Category: கட்டுரைகள்

கட்டுரைகள்

(Peer Reviewed) தமிழிலக்கியங்களில் விருந்தோம்பல் – ஒரு தொகுப்பாய்வு
புலவர் முனைவர் கோ. சுந்தராம்பாள்
உதவிப்பேராசிரியர், மொழிகள் துறை
பெரியார் மணியம்மை அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனம்,
பெரியார் மணியம்மை நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகம்,
வல்லம், தஞ்சை மாவட்டம் – 613403.
மின்னஞ்சல் முகவரி- egowrisss@gmail.com

ஆய்வு முன்னுரை

ஒரு குறிப்பிட்ட பண்போ பண்புகளின் தொகுப்புக்களோ ஓர் இனத்தை அடையாளம் காட்டும். சப்பானியர் அரை உடம்பைக் குனிந்து குறுக்கி வணங்குவது அவர்க்கே உரிய உயரிய பண்பாகும். இருகை கூப்பிக் ‘கரமலர் மொட்டித்து’ வணங்குவது பொதுவாக இந்தியர்களின் பண்பாடாகாவும் சிறப்பாகத் தமிழர்களின் பண்பாடாகவும் கருதப்படுகிறது. இது ஏதோ தற்புகழ்ச்சி என எண்ணுதல் நெறியன்று. உலக இனக்குழுக்களை ஆராய்ந்த ஆய்வறிஞர்கள் பண்பாட்டுக் கூறுகளை ஆராய்ந்து உலகிற்குச் சொன்ன ஒப்பற்ற உண்மை இது. இந்தப் பின்புலத்தில் ‘விருந்தோம்பல்’ என்னும் தமிழர்களுக்கே உரிய தனித்த அடையாளத்தைப் பற்றிய இலக்கியக் குறிப்புக்களின் தொகுப்பாய்வே இந்தக் கட்டுரையாகும்.

கட்டுரைக் கட்டுமானம்

‘தமிழிலக்கியங்களில் விருந்தோம்பல்’ – ஒரு தொகுப்பாய்வு’ என்னுந் தலைப்பில் இந்தக் கட்டுரை வடிவமைக்கப்படுகிறது. தமிழிலக்கியம் என்பது தமிழ்க்கவிதைகளேயாதலின் சங்க இலக்கியம் தொடங்கி இற்றை நாள் வரை உள்ள கவிதை இலக்கியங்களே ஆய்வுக்களமாகக் கொண்டு ஆய்வு நிகழ்த்தப்படுகிறது. தொகுப்பாய்வு முறையில் செய்யப்படும் இந்த ஆய்வு, ஆட்சி மாற்றங்கள், வரலாறுகள் மாறிச் சென்றாலும் விருந்தோம்பல் முதலிய உயர்பண்புகள் மக்கள் வாழ்வியல் நெறியிலிருந்து விலகிச் செல்வதில்லை என்னும் ஆழமான கருத்தியலை வலியுறுத்துவதாக அமைகிறது. முன்னோர்களின் பண்பாட்டு இருப்புக்களைத் தேடிக் கண்டறிவதும், கண்டு மகிழ்ச்சியடைவதும், ஒல்லும் வகையால் தொடர்ந்து பின்பற்றுவதுமே இந்த ஆய்வின் நோக்கமாகும். ஒரு நூலில் ஒரு கருத்து பற்றிய விளக்கமுறை ஆய்வைப் பகுப்பாய்வு என்பராதலின் ஒரு கருத்து பற்றிய பன்னூல்களின் கருத்துக்களின் தொகுப்புப் பற்றிய ஆய்வு தொகுப்பாய்வு எனக் கருதப்படலாம். முன்னுரை, உள்ளடக்கத் துணைத்தலைப்புக்கள், முடிவுரை என்னும் வடிவத்தில் அமைக்கப்படும் இந்தக் கட்டுரை, இப்பொருள் பற்றிய முந்தைய ஆய்வுகளின் தொடர்ச்சியாகவும் நினைவூட்டலாகவும் மீட்டுருவாக்கமாகவும் கருதப்படலாம்.

விருந்து ஓர் இலக்கணப் பார்வை

‘விருந்து’ என்னும் சொல் விருந்தோம்பல், விருந்து புறந்தருதல், விருந்தயர்தல் என்னுமாறு பல்வகையான பின்னொட்டுக்களோடு இணைந்து பயன்படுத்தப்படுகிறது. ‘விருந்து’ என்ற சொல்லுக்குப் புதுமை என்று பொருள். பெண்களுக்குரிய சிறந்த பண்புகளில் ஒன்றாக விருந்தோம்பலைத் தொல்காப்பியம் குறிக்கிறது.

‘விருந்து புறந்தருதலும் சுற்றம் ஓம்பலும்
பிறவும் அன்ன கிழவோள் மாண்புகள்” ¹

விருந்து பற்றிக் கிட்டும் தலையாய சான்று இதுவே எனக் கொள்ளுதற்கு இடமுண்டு. இலக்கியங்களைப் பற்றிப் பேசும் தொல்காப்பியம் புதுமைப் போக்கோடு வெளிவரும் இலக்கியங்களையும் இந்தச் சொல்லால் அரவணைத்துக் கொள்வதையும் காண முடிகிறது.

“விருந்தே தானும்
புதுவது கிளந்த யாப்பின் மேற்றே” ²

தொல்காப்பியரை முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானி என்பது பொருந்தாதாயினும் மொழி பற்றியும், அதன்கண் தோன்றி வளரும் இலக்கிய வளர்ச்சி மற்றும் நெறி பற்றியும் தெளிந்த ஞானம் பெற்றிருந்தார் என்பதற்குத் தொல்காப்பியமே சான்றாகும். தமிழின் இலக்கிய எதிர்காலத்தைச் சரியான தளத்தில் வைத்துக் கணிக்கின்ற நூற்பாவாக இது திகழ்கிறது எனலாம்.

சங்க இலக்கியங்களில் விருந்தோம்பல்

விருந்தயர்தல் இல்லறம். இல்லறம் கற்பியல். கற்பியல் அகம். ஆனால் இவ்வறத்தின் சிறப்பு நோக்கிய சங்கச் சான்றோர்கள் அகத்திலும் புறத்திலும் இவ்வறம் உள்ளிட்ட செய்திகள் கொண்ட பாக்களைக் கோத்திருக்கிறார்கள். இது தனித்த விரிந்த ஆய்வுக்குரிய பொருளாகையால் ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுக்களால் விளக்க முற்படலாம்.

“தூங்கல் ஓலை ஓங்குமடற் பெண்ணை
மாஅரை புதைத்த மணல்மலி முன்றில்
வரையாத் தாரம் வருவிருந்து அயரும்
தண்குடி வாழ்நர் அம்குடிச் சீறூர்
இனிது மன்ற அம்மதானே!”³

என்னும் நற்றிணைப் பாடலில் தலைவன் வராதபோது தன் சிற்றூரும் இன்னாதிருந்தது என்பதைக் குறிப்பாகப் புலப்படுத்தும் தோழி தலைவனைப் பற்றி அறியாத போது இருந்த ஊர்ச்சிறப்பில் வைத்து விருந்தோம்பலைக் கூறுவதை அறிய முடிகிறது. வருவிருந்து அயரும் தண்குடி வாழ்நர் அம்குடிச் சீறூர் இனிது’ என்பது தற்போது இன்னாமையைக் குறித்தது என்க.

‘அல்லில் ஆயினும் விருந்து வரின் உவக்கும்
முல்லை சான்ற கற்பின்
மெல்இயற் குறுமகள் உறைவின் ஊரே” ⁴

வினைமுடித்து மீளும் தலைவன் தலைவியை விரைந்து காணும் அவாவுக்கான காரணங்களை அடுக்குகிறபோது அவளுடைய ஊர்ப்பெருமையைப் புகழ்வதன் வழி அவளுடைய விருந்தோம்பும் மாண்பை விதந்தோதுகிறான். அகத்திணைப் பாடலொன்றில் தலைவியின் பண்புநலன்களை முன்னிறுத்திச் செய்யப்பட்டிருக்கும் இந்தப் பாடலின் கருத்து ஒரு பண்பாட்டுக் கருவூலமாகும். இளையான்குடி மாறனார் மழைக்கால இரவில் வந்த சிவனடியாரை உபசரித்த வரலாற்றுக்கு மூலமான முந்தைய சிந்தனை இது. சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனைப் பாடவந்த இடைக்காடனார், அவனுடைய விருந்தோம்பும் பண்பைக் குறிப்பிடுகிறார்.

“பெருவிறல் யாணர்த் தாகி, அரிநர்
கீழ்மடை கொண்ட வாளையும்
உழவர் படைமிளிர்ந்திட்ட யாமையும், அறைநர்
கரும்பிற் கொண்ட தேனும்,பெருந்துறை
நீர்தரு மகளிர் குற்ற குவளையும்
வன்புலக் கேளிர்க்கு விருந்து அயரும்
மென்புல வைப்பின நன்னாட்டுப் பொருந! ⁵

கிள்ளிவளவன் விருந்தில் வாளும் ஆமையும் தேனும் மலரும் கைகோத்துள்ளன என்பது நோக்கத்தக்கது. ‘விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற்றன்று’ என்னும் சிந்தனைக்கு மூலமான ‘இந்திரர் அமிழ்தம் இயைவதாயினும் தமியர் உண்டலுமிலரே’⁶ என்னும் சிந்தனையும் புறநானூற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது இங்குக் கூடுதல் குறிப்பாகக் குறிக்கப்படுகிறது.

“கேளிர்போல கேள் கொளல் வேண்டி
வேளாண் வாயில் வேட்பக் கூறி
கண்ணில் காண நண்ணுவழி இரீஇ
பருகு அன்ன அருகா நோக்கமொடு
உருகு பாவைபோல் என்பு குளிர் கொளீஇ” ⁷

பொருநர்களை உபசரித்தான் கரிகால்வளவன் என்னும் குறிப்பு அவன் உபசரித்த முறையினைப் பொருநராற்றுப்படை வழிக் காணமுடிகிறது.

திருக்குறளில் விருந்தோம்பல்

‘நீதி’ என்பதற்கு வாழ்வியல் நெறி என்பது பொருத்தமாயின் திருக்குறளை ஒரு வாழ்வியல் நூல் எனல் பொருந்தும். தனிமனிதன் தொடங்கி அரசன் வரை உள்ள அனைவர்க்குமான வாழ்வியல் நெறியை அது நிரல்பட திறம்படக் கூறுகிறது. இந்தத் திருக்குறளில் விருந்தோம்பல் ஒரு தனித்த அதிகாரப் பொருண்மையாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது என்பதே அதன் இன்றியமையாமையை ஓரளவு விளக்கக்கூடும். ‘தென்புலத்தார், தெய்வம், விருந்து ஒக்கல், தான் என்றாங்கு ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை”⁸ என்னும் குறட்பாவிற்குச் சிறப்புரை எழுதிய பரிமேலழகர் விருந்து பற்றிய தம் ஆய்வுக்கருத்தினைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

“விருந்து என்பது புதுமை. அஃது ஈண்டு ஆகுபெயராய்ப் புதியவராய் வந்தார் மேல் நின்றது. அவர் இருவகையர். பண்டு அறிவுண்மையின் குறித்து வந்தாரும், அஃது இன்மையின் குறியாது வந்தாரும் என. ஒக்கல் சுற்றத்தார் எல்லா அறங்களும் தான் உளனாய் நின்றுசெய்ய வேண்டுதலின் தன்னை ஓம்பலும் அறனாயிற்று”⁹

இந்தக் கருத்தினாலும் இதனைத் தொடர்நது வருகின்ற இரண்டு குறட்பாக்களுக்கு அவர் எழுதிய உரையாலும் இல்லறம் கடைபோவதே விருந்தோம்புதலினால்தான் என்பது தெளிவாகும்.

“அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனும் அது”¹⁰

என்னும் குறட்பா சிறப்புரையின் இறுதியில் ‘இவை மூன்று பாட்டானும் இல்நிலையின் நின்றான் அறம் செய்யும் ஆறு கூறப்பட்டது” என்று எழுதுகிறார் பரிமேலழகர். எனவே துறவறப்பயன் உயிர்களைப் பேணுதல் எனின் இல்லறப் பயன் விருந்தினரைப் பேணுதல் என்பது தெளிவாம்.

காமத்துப்பாலில் ‘விருந்து’

சங்க இலக்கியப் புறத்திணைப் பகுதியில் அமைந்துள்ள கொளுவும், அகத்திணைப் பாடல்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள திணை, துறை விளக்கமும் திருக்குறளில் பரிமேலழகர் உரையில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அதிகாரப் பொருண்மை விளக்கமும் பொருள் தொகுப்பு விளக்கமும் அவற்றைத் தெளிவுபட புரிந்து கொள்வதற்கு உதவும் பெருங்கருவிகள் ஆகும். அவற்றைப் பற்றிய புரிதலின்றி அவ்விலக்கியப் பாடல்களின் பொருளுணர்தல் அரிதாம்.

“தம்மில் இருந்து தமதுபாத் துண்டற்றால்
அம்மா அரிவை முயக்கு” ¹¹

களவியல் சார்ந்த இந்தக் குறட்பாவிற்குத் துறைவகுத்த பரிமேலழகர்,”

“இவளை நீ வரைந்து கொண்டு உலகோர்தம் இல்லிருந்து தமது பாத்துண்ணும் இல்லறத்தூடு படல் வேண்டும் என்ற தோழிக்கு (வரைவு மறுத்துத் தலைவன் சொல்லியது)”¹²

என்றெழுதுகிறார். இல்லறத்துக்குட்படுத்த எண்ணும் தோழிக்கு அதன் பயனாகிய துறக்கச் செல்வம் தலைவியோடு கூடிய களவுப் புணர்ச்சியிலேயே கிட்டுமாதலின் தலைவன் மறுத்தான் என்பதாம். “இன்பம் பயத்தற்கண் தமக்குரிய இல்லின்கண் இருந்து உலகோர் தாளான் வந்த பொருளைத் தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்து ஒக்கல்கட்குப் பகுத்துத் தம் கூற்றை உண்டாற் போலும்” என்னும் தலைவன் கூற்றினால் இது புலப்படும். ‘தம்மில் இருந்து தமது பாத்து உண்டல்’ இல்லறப் பகுதியே என்பதை நினவூட்டப் பரிமேலழகர், ‘தென்புலத்தார்’ ¹³ எனத் தொடங்கும் குறட்பாவைத் தலைவன் உரையிலும் வைத்துக் கூறினார். இலக்கண நூலாகிய தொல்காப்பியத்திற்கு அடுத்தபடியாகத் திருக்குறள் காமத்துப்பாலில் இருவகை விருந்தின் சிறப்பும் போற்றப்பட்டுள்ளன என்பது இதனால் தெளிவாகும். தொல்காப்பியம் கற்பியலில் தலைமகள் பண்பாகக் கூறியதைத் திருவள்ளுவர் களவியலில் தோழி மற்றும் தலைவன் சிந்தனையில் வைத்துக் கூறும் நுண்ணியம் உணரத்தக்கது.

வறுமைக்கிலக்கணம் வருவிருந்து ஓம்பாமை

வறுமைக்கான பொருள் வரையறையை திருவள்ளுவர் இரண்டு பாக்களில் கூறியிருப்பதை அறிய முடிகிறது. அவற்றுள் ஒன்று விருந்தோம்பல் அதிகாரத்திலும் மற்றொன்று பொறையுடைமை அதிகாரத்திலும் காணப்படுகிறது.

“உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பா
மடமை மடவார்கண் உண்டு” ¹⁴

(செல்வமிருந்தும் விருந்தோம்புதலைச் செய்யாதவர்கள்) பொருளால் கொள்ளும் பயனை இழப்பித்து உடைமையை இன்மையாக்கலின் மடமையை இன்மையாக உபசரித்தார். பேதைமையால் விருந்தோம்பலை இகழின் பொருள் நின்ற வழியும் அதனால் பயன் இல்லை என்பதாம்.” ¹⁵

என்னும் பரிமேலழகரின் உரை நுட்பத்தால் உடைமை எஞ்ஞான்றும் பயனோக்கியது என்பதும், செல்வத்துப் பயன் ஈதலாதலின் அது கடைபோகாவழி அது இன்மையாகுமேயன்றி உடைமையாகாது என்பதும் விருந்தோம்புதல் பண்பாட்டு விழுமியம் என்பதும் அதனைச் செய்யாமை ‘பேதைமை’ என்பதும் பெறப்படும். இதே கருத்தினை வேறொரு வாய்பாட்டில் எதிர்மறையில் வைத்தும் திருவள்ளுவர் கூறியிருக்கிறார். இல்லறத்தில் விருந்தோம்பலின் இன்றியமையாமை அதன் சிறப்பு ஆகியவற்றை எதிர்மறைமுகத்தால் திருவள்ளுவர் கூறியிருப்பது இங்குச் சிந்தனைக்குரியது. உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க இடம் இவை தேவையெனின் இவற்றின் இன்மையே வறுமை எனப்படல் வேண்டும். ஆனால் திருவள்ளுவர் இவை மூன்றும் இல்லாதிருந்தும் விருந்தினரைப் போற்ற வேண்டும் எனவும் போற்றாமையே வறுமை என்றும் வறுமைக்குப் புதுவெளிச்சம் பாய்ச்சுகிறார்.

“இன்மையுள் இன்மை விருந்தொரால்., வன்மையுள்
வன்மை மடவார்ப் பொறை” ¹⁶

என்பது குறட்பா. அறனல்லாத விருந்தொரால் பொருளுடைமை ஆகாதவாறு போல என்னும் உவமத்தால் விளக்குகிறார். பொறையுடைமை உயர்ந்த பண்பே. அவ்வுயர்ந்த பண்பினை விளக்கப் பயன்படுத்தும் விருந்தோம்பல் அதனினும் உயர்ந்தது என்பது ஆற்றலால் பெற்ற பொருளெனக் கொள்க. ‘உயர்ந்ததன் மேற்றே உள்ளுங்காலை’ என்பது இலக்கணமாதலின்!

விருந்தோம்புதலின் மூவகைப் பயன்கள்

நல்லறம் செய்பவனை ஊக்கப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகத் திருவள்ளுவர் விருந்தோம்புவார்க்குப் பல்வகை நன்மைகள் கிட்டும் என விளக்குகிறார். இதனை இம்மைப் பயன், மறுமைப் பயன், இருமைக்கான பயன் என வகுத்துக் கொண்டு ஐந்து குறட்பாக்களில் கூறுகிறார்.

“வருவிருந்து வைகலும் ஓம்புவான் வாழ்க்கை
பருவந்து பாழ்படுதல் இன்று” ¹⁷

“அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும் முகனமர்ந்து
நல்விருந்து ஓம்புவான் இல்” ¹⁸

“வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பி
மிச்சில் மிசைவான் புலம்”¹⁹

இம்மூன்று குறட்பாக்களும் பகுத்தறிவுக்கு முரணாக அமைந்திருப்பதாகச் சிலர் கருதக்கூடும். ‘பருவந்து பாழ்படுதலும்’, ‘அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும்’ என்பதும் ‘வித்தும் இடல் வேண்டும்’ என்பதும் அறிவுக்கு முரணாக அமைந்திருக்கின்றன என்பதைவிட உலகியல் நோக்கிக் கூறியனவாகக் கொள்ள வேண்டும். எதிர்பாராமல் உதவிசெய்தவனைத் ‘தெய்வமே நேரில் வந்து உதவிய”தாகக் கூறுவதில்லையா? அதுபோல என்க.

“செல்விருந்தோம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
நல்விருந்து வானத்தவர்க்கு” ²⁰

“இனைத்துணைத்து என்பதொன்றில்லை விருந்தின்
துணைத்துணை வேள்விப் பயன்”²¹

என்னுங் குறட்பாக்களில் முறையே மறுமைப் பயனையும் இருமைப் பயனையும் எடுத்துக் கூறுகிறார் திருவள்ளுவர். வேதம் ஓதுதல், யாகம் வளர்த்தல், விருந்தோம்புதல், தருப்பணம் செய்தல், பலியிடுதல் என்னும் வேள்வி ஐந்தனுள் ஒன்றுதான் விருந்தோம்புதல். ஒவ்வொரு வேள்விக்குமான பயன் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதெனினும் விருந்தோம்பலாகிய வேள்விக்கு அது செய்யும் அளவே அளவாக்கப்பட்டுள்ளது. ‘விருந்தின் துணை’ என்பதற்கு விருந்து செய்யும் அளவு என்பது பொருள். ‘சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற்றன்று’ எனவும் ‘விருந்தோம்பி வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு’ எனவும் இல்லறத்தின் தலையாய கடமையாகிய விருந்தோம்பலை வலியுறுத்திய திருவள்ளுவர் அதன் அனைத்து வகைப் பயன்களையும் நிரல்படக் கூறுவதை நோக்குக.

சிலப்பதிகாரத்தில் விருந்தோம்பல்

குடிமக்கள் காப்பியம் எனச் சிறப்பிக்கப்படும் சிலம்பில் விருந்தோம்பலின் சிறப்பினைச் சித்திரிக்க ஏற்ற இடமில்லாது அடிகள் அல்லற்பட்டிருப்பது நன்கு புரிகிறது. இதே நிலை கம்பனுக்கும் வந்திருக்கிறது. கோவலனோடு கண்ணகியாவது சில ஆண்டுகள் இல்லறம் நடத்தியதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இராமனுக்கும் சீதைக்கும் அந்த வாய்ப்பும் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை.

மருந்தான் விருந்து

தலைவியின் ஊடல் நீக்கும் வாயில்களுள் விருந்தும் ஒன்று. இதனைத் தொல்காப்பியம் பலபடப் பேசுகிறது. சிலப்பதிகாரத்தில் இரவு நேர வண்ணனைப் பகுதியில் தொல்காப்பிய இலக்கணம் நினைவு கூரப்பட்டிருப்பதை அறியமுடிகிறது. பரத்தையர்பால் பல்வரிக்கோலம் புனைந்துப் புணர்ச்சியின்பம் அனுபவித்து வீடு திரும்பும் கணவன்மார்கள் தங்கள் மனைவியர் தங்களிடம் ஊடல் கொள்வார்கள் என எதிர்நோக்கி விருந்தைத் துணைக்கழைத்துக் கொண்டு செல்கிறார்கள். ஆனால் இல்லத்தரசியர் ஊடல் நீங்காமையை அவர்தம் முகக்குறிப்பினைக் கண்டு பேதுறும் கணவன்மார்கள் ‘ஊடல் தீர்க்கும் மருந்து விருந்தினும் சிறந்தது உண்டோ?’ என நெஞ்சு நடுங்கியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

“விருந்தொடு புக்க பெருந்தோள கணவரோடு
உடனுறைவு மரீஇ ஒழுக்கொடு புணர்ந்த
வடமீன் கற்பின் மனையுறை மகளிர்
மாதர் வாள்முகத்து மணித்தோட்டுக் குவளைப்
போது புறங்கொடுத்துப் போகிய செங்கடை
விருந்தின் தீர்ந்தில தாயின் யாவதும்
மருந்தும் தருங்கொல் இம்மாநில வரைப்பெனக்
கையற்று நடுங்கும் நல்விளை நடுநாள்” ²²

இதனால் விருந்தின் பயன்பரப்பு நடப்பியல் சார்ந்தது என்பதும் இல்லறச் சிக்கலை மிக நுட்பமான முறையில் தீர்த்து வைக்கும் பேராற்றல் விருந்துக்கு உண்டு என்பதும் பெறப்படும். எல்லாரும் அறிந்த சிலம்பின் மற்றொரு காட்சி கொலைக்களக்காதையில் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளமையாகும். கணவனைக் குற்றவாளி எனச் சுமத்திய பழிக்காக மாமதுரையைத் தீக்கிரையாக்கிய கண்ணகி புகாரில் மாதவியோடு வாழ்ந்த காலத்து வந்த அவன் பிரிவைத் தனக்கேற்பட்ட இழப்பாகக் கருதவில்லை. இல்லறம் செய்ய தன் கணவன் உதவவில்லையே என்றுதான் வேதனைப்பட்டிருந்திருக்கிறாள். காப்பிய நிகழ்வுகளின் இறுதிக்காட்சியில் வைத்து இதனைக் காட்டுகிறார் அடிகள்.

“அறவோர்க் களித்தலும் அந்தணர் ஓம்பலும்
துறவோர்க் கெதிர்தலும் தொல்லோர் சிறப்பின்
விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை”²³

தன் கணவன் மீது பழிபோடாத கண்ணகியை இங்கு நாம் காணலாம். ‘உன்னோடு இல்லறம் நடத்த நான் கொடுத்துவைக்கவில்லை’ என்பதே அவள் ஆதங்கமாக இருந்திருக்கிறது. அதனால்தான் ‘இழந்த என்னை’ எனத் தன்மீது தானே பழிபோட்டுக் கொள்கிறாள். இல்லறத்தில் இழக்கக்கூடாத ஒன்று எனக் கருதும் அளவுக்கு விருந்தோம்புதல் அரியதொரு அறமாகக் கருதப்பட்டுள்ளது என்பதைச் சிலம்பின் வழி அறியலாம். இந்தப் பகுதியில் வரும் ‘தொல்லோர் சிறப்பின் விருந்தெதிர் கோடல்’ என்னும் தொடரில் மனம் பறிகொடுத்த பாவேந்தர் தாம் எழுதிய குடும்ப விளக்கில் இதற்கான விரிவுரையைத் தந்திருக்கிறார்.

“வீட்டுக்கு வந்த விருந்தோம்பு – நாட்டிலுறு
நற்றமிழர் சேர்த்தபுகழ் ஞாலத்தில் என்னவெனில்
உற்ற விருந்தை உயிரென்று – பெற்றுவத்தல்!
“மோந்தால் குழையும் அனிச்சம்பூ முகமாற்றம்
வாய்ந்தால் குழையும் வருவிருந்தென்று ஆய்ந்ததிரு
வள்ளுவனார் சொன்னார் அதனைநீ எப்போதும்
உள்ளத்து வைப்பாய் ஒருபோதும் – தள்ளாதே!
ஆண்டு பலமுயன்றே ஆக்குசுவை ஊண்எனினும்
ஈண்டு விருந்தினர்க்கும் இட்டுவத்தல் வேண்டுமன்றோ?
வந்தாரின் தேவை வழக்கம் இவையறிய
நந்தாவிளக்குன்றன் நல்லறிவே! செந்திருவே!
இட்டுப்பார் உண்டவர்கள் இன்புற்று இருக்கையிலே
தொட்டுப் பார் உன் நெஞ்சம் தோன்றுமின்பம்! – கட்டிக்
கரும்பென்பார் பெண்ணை கவிஞரெலாம் வந்த
விருந்தோம்பும் மேன்மையினால் அன்றோ?”²⁴

திருக்குறளில் விருந்தோம்பல் என்னும் தனியதிகாரத்தைப் போலவே பாவேந்தரும் தமது குடும்பவிளக்கில் விருந்தோம்பலைத் தனியியலாகவே அமைத்திருப்பதன் மூலம் குடும்பத்தின் தலையாய அறம் விருந்தோம்புதலே என்பதில் அவருடைய பார்வை தெளிவாக இருந்திருக்கிறது என்பது புலனாம்.

பெரியபுராணத்தில் விருந்தோம்பல்

நம்மை நாடி வரும் விருந்தினரை இன்சொல்லால் மகிழ்வித்தும் உள்ளம் கலந்து உறவாடியும், தங்குவதற்கேற்ற இடமளித்தும், ஆடை அணிகலன்கள் முதலியவற்றையும் அளித்தும் உபசரிக்க வேண்டும். இவ்வாறு விருந்தினரை உபசரிப்பவர்களைத் தேவர்கள் தம் விருந்தினராக ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என, ஏலாதி பண்டையத் தமிழரின் விருந்தோம்பல் முறையைத் தெரிவித்து ‘நல்விருந்து வானத்தவர்க்கு’ என்னும் குறட்பாத் தொடரையும் நினைவூட்டுகிறது.

“இன்சொல், அளாவல், இடம், இனிது ஊண் யாவர்க்கும்
வன்சொல் களைந்து வகுப்பானேல் – மென்சொல்
முருந்து ஏய்க்கும் முட்போல் எயிற்றினாய்! நாளும்
விருந்து ஏற்போர் விண்ணோர் விரைந்து”²⁵

தமிழர்தம் இந்தப் பண்பாட்டு விழுமியத்தின் காப்பிய வடிவமே பெரியபுராணம். பெரிய புராணத்தின் சாரம் விருந்தோம்பலே. எந்தச் சூழ்நிலையிலும் எத்தகைய விருந்தோம்பலையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்னும் அவ்வறத்தின் மேன்மையை முன்னெடுப்பதாக அமைந்திருப்பதுதான் இளையான்குடி மாறனார் புராணம்.

“ஆரம் என்பு புனைந்த ஐயர்தம் அன்பர் என்னுந் தன்மையால்
நேர வந்தவர் யாவராயினும் நித்தமாகிய பத்திமுன்
கூர் வந்து எதிர்கொண்டு கைகள் குவித்து நின்று செவிப்புலத்து
ஈரம் மென்மதுரப் பதம் பரிவெய்த முன்னுரை செய்தபின்“ ²⁶

“கொண்டு வந்து மனைப்புகுந்து குலாவு பாதம் விளக்கியே
மண்டு காதலின் ஆசனத்திடை வைத்து அருச்சனை செய்தபின்
உண்டி நாலு விதத்தினில் ஆறு சுவைத் திறத்தினில் ஒப்பிலா
அண்டர் நாயகர் தொண்டர் இச்சையில் அமுது செய்ய அளித்துள்ளார்” ²⁷

“செல்வம் மேவிய நாளில் இச்செயல் செய்வதன்றியும் மெய்யினால்
அல்லல் நல்குரவானபோதினும் வள்ளல் என்று அறிவிக்கவே
மல்லல் நீடிய செல்வம் மெல்ல மறைந்து நாடோறும் மாறிவந்து
ஒல்லையில் வறுமைப் பதம்புக உன்னினார் தில்லை மன்னினார்.” ²⁸

“ஈரமேனியை நீக்கி இடம் கொடுத்து
ஆர இன்னமுது ஊட்டுதுற்கு ஆசையால்
தாரமாதரை நோக்கி, தபோதனர்
தீரவே பசித்தார் செய்வதென்? என்று”²⁹

என்னும் பாடல்கள் விருந்து உபசரிப்பார்க்குப் பரிமேலழகர் சொன்ன ‘நன்று ஆற்றல்’ என்னும் சொல்லுக்கு இலக்கியமாக அமைந்துள்ளதைக் காணலாம். பெரியபுராணத்துள் வருகின்ற விருந்தோம்பும் நிகழ்வுகளுள் இன்றியமையாது குறிக்கப்படுபவை மூன்று.
1. சிறுத்தொண்டர் புராணம்.
2. அப்பூதிநாயானார் புராணம்.
3. இளையான்குடி மாறனார் புராணம்
இவற்றுள் முந்தைய இரண்டும் (பிள்ளைக்கறி உண்டமையும், மாண்ட இளைய திருநாவுக்கரசு மீண்டதும்) மீயுயர் கற்பனை கலந்து அமைய இறுதியாக உள்ள இளையான் குடிமாறனார் புராணம் நடப்பியல் சார்ந்து அமைந்துள்ளது நோக்குதற்குரியது.

கம்பராமாயணத்தில் விருந்தோம்பல்

கம்பராமாயணத்தில் நேரடியான உபசரிப்பைக் கங்கைப் படலத்தில் காணமுடிகிறது. ‘ஆறுகொள் சடிலத்தானும் அயனும் என்று இவர்கள் ஆதி வேறுள குழுவையெல்லாம் வென்று’ மானுட அவதாரம் பெற்றுவந்த இராமனுக்கு நாவாய் வேட்டுவன் குகன் செய்த விருந்து அது. இராமனை உபசரிக்க எண்ணிய எல்லை நீத்த அருத்தியன் ஆகிய குகன்.

“இருத்தி ஈண்டு‘ என்னலோடும்.
இருந்திலன்., எல்லை நீத்த
அருத்தியன், தேனும் மீனும்
அமுதினுக்கு அமைவது ஆகத்
திருத்தினென் கொணர்ந்தேன்
என்கொல் திருவுளம் என்ன”.³⁰

நெஞ்சினில் அன்பையும் கைகளில் தேன், மீன் முதலியவற்றையும் கொண்டு வந்தான் குகன். அவனுடைய ஆழமான அன்பை நோக்கிய இராமன், மூத்தவர்களாகிய முனிவர்களை நோக்கிப் புன்னகைத்து விட்டுக், “குகனே! நீ அன்போடும் பக்தியோடும் கொண்டு வந்த தேனும், மீனும் மிகவும் அருமையானவை. அமுதத்தைக் காட்டிலும் சிறந்தவை. இவையெல்லாம் எம்மைப் போன்றவர் ஏற்கத்தக்கவையே. ஆதலால் நாம் அவற்றை இனிதாக உண்டவர்போல் ஆனோம்” என்று குகனிடம் கூறினான்.

“அரியதாம் உவப்ப உள்ளத்து
அன்பினால் அமைந்த காதல்
தெரிதரக் கொணர்ந்த என்றால்
அமிழ்தினும் சீர்த்த அன்றே
பரிவினின் தழீஇய என்னின்
பவித்திரம் எம்ம னோர்க்கும்
உரியன இனிதின் நாமும்
உண்டனெம் அன்றோ என்றான்” ³¹

உள்ளத்து அன்பின் மிகுதியால் கொண்டு வந்த பொருள்கள் உண்ணத்தகாதன ஆயினும் சுமந்து வந்த அன்பு மிகுதியால் அவையும் உண்ணத்தகும் பயனைத் தரவல்லனவே என்னும் உயரிய கருத்தினைக் கவிச்சக்கரவர்த்தி இந்த இடத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறார். கள்ளம் கபடமற்ற உள்ளமும் எளியவரை மதிக்கும் பெருந்தன்மையும் விருந்தோம்பல் அறத்தினை உயர்த்தும் என்னும் மாண்பினை இதனால் அறிந்து கொள்ளலாம்.

உண்டபின் தாம்பூலம் தரிக்கும் வழக்கமுள்ளவன் இராமன். அதனை அவனுக்கு அன்பைக் குழைத்து மடித்துத் தரும் சீதை தற்போது அசோகவனத்தில். தான் இல்லாதபோது அவற்றையெண்ணி மருகுகின்றாள்.

“அருந்து மெல்லடகு ஆரிட அருந்தும் என்று அழுங்கும்!
விருந்து வந்தபோது என்னுறுமோ என விம்மும்!” ³²

கணவனுக்கு அடைகாய் மடித்துக் கொடுப்பதும் இல்லறத்தில் விருந்தோம்புதலும் இணைந்து செய்ய வேண்டிய கடமை. அறம். அவ்விரண்டனையும் செய்ய முடியாமல் தான் தனித்து இருப்பதாகச் சீதை வருந்தினாள் என்பதாம். சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகி தன் கணவனிடம் நேராகவே கூறினாள். சீதை செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்ய இயலவில்லையே என தனக்குத்தானே மருகினாள். ‘இழந்த என்னை’ என்பது கண்ணகி வாக்கு. ‘என விம்மும்’ என்பது சீதையின் மெய்ப்பாடு. இரண்டிடங்களிலும் புலவர் பெருமக்கள் தலைமகன்களின் குற்றத்தைக் கூறாமல் தலைமகள்களின் வருத்தத்தையே முன்னிலைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்பது சிந்திக்கத்தக்கது.

விருந்தோம்பும் கலைமரபு

வீடு தேடி வந்தார்க்குச் சோறு போட்டு அனுப்புவதன்று விருந்தோம்பல். இல்லறத்தின் தலையாய கடமையாக விருந்தோம்புதல் குறிக்கப்படினும் அதனை முறையாகச் செய்ய வேண்டும், செய்தார்கள் தமிழர்கள் என்பதிலேதான் பண்பாட்டு விழுமியம் அடங்கியிருக்கிறது.

“மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து
நோக்கக் குழையும் விருந்து’” ³³

என்னும் குறட்பாவில் மோப்ப மற்றும் நோக்க என்னும் இரண்டு சொற்களுக்குத் தம் நுண்ணிய உரையினால் விளக்கம் சொல்வார் பரிமேலழகர். இந்தக் குறளில் அமைந்துள்ளது வேற்றுமை அணி. உவம அணி அன்று.

“சேய்மைக்கண் கண்டுழி இன்முகமும், அது பற்றி நண்ணிய வழி இன்சொல்லும் அதுபற்றி உடன்பட்ட வழி நன்றாற்றலும் என விருந்தோம்புவார்க்கு இன்றியமையாத மூன்றனுள் முதலாய இன்முகம் இல்வழிச் சேய்மைக்கண்ணே வாடி நீங்குதலின் தீண்டியவழி அல்லது வாடாத அனிச்சப்பூவினும் விருந்தினர் மெல்லியர் என்பதாம்.“ ³⁴

என்பது பரிமேலழகர் விளக்கம். அனிச்சப்பூ தீண்டுதலாகிய மூன்றாம் நிலையில்தான் வாடும். விருந்தினரோ நோக்குதலாகிய முதனிலையிலேயே வாடுவர் ஆதலின் அனிச்சப்பூவினும் மெல்லியர் என்பதாம். பரிமேலழகரின் இந்த உரை நுண்ணியம் அறிவு சார்ந்தது என்பதோடன்றிப் பண்பாடு சார்ந்தது எனல் பொருந்தும். திருக்குறள் உரைக்குப் பலகாலம் பின்னால் தோன்றிய விவேக சிந்தாமணி என்னும் நூலில் அழகர் சொன்ன மூன்று பண்புகள் ஒன்பதாக விரிவடைந்திருக்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது.

“விருந்தினனாக ஒருவன் வந்து எதிரின்
வியத்தல், நல் மொழி இனிது உரைத்தல்,
திருந்துற நோக்கல், வருகென உரைத்தல்,
எழுதல், முன் மகிழ்வன செப்பல்,
பொருந்து மற்றவன்தன் அருகுற இருத்தல்,
போம் எனின் பின் செல்வ தாதல்,
பரிந்துநல் முகமன் வழங்கல், இவ் வொன்பான்
ஒழுக்கமும் வழிபடும் பண்பே” ³⁵

என்னும் பாடலின் வழி, வரும் விருந்தினரை மெச்சுதலும், அவரிடத்து இன்மொழி பேசுதலும், முகமலர்ச்சி கொண்டு நோக்குதலும், வருக என வரவேற்றலும், மரியாதை நிமித்தம் எழுந்து நிற்பதும், அவன் மகிழும்படியான செய்திகளைக் கூறுதலும் வந்து சேர்ந்த அவனது அருகிலேயே அமர்வதும், விடை பெற்றுச் செல்லும் போது நேசமுற்று பின் சென்று, மகிழ்வான முகத்துடன் அவனை வழியனுப்புதலுமாகிய ஒன்பது வகையால் விருந்தினரை உபசரிக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. விருந்தினர்கள் விடைபெற்றுச் செல்லும் போது, அவர்கள் பின்னே, ஏழடி நடந்து சென்று, தமிழரிடையே நிலவிய பண்டை மரபு ஆகும். இம்மரபைக், கரிகாலன், தன்னை நாடி வந்த பொருநர்களை வரவேற்று உபசரித்து, அவர்கள் விடைபெறும் போது ஏழடி தூரம் நடந்து சென்று வழியனுப்பினான் என்பதைக்,

“காவின் ஏழு அடிப் பின் சென்று” ³⁶

மேற்கண்ட பாடலடி விளக்குகிறது. மேற்கண்ட குறிப்புக்களிலிருந்து விருந்தோம்பல் என்பது தமிழ்மக்கள் வாழ்வியலின் ஒரு கூறாகவும் கலைமரபாகவும் பின்பற்றப்பட்டு வந்துள்ளது என்பதை அறியலாம். இதன் தொடர்ச்சியாக விருந்தயர்வாருக்கு இன்றியமையாத பண்பாக முகமலர்ச்சியே என்பது தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டு வருவதையும் காணமுடிகிறது.

“ஒப்புடன் முகம லர்ந்தே
உபசரித் துண்மைப் பேசி
உப்பில்லாக் கூழிட்டாலும்
உண்பதே அமுத மாகும்
முப்பழ மொடுபா லன்னம்
முகங்கடுத் திடுவா ராயின்
கப்பிய பசியி னோடு
கடும்பசி ஆகுந் தானே” ³⁷

என்னும் பாடலடி உணர்த்துகிறது. விருந்தின் புண்ணியம், பொருளில் இல்லை. அயர்வாரின் உள்ளத்தில் இருக்கிறது. இல்லறத்தானின் உள்ளத்து இனிப்பு அவன் உபசரிக்கும் பொருளில் வந்து அமைகிறது. திண்ணனார் எச்சில்படுத்தியதில் உண்டான பாசம் இறைவனுக்கு இனித்தது போல! புளித்துப் போன குழம்பு, தவிடு, கூழ், புழுக்கள் பற்றிய மாவு, அரைக்கீரையின் வேர், கெட்டியாய் இல்லாத தயிர், பக்குவம் தவறிய சருக்கரைப் பாகு, கிளறிய களி, நன்றாகத் தீட்டப்படாத அரிசியில் பொங்கி இடப்பட்ட சோறு, உப்பு போடப்படாத நீராகாரம் ஆகிய இவையே ஆயினும், இவ்வுணவானது அன்புடன் பரிமாறப்பட்டதாயின் உண்பவன் மகிழ்வான். அவன் மகிழ்ச்சி உபசரித்தவனின் உள்ளத்தோடு கரைவதால்.

“கெட்டசாறு தவிடு கஞ்சி
கிருமி உண்ட மா அரைக்
கீரை வேர்தெளித்த மோர்மு
றிந்த பாகு கிண்டுமா
இட்ட சோறு கொழியல் உப்பி
டாத புற்கை ஆயினும்
எங்கும் அன்ப தாக நுங்க
இன்ப மாயி ருக்குமே” ³⁸

ஆனால் தேன்பாகு, பசுநெய், பருப்பு வகைகள், முப்பழ வர்க்கங்கள், பால் சாத வகைகள், தாளிக்கப்பட்ட கறி வகைகள், பல்வகை பலகாரங்கள் சுண்டக் காய்ச்சப்பட்ட திரட்டுப் பால், சருக்கரைப் பொங்கல் முதலியவற்றுடன் உணவு படைத்தாலும், அன்போடு இடப்படாததாயின் அங்கே விருந்தறம் நிறைவு பெறுவதில்லை.

“பட்ட பாத பசுவின் நெய்ப
ருப்பு முக்க னிக்குழாம்
பானி தங்கள் தாளி தங்கள்
பண்ணி கார வகையுடன்
அட்ட பாலகு ழம்பு கன்னல்
அமுத மோடும் உதவினும்
அன்பனோ டளித்தி டாத
அசனம் என்ன அசனமே”³⁹

என்னும் பாடலடி உணர்த்துகிறது. எனவே எத்தகைய உணவினை இட்டாலும் அதனை அன்பினோடு இடுதல் வேண்டும் என்பதே பழந்தமிழரின் விருந்தோம்பல் கொள்கையாகும். இன்முகம், இன்சொல், இனியவை ஆற்றல் என்பனவற்றின் தொகுப்பே விருந்தோம்பல் என்பதை மேற்காட்டிய சில எடுத்துக்காட்டுக்களால் அறிந்து கொள்ள இயலும்.

நிறைவுரை

தமிழர்தம் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் பல. அவற்றுள் தலையாயது விருந்தோம்பல். இயற்கை வாழ்வினைப் புறந்தள்ளிச் செயற்கையில் சிந்தனைப் போக்கிய தற்காலத்தில் இது கனவாய்க் கற்பனையாய்ப் பொய்யாய்ப் புனைவாய் மெல்லப் புறப்பட்டு இல்லறத்தின் புறம் போயிருக்கலாம். அதன் சாரம் இன்னும் மணந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. தமழிலக்கியங்கள் முழுமையாகக் கிட்டாத காரணத்தால் இது பற்றிக் கிட்டும் செய்திகள் குறைவே. ஆனால் கிட்டியிருக்கிற அத்தனை இலக்கியங்களிலும் விருந்தோம்பல் பேசப்பட்டுள்ளது என்பதே உண்மை. விருந்தோம்பலைப் பெண் பின்பற்றியிருக்கிறாள். ஆண் நேசித்திருக்கிறான். ஆண்டவனுக்கு அடியவன் செய்திருக்கிறான். அடியவருக்கு சாமான்யன் செய்திருக்கிறான். அவதாரங்களுக்கும் விருந்தோம்பல் நிகழ்த்தப்பட்டுள்ளது. மன்னர்கள் புலவர்களுக்குச் செய்திருக்கிறார்கள். புலவர்கள் தங்கள் மனைவியருக்கு இது பற்றிப் புகன்றிருக்கிறார்கள். சுருங்கச் சொன்னால் தமிழிலக்கியப் பெரும்பரப்பில் அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் ஒளிவெள்ளமாய் ஊடுருவி நிற்பது விருந்தோம்பல் என்னும் பண்பே என்பதை ஓரளவு நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. அப்புரிதலுக்கு இந்தக் கட்டுரை ஓர் அணிற்பங்காகக் கருதப்படலாம்.

சான்றெண் விளக்கம்
1. தொல்காப்பியர் தொல். கற்பியல் நூ.எண். 11
2. மேலது செய்யுளியல் நூ.எண். 231
3. கதப்பிள்ளையார் நற்றிணை பா.எண். 135 வரி.1-5
4. இடைக்காடனார் நற்றிணை பா.எண் 142 வரி 8-10
5. இடைக்காடனார் புறநானூறு பா.எண் 42 வரி. 12-18
6. கடலுள் மாய்ந்த இளம் பெருவழுதி புறநானூறு பா.எண். 182
7. முடத்தாமக்கண்ணியார் பொருநராற்றுப்படை. வரி. 74-78
8. திருவள்ளுவர் திருக்குறள் கு.எண். 43
9. பரிமேலழகர் மேலது உரை
10. திருவள்ளுவர் திருக்குறள் கு.எண். 45
11. மேலது கு.எண். 1007
12. பரிமேலழகர் மேலது உரை
13. திருவள்ளுவர் திருக்குறள் கு.எண். 43
14. மேலது கு.எண். 89
15. பரிமேலழகர் மேலது உரை
16. திருவள்ளுவர் திருக்குறள் கு.எண். 153
17. மேலது கு.எண். 83.
18. மேலது கு.எண். 84
19. மேலது கு.எண். 85
20. மேலது கு.எண். 86
21. மேலது கு.எண். 87
22. இளங்கோவடிகள் சிலப்பதிகாரம் இ.வி.எ.காதை வரி. 227-234
23. மேலது கொலைக்களக்காதை வரி. 73-75
24. பாரதிதாசன் குடும்பவிளக்கு கண்ணிகள் – 34-40
25. கணிமேதாவியார் ஏலாதி பா.எண். 7
26. சேக்கிழார் பெரியபுராணம் பா.எண். 442
27. மேலது பா.எண். 443
28. மேலது பா.எண். 445
29. மேலது பா.எண். 449
30. கம்பர் கம்பராமாயணம் கங்கைப்படலம். பா.எண்.41 வரி. 1-3
31. மேலது பா.எண். 42
32. மேலது காட்சிப்படலம் பா.எண். 15
33. திருவள்ளுவர் திருக்குறள் கு.எண். 90
34. பரிமேலழகர் மேலது உரை
35. விவேகசிந்தாமணி பா.எண். 33
36. முடத்தாமக்கண்ணியார் பொருநராற்றுப்படை வ. 7
37. விவேகசிந்தாமணி பா.எண். 4
38. மேலது பா.எண். 57
39. மேலது பா.எண். 58
துணைநூற்பட்டியல்
1. ஆசிரியர்குழு (உரை) ஏலாதி, சாரதா பதிப்பகம், சென்னை. பதிப்பு – 2018.
1. கேசிகன் புலியூர் (உ.ஆ.), நற்றிணை, பாரி நிலையம், சென்னை – 600108, நான்காம் பதிப்பு – 1967.
1. சுப்பிரமணியன் ச.வே. (ப.ஆ.), தொல்காப்பியம், மணிவாசகர் பதிப்பகம், 31, சிங்கர் தெரு, சென்ன – 600108. ஐந்தாம் பதிப்பு – 2003 .
1. சேக்கிழார் பெரிய புராணம், திருப்பனந்தாள் மடம், திருத்திய பதிப்பு – 1967
1. திருவள்ளுவர், திருக்குறள், தெ.இ.சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை -1975.
1. துரைசாமிப்பிள்ளை ஒளவை புறநானூறு மூலமும் உரையும், தெ.இ.சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை. மறுபதிப்பு – 1967.
1. துரை.அரங்கனார் கருவிலே திருவுடையான், மீனாட்சி புத்தக நிலையம், 60, மேலக்கோபுரத் தெரு, மதுரை – 1, இரண்டாம் பதிப்பு – 1966.
1. பரிமேலழகர் (உ.ஆ.) திருக்குறள் உரை, தெ.இ. சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை. 1975.
1. பத்மநாயன்(உரை) விவேகசிந்தாமணி, கற்பகம் புத்தகாலயம், சென்னை. பதிப்பு – 2008.
1. பாரதிதாசன் குடும்பவிளக்கு, பாரி நிலையம், சென்னை – 108. நான்காம் பதிப்பு – 1966.
1. வேங்கடசாமி நாட்டார் ந.மு.(உ.ஆ.) சிலப்பதிகாரம், தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக்கழகம், சென்னை. திருத்திய இரண்டாம் பதிப்பு – ஜுலை 1999
ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer Review):

தமிழிலக்கியங்களில் விருந்தோம்பல் – ஒரு தொகுப்பாய்வு’ என்னுந் தலைப்பில் அமைந்த இக்கட்டுரையைப் பலமுறை பயின்று கட்டுரையின் அனைத்துக் கூறுகளையும் உள்வாங்கி ‘வல்லமை’ முன்மதிப்பீட்டு விதிகளைக் முழுமையாகக் கருத்திற்கொண்டு செய்யப்படும் முன் மதிப்பீடு
1. ஆய்வுப் பொருளின் பன்முகப் பயன்பாடு நோக்கிப், பழந்தமிழ்ப் பண்பாட்டுத் தேட்டங்களை நினைவூட்டுவதும் மீட்டுருவாக்கம் செய்வதும் அவற்றின் சிறப்புக்களை எடுத்து மொழிவதும் இன்றைய சூழலில் ஏற்றதே!
1. ஒரே பொருண்மை பற்றித் தமிழிலக்கியப் பரப்பிலிருந்து தொகுக்கப்பட்ட கருத்துருக்களின் ஆய்விற்குத் ‘தொகுப்பாய்வு’ எனப் பெயரிட்டிருப்பது பொருத்தமே!
1. ‘தொல்லோர் சிறப்பின் விருந்தெதிர் கோடல்’ என்னுந் தொடர், ‘நற்றமிழர் ஞாலத்தில் சேர்த்த புகழ்’ என மரபு வழியாகப் பாவேந்தரிடம் அடைக்கலம் பெற்றிருப்பதைக் கட்டுரையாளர் சுட்டுவது அவர்தம் மரபுவழி ஆய்வுச் சிந்தனையை வெளிப்படுத்துவதாய் உள்ளது.
1. கண்ணகிக்கும் சீதைக்கும் ஏற்பட்ட துன்பங்களுள் தலையாய துன்பமாக விருந்தோம்பாத் துயரமே என்பதை ஆய்வுக் கண்ணோட்டத்துடன் கட்டுரையாளர் நிறுவுகிறார்.
1. ‘அனிச்சப்பூவன்ன விருந்தினர்’ என்னும் உவமப் பொருளினும் அனிச்சப்பூவினும் மென்மையானவர் விருந்தினர்’ என்னும் உறழ்ச்சிப் பொருளைப் பரிமேலழகர் உரைவழி எடுத்துக்காட்டி அது வேற்றுமையணி என நிறுவுவது கட்டுரையாளரின் இலக்கண வன்மையையும் ஆய்நெறிப் புலமையையும் ஒருசேரப் புலப்படுத்துகிறது.
2. விருந்தோம்பும் நெறி மற்றும் உணவு வகைகள் முதலியவற்றை விவேகசிந்தாமணியிலிருந்து தொகுத்திருக்கும் கட்டுரையாளர், இளையான்குடி மாறனார் புராணத்தில் சித்தரிக்கப்படும் சிவனடியார் விருந்தோம்பலை அழகுற எடுத்தோதுகிறார்.
3. பல இலக்கியங்களிலிருந்து தொகுத்த செய்தி மலர்களை ‘விருந்தோம்பல்’ என்னும் மாலைக்குள் கண்ணியாக்கித் தரும் இந்த ஆய்வாளருக்குப் பாராட்டுக்கள்!
August 31, 2022
அணுப்பிணைவு முறை மின்சக்தி உற்பத்திக்கு கட்டுப்பாட்டுக் கனல் தூண்டியக்கம் முதன்முதல் கண்டுபிடிப்பு

https://youtu.be/x07TpRjLTLI

For the first time, scientists have confirmed a major breakthrough in nuclear fusion involving the first successful instance of ignition, the point at which a nuclear fusion reaction becomes self-sustaining.

https://thedebrief.org/we-have-ignition-remarkable-breakthrough-in-nuclear-fusion-represents-a-new-physics-milestone/#:~:text=For%20the%20first%20time%2C%20scientists%20have%20confirmed%20a,at%20which%20a%20nuclear%20fusion%20reaction%20becomes%20self-sustaining.

2022 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 8 ஆம் தேதி முதன்முதல் சுயத் தொடர்ச்சி கட்டுப்பாட்டுத் அணுப்பிணைவுத் தூண்டியக்கம் [ Ignition of A Controlled Fusion] நிகழ்ந்தது, என்று காலிஃபோர்னியாவின் லாரென்ஸ் லிவர்மோர் ஆய்வுக்கூட அணுவியல் துறை விஞ்ஞானிகள் அகில உலகத்துக்கும் [Journal of Physical Review] அறிவித்தனர். அப்போது 1.3 MJ [mega joules] மெகா ஜூல் வெப்பசக்தி மிக்க நுண்ணிய வினாடியில் முதன்முதல் உண்டாக்கிக் காட்டினர். அதாவது ஆய்வகத்தில் உண்டாக்கிய வெப்பசக்தி உபயோகித்த சக்தியை மிஞ்சியது. இது சிறிது அளவாயினும் தொடர் அணுப்பிணைவு உற்பத்திக்குத் தேவையானது. இம்முயற்சி அடுத்து இருமுறை நிகழ்த்திக் காட்ட முடியவில்லை. 1.3 MJ இயக்க சக்தியால் ஒரு டன் பளுவை 100 mph வேகத்தில் தூக்கி எறியலாம். அணுப்பிணைவு சக்தி வர்த்தக நிலையில் உற்பத்தி செய்ய, இதுபோல் இன்னும் பல பிரச்சனை களைப் பொறியியல் விஞ்ஞானிகள் தீர்க்க வேண்டியுள்ளது. சுயத் தொடர்ச்சி கட்டுப்பாட்டுத் அணுப்பிணைவுத் தூண்டியக்கம் [ Ignition of A Controlled Fusion] மிக முக்கிய நிகழ்ச்சி என்று லிவர்மோர் ஆய்வகத் தலைமை விஞ்ஞானி ஓமார் ஹர்ரிக்கேன் [Omar Hurricane ] தெரிவித்தார்.

https://bettersociety.net/nuclear-fusion-ignition-livermore.php
https://www.msn.com/en-us/autos/news/california-team-achieves-ignition-in-nuclear-fusion/vi-AA10OCpX?category=foryou
https://www.bbc.com/news/science-environment-60312633

European scientists say they have made a major breakthrough in their quest to develop practical nuclear fusion – the energy process that powers the stars.

MAJOR NUCLEAR FUSION BREAKTHROUGH!

In the experiment, 192 of the world’s most energetic lasers hit a millimeter-sized capsule filled with hydrogen. This turned the capsule into a hot plasma that quickly collapsed into a tiny sphere about 18,000 times hotter than the surface of the sun, and which experienced more than 100 million times the pressure of the Earth’s atmosphere …

சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

பிண்டமும் சக்தியும் ஒன்றெனக்
கண்டார் ஐன்ஸ்டைன்
சமன்பாட்டு மூலம் !
அணுப்பிளவு யுகம் மாறி
அணுப்பிணைவு யுகம் உதயமாகும் !
கதிரியக்க மின்றி
மின்சார விளக்கேற்றும் !
இயல்பாய்த்
தேய்ந்து மெலியும் ரேடியம்
ஈயமாய் மாறும் !
யுரேனியம் சுயப் பிளவில்
ஈராகப் பிரிந்து
பிளவு சக்தி உண்டாகும் !
பேரளவு உஷ்ணத்தில்
சூரியனில் நேரும் பிணைவு போல்
போரான் – நீரக வாயு
எரிக்கரு அழுத்தப் பட்டு
பேரளவு வெப்ப சக்தி
சீராக உண்டாக் கப்படும்.
கதிரியக்க மின்றி
மின்காந்த அரணுக்குள் !

https://www.sciencedaily.com/releases/2018/10/181009175515.htm

அணுப்பிணைவு சக்தி உற்பத்தியில் நேரும் இடர்ப்பாடுகள்

வணிகத்துறை அணுப்பிணைவு மின்சக்தி நிலையங்கள் கடந்த 60 ஆண்டுகளாக வர முடியாமல் பல சிக்கல்கள், பிரச்சனைகள் நேர்ந்து வருகின்றன. 2016 மே மாதம் 20 தேதியில் ஒர் எரிசக்தி ரிப்போர்ட்டர் நியூஜெர்ஸி பிரின்ஸ்டன் பிளாஸ்மா பௌதிக ஆய்வுக்கூடம் சென்று, சமீபத்தில் மேம்படுத்தப் பட்ட தேசீய வளையக் கோள் சோதனை கூடத்தைக் [ National Spherical Torus Experiment (NSTX-U) ] காணச் சென்றார், அது உலகிலேயே மிகையான ஆற்றல் கொண்ட உருண்டை டோகாமாக் [Spherical Tokamak]. அறுத்த ஆப்பிள் போல் தெரியும் அது, 85 டன் பளுகொண்ட அசுர யந்திரம். அந்த டோகாமாக் உயர்சக்தி துகள்களைப் பயன் படுத்தி, ஹைடிரஜன் அணுக்களை 100 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணத்தை உண்டாக்குகிறது. அந்த உஷ்ணம் நமது சூரியனின் உட்கரு உஷ்ணத்தை விட மிகச் சூடானது. அந்த பேரளவு உஷ்ண பிளாஸ்மாவை[ஒளிப்பிழம்பு] காந்த அரணுக்குள் அடைக்கச் சுற்றிலும் தாமிர வடங்கள் [Cooper Coils], பூமியைப் போல் 20,000 மடங்கு வலுவான ஒரு பூத காந்த மண்டலத்தை உண்டாக்கும்.

