Tag: க.பாலசுப்பிரமணியன்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

ஒலியும் உணர்வும்

ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் பல படிகள் உள்ளன. இவற்றை நாம் வளர்ச்சியின் மைல் கற்கள் என்றே சொல்லலாம். உதாரணமாக ஒலிகளை அறிதலும் அந்த ஒலிகளுக்கு ஏற்ப உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துதலும் முக்கியமான நிகழ்வு.  சில வாரங்களே ஆன ஒரு குழந்தை ஒரு ஒலியைக்கேட்டதும் அதன் கண்கள் அந்த ஒலி வரும் திசையை நோக்கிச் செல்கின்றன. (sensory Response). அந்த ஒலியைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் அந்தக் குழந்தைக்கு வருவதற்குமுன் அதைப் பற்றிய ஒரு பய உணர்வு அதன் மனத்தில் தோன்றுகிறது. இந்த நேரத்தில் அந்த பய உணர்வை நீக்கி ஒரு பாதுக்காப்பான செய்தியைத் தருதல் தாயின் முக்கிய கடமை. வரும் ஒலிகளுக்கு ஏற்றவாறு அந்தக் குழந்தையின் விழிகளின் நகர்வுகளைக் கவனித்து செயல் படுதல் அவசியம்.

சில நேரங்களில் அந்த ஒலி அதிர்வுகள் குழந்தைக்குத் தாங்கமுடியாத பய உணர்வை ஏற்படுத்தும் பொழுது தன் துயரத்தை அழுகை மூலமாகமும் உடல் நகர்வுகளின் மூலமாகவும் வெளிப்படுத்தும். தாய் அந்த உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு குழந்தையோடு உறவாட வேண்டும். குழந்தைகளை அணைத்தும் கொஞ்சியும் பேசியும் சிரித்தும் பயமான சூழ்நிலையிருந்து வெளிக் கொணர வேண்டும்.

ஒரு குழந்தை ஒரு ஒலியைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்கும் பொழுது அந்த ஒலி அலைகளும் அதனைச் சார்ந்த உணர்வுகளும் குழந்தையின் மூளையில் அழுத்தமாகப் பதிவாகின்றன. அந்த நிலையில் குழந்தை முந்தைய பய உணர்வுகளிலிருந்து விடுபட்டு அந்த ஒலி அதிர்வுகளை ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறது, பொதுவாக குழந்தைகளோடு உறவாடும் பொழுது சத்தமாகப் பேசுதல், அலறுதல், கத்துதல் போன்ற நிகழ்வுகளைத் தவிர்க்க வேண்டும். சில நேரங்களில் இப்படிப்பட்ட உணர்வுகள் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள் நீண்ட காலம் வரை தொடரும் வாய்ப்புகள் உண்டு.

முந்தைய நாட்களில் குழந்தைக்குத் தொட்டிலிட்டு தாயோ உறவினரோ பாடிய தாலாட்டுக்கள் குழந்தைகளின் மன நலத்தை வளர்ப்பதற்கு மிகவும் உதவியாக இருந்தன. இசை, இனிய குரல், ஒலி வளம் மற்றும் சொல் நயங்கள் குழந்தையின் உணர்வுகளோடு நல்லுறவை ஏற்படுத்தி அன்பான அமைதியான பாதுகாப்பான சூழ்நிலைகளை உருவாக்குவதற்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தன. குழந்தையின் வளர்ச்சிப்பாதையில் இசைக்கு மிக அதிகமான முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. பெற்றோர்கள் குழந்தை வளர்ப்பில் இசையின் முக்கியத்துவத்தை அறிய வேண்டும் மற்றும் அதை வளர்ச்சிப் பாதையில் இணைக்க வேண்டும்.

இசை என்று சொல்லும் பொழுது அது படங்களில்; வருகின்ற பாடல்களைக் குறிக்காது. ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வுகளை மென்மைப்படுத்துகின்றவற்றை குறிக்கும். தற்போது நடந்து வரும் மன நலம் பற்றிய ஆராய்ச்சிகளில் எவ்வாறு ஒலியும் சொற்களும் மூளையில் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகின்றன, எவ்வாறு அவை ஒரு தனி மனிதனின் சிந்தனையையும் உணர்வுகளையும் பாதித்து அவன் வாழ்க்கை முறைகள் மீது தங்கள் பாதச் சுவடுகளை விட்டுச் செல்கின்றன என்று வெளிப்பட்டிருக்கின்றது.

