Category: home-lit

பவள சங்கரி

ஒரு கதையை சுவைபடச் சொல்வதற்கு பல வழிமுறைகள் உள்ளன. ஒரு பயிற்சி முயற்சியாக கொண்டு அதை பல்வேறு முறைகளில் மாற்றி எழுத முயற்சிக்கலாம்.
ஐந்து அல்லது ஆறு பக்கங்கள் ஒவ்வொரு முறையிலும் எழுதிப்பார்க்கலாம். இதனால் எழுத்து நடையில் ஒரு இலகுவான தன்மையும், தெளிவும் ஏற்படுவதோடு பல சவால்களையும் எதிர்கொள்ள இயலும். இவையனைத்திலும் முக்கியமாக நினைவில் கொள்ளவேண்டியது வாசகர்களை அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற ஆவலில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படைக் கருத்தே.

திரைக்காட்சியிடையே முன்னிகழ்ச்சியின் இடைப்பதிவு (ஃபிளாஷ் பேக்) வாசகர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கக்கூடிய ஒரு எழுத்து முறை. அதேபோன்று நேரிடையாகக் கதையை முன்னெடுத்துச் செல்வதிலும் இனிமை கூட்டலாம். கதை மாந்தர்களின் குணநலன்களுக்கேற்ப அதன் போக்கிலேயே கதையை நகர்த்திச் செல்வதும் ஓர் வகை. எது எப்படியாயினும் வாசகர்களின் அடுத்த காட்சிக்கான எதிர்பார்ப்பு மட்டுமே குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். பயிற்சிக்கான பரிட்சார்த்த முறையில் எழுதி முடித்தவுடன் எழவேண்டிய வினாக்கள்:

⦁ ஏதேனும் ஒரு குறிப்பிட்ட போக்கு தொடரப்பட்டுள்ளதா?
⦁ வாசகர்களின் எண்ணத்தில் வினாக்கள் உருவாக வழியமைந்திருக்கிறதா?
⦁ கதை மாந்தரின் செயல்பாட்டிற்கு தடையேற்படுத்தும் பாத்திரங்களும், களமும் குழப்பமின்றி உருவாக்கப்பட்டுள்ளதா?
⦁ விவரம் அறிய ஆர்வமேற்படுத்தும் வெளிப்படையான பிரச்சனைகள் உள்ளனவா?
⦁ வித்தியாசமான பாத்திரப்படைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளனவா?
⦁ பிரச்சனைகளை இலாவகமாகக் கையாளும் கதாநாயகன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளானா?
⦁ உறுதியான அடித்தளத்தில் இனிமையான கட்டமைப்புகள் காணப்படுகின்றனவா?
மேற்கண்ட வினாக்களுக்கு நேர்மறையான பதில்கள் கிடைக்கும்பட்சத்தில் அதன் வெற்றியை நிர்மாணித்த கட்டமைப்புகள் குறித்த தெளிவை உண்டாக்கும் வினாக்களை எழுப்பினால் அதன் விடைகளே நல்லதொரு படைப்பின் அடித்தளமாக அமைந்துவிடும்.

⦁ எந்தவிதமான கதைப்போக்கு இயல்பான எழுத்துகளை உருவாக்கியுள்ளது?
⦁ சிறந்த வகை கதைப்போக்காக உறுதிப்படுத்தும் முறை எது?
⦁ என் கதைக்கு எந்த விதமான போக்கு சுவையளிக்கக்கூடியது?
⦁ கதையைத் தெளிவாகச் சொல்லும் முறைமை எது?

மேற்கண்ட வினாக்களுக்கு ஆக்கப்பூர்வமான விடைகளை அளிக்க முடியுமென்றால் அது சுவையானதொரு படைப்பின் அறிகுறி என்பதை அறியலாம்.
திடீரென ஒரு பொறி தட்டுகிறது. அருமையான கதைக்கான கரு உருவாகிவிட்டதென்று மனம் பரபரக்கிறது! இந்தக்கதை இதுவரை உலகில் எவரும் தொடாத ஒரு கருவைக்கொண்ட சிறந்த கதை என்பதை எண்ணி பெருமை பிடிபடவில்லை. எல்லாம் சரி. கதையின் ஆரம்பம் கூட அருமையாக அமைந்துவிடுகிறது. எல்லாம் திட்டப்படி சரியான முறையில் நடந்திருக்கிறது. ஆனாலும் திடீரென ஒரு புள்ளியில் அப்படியே நிற்கிறது. மேலே நகரமாட்டேன் என்று அழிச்சாட்டியம் செய்து நெஞ்சில் ஏதோ பந்து அடைத்தது போன்ற நிலையை ஏற்படுத்தி தொல்லையேற்படுத்துகிறது. இப்படியொரு அனுபவம் ஏற்படுவது உங்களுக்கு மட்டும்தானா என்றால் நிச்சயமாக இல்லை. மிகப்பெரிய எழுத்தாளருக்கும்கூட இந்த நிலை ஒரு கட்டத்தில் வந்திருக்கும். மிகப் பிரபலமான அந்த நூலை எழுதும்போதுகூட இது போன்ற அசைவற்ற நிலை ஏற்பட்டிருக்கலாம். அடுத்த கட்டத்திற்கு எப்படி நகர்த்திச்செல்வது என்ற குழப்பத்தில் உறைந்திருக்கலாம்.

இதற்கான பதிலும் நீங்கள் எழுதிய அந்த ஆரம்பப்பகுதியின் இறுதி வரிகளிலேயே உள்ளது என்பதே உண்மை. ஒரு கட்டத்திலிருந்து அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்குச் செல்லும் வகையில் இறுதிப்பகுதி அமைந்திருக்க வேண்டியது அவசியம்.

கதைப் பயணத்திற்கும், வாழ்க்கைப் பயணத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்றால் அது, யதார்த்தமான வாழ்க்கையைப் போன்றல்லாமல் கதையில் காரணமில்லாமல் காரியங்கள் இருக்கவியலாது. அதாவது, கதையின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும், திருப்பங்களுக்கும் தெளிவான காரணங்களை வாசகர்கள் முன் படைக்க வேண்டியது அவசியம். ஒரு மொட்டு மலர்ந்து மலராவதைக் குறிக்கும் முன்பு மண்ணில் ஊனும் விதையினையும், அது துளிர்விடும் காட்சியையும் தெளிவாக வாசகர்கள் முன் படைக்க வேண்டியது அவசியம். அதேபோன்று அது மலரவும், பசுமையாய் மணம் பரப்பவும் உரமாய் இருக்கும் அந்த உன்னதத்தையும் வெளிப்படுத்தவேண்டும். அதோடு அப்பயிரை வளர விடாமல் தடையேற்படுத்தும் களைகள், சூழல்கள் என அனைத்துக் கோணங்களையும் ஆழ்ந்து நோக்கி அளவாக விளக்கம் தரவும் வேண்டும். படைப்பிலக்கியம் என்பதே கற்பனைகளை சற்றே விரிவாக்கி கருத்துகளை உள்வாங்கி, அதனை உணர்வுப்பூர்வமாகவும், சற்றே மிகைப்படுத்தப்பட்ட வடிவிலும் வழங்கக்கூடியதாகும். அதாவது வாழ்வின் யதார்த்தங்களை, சம்பவங்களை அது இயல்பாகவே இருக்கும்வகையில் மிகைப்படுத்திச் சொல்வதிலேயே ஒரு கதைச்சொல்லியின் வல்லமை அடங்கியிருக்கிறது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். குழந்தைகளுக்கான படைப்புகள் எனும்போது அவர்களுக்கு குழப்பம் ஏற்படுத்தாத வகையில் பக்குவமாகச் சொல்லவேண்டிய பொறுப்பும் கூடிவிடுகிறது. திரைக்காட்சியிடையே முன்னிகழ்ச்சியின் இடைப்பதிவோ (ஃபிளாஷ் பேக்) அல்லது நேரிடையான முன் நகர்த்தலோ, கதை மாந்தரின் குணாதிசயங்களுக்கேற்ப வளைந்து நெளிந்து செல்லக்கூடியதோ எதுவாயினும் உங்களுடைய ஆரம்பப் பகுதியின் அடிப்படையிலேயே தொய்வின்றி தொடர வேண்டியதாகும்.

கதையின் மத்திய பகுதியின் ஆரம்பம் உங்களுடைய மொத்த கவனத்தையும் உள்ளடக்கியதாகவும், கற்பனைச் சிறகை விரிக்கும் தளமாகவும், கருவின் ஆழ்ந்த கருத்தை கோடிட்டுக் காட்டுவதாகவும் அமைவது சிறப்பு. உதாரணமாக,
“ஆண்டவருக்கு அனுதினமும், ஆகம முறைப்படி பூசைகள் செய்துவந்த சிவ கோசரியார் அவர்களுக்கு இது பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது. இறைவன் மீதிருந்த இறைச்சியையெல்லாம் நீக்கி சுத்தம் செய்து பூசை செய்துவிட்டு, மனம் நொந்து புலம்பலானார். ஆண்டவன் அன்று இரவு சிவ கோசரியார் கனவில் தோன்றி திண்ணனாரின் அன்பு வெளிப்பாட்டை அடுத்த நாள் காலை மரத்தின் பின்னால் மறைவாக நின்று கவனிக்கும்படி கூறி மறைந்தார்.”

கண்ணப்ப நாயனாரின் வரலாற்றுக் கதையில், இப்பகுதியின் அடுத்து நடக்கப்போவதை ஆர்வமுடன் வாசிக்கத் தயங்கமாட்டார்கள். ஆன்மீகக் கதையோ, அறிவியல் கற்பனையோ அன்றி நவீனக் கதைகளோ எதுவாகினும் அடிப்படைக் கருத்தாக்கங்கள் சரியான கட்டமைப்பிற்கு வழியமைக்கும்.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

ஆரம்பப்பகுதி

ஆரம்பப்புள்ளியை சரியாகக் கணித்துவிட்டால்
முற்றுப்புள்ளியை கணக்கிடல் எளிது!

