Tag: க.பாலசுப்பிரமணியன்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

மூளையும் கற்றலும்

ஒலி ஒளி வடிவங்களை வெளி உலகிலிருந்து பெரும் மூளை இவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாக வேலை பார்ப்பதற்கு அதனுள் என்னதான் இருக்கிறது என்ற கேள்வி எழுகின்றது. மூளை அறிவியல் நிபுணர்களின் கணக்குப் படி மூளைக்குள் கிட்டத்தட்ட ஒரு ட்ரில்லியன் ( Trillion) ( சுமார் நூறு பில்லியன்) நியூரான்கள் இருக்கின்றன. புரியும் படி சொல்லப்போனால் இந்த பூமியிலே இருக்கின்ற மனிதர்களின் எண்ணிக்கையைப் போல் கிட்டத்தட்ட 166 மடங்கு எண்ணிக்கையில் அவைகள் உள்ளன. ஒரு நொடிக்கு ஒரு நியூரான் என்று எண்ணத் தொடங்கினோமானால், எண்ணிமுடிக்க 3171 ஆண்டுகள் ஆகும் என்று கணக்கிட்டிருக்கின்றனர்.  என்னே இந்த மூளையின் சக்தி !

ஒரு நாளைக்கு சுமார் ஐந்து  லட்சம் நியூரான்கள் அழிந்து கொண்டிருக்கையில் அதே அளவுக்கான நியூரான்கள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன என்று கண்டுபிடிக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த நியூரான்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்து ஒரு வலைத்தளத்தையே மூளைக்குள் உருவாக்குகின்றன. இந்த இணைப்புக்கள் தொடர்ந்து உருவாகிக்கொண்டும், விலகிக்கொண்டும், மாறிக்கொண்டும் இருக்கின்றன. எரிக் காண்டல் என்ற ஒரு மூளை நரம்பியல்  நிபுணர் இதைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் இறங்கி கற்றலுக்கும் இந்த வலைத்தள இணைப்புகளுக்கும் இருக்கின்ற தொடர்பைப் பற்றி செய்த ஆராய்ச்சிக்கு  அவருக்கு 2000-ம் ஆண்டுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

அவர் தன் ஆராய்ச்சியின் மூலமாக எவ்வாறு மூலையிலுள்ள வலைத்தளங்கள் சிறிய செயல்களின் போதும் கற்றலின் போதும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை விளக்கினார். இந்த ஆராய்ச்சி கற்றலைப் பற்றிய பல  பரிமாணங்களை விளக்கவும் மாற்றி அமைக்கவும் உதவியது.

இந்த நியூரான்களில் ஊக்குவிக்கும் நியூரான்கள் (Excitory neurons ) என்றும் நிறுத்துகின்ற (சமநிலைப்படுத்தும்) நியூரான்கள் (Inhibitory neurons) என்றும் இரண்டு வகை உண்டு. முதல் வகை சிந்தனைகளை ஊக்கிவிக்கவும், கற்றலை  மேம்படுத்தவும், கற்றலை உணர்வுகளுடன் ஒன்றுபடுத்தவும் செயல்படுகின்றன. இரண்டாவது வகை உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் அமைதியை காக்கவும் நிலைப்படுத்தவும் உதவுகின்றன. ஒரு  மனிதனின் மூளையில் இப்படிப்பட்ட நியூரான்கள் வளம், செயல்பாடுகள், வேகம் போன்ற பல நிகழ்வுகளால் கற்றல் என்ற செயல் பாதிக்கப்படுகின்றது. ஆகவே கற்றலைப் பொருத்தவரை எந்த இரண்டு மனிதர்களின் நிலையையோ அல்லது முறைகளையோ, கற்றலின் வழிகளையோ அல்லது கற்றல் வளத்தையோ ஒப்பிடுதல் அறிவுபூர்வமான செயல் அல்ல.

கற்றலின் முறைகளிலும் வெளிப்பாடுகளிலும் தாக்கம் ஏற்படுத்தும் முக்கிய இரண்டு உள்ளீடுகளாக மரபணுக்களையும் (genes) மற்றும் சூழ்நிலைகளையும்(Environment) முன்னிலை வைக்கின்றனர். ஆனால் சூழ்நிலைகளால் மரபணுக்கள் ஏற்படுத்தும் தாக்கங்களை பெரிதளவும் மாற்றி அமைக்க முடியும் என்றும் ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆகவே கற்றல் சிறப்பாக நடக்க நல்ல சூழ்நிலைகள் மிகவும் அவசியமானவை. அப்பொழுதான் மூளையில் கற்றலின் காரணமாக ஏற்படும் நியூட்ரான் வலைத்தளங்கள் மேன்மையாகவும் உறுதியாகவும் இருக்க வாய்ப்புள்ளது.

