Author: பெருவை பார்த்தசாரதி

ஆவணியஸ்தம் தொடங்கிய திருவோணத் திருவிழவில்..
…………அரியுருவாகி அரியைழிந்தவனுக்கோர் அற்புத விழாவாம்.!
தாவணியில் பெண்கள்தனை பட்டாடையால் அலங்கரித்து..
…………மண்ணுக்குள் மாய்ந்த மாவலியையழைக்கும் விழாவாம்.!
தாரணியெங்கும் தசநாட்கள் கொண்டாடும்…மாவலியாமவன்..
…………மூன்றாவதடிக்கு முன்னந்தலையைக் காட்டிய விழாவாம்..!
பேரணியாய் மகிழ்வுடனே திரளுவாரங்கே மாவலிராஜாவின்..
………..பெருவரவென்று..!பெருவிருந்தான “ஓணசத்யா” உணவுடன்.!

காம்பொடுகூடிய கடிமலர்கள் எல்லாம் பெருங்கூட்டமாய்..
…………காரணத்தோடு…தோவாளை யெனுமிடத்திற்கு கடுகிவருமாம்.!
கூம்பின்வடிவாய் ஆங்காங்கே வந்தமலர்க் கூட்டமெலாம்..
…………குவியலாய் வாசல்தோறுமங்கே கோலமா யலங்கரிக்குமாம்.!
ஆம்பல் மலர்நிறத்தில் வானமுமேகமும் வாழ்த்த..வெள்ளை..
…………ஆடையுடித்திய இளமங்கையரெலாம் கூடுவரங்கே..விருந்..
தோம்பலே வாமனாவதாரத்தின் பிரதான நோக்கமாகுமாமது..
…………திருமாலைப் போற்றும் திருவோணமெனும் பெருவிழாவாம்.!
=========================================================

 
நன்றி:: படம்..தினகரன்_2012
வல்லமை அன்பர்கள் அனைவருக்கும் “ஓணம் பண்டிகை நல்வாழ்த்துக்கள்”.
அன்புடன்
பெருவை பார்த்தசாரதி

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

 

 

 

 

 

 

 

 

அண்டஞ் சூழேழுலகை அற்புதமாய்ப் படைத்தாங்கே..

……….அரியயுயிர் வகையனைத்தையு முயிர்ப்பித்தாய்…அதை

உண்டாயுன் வாயினால் பிரளயமெனும் செயலால்.!

……….உருவாக்கும் அழிக்கும்காக்கு மனைத்துமுன் செயலே

அண்டமுழுதும் அற்புதங்கள் நிகழ்த்தி ஆச்சரியமிகு..

……….அரியதிரு விளையாடலால் வியனுலகை இயக்குகிறாய்.!

கண்ணுக்குத் தெரியாத கருப்பொருளே.! அற்புதமே.!

……….கடவுளுனைக் கண்ணால் காண்பதும் முடியுமா..?

 

 

கண்ணில் தெரியும் காட்சிகளுலவும் புவியில்யாவும்..

……….கடவுள் படைத்ததனைத்தும் மெய்யெனும் அதிசயமே.!

கண்ணையும் மனதையும் கவருகின்ற மலையருவி..

……….கடந்துவரும் நடையழகில் கடல்சேர்வதும் அற்புதமே.!

வண்ண வண்ணக் கோலம்கொண்ட மயில்தன்தோகை..

……….விரித்து கருமேகம் கண்டவுடனாடுவதும் ஆச்சரியமே.!

எண்ண எண்ண இனிக்கும் இறைவனின் ஆலயமென..

……….எதுவும்கண்ணால் காண்பதும் கவிதையாகும் கவிநெஞ்சில்.!

 

 

பாக்கும்கமுகும் தேக்கும் தென்னையும் நிறைந்த..

……….பசுமைமிகு தோட்டமதின் மேல்வளைந்த வானவில்லும்..

நாக்கில் தேனைச்சேகரிக்க நாடிடும் வண்டினத்தின்

……….நல்லதொரு கூட்டமங்கே ஓரிடத்தில் அழகாய்க்கூட..

பூக்கும்பூமலர்த் தோட்டத்தில் வீசும்பூமண ஈர்ப்பால்

……….புலவர்கள் கவிஞர்கள் கூட்டமங்கே நிரம்பி வழியும்..

பாக்கள் புனைய தகுமிடம்தானது…பாவலர் களங்கே

……….பார்க்கும் கண்ணால் காண்பதனைத்தும் கவிதையாகும்.!

 

===================

 

நன்றி:: தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு:: 27-08-17

 

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ் பிக்ஸாபே

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ஒருமித்த கருத்துடனே யொருசேரயிருவரும் கைகோர்த்து..

……….ஒப்பற்ற மணவாழ்க்கை…..மகிழ்ச்சிதான் ஆயினும்..

கருசுமந்து வரும்நாளைக் கருத்துடனே எதிர்பார்த்து..

……….கடமை களெதிலுமே மனமிசைய வில்லையம்மா.!

கருப்பையில் உருவாகுமன் நன்னாளை ஆவலுடன்..

……….கன்னத்தில் கைவைத்துக் காத்திருப்பேன் எந்நாளும்.!

உருவாகும் கருவுக்கேநான் எருவானாலும் பரவாயில்லை..

……….கருத்தரிக்க இப்பிறப்பில் என்னதவம் செய்யவேணும்.!

 

 

வீடுவாசலுடன் தோட்ட மதிலிருந்தால் போதுமா..

……….விளையாடிமகிழ அங்கேயோர் மழலை வேண்டாமா.?

கூடுகட்டி வாழும் உயிரினமுமதன் குடும்பத்துடன்..

……….கொண்டாடி மகிழ்வதை ஏக்கத்தோடு பார்க்கிறேன்.!

துடுப்பில்லா ஓடம்போலே தடமின்றி அலைகிறேன்..

……….துணையுடன் கோவில் கோவிலாக குழந்தைவேண்டி.!

ஆடும் தொட்டிலிலெம் குழந்தையைக் காண்பதற்கே..

