“சான்றோர் விருது” பெறும் திருமிகு எம். ஜெயராமசர்மா அவர்களுக்கு வல்லமையின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்
ஆசிரியர்
22- 10 – 2016 சனிக்கிழமை சிட்னி மாநகரில் இடம்பெறுகின்ற கம்பன் விழாவில்
” சான்றோர் விருது ” வழங்கப்படுகிறது.வல்லமையுடனும் பகிர்ந்து
கொள்ளுவதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.
அன்புடன்
எம் . ஜெயராமசர்மா.
ரா.பார்த்தசாரதி
சொந்த, பந்தங்கள் யாவும் ,நன்மைக்காக ஏற்பட்ட உறவுகள்
அந்தந்த நேரத்தில் முகம் காட்டும் அடையாளங்கள்
உடன் வருவோரெல்லாம் ஊர் வரைக்கும் வருவதில்லை!
துன்பப்படும் போது, உறவும், நட்பும் கண்டுகொள்வதில்லை
நேற்று இருந்தவன் இன்று இல்லை
என்ற பெருமைதான் மனித வாழ்க்கை
நிலையாய் வாழ்ந்து அனுபவிக்க பேராசை படுபவன்
வள்ளுவனின் நிலையாமை நினைக்க தவறலாமா ?
பத்து தலைமுறைக்கு கட்டிக்காத்த செல்வங்கள் யாவும்
சல்லடையில் தேங்கிய நீர்போல ஆகவும்
கட்டிக்காதவன் போகும்போது கொண்டு செல்ல முடியுமா
யார் அனுபவிக்கிறார்கள் என பார்க்க முடியுமா?
வளர்பிறை காலமும், தேய்பிறை காலமும் உண்டு,
உயர்வு,தாழ்வு பகலிரவு போல் இருப்பதுண்டு
.தாமரை இலை தண்ணீர் போல் நிலையில்லாமல் ஆனதே
தண்ணீர் மட்டத்துக்கு மேல் வந்து மறையும் நீர்குமிழி போல் ஆனதே
பழமையும், சிறப்பும் வாய்ந்த அரண்மனைகள், கோட்டைகள்
இவை எல்லாம் காலம் தின்று அழித்த இடங்கள்
மிஞ்சியவைகள் இன்று சுற்றுலா தலங்களே
நமது சிறப்பைக் காக்கும் அடையாள ஏடுகளே !
இறைவா புகழ் பெற்று வாழ்பவர்கள் உண்டு
செருக்கடைந்தவர்கள் சேற்றில் புதைந்தவர்களுண்டு
மாற்றங்கள் நிகழ்வதில்லை என்றும் மாற்றமேயில்லை
நிலையானது எதுவெனில், நிலையாமையை என்றறிக
தமிழ்த்தேனீ
மாலைகள் மலைகளாக வந்து குவிந்து கொண்டிருக்கின்றன. சிவா ஒவ்வொரு மாலையாக வாங்கி வைத்துவிட்டு அடுத்தவர் மாலை போட அனுமதிக்கிறான். அவர் பெயர் என்னவோ சின்னசாமி ஆனால் வியாபார உலகிலே அவர்தான் பெரியசாமி. பெரிய மனிதர் ,அவர் நின்றால் வியாபார உலகமே நிற்கும் நடந்தால்தான் உலகமே நடக்கும். சமீபத்தில் அவர் வியாபாரத்தில் இந்தியாவிலேயே முதல் இடத்தைப் பிடித்து இந்தியாவின் முதல் பணக்காரராக அறிவிக்கப்பட்டார் . அப்படிப்பட்ட சின்னசாமி லேசாக தலையைத் திரும்பிப் பார்த்தார்.
அவர் சற்றே தலையைத் திருப்பினால் என்ன பொருள், வேகமாகத் திரும்பினால் என்ன பொருள் நிமிர்ந்து பார்த்தால் என்ன செய்யவேண்டும், சற்றே கண்களை மூடித்திறந்தால் அதன் விளைவு எப்படி இருக்க வேண்டும் அந்த விளைவுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்றெல்லாம் ஒரு அகராதியே எழுதி அதை தினமும் படித்து மனப்பாடம் செய்து வைத்து அதன்படியே இம்மியும் பிசகாது நடக்கும் அந்தரங்க காரியதரிசி சிவா .
