Category: ஆய்வுக் கட்டுரைகள்

-முனைவர் ஆறுச்சாமி. செ. 

முன்னுரை

     இயற்கை எழில்கொஞ்சும் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு மாவட்டம்தான் பாலக்காடு மாவட்டம். தமிழகத்தின் மேற்கு எல்லையில் அமைந்துள்ள கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தைக் கிழக்கு எல்லையாகக் கொண்டு அமைந்துள்ளது இம்மாவட்டம்.

பெயர்க்காரணம்

     மாவட்டத்தின் பெயர்க்காரணம் குறித்துப் பல்வேறு கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. அவை,“முற்காலத் தமிழர் தம் கடவுள் வழிபாட்டில் மரங்கள் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. பாலை, நெல்லி, வேம்பு, காஞ்சிரம், பனை போன்ற மரங்களின் கீழ் அம்மனைப் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபடும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. காலப்போக்கில் அந்த அம்மனுடன் சேர்த்து அந்த மரத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து வழிபடும் நிலை உருவானது. அத்தகைய வழிபாட்டின் மூலம்தான் இம்மாவட்டத்திற்கு இப்பெயர் வந்ததாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. பாலக்காடு மாவட்டத்திலுள்ள ‘நெல்லியாம்பதி; எனுமிடத்தின் தென்பகுதியிலுள்ள வெங்கலமுடிக்கும் கல்யாணப் பந்தலுக்கும் இடையிலுள்ள வனப்பகுதியில் ‘பாலக்கடவம்மன் கோவில்’ எனும் பழம்பெரும் கோயில் ஒன்று உள்ளது. பாலை மரத்தின் கீழ் அமர்ந்த நிலையில் அங்கே அம்மன் அருள் பாலிக்கிறாள். அம்மன் அருளால் பிரசித்திப் பெற்ற அவ்விடத்தின் பெருமை பக்கத்திலுள்ள ஊர்களிலெல்லாம் பரவியிருந்தது. அதன் மூலமாகத்தான் பாலக்காடு மாவட்டத்திற்கு இப்பெயர் வந்திருக்கக்கூடும் என்று கூறப்படுகிறது.”

பாலக்காடு மாவட்டத்தில் பறையர்இன மக்கள் வசிக்கும் இடங்கள்

     பாலக்காடு மாவட்டத்தில் திருத்தாலா, பட்டாம்பி, ஒற்றப்பாலம், ஸ்ரீகிருஷ்ணபுரம், மண்ணார்க்காடு, அட்டப்பாடி, பாலக்காடு, குழல்மந்தம், கொல்லங்கோடு, நெம்மார, ஆலத்தூர், மலம்புழா ஆகிய ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் பறையர்இன மக்கள் வாழ்வதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் அனைவரும் தமிழ்பேசும் மக்களாக இருந்தவர்கள். மலையாள நாட்டுக் கலப்பால் இதில் பெரும்பான்மையான மக்களும் மலையாளம் பேசுபவர்களாக மாறிவிட்டனர்.”

பெயர்க்காரணமும், விளக்கமும்

     கேரள மாநிலத்தில் வாழும் இவ்வின மக்களில் தமிழ்மொழி பேசுவோர் ‘பறையர்’ என்ற பெயரிலும், மலையாள மொழி பேசுவோர் , ‘புலையன்’, ‘சாம்பவன்’, ‘சாம்பன்’ போன்ற பெயர்களிலும் அழைக்கப்படுகின்றனர். தமிழ்நாட்டில் ‘பறையர்’, ‘ஆதிதிராவிடர்’ போன்ற பெயர்களிலும், தெலுங்கு தேசத்தில் ‘மாலா’, ‘மாடிகா’ போன்ற பெயர்களிலும், கர்நாடகாவில் ‘ஹோலியா’ என்ற பெயரிலும் இவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.

     “பறையன்’ எனும் சொல் ‘பறை’ எனும் தமிழ்ச்சொல்லினை அடியொற்றிப் பிறந்ததாகவும், இவ்வின மக்கள் முற்காலத்தில் திருமணங்களிலும், மற்ற விழாக்களிலும் பறையடிக்கும் தொழிலைச் செய்தவர்களாதலால் ‘பறையன்’ எனும் பெயரில் அழைக்கப்பட்டதாகவும் கால்டுவெல் கூறுகிறார். ஆர்.யு.ஸ்டுவார்டு எனும் அறிஞர் பழங்காலத் தமிழ் இலக்கிங்களில் ‘பறையன்’ எனும் சொல் பயன்படுத்தப்படவில்லை எனக் கூறுகிறார். ‘புலையன்’ எனும் சொல்தான் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என மேலும் அவர் உரைக்கிறார். கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டில் வெளிவந்த திவாகர நிகண்டில் ‘புலையன்’ எனும் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பெரிய புராணத்தில் வரும் நந்தனார் ‘புலையர்’ இனத்தவர் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ‘புலையர்’ எனும் சொல்தான் பறையர்களின் முதல்பெயராக இருந்திருந்தது. ஆனால் மலையாளத்தில் இந்தச் சொல் இன்னும் பயன்படுத்தப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்”.

     இவ்வின மக்களிடையே சாதித் தோற்றம் குறித்து வழங்கப்படும் கதைகளில் ‘மறையன்’ எனும் சொல்லிலிருந்துதான் ‘பறையன்’ எனும் சொல் உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது. தவறு செய்துவிட்டு அதை மறைத்ததால் அவன் ‘மறையன்’ என்று ஒதுக்கப்பட்டான். காலப்போக்கில் அச்சொல் ‘பறையன்’ என மாறியது எனக் கூறப்படுகிறது. ‘பறை கொட்டுதல்’ இவர்களது குலத்தொழிலாக இருந்திருக்கிறது. பழங்கால விழாக்களில் இவ்வின மக்கள் பறையடிக்கும் தொழிலைச் செய்ததாக கால்டுவெல் கூறுகிறார். ஆய்வுக்களப் பகுதியில் சேகரித்த தரவுகளின்படி சமீபகாலம் வரை இவ்வின மக்கள் பறையடிக்கும் தொழிலைச் செய்திருந்தனர் என்பதை அறியமுடிந்தது. காலமாற்றத்தின் விளைவாகத் தற்போது பெரும்பான்மையான மக்கள் இத்தொழிலை விடுத்து வேறு தொழில்களை நாடிச் சென்றுவிட்டனர். ஆனால் இன்றும் சில பகுதிகளில் இத்தொழிலைச் செய்யும் மக்கள் இருப்பதையும் அறியமுடிந்தது.

     எனவே கால்டுவெல் கூறியதுபோல ‘பறை’ என்ற சொல்லிலிருந்தே ‘பறையன்’ என்ற சொல் உருவானதாகக் கொள்ளலாம்.

பூர்வீக வரலாறு

     பாலக்காடு மாவட்டத்தில் வாழும் பறையர் இனமக்களின் மொழியும், வாழ்வியல் முறைகளும் தமிழ்மக்களைப் போலவே உள்ளது. அதனால் இவர்கள் தமிழ்நாட்டிலிருந்து இங்குக் குடியேறியவர்களாயிருப்பர் எனும் கருத்து நிலவுகிறது.

     1956க்கு முன்னர் கேரளாவின் பல பகுதிகள் தமிழ்நாட்டுடன் இணைந்திருந்தன. 1956இல் மொழிவாரியாக மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டபோது கேரளமும், தமிழ்நாடும் தனித்தனி மாநிலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அப்போது தமிழக எல்லைப்பகுதியாயிருந்த பாலக்காடு மாவட்டம் கேரள மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. அந்நிலையில் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் வாழ்ந்த மக்களும் கேரள எல்லைக்குள் மாற்றப்பட்டனர். எனவே இவ்வின மக்களின் பூர்வீகம் தமிழகம் எனக் கொள்ளலாம்.    இக்கருத்தை உறுதிசெய்யும் விதமாகப் பறையர் இனமக்கள் பாலக்காடு மற்றும் அதையொட்டிய கோயம்புத்தூர் (தமிழ்நாடு) மாவட்டங்களில் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றனர். அவர்களது கிளைப்பிரிவுகள் அவர்கள் வாழும் இடங்களின் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. அவ்வாறு வரும் இடங்கள் கொங்கு வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ள இடங்களின் பெயர்களாகவே அமைந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். எனவே இவர்கள் பூர்வீகமாகத் தமிழ் மக்களே. காலமாற்றத்தால் இவர்கள் கேரள எல்லைக்குள் வாழ்ந்து வருகின்றனர் எனக் கருத இடமுள்ளது.

     கேரள மாநிலத்தில் வாழும் இவ்வின மக்கள் பறையர், புலையர், சாம்பவர் போன்ற பெயர்களில் அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்களுள் பறையர் இனத்தார் தமிழையும், மற்றவர்கள் மலையாளத்தையும் தாய்மொழிகளாகக் கொண்டுள்ளனர்.

சாதி குறித்த கதைகள்

     பறையர் சாதியின் தோற்றம் குறித்து கூறப்படும் கதைகளில் பறையனுக்கும் பார்ப்பானுக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகக்கூறப்படுகிறது. ஆதியில் பறையன் பார்ப்பான் என்னும் சாதிகள் இல்லாமலிருந்தது. பின்னாளில்தான் இது உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது.

           ‘பார்ப்பானுக்கு மூத்தவன் பறையன் 
           கேட்பார் சொல் கேட்டுக் கெட்டழிந்து போனான்’

என்று ஒரு மரபுத் தொடர் இவர்களிடையே வழக்கத்தில் உள்ளது. இதில் பார்ப்பான் பறையனின் தம்பி என்றும், இருவரும் சகோதர உறவுடையவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது. அவர்களுக்கிடையே உள்ள உறவு குறித்தும், பிரிவு ஏற்பட்டது குறித்தும் இவ்வினமக்களிடையே ஒரு கதை வழங்கப்படுகிறது. கள ஆய்வில் சேகரிக்கப்பட்ட அக்கதை பின்வருமாறு அமைகிறது.

     “முன்னாளில் ஓர் ஊரில் அண்ணன் தம்பி இருவர் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வந்தனர். இருவரும் காளிதேவிக்குப் பூஜை செய்யும் தொழிலைச் செய்துவந்தனர். பூஜை நேரத்தில் அங்கு காராம்பசு ஒன்று வரும். அதனை காளிக்குப் பலி கொடுத்து பூஜை செய்வர். பூஜை முடிந்ததும் ஒரு கோலால் அதன் மாமிசத்தைத் தொட்டதும் உடனே அப்பசு உயிர் பெற்றுச் சென்றுவிடும். இந்நிகழ்ச்சி நாள்தோறும் நடந்து வந்தது.

     இந்நிலையில் அண்ணனின் மனைவி கர்ப்பவதியாகிறாள். அவள் ஒருநாள் தன் கணவனிடம் “உங்களிடம் மாமிச வாடை அடிக்கிறதே! காளிக்குப் படைக்கும் இறைச்சியை நீங்களும் உண்கிறீர்களா? அப்படியானால் எனக்கும் கொஞ்சம் கொண்டு வாருங்கள்” என்று கேட்கிறாள். கர்ப்பவதியான அவளின் ஆசையைத் தட்ட முடியாத கணவன், பூஜை முடிந்ததும் சிறு துண்டு இறைச்சியை தன் நகக்கண்ணில் மறைத்துவைத்துக் கொண்டு வந்து மனைவிக்குக் கொடுக்கிறான். இதனை அவனது தம்பி மறைந்திருந்து பார்த்துவிடுகிறான்.

     மறுநாள் வழக்கம் போல பூஜை முடிந்து பசுவை எழுப்ப, அது எழவில்லை. இது கண்ட தம்பி “நீ இறைச்சியை மறைத்து எடுத்துச் சென்றதால் தெய்வக்குற்றம் ஆகிவிட்டது. அதனால்தான் பசு எழவில்லை” என்று கூறி ‘போடா மறையா’ என்று திட்டுகிறான். அவன் ஊர்ப்பஞ்சாயத்தினைக் கூட்டி அண்ணன் மேல் புகார் கூறுகிறான். அண்ணன் தன் தவற்றை ஒப்புக் கொள்கிறான். தவறுசெய்த அவன் கோவில் பூஜை செய்வதிலிருந்து விலக்கப்படுகிறான். ‘இனி கோவில் பூஜைகளை யார் செய்வது’ என ஊர்மக்கள் வினவ, ‘அதை என் தம்பி பார்ப்பான்’ என்கிறான் அண்ணன். ‘அப்படியானால் நீ என்ன செய்வாய்?’ என ஊரார் கேட்க, ‘இறந்த பசு உள்ளதே! அதன் மாமிசம் மற்றும் தோலைப் பயன்படுத்தி நான் தொழில் செய்து பிழைத்துக் கொள்வேன்’ என்கிறான் அண்ணன்.

     தன் நகக்கண்ணில் இறைச்சியை மறைத்து எடுத்து வந்து தவறு செய்ததால் தம்பி அண்ணனை ‘போடா மறையா’ என்று திட்டுகிறான். ‘மறையன்’ எனும் சொல்லிலிருந்துதான் ‘பறையன்’ எனும் சொல் உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் தவறு செய்த அண்ணன் ஊரைவிட்டு ஒதுக்கி வைக்கப்படுவதோடு அடிமைத்தொழில் செய்யவும் விதிக்கப்படுகிறான். இதன் காரணமாகத்தான், பறையர் இன்றைய கீழ்நிலை வாழ்வை அடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

     பஞ்சாயத்தில் ‘பூஜை வேலையை இனி தம்பி பார்ப்பான்’ என்று அண்ணன் கூறுகிறான். ‘பார்ப்பான்’ எனும் சொல்லிலிருந்தே ‘பாப்பான்’ எனும் சாதிப்பெயர் உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்கள் கோவிலில் பூஜைகள் செய்யும் பணியைச் செய்ததால் உயர் நிலையை அடைந்தார்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.

     இறுதியில் அண்ணனும் தம்பியும் திரும்பிச் செல்கையில் அண்ணன் தம்பியிடம் இறந்து கிடக்கும் பசுவைத் தூக்க உதவுமாறு கேட்க தம்பியோ ‘நான் பூணூல் அணிந்து பூஜை செய்பவன். அதனால் இப்பசுவை நான் தொடமாட்டேன். மேலும் நீ ஓதுக்கப்பட்டவனாதலால் இனி நீ எனக்கு அடிமை’ என்று கூறி மறுத்து விடுகிறான். தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல் தன்னை அடிமை என்றும் கூறியதால் அண்ணன் கோபமுற்று தம்பியைப் பார்த்து ‘இனி நமக்குள் எந்த உறவுமில்லை. என் வீட்டுக்கு நீ வரக்கூடாது. உன் வீட்டிற்கு நானும் வரமாட்டேன். நமக்குள் இனி எந்த உறவும் இல்லை’ என்று கூறிப் பிரிந்து செல்கிறான். இவ்வகையில்தான் ‘பார்ப்பான்’, ‘பறையன்’ எனும் இரு சாதிகள் உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது. இப்போதும் ‘பறச்சேரிக்குள் பாப்பான் நுழையக் கூடாது’ எனும் வழக்கம் கடைப்பிடிக்கப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.”

     கள ஆய்வில் சேகரிக்கப்பட்ட இக்கதையிலிருந்து பார்ப்பானும், பறையனும் சகோதர உறவுடையவர்கள் என்றும், சூழ்நிலை காரணமாகப் பிரிவினை ஏற்பட்டு இருவரும் உயர்சாதியும், கீழ்சாதியுமாக மாறிப் போயினர் என்றும் நம்பப்படுகிறது. பார்ப்பானுக்கும், பறையனுக்கும் உள்ள தொடர்பைக் கோவில் பூசாரி தொடர்புடையதாகவும், அண்ணன் தம்பி உறவுடையதாகவும் கூறும் வாய்மொழிக் கதை குறித்து எட்கர் தர்ஸ்டன் எனும் அறிஞர் கீழ்வருமாறு கூறுகிறார்.

“ஒருஊர்ல அண்ணன் தம்பி இருவர் கோவிலில் பூசாரிகளாக இருந்தனர். அந்தக் கோவிலுக்குத் தினமும் இந்திரலோகப் பசு ஒன்று வரும். அந்த பசுவின் மடியிலிருநத்து இரத்தம் சொட்டும். அந்த இரத்தத்தை சாமிக்குப் படைத்துப் பூஜை செய்தனர்.    ஒருநாள் அண்ணன் மனைவி தன் கணவன் கையில் பட்ட இரத்தத்தைக் கண்டு காரணம் கேட்டாள் அவன் நடந்ததைக் கூற, அவள் அதை நம்ப மறுக்கிறாள். “நீ பசு இறைச்சியைத் தின்று வருகிறாய். அதை மறைக்கவே இவ்வாறு பொய்யுரைக்கிறாய். எனக்கும் சிறிது இறைச்சி கொண்டு வா” என்கிறாள். கார்ப்பவதியான அவளது ஆசையை அவனால் தட்ட முடியவில்லை. அன்று காலை தெய்வப்பசு வந்தவுடன் அதன் காம்பிலிருந்து சிறு முண்டு சதையை வெட்டியெடுத்துக் கோவிலில் வைத்து கறியைச் சமைத்துக் கொண்டு வந்து மனைவிக்குக் கொடுக்கிறான்.

     அண்ணனின் செய்கைகளை மறைந்திருந்து கண்ட தம்பி ‘அண்ணனும், அண்ணியும் மாட்டுக்கறி சாப்பிட்டனர்’ என்று பஞ்சாயத்தில் புகார் செய்தான். பஞ்சாயத்தார் அண்ணனை விசாரிக்க, அவன் குற்றத்தை ஒப்புக் கொள்கிறான். இதனால் அண்ணனைக் கோவில் வேலையிலிருந்தும், ஊரிலிருந்தும் ஒதுக்கி வைக்கின்றனர்.

     அண்ணன் அவ்வூரில் பிழைக்க வழியின்றி பக்கத்து ஊருக்குச் செல்கிறான். அங்கே ஊர்க்காவலனாக வேலை செய்கிறான். அவ்வூர்  வழக்கப்படி ஊர்க்காவலனே பறையடிக்கவும் வேண்டும். அண்ணன் பறையடித்தான். எனவே அவன் ‘பறைக்காவலன்’ எனப்பட்டான். இப்பெயா் காலப்போக்கில் ‘பறையன்’ எனும் சாதிப் பெயரானது. அதன்பின் அண்ணனும், தம்பியும் தொடா்பில்லாமல் ஆயினா்”.

     இது போன்றதொரு கதை கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் வழங்கப்படுவதாக திரு. பொன்னீலன் அவர்கள் கூறுவது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும். அக்கதை பின்வருமாறு,

     “ஒரு ஊர்ல அண்ணன் தம்பி ரெண்டு பேரு சந்தோசமா வாழ்ந்துட்டிருந்தாங்க. அண்ணன் விவசாயத்தக் கவனிச்சிட்டிருந்தான். தம்பி சிவபக்தன். சிவபூசையில நாட்டம் உள்ளவன். தினசரி மதிய நேரம் சிவனுக்குப் பூஜை செய்வான். பூசை தொடங்கும் நேரத்திலே இந்திரலோகத்திலுள்ள காமதேனு இறங்கி அவன்கிட்ட வந்திடும். தம்பிக்காரன் அத அடிச்சிக் கறி சமச்சி சிவனுக்குப் படைச்சிப் பூசை செய்வான். பூசை முடிஞ்சதும் கெண்டியில இருக்கிற தண்ணிய எடுத்து படைப்பு மேலே தெளிப்பான். கறியெல்லாம் திரண்டு காமதேனுவாகி, அது அப்படியே ஆகாயத்துக்குப் போய்விடும்.

     பல நாளும் இப்படியே நடந்துட்டிருந்தது. ஒருநாள் தம்பிக்கு ஏதோ அவசர வேலை. வெளியூர்போகணும். அண்ணனக் கூப்பிட்டு, “அண்ணா அண்ணா! இன்னிக்கு சிவ பூசையை நீ செய்யி. எந்தத் தவறும் வந்திடாம கவனமாச் செய்யி. சாயங்காலமா நான் திரும்பி வந்திடுவேன்” என்கிறான். தம்பி சொன்னபடியே அண்ணன் சிவபூசையைத் தொடங்குகிறான். எப்போதும் போல இந்திரலோகத்தில் இருந்து காமதேனு இறங்கி வருது. காமதேனுவ அடிச்சிக் கறி சமச்சி, தலை வாழை இலையில சிவனுக்குப் படச்சிப் பூசை செய்து முடிக்கிறான் அண்ணன். பக்கத்தில கும்புட்டுக்கிட்டு நிற்கிறா அண்ணனுடைய இளம் மனைவி. ஒன்பது மாச நிறைசூலி அவ. சிவனுக்குப் படச்ச கறி கமகமன்னு அவ மூக்கில அடிக்குது. நாக்கில எச்சில் ஊறுது. கணவன்கிட்ட தன் ஆசையைச் சொல்லுறா.

     “அம்மாடி, சாமிக்குப் படச்சது, நாம எச்சில்படுத்தக் கூடாது” என்கிறான் புருசன்காரன் கண்டிப்பாக. கொஞ்சமாவது கொடுன்னு கெஞ்சுறா அவ. நிறைசூலி, கேட்டதைக் கொடுக்காம இருந்தா பிறக்கிற குழந்தை சவலையாய்ப் போய்டுமே. வேற வழியில்லாம சம்மதிக்கிறான் அவன். “இத்துனூண்டு ஒரு துண்டு மட்டும் எடுத்து ருசி பாரு” என்கிறான். ஒரு துண்டுக் கறி எடுத்துச் சாப்பிட்டா அவ. அடேயப்பா, என்ன ருசி! இன்னொரு துண்டு எடுத்தா.

     இறுதியில் எப்போதும் போலக் கெண்டித் தண்ணியப் படைப்பு மேல தெளிக்கிறான் அண்ணன். கறி கறியாக் கிடக்கு. காமதேனு எந்திரிக்கல்ல. நடுங்கிப் போறான் அவன். என்ன செய்யிறதுன்னே புரியல. சாயங்காலம் ஆகுது. வெளியூர் போயிருந்த தம்பி திரும்பி வந்து பார்க்கிறான். படச்ச மேனிக்குக் கறியாய் கிடக்கு காமதேனு! நடுங்கிக்கிட்டே அண்ணன்காரன் நடந்ததைச் சொல்லுறான்.

தம்பிக்காரனுக்குக் கோபமானா அப்படி ஒரு கோபம். “கேப்பார் சொல் கேட்டதாலே இன்று முதல் நீ கீழாய்ப் போனாய். இன்றுமுதல் நீ யாரோ, நான் யாரோ. இனிமேல் நான் உன்னோடு வாழமாட்டேன்” அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டு, அவனவிட்டுப் பிரிஞ்சி தனியாய் போயிட்டான்.    போனவன் அய்யனானான். இருந்தவன் பறையனானான்”.

     சிற்சில வேறுபாடுகளுடன் வழங்கப்படும் இக்கதைகளின் அடிப்படைக் கருத்து ஒன்றுதான். இக்கதைகள் பார்ப்பானுக்கும், பறையனுக்கும் இடையிலிருந்த தொடர்பை எடுத்துக் கூறுவனவாக உள்ளன. ‘பார்ப்பானுக்கு மூத்தவன் பறையன்’ எனும் பழமொழி இதை அடியொற்றி உருவானதாகும். “பிராமணரின் திருமண நிகழ்வில் அண்ணன் வரிசையில் பறையருக்கு வெற்றிலை பாக்கு, பழம் முதலியவை கொடுக்கும் வழக்கம் இருந்தது” என்று திரு. பக்தவத்சல பாரதி கூறும் கருத்து இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

தொகுப்புரை

 பாலக்காடு மாவட்டத்தில் வாழும் பறையர்களின் பூர்வீகம் தமிழகமாகும். பழமையான தமிழ்க்குடிகள் நான்கனுள் ஒன்றாகப் பறையர் குடியும் இருந்திருந்ததை இலக்கியங்கள் மூலம் அறியமுடிகிறது. பழங்காலத்தில் இவ்வினம் மேன்மையான நிலையில் இருந்திருந்தது என்பதையும், காலமாற்றத்தினால் இன்றைய கீழ்நிலைக்கு மாறிப்போனது என்பதையும் இலக்கியங்கள் வாயிலாக உணரமுடிகிறது.

பறையடித்தல் இவர்களின் பூர்வீகத்தொழிலாகும்.‘பறை’ எனும் சொல்லிலிருந்தே பறையன் எனும் சொல் உருவாகியிருக்கிறது. இன்றைய காலகட்டத்தில் பறையடித்தல் தொழில் அதிகமாகச் செய்யப்படுவதில்லை. இவர்கள் வேறு வேலைகள் செய்து வாழ்க்கை நடத்துகின்றனர். இவ்வினத் தோற்றம்குறித்து வழங்கப்படும் கதைகளில் பறையனும், பார்ப்பானும் சகோதர உறவுடையவர்கள் என்றும், சூழல் காரணமாக இருவரும் இருவேறு சாதிகளாக மாற்றப்பட்டனர் என்றும் கூறப்படுகிறது.