ஆகவே வளரும் பருவத்தில் நல்ல மன நலத்தை வளர்ப்பதற்கு ஆக்கபூர்வமான மன நலத்தை பேணக்கூடிய ஒலிகளையும் இசை வடிவில் அளித்தால் குழந்தைகள் பிற காலத்தில் சிறப்பான உணர்வுகளோடு வாழ வழி வகுக்கும்.

தொடருவோம்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

அனுபவப்பூர்வமாக அறிதலின் முதல் சில படிகள்

ஒரு குழந்தை ஏதேனும் ஒரு பொருளை ஆழ்ந்து பார்க்கும் பொழுது அதைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள மனதில் ஒரு உந்துதல் ஏற்படுகின்றது. உடனே அதைத் தொடவும் அதைப் பற்றிகொள்ளவும் முயற்சி செய்கின்றது. இது குழந்தை மேற்கொள்ளும் ஒரு ஆக்கபூர்வமான செயல். இதை பற்றி கிளைர் லெர்னெர் என்ற ஆராய்ச்சியாளர் கூறுகின்றார் : ” ஒரு பொருளைப் பார்த்து எடுத்துக்கொள்ளவும் அதை பற்றிக்கொள்ளவும் ஏற்படும் உந்துதல்  குழந்தையின் நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் செயல் (intentionality ). அது குழந்தையின் வளர்ச்சியில் கவனம், ஆர்வம் மற்றும் ஈடுபாடு என்ற கற்றலுக்குத் தேவையான உள்ளுணர்வுகளுக்கு ஒரு முன்னுரை.”

ஆகவே குழந்தையின் நோக்கங்களை உருவாக்குவதிலும் சீர்படுத்துவதிலும் தாயின் கவனம் தேவைப்படுகிறது. இதனால் தான் ஒரு தாயை குழந்தையின் முதல் ஆசானாகக் கருதுகின்றனர்.

ஆகவே எந்தப் பொருளை குழந்தை நாடுகிறதோ அதை சிறுது தூரத்தில் வைத்து அதை குழந்தை எடுக்கும் முயற்சியை ஊக்குவிக்க வேண்டும். குழந்தை காட்டும் ஆர்வம், விருப்பம் மற்றும் உள்நோக்கத்தைப் பாராட்ட வேண்டும். அந்தப் பொருள் பாதுக்காப்பாக இருக்கும் பட்சத்தில் அதை உணருதல் முகர்தல் மற்றும் உருட்டியோ அல்லது திருப்பியோ பார்த்தல் ஆகிய நிகழ்வுகளை ப்   போற்றவேண்டும்.

குழந்தைகளுக்கு இப்படி ஒரு ஆர்வமும் உந்துதலும் ஏற்படும் பொழுது அதற்குத் தான் தேடும் அல்லது உணரும் பொருளைப் பற்றிய முன்னறிவும் அனுபவமும் இல்லை. ஆகவே அந்தப் பொருள் பாதுகாப்பானதுதானா இல்லையா என்ற அறிவும் இருப்பது இல்லை. இந்தநேரத்தில் தான் குழந்தைகளுக்கு அதிகமான பாதுக்காப்புத் தேவை. ஆகவே தம் குழந்தைகளின் மேல் தாயாரின் அல்லது வீட்டில் உள்ள மற்ற பெரியவர்களின் கவனம்  தேவை. சூடான பொருள்களின் மேல் அறியாமல் கை வைத்தல், சாப்பிடக்கூடாத அல்லது பாதுகாப்பில்லாத பொருள்களின் மேல் கைவைத்தால் போன்ற செயல்கள் அதிகமாக  நடக்க வாய்ப்புண்டு.

பொதுவாக இவ்வாறு குழந்தைகள் கற்றுக்கொள்ளும் நேரத்தில் பெற்றோர்களின் மற்றும் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் குழந்தைகளைப் பார்த்து “இதைச் செய்யாதே, இப்படிச் செய்யாதே ” என்று செயல்களைத் தடுக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்வர். இது ஒரு சரியான நோக்கு அல்ல. “இப்படிச் செய்யாதே” என்று குழந்தைகளைத் தடுப்பதைவிட இப்படிச்செய்ய வேண்டும் என்ற ஆக்க பூர்வமான நோக்கை கையாளுதல் மிக்க அவசியம். என்பது மனஇயல்  வல்லுனர்கள் வாதம்.

