Category: பொது

  • அசோகச் சக்கரம்

    இன்னம்பூரான்
    16 08 2016

     

    innamburan

    எல்லாரும் ஓரினம் என்றாலும் ராணுவ வீரர்களுக்கு ஒரு தனி முத்திரை இருக்கத்தான் இருக்கிறது. ஏனெனில் அவர்களுக்கு உயிர் வெல்லமல்ல. சற்று மாற்றி எழுதவேண்டும். அவர்களுக்கு உயிர் வெல்லம் தான், மற்றவர்களின் உயிர்! இந்தியாவின் பெரிய ராணுவப்பள்ளியின் தாரகமந்திரமே, “உனது நாடு முதலில்; அடுத்து முக்கியமானது உனது படை வீரர்கள்; உனது இடம் கடைசியில்; என்றுமே.’ அன்றொரு நாள் தொகுப்பில் லெஃப்டினண்ட் அருண் க்ஷேத்ரபால் பற்றி எழுதியிருந்தேன். இன்று அசோகச் சக்கரம் விருது அளிக்கப்பட்ட அமரர் ஹவில்தார் ஹங்பன் தாதா; இவர் அஸ்ஸாம் ராணுவப்படையை சேர்ந்தவர். மே 26 அன்று இமாலயத்தின் 13 ஆயிரம் அடி உயரமான பனிக்கட்டி பிராந்தியத்தில் நான்கு பயங்கரவாதிகளைக் கொன்று குவித்த அவர், ஒளிந்திருந்த பயங்கரவாதி சுட்டதால், அவனைப் படுகாயப்படுத்தின பின்னர், வீரமரணம் அடைந்தார்.

    அவரை பற்றிச் சில சுவையான செய்திகள்: மாதாகோவிலில் முன்னின்று சம்பிரதாயங்களை நடத்தும் அவர், போர் புரிவதிலும் தலைமை ஏற்கத் தயக்கம் காட்டியவர் இல்லை. எப்போதும் சிரித்த முகம். அவருடைய ஜன்மதினம் காந்திஜியின் ஜன்மதினம்: 1979. கிராமத்தான். துணிச்சல் பிரமாதம். நியாயத்துக்கு அவர் அடிமை. சமர் புரிவதிலும் எல்லாரும் சமானமானவர்கள் கிடையாது. அபாயம் அதிகரித்த காலகட்டங்களில் தனித்துச் சென்று வேவு பார்த்துவரும் தன்மை உடையவர், மற்றவர்களின் உயிர் வெல்லமல்லவா! மாதாகோவிலில் இவருடைய பிரசங்கங்களை யாரும் மறக்கவில்லை. இறைநம்பிக்கை மிகுந்தவர். மனிதநேயத்தின் மறு உருவாக, அவர் செய்த பணிகள் அவரை உணர்த்துகின்றன.

    அவருடைய ஆத்மா சாந்தியடைக; அவரைக் கெளரவித்த அரசு தனக்குக் கெளரவம் பெற்றது!

    ***

    சித்திரத்துக்கு நன்றி:http://images.newsworldindia.in/2016/08/Havildar-Hangpang-Dada-750×500.jpg

    படித்தது:

    http://indianexpress.com/article/india/india-news-india/havildar-hangpan-dada-awarded-ashok-chakra-posthumously-2975209/

    ***

    இன்னம்பூரான்
    http://innamburan.blogspot.co.uk
    http://innamburan.blogspot.de/view/magazine
    www.olitamizh.com

     

     

    Share
  • வாழ்வதற்கு வழிசமைப்போம்!

    –எம். ஜெயராமசர்மாமெல்பேண், அவுஸ்திரேலியா

     

    jayarama sarma 

    காந்திமகான் எனும்பெயரில் வந்துநின்ற பெருவெளிச்சம்
    கருமைநிறை அடிமைத்தனம் கழன்றோடச் செய்ததுவே
    வெள்ளையரை விரட்டிவிட்டு விடிவுவந்த பாரதத்தில்
    கொள்ளையரை விரட்டிவிட வருவாரா காந்திமகான்?

    உண்ணாத நோன்பிருந்து உயிருடனே வதைப்பட்டும்
    கண்ணான சுதந்திரத்தைக் கண்டுவிடப் பாடுபட்டார்
    மண்மீது மனிதர்க்கு மானமுடன் சுதந்திரமும்
    என்றுமே தேவையென எண்ணிநின்றார் காந்திமகான்!

    காந்தியது சாத்வீகம் கண்டுநின்ற வெற்றியினால்
    கணக்கற்றோர் காந்திய வழிநடக்கப் புறப்பட்டார்
    தேசமதைச் சிந்தைவைத்துச் சிறைசென்றார் பலபேரும்
    தேசப்பிதா காந்திமகான் தெய்வமென உயர்ந்துநின்றார்!

    காந்திமகான் எழுச்சியினால் கதிகலங்கி நின்றார்கள்
    சாந்தி சமாதானம்பற்றிச் சற்றுமவர் சிந்தித்தார்
    அன்னியமாய் இருந்தாலும் அவர்சற்று யோசித்தார்
    ஆதலால் காந்திவழி அவர்மனதை மாற்றியதே !

    வெள்ளையனை வெளியேற்றி வெற்றிக்கொடி பறக்கவிட்டு
    விரும்பிநின்ற சுதந்திரத்தை விருப்புடனே மனமேந்தி
    நல்லதொரு பாரதத்தை நாம்வளர்ப்போம் எனவெழுந்து
    நாளுமே பாரதத்தின் நலங்கெடுத்தல் முறையாமோ?

    பாரதத்தில் பலரிஷிகள் பலசமயப் பெரியோர்கள்
    வேறிடத்தில் இல்லாத அளவினிலே வெளிப்பட்டார்
    ஆனாலும் பாரதத்தில் அரக்ககுணம் மிகுந்தோரால்
    நாளாந்தம் சுதந்திரத்தை நாமிழத்தல் நடக்கிறதே !

    விஞ்ஞானம் மெய்ஞ்ஞானம் மேலோங்கி வளர்கிறது
    அஞ்ஞானம் மிக்கோரும் அதைத்தாண்டி வருகின்றார்
    அருமைமிகு சுதந்திரத்தை அநுபவிக்க வாய்ப்பின்றி
    அமைந்துவரும் சூழலினை ஆர்வந்து தடுத்திடுவார்?

    ஊழலும் மதுவும்சேர்ந்து உழைப்பவர் நிலையை மாற்றி
    நாளுமே நொடிந்துவாழ நாட்டிலே நிலமையாச்சு
    ஆழமாய் எண்ணிப்பார்க்கின் அனைவரும் இணைந்தேநின்று
    ஊழலும் மதுவும்போக உழைத்திடுவோமே வாரீர்!

    பஞ்சமொடு பசியும் பலநோயும் ஒழியவேண்டும்
    அஞ்சிகின்ற மனநிலையை அகற்றியே விடவேண்டும்
    நஞ்சுநிலை நினைப்பையெலாம் நார்நாராய்க் கிழித்தெறியின்
    நல்லதொரு சுதந்திரத்தை நாமென்றும் சுவாசிப்போம்!

    அணிவகுப்பு, கொடியேற்றம் அதுவல்ல சுதந்திரமாம்
    அறம்சார்ந்த அத்தனையும் நிலம்காணல் சுதந்திரமே
    வளம்காண வேண்டுமெனின் வணங்கிடுவோம் சுதந்திரத்தை
    வாழ்வினிலே சுதந்திரமாய் வாழ்வதற்கு வழி சமைப்போம்!

     

     

    Share
  •  சும்மா கிடைக்கவில்லை சுதந்திரம்!

    ரா. பார்த்தசாரதி

    எழுபது  ஆண்டுகள் சுதந்திரக்  காற்றைச் சுவாசித்தோமா?
    இன்றைய நாட்டின் நிலைமை அறிந்து  செயல்படுகின்றோமா?
    எதிலே முன்னேற்றம் கண்டோம் என அறிந்தோமா?
    சும்மா கிடைக்கவில்லை சுதந்திரம் என உணர்ந்தோமா?!

    ஒரு பக்கம் மனித மேம்பாடு, தொழில் மற்றும் விஞ்ஞான  வளர்ச்சி
    மறுபக்கம்  காட்டையும்,  விளை நிலங்களையும் அழிக்கும் முயற்சி
    நிலங்களைக் கூறு போட்டு விற்கும் அவலத்தைத் தடுப்பாருண்டோ?
    அரசாங்கமே  இதற்குத் துணைபோனால் நீதி நிலைப்பதுண்டோ? 

    நடுநிசியில் பெண் பயமின்றி வருவதே உண்மைச் சுதந்திரம்
    பட்டப் பகலில் பெண் தனிமையில் வருவதே இன்று மிகக் கடினம்
    கொலையும், கொள்ளையும் பட்டப் பகலிலே நடக்கின்றதே
    சுதந்திரத்தின் பெயரில் நாடகம் நடத்தப்படுகின்றதே!

    பல தியாகிகளின் உயிர்  அர்ப்பணிப்பில்  சுதந்திரம் பெற்றோம்
    அந்தமான்மற்ற சிறைகளில் தியாகிகள்  பட்ட துன்பத்தை அறியோம்
    இதனை அறிந்தால் எல்லோர்க்கும் சுதந்திரத்தின் அருமை புரியும்
    சுதந்திரம் சும்மா கிடைக்கவில்லை என உணர்ந்தாலே போதும்!

    சுதந்திரம் என்பது தந்திரமாகச் செயல்படுவது அல்ல
    பேச்சுரிமை, எழுத்துரிமை என்பது காகிதத்தில் மட்டும் அல்ல
    நாட்டின் உரிமைச் சாசனம் எழுதிவிட்டால் பெருமை அல்ல
    தனிமனிதனின் உரிமையும், மேம்பாட்டையும் கொண்டதாகும் அது!

    வேற்றுமையில் ஒற்றுமை மாநிலங்களிலே நிலவுகிறதா?
    ஜாதி, இனம் காட்டிச்  சலுகைகளைப்  பெற நினைப்பதா?
    நாட்டின் பொருளாதாரமும், நாணயத்தின் மதிப்பும் உயர்ந்ததா?
    நாட்டில் நதிநீர்ப் பிரச்சனையும், குடிநீர்ப் பிரச்சனையும் தீர்ந்ததா

    இளைஞர்களே!  உங்கள் கையில்தான் சுதந்திரத்தின் வளர்ச்சி
    கொடுமைகளையும், அநீதிகளையும் கண்டு  எழுகின்ற எழுச்சி
    தியாகிகளின் தியாகத்தை என்றும் நினைவு கூருங்கள்!
    நாட்டினை நல்வழிப்பாதையில்  அழைத்துச் செல்லுங்கள்!

     

     

    Share
  • என்னைக் கைவிடு! 

    -நிர்மலா ராகவன்

    “நல்லா யோசிச்சுப் பாத்தியா, சியாமளா?” தந்தையின் குரலில் கவலை மிகுந்திருந்தது. மூன்று வருடங்களோ, இல்லை ஐந்து வருடங்களோ
    சேர்ந்து வாழ்வதற்கா கல்யாணம்?

    ஆயிரங்காலத்துப் பயிர் என்பார்களே!பெற்ற ஒரே பெண்ணுக்குத் தன் முயற்சியால்
    ஒரு கணவனைத் தேடித்தர டியவில்லையே என்ற அவருடைய நீண்டகால வேதனை இன்னும் மிகுந்தது.

    “சதீஷ் காண்ட்ராக்டிலே வந்தவன்! அது முடிஞ்சதும் வந்தஊருக்கே திரும்பிப்போயிடணுமேம்மா!”கட்டிடவேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு விபத்தால் முதுகில் பலத்த அடிபட,சில ஆயிரம் நஷ்ட ஈடு பெற்று வீட்டிலேயே நிரந்தரமாக இருக்க வேண்டியநிலை தனக்கு ஏன் வந்தது என்று மீண்டும் மீண்டும் குமைவதைத் தவிர, உருப்படியாக என்னசெய்ய முடிந்தது தன்னால்?

    எட்டு வகுப்புடன் படிப்பை நிறுத்திக்கொண்ட சியாமளா தொழிற்சாலையில் வேலை செய்வதால்தான் குடும்பமே ஓடுகிறது. இந்த நிலையில் பேச தனக்கு என்ன அருகதை?

    “சதீஷ்தானேதான், நாம்ப ரெண்டுபேரும்
    கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா என்ன?’ன்னு கேட்டாருப்பா,”

    அவருடைய அனுமதியை வேண்டி நின்ற மகளைப் பார்த்து மெல்லச்சிரித்தார் சுப்பையா. “ஒனக்குச் சரின்னு பட்டா, சரிதான்!” சதீஷ் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தபோதே இப்படி ஓர் எண்ணம் அவனுக்குள் இருக்கும் என்று அவர் பயந்திருந்தது நிஜமாகப் போயிற்றே!

    பங்களா தேஷிகளுக்கே உரிய கவர்ச்சியான கண்களும், நீண்ட மூக்கும் எவரையும் கவர்ந்துவிடும்.

    அத்துடன், அவனுடைய கடுமையான உழைப்பும், சேமிக்கும்திறனும்!  இதைவிட அருமையான துணை சியாமளாவுக்குக் கிடைக்க முடியாது என்பதென்னவோ உண்மை என்று ஒரு சிறுகசப்புடன் ஒத்துக்கொண்டார் சுப்பையா.