சிவா சின்னசாமியிடம் காரியதரிசியாக வந்து சேர்ந்து 20 வருடங்கள் ஓடிவிட்டன. நல்ல நாணயமான நம்பிக்கையான அவருடைய அந்தரங்கம் மொத்தம் அறிந்த ஒரே மனுஷன். அப்படிப்பட்ட சிவாவை அழைத்து “டேய் குளிருதுடா அந்த ஏசீயைக் கொஞ்சம் குறை” என்றார் சின்ன சாமி .
அவனும் இவரையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் .அவன் பார்வையில் ஒரு கனமான அழுத்தம்.. என்ன ஆச்சு? ஓ வீடு முழுவதும் சென்ட்ரலைஸ்ட் ஏசீ அதுனாலே யோசிக்கறானோ!
“டேய் சிவா என்னடா ஆச்சு என்ன யோசிக்கறே” என்றார் சின்ன சாமி.
சிவாவின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
“ என்னடா ஆச்சு சொல்லிட்டு அழு என்ன ஆச்சுன்னே சொல்லாமே அழுதா என்ன அர்த்தம் “ என்றார் எரிச்சலாக.
“ உன்னோட பொண்டாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லேன்னு சொன்னியே எப்பிடி இருக்கா” என்றார்.
சிவா உதட்டைப் பிதுக்கி மீண்டும் அழ ஆரம்பித்தான்.
“ஏண்டா அவளுக்கு உடம்பு சரியில்லேன்னா டாக்டர்கிட்ட கூட்டிகிட்டு போக வேண்டியதுதானே இங்கே நின்னு அழுதுகிட்டிருந்தா சரியாயிடுமா சரி போ போயி அவளைக் கவனி அம்மாகிட்ட சொல்லி பணம் வேணுன்ம்னா வாங்கிக்கோ “ என்றார்
ஆனால் அவன் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்
பக்கத்தில் இருந்த மனைவி பாருவிடம் “ இவனுக்கு கொஞ்சம் பணம் குடுத்து அனுப்பிட்டு நீயாவது அந்த ஏசீயைக் கொஞ்சம் குறையேன் எனக்கு குளிருது “ என்றார்
“பாரூ உன்னைத்தான் சொல்றேன் என்றார் . அட நான் சொல்றதையே காதிலே வாங்காம என்னையே பாத்துகிட்டு இருக்கே . உன்னோட பேரு பார்வதி அதைச் சுருக்கி பாரூன்னு செல்லமா கூப்பிட ஆரம்பிச்சதிலேருந்து இப்பிடித்தான் பாருன்னு கூப்பிட்டா பாத்துகிட்டே இருப்பே” என்றார் பெருமையுடன் .
என்ன இது யாருமே காதிலே வாங்க மாட்டேங்கறாங்க அவருக்கு கோவம் கோவமாக வந்தது. அவரோட மதிப்பு என்னா , அவர் போகாத வெளிநாடு இல்லே எங்கே போனாலும் ரத்தினக் கம்பள வரவேற்பு, என்னா மரியாதை, அவனவன் வாயை பொத்திகிட்டு மரியாதையா தூர நிப்பான், அப்படிப்பட்ட அவர் சொல்லியும் கேக்காம இருக்காங்களே .
அவரைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் எல்லோரையும் ஒரு முறை பார்த்தார் . அட எல்லோருமே ஏதோ மௌனமா இருக்காங்களே . ஆமாம் என்ன நடந்து போச்சு. அது சரி அவருக்கு மட்டும் சொல்லவே இல்லையே ஒரு வேளை மரியாதையினாலேயா அல்லது பயத்தினாலேயா ,
அது என்னான்னே தெரியலையே , அவருக்கு எப்போதுமே மறைத்து வைப்பது பிடிக்காது எல்லாமே வெளிப்படையா பேசணும் என்பார்
சரி நாமே எழுந்து போய் ஏசீயைக் குறைச்சிட்டு அப்புறம் பாக்கலாம் என்ன ஆச்சுன்னு என்று எழுந்தார்! எழுந்திருக்க முடியவில்லை கை கால்களை அசைக்க முடியவில்லை
இதென்ன மூச்சு திணறுகிறது என்ன இது அவருடைய மூக்கிலே ஏதோ அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. தும்மல் வருகிறது. ஆனால் தும்ம முடியவில்லை, இருமல் வருகிறது , ஆனால் இரும முடியவில்லை , உள்ளே இருக்கும் சளி வெளியே போனால்தானே இருமல் நிற்கும்.