மின்காந்த அரணுக்குள் சில நிமிடங்கள் நீடித்த அணுப்பிணைவு சக்தி

ஒருசில நிமிடங்களில் ஹைடிரஜன் அணுக்கள் முட்டி மோதிப் பிணைந்து வெப்ப சக்தியை வெளியாக்கும். சொல்வதற்கு எளிதாய் உள்ளது. பிரச்சனை என்ன வென்றால், அப்பிணைவு சக்தி முதலில் அதிக அழுத்தமுள்ள காந்த அரணுக்குள் அடைக்கப் பட வேண்டும். இயக்கத்தில் உண்டாகும் நியூட்ரான்கள் எல்லா திசைகளிலும் பாய்ந்து சுவர்களை தாக்கும். அணுப்பிணைவு சக்தி வெளியீடு நீடிக்கப்பட வேண்டும். சீராகத் தொடரவேண்டும்.

சூரியனில் உள்ள பிளாஸ்மா [ஒளிப்பிழம்பு] பேரளவு வாயு அழுத்தத்தில் நீடிக்கிறது; தொடர்கிறது. அதுபோல் புவியில் நேர்ந்திட ஆற்றல் மிக்க காந்தங்களோ அல்லது லேசர் ஆற்றலோ தேவைப்படும். ஒரு சிற்றளவு பிளாஸ்மா சாதனத்தில் எங்கோ கசிந்தாலும் அணுப்பிணைவு இயக்கம் உடனே நிறுத்தம் அடையும். அணுப்பிணைவு இயக்கத்தைச் சைனா 2017 ஆண்டு துவக்கத்தில் தனது உயர்கடத்திப் பிணைவு அணு உலையில் [Superconducting Fusion Reactor] 50 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணத்தில், 102 வினாடிகள் நீடிக்க முடிந்தது.

முதன் முதலாக 2016 இலையுதிர் காலத்தில் ஜெர்மனி தனது வெண்டெல்ஸ்டைன் அணுப்பிணைவு உலையில் [Wendelstein X-7 Stellarator] உலக முதன்மை முத்திரையைத் தாண்டி 30 நிமிடங்கள் பிணைவு இயக்கம் நீடித்தது. அணுப்பிணைவுச் சோதனையில் இது ஒரு பெரிய வரலாற்று மைல் கல் ஆகும். விஞ்ஞானிகளின் குறிக்கோள் அணுப்பிணைவு இயக்கம் சூரியனில் நிகழ்வது போல் நிற்காமல் நீடிக்க வேண்டும் என்பதே. இதுவரை அப்படி ஓர் ஏற்பாடும் செய்து காட்ட முடியவில்லை.

அடுத்த பெரும் இடர்ப்பாடு பல மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ண பிளாஸ்மாவைத் தொடர்ந்து தாங்கும் அணு உலைக் கோளம். அதிவேக ஆற்றல் கொண்ட நியூட்ரான்கள் அடிப்பில் நெளிந்து முறிந்து போகாத கவசங்கள் கிடைக்காதது. நியூஜெர்சி பிரின்ஸ்டன் அணு உலைக் கவசமாக தற்போதுள்ள கார்பன் கிராஃபைட்டை நீக்கி விட்டு, நீடித்த துருப்பிடிப்பு நேராது, திரவ லிதியம் பயன்படுத்தப் போகிறது.

இந்த இடர்ப்பாடுகள் நீக்கப்பட்டு எப்போது, வணிவ வடிவத்தில் நீடித்து இயங்கும் அணுப்பிணைவு மின்சக்தி நிலையங்கள் நிறுவகமாகப் போகின்றன என்ற கேள்வி எழுகிறது. 10 -15 ஆண்டுகள் ஆகலாம்; இல்லை 25 ஆண்டுகள் கூட எடுக்கலாம். ஐயமின்றி அவை நிச்சயம் வரப் போகின்றன. பிரான்சில் ITER பல நாட்டுக் கூட்டுறவில் அணுப்பிணைவு நிலையம் 2005 ஆண்டு முதல் அடித்தளம் இட்டு 40 பில்லியன் டாலர் செலவில் 2030 இல் இயங்கத் திட்டமிடப் பட்டுள்ளது .

சூட்டுப் பிணைப்பு மூலம் போரான் – நீரக வாயு அணுக்கருப் பிணைப்பு இயக்கத்தில் பேரளவு வெப்பசக்தி உற்பத்தி.

2017 டிசம்பர் 28 ஆம் தேதி ஜெர்மன் நாட்டு மாக்ஸ் பிளாங்க் ஒளிப்பிழம்பு பௌதிக ஆய்வுக்கூடத்தின் [Max Planck Institute for Plasma Physics] ஆய்வுக்குழுவினர் முதன்முதலாய்ப் புதிய முறையில் அணுப்பிணைவு இயக்க மூலம் பேரளவு வெப்பசக்தி உண்டாக்கும் திட்டத்தை வெளியிட்டுள்ளார். கடந்த 60 ஆண்டு களாய் இதுவரை அணுப் பிணைவு [Nuclear Fusion] இயக்கத்துக்கு ஹைடிரஜன் வாயுவின் ஏகமூலங்கள் [Isotopes] எனப்படும் டிரிடியம் & டியுட்டீரியம் [Tritium & Deuterium Isotopes] கதிரியக்க மூலகங்கள் பயன்படுத்தப் பட்டு வருகின்றன. இப்போது ஜெர்மன் அணுக்கரு பௌதிக ஆராய்ச்சியாளர் போரான் & நீரக வாயுவை [Boron & Hydrogen] எரிக்கருவாக எளிய ஓர் கோள வடிவுச் சாதனத்தில் பயன்படுத்தி வெப்பசக்தி உண்டாக்க முடியும் என்று அறிவித்துள்ளார்கள். இப்போது கூட்டு முயற்சியில் பிரான்சிலும், மற்ற உலக நாடுகள் தனியாகவும் செய்துவரும் சோதனைகள் வெற்றி அடையும் முன்பே, போரான் – நீரக வாயு பிணைப்பியக்கம் மின்சக்தி உற்பத்தி செய்யும் என்று உறுதி யாக நம்பப்படுகிறது. இந்தப் புதிய அணுப்பிணைவுத் திட்டத்தை 2017 டிசம்பர் 12 ஆம் தேதி ஹையன்ரிக் ஹோரா [Heinrich Hora] என்பவர் லேசர் & துகள் கற்றை வெளியீட்டில் [Journal of Laser & Particle Beams] அறிவித்துள்ளார்.

ஹையன்ரிக் ஹோரா சொல்கிறார் : நீரக வாயு & போரான் -11 மூலகம் [Hydrogen -0] [One Proton and Boron -11 (Boron with 6 Neutrons)] இரண்டையும் திணிவு மிகுத்த நிலையில் [100,000 times More density than ITER Fuel], பேரளவு உஷ்ணமுடன் [5 பில்லியன் டிகிரி F (3 பில்லியன் டிகிரி C)], ஒரு கோள வடிவான அரணில் அழுத்திப் பிணைத்தால், மூன்று ஹீலியம் [Helium -4] உண்டாகும். அந்த இயக்கத்தில் எழும் ஒளிப்பிழம்பிலிருந்து [Plasma], நேராக மின்சாரம் தயாரிக்கலாம். தற்போது நடைபெறும் சோதனைச் சாதனங்கள் பெரிய துளைவடை வடிவு [Donut – Shaped Chambers] உடையவை. பெருத்த மின் காந்தச் சுவர்கள் சூழ்ந்து இருப்பவை. அந்த சாதனத்தில் டியுடீரியம் & டிரிடியம் ஏகமூலங்கள் [Deuterium & Tritium Isotopes] பேரளவு சூடாக்கப்பட்ட ஒளிப்பிழம்பால் [Superheated Plasma] அழுத்தப்பட்டு பிணைக்கப் படுகின்றன. இந்த விதமான அணுக்கருப் பிணைப்பு இயக்கத்தில் ஹீலியம் உண்டாகி வெப்பசக்தியும் கூடவே ஒரு நியூட்ரான் விளைகிறது. இந்த உயர் சக்தி நியூட்ரான் [High Energy] அருகில் உள்ள உலோகச் சாதனங்களில் பட்டு சிறிதளவு கதிரியக்கம் உண்டாகிறது.

Hydrogen – Boron Hot Fusion Reactor

போரான் – நீரக வாயு சூட்டுப் பிணைப்பு அணு உலை

2017 டிசம்பர் 28 ஆம் தேதி அறிவிக்கப்பட்ட புதிய எரிக்கரு அணு உலை [Nuclear Fuel Reactor] பயன்படுத்தும் எரிக்கரு ஹைடிரஜன் -1 & போரான் -11 [Hydrogen -1 & Boron -11]. இந்த எரிக்கரு 1 பில்லியன் டிகிரி உஷ்ணத்தில், பேரளவு அழுத்தத்தில் பிணைப்பியக்கம் தூண்டப் படுகிறது. இந்த இயக்கத்தில் உண்டாகும் வெப்பசக்தி அனைத்தும் 3 ஹீலியம் -4 மூலகமாய் [ஆல்ஃபா கதிர்வீச்சாக] [Alpha Radiation] ஒவ்வொன்றும் 8 MeV அளவில் வெப்பசக்தியாய் வெளியாகிறது. ITER மாடல் அணு உலைபோல், H–B பிணைவு அணு உலையில், உயர் சக்தி நியூட்ரான்கள் [High Energy Neutron] வெளியேறா. இப்புதிய போரான் – ஹைடிரஜன் அணுப்பிணைவு அணு உலை முன்னோடி மாடல் இன்னும் உலகில் தயாரிக்கப் படவில்லை. ஆனால் புதிய போரான் – நீரக வாயு அணு உலைகள் விரைவில் கட்டப்படும் என்று உறுதியாக எதிர்பார்க்கலாம்.

நாங்கள் செய்யப் போவது இதுதான்: ஒரு கட்டுப்பாட்டு முறையில் எரிக்கரு வில்லைச் சிமிழின் [Deuterium – Tritium Pellet [D-T Pellet] Fuel Capsule] வெளிப்புற கவசத்தை எக்ஸ்ரே கதிர்கள் மூலம் உடைப்பதே எங்கள் முயற்சி. அப்படிச் செய்யும் போது எரிக்கரு வில்லை [D-T Pellet] அழுத்தம் அடைந்து, சரியான கட்டத்தில் அணுப் பிணைவு இயக்கம் தூண்டப்படும்.

ஜான் எட்வேர்ட்ஸ் [Associate Director, NIF National Ignition Facility for Fusion Power]

எக்ஸ்ரே கதிர்கள் தூண்டும் அணுப்பிணைவு முறையில் தீர்க்கப் பட வேண்டிய ஒரு பெரும் இடையூறு : எருக்கருச் சிமிழ் முதிரா நிலையில் முன்னதாய் முறிந்து போய் [Premature Breakdown] விடுவது. ஆற்றல் மிக்க எக்ஸ்ரே கதிர்களின் அடர்த்தி காலிச் சிமிழி குறியில் [Hohlraum –> Hollow Room] தேவையான அழுத்தம் உண்டாக்கி அணுப் பிணைவைத் தூண்டுகிறது.

ஜான் எட்வேர்ட்ஸ் [Associate Director, NIF National Ignition Facility for Fusion Power]

பிண்டம் ! சக்தி ! அணுப்பிணைவு சக்தி !

இரண்டாம் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்த போது அமெரிக்காவில் லாஸ் அலமாஸ் இரகசிய தளத்தில் நூற்றுக் கணக்கான ஈரோப்பிய, வட அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் ஈடுபட்டு அணுப்பிளவுச் சக்தியைத் தொடரியக்கத்தில் உண்டாக்கிப் பேரழிவுப் போராயுதத்தைத் தயாரித்தனர் ! அதுபோல், அமைதிக் காலத்திலே பன்னாட்டு விஞ்ஞானப் பொறியியல் நிபுணர்கள் பிரான்ஸில் கூடி முதன்முதல் அணுப்பிணைவு எரிசக்தியில் பேரளவு மின்சக்தியை உற்பத்தி செய்யப் போகிறார்கள்.

கட்டுரை ஆசிரியர்

“அணுசக்தி ஆற்றல் உற்பத்தியில் அணுப்பிணைவு (Nuclear Fusion) முறைப்பாடு சூழ்வெளிப் பசுமைப் பண்பாடு மின்சாரமாகக் கருதப்படுகிறது. அது அணுப்பிளவு (Nuclear Fission) முறைப்பாடை விட சூழ்வெளித் துர்மாசுக்கள் மிகவும் குறைவானது.”

ஜாப் வாண்டர் லான் – நெதர்லாந்து எரிசக்தி ஆய்வு மையம். (June 28, 2005)

அணுப்பிணைவு மின்சக்தி சோதனையில் செய்த ஒரு பெரும் சாதனை

காலிஃபோர்னியாவின் வாரென்ஸ் லிவர்மோர் தேசீய சோதனைக் கூடத்தில் [Dept of Energy’s Lawrence Livermore National Lab] [National Ignition Facility- NIF] ஆராய்ச்சியாளர்கள் அணுபிணைவு சக்தி வெளியீட்டில் ஒரு நூதனச் சாதனையைச் சோதனையின் போது செய்து காட்டினர். தேசீய அணுப்பிணைவுத் தூண்டல் யந்திரத்தில் [National Ignition Facility – NIF] ஒருமித்த ஆற்றல் மிக்க 192 லேசர் ஒளிக்கதிர்களை உண்டாக்கி [1.8 மெகா ஜூல்ஸ் சக்தியில்] (megajoules of energy) முதன்முதல் 500 டெட்ரா வாட்ஸ் மின்சார ஆற்றலை [tetrawatts power – 10^12 watts] உருவாக்கினர். இந்த அசுர மின்னாற்றல் ஒரு கணத்தில் அமெரிக்கா பயன்படுத்தும் மொத்த மின்சார யூனிட்டுகளை விட 1000 மடங்கு ஆகும். அதாவது பூமியிலே ஒரு குட்டிச் சூரியனை முதன்முதல் உண்டாக்கி விட்டார்.

சூரியன் போல் அணுப்பிணைவு நியதியில் பேரளவு வெப்ப சக்தி வெளியாக்கச் செய்யும் சோதனையில் முதன்முதல் சுயமாய்ப் அணுப்பிணைவுத் தொடரியக்கம் நீடிக்கச் செய்து பேரளவு மின்னாற்றலை உற்பத்தி செய்தனர். இவ்வரிய தகவல் செய்தி, பிளாஸ்மா ஒளிப் பிழம்பு பௌதிக இதழில் [Journal Physics of Plasmas] சமீபத்தில் வெளியிடப் பட்டுள்ளது. ஆயினும் அணுப் பிணைவு மின்சக்தி உற்பத்தி வாணிப நிலைக்கு வர, இன்னும் மூன்று முக்கிய இடையூறுகள் தீர்க்கப்பட வேண்டும்.

சுய நீடிப்பு அணுப்பிணைவு இயக்க சக்திக்கு நேரும் மூன்று இடையூறுகள் :

1. விசைகள் சமநிலைப்பாடு [Equilibrium of Forces] :

பிளாஸ்மா ஒளிப் பிழம்பு மீது இயங்கும் உந்துவிசைகள் சமநிலைப் படவேண்டும். இல்லாவிட்டால் பிளாஸ்மா ஓரினத் தன்மையின்றி முறிந்து போகும். இந்த விசைச் சமன்பாடு இழப்பு முதல் இடையூறு. அதற்கு முடத்துவ அரண் அமைப்பு [Inertial Confinement] ஓர் விதிவிலக்கு. அதனில் பௌதிக இயக்கம் பிளாஸ்மா முறிவதற்குள் விரைவாக நிகழ வேண்டும்.

2. பிளாஸ்மா நீடிப்பு [Plasma Stability] :

பிளாஸ்மா ஒருமைப்பாடு சிறு ஏற்ற இறக்கம், குறைவு நிறைவு செய்யப் பட்டு முதல் வடிவத்துக்கு மீள வேண்டும். இல்லா விட்டால் பிளாஸ்மாவில் தவிர்க்க முடியாத பாதிப்புகள் நேரிடும். பிறகு அந்த தவறு செங்குத்தாக ஏறி பிளாஸ்மா முற்றிலும் அழிந்து போகும்.

3. துகள்கள் போக்கு [Transport of Particles] :

துகள்கள் இழப்பு பாதைகள் பூராவும் மிகவும் குறைய வேண்டும். அதைக் கசிய விடாமல் காப்பது முடத்துவ அரண் அமைப்பு [Inertial Confinement].

அணுப்பிணைவு மின்சக்தி சோதனையில் இந்த பிரச்சனைகள் தீர்க்கப்பட்டு விரைவில் வாணிப நிலைக்கு விரைவில் வரலாம் அல்லது சற்று நீடிக்கலாம். எப்படியும் 2050 ஆண்டுக்குள் அணுப்பிணைவு மின்சக்தி வர்த்தக ரீதியில் மின் விளக்குகளை ஏற்றிவிடும் என்று நிச்சயம் எதிர்பார்க்கலாம்.

“சூழ்வெளிக் காலநிலை மாற்றாமல் பேரளவு மின்சக்தி ஆக்க முடியும் என்ற எதிர்பார்ப்பு முயற்சியில் அணுப்பிணைவுச் சக்தி விருத்தி அடையப் பிரான்சில் விரைவாகக் கட்டப் போகும் அகில நாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலை (ITER) ஒரு பெரும் வரலாற்று மைல் கல்லாகக் கருதப்படுகிறது.”

பேராசிரியர் கிரிஸ் லிவெல்லின் ஸ்மித் (UK Atomic Energy Agency) (June 28, 2005)

“அகிலநாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலைக் (ITER) கட்டுமான வேலைகள் 2005 ஆண்டு இறுதியில் துவங்கும். திட்டத்தின் பொறித்துறை நுணுக்க விளக்கங்கள் யாவும் இப்போது முடிவாகி விட்டன. அகில நாடுகளின் முழுக் கூட்டுழைப்பில் (ஈரோப்பியன் யூனியன், ரஷ்யா, அமெரிக்கா, கனடா, சைனா, ஜப்பான்) பூரணமாகி இத்திட்டம் முன்னடி வைப்பதில் நாங்கள் பூரிப்படைகிறோம்.”

பையா ஆரன்கில்டே ஹான்ஸன் (European Commission) (June 28, 2005)

“கடந்த 15 ஆண்டுகளாக அகிலநாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலைத் (ITER) திட்ட அமைப்பில் பங்களித்து அது நிறுவனமாகச் சிக்கலான உடன்பாடுகளில் உதவி செய்தது குறித்து, அணுசக்திப் பேரவை (IAEA) பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறது. மேலும் பரிதியை இயக்கும் மூலச்சக்தியான அணுப்பிணைவுச் சக்தியை விஞ்ஞானப் பொறியியல் சாதனங்களால் பூமியில் உற்பத்தி செய்யக் கூடுமா என்று ஆராயும் அத்திட்டத்துக்கும் அணுசக்தி பேரவை தொடர்ந்து உதவி புரியும்.”

வெர்னர் புர்கார்ட் (Deputy Director General & Haed IAEA Nuclear Science and Applications) (June 28, 2005)

“அகிலநாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலை (ITER) கூடிய விரைவில் இயங்க ஆரம்பித்து உலக மாந்தர் அனைவருக்கும் எதிர்காலத்தில் மின்சக்தி அளிக்கும் என்று உறுதியாக நம்புகிறோம்.”

நரியாக்கி நகயாமா (ஜப்பான் விஞ்ஞான அமைச்சர்) (June 28, 2005)

பிரான்சில் புது அணுப்பிணைவு மின்சக்திச் சோதனை நிலையம்

முதல் அகிலநாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலைக் (ITER) கட்டுமானத் திட்டத்தில் ஜப்பான் தேசம் கடுமையாகப் போட்டி யிட்டாலும் இறுதியில் வெற்றி பெற்றது பிரான்ஸ். அகில நாட்டு விண்வெளி நிலையத்துக்கு (International Space Station) அடுத்தபடி வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை நிலைய அமைப்பே நிதிச் செலவு மிக்க (12 பில்லியன் டாலர் திட்டம்) ஓர் திட்டமாகக் கருதப் படுகிறது ! வெப்ப அணுக்கருச் சக்தி எனப்படுவது பரிதி ஆக்கும் அணுப்பிணைவுச் சக்தியைக் குறிப்பிடுகிறது. இதுவரைச் சூழ்வெளியை மாசுபடுத்திய அணுப்பிளவு, நிலக்கரி போன்ற பூதள எருக்கள் (Fission & Fossil Fuels) போலின்றி ஒப்புநோக்கினால் பேரளவு தூயதானது அணுப்பிணைவுச் சக்தியே (Fusion Energy) !

பதினெட்டு மாதங்கள் தர்க்கத்துக்கு உள்ளாகி முடிவாக ஜூன் 28 2005 ஆம் தேதி மாஸ்கோவில் ஆறு உறுப்பினர் (ஈரோப்பியன் யூனியன், ரஷ்யா, அமெரிக்கா, கனடா, சைனா, ஜப்பான்) உடன்பட்டு அகிலநாட்டு வெப்ப அணுக்கருச் சோதனை உலையைக் [International Thermonuclear Experimental Reactor (ITER)] கட்டுமிடம் பிரான்ஸாக ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டது. ITER திட்டத்தின் முக்கிய பங்காளர்கள் ஈரோப்பியன் யூனியன் (இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி, ஸ்பெயின், ஹங்கேரி, டென்மார்க், ஆஸ்டியா, நெதர்லாந்து, போலந்து, ஸ்வீடன். . . ), ரஷ்யா, அமெரிக்கா, கனடா, சைனா, ஜப்பான், தென் கொரியா, இந்தியா). நிதிப் பங்களிப்பில் ஈரோப்பியன் யூனியன் 50% தொகை அளிப்பை மேற்கொண்டது. பிரான்ஸில் இடத்தேர்வு : மார்சேல்ஸ் நகருக்கு 60 கி.மீ. (37 மைல்) தூரத்தில் இருக்கும் “கடராச்சே அணுவியல் ஆராய்ச்சி மையம்” (Cadarache in France).

அகில நாட்டு அணுப்பிணைவுச் சோதனை நிலையத்தின் விபரங்கள்

வியன்னாவில் இருக்கும் அகில நாட்டு அணுசக்திப் பேரவை தலைமை அகத்தில் நீண்ட காலக் குறிக்கோள் திட்டமான அணுப்பிணைவுச் சக்தி ஆக்கத்தின் முன்னடி வைப்பு 2005 ஜூன் 28 ஆம் தேதியில் ஒரு பெரும் விஞ்ஞானச் சாதனையாக வெற்றிவிழாக் கொண்டாடப் பட்டது ! அன்றுதான் உலகத்திலே மிகப் பெரிய முதல் அகில நாட்டு அணுப்பிணைவுச் சக்தி சோதனை நிலையம் பிரான்சில் கட்டி இயக்கத் திட்டம் துவங்கியது ! அதை டிசைன் செய்து கட்டி இயக்கப் போகிறவர் ஒரு நாட்டை மட்டும் சேர்ந்த சில விஞ்ஞானிகள், பொறியியல் நிபுணர்கள் அல்லர். பன்னாட்டு விஞ்ஞானிகள் ! பன்னாட்டுப் பொறித்துறை வல்லுநர்கள் ! இரண்டாம் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்த போது அமெரிக்காவில் லாஸ் அலமாஸ் இரகசிய தளத்தில் நூற்றுக் கணக்கான ஈரோப்பிய, வட அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் ஈடுபட்டு அணுப்பிளவுச் சக்தியைத் தொடரியக்கத்தில் உண்டாக்கிப் பேரழிவுப் போராயுதத்தைத் தயாரித்தனர் ! அதுபோல், அமைதி காலத்திலே பன்னாட்டு விஞ்ஞானப் பொறியியல் நிபுணர்கள் பிரான்ஸில் கூடி முதன்முதல் அணுப்பிணைவு எரிசக்தியில் பேரளவு மின்சக்தி உற்பத்தி செய்யப் போகிறார்கள் !

அணுப்பிணைவுச் சோதனை நிலையம் 500 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும்.

— நிலைய மின்சார உற்பத்தி : 500 MW
— நியூட்ரான் சக்தி : 14 MeV (Million Electron Volt).
— காந்த மதில் ஆற்றல் தகுதி : 0.57 MW/Square meter
— பிளாஸ்மா (கனல் பிழம்பு) பெரு ஆரம் : 6.2 மீடர்.
— பிளாஸ்மா (கனல் பிழம்பு) குறு ஆரம் : 2.0 மீடர்
— பிளாஸ்மா மின்னோட்டம் : 15 MA (Million Amps)
— பிளாஸ்மா கொள்ளளவு : 837 கியூபிக் மீடர்.
— வளையத்தின் காந்த தளம் 6.2 மீடரில் 5.3 T (Toroidal Field)
— நிலைய யந்திரங்கள் இயக்கத் தேவை : 78 MW
— நிலையத் திட்டச் செலவு : 12 பில்லியன் டாலர் (2005 நாணய மதிப்பு)

அணுப்பிணைவுச் சக்தி எப்படி உண்டாகிறது ?

சூரியனிலும் சுயவொளி விண்மீன்களிலும் ஹைடிரஜன் வாயுவை மிகையான ஈர்ப்பு விசை அழுத்தத்தில் 10 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணத்தில் பிளாஸ்மா நிலையில் (கனல் பிழம்பு) இணைத்து அணுப்பிணைவுத் தொடரியக்கத்தில் ஹீலிய வாயும் வெப்பச் சக்தியும் வெளியாகின்றன. அந்த வெப்ப மோதலின் விளைவில் உயர்சக்தி நியூட்ரான்களும் (High Energy Neutrons) எழுகின்றன ! ஹைடிரன் ஏகமூலங்களான (Isotopes of Hydrogen) டியூடிரியம் & டிரிடியம் (50% Deuterium & 50% Tritium) அணுப்பிணைவு எருக்களாகப் பயன்படுகின்றன. ஹைடிஜன், டியூடிரியம், டிரிடியம் மூன்று வாயுக்களின் அணுக்கருவிலும் ஒரே ஒரு புரோட்டான் உள்ளது. ஆனால் டியூடிரியத்தில் ஒரு புரோட்டான், ஒரு நியூட்ரான் உள்ளன. டிரிடியத்தில் ஒரு புரோட்டானும், இரண்டு நியூட்ரான்களும் இருக்கின்றன. அவை பேரளவு உஷ்ணத்தில் (100 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ்) பிளாஸ்மாவாகி ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து ஹீலியமாகின்றன. அந்த உஷ்ணம் பரிதியின் உட்கரு உஷ்ணத்தை விட 10 மடங்கி மிகையானது !

அணுப்பிணைவுக்கு அத்தகைய மிகையான உஷ்ணம் ஏன் தேவைப் படுகிறது ? பரிதியின் வாயுக் கோளத்தில் 10 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணம் உண்டாவதற்கு அதன் அசுர ஈர்ப்புச் சக்தி அழுத்தம் கொடுக்கிறது. அந்த உஷ்ணத்தில் அணுக்கருக்கள் ஒன்றை ஒன்று இழுத்துச் சேர்த்துக் கொள்கின்றன. ஆனால் மனிதர் உண்டாக்கும் அணுப்பிணைவு உலையில் அத்தகைய அழுத்தம் ஏற்படுத்த முடியாததால் அணுப்பிணைவை உண்டாக்கப் பத்து மடங்கு உஷ்ண நிலை தேவைப்படுகிறது. அந்த அழுத்தத்தை எப்படி உண்டாக்குவது ?

1. வாகன எஞ்சின் போல் பிஸ்டன் மூலம் வாயுக்களில் அழுத்தம் உண்டாக்கி வாயுக்களில் உஷ்ணத்தை அதிகமாக்கலாம்.

2. மின்சார ஓட்டத்தை ஏற்படுத்தி வாயுக்களில் உஷ்ணப் படுத்தலாம்.

3. வாயுக்களை ஓர் அரணுக்குள் உயர்சக்தி நியூட்ரான்களால் தாக்கி உஷ்ணத்தை மிகையாக்கலாம்.

4. நுண்ணலைகள் (Microwaves) மூலம் அல்லது லேஸர் கதிர்களால் (Laser Beams) வாயுக்களில் உஷ்ணத்தை மிகைப்படுத்தலாம்.

மூன்று முறைகளில் பிளாஸ்மா கனல் பிழம்பை உண்டாக்கலாம்:

1. பிளாஸ்மா அரண் (Plasma Confinement) (பரிதி, விண்மீன்களில் உள்ளதுபோல்)

2. முடத்துவ முறை (Inertial Method).

3. காந்தத் தளமுறை (Magnetic Method).

சூரியன் ஓர் அணுப் பிணைவுத் தீப்பந்து!

சூரியன் பிணைவுச் சக்தியை [Fusion Energy] உற்பத்தி செய்யும், பிரம்மாண்டமான ஓர் அணுக்கருப் பிழம்பு உலை [Plasma Reactor]! அண்ட வெளியில் ஆயிரம் ஆயிரம் சூரியன்கள், சுய ஒளி விண்மீன்கள் அணுப் பிணைவுச் சக்தியைத் தான், பிரபஞ்சம் தோன்றியது முதல் வாரி இறைத்து வருகின்றன! 4000 மில்லியன் ஆண்டுகளாக, சூரியன் வினாடிக்கு 40 கோடி பில்லியன் MW வெப்ப சக்தியைத் தொடர்ந்து வெளியாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது! தீக்கோளத்தின் நடுப் பகுதி உஷ்ணம் 20 மில்லியன் டிகிரி K சூரியவாயு அழுத்தம், பூவாயு [Earth ‘s Atmosphere] அழுத்ததை விட 400 மில்லியன் மடங்கு மிகையானது! சூரிய கோள அமைப்பு, வெங்காயத் தோல்கள் போல் அடுக்கடுக்காக இருக்கிறது. வாயுக்களின் அடர்த்தி [Density] ஈயத்தைப் போல் 12 மடங்கு. சூரியன் பேரளவு உஷ்ணத்தில், தன் ஈர்ப்புப் [Gravitation] பேரழுத்தத்தில், வினாடிக்கு 4 மில்லியன் டன்வாயு அணுக்கருத் துகள்களைப் பிணைத்து, அளக்க முடியாத பிணைவு சக்தியை உண்டாக்குகிறது. ஒரு தம்ளர் நீரில் உள்ள ஹைடிஜன் வாயுவைப் பிரித்துப் பிணைக்க முடிந்தால், அதிலிருந்து வெளியாகும் சக்தி 600 ஆயிரம் லிட்டர் பெட்ரோல் எரிந்து தரும் சக்திக்குச் சமமாகும்! ஆனால் பூமியில் பிணைவுச் சக்தியைத் தூண்டி வெளிப்படுத்த, உலைகளில் சூரியவாயு போல் பேரழுத்தமும், பெருமளவு உஷ்ணமும், விஞ்ஞானிகளால் உண்டாக்க முடியுமா ?

1952 நவம்பர் முதல் தேதியில் அமெரிக்காவும், 1953 ஆகஸ்டு 20 இல் ரஷ்யாவும் வெப்ப அணுக்கரு ஆயுதமான [Thermo-Nuclear Weapon] ஹைடிரஜன் குண்டைத் [H-Bomb] தயாரித்து முதன் முதல் ஒரு குட்டிச் சூரியனை உண்டாக்கி வெடிக்க வைத்து வெற்றி பெற்றன. ஆனால் அணுப்பிணைவுப் பிழம்பை ஓர் உலை அரணுக்குள் அடக்கி நீடிக்கச் செய்ய எந்த நாட்டு விஞ்ஞானி யாலும் இதுவரை முடியவில்லை! அப்பெரும் முயற்சிதான் அகில உலகில் இருபதாம் நூற்றாண்டு விஞ்ஞானிகளுக்கு மிகச் சிக்கலான பொறிநுணக்கப் பிரச்சனையாகவும் திறமைக்குச் சவாலாகவும் ஆகியிருக்கிறது! ஆயினும் உலகில் பெருமளவு மின்சக்தியை இன்னும் பழைய அணுமின் நிலையங்கள்தான் பரிமாறிக் கொண்டிருக்கின்றன. எதிர் காலத்தில் மின்சக்திப் பற்றாக் குறை வினாவுக்கு முடிவான விடை, பெருமளவில் மின்திறம் வெளியாக்கும் பிணைவுச் சக்தி ஒன்றே ஒன்றுதான்! ஆனால் அந்த நிலையத்தை வர்த்தக முறையில் உருவாக்கி இயக்குவதுதான் உலக எஞ்சினியர்களுக்கு மாபெரும் போராட்டமாகவும், திறமையைச் சோதிப்பதாகவும் இருந்து வருகிறது!

அணுப்பிணைவை ஆய்வுக் கூடத்தில் எவ்வாறு ஆக்குவது ?

ஹைடிரஜன் வாயுவுக்கு இரண்டு ‘ஏகமூலங்கள்’ [Isotopes] உள்ளன. ஒன்று டியூட்டிரியம் [Deuterium], மற்றொன்று டிரிடியம் [Tritium]. ஏகமூலங்கள் என்பவை, ஒரே புரோட்டான் [Proton] எண்ணிக்கை கொண்டு, வெவ்வேறு நியூட்ரான் [Neutrons] எண்ணிக்கை யுள்ள மூலகங்கள் [Elements]. ஏகமூலங்கள் ஒரே மின்னீர்ப்பு [Electric Charge] மேவி, வெவ்வேறு அணுப்பளுவைக் [Atomic Mass] கொண்டவை. மூலகங்களின் அணிப் பட்டியலில் [Periodic Tables of Elements], ஏகமூலங்கள் யாவும் ஒரே இல்லத்தில் இடம் பெறுபவை. டியூட்டிரியம் மூலஅணு [Molecule] நீரில் 7000 இல் ஒன்றாக இயற்கையில் இருப்பதை, ரசாயன முறையில் பிரித்து எடுக்க வேண்டும். டிரிடியம் கனநீர் யுரேனிய அணு உலைகள் [Heavy Water Uranium Reactors] இயங்கும் போது, கனநீரில் உண்டாகிறது. கனடாவில் இயங்கும் காண்டு [CANDU] அணு உலைகளில் நிறைய கனநீரும், டிரிடியமும் இருப்பதால், பிணைவுச் சக்தி ஆய்வுக்குத் தேவையான எளிய வாயு மூலகங்கள் [Light Elements] கனடாவில் எப்போதும் கிடைக்கின்றன. ஆராய்ச்சி முறையில் பயன் படுத்திய போது, எளிய மூலகங்களான ஹைடிரஜன், டியூட்டிரியம், டிரிடியம், லிதியம் ஆகியவற்றில், [டியூட்டிரியம் + டிரிடியம்] வாயு இணைப்பே அதிக வெப்ப சக்தியை ஈன்றதால், உலகில் பல நாடுகள் அணுப் பிணைவு உலையில், அவ்விரண்டு வாயுக்களையே எரிப் பண்டங்களாய் உபயோகித்து வருகின்றன. இந்த இயக்கம் தூண்டுவதற்கு வேண்டிய உஷ்ணம், 80 மில்லியன் டிகிரி C.

டியூட்டிரியம் +டிரிடியம் –> ஹீலியம் +நியூட்ரான் +17.6 MeV சக்தி Deuterium +Tritium –> Helium +Neutron +17.6 MeV Energy

இருபதாம் நூற்றாண்டில் உருவான மிக மேம்பட்ட ஆய்வுப் பிணைவு உலை [Fusion Reactor] ‘டோகாமாக்’ [Tokamak] என்பது, காந்தக் கம்பிகள் சுற்றப் பட்டு டோனட் [Donut] வளையத்தில் அமைந்த ஒரு பிரம்மாண்ட மான மின்யந்திரம். ‘டோகாமாக் ‘ என்பது ரஷ்யச் சுருக்குப் பெயர். அதன் பொருள்: வளை காந்தக் கலம் [Toroidal Magnetic Chamber]. அதனுள்ளே பேரளவு காந்தத் தளத்தைக் கிளப்பி பல மில்லியன் டிகிரி உஷ்ணத்தில் மின்னியல் வாயுப் பிழம்பை [Plasma] உண்டாக்கி வளையச்சுவர் கடும் வெப்பத்தில் உருகிப் போகாமல் உள்ளடக்க வேண்டும்! இத் தேவைக்கு உகந்த உலோகம் இன்னும் கண்டு பிடிக்கப்படவில்லை! பிண்டம் நான்கு வித வடிவுகள் [Four States of Matter] கொண்டது. திடவம், திரவம், வாயு, பிழம்பு [Solid, Liquid, Gas & Plasma]. வாயு அதிக உஷ்ணத்தில் நேர், எதிர் மின்னிகளாய்ப் [Positive, Negative Ions] பிரிந்து பிழம்பு வடிவாக மாறி மின்கடத்தி [Electrical Conductor] யாகிறது. பிணைவுச் சக்தியை மூலமாகக் கொண்டு இயங்கும் மின்சக்தி நிலையத்தில், ஹீலிய வாயு பிழம்பின் வெப்பப் போர்வையாகவும், கடத்தியாகவும் [Helium Blanket for Plasma & Heat Transport Medium] பயன் ஆகலாம். சூடேரிய ஹீலிய வாயு வெப்ப மாற்றியில் [Heat Exchanger] நீராவியை உண்டாக்கி டர்பைன் ஜனனியை [Turbine Generator] ஓட்டச் செய்யலாம். அமெரிக்காவின் மிகப் பெரும் ஆய்வு டோகாமாக், நியூ ஜெர்ஸி பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக் கழகத்தில் 1981 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டு இயங்கி வருகிறது.

மூன்று வித முறைகளில் அனல் பிழம்பை அரணிட்டு [Plasma Confinement] அணுப்பிணைவு இயக்கம் நிகழ்த்தலாம். முதலாவது முறை ‘ஈர்ப்பியல் அரண் பிணைப்பு ‘ [Gravitational Confinement Fusion]. இம்முறைக்கு சூரிய, சுடரொளி விண்மீன்களில் இயங்கும் பேரளவு உஷ்ணம், வாயுப் பேரழுத்தம் தேவைப் படுகிறது. மனிதனால் இவற்றைப் பூமியில் சாதிக்க முடியாது! அடுத்தது, ‘காந்தவியல் அரண் பிணைப்பு’ [Magnetic Confinement Fusion]. ஆய்வுக் கூடத்தில் இது சாத்திய மானது. 1950 ஆம் ஆண்டு முதல் ஆராய்ச்சி முறைக்கு உலகெங்கும் பயன் படுகிறது.

இம்முறையில் உருவானதுதான் டோகாமாக் [Tokamak] யந்திரம். அனல் பிழம்பு நீடிக்க, மூன்று முக்கிய நிபந்தனைத் தொடர்புகள் பொருந்த வேண்டும்: உஷ்ணம், காலம், அடர்த்தி [Temperature, Time & Density]. 200 மில்லியன் டிகிரி உஷ்ணப் பிழம்பு சில வினாடிகள் நீடிக்க, வாயு அடர்த்தி ஓரளவு தேவை. இந்த உறவை ‘லாசன் நியதி ‘ [Lawson Criterion] என்று கூறுவர். மூன்றாவது முறை: ‘முடவியல் அரண் பிணைப்பு’ [Inertial Confinement Fusion]. இதில் லேசர் வீச்சுக் கதிர்களைப் [Laser Beams] பாய்ச்சி உள்வெடிப்பு [Implosion] நிகழ்த்தி அனல் பிழம்பு உண்டு பண்ணிப் பிணைப்பு சக்தி ஏற்படுத்துவது. இம்முறை பெரும்பாலும் அணு ஆயுதம் [Nuclear Weapons] தயார் செய்ய, யுத்த விஞ்ஞானிகளுக்குப் பயன் படுகிறது.

அணுப்பிணைவுச் சக்தியின் நிறைபாடுகள்! குறைபாடுகள்!

பிணைவுச் சக்தி பிளவுச் சக்தியை விட பல முறைகளில் மேன்மை யுற்றது. அணுப்பிணைவு சக்தியில், அணுப் பிளவு சக்திபோல் உயிர் இனங்களைத் தாக்கி வதைக்கும் பயங்கரக் கதிரியக்கம் [Radioactivity] அதிக அளவு இல்லை! பிணைவுச் சக்தியால் எழும் கதிரியக்கம் மிகச் சிறிதளவே! அமெரிக்காவின் திரீமைல் தீவு, ரஷ்யாவின் செர்நோபிள் அணுப்பிளவுச் சக்தி நிலையங்களில் ஏற்பட்ட பயங்கர விபத்தின் போது, உலையின் எரிக்கோல்கள் பல உருகிப் பெரும் சிக்கலை உண்டாக்கியது! பிணைவு உலைகளில் எரிக்கோல் உருகிப் போகும் அபாயம் எதுவும் இல்லை! அணுப் பிணைவு நிலையங்களிலிருந்து தினம் வெளியேறும் கழிவு வாயுக்கள் மனிதர் மற்றும் இதர உயிரினங் களுக்குத் தீங்கு தருவன அல்ல! அவைச் சூழ்வெளியைச் [Environment] சுத்தமாக வைத்திருக்க உதவி புரிபவை! பிணைவு இயக்கம் ரசாயனத் தீயின் கடும் விளைவுகளை உண்டாக்காது! மேலும் பிணைவு உலைகளில் பயன்படும் எரி வாயுக்கள் ஹைடிரஜன், டியூட்டிரியம் உலகெங்கும் நீரில் அளவற்ற கன அளவு கிடைக்கிறது. எதிர் காலத்தில் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு வேண்டிய, வாயு எரி பொருளுக்குப் பஞ்சமே இருக்காது!

ஆராய்ச்சி அணுப்பிணைவு உலைகளுக்கு இதுவரை உலக நாடுகள் 2 பில்லியன் டாலர்கள் செலவழித் துள்ளன! கால தாமதம் ஆவதால், இன்னும் 50 பில்லியன் டாலர் தொகை செலவாகலாம் என்று ஊகிக்கப் படுகிறது. மேலும் மிகச் சக்தி வாய்ந்த மின்காந்தத் தளம், அணுப்பிணைவு நிலையத்தில் இயங்குவதால், அதை ஆட்சி செய்யும் மனிதருக்கு அதனால் விளையும் தீங்குகள் என்ன என்பது யாருக்கும் தெரியாது! அடுத்து உலையில் பயன்படும் லிதிய [Lithium] திரவம் ரசாயன இயக்க உக்கிரம் உடையது! அதன் விளைவு களையும் அறிய வேண்டும். அனல் பிழம்புக்கு அதி உன்னத சூன்ய நிலை [High Vacuum] உலை வளையத்தில் நீடிக்கப்பட வேண்டும்! விசை மிக்க மின்காந்த அமுக்கமும், வேறுபாடு மிக்க கடும் உஷ்ண ஏற்ற இறக்கத்தால் நேரும் வெப்ப அழுத்தமும், அதி உக்கிர நியூட்டிரான் கணைத் தாக்குதலால் நிகழும் அடியும், தாங்கிக் கொண்டு நீண்ட காலம் உறுதியாக இயங்கும், நிலையச் சாதனங்களைக் கண்டு பிடிப்பது சிரமான முயற்சி.

அணுப்பிணைவு சக்தி உற்பத்தியின் மேம்பாடுகள்!

அணுப்பிணைவு உலைகளுக்கு வேண்டிய எரு உலக நீர்வளத்தில் எண்ணிக்கை யற்ற அளவு உள்ளது. பேரளவு ஆற்றல் கொண்ட அணுப்பிணைவு சக்தி நிலையங்களை அமைப்பது சாத்திய மாகும். மாபெரும் ஆற்றல் கொண்ட அணுப்பிணைவு நிலையத்துக்கும் தேவையானது சிறிதளவு எருதான்! உதாரணமாக 1000 MWe நிலையத்துக்கு ஓராண்டு வேண்டிய எரு 0.6 மெட்ரிக் டன் [1320 பவுண்டு] டிரிடியம்! பிணைவு சக்தியின் தீப்பிழம்பு மின்கொடைத் துகள்களின் வேகங்களைத் தணித்து, நேரடியாக அவற்றை மிகையான மின்சக்தி அழுத்தமாக [High Voltage Electricity] மாற்றிவிடலாம்! அம்முறையில் நீராவி உண்டாக்க கொதிகலம், வெப்பசக்தியை யந்திர சக்தியாக மாற்ற டர்பைன், தணிகலம் யந்திர சக்தியை மின்சக்தியாக மாற்ற மின்சார ஜனனி போன்ற பொது வெப்பச் சாதனங்கள் தேவைப்படா! பிணைவு உலைப் பாதுக்காப்பு அத்துடனே இணைந்துள்ளது. இயக்கத்தின் போது சிக்கல் நேர்ந்தால், அணு உலைத் தானாக விரைவில் நின்று விடும். பிளவு அணு உலைகளைப் போன்று, கதிரியக்கமோ, கதிர்வீச்சுக் கழிவுகளோ விளைவதில்லை! பிணைவு அணு உலையில் எழும் நியூட்ரான்கள் விரைவில் தீவிரத்தை இழப்பதால் பாதகம் மிகக் குறைவு. உலையின் மற்ற பாகங்களை நியூட்ரான் தாக்குவதால் எழும் இரண்டாம் தர கதிர்வீச்சுகளைக் கவசங்களால் பாதுகாப்பது எளிது. கதிர்ப் பொழிவுகளால் சூழ்மண்டல நாசம், நுகரும் காற்றில் மாசுகள் விளைவு போன்றவை ஏற்படுவதில்லை!

வெப்ப அணுக்கரு நிலையத்தை எதிர்த்து கிரீன்பீஸ் வாதிகள் கூக்குரல் !

ஒரு கிலோ கிராம் அணுப்பிணைவு எருக்கள் (Fusion Fuel Deuterium +Tritium) 10,000 டன் நிலக்கரிக்குச் (Fossil Fuel) சமமான எரிசக்தி அளிக்கும் ! இத்தகைய பேரளவுப் பயன்பாடு இருப்பதாலும், சிறிதளவு கதிரியக்கம் உள்ளதாலும் அணுப்பிணைவு எரிசக்தி அகில நாட்டு பொறித்துறை நிபுணரின் கவனத்தைக் கவர்ந்திருக்கிறது ! அணுப்பிளவு மின்சக்தி நிலையங்கள் போன்று அணுப்பிணைவு மின்சக்தி நிலையங்களில் நீண்ட கால உயர்நிலைக் கதிரியக்கப் பிளவுக் கழிவுகள் (Long Term High Level Fission Product Wastes) கிடையா ! சில பசுமைக் குழுவாதிகள் 2005 ஜூன் மாத ITER கட்டட அமைப்புத் திட்டத்தை பண விரயத் திட்டமென்று குறை கூறினர் ! அணுப்பிணைவு மின்சக்தி உற்பத்தி செயல் முறைக்கு ஒவ்வாதது என்று தமது நம்பிக்கை இல்லாமையை அவர் தெரிவித்தார். “12 பில்லியன் டாலரில் 10,000 மெகாவாட் கடற்கரைக் காற்றாடிகள் மூலம் தயாரித்து 7.5 மில்லியன் ஐரோப்பிய மக்களுக்கு மின்சாரம் பரிமாறலாம்,” என்று அகில நாட்டு கிரீன்பீஸ் பேரவையைச் சேர்ந்த ஜான் வந்தே புட்டி (Jan Vande Putte) கூறினார். “உலக நாடுகளின் அரசுகள் பணத்தை வீணாக விஞ்ஞான விளையாட்டுச் சாதனங்களில் விரையமாக்கக் கூடாதென்றும், அவை ஒருபோதும் மின்சக்தி அனுப்பப் போவதில்லை என்றும், 2080 ஆம் ஆண்டில் குவிந்து கிடக்கும் “மீள் பிறப்பு எரிசக்தியைப்” (Renewable Energy) பயன்படுத்தாமல் இப்போதே ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்றும் பறைசாற்றினர்.

++++++++++++++++++++++++++++++

தகவல்

Picture Credits: NASA, JPL; National Geographic; Time Magazine, Astronomy Magazine.

1. Our Universe – National Geographic Picture Atlas By: Roy A. Gallant (1986)
2. 50 Greatest Mysteries of the Universe – How Did the Solar System form ? (Aug 21, 2007)
3. Astronomy Facts File Dictionary (1986)
4. The Practical Astronomer By Brian Jones & Stephen Edberg (1990)
5. Sky & Telescope – Why Did Venus Lose Water ? [April 2008]
6. Cosmos By Carl Sagan (1980)
7. Dictionary of Science – Webster’s New world [1998]
8. The Universe Story By : Brian Swimme & Thomas Berry (1992)
9. Atlas of the Skies – An Astronomy Reference Book (2005)
10 Hyperspace By : Michio kaku (1994)
11 Universe Sixth Edition By: Roger Freedman & William Kaufmann III (2002)
12 Physics for the Rest of Us By : Roger Jones (1992)
13 National Geographic – Frontiers of Scince – The Family of the Sun (1982)
14 National Geographic – Living with a Stormy Star – The Sun (July 2004)
15 The World Book of Atlas : Anatomy of Earth & Atmosphere (1984)
16 Earth Science & Environment By : Dr. Graham Thompson & Dr. Jonathan Turk (1993)
17 The Geographical Atlas of the World, University of London (1993).
18 Hutchinson Encyclopedia of Earth Edited By : Peter Smith (1985)
19 The Origin of Earth (www.moorlandschool.co.uk/earth/earthorigin.htm)
20 IAEA Report – France to Host ITER International Nuclear Fusion Project (June 28, 2005)
21 IAEA Report Focus on Fusion By : IAEA Staff
22 IAEA Report – Fusion : Energy of the Future By : Ursula Schneider IAEA Physics Section
World Atom Staff Report.
23 BBC News : France Gets Nuclear Fusion (Experimental) Plant.
24 World : France Chosen to Host Experimental Fusion Reactor Project By : Breffni O’Rourke(June 28, 2005).
25 http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40203101&format=html(அணுப்பிணைவுச் சக்தி அவனியின் எதிர்கால மின்சக்தி)
26 http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40303172&format=html(இருபது ஆண்டுகளில் அணுப்பிணைவுச் சக்தி ஆக்கத்தில் வளர்ச்சி)
27 http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40508052&format=html (21 ஆவது நூற்றாண்டின் அணுப்பிணைவுச் சக்தி ஆற்றலுக்கு லேஸர் கதிர்கள்)
28 http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40709271&format=html(கதிரியக்கம் இல்லாத எதிர்கால அணுப்பிணைவு மின்சக்தி நிலையம்)
29. http://www.popularmechanics.com/science/energy/next-generation/is-fusion-power-finally-for-real  [June 21, 2011]
30. http://world-nuclear.org/info/Current-and-Future-Generation/Nuclear-Fusion-Power/#.UkceJNNza9I  [August, 2013]
31. http://www.opli.net/opli_magazine/eo/2013/laser-fusion-experiment-yields-record-energy-at-llnl.aspx  [August 26, 2013]
32. http://en.wikipedia.org/wiki/National_Ignition_Facility   [September 17, 2013]
33. http://en.wikipedia.org/wiki/Fusion_power   [September 27, 2013]
34. http://www.cbc.ca/news/technology/nuclear-fusion-hits-energy-milestone-1.2534140 [February 12, 2014]
35. http://www.world-nuclear-news.org/C-Progress-in-controlling-fusion-heat-bursts-18031501.html  [March 18, 2015]
36 https://www.forbes.com/sites/ethansiegel/2015/08/27/how-close-are-we-to-nuclear-fusion/#25a93ab916ec  [August 27, 2015]
36 (a). https://gizmodo.com/the-real-problem-with-fusion-energy-1777994830 [May 27, 2016]
37. https://www.theguardian.com/environment/2016/dec/02/after-60-years-is-nuclear-fusion-finally-poised-to-deliver [December 2, 2016]
38. https://www.livescience.com/61298-new-fusion-reactor-uses-boron-and-hydrogen.html  [December 28, 2017]
39. https://en.wikipedia.org/wiki/Fusion_power  [January 10, 2018]
40. https://www.iter.org/sci/beyonditer
41 https://physics.stackexchange.com/questions/178671/hydrogen-boron-fusion
42. http://world-nuclear.org/information-library/current-and-future-generation/nuclear-fusion-power.aspx  [November, 2017]
43.http://world-nuclear.org/information-library/current-and-future-generation/nuclear-fusion-power.aspx  [Noember 2017]
44. https://www.scie

August 24, 2022
கம்பனில் கண்டெடுத்த முத்துக்கள் – 53

-மேகலா இராமமூர்த்தி

போர்க்களத்தில் தன்னை நாடிவந்த தம்பி வீடணன் இராமனைவிட்டுத் தன்னோடு சேர வந்திருக்கின்றான் என்று தப்புக்கணக்குப் போட்ட கும்பகருணன், அதன் பாதகங்களை எடுத்துரைத்து இராமனோடு அவன் இணைந்திருப்பதே சரியென்று அறிவுரை கூறுகின்றான். அவற்றைச் செவிமடுத்த வீடணன், தான் வந்ததன் உண்மை நோக்கத்தை அண்ணனிடம் எடுத்துரைக்க விரும்பி, “அண்ணா! நான் தங்களிடம் சொல்லுதற்குச் செய்தி ஒன்று உளது” என்றுரைக்கவே, அதனைச் சொல்லுமாறு பணிக்கின்றான் கும்பகருணன். அதனைத் தொடர்ந்து தன் எண்ணத்தை வெளியிடத் தொடங்குகின்றான் வீடணன்.

”அண்ணா! அறியாமை மிகுந்தவனாகிய எனக்கும் இன்னருள் சுரந்த இராமன், நீ அவனை அடைக்கலமாக அடைந்தால் உன்னையும் காப்பான். மயக்கம் தரும் பிறவிப் பிணிக்கு அவன் மருந்தானவன்; சகடம்போல் சுற்றிவரும் இவ்வுலக வாழ்வை நீக்கி வீட்டுலகை அளிப்பவன்.

அவன் எனக்குத் தந்த செல்வம் மிகுந்த இலங்கையையும் அதன் அரசுரிமையையும் பிறவற்றையும் நான் உனக்குக் கொடுத்து உன் ஏவலின்வழி வாழ்வேன்; உன் தம்பியாகிய என் மனவருத்தத்தைப் போக்கி நாம் பிறந்த குலமரபை விளங்கச் செய்வாய்!

தீச்செயல்களைச் செய்வார்களாயின் அவர்கள் அன்பிற் சிறந்தவர், உடன்பிறந்த உறவினர், தாயாகிய அவ்வை, தந்தைமார் என்றெல்லாம் எண்ணிப் பார்ப்பரோ தருமத்தை நோக்குபவர்கள்? நீ அவற்றை அறிவாய் அல்லவா? உனக்கு நான் சொல்லவேண்டியது என்ன இருக்கின்றது? தூய செயல்களைச் செய்யத் துணிந்தபோது பழிவந்து தொடர்வது உண்டோ?

தீயவை செய்வர் ஆகின் சிறந்தவர் பிறந்த உற்றார்
தாய்அவை தந்தைமார் என்று உணர்வரோ தருமம் பார்ப்பார்
நீஅவை அறிதி அன்றே நினக்கு நான் உரைப்பது என்னோ
தூயவை துணிந்தபோது பழிவந்து தொடர்வது உண்டோ. (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7413)

அறத்தை நோக்குபவர் – அதன்வழி நடக்க விழைபவர், அண்ணன் தம்பி தாய் தந்தை என்று அன்புநோக்கிலும் பாசநோக்கிலும் பாராது, அவர்கள் தவறுசெய்யின் அவர்களைவிட்டு நீங்குவர்; அவ்வாறு செய்தால்தான் பழி தொடராது; அன்றேல் அத்தீயோரின் பழிபாவங்களுக்கு நாமும் துணைபோனது போலாகும் என்பதே ஈண்டு வீடணன் கும்பகருணனுக்குச் சொல்லும் அறிவுரை.

தன் உரையைத் தொடர்ந்த அவன், ”ஐயனே! உன் இளமை வறிதே ஏக, வாணாளை வீணாளாய் இதுவரை உறங்கிக் கழித்தாய்; இப்போது இராவணனுக்காக உயிரைப் போக்கி எதனை நீ அடையப் போகின்றாய்?

இராமனை அடைந்து அவன் கருணைக்கு நீ பாத்திரமானால் உன் உறக்க சாபம் நீங்கலுற்று, அழிவில்லா ஆயுள்பெற்று, இணையில்லா இலங்கை அரசினை ஆட்சி செய்வாய்; அதற்குரிய காலமும் வந்துவிட்டது. ஆதலால், என்னோடு இராமனைக் காண வருவாய்!” என்று கும்பகருணனை வேண்டி அவன் திருவடிகளைத் தன் சிரமேல் சூடினான் வீடணன்.

தன் காலில் வீழ்ந்து வணங்கிக் கிடந்த தம்பி வீடணனை எடுத்து மார்புறத் தழுவிக் கண்களில் கண்ணீர்சொரிந்த வண்ணம் பேசத் தொடங்கினான் கும்பகருணன்…

”மார்பில் தாரணிந்த மைந்தனே! என்னை நீண்டநாள் அருமையாய் வளர்த்து இன்று தன் கையாலேயே போர்க்கோலம் பூணுவித்துப் போர்க்குச் சென்று வா என்றனுப்பிய அண்ணன் இராவணனுக்காகப் போரில் உயிரைக் கொடாது, நீரில் எழுதிய கோலத்தைப்போல் விரைந்து அழியக்கூடிய வள வாழ்வை விரும்பி அந்த இராமனிடம் போய்ச் சேரமாட்டேன்; என் துன்பத்தை நீ போக்க விரும்பினால் கார்மேகம்போல் கரிய திருமேனியுடைய இராமனை விரைவில் சென்றடைவாய்” என்றான்.

நீர்க்கோல வாழ்வை நச்சி நெடிதுநாள் வளர்த்துப் பின்னைப்
போர்க்கோலம் செய்து விட்டாற்கு உயிர்கொடாது அங்குப் போகேன்
தார்க்கோல மேனி மைந்த என்துயர் தவிர்த்தி ஆகின்
கார்க்கோல மேனியானைக் கூடுதி கடிதின் ஏகி. (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7426)

நிலையில்லா வாழ்வுக்காக இந்நாள்வரை எனைப் புரந்த அண்ணனைத் துறத்தல் முறையன்று என்ற கும்பனின் உரை அவன் செய்ந்நன்றியறிதலில் சிறந்த செம்மல் என்பதைத் தெள்ளிதின் விளக்குகின்றது.