பல்லாண்டுகளுக்கு முன்னாள் “இளமையில் கல்” என்ற முதுமொழிக்கேற்ப கற்றலின் திறன் வயதுடன் குறைகின்ற வாய்ப்பினை விளக்கியிருந்தனர்.

தற்போதைய ஆராய்ச்சியில் மூளையின் தொடர் உருமாற்றங்கள் (Neural Plasticity) காரணமாக “வாழ்க்கை முழுதும் கற்றல்” (Life Long Learning) என்ற கருத்தை முன்வைத்து வருகின்றனர்.

எவ்வளவுக்கெவ்வளவு மூளைக்கு நாம் வேலைகொடுக்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு அதன் ஆற்றல் தொடர்ந்து இருப்பது மட்டுமின்றி வளர்ந்தும் வருகிறது. அதனால் தான் கவிஞரின் பாட்டு “கத்தியைத் தீட்டாதே, உந்தன் புத்தியைத் தீட்டு” என்ற பாடலின் கருத்தின் சிறப்பு தெரிய வருகின்றது.

மருத்துவ வல்லுனர்கள் முதுமை அடைந்தவர்களிடமும் மூளைக்கு ஏதாவது வேலை கொடுத்துக்கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகின்றனர். விளையாட்டாக ஒரு மனநல மருத்துவர் கூறுகின்றார் “உங்களுக்கு எழுபது வயதாகிவிட்டதா? உங்களிடம் அதிக நேரம் உள்ளதா? வேறு ஏதாவது மொழி கற்றுக்கொள்ளுங்களேன். உங்களுக்கு தொண்ணுறு வயதாகி விட்டதா? கைகால்களை நன்றாக அசைக்க முடிகின்றதா? கொஞ்சம் வயலின் கற்றுக்கொள்ளுங்களேன்”

மூளையை தொடர்ந்து நாம் உபயோகித்து வந்தால் மூளையைச் சார்ந்த பல வியாதிகளிலிருந்து நாம் தப்ப முடியும் என்று அறிவுறுத்துகின்றனர்.

கற்றல் – பிறக்கும் பொழுதிலிருந்து கடைசி மூச்சு உள்ளவரை நடக்கும் ஒரு ஆக்கபூர்வமான  செயல்!!

(தொடரும்)

க. பாலசுப்பிரமணியன்

படிக்கும் திறன் (Reading Skills )

“புத்தகத்தை எடுத்துக் கொஞ்சம் படியேண்டா” என்று தன் மகனைப் பார்த்துச் சொல்லாத பெற்றோர்களே இருக்க முடியாது. “புத்தகம் என்னவோ அவன் கையிலேதான் இருக்கு, ஆனால் மனசு எங்கேயோ அலை பாயுது ” என்றும்  “புத்தகத்தை கையிலே வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறான், கண் திறந்துதான் இருக்கு, ஆனால் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்” என்று தன் குழந்தைகளை பல விதங்களில் வர்ணிக்கின்ற பெற்றோர்களை நாம் பார்த்திருக்கின்றோம்.

படிக்கும் பொழுது என்ன நடக்கின்றது? படிப்பது எல்லாம் நம் மனதில் படிகின்றதா? மூளை படிப்பது அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறதா? படிப்பது அனைத்தையும் நாம் புரிந்து கொள்கின்றோமா? படிப்பதில் எவ்வளவு விழுக்காடு நம் நினைவில் நிற்கின்றது? அது எவ்வளவு காலம் மனதில் நிற்கின்றது? நாம் படிப்பதை  எல்லாம் மூளை எங்கே அடைத்து வைக்கின்றது?  எல்லாம் புரியாத புதிரா? மூளை நரம்பியல் வல்லுனர்களின் ஆராய்ச்சிகள் கற்றலைப் பற்றியும் நினைவைப் பற்றியும் என்ன சொல்லுகின்றன?

சற்றே யோசித்துப் பாருங்கள்… தமிழிலும் சரி, மற்ற மொழிகளிலும் சரி ..தற்போதைய எழுத்து வடிவங்கள் எத்தனை நூற்றாண்டுகளாக  வழக்கத்தில் இருக்கின்றன ? இதற்கு முன்னால்  இருந்த எழுத்து வடிவங்கள் எப்படி இருந்தன? அவைகளை நாம் இப்போது பார்த்தால் நம்மால் எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள முடியுமா? ஆனால், அந்தக் காலத்து மக்களுக்கு அந்த வடிவங்கள் எப்படி எளிதாகப் புரிந்தன? உலக மாற்றங்களை மூளை எவ்வளவு எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ளுகிறது?

