“மாலை நாடகம் மதியம் உறக்கம் காலை ராவினில் கவிதை வழக்கம் நாளும் வாழ்ந்திடும் நிறைவை எனக்கு -அருள்வாயே கோல வாகன மயிலில் குறத்தி தேவ யானையும் அருகில் இருக்க வான வீதியில் விரையும் குகற்கு -முறைமாம
சேலை மோகமும் சினமும் செருக்கும் ஆசை ஆர்வமும் அறிவு மயக்கம் மோச மாகுமுன் முளையில் எடுக்க -வருவாயே ஊறும் ஆணவம் உதியும் இடத்தில் நானை யாரென நினைவு படுத்தி பேசி டாதுயர் பிரம நினைப்பில் -ரமணேசர்
கோலம் கோவணம் கடமை இருப்பு பாறை யாசனம் பதவி ப்ரபத்தி சோணை ஈசனின் சரண முனைப்பு -எனவாழும் வாழ்வு நானுற வழியை வகுத்து கோழை யானவில் விஜயர் தமக்கு கீதை யாலுரம் அளியும் அச்சுத -தருவாயே