கதையின் ஆரம்பப்புள்ளியே அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் கோல். ஒரு சுவையான விருந்தில் பசியைத் தூண்டும் ஒரு உணவு போன்றது. முதல் கோணல் முற்றும் கோணல் என்பதுபோல, கதையின் ஆரம்பம் சரியாக அமையவில்லையென்றால் அது வாசகர்களைச் சென்று சேர்வது சிரமம். ஒரு கதையை எழுத ஆரம்பிக்கும்போது அது செல்லும் பாதையை முழுமையாகக் கணிக்கவியலாது. பல்வேறு உத்திகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கதையின் ஓட்டத்தை சரியான பாதையில் செலுத்த முடியும். ஒரு சில உத்திகளை உதாரணங்களாகக் காணலாம்.

உத்தி 1 : நறுக்கென்ற வசனமோ அல்லது பட்டென்ற செயல்பாடோ இதில் எதுவாயினும் நல்லதொரு ஆரம்பமாக இருக்கும்.
“எல்லாம் தயாராக இருக்கிறது. மகிழன் விண்வெளிப் பயணத்தைத் துவங்க வேண்டியதுதான்”
உலக நன்மைக்காக துணிந்து மகிழ்வுடன் கிளம்பியுள்ள மகிழனின் முதன்முதல் விண்வெளிப்பயணத்தைக் காண உலகமே திரண்டு எழுந்திருந்தது!

உத்தி 2: சுவையான ஒரு வினாவின் மூலம் சிந்திக்க வைக்கலாம்.
கனவுகளுக்கு பலன் உண்டா?

உத்தி 3: நடக்கப்போவதை குறியீடாகக் காட்டலாம்.
பறவைகளின் ஒலி மிக வித்தியாசமாக இருந்தது. ஏதோ நடக்கக்கூடாத ஒன்று நடக்கப்போவதின் அறிகுறியை உணர்ந்து அச்சத்தில் அலறும் ஓசை போல இருந்தது.

உத்தி 4: பாத்திரங்களின் நேரடியான அறிமுகங்களுடன் ஆரம்பிக்கலாம்.
மலர்மதி ஆறாம் வகுப்பு மாணவி. வகுப்பில் ஒழுக்கம், அறிவு, பண்பு, பொறுப்பு என அனைத்திலும் முன்னணி வகிப்பவள். ஆசிரியர்களுக்கு எப்பொழுதுமே அவளிடம் தனி பாசம் உண்டு. பல மாணவர்களின் கண்களை உறுத்தும் இந்த செயல், மாலதியை சற்று அதிகமாகவே காழ்ப்புணர்ச்சியில் வேகச்செய்தது.

உத்தி 5: முக்கியமான கதாபாத்திரம் தன்னைத்தானே அறிமுகம் செய்துகொள்வது.
என் பெயர் தீபா. எனக்கு 12 வயதாகிறது. 7ஆம் வகுப்பு படிக்கிறேன். பள்ளியில் இன்று ஒரு அதிர்ச்சியான சம்பவம் நடந்தது.

உத்தி 6: அடுத்தது என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற ஆவலைத் தூண்டும் ஆரம்பம்.
பார்சலில் வந்த அந்த பெரிய பொருள் ஏதோ சிறு சத்தம் ஏற்படுத்தியதோடு ‘இதைப்பிரிக்க வேண்டாம்’ என்று கொட்டை எழுத்தில் எழுதியிருந்தது. ஆனாலும் சந்தனாவால் தன் ஆசையைக் கட்டுப்படுத்த இயலவில்லை. உள்ளே இருப்பதை உடனே பார்க்கவேண்டும் என்ற பேராவல்.

தவிர்க்க வேண்டியவை:

⦁ நீண்ட சரித்திரங்கள்
⦁ தீவிர நடவடிக்கை
⦁ வளவளவென்ற வசனம்
⦁ முகவுரை
⦁ அல்பாயுசு பாத்திரங்களை அறிமுகம் செய்வது.
⦁ அலாரம் அடித்தது. விழிப்பு வந்தது போன்ற மிக இயல்பான வசனங்கள்.
⦁ முக்கிய கதாபாத்திரத்தின் அழுகை, ஆழ்ந்த சோகம் போன்றவை.
⦁ குழந்தைகளுக்கு பேரதிர்ச்சி ஏற்படும் வகையில் தேவையற்ற சொல்லாடல்கள்.
⦁ குழந்தைகளுக்கு தவறான வழிகாட்டுதல்களை ஏற்படுத்தும் தீய சொற்கள்.

அனைத்திற்கும் மேலாக முக்கியமாகக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டியது ஒரு பதிப்பகத்தாரையோ அல்லது பத்திரிக்கை ஆசிரியரையோ, வாசகரையோ முதலில் கவர்ந்திழுப்பது அந்த நூலின் முதல் மூன்று பக்கங்களே! குறிப்பாக ஆரம்பகால எழுத்தாளர்கள் என்றால் இது மிக முக்கியமானதொரு விசயம். பெரும்பாலும் ஆரம்பகால எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளின் தலையெழுத்தை நிர்ணயிப்பது அந்த ஆரம்ப கட்ட முதல் மூன்று பக்கங்கள் என்றுகூட சொல்லலாம். முதல் மூன்று பக்கங்களில் சரியாகக் கவனம் செலுத்த முடியாவிட்டால் பல மாத உழைப்புக்குரிய அந்த படைப்பு பதிப்பகத்தாரால் புறக்கணிக்கப்படலாம். ஆகச்சிறந்த களம் கொண்ட 100 பக்க நூல் என்றாலும் பலமற்ற ஆரம்பப்பகுதி என்றால் அதை முழுமையாக வாசித்து தரம் பார்க்கப்படும் வாய்ப்பு மிகவும் குறைவே.

தொலைக்காட்சி, இணையம் என்று சரளமாகப் புகுந்து விளையாடும் இன்றைய குழந்தைகளைப் பொறுத்தவரை பதிப்பகத்தார் அளிக்கும் அந்த மூன்று பக்க கருணை வாசிப்பையேனும் அளிப்பார்களா என்பது உறுதியில்லை. நூற்றாண்டுகளான பழங்கதைகளுக்கு இன்றளவிலும் மதிப்பு அளிப்பார்களா என்ற ஐயம் தோன்றுவது இயல்பு. விக்கிரமாதித்தன், பஞ்சதந்திரம், ஹாரி பாட்டர் போன்ற மிகச்சில கதைகளுக்கு மட்டுமே அதற்கு விதிவிலக்கு உண்டு எனக்கொள்ளலாம். அந்த வகையில் இன்றைய குழந்தைகளைக் கவரும் வகையில் நவீனத்துவம் மிகுந்த கதைகளைப் படைப்பது எவ்வளவு அவசியமோ அதே அளவு அவர்களை உங்கள் நூலை வாசிக்கச் செய்வதும் அவசியம். அதற்கு அந்த படைப்பின் முதல் பகுதி அவர்களைக் கவர்ந்திழுப்பதாக அமைவது முக்கியம். அதற்கு அடுத்தடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற ஆவலைத் தூண்டுவதாக அமைய வேண்டும். முதல் பகுதியே அவர்களை சலிப்படையச் செய்யக்கூடியதாக இருந்தால் அவர்கள் அடுத்த நூலை நாடிச்செல்ல வாய்ப்பாக அமைந்துவிடும்.

உங்கள் புத்தகம் எதைப்பற்றி சொல்லப்போகிறது என்பதை முதல் பகுதியிலேயே அறியத்தருவது நலம் பயக்கும்.

காட்டில் வாழும் விலங்குகள் என்றாலும் நாட்டில் வாழும் இந்த மாமனிதர்களைவிட எந்த அளவிலும் குறைந்தவைகள் அல்ல. பசிக்காக மட்டுமே வேட்டையாடும் வழமை கொண்டவைகள்.

மேற்கண்ட இந்த ஆரம்பம் ஒரு 7/8 வயது சிறுவருக்கு என்ன விளங்கச்செய்யும்? இந்த நூல் காட்டு விலங்குகளின் குணநலன்களை ஆதியோடந்தமாக விளக்கப்போகிறதோ அல்லது தவறு செய்கின்ற மனிதர்களை இனம் காட்டப்போகிறதோ என்ற ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

குழந்தைகளை இதுபோன்ற உத்திகள் மூலமாகவே அந்தக் கதையின் சூழலுக்குள் இட்டுச்செல்ல முடியும். அவர்களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் வண்ணம் அமைகிற ஆரம்பம் அந்த கதையை முழுமையாகப் படிக்கத்தூண்டுவதாக அமைந்துவிடும். சில நூல்கள் ஆரம்பத்திலேயே அதிலுள்ள முக்கியமானப் பிரச்சனை குறித்த குறிப்பைக்கொடுத்து உடனடியாக வாசிக்கும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தலாம். சிறு குழந்தைகளுக்கான படக்கதைகளில் இதை அழகாகச் சொல்வார்கள். வாசித்துக் காட்டுபவர்கள் கண்கள் விரிய வாயைக் குவித்து கையை பரப்பி இப்படி உடல் மொழி மூலமும் புரிய வைக்கும் வகையில் அமையும் கதைகள் சுவை கூட்டுபவை.
அந்த நட்டநடு இரவில் செவ்வண்ணத்தில் தோய்ந்து கிடந்த அந்த நரி மறைந்து மறைந்து எங்கேதான் போகிறது? ஓ அங்கே அந்த கிழட்டுச் சிங்கம் காத்துக்கிடக்கிறதே?

இதில் அந்தக் குழந்தை குறுக்கே தன் கற்பனையையும் அவிழ்த்துவிடும். கேள்வியும் கேட்கும். ‘ஏன் அந்த நரி சிகப்பு கலர் பூசிக்கிச்சு’ என்று ஆரம்பித்து சிங்கம் கிழடானா நடக்க முடியாதா…’ என்று இப்படி பல கேள்விகளும் கேட்டு கதையை உரிரோட்டமாக்கிவிடும். அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது என்று அறிவதில் அதீத ஆர்வம் காட்டுவர். அதுவே அந்த கதைக்கும், அதை எழுதியவருக்கும் கிடைக்கும் வெற்றி.