“ஏசீயைக் குறைங்கடா எத்தனை முறை சொல்றது “ என்று கத்தினார் , யாருக்கும் காதிலே விழவில்லை
அவர் குளிர்சாதனக் கண்ணாடிப் பெட்டியில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறார். அவரைச் சுற்றி எல்லோரும் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள் .
“ எப்போ பாடியை எடுப்பாங்க” என்று யாரோ கேட்து அவர் காதில் விழுகிறது
மாலைகள் மலைகளாக வந்து குவிந்து கொண்டிருக்கின்றன
சுபம்
பவள சங்கரி
சமீபத்தில் மத்திய பிரதேசத்திலிருந்து மாநிலங்களவை உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ள பா.ஜ.க மூத்த தலைவர் தேசிய தமிழ் காவலர், தமிழ்வேள் – இல.கணேசன் அவர்களை வல்லமை வாழ்த்துகிறது.
நேற்று பொற்றாமரை கலை இலக்கிய மன்றத்தின் மாதாந்திர இலக்கியக் கூட்டமும், மத்திய பிரதேசத்திலிருந்து மாநிலங்களவை உறுப்பினராக பாஜக மூத்த தலைவர் இல. கணேசன் போட்டியின்றி தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளதை முன்னிட்டு பொற்றாமரை குழுவினர் மற்றும் நண்பர்களின் பாராட்டு விழாவும் ஒரு குடும்ப விழா போன்று மிக எளிய முறையில் நடைபெற்றது. இலக்கிய உலகின் ஆகச்சிறந்த ஆளுமைகள் ‘எழுத்துச் சித்தர்’ திருமிகு. பாலகுமாரன், திருமிகு.சிவசங்கரி, திருமிகு. திருப்பூர் கிருஷ்ணன், திருமிகு.கவிக்கோ ஞானச்செல்வன், திருமிகு ஹெச்.ராமகிருஷ்ணன் போன்றோர் கலந்துகொண்டு வாழ்த்தினர். சகோதரிகள் குமாரி அஞ்சனி – அஸ்வினி ஆகியோரின் இனிமையான வீணை இசையுடன் இனிதே ஆரம்பித்தது இந்த விழா. ‘வெள்ளைத் தாமரையில் வீற்றிருப்பாள்’ என்று கலைவாணியை காட்சியில் நிறுத்தி, ‘தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்’ எனத் தொடர்ந்து வாழ்த்தி, ‘குறையொன்றும் இல்லை மறைமூர்த்தி கண்ணா’ என மிக அழகானதொரு இசை வேள்வியை நிகழ்த்தி அனைவரையும் இசையில் மெய்யுருகச் செய்தனர். வளர்ந்துவரும் இசைக் கலைஞர்களை உற்சாகப்படுத்தி வரும் பொற்றாமரை அமைப்பு இம்முறை இக்கலைஞர்களை அறிமுகப்படுத்தி கௌரவித்துள்ளார்கள்.
மாதமொரு இலக்கிய அறிமுகம் என்ற வரிசையில், திரு ம.வெ. பசுபதி அவர்கள் அருமையாக ஆசாரக்கோவை பற்றியும், கவிதை உறவு ஆசிரியர் திரு ஏர்வாடி ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள் ‘சொந்தமாய் ஒரு சொர்க்கம்’ என்ற தலைப்பில் உறையாடியதைத் தொடர்ந்து தலைவர் தலைமையுரையுடன் விழா சிறப்பாக நிறைவடைந்தது.