இவ்வினத்தின் உட்பிரிவுகள் ‘கிளைகள்’ என்ற பெயரில் வழங்கப்படுகின்றன. அவர்கள் வாழ்ந்த இடங்களின் பெயரிலும், செய்த தொழில்களின் அடிப்படையிலும் இக்கிளைப் பெயர்கள் வழங்கப்படுகின்றன. வாழிடங்களின் அடிப்படையில் 24 கிளைகளும், தொழில் அடிப்படையில் 29 கிளைகளும் உள்ளன. பாலக்காடு மாவட்டத்தில் வாழும் இவ்வின மக்கள் ‘சங்குப்பறையர்கள்’ எனும் கிளையைச் சார்ந்தவர்களாவர். கேரளமண்ணில் வாழ்ந்தாலும் இவ்வினமக்களின் வாழ்வியல் நெறிமுறைகள் தமிழ்ப்பண்பாட்டைப் பின்பற்றியே அமைந்துள்ளன.

*****

பயன்பட்ட நூற்கள்

1. Edgar Thurston, Castes and Tribes of Southern India.
2. புறநானூறு

Edgar Thurston, Castes and Tribes of Southern India

3. Edgar Thurston, Castes and Tribes of Southern India
4. Edgar Thurston, Castes and Tribes of Southern India
5. செம்பான், தகவலாளி, பூலாம்பாறை, வாளையார், பாலக்காடு.
6. புதிய பனுவல், மாத இதழ், ஜூலை 2010
7. இது பெரிய எழுத்து, மாத இதழ், மார்ச் 2010
8. புதிய பனுவல், மாத இதழ், ஜூலை 2010
9. Edgar Thurston, Castes and Tribes of Southern India
10. கொங்குநாட்டுச் சமுதாய ஆவணங்கள்

*****

கட்டுரையாளர்
உதவிப்பேராசிரியர்,
தமிழ்த்துறை,
கற்பகம் உயர்கல்விக் கலைக்கழகம்,
கோவை.

-முனைவர் பா. உமாராணி

     ஆதிகாலம் தொடங்கி இன்றுவரை மனிதன் நம்பிக்கைகளின் மீது தன் வாழ்வியல் பண்பாடுகளைக் கட்டமைத்து வருகின்றான். திருவிழாக்கள், பண்டிகைகள் போன்றவை இதன் அடிப்படையில் தோன்றியவையாகும். மனித சமூகம் தேடலில் முடிவு விடைகிடைக்காத செய்திகளுக்குத் தமக்கே உரிய பாணியில் ஒரு நம்பிக்கையை உருவாக்கிக் கொள்கிறது. தாங்கள் உருவாக்கிக் கொண்ட நம்பிக்கைகள் மற்றோரால் பின்பற்றப்படும் பொழுதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் போதும் அது சமூக அங்கீகாரத்துடன் செயலாற்றத் தொடங்குகிறது. அத்தகு நம்பிக்கைகள் காலம், இடம், எல்லைகடந்து விரிந்து செயலாற்றுபவையாக உள்ளன. அவ்வகையில் கேரள மாநிலத்தின் எல்லையோரத்தில் அமைந்துள்ள கொழிஞ்சாம்பாறை வட்டாரத்தில் உள்ள  அத்திக்கோடு பகுதியில் நடைபெறும் மூவரசர் நாடகம் (மூன்று ராஜாக்கூத்து) என்ற நாடகம் கிறித்துவ மக்களின் நம்பிக்கைகள் சார்ந்து அமைந்துள்ளது.

பண்டைய கேரளம்  

      பண்டைய காலத்தில் கேரளம் என்பது தமிழகத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்துள்ளது. அதனைச் சேரநாடு என்று வழங்கி வந்ததுடன், அந்நிலத்தை ஆண்டவர்களும் தமிழர்களாகவே இருந்துள்ளனா். கால மாற்றத்தின் விளைவாக மொழிவாரியாகப் பிரிந்த கேரளம், பின்பு தனக்கென்ற ஒரு அடையாளத்தை நிலைநிறுத்திக் கொண்டபோதும் சமூகப் பண்பாட்டு அடிப்படையிலும், மொழி, இன அடிப்படையிலும் பெரிதும் வேறுபாடு இல்லாமல் தமிழகத்தின் சாயலைப் பெற்றே விளங்குகின்றது. அதுவும் எல்லையோரம் அமைந்துள்ள தமிழா் வாழ்பகுதிகளில் பழைய தமிழ்ப் பண்பாட்டின் எச்சங்கள் நிறைந்து காணப்படுகின்றன என்றால் அது மிகையில்லை.

     இந்திய எல்லையின் மேற்குக் கடலோரத்தை ஒட்டிய பகுதியாக கேரளம் விளங்குகின்றது. கேரளத்தின் கிழக்கே மேற்குத் தொடா்ச்சி மலையும், மேற்கே அரபிக்கடலும், தெற்கே இந்துமகா சமுத்திரமும், வடக்கே கா்நாடகப் பகுதியும் அமைந்துள்ளது. இந்தியாவின் மேற்கு அரப்பிக்கடலோரத்தை ஒட்டித் தெற்கு வடக்காகப் பரந்து கிடக்கும் பகுதி கேரளப்பகுதியாகும். இதில் “மலையை ஒட்டிய பகுதிகளை மலைநாடு என்றும், கடலை ஒட்டிய பகுதிகளை கடல் நாடு என்றும், மத்தியப் பகுதியை இடைநாடு என்றும் அழைப்பார்கள்” (பாலக்காடு – சித்தூர் தமிழா் வாழ்வியல், மா. பேச்சிமுத்து) என்றும் குறிப்பிடுவா்.

     ”சேரளம்” என்ற சொல் மருவி கேரளம் (சேர் + அளம்) என்று வழங்கப்படுகிறது.  கடல் உள்வாங்கியதால் அதிகமாகச் சோ்ந்த நிலப்பகுதி ‘சேரளம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. வடமொழி அறிஞா்கள் சேரளத்தைக் ‘கேரளம்’ என்றே அழைத்தனா்.

கேரளம் – புனைகதை வரலாறு

     திருமாலின் பத்து அவதாரங்களில் ஆறாவது அவதாரமாகக் கருதப்படும்  பரசுராமன் அவதாரத்தில் (பரசு என்ற வடசொல்லின் பொருள் மழு) பரசுராமன்  சத்திரியா்கள் மீது சினம்கொண்டு உலகத்திலுள்ள சத்திரியா்களில் ஆண்களை மட்டும் கொன்று அவா்களின் குருதியை ஐந்து பெரிய குளங்களில் தேக்கிவைத்தான். சினம் தணிந்து பரசுராமன் வருணன் பூமாதேவியோடு கன்னியாகுமரிக்குச் செல்கிறான். குமரி முனையிலிருந்து தன் கை மழுவை வடக்கு நோக்கிக் கடலில் எறிந்தான். (கோகா்ணத்திலிருந்து தெற்கே கன்னியாகுமரி நோக்கி மழுவை எறிந்தான் என்றும் சிலா் சொல்கிறார்கள்) அம்மழு 160 காதம் தொலைவிலுள்ள கோகா்ணம் வரையுள்ள கடல் பகுதியை உள்வாங்கிக் கரைப்பகுதியாக உருமாற்றியது. இக்கரைப்பகுதியே பரசுராமன் நாடு (கேரளம்) என்று புராணக்கதை கூறுகிறது. தான் உருவாக்கிய கரைப்பகுதியில் 64 நம்பூதிரி பிராமணா்களை அழைத்து வந்து பரசுராமன் குடியமா்த்தினான் என்ற செய்தியும் மக்களிடையே கதையாக ஊடுருவியுள்ளது. பரசுராமன் மழுவெறிந்து உருவாக்கிய கரைப்பகுதியின் எல்லையினை,

     “வடக்குத்தலம் பழனி வாழ்கீழ் செங்கோடு
     குடக்குத்திசை கோழிக் கோடாம் – கடற்கரையின்
     ஓரமது தெற்காகும் ஓரெண்பதன் காதம்
  சேரநாட்டு எல்லையெனச் செப்பு” (பாலக்காடு -சித்தூர் தமிழா் வாழ்வியல், மா. பேச்சிமுத்து) என்ற பழம்பாடல் குறிப்பிடுகிறது.

     கேரள மாநிலத்தில் பேசப்படுகின்ற மொழி மலையாளம். மலை + ஆழம் = மலையாழம் என்று பெயா் உருவாகி, பிறகு பேச்சு வழக்கில் மலையாளம் என்றாகி இருக்கலாம். மலையாள மொழி ஏறத்தாழ 12- ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் தனிமொழியாகப் பிரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. கேரள மக்களின் பேச்சு மொழியே தமிழ் என்ற பெயரில்தான் வழங்கி வந்துள்ளது. சான்றாக சமஸ்கிருதத்தில் செய்யப்பட்ட கேரள நூல்களுக்கு மக்களுடைய மொழியில் விளக்கம் தரும்போது தமிழ்க்குத்து என்று சொல்வதே வழக்கமாக இருந்துள்ளது. உதாரணமாக அமரகோசம் என்னும் சமஸ்கிருத அகராதியின் மலையாள மொழிபெயா்ப்பு ‘அமரம் தமிழ்க்குத்து’ என்றே அழைக்கப்பட்டது. மலையாள மொழியில் முதல் இலக்கண நூல் லீலாதிலம். இது கி.பி. 14-ஆம் நூற்றாண்டைச் சோ்ந்தது என்கிறார்கள். இதில் முதல் சிற்பமாக அமைந்துள்ள பகுதியில் பாட்டு என்னும் இலக்கியத்திற்கு இலக்கணம் கூறப்பட்டுள்ளது.  இப்பாட்டு என்பது தமிழ் நெடுங்கணக்கால் அமையப்பட வேண்டும் என்று இலக்கணம் வகுக்கப்பட்டுள்ளது.

     “மலையாளத்திற்குத் தமிழ் அன்னையாக இருந்தாலும், அக்காவாக இருந்தாலும் சரி, இரண்டிற்குமுள்ள தொடா்பிற்கு மிக நெருக்கமானது என்பதில் ஐயமில்லை. சேரமான் பெருமாள் நாயனார், குலசேகர ஆழ்வார் போன்றோர் காலம்வரை தமிழ் சேர நாட்டில், அதாவது இன்றைய கேரளத்தில் அரசவை மொழியாக விளங்கியிருக்கிறது” (இந்திய மொழிகள் ஓர் அறிமுகம், ப.110) என்கிறார் பூரணச்சந்திரன்.

     மலையாள எழுத்து வட்டெழுத்து எனப்படுகிறது. இதுவும் பிராமி எழுத்துக்கின் ஒரு கிளையிலிருந்து உருவானதே என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனா். மலையாளத்தில் சாதிக்கேற்ற பேச்சு வழக்கு நடை இருந்தாலும், பிராமண வழக்கில் மட்டும் சமஸ்கிருதக் கலப்பு மிகுதியாக உள்ளது. ஈழவா் போன்ற தாழ்ந்த சாதி மக்கள் பேசும் “பச்ச மலையாளம்“ என்பது பெரும்பாலும் தமிழ் போன்றே காணப்படுகிறது.

கொழிஞ்சாம்பாறை – தமிழா் சமுதாயம்

     மலையாள மொழியும் கேரள மாநிலமும் தோன்றுவதற்கு முன்பு அங்கு வாழ்ந்தவா்கள் தமிழர்களாவா். வரலாற்றின் மூலம் இந்த உண்மைகள் தெளிவாக விளங்குகின்றன. தமிழகத்தின் அண்டை மாநிலமாகக் கருதப்படும் கேரளத்தில் வாழும் தமிழா்களில் பெரும்பாலோர் சென்றேறு குடிகள் அல்லா். காலங்காலமாக அவா்கள் அங்கேயே வாழ்ந்து வருகிறவா்கள் ஆவா். இவா்களுக்கான பண்பாட்டு அமைப்பானது தமிழகப் பண்பாட்டை ஒத்தியங்குகிறது.

     கேரள மாவட்டத்தில் ஒன்றான பாலக்காட்டில் சித்தூர் வட்டத்தின் வட கிழக்குப் பகுதியில் சித்தூர் ஒன்றியம் உள்ளது. சித்தூர் ஒன்றியத்தில் ஒன்று கொழிஞ்சாம்பாறை வட்டாரம். மலையாளத்தில் வட்டாரத்தை ‘பர்க’ என்று குறிப்பிடுகின்றனா்.

     கொழிஞ்சாம்பாறை (பர்க) வட்டாரத்தில் கொழிஞ்சாம்பாறை, வடகரப்பதி, எருத்தேன்பதி, நல்லேப்பிள்ளி என நான்கு பஞ்சாயத்துகளும் (64) வார்டுகளும் அடங்கும். கொழிஞ்சாம்பாறை வட்டாரத்தில் மக்கள் தொகையில் 50 விழுக்காட்டிற்கு மேல் தமிழா்கள் வாழ்கிறார்கள். இவா்கள் அனைவரும் சித்தூர் வட்டத்தின் பூர்வீகக் குடிமக்களாவா். கேரள மாநில அரசு சித்தூர் வட்டம் மற்றும் பாலக்காடு நகராட்சியைத் தமிழ் மொழிச்சிறுபான்மையினா் வாழும் பகுதியென்று அறிவித்துள்ளது.

     இப்பகுதியில் அனைத்து சாதியினரும் வாழ்ந்து வருகின்றனா். அதில் கிறித்துவ இன மக்கள் கொண்டாடும் மூவரசா் நாடகம் மிகவும் புகழ்வாய்ந்ததாகும். இது கிறித்துவ சமயச் சார்புடைய விழாவாக இருப்பினும் இவ்விழாவில் அனைத்து சாதியினரும் பங்கேற்று மகிழ்கின்றனா்.

மூவரசா் நாடகம் (மூன்று ராஜாக்கூத்து)

     சவரியார் நாடகம், கலுகொந்தம்மாள் நாடகம், ஞான சவுந்தரியம்மாள் நாடகம், இஸ்தாக்கியார் நாடகம், மூவரசா் நாடகம் முதலிய பன்னிரெண்டு நாடகங்கள் போர்த்துக்கீசியா் காலத்தில் கிறிஸ்துவ மதத்தைப் பரப்புவதற்காகவும், மதமாற்றம் செய்வதற்காகவும் தமிழில் இயற்றப்பட்டது. இதன் பாடல்கள் ஓலைச் சுவடியில் உள்ளது. இவற்றில் பல காணாமலும் போயின. இவ்வோலைச் சுவடிகளைத் திரட்டி அதில் உள்ள கூத்துக்களை நூலாக மாற்றும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளார் ஜோசப்பெஸ்கி என்பவா். அவா் இயற்றிய ‘புனித பதுவை அந்தோணியார் வாழ்வு, ஆன்மீகம் மற்றும் நாடகம்’ என்ற நூலிலிருந்து தெரிந்து கொண்டதும், நேரில் கள ஆய்வின் மூலமும் செய்திகள் சேகரிக்கப்பட்டு பதிவுசெய்யபட்டதுமான மூவரசா் நாடகம் குறித்த செய்திகளைக் காண்போம்.

     ஆண்டு தோறும் ஜனவரி 6-ஆம் நாள் இரவு கொழிஞ்சாம்பாறை அத்திக்கோடு அந்தோணியார் திருவிழாவில் ஆலய அங்கணத்தில் வைத்து மூவரசு நாடகம் நடிக்கப்படுகிறது. இந்நாடகம் 157 ஆண்டுகளாகத் தொடா்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.

     இந்நாடகத்தை எழுதியவா் உபதேசி சபரிமுத்துவின் மகன் புலவா் ஆரோக்கியசாமி வாத்தியார். போர்த்துகீசியரின் காலத்தில் அத்திக்கோடு தேவாலயத்தைக் கட்டியவர் என்று நம்பப்படும் அருள் திரு. அருளானந்த சுவாமிகள் இந்நாடகத்தை இயற்றத் துணை செய்தவா். ஆரோக்கியசாமி வாத்தியார் பாண்டியநாடு ஆயக்குடியில் பிறந்தவா். இச்செய்தியை,

     “பாருமென்றுரைப் பதற்குத் தமிழ்த்தாயிரும்
பாண்டிய நாட்டு
ஆய்குடியோன் பணிமா தாவின்” என்று கூறுவிதமாக நாடகப் பாயிரப் பாடல் அமைந்துள்ளது.

நாடகத்தின் கதை

     “புதிய ஏற்பாட்டில் கூறப்படும் இயேசுவின் பிறப்பினை ஒட்டி முதல் 13 நாட்கள் நடைபெற்ற 23 செய்திகளே இந்நாடகத்தின் கருப்பொருளாக அமைந்துள்ளது. கிறிஸ்து பிறந்திருப்பது உண்மையா என்று அறிய விரும்புகிறான் ஏரோது மன்னன். வேத விற்பன்னா்களை அழைத்துக் கேட்கிறான். அப்போது அவா்களும் அதுகுறித்த செய்தியை அறிய விழைகிறார்கள். யேசு பெத்தலகேமில் மாட்டுத் தொழுவத்தில் பிறந்தபோது வானத்தில் மூன்று அதிசய விண்மீன்கள் தோன்றுகின்றன. கீழ்த்திசையில் உள்ள மூன்று அரசர்கள் விண்மீனால் வழிகாட்டப்பட்டு பெத்தலகேம் மாட்டுத் தொழுவத்தை வந்து அடைகிறார்கள். குழந்தை இயேசுவைக் கண்டு மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்கள். இந்நாடகத்தில் கிறித்துவ மதக்கதை இடம்பெறுகின்றது. இந்நாடகம் பிறமதத் தெய்வங்களை விமர்சனம் செய்கின்றது.

நடிகா்கள் நாடக ஒப்பனை

     மூவரசா் நாடகத்தில் நடிப்பவா்கள் பெரும்பாலும் குடும்பவழி வந்தவா்களான பண்டிதக்காரா் வீடு, முரடன் வீடு, கொட்டில்காரன் வீடு, மரியன் வீடு போன்ற குடும்பத்தைச் சார்ந்தவா்களே ஆவா். மூவரசா் நாடகத்தில் முக்கியக் கதாபாத்திரம் ஏரோது அரசா். மரக்கட்டைக் கிரீடம், அரைஞாண் மரத்தாலி, தோடு, பெரிய மீசை முதலிய ஒப்பனைகளை அரசனுக்குச் செய்கின்றனா். பெரும்பாலும் கதகளி நாட்டியத்தின்போது அணியப்படும் கிரீடத்தைப் போன்றே ஒரு கிரீடத்தை மணிமுடியாக அணிகிறார்கள்.

     மூன்று அரசா்களை மாட்டு வண்டியில் அமரச் செய்து, அத்திக்கோடு வெந்தப்பாளையம் ஊரின் மூன்று திசைகளிலிருந்தும் அந்தோணியார் கோவில் வளாகத்திற்கு அழைத்து வருவது நாடக வழக்கம். இக்காட்சி வீதி நாடகப்பாணியை ஒத்து இருப்பதால் காண்பவா்கள் அனைவரையும் கவருகிறது.

     இரவு எட்டு மணியளவில் தோ் நிகழ்வுகள் தொடங்கப்படுகிறது. அச்சமயத்தில் நாடகம் அரங்கில் நிகழ்த்திக்காட்டப்படுகின்றது. ஒரு நாள் மட்டும் நிழ்த்தப்பெறும் இக்கூத்தில் குறிப்பிட்ட குடும்பத்தினா் மட்டுமே நாடக உறுப்பினா்களாக இருக்கின்றனா். பிறா் நாடக வேடம் தரிக்க அனுமதியில்லை. தோ் நிகழ்வின் போது பயன்படுத்தும் வண்டியையும், மாட்டையும் நோ்ச்சிக் கடன்களுக்காகத் தருபவா்களும் உள்ளனா். இதன் மூலம் நோயிலிருந்து விடுபட்டு வாழலாம் என்ற நம்பிக்கையும், வேளாண்மை மற்றும் தொழில் ஆகியவற்றில் செழுமையடையலாம் என்ற நம்பிக்கையும் இருந்து வருகின்றது.

     இவ்விழாவைக் காண்பதற்காக கிறித்துவா் மட்டும் அல்லாமல் அனைத்துப் பிரிவினரும் சமயச்சார்பற்று கலந்து கொள்வதைக் காணமுடிகிறது. இதன் நிழல்படம் கீழே சோ்க்கப்பட்டுள்ளது.

******

சான்றுகள்

1. புனித அலேசியார் நாடகம், Dr.A. Joseph Besky, Center  For Chiristian Research (CCR), St. Jesoph’s College (Autonomous), Trichy, First Edition-2013.
2. புதிய சுல்தான்பேட்டை மறைமாவட்ட வரலாறு, Dr. A.Joseph Besky, LIVIA ARAN ANBHAGAM, Athicode, Chittur, Palakkad, kerala. First Edition-2014.
3. இந்திய மொழிகள் ஓர் அறிமுகம், பூரணச்சந்திரன்.
4. பாலக்காடு -சித்தூர் தமிழா் வாழ்வியல், மா. பேச்சிமுத்து.

******

கட்டுரையாளர்,
உதவிப்பேராசிரியர்,
கற்பகம் உயா்கல்விக் கலைக்கழகம்,
கோயம்புத்தூர்-21.

-முனைவர் சு.செல்வகுமாரன்

இலங்கை  மலையக மக்களின் வரலாறு நீண்ட நெடிய துயர வரலாற்றைக் கொண்டது. அம் மக்களின் வரலாற்றை ஐந்து நிலைகளில் வகைப்படுத்துவார் மலையக வரலாற்று ஆய்வாளர் சாரல் நாடன். அவை பிரிட்டீஸ் ஆட்சிக்குட்பட்ட காலம் (1820 -1919), உள்ளூர் ஆட்சிக்காகப் பரிசோதனை மேற்பட்டகாலம் (1921 -1947), சோல்பரி அரசியல் திட்ட காலம் (1948 -1977), சிறிமாவோ அரசியல் திட்ட காலம் மற்றும் ஜயவர்த்தனா அரசியல் திட்டகாலமாக (1978 -1986), காலத்தையும் 1986 க்கு பிறகு பிரேமதாசாவின் அரசியல் காலமாகவும் வகைமைப்படுத்துவார். இவ்வகைப்பாடானது அம்மக்களின் பிரச்சனைகளை அக்கால அரசியல் சூழலோடு பொருத்திப் பார்த்து புரிந்துகொள்ள உதவியாய் அமைகிறது.

மேற்சுட்டிய வகைப்பாட்டில் பிரிட்டீஸ் ஆட்சிக்குட்பட்ட முதற்காலக் கட்டப்பகுதி என்பது இம்மக்களின் இருண்ட காலம் என்றே கருதத்தக்கது. இக்கால கட்டத்தில்தான் தமிழகப் பகுதிகளிலிருந்து வறுமையில் வாழ்ந்த ஏராளமான தமிழ் மக்கள், பிரிட்டீஸ் அதிகாரிகளின் ஆலோசனைப்படி ஒப்பந்தக் கூலிகளாக காபி, தேயிலை தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்குக் கடல்வழியே கப்பலிலும், படகுகளின் மூலமாகவும் ஏற்றிச் செல்லப்பட்டு மலையகத்தில் கொண்டு சேர்க்கப்பட்டனர். எந்தவித அரசியல், சமூகப் பொருளியல், முன்னேற்றத்திற்குள்ளாகவும் உட்படுத்தப்படாத இம்மக்கள் எவ்விதப் பாதுகாப்பும் இல்லாமல் அடிமைகளாகவே வாழ்ந்து மடிந்து போயினர் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஆக ஈழத்தமிழர்கள், வரலாற்றில் மிகப்பெரிய கொடுமையை அனுபவித்தவர்களில் மலையகத் தமிழர்களும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். இவர்களின் வாழ்வியல் வலியினை மலையகக் கவிதைகள் நிரம்பப் பதிவு செய்துள்ளன. குறிப்பாக சி.வி.வேலுப்பிள்ளையின் கவிதைகளும் தமிழோவியனின் கவிதைகளும் மட்டுமின்றி சமீபகாலத்தில் வெளிவந்த இசைபிழியப்பட்ட வீணை (2007) தொகுப்பின் மூலமாகவும் இதனை நாம் கண்டடைய முடிகிறது.

“வியர்வை வடித்து
கூலியாய் உழைத்து
வெறுமையுள் நலிந்து
வீழ்வது எல்லாம்
துயரக் கதையினும்
துன்பக்கதை – அதைத்
தொனிக்குதே பேரிகைத் (தப்பொலி)
துடி ஒலிக் குமுறல்”         (http.//inioru.com)

என்று மலையக மக்கள் உழைத்தும் எவ்விதப் பயனுமின்றி வறுமையில் உழலும் அவலத்தை சி. வேலுப்பிள்ளை இந்தக் கவிதையில் குறிப்பிடுகிறார். இது ஒருவிதத்தில் பாமர மக்களின் வாழ்வியல் அவலத்தைத் தமிழகத்தின் பட்டி தொட்டிகளில் எல்லாம் சென்றடையும் வண்ணம் கவிதை வடித்த பண்பாட்டுப் போராளி தோழர் ஜீவானந்தத்தின் அடர்த்தி மிகு மொழியினை  நினைவுபடுத்துவதாய் உள்ளது.