முக்கியமான கதாபாத்திரம் பற்றி புதிரான செய்திகளைக்கூறி ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தலாம். ஏதாவது கேள்வியை எழுப்பி சிந்திக்க வைக்கலாம்.

“நான் சின்ன பொண்ணா இருந்தப்ப, அப்பா என்றாலே இப்படித்தானா, முரட்டு மீசையும், கையில குச்சியுமா திரிவாங்களா.. அப்பா ஏன் அப்படி அடிச்சார் என்னை. அவரோட இனிமே என்னைக்குமே பேசவே மாட்டேன் அப்படீன்னு ஊருக்கே கேக்கற மாதிரி சத்தம் போட்டேன்”

இதைப்படிக்கும் குழந்தைக்கு பல வினாக்கள் எழும். அதன் விடை காண அடுத்த பகுதிக்குச் செல்லத் துடிக்கும்.

“பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் கொஞ்ச நாட்களாக தினமும் என்னை பின் தொடர்ந்துவரும் அந்த குண்டு மனிதனைப் பற்றி இன்றாவது அப்பாவிடம் சொல்லிவிட வேண்டும் என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் அதற்குள் இப்படி ஆகும் என்று நான் நினைத்தே பார்க்கவில்லை”

இப்படி ஆரம்பிக்கும் கதை அந்தக் குழந்தையை கட்டாயம் அப்படி என்னதான் நடந்தது என்று அறியும் ஆர்வத்தை தூண்டாமல் இருக்காது. இதில் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு குறித்த பல செய்திகளை சுவைபட கொடுக்க முடியும். அறிவுரை என்ற வகையில் இல்லாமல் சுவையான சம்பவங்களினூடே தேவையான பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவது சிறந்த யுக்தி.

பழைய சரித்திரக் கதைகளைச் சொல்லும்போது, அவை நடந்த காலகட்டங்கள், அந்தக்கால மரபு, பழக்க வழக்கங்கள் போன்ற பல சுவையான ஐயங்கள் எழலாம்.
இப்படி பல வகையில் அவரவர் களத்திற்கேற்ப ஆரம்பப் பகுதியை வடிவமைக்கலாம்.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

சற்றே வளர்ந்த விவரமான குழந்தைகளுக்கு:

உதாரணமாக, ஆர்.எஸ். மணி அவர்களின் “பாப்பாவுக்கு காட்டு மிருகங்கள்” என்ற குழந்தைகளுக்கான பொது அறிவு நூலில், சிங்கம், புலி, சிறுத்தை, கரடி, யானை, ஓநாய் போன்ற பல மிருகங்கள் பற்றிய சிறு குறிப்புகளை, தன் சொந்த ஓவியங்கள் மூலம் அழகாக விளக்கியிருப்பார். மிக எளிமையான வார்த்தைகளுடன் சுருக்கமான விளக்கங்களாக இருக்கும் அவைகள். உதாரணமாக இதோ …

ஓநாய்

“ஓநாய், அதன் பெயருக்கு ஏற்றவாரு நாயின் இனத்தைச் சேர்ந்தது. ஆனால் நாய்க்கு உள்ள நன்றி அறிவோ, பழகும் தன்மையோ ஓநாய்க்கு கிடையாது. நாய் ஒரு வீட்டு மிருகம். ஓநாய் பயங்கரமான காட்டு மிருகம். 

ஓநாயில் மிக பெரியது படத்தில் உள்ள சாம்பல் நிறமுள்ள ஓநாய். இதன் உடல் சுமார் ஐந்தடி நீளம் இருக்கும். வாலின் நீளம் இரண்டடி. இது அலாஸ்கா, கனடா ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகிறது.

சிவப்பு, வெள்ளை, கருப்பு ஆகிய நிறம் கொண்ட ஓநாய்களும் உண்டு.

ஓநாய் சிறு கூட்டமாகச் சென்று வேட்டையாடும். அதன் ஆகாரம் சிறிய பிராணிகளாக இருந்தாலும், சில சமயங்களில் பல ஓநாய்களாகச் சேர்ந்து, பெரிய மிருகத்தைத் துரத்தும். அது வெகு தூரம் ஓடிக் களைத்தபிறகு அடித்துத் தின்னும். ஆகாரம் கிடைக்காவிட்டால் ஓநாய் மனிதர்களைக்கூடத் தாக்குவது உண்டு.

ஓநாய்க்குப் பசி அதிகம். அது எவ்வளவு உணவு கிடைத்தாலும் வயிறு புடைக்கத் தின்னும்.

பண்ணையிலுள்ள ஆடுமாடுகளை அடித்து விடுமாதலால் அதை மனிதனின் விரோதியாகக் கருகிறோம்.

ஆண் ஓநாயின் தலை பெண் ஓநாயின் தலையை விடச் சிறியது. ஓநாய் இடும் ஊளைச்சத்தம் இரவில் தனியாகப் பிரயாணம் செய்பவர்களுக்கு அச்சத்தைத் தரும்”

புரியும்வகையில் உள்ள எளிதான புனைவுகளும் கூட குழந்தைகளால் விரும்பப்படுகின்றன.

7 முதல் 10 வயது வரையிலான சிறார்களுக்கு 1,500 முதல் 15,000 வார்த்தைகள் கொண்ட நூல் அல்லது 40 முதல் 80 பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகங்கள் படைக்கப்படுகின்றன. எட்டு முதல் பத்து சிறிய அத்தியாயங்களாக பிரிக்கப்பட்டு, சற்று ஆழ்ந்த கருவுடன், புரியும்படியான கருத்துகளுடன் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. பெரியவர்களின் வாசிப்பிற்கு நெருக்கமான வடிவமைப்பில் அமையும் நூல்களை பெரிதும் விரும்புகிறார்கள் இவர்கள்.

நிறைய வசனங்களும், புதிய வார்த்தைகளும், சவால்களும், நீண்ட வரிகளும் கொண்டதாக இருக்கும். ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்கும் முன்னுரை, பொருள், முடிவுரை என்று வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். நிறைய திருப்பு முனைகளும் அமைந்திருக்கலாம். சிறார்களின் வாழ்க்கையில் எதிர்நோக்கும் சவால்கள், குழப்பங்கள், அதிலிருந்து மீண்டு வரும் உபாயங்கள் என்பன போன்ற கருத்துகளுடன், பொழுதுபோக்கு அம்சங்களும், நகைச்சுவைகளும் நிறைந்திருக்கலாம். குழந்தைக்கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பா அவர்களின் புதினங்கள் நல்லதொரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

வளர் இளம் பருவத்தினரான 9 முதல் 12 வயது வரையிலான சிறார்களுக்கான புதினங்கள் பொதுவாக 60 முதல் 150 பக்கங்கள் வரை இருக்கலாம். அல்லது 15,000 முதல் 35,000 வார்த்தைகள் கொண்டதாக இருக்கலாம் என்கிறார்கள். அகன்ற சொல்லகராதிகளைக்கொண்ட படைப்புகளாக இருக்கலாம். கதைக்கருவுடன், துணைக்கருவும், நகைச்சுவைகளும், சில தீவிரமான விசயங்களும்கூட கையாளப்படுவதுண்டு.

12 வயதிற்கு மேல் இருக்கும் பருவத்தினருக்கான புதினங்கள் பொதுவாக 120 முதல் 250 பக்கங்களோ அல்லது சுமாராக 30,000 வார்த்தைகளோ கொண்டதாக இருக்கலாம். ஆழ்ந்த கருத்துகளோடு, மர்மங்கள், திகில் நிறைந்த படைப்புகளையும் ஆர்வமுடன் வாசிக்கிறார்கள். தங்கள் புத்தகங்கள் முற்றிலும் மாறுபட்ட தோற்றத்தில் இருப்பதையே குழந்தைகள் விரும்புகின்றனர். நிறைய கற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்ற பேராவலில் உள்ள வளரும் பருவம் என்பதால் அனைத்து வகைப்படைப்புகளும் அவர்களால் வரவேற்கப்படுகின்றன.

ஆரம்ப எழுத்தாளர்களுக்கு ஏற்படும் பொதுவானதொரு ஐயம் என்றால் அது, படைப்புகள் வணிக நோக்கில் இருக்கவேண்டுமா அல்லது இலக்கிய நடையில் அமைந்திருக்க வேண்டுமா என்பதுதான். ஒரு நல்ல கருவை உள்வாங்கிக்கொண்டு சரளமாக எழுதத்தோன்றும் நடையில் எழுதிவிட்டு, தேவையான திருத்தங்களுடன் மீண்டும், மீண்டும் மேம்படுத்தி வெளியிடவேண்டியதுதான். வாசகர்களும், பதிப்பகத்தாருமே அதன் நடையை நிர்ணயம் செய்பவர்கள்.

அடித்தளம் ஆழமாக இருந்தால் கட்டிடம் உறுதியாக நிலைத்து நிற்கும்! தேவையான வடிவத்தில் அதைக் கட்டமைப்பதும் எளிதாகும்!

மேற்கண்ட இந்த சூத்திரம் கட்டிடங்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் எந்தவொரு படைப்பிற்கும் இலக்கணமாக இருக்கும்.

இலக்கியப் படைப்புகளின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பு என்பது ஏதோ ஒன்றினுள் எதையோத் திணிப்பது அன்று. தேர்ந்து எடுத்துக்கொண்ட களத்தை பாதை மாறாமல், கவனம் சிதறாமல், வளைவு நெளிவுகளுடன் சரியாக வடிவமைத்து கட்டமைப்பதேயாகும். தெளிவான, அழகான வடிவமைப்பு மட்டுமே ஒரு நூலுக்கு வாசிப்பனுவத்தை மகிழ்ச்சிகரமாக்குகிறது. இந்த வடிவமைப்பு என்பது வெளித்தோற்றத்தை மட்டும் குறிப்பிடுவதன்று. கதை சொல்லும் விதம், சம்பவங்களின் கோர்வை, அது பயணிக்கும் பாதை போன்றவற்றின் வடிவமைப்பே வாசகர்களை நொடிக்கு நொடி காட்சிக்கு காட்சி சுகமாக பயணிக்கும் அனுபவத்தை ஏற்படுத்தவல்லது.