ஆராய்ச்சியாளர்களிடம் பேசினால் அவர்கள் சொல்லுவார்கள் “கண்கள் உங்கள் எழுத்துக்களை புரிந்துகொள்வதில்லை. அவைகளுக்கு எந்த எழுத்தும் எந்த மொழியைச் சார்ந்தது என்று தெரியாது. அவைகள் தாங்கள் பார்க்கும் ஒளி வடிவங்களை மட்டும் திரைகளில் பதிவு செய்து மூளைக்கு அனுப்புகின்றன.” ஆங்கில இலக்கிய மேதை திரு பெர்னார்ட் ஷா அவர்கள்  அழகாகச் சொன்னார் ” Words are only postage stamps delivering the object for you to unwrap.” வார்த்தைகள் பொருள்களைக் கொண்டு சேர்க்கும் தபால் தலைகளைப் போன்றவை”

ஆராய்ச்சியாளர்களின் கருத்துப் படி “Words are nothing but art museums in our brain- in the form of straight lines, circles, and other art forms. There is no such thing for the eye called words!! ” வார்த்தைகள் மூலையில் ஒரு கலைக்கூடம் போன்றவை. – நேர்கோடுகள், வட்டங்கள் மற்றும் மாறுபட்ட கலை வடிவங்கள். கண்களைப் பொருத்தவரை அவைகளுக்கு வார்த்தைகள் என்றால் என்னவென்று தெரியாது”… விந்தையாக இல்லையா?

வார்த்தைகளையும் அறியாமல் மொழிகளையும் அறியாமல் இந்தக் கண்கள் என்ன சாதனை படைகின்றன ! அப்படியானால் நமக்கு வார்த்தைகளும், மொழிகளும், அதன் பொருள்களும் எவ்வாறு புலப்படுகின்றது?

இயற்கையின் அமைப்பில் இந்த மூளை ஒரு ஆயிரம் சூப்பர் கணினிகளின் வேலைகளைச் சேர்த்துச் செய்கின்றது. கண்களால் அனுப்பப்படும் ஒளி வடிவங்கள் மூளையின் பல பகுதிகளுக்கு அனுப்பபடுகின்றன. மூளையில் கற்றல் பற்றிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருத்துப்படி இந்த வடிவங்களில் நேர்கோடுகள் ஓரிடத்திற்கும் வட்டங்கள் மற்றொரு இடத்திற்கும் அது போல் மற்ற வடிவங்கள் மூளையின் வெவ்வேறு பகுதிகளிலும் பதிவாகின்றன. தன்னுடை முன் நினைவுகளோடு அவைகளை பரிசீலிக்கும் மூளை அவைகளை வார்த்தைகளாகவும் வடிவங்களாகவும் அமைக்கின்றது. இந்த செயல் நடப்பதற்கு மூளையின் பல்வேறு பாகங்கள் கைகோர்த்து ஒன்றாக வேலை செய்கின்றன.

வடிவமைக்கப்பட்ட இந்த எழுத்துக்களுக்கும், வார்த்தைகளுக்கும், வடிவங்களுக்கும் பொருள் கொடுப்பது (Meaning  Making) மூளையின் ஒரு அசாதரணமான வேலை. இது அற்புதச் செயல், ஆனால் ஒரு நொடியின் சில விழுக்காடுகளில் இந்தச் செயல் மிகச் சாதாரணமாக நடந்து விடுகின்றது.

இதைப் பற்றிய மேலும் சில அறிய தகவல்களை நாம் மேற்கொண்டு பார்ப்போம். ஆனால், படித்தல் என்ற ஒரு செயலுக்குப் பின்னே நடக்கின்ற ஒரு பெரிய போராட்டத்தை நாம் புரிந்து கொள்ள முயல வேண்டும்.

(தொடரும் )

 க. பாலசுப்பிரமணியன்

மேடைப் பேச்சு – திறன்கள்

கிட்டத்தட்ட ஐம்பத்து ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னால்  நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி – மதுரையிலே சேதுபதி உயர்நிலைப் பள்ளியிலே எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்  கொண்டிருந்தேன். அந்தப் பள்ளி ஆண்டு  விழாவின் போது என்னுடைய ஆசிரியர்  மேடையிலே ஒரு  உரை ஆற்றுமாறு பணித்தார். அதற்காக நல்ல முறையிலே உரையை எழுதி மனப்பாடம் செய்து பலமுறை பயிற்ச்சியும் செய்த பின்னர் மேடையில் ஏறி நின்றேன்.