”தம்பி வீடணா! நற்கருத்தினைக் கொள்ளாத் தலைவன், தீத்தொழில் செய்ய எண்ணினால் அவன் அவ்வாறு செய்யாவண்ணம் தடுத்துத் திருத்துதல் இயலுமாயின் அன்றோ திருத்தலாம்? அவ்வாறு இயலாது போனால் அவனுக்கெதிர் சென்று அடையத்தக்க பெரும்பொருள் உண்டோ? ஒருவனுடைய உணவை உண்டு வளர்ந்தவர் செய்தற்குரிய செயல் அவனுக்காகப் போர்த்தொழில் புரிபவராகி ஒப்பற்ற அத்தலைவன் முன்னர்ச் சாதலே ஆகும்.” என்றான்.

கருத்துஇலா இறைவன் தீமை கருதினால் அதனைக் காத்துத்
திருத்தலாம் ஆகின் அன்றோ திருத்தலாம் தீரா தாயின்
பொருத்து உறுபொருள் உண்டாமோ பொருதொழிற்கு உரியர்ஆகி
ஒருத்தரின் முன்னம் சாதல் உண்டவர்க்கு உரியது அம்மா. (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7428)

உணர்ச்சிப் பிழம்பாய் மாறித் தன் மனத்தைக் கும்பகருணன் வீடணனுக்குத் திறந்துகாட்டும் இடமிது.
புரந்தார்கண் நீர்மல்கச் சாகிற்பின் சாக்காடு
இரந்துகோள் தக்கது உடைத்து. (குறள் – 780)

எனும் வள்ளுவத்துக்கு விளக்கமாய் அமைந்திருக்கின்றது கும்பனின் உரை.

”தேவரும் மற்றுளோரும் போற்றி வணங்க மூவுலகையும் ஆண்ட அண்ணன், இராமன் கணைகளால் தாக்குண்டு தன் படைகளோடும் உறவினர்களோடும் தனக்காக இறக்கத் தம்பியும் இன்றி மண்மேல் மாண்டு கிடக்கலாமா?

எவ்வாறாயினும் அண்ணனின் பகைஞர்களைக் கும்பிட்டு வாழ்தல் என்னால் ஏலாது, தம்பி! கடல் போன்ற வானர சேனையையும் அங்கதனையும் சுக்கிரீவனையும் அனுமனையும் இராம இலக்குவரையும் எதிர்நின்று வென்று உலகத்தை மூடுகின்ற பனிக்கூட்டம் ஒழித்துக் கதிரவனைப் போல் சுற்றித் திரிவேன் பார்!” என்று ஆவேசமாக வீடணனிடம் பேசுகின்ற கும்பகருணன், உடனே சினம் தணிந்து தெளிந்த சிந்தையனாகி,

”ஐயனே! நீ விரைந்து இராமனிடம் செல்! போரில் இறக்கப் போகின்ற நாங்கள் நரகு புகாவண்ணம் உரிய கடன்களாற்ற அங்குச் சென்றிடுக!

அழியாது வாழ்பவனே! ஆகவேண்டிய காலத்தில் எதுவும் ஆகியே தீரும்; அதுபோல் அழியவேண்டிய காலத்தில் அழிந்து சிதறிப் போகும்; அவ்வாறு அழியப் போவதை பக்கத்தில் நின்று பாதுகாத்தாலும் அஃது அழிதல் திண்ணம். அதனைக் குற்றமற உணர்ந்து தெளிந்தோர் உன்னைக்காட்டிலும் எவர் இவ்வுலகில் உளர்? ஆதலால், துன்பமுறாது, எம்மைக் குறித்து இரங்காது செல்வாயாக!” என்ற வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைத் தம்பிக்கு உணர்த்தி, தன் நிலைப்பாட்டில் மாற்றமில்லை என்பதைப் புலப்படுத்துகின்றான் கும்பகருணன்.

ஆகுவது ஆகும் காலத்து அழிவதும் அழிந்து சிந்திப்
போகுவது அயலே நின்று போற்றினும் போதல் திண்ணம்
சேகுஅறத் தெளிந்தோர் நின்னில் யார்உளர் வருத்தம் செய்யாது
ஏகுதி எம்மை நோக்கி இரங்கலை என்றும் உள்ளாய் (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7437)

தான் சொல்லவேண்டிய கருத்துக்களைச் சொல்லிவிட்ட கும்பகருணன், அருமைத் தம்பி வீடணனை மீண்டும் இறுகத் தழுவிக்கொண்டு நீர்நிறைந்த கண்களால் அவனை நெடிதுநோக்கி, “உனக்கும் எனக்குமான உடன்பிறப்பு எனும் தொடர்பு இன்றோடு முடிந்துவிட்டது அல்லவா?” என்று வேதனைமேலிட விளம்புகின்றான்.

இனியும் பேசி அவன் மனத்தை மாற்றவியலாது என்பதை உணர்ந்த வீடணன், அவன் அடிகளை மீண்டும் பணிந்து விடைகொண்டு இராமனிடம் திரும்பினான்.

கும்பகருணனுக்கும் வீடணனுக்கும் இடையிலான சோதர பாசத்தை அழியாச் சித்திரமாய் இப்பகுதியில் தீட்டிக் காட்டியிருக்கும் கம்பரின் கவியாற்றல் நம்மை பிரமிக்கவைக்கின்றது.

இராமனிடம் திரும்பிய வீடணன், ”ஐய! குலப்பற்று சிறிதும் தீர்ந்திலாத அண்ணன் கும்பகருணனின் மனத்தை என்னால் மாற்ற இயலவில்லை” என்று கூறவே, ”உன் எதிரில் உன் முன்னோனாகிய கும்பகருணனைக் கொல்லுதல் இனியதன்று என்று கருதியே அவனை அழைத்துவரச் சொன்னேன்; இனி நாம் செய்யக்கூடியது ஏதுமில்லை; விதியை யார் வெல்லமுடியும்?” என்று விடையிறுத்துக் கும்பகருணனுடனான போருக்கு ஆயத்தமானான் இராமன்.

கும்பகருணன் புரிந்த போரை 187 பாடல்களில் விரிவாகப் பாடியிருக்கின்றார் கம்பர். கம்பராமாயணத்தில் இடம்பெறும் மிகப்பெரும் போர்ப் படலங்களுள் இதுவும் ஒன்று.

நீலன், அங்கதன், அனுமன் என ஆற்றல்மிகு வானரர்கள் கும்பகருணனோடு போரிட்டுத் தோற்கின்றனர்; குரக்குச் சேனையும் பாதிக்குமேல் அழிந்தொழிந்தது. அதுகண்டு கும்பனோடு போருக்கு வருகின்றான் சுமித்திரையின் சிங்கமான இலக்குவன். அவனைக் கண்ட கும்பன், ”இராமன் தம்பியாகிய நீயும் இராவணன் தம்பியாகிய நானும் போர்செய்வோம் வா! குற்றமில்லா எங்கள் குலக்கொடியான சூர்ப்பனகையின் நாசியை அரிந்த வெற்றிவீரனே! அவள் கூந்தலைப் பற்றியிழுத்த உன் கரத்தை நிலத்தில் வீழ்த்தப்போகின்றேன்; காத்துக்கொள்!” என்றான்.

”சொல்லை விடுத்து வில்லை எடுப்பதே எங்கள் வழக்கம்” என்று இலக்குவன் மறுமொழி பகரவே, தம்பியர் இருவரும் போரில் இறங்கினர். இலக்குவனை அனுமன் தோளில் தூக்கிக்கொண்டான். நெடுநேரம் நடைபெற்ற அப்போரின் ஒருகட்டத்தில் இலக்குவன் விடுத்த கணையால் கும்பகருணனின் தேர் அழிந்தது; பாகர் இறந்தனர்; வானவில்லையொத்த அவனுடைய பெரிய வில்லும் துண்டானது. அவன் தரையில் நின்று போரைத் தொடர்ந்தான்; அவன் தரையில் நிற்பதுகண்டு இலக்குவனும் அனுமன் தோளிலிருந்து தரையில் இறங்கிப் போர் புரியலானான்.

அப்போது அங்குவந்த சுக்கிரீவனைக் கண்ட கும்பகருணன் இலக்குவனை விடுத்து அவனோடு போரைத் தொடங்குகின்றான். சுக்கிரீவன்மீது அவன் ஒரு சூலத்தை எறிய இடையில் புகுந்த அனுமன் அதனை முறித்தெறியவே, அனுமனைத் தன்னோடு போர்புரிய அழைக்கின்றான் கும்பகருணன்; அவன் அதனை மறுத்துச் சென்றுவிடுகின்றான்.

கும்பகருணனுக்கும் சுக்கிரீவனுக்கும் போர் தொடர்கின்றது. சுக்கிரீவனைப் பற்றிய கும்பகருணன், அவனைத் தன் பலம் பொருந்திய கரங்களால் இறுக்கவே அவன் மூர்ச்சையானான். மூர்ச்சையுற்ற சுக்கிரீவனை இலங்கை மாநகரை நோக்கிக் கும்பகருணன் தூக்கிச் செல்லும் காட்சியை,

”மனப் புழுக்கத்திற்குக் காரணமான வெஞ்சினமுடைய கும்பகருணன் சுக்கிரீவனைத் தூக்கிக்கொண்டு போபவன், வருத்தமில்லாத கிரகத்தன்மையுடைய இராகு எனும் (கரும்)பாம்பு போல் ஆயினான்; கதிர்விடும் சூரியன் மகனாகிய சுக்கிரீவனோ இராகுவால் விழுங்கப்பட்ட மதிபோல மெலிந்து தோன்றினான்” என்று உவமை நயந்தோன்றப் பாடுகின்றார்.

புழுங்கிய வெஞ்சினத்து அரக்கன் போகுவான்
அழுங்கல்இல் கோள்முகத்து அரவம் ஆயினான்
எழுங்கதிர் இரவிதன் புதல்வன் எண்ணுற
விழுங்கிய மதிஎன மெலிந்து தோன்றினான். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7542)

சுக்கிரீவன் நிலைகண்ட அனுமன், ”உன்னோடு போர்புரிய மாட்டேன்” என்று கும்பகருணனிடம் கூறியதை நினைந்து, அவனை எதிர்க்காமல் கைகளைப் பிசைந்துகொண்டு அவன்பின்னே செல்கின்றான். போர்க்களத்தில்கூடச் சொன்ன சொல் தவறாத அறம் கடைப்பிடிக்கப்படுதலை இங்கே காண்கின்றோம்; இதனையே அறப்போர் என்றனர் சான்றோர்!

சுக்கிரீவனின் நிலையை வானரர்கள் வாயிலாய் அறிந்த இராமன், கடுஞ்சினத்தோடு தன் அம்புகளால் மதிலெழுப்பிக் கும்பகருணன் இலங்கைக்குள் புகுவதைத் தடுக்கவே, தன் பயணம் தடைப்பட்டதைக் கண்ட கும்பன் திரும்பிப் பார்க்கின்றான்; அங்கே நின்ற கொண்டல்வண்ணனைக் கண்டு சீற்றம் கொண்டவனாய்,

”இராமா! என் கையிலிருக்கும் சுக்கிரீவனை உன் ஆற்றலினால் நீ விடுவித்துவிடுவாய் என்றால் சீதையையும் சிறையிலிருந்து விடுவித்தவன் ஆவாய்” என்று அறைகூவல் விடுக்கின்றான்.

அதுகேட்டு முறுவலித்த இராமன், ”சுக்கிரீவனைத் தூக்கிச் செல்லும் உன் தோளெனும் குன்றை நான் வெட்டி வீழ்த்தாவிட்டால் உனக்குத் தோற்றவனாவேன்; அதன்பின்னர் வில்லையே பிடிக்கமாட்டேன்” என்று சபதம் செய்தான்.

அதனைத் தொடர்ந்து இரு கூரிய அம்புகளைக் கும்பகருணனின் நெற்றியை நோக்கி இராமன் பாய்ச்சவே, குன்றிலிருந்து அருவிகொட்டுவதுபோல் கும்பனின் நெற்றியிலிருந்து குருதி கொட்டியது. அக்குருதித் துளிகள் தன் முகத்தின்மீது பட்டதால் அதுவரை மயக்கத்திலிருந்த சுக்கிரீவன், நீர் தெளித்து எழுப்பியதுபோல, மயக்கம் தெளிந்தான். ஆனால், யாரிடமும் தோற்றறியாத கும்பகருணனோ குருதி வெளியேறியதால் சோர்ந்து மயக்கமுற்றான்.

எதிரில் இராமன் நிற்பதைக் கண்டு களிப்புற்ற சுக்கிரீவன் மானவுணர்வும், நாணும் கொண்டவனாகிப் பகைவனான கும்பகருணனின் நாசியையும் காதுகளையும் கடித்துப் பிடுங்கிக்கொண்டு சென்று தன் கூட்டத்தாருடன் இணைந்தான்.

கும்பகருணனின் சோர்வு சுக்கிரீவனுக்கு அவனைத் தாக்க நல்வாய்ப்பாய் அமையவே, அதனைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, வானரத்துக்கே உரிய இயல்போடு, அவன் உறுப்புக்களைக் கடித்து எடுத்துச் சென்றுவிட்டான்.

மயக்கம் தெளிந்த கும்பகருணன் தன் நாசியும் காதுகளும் அறுப்பட்டதை உணர்ந்து அவமானமும் வெட்கமும் உற்றவனாய் இன்னும் கடுமையாய்ப் போர்புரியத் தொடங்கினான்.

[தொடரும்]

*****

கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

1. கம்பராமாயணம் – கோவை கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.
2. கம்பரும் வால்மீகியும் – பேரா. அ. பாண்டுரங்கன், எம்.ஏ., பிஎச்.டி., டிப் (மொழி), தமிழரங்கம் பதிப்பு, புதுவை – 605 008.
3. கம்பர் கருவூலம் – தொகுப்பாசிரியர், பேரா. மு. சாயபு மரைக்காயர், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை – 600 017.
4. கம்பனில் மக்கள்குரல் – பேரா. ந. சுப்புரெட்டியார், வானதி பதிப்பகம், சென்னை – 17

August 19, 2022
கம்பனில் கண்டெடுத்த முத்துக்கள் – 52

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இராவணனுடைய கட்டளையை ஏற்றுக் கும்பகருணனை அழைத்துவர அவன் அரண்மனைக்குச் சென்ற இராவணனின் பணியாளர்கள், அங்கே நீடுதுயிலில் ஆழ்ந்திருந்த கும்பனைக் கண்டனர். எளிதில் துயிலெழுப்ப இயலாதவன் அவன்; ஆகையால், அவனுடைய தலையிலும் செவிகளிலும் தங்கள் கைகளிலிருந்த இரும்புத் தூண்களால் தாக்கி அவனை எழுப்ப முற்பட்டனர்; அவன் எழாதது கண்டு வெகுளியோடு,

”உறங்குகின்ற கும்பகர்ணனே! உங்களுடைய பொய்யான வாழ்வெல்லாம் இன்றிலிருந்து இறங்கத் தொடங்கிவிட்டது; அதனைக் காண எழுந்திருப்பாய் எழுந்திருப்பாய்; காற்றாடிபோல எல்லா இடங்களிலும் திரிகின்ற வில்பிடித்த காலனுக்குத் தூதரானவர் கையில் இனிப் படுத்து உறங்குவாயாக!” என்றார்கள்.

உறங்குகின்ற கும்பகன்ன உங்கள் மாய வாழ்வெலாம்
இறங்குகின்றது இன்றுகாண் எழுந்திராய் எழுந்திராய்
கறங்குபோல வில்பிடித்த காலதூதர் கையிலே
உறங்குவாய் உறங்குவாய் இனிக்கிடந்து உறங்குவாய். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7316)

இப்பாடலின் சந்த நயம் நம் சிந்தை கவர்கின்றது.

இரும்புத் தூண்களின் அடிகளுக்கு கும்பகருணன் எழவில்லை; அதனைத் தொடர்ந்து இராவணனின் கட்டளைப்படி யானைகளையும் ஆளிகளையும் அவன்மீது விட்டு மிதிக்கச் செய்தும் அவன் எழவில்லை; ஆயிரம் மல்லர்கள் தாரை, சங்கு, சின்னம் முதலிய ஊதுகருவிகளைக் கொண்டு அவன் காதுகளுக்குள் பெருத்த ஓசை எழுப்பியும் அவன் எழவில்லை; அடுத்து அவன் மார்பில் ஓராயிரம் குதிரைகளை நடத்தியும் ஓட்டியும் வந்தனர்; பெருந்துயில் விருப்பினான அவனுக்கு அச்செய்கை உடம்பைப் பிடித்துவிட்டதுபோல் (மசாஜ்) ஆகிவிடவே இன்னும் இனிதாய்த் துயிலலானான்.

அதன்பின்னர் சூலப்படையாலும் மழுப்படையாலும் வாட்படையாலும் கண்படையில்(துயில்) ஆழ்ந்திருந்த கும்பனைத் தாக்கினர்; பலனில்லை. முயற்சியைக் கைவிடாது ஆயிரம் வீரர்கள் அவன் கன்னங்களில் நீண்ட உலக்கைகளால் விடாது அடிக்கவே இறந்தவன் உயிர்கொண்டு எழுந்ததுபோல் இடத்தைவிட்டு அசைந்து எழுந்தான்.

அவன் எழுந்ததும் அவன்கொண்ட கடும்பசியும் உடனெழுந்ததால், தன் முன் வைக்கப்பட்ட அறுநூறு வண்டிச் சோற்றையும் பலநூறு குடம் கள்ளையும் விரைவாய் உண்டான்; இவை அவன் பசியை மேலும் தூண்டுவன (appetizers) ஆயின. ஆகவே, அவற்றைத் தொடர்ந்து, எருமைக் கடாக்களையும் களிறுகளையும் தின்று சற்றே பசியாறியவன், அண்ணன் அழைத்த செய்தியறிந்து அவனைக் காணச் சென்றான்.

அண்ணனைக் கண்ட கும்பகருணன் மலையொன்று கீழே படுத்துக் கிடப்பதைப்போல் அவனை நிலத்தில் வீழ்ந்து வணங்கினான். இராவணன் கும்பகருணனை ஆரத் தழுவிக் கட்குடங்களையும் மாமிசத் தசைகளையும் மேலும் கொடுத்துப் பசிபோக்கி, அவனுக்குப் புதிய அணிகளைப் பூட்டினான்; மேனியில் சந்தனக் குழம்பைப் பூசினான். அவன் மார்பிலே கவசத்தைக் கட்டினான். அண்ணனின் செயல்களுக்குக் காரணம் விளங்காத கும்பகருணன், அணிகளும் கவசமும் எனக்குப் பூட்டுவது எதற்காக? என்று வினவ,

‘மானிடர் இருவர் வானரப் பெருஞ்சேனையுடையோராய் நம் இலங்கை நகரைச் சுற்றி வளைத்துவிட்டனர்; ஏனையோர் யாரும் பெறாத வெற்றியையும் பெற்றுள்ளனர்; நீ போய் அவர்களின் உயிரை உண்ணும் வேலையை முடித்து வா” என்றான் இராவணன்.

”பேசுவது மானம்; இடைபேணுவது காமம்; கூசுவது மானுடரை; நன்று நம கொற்றம்!” என்று மந்திரப் படலத்தில் இராவணனை இடித்துரைத்துச் சீதையை விட்டுவிடுமாறு அறிவுறுத்திய கும்பகருணன், அதன்பின்பு உறங்கச் சென்றுவிட்டான்; இப்போது வலுவில் உறக்கங் கலைத்து அவன் அழைத்துவரப்பட்ட நிலையில், அண்ணனுக்கும் இராமனுக்கும் போர் ஆரம்பமாகிவிட்டதை அறிகின்றான்; வருத்தமுற்ற அவன், ”கொடும்போர் தொடங்கிவிட்டதா? உவமை கூறவியலா கற்புடைய சானகியின் சிறைத்துயர் இன்னும் நீங்கவில்லையா? விண்ணுலகிலும் மண்ணுலகிலும் ஒப்புக்கூற முடியாதபடி வளர்ந்த நம் மிகுபுகழ் அழிந்ததா? அழிவுகாலம் வந்து புகுந்துவிட்டதா?” என்று குமுறுகின்றான்.

ஆனதோ வெஞ்சமம் அலகில் கற்புடைச்
சானகி துயர்இனம் தவிர்ந்தது இல்லையோ
வானமும் வையமும் வளர்ந்த வான்புகழ்
போனதோ புகுந்ததோ பொன்றும் காலமே. (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7350)

”ஐயா! இந்த உலகினைப் பெயர்த்தெடுக்கலாம்; ஏன்…இவ்வுலகம் முழுவதற்கும் வேலிகட்டவும் சொல்லலாம்; ஆனால், பெருவலிமை படைத்த இராமனது தோள் ஆற்றலை வென்றுவிடலாம் என்று நீ நினைப்பது சீதையின் மேனியைத் தழுவலாம் என்பது போலும் (இயலாத காரியம்)” என்றுரைத்தான் கும்பகருணன் இராவணனிடம்.

கல்லலாம் உலகினை வரம்பு கட்டவும்
சொல்லலாம் பெருவலி இராமன் தோள்களை
வெல்லலாம் என்பது சீதை மேனியைப்
புல்லலாம் என்பது போலுமால் ஐயா. (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7352)

தொடர்ந்தவன்…”நம்மோடு போரிட வந்திருக்கும் மானுடர்களின் நெஞ்சமும் செயலும் பேச்சும் அறத்தின்பாற் பட்டதாக அமைந்துள்ளது; நாமோ நெஞ்சில் வஞ்சமும் செயலில் பாவமும் பேச்சில் பொய்யும் வல்லவர்களாயிருக்கின்றோம். நம்மால் அவர்களின் அறத்திற்கு எந்தக் குறையையும் செய்ய இயலுமோ?

சீதையை இராமனிடம் சேர்ப்பித்துவிட்டு ஐயப்படத்தகாத நம் தம்பி வீடணனோடு நாம் நட்புப் பூணுதலே உய்யும் வழியாகும்; அவ்வாறு செய்வதற்கு உனக்கு உடன்பாடில்லையா? நம் படைகளைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்ப் பிரித்துப் போருக்கு அனுப்பி அவை அழிதல்கண்டு வருந்துவதை விடுத்து அவற்றை மொத்தமாய்ப் போருக்கு அனுப்புவது உசிதமான செயலாகும்” என்றான்.

கும்பகருணன் சீதையை இராமனிடம் சேர்ப்பிக்குமாறு யோசனை சொன்னதாலும், மானுடரைப் புகழ்ந்தமையாலும் வெகுளியுற்ற இராவணன், ”உன்னை நான் இங்கே வரவழைத்தது மேல் நடக்கவேண்டியது பற்றி அறிந்துகொள்வதற்காக அன்று! எனக்கு அறிவுரை கூறுதற்கு நீ அறிவுபடைத்த என் அமைச்சனுமல்லன்; பகைவர்களைக் கொன்றுவிட்டு வருவதற்காகவே உன்னை வருவித்தேன்; ஆனால் நீயோ போருக்கு அஞ்சுகின்றாய்; உன் வீரம் வீணானது; கள்ளும் கறியும் வேண்டிய அளவுக்கு உண்டுவிட்டாய்; ஆகையால் இரவும் பகலும் நிம்மதியாய்த் தூங்கு போ!” என்று இகழ்ந்துரைத்துவிட்டு ”நானே போருக்குப் போகின்றேன்” என்று இராவணன் போக்குக் காட்டவே, அதுகண்டு, அண்ணன்பால் அன்புடையவனான கும்பகருணன், ”என்னைப் பொறுத்துக்கொள்! நானே போருக்குப் போகின்றேன்” என்றுரைத்துத் தன் சூலத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, ”அண்ணா! உன்னிடம் சொல்வதற்கு இன்னும் ஒரு செய்தி உளது!” என்றான். ”என்ன செய்தி?” என்பதுபோல் பார்த்தான் இராவணன்.

”தலைவனே! நான் போரில் வென்று மீண்டு இங்கே வருவேன் என்று சொல்லமாட்டேன்; வலிய விதி இடைநின்று என்னைப் பிடர்பிடித்துத் தள்ளுகின்றது; ஆகவே, நான் போரில் இறந்துபடுவேன்; அவ்வாறு நான் இறந்தால் அழகிய தோளுடைய சீதையை விட்டிடுவாய்; அதுவே உனக்கு நன்மை கிட்டிட வழி.

இலங்கை காவல! நம்மோடு போரிட வந்திருக்கும் பகைவர்கள் என்னை வென்றார்களென்றால் உன்னையும் வென்று உயர்தல் உறுதி; ஆதலால், அதன்பிறகும் அவர்களை வெல்ல வேறு வழிகளை நீ எண்ணுதல் தவறான செயலாகும்; வளையணிந்த மாதான சீதையை விட்டுவிடுவதே நமக்குச் சிறந்த தவப்பயன் அளிக்க வல்லது.

என்னை வென்றுளர்எனில் இலங்கை காவல
உன்னை வென்று உயருதல் உண்மை ஆதலால்
பின்னை நின்று எண்ணுதல் பிழை அப் பெய்வளை
அந்தரம் உணர்ந்து உனக்கு உறுவது ஆற்றுவாய். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7368)

கொற்றவ! நான் இதுவரை ஏதேனும் குற்றங்கள் செய்திருந்தால் அவற்றைப் பொறுத்துக்கொள்; இனி நான் உன் முகத்தில் விழித்தல் என்பது இல்லாமற் போய்விட்டது; விடைபெற்றுக் கொள்கின்றேன்” என்று அண்ணனுக்கு அளிக்கவேண்டிய நல்லுரைகளை அளித்துவிட்டுப் புறப்பட்டான் கும்பகருணன்.

கும்பகருணனைப் பொறுத்தவரை வீடணனைப்போல் அவனால் அறத்தின் பக்கம் உறுதியாய் நிற்கமுடியவில்லை; மானம், அறம் எனும் இரு கயிறுகளுக்கிடையே ஊசலாடுகின்றது அவன் உள்ளம். இறுதியில் மானத்துக்காக உயிரைத் துறப்பது எனும் முடிவுக்கு வருகின்றான் என்பதே கம்பன் தீட்டும் கும்பனின் குணச்சித்திரம்.

கும்பகருணனின் உரைகளைக் கேட்ட இராவணனின் இருபது விழிகளிலும் கண்ணீரும் செந்நீரும் தேங்கி நின்றது; உறவினர்களும் அவனை ஏக்கத்தோடு நோக்கிய வண்ணம் நின்றிருக்க, அரண்மனையை விட்டு நீங்கினான் அவன்.

கும்பகருணன் அவ்வளவு சொன்னதன் பிறகும், சகோதர பாசத்தினால் இராவணன் கண் கலங்கினானே தவிரச் சீதையைச் சிறைவீடு செய்து போரை நிறுத்த வேண்டும்; மீதமுள்ள தன் உறவினரையும் படையினரையும் காக்க வேண்டும் எனும் எண்ணம் கொண்டானில்லை. காமத்தின் வலிமை அத்தகையது போலும்!

ஊனையும் கள்ளையும் வழிநெடுகிலும் வாங்கி உண்டவண்ணம் பெரும் படையோடும் எண்ணற்ற படைக்கலங்களோடும் போர்க்களம் நோக்கிச் சென்றான் கும்பகருணன்; அவனது உருவுகண்டு மருண்டது வானரப்படை.

பிரம்மாண்டமான உருவொன்று தேரேறி வருவதுகண்ட இராமன் வீடணனை நோக்கி, ”இவனுடைய ஒரு தோளிலிருந்து மற்றொரு தோள்வரை முழுவதும் தொடர்ச்சியாய்ப் பார்க்க முயன்றிட்டால் அதற்குப் பலநாள் கழிந்துவிடும்; நடுவிலே நிற்பது கால்முளைத்த மேருமலை கொல்லோ? போர்விரும்பி வந்த ஒரு வீரனாக இவனை உணரமுடியவில்லையே; யார் இவன்?” என்று வியப்போடு வினவினான்.

தோளொடு தோள்செலத் தொடர்ந்து நோக்குறின்
நாள்பல கழியுமால் நடுவண் நின்றது ஓர்
தாளுடை மலைகொலாம் சமரம் வேட்டது ஓர்
ஆள்என உணர்கிலேன் ஆர்கொலாம் இவன். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7382)

வீடணன் இராமனை வணங்கி, ”ஐய! இவன் இராவணனுக்குப் பின்னோன் (தம்பி); எனக்கு முன்னோன் (அண்ணன்); இவன் பெயர் கும்பகருணன் என்பதாகும். எமனுக்கு எமன் போன்றவன்; இந்திரனை வெருண்டோடச் செய்தவன்; இவன் அதிக காலம் தூங்குவதால்தான் இந்த உலகம் இன்னும் அழியாமல் பிழைத்திருக்கின்றது.

இன்னொருவன் இல்லுறை தவத்தியை அறம் வழுவிக் கவர்ந்த செயலால் நமக்கு அழிவு வரும் என இராவணனிடம் பன்முறை சொன்னவன் இவன்; இராவணன் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கவே, அவனிடம் உண்ட நன்றிக் கடன் தீர்க்க இங்கு வந்துள்ளான்” என்றான்.

வீடணன் மொழிந்தது கேட்ட சுக்கிரீவன், ”இவனைக் கொல்வதால் ஒரு பயனுமில்லை; அறத்தில் நாட்டமுள்ள இவனை நம்மோடு சேர்த்துக்கொள்ளுதல் நலம்” என்றான். இராமனும் அக்கருத்தை ஆமோதித்தான். ஒத்த கருத்துடையவர்களை ஓரணியில் சேர்க்க முயலுதல் போர் உத்திகளுள் ஒன்று.

”கும்பகருணனை அழைத்து வர யாரை அனுப்புவது?” என்று இராமன் கேட்க, ”நானே போகின்றேன்” என்றான் வீடணன்; இராமனும் அதற்கு உடன்பட, கும்பகருணனைச் சந்திக்கச் செல்கின்றான் வீடணன்.

போர்க்களத்தில் வீடணன் கும்பகருணன் சந்திப்பு என்பது மூலநூலான வான்மீகத்தில் இல்லாத ஒன்று. கம்பர் இந்தச் சந்திப்பைத் தாமே நேர்த்தியாய் உருவாக்கி உடன்பிறந்தோராகிய இராவணன், கும்பகருணன், வீடணன் ஆகிய மூவருக்கும் இடையிலுள்ள பண்பு வேறுபாடுகளை நாம் துல்லியமாக உணர்ந்துகொள்ள வழிவகுக்கின்றார். கும்பன் வீடணன் உரையாடல் உணர்ச்சிகளின் பிழிவாய் அமைந்து, காப்பியத்தைப் படிப்போரின் கண்களைக் குளமாக்கிவிடும் தன்மையது.

இனி அச்சந்திப்பையும் அதன் தொடர்ச்சியாய் நிகழ்ந்த உரையாடலையும் கவனிக்கலாம் வாருங்கள்!

கடல்போன்ற அரக்கர் சேனையைக் கடந்துசென்று அண்ணன் கும்பகருணனின் வீரக்கழல்களில் வீழ்ந்து வணங்குகின்றான் தம்பி வீடணன். அவனை வாரியெடுத்து அணைத்து விழிநீர் பெருக்கிய கும்பகருணன், வீடணன் வந்த நோக்கத்தை அறியாது, அவன் இராமனைவிட்டுத் தன்னோடு சேருவதற்குத்தான் வந்திருக்கின்றான் என்று தவறாக எண்ணிக்கொண்டு வீடணனுக்கு அறிவுரைகள் கூறத் தொடங்குகின்றான்…

”தம்பி! நீ ஒருவனாவது நம் குலத்தில் பிழைத்திருக்கின்றாய் என்று மகிழ்ந்தேனே! அம்மகிழ்ச்சி சிதறும்படி இங்கே வந்தது ஏன்?

புலத்தியன் மரபு இராவணனின் செயலால் இழிவை அடைந்தது; எனினும், உன்னால் அழிவிலாப் புண்ணியத்தைப் பெற்றது என்று நினைத்திருந்தேனே; நீ இங்குத் திரும்பி வந்தது கண்டு என் உள்ளம் வருந்துகின்றது.

அறத்தின் மூர்த்தியெனும் பெயர்பெற்ற தலைவனுக்குத் தொண்டனான நீ, அறந்துறந்து பிறன்மனை நோக்கும் எங்களை உம் உறவுகளாகக் கொள்வாயோ?

ஐய! நீ அயோத்தி வேந்தனுக்கு அடைக்கலமாகிப் பிழைக்காவிட்டால் அரக்கர்கள் எல்லாம் இராமன் கணைகளால் இறந்தபிறகு அவர்களுக்குப் பிதிர்க் கடன்கள் செய்ய யார் இருக்கிறார்கள்?

நீ எப்போது இலங்கைக்குத் திரும்ப வேண்டும் தெரியுமா? புலையராக உள்ள தீய அரக்கர்கள் அனைவரும் மாண்ட பின்பு, இராமனோடு திரும்ப வேண்டும். இலங்கை அரசச் செல்வத்தை நீ துய்க்கவேண்டும்; ஆதலால், இப்போதே விரைவில் எங்களைவிட்டுப் போய்விடு!” என்றுகூறித் தன் பேச்சை முடித்தான்.

வீடணனை ஏனைய அரக்கர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்தி, உயர்ந்தோனாகவே எண்ணும் கும்பகருணனின் உள்ளம் இங்கே தெளிவாய் வெளிப்படுகின்றது. பிறன்மனை நயக்கும் அரக்கரின் புன்மையை வெறுக்கின்றான் கும்பகருணன்; அத்தகு புலையோர் அழிவது உறுதி என்று நம்புகின்றான். அரக்கரினம் அழிந்தபின்னர் அவர்களுக்கு நீர்க்கடன் செய்வதற்கேனும் தம்பி வீடணன் பிழைத்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கின்றான். இவ்விடத்தில் கும்பகருணன் பாத்திரத்தின் அரக்கத் தன்மையை நாம் முற்றிலும் மறந்துவிடுகின்றோம்; அவனுள் சுடர்விடுகின்ற உயர் மானுடப் பண்புகளைத் தரிசித்து உள்ளம் நெகிழ்கின்றோம்.

அண்ணனின் அன்புமொழிகளைக் கேட்ட வீடணன், “அண்ணா! நான் உங்களிடம் சொல்வதற்கு ஒன்று உண்டு!” என்று கூறவே, “சொல்” என்றான் கும்பகருணன்.

[தொடரும்]

*****

கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

1. கம்பராமாயணம் – கோவை கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.

2. கம்பரும் வால்மீகியும் – பேரா. அ. பாண்டுரங்கன், எம்.ஏ., பிஎச்.டி., டிப் (மொழி), தமிழரங்கம் பதிப்பு, புதுவை – 605 008.

3. கம்பர் கருவூலம் – தொகுப்பாசிரியர், பேரா. மு. சாயபு மரைக்காயர், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை – 600 017.

4. கம்பனில் மக்கள்குரல் – பேரா. ந. சுப்புரெட்டியார், வானதி பதிப்பகம், சென்னை – 17

August 5, 2022
படித்தேன்! சுவைத்தேன்! பகிர்ந்தேன்! -19

முனைவர் ச.சுப்பிரமணியன்

பண்ணைக் கவிக்கோ துரை.வசந்தராசன் எழுதிய ‘குற்றங்களே தீர்ப்பு எழுதினால்’ என்னும் கவிதை நூல் பற்றிய செங்கோணப் பார்வை

முன்னுரை

‘விளையும் பயிர் முளையிலே’ என்பர். தம்பி வசந்தராசன் விளைந்த பயிர்தான். இதன் முளை அன்று வெளியான இந்த நூலில் தெரிந்ததுதான். விளைந்த பயிரின் மகத்துவம் உணரப்பட்டதா என்பதுதான் என்னுள் எழுந்த வினா. ஆற்றல் மிக்க கவிதைப் படைப்பாளர்கள் அரியர். அந்த அரியருள்ளும் அரியர் இவர். நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன் அதாவது இவருக்கு முப்பது வயது கூட எட்டாத காலத்தில் இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் வாழ்க்கைச் செலவுக்கே வரும்படி இல்லாத சூழலில் தன்னைப் பற்றியும் தன் எதிர்காலத்தைப் பற்றியும் கவலையும் பதைப்பும் கொண்டிருக்க வேண்டிய ஒரு காலக்கட்டத்தில் சமுதாயத்தைப் பற்றி எண்ணியிருக்கிறார். எழுதியிருக்கிறார். படித்திருக்கிறார். பாடியிருக்கிறார். அவற்றையெல்லாம் பொறுப்புடன் தொகுத்து ஒரு நூலாகவும் வடிவமைத்திருக்கிறார். எத்தனைப் பேர் இப்படிச் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று கணக்கெடுத்தால் தம்பி வசந்தனின் கொள்கை உரம் புரியும். கோட்பாட்டின் நெறி தெரியும். இன்றைக்குக்கூட எழுதுபவர்கள் தங்கள் படைப்புக்களை நகல் எடுத்து வைத்துக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் மீதே அவர்களுக்கு நம்பிக்கையில்லை. அனைத்துச் சிந்தனைகளும் ஆவணப்படுத்தப்படல் வேண்டும். அப்படி ஆவணப்படுத்திய காரணத்தால்தான் இன்றைக்கு நூல் வெளிவந்து நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்பும் அதனைப் படிக்கிறோம். சிந்திக்கிறோம். விவாதிக்கிறோம். சிந்தனை ஒரு கருவூலம்!. அது பொதுவெளிக்கு வந்தபின் பொதுச்சொத்தாகி விடுகிறது. கருவூலமாகிய பொதுச்சொத்தைக் காக்க வேண்டியது நம் கடமையல்லவா? இந்தப் பின்புலத்தில் தம்பி வசந்தராசனின் ‘குற்றங்களே தீர்ப்பெழுதினால்’ என்னும் கவிதைத் தொகுப்பு மதிப்பீடு செய்யப்படுகிறது.

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து

பெற்ற தாயை வணங்குகிறார்களோ இல்லையோ தமிழ்க்கவிஞர்கள் பெரும்பாலோர் தமிழ்த்தாயை உச்சி குளிர வாழ்த்தி வணங்கிவிடுவார்கள். வசந்தனின் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து மரபார்ந்த உணர்ச்சித் துடிப்போடு அமைந்திருக்கிறது இந்நூலில். முன்னிலையில் வைத்துத் தமிழ்த்தாயைப் பரவாமல் படர்க்கையில் வைத்து வணங்கியிருக்கிறார். தமிழோடு வாழ்ந்திருக்கிறார் வசந்தராசன்!

“வானூற்றும் கார்மேகச் சொல்வி ரிப்பில்
வளச்சீரும் அடிதொடையும் தானடக்கி
நானூற்றும் தமிழ்க்கவிதை மிளிர்வ தாலே
நான்காணு கின்றேனே காதல் இன்பம்”

சீரினால் அடி. அடிக்குள் தொடை. இவற்றையெல்லாம் கலந்துதரும் தன்னுடைய கவிதைகளில் காதலின்பத்தைக் காணுகிறாராம். என்னதான் புதுக்கவிதை எழுதினாலும் எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா, இனம் பற்றிய தனது புலமை ஐயத்திற்கிடமாகிவிடக் கூடாது என்னும் கவலை இல்லாத கவிஞர் எவருமிலர். பொதுவாக மரபுக்கவிதை எழுதுபவர்கள் பாடலுக்கு முன்பே வாய்பாடுகளைக் குறிக்கிற வழக்கத்தை இன்றும் காணலாம். அதற்குக் காரணம் ‘தனக்கும் யாப்பு தெரியும்’ என்பதை விளம்பரப்படுத்துவதற்காக அல்ல. பிறர் தனக்கு யாப்பு தெரியாதோ என்று நினைத்துவிடக் கூடாதே என்னும் அச்சமே! எனவேதான் நான் ஊற்றும் தமிழ்க்கவிதை என வாளா கூறாமல் ‘சீரும் அடி தொடையும் தானடக்கி’ என்று நிமிர்ந்து கூவுகிறார்.

“விரல் வெண்டை எனைத்தழுவ நெளியும் போது
வெளிர்தங்க நகக்கூர்கள் பேசும் போது
குரல் கம்பி, ‘உம்’ கூட்டி விடைபகன்று
குதித்தோடும் என்மொழிகள் ராணி நெஞ்சில்
பரலொலியாய் பசுமொழியாய் பரவும் போது
குரலெழுப்பிப் பறக்கின்ற எதுகை மோனை
குன்றொளியாய் மிளிர்கின்ற கவிதை ஊற்று!”

எந்தப் பொழுதிலும் என் தமிழை நான் மறக்கமாட்டேன் என்று சொல்ல வருகிறார். விரல்கள் தழுவும்போதும், நகங்கள் பேசும்போதும், குறிப்பு மொழிகளால் காதலியோடு பரிமாறிக் கொள்ளும் போதும் தமிழ் மறப்பதில்லையாம்!. எந்தத் தமிழை? ‘எதுகை மோனை குன்றொளியாய் மிளிர்கின்ற கவிதை ஊற்றையாம்!” முந்தைய வரிகளில் கவிதை உறுப்புக்களைச் சொன்னவர் இந்தப் பாட்டில் தொடை விகற்பங்களால் தனது கவிதை சிறப்படைவதைக் கூறுகிறார்.

“வாய்வைத்து ஊதுகையில் கழுத்துச் சங்கு
வளைத்திட்டு இதழுக்கு ஊட்டி விட்டுப்
போய்விட்ட தேனொலியும் கட்ட விழ்த்த
புதுத்தென்றல் வாசமென இதய வீட்டின்
பாய்விரித்துப் பழமங்கை படுத்து விட்டுப்
பக்கத்தில் எனையழைத்துப் பேசும் சொற்கள்
நோய்காதல் தீர்க்கின்ற மூச்சு எல்லாம்
நடமாடும் தமிழ்க்கவிதை காதல் இன்பம்”

(வ)சந்த’ராசன் ‘சிந்து’ ராசன்’ ஆன கதை

பொதுவாக மரபுக்கவிதை எழுதத் தொடங்குபவர்கள் அசை, சீர், தளை என்னும் இலக்கணக்கூறுகளில் கவனம் செலுத்துவார்கள். அவர்கள் அவற்றையே மரபுக்கூறுகள் என எண்ணிவிடுவதுதான் இதற்குக் காரணம். மரபு மக்கட்சமுதாயத்தைச் சார்ந்தது, தழுவியது என்பதை அவர்கள் மறந்து போனதன் இலக்கிய வெளிப்பாடுதான் வாய்பாடுகளை முன்னிறுத்திக் கவிதைகளைப் புனைய முற்படுவது. மக்கட்சமுதாயத்தை எண்ணி நூல் செய்ததால்தான் தொல்காப்பியர் இலக்கியத்தில் விருந்து, புலன் முதலியவற்றையும் சிந்திக்க முடிந்திருக்கிறது. அந்த வகையில் சிந்து என்பதற்கு இலக்கணம் இல்லை.. சான்றாக வெண்பா என்பது குறள் வெண்பா மட்டுமே. மற்ற வெண்பாக்கள் ஒன்று குறள் வெண்பாவின் விரிவாக இருக்க வேண்டும். அல்லது அந்த விரிவின் சிதைவுகளில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் சிந்து முதலிய மக்களிசைப் பாடல்கள் ஒவ்வொரு முழுமையான தாளக்கட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. எத்தனை வகைச் சிந்து என்பது கணக்கில் அடங்காது. படைப்பவனின் உள்ள அசைவுகளுக்கு ஏற்பச் சொற்கள் இடமாறி நடமாடும். சந்தம் சதிராடும். ஒவ்வொரு சிந்தும் ஒவ்வொரு வகையானவை. காவடிச்சிந்து, வளையல் சிந்து, நொண்டிச்சிந்து, வழிநடைச்சிந்து, ஆனந்தக் களிப்பு, இலாவணி, கிளிக்கண்ணிகள், வண்டிக்காரன் பாட்டு என்னும் பெயர்களே சிந்துப்பாடல்களின் களங்களைக் காட்டிவிடும். இத்தகைய சிந்துப்பாடல்களைக் காய் காய் என்றோ மா மா என்றோ அடக்கிவிட இயலாது, அளந்துவிடவும் முடியாது. அப்படிச் செய்வது அபத்தத்தின் உச்சம். அண்ணாமலை ரெட்டியார் அவர்களே சிந்துக்குத் தந்தை என்றாலும் மகாகவி பாரதியை அவ்வாறு பாவேந்தர் அழைத்ததற்கு வலிமையான காரணம் உண்டு. ரெட்டியாரின் காவடிச்சிந்தில் ஒருசில வகைமாதிரிகளையே காண முடியும். ஆனால் மகாகவி தன் பாடல்களில் அத்தனை வகைகளையும் கையாண்டிருப்பார். குறிப்பதற்கு ஒன்று உண்டு, சிந்துக்குத் தந்தையான பாரதி எழுதிய சிந்துக்களில் காவடிச் சிந்து என்பது ஒரே பாட்டுதான் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

“வில்லினை யொத்த புருவம் வளைத்தனை;

வேலவா! – அங்கோர்
வெற்பு நொறுங்கிப் பொடிப்பொடி
யானது, வேலவா!

சொல்லினைத் தேனிற் குழைத்துரைப் பாள்சிறு

வள்ளியைக் – கண்டு
சொக்கி மரமென நின்றனை
தென்மலைக் காட்டிலே

கல்லினை யொத்த வலிய மனங்கொண்ட
பாதகன் – சிங்கன்
கண்ணிரண் டாயிரங் காக்கைக்
கிரையிட்ட வேலவா!
பல்லினைக் காட்டிவெண் முத்தைப் பழித்திடும்
வள்ளியை – ஒரு
பார்ப்பனக் கோலந் தரித்துக்
கரந்தொட்ட வேலவா!”

என்பது மட்டுமே மகாகவியால் பாடப்பட்ட காவடிச் சிந்தென்று தெரிகிறது. திரையிசைப்பாடல்களில் தோல்வியே அடையாத பாடல்கள் சிந்துக்களே! பல்வகைச் சந்தங்களில் பலவகைப் பாடல்களைத் திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் எழுதியிருக்கிறார்கள். பாடகர்கள் தங்களது இனிமையான குரலில் அவற்றைப் பாடுகிறபோது உள்ளம் சிலிர்க்கிறது. உயிர் சிணுங்குகிறது.

“கட்டான சிட்டுப் பொண்ணு
கிட்டத்தில ஒட்டி நின்னு
தொட்டு உன்னைக் கட்டிக் கொள்ள
துணிஞ்சு இங்கே வந்தேன் இந்த
வேளை! — உன்
தொல்லையெல்லாம் தீர்ந்து போகும்
நாளை!!”

என்னும் ஆலங்குடி சோமுவின் புகழ்பெற்ற பாடல் நினைவிற் கொள்ளத்தகும். பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரத்தின்,

“ஆடைகட்டி வந்த நிலவோ? கண்ணில்
மேடை கட்டி ஆடும் எழிலோ? குளிர்
ஓடையில் மிதக்கும் மலர்
ஜாடையில் குளிக்கு மிவள்
காடுவிட்டு வந்த மயிலோ? நெஞ்சில்
கூடுகட்டி வாழும் குயிலோ?”

என்ற பாடலை மகாலிங்கம் பாடுகிறபோது துள்ளாத மனமும் துள்ளுமல்லவா?

“முள்ளை விலக்கி மலரை விரித்ததில்
கள்ளைச் சுவைக்க வந்தேன் – ரசம்
அள்ளிக் குடிக்க வந்தேன் – அந்தக்
கொள்ளை இறைவனின் சம்மதத்தோ டென்று
கூறத் துணிவு கொண்டேன்! — துயர்
ஓடக்கனவு கண்டேன்!”

என்ற சிந்துக்கண்ணியை வசந்தமாளிகையில் சௌந்தரராசன் குரலில் கேட்டும் மயங்காதவர் உளரா?

“நீலக்கடலலை மோதி வருவதில்
நெஞ்சம் பறிகொடுத்தேன் – இன்று
கோடி அலைகள் என் நெஞ்சில் எழுவதை
யாரிடம் போய்உரைப்பேன்?”

என்னும் பாடியிருக்கிறார் கண்ணதாசன். அந்த மரபிலே வந்தவர் தம்பி வசந்தராசன். இந்த நூலிலே பலவகையான சிந்துக்களைப் பாடியிருக்கிறார்.

“பெண்ணை மலரென்று சொல்லித் திரிந்து நாம்
கிள்ளிக் கசக்குவதா? தட்சிணைத்
தீயில் பொசுக்குவதா?
மண்ணில் பிறந்தவர் தன்னை உணராமல்
இன்னும் இருப்பதுவா? ஐயகோ
இன்னும் இருப்பதுவா?

கொட்டும் இருளிலும் பட்டப்பகலிலும்
ஒட்டி இருப்பதற்கும் குழந்தை
பெத்துக் கொடுப்பதற்கும் – கணவன்
செத்த பின்னரவள் பொட்டு தாலியெனும்
சொத்தை இழப்பதற்கும் – வருவது
சொத்துக்காய் சாவதற்கா?”

20ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழாசிரியர் பலர் சிந்துக்கு இலக்கணம் செய்வதாய்ச் சொல்லிக் கொண்டு புலவனுடைய வடிவக் கற்பனைக்கு வாய்பாடு தர முயன்றிருக்கிறார்கள். ஆனால் பாடுகிற கவிஞனின் காட்டாற்று வெள்ளத்திற்கு வெற்று வாய்பாடுகள் அணைபோட முடியாது தடுமாறி நிற்கின்றன. யார் வேண்டுமானாலும் சிந்து எழுதலாம். சிந்து என்பது உள்ளத்தின் துள்ளல்! அந்தத் துள்ளல் எந்த வகையிலும் அமையலாம். எந்த வாய்பாட்டிலும் அமையலாம். அதற்கெல்லாம் வரையறை கிடையாது. வரையறுக்கவும் முடியாது. எழுதிய சிந்துக்கு வேண்டுமானால் இவர்கள் இலக்கணம் சொல்லிக் கொள்ளலாம். அப்படிச் சொல்லப் புகுந்தால் எத்தனை ஆயிரம் கவிஞர்கள்? எத்தனை ஆயிரம் உள்ளங்கள்? எத்தனை ஆயிரம் துள்ளல்கள்? எத்தனை ஆயிரம் சிந்துகள்? எண்ணிப் பாருங்கள். அதனால்தான் சிந்துக்கு வடிவ வரையறை இல்லை! இயலாது. கூடாது. யாப்பிலக்கணம் கற்பிப்பதாய் ஒருவர் தாம் எழுதிய 600 பக்க நூலில் சமநிலைச் சிந்து, வியனிலைச் சிந்து என இருவகைக் கூறுகிறார். வியனிலைச் சிந்துக்கு இருசீர் இரட்டை முதலாக ஆறு வகைகளைக் கூறுகிறார். காவடிச் சிந்து, நொண்டிச் சிந்து, வழிநடைச் சிந்து என்று முன்னெடுத்து ஆனந்தக் களிப்பு, தெம்மாங்கு முதலியவற்றையும் சிந்தொடு இணைத்துக் கொள்கிறார். தாலாட்டு, ஒப்பாரி, கண்ணிகளையும் சிந்துக்குள் அடக்குகிறார். புலவர் குழந்தை, புலவர் சரவணத்தமிழன் சொல்லியிருக்கும் சிந்துக்கள் தனி. இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது. சிந்துக்கு இலக்கண வரையறை செய்வது வீண்முயற்சி என்பதுதான். நேரிசை வெண்பாவையும் சிந்தொலியில் பாடியிருக்கிறார்கள். விரிப்பின் பெருகும்.

“கேடு ஒழிந்திட கேள்வி பிறக்கணும்
கேட்டுக் கொண்டாயா தோழனே! – நம்
நாடு நலம்பெற நம்முடைச் செய்கைகள்
நன்மை விளைக்கணும் தோழனே!”

என்பது வசந்தராசன் எழுதியிருக்கும் மற்றொரு சிந்து வடிவம்.

“ஆடிவரும் அழகுறுப்புக் கூடம் — நெஞ்சம்
அவளுருவைச் செய்துவிடும் பாடம்! உள்ளம்
நாடிவிடும் ராணிமுன்னே
நாட்டியமாய் இசையுமுன்னே
ஆடும் – பின் ஓடும்!”

இந்தத் தொடக்கநிலைச் சந்தங்களைக் கொண்ட சிந்துக்கள் பின்னாளில் எடுத்த விஸ்வரூபத்தையும் நம்மால் காண முடிகிறது.

“போதை அணை உடைத்துப் பேதை இதழ்கொடுத்தாள்!
பேச மறந்து நின்றேன் தோழி!-அந்த
வாதை தினம்கடுக்க வாசல் மொழிதிறந்து
வந்து கவிபெயர்த்தேன் தோழி!”

“மொண்டு பருகும் மது! மொத்தக் கவிதையவள் !
முத்தக் கவிதையினில் சொல்வேன்!–நீ
கண்டு பிடித்துக்கொடு காலம் இருக்கும்வரைக்
கவிதை வடித்துத் தமிழ் வெல்வேன்!”

“‍‍‍‍‍அம்பு மலர்க்குறும்பு!ஆசை மனக்கரும்பு!
அன்பு ஊஞ்சல்பிடித் தாடும்!–அதில்
வம்பு விளையாடிக் கொம்புத் தேன்கூடி
வசந்த நதிப்படகும் ஓடும்!”

“வானை விரலிடுக்கில் வாரி வழியவிட
நாண விழியிரண்டே போதும்!-அவள்
மோனை இமையிரண்டில் மோகம் முந்திவர
மூன்று தமிழ்ச்சுவையும் மோதும்!”

“காதல் எழுதுகிற காலின் விரல்முனையில்
கன்னி மண்ணுமது பூக்கும்!–களி
நாதம் சுமந்துவர நாடு கிறங்கியெழ
நாளும் மூச்சுவழி சாய்க்கும்!”

“ஆன மட்டுமவள் வானைக் குட்டுகிற
அண்டப் பெருவளியின் அழகு! –ஒரு
மோன மொழிவழியில் மொத்த அழகெழுதி
மூடி வைத்தபடி பழகும்!”

“காதல் இணையவளைக் காணும் விழியிரண்டில்
காலம் கவியெழுதிக் கடக்கும்!–அவள்
பாத இணையடியில் பட்ட பூமிக்கொரு
பாப விமோசனமும் கிடைக்கும்!”

சொல்லிப்பாருங்கள்! சந்தத்தின் சுகம் தெரியும்! கவிதை இருக்கிற இடம் இலக்கணம் அல்ல. கவிதையில் இருப்பதுதான் இலக்கணம். ஆயிரம் சந்தங்களில் சிந்து பயின்றவர் கண்ணதாசன். அவரைத் தொடர்ந்து வென்றவர் வசந்தராசன். அவர் கவிதைகளைப் படிப்பதில் கவலை மறக்கிறேன். கண்டு வியக்கிறேன்!

பெண்விடுதலையில் பரத்தைமையொழுக்கம்

பொதுவாகப் பெண்விடுதலை பேசும் படைப்பாளர்களாகட்டும் கவிஞர்களாகட்டும் ஆண்கள் திட்டமிட்டே பெண்களை நாசமாக்குகிறார்கள் என்பது போலவும் வறுமையின் காரணமாகவே விலைமகளிர் என்னும் பிரிவு சமுதாயத்தில் கிளைத்து வந்தது எனவும் பெண்தொடர்பான பாலியல் வக்கிரங்கள் அனைத்திற்கும் ஆண்களே காரணம் என்பதுபோல எழுதிவருகிறார்கள். இந்தக் கருத்தியல் பரத்தமையொழுக்கம் பற்றிய முழுமையான புரிதலைக் காட்டுமா என்பது தெரியவில்லை. முழுமையானதா என்றும் புரியவில்லை. பசி போனால் பரத்தமை போய்விடும் என்பது பத்தாம்பசலித்தனமான வாதம்.

பரத்தமை என்பது ஒழுக்கத்திரிபாகத்தான் சங்கக் காலத்தில் கருதப்பட்டிருந்தது. பின்னாலே மூவேந்தர் ஆட்சியிலும் அதனைத் தடைசெய்ததாகவோ கண்டிக்கப்பட்டதாகவே குறிப்பில்லை. அதற்குப் பின்னாலே மராட்டியர் ஆட்சியிலும் அவரைத் தொடர்ந்த ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலும் இது குறித்த மாற்றுச் சிந்தனை இருந்ததற்கான வலிமையான தரவுகள் இல்லை. இதற்குப் பின்னாலேதான் மேட்டிமை கனவான்களின் உதவியோடு ஒரு மாற்றுத் திட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது. அதாவது சட்டப்படி பரத்தமையை ஒழிப்பது. அந்தரங்கத்தில் அதனை வளர்ப்பது. இல்லாவிட்டால் சட்டமியற்றி நூறாண்டுகள் ஆகியும் அதனை ஒழிக்க முடியாதது மட்டுமன்று மும்பை முதலிய இடங்களில் அத்தொழில் வரன்முறை செய்யப்பட்டுள்ளது.

“பாற்கடல் அமுதத்தைத்
தேவர்கள் சுவைத்துவிட்டதால்தான்
எங்கள் இதழ் அமுதத்தை
அரக்கர்களுக்கு வழங்குகிறோம்
எங்களுடைய நீதிமன்றத்தில்தான்
ஒழுக்கம் தண்டிக்கப்படுகிறது
நாங்கள் நிர்வாணத்தை விற்பனை செய்கிறோம்
ஆடை வாங்குவதற்காக”

என்னும் கவிதை 1971இல் எழுதப்பட்டது. ஆனால் சொர்க்க பூமியாக அன்றைக்குத் திகழ்ந்த சோவியத் ஒன்றியத்தில் 1917இல் புரட்சி வெடித்து 1991 இல் அது தாழ்ச்சியுறும் வரை 75 ஆண்டுகள் முக்கால் நூற்றாண்டு சோசலிசத்தின் பெயரால் ஆட்சி நடைபெற்றது. மக்கள் சீனத்தில் 1956இல் புரட்சி வெடித்து 2009 வரை 53 ஆண்டுகள் அரை நூற்றாண்டுக்குமேல் சோசலிசத்தின் பெயரால் ஆட்சி நடைபெற்றது. இந்த நாடுகள் எல்லாம் வறுமையுள்ள நாடுகளா? பரத்தமை ஒழியவில்லையே!. பாலியல் குற்றங்கள், நீலப்படத் தயாரிப்புகள் மற்றும் வெளியீடுகள் மறையவில்லையே! குறையவில்லையே! காரணம் என்ன? கண்ணதாசன் தாம் எழுதிய திரையிசைப் பாடல் ஒன்றில்,

“ஒவ்வொரு பெண்ணும் கண்ணகிதான்
ஒவ்வொரு நதியும் காவிரிதான்
சமுதாயம் ஜாடை செய்தால்
கலைமகள் கூட விலைமகள்தான்!