வடிவமைப்பின் அடிப்படைக் கூறுகள் என்றால் அது ஒரு கதையின் முன்னுரை, பொருள், முடிவுரை என்பன. கதைக்கு மட்டுமின்றி ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் இதேபோன்று முன்னுரை, பொருள், முடிவுரை என்று உள்ளது. அதை எப்படி, எவ்வளவு சுவையாக ஒரு படைப்பாளர் வழங்குகிறாரோ அதைப் பொறுத்தே அந்த படைப்பின் வெற்றி அமைந்திருக்கிறது. எந்த ஒரு படைப்பும் பயிற்சியின்றி எளிதாக வெற்றி கொடுத்துவிடுவதில்லை என்பதை உணர்தல் அவசியம். முயற்சி திருவினையாக்கும் என்ற சத்தியத்தைக் கருத்தில்கொண்டு, ஒரு படைப்பை எழுதி முடித்தவுடன் திரும்பத் திரும்ப வாசித்து மேம்படுத்திக்கொண்டே வரவேண்டும். முழுமையான திருப்தி ஏற்படும்வரை அந்த முயற்சியிலிருந்து பின்வாங்கக் கூடாது.

நல்லதொரு படைப்பை வடிவமைக்கும் வழிமுறைகள்:

⦁ எளிமையான வடிவமைப்பு வாசிப்பிற்கு இனிமை. ஒரு கதை முன்னுரை, பொருள், முடிவுரை என்ற வரையறைக்குள் வடிவமைக்கப்பட்டாலும், அதன் மையக்கருவை இந்த மூன்று பகுதிகளுக்கும் இயல்பாகப் பொருந்துமாறு வடிவமைப்பது முக்கியம். அதாவது கதையின் முன்னுரையில் கதை நாயகனின் விருப்பமும், அதை அவன் விரும்பும் காரணமும் விளக்கப்படவேண்டும். அடுத்த இடைப்பகுதியில் நாயகனுக்கு ஏற்படும் தடைகளும், தன் இலக்கை அடையும்பொருட்டு அவன் அவைகளை முறியடிக்கும் விதமும் சுவைபட விளக்கப்படவேண்டும். இறுதியாக அச்சூழலில் யதார்த்தத்தை உணர்த்தும் வகையில் முடிச்சுகளை விடுவித்து நம்பும்படியாகவும், தர்க்கரீதியான வழியிலும் அமையவேண்டும். மனதில் தெளிவாக உள்வாங்கிக்கொண்டு கதையை ஆரம்பித்தால் கருவோடு இணைந்து அது மனம், இதயம், ஆன்மா என்ற வகையில் அழகான வடிவில் அமைந்துவிடும்.

⦁ நம் புத்தகம் எதைச்சொல்ல வருகிறது என்ற தெளிவான குறிக்கோள் கொள்ளவேண்டும். பாத்திரங்கள், காட்சியமைப்புகள் பற்றிய சிறு குறிப்புகள் எடுக்கலாம்.

⦁ ஒரு கதைக்களம் அமைத்த பின்பு அதனைத் தலைமையாகக்கொண்டு அடுத்தடுத்த உப களங்கள் பொறிதட்டினாற்போன்று பளிச்சென்று தோன்றலாம். முன்னேற்பாடுகளின்றி சட்டென தோன்றும் சூழல் கதையின் போக்கில் மீப்பெரும் திருப்பம் ஏற்படுத்தலாம். பல நேரங்களில் சில எழுத்தாளர்களுக்கு இது போன்று அமையும் களங்களே வெற்றி வாகை சூட்டலாம். ஆனாலும் தகுந்த முன்னேற்பாடுகள் இல்லாமல் தோன்றிய வண்ணம் ஆரம்பித்து மேலும் அதை முன்னெடுப்பதில் சிரமம் ஏற்படலாம். இருண்ட குகையினுள் மெல்லிய விளக்கேந்தி வெகு தொலைவில் உள்ளதைத் தேடிக்காண்பதைப் போன்றொரு சிரமம் ஏற்படலாம். இது போன்ற சூழலில் முதலில் கதை நாயகனை அறிமுகம் செய்து தொடர்ந்து ஆரம்பத்திலேயே கதையின் மையப்புள்ளியையும் தொட்டு, பின் பாத்திரங்களைப் பேசவிட்டு, உங்கள் கற்பனைகளை நடமாடச் செய்யலாம். இந்த முறையில் நீங்கள் அதிக கவனமுடன் செயல்பட வேண்டியிருக்கும். பாத்திரங்கள் பேசவேண்டிய வசனங்கள், அவர்களின் இரகசியத் திட்டங்கள் போன்றவற்றில் கூர்ந்த ஞானம் கொள்ளவேண்டியது அவசியம். பரிணாம வளர்ச்சியைப் போன்ற வகையில் ஒரு கதையை உருவாக்க முனையும்போது அது உங்கள் ஆழ்மனச் சக்தியை உசுப்பிவிட்டு ஆகச்சிறந்த படைப்பாற்றலை ஊக்குவிக்கிறது.

⦁ கதைக்களம் சவாலாக அமைந்துவிட்டால், கதையை சிறு பகுதிகளாகப் பிரித்துக்கொள்ளலாம். முதல், இடை, கடைப்பகுதி என்று திட்டமிட்டுக்கொண்டு ஒவ்வொரு பகுதியாக நிரப்பலாம். ஒரு வினையை ஏற்படுத்தி அதற்கேற்ற எதிர்வினையை அந்தந்த பாத்திரங்களின் வாயிலாக, அவைகளின் குணாதிசயங்களுக்கேற்ப வசனங்களை அமைத்துக்கொள்ளலாம். புதினம் என்றால் பல வினைகள், எதிர்வினைகள் என்று படிப்படியாக விரிவுபடுத்திக்கொண்டே, ஆரம்பம், இடை, முடிவு என போகலாம்.

⦁ ஒரு நூல் எழுத ஆரம்பிக்கும்முன் செய்ய வேண்டியது, அந்த நூல் குறித்த ஒரு வரை படத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளவேண்டியது. அதாவது ஒவ்வொரு பகுதியாக பிரித்துக்கொண்டு அது பற்றிய சிறு குறிப்பை உள்வாங்கிக்கொண்டு, ஒரு வரைமுறையுடன் எழுத ஆரம்பிக்கவேண்டும். எழுத ஆரம்பித்தவுடன் பல நேரங்களில் ஆச்சரியப்படும் வகையில் பல புதிய கருத்துகள் உதிப்பதும் உண்டு. திறந்த மனதுடன் புதிய ஆச்சரியங்களை வரவேற்கத் தயாராக இருக்கவேண்டும். கதாப்பாத்திரங்களும் புதிய பாதையில் செல்ல முனையக்கூடும். அந்த மாற்றங்களை ஏற்பதற்கும் அஞ்சத் தேவையில்லை. சில நேரங்களில் அதுவே கதையின் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாகக்கூட அமைந்துவிடலாம்.

⦁ நாடக வடிவிலான பாரம்பரிய முறை எழுத்துகளையும் தவிர்க்காமல் அதிலும் புதிய பாணியை சற்று கலந்து சுவைபட அமைக்கலாம்.

⦁ புதிய பல நடைகளையும் உருவாக்கி முயற்சிக்கலாம். எழுத்து நடையின் மீது தேவையற்ற கட்டுப்பாடுகளை விதிக்காமல் கதையின் சூழலுக்கேற்ப புதிதாகவும் உருவாக்கிக்கொள்ளலாம்.

⦁ இறுதியாக, எந்தவிதமான நடை நம் கதையை சிறந்த முறையில் முடிக்கக்கூடிய நம்பிக்கையை வளர்க்கிறதோ, எந்த முறையில் எழுதுவது நமக்கு இயல்பாக அமைகிறதோ, எந்த விதம் கதையை முன்னுரை, பொருள், முடிவுரை என்ற இலக்கணத்துடன் பொருந்தி வருகிறதோ, எந்த முறை எழுத்தாளரின் இயல்பிற்கு ஒத்து வருகிறதோ அந்த முறையே சிறந்ததொரு முறையாகக் கருதி தொடரவேண்டியது ஆக்கப்பூர்வமானது.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

குழந்தைகளைச் சுண்டியிழுக்கும் முதற்கதை :

வண்ணமயமான படங்களுடன் அதிசய மனிதர்களும், மிருகங்களும், இயற்கைக் காட்சிகளும் குழந்தைகளை குதூகலம் கொள்ளச்செய்கின்றன. ஜீபூம்பா கதை, அரக்கனின் அச்சமூட்டல்கள், குட்டிச்சாத்தானின் குறும்புகள், இவையனைத்திலிருந்தும் குட்டிகளைக் காக்கும் கதாநாயகனின் சாகசங்கள் போன்றவைகள் குழந்தைகளை ஆச்சரியத்தில் கண்கள் மலரச்செய்கின்றன. கற்பனைப் பாத்திரங்களை உற்ற தோழனாகக் கருதுகின்றனர்.

பெற்றவர்களை விட்டுச்சென்று தனியே தத்தளிக்கும் குழந்தை காணும் அதிசய உலகம், கற்றுக்கொள்ளும் பாடம், தவழ்ந்து வரும் குழந்தை விளையாட்டாக போகிறபோக்கில் செய்யும் சாகசங்கள் என அனைத்தும் குழந்தைக்கு தன்னையே அங்கு நிலைநிறுத்திவிடுகின்றன.

டாம், ஜெர்ரியின் குறும்புகள், ஒரு ரொட்டித் துண்டிற்காக ஓராயிரம் லீலைகள் புரியும் அதன் வேடிக்கை விநோதங்களைக் கண்டு மனம் திறந்து சிரித்து மகிழும் குழந்தைகளைக் காணும்போது உலகமே ஒரு சில நொடிகள் அதனூடேயே அடங்கிவிடும். நகைச்சுவைக்கு முதலிடம் கொடுக்கும் எந்தவொரு படைப்பும் குழந்தைகள் மத்தியில் சோரம் போவதேயில்லை.