முன்னாலே அமர்ந்திருந்த சுமார் ஆயிரம் பேரையும் மேடை மேலிருந்து  பார்க்கையில் ஏதோ ஆயிரம் யானைகள் அணிவகுத்து நின்றதுபோல் காட்சி அளித்தது. தலை சுழன்றது. வார்த்தைகள் எழவில்லை! எப்படியோ ஆசிரியர் துணையுடன் ஒரு மாதிரியாக உரையை முடித்துவிட்டு கீழே இறங்கியதும் வாழ்க்கையில் இன்னொருமுறை மேடையில் ஏறக் கூடாது  என்ற சபதத்துடன் நின்றேன். ஆனால் அந்த அனுபவம் நல்ல ஒரு கற்றலைக் கொடுத்து என்னை ஒரு மேடை பேச்சாளனாக்கியது  .

மேடைப் பேச்சு ஒரு வல்லமை  வளர்க்கும் கலை. எந்த மேடையிலே நாம் ஏறுகின்றோம் என்பது  பற்றிய அறிவு தேவை  இலக்கிய மேடை, அரசியல் மேடை, கருத்தரங்க மேடை, போன்ற ஒவ்வொரு மேடையிலும் பேசுவதற்கு வேறுபட்ட திறன் வேண்டும். மேலும் ஒரு மேடையிலே:

1. எத்தனை மணித்துளிகள் நாம் பேசப் போகிறோம்
2. அதற்குள் என்னென்ன கருத்துக்களைச் சொல்லவேண்டும்.
3. அதை எப்படிச் சொல்லவேண்டும்.
4. அரங்கத்தில் அமர்ந்திருப்போரின் அறிவுத்திறன் எப்படி;
5. நாம் சொல்லுவது அவர்களுக்குப் போய்ச் சேருமா,

6. நமது பேச்சில் எவ்வளவு கருத்தாழம் இருக்கவேண்டும்
7. அவர்கள்ஆர்வத்தையும் கவனத்தையும் நம்மிடம் எப்படி ஈர்ப்பது
8. நமது உரையில் சிரிப்பும் சிந்தனையும் எவ்வாறு கலந்திருக்க வேண்டும்.
9. வேறுபட்ட அறிவும்கருத்தாழமும் கொண்ட அரங்கத்தில் அனைவரையும் கருத்துக்களுக்கு கைகோர்க்க வைப்பது எப்படி
10. உரையின்போது உணர்வுகளுக்கு அடிமையாகாமல் இருப்பது எப்படி

இது போன்ற பல கருத்துக்களை வளரும் பருவத்திலேயே மாணவர்களுக்கு சொல்லிக்கொடுத்தால் பிற்காலத்தில் அவர்கள் தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் எந்தத் தொழிலிலும் சிறப்பாக முன்னேறுவதற்கு உதவும். தற்காலத்திய தொழில் தளங்களில் மேடைப் பேச்சுத் திறன் (Public Speaking skills) மிக இன்றியமையாததாகக் கருதப்படுகின்றது.  பல நேரங்களில் பெரிய தொழிலதிபர்கள் கூட மேடையில் ஏறியதும் தயக்கப்படுவதும், வியர்த்தோ அல்லது ஒரு  விதமான நடுக்கம் அல்லது பய உணர்ச்சியோடு நிற்பதையோ நாம் கண்கூடாகக்  காண்கிறோம். இந்த உணர்வுகளை சிறு வயதிலேயே பயிற்சி மூலம் நீக்கிவிடலாம்.

பல அரங்கங்களில் ஒரு சிறந்த பேச்சாளர் பேசி முடிந்ததும் அங்கே அமர்ந்திருக்கும் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட விழுக்காடு மக்கள் அங்கிருந்து எழுந்து செல்வதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். ஆகவே, சிறந்த பேச்சைக் கேட்பதற்காகவே பலர்  அரங்கங்களுக்கு வருவதை நாம் காணலாம்.

எத்தனை சிறப்பாக நாம் பேசினாலும் அதைக் கேட்பவர்களின் ஆர்வமும் கவனமும் குறைந்துவிடுமுன் முடித்துக்கொள்ளுதல்  மிக்க அவசியம். விவேக சூடாமணி என்ற சம்ஸ்கிருத நூலிலே இவ்வாறு அழகாக சொல்லப்பட்டுள்ளது : “சொற்களின் வலையிலே ஒருவன் சிக்கிவிட்டால் ஒரு இருண்ட காட்டுக்குள்ளே சென்று தடுமாறுவதைப் போல; அது அறிவைத் தடுமாற வைத்துவிடும்”. பேசும் பொழுதில் முடிக்கத் தெரியாது தடுமாறுபவர்களின் நிலையும் இதுவே.

தொடருவோம்

அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு தலை சிறந்த மன இயல் வல்லுனரும் பேராசிரியரும் ஆராய்ச்சியாளருமான ஹோவர்ட் கார்ட்னெர் தான் வெளியிட்ட The Frames of Mind என்ற புத்தகத்தில் பலவிதமான புத்திகூர்மைகளை (Multiple Intelligence )பற்றி விவரிக்கும் நேரத்தில் மொழிசார்ந்த  புத்திகூர்மையை (Linguistic Intelligence ) சிறப்பாக விளக்குகின்றார். இந்தத் திறன் இருப்பவர்களை Word Smart என்று   கூறுவார். பலவித தொழில் மேன்மைக்கு இந்தத் திறன் அடிப்படியானது.

