானால் ஆன்மிகம் என்ற அடிப்படையில் நவராத்திரி கொலு கொண்டாடப்படுகிறது என்பதை யாவரும் அறிவோம். இருப்பினும் இக்கொலுவிற்குப் பற்பல பரிமாணங்கள் உண்டு. பொம்மைகள் செய்பவர்களின் வாழ்வாதாரத்தில் தொடங்கி பொருளாதார அடிப்படையில் விழாவினை முன்னிட்டு நாட்டின் செல்வ வளம் பரவுதலை ஊக்குவிக்கும் செயலாக இவ்விழா அமையும் என்பதும், கலைகளின் வளர்சிக்குத் தூண்டுகோலாக அமைவதற்காகவும், இளையதலைமுறைக்கு நாட்டின் காலாச்சார பின்னணியை கொண்டுசெல்லும் முயற்சியாகவும் பலவகைகளின் நாம் நவராத்திரி கொலுவினைப் போற்றலாம். அதற்கும் மேலாக மேலும் சில பரிமாணங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறார் இவ்வார வல்லமையாளர் இந்திராணி. சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்கும் மறுசுழற்சிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் வகையில் கொலுவைப்பதுடன் அத்துடன் கல்வி, தொண்டு ஆகியவற்றையும் இணைத்து புதுமை செய்திருக்கும் இந்திராணி அவர்களை இவ்வார வல்லமையாளராகத் தேர்வு செய்து பாராட்டுவதில் வல்லமைக் குழுவினர் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்.
சென்னை கோட்டூர்புரத்தில் வசிக்கும் 74 அகவையை நெருங்கிய இந்திராணி அவர்களுக்கு சிறு வயது முதலே கொலுவைப்பதில் அதிக ஆர்வம் உண்டு. பெரும்பாலோர் புராணக்கதைகள், தசாவதார பொம்மைகள் என்பதுடன் கொலு வைக்கும் நிலையில் இருக்கும் பொழுது, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஏதேனும் ஒரு கருத்துருவை அடிப்படையாகக் கொண்டு கொலு அமைக்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தவர் இந்திராணி. பொங்கல்,விவசாயம்,கிராம திருவிழா என்பது போன்ற பல பின்னணிகளில் தனது கற்பனையைக் கட்டவிழ்த்து கொலுவைத்தவர். மிகவும் குறிப்பிட்டு சொல்லக் கூடிய கொலுக்களில் ஒன்று முன்னாள் பிரதமர் இந்திராகாந்தியின் இருபது அம்சத் திட்டத்தை விவரிக்கும் இவரது கொலுவாகும். இதன் சிறப்பைக் கண்டவர்கள், இது பள்ளிச்சிறார்களுக்கு நல்ல தகவலைக் கொடுக்கும் கொலு எனக் கருதி மேலும் சிலநாட்களுக்கு கொலுவை நடத்த கோரிக்கை வைத்துள்ளார்கள் என்ற செய்தி அக்கொலுவின் சிறப்பைக் காட்டும்.
கடந்த சில ஆண்டுகளாக இவர் சுற்றுப்புறச் சூழலின் பாதுகாப்பிற்கு உறுதுணையாக இருக்கும் பொருட்டு குப்பைகளாக நாம் எறிந்துவிடும் காகிதக் கோப்பைகள், மருந்து புட்டிகள், தினசரித்தாள்கள், கெட்டியான அட்டைகளைக் கொண்ட வாழ்த்து அட்டைகள், அழைப்பிதழ்கள், பரிசு பொருட்களைச் சுற்றப் பயன்படும் காகிதங்கள், அட்டைப்பெட்டிகள் போன்றவற்றை மறுசுழற்சி செய்யும் வகையில் அவற்றில் பொம்மைகள் செய்கிறார்.
ஆண்டின் துவக்கத்திலேயே திட்டமிட்டு பொருட்களை சேகரித்து, ஒரு நாளில் ஆறுமணி நேரமாவது செலவழித்து அவற்றைக்கொண்டு தோரணங்கள், துளசிமாடங்கள், நாட்டியப் பெண்கள், பூந்தொட்டிகள் என்று பலப்பலவகையில் பொம்மைகள் செய்கிறார். இவரது கைத்திறமையால் குப்பைகள் கருவூலமாக மாறுகின்றன என்று சொல்வோமானால் மிகைபடுத்துதல் கிடையாது. சுற்றுச்சுழலுக்கு வலு சேர்க்கும் விதத்தில் வடிவமையக்கப்படும் இந்தப் பொம்மைகளை வியக்கவைக்கும் வகையில் தொண்டு செய்யும் நோக்கிலும் பயன்படுத்துகிறார். இந்த பொம்மைகளை விற்று அதன் மூலம் கிடைக்கும் தொகையை ஏழை மாணவியர் கல்விக்காக வழங்கி உதவியும் செய்து வருகிறார்.