சில வீடுகளில் மிகச் சிறிய வயதில் இருக்கும் குழந்தைகளை தொலைக்காட்சி முன் பல மணி நேரங்கள் அமர்த்திவிடுகின்றனர். அதைப் பார்க்கும் வரையில் குழந்தைகளால் தங்களுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் வராது என்ற நல்லெண்ணத்தில்! (???). இதைப் பற்றிய ஆராய்சிகள் இதனால் ஏற்படும் தீமைகளை வெகு அழகாக விளக்குகின்றன.

இளம் வயதில் குழந்தைகளைத் தனியாக தொலைக்காட்சி அனுபவங்களோடு விடுதல் அதனுடைய மன நிலையை மிகவும் பாதிப்பதாக பலதகவல்கள் வெளியாகி உள்ளன. இவ்வகையான பதிப்புகள் சில நேரங்களில் குழந்தைகளின் உள்ளாழ்ந்த மன நிலையையும் உணர்வுகளையும் பாதிப்பதாக ஆராய்ச்சிகள் கூறுகின்றன. இதன் விரிவான பாதிப்புகளை நாம் தொடர்ந்து பார்ப்போம்..

க. பாலசுப்பிரமணியன்

குழந்தையின் அறிதல் பரிமாணங்கள்

டாக்டர் அன் லாக்ஸ்டேன் என்ற ஒரு மனநல அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர் தனது “உங்கள் குழந்தையின் முதல் ஆறு மாதங்கள்” என்ற நூலில் கூறுகின்றார் ” குழந்தையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் நடைபெறும் முக்கியமான நிகழ்வுகள் – உடல் வளர்ச்சி, பெரும் உடற்கூறுகளின் நகர்வுகள்,(Gross Motor Movement),  சிறிய உடற்கூறுகளின் அசைவுகள் (Fine Motor movement) , ஒலி -ஒளிக்கான எதிர் அசைவுகள், ( Response to  light  and sound ) மொழி மற்றும் உடல் அசைவுகள் மூலம் தெரியப்படுத்துதல் (Verbal and non -verbal communication), உறவாடுதல் (emotional interaction) ஆகியவை.”

அதே போல் ஒரு குழந்தை அழும் போது அது மறைமுகமாக தன் தேவைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. அதைக் கண்ட தாய் அந்தக் குறையை நீக்க முயற்சிக்கிறாள். அதை அறியும் குழந்தை தான் அழுதால் தன் குறை நிறைவேறி தாயின் கவனம் தன் பக்கம் ஈர்க்கப் படும் என்று உணர்கிறது, ,, கற்றுக்கொள்கிறது   ஒரு குழந்தை இன்புறும்போதும் துன்புறும்போதும் அந்த உணர்வுகள் நினைவுகளாக மூலையில் சில குறிப்பிட்ட இடங்களில் பதிவு செய்யப் படுகின்றன. இன்புறும் உணர்வுகளை குழதையின் உள்ளம் மீண்டும் மீண்டும் நாடுகின்றது. துன்புறும் செயல்களிலிருந்து விலகிட தன் எதிர்ப்புகளை அழுகை மூலமாக வெளிப்படுத்துகின்றது. எனவே குழந்தையோடு உறவாடும் தாய் மிகக் கவனமாக இந்த உணர்வுகளைக் கவனித்து  குழந்தை வளர்ப்பில் நாட்டம் காண வேண்டும்.

குழந்தைகள் தலையைத் திருப்பிப் பார்க்கும் செயல், கை விரல்களை மூடித் திறக்கும் செயல், மற்றும் ஒலி, ஒளி கண்டு அந்த திசையை நோக்கி பார்த்தல் போன்ற பல செயல்கள் கற்றல் என்ற திறனை வளர்க்க அடிகோலுகின்றன. அறிந்துகொள்ள முயற்சி செய்தல் (knowledge  exploration ) மற்றும் அனுபம் மூலமாக அறிதல் (Experiential learning ) என்ற இரண்டு வகையான அறிதல் பயிற்சிகளுக்கு இவை அடிகோலுகின்றன,

சிறு குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கப்படும் பொம்மைகள் பற்றிய ஆராய்ச்சி பல வெளி நாடுகளில் நடத்தப் பட்டு இருக்கின்றன. அந்த பொம்மைகள் எவ்வாறு ஒரு குழந்தையின் மனதைப் பாதிக்கிறது. அதனுடன் விளையாடும் பொழுது உடனடியான தாக்கம் என்ன, அதனுடைய பின் விளைவுகள் என்ன என்பது பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.. மற்றும் சில பொம்மைகளால் குழந்தையின் உடலுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஏற்படும் பாதிப்புகளைப் பற்றி (safety  of Toys) ஆராய்ச்சிகள் செய்யப் பட்டுள்ளன. வலைத்தளங்களுக்குச் சென்று இது பற்றி பெற்றோர்கள் அறிந்து கொள்ளுதல் அவசியம்.

பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கான பொம்மைகள் வாங்கும் பொழுது அவை தங்களுக்குப் பிடித்திருக்கின்றதா என்பதை விட  அதனால் குழந்தைகளின் மன நிலையில் என்ன பாதிப்பு ஏற்படும் என்று உணர்ந்து வாங்க வேண்டும். அவைகள் அந்தக் குழந்தையின் வயதுக்கு ஏற்றதா குழந்தையின் மனத்தில் உணர்வில் வன்முறையைத் தூண்டி விடுமா என்றெல்லாம் யோசித்து பின் வாங்க வேண்டும்.

குழந்தைகளுடன் பழகும் பொழுது பொம்மைகள் மூலமாகவோ அல்லது படங்கள் அல்லது நிழல்கள் மூலமாகவோ குழந்தைகளை பய்முர்த்தும் போக்கை முற்றிலும் தவிர்க்கவேண்டும். சிறு குழந்தைகளை கண்டிக்க முயற்சிக்காமல் “இதைச் செய்யாதே” என்று சொல்வதை விட “இப்படிச் செய்யவேண்டும் ” என்று சொல்லி ஆக்கபூர்வமமான சூழ்நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.

 தொடருவோம்

க. பாலசுப்பிரமனியன்

மூளையும் உடற்பயிற்சியும்

மூளையின் வளர்ச்சியைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யும் சில விஞ்ஞானிகள் (Developmental  Biologists) மூளை வளர்ச்சியின் போது அதில் அடிப்படியாக இருந்த உணர்வு பயம் என்று. வாதிடுகின்றனர்.  தட்ப வெட்ப சூழ்நிலைகளிலிருந்து தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள முயன்ற போது பிறந்த ஒரு உணர்வே பயம். “சர்வைவல் இன்ஸ்டிங்கட்” என்று சொல்லப்படும் இந்த பாதுகாப்புப் போராட்டம் ஒவ்வொரு நிலையிலும் அதன் வளர்ச்சியை முன்நிறுத்திக்கொண்டு கொண்டு பயத்திற்கு இரையானது.

மூளையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் நடந்த ஒரு முக்கியமான திருப்பம் .. நான்கு கால்களால் நடப்பதை விட்டு உயிரினங்கள் (மனித இனம்) இரண்டு கால்களால் மட்டும் நடக்கத் துவங்கியது. இந்த நிகழ்ச்சியினால் மனித இனத்திற்கு இரண்டு கைகள் மற்ற வேலைகளுக்காக விடுபட்டதுமட்டுமன்றி நடக்கும் செயலுக்கு தேவையான சக்தியின் தேவையும் குறைந்தது. இதனால் மூளைக்கு தேவையான அதிக சக்தி கிடைக்கும் வாய்ப்பும் ஏற்பட்டது.

ஜான் மெடீனா என்ற ஆராய்ச்சியாளர் கூறுகின்றார் -” ஓர் சராசரி மனிதனின் உடல் எடையில் 2 விழுக்காடே உள்ள மூளை அவன் உட்கொள்ளும் சக்தியின் 20 விழுக்காடுகளை பெற்றுக்கொள்ளுகிறது”

தற்போதைய நிலையில் இருக்கின்ற மனித மூளை உருவாவதற்கு இயற்கையின் வளர்சிக்காலக் கோட்டில் பல லட்சம் ஆண்டுகள் கடந்திருக்கின்றன. ஆகவே, இதை மனித இனம் மூளையை  இயற்கையிலிருந்து தங்களுக்குக் கிடைத்த ஒரு மிகப் பெரிய பரிசாகக் கொள்ளவேண்டும்.

மூளை நமக்கு கொடுக்கும் தகவல் தான் என்ன? அதை நாம் அறிந்தால் மிக ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்து விடுவோம்.