மலையக மக்களின் வாழ்வியலைப் பேசுவதில் தமிழோவியனின் கவிதைகளும் மிக முக்கியப் பங்களிப்பு செய்கின்றன. தமிழோவியனின் கவிதைகள் மலையக மக்களின் பன்முகப்பட்ட துயரினை, குறிப்பாக அவர்கள் ஒடுக்குதலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதை நுட்பமாக புலப்படுத்தக்கூடியன. ஆண்டாண்டு காலம் தம் வாழ்வைப் பணயம் வைத்துப் பெரும் முதலாளிகளுக்கும், இலங்கை அரசுக்கும் வருமானத்தை ஈட்டிக் கொடுத்த அம்மக்களில் பலருக்கு வாக்களிக்கின்ற உரிமை மறுக்கப்பட்ட அரசியல் துரோகத்தைப் பேசும் ஒரு கவிதை,

‘இன்று மிங்கே குடியுரிமை
வாக்குரிமை இழந்து நிற்கின்றோம்
நன்றி கெட்டோர் நாடற்றவர்
என்று கெடுத்ததால்
குன்றுகளில் உழைப்பவராய்த்
தின்று பிழைத்தோம்”          http://www.thinnai.com

என்று அவர்களின் மனவெளிப்பாட்டை பிரதிபலிக்கின்றது.

மலையக மக்களின் வாழ்வில் தேயிலை பறிப்பது பெண்களின் தொடர் பணியாகின்றது. மிக குறைந்த கூலிக்கு அதிக எடை பறித்தாக வேண்டிய அவலம் அவர்களை நெருடுகிறது. சிறு குழந்தைகளை வைத்திருப்பவர்களுக்கு இன்னும் அதிக நெருக்கடி. குழந்தைகளுக்கான எவ்விதப் பாதுகாப்போ, ஊட்டச்சத்து உணவோ அங்கு கிடையாது. எனினும் குழந்தைகளைக் காப்பாற்றியாக வேண்டும். அவர்களின் பசியாற்றியாக வேண்டும் எனும் நிலையில் அதிகாலையிலே நடந்தே மலையேறிச் சென்று இலைகளைப் பறித்து கையும், காலும் அசதியுறும் நிலையினை,

“பச்சிளங் குழந்தைகள் பிள்ளைகள்
பாதுகாக்கு மகத்தில் நிறுத்தி
உச்சிமலை முகடுகளில் கொழுந்தை
உடல் வியர்க்கப் பறித்து – நிறுத்தே
ஓட்டமும் நடையுமாய்ப் பிள்ளைகள்
உறங்கும் காப்பகம் வந்தே
ஊட்டுவார் பாலை அரைவயிறாய்
ஓடுவார் மீண்டும் மலைக்கே”    http://www.thinnai.com

என்று பதிவு செய்கிறது. இசை பிழியப்பட்ட வீணை தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள பல கவிதைகள் இம்மக்களின் உணர்வுகளை திறம்பட பேசியுள்ளன. பல கவிதைகள் மிகச்சாதாரண வெகுஜன மொழியிலேயே அமைந்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். இசைபிழியப்பட்ட வீணை கவிதை தொகுப்பிற்கு முன்னுரை எழுதும் தினகரன்.  “எது கவிதை எனும் கேள்விக்கு ஒவ்வொரு கோட்பாடும் வேறுவேறு விலக்கணங்களைக் கூறமுடியும். எனினும் மலையகத்துக்கும் பொருத்தமான கவிதை வடிவங்கள் எவை என்றால் இங்குள்ள கவிதை வடிவங்களையும் முன்மொழிய முடியும். தமது இலக்கு வாசகர்களை எளிதில் சென்றடையும் நோக்கில் படைக்கப்பட்டுள்ள இக்கவிதைகள் எவ்வித கவிதாமேதாவிலாச விமர்சனங்களையும் பொருட்படுத்தாது பயணிக்கின்றன” (இசைபிழியப்பட்ட வீணை, ப – 3)

என்கிறார். இதனை ஒரு சரியான மதிப்பீடாகவே பார்க்கமுடிகின்றது. இத்தொகுப்பு மலையகமக்களின் உணர்வுகளைக் கவிதைரீதியில் அணுகி உணர்ந்து கொள்வதற்கு மிகவும் பயனுடையதாகிறது.

சந்திரலேகாவின் “கற்கள் – கவண்கள் – தாவீது… ஈழப்போரின் ஊடாகவும் ஈழத்தில் மலையக மக்களை இரண்டாந்தரப் பிரஜையாகப் பார்க்கப்படுவதை, நடத்தப்படுவதை பதிவுசெய்கின்றது. தன்னை வஞ்சிக்கும் முதலாளித்துவத்துக்கும், தம்மை அந்நியனாகப் பிரகடனப்படுத்தும் சிங்கள அரசு, மற்றும் இன்னபிற மக்களுக்குமாகத் தமது எதிர்ப்பைத் தெரிவிப்பதில் தீவிரம் காட்டுகின்றது.

“மூச்சு முட்ட முட்ட
உழைப்பை உறிஞ்சி விட்டு
நான் இந்த பூமிக்கு
அந்நியமானவன் என
அக்கிரம போர்க் கோஷமிட நீ
பூமியின் அவதார மில்லையே…..?
பிறந்தவன் மட்டும் தான்”      (இசைபிழியப்பட்ட வீணை, ப – 10)

என எதிர்தரப்பை கேள்விக்குள்ளாக்கும் கவிதை தொடர்ந்து தாவீதுக்கு கவணும் கற்களும்தான் வீர கவசம் குறிஞ்சியின் தாவீதுகளுக்கும் என்று பதிவு செய்யும் தொன்மம் சார்ந்த குறியீடு முதன்மை பெறுகின்றது. கவிதையில் எழுப்பப்படும் கேள்விகளும், முன்வைக்கப்படுகின்ற கருத்தியலும், மலையக மக்களின் போர்க்குணம் மிக்க எழுச்சியை உணர்த்துபவையாக உள்ளன. எல்லா இனமும் மனிதகுலத்தை மகிமைப்பவையே என்று குறிப்பிடும் கவிஞர் எனது நிலம், எனது மொழி, எனது இனம், எனது குருதியாவும் மாசுபடுகிறதெனில் மரணம் என்னால் விரும்பப்படுவது என்கிறார். மேலும், தோழர் கற்களைப் பொறுக்கு, கவண்களை உற்பத்தி செய், கவச வாகனங்களை, கண்ணீர்ப் புகையைக் கற்களால் வீழ்த்து என்பதாக உத்தரவு பிறப்பிப்பது போராட்டத்தின் தேவையையும் அதுவே விடுதலைக்கான வழி என்பதையும் வலியுறுத்துகின்றது.

இஸ்மாலிகாவின் “நலம் பிறக்க வேண்டும்” மலையக மக்கள் வாழ்வில் பெரும் துயரினை அனுபவிக்கும் பெண்களின் வாழ்வினையும், அம்மக்களின் வறுமையினையும் பறைசாற்றுகின்றது. மலையகத்தில் ஊதுகின்ற சங்கு மங்கையவள் வாழ்வில் பெரும் பங்கு. இலைத்தளிரைக் கொய்ய வந்து இங்கு இன்னல்படும் வாழ்வு வேறு எங்கு? தலைவாரிப் பொட்டிடவா நேரம்?; தலை முழுகி ஆகிறதிரு வாரம். முலையசைய முதுகில் பெரும் பாரம். முந்நாளில் செய்ததிந்தப் பாவம் என்பதாய் தொடரும் கவிதை,

“தலையெழுத்து கொழுந்தெடுக்க வேணும்
தவறாது மலைக்குச் செல்ல வேணும்
குலை நடுங்க குளிரில் வாடவேணும்
கூடைநிறையக் கொழுந்தெடுக்க வேணும்
இருள் விலக எழுந்து செல்லும் வேளை
இளங்குழந்தை அழுது சுற்றும் காலை
அருள் புரிய யாருமில்லா ஏழை
எதிர்காலம் என்பதோர் பாலை”   (இசைபிழியப்பட்ட வீணை, ப – 17)

என்று துயரங்களைத் தாண்டி வாழ்வில் தடம்பதிக்க விரும்பும் அம்மக்களின் அவாவினை புலப்படுத்துகின்றது.

‘காலமெல்லாம் கஷ்டத்தை அனுபவித்து ஜென்மதேசம் போகவேண்டு மென்றாலும் கூலியாள் சட்டம் குறுக்கே நிற்கிறது. சட்டத்தை அனுசரித்துப் போகிறதாயிருப்பினும் தகராறுகள் பலக் குறுக்கிடுகின்றன. கொஞ்சம் சுபாவத்தைக் காட்ட ஆரம்பித்தால் அடியும் குத்துந்தான் ஆதாயமாகிவிடும். அடிக்கும் குத்துக்கும் தப்பித்துக் கொள்ள முயன்றால் காவல் தண்டனைக்குட்பட வைத்துவிடுவார்கள்.

இலங்கைத் தீவின் செல்வ வளத்துக்கு மூலமாயிருந்து கொண்டிருக்கும் மலைத்தொடர்களுக்குச் செல்வோம். அங்கே தேயிலைப் பயிர்களை விருத்தி செய்து முறையே முதலாளிக்கும், நாட்டுக்கும், அரசாங்கத்துக்கும் செல்வத்தை வழங்கக்கூடியவர்கள் என்ன நிலையிலிருந்து வருகின்றார்கள் என்பதனைக் கவனிப்போமாயின் கண்களில் நீர் பெருகாமற்போகாது. அவர்கள் தேசத்தை விட்டுப் புறப்பட எண்ணிய தினம் முதல் தென்னிலங்கையிலிருந்து திரும்பிப் போகின்றவரை அவர்கள் அநேக கஷ்டங்களைச் சமாளித்துக் கொண்டு போக வேண்டியவர்களாய் இருக்கின்றார்கள். அங்கே சேகரித்துக் கொடுக்கும் தரகரின் கபட நாடகமோ வாய்விட்டுச் சொல்ல முடியாது. கங்காணியரின் தயாளச்சிந்தனையோ அளவிட வேண்டியதில்லை. கண்டக்டர்களின் அதிகாரமோ கணக்கிட வேண்டியதில்லை. சின்னதுரையின் சீரழிவோ செப்பவேண்டியதில்லை. பெரிய துரையின் கம்பீரமோ பேச வேண்டியதில்லை.” (மலையகத் தமிழர் வரலாறு, ஜீலை – 2011, பக் – 193,194.) என்கிறார் சாரல் நாடன்.

புனிதகலாவின் “சிறகுவிரி” தொன்மத்தின் மூலமாகப் பெண்ணியம் பேச விழைகின்றது. ஊழல் செய்தவனை உச்சியில் சுமந்து பெண்மையை ஈனப்படுத்திய நளாயினிப் பெண்ணாய் நீ நலமிழக்க வேண்டாம், கண்மூடிக் கணவன் பின்செல்லும் காவியச் சீதையாகவும் செயல்பட வேண்டாம். உன் சிறகுகளை நீயே சிதைத்துக் கொண்டு மரபுக் கூட்டுக்குள் அடைபட்ட காலம் மலையேறிப் போச்சு வெளியில் வா எனக் குரலை உயர்த்திப் பிடிக்கின்றது. மட்டுமின்றி அது என்ன உன் சிறகுகளில் புராணப் பிசுபிசுப்பு அறிவுச் சுடரொளியில் அதனை உலர்த்திக்கொள் என்பதுமான வரிகள் பெண் சார்ந்த மிகப்பெரிய மீட்டெடுப்பு முயற்சியாக அமைகின்றன.

“மலைகளேறி
மழையில் நனைந்து, விறைத்து
கொழுந்து சுமந்து, இறக்கிக்
களைப்போடு  வீடு வருகின்றேன்
வழமை போலவே
வழமைக்கு மாறாக
என்றாவது
ஒரு கோப்பை தேனீர் தந்து
அதிர்ச்சியின்பத்தால்
சிலிர்ப்பூட்ட
உன்னிடம் ஏனில்லை
என்னைப் பற்றிய சிறு எண்ணம்?”  (இசைபிழியபட்ட வீணை, ப – 24)

என்னும் கலைச்செல்வியின் கவிதை, பெண்ணிய ரீதியில் ஆணைக்கேள்வி கேட்கின்ற மிக முக்கியமான ஒரு கவிதையாகின்றது. மேலும் பரமேஸ்வரியின் தொழிலாளிப் பெண்ணின் சோககீதம், மலையகப் பெண்ணின் வரலாற்றை, துயரத்தை விவரிக்கின்றன. இரவு பசி மீதமிருக்கக் காலை பசியையும் சுமந்து கொண்டு தூரத்தே உயர்ந்து நிற்கும் பச்சை மலையை எட்டிப் பிடிக்கும் இளவயது தாய்க்குத் தேயிலையைக் கொஞ்சும் அளவிற்கு மழலையைக் கொஞ்ச நேரமில்லை. மாலை ஆகிடக் கூடையை முதுகிலும், குடும்ப பாரத்தை மனத்திலும் சுமந்திட வீடு வரும் அவளுக்கு பகல் முழுவதும் பட்டினியாய் வாடிய குழந்தையும், சாராயமே வாழ்க்கையாகி விட்ட கணவனுமே அங்கமாகிவிட்டனார். கூடையைச் சுமந்தே கூன் விழுந்ததால் முப்பது வயதிலே ஐம்பது வயதுத் தோற்றம். எனினும் அப்பெண்கள் முகமலர உலவுகின்றனர். ஏன் தெரியுமா பொறுப்பற்ற கணவனுக்குக் கள்ளும், தன் குழந்தைக்குக் கல்வியும் தன்னால் கிடைக்கப் பெறுகிறதென்ற மகிழ்ச்சியே என்பதாய் அக்கவிதை மலையகப் பெண்ணின் வாழ்வை யதார்த்தமாய் நகர்த்தி செல்கின்றது.

“இசைபிழியப்பட்ட வீணை” தொகுப்பில் பன்முகப்பட்ட கவிதைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. எனினும் பெரும்பாலான கவிதைகள் அறிவுத்துறை சார்ந்தோ, கோட்பாடுகள் சார்ந்தோ எழுதப்பட்டவை அல்ல. முற்றிலும் மனித யதார்த்த வாழ்வின் ஊடாக எழும் பதிவுகளும் கேள்விகளுமாகவே உள்ளன. பொதுவாக பெண்ணெழுத்தில் மனைவி கணவனையும், அக்காள் தம்பியையும், பிள்ளை தந்தையையும் ஆணாதிக்க கேள்வியால் அதிரச் செய்யும் நிலையில் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள “அப்பா” கவிதை அப்பாவை அப்பாவாகவே பார்ப்பதென்பதும், ஒரு பொறுப்புமிக்க ஆணுக்கான அங்கிகாரத்தை வழங்குவதும் முக்கியமானதாகிறது.

“தாய் என்னைக் கருவில் சுமக்க
நீங்கள் என்னைத்
தோள்மீது சுமக்க
தோழனாக்கினீர்கள்
நீங்கள் என் தந்தையானதற்கு
நான்
பெருமை பட்டுக் கொள்கின்றேன்
எந்நாளும்”         (இசைபிழியபட்ட வீணை, ப – 42)

என்பதாகத் தொடரும் கவிதை ஒரு தந்தையின் மன தைரியத்தை, சிக்கலான காலகட்டங்களில் முடிவுகளை எடுப்பதில் தந்தையிடம் இருந்த உறுதிப்பாடு, குழந்தையின் பாதுகாவலனாய், வாழ்க்கையைச் சொல்லிக் கொடுப்பதில் ஆசானாய் விளங்கியமையை அடையாளப்படுத்துகிறது.

மலையகத் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளிகளுக்குத் தோட்டத்தை, தொழிலை மேற்பார்வை செய்யும் கங்காணிமார்களால் பாலியல் தொல்லை ஏற்படுவது அதிகம். இவை குறித்த துயரினை மலேசியத் தோட்டப்புற பாடல் ஒன்று

“கங்காணி
வேகமுடன் ஓடிவந்து
தாவணியைத் தொட்டாண்டி – கைக்குத்
தங்க காப்புத் தரேன்னு சொல்லி
கையப் புடிச்சி இழுத்தாண்டி” (புலம்பெயர்ந்த தமிழர் வரலாறும் வாழ்வியலும், ப – 68)

என்பதாகப் பதிவு செய்திருப்பதை முரசு நெடுமாறன் தனது கட்டுரை ஒன்றில் எடுத்தாள்வதைப் பார்க்கமுடிகிறது.

“வேலை நிறுத்தம்
காலை முதல் மாலை வரை
மணிக்கணக்கில் போராடிப்
பயனேதும் இல்லை
மாத முடிவில்
வருமானம் இன்றி
வறுமையில் குன்றி
துயரால் வாடும்
பிறவிகளாய் நாம்
என்று தான் ஒழியும்
அதிகாரிகளின் குரூர நோக்கம்
அன்று தான் தீரும் எம்
மக்களின் ஓலம்”   (இசைபிழியபட்ட வீணை, ப – 67)

எனும் மலையகப் பெண் கவிஞர் சரஸ்வதியின் “ஏழைகளின் ஓலம்” கவிதை அதிகாரிகளின் தவறான அணுகுமுறைகளால் ஏற்படும் போராட்டங்களும், அப்போராட்டத்தினால் பாதிக்கப்படும் மக்களின் நிலையினையும் புலப்படுத்துகின்றது. மேலும் சந்தாப் பணம் வாங்க மட்டும் சங்கங்கள், வாக்கு வாங்க மட்டும் கட்சிகள் என்னும் இரா. வனிதாவின் கூற்றும், முதலாளிமார் கைகள் செழிக்கின்றன. முதலானவர் வயிறுகள் வரள்கின்றன என்னும் வே. சசிகலாவின் கவிதை வரிகளும் மலையக மக்களின் வலி நிறைந்த வாழ்வினைப் பன்முகப்பட்ட யதார்த்தங்களோடும், விமர்சனங்களோடும் முன்வைப்பதைக் காணமுடிகின்றது. எனினும் இத்தகைய நெருக்கடியான மலையக மக்களின் வாழ்வியல் குறித்த பதிவினை ஈழத்தில் பெயர்பெற்ற நிலையில் கவிதை எழுதிக் கொண்டிருக்கக் கூடிய வ.ஜ.ச. ஜெயபாலன், சேரன், தீபச்செல்வன் போன்றோர் குறிப்பிடும் படியாகக் கவிதைகளில் பதிவு செய்யவில்லையோ என்பதும் ஐயமாகவே உள்ளது. ஆக ஈழத்து மலையக மக்களின் வாழ்வு என்பது இன்று கேட்பாரற்ற நிலையில் கொழுந்தெடுப்பதை மட்டுமே தலைவிதியாகக் கொண்டு பிறந்திருப்பதை மலையகக் கவிதைகள் உறுதிசெய்வதாய் உள்ளன.

****************

தமிழ் உதவிப்பேராசிரியர், அண்ணாமலைப் பல்கல்கலைக்கழகம்
தற்போது பணியிட மாற்றம் காரணமாக அரசு கலைக்கல்லூரி,
பரமக்குடியில் பணியாற்றுகின்றேன்.

-முனைவர் ச. அருள் 

முன்னுரை

எழுத்தாளர் என்பவர் கதை, கவிதை, புதினம் உள்ளிட்ட எழுத்துப் படைப்புக்களைப் படைப்பவர். அவரது படைப்புக்கள் இதழ்கள், நூல்கள் மூலமாக வெளியாகும். இதழ்களில் எழுதும் எழுத்தாளர்களைத் தொழில்முறை எழுத்தாளர்கள் என்றும், சுதந்தர எழுத்தாளர்கள் என்றும் இரு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒரு சமூகத்தில் சிந்திக்கும் எழுத்தாளன் நேர்மையான எழுத்தைப் பதிவு செய்பவனாகவும் சமரசங்களை ஒதுக்கித் தள்ளுபவனாகவும் வளைந்து கொடுக்காதவனாகவும் இருக்க வேண்டும். ஒரு சாதாரண சமூகத்தில் இருந்து எல்லாரையும் போல வெளியில் வருபவன்தான் எழுத்தாளன். எழுத்தாளன் என்பவன் கொம்பு முளைத்தவன் அல்லன். எழுத்தாளன் என்பவன் தான் வாழும் சமூகம் குறித்துச் சிந்தித்துத் தன் எழுத்துக்களால் சமூகத்தில் மாற்றத்தை மலரச் செய்பவன். அவ்வகையில் தமிழகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான கணேசகுமாரனின் ‘எழுத்தாளன்’ என்னும் புதினம் குறித்தது இக்கட்டுரை.

சமூகப் புதினம்

முதிர்ச்சி அடைந்த சமுதாயத்திலிருந்து காலப்போக்கில் இலக்கியம் தோன்றுகிறது. இவ்வாறு தோன்றும்  இலக்கியம் தான் தோன்றிய சமுதாயத்தின் நிறை, குறைகளை வெளிப்படுத்துவதாக இருக்கும். இத்தகைய தன்மையுடைய புதினங்கள் சமூகப் புதினங்கள் எனப்படுகின்றன. கணேசகுமாரனின் ‘எழுத்தாளன்’ என்னும் புதினமும் இந்த வகையைச் (சமூக நாவல்) சார்ந்ததாகும்.

“ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் சமூக, பொருளாதாரச் சூழ்நிலையினை வெளியிடுவதில் தீவிரம் காட்டுகிறது சமூக நாவல்”1 என்று உலக இலக்கியச் சொல்லகராதி உரைக்கிறது.“ ‘சமூக நாவல்’ என்று நாம் மேலெழுந்தவாரியாகக் கூறும் நாவல் வகையானது உண்மையில் சமகால வரலாற்று நாவலாகத்தான் இருத்தல் வேண்டும். ஏனெனில் சமூக நாவலை ஆக்குகிறவன். சமகால வரலாற்றின் தன்மைகள் சிலவற்றிற்கு இலக்கிய வடிவம் கொடுக்கிறான்”2 என்பது க.கைலாபதி கருத்து.

சமூகப் புதினங்கள், சமகாலச் சமுதாய நிலைமைகளைக் காட்டுவதோடு, சமுதாயத்தில் நிகழும் மாற்றங்களையும் காட்டுகின்றன. இதனை,“சமூகம் மாறுகிறது என்றால் மாறுகின்ற சமூகத்தால் படைக்கப்பெறும் இலக்கிய வகைகளுள் ஒன்றான நாவல்கள் தம்மை வெளிப்படுத்திய சமூகத்தையும், அது அவ்வப்போது அடைந்துவரும் மாற்றங்களையும் காட்டத் தவறுவதில்லை. எனவே, தமிழ்ச் சமூக நாவல்கள், தமிழ்ச் சமூகத்தையும் தமிழ் மக்களிடையே காணும் மாற்றங்களையும் அறிவிக்கும் ‘காலைச் சங்குகள்’”3 என்று தா.வே.வீராசாமி குறிப்பிடுகின்றார்.

திருமணம்

சமூக நடப்பியலில் முதன்மையானது திருமணம். “மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒரு சடங்கின் மூலம் ஆணும் பெண்ணும் புதிய குடும்பத்தை உருவாக்கிக் கொள்ள நிறுவப்பட்ட ஒரு வினையே மணம் ஆகும். எனவே, அதுவும் ஒரு நிறுவனம் ஆகும். மணத்திற்குப் பிறகு கணவன் – மனைவி உறவு நிலைபெற்றதாகிறது.”4 என்பர். இவ்வுறவினை நீடித்து நிலைக்கச் செய்வது மக்கட்பேறாகும். நம் தமிழ்ச் சமூகத்தில் குடும்பத்தின் தலைமைப் பொறுப்பான பொருள் ஈட்டலையும் காத்தலையும் ஆடவன் ஏற்றுக் கொண்டாலும், குழந்தை வளர்ப்பும், குடும்பத்தைக் காக்கும் கடமையும், குலப்பெருமையைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பும் இன்றும் பெண்கள் கையில்தான் இருக்கின்றன. எனவே, குடும்பத்தின் அடிக்கல்லாக இருப்பவள் பெண்.

மரபுத் திருமணம்

பெற்றோர் அல்லது உறவினர் உறுதிசெய்த ஏற்பாட்டுத் திருமணங்களே (மரபுத் திருமணம்) மிகுதி. இன்று திருமணம் என்பது நம் தமிழ்ச் சமூகத்தில் மிகுதியும் வணிக நெறியில் நடைபெற்று வருவதைக் காணமுடிகிறது. எழுத்தாளன் புதினத்தில் ஜெயந்தி என்னும் 21 வயது பெண்ணுக்கும் சகாதேவன் என்னும் எழுத்தாளனுக்கும் பெற்றோரால் நிச்சயிக்கப் பெற்ற மரபுத் திருமணம் நடைபெறுகிறது. “அப்போது ஜெயந்திக்கு 21 வயதுதான் யார் கையிலாவது தன் பெண்ணைப் பிடித்துக் கொடுத்துவிட்டால் தன் கடமை முடிந்துவிடும் என்று உறுதியாக நம்பினார் ராகவன். அம்மா இல்லாத ஜெயந்தியை காலேஜ் வரையில் வளர்த்ததே தன் வாழ்நாளில் பெரிய சாதனையாய் நினைத்தார். அவருக்கு மிகப்பெரிய ஓய்வு தேவைப்பட்டது. பெண் பார்க்க வந்த சகாதேவன் ஜெயந்தியுடன் தனியாய்ப் பேசினான்” – (எழுத்தாளன், ப.18). ஒரு கார்மென்ட்ஸ் கம்பெனியில் கணக்கு எழுதும் வேலை பார்த்துக் கொண்டே எழுத்தாளனாகவும் உருமாறிக் கொண்டிருந்த சகாதேவனை ஜெயந்தி மணம்செய்து கொள்கிறாள்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு ஜெயந்தியின் வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சி இல்லாமல் சோகமே இழையோடுகிறது. அவள் நினைத்த வாழ்க்கை வேறு அவளுக்கு அமைந்த வாழ்க்கை வேறாக இருக்கிறது. “ஜெயந்தி ஒன்றும் தெரியாத பெண் அல்லள். ஆனால், அவளுக்கென்று சில எல்லைகள் இருந்தன. ஆரம்பத்திலிருந்தே அவள் தனக்கென ஒரு வட்டமிட்டு அதில் சுற்றி வந்தாள். வட்டம் தாண்டிய வானம் குறித்து அவள் பெரிதாய்க் கவலைப்படவில்லை. அப்படித்தான் அவள் சகாதேவனுக்கு மனைவியானாள். ஒரு மனைவி கணவனிடத்தில் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டுமென்று அவளுக்கு சொல்லப்பட்ட, அவள் கண்டுணர்ந்த வாழ்க்கையில் வாழ்ந்து சாக முடிவெடுத்தாள். ஆனால், அவளின் பகலும் இரவும் இடம் மாறியதைப் போல் ஆகிற்று திருமணத்திற்குப் பிறகான அவளது உலகத்தில் இன்னொரு கிரகத்தில் வாழ்வதைப் போன்ற உணர்வினை சகாதேவன் அவளுக்குத் தந்தான்” (எழுத்தாளன், ப.18).  ஜெயந்திக்கு தான் வாழ நினைத்த வாழ்க்கையும் அமையவில்லை. அவளுக்குப் பிறரால் சொல்லப்பட்ட வாழ்க்கையும் அமையவில்லை.