தலைவர் தமது தலைமையுரையில் குறிப்பிட்ட சில சுவையான செய்திகள்:
தாம் மத்திய பிரதேசத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளதால் அந்த மக்களுக்காக பாடுபடப்போகிறாரா அல்லது பிறந்த மண்ணுக்காகப் பாடுபடுவாரா என்று செய்தியாளர்கள் கேட்டபோது, மத்திய பிரதேசம் என் புக்ககம் என்றாலும் நான் பிறந்த மண்ணான என் தாய் வீடாம் தமிழகத்தை எந்நாளும் மறவேன் என்று கூறியதாகக் குறிப்பிட்டார்.
வாயால் நாம் உண்ணுவது அனைத்தும் வயிறைச் சென்று அடைந்து அங்கிருந்தே உடல் முழுவதிற்கும் சக்தி பெறுகிறது. வாய் நினைத்ததாம், தானின்றி வயிறுக்கு உணவேதும் கிடைக்காது என்ற மிதப்பில் தன்னை இறுக்கி மூடிக்கொண்டதாம். வயிறும் எந்த வேலையுமின்றி அமைதியாய் இருந்ததாம். இறுதியில் உடல் முழுவதும் வலுவிழந்து போனதாம். அந்த வகையில் கால் பகுதியிலிருந்து வயிற்றுப்பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்துள்ள எனக்கு வாய் என்றும் துணை நின்றால் நம் பணிகள் சிறக்கும் என்பது உறுதி என்றார்.
பிராந்திய கட்சித் தலைவர்கள் மட்டுமே தமிழை வளர்க்க முடியும் என்ற எண்ணங்களை உடைத்தெறிந்து தேசியத் தலைவர்களும் ஆக்கப்பூர்வமாகச் செயல்பட முடியும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் தாய் மொழியான தமிழ் மீது மட்டற்ற பற்று கொண்டு அதற்காகவே தமது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை அர்ப்பணித்துக்கொண்டுள்ள மாபெரும் தேசியத் தலைவர், தமிழ்வேள் இல.கணேசன் அவர்கள் பாராட்டுதலுக்கு உரியவர் என்பதில் ஐயமில்லை. மதுரையில் பூத்த பொற்றாமரையை சென்னையில் மலரச்செய்த மாபெரும் தலைவர் தமிழ்வேள் இல.கணேசன் அவர்கள். அன்று முச்சங்கம் கொண்டு தமிழ் வளர்த்தனர் பாண்டியர். இன்று பொற்றாமரைகொண்டு தமிழ் வளர்க்கும் தமிழ்வேள் இல.கணேசன் ஐயா அவர்களுக்கு தற்போது கிடைத்திருப்பது ஒரு சிறு அங்கீகாரமே. தமிழ்த்தாயின் அருட்பார்வையோடு அவர் மென்மேலும் பல்வேறு சிறப்புகள் அடைய வல்லமை வாழ்த்துகிறது.
பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தேசியக் குழுவின் உறுப்பினரும் தமிழ்நாட்டின் மூத்த அரசியல்வாதியுமான உயர்திரு இல. கணேசன் அவர்கள் பசுமைசூழ் தஞ்சை வளநாட்டில் பிப்ரவரி 17, 1945 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தவர். ‘ராஷ்டிரிய சுயம்சேவக் சங்கத்தின்’ பிரச்சாரகராகவும், கட்சியின் தேசிய செயலராகவும், கட்சியின் தேசிய துணைத்தலைவராகவும் பணியாற்றிப்பின் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தமிழ்நாடு மாநில செயலராக நியமிக்கப்பட்டவர்.
தற்போது மத்திய பிரதேசத்தில் இருந்து மாநிலங்களவை உறுப்பினராக போட்டியின்றி தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார். ராஜ்யசபா எம்.பி.யாக இருந்த நஜ்மா ஹெப்துல்லா மணிப்பூர் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டதால் மத்திய பிரதேசத்தில் இருந்து தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ள அந்த பதவிக்கு, தமிழக பா.ஜ.க. மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரும் கட்சியின் அகில இந்திய செயற்குழு உறுப்பினருமான திரு இல.கணேசன் அவர்களை கட்சித் தலைமை தேர்வு செய்ததையடுத்து இல.கணேசன் கடந்த மாதம் மத்திய பிரதேச மாநிலத்துக்கு சென்று மாநில சட்டமன்ற செயலாளரிடம் வேட்பு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். அவரை எதிர்த்து யாரும் வேட்பு மனு தாக்கல் செய்யவில்லை என்பதால் அவர் போட்டியின்றி தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார்.