மேடைப் பேச்சுக்கும் இந்தத் திறன் அவசியம். எந்த இடத்தில் எப்படிப் பட்ட வார்த்தைகளை உபயோகப் படுத்தவேண்டும், அதன் விளைவுகள் என்ன, அதன் தாக்கங்கள் என்ன என்றெல்லாம் அறிந்து புரிந்து செயல் படுதல் அவசியம். இந்தத் திறனை முழுமையாக பயிற்ச்சிகள் மூலம் வளர்க்க முடியாவிட்டாலும் அதற்க்கான அடிப்படைத் திறன்களை பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் சொல்லிகொடுப்பது அவசியமாகத் தென்படுகின்றது.

தொடரும்..

க. பாலசுப்பிரமணியன்

பேசும் திறன் – சில பார்வைகள்

பல நேரங்களில் நாம் மற்றவர்களுடன் தனியாகவோ அல்லது ஒரு அமைப்பாகவோ அல்லது கூட்டமாகவோ பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது  கீழ்கண்டவைகளை நாம் கவனித்திருக்கலாம்

       1.. ஒருவர் பேசும் பொழுது மற்றவர் குறுக்கிடுதல்

2. ஒருவர் பேசுவதை உடன் மறுத்துப் பேசுதல்
3. ஒருவர் பேசுவதை முழுதும் கேட்காமலேயே பேசத் துடித்தல்
4. ஒருவரோடு பேசும்பொழுது தேவையில்லாமல் குரலை உயர்த்திப் பேசுதல்
5. ஒருவரோடு பேசும்பொழுது கோபத்தோடு பதிலளித்தல்
6. ஒருவர் பேசியதை நிதர்சனமாக தரம் குறைத்தல்
7. ஒருவர் பேசியதையே மீண்டும் திருப்பிச் சொல்லுதல்
8. மற்றவர்களைப் பேசவிடாமல் தானே பேசிக்கொண்டிருத்தல்
9. மற்றவர்கள் கருத்துக்கு மதிப்பு கொடுக்க மறுத்தல்
10. தன் கருத்தை மற்றவர்கள் மீது திணித்தல்

இது போன்ற குறுக்கீடுகள் பேசும் கலையின் தரத்தைக் குறைக்கின்றன. பல அரங்கங்களிலும், நிறுவனங்களிலும் சில நேரங்களில் கருத்துப் பரிமாற்றங்களுக்காக கூட்டங்கள் நடத்தும் பொழுது இந்த மாதிரியான செயல்களை ஒருவருடைய அறியாமையாகவோ அல்லது முதிர்ச்சியில்லாத நடத்தையாகவோக் கருதுகின்றனர்

பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் மொழிசார்ந்த கற்றல் நடக்கும் தருணங்களில் இந்தக் கருத்துக்களை வலியுறுத்தி எவ்வாறு பேசும் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டும் என்று விளக்குதல் மற்றும் அறிவுறுத்தல் அவசியம்..

மேலும் ஒருவரோடு உரையாடல் நடக்கும்பொழுதில் கீழ்கண்ட குறிப்புகளை மனதில் கொள்ளுதல் அவசியம்:

1. மற்றவர்களோடு பேசும் பொழுது அவர்களுடைய கண்களை பார்த்துப் பேசுதல் வேண்டும்.
2. தலை குனிந்தோ, வேறு இடங்களில் பார்வையை திருப்பியோ வைத்துக் கொண்டு பேசவோ அல்லது கேட்கவோ கூடாது.
3. மற்றவர்கள் பேசும் பொழுதோ அல்லது நாம் உரையாடும் பொழுதோ நமது உடல் நிமிர்ந்தும் நேராகவும் இருத்தல் அவசியம்.

4. தொட்டுப் பேசுதலை கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டும். பல நாடுகளில் அதை மரியாதைக் குறைவாகக் கருதுகின்றனர்.
5. நாம் நிற்கும் தூரம், நம்முடைய குரலின் வளம் மீது கவனம் தேவை.
6. குரலின் உயர்வு தாழ்வு மற்றும் நெகிழ்தல் ஆகியவை கேட்பவரின் ஆர்வத்தையும் கவனத்தையும் ஈர்க்க வாய்ப்புள்ளது.