இரவில் தன்னுடன் கூடும் தன் கணவன் எப்போது தன்னை விட்டு விலகிப் போகிறான். எப்போது உறங்குகிறான் என்பது புரியாமலே ஜெயந்தி உறங்கினாள், விழித்தாள், களைத்தாள். ஒருநாள் வழக்கமான கூடலுக்குப் பின் சகாதேவன் தன்னை விட்டு விலகுவதைப் பார்த்து ‘எங்கே போறீங்க’ என்று கேட்கிறாள். ‘ஒனக்கு சொன்னாப் புரியாது ஜெயந்தி. எனக்கு எழுதுறதுக்கான மூடு வர்றதே ஒனக்கும் எனக்குமான இது முடிஞ்சதுக்கப்புறம்தான்”  – (எழுத்தாளன், ப.19).  என்று பதில் உரைக்கிறான் சகாதேவன். “கட்டிலைவிட்டு இறங்கி லைட்டைப் போட்டுவிட்டு தன்னைப் பார்த்து சிரித்தவாறே சொன்ன கணவனையே இமைக்காமல் பார்த்தாள் ஜெயந்தி, அவளுக்கு இருள் தேவைப்பட்டது. சகாதேவனோ பெரும் வெளிச்சத்தில் நின்றிருந்தான். இனி ஒவ்வொரு முறை தன்னைத் தொடும்போதும் எப்போது இவன் முடித்து விலகுவான் என்ற எண்ணம்தானே தன்னை ஆக்ரமித்திருக்கும் என்று நினைக்கும்போது ஜெயந்திக்கு உடம்பெல்லாம் கூசியது. கணவன் முன்பான தன் நிர்வாணம் கைகொட்டிச் சிரிப்பதைக் கண்கலங்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்” – (எழுத்தாளன், ப.19).  இந்தப் புதினத்தில் ஜெயந்தி என்பவள் சகாதேவனின் உடல் பசியைத் தீர்ப்பவளாகவும் குழந்தைகள் பெற்றெடுக்கும் எந்திரமாகவும் படைக்கப்பட்டிருகிறாள். அவளுக்கான எந்த ஒரு விருப்பத்தையும் நிறைவேற்றத் தவறியவனாகவே சகாதேவன் சித்திரிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

காதல் திருமணம்

ஆணும் பெண்ணும் பருவ வயதில் உடலில் ஏற்படும் ஓர் இயற்கை உந்துதலால் தூண்டப்பட்டு உடல் இச்சை கொண்டு இன்பம் பெறவிரும்பி, காதல் வயப்பட்டு, பெண் ஆணையும் ஆண் பெண்ணையும் விரும்பிக் காதலிப்பர். ஓர் ஆணும் பெண்ணும் ஒருவரை ஒருவர் விரும்பிப் பெற்றோரின் சம்மதம் பெற்றோ பெறாமலோ திருமணம் செய்து கொண்டால் அதற்குக் காதல் மணம் என்று பெயர். களவு வழிவந்த திருமணத்தை,

“யாமே, பிரிவின் றியைந்த துவராநட்பின்
இருதலைப் புள்ளி னோருயி ரம்மே”5
என்று அகநானூறு சுட்டுகிறது.

எழுத்தாளன் புதினத்தில் வரும் மதிபாரதி என்கிற ஜெயலெட்சுமி தீபக் என்பவனைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொள்கிறாள். இவர்களுக்கு வயதுக்கு வந்த இரண்டு மகள்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் இருவரும் கல்லூரியில் படிக்கிறார்கள். இந்நிலையில் தீபக் ஒருநாள் சனிக்கிழமை மாலை நேரத்தில் வீட்டில் வேறொரு பெண்ணுடன் நெருக்கமாக இருப்பதைப் பார்த்த மதிபாரதி அதிர்ச்சி அடைந்து அழத் தொடங்குகிறாள். பின்பு அவளே அழக்கூடாது எனத் தீர்மானித்து அழுகையை நிறுத்துகிறாள். இது குறித்து தீபக்கிடம் கேட்கிறாள். அவன் தான் செய்தது சரி என நியாயம் கற்பிக்கிறான். ஆனால், மதிபாரதி அவன் சொன்ன நியாயங்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தீபக் தான் ஓர் ஆணாதிக்கவாதி என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில் பேசுகிறான்.

“நீ மட்டும் இலக்கியக் கூட்டம், கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீடுன்னு கௌம்பி வெளியூர் போயிட்டு வர்றே…. நான் எதுவும் உன்னைக் கேக்குறேனா… கும்பலா நின்று போட்டோவுக்கு போஸ் வேற குடுக்குறீங்க, என் பொண்டாட்டி கவிஞர்னு சொல்லிக்கிறதில் எனக்கென்ன பெருமை… கல்யாணப் பத்திரிகையில் ஜெயலட்சுமிதான். மதிபாரதிங்கறது நான் குடுத்த பர்மிசன்தானே” – (எழுத்தாளன், ப.11).  என்று தீபக்கின் குரல் ஒலிப்பதைக் கேட்ட மதிபாரதிக்கு, யாரோ ஓர் அந்நிய பெண்ணுடன் கணவன் தன் பெட்ரூம் குளியல் அறையில் இருப்பதைப் பார்த்த நினைவு அடிக்கடி வந்து போவதால் சுய நினைவு இல்லாமல் தலையில் கை வைத்தபடி சோகத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறாள். வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவது போல் மீண்டும் அவளிடம் ‘அந்தச் சகாதேவனுக்கும் ஒனக்கும் என்ன சம்பந்தம்’ என்று கேட்கிறான். மதிபாரதி சகாதேவனைப் பற்றி தன் மனத்தில் நினைத்து அசைபோடுகிறாள். சகாதேவன் ஓர் எழுத்தாளன். தான் ஒரு கவிஞர். அவ்வளவுதான் இலக்கியம் என்று வரும்போது கருத்துக்கள் ஒத்துப் போதலோ மாற்றுக் கருத்துக்கள் தோன்றுதலோ இயல்பு என்ற அளவில்தான் மதிபாரதி நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். சகாதேவனின் பார்வையிலும் அவ்வாறே இருக்கிறது. ஆனால், அவளைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களின் பார்வையில் நிறைந்த களங்கம் மதிபாரதியை யோசிக்க வைக்கிறது. மதிபாரதியின் எழுத்துக்கான முன்னேற்றத்துக்கு உறுதுணையாக இருக்கிறான் சகாதேவன். யதார்த்தமாக சகாதேவனும் மதிபாரதியும் பேசிக் கொள்வதற்கே சந்தேகப்படுகிறான் தீபக். ஆனால், அவன் செய்த துரோகத்துக்கு எந்தப் பதிலும் இல்லாமல் இரகசியமாக உறவைத் தொடர்கிறான். அந்தச் சனிக்கிழமைக்குப் பிறகு தீபக் மதிபாரதியை தொடவே இல்லை. அவளது வாழ்க்கை வேறு நிறத்துக்கு மாறுகிறது. மதிபாரதியின் கவிதைகள் இதழ்களில் தொடர்ந்து வெளியாக தீபக்கின் கோபமும் அதிகமாகிறது.

“ஒனக்கு எழுதணும் நெறைய புகழ் கிடைக்கணும் உன் பேரும் போட்டோவும் எல்லா புக்குலையும் வரணும் ஏகப்பட்ட ஆம்பளைங்களோடு பேசணும், பழகணும் குறிப்பாக, உன் எழுத்து வாழ்க்கைக்கு எல்லாமுமா இருக்கிற அந்த சகாதேவன் இல்லாம உன்னால இருக்க முடியாதுல்ல” -(எழுத்தாளன்,ப.17).  என்று கூர்மையான சொற்களால் முள்போல் மதிபாரதியின் மனத்தில் குத்துகிறான் தீபக்.

மதிபாரதி சகாதேவனிடம் பேசுவதற்காக கைப்பேசியில் அவனை அழைக்கிறாள். எதிர் முனையில் பேசிய சகாதேவன் தான் பேருந்தில் சொந்த ஊரான வேலூருக்குச் செல்வதாகக் கூறுகிறான். மதிபாரதி சத்தம் இல்லாமல் அழுது கொண்டே அவனிடம் பேசுகிறாள். “நான் லவ் மேரேஜ்தான் சார். தீபக் என் கணவர். ஆர்க்கிடெக்ட், மேரேஜ் ஆன அடுத்த வருசமே ட்வின்ஸ் பொறந்தாங்க. ரெண்டு பொண்ணுங்க. பெரியவங்களாகிட்டாங்க” -(எழுத்தாளன், ப.21).  என்று கூறுகிறாள். நீண்ட நாள்களாக தான் எழுதி வைத்திருந்த கவிதைகள் எல்லாம் சென்ற ஆண்டு தொகுப்பாக வந்ததாகவும், அப்போது எல்லாம் தீபக் தன்னை ஊக்கப்படுத்தியதாவும் கூறுகிறாள். ஆனால், கவிதை பேசப்பட்டதும் இலக்கியக் கூட்டங்களுக்கு தான் போகத் தொடங்கியதும் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை என சகாதேவனிடம் புலம்புகிறாள்.

சகாதேவன் மதிபாரதிக்கு ஆதரவாகவும் ஆறுதலாகவும் பேசுகிறான். ஆனால், அவள் தன் அழுகையையும் வலிகளையும் தாங்கிக் கொண்டு, “நான் அழாம இருக்க கஷ்டப்பட்டுதான் இப்போ உங்ககிட்ட பேசிட்டிருக்கேன். படிச்சவர், காதலிச்சிக் கல்யாணம் பண்ணின புருஷன் இப்போ மொத்தமா மாறிப் போயிருக்கார். அன்னிக்கி உங்க புக்ஃபங்ஷனுக்கு வந்தேனே ஞாபகம் இருக்கா?” -(எழுத்தாளன், ப.21).  என்று சகாதேவனிடம் பேசுகிறாள். தன் கணவர் தீபக் இன்னொருத்தியுடன் தன் வீட்டில் ஒன்றாக இருந்ததையும் அது குறித்துக் கேட்டதற்கு தன்னையும் சகாதேவனையும் இணைத்துப் பேசியதையும் ஒன்று விடாமல் அவனிடம் ஒப்பிக்கிறாள். அவனும், உங்க வாழ்க்கையில் பிரச்சனை வருவதற்கு நானும் தெரிந்தோ தெரியாமலோ காரணமாக இருந்துருக்கேன் என வருத்தப்படுகிறான்.

கணவன் தனக்குச் செய்த துரோகத்துக்குப் பதில் தானும் துரோகம் செய்யத் துணிகிறாள். அஃதாவது தன்னையே எழுத்தாளன் சகாதேவனிடம் ஒப்படைக்கிறாள். “சராசரி ஆம்பளைக்கு இருக்குற எல்லா ஆசையும் சராசரி பொம்பளைக்கும் இருக்கும்ல. அதேதான் எனக்கும் இப்போ வந்த ஒடனே கேட்டீங்கள்ல, அந்த மாதிரி ஒருநாள் கூட தீபக் என்கிட்ட இந்தப் பொடவையில் நல்லாருக்கேன்னு சொன்னதில்ல. லவ் பண்ணினப்போ இருந்த தீபக்கை நான் மேரேஜுக்கு அப்புறம் மிஸ் பண்ணிட்டேன். பொண்ணுங்களுக்கு எப்பவுமே ஒரு செக்யூரிட்டி தேவைப்பட்டுக்கிட்டே இருக்கும். அப்பா பாதுகாப்புல இந்த ஒலகத்தைக் கவனிச்சிட்டு அப்புறமா இன்னொரு ஆணோட பயணப்படுறதுன்னா அது புருஷனாத்தானே இருக்க முடியும். அப்பிடித்தானே இந்தச் சமூகம் சொல்லியிருக்கு. நாம இந்தச் சமூகத்துக்கு எதிரா எதுமே பண்ண முடியாது. யோசிச்சுப் பாருங்க. அப்படி எல்லாம் மறுக்கப்பட்ட நிலையில் ஒரு பொண்ணா நான் என்ன பண்ணியிருக்க முடியும். என் பொண்ணுங்க வாழ்க்கையை நெனச்சிப் பார்த்துதான் டைவர்ஸுக்கு சம்மதிக்கல. எனக்காகவும் கொஞ்சம் வாழணும்னு தோணுச்சி. நீங்க வந்தீங்க. என் மேல அன்பா இருந்தீங்க. அது காதலா மாறிச்சி. காமம் கலக்காட்டி காதல் ருசிக்காதுல்ல. அதான் படுத்துட்டேன்” -(எழுத்தாளன்,ப.50).  காலந்தோறும் பெண்கள் ஆண்களைச் சார்ந்தே வாழவேண்டியிருக்கிறது. முதலில் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டில், அடுத்து கணவனின் கட்டுப்பாட்டில், அதன் பிறகு மகனின் கட்டுப்பாட்டில் வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. இதைத்தான் மதிபாரதியின் கருத்தாகக் கணேசகுமாரன் பிரதி பலித்துக்காட்டியுள்ளார்.

பெண்கள்

ஆண், பெண் இருபாலரும் எந்தப் பருவத்தினராயினும் இருவரும் இணைந்துதான் சமூகம் உருவாகிறது. ஆண் சமூகம், பெண் சமூகம் எனப் பிரித்துப் பேசினாலும் இவை சமூகத்தின் அங்கங்களாகி இணையும் பொழுதுதான் முழுமை பெறுகிறது. ஆனால், சமூகத்தில் இருபாலரும் ஒத்த நிலையில் வைத்து எண்ணப்படுவதில்லை. ஆணுக்குப் பெண் தாழ்ந்தவள் கட்டுப்பட்டவள் என்ற எண்ணமே சமூகத்தில் வேரோடி நிற்கிறது. இதனால், சமூகத்தில் பெண்கள் பல்வேறு நிலைகளில் இழிவுக்குள்ளாக்கப்படுகிறார்கள். இந்நிலை அகற்றப்பட வேண்டும் என்பதே சமூகச் சீர்திருத்தவாதிகளின் எண்ணமாகும்.

எழுத்தாளன் புதினத்தில் இடம்பெரும் பெண் கதைமாந்தர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஆண்களால் புறக்கணிக்கப்படக் கூடியவர்களாகவே படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். சகாதேவனின் மனைவி ஜெயந்தி, மகள் தமிழ். தீபக்கின் மனைவி மதிபாரதி என்கிற ஜெயலட்சுமி இவர்களின் மகள்கள் (இரட்டையர்) இருவர். சண்முகத்தின் மனைவி சரிதா, மகள் தர்ஷனா. சண்முகத்தின் காதலி உமா.

ஜெயந்தியைத் திருமணம் செய்து கொண்ட சகாதேவன் சில காலம் அவளுடன் தன் உடல்பசியை மட்டுமே தீர்த்துக் கொள்பவனாக வாழ்கிறான். பின்பு சென்னைக்குச் சென்று எழுத்தாளனாகப் பிறரால் அடையாளம் காணப்பட்டதும் தன் மனைவியின் நினைவே இல்லாமல் இருக்கிறான். இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் கவிஞர் மதிபாரதியுடன் நட்புறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டு அவளுடன் அடிக்கடித் தங்கும் விடுதிகளில் காம விளையாட்டில் ஈடுபடுகிறான். திருவள்ளுவர்,

“பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு
அறனொன்றோ ஆன்ற ஒழுக்கு”  6

என்று உரைக்கின்றார். அஃதாவது பிறனுடைய மனைவியை விரும்பி நோக்காத பெரிய ஆண்மை, சான்றோர்க்கு அறம் மட்டும் அன்று, நிறைந்த ஒழுக்கமும் ஆகும் என்கிறார். ஆனால், பெண்கள் குறித்து உயர்வாக எழுதும் எழுத்தாளன் சகாதேவன் இன்னொருவன் மனைவி எனத் தெரிந்தும் மதிபாரதியுடன் கூடிக் குலவுகிறான்.

தீபக், தன் மனைவி மதிபாரதி கவிதை எழுதக் கூடாது எனக் கண்டிக்கிறான். ‘நீ எழுதுறது எனக்குப் பிடிக்கலைனு சொல்றேன். எழுதுறதை நிறுத்திடு. எனக்குப் பொண்டாட்டியா இருந்தா மட்டும் போதும்’ எனக் கூறுகிறான். மதிபாரதியின் எழுத்துச் சுதந்திரத்தைக் கூடப் பறிக்க நினைக்கிறான் தீபக். பெண் என்பவள் தனக்காக வாழாமல் தன் கணவனுக்காக மட்டுமே வாழவேண்டும் என்பதை இக்கூற்று தெளிவுறுத்துகிறது.

சண்முகம் என்பவன் ‘உமா’ என்ற பெண்ணைக் காதலிக்கிறான். ஆனால், அவனது பெற்றோர் அவனைக் கட்டாயப்படுத்தி சரிதா என்ற பெண்ணை அவனுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கின்றனர். தாலி கட்டிய நாள் முதல் அவளை ஒரு மனுஷியாகக்கூட  ஏற்றுக் கொள்ளாமல் அவளுடன் வாழ்கிறான். ஒரு நாள் பெசன்ட் நகர் பீச்சுக்கு சரிதாவை அழைத்துச் சென்று அவளிடம் உரையாடுகிறான்.

“நமக்கு நடந்தது அரேஞ்சுடு மேரேஜ். நம்ம ஃபர்ஸ்ட் நைட்ல பெருசா எதுவும் ஷேர் பண்ணிக்கல. இப்போ சொல்றேன். என்னோட பாஸ்ட்ல ஒரு லவ் இருக்கு. கல்யாணம்னு என் அப்பா கம்பெல் பண்ணினப்போ அந்தக் காதலுக்கு குட்பை சொல்லிட்டுத்தான் வந்தேன். எனக்கு அமையற பொண்டாட்டி கிட்ட நாம உண்மையா இருப்போம்னுதான் கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சேன். நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி எதுவும் நடக்கல. ஒய்ஃபும். உன்னைத் தப்பா சொல்லல” -(எழுத்தாளன்,ப.44-45).  தனக்குப் பிடித்தது போல் இல்லை என்பதற்காகவே சரிதாவைப் புறக்கணிக்கிறான். அவள் தனக்காக வாழாமல் தன் கணவனுக்காகவே வாழ்கிறாள். இருந்தும் அவளை வெறுத்து ஒதுக்கும் இழி குணம் கொண்டவனாகவே சண்முகம் படைக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

விவாகரத்து

தம்பதியரின் திருமண வாழ்வில் எத்தனையோ பிரச்சனைகள் வரலாம். பரஸ்பரம் விட்டுக் கொடுத்து அனுசரித்து வாழ்வதே வாழ்க்கை. மனம்ஒத்த தம்பதிகள் அப்படித்தான் செய்வர். ஆனால், குறிப்பிட்ட ஒருவரே தொடர்ந்து விட்டுக் கொடுக்க முடியாது. மட்டுமின்றி விட்டுக் கொடுக்கவே இயலாத விடயம் ஏதும் ஒன்று பிரச்சினையாகி அதன் மூலம் மனத்தாங்கல் ஏற்பட்டு இனிச் சேர்ந்து வாழவே இயலாது போனால்…. பிரிவதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை. இந்நிலையில் மனம் ஒத்துப் போகாத தம்பதியர் அரசு அனுமதியுடன் அதிகாரப் பூர்வமாக பிரிதலே விவாகரத்து. ஆங்கிலேயர் வருகையால் நமது பண்பாட்டிலும் பழக்க வழக்கங்களிலும் ஏற்பட்டுள்ள பெரும் மாறுதல்களுள் ஒன்று சட்டப்படி விவாகரத்து பெறுதல். நம் நாட்டில் விவாகரத்து பெறுவது எளிதல்ல. அதில் ஏகப்பட்ட விதிகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றிற்கும் தக்க காரணங்கள் காட்ட வேண்டும். ஒரு குடும்பம் பிரிந்தால் அஃது அந்தக் குடும்பத்தை மட்டுமல்ல, சமூகத்தையும் நாட்டையும் பாதிக்கிறது. எனவே, நமது சட்டம் கூடியவரை விவாகரத்து ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கவே விரும்புகிறது. ஆனால், சட்டத்தின் துணை கொண்டு மணவிலக்குப் பெறாமலே பிரிந்து வாழ்வதும் இன்றைய தமிழ்ச் சமூகத்தில் பல்கிப் பெருகி வருகின்றது.

மரபுத் திருமணம் செய்து கொண்ட சண்முகம் – சரிதா தம்பதியர் வாழ்வில் விரிசல் ஏற்படுகிறது. திருமணமான ஓர் ஆண்டிற்குள்ளேயே அவளை விட்டுப் பிரிய நினைக்கிறான் சண்முகம். அவள் தன் வயிற்றில் சண்முகத்தின் கருவைச் சுமந்து கொண்டிருக்கிறாள். “நீ கன்சீவா இருக்கிறேன்னு சொன்னப்போ எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. ஏன் இவ்ளோ அவசரமா நடக்குதுன்னு எனக்கே என்மேல கோபமாதான் இருந்துச்சி. ஒனக்கு அடுத்த மாசம் டெலிவரி. அதுவரைக்கும் நான் உன்கூட இருக்கேன். முறைப்படி டிவோர்ஸ் அப்ளை பண்ணி ஒன் இயர் வெயிட் பண்ணி அதுக்கப்புறம் ஃபார்மாலிட்டீஸ்லாம் முடிச்சிட்டுப் பிரியறதுக்கு அடுத்த மாசமே பிரிஞ்சிடலாம். எனக்கும் உமாவுக்கும் நெக்ஸ்ட் இயர் மேரேஜ் நடந்திடும். நான் உன் லைஃப்ல எந்த விதத்திலும் க்ராஸ் பண்ண மாட்டேன். என் பேரன்ட்ஸை நான் கன்வின்ஸ் பண்ணிக்குவேன். உங்க அப்பா அம்மாகிட்டவும் நான் பேசுறேன். நான் இவ்ளோ தைரியமா முடிவெடுக்குறதுக்குக் கூட நீதான் காரணம். உன்னால் எதையும் ஃபேஸ் பண்ண முடியும்ங்கிறதைத்தான் இந்த ஆறு மாசம் பார்த்தேன். உனக்குப் பணமா எந்த ஹெல்ப் வேணும்னாலும் நான் பண்றேன். நாம பிரிஞ்சிடலாம்” -(எழுத்தாளன்,ப.45).  என்று சண்முகம் கூறியதைக் கேட்ட சரிதா விவாகரத்துக்குச் சம்மதிக்கிறாள். பின்பு அவளுக்கு தர்சனா என்ற பெண் குழந்தை பிறக்கிறாள். அதன் பிறகு ஆண்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் தன் மகளுடன் தனியாகவே வாழ்ந்து வருகிறாள். சரிதாவின் பெற்றோர் அவளை வேறொரு திருமணம் செய்து கொள்ளும்படி வற்புறுத்தியும் அவள் மறுத்து விடுகிறாள். எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு சகாதேவனின் கவிதைகளைப் படித்து அவனுடைய இலக்கியக் கூட்டங்களுக்குச் செல்கிறாள். அவனது எழுத்துக்கள் பெண்கள் பிரச்சனைகளை அவர்களே எழுதுவது போல் உள்ளது. இதன் காரணமாகவே சகாதேவனின் எழுத்துக்களை உயிர்ப்புடன் நேசிக்கும் வாசகியாகிறாள். சகாதேவனின் எழுத்துக்களில் ஒன்றி விட்ட சரிதா அவனையும் அவனது எழுத்துக்களையும் விமர்சிக்கும் விமர்சகியாகவும் மாறுகிறாள்.

