Tag: செண்பக ஜெகதீசன்

 

அவ்வித் தழுக்கா றுடையானைச் செய்யவள்      

தவ்வையைக் காட்டி விடும்.

     -திருக்குறள் -167(அழுக்காறாமை)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

பொறாமை

பிறர்மீது கொண்டவனிடம்

சேர்ந்திருக்கமாட்டாள்

செல்வமெனும் சீதேவியும்..

 

ஓடிடுவாள் அவள்,

வறுமையெனும் மூதேவியை

விட்டுவிட்டு அவனிடம்…!

 

குறும்பாவில்…

 

செல்வமாம் சீதேவி போய்விடுவாள்,   

பொறாமை கொண்டவனிடம்

வறுமையாம் மூதேவியை விட்டுவிட்டு…!

 

மரபுக் கவிதையில்...

 

செல்வ மென்னும் சீதேவி

     சேர்ந்தே யென்று மிருப்பதில்லை,

பொல்லாப் பொறாமை கொண்டவனைப்

   பிரிந்தே ஓடிச் சென்றிடுவாள்,

அல்லல் தந்திடும் வறுமையெனும்

  அக்கா மூதேவி காட்டிவிட்டே,

கொல்லும் பொறாமை கைவிட்டே

  கூடி வாழ்வீர் மானிடரே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

செல்வாள் சீதேவி ஓடியே,

பொல்லாப் பொறாமையுடையானை விட்டு,   

மூதேவி வறுமைவரும் தேடியே…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

வேண்டாம்வேண்டாம் பொறாமவேண்டாம்

மனுசனுக்குமனுசன் பொறாமவேண்டாம்..

 

பொறாமவுள்ள மனுசங்கிட்ட

சேருற செல்வமெல்லாம் போயிருமே

அதத்தரும் சீதேவியும்

அவனவுட்டே போயிருவாளே,

அக்கா மூதேவி வறுமயத்தான்

அவங்கிட்ட அனுப்பிருவாளே..

 

அதால,

வேண்டாம்வேண்டாம் பொறாமவேண்டாம்

மனுசனுக்குமனுசன் பொறாமவேண்டாம்…!

 

–செண்பக ஜெகதீசன்…

 

 

செண்பக ஜெகதீசன்

 

அகனமர்ந் தீதலி னன்றே முகனமர்ந்     

தின்சொல னாகப் பெறின்.  

     -திருக்குறள் -92(இனியவை கூறல்)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

புன்னகை முகத்தில் கூட்டி

வருவோரை

இன்சொல்லால் வரவேற்பது,

அகநிறைவுடன்

அடுத்தவர்க்கு

ஈவதைவிட இனிதானதே…!

 

குறும்பாவில்…

 

இதயநிறைவுடன் ஈவதைவிட,  

இதழில் புன்னகையுடன் பிறரை  

இன்சொலால் வரவேற்பதே இனிது…!

 

மரபுக் கவிதையில்…

 

வாசல் வந்த வறியவர்க்கு

     வள்ளல் தன்மை மாறாதே

வேச மின்றியே உளமார

     வேண்டு மட்டும் ஈவதிலும்,

வாச மலர்போல் புன்னகைத்து

     வருவோர் தம்மை உபசரித்தே

ஆசையாய் இன்சொல் உரைப்பதுதான்

     அளவில் உயர்ந்த நல்லதாமே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

நல்லதுசெய் உளம்மகிழக் கொடுத்து,

அதனினும் நன்றாகும் வருவோரை உபசரித்தல்  

வாயதனில் இனியசொல்லாய் எடுத்து…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

அள்ளிக்குடு அள்ளிக்குடு

இல்லாதவுனுக்கு அள்ளிக்குடு,

ஏதயங்குளுர அள்ளிக்குடு

இல்லயிண்ணாம அள்ளிக்குடு..

 

இதவிட நல்லதுதான்,

ஓபசரிக்கணும் ஒபசரிக்கணும்

வாறவங்கள ஒபசரிக்கணும்,

மொகம்மலந்து ஒபசரிக்கணும்

இனியசொல்லால ஒபசரிக்கணும்..

 

அள்ளிக்குடு அள்ளிக்குடு

இல்லாதவுனுக்கு அள்ளிக்குடு,

இதோட

ஓபசரிக்கணும் ஒபசரிக்கணும்

மொகம்மலந்து ஒபசரிக்கணும்

இனியசொல்லால ஒபசரிக்கணும்…!