    ஆனால், இருவருக்குமிடைய ஒரு பெரிய வித்தியாசம் இருந்ததே! இருபத்தெட்டுவயது இளைஞன் சதீஷ். சியாமளாவோ இருபத்தெட்டு வயதாகியும், பல வரன்கள்பெண்பார்க்க வந்துவிட்டு, `பெண் கறுப்பு!’ என்று தட்டிக்கழிக்கப் பார்த்து, பின் சற்றுஇறங்கிவந்து, எவ்வளவு பவுன் நகை போடுவீங்க?’ என்று பெரிய மனது பண்ணிப் பேரம்பேசிவிட்டு, வியாபாரம்’ படியாததால் ஒதுங்கிப் போனதன் பலனாக,உள்ளுக்குள்ளேயே மறுகிக்கொண்டிருப்பவள். பிறர் அவளை நிராகரித்துவிட்டுப் போகும் ஒவ்வொரு
    முறையும், தன் ஏமாற்றத்தைமறைத்துக்கொண்டு, `வயசான காலத்திலே ஒங்களுக்குத் துணையாதான் இருந்துட்டுப் போறேனேப்பா!’ என்று சமாதானப்படுத்துவாள் சியாமளா.

     `இவ்வளவுபேசிட்டு, கட்டிக்கிட்டதும், குடிப்பான். அடிப்பான். நான் சம்பாதிக்கிறதையும்பிடுங்கிப்பான். அதான் அன்னாடம் பாக்கறேனே அந்தக் கண்ராவியை! மூஞ்சியெல்லாம் ரத்தக்காயமா வர்றாளுங்க ஒவ்வொருத்தியும்! நான் சுதந்தரமாஇருந்துட்டுப்போறேனே!’

    வெளியில் வீறாப்பாகப் பேசினாலும், பழைய தோழிகளைஅவர்கள்பிள்ளைகுட்டிகளுடன் பார்க்கும்போது, அவள் மனம் பொருமத்தான் செய்தது. இப்போது அவளையும் ஒருவன் மணக்க விரும்பி, வேண்டுகிறான்! பெருமையாக உணர்ந்தாள்.

    “அப்பா! கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அவரும் நம்பகூட இங்கதான் வந்துதங்கப்போறாரு. ஒங்களைவிட்டு எங்கேயும் வரமாட்டேன்னு கண்டிசனாசொல்லிட்டேன்ல!”

    தன் நன்றியை ஒரு புன்முறுவல் மூலம் வெளிப்படுத்தினார் சுப்பையா.

    “சாயந்திரம் ஸ்டூடியோவுக்குப் போய், நான் ஒரு போட்டோ எடுத்துக்கணும். அவரோட அம்மாவுக்கு அனுப்ப!”

    சுப்பையாவின் முகத்தில்படர்ந்த கலவரத்தைப் பார்த்துச் சியாமளாசிரித்தாள். நம்ம தமிழாளுங்க மாதிரி நினைச்சுட்டீங்களா இவரையும்? அழகு, கலர், அந்தஸ்து- இப்படிஎதிலேயாவது குறை கண்டுபிடிச்சு, மத்தவங்களைக் கேவலமா பேசறதாலேயேஅவங்க என்னமோ ஒரு படி ஒசந்து இருக்கிறதா நினைக்கிற  சின்னப் புத் சதீஷூக்குக்கிடையாது!”

    சுப்பையாவின் சந்தேகம் முழுவதாக மாறவில்லை என்பதை அவருடைய கவலைதோய்ந்த முகமே காட்டிக்கொடுக்க, சியாமளா மேலும் சொன்னாள்: “நான் ஏன்இன்னும் கல்யாணம் ஆகாம இருக்கேன்னு எல்லாத்தையும் அவர்கிட்டேசொல்லிட்டேன். அவர் சொல்றாரு, ஒன்னோட நிஜ அழகு புரியாம ஒதுக்கிட்டுப்போனவங்க அடிமுட்டாளுங்க!’ அப்படின்னு சொல்றாருப்பா சதீஷ்!”

    வார்த்தைக்குவார்த்தை அவன் பெயரை உச்சரிப்பதிலேயே ஆனந்தம் காணும் மகளின் உற்சாகத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்க விரும்ப
    வில்லை சுப்பையா. `அவன் நிரந்தரமாக இந்த மலேசிய மண்ணில் கால் பதித்து இருக்கமுடியுமோ?’என்றுஆரம்பத்தில் எழுந்த உறுத்தல்கூட, `இந்த ஒலகத்திலே எதுதான் நிரந்தரம்!’ என்ற வேதாந்தத்தில் மறைந்தது.

    மாலையும் கழுத்துமாக சதீஷின் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த சியாமளா மகிழ்ச்சியின் எல்லையிலிருந்தாள். ’இவனுங்களை எல்லாம் நம்பவே கூடாது. கையிலே பிள்ளையைக் குடுத்துட்டுஓடிடுவான்!’ என்று தோழிகள் எச்சரிக்கை செய்ததைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதது எத்தனை நல்லதாகப் போயிற்று!

    அவன் மனத்துள் இருக்கும் அன்பு பிறர் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. ஏழை, அயல்நாட்டுக்காரன், அதிலும் அழகன் என்பதில்
    விளைந்த அலட்சியம், பொறாமை!

    தன்னைப்பற்றி தரக்குறைவாகப் பேசியவர்களைப் பொய்யர்களாக்கிவிட்டு, இப்போது தாலிகட்டி, மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறான்!

    மாதங்கள் நிமிடங்களாகிப் பறக்க, தன்னைவிட பாக்கியசாலி எவருமில்லை

    என்றுஎண்ணி எண்ணி சியாமளா இறுமாந்துபோனாள். மேலே போனால், கீழே விழவும்கூடும் என்று அவள் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

    `வேலைக்கு வந்த மலேசிய நாட்டில், இந்நாட்டுப் பெண்களைத்  திருமணம்புரிந்துகொள்ளக் கூடாது என்ற விதியை மீறிய அந்நிய நாட்டுத் தொழிலாளிகள் நாடுகடத்தப்படுவார்கள்!’ புதிய சட்டமொன்று அமுலுக்கு வர, சதீஷின்

    குறும்புப்பேச்சும், பெரிய கண்களின் மின்னல் வெட்டும் போன இடம் தெரியவில்லை. சியாமளாவுக்கோ, `இனி என்ன?’ என்ற கேள்வி மட்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்து பயங்கரமாகத் தெரிந்தது. இப்படி அகாலமாக முடிவதற்காஅவ்வளவு இன்பம் நிறைந்த மணவாழ்வு கிட்டியது?

    அடுத்த பத்து நாட்கள் நகர முடியாது நகர்ந்தன. வீட்டில்
    அசாதாரண மௌனம் நிலவியது. அடுத்த அறிக்கை, `உள்நாட்டுப் பெண்களை மணந்தவர்கள் அவ்வப்போது குறுகியவருகை மேற்கொண்டு, தம் மனைவி மக்களை பார்த்துப் போகலாம்!’ என்று சிறிதுகருணையுடன் வெளிவந்தது.

    “சதீஷ்! நீங்க திரும்பிப்போக விடமாட்டேன்!“ கணவனைக் கட்டிக்கொண்டு கதறினாள்சியாமளா. தன்னை மணந்த செயல் ஒரு குற்றமா? அதற்குத் தண்டனைபோல் மீண்டும் பிறந்த நாட்டில் ஏழ்மையிலேயே உழல, திருப்பி அனுப்பி வைக்கப்படுவார் என்ற நினைவே அவளை வாட்டியது.

    தன் உடலைச் சுற்றியிருந்த அவளுடைய கரங்களை மெல்ல விலக்கினான் சதீஷ். “நான் திரும்பிப் போனா, அங்கே என்ன இருக்கு?

    எவ்வளவு படிச்சிருந்தாதான் என்ன! பசி, பட்டினிதான்! அங்கே நல்ல வேலை கிடைச்சிருந்தா, இங்கே எதுக்கு வந்துதொலைச்சிருக்கப் போறேன்!”

    சியாமளா அவன் முகத்தையே பார்த்தாள். என்ன சொல்ல வருகிறான்?

    “நல்லவேளை, நம்ப கல்யாணம் கோயில்ல நடந்திச்சு.
    இன்னும் பதிவு செய்யலே!”

    அவள் திடுக்கிட்டாள். கல்யாணமே நடக்கவில்லை என்றுசாதிக்கப்போகிறானா?அதற்காகத்தான் அவள் எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும்,
    அவளுடன் சேர்ந்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ளவில்லையோ?

    சியாமளாவின் முகம்போன போக்கைக் கவனிக்கும் மனநிலையில் இருக்கவில்லை அவன். அது தன்னுடைய வாழ்க்கைப்பிரச்னை மட்டுமே
    என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தான்.

    “நாங்க ஏழைதான்! அதுக்காக, `வந்த இடத்திலே சன்னியாசிமாதிரி இருங்க!’அப்படின்னா முடியுமா? ஒன்னைப் பிடிச்சுத்தான் கல்யாணம் செய்துக்கிட்டேன்,சியாமளா. ஆனா, என் சுயநலத்துக்காக மத்தவங்க கஷ்டப்படணுமா?” “என்னசொல்றீங்க?” ஈனஸ்வரத்தில் கேட்டாள் சியாமளா

    “நான் சம்பாதிச்சு அனுப்பற பணத்தாலேதான் எங்கப்பா,
    அம்மா, தங்கச்சிங்க எல்லாரும் நல்லாச் சாப்பிடறாங்க. தம்பிங்களும் பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போக முடியுது.

    நான் திரும்பிப்போறதா இல்லே!”சியாமளாவுக்குச் சற்றுத்தெம்பு பிறந்தது. வந்த வேகத்திலேயே அதுதொலைந்தது, அடுத்து அவன் கூறியதைக் கேட்டு.“நாம்ப ஒண்ணா
    இருந்தா, ஏதாவது தகறாறு வரும். அதனால வேற
    வேலைதேடிக்கிட்டேன். வேற ஊரிலே!”அவன் தன்னை விட்டுப் போகப்போகிறான்!

    அந்த அதிர்ச்சியைத் தாங்கமுடியாது, அவளுடைய வாய் பிளந்தது. மூச்சுக் கன வேகமாக, இரைப்பதுபோல் வெளிவந்தது.

    முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டான். “நான் என்ன செய்யறது! எனக்கு வேறவழி தெரியலே!”
    மன்னிப்பு வேண்டும் தொனி.

    சதீஷ் சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு காரியத்தைச் செய்தாள்
    சியாமளா. அவனைக் கையெடுத்துக் கும்பிட்டாள்.“என்னையும் ஒரு பொண்ணா மதிச்சு ஏத்துக்கிட்டீங்களே, அதுவே போதும்  நன்றின்னு வாய்வார்த்தையா சொன்னா நல்லாயிருக்காது.

    அப்பா மொதல்லேயே சந்தேகப்பட்டாரு, இந்த ஒறவு நிலைக்க முடியுமான்னு.

    ஆனா, கல்யாணம், கணவன்,குடும்பம் எல்லாம் வேணும்கிற வெறிதான் அப்போ இருந்திச்சு எனக்கு. இப்போ..!”மேலே பேசத் தெரியாது விக்கினாள்.

    குற்ற உணர்வும், வேதனையும் உலுக்க, “சியாமா!” என்று அவளை நெருங்கினான் சதீஷ்.

    சரேலென விலகிக்கொண்டாள். “சொல்ல இன்னும் என்ன இருக்கு! என் வேதனையை அதிகப்படுத்தாதீங்க. ப்ளீஸ்! இப்பவே இந்த வீட்டைவிட்டு போயிடுங்க! இனிமே வராதீங்க!” பெரிதாக அழ ஆரம்பித்தாள் சியாமளா.

    அவள் கெஞ்சுவாள், இல்லை ஆத்திரப்படுவாள் என்றெல்லாம் எதிர்பார்த்து எல்லாவற்றிற்கும் விடை தேடி வைத்திருந்தவனுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. தலைகுனிந்த
    நிலையில், தனது சொற்ப உடைமைகளைத் திரட்ட ஆரம்பித்தான்.

     

     

    Share
  • ஆனந்த யாழுக்கு  அஞ்சலி!

    -எம் . ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண், அவுஸ்த்திரேலியா

     

    na-muthukumar

    காஞ்சியில் பிறந்து கவிதையில் நுழைந்து ஆண்டுகள் குறுகி அமரராய் விட்டாய். பாரதிவழியில், பட்டுக்கோட்டையார் வழியில் பாவலனாய் மிளிர்ந்து பாதிவழியில் போய்விட்டாய். குறுகிய காலத்தில் அறிவுடன் எழுதி அடையாளமாகி நின்றாய். ஆனந்தயாழும், அழகு அழகும் உன்னைத் தேசியக் கவிஞனாக்கிப் பரிசினைப் பெற்றுத்தந்தது. ஆயிரம் பாடலுக்கு மேலெழுதி அனைவரின் அகத்திலே அமர்ந்துவிட்டாய்.

    மரணம் பற்றிய வதந்தி பாடிய நீயோ இன்று அதற்குள் அகப்பட்டுக்கொண்டாய். முத்துக்குமார் என்னும் உடம்புதான் அழிகிறதே அன்றி முத்துக்குமாரின் உணர்வுகள் சாகாவரம் பெற்று நிற்கின்றன. கவிஞனுக்கு மரணமே இல்லை. என்றாலும் உனது கவிமுகத்தைக் காணமுடியாதே…என்னும் கவலையால் யாவரும் கண்கலங்கி உனது பிரிவுக்கு இரங்கல் கூறி ஏக்கமாய் நிற்கின்றோம்!

    ***

    மரணம் பற்றிய வதந்தி!               

    திருஷ்டி கழிந்தது என்றார்கள்
    தீர்க்காயுசு என்றார்கள்
    படபடத்தோம் என்றார்கள்
    எப்போதோ எழுதிய
    என் கவிதையைச் சொன்னேன்
    இறந்து போனதை
    அறிந்த பிறகுதான்
    இறக்க வேண்டும் நான்.