காதலித்து மணம் புரிந்து கொண்ட தீபக் தன் மனைவி ஜெயலெட்சுமியை (மதிபாரதி) விவாகரத்து செய்ய நினைக்கிறான். ஆனால், அவள் தன் இரண்டு மகள்களின் எதிர்காலத்தை நினைத்து பிரிய மறுக்கிறாள். ஒரு நாள் மதிபாரதி தன் கவிதைகள் குறித்து சகாதேவனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள். அப்போது சகாதேவன் ‘நீங்கள் எழுதித்தான் தீரணும்னா அதுக்கு சில விலை தந்துதான் ஆகணும்’ என்கிறான். அதற்கு அவள், “இல்லைங்க. அதெல்லாம் தாண்டியாச்சி, டைவர்ஸ் வரைக்கும் போய் நிக்குது” -(எழுத்தாளன்,ப.21).  என்கிறாள். எந்தச் சூழலிலும் திருமண உறவினை முறிக்கக்கூடாது என்று பெண்களின் உள்ளத்தில் ஊறிப் போன சமூக மரபு முழுவதுமாக நம்பிக்கையற்றதாய், பயனற்றதாய்ப் போய் விடவில்லை என்பதையே மதிபாரதியின் செயல்பாடு காட்டுகிறது.

மதுப் பழக்கம்

பெரும்பான்மையான படைப்பாளிகளும் சரி கலைஞர்களும் சரி இந்த ‘மது’ என்னும் அரக்கனின் பிடியில் இருந்து தப்பித்ததாக வரலாறு என்பது இதுவரை இல்லை. கவிஞர்களுக்கும், கலைஞர்களுக்கும் மது என்பது ஒரு சாபக்கேடு என்பதில் எள்ளின் முனைஅளவுகூட சந்தேகம் இல்லை. “மது அருந்தும் பழக்கம் நம் நாட்டில் சங்ககாலந்தொட்டு இன்று வரை நிலவி வருகின்றது. இன்று இல்லங்களில், காப்பி, தேநீர் மற்றும் பலவகை சத்துணவுப் பானங்கள் அருந்தப்படுவது போல அன்று மது தமிழரின் வாழ்விலும் இன்ப துன்பங்களிலும் இடம் பெற்றாலும் பெரும் சிக்கல்கள் உருவானதாகத் தெரியவில்லை”7 ஆனால், இன்று மது அருந்தும் பழக்கம், சூது, மாது, போதைப்பொருள் எனப் பல்வேறு ஒழுக்கக் கேடுகளுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

சகாதேவன் ஓர் இலக்கிய நிகழ்வுக்காக சேலம் செல்கிறான். பேருந்து நிலையம் அருகில் அறை எடுத்துச் சக எழுத்தாளர்களான பாரதி நேசன், ராம், கௌரவன் ஆகியோருடன் தங்குகிறான். காலை, மதியம் இலக்கிய நிகழ்வு முடிந்து அருகிலேயே அவர்கள் தங்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்கிறார்கள். அன்று இரவு சகாதேவன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து மது அருந்துகிறான். “இரவு சக எழுத்தாள நண்பர்களுடன் மது அருந்தினான் சகாதேவன்” -(எழுத்தாளன்,ப.28).  மதுபோதை தலைக்கு ஏறியதும் அவர்களுக்குள் சண்டை ஏற்படுகிறது. சகாதேவன் ராமைப் பார்த்து, “என்ன ராம்…. பெக் அதிகமாகிடுச்சோ” -(எழுத்தாளன்,ப.28)  என்று கேட்கிறான். பிறகு கலவரம் அதிகமாகி ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொள்கிறார்கள். அன்று  இரவே பக்கத்து அறையில் தங்கியிருக்கும் மதிபாரதியை அழைத்துக் கொண்டு வெளியேறுகிறான் சகாதேவன். “அளவோடு இருந்தால் குடிப்பழக்கமும் தவறானதன்று; அளவுக்கு மீறினால் தவறு”8 என்று ஜெயகாந்தன் கூறும் கருத்து இவ்விடத்தில் ஒப்புநோக்கத்தக்கது. தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை குடிப்பழக்கத்திற்கு ஆளானோர் அளவோடு நிற்பதில்லை என்பதை மேற்காணும் நிகழ்வு படம்படித்துக் காட்டுகிறது.

முடிவுரை

ஒரு சமூகத்தை ஓர் இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு நியாயமாகவும் நேர்மையாகவும் கடத்திச் செல்பவனே சிறந்த எழுத்தாளன் ஆகிறான். இப்புதினத்தில் முதன்மைக் கதைமாந்தனாக வரும் எழுத்தாளன் சகாதேவன் சுயக்கட்டுப்பாடு, சுய ஒழுக்கம் இல்லாதவனாகவே இருக்கிறான். புதினத்தின் தொடக்கத்தில் இருந்து கடைசி வரை தான் ஓர் ஆண் என்பதை நிரூபித்துக் கொண்டே இருக்கிறான் சகாதேவன். வரிக்கு வரி நான் ஓர் ஆண், நான் ஓர் ஆண், நான் அடுத்தவன் மனைவி கூட இருப்பேன் அதைப்பற்றி எனக்குக் கவலை இல்லை ஏனென்றால் நான் ஒரு ஆண் என்பதாகவே இக்கதை நகர்கிறது. தன் மனைவி ஜெயந்தி தன்னுடைய எழுத்தை இரசிக்கவில்லை என்பதற்காகவே சகாதேவன் அவளைக் குற்றப்படுத்துகிறான். சகாதேவன் எல்லா இடங்களிலும் தன்னை நியாயப்படுத்துகிறான். தன் மனைவி ஜெயந்திக்குத் தெரியாமல் வேறொருவன் (தீபக்) மனைவியுடன் (மதிபாரதி) தவறான உறவை ஏற்படுத்தி வாழ்ந்து வருகிறான். அது குறித்த எந்தக் குற்ற உணர்ச்சியும் அவன் மனத்தில் இல்லை.

இரண்டு மகள்களோடு வாழ்க்கையில் தடுமாறும் மதிபாரதியை நற்கருத்துக்கள் கூறி நல்வழிப்படுத்தாமல் தன்வயப்படுத்தி தன் இச்சையைத் தீர்த்துக்கொள்கிறான் சகாதேவன். இந்தச் சமூகத்தில் ஓர் ஆண் தனியாக வாழ்ந்து விடலாம். ஆனால், ஒரு பெண் தனியாக வாழ முடியாது. அதனால்தான் மதிபாரதியின் கணவன் தீபக் நாம் இதிலிருந்து பிரிந்து விடலாமா? எனக் கேட்கும் போது அவள் மறுத்துவிடுகிறாள். அவள் விவாகரத்து செய்தால் தன் இரண்டு மகள்களோடு தனியாக வாழ முடியாது. அப்படியே தனித்து வாழ்ந்தாலும் இந்தச் சமூகம் அவளை அடங்காப்பிடாரி, மோசமானவள் எனக் கூறலாம். கணவன் தீபக் வேறொரு பெண்ணுடன் இருப்பதைப் பார்த்த மதிபாரதி மனம் கலங்கி, பின்பு தன்னைத் தானே ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு, கணவனைப் பழிவாங்கும் நோக்கில் இன்னொருத்தியின் கணவனைத் தேடிப் போகிறாள்.

மதிபாரதி தான் வேறொரு ஆணுடன் (சகாதேவன்) இருப்பதைப் பற்றி கொஞ்சம் கூட குற்ற உணர்ச்சி இல்லாதவளாகவே இருக்கிறாள்.  சரிதா தன் கணவனை விவாகரத்து செய்து, தனியாக தன் மகளுடன் வாழும் போதும் சுயமரியாதை உள்ளவளாகவும், ஒழுக்கம் மிக்கவளாகவும் வாழ்ந்து வருகிறாள்.

எழுத்தாளர்கள் என்பவர்கள் பெருங்குடிகாரர்கள் என்பதை இப்புதினத்தின் கதைமாந்தர்கள் வழி கணேசகுமாரன் புலப்படுத்தியுள்ளார். முந்நாளில் பெண்கள் திருமணம் ஆகும் வரை பெற்றோருக்கும், திருமணம் ஆனபின் கணவனுக்கும் கட்டுப்பட்டு வாழ்ந்தார்கள். ஆனால், இந்நாளில் அவர்கள் தாங்களாகவே பொருள் தேடவும், சிந்திக்கவும், செயல்படவும் தொடங்கிவிட்டார்கள் என்பதை இப்புதினம் வழி அறியமுடிகிறது.

*****

குறிப்புகள்

1. இரா.தண்டாயுதம், சமூக நாவல்கள், ப.25
2. க.கைலாசபதி, தமிழ் நாவல் இலக்கியம், ப.116
3. தா.வே.வீராசாமி, தமிழில் சமூக நாவல்கள், பக்.3-4
4. எஸ்.ஜெ.பாஸ்கல் கிஸ்யாட், சமூகவியலின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள், ப.1
5. அகநானூறு, பா.12:4-5
6. திருக்குறள், 148
7. ச.பரிமளா, சங்கத் தமிழர் வாழ்வில் தேறல் (ஆய்வுக் கோவை-1), இந்தியப் பல்கலைக்கழக தமிழாசிரியர் மன்றம், பக்.372-377
8. கரு.முத்தையா, ஜெயகாந்தன் நாவல்களில் பாத்திரப்படைப்பு, ப.378

*****

கட்டுரையாளர்
உதவிப் பேராசிரியர்,
தமிழாய்வுத்துறை,
அ.வ.அ.கல்லூரி (தன்.),
மன்னன் பந்தல்,
மயிலாடுதுறை.

-இல.மேனகா

பெண்ணியம் என்பது பெண்ணின் சமூக நிலையை மறுமலர்ச்சிக்கு உட்படுத்த வேண்டிய தேவையை வலியுறுத்துகிறது. இது பாலினப் பாகுபாடு தொடர்பான சமூகப்பண்பாட்டு வேர்களை இனம் கண்டு கொள்ளவும், குறிப்பாக பெண்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறை, சுரண்டல் முறையை உணர்ந்து கொள்ளவும் பெண்ணியம் தெளிவான வரையரை அளிக்கிறது. இது ஆணிய பண்பாட்டுக் கட்டமைப்பில், பாலிய உருவாக்கம் ஊடுருவியிருப்பதையும்,  அதனால் பழைய மதிப்பீடுகள், புதிய பண்பாட்டு மதிப்பீடுகளால் எத்தகைய மாற்றத்தைப் பெறுகின்றன என்பதையும் நன்கு அறிய உதவுகின்றது. இவற்றைத் தொல்காப்பியம், சங்கஇலக்கியங்கள், பக்தி இலக்கியங்கள், காவியங்கள், புராணங்கள், நவீனஇலக்கியங்கள் வழி பெண்ணியச் சிந்தனைகளை முன்வைத்து இக்கட்டுரைப் படைக்கப்படுகிறது.

சங்க இலக்கியத்தில் பெண்ணியக்கூறுகள் 

தமிழ் இலக்கியத்தின் தொன்மையான நூல்களில் ஒன்றான தொல்காப்பியம் ஆண்களின் நிலை குறித்து,

“பெருமையும் உரனும் ஆடூஉமேன”          (தொல்-களவு-நூற்7) என்று பெருமையும், வலிமையும் ஆணுக்குரிய பண்புகளாகவும்,

“அச்சமும் நாணும் மடனும் முந்துறுதல்
நிச்சமும்   பெண்பாற் குரிய”                     (தொல்-களவு-நூற்8) இவை பெண்ணுக்குரிய பண்புகளாகவும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதாவது அச்சம், மடம், நாணம் இவையெல்லாம் பெண்ணுக்குரிய குணங்களாக தொல்காப்பியம் கூறுகின்றது. மேலும் “கற்பு” என்பது பெண்ணிற்கு கட்டாயமாக்கப்படுகிறது.

பெண்களின் உரிமை  சங்ககாலத்தில் தடை செய்யப்படவில்லை. பெண்கள் கல்வி கற்று, நன்கு புலமை பெற்றவர்களாகத் திகழ்ந்தனர். மேலும் சங்க இலக்கியமானது பெண்களின் நிலையினை பலவாறாக கூறுகின்ளது. அஃதாவது,

“பெண் பிறவி இழிவுக்குரியது” என்று யாரும் கருதவில்லை    (ஐங்;:257)

“மணக்கொடை(வரதட்சணை) கொடுமை இல்லை”         (அகம்:280)

“நல்லிற்பாவையன்ன நல் லோற் கணவன்”                   (பதிற்றுப்பத்து61)

“மறுவில் கற்பின் வாணுதல் கணவன்”      (திருமுருகாற்றுப்படை:அடி 6)

என்றவாறு பெண்ணுக்குப் பெருமை தேடித்தரும் வகையில் சான்றோர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். சங்ககாலத்திலும் பெண்ணிற்கு கற்பு வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆணைத் தலைமையாகக் கொண்ட குடும்பம் வரவேற்கப்பட்டது.

திருக்குறள் வழி அறியலாகும் பெண்ணியம் 

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றான திருக்குறள் பெண்ணியம் பேசுகிறது. அஃதாவது,

“மனைத் தக்க மாண்புடையாளாகித் தற்கொண்டாள்
வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை”             (குறள்:7)

என்கிறது. அதாவது குடித்தனத்துக்கு ஒத்த பெருமையுடையவளும், தன் கணவனுடைய வருவாய்க்குத் தக்கபடி செலவு செய்கிறவளுமான மனைவியே சரியான வாழ்க்கைத் துணைவி என்கின்றார் வள்ளுவர். மேலும், 

“பெண்ணின் பெருந்தக்க யாவுள கற்பென்னும்
திண்மை  உண்டாகப் பெறின்”                   (குறள்:54)

அதாவது கற்பு என்ற மன உறுதியுள்ள பெண்ணைக் காட்டிலும் பெருமை தரக்கூடிய பொருள் இவ்வுலகத்தில் வேறு என்ன இருக்கிறது? ஒன்றுமில்லை என்கிறார். மேலும் இவர் குடும்பம், கற்பு இரண்டும் பெண்ணிற்குத் தேவை என்றும் வலியுறுத்துகின்றார்.

இடைக்காலத்தில் பெண்களின் நிலை

நீதி நூல்களிலிருந்து காப்பியத்திலும் அறவழி வாழ்க்கை நடத்தல், இல்லறத்தைப் பேணிக்காத்தல், கலைகளைத் தெய்வமாக வழிபடல் ஆகியன பெண்ணின் கடமைகளாக வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன. ஆண்கள் குடும்ப வளத்தைக் காக்கக் கூடிய நிலையில் கற்புடன் திகழும் பெண்களைத் தெய்வமாகக் கருதினர். ஆனால் பெண்ணடிமைத் தனத்தை வலியுறுத்தும் புராணகாலத்தில் பெண்களின் நிலை மேலும் தாழ்வடைந்தது.

பக்தி காலத்தில் சமயங்களின் எழுச்சியால் சாதிக்கட்டுப்பாடுகளை மீறிப் பெண்கள் கோவில் வழிபாடு, விருந்தோம்பல், சமூகப் பணிகளில் கலந்து கொள்ளுதல் ஆகியவற்றை மேற்கொண்டனர். அரச, பிராமண, வேளாளர் குலப் பெண்கள் சமய வாழ்வில் பங்கேற்றனர். அதற்குப் பின்னர் சிற்றிலக்கியங்களில் ‘பதிவிரதை’ என்ற கொள்கையை வரையறுத்தலோடு பெண்ணைப் பாலியல் பொருளாகக் கருதினர்.

நவீன இலக்கியத்தில் பெண்கள் 

மேலை நாடுகளில் தோன்றிய சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம், ஆகியன இந்தியாவில் ஆங்கிலக்கல்வியின் வரவால் அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. இவற்றை இலக்கியங்கள் எடுத்துக்காட்ட முனைந்த போது தான் பெண்முன்னேற்றமும் முளைவிடத் தொடங்கியது.

தமிழில் முதன்முதலில் எழுந்த புதினம் வேத நாயகம் பிள்ளையின் ‘பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்’(1879). அந்நாவலைத் தொடர்ந்து வந்த மாதவையாவின் ‘பத்மாவதி சரித்திரம்’(1898) என்ற இவ்விரண்டு நாவல்களும் பெண்கல்வி,  விதவை மறுமணம், முதலியவற்றைப் பற்றி பேசுகின்றது.

“தமிழின் முதல் நாவலாசிரியராகத் திகழ்வதற்கு முனிசீப் வேதநாயகம் பிள்ளையிடத்திருந்த தகைமைகள் பெண் விடுதலை இயக்கம், சன்மார்க்க நெறிப்பிரச்சாரம், சமூக சீர்திருத்தம் போன்ற துறைகளில் அவருக்கிருந்த ஈடுபாடு ஆகியவை வேத நாயகம் பிள்ளையின் பெண் விடுதலை உணர்வைத் தோற்றுவிக்கக் காரணிகளாக இருந்தன”1 என்று கா.சிவத்தம்பி கூறுகின்றார்.

தமிழகப் பெண்ணிய முன்னோடிகள் 

தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்களின் நிலையை மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்தில் எடுத்துக் கூறியவைகளுள் தேசியப் போரட்டக் காலத்தைச் சேர்ந்த பாரதியாரும், பெரியாரும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவர்.

பாரதியார் 

தேசியப் போராட்டத்தில் தீவிரமாகப் பங்கேற்ற பாரதியார் பெண் கல்வி, பெண் விடுதலை குறித்து எழுதிய கவிதைகள் தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்ணியக் கூறுகளை அறிவதற்கான சான்றுகளாகத் திகழ்கின்றன.

“நாணும் அச்சமும் நாய்கட்கு வேண்டுமாம்”  (புரட்சிப்பெண் – பா.எ.4) என்று சாடுவதோடு நில்லாமல்,

“மாதர் தம்மை இழிவு செய்யும்
மடைமையைக் கொளுத்துவோம்”    (புரட்சிப்பெண்- பா.எ.7) என்றதோடு,

“ஆணும் பெண்ணும் சரிநிகர்  சமானம்”   (புரட்சிப்பெண் – பா.எ.4) என்றும் கூறுகின்றார். இவ்வாறாக பாரதியாரின் கவி வரிகளின் மூலம் பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கான பாதையை வகுத்தார் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. இதனால் தான் பாரதியின் கவிதைகள் வரலாற்றில் நிலைத்த இடத்தைப் பெறுகின்றன.

பெரியார்

பெண் விடுதலை குறித்து எழுந்த சீர்திருத்த இயக்கங்களில் பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கமானது பெண் என்பவள் ஆணின் போகப் பொருள் என்பதை மறுத்து, ஆணின் பாதி என்பதை மாற்றி பெண்ணினம் தன்னை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவி செய்தது. பெரியாரை “தமிழ் இலக்கியப் பெண்ணிய முன்னோடி” எனக் கூறலாம்.

அவர், “பெண்களைக் கணவனுக்கு நல்ல பண்டமாக மாத்திரம் ஆக்காமல், மனித சமுதாயத்திற்குத் தொண்டாற்றவும், புகழ் பெறும் பெண்மணியாகவும் வேண்டும். பெண்ணும் தன்னை  பெண்ணினம் என்று கருத இடமும் எண்ணமும் உண்டாகும்படியாக நடக்கவே கூடாது. நமக்கும், ஆணுக்கும் ஏன் பேதம்? ஏன் நிபந்தனை? ஏன் உயர்வு தாழ்வு? என்ற எண்ணம் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் எழவேண்டும். ஏனெனில் பெண் என்பவள் வெறும் போகப் பொருளாக ஆக்கப்படுதல் கூடாது. அவர்கள் புது உலகைச் சித்தரிக்க வேண்டும்”2 என்றெல்லாம் பெரியார் தம்முடைய பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகளாக வலியுறுத்துகின்றார்.

இவ்வாறாகப் பாரதி, பெரியார் மட்டுமல்லாது இன்னும் பல அறிஞர்களும் கவிஞர்களும் பெண் முன்னேற்றத்திற்காகவும் பெண் கல்விக்காகவும் பாடுபட்டனர். சங்ககாலத்தில் பெண்களின் நிலை குறித்தும் அவளின் கல்வி, வாழ்க்கைமுறை, ஆண்கள் பெண்களை எவ்வாறெல்லாம் நடத்தினர் என்பது பற்றியும் இக்காலத்தில் பெண்களின் முன்னேற்றம் கல்வி மற்றும் கல்வியினால் அவர்கள் அடைந்த பயனையும் பெண்களை இலக்கியங்கள் எவ்வாறெல்லாம் சித்தரிக்கின்றன என்பது பற்றியும் பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கு வித்திட்டவர்கள் பற்றியும் இக்கட்டுரையானது விவரிக்கின்றது.

தாய் வழி சமூகத்தில் பெண்ணுக்கு முதன்மை இடம் அளிக்கப்பட்டதால்  விவசாயம் முதல் கல்வி ஈறாக அனைத்து துறைகளிலும் தன் திறமையை வெளிப்படுத்தினாள். தொழில் நுட்பப்புரட்சி ஏற்பட்டுள்ள இக்காலத்தில் பெண்கள் விண்வெளி வரை சாதனை புரிந்து பாரதியின் கனவை நனவாக்கி வருகின்றனர்.

அடிக்குறிப்புகள்:

1. கா. சிவத்தம்பி – நாவலும் வாழ்க்கையும், பக்:52
2. ஈ.வெ.ரா. பெரியார் – சுயமரியாதைத் திருமணம் ஏன்?, பக்:12

மேற்கோள் நூல்கள்:

1. முனைவர் அரங்க.மல்லிகா – தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்ணியம்
2. நாஞ்சில் ஆனந்தன் – சங்க இலக்கியத்தில் மனித உரிமைகள்
3. பாரதியார் கவிதைகள் – கழக வெளியீடு

*****

கட்டுரையாளர்
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி,
தஞ்சாவூர்.

-மீனாட்சி பாலகணேஷ்

தொல்காப்பியம் மாயோனாகிய திருமால், சேயோன் எனப்படும் முருகன், வேந்தன் எனப்படும் இந்திரன், வருணன் ஆகியோரை நானிலத் தெய்வங்களாகக் காட்டுகின்றது.

‘மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்,
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல்’  (தொல்காப்பியம்- அகத்திணையியல் –  பொருளதிகாரம்)

பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியங்கள் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகிய ஐவகை நிலங்களையும் அவை பற்றிய செய்திகளையும் பாடல்களில் இணைத்துக் கூறுவதுண்டு என முன்பு கண்டோம். முருகனைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்ட பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களில் குறிஞ்சிநிலம் பற்றிய செய்திகள் பெரிதளவில் பேசப்பட்டுள்ளன. பாட்டுடைத்தலைவன், தலைவியின் நாட்டு வளத்தைப் போற்றிவரும் பாடல்களில் வயல்சூழ்ந்த மருதநிலம், கடற்புறமான முத்துக்கள் விளையும் நெய்தல்நிலம், ஆகியன மிக விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன எனக் கண்டோம். முல்லை, பாலை நிலங்கள் தொடர்பான செய்திகள் மிகவும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. திருமால் பற்றிய பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களிலும் முல்லைநிலம் பற்றிய வருணனைகளும் பாடல்களும் காணப்படவில்லை என்பது வியப்பையளிக்கின்றது. இக்கட்டுரையில் முருகப்பிரானைப் பாட்டுடைத்தலைவனாகக் கொண்ட பிள்ளைத்தமிழ் நூலொன்றிலிருந்து முல்லைநிலத்தின் வளத்தினைப் பற்றிய ஒரு பாடலைக் காண்போம். சிதம்பர அடிகளார் இயற்றியுள்ள திருப்போரூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழின் சிறுபறைப் பருவப் பாடலிது.

அழகான திருப்போரூர் முல்லைநிலங்கள் செறிந்தவூர். இவ்வூரின்கண் பலவிதமான ஒலிகள் எப்போதும் எழுந்த வண்ணமாக உள்ளன. தயிரின் முடைநாற்றம் கமழும் மெல்லிய உருவம் கொண்ட இடைப்பெண்களின் மத்துக்கள் அவர்கள் தயிர் கடையும் கலங்களில் முழங்கும் ஒலி ஒருபுறம் கேட்கிறது; பசுக்களின் கூட்டங்கள் தம் கன்றுகளை நினைத்தமட்டிலேயே அழகான குடம்போலும் மடித்தலத்திலுள்ள பாலைச் சுரந்து கன்றுகளை எண்ணிக் கத்தும் முழக்கமும் மிகுதியாகக் கேட்கின்றது.

இசையமைந்த துளைகளினூடே விரல்களைப் பொருத்திப்பிடித்து தொறுவர்கள் எனப்படும் இடையர்கள் ஊதும் புல்லாங்குழலோசையும்  கேட்கின்றது. பலவிதமான நிறங்கள் கொண்ட காட்டுக்கோழிகள் முறைமுறையாக நின்று நெருங்கிக் கூவும் ஓசையும் எழுந்தவண்ணம் உள்ளது.

செழித்து விளைந்து மலர்ந்த செம்முல்லை மலர்களில் வரிவண்டுகள் அமர்ந்து விளரிப்பண்ணை இசைக்கும் அழகிய இனிய முழக்கமும் கேட்கின்றது. காலை விடியற்போதில் எழும் கடலின் ஒலியைப்போல இந்தப் பலவகை முழக்கங்களும் மிகுதியாக எழுகின்ற தன்மை கொண்டது இப்போரூரின் முல்லைநிலங்கள்.

அம்முல்லை நிலத்தில் வாழ்பவனும் ‘குளமலி கண்ணனா’கிய சிவன் தந்தருளியவனுமான முருகப்பெருமானை, “முருகா, நீ சிறுபறை கொட்டுக! முத்தமிழினை மெத்த வளர்த்தவனே! சிறுபறை கொட்டுக!”- என வேண்டுவதாக அமைந்த பாடல்.