தாயாகிக் குழந்தைக்குப் பால் தேடினேன்
பால்வாங்க வழியின்றிப் பணம் தேடினேன்
பணந்தேடும் அதற்காக விலைபேசினேன்
பகவானும் என்மீது வலை வீசினான்”

என்று பரத்தமையின் பன்முகப் பரிமாணங்களை உள்வாங்கியே எழுதியிருக்கிறார். எனவே, பரத்தமைக்கும், பசி பஞ்சம் பட்டினிக்கும் நேரடியாகத் தொடர்புபடுத்திப், பசி ஒழிந்தால் பரத்தமை ஒழியும் என்கிற வாய்பாடு பொருளற்றது என்பதைச் தொடர்புடையவர்கள் புரிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும். பரத்தமைக்கு வயிற்றுப் பசியைத் தாண்டி வேறுபல காரணங்களும், ஏதோ ஒரு வகையில் பாலுறவுப் பசியும் காரணமாக அமைகின்றன என்பதை நாம் உணரவேண்டும். ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும்.

வயிற்றுப் பசி எப்படி விதம் விதமான உணவுகளை நாடுகிறதோ, அதேபோலப் பாலுறவுப் பசியும் விதம் விதமான உறவுகளை வழிமுறைகளை நாடுகிறது. வயிற்றுப் பசியுள்ள ஒருவன் அனைத்து வகை உணவுகளையும் வீட்டிலேயே சமைத்துச் சாப்பிடலாம். வெளியிலும் வாங்கிச் சாப்பிடலாம். அதேபோலப் பாலுறவுப் பசிக்காரனும் அவன் விரும்பியவாறான உறவுகளை வீட்டிலும் பெறலாம். இயலாதபோது வெளியிலும் பெறலாம். இது அவரவர் வாழ்நிலை, சமூக இருப்பு, சுற்றி நிலவும் கட்டுப்பாடு அல்லது கட்டுப்பாடின்மை அல்லது பழகும் வாய்ப்பு, வாய்ப்பின்மை இவற்றைப் பொறுத்தே அமைகிறது. இதனாலேயே இது இயல்பாகவும் நிகழ்ந்து விடுகிறது.

தற்போது புழல் சிறையில் அடைப்பட்டிருக்கும் அபிராமி என்ற பெண் தன் கள்ளக்காதலன் வேண்டுகோளின்படி தன் கணவனையும் குழந்தைகள் இருவரையும் கொல்ல முயன்றார். கணவனைக் கொல்லும் சூழல் வாய்க்காத நிலையில் தன் கணவனுக்குப் பிறந்த இரண்டு குழந்தைகளையும் தாயென்றும் நினையாமல் அவர்களைக் குழந்தைகளென்றும் பாராமல் கொன்ற செய்தி சில நாள் ஒளிபரப்புக்குப் பயன்பட்டதை நாம் அறிவோம். அப்போது அந்தப் பெண் சொன்னார் “என் கணவனைவிடப் பிரியாணிக் கடை சுந்தரத்தை நான் அதிகமாக விரும்பினேன்”

கவிஞர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்? சுந்தரத்தின் செயலை ஆணாதிக்கம் என்கிறார்களா? அபிராமியின் செயலுக்கு வறுமை காரணம் என்கிறார்களா? மகளிர் அமைப்பினர் என்ன சமாதானம் கூறுவார்கள்? வறுமையில் வாடும் பெண்களெல்லாம் பரத்தமையொழுக்கம் பூணுகிறார்களா என்ன? அது என்றைக்கும் ஒழுக்கக் கேடு. தெளிவாகச் சொன்னால் தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை எந்த அரசாலும் கண்டிக்கவோ தடைசெய்யவோ விரும்பாத ஒழுகலாறு. இப்படித்தான் இந்த மண்ணின் வரலாறு அமைந்திருக்கிறது.

எனவே பரத்தமை ஒழுக்கம் நிலவிய ஒழுக்கம். ஆனால் சமுதாய ஏற்பளிப்பு கிடையாது. விலைமகளிர் சமுதாயப் பிரிவு. அது வறுமையின் காரணமாகத்தான் அமைந்திருந்தது என்பதற்கான வலுவான சான்றுகள் வரலாற்றில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. உலகில் எந்தக் காலத்திலும் எந்த ஒரு சமுதாயமும் முழுமையும் புனிதப்பட்டு இருந்துவிட இயலாது. தமிழ்ச் சமுதாயத்திலும் இது ஊடுருவியிருந்தது என்பதே உண்மை வரலாறு. நடப்பியல். கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் எழுதிய ‘வணக்கம் வள்ளுவ’ என்னும் நூலில் விலைமாதர்கள் வள்ளுவரிடம் கேட்ட வினாக்கள்’ என்னும் தலைப்பில் எழுதியிருக்கும் கவிதை வரிகளில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் கருத்துக்கள் அனைத்தையும் சமுதாயத்தின் உண்மையான நிலைப்பாட்டை உரைத்ததாகக் கொள்ளுதற்கு இயலாது.

“எந்த விலை மாது
தன் மகளுக்குக் குபேரன் வீட்டில்
சம்பந்தம் பேசினாள் என்று?”

என வினவும் தமிழன்பனின் வினா பொருளுடையதா? என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும். இந்தச் சிந்தனைகளையெல்லாம் உள்ளடக்கி எழுதுகிறார் வசந்தராசன்.

“வறுமைகளும் ஏழ்மைகளும் வாழு மட்டும்
வரதட்ச ணைக்கொடுமை நீங்கு மட்டும்
கருமையிலே கன்னிசுகம் தேடு கின்ற
காமுகர்கள் திருந்தி மனம் வாழும் மட்டும்
வெறுமுடலைக் காட்டுகிற விபச்சாரந்தான்
வேர்விட்ட ஆல்போல வளருமென்பேன்!”

“எல்லாரும் இராமர்களாய் இருந்துவிட்டால்
எதற்கிங்கே விபச்சாரம்? கரும்பு கண்ட
வெல்லமெனில் ஈக்கூட்டம் இருக்குந் தானே?
வெட்கமென்ன இதையிங்கே வெளியில் சொல்ல?
இல்லையொரு நாதியிங்கே என்பதால்தான்
இடையவிழித்தோம்!”

என்னும் விருத்தத்தில் வசந்தராசன் கண்ணதாசன் பின்பற்றிய பரத்தமை ஒழுக்கத்திற்கான காரணத்தை வழிமொழிந்திருக்கிறார். கவிதைக்காக மட்டுமன்றி இவருடைய கன்னித் தொகுப்பில் இடம் பெற்ற சமுதாயத்தின் அவலக்குரலைச் சுருதிபேதம் இல்லாமல் இவர் வாசித்ததற்காகவும் இது இங்கே சுட்டப்படுகிறது.

கருத்துக்களின் கொள்கலன்

கவிதைத் தொடர்பான கட்டுரைகளில் அது பற்றிய கூடுதல் வரலாற்றுச் செய்திகளையோ புனைவுச் செய்திகளையோ அறிந்து கொள்வதும் அவற்றோடு தொடர்புபடுத்திக் கவிதையை உணர்ந்து சுவைப்பதும் கவிதைப்பயனைப் பெருக்கக்கூடும். நான் சொல்லப் போவது வள்ளற் பெருமான் வாழ்க்கையில் நடந்ததாகக் கூறப்படும் நிகழ்வு. அனைவருக்கும் தெரிந்ததுதான். இந்த நிகழ்வின் அடையாளமும் சூழலும் மாறலாம். அடிப்படை உண்மை உயர்ந்தது, சிறந்தது. மிக உயர்ந்த கற்பித்தல் கோட்பாட்டை உள்ளடக்கியது. பெருமானின் அண்ணனின் பெயர் சபாபதி. தம்பி இராமலிங்கத்தைக் குருகுலக் கல்வியில் சேர்க்க எண்ணிய அவர் காஞ்சி மகாவித்வான் சபாபதி முதலியாரிடம் அழைத்துச் சென்றார். தன் ஆவலைத் தெரிவித்தார். முதலியாரும் விருப்பத்தோடு ஏற்றுக் கொண்டார். அன்றே வகுப்பு தொடங்கியது. வகுப்பில் இருந்த மாணவர்கள் இறைவணக்கம் பாடினர். அவர்கள் பாடிய இறைவணக்கம்,

“ஓதாமல் ஒருநாளும் இருக்க வேண்டாம்
ஒருவரையும் பொல்லாங்கு சொல்ல வேண்டாம்
மாதாவை ஒருநாளும் மறக்க வேண்டாம்
வஞ்சனையைச் செய்வாரோடு இணங்க வேண்டாம்
போகாத இடந்தனிலே போகவேண்டாம்
போகவிட்டுப் புறஞ்சொல்லித் திரிய வேண்டாம்!
வாகாரும் குறவருடை வள்ளி பங்கன்
மயிலேறும் பெருமானை வாழ்த்தாய் நெஞ்சே”

உலகநாதர் எழுதிய உலகநீதி!. பெருமானின் முகத்தில் மகிழ்ச்சியும் இல்லை! வருத்தமும் இல்லை. சமநிலை! ஐயாவின் வாட்டத்திற்குக் காரணம் கேட்டார் ஆசிரியர். சிறார்களிடம் வேண்டாம் என்னும் எதிர்மறைச் சொல்லைவிட வேண்டும் என்னும் உடன்பாட்டுச் சொல்தான் மனத்தில் பதியும். எனவே இந்தப் பாடலை என் மனம் ஒப்பவில்லை என்றார். “பாட்டின் எல்லா வரிகளையும் ‘வேண்டும் என்று முடியுமாறு’ பாட முடியுமா? உன்னால் சொல்ல முடியுமா?” என்றும் வினவினார். அப்போது வள்ளலார் பாடிய பாடல்தான்,

“ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற
உத்தமர்தம் உறவு வேண்டும்
உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசுவார்
உறவு கலவாமை வேண்டும்

பெருமை பெறும் நினது புகழ் பேசவேண்டும்!
பொய்ம்மை பேசாதிருக்க வேண்டும்!
பெருநெறி பிடித்தொழுக வேண்டும்!
மதமான பேய் பிடியாமை வேண்டும்!”

இந்தப் பாடல் தொடங்கி அமைந்திருக்கும் திருத்தணிகைமாலை பின்னாளில் செப்பம் செய்யப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். காரணம் அச்சிறிய வயதில் வள்ளலாருக்குக் கந்தகோட்டம் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. இந்தப் பாடலில் ‘வேண்டும்’ என ஐயா முடித்திருந்தாலும் எழுவாயையும் எச்சத்தையும் எதிர்மறையாக்கி வினைமுடிப்பினை மட்டும் உடன்பாடாக்கிக் காட்டும் சதுரப்பாடு உணர்க. இரண்டு எதிர்மறைகள் ஒரு உடன்பாடாகுமல்லவா? அவன் ‘கெட்டவன் அல்லன்’ என்றால் ‘நல்லவன்’ என்று பொருள்படுவதுபோல!

“சூழுதல் வேண்டுந் தாள்கள்
தொழுதிடல் வேண்டும் அங்கை
தாழுதல் வேண்டுஞ் சென்னி
துதித்திடல் வேண்டுந் தாலு
ஆழுதல் வேண்டுந் தீமை
அகன்றுநான் இவற்கா ளாகி
வாழுதல் வேண்டும் நெஞ்சம்
தடுத்தது மானம் ஒன்றே!”

என்னும் கந்தபுராணச் செய்யுளிலும் இந்நெறி பின்பற்றப்பட்டிருப்பது காண்க. இந்த முன்னோர் நெறியில் மூழ்கிப் போயிருந்த நான் தம்பி வசந்தராசனின் இந்த நூலில் காணப்படும் கவிதையொன்றினைப் படித்தபோது எனக்குத் தோன்றிய சிந்தனைகளை இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.

“பிறப்புக்கு அணைபோட்டுப் பிள்ளைக்கு அறிவூட்டிப்
பிழையின்றி வளர்க்க வேண்டும்! – சோம்பி
இரைப்பைக்கு உரம்போட்டு இரவுக்குத் துணைதேடும்
இழிநிலைகள் ஒழிக்க வேண்டும்!

அடுத்தவன் நல்வாழ்வின் அடிக்கல்லைப் பறிக்கின்ற
அவலங்கள் மாற வேண்டும்! – பணம்
படைத்தவன் இறையென்ற பகல்வேடச் செய்கைகள்
பலியாகி ஒழிய வேண்டும்!

இறையென்னும் பெயராலே இருக்கின்ற மூடங்கள்
இல்லாமல் போகவேண்டும்! – ஒரு
வரைக்குள்ளே நாமிருந்து வளர்க்கின்ற பண்பாடு
வளமைதனை ஆள வேண்டும்!

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இடைவெளியே இல்லாமல்
எப்போதும் உழைக்க வேண்டும்! – வந்த
வரவுக்குள் செலவடக்கும் வாழ்க்கையின் தத்துவத்தை
வழியெங்கும் பொறிக்க வேண்டும்!

சீர்கேட்டுப் பெண் கேட்கும் சீர் கெட்ட திருமணங்கள்
சிந்தனைகள் மாற வேண்டும்! — காதல்
வேர்பாய்ச்சித் திருமணத்தில் வேற்றுமைகள் வெறுத்தொதுக்கி
வேதனையை ஓட்ட வேண்டும்!

உள்ளத்தின் கனவுக்கும் உறைகின்ற நனவுக்கும்
உறவென்ற பாலம் வேண்டும்! — அதில்
கள்ளங்கள் கபடுகள் கண்ணீரின் மூலங்கள்
கண்டிப்பாய் மாற வேண்டும்!

எட்டாத மாளிகையை எட்டியுள குடிசையுடன்
இணைக்கின்ற உருவம் வேண்டும்! – அதில்
கட்டாயம் சமதர்மம் கச்சிதமாய்க் குடியிருக்க
காலத்தின் துணையும் வேண்டும்!”

என்ற பாடலில் ஒவ்வொரு அடியையும் வேண்டும் என்ற வினைமுடிபு கொண்டு நிறைவு செய்திருக்கிறார். இது எதிர்மறைக்கு எதிரான உடன்பாடு அன்று. இயல்பாகவே அமைந்த உடன்பாடு. இந்தப் பாடலைப் பாவேந்தர் எழுதிய,

“வீழ்ச்சியுறு தமிழகத்தில் எழுச்சி வேண்டும்!
விசைஒடிந்த தேகத்தில் வன்மை வேண்டும்!
சூழ்ச்சிதனை வஞ்சகத்தைப் பொறாமை தன்னைத்
தொகையாக எதிர்நிறுத்தித் தூள்தூ ளாக்கும்
காழ்ச்சிந்தை, மறச்செயல்கள் மிகவும் வேண்டும்!
கடல்போலச் செந்தமிழைப் பெருக்க வேண்டும்!
கீழ்ச்செயல்கள் விடவேண்டும்!………”

என்ற பாடலோடு ஒப்பிட்டுச் சுவைக்க முடியும். ‘வேண்டும்’ என்ற வினைமுடிபில் மயங்கிய கண்ணதாசன்,

“நான் பேச நினைப்பதெல்லாம் நீ பேச வேண்டும்!
நாளோடும் பொழுதோடும் உறவாட வேண்டும்!
பாலோடு பழம் யாவும் உனக்காக வேண்டும்
பாவை உன் முகம் பார்த்துப் பசியாற வேண்டும்
மனதாலும் நினைவாலும் தாயாக வேண்டும்
மடிமீது விளையாடும் சேயாக வேண்டும்”

என்றெழுதினார். கவிதையில் மரபு படிவது என்பது இதுதான். ஒரு கவிதை மரபுக்கவிதை என வழங்கப்படுவதற்கான தகுதிகளில் இதுதான் தலையாயது. பாடலின் வடிவத்தில் மரபு என்பதும் இதுதான். காய் காய் மா மா என அரைகுறை வாய்பாடுகளையெல்லாம் மரபென்று எண்ணிக் கொண்டு ‘மாபாதகம்’ செய்வார் கொஞ்சம் நின்று நிதானித்துச் செல்ல வேண்டும். மற்றவர்கள் விருத்தத்தில் செய்த வித்தையைத் தம்பி வசந்தராசன் சிந்தில் செய்து காட்டியிருக்கிறார் என்பதுதான் சொல்ல வந்த கருத்து.

குருத்தில் வடியும் குருதி வெள்ளம்

மகாகவியின் முதற் கவிதை எதுவென்று நானறியேன் ‘எங்கெங்கு காணினும் சக்தியடா’ என்பதைப் பாவேந்தரின் முதற்பாடலாகச் சொல்லுகிறார்கள். எது எப்படி இருந்தாலும் முதற்பாடல் எழுதுகிறவர்களும் முதல் தொகுப்பினை வெளியிடுகிறவர்களும் பெரும்பாலும் அஃறிணைகளைப் பற்றியும் கந்பனை கலந்தும், காதல் பற்றியும் கவியளப்பார்கள். அதனால் கதையளப்பார்கள். தம்பி வசந்தராசனின் இந்தத் தொகுப்பில் காதல் கவிதையே பெரும்பாலும் இல்லை என்பது வியப்புக்குரியது. தனது படைப்புக் குறிக்கோளை வெளிப்படுத்தும் இராசன்,

“கஞ்சிக் கலயங்கள்
நெஞ்சின் அடிகளில்
அஞ்சி நடுங்கிடும் தீயை – ஏழ்மை
அழுத்திக் கிடந்திடும் வாயை
கொஞ்ச கொஞ்சமாய் என்
கொள்கைக் கவிகளால்
நெஞ்சுவாய் நீக்கி வைப்பேன்”

என்று பதிவு செய்திருக்கிறார். இந்தக் கொள்கைப் பிரகடனத்தை இந்த நூல் முழுவதும் இவர் கொண்டு செலுத்தியிருக்கிறார்.

“சேற்றுச் செருப்பணிந்து
செவ்வயலில் சிற்றிடைகள்
நாற்று நடுமழகை
நயமாகப் பாடியநீ
சோற்றுக்கு வழியின்றி
சோர்ந்து ஒண்ட நிழலின்றி
மாற்றுத் துணிக்கேங்கும்
மக்களை ஏன் பாடவில்லை?”

இந்தக் கவிதையைப் பிறரை நோக்கியதாகக் கருதாமல் இராசன் தன்னை நோக்கி வினவியதாகவே கருதினால் பாட்டின் சாரம் கூடுதலாகும். கெட்டியான களிமண் சேற்றில் காலை ஊன்றி அடுத்த அடிக்காகத் தூக்கி வைக்கிறபோது ஒட்டிய சேறே காலணியாகத் தொடரும். இந்த அவலக் காட்சியின் அரிய கலைநுட்பத்தைச் “சேற்றுச் செருப்பணிந்து” எனக் கவிதையில் காட்டியிருக்கும் பாங்கு கண்டேன்! பரவசம் கொண்டேன்!

‘வேதனைத் துளிர்ப்புக்கள்’ என்னுந் தலைப்பில் சேரிவீட்டு மழலைகளைக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

“எச்சில் படுக்கைச்
சாணச் சகதியில்
குச்சியாய்க் கிடந்து
குளிரில் ஒடுங்கும் இவர்
சோற்றுக்கு அலைவதே
சொந்த வாழ்வெனில்
சாதனைப் பட்டியல்
சாதிப்ப தென்ன?”

நூறாண்டு பேசும் ஓராண்டுச் சாதனையைப் பேசியவர்கள் எல்லாம் அடுத்த தேர்தலில் கூட்டுவதற்குக் குப்பையாகக் கூட இருக்க மாட்டார்கள் என்பதைத் தொடர்ந்து ஆராய்கிறார்.

“உழைத்துக் கொடுப்பவர்
வீதியில் கிடக்கையில்
உண்டு கொழுத்தவர்
மாடியில் படுக்கையில்

பிழைக்க வழிதராக்
கொள்கைத் துணிகளைப்
பிய்த்து எறிந்திடப்
புதுயுகம் பிறந்திட
புறப்படு தோழா புறப்படு!”

என ஆற்றுப்படுத்துகிறார். அணி திரட்டுகிறார் கவிதையில். முப்பது வயதில் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களில் மொத்துண்டு கிடந்த இளைஞன் ஒருவன் எழுதிய கவிதை இது என்பதை நம்ப வேண்டும். எண்பது வயதில் ‘கன்னம் சிவந்த பொன்னம்மா’வைப் பாடுகிற வயோதிகக் கவிஞர்கள் இதனைக் கொஞ்சம் மனசாட்சியோடு சிந்திக்க வேண்டும். கவிஞன் தன்னைப் பாதிக்கிற விஷயங்களில் மிகக் கவனமாகவும் எச்சரிக்கையாவும் இருக்க வேண்டும். ‘தன்னை நெருப்புக் கவிஞன்’ என்று முன்னுரையில் சொல்லிக்கொண்டு “நாயிடு ஹால்” கவிதைகளை எழுதிக் கொண்டிருந்தால் நினைவு கொதிக்காதா? கொதிக்கும் நெஞ்சு நடுங்காதா?

“உப்பு நீரு உலகத்திலே ஓட்டைப் படகு பயணத்திலே
அப்பன் பாட்டன் எல்லோருக்கும் ஐலசா! வலை
அடங்கு மீனே வாயும் வயிறும் ஐலசா!”

பார்த்தீர்களா கவிஞன் பார்வையை? தூண்டில்காரன் பார்வை தூண்டிலின் முள் மீது. வலைவீசுகிறவன் மனம் வலையில் விழும் மீன்கள் மீது. பரந்த கடல் பயணம் வெறும் பயணம் ஆகிவிடக் கூடாது என்னும் வேதனை ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மீனவனுக்கும் உண்டு. படகு ஓட்டை. படகு நீரால் நிரம்பிக் கவிழுமானால் வலையில் எப்படி மீன் விழும்? படகு நீரால் நிரம்பக் கூடாது. வலை மீனால் நிரம்ப வேண்டும். வலை நிரம்பினால் வயிறு நிரம்பும்! இவருடைய கவிதை வலையில் விழுவன எல்லாம் கண்ணீர் மீன்களே!

பாட்டரங்க முழக்கம்

ஓரளவு வளர்ந்த நிலையில் பாட்டரங்கங்கள் பலவற்றில் பங்கு கொள்கிற வசந்தராசன் இந்த நூலில் ஒரு பாட்டரங்கக் கவிதையை எழுதியிருக்கிறார். இது உண்மையில் பாட்டரங்கத்திற்காக எழுதிப் பதிப்பிக்கப் பெற்றதா? இந்த நூலுக்காகவே எழுதியதா என்பதற்கான குறிப்பு ஏதுமில்லை. எவ்வாறாயினும் எண்சீர் விருத்தங்களால் எழுதப்பட்டிருக்கும் அந்தப் பாடல் இந்த நூலின் ஒட்டுமொத்த பாடுபொருளையும் ஒருசில வரிகளில் முழங்குவதாகவே அமைந்திருக்கிறது. எண்ணிக்கையில் ஐந்து எண்சீர் விருத்தங்களைக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பாடலின் தலைப்பு ‘ஏழ்மைக்கு விடிவில்லை’. இந்தக் கவிதை நூலின் தலைப்பு ‘குற்றங்களே தீர்ப்பெழுதினால்’ என்பதாக அமைய உள்ளடக்கத் தலைப்புக்கள் எல்லாம் “வியர்வை தெய்வங்கள்”, “சேறு”, “முடங்கள்”, “தண்டிக்க வந்திடும் சட்டங்களே!”, “மயான வெளிகள்” என்னுமாறு அமைந்து கவிஞனின் சமுதாய நோக்கினைப் புலப்படுத்துவதாய் அமைந்திருக்கின்றன.

“இடுகாட்டு விறகானோம்! இடிம ழையின்
இனங்காட்டும் மண்ணானோம்! இரக்கம் நெஞ்சில்
அடைகாக்கும் புள்ளானோம்! அரசாங் கத்தின்
அடியேறும் படியானோம்! அவல வாழ்வின்
விடையில்லாக் கணக்கானோம்! வறுமைப் போதின்
விடியாத இரவானோம்! கார ணந்தான்
படையாகத் திரண்டெழுந்து உரிமைப் போரை
படைக்காமல் போனதுதான்! வேறு என்ன?
மூட்டுங்கள் புரட்சித்தீ! முடுக்கும் மூலை
முடங்கட்டும் வெற்றுவாதம்! தீவ ளர்க்க
பாட்டரங்கம் உதவட்டும்!…”

கவிதையிலக்கணத்தைக் கற்றுக்கொண்டு பாடுபொருளை ஒவ்வொன்றாகக் கருத்தில் கொண்டு பாடுவது ஒருவகை. அது பெரும்பாலும் பொதுவானது. இளைஞன் ஒருவன் தன்னைச் சுற்றியுள்ள சமுதாயத்தை உற்று நோக்கி அதன் எதிர்மறை வாழ்வியல் நிலையைப் படைப்பிலக்கியத்தில் கொண்டுவருவது அரிது. ‘சமுதாயப் பார்வைகளே இந்த நூலில்’ என்று இதனை நான் இந்தக் கட்டுரையில் பல இடங்களில் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

“நீரில்லாப் பாலைநிலம்! நெஞ்ச வீட்டின்
நினைவேக்கக் கானல் நீர்! தறிபுகுந்த
தாரில்லா நாடாக்கள்! தலைமையில்லாத்
தனிமையோடு துயரங்கள்! இன்ப மென்னும்
வேரில்லாச் செடிகொடிகள்! பகல் தூக்கத்தே
வெளியாகும் கனவிதழ்கள்! ஏழ்மை யென்னும்
எரிமலைக்கு எருவாகி எலும்புக் கூடாய்
அழுகி வரும் நடைப்பிணமாய் ஏழை நாங்கள்!”

“கரைவீழ்ந்த கரையானோம்! கரையோ ரத்துக்
காய்ந்தகொடிச் சருகானோம்! கடலின் வெள்ளைத்
திரையொதுக்கும் அழுக்கானோம்! வெட்டப் பட்ட
திரைப்படத்துச் சுருளானோம்! வாழ்க்கை யென்னும்
வரைபடத்துக் குறையானோம்! சமுதா யத்தின்
வழித்தடத்தின் கல்லானோம்! வயிற்றுக் கேங்கி
அரசியலின் உணவானோம்! வஞ்ச கத்தின்
அரிச்சுவடி அறியாத அகதி யானோம்!”

என்னுமாறு அமைந்த உருவகச் சங்கிலிகள், உடைந்து உருக்குலைந்து போன சமுதாயத்தின் உண்மை வடிவத்தை உணர்த்துவனவாம். வெற்றசைகளால் நிரம்பி வழியும் எண்சீர் விருத்த உலகில், செறிவும் ஆழமும் கொண்ட சீர்களால் நெய்யப்பட்ட கவிதைகளைத் தந்திருக்கிறார் இராசன்.

வாழ்வியல் திட்டம்

இந்த நூலைப் பற்றி எவ்வளவோ எழுதலாம். கருத்தில் கட்டுரையின் அளவு. ‘வாடும் பயிருக்கு வசந்தம் காட்டவே’ என்னும் தலைப்பில் எழுதியிருக்கும் சிந்து நெஞ்சைக் கொள்ளை கொள்ளுவதற்குப் பதிலாகப் பதைக்க வைக்கிறது. சமுதாய அவலங்களைக் கவிதைச் சுவை குறையாமல் நிரலாகப் பதிவு செய்திருக்கும் பாங்கு!

“புதியதோர் பாரதம் பிறந்திட வேணும்
புறப்படு! புறப்படு தோழனே! அதில்
புதுமைகள் பூக்கணும் புதுத்தேன் சுரக்கணும்
புன்மைகள் போக்கணும் தோழனே!”

என்று குறிக்கோளை முன்னெடுக்கும் கவிஞன் இருக்கிற சமுதாயத்தின் இரங்கத்தக்க நிலையை நிரல்படுத்துகிறான்.

“திறமையின் ஊற்று தூங்கிக் கிடக்குது
தட்டி எழுப்பு தோழனே”

“கைகளில் ஆயிரம் வீமனின் வலிமை
காத்துக் கிடக்குது தோழனே!”

“கருத்தினில் பளிங்கெனத் தெளிவுமிருக் கையில்
காலம் கடப்பதேன் தோழனே!”

எனப் பட்டியலிட்டு ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் விடியலைக் காண விரையச் சொல்கிறார். இவற்றையெல்லாம் தனிமனிதனை நோக்கிக் கூறப்பட்டவையாகக் கருதினாலும்,

“மூட வழக்கங்களை முற்றிலும் அழிக்கணும்’’

“வாடும் பயிருக்கு வசந்தம் காட்டணும்’

‘வெட்ட வெளிகளும் பட்டு விரிக்கணும்’

‘புள்ளிகள் வைத்துநீ கோலம் போடணும்’

என்பன போன்றவற்றைச் சமுதாய அழுக்குகளாகக் கருதி அவற்றைக் களையும் முயற்சியை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.

களிம்பில்லாத செம்பா?

இந்தக் கன்னித் தொகுப்பில் எல்லாமே சுவைத்தக்க கவிதைகளா? குறைகளே இல்லையா? எனச் சிலர் வினவக்கூடும். அது உண்மையே. அவை அறியாமையாலும் அவசரத்தாலும் அமைந்தவை. திட்டமிட்ட முரண்பாடுகள் அல்ல. சான்றாகப் புதுக்கவிதை என்ற பெயரில் எழுதப்பட்டிருக்கும் சில சொல் எம்பல்களை உரைநடையாகக் கூடக் கருத முடியாது. புதுக்கவிதைப் பரிமாணம் பற்றிய தெளிவின்மையே இதற்குக் காரணம். மரபுக்கவிதைக்கு வடிவம் வெளியிலிருந்து வருவது. இலக்கணத்தை வைத்துக் கொண்டு எழுதுவது. அதனையே நெறியன்று என்பவன் நான். எழுதப்படுவதையே தனக்கான வடிவமாக ஆக்கிக் கொள்வது புதுக்கவிதை. புதுக்கவிதைக்கான வடிவம் உள்ளேயே அமைவது. மரபுக்கான உணர்ச்சிகள் வேறு. புதுக்கவிதைக்கான உணர்ச்சிகள் வேறு. பொருண்மைகளும் வேறு. புதுக்கவிதையில் தம்பி வசந்தராசனின் இன்றைய வளர்ச்சி இதனின் வேறுபட்டது. இன்றைக்கு இவற்றை அவர் எழுதியிருந்தால் இந்தப் பத்திக்கு வேலையிருந்திருக்காது. ஆனால் இதுவும் சேர்ந்துதான் அவர். அம்மணத்தோடு சேர்ந்ததுதானே ஆடை வாழ்வு?

நிறைவுரை

தம்பி வசந்தராசன் முகநூலில் எழுதி வரும் கவிதைகளைப் படித்துச் சுவைத்து அச்சுவையைப் பரிமாறி வருகிறேன். அவருடைய கவி மூலத்தை அறிதல் வேண்டும் என்னும் துடிப்பால் அவர் எழுதிய இந்தக் கன்னித் தொகுப்பை நான் கண்டேன். எனக்குத் தெரிந்தவரை கன்னித் தொகுப்பில் காதல் பற்றிப் பாடாத அல்லது மிகக் குறைந்த அளவில் பாடிய கவிஞர்களுள் தம்பி வசந்தராசனுக்கு இடம் உண்டு. இலக்கியத்திற்கும் வாழ்க்கைக்கும் தொடர்பு உண்டு. அன்றைக்கு வாழ்க்கையில் காதல் நிலைத்ததால் இலக்கியத்தில் காதல் மணந்தது. இன்றைக்கு நிலைமை தலைகீழ். காதல் ஒரு செயற்கையாகிவிட்டது. செயற்கையைப் பாடி என்ன பயன்? அலங்கோல வாழ்க்கையில் அகம் எடுபடாது, படைப்பில் குறையிருப்பது போலவே பார்வையிலும் குறையிருக்கலாம். அதிலும் என்னுடையது வயோதிகப் பார்வை. சமுதாயத்தின் மீது தான் கொண்ட அக்கறையைத் தனக்குத் தெரிந்த கவிதைத் தொழிலால் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். செய்யும் தொழிலே தெய்வம்!.

(தொடரும்….)

August 1, 2022
ஈழம் தந்த பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் – 1

மீனாட்சி பாலகணேஷ்

அமுதத் தமிழ்மொழியில் சிற்றிலக்கிய வகைகள் நாள்தோறும் வளர்ந்து பெருகிக் கொண்டிருக்கின்றன. பிரபந்தங்கள் எனப்படும் இவை 96 என்று கூறப்பட்டாலும், பல நிகண்டுகளையும் பிரபந்தங்களையும் இணைத்துப் பார்க்கும்பொழுதில் கிட்டத்தட்ட 196 இலக்கிய வகைகள் காணப்படுவதாக பேராசிரியர் ச. வே. சுப்பிரமணியம் ஆராய்ந்து வெளியிட்டுள்ளார்.

கலம்பகம், உலா, பிள்ளைத்தமிழ், மாலை இவற்றோடு அம்மானை, ஊசல், வள்ளை, பந்தடி, கும்மி, சாழல், அலங்காரம், வண்ணம், தாலாட்டு, திருவுந்தியார் என இன்னும் பலவற்றையும் குறிப்பிடலாம்.

‘குழவி மருங்கினும் கிழவதாகும்’ எனத் தொல்காப்பியம் கூறுவதற்கிணங்க ‘சிறுபிள்ளைகளும் பாட்டுடைத்தலைவர்களாகக் கொள்ளப்படுவர்’ என்பதனால், பிள்ளைத்தமிழ் எனப்படும் பெருமை வாய்ந்த இலக்கியம் மட்டும் நெஞ்சையள்ளும் வகையில் விரிந்து பரந்து எண்களில் பலவாகப் பல்கிப் பெருகி வளர்ந்தும், இன்னும் வளர்ந்து கொண்டும் உள்ளது. காப்பு, செங்கீரை, தால், சப்பாணி, முத்தம், வருகை, அம்புலி, எனப் பொதுவான பருவங்களையும், ஆண்பாலுக்கு சிற்றில், சிறுபறை, சிறுதேர் எனும் பருவங்களையும், பெண்பாலுக்கு அம்மானை, நீராடல், ஊசல் எனும் பருவங்களையும் கொண்டு பத்துப் பருவங்களால் அமைவது பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளையின் (குழந்தையின்) வளர்ச்சியைப் பத்து அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட பருவங்களால் போற்றுவது இந்தப் பிரபந்தம்.

இவ்வகை இலக்கியம் வேறு எந்த மொழியிலும் இல்லாததனால் இது பிள்ளைத்தமிழ் எனும் அருமையான பெயர்கொண்டு, தமிழ் எனும் பொதுப்பெயரே அடையெடுத்துச் சிறப்புப் பெயராயிற்று என்று கதிரகாம பிள்ளைத்தமிழை இயற்றிய சிவன் கருணாலய பாண்டியப்புலவர் கூறுவார்.

தமிழகத்தைப்போல் ஈழத்திலும் 17, 18ம் பொது நூற்றாண்டுகளில் பல பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் எழுந்தன. ஈழநாடும் பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியத்திற்குக் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புச் செய்துள்ளது. ஈழத்தில் ஒல்லாந்தர் ஆட்சிக்காலத்தில் வாழ்ந்த இணுவில் சி. சின்னத்தம்பிப் புலவர் பாடிய ‘இணுவில் சிவகாமியம்மை பிள்ளைத்தமிழ்‘ எனும் நூலே காலத்தால் பழமையானதென அறியப்படுகிறது. ஆனால் இந்நூல் இன்னும் பார்வைக்குக் கிடைக்கவில்லை.

ஈழத்தில் விநாயகர், முருகன், அம்பிகை ஆகிய தெய்வங்கள் பேரில் பல பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன. இவை யாவும் தமிழின் பலவிதமான நயங்களிலும் சிறந்து விளங்குவன. இக்கட்டுரையின் நோக்கம் இவற்றைப்பற்றி அறிந்து மகிழ்வதற்காகவே!

விநாயகர் மீது மட்டும் நான்கு பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் பார்க்கக் கிடைத்துள்ளன. தமிழ்நாட்டில் இயற்றப்பெற்று நாமறிந்த விநாயகர் மீதான பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் அரும்பாத்தை வேதவிநாயகர் பிள்ளைத்தமிழ் (இயற்றியவர் பெயர் அறியவில்லை), கலைசைச் செங்கழுநீர் விநாயகர் பிள்ளைத்தமிழ் (சிவஞான யோகிகள்) ஆகிய இரண்டாகும். இவ்விரண்டும் எவ்வாறு கவிநயமும் பொருள் நயமும் மிகுந்து சிறந்து விளங்குகின்றவோ அவ்வாறே நாம் காணப்போகும் ஈழத்துப் பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களும் இனிய, எளிய தமிழில் கற்பனைவளம் செறிந்து காணப்படுகின்றன.

எந்தவொரு செயலைத் தொடங்கும்போதும் அது இடையூறுகளின்றி நிறைவேற வேண்டி சிவபிரானின் மூத்த மகனான விநாயகப்பெருமானை முதலில் வணங்கிவிட்டே தொடங்குவது வழக்கம். ஆகவே நமது வழிபாடுகளிலும் அனைத்துச் செயல்களிலும் விநாயகர் முதலிடம் வகிக்கிறார். விநாயகரைப் பற்றி, அவர் தோன்றிய வரலாறு, கதைகள் பற்றி விரிவான விநாயகர் புராணம் உள்ளது. அவ்வையாரும் விநாயகர் அகவல் பாடியுள்ளார். தமிழில் எழுந்த எந்தச் சைவசமய நூலும் விநாயகர் வழிபாட்டுடன்தான் ஆரம்பிக்கின்றது. விநாயகர் எனும் பிள்ளையாருக்குப் பல சிறப்புகள் உள்ளன.

இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த பிள்ளையார் மீது ஈழத்திலிருந்து நான்கு பிள்ளைத்தமிழ் நூல்கள் காணக் கிடைத்துள்ளன. இன்னும் கூட இருக்கலாம். காலங்கனிந்து வரும்போது கிடைக்கலாம். இப்போது கிடைத்தவற்றைப் பற்றிப் பார்க்கலாம்.

——————————————

1. மட்டுவில் மருதடி தான்தோன்றி வீரகத்தி விநாயகர் பிள்ளைத்தமிழ்

இப்பிள்ளைத்தமிழ் நூல் மட்டுவில் நா. நல்லதம்பி அவர்களால் இயற்றப்பட்டது. 2014-ல் முதல்பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. கோயில் வரலாற்றைப் பார்த்துவிட்டுப் பின் நூலைப் பார்ப்போம்.

நாவாலியூர் சோமசுந்தரப்புலவர் என்பவர் மருதடி விநாயகர் பதிகம் எனும் நூலை இயற்றியுள்ளர். இதனைப் பதிப்பித்த அவர்களின் திருமகளாம் திருமதி வை. மங்கையர்க்கரசி என்பவர் இவ்விநாயகர் கோவிலின் வரலாற்றை எனது பேராசிரியர் முனைவர் திரு. கோ. ந. முத்துக்குமாரசுவாமி அவர்களிடம் கூறியுள்ளார். இதனை முனைவர் ஐயாவின் அருட்சொற்களிலேயே காண்போமா?

“விநாயகக் கடவுள் “அருவமு முருவுமாகி யனாதியாய்ப் பலவா யொன்றாய்ப் பிரமமாய் நின்றசோதிப் பிழம்பு” ஆய் இருப்பார். ஆயினும், அடியார்களுக்கு அருள் சுரக்கும்படி பூமியிலே பல இடங்களிலும் தமது அருட்டிரு மேனியைக் காட்டி வெளிப்படுவார். அங்ஙனம் வெளிப்பட்டருளிய விடங்களில் அன்பர்கள் அவருடைய அருண்மேனித் திருக்குறியை நிறுத்தித் திருக்கோவில் சமைத்து வழிபட்டுவருவர். அங்ஙனம் வழிபட்டுவரும் திருக்கோவில்களில் மருதடியும் ஒன்று.

இஃது இலங்கைக்கு மணிமுடியாக விளங்கும் யாழ்ப்பாண நாட்டிலே வண்டுபடு தாமரைக் குண்டுநீர்க் குளமும், கொண்டல் கண்படுக்கும் தண்டலை வளனும், காய்குலைத் தெங்கும் தீஞ்சுலைப் பலவும், நெடுஞ்சினை மாவும் தீஞ்சுலைக் கதலியும், கன்னலுஞ் செந்நெற் கழனியும் நிறைந்த அருந்தமிழ் மருதச் செழுந்திணை நலனுமுள, வானினனம் மாறாத மானியம்பதியிலே யாழ்ப்பாணத்துக்குப் போகும் தெருவின் முடக்கில் உள்ள முக்கோணத்திடர் என்னும் இடத்தில் தேனினம் முரலச் செழுந்தேன் பிலிற்ற வானளவோங்கும் ஒரு மருதமரத்தின்கீழ் அமைந்துள்ளது. இது மிகவும் பழையது. யாழ்ப்பாண நாட்டை ஆண்ட தமிழரசர் காலத்திற்கு முன் தோன்றியது என்று பெரியோர் கூறுகின்றனர்; அது எப்போது தோன்றியதென்று அறுதியிட்டுக் கூற முடியாது.

ஆதியில் அது அடியார் பொங்கல் செய்து பூசிக்கும் இடமாகவே இருந்தது. பின்பு வேளாள மரபில் உதித்த சிவபூசையாளரால் பூசிக்கப்பட்டு வந்தது. இப்பொழுது அந்தணரால் பூசை செய்யப்பட்டு வருகின்றது. இதற்குத் தென்மேற்குப் புறமாகப் பிள்ளையார் குளம் என்னும் பெயருடைய ஓர் திருக்குளமுண்டு. இங்கே ஒருநாளும் குறையாது பொங்கல் வணக்கம் நடைபெற்று வருகின்றது. திருக்கோவில் கிழக்கும் மேற்கும் வாசலும் கோபுரமுமுடையது. வாயில் மேற்கு வாயில். சுவாமிக்கு வீரகத்தி விநாயகர் என்ற பெயருண்டு. தாடொழு மடியவர் நாடொறுங் குழுமி, இங்கிதமொடுபுரி பொங்கல் மண்டபமும், வாய்த்திடு பங்குனி வருநாள் விழவினிற் தீர்த்த நின்றாடும் தீர்த்த மண்டபமும், அணித்தேர் நிறுத்து மணித்தேர் நிலையமும், விழுமிய சிறப்பிற் கழுநீர்க் கூவலும், உண்ணீருதவும் நன்னீர்க்கிணறும், அடியவவர் குழுமும் தெளிபுனற் குளனும், மாவும் மருதும் வன்னி மந்தாரையும் பாமலி செந்நெற் பழன நற்பரப்பும் வீதியிலுடையதாய் இப்பொழுது விளங்குகின்றது. நாட்பூசையும் திருவிழாக்களும் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

விழாக்காலங்களில் அடியவர்கள் திருவீதியில் உடம்பினாலுருளுதல், காவடி எடுத்தல் முதலாகிய தொண்டுகளைச் செய்து விரதமிருந்து வழிபாடாற்றி வருவர். ஆண்டுதோறும் பங்குனித் திங்கள் பதினைந்தாநாள் கொடி ஏறிச் சித்திரைத்திங்கள் முதலாம் நாளில் தேர்த்திருவிழாவும், இரண்டாநாள் தீர்த்தத் திருவிழாவும் நடந்து வருகின்றன. இவையிரண்டின் காட்சி வெகுமாட்சியானது. ஆதிநாட்டொடங்கி அடியார்கள் வேண்டியதை வேண்டிய வண்ணங் கொடுக்கும் அற்புதமான தலமிது வென்று அன்பர்கள் கூறுகின்றார்கள்.‘ (மருதடி விநாயகர் பதிகம்- தாரகை மின்னிதழ்)

இந்தப் பிள்ளையார் மீதான பிள்ளைத்தமிழ் நூலும் அருமையாகத் தொடங்குகிறது. பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கணப்படி காப்புப் பருவத்து முதற்பாடல் திருமால் மீதே அமையும். பின்பு, சிவபிரான், உமையம்மை, ஏனைய தெய்வங்கள் என விளித்துப் பாடப்படுவர். அப்போது அவர்களின் சிறப்புகளும் பெருமைகளும் கூறப்படும். இந்த பிள்ளைத்தமிழ் நூலிலோ வினாயகப் பெருமானின் பெருமைகளைக் கூறி, அத்தகைய பெரியோனைப் பாடுதற்கு விக்கினங்கள் வராமல் காத்தருள் எனப் புலவர் வேண்டுவது ஒரு மாறுபாடான உத்தி. இந்நூலின் காப்புப் பருவத்துப் பாடல்கள் அனைத்துமே பெரும்பாலும் இவ்வண்ணமாகவே உள்ளன.

செங்கீரைப்பருவத்தின் முதற்பாடல் அழகானது.

அம்மையும் அப்பனும் உலகென உணர்ந்து
அங்கவர்க் காணாது, அங்கம்புரண்டு
வெம்பியும் விசும்பிற் தேடியுங் காணார்
விம்மியும் கண்ணீர் மல்கியும்
தம்பியோ மயிலேறித் தாவிப் பறந்தான்
தாயும் தந்தையும் உலகென
நம்பிய மட்டுவில் மருதடி விநாயகன்
நலமுடன் செங்கீரை யாடியருளே.

என ஒரு இனிய தத்துவத்தை உள்ளடக்கிய பாடலிது.

பின்னும் ‘கைத்தல நிறைகனி’ எனும் திருப்புகழ் வரியையும், அவ்வையாரின் ‘பாலும் தெளிதேனும்’ என்ற பாடல் வரியையும் உள்ளடக்கி யாத்த செய்யுட்களையும் இப்பருவத்தே காணலாம்.

தாலப்பருவத்துப் பாடலொன்று:

தலைபத்தோ னிராவணன் தாய்வணங்க இமயகிரி
தனையசைக்க உமையாள் கரம்பற்றுந்
தலைமகனே!….. ” எனத் தொடங்குகிறது.

இராவணன் கயிலையைப் பெயர்க்க அதனை அசைத்தபோது உமையம்மை அஞ்சினாள். சிவபிரானைத் தழுவிக் கொண்டாள். தாய்க்குத் தலைமகனான விநாயகப் பெருமானும் அவளுடைய கரத்தைப் பற்றி ஆறுதலளித்தார் என்பது இனிய கற்பனை! விநாயகப்பெருமான் ஒரு கொம்பன், இரு கையன், மும்மதத்தன், நால்வாயன், ஐங்கரத்தன், ஆனைமுகன் என விளங்குகிறான் என்கிறார் சப்பணிப் பருவப் பாடலொன்றில்.

‘வாக்குண்டாம் நல்ல மனமுண்டாம்,’ எனவும், ‘திருவாக்கும் செய்கருமம் கைகூடும் செஞ்சொற் பெருவாக்கும் பீடும் பெருக்கும்‘ என்ற பழம் தோத்திரப் பாடல்களின் வரிகளையும் தம் கவிதையில் எடுத்தாண்டுள்ளார் இப்புலவனார்.

அம்புலிப்பருவத்தை இப்புலவர் எடுத்தாண்டுள்ளது பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களினின்றும் வேறுபட்டுள்ளது. வழக்கமாக சாம, தான, பேத, தண்டம் ஆகிய் உபாயங்களால் அம்புலியை குழந்தையோடு விளையாட அழைப்பர். “காசினியிற் பிள்ளைக்கவிக் கம்புலி புலியாம்,” என்ற சொற்றொடரே இதனாற்றான் எழுந்தது எனலாம். இந்நூலில் பிள்ளையாரின் பெருமைகளைக் கூறி, அத்தகைய விநாயகனுடன் ஆடவா அம்புலியே! எனக் கூறுவதாகவே பத்துப் பாடல்களும் அமைந்துள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக,

‘கண்டவர் வியப்புறும் வகைஅருணன் ஒளியால்
கவினார் ஒளியைப் பெற்றிடும்
பண்பினால் நின்னி யொத்திடும் வேழமுகன்
மட்டுவிற் பதியினில் மருதமர நிழலமர்
வெண்டரளக் கொம்பன், வேழமுகத் தெம்பிரான்
விநாயகனோ டம்புலீ! ஆடவாவே
அண்டரும் பழமறையும் ஓலமிட நின்றஎம்
ஆனைமுக னொடம்புலீ! ஆடவாவே,‘ என ஒரு பாடல்.

அடுத்துக் காணும் சிற்றிற்பருவத்திலும், “மிகுந்த விருப்பினில் முயன்று கட்டிய அச்சிறு மங்கையர் சிற்றில் சிதையேலே,’ என்றும், “தேனிகர் மொழிபகர் அழகியர் செய்சிறு சீர்பெறு சிற்றில் சிதையேலே,’ எனவும், வேண்டுவதாகவே அமைந்துள்ளன.

சிறுபறை, சிறுதேர்ப் பருவங்களின் பாடல்களும் இவ்வாறே விநாயகர் புகழையே முன்னிலைப்படுத்தி இய்ற்றப்பட்டுள்ளன.

2. இணுவில் செகராச பிள்ளையார் பிள்ளைத்தமிழ்

இணுவில் பரராச சேகரப் பிள்ளையார் கோயில் ஈழத்தில் ஜாஃப்னா விலிருந்து 4 மைல்கள் தள்ளி இருக்கும் இணுவில் எனும் இடத்தில் உள்ளது. சுமார் 600- 700 ஆண்டுகள் பழமையான இக்கோயில் ஜாஃப்னா அரசுடன் தொடர்பு வாய்ந்ததாகும். முக்கிய தெய்வம் பரராச சேகரப் பிள்ளையார். 14-15 பொது நூற்றாண்டுகளில் ஜாஃப்னாவை ஆண்ட அரசனான சிங்கைப் பரராஜசேகரனால் இக்கோவில் கட்டப்பட்டது. தான் எக்காரியத்தைத் தொடங்கு முன்பும் இக்கோவிலில் வழிபட்டுச் செல்வது அவனுடைய வழக்கம். இதனை மடத்து வாசல் பிள்ளையார் கோவில் எனவும் அழைப்பார்கள்.

இந்தப் பிள்ளையார் மீதான பிள்ளைத்தமிழ் நூலானது ச. வே. பஞ்சாட்சரம் எனும் புலவரால் 1988ல் இயற்றப்பெற்றதாகும். இந்தப் பிள்ளையார் இவருடைய குலதெய்வமாவார். தன்மீது பிள்ளைத்தமிழ் பாடுமாறு பிள்ளையாரே இவருடைய கனவில் வந்து ஆணையிட்டார்; அதனால் இதனைப் பாடினார் என அறிகிறோம்.

காப்புப் பருவத்தில் வழக்கம்போலப் பல கடவுளர்களையும் அழைத்துக் குழந்தையைக் காக்க என வேண்டுகிறார் புலவர்.

செங்கீரைப் பருவத்துப் பாடல்களுள் ஒன்று ஈழத்துக் கோயில் விசேடங்களின்போது நடக்கும் பலவகையான காவடியாட்டங்களையும், பிரதட்சிணம், தீமிதிப்பு ஆகிய வேண்டுதல்களை விளக்குகிறது. இப்படிப் பலவகையான வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றி பக்தர்கள் கொண்டாடும் தந்தமுகனே! தம் தலையிற் குட்டிக்கொண்டு உன்னை வழிபடுவதல்லது உன் தலையிலேயே குட்ட வரும் (கோவில் சொத்தைக் கொள்ளையடிப்பவர்கள் எனப் பொருள் கொள்ளலாமா?) மனிதர்களும், மண், பெண், பொன் ஆகியவற்றால் மதிகெட்டவருமாகியோரின் ஆட்டத்தைக் கண்டு அவர்களை நெறிப்படுத்துபவனே! செங்கீரையாடுக! என வேண்டுவதாக அமைந்த பாடல். பொதுவாக அனைத்துப் பாடல்களுமே இத்தொனியிலேயே அமைந்து இயற்றியவரின் மனக்கிலேசத்தையும் தாபத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அதைத் தணிவித்து அருள்பவன் செகராசப்பிள்ளையார் எனுங்கருத்து வெளிப்படுகின்றது.

பறக்குங் காவடி, துள்ளாட்டம்
பல்குங் காவடி, பாலமுதம்
நிறைக்குங் காவடி, பிரதட்டை
நிகழ்த்துங் காவடி தணல்பொங்கும்
தெறுந்தீ மிதிப்பு முதற்பத்தி
சிறக்கும் வைராக் கியர்ஏத்தும்
கறந்த பால்வெண் தந்தமுகா!
கையால் தம்தலை தமில்குட்ட
மறந்துன் தலையிற் குட்டவரும்
மண்,பெண், பொன்னில் குலைந்தவர்கள்
திறங்காண் செகரா சக்குருவே!
சிறுதளி இணுவை மாமன்னா!
முறம்பயில் செவிகள் மொய்த்தலைய
முக்கண்! ஆடாய் செங்கீரை!
வறங்கெட மாரி வான்பொழிய
மகிழ்ந்தெழுந் தாடாய் செங்கீரை!

இன்னும் ஒரு பாடலைக் காண்போம். சொன்னயமும் கவிதை நயமும் மிகுந்த ஒரு தாலப் பருவப்பாடல்:

முப்புரமெரிக்கச் சென்ற சிவபிரான் பிள்ளையாரின் அருளை முதலில் பெற்றே சென்றான்; செகராசப் பெருமானே! பிரணவமாகிய உன்னையீன்ற பிடிபோலும் உமையன்னை உன்னைப் பூந்தொட்டிலில் வளர்த்தித் தாலாட்ட நீ கேட்டுச் சிரித்தபடி உறங்குவாயாக எனும் அழகான பாடல்:

மூன்று புரமெரிக்க முக்கண்ணன் போங்காலை
ஆன்ற மகனாமுன் அருள்பெற்றான் என்பார்கள்!
ஊன்றி உனையெண்ணும் உத்தமர்நெஞ் செல்லாமே
தோன்றி இனிமைபல தூண்டச் செகராசக்
கோன்றன் கோவில் குடிகொண் டமர்வோனே!
ஈன்றாள் பிரண் வமென்னும் பிடியானை
போன்றாள்- உமையாள்- பூந்தொட்டி லாட்டவெழுந்
தேன்பா யிசைகேட்டிச் சிரித்துறங்கு தாலேலோ!

(வளரும்)

July 29, 2022
ஐனநாயகச் சர்வாதிகாரம்

சக்தி சக்திதாசன்
லண்டன்

ஐனநாயகம் என்பார்கள் இல்லை சர்வாதிகாரம் என்பார்கள். என்ன சக்திதாசன் ஐனநாயகச் சர்வாதிகாரம் என்கிறானே! இவனுக்குப் புத்தி பேதலித்து விட்டதோ? என்று நீங்கள் எண்ணத் தலைப்படுவது புரிகிறது. எனக்குத் தெரிந்த வரையில் புத்தி பேதலிக்கவில்லை என்றுதான் எண்ணுகிறேன்.

என்ன! தற்போதைய உலக அரசியல் அரங்கில் நடைபெறும் காட்சிகள் அனைத்தையும் ஒருமுறை புரட்டிப் போட்டுச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

நான் வாழும், என்னை வாழவைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் கடந்த சில மாதங்களாக இடம்பெற்ற அரசியல் அரங்கக் காட்சிகள் ஒருபுறம், நான் பிறந்த மண்ணான சிறீலங்காவில் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கும் அரசியல் அல்லகல்லோலங்கள் ஒருபுறம். உலக அளவிலே உக்கிரைன் நாட்டில் ஈடம் பெற்றுக் கொண்டிருக்கும் போரும் அதன் அவலங்களும் ஒருபுறம் என அனைத்து உலகிலும் அவசரம் அவசரமாக அரசியல் அரங்கங்களில் நாடகங்கள் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கின்றன.

இலங்கையிலே தற்போது நடந்தேறியிருக்கும் விடயங்கள் மக்களின் வாழ்வின் அடிப்படை ஆதரங்களையே பாதித்திருக்கின்றன. வசதியுள்ளோரும், வசதியற்றோரும் ஏதேவொரு வகையில் பதிப்படைந்திருக்கிறார்கள்.

அம்மக்களில் ஒருவனாக வாழாமல் அம்மக்களைப் பாதிக்கும் விடயங்களைப் பற்றிய கருத்தைப் புலம்பெயர் தேசத்தில் இருந்து தெரிவிப்பது அம்மக்களுக்கு எந்தவிதத்திலும் நியாயமாக இருக்காது என்பது என் கருத்தாகையால் அதைப்பற்றிய அலசலைத் தவிர்த்துக் கொள்கிறேன்.

சரி இனி ஐக்கிய இராச்சியத்தின் அரசியல் சதுரங்கப் பலகையைப் பார்ப்போம். எனது வாழ்வினை நேரடியாகப் பாதிக்கும் எனும் வகையில் இதைப் பற்றிய அலசலுக்குள் கொஞ்சம் புகுந்து கொள்கிறேன்.

எமது பிரதமர் பொரிஸ் ஜான்சன் பதவிக்கு வரும்போதே அவர் சராசரியான ஒரு அரசியல்வாதியைப் போல நடந்து கொள்ளமாட்டார் எனும் கருத்து அனைவரும் அறிந்த ஒன்றே. அவரது அசாதாரணமான பண்புகள், பழக்க வழக்கங்களை அவர் லண்டன் நகர மேயராக 8 வருட காலம் பதவி வகித்தபோதே மக்கள் தெரிந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

மக்களின் மனங்களை ஈர்க்கும் ஏதோ ஒரு சக்தியை அவர் கொண்டிருந்தார் என்பதுவே உண்மை. அவரது 2019 அறுதிப் பெரும்பன்மை வெற்றி மக்களுக்கு அவர் மீதிருந்த ஈர்ப்பு என்று வாதிடும் பல அரசியல் அவதானிகள் உண்டு. அதே நேரம் ப்றெக்ஸிட் எனும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தினிலிருந்து விலகுவது எனும் நிகழ்வு கிளப்பி விட்ட புரிந்துணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பிரிந்துணர்வினை ஊட்டும் வகையில் அவர் நடந்து கொண்டமையே அவரது வெற்றிக்குக் காரணம் எனும் வாதமும் பலமாக எழுந்ததுண்டு.