    [நா. முத்துக்குமாரின் கவிதை]

     

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்—(205)

    அன்பினியவர்களே!

    இனிய வணக்கங்கள். சிறியதோர் இடைவெளிக்குப் பின்னால் மீண்டும் உங்களுடன் இணைவதில் பெருமகிழ்வடைகிறேன். காலவோட்டத்தின் சுழற்சியில் சிக்குண்டு அலையும் சருகினைப் போல் எமது வாழ்வும் எமது கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு நிலையில் உழலும் நிலை ஏற்படுவதுண்டு. அத்தகைய ஒரு சூழலில் சிக்குண்டதினால் தான் ஒரு சிறிய இடைவெளி ஏற்பட்டது.

    எனது முந்தைய மடலில் இங்கிலாந்தின் தொழிற்கட்சி அதாவது பிரதான எதிர்க்கட்சியின் தலைவரான ஜெர்மி கோபன் அவர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் சிக்கல் பற்றி அடுத்த மடலில் கூறுகிறேன் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். வரலாறு காணாத வகையில் பல லட்சம் பெரும்பான்மை வாக்கு வித்தியாசத்தில் தொழிற்கட்சி அங்கத்தினர்களினால் தெரிவு செய்யப்பட்ட ஒரு தலைவர் மிகுந்த செல்வாக்குடன் கோலோச்சுவதை விடுத்து அப்படி என்ன சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்ளலாம் என்று எண்ணுவது இயற்கையே!

    ஆனால் ஜெர்மி கோபன் தலைவரானதே ஒரு விசித்திரமான விடயம் தான். பல்லாண்டுகள் பாராளுமன்ற அங்கத்துவராகப் பதவி வகித்தாலும் எப்போதும் தொழிற்கட்சியின் விதிகளுக்குச் சவால் விட்டு நடந்தவர் ஜெர்மி கோபன். உலக அரங்குகளில் பயங்கரவாத இயக்கங்கள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்ட இயக்கங்களின் அங்கத்தினர்களுடன் அரசியல் அளவிலான தொடர்புகளை எப்போதும் பேணி வந்தவர். இவரை ஓர் இடதுசாரத் தீவிரவாத அரசியல்வாதியாகவே மக்கள் கணித்தனர்.

    பின் எப்படி இவருக்குத் தலைவராகும் சந்தர்ப்பம் கிட்டியது? தொழிற்கட்சியின் பொதுத்தேர்தல் தோல்வியினால் அப்போதைய தலைவர் எட் மில்லிபாண்ட் பதவி விலக, தலைவரைத் தெரிவு செய்யும் தேர்தலுக்கான வேட்பாளர்களின் பெயரை முன்மொழியும்போது இப்போதைய லண்டன் மேயரும், அப்போதைய டூட்டிங் நகரப் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான சடிக் கான் , தமது கட்சிக்குள் விவாதத்தை விரிவாக்கும் பொருட்டுத் தலைவராகவே மாட்டார் எனும் நம்பிக்கையில் திரு ஜெர்மி கோபன் அவர்களை முன்மொழிந்தார்.

    விளைவு! யாருமே எதிர்பார்த்திராத வகையில் யார் ஒருபோதும் தலைவராகும் சந்தர்ப்பம் அற்றவர் என்று கருதப்பட்டாரோ அவர் வரலாறு காணாத பெரும்பான்மையுடன் தலைவராகத் தெரிவு செய்யப்பட்டார். இதன் காரணம் என்ன என்பதற்குப் பல கருத்துக்கள் கூறப்படுகின்றன.. இயற்கையில் சோஷலிசக் கொள்கைகளைக் கொண்ட தொழிற்கட்சி டோனி பிளேயரின் காலத்தில் மிகவும் மிதவாதக் கொள்கைகளைக் கொண்ட ஒரு நடுநிலைக் கட்சியாக மாறியது. இதன் காரணமாகக் கன்சர்வேடிவ் கட்சிக்கும், லேபர் கட்சிக்குமிடையிலான வேறுபாடு குறுகி, அவையிரண்டும் ஒரே கொள்கையுடைவை போலத் தோற்றமளித்தன. தொடர்ந்துவந்த பொருளாதார நெருக்கடிகளினால் வாழ்க்கைத் தரம் குன்றிய நிலையில் லேபர் கட்சி ஆதரவாளர்கள் தமது கட்சியின் போக்கில் மிகவும் அதிருப்தி அடைந்தனர்.

    அதுமட்டுமன்றி உலகளாவிய ரீதியில் நடைமுறை வழக்கம் எனக்கருதப்பட்ட வகையில் மாற்றம் கொண்டு வாக்காளர்கள் பதவியிலிருப்போருக்குப் பாடம் புகட்ட வேண்டும் எனும் ஒரு மனநிலையை அடைந்தனர் . இது ஜெர்மி கோபனின் வெற்றிக்கு ஒரு முக்கிய காரணம் என்று கணிக்கப்படுகிறது. அது மட்டுமின்றி எட் மில்லிபாண்ட் தொழிற்கட்சிக்கு வழமையான 20 பவுண்ட்ஸ் செலுத்தி உறுப்பினர்கள் ஆவதோடு  வெறும் 33 பவுண்ட்ஸ் மட்டும் செலுத்தித் தம்மைப் பதிவு செய்பவர்கள் கூடத் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தேர்தலில் வாக்களிக்கலாம் எனும் ஒரு தீர்மானத்தைக் கட்சியின் நடைமுறையாக்கினார். இதன் மூலம் பல இடதுசார மார்க்ஸிசக் கொள்கைவாதிகள் தம்மைப் பதிவு செய்துகொண்டு தீவிர மார்க்ஸிசவாதியான ஜெர்மி கோபனுக்கு வாக்களித்துள்ளார்கள் என்பது அரசியல் அவதானிகளின் கணிப்பு.

    சரி… ஜெர்மி கோபனுக்கு வந்த இக்கட்டுதான் என்ன? ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதே லேபர் கட்சியின் உத்தியோக நிலைப்பாடாக இருந்தது. ஆனால் ஜெர்மி கோபன் அந்நிலைப்பாட்டுக்கு ஆதரவாக பிரசாரத்தில் வெகுவாக ஈடுபடாததினால் பல தொழிற்கட்சி ஆதரவாளர்கள் விலக வேண்டும் என்று வாக்களித்து விட்டார்கள். இதுவே இங்கிலாந்து, ஜரோப்பிய யூனியனிலிருந்து விலகவேண்டும் எனும் வாதம் வெற்றியடைந்ததற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் என்று கருதப்படுகிறது. இதனால் சுமார் 170 லேபர் கட்சி பாரளுமன்ற அங்கத்தினர்கள் ஜெர்மி கோபனின் தலைமைக்குக்கீழ் தாம் இயங்க முடியாது என்று அவருக்கெதிரான நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தில் வாக்களித்து விட்டார்கள்.

    விளைவாக நாடு ஒரு முக்கியமான சிக்கலை எதிர்நோக்கியிருக்கும் நிலையில் முறையான எதிர்க்கட்சியாக இயங்க முடியாமல் மீண்டும் ஒரு தலைமைப் பதவித் தேர்தலில் தன்னை அமிழ்த்தியிருக்கிறது லேபர் கட்சி. இத்தேர்தலில் ஜெர்மி கோபன் மீண்டும் வெற்றியடையும் சாத்தியக் கூறுகள் உண்டு. அப்படி அவர் வெற்றியடைந்தால் லேபர் கட்சி இரண்டாகப் பிளவுபடும் சந்தர்ப்பங்கள் பல தலைதூக்கியுள்ளன. கட்சியின் நன்மை கருதி ஜெர்மி கோபன் தனது பதிவியை ராஜினாமாச் செய்திருக்க வேண்டும் என்பது ஒரு சாராரின் கருத்து.

    ஓர் அரசியல் சுழற்சியின் மத்தியில் பார்வையாளர்களாக இருக்கும் பலருக்கு இத்தேர்தல் முடிவுகளின் வழி பிறக்கும் முடிவினை எதிர்பார்ப்பது ஒன்றே தற்போதைய நிலைமையாக இருக்கிறது.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

    அன்புடன்,
    சக்தி சக்திதாசன்

    ***

    http://www.thamilpoonga.com
    http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

     

    Share
  • இன்னம்பூரான் பக்கம் [10] – என்றோ ஒரு நாள் -1

    இன்னம்பூரான் பக்கம் [10]
    என்றோ ஒரு நாள் -1
    திக்குத் தெரியாத காட்டில்…

    innamburan_article

     

     

    இன்னம்பூரான்
    ஆகஸ்ட் 8, 2016

    அவரவரது வாழ்க்கையின் உள்ளுறை அற்புதமானது. கண்ணுக்குள் நிற்கும் மறைமூர்த்தியான அதன் அடர்த்தி பெரிது. பரிமாணமோ பரந்த வானம் போல் எல்லையற்றது. ஆழமோ, ஆழ்கடலை விட, ஏன்?, அதலபாதாளத்தையும் மிஞ்சியது. அதன் வளர்த்தியோ ஒளியின் வேகத்தைத் துச்சமாக மதிக்கும் விரைவுடன் ஓங்கி உலகளக்கும். பிரபஞ்சத்தை அளவெடுக்கும். இத்தனையும் பொருந்திய கோடானுகோடி மானிடர்களில் பெரும்பாலோர் எல்லாம் அறிவர்;அறிந்துகொண்டதாகப் பறை சாற்றுவர். ஆனால் தனது உள்ளுறை அறியார்; அந்தோ பரிதாபம்! தன் அறியாமையையும் அறியார்.

    எத்தனை வாழ்க்கைகள் அவ்வாறு தோன்றி, மறைந்து தொலைந்தனவோ? அது ஒருபுறம் நிற்க, இந்தத் தொடர் ஏதோ நான்தான் ஜன்ம சாபல்யம் அடைந்து விட்டேனோ என்ற இறுமாப்புடன் எழுதப்படுவதல்ல. தரணிதனில் பிறந்த உயிரினங்கள் ஒன்றுகூடத் தன்னிச்சையில் உரு எடுத்தவை அல்ல. அவை ஒவ்வொன்றும் அரிதான நிகழ்வுகள். முத்துக்குளிப்பது போல் பல்லாயிரம் சிப்பிகள் கருவுற்ற போதிலும், ஒருபிடி அளவுகூட நன்முத்துக்கள் கிடைப்பது அரிது. அவற்றில் ஆறறிவு படைத்த மனித இனத்தை நான் மற்ற உயிரனங்களை விட உன்னதமானது என்று கருதாவிட்டாலும், தன் உள்ளுறையைச் சற்றே அறிந்தது போல் நடந்து கொண்ட விவேகமான அணில், பூனை, நாய், யானை, புலி, காகம், நாரை, முதலை ஆகிய சில பிராணிகளுடன் சிறிதளவு பழக அனுபவம் பெற்ற நான், மனிதனின் சிந்தனை வளம் பற்றிச் சிறிதளவு  அறிவேன்.

    கல்வி மேன்மை தரும்; ஓதாமல் ஒருநாளும் இருந்ததில்லை என்பதால், பல சான்றோர்களின் உள்ளுறைச் செய்திகள் எனக்குக் கிடைக்கும் வாய்ப்பே ஒரு நன் நிமித்தம்; கொடுப்பினை. ஆகவே, இந்தத் தொடரில் பெரும்பாலும் சான்றோர்களின் உள்ளுறை பற்றிச் சற்றே அறிந்து கொண்டவை பகிரப்படலாம், வாசகர்களில் சிலராவது, இது வரவேற்கத்தக்கது என்று நினைத்தால். இல்லாவிடிலும், நட்டம் ஒன்றுமில்லை. நான் அனுபவிப்பது பெற்றுக்கொள்வது, பெரும் அதிர்ஷ்டம் அன்றோ! பீடிகை முற்றிற்று.

    [தொடரக்கூடும்]

     

    ***

    சித்திரத்துக்கு நன்றிhttps://c1.staticflickr.com/3/2296/2576128617_1f9982a0b3_z.jpg?zz=1

    ***

    படித்தது: இதுவும் அதுவும்

     

     

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . (198)

    அன்பினியவர்களே!

    அன்பான வணக்கங்களுடன் ஒருவார இடைவேளையின் பின்னால் உங்களுடன் மனந்திறப்பதில் மகிழ்வடைகிறேன். வாழ்வெனும் ஓட்டப்பந்தயத்தில் முன்னால் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோமோ அன்றி கடைசியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோமோ இல்லை இடைநடுவில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோமோ எமது நிலை என்னவெனினும் ஓடிக்கொண்டிருக்க வேண்டியது எமது நியதி.

    ஒரு ரயிலில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது நாம் எதுவுமே செய்யாமல் இருந்தாலும் அந்த ரெயில் எம்மைச் சுமந்து கொண்டு ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும். யன்னலுக்கு வெளியே தெரியும் காட்சிகள் அதிவேகத்தில் எம்மைக் கடந்து செல்வதைப் பார்க்கும் போதுதான் நாம் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது எமக்குப் புரிகிறது.

    ஏறக்குறைய அதுபோலத்தான் நாம் முன்னேற முயற்சிக்கிறோமோ இல்லையோ காலம் எம்மைக் கடந்து அதேவேகத்தில் சென்று கொண்டிருக்கிறது. எமக்காக காலம் காத்திருக்கப் போவதில்லை. இது யதார்த்தம். எங்கோ பிறந்து ஏதோ ஒரு கலாசாரப் பின்னணியில் வளர்ந்து இன்று எங்கோ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் என்னைக் கடந்து காலம் கனவேகத்தில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது . இங்கிலாந்தில் எனது ஆரம்பகால வாழ்விற்கும் இன்றைய வாழ்விற்கும் இடையிலான மாற்றங்களைக் கண்டது மட்டுமல்ல, அம்மாற்றங்கள் கொடுத்த தாக்கங்களை அனுபவித்தும் இருக்கிறேன் என்பதே உண்மை.