ஒருவரைப் பற்றிக் கூறும்போது அவர் புகழ்வாய்ந்த குடும்பப் பின்னணி உடையவராயின் அவர் பெற்றோர், மற்ற உறவுமுறைகளைக்கூறி அவரைப் பெருமைப்படுத்துவது வழக்கம். அதுபோன்றே இப்பாடலில் முருகனின் புகழ்வாய்ந்த தந்தையாகிய சிவபிரானின் புகழையும் விளக்கியுள்ளார் புலவர். குலம்- குடிப்பெருமை கூற ‘குளமலி கண்ணன் தரும் இறை’ எனச் சிலசொற்களையே கூறுகிறார். குளம் = நெற்றி; அலிகம்- நெற்றி. நெற்றிக்கண்ணனாகிய சிவபெருமான் தந்தருளும் முருகக்கடவுள் என்கிறார்.  வேறென்ன பெருமை வேண்டும் முருகனுக்கு? அவனும் தன் பங்கிற்கு முத்தமிழையும் தனது பெற்றோரைப்போல் தொடர்ந்து வளர்த்து அருளுபவன் அல்லவா?

“அளைகடை முடைகது வியதளிர் வடிவத்
தாய்ச்சியர் மத்தொலியும்
அங்குட மடிமுலை விம்மிக் கன்றுளி
ஆன்நிரை கத்தொலியும்
……………………………………
…………………………முல்லைக்
குளமலி கண்ணன் தருபோ ரூரிறை
கொட்டுக சிறுபறையே” (திருப்போரூர் முருகன் பி. த.- சிறுபறைப்பருவம்- சிதம்பர அடிகள்)

முல்லைநிலத்திற்கான பண் ‘விளரிப்பண்’ என்பது இதிலிருந்து பெறப்படுகின்றது. ஆனால் தமிழிசை மரபுப்படி விளரிப்பண்ணானது மருதநிலத்துக்கு உரிய பண்ணாகும். வண்டுகளின் ஒலியே விளரிப்பண் என அறியப்படுகின்றது. இவ்வாறு திணைமயங்கி வருவதும் ஓர் இலக்கிய உத்தியாகக் கருதப்படுகிறது.

மீனாட்சியம்மை பிள்ளைத்தமிழில் அம்மானைப் பருவத்துப் பாடலொன்றில், ‘விளரிப் பண்ணைப் பாடுகின்ற வண்டுகள் முழங்குகின்ற கூந்தலையுடைய கொடி போன்றவளே!’ என அன்னை விளிக்கப்படுகிறாள்.

‘விளரிமி ழற்றருளி குமிறுகு ழற்கொடி.’

இப்பாடலில் புல்லாங்குழலை இடையர்கள் வாசிக்கும் முறை நுட்பமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. மூங்கிற்குழலில் அமைக்கப்பட்ட துளைகளில் (இசைக்கேற்ப) விரல்களை மாற்றிமாற்றிப் பொருத்தி (அவற்றை மூடியும் திறந்தும்) இசைக்கிறார்கள் என விளக்கமாகக் கூறியுள்ளமுறை நயக்கத்தக்கது. இவ்வாறு நுணுக்கமான நயங்களை ஆங்காங்கே தாமியற்றியுள்ள பாடல்களிலும் நூல்களிலும் பொருத்திப் பாடியுள்ளமையும் வியக்கத்தக்கது. ஆராய்ந்து கண்டெடுத்து படித்து நுகரவேண்டும்.

****

அடுத்து குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நான்கு நிலங்களையும் ஒரு தொடராக நயந்து பாடிய பாடலொன்றினை குறுக்குத்துறை குமரன் பிள்ளைத்தமிழ் செங்கீரைப்பருவத்துப் பாடல்வாயிலாகக் காணலாம்.

குமரன் குடிகொண்டுள்ள குறுக்குத்துறையெனும் ஊரானது பொருநை எனப்படும் தாமிரபரணி நதியினருகே அமைந்துள்ள அழகியதோர் ஊராகும். குமரனெனும் குழந்தையைச் செங்கீரையாட வேண்டிடும் புலவர், அப்பொருநை நதியின் அலைமுழக்கிற்கியையச் செங்கீரையாட வேண்டுகிறார். அந்நதியின் பெருமையை விளக்க அது ஓடிச்செல்லும் பாதையை நயமுற விரித்துரைப்பதே இப்பாடல். வேதங்களிலும், புராணங்களிலும், இலக்கியங்களிலும், வரலாற்றிலும் உயர்வாகப்பேசப்படும் நதி தாமிரபரணியாகும்.

‘தென் தமிழ் நாட்டு அகன் பொதியில் திரு
முனிவன் தமிழ்ச் சங்கம் சேர்கிற்பீரேல்,
என்றும் அவன் உறைவிடம் ஆம்; ஆதலினால்,
அம்மலையை இறைஞ்சி ஏகி,
பொன்திணிந்த புனல் பெருகும் பொருநை எனும்
திரு நதி………’ எனக் கம்பராமாயணமும் போற்றுகிறது.

‘தெற்கேயுள்ள தமிழ்நாடான பாண்டியநாட்டுப் பகுதியில் அகன்ற பொதியமலையில் நிலைபெற்ற சிறந்த அகத்தியமுனிவனது தமிழ்ச்சங்கத்தைச் சேர்ந்தால், அது எப்போதும் அம்முனிவன் வாழும் உறைவிடமாகும். அம்மலையை வணங்கிச் சென்றால் அப்பால், பொன்துகள்கள் நிரம்பிய நீர் பெருகும் பொருநை எனும் திருநதியைக் காண்பீர்கள்,’ என சுக்கிரீவன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல்.

பொதிகை மலையின் உச்சியினின்றும் குதித்து இறங்கி ஓடிவரும் நதி, முதலில் தினைப்புனங்கள் நிரம்பிய மலைகள் சார்ந்த குறிஞ்சிநிலத்திற்கு வளங்களைச் சேர்க்கின்றது. பிரம்மாவின் மகனான புலத்திய முனிவரின் மகனாகிய அகத்தியரின் பெருமையை உலகிற்கு அறிவிக்கின்றது இப்பொருநை நதி.

எவ்வாறு?

பெருமை வாய்ந்த உயர்ந்த முனிவர்களுள் அகத்திய முனிவர் முதன்மையானவராவார். அகத்தியர் கைக்கமண்டலத்தைக் காக வடிவில் வந்த விநாயகன் தட்டி விட்டதனால் சிந்திய நீரினின்றும் உற்பத்தியானவள் காவிரி நதியாள்*. தம்முடைய கமண்டலத்தில் அடைபட்டிருந்த நீரை, பூமி செழித்து வளம் பெறவேண்டும் என்பதற்காக, அகத்தியர் தாமே உவந்து திருவுள்ளங்கொண்டு கவிழ்த்ததனால் தாமிரபரணி என அறியப்படும் தண்பொருநை* நதியாள் பெருகியோடினாள் எனக் கூறப்படுகிறது. அது மட்டுமின்றித் தன்னில் வந்து நீராடுவோருக்கு, அவர்களுடைய பாவங்களைக் களைந்துவிடும் தன்மையும் கொண்டவள் அவள். பின்பு பெருமை சேர்ந்த காடுசார்ந்த இடமாகிய முல்லைநிலங்களின் வழியாக, அவற்றின் வளங்களைக் கண்ணுற்றபடி செல்கின்றாள்.

அடுத்து, பலவிதமான பயிர்கள் விளைவிக்கப்பட்டுள்ள வயற்பிரதேசமாகிய மருதநிலத்தில் புகுந்து உலவிச் செல்கிறாள் தாமிரபரணியாள். அவ்வாறு உலவுங்கால், அகன்று விரிந்து வயல்களில் நீரெனத் தேங்கி, நெல்லினை விளைவித்தும் மகிழ்கிறாள்; குமரியெனக் குதிநடை போடாமல் அடங்கி மென்னடை நடந்து ஸ்ரீவைகுண்டம் எனும் புண்ணியத் தலத்தைச் சேர்ந்து வழிபடுகிறாள்; பின்பு அங்கிருந்தும் நீங்கி கடல்சார்ந்த நெய்தல் நிலத்தில் புகுகிறாள் அவள். அங்குகுழை எனப்படும் ஒருவகை நெய்தல்நில மலரில் புகுந்து தங்கியிருந்து இளைப்பாறுகிறாள். பின் எழுந்து உருண்டுபுரண்டு ஓடுபவள் அழகிய கடலின் கரங்களால் அரவணைத்துக் கொள்ளப்படுகிறாள். இவ்வாறு பெருமை கொண்ட நதியான தண்பொருநையின் முழக்கத்திற்கு இசைவாக நீயும் நயமாக செங்கீரை ஆடிடுவாயாக! குறுக்குத்துறை நாதனான குமரனே! செங்கீரையாடுக! என வேண்டுகிறார் புலவர்.

தண்பொருநையான தாமிரபரணியின் பாதையை இயற்கையின் இனிய காட்சிநயத்துடன் விளக்கும் பாடல்.

பொதிகைப் பொருப்பின் குதித்திறங்கிப்
புனஞ்சேர் குறிஞ்சி வளம்பெருக்கிப்
புலத்தி யன்றன் சுதன்பெருமை
புவிக்கே காட்டித் தனைச்சேர்ந்தார்
………………………………………………
நதியாம் பொருநை யலைமுழக்கில்
நயந்தா டிடுக செங்கீரை
நலமார் குறுக்குத் துறைநாதா
நன்கா டிடுக செங்கீரை.

(புலத்தியன் தன் சுதன்- புலத்திய முனிவரின் மகனான அகத்தியர்)

(குறுக்குத்துறை குமரன் பி. த.- செங்கீரைப்பருவம்- வித்துவான் தி. சு. ஆறுமுகம் எனும் சிவதாசன்)

*நதிகளைப் பெண்ணெனக் குறிப்பிடுவது நம் நாட்டு வழக்கு.

***************

ஆய்வுக்கு உதவிய நூல்கள்:

1. திருப்போரூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழ்- சிதம்பர அடிகள்
2. குறுக்குத்துறை குமரன் பிள்ளைத்தமிழ்- சிவதாசன்.

*****

கட்டுரையாளர்
முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை,
கற்பகம் பல்கலைக் கழகம், கோவை,
நெறியாளர்: முனைவர் ப. தமிழரசி,
தமிழ்த்துறைத் தலைவர்

-முனைவர்.வே.மணிகண்டன்

வார்ப்பு இதழ் அறிமுகம்

வார்ப்பு 1998-ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் ‘நிக்குமோ நிக்காதோ’ என்ற பெயரில் மூன்று கவிஞர்களின் கவிதைகளுடன் தொடங்கப்பட்டது. 2000-ஆம் ஆண்டு ‘நிக்குமோ நிக்காதோ’ என்ற பெயரில் இருந்து டப்ளின்.காம்  என்ற இணையத் தளப்பெயருக்கு வார்ப்பு மாறியது. அம்மாற்றம் பெரிய மாற்றத்தைக் கவிஞர்கள், இணையப்பயனர்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தவில்லை. பிறகு கவிஞர் இசாக் அவர்களின் ஆலோசனைப்படி கவிஞர் மாலியன் அவர்களால் ‘வார்ப்பு’ என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது. தொடக்கத்தில் இலவச இணைய வழங்கியில்; தொடங்கப்பட்ட வார்ப்பு படிப்படியாக வளர்ச்சி நிலையை அடைந்தது.வார்ப்பு இதழின் பதிப்பாசிரியரான பா.மகாதேவன், உதவி ஆசிரியர்களான பிரியானா ராஜேந்திரா, ரமணன், ஆலோசனை வழங்குபவர்களான இசாக், ரவி சுவிஸ் , நந்தா கந்தசாமி, அருள்அரசி, ரஞ்சினி ஆகியோரின் பெரும் முயற்சியினால் காலத்தோடு மாறும் இணையத்தில் வார்ப்பு தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டுள்ளது.

வார்ப்பு இதழின் படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகள்

‘கவிதை இதயங்களின் துடிப்பு’ என்னும் இலைச்சினையுடனும் ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ என்ற உயரிய கொள்கையுடனும் வெளிவரும் வார்ப்பு இதழானது கவிஞர்கள், கவிதைகள், விமர்சனங்கள், நேர்காணல்கள், கட்டுரை நிகழ்வுகள், படமும் வரிகளும், சரம், நூலகம், எம்மைப்பற்றி, கருத்துக்கள், மொழிபெயர்ப்பு கவிதைகள் ஆகிய பகுதிகளைத் தன்னகத்தே  பெற்று வெளிவருகிறது. கவிஞர்கள், இணையப்பயனர்கள், விமர்சகர்கள் ஆகியோரின் முழுமையான பங்களிப்பால் முழுக்க முழுக்கக் கவிதை தொடர்பான படைப்பாக்கங்களை வெளியிடும் நோக்கில் வார்ப்பு இதழ் தொடங்கப்பட்டது.

‘எளிமையே பேரழகு’ என்னும் பதத்துக்கு உதாரணம் வார்ப்பு தளம்தான். சிரமம் இல்லாத இணைப்புகளாலும் புத்துணர்ச்சியூட்டும் வண்ணங்களாலும் வலைப்பக்கம் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கவிதைகளுக்கும் படைப்புகளுக்கும் பொறுத்தமான புகைப்படங்களைத் தேடிப் பிடித்து இணைத்து படைப்புகளை அழகுபடுத்தும் பணி பெரிதும் பாராட்டத்தக்கது’எனக் கவிதைக்கான சிற்றிதழ் அணி வார்ப்பு பற்றிய தமது கருத்தைத் தெரிவித்துள்ளது.

வார்ப்பு இதழானது கவிதைகளை மட்டுமல்லாது கவிஞர்கள், கவிதை விமர்சகர்கள், இணையப்பயனர்கள் ஆகியோரை ஒன்றிணைக்கும் பாலமாகத் திகழ்கிறது. கருத்துக்களை தெரிவிக்கும் தெரிந்து கொள்ளும் களமாகவும் இவ்விதழ் உருபெற்றுள்ளது. 25.09.2008 வரை 359 கவிஞர்களையும் ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்ட கவிதைகளையும் வார்ப்பு இதழ்  தன்னகத்தே ஒருங்கiணைத்துள்ளது.

‘உங்கள் படைப்புகள் யாவும் யுனிகோடு எழுத்துரு அமைப்பில் எழுதப்பட வேண்டும் என்பதை தெரிவிக்கிறோம். எமக்கு வரும் படைப்புகளை நாம் யுனிகோடு எழுத்துருவுக்கு மாற்றும்போது அப்படைப்புகள் பல விதங்களில் சிதைவுறுகின்றன. உதாரணமாக கோவலன் என்ற பெயர் காவலன் என மாற்றப்பட்டால் அப்பிழையை நாம் அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பு மிகக்குறைவு. ஆகவே, படைப்பாளிகளே படைப்புகளை யுனிகோடு எழுத்துருவில் எழுதி அனுப்பினால் அவ்வாறான பிழைகளையும் , எழுத்துப் பிழைகளையும் சீர்செய்து கொள்ள முடியும் என நம்புகிறோம்.

உங்களுடைய கவிதைகள் ஏற்கனவே வார்ப்பில் இடம்பெற்றிருந்தால் தயவுசெய்து உங்களுடைய வார்ப்பு அடையாள இலக்கத்துடன (கவிஞர்கள் வரிசையில் உங்களுடைய பெயரோடு இருக்கும் எண்) சேர்த்துப் படைப்புகளை அனுப்பிவையுங்கள். படைப்பாளிகளும், படைப்புகளும் அதிகரிக்கப் படைப்புகளை பிரசுரிப்பது தொடர்பான சிக்கல்களும் அதிகரிக்கின்றன. சில சமயங்களில் ஒரு படைப்பாளியை இரு வேறு பெயர்களில் அறிமுகப்படுத்தும் தவற்றினைத் தவிர்த்துக் கொள்ள எமக்கு இந்த அடையாள இலக்கப்பிரயோகம் பெரிதும் உதவும்.

கவிதைகளோடு அவற்றுக்குப் பொருத்தமான படங்களை இணைத்து அனுப்புவதைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் அனுப்பும் படங்களால் எழும் சட்டச்சிக்கல்களை எம்மால் எதிர்கொள்ள முடியாது. உங்களுடைய கவிதைத் தொகுப்புகளின் அட்டைப்படங்களை வேண்டுமானால் இணைத்து அனுப்பலாம்.

கவிதைத் தொகுப்பை நூலகம் பகுதியில் அறிமுகம் செய்ய விரும்பினால் தொகுப்பின் பெயர், அட்டைப்படம், கவிஞரின் பெயர், தொகுப்பு கிடைக்குமிடம் போன்ற விடயங்களை இணைத்து அனுப்பிவையுங்கள்’6.

வார்ப்பு ஆசிரியர் குழுவினால் இடப்பட்டுள்ள இக்கடிதத்தின் வாயிலாக வார்ப்பு இதழ் அனைத்துக் கணினிகளிலும் தெரியும் விதமாக யுனிகோடு; எழுத்துருவில் மாறியுள்ளமையும், ஆகையால் படைப்புக்களைப் படைப்பாளர்கள் பிற எழுத்துருக்களில் இதழுக்கு அனுப்பாமல் யுனிகோடில் மட்டும் அனுப்பும்படி கேட்டுக் கொண்டுள்ளது. மேலும், படைப்புகளை வார்ப்பு இதழுக்கு முன்பிருந்தே அனுப்பும் கவிஞர்கள் இதழில் அக்கவிஞருக்கு தரப்பட்டுள்ள இலக்கத்தையும் சேர்த்து அனுப்பினால் எவ்வித கவிதை, பெயர் சிக்கல்கள் இன்றி கவிதைகள் இதழில் இடப்படலாம்.  எழுத்துப்பிழை, எழுத்துருச்சிக்கல் ஆகியவை தவிர்க்கப்பட்டு உலகத் தமிழர்கள் அனைவரும் படித்து பயனுறும் வகையில் கவிதைகள் இவ்விதழில் தொகுக்கப்படுகின்றன.

கவிஞர்கள்

கவிஞர்கள் பகுதியில் கவிஞர்களின் பெயர்கள் வரிசைப்படுத்த ஒவ்வொரு கவிஞருக்கும் ஓர் அடையாள இலக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. அடையாள இலக்கத்தை வார்ப்பில் உள்ள தேடுபொறியில் இட்டுத் தேடினால் கவிஞரின் பெயர், கவிதையின் பெயர் மற்றும் வார்ப்பில் வெளியான கவிஞரின் படைப்புகள் முழுவதையும் வாசிக்கும் வசதியைப் பெறலாம்.

கவிதைகள்

கவிதைகள் பகுதியில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கவிதைகளின் தலைப்புகள் எண் கொடுக்கப்பட்டு வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன. கவிதைகளில் ஏதேனும் ஒன்றைத் தெரிவு செய்து படிக்க அக்கவிதையின் தலைப்பைச் சொடுக்கினால் கவிதை முழுமையாகக் காட்சிபடுத்தப்படும். மேலும் கவிஞரின் மற்ற படைப்புகளை ‘இவரின் பிற கவிதைகள்’ எனும் பகுதியில் தெரிவு செய்து படிக்கும் வசதியும் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் வரும் கருத்துகள், விமர்சனங்கள் ஆகியவை பெறப்பட்டுக் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன. கவிதைகளை நண்பர்களுக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பும் வசதியும், பிரதியெடுக்கும் வசதியும் கவிதைகள் பகுதியில் தரப்பட்டுள்ளன.

மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகள்

மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகள் பகுதியில் பதினேழு மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகள் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. உலகப் புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர்களான கலீல் கிப்ரான், எரிக் பிரைட், ஜாவேத் அக்தர், தஸ்லீமா நஸ்ரின், கிறிஸ்ரா விஸ்ரரி, பிராபுல் சங்கர்  ஆகியோரின் படைப்புகளை மதியழகன் சுப்பையா, புதியமாதவி, ரஞ்சினி ஆகிய படைப்பாளர்கள் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ளனர்.

விமர்சனங்கள்

விமர்சனங்கள் பகுதியில் ஐம்பதிற்கு மேற்பட்ட கவிதை நூல்களுக்கு மதிப்புரைகளும் விமர்சனங்களும் விமர்சகர்களால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலும் ஒரு கவிதை நூலுக்கு ஒரு விமர்சனம் மட்டுமே அளிக்கப்பட்டுள்ளது. சில கவிதை நூல்களுக்கு ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட பல விமர்சனங்கள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு, ஒரு கவிதை நூலுக்குப் பல விமர்சனங்கள் அளிக்கப்படுவதால் பல கோணங்களில் அக்கவிதை நூலுக்கான விமர்சனங்கள் இணையப் பயனர்களுக்கு புதுவித அனுபவத்தையும் ,நூலின் மேல் பெரும் தாக்கத்தையும் அளிப்பதாகத் திகழ்கின்றன. புத்தகங்களின் அட்டைகள் வருடப்பட்டுப் பிரதியெடுத்து விமர்சனங்களொடு இணைக்கப்பட்டிருப்பது இப்பகுதிக்கு மேலும் பொலிவூட்டுகிறது. பெரும்பாலும் விமர்சனங்கள் பகுதியில் புலம்பெயர்வு, பெண்ணியம் தொடர்பான கவிதை நூல்கள் அதிகமாக இடம் பெற்றுள்ளன.

நேர்காணல்கள்

நேர்காணல் பகுதி இவ்விதழில் மற்றைய பகுதிகளை விட குறைவான ஆக்கங்களை பெற்றுள்ள பகுதியாகத் திகழ்கிறது. இப்பகுதியில் மீரா, அப்துல் இரகுமான், புதியமாதவி, நிரஞ்சினி, தீபச்செல்வன், அனார், ரஞ்சினி ஆகியோரின் நேர்காணல்கள் மட்டுமே வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

கட்டுரைகள்

கட்டுரைகள் பகுதியில் பதினைந்து கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. அனைத்தும் கவிதைப் பற்றிய கட்டுரைகளாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளன. புதுக் கவிதை, ஹைக்கூ, சில கவிஞர்களின் வரலாறு, நூல் கண்காட்சி, பெண்கள் சந்திப்பு, கவி அரங்கம் ஆகிய தலைப்புகளில் கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

நிகழ்வுகள்

நிகழ்வுகள் பகுதியில் ஐம்பத்திற்கும் மேற்பட்ட நிகழ்வுகள் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. இப்பகுதியில் ஒருங்குகுறி எழுத்துருவில் மட்டுமே தகவல்கள் அளிக்கப்பட வேண்டும். இதற்காக நிகழ்வுகள் பகுதியிலேயே தமிழா, புதுவை ஆகிய ஒருங்கு குறி எழுத்துரு எழுதிகளும், பொங்குதமிழ் எழுத்துருமாற்றியும் இடம் பெற்றுள்ளன. புத்தகக் கண்காட்சி, நூல் வெளியீடு, பெண்கள் சந்திப்பு,கவிதை, கட்டுரை, சிறுகதைப் போட்டிகளுக்கான அறிவிப்பு, பட்டிமன்றம், கவிஅரங்கம் பற்றிய அறிவிப்புகள் ஆகியவை நிகழ்வுகள் பகுதியில் தரவேற்றப்படுகின்றன.

படமும் வரிகளும்

‘படமும்…வரிகளும்’ பகுதியானது கொடுக்கப்பட்டுள்ள படத்திற்கு ஏற்பக் கவிதை எழுதும் பகுதியாகும். இப்பகுதியானது இணையப் பயனர்களின் மனத்தைத் தூண்டி கவிஞர்களாக மாற்றும் வகையில் படங்களும் அவற்றிற்கேற்ப தலைப்புகளும் தரப்பட்டிக்கும். படங்களுக்கேற்ப இப்பகுதியில் கவிதையைப் படைக்க தமிழ் ஒழுங்குகுறி எழுத்துருக்களும் இப்பகுதியில் தரப்பட்டுள்ளன. பெயர், மின்னஞ்சல், நாடு ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடவும் கவிதை எழுதவும் இப்பகுதியிலேயே வசதிகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட படங்களுக்கு நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கவிஞர்களின் கவிதைகள் இப்பகுதியில் இடம் பெற்றுள்ளன. இப்பகுதி அறிமுக கவிஞர்களைப் பெருவாரியாக உருவாக்கும் பகுதியாகவும், பிற தமிழ் இணைய இதழ்களில் இல்லாத புதுமையான பகுதியாகவும் கருதப்படுகிறது.

சரம்

கவிதை தொடர்பான இணைய இதழ்கள், வலைப் பதிவுகள் ஆகியவற்றைத் தொகுக்கும் பகுதி சரம். இப்பகுதியில் முழுக்க முழுக்க கவிதைத் தொடர்பான இணையத்தமிழ் தளங்களும் வலைப்பதிவுகளும் மட்டுமின்றி கவிதையை ஒரு பகுதியாகக் கொண்ட இணையதளங்களும், வலைப்பதிவுகளும் தொகுக்கப்படுகின்றன. இம்முயற்சியில் இதுவரை நூற்றுஐம்பத்திற்கும் மேற்பட்ட கவிதை தொடர்பான தளங்களும் வலைப்பதிவுகளும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

நூலகம்

கவிஞர்களின் கவிதை நூல்களைக் காட்சிப்படுத்தும் பகுதியாக நூலகம் பகுதி திகழ்கிறது. கவிஞர்களின் கவிதைப் புத்தகங்கள் இப்பகுதியில் இடம் பெற விரும்பினால் கவிதை நூலின் அட்டைப்படம், கவிஞரின் பெயர், வெளியீடு, விலை மற்றும் நூல் தொடர்பான அனைத்துத் தகவல்களையும் வார்ப்பு இதழின் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அனுப்பிவைத்தால் அவை நூலகம் பகுதியில் காட்சிப்படுத்தப்படும். நூலகம் பகுதியில் இதுவரை ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட கவிதை நூல்கள் இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பகுதியில் புலம்பெயர்வு, பெண்ணியம் சார்ந்த கவிதை நூல்கள் அதிக அளவில் இடம்பெற்றுள்ளன.