உரையாடலின் போது பேசுபவர்களுக்கிடையே  உடல்மொழி பரிமாற்றங்கள் நடக்கின்றன. இது பார்ப்பதற்கு ஒரு அறிய விருந்து. விளையாட்டாக இதை “உரையாடல் நடனம்” (conversational dance ) என்று சொல்லுவார்கள்.

கற்றல் மேலும் சிறப்பாக அமைவதற்கு ஒரு தலை ராகமாக பாடங்களை நடத்தாமல், கருத்துப் பரிமாற்றங்களுக்கு கீழ்கண்ட முறைகளை பயன்படுத்தினால் அதிக பலன் அளிக்க வாய்ப்புள்ளது.

1. குழு விவாதம் (Group Discussion)
2. மூளை தாக்கங்கள் (Brain storming)
3. நேரடியான விவாதங்கள் (Debate)
4. மேடை விவாதங்கள் (Panel discussion)
5. அறிக்கையிடல் (Reporting )
6.  கதை வழங்கல் ( Narrative presentation )

பல நேரங்களில் மாணவர்களும் இளைஞர்களும் அறிவுடையவர்களாக இருந்தாலும் திறன் உடையவர்களாக இருந்தாலும் பேச்சுத்திறன் இல்லாமையினாலோ அல்லது பேசும் கலையின் நுணுக்கங்களை அறியாததாலோ முழுத்தகுதி இல்லாதவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். ஆகவே கற்றலில் பேசும் திறன்களை வளர்த்தலும் போற்றுதலும் இன்றியமையாததாகும்.

சில நேரங்களில் சில மேடைப் பேச்சாளர்களை நாம் பேச்சுத்திறன் உடையவர்களாகக் கருதுகின்றோம். எவ்வாறு மேடைப்பேச்சுக்கு சில திறன்கள் தேவையோ அதே போல ஒவ்வொரு முறையான பேச்சுக் கலைக்கும் வேறுபாட்ட திறன்கள் தேவைப்படுகின்றன. ஆகவே பேசும் திறன்களின் எல்லாவிதமான நுணுக்கங்களையும் கற்றலும் அவைகளை தேவையான அளவில் உபயோகித்தாலும் தேவை.

நல்ல பேச்சுத் திறனுக்கு கற்றல் மிகவும் அவசியம். நல்ல பல நூல்களையும்  சான்றோர்களின் கருத்துகளையும் மற்றும் நடைமுறையில் உள்ள அறிவுசால் நூல்களையும் நன்றாகப் படித்து அவைகளின் கருத்துக்களை உள்வாங்கி தகுந்த நேரத்தில் தகுந்த இடத்தில் தகுந்த முறையில் உபயோகித்தல் ஒரு சிறந்த பேச்சாளரின்  அறிகுறி. எந்த இடத்தில் ஒருவர் பேசினாலும் பொது அறிவு (common sense ) மிகவும் இன்றியமையாதது. நல்ல பல கருத்துகள்கூட நடைமுறை பொதுஅறிவு இல்லாதவரிடம் உயிரற்ற பொருளாகிவிடும். மற்றும் பேசும் கலைக்கு உயிர்நாடியாக இருப்பது ஒருவரின் நகைச்சுவை உணர்வு. இதைப் பற்றி மேலும் விவரமாகப் பார்ப்போம்.

(தொடரும் )

க.பாலசுப்பிரமணியன்

பேசும் கலை – சில அடிப்படை திறன்கள்

எனது நண்பர் ஒருவரிடம் சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தால் எப்போது நாம் அந்த இடத்தை விட்டுச் செல்வோம் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டு விடும்!

அவர் பேசத் தொடங்கிய சில நிமிடங்களில “நான் நெப்போலியனோடு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது” என்று அவர் ஆரம்பிக்கும் பொழுது நமக்கு இந்த நெப்போலியன் யார்” என்ற வியப்பு ஏற்படும்.

முன்னாள் பிரான்ஸ் நாட்டு மன்னரைப் பற்றி அவர் வர்ணனை செய்யும் பொழுது அவர் ஏதோ பக்கத்து வீட்டுக்காரர் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்குவார். தம்மிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் அனைவரும் வடிகட்டிய முட்டாள்கள் என்ற நினைப்போடு பேசுவார்.  ஒரு பரிதாபமான நபர்.!

பேசும்பொழுது எதைப் பற்றிப் பேசுகிறோம், யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறோம் எதற்காகப் பேசுகிறோம் – என்றெல்லாம் எண்ணிப் பேசுதல் அவசியம். பேசும் பொழுதில் கேட்பவரின் அறிவுத்திறனையோ, வாழ்க்கைத்தரத்தையோ, கல்வி அறிவையோ குறைத்தோ மட்டமாகவோ அல்லது இணையற்றதாகவோ மதிப்பீடு செய்யக்கூடாது. ஒருவரின் அறியாமையை கேலிக்கூத்தாகவோ அல்லது ஏழ்மையின் அறிகுறியாகவோ எண்ணுதல் மிகத் தவறு.