தொன்றுதொட்டு வரும் விழாவில் சுற்றுச்சுழலுக்கு வலு சேர்க்கும் விதத்தில் குப்பைகளின் மறுசுழற்சி, மாணவியரின் கல்விக்கு பொருளுதவித் தொண்டு எனப் புதிய உயரத்திற்கு கொலுவை உயர்த்திய வல்லமையாளர் இந்திராணி அவர்களுக்கு வல்லமை குழுவினர் பாராட்டுகளை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.
தகவலும் படங்களும் வழங்கியவர்: தினமலர் செய்தியாளர் – எல்.முருகராஜ்
http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1074201
இந்திராணி அம்மையாரைப் பாராட்டவும், பொம்மைகள் பற்றிய தவலறிய தொடர்பு கொள்ளவும் அவருடைய தொலைபேசி எண்: 9940146233.
**************************************************************************************
வல்லமையாளருக்குப் பாராட்டுகள்!!!
தங்களுடைய ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்பினைத் தொடர்ந்திட
வல்லமை மின்னிதழ் அன்பர்களின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்!!!
**************************************************************************************
[இந்த வாரத்தில் தனது ஆற்றலை சிறப்புற வெளிபடுத்தி உங்கள் கவனத்தைக் கவருபவரை வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்பினால், வழக்கம் போலவே வல்லமை ஆசிரியரிடம் (vallamaieditor@gmail.com) உங்களது பரிந்துரைகளை அனுப்பி உதவிடுமாறு வேண்டுகிறோம், மேலும் வல்லமையாளர் விருது பற்றிய விவரங்களை இப்பக்கத்தில் காணலாம் –http://www.vallamai.com/?p=19391, இதுவரை வல்லமையாளர்களாகத் தேர்வு பெற்றோர் பட்டியலை இங்கே காணலாம்http://www.vallamai.com/?p=43179 ]
-மலர் சபா
மதுரைக் காண்டம் – 03: புறஞ்சேரி இறுத்த காதை
அடிகளின் அறவுரையைக் கேட்டுக் கோவலன் வழிநடத்தல்
வழியில் நடந்ததால் துயருற்ற
கண்ணகியிடம் கோவலன்
“இக்கொடிய வழியில்
புலிகள் திரியும்
ஆந்தைகள் அலறும்
கரடியும் சத்தமிடும்
இதற்கெல்லாம் அஞ்சாமல் செல்வாயாக”
இப்படிக்கூறி வளைந்த வளையலை அணிந்த
அவள் கைகளைத் தன் தோள்மேல் சார்த்தி
அன்புடன் அவளை அழைத்துச் சென்றான்.
வழிநெடுகக் கவுந்தியடிகளின்
பாவமொழிகள் நீங்கிய குற்றமற்ற
அறவுரைகளைக் கேட்டுக் கொண்டே,
அவர்கள் கடப்பதற்கு அரிய
பல வழிகளைக் கடந்து சென்றனர்.
வரிநவில் அந்தணர் வாழும் பதியை வைகறையின் சார்தல்
வெம்மை நிலைபெற்று விளங்கும் காலத்தில்
மூங்கில் வெம்மையில் கரிந்து கிடக்கும்
காட்டின் இடையில்
காட்டுக்கோழிகள் கூவிக்
கதிரவனின் வரவை அறிவித்தன.
வரிப்பாடல் பாடும் கொள்கையுடையவராய் ஆனால்
அந்தக் கொள்கையிலிருந்து தற்போது வழுவியவராய்,
முப்புரி நூல் அணிந்த அந்தணர்கள் வாழ்ந்துவந்த
ஓர் ஊரினை அம்மூவரும் சென்றடைந்தனர்.
கோவலன் நீர்நிலை நோக்கிச் செல்லுதல்
அந்த காலைப் பொழுதினில்
கண்ணகியுடன் கவுந்தியடிகளையும்
ஒரு பாதுகாப்பான இடத்தில் அமரச் செய்துவிட்டு,
முள்ளிட்டுக் கட்டப்பெற்ற வேலியைக் கடந்து
நீர் கொண்டு வருவதற்காகத்
தொலைவிலிருந்த நீர்நிலையிடத்துக்
கோவலன் சென்றான்.
அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 30 – 43
http://ilakkiyam.com/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1135-purancheriyirthakathai–
படத்துக்கு நன்றி:
http://www.howtogeek.com/92364/peaceful-early-morning-by-the-riverside-wallpaper/