நிலாச்சாரல் இதழ் அறிமுகம்

நிலாச்சாரல் தமிழ் இணைய இதழ் மே 18, 2001-இல் தொடங்கப்பட்டது. ‘மண்ணில் தெரியுது வானம்’ என்ற அடைமொழியுடன், இரு மொழி வார இதழாக இலண்டனிலிருந்து வெளிவருகிறது. பிரபல எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளுடன் வளர்ந்து வரும் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையும் இவ்விதழ் சரிசமமாக தரவேற்றம் செய்கிறது. நிலாச்சாரலில் சுமார் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட படைப்புகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அனைத்துப் படைப்புகளையும் வாசகர்கள் இலவசமாகப் படிக்கலாம்.

நிலாச்சாரலின் ஆசிரியர் நிலா என்னும் புனைபெயரில் எழுதும் நிர்மலா ராஜு. இவர் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் அருகே உள்ள மம்சாபுரம் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தவர். அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தில் வேதிப்பொறியியலில் இளநிலைப் பட்டமும் , திருச்சி மண்டலப் பொறியியல் கல்லூரியில் முதுநிலைப் பட்டமும் பெற்றவர். தற்போது மென்பொருள் தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆலோசகராக இலண்டனில் பணிபுரிந்து வருகிறார். நாவல், சிறுகதை படைப்பதில் மிகுந்த ஈடுபாடுடைய நிலா இதுவரை சுமார் 60 சிறுகதைகளும், குழந்தைகளுக்கான சில கதைகளும், பல கட்டுரைகளும் எழுதி இருக்கிறார். நிலாச்சாரல், திசைகள், விகடன், கல்கி, பாக்யா, குங்குமம் ஆகிய இதழ்களில் இவரது படைப்புகள் வெளியாகியுள்ளன. நிலாச்சாரலின் படைப்புகளைத் தொகுத்து நிலா புக்ஸ்  மூலம் வெளியாகும் மின்நூல்களுக்குப் பதிப்பாசிரியராகவும் பணியாற்றுகிறார்.

நிலாச்சாரல் இதழில் படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகள்

நிலாச்சாரலில் கதை, கவிதை, கட்டுரை, ஆன்மீகம், சுவடுகள், நகைச்சுவை, சுயமுன்னேற்றம், அரசியல், பூஞ்சிட்டு, இலக்கியம், திரைச்சாரல், ஜோதிடம், தொடர்கள், கைமணம், கைமருந்து, நேர்காணல், தமிழாய்வு, மாணவர் சோலை எனப் பற்பல பிரிவுகளில் படைப்புகள் தொகுக்கப்படுகின்றன. தமிழ் தவிர, ஆங்கில மொழியிலும் படைப்புகள் வெளியிடப்படுகின்றன. தமிழில் மென்வாழ்த்துக்கள் அனுப்பும் வசதியும் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.

நிலாச்சாரலில் வெளியாகும் பல்வேறு படைப்புகள் தொகுக்கப்பெற்று மின் புத்தகமாகவும் நிலாபுக்ஸ் மூலம் விற்பனை செய்யப்படுகின்றன. நிலாச்சாரலில் தன்னார்வத் தொண்டராக அல்லது பகுதி நேரப் பணியாளராக இணைந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு வாசகர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இதழ் தயாரிப்பு உலகின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் உள்ள குழுவினரால் மேற்கொள்ளப் படுகிறது,

‘படைப்புகளைக் கவனமாய்ப் பரிசீலித்துத் தகுதியானவையாகக் கருதப்படுபவை மட்டுமே நிலாச்சாரலில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பின்பும் பல படைப்புகள் மெருகேற்றப்பட்டே பிரசுரிக்கப் படுகின்றன’⁷ எனத் தமது இதழில் படைப்புகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் திறம் குறித்து ஆசிரியர் நிலா கூறுகின்றனர்.

‘அச்சு இதழ்களைப் புதிய படைப்பாளிகள் நெருங்கவே முடியாத சூழலில் அவர்களுக்கு மேடை கொடுத்து அவர்களை வளர்த்;;தெடுக்கும் பணியை இணைய இதழ்கள் செய்து வருகின்றன’⁸ என்று நிலாச்சாரல் ஆசிரியர் புதிய படைப்பாளிகளின் திறமையை வெளிக்கொணரும் விதத்தினை விவரிக்கின்றார்.

 முன்னூறு வாரங்களாய் தவறாமல் வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் நிலாச்சாரல் பல புதிய எழுத்தாளர்களை உருவாக்கியிருக்கிறது ஐந்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தமிழ் படைப்புகளை உள்ளடக்கி இருக்கிறது.  தரமான படைப்புகளை மெருகேற்றி வெளியிட்டு வருகிறது. குழந்தைகளுக்காகவும், மாணவர்களுக்காகவும் பிரத்யேகப் பகுதிகள் கொண்டு இளைய தலைமுறையின் மேல் அதிக கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

புதிய படைப்பாளர்களை ஊக்கப்படு;த்தவும் படைப்பிலக்கியங்களை வளர்த்தெடுக்கவும் நிலாச்சாரல் இதழும், நிலா புத்தக அங்காடியும் 2006-ஆம் ஆண்டிலிருந்து சிறந்த படைப்புகளுக்கு பரிசுகள் வழங்கி வருகிறது. நிலாச்சாரல் இதழில் பரிசுப்பெற்ற படைப்பாளரைப் பற்றிய அறிமுகச் செய்தி;களை  இதழில் தரவேற்றம் செய்து பெருமைப்படுததுகிறது.

கதைகள்

சிறுகதை இலக்கியத்திற்கு நிலாச்சாரல் இதழ் பெரும் பங்காற்றியுள்ளது. சிறுகதைப் பகுதியில் ரிசபன், எஸ்.ஷங்கரநாராயணன், ம.ந.ராமசாமி, நிலா, பெரிய நாயகி, மீனாகுமாரி, வாலம்பாள், கோபாலகிருஷ்ணன், சக்தி சக்திதாசன், நடராஜன், ஜெயந்தி சங்கர், ரிசிகுமார், சுகந்தி, சரவணன், சேவியர், என்.கணேசன், ஆல்பர்ட் மேலும் பல படைப்பாளர்களின் பங்களிப்பால் ஐந்நூற்றிற்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைப் படைப்புகள் இவ்விதழில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான சிறுகதைகள் காதல்,தனிமனித நடத்தைகள், சமூகம் ஆகிய பொருண்மைகளில் படைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆரம்பகாலச் சிறுகதைகள் புலம்பெயர்வு சார்ந்த கதைக் கருவைக் கொண்டவைகளாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளன.

கவிதைகள்

கவிதைகள் பகுதியில் இளைய அப்துல்லாவின் கதைகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இவரது பெரும்பான்மையான கவிதைகள் புலம்பெயர்வு சார்ந்த கவிதைகளாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதியில் சேவியர், புஹாரி, சங்கர், புஷ்பா கிருஷ்ரி, ஈழநிலா, ரகசிவ் ஞானியார், நட்சத்திரன், மதுமிதா, சக்தி சக்திதாசன், புதியவன், கீதா மதிவாணன் ஆகிய கவிஞர்களின் பெரும் பங்களிப்பால் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கவிதைகள் தரவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளன. புகழ்பெற்ற கவிஞர்களின் கவிதைகளை ஆசிரியர் குழுவே கவிஞர்களின் அனுமதியுடன் இதழில் பதிப்பு செய்துள்ளது.

நாவல்கள்

நிலாச்சாரல் இதழில் நாவல்கள் ‘தொடர்கள்’ எனும் பெயரில் தரவேற்றப்படுகின்றன. இவ்விதழில் என்.கணேசனின் நீ நான் தாமிரபரணி, மனிதரில் எத்தனை நிறங்கள் , சுகந்தியின் நானென்றும் நீயென்றும், உனக்காக, கண்ணை மூடி காட்சி தேடி, வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே, நரேனின் நாயகன் ஒரு நங்கை, ஜெய்யின் ஜய், ரிசபனின் நிலாவட்டம், நிலாவின் அழகிய மிருகம் ஆகிய நாவல்கள் நிலாச்சாரல் ஆசிரியர் குழுவால் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. நிலாச்சாரலில் பெரும்பாலான நாவல்களின் கதைக்கரு காதலை மையமாகக் கொண்டு படைக்கப்பட்டுள்ளன.

நிலாச்சாரல் இதழில் நாடகத்திற்கான பகுதிகள் எதுவும் ஒதுக்கப்படவில்லை. படைப்பிலக்கிய வகைமைகளில் ஒன்றான நாடக இலக்கியப் படைப்புகள் படைப்பாளர்களாலும், ஆசிரியர்குழு உறுப்பினர்களாலும் தரவேற்றப்படவில்லை. கவிதை, சிறுகதை, நாவல் பகுதிகள் இதழ் தொடங்கப்பட்ட காலம் முதல் தொடர்ந்து வாரம் தவறாமல் தரவேற்றப்படுகின்றன.

*************

அடிக்குறிப்புகள்

1. www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id…format
2. www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=60708024&format
3. www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id…format
4. www.geotamil.com/pathivukal/VNG_ON_Pathivukal.htm
5. www.madhiyalagan.blogspot.com/2006/11/3.html
6. www.vaarppu.com/php/sendinfo_uni.php
7. www.nilaraj.blogspot.com/2005/05/blog-post_14.html
8. www.nilaraj.blogspot.com/2005/05/blog-post_14.html

*******

கட்டுரையாளர்
உதவிப்பேராசிரியர்,
தமிழாய்வுத்துறை,
தெய்வானை அம்மாள் மகளிர் கல்லூரி (தன்னாட்சி),
விழுப்புரம்.

 -முனைவர்.வே.மணிகண்டன்

தமிழ் இலக்கிய உலகின் இன்னுமொரு பரிணாம விளைவு இணையத்தமிழ். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் முன்னேற்றம் ஊடகங்களின் வளர்ச்சியினையும் அடுத்த நிலைக்குக் கொண்டு சென்றிருக்கிறது. ஓலைச் சுவடிகள், பக்கங்களாக மாறி இன்று இணையத்தமிழ் வரை வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. இணையத்தைப் பொறுத்தவரையில் உலகின் பல பாகங்களிலும் வாழும் இணையப் பயனாளர்களிடம் இணையத்தமிழ் இதழ்களை மிக எளிதாக எடுத்துச் செல்லும் சக்தி படைத்தது. தகவல்களின் சுரங்கமாக விளங்கும் இணையத்தில் வலையேற்றப்படும் இணையத்தமிழ் இதழ்களில் உடனுக்குடன் படைப்புகள் வெளியிடவும், இலக்கிய விவாதங்களையும், கருத்துப் பரிமாற்றங்களையும் நடத்த முடிகிறது. படைப்பிலங்கியங்களுக்கு பெரும்பான்மையான இணைய இதழ்கள் முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகள் இணையத்தமிழ் இதழ்களில் எந்தெந்த நிலைகளில் தொகுக்கப்படுகின்றன என்பதைத் திண்ணை, பதிவுகள், நிலாச்சாரல், வார்ப்பு ஆகிய இணைய இதழ்களின் வாயிலாக இவ்வியல் ஆராய்கிறது.

திண்ணை இதழ் அறிமுகம்

ஜனநாயக ரீதியாக அனைத்துத் தரப்பினரும் தம்முடைய கருத்துகளைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் ஒரு பொது மேடையாகத் திண்ணை இதழ் திகழ்கின்றது. மாறுபட்ட, முரண்பட்ட பல கருத்துகளுக்கும் களம் அமைத்துத்தரும் பணியை செவ்வனே திண்ணை இதழானது செய்கின்றது.

திண்ணை ஓர் இலாப நோக்கற்ற இணைய இதழாகும். இவ்விதழ் வார இதழாக 1999-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் இரண்டாம் தேதியில் இருந்து இணையத்தில் தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றது. திண்ணை இதழின் ஆசிரியர் கோ.இராஜாராம். திண்ணையின் தொடக்க கால இதழ்கள் பெரும்பாலும் தொடங்கப்பட்ட இரண்டு ஆண்டு காலம் முழுமை பெறாது வந்துள்ளன. திண்ணையின் முதல் இதழில் இலக்கியக் கட்டுரைகள் எனும் பிரிவில் மட்டும் பாவண்ணனின் ஒளிர்ந்த மறைந்த நிலா என்னும் கட்டுரை தரவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மற்றைய பிரிவுகள் எந்தப் படைப்புகளும் இன்றிக் காணப்படுகின்றன.

அரசியலும் சமூகமும், கதைகள், கவிதைகள், அறிவியலும் தொழில்நுட்பமும், கலைகள், சமையல், இலக்கியக் கட்டுரைகள், நகைச்சுவையும் வித்தியாசமானவையும், கடிதங்கள், அறிவிப்புகள் ஆகிய பகுதிகளில் ஆக்கங்கள் தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன.

இணையப் புத்தக அங்காடியின் இணைப்பும், ஜெயபாரதன் இணையப்பக்கம் எனும் வலைப்பதிவின் இணைப்பும், தோழி.காம், வார்ப்பு, தமிழோவியம், மரத்தடி, பதிவுகள் ஆகிய இணையத்தமிழ் இதழ்களின் இணைப்புகளும், அகத்தியர் யாஹு குழுமம், ராயர் காப்பி கிளப்,  யாஹு குழுமம், தமிழ் உலகம் யாஹு குழுமம் ஆகிய தமிழ் இணையக் குழுமங்களின் இணைப்புகளும் திண்ணை இதழில் தரப்பட்டுள்ளன. திண்ணைத் தளத்திலேயே படைப்புகளையும், தகவல்களையும் மின்னஞ்சல் அனுப்பும் வசதியும் , பிரதி எடுக்கும் வசதியும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

திண்ணை இதழின் படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகள்

திண்ணையில் பல வகையான இலக்கியப் படைப்பாளிகளும் தங்கள் படைப்புகளை வழங்குகின்றனர். கதை, கவிதை, நாடகம், நாவல் போன்ற தரமான படைப்புகள் திண்ணையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளமையை அதன் முந்தைய இதழ்களைக் காணும் பகுதிக்கு சென்று பார்வையிடும்படி பழைய இதழ்கள் தொகுத்துத் திண்ணையில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

’திண்ணையில் வரும் கதை, கவிதை கட்டுரைகளில் வரும் சம்பவங்களுக்கும், வெளிப்படும் கருத்துக்களுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும், தொனிகளுக்கும் அந்தந்தப் படைப்பாளிகளே பொறுப்பு. திண்ணையில் வெளியிடப்படும் கதைகள், கட்டுரைகள் மூன்று வகையானவை. முதலாவது படைப்பாளிகளே திண்ணைக்கு அனுப்பிப் பிரசுரிக்கக் கோருபவை. இப்படிப்பட்ட படைப்புகள் வேறு பத்திரிக்கைகளில் பிரசுரம் செய்ய விரும்புபவர்கள் நேரடியாக அந்தப் படைப்பாளிகளையே தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். அவர்களது மின்னஞ்சல் முகவரிகள் திண்ணையில் வெளியிடப்படுகின்றன. இரண்டாவது, திண்ணைக் குழு மொழிபெயர்க்கும் படைப்பாளிகள். இந்தக் கட்டுரைகளை திண்ணையில் மொழிபெயர்த்துப் பிரசுரம் செய்யத் தேவையான அனுமதி பெரும்பாலும் திண்ணை பெற்றிருக்கிறது. கேட்ட அனுமதி திண்ணையில் மொழிபெயர்த்துப் பிரசுரம் செய்ய மட்டுமே. இவைகளை மறு மொழிபெயர்ப்புச் செய்ய வேண்டுமெனில் அந்தந்த ஆசிரியர்களுக்கே நீங்கள் எழுத வேண்டும். இந்த மொழிபெயர்ப்பையே நீங்கள் உபயோகப்படுத்தும் பட்சத்தில் ‘மொழிபெயர்ப்பு திண்ணை’ எனக் குறிப்பிடுதல் நலம்.  மூன்றாவது படைப்பாளிகளின் அனுமதி இன்றியே திண்ணை எனக் குறிப்பிடுதல் நலம். படைப்பாளிகளின் அனுமதி இன்றியே திண்ணை ஒரு சில கட்டுரைகளையும் கதைகளையும் பிரசுரித்திருக்கிறது. அந்தப் படைப்பாளிகளின் முகவரி தெரியாதது ஒரு காரணம். சிலவற்றிற்கு நேர்ப்பேச்சில் அனுமதி பெற்றதும் உண்டு. ஒரு குறிப்பிட்ட முக்கியமான படைப்புத் தமிழ் வாசகர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்பது இன்னொரு  காரணம் ‘1  எனத் திண்ணையில் வெளிவரும் படைப்புகளின் தரவேற்ற நிலைபற்றித் திண்ணை ஆசிரியர் விவரிக்கின்றார்.

திண்ணையில் காணும் படைப்பாளிகளைப் பார்க்கையில் கொஞ்சம் மிரட்சியாகவும் உள்ளது. மிகத் தீவிரமாக இலக்கிய உலகில் இயங்கி வரும் அனைவரது படைப்புகளையும் இங்குக் காணமுடிகிறது. திண்ணை இணைய தளத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம் படைப்பாளிகளின் தரமான பங்களிப்புகள் என்று சொல்லலாம் ^‘2 என மதியழகன் சுப்பையா திண்ணைப் படைப்பாளிகளைப் பற்றித் தமது திண்ணை. காம் எனும் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

‘திண்ணையில் வரும் கதை, கவிதை கட்டுரைகளுக்கான பிரசுர உரிமை அவற்றை ஆக்கியவர்களுக்கே. அவர்கள் வேறு எந்தப் பத்திரிகையில் அவற்றை மறுபிரசுரம் செய்தாலும், அந்த விசயத்தைத் திண்ணைக்குத் தெரிவிக்க வேண்டிய கட்டாயமும் இல்லை.  திண்ணையில் இந்தத் தேதியில் ஏற்கெனவே பிரசுரமானது என்ற விசயத்தை குறிப்பிடவும் தேவையில்லை (அப்படி குறிப்பிட்டால் திண்ணை ஆசிரியர் குழு நன்றி பாராட்டும்). திண்ணையில் வரும் கதை, கவிதை கட்டுரைகளில் வரும் சம்பவங்களுக்கும், வெளிப்படும் கருத்துக்களுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும், தொனிகளுக்கும் அந்தந்தப் படைப்பாளிகளே பொறுப்பு. திண்ணையில் எழுதுபவர்கள் பொறுப்புடன் எழுதுங்கள். கருத்துகளைப் பற்றிப் பேசும்போது, வெறும் தனிப்பட்ட கோபதாபங்களுக்கான வடிகாலாய் எதையும் எழுதாதீர்கள்’³.  திண்ணை ஆசிரியர் குழு எழுதியுள்ள இக்கடிதத்தில் தரவேற்றம் செய்யப்படும் படைப்புகளின் படைப்புரிமை, படைப்புகளையும் கருத்துக்களையும் எழுதும் விதம் ஆகியவை குறித்து விளக்கப்படுகிறது.

திண்ணை மூலமாகப் பல புதிய எழுத்தாளர்கள் உருவாகியுள்ளனர். பல புதிய வாசகர்கள் தமிழுக்குப் கிடைத்துள்ளனர். முன்பே எழுதிக் கொண்டிருந்த எழுத்தாளர்களுக்கு வாசகத் தளம் விரிவு பெற்றுள்ளது. ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கதைகள், கட்டுரைகள், கவிதைகள் வெளியாகியுள்ளன. குறிப்பாக விஞ்ஞானக் கட்டுரைகள், பொருளாதாரம், சமூகவியல், மானிடவியல் கட்டுரைகள் மட்டுமின்றிச் சமகால அரசியல், சமூகம், தமிழ்நாட்டின் வாழ்நிலை குறித்த கட்டுரைகளும் வெளியாகியுள்ளன.

கவிதைகள்

திண்ணையில் கவிதைகள் பகுதியில் ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்ட கவிதைகள் படைப்பாளர்களால் அனுப்பப்பட்டுத் திண்ணை ஆசிரியர் குழுவால் திண்ணையில் தரவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளன. பெரும்பான்மையான கவிதைகளின் பாடுபொருள்கள் தனிமனிதச் செயல்பாடுகள், காதல், மொழிபெயர்ப்பு, புலம்பெயர்வு, பெண்ணியம் ஆகியவற்றைச் சார்ந்தே அமைகின்றன. தஸ்லீமா, அல் ஹண்டர் (யுட ர்ரவெநச), இ ரவீந்திரநாத் தாகூர், அல் பேர்டி, கைஃபி ஆஸ்மி, சுவாமி விவேகானந்தர், கவிஞர் அருண் கொலட்கர், பங்கிம் சந்திர சட்டோ பாத்தியாயர் ஆகிய கவிஞர்களின் படைப்புகள் மொழிபெயர்த்துப் படைப்பாளர்களால் திண்ணையில் இடப்பட்டுள்ளன.

ருத்ராவின் வைரமுத்துவின் வானம், கனடாவைச் சேர்ந்த சி.ஜெயபாரதனின் தமிழாக்கத்தில் காதல் நாற்பது, காற்றினிலே வரும் கீதங்கள் , தாகூரின் கீதங்கள்  பா.சத்தியமோகனின் பெரியபுராணம், கோபாலின் மலரோடு மலர் சேர்ந்து மகிழ்ந்தாடும் போது ஆகிய தலைப்புக்களில் திண்ணை இதழில் தொடர் கவிதைகள் வெளிவந்தன.

திண்ணை ஆசிரியர் குழுவின் முயற்சியினால் சிறப்பான கவிதைகள் புத்தகங்களில் கண்டறிந்து மொழிபெயர்த்தும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை, ஹைக்கூ, கஜல், ஹைபுன், சென்ரியு ஆகிய வகைமைகளில் திண்ணையில் கவிதைகள் படைப்பாளர்களால் படைக்கப்பட்டுத் திண்ணை ஆசிரியர் குழுவினரால் தரவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளன.

கதைகள்

திண்ணை இதழில் பிரபல படைப்பாளர்கள், அயல் நாட்டுப் படைப்பாளர்கள், புதுமுகப் படைப்பாளர்கள் என அனைத்துப் படைப்பாளர்களின் சிறுகதைகளும் ஐந்நூற்றுக்கும் மேல் இடப்பட்டுள்ளன. பிரபல படைப்பாளர்களின் சிறுகதைகள் பெரும்பாலும் படைப்பாளர்களின் அனுமதி பெற்றுத் திண்ணை ஆசிரியர் குழுவால் தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன. தமிழில் சிறுகதை வடிவத்தையும், அறிவியல் புனைகதை வடிவத்தையும் வளர்த்தெடுக்கும் பொருட்டுத் திண்ணை மற்றும் மரத்தடி இணைந்து சர்வதேச அறிவியல் புனைகதைப் போட்டியை 2004-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் நடத்தி பரிசுகளை வழங்கிப் படைப்பாளர்களை ஊக்கப்படுத்தியது.

திண்ணையில் மதுமிதா எனும் படைப்பாளரால் மொழிபெயர்க்கப் பட்ட ’தைவான் நாடோடிக் கதைகள்’ சிறுகதைத் தொடராக வெளிவந்தது. மேலும் , காப்ரியல் கார்ஸியா, மார்க்வெஸ், லாரி ஃப்ரெஞ்ச், டேவிட் பெஸ்மொஸ்கிஸ், பெர்னாட்சா  ஆகியோரின் சிறுகதைப்  படைப்புகள் திண்ணையில் பல படைப்பாளர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுக் கதைகள் பகுதியில் இடப்பட்டுள்ளது. தமிழில் பிரபல எழுத்தாளர்களான  நீல பத்மநாபன், வல்லிக்கண்ணன், அசோகமித்ரன், ஜெயகாந்தன், வண்ணநிலவன், அம்பை, வண்ணதாசன், கி.ராஜநாராயணன், கு.அழகிரிசாமி, அஸ்வகோஸ், அழகியசிங்கர், அ.முத்துலிங்கம், விந்தன், பூமணி, புதுமைப்பித்தன், ஜெயமோகன் ஆகியோரின் சிறுகதைகளும் திண்ணையில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. திண்ணை சிறுகதைகள் பெண்ணியம், புலம்பெயர்வு இலக்கியம், சமுதாயம், காதல், பெரியாரியம், மார்க்சியம் ஆகியவற்றைப் பாடுபொருளாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

நாவல்கள்

நாவல் இலக்கியத்தை வளர்த்தெடுக்கும் தளமாகத் திண்ணை இதழ் திகழ்கின்றது. திண்ணை இதழில் வெளிவரும் நாவல்கள் பெரும்பாலும் சமுதாயத்தைப் பிரதிபலிக்கும் நாவல்களாகவே அமைகின்றன. திண்ணையில் கு.அழகிரிசாமியின் முகக்களை, எம்.வி.வெங்கட்ராமின் மாளிகை வாசம், ஆதவனின் சிவப்பாக உயரமாக மீசை வச்சுக்காமல், வ.ஐ.ச.ஜெயபாலனின் செக்குமாடு, சேவல் கூவிய நாட்கள் (குறுநாவல்), ஜெயமோகனின் நான்காவது கொலை, இரா.முருகனின் வாயு (குறுநாவல்) , அரசூர் வம்சம், ஷங்கரநாராயணனின் பறவைப்பாதம், திசை ஒன்பது திசை பத்து, ராகு கேது ரங்கசாமி, க.அருள் சுப்பிரமணியத்தின் விடியும்,  கோச்சாவின் கனவின் கால்கள் (நாவல் தொடர்) , ரெ.கார்த்திகேசுவின் புழுத் துளைகள் (குறுநாவல்), முகம்மது இஸ்மாயிலின் பிறந்த மண்ணுக்கு, அ.ம.ந.ராமசாமியின் துணை, ஜாவா குமாரின் திருவண்டம், சி.ஜெயபாரதனின் கானல் நதிக்கரை நாகரிகம் (குறுநாவல்), ஜோதிர்லதா கிரிஜாவின் மறுபடியும் , அதிர்ச்சி (குறுநாவல்) , ஒரு மகா பாரதம், நாகரத்தினம் கிருஸ்ணாவின் மாத்தா – ஹரி, நீலக்கடல்; கௌரிகிருபானந்தனின் மொழிபெயர்ப்பில் தொடுவானம் தொட்டுவிடும் தூரம் ஆகிய நாவல்கள் திண்ணையில் தரவேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளன.