    இலண்டனில் மாணவனாக வாழ்ந்த முதல் ஜந்து வருடங்களுக்கும் அதன் பின்னான வருடங்களுக்கும் இடையில் பெரியதொரு வேற்றுமை என் மனத்தளவில் இருந்தது என்பதே உண்மை. கல்வி முடிந்ததும் திரும்பவும் நான் தாய்நாட்டிற்குத் திரும்பப் போகிறேன் எனும் எண்ணம். அந்த எண்ணத்தின் ஆனந்தத்தின் அடித்தளம் நான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த இங்கிலாந்து நாட்டை ஒரு வாடகை வீடாகவே பார்க்க வைத்தது.

    இங்கிலாந்தில் நடக்கும் அரசியல் மாற்றங்கள், அம்மாற்றங்கள் ஏற்படுத்திய சமுதாயத் தாக்கங்கள் என்பனவற்றின் மீதான எனது பார்வை மேலோட்டமாகவே இருந்தது. உண்மையான யதார்த்தமான நிலைமைகளைச் சரிவரப் புரிந்துகொள்ள நான் முயற்சிக்கவில்லை என்பதுவே உண்மை.

    இதன் காரணம் பலவாக இருக்கலாம். எனது வாலிப வயதின் அறிவு முதிர்ச்சியின்மை, என்ன இந்த நாடு என்ன என் தாய்நாடா? அந்நியநாடுதானே எனும் எண்ணம், ஆங்கிலேயரின் ஏகாதிபத்திய பழைய வரலாற்றின் அடிப்படையில் எழுந்த ஆங்கிலேயர் மீதான காரணமில்லா வெறுப்பு என்பன சில காரணங்களாக இருக்கலாம்.

    பிந்தைய வருடங்களில் வாழ்வின் மீதான என் பார்வையின் திருப்பம் மாறியது. என் தாய்நாட்டிற்குத் திரும்பப் போகிறோம் எனும் ஆர்வம் குறைந்தது. இப்பார்வையின் மாற்றத்திற்கு காரணமோ தெரியவில்லை. உள்ளத்தில், உணர்வுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றம். நான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த நாட்டு மக்கள் மீதான எனது அபிப்பிராயம் தவறானது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கிய காலமது. எனது தொடரும் வாழ்க்கை நான் வாழும் அந்நாட்டிலேயே நிகழப்போகிறது என்பதை உணரத் தொடங்கிய பொழுது அது.

    இன்று என் வாழ்க்கையின் பெரும்பாகத்தை அதாவது உலகத்தில் உதித்த 59 வருடங்களில் 41 வருடத்தை இங்கிலாந்தில் கழித்துவிட்ட நிலையில் , இங்கிலாந்தின் அரசியல் மாற்றங்கள், சமுதாய மாற்றங்கள் என்பன என் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய மாற்றங்கள், ஏற்படுத்தப் போகும் மாற்றங்கள் என்பனவற்றை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் ஒரு நிலையிலிருக்கிறேன்.

    இத்தகைய நிலையிலேயே அடுத்தமாதம் அதாவது ஜீன் மாதம்23ஆம் திகதி நிகழவிருக்கும் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் ஜக்கிய இராச்சியம் அங்கத்தினராக நிலைத்திருப்பதா இல்லையா என்பதன் மீதான சர்வஜன வாக்கெடுப்பை எதிர்கொள்ளும் நிலை.

    இன்றைய தபாலில் அச் சர்வஜன வாக்கெடுப்புக்கான எனது வாக்குப்பதிவுச் சீட்டு வந்து விழுந்தது. “நிலைத்திருப்பதா?”  “விலகுவதா?” என்பதே இவ்வாக்கெடுப்பின் சாரம். இருதரப்பினரும் அன்றாடம் அனைத்து ஊடகங்களிலும் வாதப் பிரதிவாதங்களை முன்வைக்கிறார்கள். இங்கிலாந்து அரசாங்கம், எதிர்க்கட்சி, இங்கிலாந்து வங்கி, சர்வதேச நிதி ஒன்றியம், இங்கிலாந்து நிதியமைச்சு என அனைவரும் இங்கிலாந்து ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து விலகுவது பொருளாதாரத் தற்கொலைக்குச் சமானம் என்கிறார்கள்.

    இங்கிலாந்தின் நட்பு நாடுகளின் தலைவர்கள் அனைவரும் இங்கிலாந்தின் தொடர்ந்த ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கத்துவத்தை வற்புறுத்தி வருகிறார்கள். மாறாக, இங்கிலாந்து ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுவது ஒன்றே இங்கிலாந்தின் தொலைநோக்கான பொருளாதாரச் செறிவுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் என வெளியேற வேண்டும் எனும் வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள்.

    அவர்கள் அணியில் சில அமைச்சர்கள், முன்னாள் நிதியமைச்சர்கள் எனப் பலர் இணைந்துள்ளனர்.

    இவர்களது வாதத்தினால் மக்கள் தெளிவடைகிறார்களா இல்லை மேலும் குழப்பமடைகிறார்களா என்பது கேள்விக்குறியே! ஒரு அணியினர் கூறுவது உண்மைக்குப் புறம்பானது என்பதை வலியுறுத்துவதிலேயே அடுத்த அணியினர் கவனம் செலுத்துகிறார்களேயன்றி, தமது வாதத்திற்கான நிரூபணமான உண்மைகள் எதையும் கூறுவதாகத் தெரியவில்லை.

    ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் பிரஜைகள் இலட்சக்கணக்கில் இங்கிலாந்துக்குள் நுழைகிறார்கள். இது இங்கிலாந்து மக்களுக்கு இன்னல்களை விளைவிக்கிறது எனும் வாதமே பலமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இது இங்கிலாந்து மக்களிடையே ஒருவிதமான இனத்துவேஷத்துக்கு அத்திவாரமிடுகிறதோ எனும் அச்சம் எழுவதைத் தவிர்க்கமுடியாது.

    ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கத்தினராக இங்கிலாந்து இருப்பதை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்த எமக்கு இங்கிலாந்து விலகினால் எப்படி  இருக்கும் என்பதைக் கற்பனை பண்ணித்தான் பார்க்க முடிகிறது. அந்தக் கற்பனை உலகில் காலடி வைப்பது அவசியமா? எனும் கேள்வி நிச்சயம் நெஞ்சில் எழுகிறது.

    ஒரு புலம்பெயர்ந்து வாழும் இங்கிலாந்துப் பிரஜையாக இதை இரண்டு கோணங்களில் பார்க்க முடிகிறது.

    1. அளவில்லாத வெளிநாட்டு மக்கள் இங்கிலாந்துக்குள் நுழைவதால் இங்கு ஏற்படும் வீட்டுப் பற்றாக்குறை,வேலையில்லாத் திண்டாட்டம்,தேசிய சுகாதாரச் சேவையின் தாக்கங்கள் என்பன இங்குள்ள இங்கிலாந்து மக்களுக்கு ஏற்படுத்தும் இன்னல்களினால் அவர்களின் கோபம் அனைத்தும் வேற்றினத்தவர் மீது திரும்பினால் பாதிக்கப்படுவோரில் நாமும் எமது தலைமுறையும் அடங்குவோம்.
    1. இங்கிலாந்தின் குடியேற்றக் கொள்கையே இச்சர்ச்சையில் பிரதானமாக்கப்படுவதால் இங்கிலாந்து ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேற வேண்டும் என்போரின் கோஷம் வெற்றியடைந்தால், அடுத்து இங்கு ஏற்கனவே குடியேறி வாழ்ந்துவரும் எம்போன்றோரின் மீது அவர்களின் துவேஷம் திரும்பாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்?

    இவ்விரண்டு கோணங்களின் அடிப்படையில் நாம் எமது அரசியல் கண்ணோட்டத்தை மேலெடுக்க வேண்டும். இன்றைய நிலையில் எமது நாடு இங்கிலாந்து. இங்கிலாந்தின் தத்துப்பிள்ளைகளாக வாழும் நாம் எம்மைத் தத்தெடுத்த பெற்றோரின் வாழ்வு நன்றாக அமையக்கூடிய வகையில் எமது வாக்குகளை அளிக்க வேண்டியது எமது கடப்பாடாக உள்ளதை உணர வேண்டியது அவசியம்.

    யார் எத்தகைய வாதத்தை முன்வைத்தாலும் இது இறுதியில் இங்கிலாந்து மக்களின் முடிவாகவே இருக்கப் போகிறது. அம்மக்களின் எண்ணிக்கையில் நாமும் அடங்குகிறோம் என்பதுவே யதார்த்தம். அனைத்துக்கும் விடை  ஜூன் மாதம் 23-ஆம் திகதி கிடைக்கும்.

    ஆம்! மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு!

    மீண்டும் அடுத்தமடலில்…

    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

     

     

    Share
  • பழசு

    -தமிழ்த்தேனீ

    தயங்கித் தயங்கித் தொலைபேசியில் மகன் சரவணனிடம் கேட்டார் சபேசன். ”ஏம்பா உனக்கு நம்ப வீட்டோட போட்டோ எல்லாம் அனுப்பிச்சேனே  பாத்தியா?”

    ”எல்லாம் பாத்தேம்பா  ரொம்ப மோசமா இருக்கே…?  நானே அதைப்பத்தி உங்க கிட்ட பேசணும்னு இருந்தேன்  நிறைய வேலை.”

    ”சரிப்பா நான் நாளைக்கே ஐந்து லட்‌சத்தை உங்க பேருலே அனுப்பறேன்; வீட்டை உடனடியாச் சரிப்படுத்திடுங்க” என்றான் சரவணன்.

    மூன்று மாதங்களாக  ஏற்கெனவே சொருகு ஓடு போடாத மேல் தளத்தில் மழை பெய்ததால்  ஏற்பட்ட  நீர்க் கசிவை சரிசெய்ய  வேறு வழியில்லாமல்  தளத்தில் இருந்த சிமென்ட் ஜல்லி கலந்துபோட்ட கலவையெல்லாம் உடைத்து எடுத்து   ஒரு இடம் விடாமல் லீக் ப்ரூப் எண்ணெயைப்  பூசிவிட்டு  வேறு சிமென்ட் ஜல்லி மணல்கலந்து போட்டு,  விழும் தண்ணீர் ஒரு இடத்தில் குவிந்து குழாய் வழியாகத் தோட்டத்துக்குப் போகுமாறு சாய்வு கொடுத்து,  அதைச் சரிசெய்துவிட்டு, அதன்மேல் மீண்டும் லீக் ப்ரூப் எண்ணெயை அடித்து அதன்மேல் சிமென்ட் போட்டு, அதுக்கும் மேலே வெள்ளை டைல்ஸ் போட்டு, வெப்பம் தாக்காமலும், நீர் உள்ளே இறங்காமலும்  மற்ற இடங்களில் அதனால் ஏற்பட்ட பள்ளங்கள், வர்ணம்போன இடங்கள்  எல்லாவற்றையும் சரிசெய்து,  ஒழுங்காக வேலைக்கு வராத,  வந்தாலும் ஒழுங்காக வேலை செய்யாத ஆட்களை வைத்துக்கொண்டு வெய்யிலில் அவர்களின் கூடவேநின்று  வேலை வாங்கி, வலிக்கும் முதுகில்  அவ்வப்போது வலிநிவாரணிப் பசை தேய்த்துக்கொண்டு மூன்று மாதத்துக்குப் பின் இப்போதுதான்  வேலை முடிந்திருக்கிறது.

    வீட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் புகைப்படம் எடுத்து மகனுக்கு  இணையத்தின் வழியாக அனுப்பினார்.

    மகனிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு!

    ”சொல்லுப்பா போட்டோ எல்லாம் பாத்தியா?”  என்றார் உற்சாகக் குரலில்.

    ”பாத்தேம்பா!  இந்த வயசிலே எதுக்கு இவ்ளோ உழைக்கிறீங்க?  அது சரி இவளோ உழைச்சு  இன்னும் அசிங்கமா ஆக்கிவெச்சிருக்கீங்க வீட்டை” என்றான் மகன்.

    ”என்னப்பா சொல்றே?” என்றார் அவர்.

    பின்ன என்னப்பா? நீங்க அமெரிக்காவுக்கு வந்தப்போ அங்கே இருக்கிற வீட்டையெல்லாம் பாத்தீங்களே அதெல்லாம் எவ்ளோ  நல்லா  நாகரிகமா வசதியா  இருக்கு.  இப்பிடி  ஒவ்வொரு அறைக்கு ஒவ்வொரு வர்ணம்  முன்னாலே  தாழ்வாரத்துக்கு அடுத்து  முத்தம், அது போதாக்குறைக்கு  அதிலே  ரெட் ஆக்சைடு அடிச்சு,  ஏதோ காவி கலர்லே தரை. என்னப்பா இதெல்லாம்?  வீட்டை அசிங்கப்படுத்தி வெச்சிருக்கீங்க!  அஞ்சு லட்‌சம் அனுப்பினேன்;  அஞ்சு லட்‌சம் செலவழிச்சு நீங்களும் உழைச்சு,  வீட்டைக் கெடுத்து வெச்சிருக்கீங்களே?   இன்டெர்னெட்லே  பாருங்கப்பா!  எவ்ளோ டிசைன் வந்திருக்கு.  அதைப் பாத்தாவது  லேட்டஸ்டா,  மாடர்னா,  கட்டக் கூடாதா?   சரி… என்னமோ செய்ங்க!”  என்று தொலைபேசியை வைத்தான்  மகன்.