எது எவ்வகை இருப்பினும் அமெரிக்கா ட்ரம்ப் அலையினால் தாக்கப்பட்ட சிறிது காலத்திலேயே இங்கிலாந்து பொரிஸ் அலையினால் தாக்கப்பட்டது என்பதுவே உண்மை. அப்போதைய அமேரிக்க ஐனாதிபதி ட்ரெம்ப் அவர்கள் பொரிஸ் ஜான்சனை ஆதரித்த தலைவர்களுள் முக்கியமானவர் என்பதும் குறிப்பிடப் பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசி தனது காரியத்தை சாதித்துக் கொள்ளும் திறமை பொரிஸ் ஜான்சனிடம் இருந்தது. கேட்கப்படும் கேள்விகள் எத்தனை கடினமானதாக இருந்தாலும் சுற்றி வளைத்துப் பதிலளித்துத் தப்பித்துக் கொள்ளும் திறமை அவரிடம் இருந்தது. அவரிடமிருந்த ஏதேவொரு வசீகரம் அவரின் மீது ஆத்திரம் கொள்வதற்குப் பதிலாக அனுதாபம் கொள்ளத் தூண்டியது எனலாம்.

இதுதவிர அவருக்கு அவரது கட்சிக்குள்ளிருந்த செல்வாக்குக்கு இரண்டு காரணங்களைக் கூறலாம். மிகவும் நெருக்கடியாக சொற்பமான பெரும்பான்மையுடன் வட அயர்லாந்துக் கட்சியின் கூட்டணியின் தயவில் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்த அன்றைய கன்சர்வேடிவ் அரசாங்கத்தை “ப்ரெக்ஸிட்டை நடைமுறைப் படுத்துவேன்” எனும் சுலோகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு 80 உறுப்பினர்களை பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட ஒரு வெற்றிக்கு அழைத்துச் சென்றவர் என்பது முதற்காரணம், அவரை எதிர்க்கக்கூடிய ஆற்றல் மிக்க மற்றொருவர் அக்கட்சியில் இருக்கவில்லை என்பது அடுத்த காரணம்.

சரி இப்போ கேள்வி எழுகிறது. இத்தனை அனுகூலங்களைக் கொண்டிருந்த பொரிஸ் ஜான்சன் இன்று பெரும்பான்மை வெற்றியீட்டிக் கொடுத்த தலைவர் எனும் நிலையிலிருந்து பதவியை இராஜினாமாச் செய்யும் நிலையை வந்தடைந்தது எப்படி?

பொரிஸ் ஜான்சனின் வெற்றிக்கும், தோல்விக்கும் கோவிட் 19 ஒரு முக்கிய காரணம் என்று சொன்னால் அது மிகையில்லை எனலாம். எப்படி அது அவருக்கு வெற்றி என்று சொல்கிறாய் என்று நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது.

மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குள் கோவிட் 19 எனும் உலகம் எதிர்நோக்கிய முன்னேற்போதும் உலகு கண்டிராத நோயினூடாக நாட்டை வழிநடத்த வேண்டிய முதல் பிரதமராக நாட்டினை இழப்புகள் அதிகமின்றி அவ்விருளினைக் கடந்து கூட்டிச் சென்றிருக்கிறார். மேற்குலக நாடுகளிலேயே இந்நோய்க்குத் தேவையான தடுப்பூசிகளை தேவையான அளவு கொள்வனவு செய்து முதன் முதலில் தடுப்பூசியைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கிய நாடு எனும் பெயரைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார்.

இனி இந்தக் கோவிட் 19 அவருக்கு எந்த வகையில் தோல்வியைப் பரிசாக்கியது என்று பார்க்கலாமா?

கோவிட் 19 ஐ கட்டுப்படுத்துவதற்காக நாட்டினை முடக்கும் தீவிர சட்டங்களை அமுலாக்கிய பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்களது முக்கிய ஆலோசகராக இருந்தவர் டொமினிக் கமிங்ஸ் என்பவர் ஆவார். இந்தக் கோவிட் சட்டங்கள அமுலாக்க ஆலோசனை வழங்கிய அவரே அச்சட்டங்களை மீறியது வெளிப்பட்டதே பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்களின் சறுக்கலுக்கு ஆரம்பச்சுழி இட்டது என்று சொல்லலாம்.

சட்டங்களை மீறிய அவரது ஆலோசகரை தண்டிக்காமல் மன்னித்தார் பொரிஸ். அதுவே அவரது தொடர்ந்த தவறான நடத்தைகளின் ஆரம்பம். கருத்து வேற்றுமைகளினால் பொரிஸ் ஜான்சனிடமிருந்து வெளியேறிய டொமினிக் கமிங்ஸ் தன்னுடன் பொரிஸ் ஜான்சனை விழுத்தக்கூடிய பல ஆவண இரகசியங்களோடு வெளியேறி இருக்கலாம் என்பது அரசியல் அவதானிகளின் கருத்தாகும்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பொரிஸ் ஜான்சனின் முகச்சாயம் வெளுக்கத் தொடங்கியது. சிரித்து மழுப்பி முரண்பாடுகளில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்களது அரசியல் அனுபவ வெற்றிடம் மக்களுக்குப் புலப்படத் தொடங்கியது.

தொடர்ந்து கசியத் தொடங்கிய அரசாங்க உள்நடவடிக்கைகள் அவருக்கு வெடி வைத்தன. தம்முடைய இரத்த உறவுகளின் மரணத்தின் போது உடனிருக்க முடியா நிலையிலிருந்த மக்கள் அப்போதைய கால கட்டத்தில் பிரதமரின் அலுவலகத்தில் மது உள்ளடங்கிய ஒன்றுகூடல்கள் நடந்ததை அறிந்தால் சும்மா விடுவார்களா என்ன?

வெறும் வாய்க்கு எப்போ அவல் கிடைக்கும் என்று காத்துக் கிடந்த எதிர்க்கட்சிகளுக்கு பத்துநாள் பட்டினி கிடந்த நாயின் முன்னால் வீசப்பட்ட மாமிசத் துண்டினைப் போல இந்தக் கசிவுகள் அமையவும். பாராளுமன்றத்தில் உண்டு இல்லை என்று விவாதம் செய்தார்கள். விழித்துக் கொண்ட ஊடகங்களுக்கு மென்று சப்பித் துப்புவதற்கு பிரதமரும், அவரைச் சார்ந்த பலரும் அகப்பட்டுக் கொண்டார்கள்.

தனக்கு கீழியங்கும் தனது அலுவலகத்தில் கோவிட் 19 சட்டங்களை மீறும் வகையில் எதுவிதமான ஒன்றுகூடல்களும் நடைபெறவேயில்லை என்று ஊடகங்களுக்கும், பாராளுமன்றத்துக்கும் உறுதியளித்த பிரதமரின் முகத்தில் கரி பூசப்பட்டது. துடைத்துக் கொண்டே சிரித்தார் பொரிஸ் ஜான்சன்.

விளைவாக நீண்டதோர் விசாரணையின் பின்பு பொலீசாரினால் கிரிமினல் குற்றத்துக்கான அபராதத்தைச் செலுத்திய ஐக்கிய இராச்சியத்தின் முதலாவது பிரதமர் எனும் பெருமையைப் பெற்றார் பொரிஸ் ஜான்சன்.

இதைவிடச் சிறிய குற்றச்சாட்டுகளுக்காகவே பதவி விலகிய பலர் உதாரணமாக இருக்க பதவியை இறுகக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்ட பொரிஸ் ஜான்சன் வெறும் மன்னிப்புடன் இந்த அத்தியாயத்தை மூடிவிட்டேன் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் இந்த விடயமும், இவர் மீது மக்கள் கொண்ட அவநம்பிக்கையும் நிறுபூத்த நெருப்பாகத் தகித்துக் கொண்டுதான் இருந்தது.

எதிர்க்கட்சிகள் சும்மா இருக்குமா என்ன? ஒரு நாயின் கால்களில் கிடைத்த எழும்புத் துண்ட அது சும்மா விட்டு விடுமா என்ன? மக்கள் மனங்களில் பொரிஸ் ஜான்சன் பற்றிய அவநம்பிக்கை, மற்றும் தயங்காமல் உண்மைகளை மறுக்கும் வல்லமை பெற்றவர் எனும் எரிந்து கொண்டிருந்த அபிப்பிராய நெருப்புக்கு எண்ணெய் ஊற்ற ஊடகங்களும், எதிர்க்கட்சிகளும் தவறவில்லை.

இதன்போது பொரிஸ் ஜான்சனைக் காப்பாற்ற வந்தது போலவே ரஸ்ய அதிபர் பூட்டின் உக்ரைன் நாட்டின் மீது போர் தொடுத்தார். நடுக்கடலில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த பொரிஸ் ஜான்சனுக்கு முன்னால் ஒரு மிதக்கும் கட்டையை வீசினார் பூட்டின். விடுவாரா பொரிஸ் ஜான்சன்? எட்டிப் பிடித்துக் கொண்டார். ஒருவாறு கரையேறி விடுவார் என்றுதான் அரசியல் அவதானிகள் கருதினார்கள். அத்துடன் உக்கிரன் போரினால் ஏற்பட்ட எண்ணெய்த் தட்டுப்பாடு, ப்ரெக்ஸிட் மற்றும் உக்கிரைன் போர் முதலியனவற்றின் தாக்கத்தில் ஏற்பட்ட வாழ்க்கைச் செலவின் உயர்வு அவைகளும் பொரிஸ் ஜான்சன் மீது விழுந்த கற்களைத் தடுக்கும் கேடயங்களாகின.

சரி இவையெல்லாவற்றையும் ஒருவாறு பூசி மெழுகி சமாளித்து விட்டேன் என்று பெருமூச்செறிந்து நடந்த பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்களுக்கு மற்றுமோர் பேரிடி காத்திருந்தது.

சரி அந்தப் பேரிடி எந்த வடிவில் அவருக்குக் காத்திருந்தது என்று அறிய ஆவலாக இருப்பீர்களே!

பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்களால் தனது பாராளுமன்றக் கட்சி உறுப்பினர்களை வழிநடத்தவும், அவர்களின் நடத்தைகளைக் கண்காணிப்பதற்கும் அமர்த்தப்பட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் உப தலைவர் பதவிக்கு சிலகாலங்களின் முன்னால் அமர்த்தப்பட்டவர் கிறிஸ் பின்ச் என்பவர். பிரதமராவதற்கு முன்னால் பிரதமர் தெரேசா மே அவர்களின் அமைச்சரவையில் பொரிஸ் ஜான்சன் அவர்கள் வெளிநாட்டு அமைச்சராகவிருக்கும் போது இதே கிறிஸ் பின்ச் அவரின் கீழ் பணிபுரிந்தார். அப்போது அவர் மற்றொரு அலுவலகப் பணியாளருடன் முறைதவறி நடந்தார் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டு பின்பு மன்னிப்புக் கேட்டதன் பிரகாரம் பொரிஸ் ஜான்சனினால் மன்னிக்கப்பட்டவர்.

சரி இப்போது இதே கிறிஸ் பின்ச் என்ன செய்து விட்ட்டார் தெரியுமோ? கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் உறுப்பினர்களின் ஒன்றுகூடும் கிளப் ஒன்றிலே இக் கிறிஸ் பின்ச் என்பவர் அதிகமாக மது அருந்தி விட்டு அங்கு இருந்த இரண்டு இளம் கன்சர்வேடிவ் ஆண் உறுப்பினர்களோடு முறை தவறி நடந்திருக்கிறார்.

இந்தப் பிரச்சனை வெளியே ஊடகங்களில் வருவதறிந்து இக் கிறிஸ் பின்ச் தானே தனது பதவியை இராஜினாமச் செய்தார். ஆனால் இதன் பின்னும் அவரை கன்சர்வேடிவ் கட்சியிலிருந்து விலக்க பொரிஸ் ஜான்சன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. அது தவிர இவரை இப்பதவிக்கு அமர்த்தும் போது இவர் முன்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் என்று தனக்குத் தெரியாது என்று வேறு ஊடகங்களுக்கும், பாராளுமன்றத்திலும் சொல்லி விட்டார்.

அது தவிர ஊடகங்களில் அதை வலியுறுத்தும்படி தனது அமைச்சரவையில் இருந்த சில அமைச்சர்களைப் பணித்துள்ளார்.

அது பொரிஸ் ஜான்சன் நினைத்த பாதையில் செல்லவில்லை. கிறிஸ் பின்ச் அவர்களின் மீதான முந்தைய குற்றச்சாட்டு ஏற்கனவே பொரிஸ் ஜான்சனுக்குத் தெரியும் எனும் உண்மை வெளிவந்தது. “என்னை மன்னித்து விடுங்கள் நான் மறந்து விட்டேன்” என்றார் பொரிஸ் ஜான்சன். மன்னிப்புக்கும் ஒரு எல்லையுண்டு தானே! இனித்தன் சாயம் மக்களிடம் வெளுக்காது என்றுணர்ந்தும் பதவிக் கட்டிலை விட்டிறங்க மறுத்து விட்டார் என்றால் பாருங்களேன் !

“இதற்கு மேலும் தாங்காதடா சாமி!” என்று நிதியமைச்சர் ரிஷி சுனாக், மற்றும் சுகாதார அமைச்சர் சஜித் ஜாவிட் இருவரும் தமது அமைச்சர் பதவியை இராஜினாமச் செய்தார்கள். பொரிஸ் ஜான்சன் காகித அட்டையில் கட்டிய மாளிகை சரியத் தொடங்கியது. ஒவ்வொன்றாக அரசாங்கத்தில் இருந்த துணை அமைச்சர்கள், காரியதரிசிகள் எனச் சுமார் 54 பேர் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இராஜினாமாச் செய்தார்கள்.

அவர்கள் அனைவரதும் காரணம் பிரதமர் மீதான அவநம்பிக்கை.

வேறு வழியின்றி தனது பதவியை இராஜினாமாச் செய்வதாக பொரிஸ் ஜான்சன் அறிவித்தார்.

ஒரு பாடல் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது,

“கெட்டிக்காரனின் பொய்யும், புளுகும் டக்கு முக்கு டிக்குத் தாளம்
எட்டு நாளிலே புரிஞ்சு போகும் டக்கு முக்கு டிக்குத் தாளம்”

இது எட்டு நாளில் இல்லை சுமார் இரண்டு வருடம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்களேன்.

சரி இதிலே எங்கே சர்வாதிகாரம்? எனும் கேள்வி எழுந்திருக்குமே!

ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பிரதமர் இராஜினாமாச் செய்து விட்டார். அடுத்த பிரதமரை வெறும் 200000க்கும் குறைவான உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கன்சர்வேடிவ் கட்சி உறுப்பினர்களே தெரிவு செய்யப் போகிறார்கள்.

8 பேர் பிரதமராவதற்காக கட்சித் தலைவர் பதவிக்கு நியமனப் பத்திரங்கள் தாக்கல் செய்த போதிலும் அவர்களுள் இருவரை மட்டுமே பாரளுமன்ற உறுப்பினர்களாக இருக்கும் கன்சர்வேடிவ் கட்சியினர் வாக்களித்துத் தெரிவு செய்து தமது அடிப்படை உறுப்பினர் முன் நிறுத்துவார்கள்.

சரி வானோலி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் நானறிந்து கொண்டது காதைக் கொடுங்கள் சொல்கிறேன்.

கடைசியாகத் தெரிவு செய்யப்படப் போகும் இருவரில் யார் பிரதமராக வேண்டும் என்று பெரும்பான்மை கன்சர்வேடிவ் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் விரும்புகிறார்களோ அவர்களோடு தெரிவு செய்யப்படும் மற்றைய வேட்பாளர் யாராக இருக்க வேண்டும்?

கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் அடிப்படை உறுப்பினர்கள் மத்தியில் செல்வாக்குப் பெறாதவராக இருக்க வேண்டும் என்பதால் அத்தகைய வழியில் தமது சக உறுப்பினர்களையும் வாக்களிக்கும் வகையில் வழி நடத்தி விடுவார்களாம். எப்படி இருக்கிறது ஐனநாயகம்?

ஓ! இதுதான் ஐனநாயகச் சர்வாதிகரமோ ?

July 20, 2022
கம்பனில் கண்டெடுத்த முத்துக்கள் – 51

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இராவணன் போர்க்களம் புகுந்த செய்தியை ஒற்றர் வாயிலாய் அறிந்த இராமனின் தோள்கள் பூரித்தன. போர்க்கோலம் பூண்டான் அவன். போர்க்களம் புகுந்த இராவணனோடு முதலில் போரில் இறங்கியவன் சுக்கிரீவன். கடும்போரினால் அவன் சற்றுக் களைத்த வேளையில் அவனுக்குத் தோள்கொடுக்க இடைபுகுந்தான் அனுமன். மரங்களையும் மலைகளையும் பெயர்த்து இராவணனையும் அவன் சேனையையும் தாக்கினான். பதிலுக்கு இராவணனும் மாரியென அம்புகளைப் பொழியவே அவற்றால் அலக்கண் (துன்பம்) உற்றான் அஞ்சனை மைந்தன்.

வானர சேனையை இராவணன் துன்புறுத்துவது கண்டு அவனை எதிர்க்கவந்தான், வில்லேந்திய மேருவென விளங்கிய, இராமனின் இளவலான இலக்குவன்; வந்தவன் தன் வில்லின் நாணினைத் தெறித்து ஒலியெழுப்பவே இடிமுழக்கமொத்த அவ்வொலிகேட்டுக் கிலிகொண்டது அரக்கர்குழாம்.

வல்லமைமிகு இராவணனும் தன்னருகில் நின்ற வீரர்களின் உள்ளம் இலக்குவனின் நாணொலியால் வேறுவேறாகி உடைந்து நிற்கின்ற தன்மையை நோக்கி, வீரனாகிய இராமனின் தம்பி இலக்குவனுடைய கூற்றுவனின் கொடும் புருவம் போன்ற வில் எழுப்பிய பேரோசையையும் கேட்டு, ”என்னே இவன் ஒரு மனிதனா!” என வியந்து, சரிந்த தன் மகுடத்தை உயரே ஏற்றிக்கொண்டான்.

ஆற்றல்சால் அரக்கன்தானும் அயல்நின்ற வயவர் நெஞ்சம்
வீற்றுவீற்று ஆகிஉற்ற தன்மையும் வீரன் தம்பி
கூற்றின்வெம் புருவம்அன்ன சிலைநெடுங் குரலும் கேளா
ஏற்றினன் மகுடம் என்னே இவன் ஒரு மனிசன் என்னா. (கம்ப: முதற்போர் புரிப் படலம் – 7159).

இலக்குவனின் வில் வளைவை கூற்றுவனின் புருவ வளைவோடு கம்பநாடர் ஒப்பிட்டிருப்பது அரியதொரு கற்பனையாய்ப் பொலிகின்றது.

இலக்குவனின் அம்புகளை இராவணன் இலாவகமாய்த் தடுத்து, அவன் அம்பறாத் தூணியையும் அறுத்தவேளையில், இளைப்பாறி அங்குவந்த அனுமன் பேருருவம் எடுத்து இராவணன் முன்பு நின்றான்; இராவணனைப் பார்த்து,

”இராவணா! உன் மார்பில் நான் குத்துகின்றேன்; அக்குத்துக்கு நீ பிழைத்திருந்தால் உன் முழுபலத்தோடு என்னை மார்பில் குத்துவாய்; உன் குத்துக்கு நான் பிழைத்திருந்தேனாகில் உன்னோடு இனிப் போர் புரியேன்” என்று சூளுரைத்தான். அதுகேட்டு வியந்த இராவணன்,

”பேருருவெடுத்து நெடிது நின்றோனே! தனியாய் உள்ள நீ, போராயுதம் எதுவும் உடையாய் அல்லை; அப்படியிருந்தும் வெறுங்கையால் என் சுற்றத்தார் பலரைக் கொன்றாய்; வலிமைமிகு சேனையோடு உயர்ந்த தேரின்மேல் வந்த என்னெதிரில் வந்து, உன்னுடைய ஆற்றல் ஒன்றையே கொண்டு எதிர்நிற்கின்ற உனக்கு இவ்வுலகில் உள்ளவர் யார் நிகராவார்? சொல்!” என்று அனுமனின் வீரத்தையும் பேராண்மையையும் போற்றினான்.

ஒன்று ஆயுதம் உடையாய் அலை ஒருநீ எனது உறவும்
கொன்றாய் உயர் தேர்மேல் நிமிர்கொடு வெஞ்சிலை கோலி
வன்தானையினுடன் வந்தஎன் எதிர்வந்து நின் வலியால்
நின்றாயொடு நின்றார் இனி நிகரோ உரை நெடியோய். (கம்ப: முதற்போர் புரிப் படலம் – 7184)

’வீரனை வீரன் அறிவான்’ எனும் மொழிப்படி அனுமனின் வீரத்தை உணர்ந்து போற்றிய இராவணன், அனுமனைப் பார்த்து ”என்னைக் குத்து” என்று அவனுக்கு அனுமதியளித்தான்.

உடனே, தன் வயிரக் கையால் அனுமன் இராவணனின் மார்பில் குத்தினான்; அக்குத்தினால் இராவணன் மார்பில் தங்கியிருந்த திசையானைகளின் தந்தங்கள் அவன் முதுகுவழியாய்ப் பொலபொலவெனக் கீழே வீழ்ந்தன. கதிகலங்கிப் போன இராவணன், தன்னுயிர் உடலைவிட்டு வெளியேசென்று மீண்டதுபோன்ற உணர்வினைப் பெற்றான்.

மீண்டும் அனுமனின் வீரத்தைப் புகழ்ந்த அவன், ”இப்போது என் முறை; நான் விடுகின்ற குத்தைத் தாங்கிக்கொண்டும் நீ உயிர்பிழைத்து இருப்பாயாகில் நீ இன்றும் இருப்பாய்; என்றும் இருப்பாய்; உனக்கு அழிவில்லை” என்றான். இது தன்னை அறியாமலேயே இராவணன் அனுமனுக்குத் தந்த வாழ்த்தாய் அமைகின்றது. அதனைத் தொடர்ந்து அனுமனை இராவணன் தன் முழுபலத்தோடு குத்த அவனும் கலங்கிப்போனான்.

அதன்பின்னர் இலக்குவனும் இராவணனும் மீண்டும் ஒருமுறை நேரடிப் போரில் ஈடுபடலாயினர். இராவணனின் ஆற்றல்மிகு அயன் வேலினால் தாக்குண்ட இலக்குவன் சோர்ந்தான். அவனை இலங்கைக்குத் தூக்கிச் செல்ல முயன்ற இராவணன், தூக்க இயலாமல் வெய்துயிர்க்க, அப்போது அங்குவந்த அனுமனோ தாய்க்குரங்கு தன் மகவினை எடுத்துச் செல்வதுபோல் இலக்குவனை மிக எளிதாக அவ்விடத்தினின்று தூக்கிச் சென்றான்.

பக்தியும் அன்பும் உடையார்க்கு, இறைவன் எளியவன் என்னும்
கருத்தை இப்பாடல் உணர்த்துகின்றது. “பத்துடை அடியவர்க்கு
எளியவன்; பிறர்களுக்குரிய வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் நம்
அரும்பெறல் அடிகள்” (திருவாய்: 1:3:1) என்னும் நம்மாழ்வாரின்
திருவாய்மொழிப் பாசுரத்திற்கு அரியதோர் விளக்க நிகழ்ச்சியாய்
இஃது அமைந்துள்ளது.

போர்க்கோலம் பூண்ட இராமன் இராவணனோடு பொருதற்கு அப்போது வந்துகொண்டிருந்தான். இராமனைக் கண்ட இராவணனும் அவனை எதிர்ப்பதற்குத் தோதாய்த் தன் தேரை அவன் பக்கம் திருப்பினான். தேரின்றித் தமியனாய் வந்த இராமனைக் கண்ட அஞ்சனை மைந்தன், ”ஐய! நின்னொடு போரிடுதற்கு இராவணன் குதிரைகள் ஆயிரம் பூட்டிய தேரில் வந்துகொண்டிருக்க, நீ தரையில் நின்று அவனொடு மலைதல் ஒரு வெறுமைத் தன்மையை அல்லவோ காட்டி நிற்கும்! ஆதலால், என் தோளில் ஏறுக!” என்று வேண்டிக்கொண்டான்.

”நன்று…நன்று” என்று அந்த யோசனையை ஏற்றுக்கொண்ட கொண்டல்வண்ணனான காகுத்தன் அனுமனின் சுந்தரத் தோள்களில் அழகாய் ஏறியமர, கன்றைச் சுமக்கும் தாயென மாருதி களித்தான்; இன்பக் கடலில் குளித்தான்.

இராமனும் இராவணனும் முதன்முறையாக ஒருவரோடொருவர் நேரடியான போரில் இறங்கினர்; இராமனின் சரமெனும் கூற்றம் இராவண சேனையில் அவனொருவனைத் தவிர மீதமுள்ளோரைக் கொன்றொழித்தது. தன் சேனையின் பிணக்குவியல் கண்ட இராவணன் அராவென வெகுண்டான். திரண்ட இரு கணைகளை இராமனின் இரு தோள்களிலும் அழுந்திப் புதையுமாறு எய்தான்.

அப்போதும் இராமன் முகத்தில் சினக்குறி தோன்றவில்லை. முறுவல்பூத்த முகத்தினனாய், அம்புகளை எய்து அவன் இராவணன் வில்லை அறுத்தான். மற்றோர் அம்பால் மணிகள் பதிக்கப்பெற்ற இராவணனின் மகுடத்தை வீழ்த்திக் கடலில் இறுத்தான்.

மகுடமிழந்த இராவணன் செருக்கழிந்து நாணமுற்றவனாய்க் கீழ்நோக்கிய பார்வையும் தலையும் உடையவனாய், ஒளியிழந்த முகத்தோடு போர்க்கருவிகள் இழந்த கைகளைத் தொங்கவிட்டவனாய், அதனால் விழுதுடைய ஆலமரம் போன்ற மெய்யினைக் கொண்டவனாய், அறத்தினை மீறிய தீயோர் செயல்கள் இப்படித்தான் முடியும் என உலகோர் எல்லாம் ஆரவாரமிட்டுக் கூற, தன் நிறம் பொலிவிழந்து கரிந்துபோக, கால் விரல்களால் நிலத்தைக் கிளறியவண்ணம் நின்றான்.

அறம் கடந்தவர் செயல் இது என்று உலகுஎலாம் ஆர்ப்ப
நிறம் கரிந்திட நிலம் விரல் கிளைத்திட நின்றான்
இறங்கு கண்ணினன் எல்அழி முகத்தினன் தலையன்
வெறுங் கை நாற்றினன் விழுதுடை ஆல்அன்ன மெய்யன். (கம்ப: முதற்போர் புரிப் படலம் – 7184)

போரில் தோற்று நாணி நிற்கும் பெருவீரனொருவனின் தோற்றத்தை அவ்வந்நிலைகட்கேற்ற மெய்ப்பாடுகளுடன் இப்பாடல் தெளிவாய்க் காட்டுகின்றது.

ஆயுதமின்றிக் கைகள் இருபதும் தொங்கிக் கிடக்கும் தோற்றம் ’விழுதுடை ஆல்அன்ன மெய்யன்’ ஆயிற்று.

அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை
நின்றாரின் பேதையார் இல். (குறள்: 142) என்பது அறநூல் கருத்தாகலின் முன்னர் இதனைக் கூற அஞ்சிய உலகம் இப்போது இராவணனின் தளர்ச்சிகண்டு துணிந்து கூறியதால், ”அறங்கடந்தவன் செயல் இது என்று உலகெலாம் ஆர்ப்ப’ என்றார் கல்வியில் பெரிய கம்பர்.

இராவணனின் இரங்கத்தக்க இழிநிலை கண்ட, மிக இளைய கமுக மரத்தின்மீது வாளை மீன்கள் தாவிப் பாயும் கோசல நாட்டு வள்ளலாகிய, இராமன், “சிறையிலிருக்கும் சீதையை விடுத்து, நின் தம்பியான வீடணனுக்கு ஆட்சியைக் கொடுத்து அவனுக்கு ஏவல்செய்து இருப்பாயெனில் உன்னை என் அம்பினால் கொல்லேன். அதனை நீ விரும்பாது என்னோடு போர் புரிய விரும்புகின்றாயா? அவ்வாறெனில், அரக்கரை ஆள்கின்ற ஐயா! உனக்குத் துணையாய் அமைந்த படைகள் அனைத்தும் பெருங்காற்றினால் தாக்கப்பட்ட பூளைப் பூக்களைப்போல் இப்போது சிதைந்து போயினமையைக் கண்டாய்; (ஆதலால்) இன்று உன் இலங்கை அரண்மனைக்குச் சென்று, போர்க்கு நாளை வருவாயாக!’ என இராவணனுக்கு அருள்புரிந்து விடுத்தான்.

ஆள் ஐயா உனக்கு அமைந்தன மாருதம் அறைந்த
பூளை ஆயின கண்டனை இன்று போய்ப் போர்க்கு
நாளை வா என நல்கினன் நாகு இளங் கமுகின்
வாளை தாவுறு கோசல நாடுடை வள்ளல். (கம்ப: முதற்போர் புரிப் படலம் – 7271)

இராவணனின் நால்வகைப் படைகளின் அழிவிற்குப் பூளைப் பூவை ஈண்டு உவமையாக்கியுள்ளார் கம்பர். “காற்றிடைப் பூளை கரந்தென அரந்தையுறக் கடல் அரக்கர் சேனை, கூற்றிடைச் செல்லக் கொடுங்கணை துரந்த கோலவில் இராமன் தன் கோவில்” (பெரிய திரு. 4:10:6) எனத் திருமங்கையாழ்வார் மொழிந்துள்ள உவமை தம் சிந்தை கவர்ந்தமையால், அவர் மொழியைப் பொன்னேபோல் போற்றி, “மாருதம் அறைந்த பூளையாயின” என்று அவ் உவமையைத் தம் பாடலிலும் பயன்படுத்தியுள்ளார் கம்பர்.

தன் மனையாட்டியை வஞ்சித்துச் சிறைவைத்துள்ள பாதகன்
நிராயுதனாய்க் கண்முன் நிற்பது கண்டும், அவனைக் கொல்லாது, “இன்று போய்ப் போர்க்கு நாளை வா” என நவில்தல் ஒப்பற்ற உயர்பண்பாகும். இதனையே ’தழிஞ்சி’ என்கின்றது புறத்துறை.

“அழியுநர் புறக்கொடை அயில்வாள் ஓச்சாக்
கழிதறுகண்மை காதலித்து உரைத்தன்று” (புறப், வெண்.72) என ஐயனாரிதனார் இதனைப் போற்றுவார்.

இராமன் அறக்கருணையோடு ”இன்றுபோய் நாளை வா” என்று இலங்கையர்கோனிடம் கூறவும், ”திசையானைகளின் தந்தங்கள் துளைத்த மார்பும், கைலாய மலையினை அள்ளியெடுத்த வலிமிகு தோளும், நாரத முனிவனும் நன்று என்று ஏற்குமாறு சாம வேதத்தை இசைநயத்தோடு பாடிய நாவும், மாலையணிந்த மணிமுடி பத்தும், தவஆற்றல் கண்டு சிவபிரான் கொடுத்த (சந்திரஹாசம் என்ற) வாளும், தன்னைவிட்டு நீங்காதிருந்த வீரப்பண்பும் போர்க்களத்தே போட்டுவிட்டு வெறுங்கையனாய் இலங்கை நகருக்கு மீண்டு போனான் இராவணன்” என்று அவனிழந்த தற்கிழமை, பிறிதிற்கிழமைப் பொருள்களை அற்புதமாய்ப் பட்டியலிட்டு உரைக்கின்றார் கவிச்சக்கரவர்த்தி.

வாரணம் பொருத மார்பும் வரையினை எடுத்த தோளும்
நாரத முனிவற்கேற்ப நயம்பட உரைத்த நாவும்
தாரணி மௌலிபத்தும் சங்கரன் கொடுத்த வாளும்
வீரமும் களத்தே போட்டு வெறுங்கையே மீண்டு போனான். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7272)

[பா-பே: …வெறுங்கையோடு இலங்கை புக்கான்.]

இலங்கை நோக்கி நடந்த இராவணன், எதிரில்நின்ற எவரையும் நோக்காது நிலமகளையே நோக்கியவண்ணம் தன் அரண்மனை முற்றத்துள் நாணத்தோடு புகுந்தான்.

தன் தோல்விகண்டு வானோர் நகுவர்; மண்ணோர் நகுவர்; தான் வென்று சிரித்தற்குரிய பகைஞர் நகுவர் என்பது குறித்தெல்லாம் இராவணன் நாணவில்லையாம். வேல்போன்ற நெடுங்கண்களையும் சிவந்த வாயினையும் மெல்லிய சாயலையும் கொண்டவளும், மிதிலையில் தோன்றியவளுமான சனகன் மகள் சானகி, தன் தோல்வியறிந்தால், எள்ளி நகுவாளே என்றெண்ணியே நாணத்தால் வாடினான் அவன் என்கின்றார் மானுட உளவியலில் துளையமாடிய கம்பர்.

வான்நகும் மண்ணும் எல்லாம் நகும் நெடுவயிரத் தோளான்
நான்நகு பகைஞர் எல்லாம் நகுவர் என்றுஅதற்கு நாணான்
வேல்நகு நெடுங்கண் செவ்வாய் மெல்லியல் மிதிலை வந்த
சானகி நகுவள் என்றே நாணத்தால் சாம்பு கின்றான். (கம்ப: கும்பகருணன் வதைப் படலம் – 7282)

அப்போது இராவணனைக் காணவந்தான் அவன் தாய்வழிப் பாட்டனான மாலியவான். இராவணன் அவனிடம், ”வெள்ளம்போன்ற அரக்கர் சேனையை அழித்தபோதும், என்மீது அம்புகளைப் பொழிந்தபோதும் அந்த இராமன் முகத்தில் சினத்தின்குறி சிறிதேனும் காணப்படவில்லை; கூனியின் முதுகில் உண்டையை அடித்த செயல்போல் விளையாட்டு மனநிலையோடே அவற்றை அவன் நிகழ்த்தினான்” என்று தொடங்கி இராமனின் வில்லாற்றலை விவரமாய் வருணித்துவிட்டு, ”நாசம் வந்துற்றபோதும் நல்லதோர் பகையைப் பெற்றேன்” என்று தன் பகைவனைப் புகழ்ந்தான்.

அதுகேட்ட மாலியவான், ”அறிவிற் சிறந்தவர்கள் எவ்வளவோ சொல்லியும் கேளாது நீ போரில் இறங்கி உனக்கும் உன் சுற்றத்துக்கும் செல்வத்துக்கும் அழிவைத் தேடிக்கொண்டாய்” என்று இராவணனைக் கடிந்துரைக்க, அப்போது அங்குவந்த இராவணனின் அமைச்சனான மகோதரன், ’இராவணனுக்குப் பயனில்லாத பேச்சுக்களை நீ பேசுகின்றாய்” என்று மாலியவானை அதட்டிவிட்டு, இராவணனைப் பார்த்து, ”வென்றவர் தோற்பதும் தோற்றவர் வெல்வதும், உயர்ந்தவர் தாழ்வதும் தாழ்ந்தவர் உயர்வதும் உலகத்தியற்கை என்பது அறிஞர்கள் கண்ட முடிபு; அவ்வாறிருக்கத் தேவரையும் மூவரையும் (மும்மூர்த்திகள்) வென்ற நீ புல்லிய மானுடரைப் புகழ்வது எதற்கு? இதன்வாயிலாய்க் கும்பகருணனின் ஆற்றலையும் அல்லவா நீ இகழ்கின்றாய்?” என்றுரைத்து மாவீரன் கும்பகருணனைப் போருக்கு அனுப்புமாறு இராவணனைத் தூண்டுகின்றான்.

மகோதரனின் மொழிகளால் ஊக்கமும் உற்சாகமும்பெற்ற இராவணன், இராமனிடம் பெற்ற தோல்வியை மறந்து மீண்டும் போரைத் தொடரும் எண்ணங்கொண்டவனாய்க் கும்பகருணனை அழைத்துவருமாறு பணியாளரை ஏவினான்.

அதனையேற்று பணியாளர் நால்வர் கூற்றுவனின் தூதரெனக் கும்பனின் அரண்மனையை அடைந்தனர். அவனோ அப்போது இலங்கையில் நிகழ்ந்தவை எவற்றையும் அறியாதவனாய் நீடுதுயிலில் ஆழ்ந்திருந்தான்.

[தொடரும்]

*****

கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

1. கம்பராமாயணம் – கோவை கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.
2. கம்பரும் வால்மீகியும் – பேரா. அ. பாண்டுரங்கன், எம்.ஏ., பிஎச்.டி., டிப் (மொழி), தமிழரங்கம் பதிப்பு, புதுவை – 605 008.
3. கம்பர் கருவூலம் – தொகுப்பாசிரியர், பேரா. மு. சாயபு மரைக்காயர், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை – 600 017.
4. கம்பனில் மக்கள்குரல் – பேரா. ந. சுப்புரெட்டியார், வானதி பதிப்பகம், சென்னை – 17

July 18, 2022
ஆடிமாதம் அம்மனின் மாதமாகும்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா

பன்னிரண்டு மாதங்களும் வருகின்றன. போகின்றன. சில மாதங்களை சிறப்பென்றும், சிலவற்றை ஒதுக்கிப் பார்ப்பதும் இயல்பாகிவிட்டது. ஆனால் அப்படி ஒதுக்க வேண்டியது – மனத்தில் எழுகின்ற ஒரு வித மயக்கம் என்றே எண்ண வேண்டி இருக்கிறது. எல்லா மாதங்களும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் சிறப்புகளைத் தன்னகத்தே கொண்டு தான் வருகின்றன. மார்கழியைப் பீடை பிடித்த மாதம் என்கிறோம். புரட்டாசியையும் ஒரு பக்கம் தள்ளியே வைக்கிறோம். ஆடியை மங்கலம் அற்ற மாதம் என்கிறோம். பங்குனியை,  சித்திரையை, தையை, ஆவணியைக் கொண்டாடி வரவேற்கிறோம். இப்படி நோக்குவது எங்களிடம் இயல்பாகி விட்ட நிலையில்; மங்கலம் இல்லா மாதமாக எடுத்துக்கொள்ளும் ஆடி எங்களை நாடி வருகிறது! வருகின்ற ஆடியை விட்டு விட்டு விலகத்தான் எங்களால் முடியுமா? முடியவே முடியாது! நாடிவரும் ஆடி பற்றி பார்ப்போமா வாருங்கள்!

ஆடி என்றவுடன் – ஆடிச்செவ்வாய், ஆடி வெள்ளி, ஆடிப்பூரம், ஆடிக்கார்த்திகை, ஆடித்தபசு, ஆடிப் பெருக்கு, ஆடி அமாவாசை, ஆடி பெளர்ணமி, என்று இறை வழிபாட்டுடன் இணைந்ததாக ஆடி மாதம் முழுவதும் அமைந்திருப்பதை நாமனைவரும் மனமிருத்த வேண்டியது அவசியம். ஆடி மாதத்தை அம்மனின் மாதம் என்பதையும் அகமிருத்தல் மிகவும் அவசியமேயாகும். அப்படி இருக்க ஆடியை நாடாமல் ஒதுக்கிப் பார்ப்பது முறையா?

மார்கழியில் திருவெம்பாவை வருகிறது. ஆண்டாளின் திருப்பாவையும், மணி வாசகரின் திருவெம்பாவையும் மார்கழியில் கோவில்களில் பக்தி சிரத்தையுடன் பாடப்படுகிறது. வைணவர்களும், சைவர்களும் கொண்டாடும் மாதமாய் மார்கழி இருக்கிறது. மாதங்களில் நான் மார்கழி என்று கீதையில் கண்ணனே சொல்லுவதுதையும்  கருத்திருத்த வேண்டும். புரட்டாசியில் நவராத்திரி வருகிறது. கலைகளைப் போற்றும் விழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. சமயமும் கலைகளும் சங்கமிக்கும் மாதமாய் புரட்டாசி விளங்குகிறது. ஆடி, புரட்டாசி, மார்கழி இறைவழிபாட்டுக்குரிய மாதங்களாகும். அப்படி என்றால் மற்றைய மாதங்கள் இறை வழிபாட்டுக்கு ஏற்றன அல்லவா என்று வினா எழுகிறதல்லவா? ஆடி, புரட்டாசி, மார்கழி மாதங்களில் மங்கலமான நிகழ்வுகளான – வீடு குடுபுகுதல், திருமணம், திருமண நிச்சயார்த்தம், காது குத்தல், எதையும் செய்வதில்லை. காரணம் – இம்மாதங்கள் தேவர்களுக்கு உரிய மாதங்கள். மனிதர்களுக்கும் அவர்களின் இன்பங்களுக்கும் உரிய மாதங்கள் அல்ல என்பதுதான் காரணம்.

சூரியனை அடிப்படையாகக் கொண்ட மாதங்கள்தான் நம்முடைய தமிழ் மாதங்கள். கடக ராசியில் சூரியன் சஞ்சரிக்கும் காலம்தான் ஆடி மாதம். ஆடி மாதம் தொடங்கி மார்கழி மாதம் வரையான ஆறு மாதங்களும் சூரியன் – தன்னுடைய வடக்கு நோக்கிய பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு தெற்கு நோக்கி பயணிக்கிறார். தெற்கு என்பது பித்ருக்களுக்கு உரிய திசையாகும். இதனால் இம்மாதத்தை பித்ருக்குகளுக்கு வழி பாடாற்றும் மாதமாயும் கொள்ளும் நிலை ஏற்பட்டது.

மனிதர்களுக்கு ஓராண்டு என்பது தேவர்களுக்கு ஒரு நாள் ஆகும். ஆடி தொடங்கி மார்கழி வரையான ஆறுமாதங்களும் சூரியனின் தெற்கு நோக்கிய பயணமாகும். தை தொடக்கம் ஆடிவரையான ஆறு மாதங்களும் சூரியனின் வடக்கு நோக்கிய பயணமாகும். வடக்கு நோக்கிய பயணக் காலத்தில் வெப்பம் அதிகமாய் இருக்கும். தெற்கு நோக்கி சூரியன் பயணிக்கும் பொழுது வெம்பம் தணிந்து – காற்று, மழை, பனி என்னும் காலநிலை வந்து நிற்கும். தெற்கு நோக்கிய சூரியனின் பயணக்காலம் தேவர்களுக்கு இராக்கால மாகும். அதாவது ஆடி என்பது தேவர்களின் இராக்கால தொடக்கமாகும். மார்கழி என்பது தேவர்களுக்கு விடியல் காலமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆடி இரவின் தொடக்கம். மார்கழி விடியலின் தொடக்கம்.

ஆடியில் சூரியன் கடகராசியில் சஞ்சரிக்கிறார் என்று பார்த்தோம். கடகராசி என்பது சந்திரனின் ஆட்சி வீடாகும். சூரியன் சிவனின் அம்சமாகும். அந்தச் சூரியன் சக்தியின் அம்சமான சந்திரனில் சஞ்சாரம் செய்யும் நிலை இக்காலத்தில் அமைகிறது. இதனால் சந்திரனின் ஆளுமை அதிகரிக்கிறது. இப்படி ஆவதால் ஆடி மாதம் என்பது சக்தியின் மாதமாய் விளங்குகின்றது. அக்காரணத்தால்தான் அம்மனின் மாதம் – ஆடி என்று ஆகிவிட்டது. அம்மனுக்கு உகந்த விழாக்கள் இம்மாதத்தில் முக்கியத்துவம் பெறுவது இதனால்த்தானோ என்று எண்ணிட  வைக்கிறது.

அறிவியல் வழியில் சிந்திப்பதும் உகந்ததாகும். ஆடி மாதம் காற்றுக் காலமாகும். காற்றினால்  பரவும் நோய்கள்  அதிகரிக்கும் காலமாகவும் இக்காலம் அமைகிறது. இதனால், வேப்பிலை, மஞ்சள் என்பவற்றை வழிபாடு என்ற வகையில் அம்மனுக்கு உரியதாக்கி நிற்பதும் நோக்கத்தக்கது. அத்துடன் கூழ் காய்ச்சு வதும், அம்மனுக்கு வைத்து வழிபடுவது கூட அறிவியலை ஆன்மீகத்துடன் இணைக்கும் நிலையினையே காட்டுகிறது அல்லவா!

ஆடி மாதத்தை கணக்கிட்டுத்தான் பண்டிகைகளின் தொடக்கமே அமைகிறது என்பதும் நோக்கத்தக்கது. கிராமங்கள் தோறும் அம்மனுக்குரிய விழாக்கள் நடைபெறுவதும் மனமிருத்த வேண்டியதே. அம்மனைப் பல நிலைகளில் வழிபடுவதும் நோக்கத்தக்கது. காவல் தெய்வமாய் கருதி போற்றி வழிபாடுகளில் ஈடுபடு வதையும் ஆடியில் காணக்கூடியதாய் இருக்கிறது.

ஆடியில் ஆறுகளில் நீர்ப்பெருக்கு வருவதை அனைவரும் கொண்டாடி மகிழ்கின்றார்கள். இதனையே ஆடிப்பெருக்கு என்று அகமகிழ அழைக்கின்றார்கள். சுமங்கலிப் பெண்கள் தங்களின் தாலிக்கயிற்றை மாற்றுவதும், அம்மனுக்கு படையில் வைத்து ஆராதிப்பதும் இவ்வேளை இடம் பெறுகிறது என்பதும் மனங்கொள்ளத் தக்கதாகும்.

பெண்கள் விரும்பி அனுட்டிக்கும் விரதமான வரலட்சுமி விரதம் ஆவணி மாதத்துக்குரியதாய் இருந்தாலும், பெரும்பாலன சமயங்களில் ஆடி மாதத்தில் வரும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் வருகிறது. ஆடி வெள்ளியில் மாரியம்மனுக்கு தேர்த்திருவிழா, தெப்பத்திருவிழா, தீமிதிப்பு எல்லாம் நடக்கும். அருள் மாரி யாய்  கருமாரி விளங்கிறாள் அல்லவா?  சின்னக் கோவில்கள், பெரிய கோவில்கள் எல்லாம் இந்த விழாக்கள் நடை பெறுவதும் நோக்கத்தக்கது.

ஆடி மாதத்தில் வருகின்ற அமாவாசையும், தையில் வருகின்ற அமாவாசையும், கடலில் நீராட உகந்த தினங்களாகும். தஷிணாயன புண்ணிய காலம், உத்தராயன புண்ணிய காலம் என்று இக்காலங்களைச் சிறப்பித்துச் சொல்லுவார்கள்.

இறைவனை அடைவதற்கு அன்னை பராசக்தி தவம் செய்ததும் ஆடி மாதத்தில்த்தான். சூடிக்கொடுத்த சுடர்கொடியான ஆண்டாள் நாச்சியார் ஆடியில்த்தான் அவதரிக்கின்றார். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரை இறைவன் அழைத்துக் கொண்டதும் ஆடியில்த்தான் என்பதும் அகமிருத்த வேண்டிய கருத்தெனலாம்.

தையினை பொங்கல் திருநாளாய், அறுவடைத் திருநாளாய் கொண்டாடுவதற்கு வித்திடப்படுவதே ஆடியில்த்தான். “ஆடிப்பட்டம் தேடி விதை” என்னும் பழமொழியே ஆடியில் விதைத்தால்த்தான் தையில் அறுவடை செய்ய முடியும் என்பதைக் காட்டி நிற்கிறதல்லவா?

ஆடிச் செவ்வாயினை மையமாய் கொண்டு “ஆடிச்செவ்வாய் தேடிக்குளி – அரைச்ச மஞ்சளைப் பூசிக்குளி” என்னும் முதுமொழியும் பழக்கத்தில் இருக்கிறது.

ஆடி தெய்வீக மாதம். அம்மனின் மாதம், என்றெல்லாம் போற்றப்பட்டாலும் புதுமணத் தம்பதிகளுக்கு மட்டும் வெறுப்பான மாதமாய் இருக்கிறது. அவர்களுக்கு மட்டும் ஏன் வெறுப்பாய் இருக்கிறது என்பதையும் அறிவதும் அவசியம் அல்லவா! மணமான தம்பதிகளைப் பிரித்து விடுவார்கள். அதாவது பெண்ணைப் பிறந்த வீட்டு அனுப்பி விடுவார்களாம். சாஸ்த்திரம் என்று சொன்னாலும் – இங்கே எங்களின் முன்னோர்களின் நல்ல சிந்தனையும் கலந்தே இருக்கிறது. ஆடியில் கருவுற்றால் – பத்தாவது மாதமான சித்தியிரையில் பிரசவம் நடக்கும். சித்தியிரையில் புத்திரன் பிறந்தால் தந்தைக்கு நல்லதல்ல என்னும் கருத்து சாதரணமாக சமூகத்தில் நிலவுகிறது. இது எந்தளவுக்கு உண்மை என்பது தெரியவில்லை. சித்திரையில் கத்தரி வெயில் என்பதை அனைவரும் அறிவோம். வெப்பம் கூடிய காலத்தில் பிரசவம் நடந்தால் காலநிலை காரணமாக பிரசவிக்கும் பெண் பெரும் வேதனைக்கு ஆளாவாள். பிரசவ வேதனையுடன் வெயிலின் கொடுமையும் பெருவேதனையைத் தந்துவிடும் என்பதால் மணப்பெண்ணை பிறந்த வீட்டுக்கு ஆடியில் அனுப்பிய எங்களின் முன்னோர்களின் சிந்தனையினைப் பாராட்டாமல் இருக்கத்தான் முடியுமா?

ஆடி என்றவுடன் ஆடிவேல் விழா அகத்தினில் அமர்ந்து விடும்! எங்கள் தங்கத்தாத்தா சோமசுந்தரப் புலவரும் கட்டாயம் வந்து நிற்பார்.தாத்தாவின் வரவையும் , அவரின் ஆடிப்பிறப்பு ஆனந்தமான பாடலையும் நினைவுக்குக் கொண்டுவருவதும் நாடிவரும் ஆடி அல்லவா !

ஆடிப்பிறப்புக்கு நாளை விடுதலை
ஆனந்த மானந்தம் தோழர்களே!
கூடிப்பனங்கட்டி கூழுங் குடிக்கலாம்
கொழுக்கட்டை தின்னலாம் தோழர்களே!

பாசிப்பயறு வறுத்துக்குத்திச் செந்நெல்
பச்சை அரிசி இடித்துத் தெள்ளி,
வாசப்பருப்பை அவித்துக்கொண்டு நல்ல
மாவைப் பதமாய் வறுத்தெடுத்து,

வேண்டிய தேங்காய் உடைத்துத் துருவியே
வேலூரில் சக்கரையுங்கலந்து,
தோண்டியில் நீர்விட்டு மாவை அதிற்கொட்டி
சுற்றிக் குழைத்துத் திரட்டிக்கொண்டு.

வில்லை வில்லையாக மாவைக் கிள்ளித்தட்டி
வெல்லக் கலவையை உள்ளே இட்டு
பல்லுக் கொழுக்கட்டை அம்மா அவிப்பாளே
பார்க்கப் பார்க்கப் பசி தீர்ந்திடுமே!

பூவைத் துருவிப் பிழிந்து பனங்கட்டி
போட்டு மாவுண்டை பயறுமிட்டு
மாவைக் கரைத்தம்மா வார்த்துத் துழாவுவள்
மணக்க மணக்க வாயூறிடுமே

குங்குமப் பொட்டிட்டு பூமாலை சூடியே
குத்து விளக்குக் கொளுத்தி வைத்து
அங்கிளநீர் பழம் பாக்குடன் வெற்றிலை
ஆடிப் படைப்பும் படைப்போமே

வண்ணப் பலாவிலை ஓடிப்பொறுக்கியே
வந்து மடித்ததைக் கோலிக்கொண்டு
அன்னை அகப்பையால் அள்ளி அள்ளி வார்க்க
ஆடிப் புதுக்கூழ் குடிப்போமே

வாழைப் பழத்தை உரித்துத் தின்போம் நல்ல
மாவின் மாவின் பழத்தை அறுத்துத் தின்போம்
கூழைச் சுடச் சுட ஊதிக்குடித்துக்
கொழுக்கட்டை தன்னைக் கடிப்போமே

நாடிவரும் ஆடி அமங்கல மான மாதம் அல்ல! அது தெய்வீக மாதம்! கொழுக்கட்டையும் சாப்பிட்டு கூழும் குடித்து மகிழும் காலம். ஆடிப்பட்டம் விட்டு அம்மனை போற்றிக் கொண்டாடி, தோழர்களுடன் பாடி மகிழுவோம் வாருங்கள்.

July 18, 2022

நாசாவின் ஜேம்ஸ் வெப் தொலைநோக்கி அனுப்பிய விண்வெளிப் படங்கள்

First Image of Universe: The first image of James Webb Telescope, known as Webb’s First Deep Field, is of a galaxy cluster named SMACS 0723. It contains the light from galaxies that has taken many billions of years to reach us.

நாசாவின் மிகப்பெரும் ஜேம்ஸ் வெப் [james webb] தொலைநோக்கி அனுப்பிய முதல் தெளிவான விண்வெளிப் படங்கள்

சி.ஜெயபாரதன்

https://ottawa.ctvnews.ca/video?clipId=2483186&jwsource=cl

https://ottawa.ctvnews.ca/video?clipId=2483186&jwsource=clhttps://www.msn.com/en-us/news/others/james-webb-space-telescopes-first-color-images-revealed/vi-AAZuUBK

https://r.search.yahoo.com/_ylt=AwrEs0d7StBiN88jmns87olQ;_ylu=c2VjA3NyBHNsawN2aWQEZ3BvcwMxMw–/RV=2/RE=1657846523/RO=11/RU=https%3a%2f%2fwww.msn.com%2fen-us%2fnews%2ftechnology%2fnasa-releases-stunning-webb-telescope-images%2fvi-AAZvBZ6/RK=2/RS=2on4sthbqAd2pflhJU9dZPXQocg-

This landscape of “mountains” and “valleys” speckled with glittering stars is actually the edge of a nearby, young, star-forming region called NGC 3324 in the Carina Nebula. Captured in infrared light by NASA’s new James Webb Space Telescope, this image reveals for the first time previously invisible areas of star birth.

Called the Cosmic Cliffs, Webb’s seemingly three-dimensional picture looks like craggy mountains on a moonlit evening. In reality, it is the edge of the giant, gaseous cavity within NGC 3324, and the tallest “peaks” in this image are about 7 light-years high. The cavernous area has been carved from the nebula by the intense ultraviolet radiation and stellar winds from extremely massive, hot, young stars located in the center of the bubble, above the area shown in this image.

++++++++++++++++++++++++++

நாசா, ஈசா, சீசா முப்பெரும் விண்வெளி நிறுவகங்கள் மிகப்பெரும் விண்வெளித் தொலைநோக்கியை ஏவி உள்ளன.

NASA’s James Webb Space Telescope –

[January 9, 2022]

https://www.flickr.com/photos/nasawebbtelescope/51774831484/

Arianespace’s Ariane 5 rocket launches with NASA’s James Webb Space Telescope onboard, Saturday, January 8th, 2022, from the ELA-3 Launch Zone of Europe’s Spaceport at the Guiana Space Centre in Kourou, French Guiana. The James Webb Space Telescope (sometimes called JWST or Webb) is a large infrared telescope with a 21.3 foot (6.5 meter) primary mirror. The observatory will study every phase of cosmic history—from within our solar system to the most distant observable galaxies in the early universe. Photo credit: NASA Learn about the James Webb Space Telescope | Space | EarthSky NASA Delays James Webb Telescope Launch Date, Again - The New York Times The James Webb Space Telescope is a space telescope developed by NASA with contributions from the European Space Agency, and the Canadian Space Agency. The telescope is named after James E. Webb, who was the administrator of NASA from 1961 to 1968 and played an integral role in the Apollo program. Wikipedia

Comparison of Webb with Hubble Primary Mirrorsமுப்பெரும் விண்வெளி நிறுவங்கள் ஒப்பற்ற ஒரு பெரும் விண்வெளி ஆய்வுத் தொலைநோக்கியை ஏவி உள்ளன.

2022 ஜனவரி 8 ஆம் தேதி காலை 7:20 மணிக்கு, நாசா, ஈசா, சீசா [ NASA, ESA, CSA] [NATIONAL AERONAUTICAL & SPACE ADMINISTRATION, EUROPEAN SPACE AGENCY, CANADIAN SPACE AGENCY] ஜேம்ஸ் வெப் எனப் பெயர் பெறும் பெரும் தொலைநோக்கியை, [James Webb Telescope] ஈசா ஏவுதளம் பிரென்ச் கயானாவி லிருந்து ஏரியான்-5 ராக்கெட்டில் ஏந்தி, பூமியைச் சுற்றி ஆய்வு செய்ய வெற்றி கரமாக அனுப்பி உள்ளது. இப்போது இயங்கி வரும் ஹப்பிள் தொலைநோக்கி துவங்கிய அண்டவெளித் தேடலை, வெகு தூர ஒளிமந்தைகள் [GALAXIES] ஆய்வை, தூரத்து உலகங்கள் அமைப்பை, ஜேம்ஸ் வெப் தொலை நோக்கி தொடரும். அப்பெரும் பணிகளை உலக முப்பெரும் விண்வெளி நிறுவகங்கள் ஒன்று கூடி, பூர்வீகப் பேபி பிரபஞ்சம், முதல் ஒளிமந்தை, நமது சூரிய மண்டலம், அண்டைச் சூரிய மண்டலக் கோள்கள் ஆகிய வற்றின் தோற்றங்களை ஆய்வு செய்ய தங்க முலாம் பூசிய 21 அடி முதன்மைக் கண்ணாடி உள்ளது..

ஏவிய 27 நிமிடத்தில் விண்வெளி நோக்கச் சிமிழ் ஏரியன்-5 ராக்கெட்டிலிருந்து பிரிந்து, பூமியிலிருந்து சுமார் 870 மைல் [1400 கி.மீ.] உயரத்தில் பூமியைச் சுற்ற ஆரம்பித்தது. அடுத்த மூன்று நிமிடத்தில், வெப் தொலைநோக்கியின் சூரியத் தட்டுகள், விரிந்து விண்சிமிழ் சூரிய சக்தியில் இயங்கியது.

ஜேம்ஸ் வெப் தொலை நோக்கி இப்போது பூமியிலிருந்து ஒரு மில்லியன் மைல் தூரத்தில், பூமியோடு சேர்ந்து, ஒரு நேர் கோட்டில் சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது.

Webb Space Telescope

Posted byLaura DattaroNovember 28, 2011

On Thursday, November 17, 2011, the House and Congress came to an agreement for the fiscal year 2012 budget that includes funding for NASA and approves the full requested funding for the James Webb Space Telescope (JWST), the successor to the magnificent Hubble Space Telescope. The Webb, which came under fire in July 2011 when the House proposed cutting its funding entirely, will receive $529.6 million, the amount required for it to stay on track for its planned 2018 launch.

Here are five cool things – which you might not know – about the JWST project.