நாடகங்கள்

இணையத்தமிழ் இதழ்களிலேயே அதிகமான நாடகங்கள் தரவேற்றப்பட்ட இதழாகத் திண்ணை திகழ்கின்றது. திண்ணை இதழில் மொழிப்பெயர்ப்பு நாடகங்கள் அதிக அளவில் இடப்பட்டுள்ளன. திண்ணையில் அகஸ்ட் ஸ்ட்ரிண்ட் பெர்கினுடைய ஒரு நாடகம், இன்குலாப்பினுடைய அத்தனை ஒளவையும் பாட்டிதான் (ஒளவையிலிருந்து), சின்னக் கண்ணனுடைய நிழல், ஜெயமோகனுடைய வடக்குமுகம், புதுமைப் பெண்மணி வேலுப்பிள்ளையினுடைய கனடாவின் நாகம்மா, கணேசனுடைய இருள், ஒரு மரக்கிளையில் சில நூறு குருவிகள், சி.ஜெயபாரதனுடைய மொழிப்பெயர்ப்பில்  நரபலி நர்த்தகி ஸலாமி (ஓரங்க நாடகம்), உன்னத மனிதன் (வேதாந்த இன்பியல் நாடகம்), புனித அணங்கு ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் (பெர்னாட்சா நாடகத்தின் தழுவல்), ஆப்ரஹாம்லிங்கன் (வரலாற்றுத் தொடர் நாடகம்), கரு.திவரசினுடைய ஐயம், சந்தேகம், அயிர்ப்பு, வெறிச்சென்று ஒரு வீதி, தௌஃபீக் அல்-ஹகீம்னுடைய ஓர் அரேபிய நாடகம் ஆகிய நாடகங்கள் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. இந்த நாடகங்களில் பல நாடகங்கள் தொடர் நாடகங்களாக வார வாரம் வெளிவந்துள்ளன.

திண்ணை இதழில் கவிதைகள், கதைகள் ஆகியவை தனித்தனிப் பிரிவுகளாகப் பிரித்து வைத்திருப்பதைப் போன்று நாவல்கள், நாடகங்கள் ஆகிய படைப்பிலக்கியப் பிரிவுகள் தனித்தனியாகப் பிரித்து வைக்கப்படவில்லை. எளிதில் இணையப் பயனர்கள் கண்டறிந்து படிக்கும் விதத்தில் இப்பிரிவுகள் பிரித்து வைக்கப்பட வேண்டும். நாவல்களும், நாடகங்களும் கதைப்பகுதியிலேயே தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன.

பதிவுகள் இதழ் அறிமுகம்

பதிவுகள் இணைய இதழானது மாசி 2000-இல் கனடாவில் வசிக்கும் எழுத்தாளர் வ.ந.கிரிதரனால் மாத இதழாகத் தொடங்கப்பட்டது. இணையத்தமிழைப் படைப்பாளிகள், வாசகர்கள் அனைவரும் பயன்படுத்தும் படி செய்தல் , அறிவினை அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்ளல், படைப்பாளிகள், இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அனைவருக்கும் இடையிலொரு பாலமாக விளங்குதல் ஆகியவற்றை அடிப்படை நோக்கங்களாகக் கொண்டு பதிவுகள் இதழ் செயல்படுகிறது.

பதிவுகளின் ஆசிரியர் வ.ந.கிரிதரன்  ஈழத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். தற்போது (தொராண்டோ) கனடாவில் வாழ்ந்து வருபவர். இலங்கையில் இருந்த காலத்தில் ஈழத்துப் பத்திரிகைகள் பலவற்றில் இவருடைய படைப்புகள் வெளிவந்துள்ளன. இவர் கவிதை, சிறுகதை, நாவல், கட்டுரை ஆகிய இலக்கிய வகைமைகளைப் படைப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் உடையவர். மொறட்டுவைப் பல்கலைக் கழகக் கட்டடக்கலைப் பட்டதாரியான இவர் மொறட்டுவைத் தமிழ்ச் சங்க வெளியீடான ‘நுட்பம்’ மலரின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் பல நூல்களையும் வெளியிட்டுள்ளார். கனடாவுக்குப் புலம்பெயர்ந்தபின் இவரது ஆக்கங்கள் சிறுகதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் ஆகியன ‘தாயகம்’, ‘தேடல்’, ‘கணையாழி’, ‘துளிர்’, ‘சுவடுகள்’, ‘உயர் நிழல்’, ‘ஆனந்த விகடன்’, ‘சுபமங்களா’ மற்றும் இணைய இதழ்களான ‘திண்ணை’, ‘அம்பலம்’, ‘ஆறாந்திணை’, ‘மானசரோவர்.காம்’ ஆகியவற்றில் வெளிவந்திருக்கின்றன. 2000-ஆம் ஆண்டிலிருந்து ‘பதிவுகள்’ இணையத் தளத்தை வடிவமைத்து அதன் ஆசிரியராக இருந்து வருகின்றார்.

பதிவுகள் இதழின் படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகள்

’தமிழ் இலக்கியத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளிலும் வாசகர்கள், படைப்பாளிகள் மற்றும் அறிஞர்கள் அனைவரும் தம் சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளுமிடமாகப் பதிவுகள் விளங்குகின்றது. இணையத்தின் ஆரோக்கியமான பயன்களிலொன்று மிக இலகுவாகப் பலரை எல்லைகளைக் கடந்து தொடர்பு கொள்ள வைத்தலென்பது. இணைய இதழொன்றினால் மிக இலகுவாக விரைவாகப் பல படைப்பாளிகள், ஆர்வலர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும். அதற்கு அனைவரையும் இணையத்தமிழின் நன்மைகளை உணர வைக்க வேண்டும். இத்தகைய இணைய இதழ்களால் அவற்றை வெற்றிகரமாக நடத்திக் காட்டுவதன் மூலம் அவற்றில் பங்களிக்க வைப்பதன் மூலம் உணர வைக்க முடியும். இதற்கு முதல்படியாகப் பதிவுகள் ஆரம்பத்தில் பாவிக்கும் எழுத்துருக்களில் ஆக்கங்களை, எண்ணங்களை அனுப்பி வைக்கும்படிக் கோரினோம். அவ்விதம் வரும் படைப்புகளையே பிரசுரிக்கத் தொடங்கினோம். பல பெரிய எழுத்தாளர்கள் ஆரம்பத்தில் தமிழில் எழுதச் சிரமப்பட்ட போது அவற்றை அவர்களுக்கு விளங்கப்படுத்தினோம். அதன்பின் அவர்கள் பதிவுகளுக்குத் தாங்களாகவே உரிய எழுத்தில் ஆக்கங்களை அனுப்பத் தொடங்கினார்கள். இதன் மூலம் படைப்பாளிகளைக் கணித்தமிழின் பயனை நேரடியாகவே உணரவைக்கக் கூடியதாகவிருந்தது. மேலும், பதிவுகள் இதழினை ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே படைப்பாளிகளின், வாசகர்களின் பங்களிப்புடன் வெளிக்கொணர்ந்திட முடிந்தது. பதிவுகளுக்கு ஆக்கங்களை அனுப்பும் படைப்பாளிகள் தங்களது ஆக்கங்களைத் தாங்களே தட்டச்சு செய்து அனுப்புவதென்பது பதிவுகள் சஞ்சிகையின் வெற்றிக்கு முக்கியமானதொரு தேவையாகவிருந்தது. ஆரம்பகாலப் பதிவுகள் இதழ் மிகவும் மோசமான வடிவமைப்புடன் ஆர்வத்தின் காரணமாக வெளிவந்ததை ஆரம்ப ஆக்கங்களைப் பார்க்கும்போது புரிந்து கொள்வீர்கள். இருந்தும் , பதிவுகள் ஆரம்பத்திலேயே பலரையும் ஈர்க்கத் தொடங்கி விட்டது என ஆசிரியர் வ.ந.கிரிதரன் பதிவுகள் இதழின் ஆரம்பகால படைப்பிலக்கியத் தொகுப்பு முயற்சிகளைக் குறிப்பிடுகின்றார்^‘4.

பதிவுகள் முதல் இதழில் இந்திரனின் அகமும் புறமும் நூலிருந்து ஓவியம் பற்றி வெளிவந்த கருத்துகள் சிலவும் மகாகவி, சோலைக்கிளி போன்றவர்களின் கவிதைகளும் வெளியிடப்பட்டன. மேலும் , இலங்கை, தமிழக அரசியல் பற்றிய கட்டுரைகள், தமிழ் விமர்சனம் பற்றிய சு.ரா., கா.சிவத்தம்பி மற்றும் கனேடியத்தமிழ் இலக்கியம் பற்றிய கட்டுரைகளும் முதல் இதழில் இடப்பட்டுள்ளன.

தொடக்க காலத்தில் முரசு அஞ்சலின் இணைமதி எழுத்துரு பாவிக்கப்பட்டு பின்னர் அது முரசு அஞ்சலில் மாற்றப்பட்டது. தற்போது பதிவுகள் யுனிகோர்டில் (லதா எழுத்துருவில்) பாவிக்கப்பட்டு வெளிவருகின்றன.

‘அரசியல் கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை நூல் விமர்சனம், நிகழ்வுகள், அறிவியல், சினிமா, நாவல், வாதம் ஆகியவைகளோடு உங்கள் நலம், தமிழ் வர்த்தகக் கையேடு, இலவச வரி விளம்பரம், நூல் அங்காடி மற்றும் வாசகர் எதிரொலி எனப் பல அடுக்குகளைக் கொண்டு கனத்துக் கிடக்கிறது. இந்தத் தளம், உலகத்தின் அனைத்து மூலையிலும் உள்ள எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளைப் பதியும் ஒரு தளம் என்றால் மிகையாகாது. அரசியல் கட்டுரைகளும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளும் வாசிக்க வேண்டிய சிறப்புப் பகுதி. சிறப்பான ஆங்கிலக் கட்டுரைகளையும் ஏற்கிறார்கள். இளம் எழுத்தாளர்களை ஊக்கப்படுத்தும் வகையில் அவர்களின் படைப்புகளைத் தக்க ஓவியங்கள், புகைப்படங்கள் இணைப்புடன் வெளியிடுவது இவர்களின் ஈடுபாட்டுக்கு ஒரு சான்று. விமர்சனங்கள் மற்றும் விவாதங்கள் இங்குப் புதிய பரிணாமம் பெற்றிருக்கிறது. இன்று தமிழ் அச்சேடுகளில் எங்கும் காணக் கிடைக்காத அறிவியல் கட்டுரைகளைப் பதிவுகள் தளத்தில் காணலாம். பதிவுகள் தளத்தின் படைப்புகளை யாரும் எடுத்தாளலாம் என்று பெருந்தன்மையோடு அனுமதித்திருக்கும் நிலையில் அச்சு இதழ்களும் பிற இதழ்களும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். தங்கள் வர்த்தகம் குறித்து இலவசமாக விளம்பரம் செய்து பயன் அடையுங்கள் என்று வாசல் திறந்து வாய்ப்பளித்து உள்ளது இந்த இதழ். தமிழர் விழாக்களை முன்னிட்டு சிறப்பிதழ்களும் புதுப்பிக்கப் படுகின்றன. உலகெங்கும் உள்ள தமிழ் அமைப்புகள், இலக்கியம் மற்றும் முக்கிய நிகழ்ச்சிகள் குறித்து புகைப்படங்களுடன் செய்தி வெளியிடப்படுகிறது. நல்ல திரைப்படங்கள் குறித்து புகைப்படங்களுடன் செய்தி வெளியிடப்படுகிறது. நல்ல திரைப்படங்கள் குறித்து சிறப்பான விமர்சனங்களும் நூல் மதிப்புரைகளும் பாராட்டத்தக்கவைகள். வீண் அரட்டைகளும் விவாதங்களும் இந்தத் தளத்தில் இல்லை. ஆக்கப் பூர்வமான படைப்புகளை எதிர்பார்க்கும் எவரும் இந்தத் தளத்தை திறக்கலாம். தங்கள் படைப்புகள் காலத்தால் அழியாமலும் வெகுமக்களால் படிக்கவும் பாராட்டவும் பட வேண்டும் என்று விரும்புவார்கள். உடனடியாக இந்த இணைய இதழைக் காணுங்கள். பதிவுகள் தளம் காலத்தின் அத்தனை நிகழ்வுகளையும் மிகச் சரியாக பதிவு செய்து வருகிறது’⁵ எனப் பதிவுகள் இதழின் படைப்பிலக்கியம் பற்றி மதியழகன் சுப்பையா தமது வலைப்பதிவில் பதிவுகளில் விவரிக்கின்றார்.

மாத இதழாக வெளிவரும் பதிவுகள் இதழில் அரசியல், கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை அறிவியல், சினிமா, நூல்விமர்சனம், நாவல், உங்கள் நலம், விவாதம், உளவியல், சமூகம், உலக இலக்கியம் என அனைத்துப் பிரிவுகளிலும் ஆக்கங்கள் இடப்படுகின்றன. மேலும் , நிகழ்வுகள், வாசகர் எதிரொலி, இலவச வரி விளம்பரம், தமிழ் வர்த்தகக் கையேடு போன்ற பிரிவுகளும் பதிவுகள் இதழில் இணைய உலாவிகள் பயன்பெறும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தியா, இலங்கை, கலிபோர்னியா, மலேசியா, கனடா, சுவிஸ், பிரித்தானியா, சிங்கப்பூர், பாரீஸ், நியூயார்க், பிரான்ஸ், செர்மனி, டென்மார்க் உட்பட உலகின் பெரும்பான்மையான பகுதிகளில் வாழும் தமிழர்கள் பதிவுகள் இதழில் தங்கள் படைப்புகளை வெளியிடுகிறார்கள். இவ்விதழ் தமிழில் வெளிவந்தாலும் ஆங்கிலத்தில் வெளிவரும் படைப்புக்களையும் ஏற்கிறது. பதிவுகள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் நடக்கும் இலக்கிய நிகழ்வுகளை இலவசமாக இணையப் பயனர்கள் அறியம்படி வெளியிடுகிறது.

பதிவுகளில் ஜெயமோகன், வெங்கட்சாமிநாதன், ஜெயபாரதன், யமுனா ராஜேந்திரன், சுப்ரபாரதிமணியன், திலகபாமா, கே.எஸ்.சிவகுமாரன், லதா ராமகிருஷ்ணன், நளாயினி தாமரைச் செல்வம், ரஞ்சி(சுவிஸ்), பாராகவன், நேசகுமார், புதியமாதவி, பிச்சினிக்காடு இளங்கோ, சந்திரவதனா, செல்வகுமாரன், இராஜேஸ்வரி, பாலசுப்ரமணியம், அ.முத்துலிங்கம், செழியன், டாக்டர் சுமதி ரூபன், கவிஞர் ஜெயபாலன், மைக்கல், ரமணீதரன், டி.செ.தமிழன், ஆபிதீன், தாஜ், ராஜநாயகம், ரோசாவசந்த்;, சூரியா, இரா.முருகன், சங்கர், வேதசகாயகுமார், நாகரத்தினம் கிருஸ்ணா, தேவகாந்தன், த.சிவபாலு, கே.எஸ்.சிவகுமாரன், மு.திருநாவுக்கரசு, அருணன்;, என்.கே.மகாலிங்கம், சுசீந்திரன், ஸ்ரீரங்கன், வைகைச்செல்வி, நவஜோதி;, வேதா இலங்காதிலகம், சக்தி சக்திதாசன், நடேசன், டானியல் ஜீவா, அன்புதாசன் எனப் பல பிரபல படைப்பாளிகளிலிருந்து புதிய படைப்பாளிகள் வரை எழுதியுள்ளார்கள்.

ஈழத்து முற்போக்கு இலக்கியத்தின் முன்னோடியான அறிஞர் அ.ந.கந்தசாமியின் படைப்புகளும், பதிவுகள் ஆசிரியர் வ.ந.கிரிதரனின் படைப்புகளும் பெரும்பகுதி முழுமையாகத் தொகுக்கப்பட்டுப் பதிவுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. கனேடிய, சிங்கப்பூர், மலேசியத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பற்றிய கட்டுரைகள், கவிதைகள், கதைகள், விமர்சனங்கள், தகவல்கள் ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்யும் இதழாகவும் பதிவுகள் திகழ்கின்றது. குழந்தைகள் இலக்கியத்திற்கான சிறப்புப் பக்கங்களையும் இவ்விதழ் தன்னகத்தே பெற்றுள்ளது. உலகம் முழுவதும் புலம்பெயர்ந்து வாழும் உலகத்தமிழ் மக்களின் கலை, அரசியல், இலக்கிய முயற்சிகள் மற்றும் புகலிடவாழ்வு பற்றிய கட்டுரைகள், ஆய்வுகள், தகவல்கள் ஆகியவை அக்கறையில் எனும் பகுதியில் தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன.

கவிதை

பதிவுகள் இணைய இதழில் கவிதை பிரிவில் இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கவிஞர்களின் பங்களிப்பால் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கவிதைகள் இடப்பட்டுள்ளன. இப்பிரிவு அதிகமான படைப்பாளிகளின் படைப்புகள் இடம் பெற்றுள்ள பிரிவாகவும் இணைய உலாவிகள் அதிகம் உலாவும் பிரிவாகவும் திகழ்கிறது. புதுக்கவிதை, மரபுக்கவிதை, ஹைக்கூ, சென்ரியு, ஹைபுன் ஆகிய வடிவங்களில் கவிதைகள் இடப்பட்டுள்ளன. காதல் கவிதைகள் குறிப்பிட்ட அளவு இத்தளத்தில் காணக் கிடைக்கின்றன.

பெண்ணியம், மார்க்சியம், புலப்பெயர்வு இலக்கியம், பின் நவீனத்துவம் ஆகிய இலக்கிய வகைமைகளில் கவிதைகள் படைக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான கவிதைகள் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கும் புலப்பெயர்வு சார்ந்த கவிதைகளாகவும், காதல், தனிமனித நடத்தை ஆகியவை சார்ந்த கவிதைகளாகவும் இடம்பெற்றுள்ளன. மொழிபெயர்ப்பு கவிதைகளும் இத்தளத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. எவ்விதத் திருத்தமும் இன்றி படைப்பாளிகளின் கவிதைகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அறிமுக, பிரபல எழுத்தாளர்களின் கவிதைகளும் எவ்விதப் பாகுபாடுமின்றி வெளியிடப்படுகின்றன.

சிறுகதை

பதிவுகள் இதழில் கதைகள் பகுதியில் இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கதைகள் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. பெரும்பான்மையான கதைகள் தனி மனித நடத்தைகள், புலம் பெயர்வு, சமூகம், அறிவியல் சார்ந்த கதைகளாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளன. உலகின் பலப் பகுதிகளில் வாழும் படைப்பாளர்களின் சிறுகதைப் படைப்புகள் இவ்விதழில் இடப்பட்டுள்ளன.

மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதைகளான நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா மொழிபெயர்த்த ழான்-ரொபெர் எல்ஸாவின் தோட்டம், தொனினோ பெனகிஸ்ட்டாவின் கறுப்புப் பேழை, டாக்டர் வை.பாரதி ஹரிசங்கர் மொழிபெயர்த்த ஜோ பாசின் அன்னைக்கு, மார்கரெட் லாரன்சுவின் உண்மையான ஆரியன் ஆகிய உலகச் சிறுகதைகள் இவ்விதழில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன.

சிறுகதை இலக்கியத்தை வளர்ச்சி நிலைக்கு கொண்டு செல்லவும், புதியப் படைப்பாளர்களை உருவாக்கவும் பதிவுகளும் நந்தா பதிப்பகமும் இணைந்து 2004-ஆம் ஆண்டு தமிழர் மத்தியில் எனும் சிறுகதைப் போட்டியை நடத்தியது. உலகின் பலப்பகுதிகளில் இருந்தும் அறிமுக மற்றும் பிரபல எழுத்தாளர்கள் கலந்துகொண்டு தங்கள் படைப்புகளை அளித்தார்கள். படைப்புகள் நடுவர்களால் நடுநிலையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் பரிசுகள் வழங்கப்பட்டன. சிறப்பான படைப்புகள் பதிவுகள் இதழில் தரவேற்றம் செய்யப்பட்டன.

நாவல்

நாவல் பகுதியில் அ.ந.கந்தசாமியின் மனக்கண், மைக்கலின் ஏழாவது சொர்க்கம் ஆகிய இரண்டு நாவல்கள் மட்டுமே தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. மற்ற பிற நாவல்கள்  கதைகள் மற்றும் சிறப்புப் பக்கங்களில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. இப்பகுதிக்குப் பெரும் பங்களிப்பை இவ்விதழ் ஆசிரியர் வ.ந.கிரிதரன் அளித்துள்ளார். பதிவுகளில்  புலம்பெயர்வு, மொழிபெயர்ப்பு ஆகிய இலக்கிய வகைமைகளைச் சார்ந்த நாவல்கள் பெருமளவில் படைப்பாளர்களால் படைக்கப்பட்டுள்ளன.

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவின் குறுநாவலான திருப்பாதங்களுக்குச் சமர்ப்பணம், ஆபிதீனின் ஒரு மோதிரமும் சில பேய்க்கனவுகளும், பதிவுகள் ஆசிரியர் வ.ந.கிரிதரனின் அமெரிக்கா, அமெரிக்கா  மண்ணின் குரல் (வன்னி மண், அருச்சுனனின் தேடலும் அகலிகையின் காதலும், கணங்களும் குணங்களும் மற்றும் மண்ணின் குரல் ஆகிய நாவல்களின் தொகுப்பு), கனிஸ்காவின் சிறுவர் நாவலான ரினோ, மொழிபெயர்ப்பு நாவல்களான அ.ந.கந்தசாமியால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எமிலி ஸோலாவின் நானா, நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவினால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட மார்கெரித் த்யூராவின் காதலன் ஆகிய நாவல்கள் பதிவுகள் இதழில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன.

நாடகம்

பதிவுகள் இதழ் நாடக இலக்கியத்திற்குக் குறிப்பிட்ட அளவே பங்களித்தள்ளது. பதிவுகள் இதழில் கவிதை, கதை, நாவல் ஆகிய படைப்பிலக்கியங்கள் தனித்தனிப் பிரிவுகளாகப் பிரித்து வைத்திருப்பதைப் போன்று நாடக இலக்கியம் தனிப்பிரிவாகப் பிரித்து வைக்கப்படவில்லை. அ.ந.கந்தசாமியால் எழுதப்பட்ட தாஜ்மகால் உதயம் பற்றிய நாடகமான கடைசி ஆசை, வ.ந.கிரிதரனால் எழுதப்பட்ட ஓரங்க நாடகமான யாரை நம்பி நான் பிறந்தேன் போங்கடா போங்க ஆகிய நாடகங்கள் பதிவுகள் இதழில் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன. பதிவுகளில் பெரும்பாலும் நாடகங்கள் கதைப் பிரிவுகளிலும் தனி நபர் சார்ந்த சிறப்புப் பிரிவுகளிலும் தரவேற்றப்பட்டுள்ளன.

நாவல் இலக்கியத்திற்குத் தனிப்பிரிவு இருந்தும் கூட அதில் சில நாவல்கள் மட்டுமே தரவேற்றப்பட்டள்ளன. நாவல்களும், நாடகங்களும் கதைப்பகுதியிலேயே தரவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன.இணையப் பயனாளர்கள் கண்டறிந்து படிக்கும் விதத்தில் படைக்கிலக்கியப் பிரிவுகள் பிரித்து வைக்கப்பட வேண்டும்.

[தொடரும்]

*****

கட்டுரையாளர்
உதவிப்பேராசிரியர்,
தமிழாய்வுத்துறை,
தெய்வானை அம்மாள் மகளிர் கல்லூரி(தன்னாட்சி),
விழுப்புரம்.