வார்த்தை விளையாட்டுகளில் கூடிக்களித்திருக்கும் குழந்தைகள் புதிய பல வார்த்தைகளைக் கற்பதிலும் நாட்டம் கொள்கின்றன. அடுக்கு மொழியும், கிண்டல் நடையும் குழந்தைகளை மிகவும் கவரவேச் செய்கின்றன. உதாரணமாக,

தாப்பூ தாமரைப்பூ

தாப்பூ தாமரைப் பூ தாத்தா தந்த செண்பகப்பூ
பூப்பூ புளியம்பூ பொன்னால் செய்த தாழம்பூ
தீப்பூ தித்திப்பூ .

கைவீசம்மா கைவீசு
கடைக்குப்போகலாம் கைவீசு
மிட்டாய் வாங்கலாம் கைவீசு
மெதுவாய்த் திங்கலாம் கைவீசு
பொம்மை வாங்கலாம் கைவீசு
ஜப்பான் போகலாம் கைவீசு.
சொக்காய் வாங்கலாம் கைவீசு
ஜோராய்ப் போடலாம் கைவீசு
கோயிலுக்குப் போகலாம் கைவீசு
கும்பிட்டு வரலாம் கைவீசு.

Ring A Ring O roses
A pocket full of poises
A tishoo! A tishoo!
we all fall down
A Ring. A Ring of Roses.
A pocketfull of poises
Ash-a Asha-a All stand Still.

திரும்பத்திரும்ப சில வார்த்தைகளை இசை நயத்துடன் சொல்லும்போது குழந்தைகள் அதை மிகவும் ரசிக்கின்றனர்.

குழந்தைகளின் பங்களிப்பும் இருக்கும் வகையில் படைப்புகள் புதிருடனும், எளிமையான பதங்களுடனும் இருப்பது அவர்களுக்கு  சுவைகூட்டும்.

கண்ணாமூச்சி ரே.. ரே..
காட்டுப்பூச்சி ரே .. ரே ..

படம் பார்த்து கதை சொல்லும் உக்தி குழந்தைகளுக்கு இன்பமளிப்பதோடு அவர்தம் கற்பனை வளம் பெறுகுவதோடு, தன்னம்பிக்கையும் வளர்கிறது. படங்களுடன் வார்த்தைகளும் இணையும்போது குழந்தைகளுக்கு எளிதாக வாசிப்பும், புரிதலும் வாய்த்துவிடுகிறது.

இசையும், இயற்கையும் இயைந்து இனிய உலகிற்கு எடுத்துச்செல்லும் மாயம் ஏற்படுத்தும் பாடல்களும் அபரிமித வரவேற்பைப் பெறுகின்றன..

நிலா நிலா ஓடி வா!
நில்லாமல் ஓடி வா!
மலைமேல ஏறி வா!
மல்லிகைப்பூ கொண்டு வா!!

சவால்களும், சமயோசித முடிவெடுப்பும் ஊக்குவிக்கின்ற படைப்புகள் குழந்தைகளுக்கு மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்படுத்துவதாக அமைந்துவிடுகின்றன. உதாரணமாக தாகத்துடன் நீர் தேடும் காகம், குவளை நீரில் கற்களைப்போட்டு புத்திசாலித்தனமாக தண்ணீரை மேலே வரவழைத்து தாகம் தீர்த்துக்கொள்ளும் கதை எத்தனை முறை கேட்டாலும் அலுத்துப்போவதில்லை. ஆக்கப்பூர்வமான சிந்தைகளுடன் எதிர்கால வாழ்க்கைக்கு உத்திரவாதம் அளிக்கும் மனோநிலை வளர்ச்சியும் ஏற்படுத்தும் இதுபோன்ற படைப்புகள் சுவை கூட்டுவதோடு நம்பிக்கை அளிப்பதாகவும் அமைந்துவிடுகின்றன.

கதைக்களமும், பாத்திரப்படைப்புகளும் எத்தகையனவாக இருப்பினும் மேற்கண்ட அடிப்படைத் தத்துவங்களைக் கருத்தில்கொண்டு நம் முன்னோர்கள் மூலம் வழிவழியாக வந்த கற்பனைகளையும் சில மாற்றங்களுடன் புகுத்தி, குழந்தைகளின் மனதில் ஆழமாகப் பதியும்வண்ணம் சிறந்த ஆக்கங்களைப் படைக்கவியலும்.

மூன்று வயது முதல் ஆறு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கான பெரும்பாலான படக்கதைப் புத்தகங்கள் ஏறத்தாழ 24 முதல் 32 பக்கங்கள் கொண்டதாக இருக்கக்கூடும். எளிமையான கதைகளும், சிறிய பிரச்சனைகளும் அதற்கான தீர்வுகளும் சொல்லப்படுகின்றன. பொதுவாக படக்கதைகளில் வார்த்தைகள் மிகவும் குறைவாகவே இருப்பதால், கதைக்கான கருவும் மிகவும் எளிதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். கதை நாயகனுக்கு ஏற்படும் பிரச்சனையும், அதனால் உண்டாகும் குழப்பமும், அவன் கண்டுபிடிக்கும் தீர்வும் என கதை செல்லும்.

விடுமுறைக்கு தாத்தா, பாட்டி வசிக்கும் கிராமத்திற்குச் செல்லும் குழந்தைகள் எதையோப்பார்த்து அச்சம் கொள்ள, தாத்தா அதைப்போக்கும் விதமாக நல்ல தேவதைகள் குழந்தைகளைக் காக்க எப்போதும் காத்திருக்கும் என்பதை விளக்குவதாகச் செல்லும் கதைகளை உதாரணமாகச் சொல்லலாம்.

ஏழுவயது முதல் ஒன்பது வயது வரையிலான குழந்தைகளின் நூல்கள் 32 முதல் 64 பக்கங்கள் அல்லது 1000 முதல் 1,500 வார்த்தைகள் கொண்டதாக இருக்கலாம். சிலவற்றைத் தவிர பெரும்பாலான நூல்கள் மிக எளிய கதைக்களம் கொண்டதாகவே இருக்கும்.

ஆரம்பக்கட்டங்களில் சாதாரணமான கருத்தாக்கங்களுடன் பலமுறை திரும்பத்திரும்ப ஒரு விசயத்தைச் சொல்லும் விதமாக அமைகின்றன. நீண்ட வாக்கியங்களுடன் சில புதிய சொற்களை அறிமுகம் செய்து, அவற்றிற்கான படக்குறிப்புகளும் வழங்குவதன் மூலம் குழந்தைகள் அந்த வார்த்தைகளுக்கான அர்த்தங்களை எளிதாகப் புரிந்துகொள்வர்.

அடுத்த நிலை குழந்தைகள் சற்றே விவரமானவர்கள். அவர்களுக்கு கதைகளுடன் பொது அறிவும் கலந்து வழங்கவேண்டும். சற்றே பெரிய வாக்கியங்களாகவும், புதிய வார்த்தைகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

‘புத்தக வாசிப்பு மூலம் மனிதர்களின் மதிப்பை குழந்தைகள் அறிந்துகொள்ள முடியும். நமது பண்பாடு, சமயம், பொருளாதாரம், நமக்கான அறிவியல் போன்றவை குறித்தும், சமூக அமைப்புகள் குறித்தும் அறிந்துகொண்டு புதிய சிந்தனைகளை உருவாக்க முடியும்” – அப்துல் கலாம்.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கான படைப்புகள்:

குழந்தை இலக்கியம் சிறப்பாக உள்ள சமுதாயமே மிகச்சிறந்த சமுதாயமாக வாழ முடியும்.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கான படைப்புகளான, கதைகள், பாடல்கள், நாடகம், துணுக்குகள், படக்கதை, புதிர்கள், காணொலிகள், குறும்படங்கள் என அனைத்திலும் பெரும்பாலும் நீதிபோதனையைவிட பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறைந்தவைகளாக இருப்பவைகளே பெரிதும் வரவேற்கப்படுகின்றன. குழந்தைகளுக்கான படைப்புகள் என்றபோதும் அவை மற்ற அனைத்துத் தரப்பினரையும் கவருவதாகவே அமைகின்றன என்பதே சிறப்பு. பழங்கதைகளை ஊடுறுவிப்பார்க்கும்போது குழந்தைகள் இலக்கியங்களின் தேவைகள், படிப்பினைகள் என பலவற்றையும் அறிந்துணரக்கூடும்.

நம் ஆதிகால குழந்தை இலக்கியங்கள் அனைத்தும் வாய்மொழிக் கதைகளாகவே இருந்ததால் எழுத்து வழி இலக்கியங்களின் தொடக்கம் குறித்து அறிவது எளிதல்ல. அதை முழுமையாக எடுத்துரைக்கும் அன்றைய குழந்தைகளான இன்றைய முதியோரையும் காண்பதும் அரிதாகவே உள்ளது. அதையொரு இலக்கியமாகக் கருதாமல், குழந்தைக்கால அனுபவமாக மட்டுமன்றி தங்கள் வளர்ச்சிக்கு ஒரு வித்தாக எண்ணியிருக்கும் சூழல் அமையாத காரணத்தாலும் இருக்கலாம். 19ஆம் நூற்றாண்டுகளின் இடைப்பட்ட காலகட்டத்திற்கு முன்பாக குழந்தைகள் இலக்கியம் பெரும்பாலும் நீதி போதனைகள் அல்லது இயற்கை நிகழ்வுகள், இயற்கை சார்ந்த விசயங்கள் போன்றவைகள் மட்டுமே உள்ளீடுகளாக இருந்தன. குறிப்பாக இந்த குழந்தை இலக்கியங்கள் மூத்தோர்களையும் கவர்ந்திழுத்த அந்த பொன்னான காலகட்டங்களில் இதற்கான வரவேற்புகளும் அதிகமாகவே இருந்தன. பஞ்சதந்திரக் கதைகள் தெனாலிராமன், மரியாதை ராமன் கதைகள், நாடோடிக் கதைகள், புராண இதிகாசக் கதைகள் போன்றவற்றின் தாக்கங்களால் அமையும் படைப்புகள் இன்றளவிலும் சுவையாக உலா வருவதைக் காணமுடிகிறது.