பேசும்கலையின் அடிப்படையை அழகாக விளக்கிய ஆங்கிலக் கவிஞர் செகப்பிரியர் (Shakespeare)”Brevity is the soul of Wit”- சுருங்கச் சொல்லுதலே அறிவின் உயிர். என்று கூறியுள்ளார். “சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்தல் ஒரு அருமையான கலை.கற்றலில் பேசும் திறன்களைப் பற்றி அதிகமாகச் சொல்லிக் கொடுப்பதில்லை. இதன் முக்கியத்துவத்தை நாமும் நம் கல்வி வல்லுனர்களும் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. உதாரணமாக ஒருவரிடம் பேசும்பொழுது

1. நாம் எந்த நிலையில் நின்று பேசிக் கொண்டிருக்கின்றோம்?
2. எவ்வளவு தூரத்தில் நின்று பேசிக் கொண்டிருக்கின்றோம் ?
3. நம்முடைய உடல்மொழி எவ்வாறு உள்ளது?
4. நம்முடைய குரல் எவ்வாறு உள்ளது?
5. நம்முடய குரல் கேட்பவர்கள் வரை முறையாகச் செல்கின்றதா?
6. நாம் அதிவேகமாகப் பேசுகின்றோமா அல்லது மிக மெதுவாகப் பேசுகின்றோமா?
7. நாம் பேசுகின்ற மொழியும் நடையும் மற்றவர்களுக்குப் புரிகின்றதா?
8. நாம் ஈடுபாடோடு பேசுகின்றோமா அல்லது கவனச்சிதறல் உள்ளதா?

இது போன்ற பல கேள்விகளுக்கு நமக்கு நாமே பதில் தேடிக் கொள்ளவேண்டும்.

• பொதுவாக பேசும் பொது உணர்ச்சி வசப்படுதல்,
• உணர்ச்சிகளை தரமின்றி வெளிப்படுத்துதல்,
• கேவலமாகவோ புண்படுத்தும் வகையிலே பேசுவதையோ அவசியம் தவிர்க்க வேண்டும்.

நம்முடைய உடல்மொழி மற்றும் முகபாவங்கள் நாம் சொல்லும் கருத்துக்களின் அடிப்படையை மட்டுமின்றி கேட்பவரின் உளநிலையையும் பாதிக்கும்.

“மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகம் திரிந்து

நோக்கக் குழையும் விருந்து “ என்ற வள்ளுவர் வாக்கு இதற்கு ஒரு நல்ல முன்னுதாரணம்.

“நம்முடைய சொற்கள் நமது தூதர்கள்” என்று சொல்லுவார்கள். நம்முடைய குணாதிசயங்கள், உள்நோக்கங்கள், பழக்க வழக்கங்கள், சமூக நோக்கங்கள் ஆகியவற்றை அவை தெள்ளத்தெளிவாக வெளிப்படுத்துகின்றன..

ஆகவே பேசுபவருடைய சொல்லாண்மை, சொல்லாட்சி, சொல்லாடல் ஆகியவை அந்தத் திறனை வளர்ப்பதற்கு அடிப்படைத் தேவைகள்.

“கண்டேன் சீதையை ” என்று அனுமன் சொல்லுவதாக கம்பன் எழுதியது கவிஞனின் சொல்லாடலின் உச்சநிலையை உறுதியாக வெளிப்படுத்துகின்றது. நாமும் பேசும் முன்னே கொஞ்சம் யோசித்துப் பேசுவோமா?

நம் குழந்தைகளுக்கும் பேசும் கலையின் அடிப்படைகளை முறையாக சொல்லிக் கொடுத்தாலென்ன?

தொடருவோம்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

பேசும் திறன் (Speaking Skills)

கற்றலில் ஒரு முக்கிய அம்சம் – நமக்குத் தெரிந்ததை, மற்றவர்களுக்கு நாம் சொல்லவேண்டியவற்றை எவ்வாறு சொல்லவேண்டும்  என்பதே. பல நேரங்களில் நன்றாகப் படித்து பட்டம் வாங்கியவர்கள் கூட தங்களுக்குத் தெரிந்ததை வெளியே சரியாகச் சொல்ல முடியாமல் திணறுவதை நாம் பார்த்திருக்கின்றோம்.

“என்னுடைய நாக்கு நுனியிலே இருக்கு சார். எப்படி சொல்லறதுன்னு தான் தெரியல்லே” என்று விழி பிதுங்கி பரிதாபமாக இருக்கக் கூடியவர்களை நாம் பார்த்திருக்கின்றோம். பேசும் திறன் ஒரு அற்புதமான கலை. சிறு வயதிலிருந்தே பேசும் கலையை மாணவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தல் மிக்க அவசியம். பல நாடுகளில் சிறுவர்களுக்கு மழலைப் பருவத்திலிருந்தே இந்தக் கலையின் நுணுக்கங்களை சொல்லித் தருகின்றனர்.