    ஆறு மாதங்கள் அவருடன் சரியாகப் பேசவில்லை.  அவரும் சரி எதையுமே கண்டு கொள்ளாமல் அமைதியாக இருந்தார். சற்றே கோபம் தணிந்தது போலும்!
    ஒருநாள் தொலைபேசியில், ”அப்பா! நான் உங்களுக்கும் அம்மாவுக்கும்  விசா போடறேன் அமெரிக்கா வறீங்களா?  உங்க பேரன் உங்களோட இருக்கணுமாம்! இப்போ அவனுக்கு லீவு விட்டுட்டாங்க.  வறீங்களா?  என்றான்.

    ”சரிப்பா…வரோம்!” என்று அமெரிக்கா போய் இறங்கினார்கள் இவரும் இவர் மனைவியும்.

    பேரன் ஓடிவந்து,  ”தாத்தா, பாட்டி  வெல்கம்! வெல்கம்!” என்று கட்டிக் கொண்டான்.  மருமகள், “வாங்க வாங்க  ப்ரயாணமெல்லாம் சௌகரியமா இருந்துதா?”  உக்காருங்க  முதல்லே  காப்பி குடிங்க! என்று காப்பியைக் குடுத்துவிட்டு சாப்பாடு ரெடியா இருக்கு குளிச்சிட்டு வந்தீங்கன்னா சாப்படலாம் என்றாள்.

    ஆயிற்று உணவு முடிந்ததும் தூக்கம் கண்களைச் சுழற்றிக் கொண்டு வந்தது.

    ரெண்டு பேரும் இப்போ  சமாளிச்சிக்கோங்க;  ராத்திரி  தூங்கலாம்   அப்போதான்  ஜெட்லாக் போகும் என்றாள் மருமகள். சரி என்று இவர்களின் வருகைக்காகவே ஏற்பாடு செய்து வைத்திருந்த தமிழ்ச் சேனல்களைப்  பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள்.

    தொலைக்காட்சித் தொடர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது  அதிலே ஒரு வீட்டைக் காட்டினார்கள்.  அப்பா இந்த  வீடு இருக்கே  நிறைய தொலைக் காட்சித் தொடர்லேயும்  சினிமாவிலேயும்  நிறைய வருதுப்பா. ஒரு நாளைக்கு  இருவதாயிரம் வாடகையாம்.  இருந்த இடத்திலேருந்தே சம்பாதிச்சுக் கொடுக்குது  என்றாள்  மருமகள்.

    ”இப்படி மூன்று மாதங்கள் கழிந்ததும் சரிப்பா.. நாங்க இந்தியா கிளம்பறோம்” என்றார்.

    ”ஏம்பா இன்னும் மூணு மாசம் இருக்கலாமே?” என்ற மகனிடம் அமெரிக்காவிலே  பார்க்கவேண்டிய இடங்களெல்லாம் பாத்தாச்சு. அங்கே இந்தியாவிலே கொஞ்சம் வேலையிருக்கு  அதுனாலே கிளம்பறோம்” என்றார்.

    மறுநாள் மீண்டும் இந்தியா கிளம்பவேண்டும்.

    ”ஏம்பா…எனக்கு ஒரு பத்து லட்‌சம்  அனுப்பி வைக்கிறியா?” என்றார்  அப்பா.

    ”என்னப்பா விளையாடறீங்களா? உங்களையும் அம்மாவையும் இங்கே கூட்டிகிட்டு வந்து இது வரைக்கும்  10 லட்‌சம் செலவழிச்சிருக்கேன். காசு சும்மா வரலப்பா…உழைச்சாதான் வரும். பணத்தோட  அருமையே தெரியாம பேசறீங்களே?” என்றான் மகன்.

    மறுநாள்  ஏர்போட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாயிற்று. ”எல்லாம் எடுத்து வெச்சிகிட்டீங்களாப்பா?  பத்திரமா போயிட்டுவாங்க  ரெண்டு பேரும். உடம்பைப் பாத்துக்கோங்க.  நான் நேத்து கடுமையாப் பேசினேன்… அதையெல்லாம் மனசிலே வெச்சிக்காதீங்க!”  என்றார் மகன்.

    ”சரிப்பா…இமிக்ரேஷனுக்கு நேரமாச்சு!  நாங்க கிளம்பறோம்.  எங்க பேரனைப் பத்திரமா பாத்துக்கங்க.  நீங்க  ரெண்டுபேரும்கூட  நேரத்துக்குச் சாப்டுட்டு நேரத்துக்குத் தூங்கி ஆரோக்கியத்தைப் பாத்துக்கோங்க.  பணம்மட்டும்  முக்கியமில்லேப்பா;  ஆரோக்கியம் முக்கியம்” என்றபடி பேரனைத் தூக்கி ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு,  ”உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும்! தொலைக்காட்சித் தொடர்லேயும், சினிமாவிலேயும் அடிக்கடி வருதே அந்த வீடுதாம்ப்பா நம்ம கிராமத்து வீடு. நாங்க  ஒரு அறையிலே இருந்துண்டு வாடகைக்கு விடறோம் படப்பிடிப்புக்கு. இது வரைக்கும் அந்தவீடு இருவத்தி அஞ்சு லட்சம் சம்பாறிச்சுக் குடுத்திருக்கு.

    அந்த இருபத்தி அஞ்சு லட்‌சத்தை வெச்சு  அதே கிராமத்திலே  இன்னொரு வீடு வாங்கினேன்.  அந்த வீட்டை நீ  ஏற்கெனவே சொன்னா மாதிரி  மாடர்னா  மாத்தலாம்னுதான்  பத்து லட்‌சம் கேட்டேன்”  என்றார் அப்பா.

    சற்றுநேரம் புயலடித்து ஓய்ந்தாற்போல் ஒரு மௌனம்.

    மகன் சொன்னான்…”அப்பா நான் பத்து லட்சம் அனுப்பறேன்…ஆனா மாடர்னா கட்டாதீங்க!  நம்ம கிராமத்து வீடு மாதிரியே கட்டுங்க!” என்றான் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு.

     

     

     

    Share
  • ஆண்களே…! இதில் நீங்கள் எந்த வகை?

    -விஜய் விக்கி

    பாயும் ஆறு முதல் பதறவைக்கும் புயல் வரையிலும் எங்கும் எதிலும் பெண்களின் நாமம்தான்… அரசியல் முதல் அறிவியல்வரைக்கும் பெண்ணுரிமை பற்றிய பேச்சுகள்தான்… நிலவு, காற்று, வானம் என வர்ணிக்கும் அழகெல்லாம் பெண்களுக்கென்றே உரித்தாகிவிட்டது. பெண்களைச் சுற்றியே சுழல்கின்ற இந்த உலகத்தில், ஆண்களைப்பற்றி எண்ணிப்பார்ப்பதே அபூர்வமான சிந்தனையாகிவிட்டது. அந்த அபூர்வச் சிந்தனையின் ஒரு துளிதான் இந்தக் கட்டுரையும்!

    ஓர் ஆணுக்கு எது அழகு? பெண்களைக் கவர்கின்ற ஆண்களின் ஆளுமைதான் அழகு! ஆறு அடிகள் உயரமும், ஆஜானுபாகுவான உடல்வாகும், ஆர்யாவின் கசின் போன்ற புறத்தோற்றமும் ஒரு பெண்ணிடம் ஆணின் மீதான ஈர்ப்பை உண்டாக்குவதைவிட, ஆண்மகனின் ஆளுமைதான் அதிகம் கவர்ச்சியை உண்டாக்குகிறது என்கிற அறிவியல் உண்மையைத்தான் இங்கே பார்க்கப்போகிறோம்.

    அந்த ஆளுமையின் அடிப்படையில் ஆண்களை ஐந்து வகையாக பிரிக்கிறது உளவியல் உலகம்.

    ஆல்பா (alpha), பீட்டா (beta), காம்மா (gamma), ஒமேகா (omega), சிக்மா (sigma) என்கிற ஐந்து பிரிவுகளுக்குள் உலகின் முன்னூறு கோடி ஆண்களையும் புகுத்திவிடமுடியும்.

    ஒரு தமிழ்த் திரைப்படம் என்றால், அதன் முதல் காட்சியே ஹீரோ இன்ட்ரொடக்ஷன்தான்! அதன்படிப் பார்க்கையில், ஆல்பா ஆண்களைத்தான் இங்க முதலில் அறிமுகப்படுத்தணும். காரணம், இந்த உலகம் ஆல்பா ஆண்களைத்தான் நாயகர்களாக ஏற்றுக்கொள்கிறது. நாம் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன?

    ஆல்பா ஆண்கள் யார்? அவர்களை எப்படி அடையாளம் கண்டுகொள்வது?

    நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்,
    நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,
    திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும்

    இந்த பாரதியின் வரிகளே ஒட்டுமொத்தமாக ஆல்பா ஆளுமையைக் குறிப்பாக உணர்த்திவிடுகிறது. சற்று விளக்கமாகக் கூறவேண்டுமானால், இவர்கள் வலிமையான மனவுறுதி பெற்றவர்கள். எப்போதும் தம்மை வெற்றியாளராகவே கருதுபவர்கள். அதற்காக எப்போதும் வெற்றிபெற்றுக்கொண்டே இருப்பார்களா? என ஆச்சர்யப்படவேண்டாம். ஆல்பா ஆண்களுக்கு அவ்வப்போது தோல்வியும் நேரிடலாம். ஆனால், அந்தத் தோல்விகளில் துவண்டு மேலே எழமுடியாமல் தடுமாறுபவர்கள் அல்லர். விழுந்த வேகத்திலேயே நம்பிக்கையோடு எழுந்து நிற்கும் குதிரை போன்றவர்கள். தன்னுடைய தோல்வியைக்கண்டு பிறர்
    எள்ளி நகையாடக்கூடாது எனவும், தம் மீது பிறருக்குப் பரிதாபம் உண்டாகக்கூடாது எனவும் எண்ணுவதால் தமது தோல்வியின் தடம், சுவடே தெரியாமல் மறைந்துபோகும் அளவிற்கு அடுத்த இலக்கை நோக்கிப் பயணிப்பவர்கள்.

    ஒருமுறை கிடைத்த தோல்வியின் மூலம் கிடைக்கும் கற்பினையால், அடுத்த இலக்கின் வெற்றி எதிரிக்கு சம்மட்டி அடியாய் அடிக்கவேண்டுமெனக் கடுமையாக உழைப்பவர்கள். அதேபோலத் தமது வெற்றியைப் பிறரிடம் சொல்லித் தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்பவர்கள் இல்லை. வெற்றியைக்கூட அதிகம் வெளிப்படுத்திக்கொள்ள எத்தனிக்காமல், மேற்கொண்டு அதைத்தாண்டிய வரலாற்று வெற்றிக்காக உழைப்பவர்கள். வெளித்தோற்றம் ஆல்பா ஆண்களைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஆனால் ஒருமுறை பேசுவதிலேயே தனது ஆளுமையைப் பிறருக்கு பதியவைத்துவிடுவார்கள்.

    எதிரே நிற்பவரின் கண்களை எதிர்கொண்டுதான் பேசுவார்கள். பேச்சில் தெள்ளிய நீரோடை போன்ற தெளிவு இருக்கும். அநாவசியப் பேச்சுகள் இருக்காது. பேசும் வார்த்தைகளில் கண்ணியம் தொனிக்கும். அவர்கள் நடையில் கூட ஒரு நிதானம் இருக்கும். எடுத்துவைக்கும் அடிகளில் ஓர் அழுத்தம் தென்படும். நான்கு நபர்களுக்கு மத்தியில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, தான் நிற்கவேண்டிய இடத்தைக்கூட யோசித்துதான் நிற்பார்கள். பேசும் சில மணித்துளிகளிலேயே அந்தக் குழுவைத் தன்வசப்படுத்திவிடுவார்கள்.

    ஒரு குழுவாகச் செயலை செய்வதாக இருந்தால்கூட, ஆல்பா ஆண்களின் தலையீடுதான் அதில் பிரதானமாக இருக்கும். தாம் செய்யவேண்டிய விஷயங்கள் மட்டுமல்லாது, பிறர் செய்வதற்கான பணிகளைக்கூட இவர்கள்தான் தீர்மானிப்பார்கள். எதிர்கொள்ளும் இலக்கினில் ஏதேனும் பிரச்சனைகள் உண்டாகுமேயானால், அதனைத் துணிச்சலாக முன்னின்று எதிர்கொள்வர். ஒரு மன அழுத்தமான சூழலில் கூடத் தம் மனக்குமுறலை பிறரிடம் வெளிப்படுத்தமாட்டார்கள். எந்தத் தருணத்திலும் தம் பலவீனம் பிறருக்குத் தெரியக்கூடாது என்பதில் தெளிவாய் இருப்பார்கள். கடுமையான சூழலில் கூடப் பொறுமையாகவும், பிறருக்குப் பதற்றத்தை உண்டாக்காத அளவிலும் செயல்படுவார்கள்.

    பிறர் தம்மை அங்கீகரிக்க வேண்டுமென எப்போதும் எதிர்பார்க்காதவர்கள். தமக்கான உலகத்தில், தமக்குப் பிடித்தவற்றைச் செய்தால் போதும். அதற்கு யாரோ ஒரு மூன்றாம் நபரின் பாராட்டுப்பத்திரம் பெரிய விஷயமில்லை என நினைப்பவர்கள். மகிழ்ச்சி என்பது தாம் செய்யும் செயல்மூலம் கிடைப்பது, அந்தச் செயலின்வழி கிடைக்கும் பாராட்டால் கிடைப்பது அன்று என உணர்ந்தவர்கள்.