……….ஆரென்ன தவம்செய்ய வேணுமென்பதை யறியோம்.!

 

 

இல்லை யிவளுக்குப் பிள்ளை பாக்கியமாமென..

……….ஈரெட்டு மாதங்கள் இருநொடிபோல் கடந்ததுவே.!

சொல்லாலே சுற்றமும் உறவுமெனை மலடியெனவே..

……….கொல்லாமல் கொல்லுவார் அன்றாட மொருமுறை.!

இல்லையொரு பிள்ளையெனும் பெருமேக்கம் கொண்டு..

……….இறைவனுக்கே எட்டுமாறு பத்துமாதம் தவம்செய்தேன்.!

இல்லையென்று ஒருபோதும் சொல்லாத இறைவனுமே..

……….எம்தவத்துக் கருளினான் ஈடில்லாச்செல்வ மகவொன்றை.!

 

 

குழலெடுத்தூதும் கண்ணன் போலயெம் குடும்பத்துக்கே..

……….அழகுக்கழகு சேர்த்தானவன் ஆடுமயில் தோகைபோலே.!

மழலையெந்தன் செல்வம் சிரித்துவிட்டால் போதுமடி..

……….மறந்துதான் போகுமங்கேயென் மனக்கவலை எல்லாம்.!

மழைகாணும் வாடியபயிர்கள் பசுமை காண்பதுபோல..

……….மகவைக் காணும்தாய்க்கு வேறென்ன? மகிழ்ச்சிதரும்.!

தழைக்கும் தன்மகவால் தாய்மைக்கின்பம் கிட்டுமதற்கு..

……….தவம்..என்னதவம் செய்தேன்?இம்மகவைப் பெறுதற்கே..!

===========================================

நன்றி:: தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::20-08-2017

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

ஞாலத்தே பெறும்ஞானமும் சிந்திக்கும் திறனும்..

……….தானாகவந்து உன்னிடத்தில் சேர்ந்திடாது தம்பி.!

காலத்தே பெய்யும் மழைநீர் போல..யெக்

……….கலையுமெதுவும் இயல்பாய் நம்மிடத்தே வாராது.!

காலமாற்ற மென்பதெல்லாமே நம்கையில் தான்..

……….கனவுகள் நனவாவதும் நம்செய்கை யினால்தான்.!

பலமான சிந்தனையும் எழுத்தும் பாருலகிலுன்..

……….பிறந்தஊர் பெருமை பாடவும் கைகொடுக்கும்.!

 

கொஞ்சம் மழைநீர் பூமியில் விழுந்தாலேபோதும்..

……….நஞ்சைபுஞ்சை நிலமெலாம் வளம் கொழிக்கும்.!

பஞ்சம் பட்டினியால் பரிதவிப்போர் ஆருமிலை..

……….நான்கு திங்கள் மழைநீரின் கொடையருளாலே.!

அஞ்சிட வேண்டா ஆருமிங்கே..எங்களூர்..

……….அயலாருக் கடைக்கலம் கொடுப்பதற் கஞ்சாது.!

பஞ்சுக்கிடங்கும் பருத்தி அரிசி ஆலையோடு..

……….பஞ்ச அருவியின் பெருமைபுகழை நீரறிவீர்.!

 

குயிலாடும் மரம்செடி கொடியினை வருடியே..

……….குழலோசை போலவே ஒலியெழுப்பி வரும்.!

மயிலாடும் உயர்மலைப் பாறைதனில் எழுந்தே..

……….மணம்பரப்பி வயல்வெளியில் துள்ளியோடும்.!

ஒயிலாக மழைநீர்போலத் தவழ்ந்து வந்துமனம்..

……….ஒன்றிச் செயல்படவும் வைக்குமது.!அதிகாலைத்

துயிலெழ வைக்குமந்த மலையருவியின் சாரலது..

……….தழுவிடும் பாறைக்கு மட்டுமேயது சொந்தமாகும்.!

 

செழிப்பான சோலைகள் சூழ்ந்த எம்மூரைச்..

……….சிறப்புடனே கண்டுகளிக்க அயலார் வருவர்.!

வழிமுழுதும் நிழல்தரும் அடர்ந்த மரமுண்டதில்..

……….விழும் நிழலில் விலங்கினங்கள் இளைப்பாரும்.!

பொழிகின்ற மழைநீர் போலேகாண்பர் உள்ளத்துள்..

……….பொங்கு மின்பத்தாலே ஆடிப்பாடவும் தோன்றும்.!

விழிகளிலே ஆனந்தம் தாண்டவ மாடுவதால்..

……….வாழியவென்றே எம்மூரை எவரும் வாழ்த்துவர்.!

 

=========================================

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::12-08-2017

பெருவை பார்த்தசாரதி 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தெம்பிருந் தாலுடலில்..தேர்கூடத் தனியேயிழுக்கலாம்..

…….தெம்புடனுறுதியும் வேணும்..செல்லவே கடல்பயணம்.!

கொம்புபோல சீவிய கட்டுமரமதைக் கடலில் செலுத்த..

…….கையிரண்டில் கம்புகொண்டு கடல்நீரைத் தள்ளினால்..

அம்புபோலச் சீறிப்பாயும்…ஆங்கே கடல்வெளியில்.!

…….அப்போதே வீசிச் செல்வோம் மீன்பிடிவலையை.!

வெம்பிய மனதுடன்தான் மீன்பிடிக்கச் செல்கிறோம்..

…….எம்முயிர் உடைமைக்கே உத்திரவாத மில்லையப்பா.!

 

ஓடும் மரக்கலம்தான் அதொருவழியேது மில்லாத..

…….கடல்பயணம்..வழிதவறிச் சென்றால் கரைசேராது.!

ஆடுகின்ற பாய்மரத்தில் சிலசமயமெம் வாழ்க்கை..

…….ஆட்டம்கூட பாதியிலே முடிந்துவிடு மவலமுண்டு.!

ஓடும் ராட்சதலை நடுவேகடும் கடல்பயணமதில்..

…….ஓயாது உழைத்தால்தான் ஒருவேளை பசியடங்கும்.!