பாராளுமன்றத்தில் அவருடைய செயல்பாடு தமிழகத்தின் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு பேருதவியாக அமையும் என்பதோடு பா.ஜ.க.வின் நிரந்தரமான வளர்ச்சியையும் உறுதி செய்யும் என்பதில் ஐயமில்லை. “காவிரி விவகாரம் குறித்து நாடாளுமன்றத்தில் குரல் எழுப்புவேன்’ என்று தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பாஜக தலைவர் இல.கணேசன் தெரிவித்தது தமிழர்களுக்கு பெரும் நம்பிக்கையளிக்கக்கூடிய செய்தியாகும்.
திரு இல.கணேசன் அவர்கள் பதவியேற்றவுடன், ‘ தமிழகத்தில் மட்டுமின்றி, உலகம் முழுவதும் வாழும் தமிழர்களின் நலன், மொழிக்காக குரல் கொடுக்க எனது வாழ்வில் முன்னுரிமை அளித்து வருகிறேன். காவிரிப் பிரச்சனையில் தமிழகக் கட்சிகளுக்கு உள்ள அக்கறை, உணர்வை பாஜகவும் பிரதிபலித்து வருகிறது. காவிரிக்காக தமிழக அரசு முதல்வர் ஜெயலலிதா மேற்கொண்ட முயற்சிகளுக்கு பாஜக துணை நிற்கிறது. மாநிலங்களவையில் பேச வாய்ப்புக் கிடைக்குமானால் காவிரி விவகாரத்தை நிச்சயமாக எழுப்புவேன். ஜல்லிக்கட்டு விவகாரத்தில் மத்திய வனத் துறை அமைச்சராக இருந்த போது பிரகாஷ் ஜாவடேகர் முன்னெடுத்த முயற்சிகளை, மத்திய இணையமைச்சர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்து மேற்கொள்வேன். அடுத்த ஆண்டு ஜல்லிக்கட்டு நிச்சயம் நடைபெறும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது’ என்று உறுதியளித்துள்ளது வரவேற்பிற்குரியது. இதைத் தொடர்ந்து, பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் அவர்களும் இதை உறுதி செய்து, காவிரியில் இருந்து தமிழகத்துக்கு உரிய தண்ணீர் கிடைக்க தாங்கள் தொடர்ந்து குரல் கொடுப்பதோடு, இந்த விவகாரத்தை அரசியலாக்கும் வகையிலோ, ஆதாயம் தேடும் வகையிலோ பாஜக எக்காலத்திலும் ஈடுபடாது என்றும் உறுதியளித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க நாடாளுமன்றத்தில் சட்டம் கொண்டு வருவது தொடர்பான சட்ட விவகாரங்களை மத்திய அரசு ஆராய்ந்து வருவதாகவும் தெரிவித்துள்ளார்கள். இந்த வகையில் தமிழ் நாட்டின் எதிர்காலம் பட்டொளி வீசும் என்ற நம்பிக்கையும் உடன் வருவதும் நிதர்சனம்.
வாழ்க பாரதம்!
-முனைவா் பா.பொன்னி
தன்னைச் சுற்றி வாழும் மனிதா்களின் செயல்களைக்கண்டு தானும் அதனைப் போன்றே செய்ய முற்படுவது மனிதனின் இயல்பு. மனிதா்களின் இந்த இயல்பே சடங்கு முறைகளுக்குக் காரணமாக அமைகிறது. காதுகுத்துதல் என்பது முதன் முதலில் பழக்கமாகிப் பின்னர் வழக்கமாகிச் சடங்காக மாறியிருக்கிறது. சடங்குகள் இருவகைப்படும். அவை மங்கலச் சடங்கு மற்றும் அமங்கலச் சடங்கு. இவற்றுள் மங்கலச் சடங்குகளுள் ஒன்றான காது குத்துதல் குறித்து இலக்கியங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள கருத்துகளை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.