 

-செண்பக ஜெகதீசன்…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

பயன்தூக்கார் செய்த வுதவி நயன்தூக்கின்    

நன்மை கடலிற் பெரிது. 

     -திருக்குறள் -103(செய்ந்நன்றி அறிதல்)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

உதவியில் உயர்வு

பயன் கருதாமல் உதவுதலே..

 

அதன்

சிறப்பைச் சீர்தூக்கிப் பார்த்தால்,

அதனால் வரும் நன்மை

அளவில் பெரிது,

அலைகடலை விட…!

 

குறும்பாவில்…

 

பயன்கருதாதவர் செய்த உதவியால்

பெற்ற நன்மையின் சிறப்பு, 

பரந்த கடலினும் பெரிது…!

 

மரபுக் கவிதையில்…

 

பலனாய் என்ன கிடைக்குமென

     பார்த்தே உதவி செய்யாமல்,

நிலைக்கும் அன்பினைப் பெரிதாக

   நினைத்தே உதவுவோர் சிறப்பினையே

அலசிப் பார்க்கையில் தெரியும்பார்,

  அதனால் வந்திடும் நன்மையதும்

அலைகள் நிறைந்த கடலினிலும்

  அளவில் மிகவும் பெரிதென்றே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

பயன்பாராமல் உதவுதல் அரிதே,

உதவிடின் அதுபோல், வரும்நன்மை

அளவினில் கடலைவிடப் பெரிதே…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

ஒதவிசெய்யணும் ஒதவிசெய்யணும்

அடுத்தவங்களுக்கு ஒதவிசெய்யணும்,

ஆதாயத்தப் பாக்காம ஒதவிசெய்யணும்

அளவில்லாம ஒதவிசெய்யணும்..

 

அப்புடி

ஒதவுறவுங்க ஒசந்தவுங்க,

உண்மயிலே ஒசந்தவுங்க,

அந்த

ஒதவியால வரும்நன்ம கொஞ்சமில்ல

அதனோட பெருமைக்கும் பஞ்சமில்ல,

அது பெருசு மிகப்பெருசு

அந்தக் கடலவிடப் மிகப்பெருசு..

 

அதால

ஒதவிசெய்யணும் ஒதவிசெய்யணும்

அடுத்தவங்களுக்கு ஒதவிசெய்யணும்,

ஆதாயத்தப் பாக்காம ஒதவிசெய்யணும்…!

 

–செண்பக ஜெகதீசன்…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

செண்பக ஜெகதீசன்

 

அளவறிந்து வாழாதான் வாழ்க்கை யுளபோல   

இல்லாகித் தோன்றாக் கெடும். 

     -திருக்குறள் -479(வலியறிதல்)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

உள்ள பொருளின் அளவறிந்து

வாழாதவன் வாழ்க்கை,

உள்ளது போலத் தோன்றி

இல்லாததாகி

எதுவும் தோன்றாமல் கெட்டழியும்…!

 

குறும்பாவில்…

 

கைப்பொருள் அளவறியான் வாழ்க்கை,

உளதுபோல் தோன்றி இல்லாததாகிக்

கெட்டிடும் எதுவுமேயின்றி…!

 

மரபுக் கவிதையில்…

 

இருக்கும் பொருளின் அளவறிந்தே

     இயல்பாய் வாழத் தெரியாதவன்

பெரிதாய்க் கொண்ட வாழ்வதுதான்

     பார்க்கத் தோன்றும் உள்ளதுபோல்,

கருத்தில் கொண்டிடு உண்மையிதை

     காணுமிவ் வாழ்க்கை இல்லாதுபோய்,

உருவம் தடயம் ஏதுமின்றி

     ஒன்றாய்க் கெட்டே அழிந்திடுமே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

கைப்பொருளின் அளவறிந்திடான் வாழ்வு,

உள்ளதுபோல் தோன்றி இல்லாததாய்

எதுவுமேயின்றி கெட்டுவருமே தாழ்வு…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

வாழணும் வாழணும் வாழ்க்க வாழணும்

கைப்பொருள் அளவறிஞ்சி வாழ்க்க வாழணும்..