தேடுகின்ற மீன்களெலாம் ஓரிடத்தில் கிடைத்தாலும்..

…….தீராதெம் வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை கடலுளவரை.!

 

கப்பலிலே சீறிவரும் ஸ்ரீலங்கா கடற்படையது..

…….கபடமில்லா மீனவனை அடித்துக் கைதுசெய்யும்.!

தப்பேதும் செய்யாதெங்கள் மீனவ நண்பனை..

…….தப்பாமல் படகிலேற்றி பலநாட்கள் சிறைவைக்கும்.!

எப்போதுமெங்கள் கடல் வாழ்வே சூனியம்தான்..

…….எதற்குமே எங்களுக் காரும்துணை நிற்பாரில்லை.!

உப்பு நீரின் மேலெங்கள் கடல்பயணம்…அது..

…….உண்ணாமல் உறங்காமல் பலநாள்கூட நீடிக்கும்.!

===========

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::07-08-2017

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்..

 

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ஆற்றுப் பெருக்கினால் குளம் வாய்க்கால்..

……அனைத்தும் நீர்நிரப்பி வளமாக்கும் வேணியே.!

சேற்றுடன் கதிரும் தலைசாய்க்கு முனைக்கண்டு.!

……செங்கதிரோன் முகம்பார்க்கவுன் நீர்நாடி வருவான்.!

காற்றோடு வந்தசெய்தி காதிற்படா கலைந்ததுபோல்..

……காலத்தே வருமழையும் வாராது பொய்த்ததின்று,!

ஊற்றாக எழுமுன் கருணையை எதிர்பார்த்து..

……ஊருணியும் வயலும் வாய்பிளந்து எதிர்நோக்கும்  .!

ஆற்றுமணல் திருட்டால் அழிந்தது வயல்வளமே.!

……ஆறறிவால் வந்ததெலாம் நமக்கென்றும் வினையே.!

 

ஆடித்திங்கள் ஈராறில் பொங்குமுன் புனலில்..

……அமிழ்ந்து நீராடிக்களித்த ஆனந்தம் எங்கே.?

ஓடிவயல் நிறைக்குமுன் வள்ளல் நீரெல்லாம்..

……ஒளிந்து கொண்ட இடத்தைத்தான் யாரறிவர்.?

வாடிய முகத்துடன் வறண்ட காவிரிதனை..

……வாட்டமுடன் காண கல்நெஞ்சம் வேணுமம்மா.!

நாடியுனை ஆராதித்து நாங்களிட்ட உணவை..

……உன்னருளால் பெற்றுனை மகிழ்விக்க வந்தோம்.!

பாடியுனை ஆராதிக்க பகல்பொழுது கழிந்தபின்..

……அருஞ்சுவை உணவைப் புனலுக்கு அளிப்போம்.!

 

வற்றியகாவிரி வளமாக மாமழையை அழைப்போம்..

……வருணனை வேண்டியே இன்று தவம்செய்வோம்.!

நாற்றுக் கன்றுகளெலாம்  பயிராய்த் தழைத்துவளர..

……நலமுடன் மிதமாய் பொழியுமுன் அருள்வேண்டும்.!

பற்றியுனை நினைத்து தினமுனைத் தொழுவோம்.!

……பண்டங்கள் பலபடைத்துன் மனங்குளிரச் செய்தால்..

ஆற்றுப்படுகைச் சோலையில் குயில்களும் கூவுமா.?

……ஆடிப்பெருக்கின்று காவிரியில் கயல்கள் உகளுமா.?

 

 

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

இலக்கில்லாமல் யாவரும் வாழ்வில் பயணித்தாலந்த

……இல்வாழ்க்கை யென்பதொரு போதும் பயன்தாரா.!

இலகுவாகப் வாழ்வின் உச்சம்தொட நினைத்து

……இதுதான் வழியென வகுத்துக் கூறவுமுடியாது.!

பலபிறவி எடுத்தாலும் மாந்தர்பிணி யென்றும்தீராதாம்.!

……சிந்தனைசெய்து சீரும்சிறப்புமாக வாழ்வதற்கு மனித

குலத்திற்கே மகத்தான வரமாகுமந்தச் சிந்தனையே..

……ஒரு புள்ளியில் தொடங்கும் புனிதப்பயணமாகும்.!

 

கருப்பையில் தோன்று மதற்குள்ளொரு புள்ளியாகத்

……தொடங்குகிற வாழ்க்கை பயணமதன் முடிவுவரை..

கருத்தோடு வாழக் கற்கவேண்டு மொருபாடம்.!

……கருவறைமுதல் கல்லறைவரை கற்றலே வாழ்க்கை.!

பொருள் பொதிந்த வாழ்வதனை வாழ்வதற்கேநாம்..

……பெற்றிடுவோம் அனுபவங்கள் புதிதா யனுதினமும்.!

ஒருநிறுத்தமிலா பயணம்தான் வாழ்க்கை என்றாலது..

……புள்ளியிலா வாக்கியமாயது இனிதே தொடரவேணும்.!

 

உமையாளின் துணையின்றி ஈசனுலகாள முடியாது.!

……வாழ்க்கைத் துணையின்றி வாழ்ந்தும் பயனில்லை.!

நமைக்கேட்டு நம்தோலின் முடியுதிர்வ தில்லை.!

……பயணமென்று வரினதில் படுந்துன்பம் இயற்கையே.!

இமைகேட்டு விழியிரண்டும் மூடிக் கொள்வதில்லை.!

……வழிகேட்டுநம் வாழ்க்கைப் பயணம் அமைவதில்லை.!

சுமையென்று தாய்தன் கருவைச் சுமப்பதில்லை.!

……சுகமான பயண மென்றெதுவும் தொடங்குவதில்லை.!

 

எண்ணத்தில் நல்லெண்ணம் சேர்ந்து விட்டால்..

……இயல்பு வாழ்க்கை யென்பது மாந்தர்க்கெளிதாகும்.!

மண்ணுலகில் பிறப்பதற்கு மாதவனருள் வேண்டும்.!

