– தேமொழி.
இறுதிப் பயணம் …
கவிதை மூலம் – எமிலி டிக்கின்சன்
மொழிபெயர்ப்பு – தேமொழி
சாவை நான் எதிர்நோக்காததால்
காலனே கனிவுடன் எனைத்தேடி வந்தான்
மறுவுலகம் செல்லும் மரணத்தேரிலே
காலனுடன் என் இறுதிப்பயணம்
மெதுவாக ஊர்ந்தே நாங்கள் சென்றோம்
காலனுக்கு எந்த ஓர் அவசரமுமில்லை
அவன் கருணையை மதித்தே நானும் எனது
உழைப்பிற்கும் ஓய்விற்கும் விடைகொடுத்தேன்
இடைவேளை மணியொலிக்க
பள்ளித் திடலில் விளையாடும்
குழந்தைகளைக் கடந்தோம்
வெறித்து நோக்கும்
வயல்வெளிக் கதிர்களையும்
மறையப் போகும்
மாலைக் கதிரவனையும் கடந்தோம்
இல்லை, கதிரவன்
எங்களைக் கடந்தே சென்றான்
மாலைப்பனியின் நடுக்கும் குளிரை
தடுக்கும் திறனற்றுப் போனதென்
மெல்லிய ஆடையும் சால்வையும்
மணல் திட்டின் மீதிருந்த
மாளிகையின் முன்னே
மரணத்தேரைச் சற்றே நிறுத்தினோம்
மண்ணில் புதைந்து புலப்படவில்லை
மாளிகையின் கூரையும் அதன் முகடும்
நூற்றாண்டுகள் பல கடந்தாலும்
அன்று நடந்தவை யாவுமே
நேற்று நிகழ்ந்தவையாக நெஞ்சில்
நிலைத்துப்போன நினைவுகள்
நான் எண்ணியவாறே அழிவற்ற
நிரந்தர வாழ்வை நோக்கிப்
பயணித்தன மரணத்தேரின் குதிரைகள்
◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆
Because I could not stop for Death
– Emily Dickinson
Because I could not stop for Death –
He kindly stopped for me –
The Carriage held but just Ourselves –
And Immortality.
We slowly drove – He knew no haste
And I had put away
My labor and my leisure too,
For His Civility –
We passed the School, where Children strove
At Recess – in the Ring –
We passed the Fields of Gazing Grain –
We passed the Setting Sun –
Or rather – He passed us –
The Dews drew quivering and chill –
For only Gossamer, my Gown –
My Tippet – only Tulle –
We paused before a House that seemed
A Swelling of the Ground –
The Roof was scarcely visible –
The Cornice – in the Ground –
Since then – ’tis Centuries – and yet
Feels shorter than the Day
I first surmised the Horses’ Heads
Were toward Eternity –