 

அளவறிஞ்சி வாழாதவன் வாழ்க்க

அப்புடியே உள்ளதுபோலத் தோணும்,

உண்மயியல அது இல்லாமலே போவும்

எதுவுமில்லாமக் கெட்டழிஞ்சிபோவும்..

 

வாழணும் வாழணும் வாழ்க்க வாழணும்

கைப்பொருள் அளவறிஞ்சி வாழ்க்க வாழணும்…!

 

-செண்பக ஜெகதீசன்…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

செண்பக ஜெகதீசன்

 

இணரெரி தோய்வன்ன வின்னா செயினும்

புணரின் வெகுளாமை நன்று.

     -திருக்குறள் -308(வெகுளாமை)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

கொடுநெருப்பில்

சுடுவதுபோல் ஒருவன்

கெடுதி செய்தாலும்

முடியுமானால் சினமுறாதிருக்க,

மிகச் சிறப்பு அது…!

 

குறும்பாவில்…

 

நெருப்பு சுடுவதுபோல் உனக்குக்

கொடுமை செய்தவனிடமும்

கோபப்படாமலிருந்தால் நல்லது…!

 

 மரபுக் கவிதையில்…

 

தொட்டால் சுட்டிடும் நெருப்பதுபோல்

     தேடி யுனக்குத் துன்பந்தனை

விட்டு விடாமல் செய்வோர்மேல்

     வந்திடும் கோபம் இயற்கைதான்,

கெட்ட குடியே மேலுங்கெட

     கேடு தொடர்ந்து செய்வோரைத்

தட்டிக் கேட்கும் பெருங்கோபம்

     தவிர்த்திடல் சாலச் சிறப்பாமே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

சுட்டிடும் நெருப்பது தொட்டால்,

நன்றாகும் அதுபோல் துன்பம் தருவோர்மீது,

கோபம் கொள்ளாமல் விட்டால்…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

கொள்ளாதே கொள்ளாதே

கோவம் கொள்ளாதே..

 

எரியும் நெருப்புபோல

எவளவு தும்பஞ்செங்சாலும்

அவமேல கோவப்படாம

அடங்கிப்போனா நல்லாயிருக்கும்

வாழ்க்க நல்லாயிருக்கும்..

 

அதால

கொள்ளாதே கொள்ளாதே

கோவம் கொள்ளாதே…!

 

குறளின் கதிர்களாய்…(120)

 

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை யிறைப்பவர்க்

கூற்றுநீர் போல மிகும்.

     -திருக்குறள் -1161(படர்மெலிந்திரங்கல்)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

நிலத்தில் ஊறிடும்

நீரது,

இறைக்க இறைக்கத்தான்

நிறைய ஊறும்,

காமநோயும் இதுபோல

மறைக்க மறைக்கப்

பெருகிடுமே…!

 

குறும்பாவில்…

 

ஊற்றுநீரும் காமநோயும் ஒன்றே,

இறைத்தாலும், மறைத்தாலும் 

இரண்டும் பெருகும்…!

 

 மரபுக் கவிதையில்…

 

நிலத்தில் ஊற்று நீரதுதான்

     நிறுத்தா திறைத்திட ஊறிடுமே,

கலக்கம் தந்திடும் காமநோயின்

     கதையும் இதுதான் காண்பீரே,

பலரும் அறிய வேண்டமென

     பற்றிய காம நோயதனை

பலமாய் மறைத்தே வைத்தாலும்

     பொங்கியே வெளிவரும் ஊற்றெனவே…!

 

லிமரைக்கூ…

 

ஊறிடும் நீரூற்று இறைத்தாலே,

இதுபோல் பெருகிடும் காமமாம் நோயும், 

எவர்க்கும் தெரியாமல் மறைத்தாலே…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

மறச்சாலும் முழுசா மறச்சாலும்,

வேதன தந்திடும் காமநோய

வெளிய தெரியாம மறச்சாலும்,

வேதன கொஞ்சமும் கொறயாது..

 

எறைக்க எறைக்க ஊறுகிற

நெலத்து ஊத்துத் தண்ணிபோல,

நோயும் பெருவிப் போயிடுமே

நெறஞ்ச துன்பந் தந்திடுமே..

 

மறயாது மறயாது

கொறயாது கொறயாது

காமநோயும் கொறயாது…!

 

-செண்பக ஜெகதீசன்…