……மனம்நிறைந்த வாழ்க்கைப் பயணமதில் வேண்டும்.!

புண்ணிய மொன்றே செய்யின் பிறவியில்லையாம்..

……புதிதாய் மீண்டுமீண்டும் பிறக்கவேணு மேனென்றால்.!

பண்ணுடனே பார்த்தவெது வொன்றையும் பாடும்..

……புலவராகயெம் பயணம் முடிவுவரை தொடரவேணும்..!

==============

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::31-07-2017

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்..

 

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

மண்ணில் உதித்த மாமணியேயென் ரத்தினமே..

…..மணமுடித்த கையுடனே நீயுந்தான் வந்துபிறந்தாய்.!

கண்ணில் உருளும் கண்மணியாயுனை காத்தாலும்..

…..காலதேவன் அழைப்பால் நீள்வாழ்வு கிட்டவில்லை.!

மின்னிடுமுன் முகத்தைத்தான் சட்டென மறப்பேனா..

…..மனதைப் பின்னிடுமுன் நினைவலைகள் நீங்கிடுமா.!

புண்ணிய உலகுக்கு பிறந்தவுடனே சென்றுவிட்டாய்..

…..புரண்டழுமென் பேய்ச்சத்தம்…தூரத்தில் கேட்குதா.?

 

பட்டால்தான் துயரமென்பது தெரியுமென்பார் நான்…

…..பட்டகடன் எத்துணையோயுனை மகவாய்ப் பெறுதற்கே.!

சுட்டால் வரும்தழும்பு வாழ்நாளிலழியா தென்பாருனை

…..சுருட்டிக் கொண்டுசென்ற யமனுக்கே இதுதர்மமா.?

கட்டழகு குலையாத கண்ணே நீயென் கண்ணைவிட்டு

…..காததூரம் போய்விட்டாய் காலனுனை அழைத்ததால்.!

மொட்டவிழ்ந்து மலராகுமுன் யமனுனுலகுக்குச் சென்றாலும்

…..எட்டாத தூரத்தில்கூட கேட்குமென் அலறல்சத்தம்.!

 

எரிகின்ற எரிதழலில் வேகின்றயுன் மென்னுடல்

…..எந்தன் வயிற்றையும் சேர்த்தெரிப்பதை யாரரிவார்..!

கரியாக நீமாறும் காட்சியைக் காணுமுன்னென்

…..கண்ணையும் பிடுங்கியுன் கையாலே எறிந்துவிடு.!

புரியாத மொழிபோலயான் புலம்புமதைக் கேட்டுப்

…..புரிந்து கொள்வோர்..! வானுலகில் இருக்கிறாரா.?

தெறிக்கு மொலிமீண்டும் எதிரொலியாய் கேட்பதுபோல்

…..புத்திரசோக கடுந்துக்கம் நெடுந்தூரத்தில் கேட்குதா..?

 

எப்போதும் இன்பமொன்றையே நாடுவர் மனிதர்கள்

…..என்றாலும் துன்பமொன்று வரும்போது தாங்கிடாரதை.!

தப்பேதும் செய்யாத தாய்க்கொரு தண்டணையாய்

…..தன்மகவை ஈன்றவுடன் பறிகொடுத்த நிலைகொடுமை.!

இப்படி ஆகுமென மனிதராரும் நினையாரில்லை

…..இதைப்போலத் துன்பமாருக்கும் வாராது அருள்வாயா.!

எப்படித் தாங்குமென்பலகீன இதயமிந்தப் பேரிடியை..

…..இனிவாழ்ந் தென்னபயன்.! என்னுயிரையும் எடுத்துவிடு.!

இறைவா..!

 

 

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::24-07-2017

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தந்தை உயிர்கொடுத்து தாயென் உருவமெடுத்தென்

சிந்தைமகிழ விந்தைமிகப் பிறந்தவனே தாலேலோ.!

 

சஷ்டியில் விரதமிருந்து கருப்பையில் உருவாகி

திருஷ்டி கழிக்கவந்தவனே ஆராரோ…ஆரிரரோ.!

 

அரசனும் வேம்பையும் பரவசமாய்ச் சுத்திவந்து

அரிதாயுதித்த அற்புதமே ஆராரோ ஆரிரரோ.!

 

சிரவண ஏகாதசி சித்ரா பெளர்ணமியில சீராகபல

விரதமிருந் தென்வயித்தில் உதித்தவனே தாலேலோ.!

 

மணமாகி பலவருஷம் மாவிளக்கு இட்டதாலே

வந்தென் வயிற்றிலுதித்த மின்னலேநீ கண்ணுறங்கு.!

 

நாவால்வேண்டி நவமுறைசுற்றி நவகிரக அருளால

நவரத்தினமெனப் பிறந்தயென் நித்திலமே நீயுறங்கு.!

 

மலைபோல வந்ததுன்பம் நொடியில மறையுவண்ணம்

அலைபோல தூளியிலே ஆடிநீயும் உறங்குதியோ.!

 

முண்டக்கண்ணி கோவிலிலே முழங்கால் முட்டிதேய

மண்டியிட்டு மடிப்பிச்ச கேட்டுப் பிறந்தபெரும்பேறே.!

 

கன்னக் கதுப்பினுள் குழிவிழும் சிரிப்பைக்காணநான்

என்ன தவம்செய்துனைப் பெற்றேனோ தாலேலோ.!

 

பத்தியம் பலவிருந்து பலசோற்றில் உப்புநீக்கி

வைத்தியம் செய்யாவந்துதித்த வண்ணமே நீயுறங்கு.!

 

பிஞ்சுக் கரம்நீட்டியென் கன்னம் தொட்டபோதென்

நெஞ்சு நிறைஞ்சுதடிநீ இமைமூடி உறங்குதியோ.!

 

சந்தியம்மங் கோவிலிலே சமகாலந் தவமிருந்து

சீதனமா நீயும்வந்து பொறந்தாயடி தாலேலோ.!

 

குட்டிவாய்மலர்ந்து குழறுமுன் மழலைமொழி கேட்க

எட்டிநீயுதைத்த என்வயிறு வாழ்த்துதடி தங்கமே.!