“என்னை உபயோகப் படுத்து அல்லது இழந்து விடு” என்பதுதான். (Use it or lose it). எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு இந்த மூளையை நாம் உபயோகப் படுத்துகிறோமோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அது அதிகம்  வேகமாகவும் திறமையுடனும் வேலை செய்கின்றது.  “கத்தியை தீட்டாதே, உந்தன் புத்தியைத் தீட்டு.” என்று கவிஞர் சொன்னது உண்மைதானே?”

ஆராய்ச்சியில் அறியப்பட்ட மற்றொரு உண்மை – “முற்காலத்தில் மனிதன் தேவைகளுக்காக காடு மேடுகளில் தேடி அலைந்தான். இந்தத் தேடுதலில் சராசரியாக ஒரு மனிதன் ஒரு நாளுக்கு 12 மைல் தூரம் நடந்தான். அவன் அதிகம் நடக்க நடக்க அவனுடைய மூளைக்குத் தேவையான இரத்தப் ஓட்டமும்  சக்தியும் கிடைத்தன. அதனால் அதன் வளர்ச்சியின் முன்னேற்றம் நன்கு பெருகியது.” . இது உடலுக்கும் மூளைக்கும் இருக்கின்ற நெருங்கிய உறவை வெளிப்படுத்துகின்றது. ஆகவே நடை, உடல் பயிற்சி, மற்றும் உடல் உழைப்பு மூளையின் நலனைப் பாதுகாப்பதில்  மிக்க பயனுள்ளதாகும்.

சிறு வயது முதல் கொண்டு குழந்தைகளை விளையாட்டிலும் உடல் பயிற்சியிலும் ஈடுபடுத்துதல் மிகவும் அவசியம்.  மாலையிலே சற்று நேரம்  சிறுவர்கள் விளையாடுவதால் அவர்களுடைய படிப்பின் தரம் குறையும் என்றோ அல்லது அதனால் நேரம் வீணாகிறது என்றோ பெற்றோர்கள் நினைத்தால் மிகப் பெரிய தவறு. மாறாக உடல் பயிற்ச்சியும் விளையாட்டுக்களும் அவர்களுடைய கற்கும் திறனை வேகப்படுத்துகிறது மற்றும் அதிகரிக்கிறது என்பது ஆராய்ச்சி கண்ட உண்மை.

உடல் பயிற்ச்சியிலும் உடல் உழைப்பிலும் ஈடுபடாதவர்களுடைய கற்கும் திறனையும் அதில் ஈடுபடுபவர்களுடைய கற்கும் திறனையும் சோதித்துப் பார்த்ததில் மிக அதிகமான அளவில் உடல் பயிற்சி செய்வோரின் கற்கும் திறன் அதிகமாக இருந்தது. அது மட்டுமல்ல, உடல் பயிற்சி செய்வோரின் சிந்தனைத் திறனின் பல வடிவங்கள் சிறப்பாக இருந்தன. உதாரணமாக அவர்கள் ஒரு விஷயத்தை அணுகும் முறை, (approach) அதை ஆராய்ந்து  அறியும் திறன், (analytical skills) கவனம் (attention), மற்றும் முடிவு எடுக்கும் திறன் (decision making  skills)  ஆகியவை மற்றவர்களைக் காட்டிலும் மிகச் சிறப்பாக இருக்கின்றன.

“ஓடி விளையாடு பாப்பா, நீ ஒரு பொழுதும் ஒய்ந்திருக்கலாகத்து பாப்பா” என்ற பாரதியின் பாட்டில் எத்தனை உண்மை உள்ளது? நாமும் நம் குழந்தைகளை கொஞ்சம் விளையாட விடுவோமே !

க. பாலசுப்பிரமணியன்

 மூளை – ஒரு உன்னதமான படைப்பு

ஒவ்வொரு மனிதனுடைய மூளையும் ஒரு விசித்திரமான படைப்பு. எப்படி ஒருவனுடைய கைரேகைகள் அவனுக்கே உரித்தானதாக இருக்கின்றதோ அதே போல் தான் ஒவ்வொரு மனிதனுடைய மூளையும் ஒரு தனித்துவம் வாய்ந்தது. ஆகவே ஒருவரைப் போல மற்றவர்கள் சிந்திப்பதோ, இல்லை கற்பதோ இயற்கையில் நடப்பதில்லை.