    உடை உடுத்துவது முதல் செயல்கள் செய்வதுவரை எது தமக்குப் பிடிக்கிறதோ அதைமட்டும்தான் செய்வார்கள். எல்லோருக்கும் நல்லவனாக, நண்பனாக இருக்கவேண்டுமென நினைப்பவன் ஆல்பா ஆணாக முடியாது. “எல்லோருக்கும் பிடித்தவனாக இருக்கணுமென்றால், நீ பிரியாணியாகத்தான் இருக்கணும்!” என்றொரு பழமொழி உண்டு. இவர்கள் பிரியாணி அல்ல….மொத்தத்தில் தன்னை நம்புபவன், தனக்காக வாழ்பவன், தன்னம்பிக்கை உடையவன் என்று மூன்றே வார்த்தைகளில் சொல்லிவிடலாம். இவ்வளவுதான் ஆல்பா ஆளுமை!

    இதனை முன்வைத்தே நாம் பீட்டா ஆளுமையை எளிமையாகக் கணித்துவிடமுடியும்! எல்லா விஷயங்களிலும் நேரெதிர் ஆளுமைதான் பீட்டா.

    பீட்டா ஆண்களைப் பொறுத்தவரை ஒரு குறிப்பிட்ட பாதுகாப்பு வளையத்தைத் தாண்ட விரும்பாதவர்கள். துணிச்சலாக ஒரு சவாலை ஏற்கத் தயங்கி, தன் வட்டத்தைத் தாண்ட தயங்குபவர்கள். ஒரு புதிய முயற்சியைக் கையிலெடுத்து, அதிலெதாவது தோல்வி உண்டாகுமானால், அதனைக் கிரகிக்கும் மனத்திடம் இல்லாதவர்கள். அந்தத் தோல்விக்கு பயந்தே, எல்லை தாண்டிப் பயணிக்க விரும்பாதவர்கள். தமது கூச்ச சுபாவத்தால், புதியவர்களிடம் பழகிடத் தடுமாறுபவர்கள். “நல்ல பையன்” பெயரைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள விரும்புபவர்கள். எப்போதும் அவர்களுக்குப் பிறரின் அங்கீகாரம் தேவைப்பட்டுக்கொண்டே இருப்பதால், சற்றுக் கடுமையான விஷயமாகக் கருதப்படும் செயல்களில் ஈடுபட விரும்பாதவர்கள். பிறரைத் திருப்திப் படுத்துவதிலேயே தம் நேரத்தைச் செலவிடுவர். எல்லோருக்கும் தாம் பிடித்தவராக இருக்கவேண்டுமென நினைப்பவர்கள்.

    எல்லா விஷயங்களிலும் நூல் பிடித்தபடி, கோடிட்டு வாழ நினைப்பவர்கள். அப்படி வாழ்வதன்மூலம் பிறர் தம்மை அதிகமாக மதிப்பார்கள் என்று நினைப்பார்கள். இவர்களின் எல்லாச் செயலுக்கும் அர்த்தமிருக்கும்; தம்மை அழகூட்டிக்கொள்ள அதிகம் மெனக்கெடுவார்கள், பிறருக்கு உதவுவார்கள். ஆனால் இவை எல்லாமுமே பிறரின் அங்கீகாரம் கருதியே செயல்பட்டிருக்கும். ஒரு விவாதம் எழுகிறதென்றால், அதில் தம் தரப்பில் வாதம் புரிய முறையான விஷயங்கள் இருந்தால் கூட, அதை வெளிப்படையாய்ப் பேசத் தயங்குவார்கள்.

    மனத்திற்குள் எழும் ஆதங்கங்களை, எச்சிலைப்போல விழுங்கிக்கொள்வார்கள். தாம் தமது நியாயத்தை முன்வைத்தால், மற்றவரின் முகச்சுளிப்பை எதிர்நோக்க
    வேண்டிவருமோ எனவும் மற்றவரின் பகையைச் சுமக்க நேரிடுமோ எனத் தயங்கியே மௌனித்து போவார்கள். ஓர் உதவியைப் பிறருக்குச் செய்யும்போது கூட, என்றைக்காவது ஒருநாள் அதற்கான பதிலுதவி கிடைக்குமென எதிர்பார்த்தே செய்வார்கள். ஏதாவது விதத்தில் ஆதாயம் கிடைக்குமெனில் தயங்காமல் உதவி செய்வார்கள்.

    ஒரு குழுவாகச் செயல்படும்போது, பீட்டா ஆண், “நான் என்ன செய்யணும்னு சொல்லுங்க!” எனப் பிறரின் கட்டளைக்காகக் காத்திருப்பார்கள். தாமே முன்வந்து
    எதையாவது செய்து, அது சொதப்பிவிடுமோ? எனத் தயங்குவார்கள். அதையும் மீறித் தவறு நிகழும் பட்சத்தில், “நீங்க சொன்னதுதானே செய்தேன்!” என்று
    தப்பித்துக்கொள்ளும் முன்னெச்சரிக்கையோடு செயல்படுவார்கள். அதாவது ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன்பே அதில் தோல்விதான் உண்டாகும் என்கிற எதிர்மறைச் சிந்தனை அவர்களுக்குள் பொதிந்திருக்கும். செயலைச் செய்துமுடிக்கும்வரை, “நான் செய்றது சரியா?.. இதைத்தானே நான் செய்யணும்னு சொன்னிங்க?” என்று ஒவ்வொரு நகர்வுக்கும் ஒப்புதல்பெற நினைப்பார்கள். என்றைக்குமே தம் விருப்பத்திற்காக ஒரு செயலைச் செய்யமாட்டார்கள். பிறர் விருப்பத்தை முன்னிறுத்தியே காரியத்தில் இறங்குவார்கள். அதனால், செய்யும் செயல்களில் முழு மனத்துடன் ஈடுபட முடியாமல் தவிப்பவர்கள். உலகமே தமக்கு எதிராய்ச் செயல்படுவதாய் நினைப்பார்கள். ஒரு தோல்வி ஏற்படும்போது, அதில் தம்மைத்தவிர தம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் அத்தனை பேரின் மீதும் பழியைப் போடுபவர்கள். விளையாட்டாய்த் தம்மைப் பகடி செய்யும்போதுகூட, அதில் ஆயிரம் கற்பிதங்கள் கற்பித்துத் தம்மை நொந்துகொள்வார்கள்.

    எளிதில் உணர்ச்சியவயப்படுபவர்கள்; சோர்ந்து போகக்கூடியவர்கள். எல்லோரிடமும் நல்லவர்களாக இருக்க முற்பட்டு, ஒருகட்டத்தில் நடித்து வாழும் சூழலுக்குத் தள்ளப்படுவார்கள். தம் சுயத்தை இழந்து பிம்பமாக வாழ்பவர்கள். தம் இயல்பை மீறிய விஷயங்களுக்கும் ஒப்புதல் கொடுத்துவிட்டு, பின்பு வாக்கினைக் காப்பாற்ற முடியாது தவிப்பார்கள்.

    பிறரின் பாராட்டு ஒன்றே அவர்களின் ஒரே குறிக்கோளாக இருக்கும். எந்த ஒரு கேள்விக்கும் அவர்களிடம் விடை இருக்கும். “எனக்குத் தெரியாது!”ன்னு ஒரு பதிலைச் சொல்லவே விரும்பமாட்டார்கள். தெரியாத விஷயங்களைக் கூடத் ‘தெரியும்!’ என்று சொல்லி, அதன்மூலம் சிக்கல்களை
    உருவாக்கிக்கொள்வார்கள். இவைதான் பீட்டா ஆளுமை!

    ஆல்பா ஆளுமையைப்பற்றி படித்தபோது, ஏதோ திரைப்படத்தின் கதாநாயகனைப்பற்றி விவரிப்பதைப் போலத் தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால், உலகம் ஹீரோக்களால் சூழப்பட்டது இல்லை என்ற நிதர்சனம் அறியாதவர்கள் இல்லையே நாம்.

    அந்தவகையில் நம்மில் பெரும்பாலானவர்கள் பீட்டா ஆண்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். ஆனால், பெரும்பாலும் அதனை ஏற்கத் தயங்குவார்கள்.
    ஒருவன் தன்னை பீட்டா ஆணாக ஏற்றுக்கொள்வது மட்டுமே, ஆல்பா ஆணாகத் தம்மை மாற்றிக்கொள்வதற்கான முதல் படி” என்கிறார்கள் உளவியலாளர்கள்.

    ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போதே அதன் ஆளுமை தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.. பீட்டா ஆணாக ஒரு குழந்தை உருவாவதற்கு நிறைய காரணிகள் இருக்கின்றன. குழந்தை வளர்ந்த விதம், வாழும் சமூகச் சூழல், தந்தையின் ஆல்பா நிலையைப் பார்த்து வளரமுடியாத சூழல் எனப் பல்வேறு காரணிகள் உண்டு. தந்தை ஆல்பா நிலையில் இருந்து வழிநடத்திடாத காரணம் பிரதானமாகக் கருதப்படுகிறது.

    ஆளுமை மிக்கத் தந்தையின் தடம் அவன் மனத்தில் பதியமறுத்து, பெண்மையின் தடம் பதிவேருகிறது. ஆய்வாளர்கள் சொல்வதென்னவென்றால், குகைகளில் வாழும்போதே நமது மூதாதையர் பீட்டா ஆளுமை பெற்றவர்களாகத்தான் வாழ்ந்தார்கள். காலப்போக்கில் தப்பித்தவறி உருவானதுதான் ஆல்பா கலாசாரம் என்கிறார்கள்.

    காரணிகள் எதுவாக இருந்தாலும், எதிர்பாலினத்திடம் அதிக ஈர்ப்புக் கொண்டவர்கள் ஆல்பா ஆண்கள்தான் எனும்போது பரிணாம வளர்ச்சியைக் குற்றம் சொல்லுதல் முறையில்லை. ஆல்பா ஆண்களிடம் பெண்கள் பாதுகாப்பை உணர்வதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கிறது. வாழ்க்கையின் கடைமட்டத்தில் இருந்தால்கூட, இவனால் உயர்நிலைக்கு வரமுடியும் என்று பெண்கள் நம்புகிறார்கள். ஆனாலும், நம் ஊர்களில் ‘பிழைக்கத் தெரிஞ்சவன்’ என்ற பாராட்டுக்கு உரியவர்கள் பீட்டா ஆண்கள்தான்.

    இவர்களில் யார் சிறந்தவர்கள்? என்ற விவாதத்திற்குள் செல்லவிரும்பவில்லை. அவரவர் விருப்பம் அவரவருக்கு என்பதால் மற்ற மூன்று பிரிவுகளைப்பற்றிச் சுருக்கமாக பார்த்துவிடலாம்.

    ஒமேகா – ஆல்பா ஆண்களைப் போலவே நம்பிக்கை உடையவர்கள், புத்திசாலிகள், செய்யும் செயல்களின் தெளிவு உடையவர்கள். ஆனால், ஆல்பா ஆண்களைப் போல அல்லாமல், தமக்காகவே வாழ்பவர்கள். எவருடனும் உணர்வுப்பூர்வ ஒட்டுதல் இல்லாதவர்கள். வெகு சிலரை மட்டுமே நம்புவார்கள், அதனினும் வெகு சிலரைத்தான் நெருங்கிய வட்டத்துக்குள் சேர்த்துகொள்வார்கள். தலைமையைப் பற்றி கவலைப்படாதவர்கள். ‘எனக்கு நானே தலைவன்!’ என்று வாழ்பவர்கள்.

    காம்மா – ஒருவகையான தலைமறைவு நபர்கள். ஆல்பாவைப் போல, தாங்கள் இருக்கும் இடத்தைத் தம் வசப்படுத்துபவர்களும் அல்லர்; அருகில் நின்று ஆமோதிக்கும் ‘பீட்டா’ போலவும் அல்லாதவர்கள். அறையின் சுவர்களைப்போல அவர்களும் ஒரு பிராப்பர்ட்டிதான். யாருக்கும் தொந்தரவு செய்யாதவர்கள், அதேநேரத்தில் பிறருக்கு மறக்கமுடியாத அளவுக்குத் தம் இருப்பினைக் காட்டிக்கொள்பவர்களும் அல்லர். தலைமைக்கும் ஆசைப்படாது, பின்தொடர்பவர்களாகவும் இருக்க விரும்பாதவர்கள். அதிகச் சிரமமில்லாத இலக்கை, தமக்கு வசதிப்பட்டால் கையில் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

    சிக்மா – திறமையான சாணக்கியர்கள். தன் இரைக்காகக் காத்திருக்கும் சிலந்தியைப்போலத் தனக்கான வாய்ப்புக்காகக் காத்திருப்பார்கள். தம் இலக்கினை அடைவதற்குப் பிறருக்குக் குழிபறித்துக் காத்திருப்பவர்கள். ஆல்பா ஆண்கள் போலவே, ஒரு குழுவில் இவர்களுடைய குரலுக்கு அதிக வலிமை இருக்கும். ஆனால், அது தலைமைப் பண்பினால் உண்டாகும் மதிப்பு அன்று! “இவன் பேச்சைக் கேட்காவிட்டால், நம்மை எதிலாவது (சிக்கல்களில்) மாட்டிவிடுவானோ?” என்ற அச்சத்தில் பிறர் ஆமோதிப்பார்கள். விதியே என நொந்து இவரைத் தலைவனாக ஏற்றுக்கொள்வார்கள். இதன்காரணமாகச் சில நேரங்களில் ஆல்பா ஆண்களை விட அதிக உயரத்துக்குச் செல்லும் வாய்ப்புகள் கூடக் கிடைக்கலாம். வாய்ப்புக் கிடைக்கும்வரை பீட்டா போலவும், கிடைத்தபிறகு ஆல்பா போலவும் மாறிக்கொள்ளும் ’அமைதிப்படை அமாவாசை’கள்!