 

தாலிக்குத்தங்கம் தரும்தமிழ்த்திரு நாட்டிலே பிறந்த

தங்கமே தாலேலோ..!தூங்குகண்ணா தாலேலோ.!

 

அஞ்சனந்தீட்டி அருமைப் பொட்டிட்டு அழகாய்ப்

பஞ்சணைப் பட்டின்மேல்மலர் மொட்டாக நீயுறங்கு.!

 

வாங்கி வச்சிருக்கேன் சங்குபாலாடை வெள்ளியிலே

தூங்கி யெழுவாய்நீ துள்ளியெழுந்து பால்குடிக்க..

 

தூளிவாசம் துயில் நீப்பாயெம் செல்லமகனே

அள்ளி யணைக்கயிப்ப தாய்மாமன் வந்திடுவான்.!

 

எண்ணிலாச் சுமைகளை ஏந்திச் சுழன்றேனே..உனைப்

புண்ணியமாய்ப் பெற்று புகழடைந்தேன் பூமியிலே.!

 

நீரைநீக்கிப் பாலையருந்தும் அன்னம்போலே அன்னை

உயிரைப்போக்கும் மனச்சுமை யகற்றப் பிறந்தவனே.!

 

ஆராரோ… ஆரிரரோ…! ஆரிரரோ…! ஆராரோ…!

பெருவை பார்த்தசாரதி

 

 

வாழ்க்கையெது இன்னதென்று வகுத்துச் சொல்ல

வாழ்வோடு நிழலாகவரும் நினைவுகள் வழியாகும்.!

 

நிலையிலா வாழ்வினில் நிழலாடும் நினைவலைகள்

நிம்மதிதரும்.! நினைவுப் பாதையில் ஒவ்வொன்றாக.!

 

முன்னிட்ட விதைகள் பன்னெடுங்காலம் கழிந்து

பின்னெடிய மரங்களாகி சுவாசம்தரு மிக்காலம்.!

 

பனங் காயிரண்டில் சிறிதாய்ச்சகடை கட்டியதை

பாங் காயுருட்டிப் பலமைல்கடந்த பாலபருவம்..!

 

கழுதைவாலில் பனைமட்டை கட்டி யோடவிட்டு

பொழுதைப் பகலில் வீணேகழித்த வாலிபக்குறும்பு.!

 

எதுகிடைக்கினும் காலாலே காததூர முதைத்தே

எத்திச்சென்று எங்கோ விட்டுவந்த இளமைக்காலம்.!

 

தட்டான் தும்பியைப் பக்குவமாய்ப் பிடித்துவந்து

பட்டத்தை யதன்வாலில் கட்டிப்பறக்க விட்டநேரம்.!

 

இன்பம் காணுவோமொரு துன்பத்திலே போலும்

துன்புறுத்தி மகிழவொரு ஓணான் கிடைத்தகாலம்.!

 

வெடிக்காத பட்டாசை வெகுவாய்ச் சேர்த்துவந்து

படித்த பேப்பரிலே புஸ்வானம்செய்த இளமைக்காலம்.!

 

பருவத்தில் துளிர்விடும் துடித்த இளஞ்சிலிர்ப்பால்

பருவமங்கை மேனியை பயத்தால்தொட்ட ஸ்பரிசம்.!

 

காலம் மறையுமானால் காயத்தின்வடு மறையாது

பலகால மானாலும் பல்லாயிரமுயிரை வாங்கிய..

 

ஆழிப் பேரலையின் அட்டகாசத்தை நினைக்கையில்

பாழ்நெஞ்சம் நொறுங்கிப் போகும் நொடிப்பொழுதில்.!

 

காலமிக முன்னேறி பழையது பழங்கதை யாகிவிட்டது

கணிணியின் கைக்குளுலகெலாம் அகப்பட்டு விட்டது.!

 

அப்பனால் எப்போதும் “தத்தாரி”யெனப் பட்டம்பெற்ற

சுப்பனும் கணிணியில்தொழில் செய்துமனிதனான்.!

 

நோக்கமின்றி வாழ்ந்த காலத்தை நினையும்போது

ஏக்கம் வரும் எப்போதாவது தூக்கமிலா நேரத்தில்.!

 

வாலிபத்தின் முன்வருவது வாழ்க்கைப் பாதையதன்

வலிகளின் நினைவுகளாய் பின்தொடர்வது வயோதிகம்.!

 

ஆடியயிளரத்த ஆட்டத்தைத் தள்ளாடிய யென்

நாடியெலாம் தளர்ந்தபின் நானுணர்ந்து நவிலுறேன்.!

 

மனிதன் செய்ததவறுகள் மறந்துபோன நினைவுகள்

பிரிந்துபோன உறவுகளெலாம் மறுபடி மறுபடியெழும்.!

 

உள்ளோட்ட நினைவுதனை உனைப் பார்த்துரைத்திடவே

மேலோட்டப் பார்வையைக் கூடயென்விழி  மறைக்கிறது.!

 

நிழலாடும் நினைவுதனை நினைத்துப் பார்த்தாலது

நிழற்குடையானது வெயிலில் தரும்சுகம் போலாகும்.!

 

இதயரணங்களால் துன்புறுமிந்தக் கிழப் பருவத்திற்கு

உதயமாகும் நிழல்போன்ற நினைவுகளே மருந்தாகும்.!

 

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு.. 10-07-2017

நன்றி படஉதவி..கூகிள் இமேஜ்

 

 

பிறப்பென்பதே பிரமன் வகுத்த விதியாகும்
பிறப்புஇறப் பென்பதை முழுது மறியுமுன்னே

மறுஜென்மறிய மானிடர்கள் கண்டவழி எதுவோ?
இறுக இறைவனைப்பணின் மறுஜென்ம மிராதப்பா.!

நாலூர் மயானத்து நம்பான்ற னடிநினைந்து..
மாலூருஞ் சிந்தையர்பால் வந்தூரா மறுபிறப்பென

திருஞானசம்பந்தரின் தேவார ஞானஒளி பெற்று
பெரும்ஞானமுடன் ஏற்றாலினி மறுஜென்ம மிராது.!