ஒரு தனி மனிதனுடைய மூளை அவன் பிறப்பு மற்றும் சூழ்நிலைகளால் பாதிக்கப்படுவதால். ஒவ்வொரு மனிதனுடைய சிந்திக்கும் திறனும் முறைகளும் ஒரு தனி வரைபடமாக அமைகின்றது .(cognitive map ) . நம்முடைய பார்வைகள் மூளையால் அலசப்பட்டு அதற்கு ஒரு அர்த்தத்தை உருவாக்கும் செயல் ( meaning making )  மிகவும்  திறன் வாய்ந்த செயல். இதைச்  செய்வதற்கு மூளையின் பல பாகங்கள் ஒருங்கிணைந்தவாறு செயல்படுகின்றன. ஆகவே, ஒரே பொருளை இருவர் நோக்கும் பொது அதன் அர்த்தங்கள் வேறு வேறாக இருக்க வாய்ப்புண்டு. இதனுடைய தாக்கம் கற்றலில் அதிகமாக ஏற்படுகின்றது. ஆகவே ஒவ்வொருவருக்கும் கற்கும் திறன், ஆழம், முறை மற்றும் அவர்களின் அர்த்தங்கள் மாறுபட்டிருக்கும். உதாரணமாக ஒரு விபத்தை இருவர் நோக்கினால் இருவருடைய பார்வைகளும், சிந்தனையும் அதன் பாதிப்பால் ஏற்படும் செயல்களும் வேறாக இருக்க அதிக வாய்ப்புண்டு.

மனிதனுடைய இந்த மூளை மற்ற பிராணிகளின் மூளையிலிருந்து எவ்வாறு மாறுபடுகின்றது?

ஒரு மனிதனுடைய மூளை வளர்ச்சியடைந்த நிலையில் சுமார் 1300-1400 கிராம் எடை உள்ளதாக விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர், இதற்க்கு மாறாக ஒரு கொரில்லா குரங்கின் மூளை சுமார் 450 கிராமும் ஒரு டால்பின் மீனுடைய எடை 1800 கிராமும் ஒரு திமிங்கலத்தின் மூளையின் எடை 7800 கிராமாகவும் இருப்பதாக விஞ்ஞானப் பரிசோதனைககளால் அறிய முடிகின்றது..

நம்முடைய மூளை எதனால் ஆனது? இது சுமார் 78 விழுக்காடு தண்ணீராலும் 10 விழுக்காடு கொழுப்புச் சத்துக்களாலும், 8 விழுக்காடு ப்ரோடீன்களாலும் ஆனது என்று விஞ்ஞான சோதனைகளால் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்த மூளையின் எடையும் வடிவும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் சிறிதளவில் மாறுபட்டிருக்கக் கூடும்.

ஒவ்வொரு மனிதனுடைய விருப்பு வெறுப்புகளும், ஈடுபாடுகளும், ஆர்வங்களும் மாறுபட்டு இருக்கின்றன. இதை நாம் புரிந்துகொண்டால் நம்மில் பலர் ஏன் ஒருமித்த கருத்துடையவராக இல்லை என்பதை நன்கு உணரலாம். மற்றும் ஏன் ஒவ்வொரு மாணவனின் செயல்பாடுகளும் கற்பனைத் திறன்களும் கற்றலும் மாறுபடுகின்றது என்பதையும் உணர முடியும்.

ஆகவே, ஒரு வீட்டில் குழந்தைகளைப் பார்த்து பெற்றோரும், பள்ளியில் மாணவனைப் பார்த்து ஆசிர்யர்களும் “அவன் எப்படிப் படிக்கிறான் பார். நீ ஏன் அவனைப் போல் படிக்க மாட்டேன் என்கிறாய் ” என்று வாதிடுவது அறியாமையின் அறிகுறி.

ஜான் மெடினா என்ற உலகப் புகழ் வாய்ந்த மூளை நரம்பியல் பேராசிரியர் கூறுகின்றார்.” எவ்வாறு ஒரு பெரிய இசைக் கச்சேரியில் பல இசைக் கருவிகள் ஒருங்கிணைந்து வாசிகின்றதோ, அது போல நமது மூளையின் பல பாகங்கள் எப்பொழுதும் ஒன்றாக இணைந்து செயல் படுகின்றன. சொல்லப்போனால் நமது மூளையின் உள்ளே ஒரு இசைக் கச்சேரி எப்போதும் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது.”

இந்த இசைக் கச்சேரியில் நமது பங்கு என்ன? இந்தக் கச்சேரியின் நடுவில் நாம் இடைத் தரகர்களாகி  பாடல்களின் போக்கை மாற்ற முடியுமா? போகப் போக நமக்குப் புரியும்….