அச்சிதழ்களின் முன்னேற்றத்தில் மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டபோது அது புதிய வழி முறைகளுக்கு பாதை அமைத்துக் கொடுத்திருந்தன. அந்தக்காலகட்டங்களில் சில குழந்தைகள் இலக்கிய படைப்புகள் இருந்தாலும் அவை பெரும்பாலும் பாடப்புத்தகங்களாகவோ அல்லது நீதியைப் போதிக்கும் ஆன்மீகக் கதைகள் நிறைந்த நூல்களாகவே இருந்துள்ளன. இவையனைத்தும் குழந்தைகளைக் கருத்தில்கொண்டு படைக்கப்படாவிட்டாலும் அக்கதை மாந்தரின் சாகசங்கள் மற்றும் அவை குறித்த ஓவியங்கள், கற்பனைக் காட்சிகள், பிம்பங்கள் போன்றவை குழந்தைகளை பெரிதும் கவர்ந்தன.

உ.வே.சாமிநாதய்யர் போன்றோர் அரும்பணியால், பல அரிய நூல்கள் பதிப்பிக்கப் பெற்றன. 1901இல் கவிமணி பாடிய குழந்தைப் பாடல்கள், 1915இல் பாரதி பாடிய பாப்பா பாட்டு போன்றவைகள் குறிப்பிடத்தக்கன. இதன்பின் கா.நமச்சிவாய முதலியார், மணி திருநாவுக்கரசு முதலியார், மயிலை.முத்துக்குமார சுவாமி போன்றோரும் குழந்தைகளுக்காகக் கதைகளும் பாடல்களும் எழுதியதோடு அவை பாடப் புத்தகங்களிலும் சேர்க்கப்பட்டன.

அழ.வள்ளியப்பா குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம் நிறுவினார். தனது 13ஆவது வயதிலேயே கவிதை எழுதத் தொடங்கிய இவர், மலரும் உள்ளம், பாட்டிலே காந்தி, பாப்பாவுக்குப் பாட்டு, பெரியோர் வாழ்விலே, நல்ல நண்பர்கள் (கதை), சின்னஞ்சிறு வயதில், பிள்ளைப்பருவத்திலே போன்ற ஏறக்குறைய 60 நூல்கள் படைத்துள்ளார்.
“குழந்தை இலக்கிய முன்னோடி” என்று போற்றப்படும் மயிலை சிவமுத்து, முத்துப் பாடல்கள், தங்க நாணயம், நல்ல எறும்பு, நல்ல குழந்தை, முத்துக் கதைகள், சிவஞானம், நாராயணன் முதலிய 25 நூல்கள் படைத்துச் சிறுவர் இலக்கியத்தைச் சிறக்கச் செய்தவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

சூரப்புலி, மாயக்கள்ளன், ஆனையும் பூனையும், பறக்கும் மனிதன், ஓலைக்கிளி, தம்பியின் திறமை, நாட்டிய ராணி, மஞ்சள் முட்டை, கொல்லிமலைக் குள்ளன், கடக்கிப்பட்டி முடக்கிப்பட்டி எனப் பல நூல்கள் படைத்துள்ள “தூரன்” அவர்களும் வரலாற்றில் நிலைத்திருப்பவர். தம்பி சீனிவாசன், நெ.சி.தெய்வசிகாமணி, பூவண்ணன் போன்றவர்களும் குழந்தை இலக்கிய படைப்பாளர்களின் வரிசையில் நினைவில் நிற்பவர்கள்.

‘குழந்தை இலக்கிய வரலாறு’ என்ற நூலை டாக்டர் பூவண்ணன் எழுதியுள்ளார். இதன் மூலம் 50 ஆண்டுகளுக்கும் முன்பே தமிழில் குழந்தை இலக்கியங்கள் பீடு நடைபோட்டதை, கிட்டத்தட்ட 50 சிறுவர் இதழ்கள் தமிழில் வெளிவந்த அந்த காலத்தை வைத்து அறிய முடிகிறது. பாலியர் நேசர், பாலவிநோதினி, பாலர் முரசு, பாப்பா மலர், அணில், சங்கு, டமாரம், டிங்ண்டாங், கரும்பு, பார்வதி, அம்பி, முதது, கண்ணன், சின்னக் கண்ணன், முயல், மயில், கிளி, பூஞ்சேலை, சிறுவர் உலகம், ரேடியோ, குஞ்சு, ஜில் ஜில் வானர சேனை, மத்தாப்பு, ரத்னபாலா, பூந்தளிர், தமிழ்சிட்டு, ஜிங்லி, அம்புலி மாமா, கோகுலம், துளிர் போன்றவைகள் இதில் அடங்கும். இவைகளில் வெகு சில இதழ்களே இன்று நிலைத்திருக்கிறது.

இதில், பாலியர் நேசன், அணில், டமாரம், கண்ணன், கரும்பு, அம்புலிமாமா, கோகுலம் போன்ற பத்திரிகைகள் 25 ஆயிரம் பிரதிகளுக்கு மேல் விற்பனை ஆகியிருக்கின்றன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் இன்று சிறுவர் பத்திரிகைகளை விலை கொடுத்து வாங்கத் தயங்கும் நிலையே அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன என்பது வேதனைக்குரிய விசயம். பிரபல தினசரிகள் இதுபோன்ற குழந்தை இலக்கிய இதழ்களை இலவசமாக தரும் நிலையே பரவலாக இருக்கிறது. இதனாலேயே ஆகச்சிறந்த, குழந்தைகளை முழுமையாகக் கவரும் வகையில் வெளிவரும் அச்சிதழ்கள் வெகு குறைவாகவே இருக்கின்றன.

1950 இல் தோன்றிய குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம் குழந்தைக் கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பா அவர்களின் தலைமையில் செயல்பட்டது. வெள்ளி விழா ஆண்டான 1975இல், “குழந்தை எழுத்தாளர் யார்? எவர்?” என்ற நூல் வெளிவந்தபோது குழந்தை எழுத்தாளர்கள் அடையாளம் காட்டப்பட்டு, பெருமைபடுத்தப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

அண்ணி, குழந்தைகள் கண்ட குடியரசு, அன்பின் அலைகள், ஏகலைவன், கலங்கரை விளக்கம், மீனாவின் கடிதம், சத்யமே வெல்லும், மோதி என் தோழன், பொன்மானும் தங்க மீனும் போன்ற குழந்தைகள் திரைப்படங்கள் வெளிவந்தன. பிரபல இயக்குநர்கள் சாந்தாராம், சத்யஜித்ரே போன்றவர்கள் குழந்தைகள் திரைப்படம் எடுக்க ஊக்கமளித்ததும் தமிழ்நாட்டில் பல திரையரங்குகளில் குழந்தைகள் திரைப்படங்கள் திரையிடப்பட்டதும் மறக்க இயலாதவை.

நா. வானமாமலை, எஸ். தோத்தாத்ரி, பெரியசாமி தூரன், டாக்டர் மு.வ. கல்வி கோபால கிரு­ணன் உட்பட பல்வேறு ஆய்வறிஞர்கள் பல நல்ல கட்டுரை நூல்களைத் தொகுத்தளித்திருந்தனர். காகிதத்தின் கதை, ரப்பரின் கதை, இரும்பின் கதை, இரயிலின் கதை, காற்றின் கதை, மின்சாரத்தின் கதை போன்று அறிவியல் உண்மைக்கதைகள் எழுதினார்கள். இதுமட்டுமன்றி விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள், மலைகள் கடல் என்று இயற்கை சார்ந்த பல்வேறு துறைகளிலும் சிறந்த நூல்கள் வெளிவந்தன. கல்கி சிறுவர்களுக்காக சோலைமலை இளவரசி என்ற வரலாற்று நாவல்கள் எழுதியுள்ளதும் போற்றத்தக்கது. சா.தேவதாஸ், ராஜம் கிருஷ்ணன் ஆகியோரும் குழந்தை இலக்கியங்களை படைத்திருக்கிறார்கள்.

ஜான் நியூபெர்ரி என்ற பெயரில் குழந்தை இலக்கியத்திற்கான பிரபலமான விருதுகள் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஜான் நியூபெர்ரி 1744ஆம் ஆண்டில் குழந்தைகளுக்கான மிக அழகிய கையேடு உருவாக்கினார். அது குழந்தைகளுக்கான முதல் பல்லூடக இதழ் என்பதோடு குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சியோடு படிப்பினையும் வழங்கக்கூடியதாகவும் அமைந்திருந்தது. இதன்பின் இந்த அச்சகம் மூலமாக பல்வேறு படைப்புகள் வெளிவரத் தொடங்கின. குழந்தைகளை சமூகம் அதிகமாகக் கொண்டாடத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் இலக்கியங்களும் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றன. மத்தியதர வகுப்பினரும் பெரிதும் ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்த வேளையில் குழந்தைகள் இலக்கியம் பரவலாக கிளர்ந்தெழ ஆரம்பித்தன.

லூயிஸ் கரோல் (Lewis Carroll ) எழுதிய ஆலிஸின் மாய உலக சாகசங்கள் (Alice’s Adventures in Wonderland), ராபர்ட் லூயிஸ் ஸ்டீவென்சனும் பொக்கிச தீவும், (Robert Louis Stevenson and his Treasure Island), மார்க் ட்வெயின் மற்றும் ஹக்கில்பெர்ரி பிஃன் (Mark Twain and his Huckleberry Finn ) போன்று பழங்கால நீதி போதனைகளை மாற்றி பொழுதுபோக்கும், கற்பனை வளமும் மிக்க சுவையான படைப்புகளும் அளிக்கப்பட்டன. குறிப்பாக, இந்த காலகட்டத்தின் இலக்கியம் மேலும் ஒரே மாதிரியான பாலின பாத்திரங்களையே வலுப்படுத்தியது. உதாரணமாக, லூயிஸா மே ஆல்காட் எழுதிய லிட்டில் விமன் (Little Women by Louisa May Alcott ) உருவாக்கிய அடிமைப்பெண் மனைவி பாத்திரத்தைக் குறிப்பிடலாம்.