1. The James Webb will unfold in space. It’s being launched on an Ariane 5 rocket, provided by the European Space Agency (ESA). But because of its massive size — it’s as big as a tennis court and about 40 feet (12 meters) high — it must be folded up for the trip. Many features of the telescope, such as the hexagonal shape of the mirrors, were designed to enable the unfolding process. Check out the video below for a glimpse of how Webb’s unfolding will take place.

2. The Webb will be nearly 1 million miles from Earth. To be exact, it’ll be 940,000 miles (about 1.5 million kilometers) from Earth.

Webb will orbit at the Second Lagrangian Point. Credit: NASAIt’s being sent to what’s known as the L2 – the second Lagrangian point in the Earth/sun system. The Lagrangian points are named for Joseph Louis Lagrange, who realized that there would be stable or semi-stable points in the vicinity of every two orbiting bodies in space. In other words, every time you have two orbiting bodies, you also get five Lagrangian points. At these points, a third body can maintain a relatively stable orbit without the heavy usage of thrusters and propellants. In this case, the sun and Earth are the two bodies in space. The Webb Telescope will orbit the L2 point in the Earth/sun system, which means it will follow Earth around the sun, always in a straight line with the Earth and sun. Its orbit will be far from Earth – beyond the moon’s orbit. For comparison, the Hubble Space Telescope is 380 miles away in low Earth orbit.

3. The Webb Telescope’s 18 mirrors are coated in a thin layer of 24-karat gold. Webb’s purpose is to read infrared light, the wavelength of light that is emitted by the farthest objects in the universe. Gold reflects red light better than other materials, making the mirror 98 percent reflective, rather than the 85 percent achieved by ordinary mirrors.

Webb4. The Webb Telescope’s science instruments will operate at temperatures near absolute zero, the theoretical temperature at which all molecular and atomic motion ceases.

WebbEverything that exists emits infrared radiation, which is produced from the vibration of atoms. The colder something is, the less infrared it emits. Because Webb is designed to work in the infrared, but emits infrared itself, it must be kept as cold as possible to keep its interference with itself at a minimum. Webb’s massive sunshield divides the telescope into a hot side, with temperatures around 185 degrees F, and a cold side, around -388 degrees F, or 40 Kelvin. In contrast, the coldest temperature ever recorded on Earth was -129 degrees F.

5. Planning for the Webb telescope began in 1995. Just five years after Hubble launched, scientists at the Space Telescope Science Institute (STScI) in Baltimore, Md., first envisioned what its successor would look like, knowing it would take many years to bring this vision to fruition. Now the Webb is scheduled to be launched in 2018, and it’s a safe bet that astronomers soon will begin imagining an instrument to extend our vision with a telescope even grander and more powerful than the Webb.

For more information about the ‘scope and its science, visit its web site, or check out STScI on Facebook.

Budgets for NASA and James Webb Space Telescope still undecided

Webb Telescope instrument passes test to withstand space rigors

https://www.theguardian.com/science/2021/dec/20/james-webb-space-telescope-mission-ready-christmas-eve-launch#:~:text=The%20observatory%20will%20probe%20the%20atmospheres%20of%20distant%20planets%2C%20looking%20for%20molecular%20conditions%20that%20could%20sustain%20life

Illustration of the James Webb Space Telescope An artist’s view of the James Webb Space Telescope

SPACECRAFT PROPERTIES
A rendering of the James Webb Space Telescope with its components fully deployed.
NAMES	Next Generation Space Telescope (NGST; 1996–2002)

MISSION TYPE	Astronomy
OPERATOR	STScI (NASA)[1]
COSPAR ID	2021-130A
SATCAT NO.	50463[2]
WEBSITE	Official website
MISSION DURATION	10 years (planned)15 days (elapsed)

MANUFACTURER	Northrop Grumman Ball Aerospace L3Harris [1]
LAUNCH MASS	6,161.4 kg (13,584 lb)[3]
DIMENSIONS	20.197 m × 14.162 m (66.26 ft × 46.46 ft), sunshield
POWER	2 kW

START OF MISSION
LAUNCH DATE	25 December 2021, 12:20 UTC
ROCKET	Ariane 5 ECA (VA256)
LAUNCH SITE	Centre Spatial Guyanais, ELA-3
CONTRACTOR	Arianespace

ORBITAL PARAMETERS
REFERENCE SYSTEM	Sun–Earth L2 orbit
REGIME	Halo orbit
PERIAPSIS ALTITUDE	250,000 km (160,000 mi)[4][5][failed verification]
APOAPSIS ALTITUDE	832,000 km (517,000 mi)
INCLINATION	4.0560[2]
PERIOD	6 months

MAIN TELESCOPE
TYPE	Korsch telescope
DIAMETER	6.5 m (21 ft)
FOCAL LENGTH	131.4 m (431 ft)
FOCAL RATIO	f/20.2
COLLECTING AREA	25.4 m2 (273 sq ft)[6]
WAVELENGTHS	0.6–28.3 μm (orange to mid-infrared)

TRANSPONDERS
BAND	S-band, telemetry, tracking, and controlKa-band, data acquisition
BANDWIDTH	S-band up: 16 kbit/sS-band down: 40 kbit/sKa-band down: up to 28 Mbit/s

INSTRUMENTS
FGS-NIRISS MIRI NIRCam NIRSpec
ELEMENTS
Integrated Science Instrument Module Optical Telescope ElementSpacecraft (Bus and Sunshield)
James Webb Space Telescope mission logo

தகவல் :

S. Jayabarathan [July 14, 2022] [R-1]

July 15, 2022

மானிட உருவில் பூமிக்கு வந்த தெய்வங்களே மருத்துவர்கள்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா

தேடிக் கண்டு கொண்டேன் – திரு

மாலொடு நான்முகனும்

தேடுத் தேடொணா தேவனை யென்னுள்ளே

தேடிக் கண்டு கொண்டேன்

என்னும் திருமுறைப் பாடல் இறைவனை உள்ளத்தினுள்ளே கண்டு கொண்டதாக உரைத்து நிற்கிறது. உள்ளத்தினுள் கண்ணுற்றேன் இறைவனை என்று சொல்லும் இந்தத் திருமுறைக்கு இப்போ என்னதான் அவசியம் என்று எண்ணுகிறீர்களா? கண்கண்ட தெய்வம் என்கிறோம் கலியுக வரதன் என்கிறோம். பார்க்குமிடமெல்லாம் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருள் என்கிறோம். தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார் என்கிறோம். கூப்பிட்ட  குரலுக்கு ஓடிவருவான் என்கிறோம். இப்படி எல்லாம் நாங்கள் நினைத்திருக்கும் கடவுளைக் கண்ணால் கண்டோமா என்றால் அதற்குச் சரியான பதிலை வழங்குவது கடினம். சரியான பதிலைத் தருகிறோம் என்று சிலர் முன்வந்தாலும்கூட அங்கும் சரியான பதில் கிடைக்குமா என்பதும் ஐயத்துக்குரியதே. கடவுளைக் காணமுடியுமா? என்பது உலகத்தில் அன்று தொடக்கம் இன்றுவரை மனதுக்குள் பதிந்திருக்கும் பெரு வினாவாகும். எதிர்பாராமல் எதிர்பாரா நேரத்தில் யாராவது உதவி நிற்கும் வேளை அவரை “கடவுள் போல வந்தீர்கள்” என்று அழைப்பது நம்வாழ்வில் காண்கிறோம். தக்க சமயத்தில் கைகொடுக்கும் செயலைக் கடவுளின் செயலாகக் கருதுகிறோம். தக்க சமயத்தில் உதவு நிற்பவர்களைக்கூட  சமூகத்தில் கடவுள் வடிவிலேயே  காணும் நிலையும் காணப்படுகிறது.  தேவ உலகம் இருக்கிறது. அங்கு தேவன் இருக்கின்றான். அந்தத் தேவன் உதவிடுவான் என்னும் நம்பிக்கை சமுகத்தில் வேரூன்றி இருக்கிறது எனலாம்.

கடவுளை நம்பாதவர்கூட தம்மை அறியாமலே “கடவுளே” என்று சொல்லு வதையும் காண்கிறோம். கடவுளுக்கென பல பெயர்கள் பல உருவங்கள் கொடுக்கப்பட்டாலும் “கடவுள் ஒருவரே” என்னும் கருத்தை மறுப்பதற்கும் இல்லை என்பதும் கருத்திருத்த வேண்டியதே ஆகும். கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள்கூட “கடவுளை இயற்கை வடிவில் காண்கிறார்கள்” என்பதும் நோக்கத்தக்க தாகும். அதுமட்டுமல்ல கடவுள் என்னும் பெயரை உச்சரிக்க விரும்பாதவர்கள் “எமக்கு மேற் பட்ட சக்தி” என்று அழைப்பதும் கருத்திருத்தக் கூடியதே.

மனிதன் வாழுகின்ற இந்தப்பூமி இப்போது அவலத்தின் மடியில் அல்லற்பட்டு நிற்கிறது. ஆர்வருவார் காப்பாற்ற என்று அவலக்குரல் எழுப்புகிறது. சாதரண வாழ்க்கை சீர்குலைந்து நிற்கிறது. சட்டமா ஒழுங்கா, சமயமா கோவிலா, என்றெல்லாம் எண்ணி நிற்கும் நிலையும் காணப்படுகிறது. இனத்துக் காய் சண்டை, மொழிக்காகச் சண்டை, மதத்துக்காய் சண்டை, என்று சண்டை செய்த மனோபாவம் மங்கிப்போய் நிற்கிறது. ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்  உணர்வுடன் கலக்க ஆரம்பிக்கின்றது.  சாதிகள் பறக்கின்றன. தத்துவங்கள் பறக்கின்றன. ஏதுவரும் எனவறியா ஏக்கமே மிகுகிறது. போதிமரப் புத்தரும், சிலுவைதரும் கர்த்தரும், பிறை காட்டும் அல்லாவும், விடையேறும் பெருமானும், பள்ளி கொள்ளும் திருமாலும் எல்லாமே சரியென்னும் நிலையிப்போ எழுகிறது.

எல்லாக் கடவுளும் எல்லா மதங்களும் இணைகின்ற புரட்சியைத்தான் இப்போது காணுகிறோம். இந்தப் புரட்சிக்கு வித்திட்டு சமத்துவத்தை சமநிலையை சமதர்மத்தை உருவாக்கியது கொடுமையான கொரனோ என்னும் நோயாகும்.

இது ஏன் வந்தது? யார் பரப்பியது? இதில் அரசியல் உண்டா? பொருளாதார நோக்குண்டா? என்றெல்லாம் வாதப்பிரதி வாதங்கள் நடந்து கொண்டு இருக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் விமர்சனங்களையும் விதண்டா வாதங்களையும் வெளிப்படுத்துவதில் காலத்தை கழிக்கிறார்கள். தொலைக்காட்சிகள், முகநூல்கள், கைப்பேசிகள் யாவும் சரியான வகையில் பயன்படாமல் போகும் நிலையும் காணப் படுகிறது.

இப்படியான விடயங்களை எதற்காக இங்கு காட்டுகிறீர்கள் என்னும் வினா உங்கள் எல்லோர் உள்ளத்திலும் நிச்சயமாக எழாமல் இருக்கவே முடியாது! அவசியம் கருதியே சொல்லும் நிலை! அனைவரின் மனத்திலும் அமரவேண்டிய நிலை! அதனாலேயே இத்தனை விளக்கங்கள்!

கொரனோ வந்து கோரமாய்த் தாண்டவம் ஆடி, பல உயிர்களைப் பறித்தபடி இருக்கிறது. ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கவோ பேசவோ கைகுலுக்கவோ முடியாத நிலையைக் கொரோனா ஏற்படுத்திவிட்டது. உறவுகள் பிரிவுகள் ஆகிவிட்டன. கூடினால் ஆபத்து!  குலவினால் ஆபத்து! நினைக்கவே இருள் எம்மைச் சூழந்த உணர்வே எழுகிறது.

இந்த நிலையில் வைத்தியர்களும் தாதியர்களும் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்றால் மண்மீது வந்த மருத்துவ தெய்வங்களாய் மாறியிருக்கிறார்கள் என்று தான் கொள்ள வேண்டும். சாதாரண வேளையில் மருத்துவம் பார்ப்பதைவிட இக்கட்டான நிலையில் மருத்துவம் பார்ப்பதும் கம்பியில் நடப்பது போல் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். கொரனோ காலத்தில் வைத்தியர்களின் சேவையையும், மருத்துவத்தின் துணையினையும், போற்றாமல் இருக்கவே முடியாது! தொற்றியவர்களைப் பராமரிக்கும் மருத்துவர்களே கொரனோவுக்கு இலக்காகி உயிரை இழக்கும் நிலைகூட நேர்ந்திருக்கிறது. வைத்தியர்களைப் பற்றி நினைத்துப் பார்ப்பவர்கள் மிகவும் குறைவென்றே சொல்லலாம். தங்களின் சிக்கல்கள் தீர்ந்தால் போதும் என்று எண்ணுபவர்கள் – மருத்துவர்கள் படுகின்ற மனவுளைச்சல்களைப் பற்றி நினைத்துப் பார்க்கிறார்களா என்றால் – பெரும்பாலும் இல்லை.

வைத்தியர்கள், தாதியர்கள் வானத்தால் வந்து குதித்தவர்கள் அல்ல. அவர்களும் எங்களை ஒத்தவர்களே. குடும்பம் அவர்களுக்கும் இருக்கிறது. அன்பான கணவன் ஆசையான குழந்தை, அன்பான மனைவி அணைத்திடக் குழந்தை, அப்பா, அம்மா, சகோதரங்கள், என்று உறவுகளால் பிணைக்கப்பட்டே இருக்கிறார்கள். அப்படி அவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் மறந்தே விடுகிறோம். வைத்தியசாலை சென்றால் அது எந்த நேரமானாலும் எம்மைக் கவனித்துப் பராமரிக்கும் கடமை அவர்களுக்கு உண்டு என்பதை மட்டுமே நாமெல்லோரும் நினைவில் வைத்தபடியே இருக்கிறோமே தவிர – அவர்களும் மனிதர்களே அவர்களுக்கும் களைப்பு இருக்கும். அவர்களுள்ளும் பல நினைப்புகள் ஓடும் என்பதையெல்லாம் எவருமே எண்ணுவதே இல்லை. வைத்தியத்துக்குப் போய்விட்டால் சுகமாக்கி அனுப்புவது அவர்களது கடமை மட்டுமே என்றுதான் எண்ணுகிறோம். அப்படி நினைப்பதற்கு நாம் ஒருவரல்ல. எம்மைப் போல் பலரும் அங்கு வந்து நிற்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் முகங் கோணாமல் சினங்காட்டாமல் பசியை நித்திரையை மறந்து மருத்துவர்கள் தாதியர்கள் வேலை செய்யவில்லை பணியாற்றுகிறார்கள் என்பதை எம்மில் பலரும் நினைத்துக்கூடப் பார்ப்பதே இல்லை.

இரத்தமும், சதையும், மரணமும், ஓலமும் அவர்களின் நாளாந்த வாழ்க்கை ஆகிவிட்டது. அவர்கள் படுக்கைக்குப் போனாலும் அவர்கள் கனவில்கூட  ஓலமிட்டு நிற்பவரும், மரணவாயில் நிற்பவரும்தான் வந்து நிற்பார்கள். கார் இருந்தும், நல்ல வீடிருந்தும், நல்ல படுக்கை இருந்தும், அவர்களுக்கு நல்ல நித்திரைதான் வந்திடுமா? ஒருகணம் நாம் நினைத்துத்தான் பார்த்ததுண்டா?

நாளாந்தம் இதுதான் அவர்களது நிலை. ஆனால் இப்போது இந்த நிலை இன்னும் மோசமாகிவிட்டது. இதுவரை நாளும் பணிக்குச் சென்றால் பணி முடிந்த பின்னர் வீடு வந்திடலாம். சிறிது பொழுதாவது குடும்பத்துடன் இருந்திடலாம். ஆனால் கொரனோவின் கோரத்தால் மருத்துவர்களோ தாதிகளோ மருத்துவ மனையிலேயே இருக்கும் நிலை உருவாகியது. அதனால்  பணிகூட அவர்களுக்குப் பயமாகிவிட்டது. தொற்றிவிடும் எனும் பயத்தால் எட்ட நிற்கும் நிலை. தொற்றிவிடும் எனும் பயத்தால் தொடமுடியா நிலை. பெற்ற பிள்ளை வீட்டில். பெற்றவரும் வீட்டில். கட்டிய கணவனும் வீட்டில். தொட்டி லிலும் ஒரு பிள்ளை. பால் கொடுக்க தாயில்லை. பார்க்கத்துடிக்கும் பிள்ளைக்கு அம்மாவைப் பார்க்கவே முடியாத நிலை.

மூன்றுபிள்ளைகளின் தாயான மருத்துவர் பிள்ளைகளைக் கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டுப் பிரியவிருப்பின்றி மருத்துவமனை செல்கின்றாள். சென்றவள் வீட்டுக்கு வரமுடியா நிலை. சின்னக் குழந்தைகள் அம்மாவைக் காணாது அடம் பிடிக்கின்றன. அப்பாவினால் அம்மாவை அணுகமுடியாத நிலை. கை பேசியில் கதைக்கிறார்கள். காணொளியில் பிள்ளைகளுக்கு முத்தம் இடுகிறாள். இரண்டு வாரத்தின் பின் காணொலியில் முத்தமிட்ட தாய் காணாமலே போய்விடுகிறாள். கட்டியகணவன் கதறி அழுகிறான். மருத்துவமாது மனிதம் காக்க தெய்வமாகிறாள்!

இங்கிலாந்தில் இருதய அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகக் கடமையாற்றியவர் இரண்டுபிள்ளைகளின் தந்தை. அர்ப் பணிப்புடன் பணியாற்றிய மருத்துவர். சகமருத்துவர்களால் பெருதும் மதிக்கப்பட்டவர். மருத்துவமனையிலேயே மனைவியைக் குழந்தையைத் தவிக்கவிட்டு மரணத்தை தழுவிக் கொள்ளுகின்றார். இந்தியரானவர் இங்கிலாந்து சென்று மருத்துவத்தில் பெரும்புலமை பெற்றார். மருத்துவத்துக்கே தன்னையே கொடுத்தும் விட்டார். மாடிமனை வீடிருந்தும் அவர் குடும்பத்தையே பார்க்காமலேயே பணியிலேயே பலியாகிவிட்டார்.

வீடுசென்றால் மனைவிக்கும் குழந்தைக்கும் தொற்று பரவிடும் என்பதால் தனது வாகனத்தையே வீடாக்கி அதிலேயே தங்கி நோயாளரைக் கவனித்து வருகிறார் என்னும் செய்தியைப் பார்க்கும் பொழுது அவரை வணங்காமல் இருக்கத்தான் முடியுமா? மனைவியுடன் குழந்தையுடன் கைபேசியில் மட்டுமே தொடர்பில் இருக்கும் அவரும் எங்களைப் போல் ஒருவர்தானே!

வருகிறேன் என்று சொல்லி விடைபெற்ற மருத்துவர் திரும்பி வரவேயில்லை. இரண்டு வயதுக் குழந்தையை காணொளி வாயிலாகக் கண்டு தனது அன்பு முத்தத்தை அளிக்கிறாள் அந்த மருத்துவமாது. தாயைக் கண்ட குழந்தை அழுகிறது. அழுகை தாங்கமுடியாக் கணவன் குழந்தையுடன் மருத்துவமனை செல்கிறான். மனைவியோ பக்கம் வரமுடியாமல் தூரவே நிற்கிறாள். தாயைக் கண்ட மழலை தவித்து அழுகிறது. தாயும் தவிக்கிறாள். அழுகிறாள். பார்த்திருக்கும் ஏனைய பணியாட்களும் அழுகிறார்கள். கணவன் கலங்கிய கண்களுடன் அழுங்குழந்தையுடன்! இதுதான் மருத்துவர்களின் நிலை! அழுகையை ஓரங்கட்டிவிட்டு தனது பணியில் இறங்கிவிடுகிறாள் அவள். இது இறை நிலை அல்லவா? விருப்பை வெறுப்பை வெளிக்காட்டா நிலை! பற்றற்ற நிலை!

தன்கையால் உணவு கொடுத்து தயாளமாய் தடவிக் கொடுத்த பலரின் மரணத்தை கண்டதும் தற்கொலை முயற்சிக்கே பல தாதியர்கள் சென்று விடுகிறார்கள். பேசியபடி வந்தவர்கள் பேசாமலே ஆகிவிடுதலைக் காணும் தாதியர்கள் எப்படி இருப்பார்கள்? மருத்துவர்கள் சேவை ஒருவிதம் தாதியர்கள் சேவை இன்னொருவிதம் “மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை” இதைத்தான் மருத்துவர்களிடமும் தாதியரிடம் காணுகிறோம். “மக்கள் சேவையே மகேசன் சேவை” என்பதை மகான்களே மொழிந்திருக்கிறார்கள். மகான்களின் வழியில் செல்லும் மருத்துவர்களும் தாதிகளும் மண்ணுலகில் இன்று “கண் கண்ட தெய்வம்” ஆகின்றார்.

விதண்டாவாதம் பேசுவதும், விஷமத்தனமாய் கருத்துகளைப் பதிவிடுவதும் குறைசொல்லி நிறைவடைவதும், நாட்டு நிலை புரியாமல் செயற்படுவதும் சமூக அக்கறையின்மையினையே காட்டும். வீட்டுக்கே வரமுடியாமல் நாட்டினைக் காத்திட தம்வாழ்வினையே அர்ப்பணிக்கும் மருத்துவர்களையும் தாதியர்களையும் வணங்கவே வேண்டும். “மானிட உருவில் பூமிக்கு வந்த தெய்வங்களே” இவர்கள் என்பதை யாவரும் மனமிருத்தல் அவசியமாகும்.

கடவுளைக் காண்பது என்பது அரிதினும் அரிது. கடவுள் எப்படி வருவார்? எப்போது வருவார்? அப்படிவரும் பொழுது அவரின் தோற்றம் எப்படி இருக்கும்? என்று அறிந்திடும் ஆவல் அனைவருக்கும் ஏற்படவே செய்யும். அப்படி ஆவலுடன் இருப்பவர்களே…. கடவுள் வேறெங்குமே இல்லை. மருத்துவ உலகில் மலர்ந்து நிற்கும் மருத்துவர்களே – கடவுளின் தோற்றமாய் வருகிறார்கள் என்பதுதான் நிதர்சனமாகும். மருத்துவர்கள் அனைவருமே ஆண்டவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களேயாவர். தான் படைத்த மனிதர்களுக்கு உதவுவதற்காக கடவுள் கையில் எடுத்த வழிதான் மருத்துவமும், மருத்துவர்களும் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம் அல்லவா? எம்பெருமான் சிவனே மருத்துவம் பார்ப்பதற்கு வைத்தியராக வந்தார் என்று புராணங்கள் வாயிலாக அமையும் செய்தியும் இங்கு கருத்திருத்த வேண்டியதேயாகும். கடவுளே வைத்தியர் உருவினையே அகங்கொண்டார் என்பதிலிருந்து மருத்துவர்களின் உன்னதம் வெளிச்சமாய் தெரிகிறதல்லவா? வைத்திய நாதன், வைத்தீஸ்வரன், என்பதெல்லாம் ஆண்டவனின் திருநாமங்களாய் அமைந்திருப்பதையும் நாம் அகமிருத்துதல் அவசியமாகும்.

July 1, 2022
படித்தேன்! சுவைத்தேன்! பகிர்ந்தேன் – 18

முனைவர் ச.சுப்பிரமணியன்

முனைவர் கருவூர் கன்னலின் ‘அற்றைத் திங்கள்’ – ஒரு கவிதைப் பார்வை

முன்னுரை

முறையாகத் தமிழ் படித்தவர்கள் பெரும்பாலும் படைப்புத் தொழிலில் ஈடுபடுவதில்லை. அப்படி ஈடுபட்டாலும் அவை பரிமளிப்பதில்லை. இந்தக் கருத்தினை வல்லமையில் நான் எழுதிவரும் கட்டுரைகள் பலவற்றில் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறேன். ஆசிரியப்பணி வேறு. படைப்புத் தொழில் என்பது வேறு. முன்னது திட்டமிட்ட பாடத்திட்டத்திற்கும் பயிற்சிக்கும் உட்பட்டது. பின்னது உள்ளத்தோடு உறவு கொண்டது. புலவர் குழந்தை, அறிஞர் மு.வ., புலவர் சரவணத்தமிழன், பொன்னிவளவன், மணிவண்ணன், உளுந்தூர் பேட்டை சண்முகம், ஈரோடு தமிழன்பன், அப்துல் ரகுமான், சிற்பி, மேத்தா, வைரமுத்து முதலிய விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய சிலரே தமிழை முறையோடு முன்னெடுப்பவர்கள். அண்மைக்காலத்தில் இந்த நிரலில் வருபவர் முனைவர் கவிஞர் கருவூர் கன்னல் அவர்கள். நாவல், சிறு கதை படைப்பாளர், கவிஞர், ஆய்வியல் அறிஞர் என்னும் பன்முகத் தளத்தில் தனது முத்திரையை வலிமையாகப் பதித்திருப்பவர். இவர் எழுதிய ‘மழை’ என்னும் நாவலைப் பற்றிய என் மதிப்பீடு சில ஆண்டுகளுக்கு முன் வல்லமையில் வெளிவந்துள்ளது. பாவேந்தர் விருது உட்பட பல விருதுகளைப் பெற்றிருக்கும் இந்தப் பண்பாட்டுப் பாவலரின் அற்றைத் திங்கள்’ என்னும் குறும்பாவியத்தை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

அசை அடியான கதை

அசை பாட்டான கதை என்று சொல்லியிருக்கலாம். பெருங்காவியத்திற்கும் குறும்பாவியத்திற்கும் வேறுபாடு உண்டு. பல அடிகள் கொண்டவை பாட்டு. எனவே அசை சீராகி, சீர் அடியாகி, அடி பாட்டாவதால் குறுங்காவியம் என்பதை அசையின் மூன்றாவது நிலையாகிய அடியாகவே கருதலாம். பெருங்காப்பியங்களில் அல்லது இதிகாசங்களில் இடம்பெற்று ஏதோ ஒரு காரணத்தால் தன்னைப் பாதித்த ஒரு நிகழ்வைக் குறும்பாவியமாகவே சிறுகதையாகவோ வெளிப்டுத்துவதும் தமிழ்க்கவிதைக் கோட்பாடுகளில் ஒன்று. இதற்குப் பல நூறு எடுத்துக்காட்டுக்களைச் சொல்ல முடியும். சான்றாக எல்லாருக்கும் தெரிந்து இராமாயணத்தில் இடம்பெற்ற அகலிகைக் கதையைச் ‘சாப விமோசனம்’ என்ற பெயரில் புதுமைப்பித்தன் சிறுகதையாக்கியதைக் கூற முடியும். இந்த மரபு பாரதத்தின் கிளைக்கதைகளில் ஒன்றான நளனின் கதையைப் புகழேந்தி பாடியதில் இருந்தே தொடங்கிவிடுகிறதெனலாம்.

புறநானூற்று நிகழ்வொன்றினைச் ‘சான்றாண்மை’ என்னும் பெயரில் குறுங்காப்பியமாகச் செய்தார் முதுபெரும் தமிறிஞர் அடிகளாசிரியர் என்னும் குருசாமி தேசிகர். பாரதக்கதையில் துரியோதனன் அவையில் தன்னைப் பாதித்த பாஞ்சாலியின் துயர் கண்டு வெதும்பிய பாரதி ‘பாஞ்சாலி சபதம்’ என்னும் பெயரால் குறுங்காவியம் படைத்தார். வடமொழியில் பில்கணன் எழுதிய ‘பில்கணீயம் கணபதிப் புலவர் என்பவரால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. அந்த நூலின் கருவைக் கொண்டு பாவேந்தர் எழுதியதுதான் ‘புரட்சிக்கவி’ என்னும் தனித்தன்மை வாய்ந்த குறுங்காவியம். சிலம்பில் வரும் கானல்வரியை அடிப்படையாகக் கொண்டு கவிஞர் தமிழ் ஒளி எழுதிய புரட்சிக்காப்பியமே ‘விதியோ வீணையோ? என்பது. ஐம்பெருங்காப்பியங்களுள் சிதிலமடைந்த இரண்டு காப்பியங்களில் ஒன்றான குண்டலகேசியின் சில பகுதிகளை ‘மந்திரி குமாரி’ என்று மாறுவேடம் தரித்த அழகியாக்கிக் காட்டியவர் கலைஞர். ஆட்டனத்தி ஆதிமந்தி என்பார் பற்றிப் புறநானூற்றில் வரும் செய்தித் துளிகளைச் சேகரித்து ‘மன்னாதி மன்னன்’ என்னும் பெயரில் திரைக்கதையைக் காப்பியமாகச் செதுக்கியவர் கண்ணதாசன். தமிழிலக்கிய உலகிலும் அரசியல் அரங்கிலும் பொதுவாழ்விலும் மிகப்பெரிய விவாதப் பொருளாகியது பேரறிஞர் அண்ணா எழுதிய நீதி தேவன் மயக்கம் என்னும் நாடகமாகும். ‘இரக்கமெனும் ஒரு பொருளில்லா அரக்கர்’ என்னும் தொடரால் எங்களை எப்படிக் கம்பன் அழைக்க முடியும்? என்று கம்பரையே குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்தி நீதிதேவன் முன் இராவணனை வழக்காட வைத்தவர் அண்ணா. இந்த நிரலில் கடையெழு வள்ளல்களில் மயிலுக்குப் போர்வை தந்து புகழ் பெற்ற பேகன், தன் மனைவி கண்ணகியைப் பிரிந்து வாழ்ந்தது பற்றிய குறிப்பு புறநானூற்றில் காணப்படுகிறது, அந்தக் குறிப்பினைக் கொண்டு அறியப்படும் பேகனின் கூடாவொழுக்கமும் கண்ணகியின் துயரமும் படைப்பாளர்கள் பலரையும் பாதித்தது. அவருள் கவிஞர் முருகுசுந்தரமும் கவிஞர் கன்னலும் அடங்குவர். சில எண்சீர விருத்தங்களால் முருகுசுந்தரம் தன் பாதிப்பைப் பதிவு செய்ய, கவிஞர் கன்னலோ தன் பெயருக்கேற்ப ஐம்பத்தெட்டு கன்னற் கவிதைகளால் ஒரு சிறு காப்பியத்தையே செதுக்கியிருக்கிறார். எழுதியவருக்கு நூல் உரிமை! இன்பம் நமதுரிமை!

மூல மந்திரம்

முருகுசுந்தரம் மற்றும் கன்னல் ஆகியோரின் கவிதைகளுக்கான மூல மந்திரம் புறநானூற்றில் இருக்கிறது. கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவனான வையாவிக்கோன் பெரும்பேகன் என்பான் தன் மனைவி கண்ணகியைப் பிரிந்து நல்லூரைச் சேர்ந்த ஒருத்தியோடு தகாத உறவு கொண்டிருந்தான். பிரிவாற்றாத கண்ணகி கோவலன் மனைவி கண்ணகிபோலவே இல்லத்திருந்தாள். பிறர் இரக்கத்திற்கு ஆளாகியிருந்தாள். மன்னனுடைய இல்லறத்திலும் கருத்துரை நல்கும் உரிமை பெற்றிருந்த சங்கச் சான்றோர்களான . கபிலர், பரணர், அரிசில் கிழார், பெரும்பூதனார் முதலியோர் பேகனிடம் சென்று கண்ணகியின் துயர்நீக்க வேண்டிக் கொண்டனர். இந்நிகழ்வு பற்றிப் புறநானூற்றில் ஏறத்தாழ பத்துப் பாடல்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

“நளியிரு சிலம்பின் சீறூர் ஆங்கண்
வாயில் தோன்றி வாழ்த்தி நின்று
நின்னும் நின் மலையும் பாட, இன்னாது
இகுத்த கண்ணீர் நிறுத்தல் செல்லாள்
முலையகம் நனைப்ப விம்மிக்
குழல் இனைவதுபோல் அழுதனள் பெரிதே!” (புறம்143)

எனப் பாணர் வாய்மொழியாகப் பதிவு செய்யும் கபிலரின் குறிப்பு மொழியும்

“யாம் கிளைஞரேம் அல்லேம்! கேள்! இனி
எம்போல் ஒருத்தி நலன் நயந்து என்று
வரூஉம் என்ப வயங்கு புகழ்ப் பேகன்
ஒல்லென ஒலிக்கும் தேரொடு
முல்லை வேலி நல்லூ ராளே!” (புறம் 144)

கடாஅ யானை கலிமான் பேக!
பசித்தும் வாரேம்! பாரமும் இலமே!
களங்கனியன்ன கருங்கோட்டு சீறியாழ்
நயம் புரிந்து உறையுநர் நடுங்கப் பண்ணி
‘அறம்செய்து ஈமோ அருள் வெய்யோய்!’ என
இஃது யாம் இரந்த பரிசில்! அஃது இருளின்
இனமணி நெடுந்தேர் ஏறி
இன்னாது உறைவி அருந்துயர் களைமே! (புறம் 145)

என்னும் பாணர் வாய்மொழியாக வந்த பரணர் தமிழும்

“நீ நல்காமையின் நைவரச் சாஅய்
அருந்துயர் உழக்கும் நின் திருந்திழை அரிவை
கலிமயிற் கலாவம் கால்குவித் தன்ன
ஒலிமென் கூந்தல் கமழ்புகை கொளீஇத்
தண்கமழ் கோதை புனைய
வண்பரி நெடுந்தேர் பூண்க நின் மாவே! (புறம்146)”

என்னும் அரிசில்கிழார் அறிவுறுத்தலும் படிக்கின்ற நம்மைக் கவர்ந்தது போலவே பாவலர்களையும் கவர்ந்திருக்கிறது. பெண்ணின் துயரம் என்பது தமிழ்க்கவிதையுலகின் தலைசிறந்த பாடுபொருள். தலைவியைப் பிரிந்து தலைவன் சென்றாலும் பிரிவுத் துன்பம் பற்றிய பாடல்கள் எல்லாம் பெண்களுக்கானவையே! பாலைத்திணையில் பிரிந்தவன் தலைவன். ஆனால் புலம்புதல் தலைவிக்கு. தலைவன் புலம்பியதாக ஒரு பாடல் உண்டா?

எழுவருள் இருவர்

பேகன், பாரி, காரி, ஆய், அதியமான், நள்ளி, ஓரி என்பதே இன்றைய தமிழிலக்கிய உலகில் வழங்கிவரும் வள்ளல் வரிசை. இது அகர நிரலாக இல்லை. வள்ளன்மையின் நிரலாக இருக்கக்கூடும் என அனுமானிக்கலாம். அனுமானிக்கவே மயிலுக்குப் போர்வை தந்த பேகனும் முல்லைக்குத் தேர் நல்கிய பாரியும் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். பாரியைப்

“பூத் தலைஅறாஅப் புனைகொடி முல்லை
நாத்தழும் பிருப்பப் பாடா தாயினும்
கறங்குமணி நெடுந்தேர் கொள்கவெனக் கொடுத்த
பரந்தோங்கு சிறப்பின் பாரி”

என்று பாடுகிறார்கள். புலவர்களால் தாம் பாடப்படுவதையே விரும்பும் மன்னர்கள், பாடி வந்தவர்களுக்கு அவர்கள் நாடிய பரிசிலை நல்குவது இயல்பு. ஆனால் நாக்கில்லாத காரணத்தால் முல்லைக் கொடி தன்னைப் பாடாது எனத் தெரிந்தும் தான் ஏறி வந்த மணித்தேர் கொடுத்ததால் பாரி போற்றப்படுகிறான். பேகனோ இன்னும் ஒரு படி மேலே செல்கிறான். முல்லை படரக் கொம்பின்றித் தவித்தது உண்மை. ஆனால் மயில் மேகம் கண்டு ஆடியது. நடுங்கியதாகக் குறிப்பில்லை. நாட்டியத்து மயிலுக்கும் குளிரினாலே நடுங்குகிற மயிலுக்கும் வேறுபாடு அறியாது கொடைமடத்தின் கொடுமுடிக்குச் சென்றவன் பேகன். அதனால்தான் கடையெழு வள்ளல்கள் நிரலில் அவனுக்கு முதலிடம். இந்த அனுமானம் பின்வரும் சான்றோர்களின் பதிவுகளாலும உறுதி செய்யப்படலாம். கொடைமடம் பட்டவர் பலராயினும் இலக்கியங்களில் எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தவர் பேகனும் பாரியுமாகிய இருவருமே! ஐயனாரிதனார் இயற்றிய புறப்பொருள் வெண்பா மாலையில்

“முல்லைக்குத் தேரும் மயிலுக்குப் போர்வையும்
எல்லை நீர் ஞாலத்து இசைவிளங்கத் – தொல்லை
இரவாமல் ஈந்த இறைவர்போல் நீயும
கரவாமல் ஈகை கடன்””

என்றும். பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் முன்றுறை அரையனார் எழுதியபழமொழி நானூறு என்னும் இலக்கியத்துள்

“முல்லைக்குத் தேரும், மயிலுக்குப் போர்வையும்,
தொல்லை, அளித்தாரைக் கேட்டறிதும் சொல்லின்,
நெறி மடல் பூந் தாழை நீடு நீர்ச் சேர்ப்ப!
அறி மடமும் சான்றோர்க்கு அணி. “

என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் நேரிசை வெண்பாக்களால். அறிந்த கொள்ளலாம்.

பெரும்பூதனும் முருகு சுந்தரமும்

திராவிடச் சிந்தனைக் கவிஞர்கள் பெண் விடுதலை பாடுவது இயல்பே. அவ்வகையில் கவிஞர் முருகுசுந்தரத்தைக் கண்ணகியின் துயரம் கவனத்தை ஈர்க்கப் பேகனின் அரண்மனையை நிகழ்விடமாக வைத்துக் கண்ணகியின் துயர் நீக்கக் கற்பனைக் களம் அமைக்கிறார். அவையில் பரணர் பேகனின் பல்புகழைப் பாட, செல்லூர் கிழார் மகனார் பெரும்பூதன் கொற்றனார் எழுந்து “மனைவியின் கண்ணீரைத் துடைக்காமல் மயிலின் குளிரைப் போக்கியது பாராட்டுக்குரியது அன்று. பேகனின் தவறைச் சுட்டிக்காட்டி அறிவுரை கூறுங்கள் என்று அவையில் முழுக்கமிடுவதாகக் கற்பனை செய்து பாடுகிறார்.

“போர்க்களத்தின் கொடுமைகளை எடுத்துக் காட்டிப்
புவிமன்னர் பகைதீர்க்கும் பரண! பேகன்
கார்க்கூந்தல் கண்ணகியைப் பிரிந்து வாழும்
கதையுமக்குத் தெரியாதா? முல்லை வேலி
ஊர்ப்பரத்தை உதடுகளின் கொடைக்கு வள்ளல்
உட்கார்ந்து கிடக்கின்றான் அந்தப் பேகன்
வேர்ப்புகழை விளாசுகிறீர் பாட்டுப் போர்வை
விரித்திந்த களங்கததை மூடு கின்றீர்”

“கார்போன்ற கருங்கூந்தல் நடுங்க ஏக்கக்
கண்ணிரண்டும் புண்ணாகி நடுங்க வில்லின்
கூர்போன்ற உதட்டுமுனை நடுங்க செங்கை
குலைக்காந்தள் போல்நடுங்க உருட்டிவிட்ட
தேர்போலக் கிடக்கின்றாள் மனைவி! அந்தப்
தென்பொதினிப் பொன்மயிலை மூடுதற்குப்
போர்வை கொண்டு போகட்டும் பேகன் என்று
பூதனங்கு முழக்கமிட்டான் பரணர் போனார்!!”

இதே நிகழ்வைக் கவிஞர் கருவூர் கன்னல் சித்திரித்துக் காட்டியிருக்கும் பாங்கு சற்று வேறுபட்டது. .

கன்னலின் அற்றைத் திங்கள்

தமிழ்த்தாய் வணக்கம் அல்லது தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து என்னும் இடைக்கால கவிமரபைப் பின்பற்றும் கன்னல் நான்கு பாடல்களில் தமிழ் வாழ்த்தையும் புதுமையான நான்கு எண்சீர் விருத்தங்களால் தன் உள்ளங்கவர்ந்த காதலிக்காக்கிய நூலின் படையலையும் தொடர்ந்து ஐம்பது எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தங்களால் ‘அற்றைத் திங்கள்’ என்னும் தலைப்பில் கண்ணகியின் துயரத்தைப் பாடியிருக்கிறார்.

கவியுலகம் காணாத தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து

பொதுவாக நூலின் ;தொடக்கத்தில் பதிவு செய்யப்படும் கடவுள் வாழ்த்து, அவையடக்கம், நூல் படையல் முதலியவற்றைப் பெரும்பாலோர் அவ்வளவாகக் கவனிப்பதில்லை. அவையெல்லாம் நூற்பாகின் வெல்லக்கட்டி என்பதை அறிந்திருந்தால் கவனித்திருப்பார்கள். அபிராமி பட்டர் பாடிய அபிராமி அந்தாதியில் ‘தார் அமர் கொன்றையும் எனத் தொடங்கும் காப்புச் செய்யுளே ஏனைய நூறுபாடல்களின் சாரத்தைத் தந்து விடுவதைக் காண்க. ‘கவிஞர் கன்னல் இந்த நூலில் பாடியிருக்கும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும் ‘வேண்டுகிறேன்’ என்ற தலைப்பில் பாடியிருக்கும் காதலிக்கான படையலும் மிகவும் போற்றத்தக்கன.

“தேன்கூட உன் சுவைக்குத் தோற்றுப் போகும்!
தென்பொதிகை பூங்காற்றும் புறமே காணும்!
வான்நிலவும் நலன் குன்றும்! பூத்திருக்கும்
வனப்பாலே உயிர்கேட்கும் அணங்கும் நாணும்!
தேன்தழுவும் அரும்புகளும் தலையைச் சாய்க்கும்!
தென்தமிழே! உனைப்பற்றிச் சுவைகள் கண்டார்!
வானுலகின் இன்பத்தை எண்ணியேங்கும்
வழக்கத்தை மறந்தார்!நல் ஞானம் பெற்றார்!”

என்னும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தின் இறுதி விருத்தம் முழுமையும் மரபார்ந்த சிந்தனைகளை உள்ளடக்கி அமைந்திருக்கிறது. ஆனால் முந்தைய பாடல்களில் தமிழுறையும் இடங்களாக அவர் பாடியிருப்பது இதுவரை யாரும் பாடாதது. பாடிக் கேட்காதது.

மேடையாகட்டும் நூலாகட்டும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடுகின்ற கவிஞர்கள் ‘பாண்டியன் கை வளர்ந்தவளே’ என்று பாடாவிட்டால் அவர்கள் பிறவி பெருமையடையாது என்று எண்ணுபவர்கள். அடுத்த நிலையில் ‘கம்பனின் கைவண்ணம் கண்டவளே! கண்ணதாசனின் பேனாவாக இருந்தவளே! என்பார்கள். ‘வாலிக்கு வழி காண்பித்தவளே! வைரமுத்துக்கு வளம் சேர்த்தவளே! என்பார்கள். சமயச்சிந்தனை உடையவர்கள் ‘வைகையில் நீந்தியவளே! நெருப்பை எரித்தவளே’ என்பார்கள். இவற்றையும் இவைபோல்வனவற்றையும் கேட்டுக் கேட்டு விட்டம் அகன்றுபோன என் காதுகளில் கன்னலின் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து உண்மையில் தேனையும் பாலையும் வார்த்தது என்பேன்.

“ மூட்டை தூக்கும் மாந்தர்களின் மூச்சுக்குள்ளே
மூழ்கிப்போய் சிரிப்பவளே!
“விறகுடைக்கும் செந்தமிழர் செயலில்
நெஞ்சில் வினையாற்றி மகிழ்பவளே!”

“…………………………………………………………………….இனத்தைக் காக்க
மறந்தவரின் உயிர்தேடி கழுவில் ஏற்றும்
மறவர்களைத் தொடர்பவளே!”

“நெட்டை மலைச் சாரலிலே தவழ்ந்து மக்கள்
நினைவுக்குள் குடியேறி அமுத ஊற்றைக்
கொட்டுகின்ற பைந்தமிழே!

தமிழ் எங்கே இருக்கிறது என்று பார்த்தீர்களா? பாண்டியன் கையைவிட்டுப் பாமரனின் கோடரிக்குள் வந்துவிட்டதாம்! மன்னன் கையிருந்திருந்தால் தமிழுக்கு வடமொழியின் கதி வந்திருக்கும். தமிழ் மக்கள் மொழியாகி வழக்கில் இருந்ததால்தான் ஆரியம்போல் அழியாத சீிரிளமை திறம் பெற்று வாழ்கிறது என்னும் கருத்தினை இலக்கிய நயத்தோடு பதிவு செய்திருக்கும் வாழ்த்து இது. முனிவன் வளர்த்த தமிழ் அல்ல! .மூட்டைதூக்கும் முனுசாமி வளர்க்கும் தமிழ்! வேந்தன் வளர்த்த தமிழ் அலல! விறகுடைக்கும் வீராசாமி வளர்க்கும் தமிழ்! நெடுஞ்செழியன் வளர்த்த தமிழ் அல்ல! நெட்டைமலைச் சாரல் மக்கள் நினைவுக்குள் வளர்க்கும் தமிழ்! கற்பனையில் புதுமை செய்தவர் உண்டு. வடிவத்தில் புதுமை கண்டவர் உண்டு. கருததுக்களில் புதிய சிந்தனையைப் பதிவு செய்தவர் உண்டு. தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தில் உளமார்ந்த புதுமை செய்த கவிஞர் சிலரே! அந்தச் சிலருள் முதல் வரிசையில் முந்தியிருப்பவர் முனைவர் கன்னல்!

வித்தியாசமான வேண்டுதல்

பேகனின் மனைவி கண்ணகியின் துன்பத்தைச் சித்திரிக்கும் இந்த நூலைத் தன் காதலிக்கு அர்ப்பணிப்புச் செய்ய எண்ணுகிறார் கவிஞர். ஒருவனுடைய மரணச்சூழல் எப்படி அமைய வேண்டும் என்பது பற்றியும் திருவள்ளுவர் சிந்தித்திருக்கிறார்.

“புரந்தார்கண் நீர்மல்கச் சாகிற்பின் சாக்காடு
இரந்து கோள் தக்கது உடைத்து (780)

என்பார் திருவள்ளுவர். கன்னலோ தன்னுடைய சாக்காடு காதலிக்குத் தெரியாமல் போய்விடக்கூடாதென்றும், அவள் வந்து அரற்றும் நிலையே அரிய நிலை என்றும் பாடுகிறார்.

“ஊரெல்லாம மாலையிட்டே இறுதி யாக
ஊர்தியிலே வைத்தென்னை உலாநடத்திப்
பார்வியக்க அரசாங்கச் சிறப்பு செய்து
பாராட்ட வேண்டாம்!”

“சுடுகாட்டின் ஓரத்தில் எரியும் போது
சுற்றியுள்ள கலைஞரெல்லாம் ஒன்று கூடி
விடுக்கின்ற இரங்கலுரை வேண்டாம்”

ஊர்கூடும் முச்சந்தி நடுவில் என்றன்
உருவத்தைச் சிலையாக எடுத்தே நன்கு
பேர பெற்ற அறிஞரெல்லாம் ஒரு நாள் கூடிப்
பெருமையினை உலகறியப் புகழ்ந்து பேசும்
சீர சிறப்பு செய்வதெலலாம் எனக்கு வேண்டாம்!

“அவளுக்கோர் ஆள்விடுங்கள்” என்று வேண்டுகிறார். இந்த வேண்டுதல்தான் இதுவரைத் தமிழ்க் கவிதையுலகம் காணாதது என்கிறேன். இதே கருத்தினை வேறு வாய்பாட்டில் சிலர் பாடியிருக்கக் கூடும். கவிஞன் என்ன சொல்கிறான்? எல்லாருக்கும் ஆள் அனுப்பும் அவசரத்தில் அவளை மறந்துவிடாதீர்கள்! என்னைக் காதலித்த பாவத்திற்காக அவளை வெறுத்து விடாதீர்கள்! என் ஆவி சித்தி அடைய வேண்டுமென்றால் என் நெஞ்சக்கூடு முழுமையாக எரிய வேண்டும். அந்தக் கூட்டில் குடியிருக்கும் அவள் வரவேண்டும். அவளுக்குச் சேதி சொல்லி அனுப்ப மறந்துவிடாதீர்கள் என்கிறார்.. கவிஞனுக்கு ஊர் செய்யும் சிறப்புக்கள் ஒரு பொருட்டேயில்லையாம். தன் காதலி வந்து கதறுவதுதான் சங்கீத ஓப்பாரியாம்.

“அந்த மேற்கந்தி வானத்து நிலவு வந்து
மதுவிழிகள் நீர்சூழக் கதற வேண்டும்!
மற்றவர்கள் அதைக் கேட்டுத் தேம்ப வேண்டும்!
“………………………………………………………….என் செவியில் மெல்லப்
போர்விழியால் நினைவுக்குள் தமிழைக் கொட்டும்
பொன்நிலவோ என் பேரைச் சொல்லிச் சொல்லி
நீர் ஓடி அவள் விசும்பும் ஓசை கேட்டு
நெருப்பினிலே நான் எரிந்து சாக வேண்டும்!

‘ஒருமையுடன் நின் திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர் தம் உறவு வேண்டும்.’ எனத்தொடங்கிப் பல வேண்டுதல்களை கந்தகோட்டத்தில் வைப்பார் வள்ளற் பெருமான். கன்னலோ தன் மரணத்தில் செய்யக் கூடாதனவற்றைப் ‘செய்ய வேண்டாம் ’பட்டியலிட்டுச் செய்ய வேண்டிய ஒரே செயலாகத்தன் காதலியின் வரவை வேண்டுகிறார். “மதுவிழிகள் நீர்சூழக் கதற வேண்டும்! மற்றவர்கள் அதைக் கேட்டுத் தேம்ப வேண்டும்!” என்னும் வரியால் தன் மீது அவள் வைத்திருக்கும் அன்பையும் சமுதாயம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் குறிப்பாகப் புலப்படுத்துகிறார்.

கன்னல் செய்த கதை மாற்றம்

புறநானூற்றுக் கருத்துக்களைப் பெரும்பாலும அப்படியே தழுவிக் கவிஞர் முருகுசுந்தரம் ‘போர்வை’ என்னுந் தலைப்பில் கவிதை பாடினார். கன்னல் கதைத்தளத்தைத் தானே அமைத்துக் கொள்கிறார். பேகனை இளம்பேகனாக ஆக்கிவிடுகிறார். நல்லூர்ப் பெண்ணுக்குத் தமிழாழி என்று பெயரிடுகிறார். இயற்கை வளங்களைக் கண்டு மயங்கி யாழிசை மீட்டுகிறான் இளம்பேகன். அவனிசைக்குத் தக்கவாறு பாடுகிறாள் தமிழாழி. இளம்பேகனைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் இனிமையாகப் பாடியவளுக்குப் பரிசு என்ன என்று வினவப் பேகன் அவளிருக்கும் மனைநோக்கிப் பறக்கிறான். .அவள் இசைநேர்த்தி கண்டு இதயத்தைப் பறிகொடுத்து அவள் இல்லத்திலும் இதயத்திலும் ஒரே நேரத்தில் குடியேறி வடுநீங்கு சிறப்பின் தன் மனையகம்மறந்து விடுதல் அறியா விருப்பினன் ஆனான்.

தன் வறுமை போக்க பேகனை நாடிச் செல்கிறார் பரணர். பேகன் அரண்மனையில் பேகன் இலலை. கணவனைப் பிரிந்து பேதலித்து நின்ற கண்ணகியைக் காண்கிறார். கவலை கொள்கிறார். கபிலரின் அறிவுரையும் சேர, பேகனைக் காண நல்லூருக்கு வருகிறார். அவனோடு இருக்கும் நல்லூர் நங்கையைப் பரணர் காண்கிறார். வியப்படைகிறார். பேகனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறார். பேகனும் பரணரும் ஊர் திரும்ப, தமிழாழியும் உடன்வருகிறாள். கண்ணகியைத் தமிழாழி வணங்குகிறாள். தமிழாழியைக் கண்ணகி தழுவிக் கொளகிறாள். இருமலர் இல்லறத்தைப் பேகன் முன்னெடுக்கிறான்.

வெளிப்படையாக நடந்த அன்றைய சமுதாய ஒழுக்கத்தையும மறைமுகமாகவும் பரவலாகவும் நடக்கும் இன்றைய சமுதாய ஒழுக்கததையும் நன்கு அறிந்தும் புரிந்தும் கதையில் செய்யப்பட்டிருக்கும் மாற்றம் கண்டிக்கத்தக்கதன்று. பொதுமக்களிடம் பெருந்தாக்கத்தை உணடாக்கும் திரைப்பட ஊடகங்களில் கூட, இருதார இல்லறம் அனுமதிக்கப்படுகிறது என்பது சிந்திக்கத்தக்கது.

இசையால் வசமான இதயங்கள்

சிலப்பதிகாரத்தில் மாதவியைக் கோவலன் விரும்பிச் சென்றமைக்கு அவனுடைய கலையுள்ளம் காரணம் என்பர். பேகன் பரத்தைமையொழுக்கம் உடையவன் என்னும பதிவு அவன் பெருமைக்கு பங்கம் ஏற்படுத்தும் என்று கருதிதய கன்னல். அவனையும் ஓர் கலைப்பிரியனாகக் காட்ட முயன்றிருக்கிறார். தமிழாழியின் வியத்தகு இசைப்புலமையை பேகன் அறிந்து கொள்வது போன்ற கதைக்களத்தை அமைத்துக் கொள்கிறார். ‘ஈரிரு பண்ணும் எழுமூன்று திறனும்’ என்பது பிங்கலந்தை. யாழில் இசை எழுப்புதற்குச் செய்யும் பண்ணல், பரிவட்டணை, ஆராய்தல், தைவரல், செலவு, விளையாட்டு, கையூழ், குறும்போக்கு என்னும் எட்டினையும், இசை நிலையின் தீதின்மை ஆராய்தற்குச் செய்யும் வார்தல், வடித்தல் உந்தல், உறழ்தல், உருட்டல், தெருட்டல், அள்ளல், பட்டடை என்னும் எட்டினையும் ஒருங்கே குறிக்கும் . பண்கள் நூற்று மூன்று’ என்பார் பரிமேலழகர். பாலை, குறிஞ்சி, மருதம், செவ்வழி இவை நான்கும் பெரும்பண்கள். நாற்பெரும் பண்ணுக்கும் இருபத்தொரு திறங்கள் கூறப்பட்டன. பாலையாழ்ததிறன் 5, குறிஞ்சியாழ்த்திறன் 8, மருதயாழ்த்திறன் 4, செவ்வழி யாழ்த்திறன் 4 ஆக 21. இவ்விருபத்தொன்றும் அகநிலை, புறநிலை, அருகியல், பெருகியல் என வகைக்கு நான்காய் எண்பத்துநான்காகும். இசைச் சுரங்களின் மாத்திரை வேறு பாட்டினாலே முற்குறித்த ஒவ்வொரு பண்ணும் அகநிலை, புறநிலை, அருகியல், பெருகியல் என நால்வகைச் சாதியாயின என்ற நுட்பத்தை யாழ் நூலிற் காணலாம். இது பற்றிய ஐயங்களையும் விளக்கங்களையும் தமிழாழியிடம் கேட்டறிந்தானாம் பேகன்.

மாதவியின் கலைநுணுக்கமே கோவலனை ஈர்த்தது என்னும் கருத்தினைக் குறிப்பாகப் புலப்படவைப்பார் அடிகள். காணியாளம்பட்டி கவிஞர் கன்னலோ வெளிப்படையாகப் பதிவு செய்கிறார். அவ்வளவுதான் வேறுபாடு.

உவமங்களின் ஆளுமை

கவிஞனுக்கு அவனுடைய கவிதையே முகவரி. அந்தக் கவிதைக்கோ அதில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் உவமங்களே முகவரி. கவிதைகளை உவமவழி சுவைத்தல் என்பது தமிழ்க்கவிதைக் கொள்கைகளின் தலையாயது. கன்னலின் படைப்புக்களில் பொதுவாகவும் அவருடைய கவிதைகளில் சிறப்பாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பன உவமங்கள். ‘வெண்பாவிற் புகழேந்தி’ என்பது போல யாப்பு மேலிட்டுக் கவிஞர்கள் பெருமை பெறுவதுண்டு. உவமைக் கவிஞர் சுரதா என்பது போல உவமத்தின் மேலிட்டுப் பெருமை பெறுவதும் உண்டு..

உவமத்தைச் சொல்பவரும் அனுபவித்துச் சொல்ல வேண்டும். அதனைப் படிப்பவரும் உணர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டும். வேண்டாத பெண்டாட்டியாய் உவமமானால் இரண்டுக்கும் பெருமையில்லை! பொருளை விளக்குவது உவமத்தின் பணி என்பது உண்மையே ஆனால் அது படைப்பாளின் பன்முக ஆற்றலை வெளிப்படுத்தும்; அடையாளமாகவும் அவனுடைய புலமையின் ஆழத்தைக் காட்டும் ஆடியாகவும் பார்வையின் விசாலத்தைப் பறைசாற்றும் முரசாகவும் ;அமைகிறது.

ஒரு பொருளை ஒரு உவமத்தால் விளக்குதல்,
ஒரு பாட்டில் ஒரு உவமத்தை மட்டும் வைத்துக் காட்டுதல்,
ஒரு பொருளுக்குப் பல உவமஙகளைப் பட்டியலிடுதல்,
ஒரே பாட்டில் பல உவமஙகளைச் செறித்துக் காட்டுதல்

என இன்னும் பல்வகையாக உவமப் பயன்பாடு தமிழ்க்கவிதைகளில் அமைந்துள்ளதை அறியலாம். இந்த அளவுகோலால் ‘அற்றைத் திங்கள்’ உவமங்கள் நோக்கப்படின் கட்டுரையின் அளவு பெருகும் எனக் கருதிச் சுருக்கமாக ஒரு சில உவமங்களின் அழகியல் சிறப்பினை மட்டும் இப்பகுதி விளக்க முயல்கிறது. தமிழாழியின் தோற்றம் கற்பனையின் ஆழத்தை ஆழப்படுத்தும் என்பதையும் அதன் பரப்பை விரிவுபடுத்தும என்பதை

“உசுப்பிவிட ஓடுகின்ற குறுமு யல்போல்
ஓடிவரும் கற்பனைகள் ஆர்ப் பரிக்கும்”

என்று எழுதுகிறார். அவள் அழகைக் கண்ட காண்பார் நிலையை

“கூடையிலே நெருப்பை அள்ளிக் கொட்டினாற்போல்
கொடுமையினை அவள் தந்தாள்”

என்னும் உவமத்தால் விளக்குகிறார். கதைநாயகியை உவமத்தால் சித்தரிக்கும் கண்ணதாசன்

“விரிக்காத தோகைமயில்! வண்டு வந்து
மடக்காத வெள்ளை மலர்! நிலவு கண்டு
சிரிக்காத அல்லிமுகம்! செகததில் யாரும்
தீண்டாத இளமை நலம்! பருவஞானம்!