ஜென்மலக்னத்தின் ஈறாரில் ராகுகேதிருந்தால் மறு
ஜென்மமினி இல்லை யென்பதும் ஜோதிடமாம்.!

மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பதேமறு ஜென்மமாயின்
மீண்டும் நாமெப்படிப் பிறப்போ மெனும்கேள்வி?

மனதில்எழா? மனிதர்களிலை.! மறு ஜென்மமதை
மறுக்கமுடியா?கண்டுதெளி தறியா? நிலையுமுண்டு.!

எப்பிறவி எடுப்போமெனும்? எண்ணமினி வேண்டா
இப்பிறவி நற்பிறவியாவது ஐயமிலா உண்மையப்பா.!

இறந்தபின் யாரும்நமை மறக்க வேணாவெனும்
சிறக்க வாழும் சிந்தனையைச் சிரமேற்கொள்ள

அலைபாயும் மனதுக் கோரணை வேண்டுமப்பா.!
அதுதான்மறு ஜென்மமெனும் தீர்வான மார்க்கமாகும்.!

மனம்செலும் வழிதான் மனிதனின் வாழ்க்கையாம்
மனத்தின் மாண்பே மனிதன்வாழும் வழியதை..

விட்டுக் கொடுத்துப் கெட்டுப் போகாமலுனைக்
கட்டுப்படுத்த வெழுந்ததே மறுஜென்மத் தத்துவம்.!

சிரிக்கத் தெரிந்த சிறந்தபிறவி யிதைவிடுத்து..
மரித்துமறுபடி சிரிக்கத் தெரியா விலங்கெனும்..

மறுபிறவி வேண்டா மனிதவாழ்வு நிலைபெற..
சிறுபிள்ளை போல் வெள்ளைமனம் வேண்டும்.!

அரிதரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிதெனும்..
அருபெருந்தகைப் பிராட்டியின் அறிவுரை அறிந்து

மறுஜென்மத்தில் மீண்டும் நாம் மானிடராய்ப்
பிறப்பதற்கே மாதவம் செய்திடுவோம் நாளும்.!

புனிதமாய் புவியிலது புண்ணியப் பிறவியாமதுவே
மனிதப் பிறவியெனும் பெருமகத்தான பிறவியப்பா.!

அமைதி நிம்மதி ஒழுக்கமிக அவசியமெனும்..
நியதியை நிலைநாட்ட நினைவில்வை மறுஜென்மம்.!

இப்பிறப்பில் தோன்றி பிறந்தபயன் அறியுமுன்னே
மறுபிறப்பை அறியும் வினாவுக்கு விடைகொடுமுன்..

இப்பிறப்பில் பாட்டால் பெறும் பயனையெல்லாம்
மறுபிறப்பிலும் பெறுவதே மறுஜென்ம அவாவென..

ஊறுமூற்றாக எழும்சொல்லை உலகுபயனுற எழுதினால்
மறுஜென்மத்தில் கவிஞனாகநீ கண்டிப்பாய் பிறப்பாய்..!
******************************************************************
நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு.. 26-06-17

நன்றி படஉதவி..கூகிள் இமேஜ்

அன்புடன்
பெருவை பார்த்தசாரதி

 

பெருவை பார்த்தசாரதி

நேரில் பார்த்தவர்கள் நெஞ்சமகிழ்ந்து குளிர
—தேரில்ஏறி தெய்வத்தின் மார்பிலும் தலையிலும்
வீற்றிருந்த மலர்கள் தான்நாங்கள் எனினும்
—கற்றறிந்து பூவின் கண்ணீர் துளியதையறிவீர்.!

பூக்களைப் பாடாத புலவருண்டோ புவியில்
—பூக்களின் வாசமதில் வகையாகும் சிந்தனையில்
புவியில் எழுச்சியுறும் கவிகள்பலர் பிறந்தனர்
—பூவுக்கும் உணர்வுண்டு உணர்ச்சியுண்டு கேளீர்.!

பூவைப் பூவையரோடு ஒப்பிடாத கவிஞரிலர்..
—புவியில் தோன்றியதில் போற்றுவதும் பூவினம்தான்
இன்று புதிதாகப் பிறந்தோமென்றான் மஹாகவி
—இதற்குமிகப் பொருத்தம் பூவென்றால் மிகையாகா.!

முதலிரவில் பூக்கள்மேல் காதலர்கள்கண்டு களித்தாலும்
—பகலிரவு போலென பகட்டான ஒருநாள்வாழ்வில்.!
இன்னலுறும் வாழ்வினி வேண்டா வென
—பின்னெழும் உளமதிலே யொருவைர வைராக்கியம்.!

மலர்ந்தால் தானேதுன்பம் மலராமல் இருந்தால்.?
—மனதுக்குள்ளே மலரும் நித்தமொரு போரட்டம்.!
சூடுவதற்கென்றே விழாக்கள் பலகண்ட பூக்களினம்..
—வாடுவதற்கே வாழ்க்கை விதியும் நியதியுமாம்.!

பிறப்பு இறப்பென பேதமெமக்கில்லை யெனினும்..
—பிறந்த நாளென வாழ்த்துண்டா எனக்கென.?
கழுத்தோடு மாலையாக மகிழ்வாக உறவாடி..
—காதோடு பேசுமெம் வேதனையதை யார்தானறிவர்.!

பூவினத்தின் மேன்மை யறிந்த மாந்தர்களே
—பூவிடும் மென்மைக் கண்ணீரைக் கண்டதுண்டா.!
அள்ளிஅள்ளி மலரை மாண்டவர்மீது கொட்டுகிறீர்.!
—கொள்ளியில் போடுமுன் எங்கள் நிலையறிந்தீரா.!

மணவாழ்வில் தினம் மலர்கின்றோம் நாங்கள்
—பிணத்தின் மேல்பிய்த்தெறியும் வேதனை யுணர்வீரா.!
அன்றலர்ந்த மலராகயாம் அன்றாடம் படும்பாட்டால்.
—மன்றாடி மடிகிறோம் மகத்துவம் அறியாது.!