“வார்த்தைகளை விட அது எவ்வாறு சொல்லப்படவேண்டும் என்பதை கற்றுக்கொள்ளுதல் மிக அவசியமானது”. வார்த்தைகளில் பணிவு, நேர்மை,  தன்னம்பிக்கை,தெளிவு, உண்மை மற்றும் தேவை ஆகியவற்றை அறிந்து கொள்ளுதல் அவசியம்.

உண்மையில் சொற்கள்  நுண்ணிய மின்னலைகள். அவைகள் கேட்பவருடைய மனநிலை மற்றும் உணர்வுகளை பாதிக்கின்றன. இதனால் தான் ” சொற்கள் ஒருவனை உருவாக்க முடியும் அல்லது அழிக்க முடியும் என்று வல்லுனர்கள் கூறுகின்றனர். வள்ளுவரோ இதன் சிறப்பை மிக அழகாக எடுத்துரைக்கின்றார்

“தீயினால் சுட்ட புண்ணாறும் ஆறாதே

நாவினால் சுட்ட வடு.”

இந்த பேசும் கலையில் பலவித திறன்கள் இருக்கின்றன. இவை தேவைகளுக்கு ஏற்ப இடம், பொருள், நேரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மாறுபடும். ஆகவே குழந்தைகளுக்கு கல்வி நேரத்தில் இந்த பல நிகழ்வுகளுக்கான பேசும் திறன்களின் நுணுக்கங்களை விவரித்து  அவற்றை வளர்த்தல் மிக அவசியம்.

Communication Skills என்று சொல்லப்படும் இந்தக் கலையில் பல பரிமாணங்கள் உள்ளன.

1. சாதாரணமாக ஒருவருக்கு ஒரு கருத்தைத் தெரிவித்தல் (informing )
2. ஒருவரோடு உரையாடுதல் (Conversing )
3. ஒருவரோடு தர்க்கம் செய்தல் (arguing )
4. ஒருவர்க்கு ஒரு பொருளை விளக்குதல் (Narrating)
5. ஒருவரிடம்கருத்துக்கு ஒப்புதல் வாங்குதல் (advocacy)
6. ஒருவரை சம்மதிக்க வைத்தல் (Convincing )
7. ஒருவரிடம் எண்ணப் பரிமாற்றம் செய்தல் (negotiating)
8. ஒரு கூட்டத்தில் கருத்து பரிமாறிக் கொள்ளுதல் (conferencing)
9. ஒரு கருத்தை அல்லது பொருளை விற்றல் (Marketing)
10. ஒரு மேடையில் பேசுதல் (Public Speaking )
11. நேர் காணல் (Interviewing)
12. மொழி பெயர்த்தல் (Translating )

இத்தனை வகையான பேசும் திறன்களும் நம் அனைவருக்கும் ஒவ்வொரு நேரத்தில் ஒவ்வொரு அளவுக்குத் தேவைப்படுகின்றது.

அது மட்டுமல்ல, வள்ளுவம் அழகாகச் சொல்வது போல

“சொல்லுக சொல்லிற் பயனுடைய சொல்லற்க

சொல்லிற் பயனிலாச் சொல்.”

சொல்லுவதை பயனுள்ளதாக இருக்கும் பட்சத்தில் மட்டுமே சொல்லவேண்டும். தற்காலத்தில் பல இடங்களில் இளைஞர்கள் மணிக்கணக்காக தங்கள் அலைபேசியில் உபயோகமற்ற பேச்சுக்களில் ஈடுபடும்போது எவ்வாறு அவர்கள் தங்கள் நேரத்தையும் சக்தியையும் வீணடிக்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.

பல நாடுகளில் இருவர் பேசிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது அருகில் அமர்ந்திருக்கும் மூன்றாமவருக்கு இவர்கள் பேசுவது காதில் விழ வாய்ப்பில்லை. ஆனால் பல நேரங்களில் பேருந்து நிலையங்களிலும் ரயில் நிலையங்களிலும் சில பேர் பேசும்பொழுது அது அந்த வண்டியில் பயணம் செய்யும் அனைவர்க்கும் கேட்க வாய்ப்புள்ளதாக அமைகின்றது. இது அவர்களைத் தூற்றுவதற்காகக் கூறப்படவில்லை. இளைய சமுதாயம் எவ்வாறு உலக அனுபவங்களிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு ஆசையினால்தான்.

பேசும் திறனைப் பற்றி மேலும் அறிவோம்

(தொடரும்)