ஆனால் இன்றைய காலகட்டங்களில் குழந்தை இலக்கியங்கள் பரந்துபட்ட வளர்ச்சியை அடைந்திருக்கின்றன. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், நவீன கட்டமைப்புகளும், ஆடம்பரங்களும் குழந்தைகளுக்கு உற்சாகம் ஏற்படுத்துவதாக அமைந்துவிடுகின்றன.

இருப்பினும் இன்றைய நிலையில் குழந்தைகள் கணிப்பொறி உலகின் மனித மென்பொருட்களாக மாறும் அபாயத்தில் இருப்பது போன்ற தோற்றம் ஏற்படுவதையும் மறைக்க முடியவில்லை.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

பழைமை நினைவுகளுக்குள் ஊடுறுவிப் பார்ப்போம்!

அவரவர் வாழ்க்கையில் இளமைக்காலங்களில் எத்தனையோ சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருக்கும். அவற்றை நினைவுப்பெட்டகத்திலிருந்து வெளிக்கொணர்ந்து அழகிய கதை வடிக்க இயலும். எனக்கும் ஒரு இளமைக்காலச் சம்பவம் எண்ணப்பெட்டகத்தில் வீற்றிருந்து பக்குவமாய் வெளிவந்த தருணமும் உண்டு. என் பள்ளிக்கால டிசம்பர் மாத மாலை நேர சிறப்பு வகுப்பு ஒன்றில் சக மாணவி, பென்சில் மொக்கின் முனை கூராக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக சீவிக்கொண்டே இருந்தாள். ஒரு கட்டத்தில் பக்கத்தில் ஏதோ சத்தம் கேட்க சட்டென்று திரும்பியவளின் வலது கண்ணில் பென்சில் முனை நறுக்கென்று குத்தி செருகிக்கொள்ள வீச்சென்ற அலறலுடன் மயங்கி சரிந்ததை நேரில் கண்ட காட்சியை இன்று நினைத்தாலும் குலை நடுங்குகிறது. கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு விளையாடாதவர்கள் இருக்க முடியாது. கொஞ்ச நேரம் கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்தாலே நாம் எவ்வளவு சிரமப்படுகிறோம். இந்த உலகமே இருண்டதுபோல் எல்லாம் கருமையாக… அப்பப்பா.. இப்படியே வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்க வேண்டும் என்றால் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியவில்லை இல்லையா? இப்படித்தான் நம் இந்தியாவில் மட்டும் கிட்டத்தட்ட 70 இலட்சம் பேர் பார்வையற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையில் எழுந்த கதைதான் கண் தானம், மாற்று கண் சிகிச்சை, கண்ணப்ப நாயனார் வரலாறு என்று, ‘தானத்திலே சிறந்தது கண் தானம்’ என்ற நல்ல விழிப்புணர்வு கதையாக வடிவம் பெற்றது. இதுபோன்ற விழிப்புணர்வு கதைகள் குழந்தைகளை ஈர்க்குமா என்ற கேள்வி எழலாம். குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்ட சூழல்களையும், உணர்வுப்பூர்வமான வசனங்களும், எளிமையான தொழில்நுட்பச் செய்திகளையும் சரிவிகிதத்தில் கலந்து கொடுக்கும்போது அவர்களுக்கு தாங்கள் புதுமையாக எதையும் கற்றுக்கொண்ட மனநிறைவும், தாங்களும் அது போன்று நன்மை செய்யும் நாயகனாக வேண்டும் என்ற உந்துசக்தியும் ஏற்படக்கூடும்.

இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் குழந்தைப்பருவ நினைவுகூரல்கள் – நகைச்சுவையோ, சோகமோ, வீரதீர சாகசங்களோ, எதுவாயினும் அவை பலப்பல கதைகளுக்கு சாளரங்களாக சவாலாகி நின்றுவிடும்.

மந்திர சக்தி மலரும் தருணம்:

படைப்பாற்றலைப் பெருக்கும் மந்திர சக்தி மலர்வதற்குரிய உன்னதமான பொழுதுகள் நமக்குள்ளேயே இருக்கின்றன. மிகப்பெரிய எழுத்தாளர்கள், திரைப்பட கதாசிரியர்கள், இயக்குநர்கள் போன்ற பலரும் ஆகச்சிறந்த படைப்புகளை உருவாக்கும் சில குறிப்பிட்ட காலங்கள் உண்டு. ஆம் உறக்கமும் இல்லாமல் விழிப்பும் இல்லாமல் ஒரு அரை மயக்க நிலையில் தங்கு தடையின்றி எண்ண அலைகள் கொப்பளித்துக்கொண்டு மேலெழும்பும். என்னைப்பொறுத்தவரை அப்படியொரு சுகமான படைப்புப்பொழுது என்றால் அது விடியாத இளங்காலைப்பொழுதான 3மணி முதல் 5 மணி வரையிலான அந்த இனிய பொழுதையே சொல்வேன். கதை, கட்டுரை, கவிதை என்ற படைப்புகள் மட்டுமன்றி, முக்கியமாக எடுக்கவேண்டிய சில முடிவுகளைக்கூட சரியாகக் கணிக்க வைக்கும் உன்னதமான பொழுது அது. பகல் பொழுதுகளில் கலைந்த மேகங்களாக அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிதறிக்கிடக்கும் சில கருத்துகள் ஒன்றிணைந்து பரந்த சூல்கொண்ட மேகங்களாக மழைபொழியத் தயாராகிவிடும். அதனைப் பொறுமையாக சேகரித்து செம்மையாக்கிக் கொள்வது அவரவர் திறமையைப் பொறுத்தது. மதியவேளை உண்ட களைப்பின் சிறுதூக்கம், இரவு நேர அரைத்தூக்கம் இப்படி எதுவாயினும் அவரவர் தனித்தன்மையின் அடிப்படையில் அமைவது அது. அவ்வேளையில் ஊற்றெடுக்கும் கற்பனைகளை நினைவில் இருத்தி, அதன் பயனை முழுமையாக கிரகித்து வெற்றிகரமான படைப்பாக வடிவமைப்பதில்தான் ஒரு எழுத்தாளரின் வல்லமை பொதிந்துள்ளது. நம் மனதை நெறிப்படுத்தும்விதமாக சில சிறிய முயற்சிகள் மேற்கொள்ள பழகிக்கொள்ளவேண்டும். யோகக்கலை பயின்றவர்களுக்கு இது மிக எளிதாகக் கைகூடும். கற்பனை விதையை கனிவாக ஊன்றி வளமாக முளைவிடச் செய்யும் சாகசத்தை அது தானாகவே நிறைவேற்றிவிடும். இதுவே அந்த மந்திர சக்தி.

படுக்கையறையில் தலைமாட்டின் அருகில் சிறிய குறிப்பேடு வைத்துக்கொள்வதை வழமையாக்கிக்கொள்வது நலம். விழிப்பு நிலை ஆரம்பித்தவுடன் கனவில் தோன்றிய கற்பனைகளை குறிப்பெடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சம்பந்தமில்லாத கிறுக்கல்களாகத் தோன்றினாலும் அதையும் முழுமையாக குறித்துக்கொள்வது நலம். அன்றைய பொழுது முழுவதும் அது நம்மையறியாமல் அசை போட்டுக்கொண்டிருக்கும். ஓரிரு நாட்களில் ஒரு நிலைக்கு வந்துவிடும் அந்த கற்பனை மலர்கள், அழகிய மாலையாக உருப்பெற்றுவிடும். ஆனால் இவையனைத்திற்கும் அடிப்படை மன அமைதி, குழப்பமற்ற தெளிவான சிந்தனை , தேவையான ஓய்வு போன்றவை. மதிய வேளை குட்டித்தூக்கம் கூட படைப்பாளர்களுக்கு தம் திறனை ஊக்குவிக்கக்கூடியது என்பதை வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், ஐன்ஸ்டீன், தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் போன்றவர்களின் நம்பிக்கைகளும் உறுதி செய்கின்றன. கிடைக்கும் ஓய்வு நேரங்கள் அனைத்தையும், படைப்புகளை செப்பனிடும் அல்லது செம்மையாக்கும் உன்னத நேரங்களாகக் கொள்ளும் வழமை ஏற்படுத்திக்கொள்வது ஒரு எழுத்தாளருக்கு தேவையான ஒன்று. யோகக்கலை, தியானம் பயின்றவர்களுக்கு படைப்பாற்றலை வளர்த்துக்கொள்வது மிகவும் எளிது. தியானம் செய்யும் காலங்களில் பெரும்பாலும் ஏதோ ஒரு கற்பனை மின்னல் வெட்டும் சில நேரங்களில். அது அங்கேயே மொட்டாகி மலரவும் கூடும். சில நாட்களில் அது நல்ல படைப்பாக உருமாற்றமும் பெறும்.

கனவும் கற்பனையும்:

கனவு என்பது ஒவ்வொரு மனிதனும் கடந்துவரும் ஒரு மெய்யுணர்வு எனலாம். சிறு குழந்தைகள், வளர்ந்த சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள், முதியவர்கள் என அனைத்து பருவத்தினரும் கனவு காண்கிறார்கள். கருவறையில் இருக்கும் குழந்தைகூட கனவு காண்கின்றன என்கிறார்கள். மனிதர்கள்மட்டுமின்றி எலி, நாய், டால்பின், சிங்கம், சிறுத்தை, திமிங்கலம் போன்ற பல்வேறு மிருகங்களும் கனவு காண்கின்றனவாம்.