பூவே பெண்களெனப் பெரிதாய்ப்புகழும் புலவர்களே
—பலநாளும் களித்திருந்தோம் பா..பாடிய மகிழ்ச்சியில்
சிலநாளில் பூக்கள்படும் அவலமதைப் பாடுவீரா.!
—சிலநொடியுள் சீரழிவதைச் சிந்தையுள் கொள்வீரா..!

மலர்ந்தொரு நொடியில் மார்பில் வாசம்.!
—மற்றொரு நாளில் கட்டிலறைக் குடியிருப்பு.!
பூத்த ஒரு நாளில்யெம் புவிக்கே மரியாதை.!
—பூத்தபயன் அறியுமுன் புவியுள்ளே புகுந்தோம்.!

பூக்களின்மேல் பட்ட பனித்துளி இருக்கும்
—பூவுக்குள் கண்ணீர்துளி இருப்பதைக் காணீரோ.!
இழிவையும் பரிசாயேற்கும் பூவின் கண்ணீரை
—இயற்குணம் கொண்டு இயல்பாய் பாடுங்கள்.!

ஏரிக்கரை வளத்தால் ஏற்றமிகு வளர்ச்சியில்நான்
—நீரிருக்கும் இடத்தில் நேற்று மொட்டானேன்.!
தீஞ்சுவைத் தென்றல் தழுவிநானின்று மலரானேன்.!
—பிஞ்சு மனதோடு பிணத்தையும் தழுவுகிறேன்.!

கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சி காதலுக்குப் புத்துணர்வு.!
—கழுத்தோடு உறவாடி காதருகில் கதறுகிறேன்.!
கல்லறைப் பூவின் கண்ணீர் துளிகளையு(உ)ம்..
—கலங்கிய கண்ணுடன் கவியாகப் புனைவீரே.!

=====================================

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு.. 19-06-17

நன்றி படஉதவி..கூகிள் இமேஜ்.

பெருவை பார்த்தசாரதி
=======================

இன்றுளக் கவிஞருள் அரசனவன் அப்துல்
—–தன்கவிதை தனிமரபென திறனுடன் புகழுற்று
நற்றமிழில் தீஞ்சுவைக் கவிதைபாடி தமிழ்க்
—–கற்பனை வானில் நீந்திய கவிக்கோரகுமான்.!

கவிதை வளர்த்து கவிஞனை உருவாக்கிடும்..
—–கவிதைச் சந்ததிக்கெலாம் காவலானாகும் கோவே!
செவிகள் மகிழும் ஹைக்கூகவிதை படைத்த
—–கவிதையுலகின் மாமூத்த ஆசிரியப்பாவும் அவரே.!

சொல்வீச்சால் புதுக்கவிதை நடை பாணியில்
—–வல்வீச்சு வலுவாயிருக்கும் வரி ஒவ்வொன்றிலும்
நல்லதோ தீயதோ எதுவெனினும் நயம்படவுரைத்து
—–நாவால்மொழிய நற்கவிதை புனைவதில் வல்லவர்.!

இதயத்தில் எழுவதைப் பட்டெனப் பகிர்ந்திடுவார்!
—–உதயமாகும் ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உணர்ச்சியழும்
குற்றமென நினைத்தால் குன்றிலேறிக் கூவத்தயங்கார்!
—–பற்றுக்கொண்டு பாபுனைவதில் புதுமாற்றம் கண்டார்.!

அரும்பெருஞ் சிலப்பதிகாரத்தை நால்வரியில் நன்றாக
—–அருகியதைச் சுருக்கி அருபொருளை யறியவைத்தவர்
அமுதத்தமிழருந்திய அமைதியான மனிதரவர் அப்துல்!
—–ஆணவமில்லாக் கவிஞனேனத் திகழ்ந்த வரவரே.!

ரகுமானின் ரம்மியமான வரிகளே கவிதையாகி
—–ரசித்தவனின் மனதுக்குள்ளே மகிழ்ச்சி எழவைக்கும்!
பொய்தான் கவிதை அனைத்துக்கும் கருவென்றால்
—–மெய்தானுனது கவிதைக்கு உடம்படு மெய்யாகும்.!

செந்தமிழின் சுவை யுணர்ந்து கவியெழுதி
—–செம்மொழியால் செவிக்கின்பம் பெருகத் தந்தாய்!
சொல்லுகின்ற கவிக்குப் பெயருண் டாலதற்கு
—–எல்லையுண்டோ உன் பெயருக்கே “ரகுமானே”

புதுமைபல புகுத்திய புதுக் கவிதையினுள்
—–முதுமைக்கென வோர் அத்தியாயம் காண்பாய்!
நல்லதொரு சமுதாயம் காணநாளும் எழுதிய..
—–வல்லமை வாய்த்த கவியேயவர் ரகுமானாம்.!

காலத்தை வெல்லும் கவிதைகளை தந்தார்!
—–குவலயத்தில் கவிதை மன்னனெனத் திகழ்ந்தார்!
கவியாற்றல் உள்ளவரைக் கண்டு மகிழ்வார்!
—–கவிபாட வருவோரை வரவேற்று உபசரிப்பார்.!

கம்பன்விருது கலைஞர்விருது தமிழன்னைவிருது
—–கலைமாமணி கம்பகாவலர் சாகித்தியஅகடமிவிருது
பாரிவிழா பாஆதித்தனார் பொதிகை விருதென
—–பார்புகழும் விருதுகளை விழுதாய்க் குவித்தாய்.!

வானம்பாடி யிலிணைந்து வாணியம் பாடியில்
—–வக்பு வாரியத்துக்கு வகையான தலைவனானாய்!
உத்தம நபியின் ஆசியில் உமருபுலவர்பெயர்
—–உன்னத விருதையும் உனதுடமை கொண்டாய்.!

கவிக்குநீ அரசனாகி கவிக்கோவெனப் புகழப்பட்டாய்!
—–கலையுலகில் புதுக்கவிக்கென முத்திரை பதித்தாயுன்
கவிகானம் வானுலகிலும் தமிழ்வழியாய் முழங்க
—–கல்லரை உனைவெகுவா யழைத்துக் கொண்டதோ.!