என உவமத்தோரணத்தால் கவிமாலை புனைவார். நம் கன்னலும்

“வெட்டிவைத்த நிலவைப்போல நெற்றி! கோல
விழியிரண்டும செங்குவளை! ………..
……………………………………………………………………………………………………………….
தேன்ததும்பும் செவ்வாம்பல் போல் இதழ்கள்!
வெட்கமின்றி மங்கையரும் கன்னம் தொட்டு
வெண்ணிலவின் புன்னகையைத் தின்று செல்வர்!”

எனத் தமிழாழியின் பேரழகை இயற்கையோடு இயைத்து கவித்தோரணம் கட்டியிருக்கிறார். பேகனுக்கு முன்னால் தமிழாழி தலைகுனிந்து நிற்கிறாளாம். எப்படித் தெரியுமா?

“தலைவாரிப் பூச்சூடித் தமிழே வந்து
தன்முன்னே நிற்பதுபோல் அவன் உணர்ந்தான்”

தமிழைத் தாயாகப் பாடிய கவிஞர் இவர். இங்கே பேகனின் காதலியைத் தமிழாகக் காண்கிறார். மனைவியைத் தாயாக நோக்கி வணங்கும் தமிழ் மரபைக் குறிப்பாகச் சுட்டினார் என்றும் கூறலாம். திரையிசைப் பாடல் ஒன்றில்

“பேருக்கு பிள்ளை உண்டு
பேசும் பேச்சுக்கு சொந்தமுண்டு
என் தேவையை யார் அறிவார்,
உன்னை போல் தெய்வம் ஒன்றே அறியும்”

என்று மனைவியைத் தெய்வத்திற்கு உவமமாக்குவார் கண்ணதாசன். ‘உயர்ந்ததன் மேற்றே உள்ளுங் காலை’ என்பதனால் பொருளைவிட உவமம் சிறந்தது. இங்கே தெய்வத்தைவிட மனைவி சிறந்தவள். இந்த மரபுவழிச் சிந்தனைதான் தமிழாழியைத் தமிழாகப் பார்க்க வைத்திருக்கிறது. கன்னல் ஒரு மரபுவழிக் கவிஞர் என்பதற்கு இதுவும் ஒரு சான்று. தமிழாழியைக் கண்டு திரும்பும் பேகன்

“தன்னலத்தை இழந்து பொது நலத்தை நாடும்
தக்கவர்போல் கடந்து சென்றான்”

என்று உவமத்தில் புதுமை சேர்க்கும் கன்னல்

“தொழத்தக்க இளந்துறவி போன்ற தோற்றம்!
தொண்ணூறு விழுக்காடு தூய நெஞ்சம்
அழ வாழ்வார் வாழ்க்கையினை மாறறும் நோக்கம்!
அருளொழுகும் விழிவீச்சு! அன்பின் ஆட்சி
கழகத்துத் தமிழ் பேசும திருவாய்”

என்று பேகன் தோற்றத்தை வண்ணனை செய்கிறார். சிலப்பதிகாரத்தில் காப்பியத் தலைவி கண்ணகியை முதலில் அறிமுகம் செய்த பிறகுதான் கோவலனை அறிமுகம் செய்கிறார் அடிகள். கன்னல் பேகனைச் செய்யும் அறிமுகம்

“மண்தேய்த்த புகழினான்! மதிமுக மடவார்தம்
பண்தேய்த்த மொழியினார் ஆயத்துப் பாராட்டிக்
கண்டேத்தும் செவ்வேள் என்று இசைபோக்கிக் காதலால்
கொண்டேத்தும் கிழமையான் கோவலன் என்பான் “

என்னும் அடிகளின் வண்ணனைக்கு மாறுபட்டிருப்பது காண்க. பெண்கள் குழாஅத்துள் கோவலன்’ என்பதும் மக்கள் குழாஅத்துள் பேகன் என்பதும் நோக்குக.

தம் வறுமை போக்கும் நோக்கத்தோடு வள்ளல் பேகனைச் சந்திக்கச் செல்கிறார் பரணர். அவன் வீட்டில் அவன் மனைவி கண்ணகி அழுத கண்ணீர்க் கோலத்தில் இருக்கிறாள். கபிலர் பரணரிடம் பேகனின் புறவொழுக்கத்தையும் கண்ணகியின் துயரத்தையும் எடுத்துச் சொல்கிறார். பரணர் பேகனுக்கு அறிவுரை நல்குகிறார்.

“வெண்ணிலவை வெடிவைத்துத் தகர்க்க லாமா?
வீதியிலே வீசுதற்கா முத்து மாலை?
தண்டமிழை அழிப்பதற்கா தமிழன்? தண்ணீர்
தாமரைக்கேன் சிறைச்சாலை?

வினாக்களின் அடுக்கு பரணரின் வேதனையையும் கண்ணகியின் துயரையும் உணரத்துவதாக உள்ளன. தண்டமிழை அழிப்பதற்கா தமிழன்? என்னும் உவமம் சொந்த வீடு என்பதற்காகச் சுவரிலே கிறுக்கிய வரலாற்று உண்மையை உணர்த்துவதாக உள்ளது.

கருத்து,, கற்பனை, உணர்ச்சி, வடிவம் என்னும் கவிதைக் கூறுகளுக்குள் வடிவமும் கருத்தும் ஆராய்ச்சிக்குட்பட்டன. ஆனால் உணர்ச்சியும் கற்பனையும் அனுபவத்திற்கு உட்பட்டன. ஆய்வு அங்கே பயன்தராது. உவமம் கற்பனையின்பாற்படும். நுண்ணிய ஆழமான அழகியல் ததும்பும் கன்னலின் உவமங்களை இந்த நூலில் பல பக்கங்களில் நான் படித்தேன்! சுவைத்தேன்!

வண்ணனைக் குவியல்

சிறுகதையின் பெருக்கம் நாவலாகாது. நாவலின் சுருக்கம் சிறுதையாகாது. இவற்றுக்கிடையே குறுநாவல் என்ற வடிவத்தையும் நாம் கண்டிருக்கிறோம். அதுபோலப் பெருங்காப்பியம் சிறுகாப்பியம் என்பனவற்றிக்கு இடையில் குறும்பாவியம் என்று ஒன்றினை அழைப்பார்கள். எதனை யார் எப்படி அழைத்தால் என்ன? கவிதை மணக்கிறதா? கருத்து சிறக்கிறதா? கற்பனை கொழிக்கிறதா? உணர்ச்சி கொந்தளிக்கிறதா என்பதுதான் சுவைப்பவனின் உள்ளத்தே எழும் உணர்வுத் தேவை.! அந்த வகையில் ‘அற்றைத் திங்கள்’ என்னும் இந்தக் குறும்பாவியத்தில் வண்ணனைப் பகுதிகள் நெஞ்சையள்ளுபவையாக அமைந்திருக்கின்றன. கவிதைகளை மனப்பாடம் செய்யாமல் சுவைப்பது பயனைத் தராது. பாராயணம் என்பது தமிழ்க்கவிதைச் சுவைக்கு அடிபபடை..

“குயில் கூவிக் கொண்டிருக்கும்! கோலமிகுந்த
மயிலாடிக் கொண்டிருக்கும்! வாசமுடைய நற்
காற்று குளர்நதடிக்கும்! கண்ணாடிபோன்ற நீர்
ஊற்றுக்கள் உண்டு!. கனிமரங்கள் மிக்க உண்டு!
பூக்கள் மணங்கமழும்! பூக்கள் தோறும் சென்று தே
னீக்கள் இருந்தபடி இனனிசைபாடிக் களிக்கும்
வேட்டுவப்பெண்கள் விளையாடப் போவதுண்டு
காட்டு மறவர்களும் காதல்மணம் செய்வதுண்டு
நெஞ்சில் நிறுத்துங்கள்! இந்த இடத்தைத் தான்
சஞ்சீவி பர்வதத்தின் சாரல் என்று சொல்லிடுவார்”

ஒரு கதைக்களப் படப்பிடிப்பையே நடத்தி முடிப்பார் பாரதிதாசன். இயற்கையில் மனம் பறிகொடுத்த கவிஞன் தான் எழுதும் எந்தப படைப்பிலும் எந்தக் கதைச் சூழலிலும் மிகச் சாதுரியமாக வண்ணனையைப் பதிவிட்டுவிடுவான். அவன் படைப்புள்ளத்தின் பளிங்கு நிலை அது. பால்வண்ணப் பதிவு அது.

பாஞ்சாலியை இந்தியத்தாயாக உருவகம் செய்து பாரதி எழுதிய நெருப்புக் காவியம் பாஞ்சாலி சபதம். பாண்டவர் விதி முன்செல்ல அஸ்தினாபுரம் செல்கிறார்கள். வழியில் சோலையொன்றில் தங்குகிறார்கள். அந்த மாலை பாண்டவர்களுக்கும் நமக்கும் துன்பமாலை!. பாரதிக்கோ கவிதை மாலை! அவன் கவிஞனல்லவா? அதனால் அது அவனுக்குக் கற்பனை மாலை!. அந்த மாலையின் அழகை பாஞ்சாலிக்கு அர்ச்சுனன் காட்டுவதாகப் பாரதி பாடுகிறான்.

பாரடியோ வானத்தில் புதுமை யெல்லாம்!
பண்மொழீ! கணநதோறும் மாறி மாறி
ஓரடிமற்றோரடி யோடு ஒத்த லின்றி
உவகையுற நவநவமாய்த் தோன்றும் காட்சி!
யாரடி இங்குஇவைபோலப் புவியின் மீதே
எண்ணரிய பொருள்கொடுத்தும் இயற்ற லுற்றார்?
சீரடியால் பழவேத முனிவர் போற்றும்
செழுஞ்சோதி வனப்பையெல்லாம் சேரக் காண்பாய்!
……………………………………………………………………………………………………………..
அடிவானத்தே அங்கு பரிதிக் கோளம்!
அளப்பரிய விரைவினோடு சுழலக் காண்பாய்
இடிவானத்து ஒளிமின்னல் பததுக் கோடி!
எடுத்தவற்றை ஒன்றுபட உருக்கி வார்த்து
முடிவான வட்டததைக் காளி ஆங்கே
மொய்குழலால் சுற்றுவதன் மொய்ம்பு காணாய்!
வடிவானது ஒன்றாக தகடு இரண்டு
வட்டமுறைச் சுழலுவதை வளைந்து காண்பாய்!

காப்பியத்தின் கதை வேகம் தடைபடுவதைப் பற்றிக் கவலைப் படாத பாரதி தன் கவியுள்ளத்தின் காரணமாகவும் சிற்றிலக்கியத்தின் கட்டுமானச் சிறப்புக்குக் களங்கம் வந்துவிடாமலும் இந்த வண்ணனையைப் பதிவு செயதிருக்கிறான் எனலாம். பாரதியின் இந்தப் படைப்பு நெறி கன்னல் காவியத்திலும் பின்பற்ற்பட்டுள்ளது.

“பொன்னந்தி தமிழ் நிலத்தை வெல்லமாக்கிப்
பூக்களெல்லாம் தமிழ்பாடும் இனிய நேரம்
தென்தமிழில் தேனூற்றிக் குயில்கள் பாடும்!
தெற்குமலை அருவியெல்லாம் முழவாய் வீழும்!
இன்னிசையை வண்டியக்க குவளை ஆடும்!
இதயத்தைக் காட்சியெனும் அணங்கு மூடும்!”

என்னும் இயற்கை வண்ணனையிலும்

“அரைநிலவு வானத்தை ஆட்சி செய்யும்
அதைப் பார்த்து வானிலவு கண்ணடிக்கும்!
தரைவந்து தமிழ்படித்து மீண்டும் போகத்
தங்க நிலா அங்கிருந்து குதிக்கப்பார்க்கும்!”

“வெண்மதியின் கல்லறையே மேற்கு வானம்
வீழ்கதிரின் ஈனில்லம் கிழக்கு வானம்!”

என்பன போன்ற இயல்பான வண்ணனைகள் இந்தக் குறுங்காவியத்தை திருமண வீட்டுத் தோரணங்களாகக் காட்சிப்படுத்துகின்றன. தற்குறிப்பேற்ற அணியை விளக்கும் தமிழாசிரியப் பெருமக்கள மதுரை மதிலில் கிழிந்து போய் பறக்கும் கொடியை கொஞ்ச நாள் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு இனிமேலாவாது “தரைவந்து தமிழ்படித்து மீண்டும் போகத் தங்க நிலா அங்கிருந்து குதிக்கப் பார்க்கும்” என்பது போன்ற வரிகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மண்ணிற்கும் விண்ணிற்குமான இடைவெளியில் நிலவு நடத்துகின்ற பயணம் வானத்திலிருந்து மண்ணுக்கு வந்து தமிழ் படிப்பதற்காக நிலவு குதிப்பதைப்போல இருக்கிறது என்னும் அழகியல் எண்ணி மகிழத்தக்கது.

வடிவக் கோட்பாடுகள்

தமிழ்க்கவிதைகளின் பொருண்மையும் அதனை வெளிப்படுத்தும் வடிவமும் பிரிக்க இயலாதவை. வெண்பாவில் எழுதுவன ஆசிரியப்பாவில் எடுபடாது. கொச்சகக் கலியில் பாடவேண்டிய பாவையை வஞ்சிப்பாவில் பாட முடியாது. ‘அற்றைத் திங்கள்’ என்னும் கதைபொதி காப்பியத்தை ஐம்பத்தெட்டு எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தங்களால் பாடியிருக்கிறார் கன்னல். மரபின் பரிமாணமும் பரிணாமமும் தெரியாத தமிழ்நாட்டுக் கவிஞர் (?) பலர் இதுமாதிரியான விருத்தங்களை எழுதி வைத்துக் கொண்டு மரபுக்கவிதைகள் என்றும் ‘எழுதுகிற தங்களை ‘மரபுப்பாமணி’ என்றும் வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்துவிடுகிறார்கள். கவிதையில் பொருட்பரிமாணம் ஒருபக்கம் யாப்பியல் பரிமாணம் ஒரு பக்கம். இவ்விரண்டும் இணைந்ததுதான் மரபுக் கவிதைகள். இந்த அடிப்படை உண்மையை அறிய இயலாதவர்கள் எழுதுவதைவிட எதனையும் எழுதாமல் இருப்பதே நல்லது.

இடைக்காலத்தில் வந்த எண்சீர் விருத்தம்

தொடக்கக் காலத்தில் இடம் பெற்றிருந்தவை பாவகைகளே. இனங்கள் அல்ல. தொல்காப்பியச் செய்யுளியலால் இதனை அறிந்து கொள்ள இயலும். தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்னும் பிற்காலத்து இனங்கள் தமிழ் யாப்பின் நெகிழ்ச்சியை அடையாளப்படுத்துவன. முன்னவற்றில் வல்லமையுடையார் பின்னவற்றை எழுதுவதற்கும் முன்னவற்றில் ஏதும் அறியாமலேயே பின்னவற்றுள் ஒன்றினை எழுதுவதற்கும் தர நிர்ணயம் உண்டு. வெண்பா எழுதத் தெரியாதவன் வெளிவிருத்தம் எழுதுவதாகச் சொல்வது வேதனையல்லவா? அப்பர் பெருமான் எழுதிய திருத்தாண்டகமே எண்சீர் விருத்த யாப்பில் அமைந்துள்ளது. நந்திக்கலம்பகத்தில் பல பாடல்கள் எண்சீர் விருத்தங்களாலானவை ‘விருத்தத்திற்கோர் கம்பன்’ என்பது அவன்காலத்தது அது என்பதைப் புலப்படுத்தும். அதற்கு முன்பு ஆசிரிய விருத்தங்கள் இருந்ததற்கான அகச்சான்றுகள் இல்லை. எனவே எண்சீர் விருத்தங்கள் அறுசீர் விருத்தங்கள் இடைக்காலத்தைவை. இவை எப்படி மரபுக்கவிதையாகும்? தொடங்கி நடப்பதே மரபு. வந்து புகுந்தது மரபாகுமா? இனி திணை மரபு, மொழி மரபு, சொல்மரபு, அகத்திணை மரபு, புறத்திணை மரபு, என்பவையெல்லாம் எதனைக் குறிக்கின்றன? நூன்மரபில் தொடங்கி மரபியலில் முடித்தாரே தொல்காப்பியர்? எனவே எண்சீர் விருத்தம் உட்பட எந்த வகை யாப்பினால் எழுதப்பட்டாலும் அதனாலேயே அது மரபுக் கவிதையாகிவிடாது. தமிழ்க்கவிதையின் பொருள் மரபு பின்பற்றப்பட்டிருக்க வேண்டும். அகத்திணை மரபு போற்றப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

மூவசைச்சீரை நாலசைச் சீராக்கும் ஆளுமை

கன்னல் அறிவை இயற்பொருளாகவும் ஆற்றலைத் துணைப் பொருளாகவும் கொண்டவர். திருவையாறு அரசர் கல்லூரியில் தமிழ் இமயங்களிடம் தமிழ் கற்றவர். கவிதையுணர்வு தலைக்காவிரி போல அவர் நெஞ்சில் ஊறியது. அனைத்துவகை யாப்புக்களையும் யாப்பியல் மரபுகளையும் அறிந்தவர். தொல்காப்பியம் காட்டும் அத்தனை மரபுகளையும் கற்றவர். கற்று உணர்ந்தவர். அவர் எண்சீர் விருத்தத்தில் கண்ணகியின் துயரத்தைப் பாடியிருப்பது மரபுக்கவிதைகளில் என்றால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

எண்சீர் விருத்தத்தின் மந்தணம்

தேமாங்காய் தேமாங்காய் தேமா தேமா என்ற அரையடி யாப்பில் அமையப் பெற்றுதுதான் எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். இந்த வாய்பாடு அமைவதன் அருமை, இயலாமையில் முடிந்தது. அதனால் பின்னாலே வந்தவர்கள் ‘காய் காய் மா மா’ என்று தங்களுக்குத் தாங்களே வசதியாக்கிக் கொண்டார்கள். இந்த அரையடியிலும் ஒரு நுட்பம் உண்டு. மூன்றாவது நான்காவது சீர்களில் வரவேண்டிய ‘மா’ ‘மா’ என்பனவற்றை இரண்டு தனித்தனி ஈரசைச் சீர்களாகக் கருதுவார் பலர். கவியாற்றல் படைத்தோர் மூவசைச் சீர்களையே இரண்டு ஈரசைச்சீர்களாக மாற்றிக் காட்டும் வல்லமை உடையவர்கள். கனனல் அந்தத் திண்மை உடையவர். அவர் எழுதுகிறார்.

““அப்போது தமிழாழி யாழை ஏந்தி
அடுத்தடுத்தே இசையமைத்தாள்! தமிழைச் சேர்த்தாள்”

இதுபோன்ற இடங்களில் மூன்று, நான்கு, ஏழு மற்றும் எட்டு ஆகிய சீர்கள தனித்தனி ஈரசைச்சீர்கள் என்பதை நோக்க வேண்டும். ஆனால் பார்ப்பதற்கு தனித்தனி ஈரசைச்சீர்களாகத் தோன்றி உண்மையில் மூவசைசீர்களே அவ்வாறு தனித்தனி ஈரசைச்சீர்களாக இருக்கும் வண்ணம் எழுதுவதுதான் இவ்வகை விருதத யாப்பின் தனிப்பெரும் சிறப்பாகும்.

“கண்ணீரைப் பெண்ணாக்கி உலவவிட்டாய்!
கல்லறைக்கா அவள்போக நாள்குறித்தாய்?”

இதுபோன்ற அடிகளில் ‘உலவவிட்டாய்’ என்பதும் ‘நாள்குறித்தாய்’ என்பதும் உண்மையில் ‘கருவிளங்காய்’, ‘கூவிளங்காய்’ வாய்பாடுகளுக்குள் அடங்கும் மூவசைச்சீர்களாகும். அவற்றை விட்டிசைக்க வைத்து இரண்டு தனித்தனி ஈரசைச்சீர்களாக ஆக்கிக் கொள்வதும அத்தகைய சீர்களை இயல்பாகப் பயன்படுததுவதுமே யாப்பாளுமையாகும். இந்த ஆளுமை கைவரப் பெறாதவர்கள சில ஆயத்த சீர்களைச் (Ready made templates) செருகிவிடுவார்கள். எண்சீர் விருத்தம் நீர்த்துப் போனதற்கான காரணங்களில் இது தலையாயது. எப்போதாவது எதையாவது எழுதுபவர்கள இப்படித்தான் ‘ஆயத்த சீர்களை’ அடுக்குவார்கள். எப்போதும் எழுதுகிற கன்னல் முதலியோருக்கு மூன்றை நாலாக்குவது கைவந்த கலை. இந்த நூல் எண்சீர் விருத்தங்களால் நானறிந்த உண்மை இது.

நிறைவுரை

கடற்கரையில் மாதவியைக் கைவிட்டு அதற்கு ஊழ்வினை காரணம் என்றார் அடிகள். வேங்கை மர நிழலில் ‘வெந்து தணிந்த’ கண்ணகியின் முடிவுக்கும் விதியை காரணமாக்கினார். காதல் வாழ்க்கையிலும் வாழ்க்கைப் போராட்டத்திலும் பெண்களை வெற்றிபெறச் செய்து வாழவைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமுடைய கன்னல் முதலியோர் கதைக்கருவின் உருவத்தை மாற்றிக் கொள்கிறார்கள். தமிழுணர்வு, இனவுணர்வு, இயற்கை வண்ணனை, எழுச்சியான சிந்தனை, பெண் விடுதலை, காதலுறவு, கலப்படமற்ற அன்பு என்னும் பல தளங்களில் அற்றைத் திங்களைப் பவனி வரச் செய்திருக்கிறார் கவிஞர் கன்னல். துறந்தவர்களையும் இழந்தவர்களையுமே பாடிய தமிழ்க்கவிதை உலகில் தமிழாழியையும் கண்ணகியையும் வாழச் செய்திருக்கிறார். இவையெல்லாம் ஏதும் தெரியாத எனக்கே இனிக்கிறது! எல்லாம் தெரிந்த உங்களுக்கு இனிக்காதா என்ன?

(தொடரும்)

June 27, 2022
கம்பனில் கண்டெடுத்த முத்துக்கள் – 50

-மேகலா இராமமூர்த்தி

போருக்கு இராவணனின் வரவை எதிர்நோக்கி இராமன் தன் சேனைகளோடு வடக்கு வாயிலில் வெகுநேரம் காத்திருந்தும் இராவணன் வாராதுபோகவே, இராமன் வீடணனைப் பார்த்து, ”தூதுவன் ஒருவனை நம்மிடத்திலிருந்து விரைவில் அனுப்பி இப்போதாவது சீதையை விடுதலை செய்கிறாயா? என்று வினவிப் போர் தவிர்த்திட இராவணனுக்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பை வழங்கிப் பார்ப்போம்; அப்போதும் அவன் விடமறுத்தால் போரில் அவனை அழிப்போம் என எண்ணுகின்றேன்; அஃதே அறம் என்று எனக்குத் தோன்றுகின்றது” என்றான்.

வீடணனும் சுக்கிரீவனும் இராமனின் கருத்துக்கு உடன்பட்டுக் ”கொற்றவற்கு உற்ற செயல் இது” என்று பாராட்டினர்; ஆனால், இலக்குவன் அதனை ஒப்பவில்லை. ”இனியும் இராவணனிடம் இரக்கம் காட்டுவது இழுக்கு; அரக்கர்களிடம் நாம் செலுத்தவேண்டியது அம்பே தவிர அன்பு இல்லை” என்றான் அவன்.

இலக்குவனின் சொற்களைக் கேட்டு முறுவல்பூத்த இராமன், “இலக்குவா! இறுதியில் நீ சொல்வதுபோல் போர்வரத்தான் போகின்றது; எனினும், பொறுமை காத்தலே அரச நீதியும் அறிஞர்க்கு அழகு தருவதும் ஆகும். ஆதலால், நம் சார்பாய்த் தூதுவனை அனுப்பி இராவணனின் கருத்தறிவோம்!” என்றுகூறிவிட்டு, ”மாருதியை மீண்டும் நாம் அனுப்பினால் அவனைவிட்டால் மாற்றாரிடம் சென்றுவர நம் படையில் வேறு ஆளில்லை எனும் எண்ணம் நம் பகைவர்களிடம் ஏற்படும் என்று சிந்தித்தவனாய் இம்முறை அங்கதனைத் தூதனுப்புவோம்; பகைவர்கள் தம் வீரத்தைக் காட்ட முயன்றாலும் அதனை வென்றுத் தீங்கின்றி மீளவல்லவன் அவனே!” என்றான்.

ஏனையோரும் அதனை முழுமனத்துடன் ஆமோதிக்கவே, அங்கதன் இராமனிடம் அழைத்துவரப்பட்டான். தன்னை இராவணனிடம் தூதனுப்ப இராமன் முடிவுசெய்திருப்பதை அறிந்த அங்கதனின் தோள்கள் பெருமிதத்தில் பூரித்தன. இராவணனிடம் தான் உரைக்க வேண்டியது யாது என்று இராமனிடம் வினவினான் அவன் வினயத்துடன். அதற்கு இராமன், ”உயர்ந்த அணிகளையணிந்த சீதையைச் சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்து தன்னுயிரைப் பெறுதல் நல்லதா? அல்லாது போனால் உன் பத்துத் தலைகளும் சின்னபின்னம் செய்யப்பட்டுச் செருக்களத்தில் கிடப்பது நல்லதா? நான் கூறியவற்றுள் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்ந்து சொல்லுக என இராவணனிடம் கூறிவருக” என்றான் வாலியின் வீரமைந்தனிடம்.

என்அவற்கு உரைப்பது என்ன ஏந்திழையாளை விட்டுத்
தன்உயிர் பெறுதல் நன்றோ அன்றுஎனின் தலைகள் பத்தும்
சின்னபின்னங்கள் செய்ய செருக்களம் சேர்தல் நன்றோ
சொன்னவை இரண்டின் ஒன்றே துணிக எனச் சொல்லிடு என்றான். (கம்ப: அங்கதன் தூதுப் படலம் – 6984)

அதனையேற்று விரைந்து புறப்பட்ட அங்கதன் வெயில் கடக்க அஞ்சும் இலங்கையின் அயில்களை (மதில்கள்) அநாயாசமாகக் கடந்துசென்று இராவணனின் இருப்பிடத்தை அடைந்தான். அவனைக் கண்டதும் அனுமன்தான் மீண்டும் வந்துவிட்டானோ என்று அஞ்சிய இராவணனின் சுற்றத்தினர் தம்மைக் காக்குமாறு இராவணனிடம் கெஞ்சினர்.

ஓலக்கத்தில் கம்பீரமாய் வீற்றிருந்த இராவணனைக் கண்ட அங்கதன், அவன் தோற்றத்தைக் கண்டு வியந்தான். இராவணனின் மணிமகுடத்தில் இருந்த மணிகளைப் பறித்துவந்த சுக்கிரீவனின் வலிமை அப்போது அவன் நினைவுக்குவரவே, ”என் சிறிய தந்தை யாரினும் வலியன்” எனப் பெருமிதம் கொண்டவனாய் இராவணனின் அருகில் சென்று நின்றான்.

”யார் நீ? இங்கு வந்த காரியம் என்ன?” என்று இராவணன் அங்கதனைச் சினத்தோடு கேட்கவும், தன் வெள்ளிய பற்கள் ஒளிர நகைத்த அங்கதன், ”ஐம்பூதங்களுக்கும், தெய்வங்கள் போற்றும் வேதங்களுக்கும் நாயகனான இராமனின் தூதன் நான்” என்றான்.

அதைக் கேட்ட இராவணன், கங்கையைத் தலையில் தரித்த அரனும், சங்கைக் கரத்தில் ஏந்திய அரியும் என் நகர்வர அஞ்சி இங்கே வாரார்; அவ்வாறிருக்கக் கேவலம் மனிதருக்காகத் தூதுவந்த நீ யாவன்?” என்றான் இகழ்ச்சி தோன்ற.

”நானா? இராவணன் என்று சொல்லப்படும் ஒருவனை முன்பு தன் வாலில் தொங்குமாறு அவனது அழகிய தோள்களுடன் பிணித்து, யானைகள் வாழுகின்ற மலைகள்தோறும் தாவிப் பாய்ந்து திரிந்தவனும், தேவர்கள் அமுதத்தை உண்ணும்பொருட்டு மந்தர மலையினால் கடலைக் கலக்கியவனும், இந்திரனின் புதல்வனுமாகிய வாலியின் மைந்தன் நான்” என்று தன் தந்தையின் அளப்பரிய பேராற்றலையும் அவன் இராவணனைப் படுத்தியபாட்டையும் அங்கதச் சுவையோடு இராவணனுக்கு நினைவுபடுத்தித் தான் யார் என்பதை அவனுக்கு எடுத்தியம்பினான் அங்கதன்.

இந்திரன் செம்மல் பண்டு ஓர் இராவணன் என்பான் தன்னைச்
சுந்தரத் தோள்களோடும் வாலிடைத் தூங்கச் சுற்றி
சிந்துரக் கிரிகள் தாவித் திரிந்தனன் தேவர் உண்ண
மந்தரப் பொருப்பால் வேலை கலக்கினான் மைந்தன் என்றான். (கம்ப: அங்கதன் தூதுப் படலம் – 6997)

அங்கதன் வாலி மைந்தன் என்பதை அறிந்த இராவணன், தன் சூழ்ச்சித் திறத்தால் அவனைத் தன்வயமாக்கிக் கொள்ளத் திட்டமிட்டவனாய்,

”அடடே! வாலி மைந்தனா நீ? உன் தந்தை என் நண்பனாயிற்றே! உன் தந்தையைக் கொன்ற இராமனோடு நீ இணைந்திருப்பது நிந்தனை அல்லவா? என்னோடு நீ இணைந்துகொள்! வானர அரசை மீண்டும் உனக்களிப்பேன்!” என்று ஆசைகாட்டினான்.

இராவணனின் கெடுமதியையும் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியையும் புரிந்துகொண்ட அங்கதன், தன் தோளும் மார்பும் இலங்கை மாநகரமும் குலுங்கும்படிப் பலமாகக் கைகொட்டி நகைத்தவாறே, ”இந்த இலங்கை நகர் வாழ்வோர் அனைவர்க்கும் இறுதி நேர்வது உறுதி என்று அறிந்ததால் அல்லவோ உன் தம்பியாகிய வீடணன் எங்கள் பக்கம் வந்துசேர்ந்தான்” என்றான்.

மேலும் தொடர்ந்தவன், ”வாயில்வந்த சொற்களைச் சொல்லி என்னை நீ உன் வயப்படுத்த முயல்வாயானால் தூதனாக வந்தவன் அரசினை ஆட்சி செய்வது இதுவரை நடந்துள்ளதா என்பது ஆராயத்தக்கதோர் செயல் அன்றோ? வானர ஆட்சியை நீ தர நானா ஏற்பேன்? இச்செயலுக்கு இனி வேறோர் ஒப்புமைகூற எண்ணினால் நாயானது கொடுக்க ஒரு நல்லரசைச் சிங்கம் ஏற்றுக்கொள்வதை ஒக்கும் என்றுகூறி ஏளனமாய்ச் சிரித்தான்.

வாய்தரத் தக்க சொல்லி என்னைஉன் வசஞ்செய்வாயேல்
ஆய்தரத் தக்கது அன்றோ தூதுவந்து அரசது ஆள்கை
நீதரக் கொள்வென் யானே இதற்குஇனி நிகர்வேறு எண்ணின்
நாய்தரக் கொள்ளும் சீயம் நல்அரசு என்று நக்கான். (கம்ப: அங்கதன் தூதுப் படலம் – 7002)

அங்கதனின் ஏளனச் சொற்களால் கடுங்கோபம் அடைந்த இராவணன், இந்தக் குரங்கினை ஒழித்துவிட்டு மறுவேலை பார்க்கிறேன் என்று எழுந்தான்; உடனே ஓர் அற்பக் குரங்கினைக் கொல்வதற்காக என் உடைவாளைத் தொடுவேனா என்றெண்ணித் தன் சினத்தினை அடக்கிக்கொண்டு, ”நீ வந்த காரியத்தை உரை” என்றான் அங்கதனைப் பார்த்து.

அதற்கு விடையிறுக்குமுகத்தான் இராவணனை நோக்கிய அங்கதன், ”உன்னிடம் இன்னமும் அருள் நீங்காதவனாகிய இராமன், இன்று என்னை அழைத்து, நீ போய்த் தன் குலம் முழுவதையும் அழிக்கவுள்ள பாவப்பட்டவனும், போருக்குப் பயந்து கோட்டைக்குள் பதுங்கியிருப்பவனுமான இராவணனிடம் சென்று, சீதாதேவியை விட்டு விடுக; அன்றேல் போர்க்களத்தில் எதிர்நின்று தன் முன்பாக ஆவியை விடுக என்றுரைக்கச் சொன்னான்” என்றான்.

கூவிஇன்று என்னை நீபோய்த் தன்குலம் முழுதும் கொல்லும்
பாவியை அமருக்கு அஞ்சி அரண்புக்குப் பதுங்கினானை
தேவியை விடுக அன்றேல் செருக்களத்து எதிர்ந்து தன்கண்
ஆவியை விடுக என்றான் அருள்இனம் விடுகிலாதான். (கம்ப: அங்கதன் தூதுப் படலம் – 7004)

அங்கதன் மொழிகேட்டுச் சினத்தில் விழிகள் சிவந்த இராவணன், ”அவனைப் பற்றுமின்; பார்மிசை எற்றுமின்!” (மோதிக் கொல்லுங்கள்) என்று வலிமிகு அரக்கர் நால்வரை அங்கதன்பால் ஏவினான். தன்னைப் பற்றப் பாய்ந்த அரக்கர்களைப் பற்றிக் கோபுர வாயிலில் மோதிக் கொன்ற அங்கதன், ”பாதுகாப்பான இடங்களைச் சென்று சேருங்கள்; இல்லையேல் இராமனின் அம்பால் அழிவீர்கள்” என்று அங்குள்ளோரை எச்சரித்துவிட்டு அவ்விடம் விட்டகன்று இராமனைச் சென்றடைந்தான்.

அங்கதனைக் கண்ட இராமன், இராவணனின் உள்ளக் கருத்தை உரை என்று அவனிடம் கூற, ”அந்த இராவணனின் நிலையை முற்ற ஓதி என்ன பயன்? அந்த மூர்க்கன் அவனுடைய முடிபுனைந்த பத்துத் தலைகளும் அறுபட்டு மண்ணில் வீழ்ந்தாலன்றி ஆசை நீங்கான்!” என்றான்.

உற்றபோது அவன் உள்ளக் கருத்து எலாம்
கொற்றவீரன் உணர்த்து என்று கூறலும்
முற்றஓதி என் மூர்க்கன் முடித் தலை
அற்றபோது அன்றி ஆசை அறான் என்றான். (கம்ப: அங்கதன் தூதுப் படலம் – 7016)

சொற்சுருக்கமும் பொருட்பெருக்கமும் அமைய உரையாடுந் திறனுக்கு அங்கதனுக்கும் இராமனுக்குமிடையே நிகழ்ந்த இந்த உரையாட்டை நாம் சான்று காட்டலாம். ”மூர்க்கனும் முதலையும் கொண்டது விடா” என்ற முதுமொழிக்கேற்பத் தான் கொண்ட, குலத்தை அழிக்கக்கூடிய, கொள்கையில் உறுதியாக நின்ற இராவணனை மூர்க்கன் என ஈண்டு மொழிந்தார் கம்பநாடர்.

இராவணனின் கருத்தறிந்த இராமன், ”இனிப் பூசலே அன்றிச் சமாதானம் எனும் பேச்சுக்கு இடமில்லை என முரசறையுங்கள்” என்று தன் வீரர்களுக்கு ஆணையிட்டான். இராமன் எவ்வளவு முயன்றும் இராவணனுடனான போர் என்பது தவிர்க்கவியலாத ஒன்றாகவே அவனுக்கு அமைந்துபோனது.

வானரப் படைகளால் இலங்கையிலுள்ள அகழிகள் தூர்க்கப்பட்டன; மதில்கள் கைப்பற்றப்பட்டன; இலங்கை நகரம் சுற்றி வளைக்கப்பட்டது. சற்று நேரத்தில் அரக்கர் சேனையும் நால்வகைப் படைகளுடன் களத்தில் இறங்கியது. கிழக்கு வாயிலில் குரக்குப் படைவீரன் நீலனுக்கும் அரக்கர்படைத் தலைவனும் சுமாலியின் மகனுமான பிரகத்தனுக்கும் கடும்போர் நடைபெற்றது; இறுதியில், தன் வாலில் சுற்றி நீண்ட கைகளால் குத்திப் பிரகத்தனின் வாழ்வை முடித்தான் நீலன்.

இவ்வாறே ஒவ்வொரு வாயிலிலும் அரக்கர்படைத் தலைவர்கள் அழிவைச் சந்தித்து வருவதை இராவணனுக்குத் தெரிவித்தனர் அவனின் தூதுவர்கள். ஆற்றல்மிகு ஆயுதங்களை ஏந்தியவனும், இந்திரனை வென்றவனுமான பிரகத்தன் வெறும் மரக்குச்சிகளைக் கொண்டு போரிடும் வானரங்களிடம் வீழ்ந்துபட்டதை இராவணனால் பொறுக்க இயலவில்லை.

”எலியைப் போன்ற இழிந்த குரங்கு தாக்கிச் சூரியன் சுற்றும் மலையாகிய மேருமலை போன்றவனான பிரகத்தன் இன்று மாண்டான்; பகையினையும் அரிய நெருப்பையும் அற்பமென்று இகழ்ந்தால் அது நீதியாகுமா? ” என்ற எண்ணம் இராவணனின் மனத்திலெழுந்தது.

கருப்பைபோல் குரங்கு எற்ற கதிர் சுழல்
பொருப்பை ஒப்பவன்தான் இன்று பொன்றினான்
அருப்பம் என்று பகையையும் ஆர் அழல்
நெருப்பையும் இகழ்ந்தால் அது நீதியோ. (கம்ப: முதற்போர் புரிப் படலம் – 7108)

தீயையும் பகையையும் சிறிதென இகழ்தல் கூடாது என்ற இராவணனின் எண்ணவோட்டத்தை,

வினைபகை என்றிரண்டின் எச்சம் நினையுங்கால்
தீயெச்சம் போலத் தெறும். (674) எனும் வள்ளுவத்தோடு நாம் ஒப்பிட்டு நோக்கலாம்.

இனியும் தான் போருக்குச் செல்லாமல் தாமதித்தல் கூடாது எனும் முடிவுக்கு வந்த இலங்கை வேந்தன் இராவணன், எமனின் நாக்குப்போல் வீணைக்கொடி உயரத் தோன்றும் தன் தேரில் ஏறினான்; அவனோடு புறப்பட்ட அரக்கர்படை, மகிழ்ச்சிப் பெருக்கால் ஆரவாரம் செய்யப் போர்க்களத்தில் தோன்றினான் பாரைவென்ற அந்தப் பெருவீரன்!

[தொடரும்]

*****
கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

1. கம்பராமாயணம் – கோவை கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.|
2. கம்பரும் வால்மீகியும் – பேரா. அ. பாண்டுரங்கன், எம்.ஏ., பிஎச்.டி., டிப் (மொழி), தமிழரங்கம் பதிப்பு, புதுவை – 605 008.|
3. கம்பர் கருவூலம் – தொகுப்பாசிரியர், பேரா. மு. சாயபு மரைக்காயர், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை – 600 017.
4. கம்பனில் மக்கள்குரல் – பேரா. ந. சுப்புரெட்டியார், வானதி பதிப்பகம், சென்னை – 17.

June 20, 2022
படித்தேன்! சுவைத்தேன்! பகிர்ந்தேன்! – 17

முனைவர் ச.சுப்பிரமணியன்

பேராசிரியர் முனைவர் கு.திருமாறன் எழுதிய ‘மூன்றாவது கண்’ ஒரு நக்கீரப் பார்வை

முன்னுரை

செய்யுள், கட்டுரை, சிறுகதை, நாவல் என்னும் இலக்கியத்தின் பன்முகப் பரிமாணங்களில் என்னைக் கவர்ந்ததும் நான் விரும்புவதும் கவிதையாகிய செய்யுளே!. அதற்கு அடுத்தபடியாக நான் பெரிதும் விரும்புவது கட்டுரைகளே. இதற்குக் காரணம் மூவர். ஒருவர் பேரறிஞர் அண்ணா. அடுத்தவர் அறிஞர் மு.வ.. மூன்றாமவர் கலைஞர். கலைஞர் முந்தைய இருவரைப் போல மெத்தப் படித்தவர் அல்லர். ஆனால் அவர் அன்றைய முரசொலியில் எழுதிய கடிதங்கள் எல்லாம் பொருண்மையால் கருத்து வேறுபாட்டுக்கு உரியனவாயினும் கட்டுமானத்தால் தமிழ்க்கட்டுரை இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கின்றன. உரைநடையில் எழுதப்படுவனவெல்லாம் எப்படிச் சிறுகதை, நாவல் ஆகாவோ, அதுபோலவே கட்டுரையும் ஆகாது. கட்டுரை உரைநடையால் ஆனது. ஆனால் அது உரைநடையினும் வேறுபட்டது. அதனை மெய்ப்பித்துக் காட்டியவர்கள் இந்த மூவரும். இது என் பார்வை. இன்றையத் தமிழுலகில் ஏதும் தெரியாதவர்களின் துறையாகக் கவிதைத் துறை இருந்து வருகிறது. ஓரளவு தெரிந்தவர்கள் கூடக் கவனிக்காத துறையாகக் கட்டுரைத்துறை தனிமைப்பட்டுள்ளது. அந்தத் தனிமையைப் போக்கவந்த வல்லாளர் சிலருள் பேராசிரியர் கு.திருமாறனும் ஒருவர். அவர் எழுதிய ‘மூன்றாவது கண்’ என்னும் கட்டுரைத் தொகுப்பினைப் பற்றிய என் பார்வை இந்தக் கட்டுரையின் உள்ளடக்கமாக அமைகிறது. இது என் பார்வை. பார்வைகள் மாறுபடலாம்., மாறுபட வேண்டும்.

கட்டுரை இலக்கியம்

சிறுகதை, நாவல் முதலியன தவிர்த்துத், தன்வாழ்க்கை வரலாறு, பயணக் கட்டுரைகள், இலக்கிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள், உரை நூல்கள் முதலியனவெல்லாம் உரைநடையில் அமைந்தவையாகும். ஆனால் இவைகள் கட்டுரைகளே. கட்டுரை இலக்கியங்கள் அல்ல. இலக்கியக் கட்டுரை என்பது இலக்கியத்தைப் பற்றிய கட்டுரை. பழந்தமிழ் உரையாசிரியர்களுள் ஒருவரான நச்சினார்க்கினியர் பொருளதிகாரத்தில் கூறும் முதற்பொருள் அமைதியும் கருப்பொருள் அமைதியும் அகத்திணை, புறத்திணை முரணமைதியும் மிகச் சிறந்த இலக்கியக் கட்டுரைக் கூறுகள் அடங்கியனவாகும். அறிஞர் மு.வ. அவர்களின் நெடுந்தொகை விருந்து, குறுந்தொகை விருந்து, நற்றிணைச் செல்வம் முதலியன இந்தப் பகுப்பில் வரும்.

ஆனால் கட்டுரை இலக்கியம் என்பது இலக்கியம் சார்ந்துதான் வரவேண்டும் என்பதில்லை. இலக்கியம் சார்ந்தும் வரலாம். வேறு எந்தப் பொருள் பற்றியும் அமையலாம். ஆனால் அது ஒரு சுவையான இலக்கியத்தைப் படித்த உணர்வினைத் தரவேண்டும். பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் எழுதிய ‘வெள்ளை மாளிகையில்’ அறிஞர் வ.சுப.மாணிக்கனாரின் கம்பர், இலக்கியச் சாறு, ஆய்வுக்கட்டுரைகள், மறைந்த தினமணி ஆசிரியர் திரு. ஏ.என். சிவராமன் அவர்கள் அப்போலோ விண்வெளிப் பயணம் பற்றித் தினமணியில் எழுதிய கட்டுரைத் தொடரும் ‘ஏன் இந்த வியட்நாம் போர்?’ என்னும் படைப்பும் ‘ஆனந்தவிகடன் துணை ஆசிரியர் திரு. மதன் அவர்கள் எழுதிய ‘வந்தார்கள்! வென்றார்கள்! முதலியனவும், அறிவியல் மற்றும் வரலாறு சார்ந்த பொருண்மைகளை இலக்கியமாகப் படைத்துக் காட்ட முடியும் என்பதற்குச் சான்றுகள் ஆகும். அவசரநிலைக் காலத்தில் முரசொலி நாளிதழில் கலைஞர் எழுதிய கடிதங்கள் தமிழ்க்கட்டுரை இலக்கிய வரலாற்றில் தனித்த இடம் பெறுதற்குரியன. பரந்த படிப்பும் ஆழமான சிந்தனையும் எளிவந்த மொழியாளுமையும் தனித்தன்மையும் வல்லார்க்கே கட்டுரையை இலக்கியமாக வடித்தெடுக்க இயலும். வெற்றுத் தரவுகளும் புள்ளி விவரங்களும் நீர்த்துப் போன மேற்கோள்களும் கிழிந்து போன சான்றுகளும் ஒரு நல்ல பொருண்மையை இருட்டடிப்புச் செய்துவிடும். படைப்பில் ஈடுபாடும் தொண்டு மனப்பான்மையும் கொண்ட படைப்பாளன் ஒருவன் கையில் அவை ‘தேன் கலந்து பால் கலந்து செழுங்கனித் தீஞ்சுவை கலந்து ஊன் கலந்து உயிர்கலந்து உவட்டாத’ இலக்கியமாக உருவெடுக்கும்! அத்தகைய வல்லாளர்களுள் ஒருவரான பேராசிரியர் முனைவர் கு.திருமாறன் எழுதியதே ‘மூன்றாவது கண்’ என்னும் இந்த நூலாகும்.

மூன்றாவது கண்

‘மூன்றாவது கண்’ என்னும் தலைப்புடைய கட்டுரை இந்த நூலின் முதற்கட்டுரையாக அமைந்திருக்கிறது. ஐம்புலன்களில் ஒன்றான புறக்கண்ணின்றும் வேறுபடுவது அகக்கண். முன்னது புறக்கண். இது அகக்கண். இந்த அகக்கண்ணைத்தான் ‘மூன்றாவது கண்’ என்கிறார் ஆசிரியர். இது சரியே. இதற்கான விளக்கத்தையே இந்தக் கட்டுரை முன்னெடுக்கிறது.

ஒன்றினைப் புறக்கண்ணால் காணுகிறபோது அகக்கண் மற்றொன்றினைக் காணுகிறது. ‘அகத்தில் கண்கொண்டு காண்பதே ஆனந்தம்’ என்பது திருமந்திரம். இந்த ‘மூன்றாவது கண்’ பல பரிமாணங்களை உள்ளடக்கியது. சிவபெருமானுக்கு நெற்றிக் கண் உண்டு என்பதும் அது. ‘எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் வாழும் உயிர்க்கு கண்ணென்ப’ என்றவிடத்துக் கண் என்பது புறக்கண்ணின்றும் வேறாகி நிற்பதை உணரலாம்.

கற்றல் என்பது தொழிற்பெயர். காட்சி என்பதும் தொழிற்பெயர் நீட்சி என்பது போல. முன்னது நூல்களைக் கண்ணால் கற்பதற்கும் பின்னது மனத்தால் உணர்வதற்கும் உரியது. திருவள்ளுவர் கற்றலைப் பொருட்பாலிலும் காட்சியை அறத்துப்பால் துறவறத்திலும் மிகக் கவனமாகப் பதிவிடுவதை நூலாசிரியர் திருமாறன் நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

‘மெய்யுணர்தல் என்னும் அதிகாரத்தில் ‘காட்சி’ என்னும் சொல்லை அடைமொழி தந்து பயன்படுத்தியுள்ளார். ‘புன்மையில் காட்சி’, ‘மாசறு காட்சி’, ‘கடனறி காட்சி’, ‘நடுக்கற்ற காட்சி’ முதலியன வள்ளுவத் தொடர்கள்.

என்னும் பகுதி தரவுகளைத் தேடுவதில் ஆசிரியரின் தளரா உழைப்பைக் காட்டுகிறது. இனி உவமங்களையும் உருவகத்தையும் அகக்காட்சியாகப் பதிவு செய்யும் ஆசிரியர் அதனைக் காணும் புலமையை மூன்றாவது கண்ணாகவே கருதுகிறார். இது சரியே. முன்பே பதிவிட்ட வண்ணம் புறக்கண்கள் ஒன்றில் ஈடுபட்டிருக்கும்போது வேறொன்றினைக் காண முற்படும் பொறி மூன்றாவது கண்ணாகத்தானே இருக்க முடியும்? வானத்து விண்மீன்களைக் கோள்களாகவே புறக்கண் காண, மூன்றாவது கண்ணுடைய புலவனுக்கு அவை விண்மகள் மேனியில் எழுந்த கொப்புளங்களாகக் காட்சியளிக்கின்றன.

“மண்மீதில் உழைப்பா ரெல்லாம்
வறியராம் உரிமைகேட்டால்
புண்மீதில் அம்பு பாய்ச்சும்
புலையர் செல்வராம் இதைத்தன்
கண்மீதில் பகலி லெல்லாம்
கண்டு கண்டு அந்திக்குப் பின்
விண்மீனாய்க் கொப்பளித்த
விரிவானம் பாராய் தம்பி!”

என்னும் பாவேந்தர் பெற்றிருந்த மூன்றாவது கண்ணைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார். ரோசாவிற்கு அவ்வண்ணம் வந்ததற்குக் காரணம் அதற்குக் களையெடுத்து நீர்பாய்ச்சி வளர்த்தெடுத்த உழைப்பாளர்களின் குருதியே என்னும் பாவேந்தரின் தற்குறிப்பேற்றத்தை மூன்றாவது கண்ணாகப் பதிவு செய்கிறார் ஆசிரியர். மூன்றாவது கண்ணும் முகத்துக்கண்களும் ஒன்றிணைந்து நோக்கினாலேயே ஒழிய எந்தக் கற்றலும் எந்தக் காட்சியும் பற்றாது, பதிவாகாது என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் பொருட்சாரம் எனலாம்.

உண்மையே உயர்நெறி

‘உண்மையே உயர்நெறி’ என்னுந் தலைப்பில் அமைந்த இரண்டாவது கட்டுரை உள்ளத்தின் தன்மையாகிய உண்மையின் இயல்பையும் சிறப்பினையும் விளக்குவதாக அமைந்திருக்கிறது. உண்மை, வாய்மை, மெய்ம்மை என்னும் சொற்களுக்கிடையே நிலவும் நுண்ணிய பொருள் வேறுபாட்டினை நன்கு விளக்கி, உலகவழக்காகிய பழமொழிகளை இணைத்துக் கதம்பமாகக் கட்டியிருக்கும் சொல்லாரம் இது. திருக்குறள், மகாகவி பாரதி முதலியோர் கவிதை வரிகளை எடுத்துக்காட்டி உண்மையின் சிறப்பினை உணர்த்தியிருக்கும் பாங்கு அரிய பொருளை எளிமையாக விளக்கும் ஆசிரியரின் கட்டுரை வன்மைக்குச் சான்றாகத் திகழ்கிறது.

சினம் தவிர்த்தல்

திருவள்ளுவர் இருக்க வேண்டிய பண்புகளை உடைமையாக்கியும் இருக்கக் கூடாத பண்புகளை இயல்பாக்கியும் குறள் வடிப்பார். ‘அன்புடைமை’ என்பார். ‘அழுக்காறாமை’ என்பார். சிறியவர் முதல் பெரியவர் வரை அனைவருக்கும் அனைத்திடங்களிலும் கேடு மட்டும் தருவது சினம். தன்னையே கொல்லும் சினம் என்னும் வள்ளுவத் தொடருக்குச்,

“சினங்கொள்வார் தம்மைத்தாம் தீயாற் சுட்டுச்
செத்திடுவார் ஒப்பாவார்., சினங்கொள்வார்தம்
மனங்கொண்டு தம்கழுத்தைத் தாமே வெய்ய
வாள்கொண்டு அறுத்திடுவார் மானு வாராம்”

என்னும் பாரதியின் வரிகளை எடுத்துக்காட்டி விளக்கும் ஆசிரியர் இறுதியாகக் காட்டியிருக்கும் பெட்டிச் செய்தியில் அறிஞர் பொற்கோவின்,

“ஒருவன் சினம் கொள்ளுவானானால் அந்தச் சினத்தினால் பாதிக்கப்படுபவரும் உண்டு. பாதிக்கப்படாதவரும் உண்டு. ஆனால் சினம் கொள்ளுகிற ஒருவனை அந்தச் சினம் தப்பாமல் தீமைக்கு உள்ளாக்கும்’ என்னும் விளக்கம் தெளிவோடு அமைந்திருக்கிறது.

‘இல்வாழ்வார்க்கு ஆயின் தமரோடு விளையாட்டு வகையால் அவரை வஞ்சித்துக் கோடற்கு இயைந்த பொருள்களை அங்ஙனம் கொள்ளினும் அமையும். துறந்தார்க்கு ஆயின் அதனைக் கருதிய வழியும் பெரியதோர் இழுக்காம் ஆதலின் இது துறவறமாயிற்று. புறத்துப் போகாது மடங்கி ஒருதலைப்பட்டு நோக்கற்பாலதாய மனம் அது ஒழித்து, புறத்தே போந்து பல தலைப்பட்டு உடம்பின் பொருட்டுப் பொருளை நோக்குதலேயன்றி அது தன்னையும் வஞ்சித்துக் கொள்ளக் கருதுதல் அவர்க்குப் பெரியதோர் இழுக்காதல் அறிக. இவ்வாறு வாய்மை முதல் கொல்லாமை ஈறாய நான்கு அதிகாரத்திற்கும் ஒக்கும்”

என்னும் பரிமேலழகரின் விளக்கத்தால் கள்ளாமை, வாய்மை, வெகுளாமை, இன்னா செய்யாமை, கொல்லாமை என்னும் ஐந்து அதிகாரங்களும் துறந்தார்க்குப் பொருந்துவதுபோல் இல்லறத்தார்க்குப் பொருந்தாது. அதனாலேயே அவற்றைக் கடைப்பிடிக்காது கைவிட வேண்டும் என்பது பொருளன்று. பிறரை வஞ்சிக்கக்கூடாது என்பதும் உள்ளத் தூய்மையும், சினம் கொள்ளாமையும், பிற உயிர்களுக்குக் கேடு செய்யாமையும், உயிர்களைக் கொல்லாமையும் எல்லார்க்கும் பொது என்னும் கருத்தினை ஆசிரியர் திறம்பட விதந்தோதுவது ஏற்கத்தக்கதே.

உயிர்களைப் பேணுதல்

தாவரங்களுக்கும் உயிருண்டு என்பது பாஸ்கரனின் அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாகலாம். அது அறிவுப்பூர்வமான ஆய்வு முடிவு. ‘வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடியது’ வள்ளலார் உள்ளம். இது உணர்வுப் பூர்வமானது. அவர்வழி வந்த மகாகவி ‘உயிர்களிடத்தில் அன்பு வேணும்’ என்று குழந்தைகளுக்குப் பாடிக் ‘காக்கைக் குருவி எங்கள் சாதி நீள் கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்’ என்னும் அனைத்துயிர்களையும் ஒன்றாகக் கருதியதைக் காணலாம். தமிழிலக்கியத்தில் சடாயுவாகிய பறவையையும் அனுமன் மற்றும் ஜாம்பாவான் ஆகிய விலங்குகளையும் மனிதநேயத்துடன் அணுகினான் இராமன் என்பது இடைக்காலப் புலவர் கம்பனின் சிந்தனை. இந்த நூலின் ஆசிரியர் திருமாறன் மனிதநேயக் கோட்பாட்டையும் உயிரிரக்கத்தையும் சங்க இலக்கியக் குறிப்பிலிருந்து காட்டுவது மிக மிகச் சிறப்பு.

‘அன்னை கூறினள் புன்னையது நலனே’ என்னும் நற்றிணை வரிகள் உயிர்களிடத்து அன்பு மட்டுமன்றி அவற்றை உறவாக்கிக் கொள்ளும் பழந்தமிழ்ப் பண்பாட்டை அருமையாகச் சுட்டியிருக்கிறார். ‘ஒழுகுநீர் ஆரல் பார்க்கும் குருகும் உண்டு யான் மணந்த ஞான்றே’ என்னும் குறுந்தொகை வரிகள் அஃறிணை உயிர்களை உயர்திணை மாந்தர்களாக எண்ணிச் சாட்சியாக வைத்த வரலாற்றைக் காட்டுகின்றன.

நினைக்கப்படும்

திருக்குறள் தொடரைத் (169) தலைப்பாகக் கொண்ட இந்தக் கட்டுரை, மறைவுக்குப் பின்னும் நினைக்கப்படுகிற மனிதர்களையும் நிகழ்ந்ததற்குப் பின்னும் நினைக்கப்படும் நிகழ்வுகளையும் சுருக்கமாகச் சொல்வதாக அமைந்திருக்கிறது. இப்பிறவியில் எந்தத் தவறும் செய்யாத கோவலனின் கேடு மாடலமறையோனால் நினைக்கப்பட்டது. செவ்வியான் கேடு நினைக்கப்பட்டதைப் பரிமேலழகரும் நினைத்திருக்கிறார்.