    இவ்வளவுதான் ஆண்கள்! இனக்கவர்ச்சி என்பது ஏதோ ஒரு சபலம் சம்மந்தப்பட்ட விடயமன்று! மனித இனத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியின் அடிநாதமே இனக்கவர்ச்சிதான். ஏவாளின் மீது ஆதாமுக்கு இனக்கவர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்காமல் போயிருந்தால், என்னாகியிருக்கும்?

    ஆகையால் பெண்களைக் கவர்கின்ற ஆண்களின் ஆளுமைப் பட்டியலை இங்கே வரையறுத்திருப்பதும் அவசியமாகவே படுகிறது. “அவன் திமிர்பிடிச்சவன்!” என்று ஆல்பா ஆளுமையைப் புறந்தள்ளும் பெண்களும் உண்டுதான். அத்தகைய பெண்கள் பீட்டா ஆண்களைத் தேடிப்பிடிப்பதும் உண்டு. ஆனால், பெரும்பாலும் பெண்களின் தேடல், ஆல்பா ஆளுமை மிக்க ஆண்களைச் சுற்றியே சுழல்கிறது என்பதுதான் உண்மை.

    ஒருவன் தன் ஆளுமையை வளர்த்துக்கொள்ள முதல் படியே, தனது ஆளுமையின் படிநிலையை உணர்வதுதான். அந்தவகையில் ஆளுமைகளைப்பற்றி அறிந்துகொள்வதுதான், தலைமைப்பண்பு மிக்க ஆல்பா ஆணாக உருவாவதன் முதல்நிலை. இதனைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால் உங்களுக்கும் ஒரு ஹீரோ இன்ட்ரொடக்ஷன் பாடல் தயாராகிவிட்டது என்று பொருள் கொள்க!

    Share
  • ஒரு தாயின் நினைவு!  

    -ரா.பார்த்தசாரதி

    பண்டிகை நாட்களில் யாரோ
    உணவு கொடுத்து உதவுகிறார்கள்! 
    தலைவாழையில் விதவிதமான 
    உணவு வகைகள் பல… 

    வடையைப் பார்த்ததும்  பெரிய 
    மகனுக்குப் பிடிக்குமே என்றது மனசு! 

    மெல்லிய பூரியும், சப்பாத்தியும்
    மகளுக்குப் பிடிக்கும் என்றது மனசு! 

    இலையில் போட்ட பருப்பும், நெய்யும்
    பேரனுக்குப் பிடிக்கும் என நினைத்தது! 

    அப்பளம்  இளைய மகளுக்குப் பிடிக்குமே 
    என எண்ணியது  மனசு! 

    பால்பாயசம் மறைந்த கணவனுக்கு 
    மிகவும் பிடிக்குமே என்றது உள்ளம்! 

    இப்படி எல்லாவற்றையும் பார்த்துச் 
    சாப்பிடப்  பிடிக்காமல் தன் விருப்பங்களைத் தள்ளிவைத்து 
    நினைவலையில் நீந்திக்கொண்டு, தன்னலமற்ற தனிமரமாய் 
    முதியோர் இல்லத்தில்  வசிக்கிறாள்  ஓர்  தாய்! 

    தாய்மனம்  பித்து, பிள்ளைகள் மனம் கல்லு 
    யாவரும் அறிந்த  பழமொழியன்றோ!

     

     

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . ( 195 )

    அன்பினியவர்களே,

    இனிய வணக்கங்கள். இந்தவார மடலில் என் இதயம் தொடும் இனிய உணர்வினை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் அவாவுடன் உங்களை அண்மிக்கிறேன்.

    யார் நான் இவ்வுலகில் ஓர் உயிராக அவதரிக்க மூலகாரணமாக இருந்தவரோ, யார் என்னைக் கருவாக்கிய கர்த்தாவோ அவர், அதாவது என் தந்தை, அமரர் சக்திவேல் அவர்கள் இவ்வுலகில் அவதரித்தது நேற்று; அதாவது மே மாதம் 4-ஆம் திகதி.

    வருடங்கள் நூறாகிறது. ஆம், எனது தந்தையின் நூறாவது பிறந்தநாள்.

    பிறந்தது முதல் மறைந்தது வரை என் தந்தை சந்தித்த நிகழ்வுகள் பல. அவையனைத்தையும் இன்முகத்தோடு ஏற்றுக்கொண்ட ஓர் உன்னத இதயத்தின் சொந்தக்காரர் என் தந்தை. என் எழுத்துக்களின் ஆரம்பம் எங்கே என்பதைத் தேடிச் செல்லும்போது அதன் ஆரம்பத்தளிர்கள் என் தந்தை எனும் தோட்டத்தில் துளிர்த்திருப்பதே உண்மையாகும்.

    பிறந்தது முதல் மறைந்தது வரை அசைவமே உட்கொள்ளாத என் தந்தையின் குடும்பத்தில் அவரைத்தவிர அவரது மனைவி, குழந்தைகள் அனைவரும் அசைவ உணவுக்காரர்களாகவே இருந்தோம். ஆனால் உணவு, உடை, கல்வி, வாழ்க்கைத்துணைத் தெரிவு எனும் அனைத்திலும் எமக்குப் பரிபூரண சுதந்திரம் அளித்தவர் எனது தந்தை.

    யாழ்நகரில் ஒரு சாதாரண குடும்பத்தில் மூத்தவர் குழந்தைப் பிராயத்திலே தவறிப்போக, தலைப்பிள்ளையானார் என் தந்தை சக்திவேல். இரண்டு சகோதரிகளுக்கு மூத்தவரான இவர் என்ன பெரிய தலைவரா? சுதந்திரப் போராட்ட வீரரா? எழுத்தாளரா?கவிஞரா? இல்லை பெரிய அறிவாளியா?

    இலங்கை நீர்ப்பாசனத் திணைக்களத்திலே உதவித் தொழில்நுட்பவியலாளராக தனது சேவையைத் தொடங்கித் தனது கடின உழைப்பினால் நிறைவேற்றுப் பொறியிலளாராக கடமையாற்றி ஓய்வுபெற்ற அவர் எனது தந்தை எனும் தகுதியைத் தவிர வேறு எதையும் பெரிதாகச் சாதித்தவரல்ல.

    தந்தை எனும் பதத்தின் வரைவிலக்கணத்தை எனக்குப் போதித்தவர். தந்தை எனும் ஸ்தானத்தின் தாத்பரியத்தை உணர்த்தியவர். பொறுமைக்கோர் உதாரணமாகக் கண்முன்னே காணும் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தவர் என் தந்தை.

    நான் பிறந்தது முதல் அவர் மறையும் வரை விளையாட்டாகக் கூட அவர் கைகள் என்னை தண்டித்ததேயில்லை. அவர் என்னை நோக்கிக் கடுமையான சொற்களை வீசிய கணங்களை ஒற்றைக் கையில் எண்ணி விடலாம். என்ன விதமான தவறிழைத்தாலும் அதனைத் திருத்தும் விதம் பொறுமையாக அறிவுரை கூறிவதில் அவருக்கு நிகர் அவரேதான்.

    என்றுமே எதையும் எவரிடமும் பெரிதாக எதிர்பார்த்தவரில்லை என் தந்தை. அவர் இதயத்தில் தன் வாரிசுகளின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி என்ன கனவு கண்டிருந்தாலும் நாம் தேடிக் கொண்ட, எமக்குக் கிடைத்த வாழ்வினை மிகவும் மகிழ்வாக ஏற்றுக் கொண்டவர் என் தந்தை.

    அவர் வாயிலிருந்து எத்தனையோ பொன்மொழிகள் எத்தனையோ முறை கேட்டிருந்தாலும் அதை அப்போது புரிந்து கொள்ளமுடியாதவகை என் நெஞ்சினை வாலிபம் எனும் முறுக்கு மாயத்திரை கொண்டு மறைத்திருந்தது.

    இன்று என் எழுத்தில் தொனிக்கும் எத்தனையோ எழுத்துத்துளிகளைப் பொழியும் மேகத்தின் சொந்தக்காரர் என் தந்தை என்றால் அது மிகையாகாது. அவரது பணிவான சுபாவத்தை அவரது ஏமாளித்தனமாக எண்ணிக்கொண்டோர் பலருண்டு. ஆனால் அதை எப்போதும் பொருட்படுத்தியதில்லை. எதற்குமே ஒரு புன்னகையைப் பதிலாகத் தந்து விடுவார்.

    தான் எடுத்துக் கொண்ட பணியில் நேர்மையைக் கடைப்பிடிப்பார். செல்லும் பாதையில் அடுத்தவர் மனம் நோகக்கூடாது என்பதில் மிகுந்த கவனமெடுப்பார். தன் குடும்பம், தனது குழந்தைகள், மனைவி அனைவரும் மகிழ்வாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் சிரத்தை எடுப்பார்.

    இன்றும் என் மனதில் பசுமையாக நிற்கும் நினைவொன்று… எனக்கு ஏழு அல்லது எட்டு வயதிருக்கும். ஒரு சைக்கிள் விபத்தில் என் காலில் காயம் ஏற்பட, என்னைத்தூக்கிக் கொண்டு வீடு கொண்டு சென்றார்கள். ஓடோடி வந்த என் தந்தை என்னைத் தனது கைகளில் தாங்கிக் கொண்டார், அவரின் கண்களில் தெரிந்த கலக்கம் என்னை வாட்டியது.

    அக்காயம் ஆறுவதற்காக தொடர்ந்து ஏறத்தாழ ஒரு மாதம் எனக்கு பென்சுலின் ஊசி ஏற்றினார்கள். கதிரையில் என்னை உட்கார்த்தி, அக்கதிரையைத் தூக்கி காரில் வைத்து வைத்தியர் வீட்டில் தூக்கிக் கொண்டு செல்வார் என் தந்தை.

    பின்பு நான் ஒரு குழந்தைக்குத் தந்தையான பின்பும், லண்டனில் எம்மோடு வசிக்கும்போது எப்போதாவது என் முகம் வாடியிருந்தால், ” என்ன ராசா, உடம்புக்கு என்ன செய்கிறது?”என்பார் என் தந்தை.

    என்னைப் பொறுத்தவரை என் தந்தை சக்திவேல் ஒரு சகாப்தம். அவர் எனக்கு வாழ்வு மட்டும் தரவில்லை இன்று நான் யாராக இருக்கிறேன் என்பதற்கு அத்திவாரமாக இருந்தவர்.

    என் தந்தையின் நூற்றாண்டு வேண்டுகோளாக இந்தச் சகோதரன் உங்களிடம் வேண்டுவதெல்லாம் உங்கள் பெற்றோர் உயிரோடு இருப்பார்களானால் அவர்களின் பெருமையை, அவர்கள் உங்களுக்காக ஆற்றிய அரும்பெரும் சேவைகளை அவர்கள் வாழும்போதே போற்றி அவர்களுடன் மகிழுங்கள்.

    என் தந்தை குற்றமேதுமற்றவர் என்பதல்ல என கருத்து. அவரும் சாதாரண மனிதனே… எனது கண்களுக்குக் குறையாகத் தென்படாதது எல்லாம் நிறைவானது என்று வாதிடும் முட்டாளல்ல நான். ஆனால் அவர் என் தந்தை என்பதில் நான் பெருமை கொள்கிறேன். எனது பெயரில் உள்ள “சக்தி”சக்திதாசனில், சக்தியாகத் திகழ்வது அவரே!

    என் தந்தை மறைந்து இவ்வருடத்தோடு பதினெட்டு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. இன்னும் எத்தனை, எத்தனை பதினெட்டு ஆண்டுகள் ஆனாலும் அவரின் நினைவுகள் என் இதயத்தில் இனிய ராகங்களை இசைத்த வணமே இருக்கும்.

    அப்பா எனும் ஒரு சொல்லில்
    இத்தனை அர்த்தங்களா?
    இத்தனையையும் அம்மூன்றெழுத்துக்களில்
    அடக்கியதால் தான் நீங்கள்
    சக்திவேல் ஆகினோர்களோ?
    நீங்கள் காட்டிய பொறுமை
    உங்களுக்கேயுரித்தான விவேகம் அப்பா!
    இவற்றில் ஓரிரு வீதமாவது
    என்னோடு இயைந்திட அருளுங்கள்!
    என் கைவிரலில் வலுவிருக்கும் நாள்வரைச்
    “சக்தி” எனும் உங்கள் ஆயுதம் எனக்கு
    ஓயாது எழுதும் சக்தியைக் கொடுக்கட்டும்!
    புவியில் நீங்கள் பிறந்து ஒருநூறு வருடங்கள்
    பறந்தே போயின அப்பா!
    நீங்கள் மறைந்து கூட பத்தோடு ஓரெட்டு அகவைகள் கடந்து போயின…
    உங்கள் நினைவுகளோடு பாதங்களைப் பணிந்து
    ஆசி வேண்டுகிறேன் அன்புத் தந்தையே!

    எனது அன்பு உறவுகளே ! எனது மனதில் நிழலாடிய இனிமையான உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிற அருமையான சந்தர்ப்பத்தையளித்த ’வல்லமை’ குழுவினரையும், எழுத்து எனும் பெயரில் நான் கிறுக்கும் அனைத்தையும் படிக்கும் அன்பு உள்ளங்களையும் எனக்கு அளித்தது இறைபதம் அடைந்தஎன் பெற்றோரின் ஆசிகளே என்பது உண்மையாலும், உங்கள் அனைவருக்கும் எனது அன்பான நன்றிகள்!