=============================================

நன்றி தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு 12-06-17

 

பெருவை பார்த்தசாரதி
===================

கண்ணில் காணும் காட்சிகள் தோறும்
எண்ணம் தரும் எழுத்துகளொவ் ஒன்றையும்
வண்ணம் கலையாத இயற்கை எழிலையும்
திண்ண முடன் திளைத்து நோக்கினால்..

காட்டா றாயெழுமுன் எண்ணங்கள்!..அவை
கனிந்து காதலாய்க் கசிந்துருகிப் படிந்திடுமே.
கன்னலெனும் தமிழி லருங் கவிதையாக..அக்
கவிதைக்குகந்த கருவுக்குப் பஞ்சமில்லை மகனே..!

பாயில் படுத்துக் கொண்டே கவியெழுத
பரந்து விரிந்த வானத்தைப் பாரதிலுன்
பட்டுப் போன்ற எண்ணச்சிறகு விரியும்
படபட வெனச் சிறகடிக்குமுன் சிந்தனைகள்..!

மின்னலின் ஒலியுன் மூளையில் புகும்
பின்னலாய் மேகம் போடும் தாளம்
சன்னமாயுன் காதில் விழும் இனிமையாய்
பின்னதி லெழும் பிரியமான பாவொன்று..!

மண்மீதில் மலை பார்க்கின் பனிமூட்டமாம்
வண்ணப் பூப்போலதில் விண்மீன் கூட்டமாம்
விண்ணிலெழும் மேகம் போடும் தாளமதை
பண்ணிசையாய்த் தொடுக்குமாம் விரிந்தவானம்..!

என் எண்ணமுழுதும் விண்ணை நோக்க
விண்ணிலிருந்து வந்ததுவோர் இசை நாதமந்த
இசைக்குழுவில் இடம் பெற்றவர் எத்துணைபேர்.?
ஆசையுடன் வினவுகிறேன் வெண்ணிலவே..!

வானத்தினழகு மேடையில் சூரியனின் சுடர்விளக்கும்
மின்னலின் மேளத்தோடு மேகம்போட்ட தாளமும்
ஜதிஸ்வரம் பாடும் மழையின் ராகமுமிணைந்து
ஸ்வரங்கள் ஏழில்பல சுகங்களைத் தரும்..!

வான்மேடையில் நிகழும் அழகிப் போட்டியில்
பூனைநடை பயிலும் வெண்ணிலவு…கார்
வண்ணமேகம் போடும் தாளமுடன் சேர்ந்தால்
உன்னழகு கூடிகவி உவமைக்குப் புகழ்சேர்க்கும்..!
==================================================================

தினமணி கவிதைமணி தந்த தலைப்பு::“மேகம் போடும் தாளம்”

நன்றி கவிதைமணி வெளியீடு::06-05-17

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

சிறார்கள் பயிலும் பள்ளி யினருகேதான்

சிற்றறிவை மழுங்கச் செய்யும் மதுக்கடையாம்

சீறியெழும் சேலைகட்டிய மாந்தர்க ளங்கே

சிறு கூட்டமாய் வெகுண்டெழுந்து ஓடியதைச்

சின்னா பின்ன மாக்கினர் சாராயக்கடையெலாம்

சரக்குகள் எல்லாம் சட்டென உடைகிறது

சடுதியில் கல்வீச்சால் அழிந்தது மதுபாட்டிலெலாம்.!

 

இயற்கை எரிவாயு எடுக்கும் திட்டமதை

எதிர்த்து இறக்கைகட்டிக் குதித்தனர் களத்தில்பலர்

அரசாங்கத்  துக்தெதிராக போர்க்கொடி யேந்தி

அருகருகே அமைதியாய்ச் சென்றதொரு கூட்டம்

இருவேறு கும்பலாலெழுந்த பெருஞ் சர்ச்சையால்

ஒருவருக் கொருவர் பகையாயினர் முடிவில்

ஊர்வல மனைத்தும் கலைந்தது கல்வீச்சால்.!

 

கோரிக்கை பல வலியுறுத்தியிள  மாணவர்பலர்

போராட்டத்தில் இறங்கின ரதைத் கலைக்கவல்ல

பாதுகாப்புப் படையின ரவரிடம் வாலாட்டினர்

கண்ணீர்புகை குண்டுகள் அங்கே வலுவிழந்தன

துப்பாக்கிக் காரருக்கு நன்றாகத் தெரியும்

தோட்டாவை விடகருங் கல்லுக்குபல மதிகமென்று

கல்வீச்சு கண்டு காததூரமோடினர் காவலர்பலர்..!

 

மருத்துவம் பொறியியல் அறிவியல் யென

மண்டிக்கிடக்கும் கல்லூரியில் படித்துவிட்டு

மனிதநேய எழுச்சியுடன் நியாயம் கேட்டு

மெரினாவில் கூடிநின்று கோஷம் போட்டனர்

மறியல்செய்ய மணலில் நுழைந்த மாணவனின்

மகத்துவம் அறியா தடித்தது காவல்துறை

முடிவில் கூட்டம் கலைய கல்வீச்சே உபயம்.!

 

படிக்கும் பருவத்தை பாழ்படுத்த வரும்

பலயிடை யூறுயதைப் புரிந்து கொண்டுநீயும்

பக்குவமாய் கோஷம்தவிர்!…வேஷம் வேண்டா.!

பாரைஉயர்த்திட நீநன்கு படித்திடல் வேண்டும்

பாருலகைக் காக்க ஒழுக்கமிகப் பழகப்பா

கல்வீச்சு வேண்டாம் தம்பியினி புதியதொரு

சொல்வீச்சால் புரட்சிசெய்ய முயற்சி செய்..!

 

தினமணி கவிதைமணி தந்த தலைப்பு:: “கல்வீச்சு”

நன்றி கவிதைமணி வெளியீடு::29-05-17

படஉதவி:: கூகிள் இமேஜ்