பொருள் வைப்புழி

பழந்தமிழ் இலக்கியத் தொடர்கள் பலவற்றைத் தலைப்புக்களாகக் கொண்டிலங்கும் இந்த நூலில் ‘பொருள் வைப்புழி’ என்பது திருக்குறள் தொடராகும். உடம்புக்கு வருவது நோய். உயிருக்கு வருவது பிணி. ‘பிறவிப்பிணி’ என்பது காண்க. உண்மையில் பசி என்பது உடல்நோவாக இருப்பினும் விளைவு நோக்கி அதனைப் பசிப்பிணி என்றனர். செல்வத்துப் பயனே ஈதல்!. புகழுக்கு ஈதலே தலையாய காரணம். திருக்குறளில் ஈகை என்னும் அதிகாரத்தை அடுத்துப் புகழ் என்னும் அதிகாரம் இல்லறவியலின் இறுதியதிகாரமாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. பொருளின்றி ஈதல் இல்லை. இவற்றையெல்லாம் உறழ்ந்து நோக்கின் பிறர்தம் பசிப்பிணியைப் போக்குவதே பொருள் சேர்ப்பதன் நோக்கம் என்பது புலனாம். இந்தக் கருத்துக்களையெல்லாம் உட்கொண்டு எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்தக் கட்டுரை,

“அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்
பெற்றான் பொருள் வைப்புழி” (226)

என்னும் குறட்பாவை மையமிட்டு அமைந்திருக்கிறது. இனிச் ‘செவிக்குணவில்லாதபோழ்து சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயப்படும்’ என்பதில் ‘ஈயப்படும்’ என்னும் சொல்லாடலின் அடிப்படையில் கல்வியளிப்பதும் அறிவுப் பசி போக்குவதே என்று எடுத்துரைக்கிறார். பவணந்தியார் கற்பித்தலை ‘‘ஈதல்’ என்பார். ‘ஈதல் இயல்பே இயம்பும் காலை’ என்பது நன்னூல். ‘செல்வத்துப் பயனே ஈதல்’ என்பதனால் ஈதல் என்பது அழிபசி தீர்த்தல் மேலாயிற்று என்பதை நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். எனினும் அறியாமை போக்குவதே கல்வியன்றி அறிவுப்பசிக்குத் தீனி கல்வி என்பது அவ்வளவாகப் பொருந்துமாறில்லை.

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா

‘எங்கெங்கே போனாலும் நிழல் போகும் தன்னோட எனக்குள்ள சொந்தமெல்லாம் உன்னோட’ என்பார் புலமைப்பித்தன். நிழல் தன்னை உருவாக்கும் பொருளைப் பிரியாது என்பது இயற்கை. நிழல் நீளுவதற்கும் சுருங்குவதற்கும் பொருட்பரிமாணத்துள்ளேயே அடங்குவதற்கும் பொருளே காரணம். ‘வீயாது அடியுறைந்தற்று’(208) என்பார் திருவள்ளுவர். அதுபோல ஒருவனின் உயர்ச்சிக்கும் தாழ்ச்சிக்கும் அவனே காரணமன்றிப் பிறிதொருவர் காரணமாகார் என்பதை முன்னிறுத்தி அதற்காக இரண்டு வரலாற்று நிகழ்வுகளைச் சுட்டி இந்தக் கட்டுரையை அமைத்திருக்கிறார்.

“நன்னிலைக்கண் தன்னை நிறுப்பானும் தன்னை
நிலைகலக்கிக் கீழிடு வானும் நிலையினும்
மேன்மேல் உயர்ந்து நிறுப்பானும் தன்னைத்
தலையாகச் செய்வானும் தான்” (நாலடி. 248)

என்னும் பாடலுக்கு உரைபோல அமைந்த கட்டுரை இது.

உண்டால் அம்ம இவ்வுலகம்!

வழுதியின் தொடரைத் தலைப்பாகக் கொண்ட இந்தக் கட்டுரை புவியுள் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து மறைந்த பின்னும் வையகத்தார் மனத்துள் வாழும் மாபெரும் சான்றோர்களை நினைவுகூர்வதாக அமைந்துள்ளது. ‘நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை’ என்னும் ஔவையின் மூதுரைக்கு விளக்கமாக அமைந்துள்ள இந்தக் கட்டுரையில் ஔவைக்கு நெல்லிக்கனி ஈந்த அதிகனையும் பகைநாடான பிரான்சுப் பகுதியில் சென்று தன்னலம் நோக்காத தொண்டு செய்த ஜெர்மனியின் ஆல்பர்ட் ஸ்வைட்சர் அவர்களையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது.

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்

பன்னாட்டு மன்றத்தில் பேசும் இந்தியத் தலைவர்களுக்காகவே பூங்குன்றனாரால் எழுதப்பட்ட வரி இது. இந்தப் பாடலின் ஏனைய வரிகள் தமிழ்ப் பேராசிரியர்கள் உட்பட பெரும்பாலோருக்குத் தெரியாது. தெரிந்து வைத்திருக்கும் விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய சிலரை முன்வைத்து வாதம் செய்வது வாதமாகவே முடியும். பல கருத்துக்களைச் சொல்கிறார் பூங்குன்றனார். அத்தனைக் கருத்துக்களுக்கும்,

“கல்பொருது இரங்கும் மல்லல் பேரியாற்று
நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல் ஆருயிர்
முறைவழிப்படூஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியில் தெளிந்தனம்” (புறம். 192)

என்னும் வாழ்வியல் உண்மையை அவர் உணர்ந்ததுதான் காரணம். இந்த வரி உட்பட பலவும் காரியமானால் ‘’திறவோர் காட்சியில் தெளிந்தமையே காரணமாகும்’. ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ என்ற எண்ணம் ஏன் வரவேண்டும் என்பதற்கான விளக்கமே இந்தப் பாடல். புறநானூற்றின் இந்த வரியைத் தலைப்பாகக் கொண்டு அமைந்திருக்கும் இந்தக் கட்டுரையும் ஏனைய கட்டுரைகளைப் போலவே பல எடுத்துக்காட்டுக்களைக் கொண்டு விளக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த எடுத்துக்காட்டுக்களுள் எல்லார்க்கும் தெரிந்த பழைய இலக்கிய வரிகளைவிட ஒரு சிலரே அறிந்த பாவேந்தர் வரிகள் மிக நுட்பமாகப் பொருத்தமாக எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன. தமிழ்த் தேசியத்தைப் பாடுவதினின்றும் இந்தியத் தேசியத்தையும் இந்தியத் தேசியத்தைப் பாடுவதினின்று உலகத் தேசியத்தையும் பாடியவர் பாவேந்தர். பாரதியாரை ‘உலககவி’ என்பார் பாவேந்தர். அது அவருடைய கருத்து. உண்மையில் பாவேந்தரே உலககவி. இது நம் கருத்து. தனித்துவம் மிக்க இந்தக் கருத்தியல் அடிப்படையில் பாவேந்தரை இவர் அணுகியிருக்கிறார். ‘பாரதிதாசன் ஓர் உலககவி’ என்பது மிகப்பெரிய ஆய்வுக்களம்.

“உன்வீடு உன் பக்கத்து வீட்டின்
இடையில் வைத்த சுவரை இடித்து
வீதிகள் இடையே திரையை விலக்கி
நாட்டொடு நாட்டை இணைத்து மேலே
ஏறு! வானை இடிக்கும் மலைமேல்
ஏறு! விடாமல் ஏறு! மேன்மேல்
ஏறி நின்று எங்கும் பாரடா இப்புவி மக்களை!
பாரடா உன்றன் மானிடப் பரப்பை!
பாரடா உன்னுடன் பிறந்த பட்டாளம்!
என்குலம் என்று தன்னுடன் ஒட்டிய
மக்கட் பெருங்கடல் பார்த்து மகிழ்ச்சி கொள்!
அறிவை விரிவு செய்! அகண்ட மாக்கு!
விசாலப் பார்வையால் விழுங்கு மக்களை!
அணைந்து கொள்! உன்னைச் சங்கமமாக்கு!
மானிட சமுத்திரம் நானென்று கூவு!”

இரண்டு வீட்டிற்கும் இடையில் ‘வந்த சுவர்’ இல்லை. ‘வைத்த’ சுவர்’ என்கிறார். பாரதியார் நதிகளை இணைத்து வாணிகம் பாடினார். பாவேந்தரோ நாட்டொடு நாட்டையே இணைத்து ஓருலகச் சிந்தனையை முன்னெடுக்கிறார். என்குலம் என்று தன்னுடன் ஒட்டியது மானுடச் சமுதாயம் ஆதலின் பிறப்புச் சான்றுக்கு அடுத்தபடியாக மனிதகுல ஏற்புச் சான்றை இந்தச் சமுதாயமே கொடுக்கிறது. அறிவை விரிவு செய்வதன் மூலம் பார்வையை அகலமாக்கச் சொல்கிறார். உலகம் உண்ண உண்! உடுத்த உடுப்பாய்! புவியை நடத்து! பொதுவில் நடத்து! என்றெல்லாம் உலகம் பாடிய கவிஞன் பாரதிதாசன். சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். தெரிந்த பாடலாயினும் இந்தப் பாடலைக் கண்டதும் தாய்வீட்டுக்கு வந்து தாயைப் பார்த்த மகளின் பூரிப்பு எனக்கு! உலகம் தழுவிய சிந்தனைக்குப் பாவேந்தர் வரிகளை எடுத்தாண்டிருப்பது குள்ள மனிதர்க்கும் கள்ள உள்ளங்களுக்கும் புரியாதது! அருமையான கட்டுரை.

ஏவா மக்கள் மூவா மருந்து

‘நல்ல மனைவி நல்ல பிள்ளை நல்ல குடும்பம் தெய்வீகம்!’ என்பது ஒரு திரையிசைப்பாடலின் பல்லவி. இது ஒரு மரபுவழிச் சிந்தனை. பிறக்கின்ற பிள்ளைகள் நல்லவர்களாக அமைவது மரபா? சூழ்நிலையா? என்பது உளவியல் அறிஞர்களிடையே இன்னும் தீராத சிக்கலாக இருந்து வருகிறது. தனக்கு முதுமை வந்த பின்னும் நரை காணாததற்கு மாண்ட என் மனைவியொடு மக்களும் நிரம்பினர்’ என்னும் பிசிராந்தையார் வரிகளை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட கட்டுரை இது. கட்டுரைத் தலைப்பு கொன்றை வேந்தனுக்குச் சொந்தமாயினும் கருத்து விளக்கத்திற்காகப் பல நூல்களையும் அறிமுகம் செய்கிறார்.

“ஏவாது மாற்றும் இளங்கிளையும் காவாது
வைதெள்ளிச் சொல்லும் தலைமகனும் – பொய்தெள்ளி
அம்மனை தேய்க்கும் மனையாளும் இம்மூவர்
இம்மைக்கு உறுதியில் லார்” (திரிகடுகம் 49)

என்னும் நல்லாதனார் பாட்டையும் கோப்பெருஞ்சோழன், நலங்கிள்ளி, நெடுங்கிள்ளி ஆகியோரையும் முன்னிறுத்திப் பாட்டை விளக்கிக் காட்டியிருக்கிறார்.

இந்தக் கட்டுரையில் ‘மக்கள்’ என்னும் சொல்லுக்கான விளக்கமும் ‘மூ’ என்னும் ஓரெழுத்து ஒருமொழி பற்றிய விளக்கமும் கட்டுரையின் மையக்கருத்தோடு அவ்வளவாகப் பொருந்தியிருப்பதாகக் கருத இயலவில்லை. ‘சாவா மருந்து’ (82) என்னும் திருக்குறள் தொடரும் ‘மூவா மருந்து’ என்னும் இத்தொடரும் ஒப்புநோக்கத்தக்கன. ‘மூ’ என்பது மூன்றினைக் குறிக்கும் என்பதும் அது ‘மூன்றின் வேர்ச்சொல் என்பதும் எந்த அளவுக்குக் கட்டுரைப் பொருளோடு தொடர்புடையது என்பது விளங்கவில்லை. ‘மூ’ என்பது ‘மூத்தல், முதுமை அடைதல் என்னும் பொருளைத் தருகிறது’ என்பது வேர்ச்சொல் பற்றிய முந்தைய தொடருக்கு முரணாக அமைந்திருப்பது காண்க. பிந்தையதே சரியெனின் முந்தையதைத் தவிர்த்திருக்கலாம். ஒவ்வொன்று. ஈரிரண்டு. மும்மூன்று, நன்னான்கு, ஐயைந்து என்றவிடங்களில் எல்லாம் அந்தந்த எண்ணின் முதல் எழுத்தே ஓரெழுத்து ஒரு மொழியாக அமைந்திருத்தல் காண்க. அதனாலேயே அவை வேர்ச்சொல் ஆகிவிடாது. இனிச் ‘சாவா மருந்து’ என்பதற்குச் சாவாமைக்குக் காரணமாகிய மருந்து எனப் பொருள் விரிக்கும் பரிமேலழகர் ‘அமிழ்தம்’ என்னும் ஒற்றைச் சொல்லால் அதற்கு உரைகாண்பதும் நோக்கத்தக்கது.

கேள்வியும் விந்தையும்

‘கொடி அசைந்ததும் காற்று வந்ததா? காற்று வந்ததும் கொடி அசைந்ததா?’ என்ற கண்ணதாசன் வினாவிற்கு இதுவரை விடையில்லை. ஒரு கருத்தினை அல்லது கற்பனையை வினாவடிவில் அமைப்பது என்பது தமிழ்க்கவிதை உலகிற்கே சிறப்பானதொரு கவிதை உத்தியாகும். ‘அளிதோ தானோ? குளித்து மணல் கொண்ட கல்லா இளமை யாண்டுண்டு கொல்லோ?’ என்று விடைகாண முடியாத கேள்வியைத் தொடித்தலை விழுத்தண்டூன்றினார் அன்றைக்கு வினவினார். ‘கனிவரும் காலத்து ஐய! பூக்கொய்யக் கருதலாமோ?’ என்று கம்பன் வினவினான். கார்பெற்ற தோகையோ கண்பெற்ற வாள்முகமோ? என்பார் புகழேந்தி! ‘பார்சிறுத்தலின் படை பெருத்ததோ? படை பெருத்தலின் பார் சிறுத்ததோ?’ என்பார் செயங்கொண்டார். ‘கண்ணிரண்டையும் விற்றுச் சித்திரம் வாங்கினால் கைகொட்டிச் சிரியாரோ?’ என்பார் பாரதி! ‘செந்தமிழுக்குத் தீமை வந்தபின்னும் இந்தத் தேகம் இருந்தொரு லாபம் உண்டோ?’ என்பார் பாவேந்தர். இந்த நெறியை விளக்குவதே கட்டுரையாசிரியர் நோக்கம் என்பது என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

உரையைக் கட்டுரையாக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தால் தலைப்பே கேள்வியும் விந்தையும் எனச் சுவையின்றி நிற்கிறது. காமத்துப்பால் எடுத்துக்காட்டுக்கள் ‘கேள்வி’ என்பதற்கு வினா என்னும் பொருண்மையையே முன்னெடுத்தலின் வினாவும் விந்தையும் என்றே இருந்திருக்கலாம் அல்லவா?

கட்டுரையாசிரியர் சொற்பொருள் விளக்கம் தேவைப்படாத இடங்களிலும் அதனைக் காண முற்படுவதும் அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாகிய கவிதைகளை அகராதிப் பொருளைக் கொண்டு சுவைக்க முற்படுவதும் கட்டுரைச் சுவை இல்லாத முடவனாகிவிடுகிறது. மேலும் இலக்கியச் சுவை பயக்க வந்த விந்தையான வினா உத்தி பற்றிய இந்தக் கட்டுரையின் இறுதி, அறிவியல் உண்மைகளுக்கு அடிப்படை வினாக்களே என அறிவியல் கட்டுரையாக நிறைவு பெறுகிறது என்பது சுட்டத்தகுந்தது.

பாப்லோ நெருதா எழுதிய Book of Questions என்னும் வினாக்களாலான கவிதைத் தொகுதியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு ஈரோடு தமிழன்பன் எழுதிய கனாக் காணும் வினாக்கள் (2004), இன்னும் சில வினாக்கள் (2015) எனும் வினாக்களாலான கவிதைத் தொகுதிகள் இரண்டும் இங்கே நினைக்கத்தக்கன.

வாழ்வியற் சிந்தனைகள்

இந்தத் தலைப்பில் எழுதப்பட்டிருக்கும் கட்டுரைகள் மூன்றும் வாழ்க்கையைப் பற்றிய வரையறை, இல்லறம், இல்லறத்தில் பொதுநலன் என்னும் பொருண்மைகளை உள்ளடக்கி நிரலாக அமைந்திருக்கின்றன. இருப்பது (Existing) என்பது வேறு., வாழ்வது (Living) என்பது வேறு என்னும் வேறுபாட்டினைத் துல்லியமாக விளக்கும் ஆசிரியர்,

“வாழ்க்கை என்பது புகைப்படலம் போன்றது’ என்கிறது விவிலியம். ‘வாழ்க்கை என்பது ஒரு நடமாடும் நிழல்’ என்கிறார் சேக்‌ஸ்பியர். ‘வந்ததோர் வாழ்வும் இந்திரசாலக் கோலம்’ என்கிறார் தாயுமானவர். ‘வாழ்வை குடங்கவிழ் நீரோட்டம் என்றே இரு’ என்கிறார் பட்டினத்தடிகள்”

என ஆன்றோர் பலரின் கருத்துக்களை நினைவூட்டுகிறார். வாழ்க்கை என்பதன் பொருண்மை காலந்தோறும் வேறுபட்டு வந்திருக்கின்றன என்பதை முன்னெடுக்கும் ஆசிரியர், ‘உயிர் வாழ்தல்’, ‘வாழ்வாங்கு வாழ்தல்’, ‘இசைபட வாழ்தல்’, ‘பிறர்க்கென வாழ்தல்’ முதலிய வள்ளுவத் தொடர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

கிழக்கில் தோன்றும் கதிரவன் தன் பயணத்தை மேற்கு நோக்கி அமைத்துக் கொள்வதைப் போல வாழ்க்கை ஒரு குறிக்கோளோடு அமைதல் வேண்டும் என்பார் அப்பர் பெருமான். வாழ்க்கையையும் பாடலையும் முன்னெடுக்கிறார். படிப்பும் பதவியுமே வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நடக்கும் கற்பித்தல் பணியைச் சாடும் ஆசிரியர் மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் மனிதனை உருவாக்குவதே கல்வி என்பதை அண்ணல் காந்தியடிகள், தந்தை பெரியார், வ.உ.சி. முதலிய சான்றோர்களைக் கொண்டு தன் பார்வைக்கு வலிமை சேர்க்கிறார்.

“ஒவ்வொரு மனிதனும் வாழ்க்கையில் மூன்று படிநிலைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. மழலைப் பருவம் முதல் மணமாகும் வரையிலான தனிமனித வாழ்க்கை நிலை. திருமணம் ஏற்ற நாள் முதல் இறுதி வரையிலான இல்லற வாழ்க்கை அல்லது குடும்ப வாழ்க்கை நிலை இந்த இரண்டு நிலைகளிலும் இணைந்து வரும் குமுக வாழ்க்கை. இம்மூன்றும் தனித்தனி தீவுகள் அல்ல. ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையன ஒன்றின் தொடர்ச்சியாக அமைவன ஒன்றைச் சார்ந்து அமைவன” என்ற முன்னுரையுடன் வாழ்வியலின் அடுத்த நிலை பற்றிய தம் கருத்துக்களை விரிவாக்குகிறார் ஆசிரியர்.

‘தன்னம்பிக்கை, தன்னறிவு, தன்னடக்கம் ஆகிய முப்பெரும் பண்புகளே மனித மேம்பாட்டுக்கு உரிய உயரிய பண்புகளாகும்’ என்னும் டென்னிசனின் கருத்தினைத் தனிமனிதன் உயிர்வாழ்தல் நெறியாகக் கூறுகிறார் ஆசிரியர்,

“விட்டுக் கொடுத்தவர்கள் ஒருநாளும் கெட்டுப் போவதில்லை. கெட்டுப் போனவர்கள் ஒருநாளும் விட்டுக்கொடுத்ததில்லை’ என்னும் பேரறிஞர் அண்ணாவின் கருத்தினை இல்லறத்தின் வாழ்வியல் நெறிக்கான அறிவுரையாக நினைவூட்டுகிறார்.

‘பொதுவாழ்க்கை’ என்னும் சமுதாய வாழ்க்கை பெரும்பாலும் ஈதலறத்தால் ஆனது. பிறர்க்குக் கொடுத்துப் பெறுகிற இன்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பெறுகிறவன் பெறுகிற இன்பத்தைத் தான் அடைகிற இன்பமாகக் கருதுவதையே சமுதாய வாழ்க்கையின் இசைபட வாழ்தலின் சாரமாக எடுத்துரைக்கிறார். இல்லறத்தின் அடிப்படையாகப் பொதுநலம் அமைதல் வேண்டும் என்பதுதான் தமிழ்மரபு.

“காமஞ்சான்ற கடைக்கோட் காலை
ஏமஞ் சான்ற மக்களோடு துவன்றி
அறம்புரி நெஞ்சின் கிழவன் கிழத்தியொடு
சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே”

என்னும் நூற்பாவால் இதனை நன்கு புரிந்து கொள்ளலாம். இந்த நூற்பாவின் விளக்கவுரையே பாவேந்தர் எழுதிய குடும்ப விளக்கு. அதில் அமைந்துள்ள ஐந்து இயல்களையும் இல்லறம் தொடங்கிப் பொதுநலம் பேசும் சமுதாய இலக்கியமாகவே படைத்திருக்கிறார். அதனால்தான் இந்த நூலாசிரியர் திருமாறன் குடும்ப விளக்கில் அமைந்துள்ள,

“அதிகாலை தொடங்கிநாம் இரவு மட்டும்
அடுக்கடுக்காய் நமதுநலம் சேர்ப்பதல்லால்
இதுவரைக்கும் பொதுநலத்துக் கென்ன செய்தோம்?
என்பதைநாம் நினைத்துப்பார்ப் பதுவும் இல்லை!
………………………………………………………………………………………………………
தமிழரென்று சொல்லிக்கொள் கின்றோம் நாம்!
தமிழ்நாட்டின் முன்னேற்றம் விரும்பு கின்றோம்!
எமதென்று சொல்லுகின்றோம் நாடோ றுந்தான்!
எப்போது தமிழனுக்குக் கையா லான
நமதுழைப்பை ஒருகாசு செலவு செய்தோம்?
நாமிதனை என்றேனும் வாழ்நாள் தன்னில்
அமைவாகக் குந்தி நினைத்தோமா? இல்லை.,
அனைவரும் இவ்வாறு இருந்தால் எதுநடக்கும்?”

என்னும் பள்ளியறைப் புரட்சிப் பாடலை எடுத்துக் காட்டித் தனிமனிதன், குடும்பம் இல்லறத்தோடு கூடிய சமுதாயத் தொண்டு ஆகியவற்றை விளக்கிக் காட்டுகிறார்.

வரலாற்றுப் பதிவுகள்

வாழ்வியல் பதிவுகள் என்பன வாழ்க்கையைப் பற்றிய விளக்கமன்று. வாழ்ந்தவர்களின் வரலாறுகளிலிருந்து பெறப்பட்ட படிப்பினைகளின் தொகுப்பு. எனவே வாழ்வியலை விளக்கும் எந்தப் படைப்பானாலும் சான்றோர்களின் வரலாற்று அடிப்படையில் படைக்கப்பட வேண்டும். இந்த நூலாசிரியர் பெரும்பாலும் அனைத்துக் கட்டுரைகளிலும் சான்றோர்கள் அவர்தம் வாழ்வில் கண்ட பட்டறிவு நிகழ்ச்சிகளைப் பொருத்தமாக இணைத்திருப்பது அவர்தம் கட்டுரை வன்மையையும் பன்னூற் பயிற்சியையும் வரலாற்று அறிவையும் ஒருசேரக் காட்டுகிறது.

மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவியென்னும் ஐம்புலனறிவுக்கு அப்பாற்பட்டு உணரப்படும் அறிவினை மூன்றாவது கண் என உருவகப்படுத்தும் ஆசிரியர். ரே சார்லஸ் ராபின்சன் (Ray Charless Robinson) என்னும் இசைமேதையின் வரலாற்றைச் சுட்டுகிறார். ஏழு வயதில் தன் புறக்கண் பார்வையை முற்றிலுமாக இழந்த ராபின்சன் தன் மூன்றாவது கண்ணால் முயன்று உலகப்புகழ் பெற்ற பாடகராகவும் பாடலாசிரியராகவும் திகழ்ந்தார் என்பதைப் பொருத்தமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். இவ்வாறு பார்வையிழந்து அட்டாவதானம் செய்து புகழ்பெற்ற கோவில்பட்டி இராமையா அவர்களின் வரலாற்றையும் இணைத்துக் காட்டுகிறார்.

தன்னைக் காண வந்தவரிடம் (இருந்து கொண்டே) தான் இல்லை என்று சொல்லச் சொன்னார் தான் பணியாற்றிய ஒரு வணிக நிறுவனத்தின் தலைவர். பணியாளாக இருந்த சிறுவன் பொய் கூறமாட்டேன் என்று சொல்லித் தன் வேலையை இழந்தான். வேலையிழந்த அந்தச் சிறுவன் பின்னால் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராகப் புகழடைந்தான். உண்மை பேசுவதன் உயர்வை அரிச்சந்திரனை மட்டும் கொண்டு விளக்கி வந்த நீண்ட நெடிய மரபில் அறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கம் ஐயா அவர்களின் வரலாற்றைப் பதிவு செய்து மண்வாசனை மணக்கச் செய்கிறார் கட்டுரையாசிரியர்.

முறையான பயணச் சீட்டு இருந்தும் ஏறிய புகைவண்டியில் இருந்து இறக்கிவிடப்பட்ட மோகன் என்னும் வழக்கறிஞர் ஆயிரம் மனப்போராட்டங்களுக்குப் பிறகு தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து திரும்பாமலே விடுதலைப் போராட்டத்திற்கான அடித்தளத்தை அங்கேயே அமைத்தார். நம்முடைய இந்திய ஒன்றியம் அந்நிய ஆட்சியிலிருந்து விடுபடத் தொடங்கப்பட்ட விடுதலைப் போராட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கிய அந்த வழக்கறிஞரே அண்ணல் காந்தியடிகள் என்னும் வரலாற்றுக் குறிப்பை மற்றொரு கட்டுரையில் பதிவிடுகிறார்.

‘நினைக்கப்படும்’ என்னும் கட்டுரையில் தென்னாப்பிரிக்காவில் 22 ஆண்டுகள் தங்கி அந்த நாட்டு மக்களுக்காக விடுதலைப்போர் நடத்திய அண்ணல் காந்தியடிகளின் வரலாற்றை நினைவு கூர்கிறார். தேவாலயங்களில் நிகழும் கிறிஸ்தவத் திருமணங்கள் செல்லுபடியாகாது என்னும் சட்டத்தினை எதிர்த்து இந்துவாகிய அண்ணல் காந்தி அயல்நாட்டில் நடத்திக் காட்டிய சட்டப்போராட்டம் உலக வரலாறு காணாதது. அந்தப் போராட்டத்தில் அவருக்குத் துணைநின்ற வள்ளியம்மை என்னும் தமிழ்ப் பெண்ணின் தியாகத்தையும் கட்டுரையாசிரியர் தெளிவாகப் பதிவிடுகிறார். தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தி பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்புக்களை ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளில் பதிவிட்டிருக்கிறார்.

சான்றோர்கள் அவர்கள் வாழுகின்ற காலத்தில் அந்தச் சமுதாயத்தினரால் மதிக்கப்படுவதில்லை என்பது தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் வரலாறு. சான்றோர்களின் தலையெழுத்து. முதுபெரும் தமிழறிஞரும் கப்பலோட்டிய தமிழனுமாகிய வ.உ.சி. அவர்கள் சிறைத்தண்டனை முடிந்து வெளியேறும்போது சுப்பிரமணிய சிவாவும் மற்றொருவர் என இருவர் மட்டும் சிறைவாசலில் வரவேற்றனர். வரலாற்றில் நினைக்கப்படுகிற காட்சி இது. ஆனால் நிகழ்ந்திருக்கக் கூடாத நிகழ்ச்சி இது.

‘தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா’ என்னும் கட்டுரையில் சிலப்பதிகாரச் செம்மல் ம.பொ.சி. அவர்களின் கடும் உழைப்பையும் தன் முயற்சியையும் முன்னிறுத்திச் சாதாரண அச்சுக்கோப்பாளராகத் தொடங்கி மாபெரும் இலக்கிய வாதியாகத் திகழ்ந்த வரலாற்றைப் பதிவிடுகிறார். ம.பொ.சி.யின் வாழ்க்கை தனி வாழ்க்கை என்றால், தமிழ்ச் சமுதாயத்திற்குத் தொடர் கேடுகளைக் கொண்டு வந்த சுந்தரபாண்டியனைப் பற்றிய குறிப்பினையும் பதிவு செய்திருக்கிறார். மாலிக்காபூரை நோக்கிச் சுந்தரபாண்டியன் வடக்கு நோக்கி வைக்கப்பட்ட தலை இன்னும் தெற்கு நோக்கித் திரும்பவில்லை என்பதும் சிந்திக்கத்தக்கதே!

‘என்னைக் கவர்ந்த இலக்கியக் காட்சிகள்’ என்னும் கட்டுரையில் சமுதாயத் தொண்டர் சௌந்தரபாண்டியனார் மகனுடன் கொடைக்கானல் ஏரியில் பயணம் கொண்டிருந்த இரத்தினவேல் தேவரைப் பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்பினைப் பதிவிடுகிறார். பாண்டியனார் மகனார் ஏரியில் விழுந்து உயிர்விடப், பதறிப்போன தேவர் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தார். செய்தி அறிந்த பாண்டியனார் மகனிழந்த வேதனையை ஒரு பக்கம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டுத் தேவரைப் பாதுகாத்த அந்தக் கால நிகழ்வை இந்தக் கால சமுதாயத்திற்காக எழுத்தாக்கியிருக்கிறார். இந்த நூலில் உள்ள இத்தகைய வரலாற்றுப் பதிவுகளே வரலாற்று உணர்வைத் தூண்டும் சிறப்பினையுடையன.

நிறைவுரை

பேராசிரியர் முனைவர் திருமாறன் பேராசிரியர் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். மொழிப்புலமை பெற்ற மொழிப்பற்றாளர். ஏதும் தெரியாமலேயே எல்லா விருதுகளையும் பெற்றுவிடுவோர் இடையில் எல்லாம் தெரிந்தும் எந்த விருதும் பெறாதவர். பெற விரும்பாதவர். சொந்தக் காசைச் செலவழித்து இந்த நூலை வெளியிட்டிருக்கிறார். இன்னும் சில நூல்களையும் வெளியிட்டிருக்கிறார். பள்ளிகளில் அறநெறி வகுப்பு ஒழிக்கப்பட்ட நிலையில் இத்தகைய நூல்களைப் பள்ளித் தமிழாசிரியர்கள் வாங்கி மாணவர்களுக்குப் பரிசளிக்கலாம். சில நிமிடப் பேச்சுக்களைப் பல பக்கக் கட்டுரைகளாக உருமாற்றம் செய்கிறபோது ஏற்பட்டிருக்கும் தவிர்க்க இயலாத சில சறுக்கல்களைத் தவிர அமைப்பாலும் உள்ளடக்கத்தாலும் சிறக்கிறது இந்த நூல். ஒரு ஊரக நூலகத்துக்குள் ஊரவலம் சென்று வந்த மனநிறைவு எனக்கு. இந்த நூலை நான் படித்தேன்! சுவைத்தேன்! நீங்கள் நிறைவடைய வேண்டாமா? உங்களுக்காகப் பகிர்கிறேன்!

(தொடரும்…)

June 13, 2022
சேக்கிழார் பெருமானின் சிந்தனைகள்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா

“இலக்கியம் என்றால் இலக்கை நோக்கி அழைத்துச் செல்லுவது” என்பதுதான் அதற்கான பொருத்தமான பொருளாகியிருக்கிறது. அந்த இலக்கு எது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுதல்தான் மிகவும் முக்கிய நிலையாகும். கற்பவர்க்கு இன்பத்தைப் பயப்பதுடன் அவர்களின் வாழ்வைத் திருத்திச் செம்மை செய்வதாய் இருக்க வேண்டும் என்னும் ஒரு கருத்தும், படிக்கும் பொழுதே இன்பத்தைப் பயப்பதைத் தவிர வெறொன்றுமே இல்லை என்றும், வேறு பயனை விளைவிக்கவும் கூடாது என்னும் கருத்தும் இருப்பதைக் காணமுடிகிறது. இவ்வாறு காணப்படும் கருத்தில் – முதலாவது கருத்தினையே தமிழ் இலக்கியங்களும், அதனைப் படைத்த ஆளுமைகளும் அகமிருத்திக் கொண்டார்கள் என்பது மனங்கொள்ளத் தக்கதாகும். இந்த நோக்கினை நன்றாகவே தனது குறிக்கோளாக்கிக் கொண்டவர்தான் “சேக்கிழார்” அவர்கள். இவரை பல கோணங்களில் பார்ப்பதும் பொருத்தமாய் அமையுமென்று கருதுகிறேன். அந்த வகையில் இவரின் சிறப்புக்கான காரணந்தான் என்னவாக இருக்க முடியும்?

“பக்திச் சுவை நனி சொட்ட சொட்ட” பாடியதால் சேக்கிழார் சிறப்புப் பெறுகிறாரா? புதிய உத்தியைக் கையாண்டதால் சேக்கிழார் உயர்ச்சி பெறுகின்றாரா? முதலமைச்சர் ஆகவிருந்தமையால் சிறப்புப் பெறுகின்றாரா? புரட்சிகரமான கருத்துக்களை முன்வைத்தமையால் சிறப்பும் உயர்வும் பெறுகின்றாரா? அல்லது பெரியபுராணத்தைத் தந்தமையால் சிறப்பும் உயர்வும் பெறுகின்றாரா? என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறதல்லவா?

சேக்கிழார் வாழ்ந்த காலம் சோழப்பெருமன்னர்களின் ஆட்சிக் காலமாகும். சோழர்கள் படைநடத்திப் பெரும் வெற்றிகளைக் குவித்தார்கள். நாடு செல்வத்தில் சிறப்புற்றது. அரசர்களின் புகழ் பாடுவதிலேயே அனைவரும் இருக்கும் நிலையும் காணப்பட்டது. அப்படியான வேளையில் சேக்கிழார் சோழ அரசபையில் பொறுப்புவாய்ந்த முதல் அமைச்சராய் அமர்ந்திருக்கின்றார். வெற்றிச் செருக்கென்பது வீழ்ச்சிக்கே இட்டுச் செல்ல வல்லது என்பதை, வெற்றிக் களிப்பில் இருக்கும் எவருமே உணர்ந்திட மாட்டார்கள். மனம்போன போக்கில் மன்னர்கள் போகத்துடிப்பார்கள். மனத்தின் வழியே போய்க்கொண்டிருந்தால் முடிவில் வெற்றி என்பது வீழ்ச்சிக்கே வழிகோலியே விடும். அதனால் மனத்தை நல்வழியில் செலுத்தினால் நாடும் சிறக்கும். நாட்டு மக்களும் சிறப்பர். மன்னனும் வாழ்த்தப்படுவான் என்பதை – அமைச்சராக இருந்த சேக்கிழார் எண்ணிப் பார்க்கிறார்.

இந்த எண்ணத்தினால், பிற்காலச் சோழமன்னரது போக்கை சேக்கிழார் விரும்பவில்லை. அவர்களின் மனோபாபம் வேறுவிதமாகப் போவதை அவரால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவர்களுக்கு நல்ல வழியைக் காட்டினால்த்தான் மக்களும் நாடும் மீண்டும் பழைய நிலைய அடையமுடியும் என்று கருதினார். எனவே மன்னர் மனம் மாற, மக்கள் விழிப்புப்பெற, அவர்கையாண்ட வழிதான்— ஆண்டவன் அடியாரை அறிமுகப்படுத்தும் அதி உன்னத பணியாக அமைந்தது. அடியார்கள் ஆண்டவனைத் தவிர வேறெதையும் அகமிருத்தாதவர்கள். அவர்களின் குறிக்கோள் என்றுமே உயரிய அந்தப் பரம் பொருள் பற்றியதாகவே அமைந்திருந்தது. அங்கே சிற்றின்பத்துக்கு இடமே இல்லை. பேரின்பம் மட்டுமே பேசுபொருளாக இருந்தது எனலாம். வெற்றிக் களிப்பில் திளைத்த சோழ மன்னன் இவ்வுலக இன்பத்தை எடுத்து வழங்கி நின்ற சீவக சிந்தாமணியிலே மூழ்கிக்கிடந்தான். இந்த நிலை நீடித்தால் அது நல்விளைவினை நல்காது என்பதை முதல மைச்சராய் இருந்த சேக்கிழார் மனஞ் சொல்லியது. இதனால் மன்னனை மடை மாற்றம் செய்ய வேண்டியது மிகவும் அவசியம். அதுவே காலத்தின் கட்டாயம் என்றும் அவர் கருதினார். அந்தக் கருத்தின் பயனாக மலர் ந்துதான் பெரியபுராணம் என்னும் பக்திப் பொக்கிஷம் எனலாம்.

எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சுந்தரரின் திருத்தொண்டர் தொகை, பத்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நம் பியாண்டார் நம்பியின் திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி இரண்டுந்தான் சேக்கிழார் மனத்தில் அமர்ந்து கொண்ட மிகவும் சிறந்த கருக்கள் எனலாம். இந்தக்கருக்களை மையப்படுத்தி, அரசனும் உய்ய வேண்டும், மக்களும் உய்ய வேண்டும் என்னும் , வாழ்வியலும் உய்ய வேண்டும், என்னும் நோக்கில்தான் பெரியபுராணம் வந்து வாய்க்கிறது என்பதைக் கருத்திருத்த வேண்டும். அடியார்கள் பலரின் ஆன்மீகமும், அவர்களின் அகத்தின் பாங்கும் வெளிப்படும் வகையில் பெரிய புராணத்தை அமைத்திட அவர் கொண்ட முக்கிய நோக்கம் – உண்மையான இன்பம் என்றால் என்னவென்று அறியாமல் மனத்தை அலைக்கழித்து நிற்கும் சோழ மன்னன், உண்மையான இன்பத்தை, நிலையான இன்பத்தை அறிய வேண்டும், அதன் வழியில் அவன் பயணப்படல் வேண்டும் என்பதற்கேயாம். “குடிஉயரக் கோனுயர்வான் ” என்பதை நன்கு அறிந்தவராகச் சேக்கிழார் இருந்தபடியால் குடிகள் உயர்வுபெற வேண்டுமானால்; கோன் — அதாவது அரசர்களை உயிர் ப்பூண்டவேண்டும் என எண்ணினார். அதனால் மன்னர்மனத்தில் இறையுணர்வை ஊட்டுவதே மிகச்சிறந் தவழி என்று அதனை மையமாகக் கொண்டுதான் பக்திச்சுவை சொட்டச் சொட்ட பெரியபுராணத்தை ஒரு காவியமாக்கிட எண்ணினார். ஆண்டவனின் மேல் அளவிட முடியாத நம்பிக்கை கொண்டவர் சேக்கிழார் அவர்கள். அந்த ஆண்டவனையே மனமெண்ணி அரசனை அணுகினார். அரசனின் கையிலிருந்த சீவகசிந் தாமணி எந்தபயனுமே நல்காது, அதற்குப் பதிலாக இதனை நீங்கள் அறிந்தால் எல்லாமே வாய்க்கும் என்று நயமாக எடுத்துரைத்தார். ஆண்டவன் அனுக்கிரகிரகம் வாய்க்கப் பெற்ற சேக்கிழார் வார்த்தைகள் அரசன் செவிகளில் புகுந்து அவன் அகத்தினையும் தொட்டு நின்றது. ஆண்டவன் அடியார் பெருமைகளை அவனிடம் சொன்னார். அரசனும் மனநிலை தெளிந்தவனாய் “உங்களின் உள்ளத்தில் உதித்த கருக்களைப் பாடுக“ எனப்பணித்தான். “அரசே அதிகாரத்தில் அமர்ந்து கொண்டு என்னால் அடியார் வரலாற்றைப் பாட இயலாது. ஆகையால் ஆடம்பரமும் வேண்டாம்,. அரச போகமும் வேண்டாம், அமைச்சுப் பதவியையும் துறக்கிறேன்” என்று கூறி விட்டு  ஆண்டவன் சன்னிதானத்தை அடைந்து அங்குதான் தன்னுடை அரிய பணியை ஆரம்பிக்கின்றார். “உலகெலாம்” என்னும் அடியானது அசரீரியாய் அமைந்திட பக்திப்பனு வலாய் பெரியபுராணம் மாநிலம் செழிக்க, மன்னவன் பயனுற , மக்கள் உய்திபெற்றிட வந்தமைகிறது.

அமைச்சராய் இருந்த  சேக்கிழாரின் புலமை சாதாரணமானதல்ல. கம்பரைப்போல கவிபாடும் ஆற்றல் அவரிடம் வாய்த்திருந்தது. அவரும் கம்பர் வழியில் காவியம் பாடியிருந்திருந்தால் சில வேளை கம்பரா மாயணத்தைக்கூட விஞ்சியியும் இருந்திருக்க வாய்ப்பு வாய்த்தாலும் வாய்த்திருக்கும் அல்லவா? ஆனால் சேக்கிழாரின் நோக்கம் அப்படியானதாக இருக்கவே இல்லை. அதனால்த்தான் அடியார்கள் வரலாற்றைத் தேடிப் பிடித்திருக்கிறார். தேடிப் பிடித்ததோடு அமையாமல்  அதனை எப்படிக் கொடுக்க வேண்டுமோ அப்படிக் கொடுத்தும் தன் குறிக்கோளில் வெற்றியும் பெற்றவராக ஆகியும் விடுகிறார்.

சேக்கிழார் காவியத்தின் பாடுபொருளே  வித்தியாசமானதாகும். இளங்கோ அடிகள் சிலம்பினைப் பாட விளைந்த வேளை  உயர்திணை அல்லா ஒன்றை பாடுபொருளாகக் கொண்டிருந்தார். அதனைத் தனது மனத்திற்கொண்ட காரணத்தால் சேக்கிழாரும் “தொண்டையே” கருப்பொருளாக்கி பெரியபுராணத்தை காவியமாகப் படைத்து விடுவதைக் காண்கின்றோம். அறுபத்து மூன்று அடியவர் கதைகளை வைத்துக் கொண்டு ஒருகாவியத்தைப் புனைவது என்பது இலகுவான காரியமல்ல. இதனை நன்கு மனத்திற் கொண்ட காரணத்தால் எப்படியும் இந்த அடியார்களை இணைப்பதற்கு ஒரு மார்க்கம் கிடைக்காதா என்று சிந்தித்த பொழுதுதான் – அடியார்கள் எவ்வாறு இருப்பினும் அவர்கள் யாவரிடமும் தொண்டு மனப்பாங்கு இருப்பதை அவரால் உணர்ந்து  கொள்ள முடிந்தது எனலாம்.எனவே இப்பொழுது அடியார்கள் தொகை அவருக்குப் பெரிதாகப்படவில்லை. அங்கே தொண்டுதான் தலைமை வகித்தது. எனவே தொண்டை மையமாக வைத்து தொண்டர் பெருமையை பறைசாற்றும் காவியத்தை எழிதாகப் புனைந்து எமக்காகவே வழங்கியிருக்கிறார். இது சேக்கிழாரின் பெருமை என்றுதானே சொல்ல வேண்டும்.

சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளும், நம்பியும், பெரியபுராணத்தை அமைத்திட  சேக்கிழாருக்கு பெரிதும் கைகொடுத்தார்கள் என்பது மறுப்பதற்கில்லை.  அவர்களின் பேருதவியைப் பெற்று நின்ற சேக்கிழார் அவற்றோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை என்பதும் நோக்கத்தக்கது. அடியார்கள் பற்றிய விஷயங்களை யெல்லாம் ஆதாரத்துடன் எடுக்க வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தால் ஊர்கள் தோறும் சென்று பல தகவல்களையும் எடுப்பதில் அயராது நிற்கிறார். அமைச்சராக இருந்த காரணத்தால் அவர் ஊர்கள் தோறும் சென்று பல வரலாற்றுத் தகவல்களையும் கல்வெட்டுப் போன்ற வற்றையும் ஆராயும் நுண்மாண் நுழைபுலத்தைத் தன்னகத்தே கொண்டவராக விளங்கினார் என்பதும் கவனத்துக் குரியதாகும். இதனால் அவரின் காவிய மான பெரியபுராணம் தலை நிமிர்ந்து நிற்கின்ற நிலைக்கு வந்தமைந்தது. இஃது  அவருக்கு உயர்வையும் சிறப்பையும் அளிக்கத்தானே செய்யும் !

பக்தியை ஊட்டுவதற்குப் பாடப்பட்டதுதான் பெரியபுராணம். எனினும்  சேக்கிழார் அதன் ஊடாக பல சமூக சீர்திருத்தங்களையும் துணிந்து செய்ய நினைக்கின்றார். இது அவரின் பெரும் சமூக அக்கறையினையே காட்டி நிற்கிறது எனலாம். பலவிஷயங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர் என்ற காரணத்தால்த்தான் சோழமன்னனே அவருக்கு முதல் அமைச்சர் பதவி வழங்கி பெருமைப்படுத்துகின்றான். ஆட்சியில் அதிகாரத்தில் இருந்து வேலை பார்த்தவருக்கு நாட்டின் நிலை அங்கு வாழும் மக்களின் நிலை பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பிருந்தது. தனக்குக் கிடைத்த அனுபவங்களின் வெளிப்பாடுகளை பெரிய புராணத்தில் கொண்டுவந்து நிறுத்துவதன் மூலம் அவர் தனது  சமூக அக்கறையினை சொல்லியும் நிற்கிறார் எனலாம்.

பெரியபுராணத்தில் இடம்பெறுகின்ற அடியவர்களைப் பார்க்கின்ற பொழுது அவர்கள் யாவருமே வெவ் வேறு சமூக நிலையில் இருந்து வந்தவர்களாகவே காணப்படுகிறார்கள். அந்தணர் இருக்கிறார். அரசர், இருக்கிறார். புலையர், வேட்டுவர், மீன்பிடிகாரர், வண்ணார், குயவர், மரமேறுபவர்கள், செக்கார், ஆதிசைவர், வேளாளர், இப்படிப்பல சாதிப்பிரி வினரும் இருக்கிறார்கள். இப்படியானார்களையெல்லாம் தமது ஒப்பற்ற காவியமான பெரியபுராணத்தில் காட்டி அவர்ககளை வணங்கத்தக்க நிலைக்கு கொண்டு வந்தமை யினை என்ன வென்று நோக்குவது? இதனைச் சேக்கிழாரின் புரட்சி என்பதா அல்லது அவருக்கு வாய்த்திட்ட சமூக அக்கறை என்பதா அல்லது அளவுக்கு மிஞ்சிய தனித் துணிச்சல் என்பதா? ஆணென்றோ, பெண் ணென்றோ பார்க்கவில்லை. அவர்களின், பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு, கல்வியறிவு, சாதி, எதையுமே அவர் கருத்தில் கொள்ளவும் இல்லை. இவர்கள் அனைவரையும்  சமயம் என்னும் வரம்புக்குள் நிறுத்தி – இவர்கள் அனைவரும் இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்கின்ற நிலையில் போற்றப்பட வேண்டியவர்கள் என்று காட்டி இருக்கும் சேக்கிழாரின் துணிச்சலைக் கட்டாயம் வியந்து பார்க்கவே வேண்டியிருக்கிறது.

சமூகத்தில் சாதிக்கட்டுப்பாடு என்பது மிகவும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கிறது என்பதைப் பெரியபுராணத்தின் வாயிலாக வருகின்ற அடியார்களின் வரலாற்றைக் கொண்டு அறிந்திட முடிகிறது. அது மட்டுமல்ல சமூதாயக் கட்டுப்பாடுகள் இறுக்கமாய் இருந்தமையால் பலர் ஆலயங்களுக்குள் பிரவேசிப்பதும், வணங்குவதும் கூட இயலாத ஒரு நிலை காணப்பட்டதையும் அறிந்திடக் கூடியதாகவும் இருக்கிறது. இதனைச் சேக்கிழார் மனித தர்மம் அற்றது எனக்கருதியிருக்கிறார். இதனால் தமது காவியத்தில் இடம் பெறுகின்ற அறுபத்து மூவரையும் அடியார்களாக்கி விடுகின்றார். பெரியபுராணத்தில் வருகின்ற அடியார்கள் பல சாதிகளைச் சேர்ந்திருந்த போதிலும் யாவரும் சிவமயமாக நின்று தொண்டையே தம்மனத்தில் இருத்திய காரணத்தால் சாதி அடிபட்டுப் போவதையே நாம் இதன் மூலம் கண்டு கொள்ள முடிகிறது. “ஆண்டவன் சன்னிதானத்தில் அனைவரும் சமம்” என்னும் அரிய கருத்தை அனைவரதும் அகத்தினிலும் அமர்த்திட வேண்டும் என்னும் உயரிய, புரட்சிகரமான, சிந்தனையால் சேக்கிழார் என்னும் தமிழ்ப் புலவர் சிறந் தோங்கப் பார்க்கப்டுகிறார் எனலாம்.  ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டவர்களை இன்று கோவில்கள் தோறும் சிலை வடிவில் உள்ளே வைத்து பூசனைகள் செய்தும், பெருவிழாஎடுத்தும், குருபூசை என்று குறித்துக் கொண்டாடியும் வருகின்றோம் என்றால்-அந்தப்பெருமைக்கும் சிறப்புக்கும் சேக்கிழார்தான் காரணம் என்பதை எவருமே மறந்து விடமுடியாது.

சரித்திரம் என்பது வேறு. சம்பவம் என்பது வேறு.சம்பவங்களைச் சரித்திரமாக்கிய நிலையினை பெரிய புராணம் வாயிலாக சேக்கிழார் செய்திருக்கிறார். சமயத் தொண்டர் பற்றிக் கூறவந்தாலும், ஆயிரம் ஆண்டுகால தமிழ்ச்சமூகத்தின் வரலாற்றினையும், மொழிபற்றிய நிலையும், சமயங்களின் நிலையையும் முதன் முதாலாகப் பதிவு செய்து வித்தியாசமான ஒரு பார்வையினை சேக்கிழார் காட்டியிருக்கிறார் என்பதை மறுத்துரைத்துவிடல் முடியாது.

வீரம் என்றால் என்ன என்பதற்கு ஒரு புது விளக்கத்தைச் சேக்கிழார் காட்டுகிறார். வீரம் எனும் பொழுது – உடலில் மிக்க வலிமை கொண்டிருப்பதையும், போர்களங்கள் பலவற்றைக் கண்டு அங்கு பல வெற்றிகளைக் குவிப்பதையுமே சொல்லுவதுதான் வழக்கமாகிவிட்டது. ஆனால் சேக்கிழாரோ வீரத்துக்கும், வீரர்களுக்கும், வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளித்து  வீரம் என்பதற்கே புதுமையான கருத்தினை வெளிப்படுத்தி யாவரையும் வியக்கவே வைக்கின்றார் முதலமைச்சராக பதவியிலிமர்ந்து பல போர்களைக் கண்டிருக்கும் அனுபவம் அவருக்கு வாய்த்திருக்கிறது. ஆனாலும் அவற்றில் ஈடுபட்டவர்களை வீரர் என்றோ அவர்கள் பெற்றவை எல்லாமே  வெற்றிதான்  என்றோ அவரகம் ஏற்கவில்லை. அதாவது புறத்தே நடக்கும் போரைவிட அகத்தே நடக்கும் போரும் அதனை வெற்றி கொள்ளுதலுமே வீரமும் வெற்றியும் என்று வித்தியாசமாய் அவர் உணர்ந்து கொண்டார்.

இந்த வித்தியாசமான சிந்தினையினை வெளிப்படுத்திக் காட்டிட – தன்னுடைய காவியத்தில் ஒரு அடியாரைக் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறார். அவர்தான் திருநீலகண்ட நாயனார். திருநீலகண்டரின் வரலாற்றில் அவரிடம் காணப்படும் புலனடக்கத்தைக் காட்டி – அதற்கான ஒரு புது விளக்கத்தை வீரமாய் பார்க்கும் சேக்கிழார் பார்வை மிகவும் புதுமையான பார்வை என்றே எண்ணிட வைக்கிறது. இந்திரியங்களை வெல்லுவதுதான் உண்மையான வெற்றி. இந்திரியங்களை யாரொருவர் வெற்றி கொள்ளுகிறாரோ அவரே பகைகள் அற்றவராய் இருப்பார்கள் என்பதை உள்ளத்தில் இருத்திட சேக்கிழார் எண்ணிய பாங்கினை மெச்சாமல் இருந்திடவே இயலாதிருக்கிறது. தொண்டுள்ளம் வருவதற்கு இத்தகைய வெற்றி என்பதே இன்றியமையாததது என்பதுதான் சேக்கிழாரின் உறுதியான நிலையாகும். இதுவேதான் வீரம் என்றும் அதற்கான வெற்றி என்றும் ஒரு புதிய விளக்கத்தை சேக்கிழார் தருகின்ற நிலையில் அவர் புதுமையை,   புர ட்சியை, விதைப்பவராகவே வந்து நிற்கிறார்.

“வீரம் என்னால் விளம்பும் தகையதோ“ என்னும் சேக்கிழார் வாக்கினை நோக்குதல் மிகவும் அவசிய மானது. பற்றை நீக்கி குறிக்கோளுடன் துறவு மனப்பான்மை கொண்டு வாழும் தொண்டர்களின் நிலை யினையே தன்னுடைய நோக்கினுக்கான விளக்கமாக்கி இருக்கிறார் என்பதுதான் மிகவும் முக்கியமாகும். அதேவேளை “ஈர அன் பினர் யாதுங் குறைவிலார் — வீரம் என்னால் விளம்பும் தகையதோ” என்று மொழிந்து அதற்கு உரிய சான்றாக சிறுத்தொண்டர், எறிபத்தர், வீரம்படைத் தவரானாலும் ஈரமும் கொண்டவர்கள் என்று தனது பார்வையின் விசாலத்தை பரவவிடுகிறார். நாவுக்கரசர் வீரத்தை,  குங்கி லியக்கலையர், கண்ணப்பர், வீரத்தையெல்லாம் எளிதில் சொல்லிவிடமுடியாது என்று சேக்கிழார் காட்டுவது சேக்கிழாரின் புதுச்சிந்தனையை வெளிப்படுத்துவதாக தெரிகிறது அல்லவா? வீரத்துக்கு இவ்வ ளவு விளக்கமா என எண்ணத்தோன்றுகிறதா?  வீரம் மிக்கவர்கள் ஆனாலும் ஈரமும் மிக்கவர் என்பது தான் இங்கு சொல்லப்படும் முக்கிய  சிந்தனை எனலாம். இதனை “ஈர அன்பினர் யாதும் குறையிலார்” என்று சேக்கிழார் காட்டுவதை மனமிருத்தல் வேண்டும்.

பொதுவாக இலக்கியங்களில் பெண்களை அதாவது சமகால இலக்கியங்களில். அவள் வந்தாள் என்று விழிக்கப்பட்ட நிலையில் அதனைப் புறந்தள்ளி  பெண்களுக்கு மரியாதை கொடுத்து அவர்” என்றும் “வந்தார்” என்றும் விழிக்கும் வண்ணம் சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் அமைத்திருக்கும் பாங்கும் அவரின் புதிய சிந்தனையினையே வெளிப்படுத்தி நிற்கிறது எனலாம்.

இலக்கியத்தில் பல சுவைகள் பாடப்படுகின்றன. எட்டுச் சுவைகள் என்பதுதான் வழக்கமாய் இருக்கிறது. ஆனால் சேக்கிழாரே புதுமையாய் சிந்திந்து ஒரு சுவையினைத் தொட்டிருக்கிறார். அதுதான் “பக்திச் சுவை”. பக்திச்சுவையினைப் பக்குவமாய் கையாண்ட பெரும் தமிழ் புலவராய் சேக்கிழாரே விளங்குகிறார். அவருக்கு முன்னோ அல்லது பின்னோ யாருமே இல்லை என்னும் அளவுக்கு பக்திச்சுவையினைக் கையாண்டு காவியம் படைத்தவர் என்னும் புத்திலக்கியச் சிற்பியாகவும் சேக்கிழாரே விளங்குகிறார் எனபதும் கருத்திருத்த வேண்டியதேயாகும். பக்தியினைக் காட்டும் வகையிலும் அவரது அணுகுமுறை புதுமையாய் இருப்பதையும் பெரியபுராணத்தால் அறிந்திட முடிகிறது.இதனால்த்தான் “பக்திச்சுவை நனி சொட்ட சொட்டப் பாடிய கவி வலவ” என்று ஏற்றி போற்றும் நிலைக்கு ஆளாகியிருக்கிறார் என்பது மனங்கொள்ளத்தக்கதாகும்.

அன்பினைக் காட்டும் விதம், அறத்தினைக் காட்டும் விதம், அடியாரைக் காட்டும் விதம், கற்பனையினைப் புகுத்தும் விதம், அனைத்திலும் புதுமையை, புரட்சியையே காட்ட விளைகிறார் சேக்கிழார் எனலாம். உவ மையிலாக் கலைஞானம் உணர் வரிய மெஞ்ஞானம் அத்தனையையும் காட்டுகிறார். அப்படிக் காட்டும் வேளை பழமைவாதியாக ஆகிவிடாமல் புதுமையினைப், புரட்சியினை வெளிக்காட்டும் புதுமைப் புலவனாக, தெய்வீகப் புலவனாகவே தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறார் என்பதை மறுத்துரைத்துவிடல் இயலாது.

என்றும் இன்பம் பெருகும் இயல்பினால்
ஒன்றுகாதலித்து உள்ளமும் ஓங்கிட
மன்றுளார் அடியாரவர் வான்புகழ்
நின்றதெங்கும் நிலவி உலகெலாம்

June 3, 2022

Category: கட்டுரைகள்

1. மட்டுவில் மருதடி தான்தோன்றி வீரகத்தி விநாயகர் பிள்ளைத்தமிழ்

2. இணுவில் செகராச பிள்ளையார் பிள்ளைத்தமிழ்

First Image of Universe: The first image of James Webb Telescope, known as Webb’s First Deep Field, is of a galaxy cluster named SMACS 0723. It contains the light from galaxies that has taken many billions of years to reach us.

நாசாவின் மிகப்பெரும் ஜேம்ஸ் வெப் [james webb] தொலைநோக்கி அனுப்பிய முதல் தெளிவான விண்வெளிப் படங்கள்

Webb Space Telescope

முனைவர் கருவூர் கன்னலின் ‘அற்றைத் திங்கள்’ – ஒரு கவிதைப் பார்வை

பேராசிரியர் முனைவர் கு.திருமாறன் எழுதிய ‘மூன்றாவது கண்’ ஒரு நக்கீரப் பார்வை