கனவுகள், “மயக்க நிலையின் பட்டுப்பாதை” என்கிறார் சிக்மண்ட் ஃபிராய்ட். இதற்கு வெகு காலம் முன்பே உரோமானியர்கள், கிரேக்கர்கள், எகிப்தியர்கள் கனவுகளுக்கு ஒரு விசித்திரமான ஆற்றல் உள்ளது என்பதை ஆணித்தரமாக நம்பினார்கள். வரலாறுகளில் இதுபோன்று கனவுகள் நிஜ வாழ்வில் முக்கிய பங்காற்றும் பல சம்பவங்களை பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அறிவியல்பூர்வமான ஆதாரங்கள் கிடைக்கப்பெறாதபோதும், கனவுகள் நீண்டகால நினைவுகளை வெளிக்கொணர பெரிதும் உதவி வருவதை வாய்மொழிக் கதைகள், உண்மைச் சம்பவங்கள் மூலம் அறிய முடிகிறது. என் அனுபவத்திலும் ஒரு சில சிறுகதைகளின் கரு மற்றும் குழப்பமேற்படுத்தும் முடிவுகளுக்கான தீர்வுகளும் கனவுகளின் மூலம் பெற்றிருக்கிறேன் என்பதை மறுக்கவியலாது. பகல் முழுவதும் உள்ளத்தோடு உறவாடும் சில நிகழ்வுகள் இரவின் மடியில் கனவின் வடிவில் ஏதோ ஒரு உருவம் பெற்று காவியமாகக்கூட உருவாகிவிடுவதுண்டு! படைப்புலக வாழ்க்கைக்கு இதுபோன்ற சில உள்ளுணர்வுகளின் பாதிப்புகள் பலனுள்ள வகையிலேயே அமைந்து விடுகின்றன. ஓரிரு நொடிகளில் காற்றில் கரைந்துவிடும் பல கனவுகளில் ஒரு சில மட்டுமே நினைவில் நின்று பயனளிக்கவல்லது. எது எப்படியாகினும் கனவு கண்டு விழித்த நொடியில் அதுபற்றி குறிப்பெடுக்காவிட்டால் அவை நிரந்தரமாக மறைந்து விடுவதுண்டு. ஆக தலைமாட்டில் அல்லது கையருகில் சிறு குறிப்பேடு வைத்திருப்பது நல்லது.

பாலும் தண்ணீரும்:

அன்னப்பறவை பாலையும், தண்ணீரையும் அழகாகப்பிரித்து பாலை மட்டும் அருந்திவிடும். ஒரு நல்ல எழுத்தாளரும்கூட அன்னப்பறவை போல இருக்கவேண்டியவர்கள். அன்றாடம் நம்மைச்சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. அவற்றிலிருந்து நல்லவைகளை மட்டும் பிரித்தெடுத்து அதனுடன் கற்பனையை சரிவிகிதத்தில் கலந்து அதனை சிறார்களுக்கான அழகிய கதையாகவோ, பாடலாகவோ, நாடகமாகவோ நெய்து, குழந்தைகளுக்கும் கற்பனை வளத்தை தூண்டும்விதமாக அளிக்கவேண்டியது எழுத்தாளரின் கடமை.

எங்கள் வீடு இருப்பது தமிழ்நாட்டில், ஈரோடு நகரத்தில் குடியிருப்புகள் அதிகமாக உள்ள நகர்புறப்பகுதியில். கோடைக்கால விடுமுறை சமயத்தில் எங்கள் குழந்தைகளுடன், தங்கை, நாத்தனார் குழந்தைகள் என வீடே அமர்க்களமாக இருந்தது. இரவு நேரம் உணவு உண்டு முடித்துவிட்டு வெளியே சற்று ஆசுவாசம் கொள்வதற்காக வந்தோம். கோடையின் உச்சமான அக்னி நட்சத்திரம் என்பதால் புழுக்கம் வேறு. குழந்தைகள் அவ்வளவு எளிதாக குளிரூட்டப்பட்ட அறையினுள்கூட அடைய விரும்பவில்லை. மொட்டை மாடி, வாசல் என்று மாறி மாறி அலைந்துகொண்டிருந்தவர்களை அருகில் இருக்கும் எங்கள் குடியிருப்புக்கான பூங்காவிற்கு அழைத்துச் சென்றேன். காவலாளி கதவை நீக்கிவிட்டு தனது அறையில் ஓய்வெடுக்கச் சென்றுவிட்டார். குழந்தைகளுக்குக் கொண்டாட்டம்தான். நெடிதுயர்ந்த மரங்களும் எங்கோ ஓரிரு கிரீச்சொலிகளும் பௌர்ணமி நிலவும், பச்சைப் புல்வெளியும் அதனதன் இயல்பில் இனிமை காத்திருந்தன. குழந்தைகளின் தலையீடு அவைகளுக்கு எந்தவிதமான அசௌகரியங்களையும் ஏற்படுத்தவில்லை. பொமரேனியன் சிட்டுவும் குழந்தைகளுக்குச் சரியாக ஈடுகொடுத்து துள்ளி விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. இரவு மணி 10 ஆகியிருந்தது. சுவர் எல்லையில் இருந்த புங்க மரத்தை நோக்கி சிட்டு திடீரென குரைக்க ஆரம்பித்தது. மரத்தை அண்ணாந்து பார்த்தவாறு சுற்றிச் சுற்றி வந்தது. விசுக்கென்று பறந்து வெளியே வந்த அந்த மிகப்பெரிய பறவை ஒரு முறை வட்டமடித்துவிட்டு வலப்புறம் திரும்பி சிறகு விரித்தது.

“அட, என்ன பறவையிது?” என்றேன் நான்.

“கழுகாக இருக்குமோ” என்றான் 8ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மகிழன்.

“கழுகு இந்த நேரத்தில், அதுவும் இந்த இடத்தில் வருவதற்கு வாய்ப்பில்லையே” என்றேன்.

“புறா, காகம், செம்போத்து” போன்ற எதுவும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. வௌவால் கூட இவ்வளவு பெரிதாக இருக்காதே?”

அனைவரின் கண்களும் மெல்லிய அந்த ஒளியில் மெதுவாக வட்டமடித்து சிறகசைத்த அந்த பறவையைத் தொடர்ந்தன. சற்று தொலைவு பறந்து சென்று மீண்டும் திரும்பி வந்த அது விளக்கு கம்பத்தின் உச்சியில் சென்று அமர்ந்தது. நானும் மெல்ல அருகில் சென்று பார்த்தேன். ஆனாலும் அது அசையவில்லை. சற்று நெருங்கியபோதும் அதனிடம் எந்த அசைவும் இல்லை. மகிழனைத் தொடர்ந்து குழந்தைகள் ஒவ்வொருவராக வந்து வரிசை கட்டி நின்று உச்சியில் அசையாது உட்கார்ந்திருக்கும் அந்த பெரிய பறவையை வெறித்தவாறு அமைதியாக இருந்தனர். பத்து நிமிடங்கள் அதுவும் அசையாது அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. பின் தன் பெரிய சிறகை விரித்தவாறு விருட்டென்று பறந்துவிட்டது.

அது இராட்சச ஆந்தை . அந்த நேரத்தில் இப்படியொரு நெருக்கமான குடியிருப்பு வளாகத்தில் இத்தனைப்பெரிய ஆந்தை வருவது அதிசயம்தான் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.

ஆந்தைகள் தூரப்பார்வை கொண்டவை, அவற்றின் கண்களுக்குச் சில அங்குலங்கள் தூரத்திலுள்ளவற்றைத் தெளிவாகப் பார்க்கமுடியாதவை. எனினும், மங்கலான வெளிச்சத்தில் கூட அவற்றின் பார்வை கூர்மையானது. ஊனுண்ணியான ஆந்தைகள் முழு இருட்டிலும் கூட ஒலியை அவதானித்து வேட்டையாடக் கூடியவை. மனிதர்கள் வாழும் இடங்களில் இவற்றைக் காண்பது அரிது. படங்களிலும், சரணாலயங்களிலும் மட்டுமே பார்த்திருந்த ஆந்தையை முதன் முதலில் நேரடியாகக் கண்டது அப்போதுதான்.

இதுபோன்று அதிசய நிகழ்வுகள் மனதில் உறுதியான இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்கின்றன. பல நேரங்களில் நம் வாழ்க்கையில் அரிதாக கிடைக்கின்ற பல அதிசயக் காட்சிகளை நாம் சரியாக பயன்படுத்த தவறிவிடுகிறோம். ஆனாலும் அடி மனதில் தங்கிவிடும் இது போன்ற அதிசய நிகழ்வுகள் என்றேனும் ஓர் நாள் படைப்பிலக்கியத்தில் பாதம் பதிக்கத்தான் செய்கின்றன.

ஒரு நல்ல படைப்பாளிக்கு இந்த நிகழ்வு கற்பனையின் சிகரமேறி பல கதைகளை உருவாக்க வழியமைக்கலாம். சிறகு முறிந்து பறக்க முடியாமல் தவிக்கும் பறவையை பத்திரமாக பாதுகாத்து, மருந்து போட்டு காயம் ஆற்றி, இறுதியில் அதை அதன் குடும்பத்துடன் சேர்த்து வைக்கும் சிறுவர்கள், மனிதர்களிடம் நெருங்கிப் பழகும் வழமையில்லாத இப்பறவையின் துன்பம் போக்கி அதனுடன் உறவாடி, உணவூட்டிய சிறார்களின் உற்ற தோழனாகி அவர்களை ஒரு பெரிய ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றி தன் நன்றிக்கடனைச் செலுத்துவதாகவும், உடல் பூரண குணமடைந்த பின்பும் தன் குடும்பத்தாருடன் சென்று சேர விரும்பாமல் சிறுவர்களுடேனேயே தங்கிவிடும் ஆந்தை, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை மையப்படுத்தி அல்லது மனித நேயப் பண்புகளை மையப்படுத்தி, என பலப்பல கோணங்களில் கதை உருவாக்கலாம். இது போன்ற களங்களில் அமைக்கப்பட்ட ஹாரி பாட்டர் கதைகள் இன்றளவும் உலகம் முழுவதும் சுற்றி வருவதே இதற்கான ஆதாரம்.

தொடருவோம்