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

     

    Share
  • வாக்காளர்கள் அல்ல நாம் நியமிப்பாளர்கள்!

    -தமிழ்த்தேனீ

    நேரத்தை வீணடிக்கும் போது கவனி! வீணடிப்பது நேரத்தை அல்ல!  உன் வாழ்க்கையை!

    —-விவேகானந்தர்

    60 x 60 x 24 x 30 x 12 x 5 = 155520000 x 13 = 2,021,760,000

    —————————————————————————————————-

    60 வினாடிகள் ஒரு நிமிடத்துக்கு; 60 நிமிடங்கள் ஒரு மணிக்கு;  3600 வினாடிகள்   ஒரு  மணிக்கு;   ஒரு நாளைக்கு  24  மணி நேரம்; 24  மணி நேரத்துக்கு  86400 வினாடிகள்; ஒரு மாதத்துக்கு 30 நாட்கள்; 30 நாட்களுக்கு  2,592,000 வினாடிகள்; ஒரு வருடத்துக்கு 12  மாதங்கள்;  31,104,000 வினாடிகள்;  ஐந்து வருடத்துக்கு  366 நாட்கள்;  ஐந்து வருடத்துக்கு  1830 நாட்கள்; 1,55,520,000  வினாடிகள்.  ஆக மொத்தம் ஒரு தேர்தல் கழிந்து மறு தேர்தல் வரை    1,55,520,000  வினாடிகள்  நாம் வீணடிக்கிறோம்   தவறான ஆளுவோரை நியமித்து!

    ஒன்று நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! ஐந்து வருடங்களை நாம் வீணடித்தால் 1,55,520,000  வினாடிகள் வீணடிக்கிறோம்.  அது மட்டுமல்ல  நாட்டையும் கெடுத்து நாட்டு மக்களின் நல்வாழ்வையும் கெடுத்து நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் இயற்கை வளங்களையும் கெடுத்து மொத்தத்தில் நாமே நம்மை ஒவ்வொரு வினாடியிலும் வீழ்ச்சியை நோக்கி நகர்த்திச் செல்கிறோம்.

    ஒரு வினாடி என்பது  செலவழித்துவிட்டால் மீண்டும்  பெற முடியாத எப்படிப்பட்ட பொன்னான வினாடி என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் நாம் இனி வினாடியை வீணடிப்போமா?  வினாடியை வீணடிப்போமா?  என்னும்  வினா   நமக்குள்  எப்படிப்பட்ட விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்தவேண்டும்  என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள்!

    சரி… இப்படி மாற்றிச் சிந்தனை செய்து பார்ப்போம்.

    இறைவனைத் தரிசனம் செய்ய  வரிசையில்  மூன்று நாட்கள் நின்று  இறைவன் அருகே சென்றவுடன் அந்த இறைவனைக் காண நமக்கு ஒதுக்கப்படும் நேரம்தான் ஒரு வினாடி என்பது.

    அந்த ஒரு வினாடிக்குள்  நம்மால் இறைவனை முழுவதுமாக தரிசிக்க முடிகிறதா?  இல்லை என்பதே  பதிலாகக் கிடைக்கிறது.

    ஏனென்றால் அப்படி  முழுமையான தரிசனம் கிடைத்தால்  மீண்டும் மீண்டும் ஏன்  நாம் அந்த தரிசனத்துக்காக  ஏங்குகிறோம்?

    ஏன் மீண்டும் தரிசனம் செய்ய முயல்கிறோம்?  ஏன் ஆசைப்படுகிறோம்?  இப்போது புரிகிறதா  அந்த  ஒரு வினாடி எப்படிப்பட்ட  அருமையான வினாடி  என்று.

    ஆனால் எத்தனை வினாடிகள் தரிசனம் கிடைத்தாலும் நம்மால் ஒரு வினாடிக்கு மேல் இறைவன் மேல் மனத்தைச் செலுத்த முடிவதில்லை  என்பதே உண்மை.

    ஏனென்றால்  மனித  மனம் இடையறாது  வினாடிக்கு வினாடி மரத்துக்கு மரம் தாவும் குரங்கின் இயல்பை ஒத்திருப்பதால்  நம்மால் ஒரு வினாடிக்குமேல் இறைவனுடன் ஒன்றிப்போக முடிவதில்லை என்பதே உண்மை அல்லவா?

    அப்படிப்பட்ட  ஆழமான, ஒன்றிப்போக முடியாத  அந்தப் பொன்னான வினாடியை மீண்டும் மீண்டும்  நம் வாழ்விலே பெறவே முடியாது. ஆம், கழிந்து போன வினாடியை மீண்டும் நம்மால் பெற முடியாது.

    அப்படிப்பட்ட  தவம் போன்ற  வினாடியை நாம் வீணடிக்கிறோம்; அதுவும் ஒவ்வொரு வினாடியாக  ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை சுமாராக  1,55,520,000  வினாடிகள் வீணடிக்கிறோம்.

    ஒரு வினாடியை வீணடித்தாலே மீண்டும் பெற முடியாத நாம் 1,55,520,000 வினாடிகளை வீணடிக்கிறோம்  தவறான ஒருவருக்கு ஆட்சியை…  பதவியை  அளித்து!

    ஆனால் இப்படி  நாம் தவறான, தகுதி இல்லாத  ஒருவரை நியமிக்க ஆட்சியை அளிக்க, பதவியை அளிக்க  நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரமே வினாடி நேரம்தான்!

    ஆமாம் நாம் வரிசையிலே பல மணி நேரம் நின்றாலும் வாக்களிக்க நாம் எடுத்துக் கொள்ளும்  நேரம் ஒரு வினாடியே!

    அந்த வினாடியை எப்படிப் பயனுள்ளதாக, ஆக்க பூர்வமாக, நம் முன்னேற்றத்துக்காக,  நம் தாய் நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்காக எவ்வளவு யோசித்துத்  திறம்படச் செலவழிக்க வேண்டும்.

    அப்படித் திறம்படச் செலவழித்துத் தகுதியான  நபரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்னும் பொறுப்பை நாம் அனைவரும் உணர்ந்தால் அந்த ஒரு வினாடியை, நாம் வாக்களிக்க இருக்கும் அந்த ஒரு வினாடியை, மிகவும் கவனத்தோடு,  கண்ணியத்தோடு,  பொறுப்போடு உணர்ந்து பயன் படுத்துங்கள் வாக்காளர்களே!

    ஒரு விபத்து ஒரு வினாடியில் பல உயிரைப் பறித்துவிடுகிறது! புயல் ஒரு வினாடியிலே  ஒரு நாட்டையே  சீரழித்துவிடுகிறது!

    ஒரு சுனாமி ஒரு வினாடியிலே பல நாடுகளைக் கபளீகரம் செய்துவிடுகிறது. ஆனால், விபத்திலிருந்தோ,  புயலிலிருந்தோ,  சுனாமியிலிருந்தோ,  நில நடுக்கத்திலிருந்தோ  தப்பித்த  ஒருவரைக் கேளுங்கள்,  அந்த  ஒரு வினாடியின் அருமை அவருக்கு தெரியும்.

    அப்படி வினாடியின் அருமை புரிந்த  ஒருவரைப் போல் திறமையாக யோசித்துப் பொறுப்பாக இந்தத் தேர்தலில்  மிகச் சரியான ஆளுவோரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் நாம்.

    உண்மையைச் சொல்லப்போனால் சுதந்திரம் வாங்கி  இந்த வருடத்தோடு   நாம் 13  ஐந்து வருடங்களைக் கோட்டை விட்டிருக்கிறோம்.

    ஐந்து வருடத்துக்கே  1,55,520,000  வினாடிகள் என்றால் 13  ஐந்து வருடங்களுக்கு அதாவது 65  வருடங்களில்   20,21,760,000   வினாடிகளைத் தவற விட்டிருக்கிறோம். இனியும் ஒரு வினாடியைத் தவற விடலாமா?

    வாக்காளர்களே! உண்மையில் நாம் வாக்காளர்கள்  அல்ல;  நியமிப்பாளர்கள்! ஆமாம், நாம்தான் நியமிக்கிறோம். நம்மை ஆள, நம் தேசத்தை ஆள,   மந்திரிகளையும்  பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையும்  சட்டசபை உறுப்பினர்களையும் நாம் வாக்களித்து   அவர்களை நியமிக்காமல் அவர்களால் ஆளவே முடியாது.

    நமக்கு வேலைதரும் முதலாளிகள் நம்மைப் பணிக்கு நியமிக்கிறார்கள். அவர்கள் எதிர்பார்த்ததுபோல் அவர்கள் வியாபாரத்துக்கோ, ஆலைக்கோ, லாபம் வராமல் நஷ்டம் வந்தால்  நம்மைப் பணியிலிருந்து நீக்குகிறார்கள்.  அவர்களுக்கு நம்மைப் பணியிலிருந்து நீக்க எப்படி உரிமை உள்ளதோ அதுபோல நாம் நியமிக்கும்  ஆளுவோரால் நமக்கு நஷ்டம். நம் நாட்டுக்கு  நஷ்டம் ஏற்படுகிறது என்றால் அவர்களை நீக்கவும் தண்டிக்கவும் நீதிமன்றங்களை நாடுவது நம் உரிமை நாமே நியமிக்கிறோம்; அதை நன்றாக உணருங்கள்.

    ஆகவே, நாம்தான் முதலாளிகள்; மந்திரிகள்  நம்மால் நியமிக்கப்பட்ட பணியாளர்கள். இதை நன்றாக யோசித்து இனி நம்மை வாக்காளர்கள் என்று அழைப்பதை நிறுத்தி, நியமிப்பாளர்கள்  என்று அழைக்க வேண்டும் என்னும் மாற்றத்துடன்  நம் உரிமையைப் பாதுகாக்க ஏற்கெனவே வீணடித்த   2,021,760, 000  பொன்னான வினாடிகளையே இனி திரும்பப் பெறமுடியாது என்பதை உணர்ந்து இந்த  முறை ஒரு வினாடியையும் வீணாக்காமல் அந்த  வாக்களிக்கும் வினாடியை – நியமிக்கும் வினாடியை  வீணடிக்காமல் அறிவுபூர்வமாக, ஆக்கபூர்வமாக உபயயோகியுங்கள்; வீணடிக்காதீர்கள்!

    நாம்தான் நியமிப்பாளர்கள் நினைவு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்!

     

    Share
  • பாராட்டு!

    -எம். ஜெயராமசர்மாமெல்பேண்,  அவுஸ்திரேலியா

    ஆண்குழந்தை பெற்றெடுத்தால்
    அன்னைக்குப் பாராட்டு
    அப்பிள்ளை சபையேறின்
    அப்பாக்குப் பாராட்டு
    அவன்சிறந்து விளங்கிவிடின்
    அகிலமே பாராட்டும்
    ஆதலால் பாராட்டு
    அருமைமிகு பரிசன்றோ!

    குறள்தந்த வள்ளுவர்க்குக்
    குவலயத்தார் பாராட்டு
    அவர்தந்த குறள்படிப்பார்
    அனைவர்க்கும் பாராட்டு
    எவர்மனமும் நோகாமல்
    ஏற்றமாய்க் கருத்துரைத்த
    எங்கள்பிதா வள்ளுவர்க்கு
    இதயத்தால் பாராட்டு!

    பாரதியின் பாட்டுக்குப்
    பலவிதத்தில் பாராட்டு
    பாரதிரப் பலவற்றைப்
    பாட்டாலே சொன்னதனால்
    போரொக்கும் சொற்கொண்டு
    போதனைகள் சொன்னதனால்
    பாரிப்போ பாரதியைப்
    பாராட்டி நிற்கிறது!

    பக்திநிறை பாடல்தந்த
    பாவலர்க்குப் பாராட்டு
    பலகருத்தை உள்நுழைத்த
    பாங்கினுக்குப் பாராட்டு
    சத்தான இலக்கியமாய்த்
    தமிழுக்குத் தந்ததனால்
    தலைவணங்கிப் பாராட்டை
    தான்வழங்கி நிற்போமே!

    கவிகண்ண தாசனுக்குக்
    காலமெலாம் பாராட்டு
    காலமெலாம் பேசும்படிக்
    கவியெழுதிக் குவித்தாரே
    கன்னித் தமிழ்தன்னைக்
    கையாண்ட திறம்கண்டு
    கவியரசர் தமிழினுக்குக்
    கண்ணியமாய்ப் பாராட்டு!

    பாராட்டுப் பலபெற்ற
    பலதலைவர் இருந்தாலும்
    பாரினிலே காந்தியைப்போல்
    பார்ப்பதற்கு யாருமுண்டோ?
    பாருலகில் தர்மத்தால்
    பலசெய்ய முடியுமென்று
    பக்குவமாய் உணர்த்தியதால்
    பாராட்டே அவரானார்!

     

     

    Share
  • மொழியைப் பெயராகக் கொண்டோர், வேறு யாரும் உண்டா?

    தமிழர்களுள் பலர் தமிழ், தமிழரசு, தமிழரசன், தமிழரசி, தமிழ்ச்செல்வன், தமிழ்ச்செல்வி, தமிழண்ணல், தமிழமுதன், தமிழினி, தமிழினியன், தமிழவன், முத்தமிழ், மறத்தமிழ் வேந்தன், செந்தமிழ், இளந்தமிழ், செந்தமிழ்ச் செல்வி, செந்தமிழ்ச் செல்வன்… எனப் பலவாறாகப் பெயர் சூட்டிக்கொண்டுள்ளனர். மொழியைப் பெயராகக் கொள்ளும் இத்தகைய வழக்கம், வேறு எந்த மொழியினரிடமாவது உண்டா?

    Share