சங்க இலக்கியங்களில் காதணி அணிதல்
சங்க இலக்கியங்களில் காது குத்துதல் ஒரு சடங்காகப் பதிவு செய்யப்பட வில்லை. ஆடவரும் மகளிரும் தம் காதுகளை மலா்களைக் கொண்டும் அணிகலன்களைக் கொண்டும் அலங்கரித்த தன்மை இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றது.
சுடுநீா் வினைக் குழையின் ஞாலச் சிவந்த
கடிமலா்ப் பிண்டி தன் காதில் செரீஇ (பரி 12: 87-88)
இப்பாடலடிகளில் தலைவி அசோகின் சிவந்த புதுமலரை, தீயில் இட்டுச் சுட்டமையால் ஒளிமிக்க இயல்புடைய தொழிற் சிறப்புடைய காதணி போல் தொங்கும் படியாகத் தன் செவியில் செருகிக் கொண்டாள் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் வழி மகளிர் மலா்களைச் செவியில்சூடித் தம்மை அழகுபடுத்திக் கொண்டமையை அறியமுடிகிறது.
சாய்குழை பிண்டித் தளிர் காதில் தையினாள்
பாய் குழை நீலம் பகலாகத் தையினாள்
குவளைக் குழைக்காதின் கோலச் செவி (பரி 11: 95-98) என்ற பாடலடிகள் அசோகந் தளிரையும், குழையையும் அணிந்தமையைச் சுட்டுகின்றன.
மகளிர் குழை அணிதல்
மகளிர் அட்டிகை, இட்டடிக்கை, ஓலை, மாணிக்கஓலை, கடிப்பினை, கடுக்கன், கன்னப்பூ, குண்டலம், குணுக்கு, குதம்பை, குறடு, குழை, குவளை, கொப்பு, சன்னாவ தஞ்சம், சின்னப்பூ, செவிப்பூ, தடுப்பு, கொப்பு, சன்னாவ தஞ்சம், சின்னப்பூ, செவிப்பூ, தடுப்பு, தண்டட்டி, தாளுருவி, திரிசரி, தோடு, பொன்தோடு, மணித்தோடு, நவசரி, நவகண்டிகை, நாகபடம், பஞ்சசரி, பாம்படம், பாம்பணி, புகடி, மகரி, மஞ்சிகை மடல், மாத்திரை, முடுச்சு, முருகு, மேலீடு, வல்லிகை, வாளி போன்ற காதணிகளை அணிந்துள்ளனா். கடிப்பு என்னும் அணிகலனை தொடர்ந்து அணிந்து வர காதுமிக நீண்டதாக ஆகும் என்பா். இவற்றுள் குழை என்னும் அணிகலனே சங்க இலக்கியங்களில் பெரும்பான்மையான இடங்களில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
மகளிர் பல்வேறு வகையான குழைகளை அணிந்தமையை சங்க இலக்கியங்கள் வழி அறிலாகின்றது.
ஊசல் ஒண்குழை உடை வாய்த்தன்ன (நற் 286 :1)
கனங்குழைக்கு அமா்த்த சேயரி மழைக்கண் (நற் 16 : 9)
கயல் ஏா் உண்கண் கனங்குழை (நற் 316 : 3)
குழை மாண் ஒள் இழை (அகம் 6 : 7)
கொடுங்குழைக்கு அமர்த்த நோக்கம் (அகம் 3 : 17)
கொடுங்குழை மகளிரின் ஒடுங்கிய இருக்கை (அகம் 236 : 12)
பனி பொலங் குழைத் தெறிப்ப (அகம் 351:12)
என்ற அடிகள் மகளிர் குழை அணிந்தமையை விளக்குகின்றன.
ஒண்சூட்டு அவிர்குழை மலைந்த நோக்கே (அகம் 253 : 26)
என்ற அடியில் மத்தகமணி அமைந்து விளங்கும் காதணி சுட்டப்படுகிறது.
செஞ் சூட்டு ஒண் குழை வண் காது துயல்வர ( அகம் 86 : 27 )
என்ற அடியில் சிவந்த ஒளி பொருந்திய குழை அணிந்தமை சுட்டப்படுகிறது.
ஆடவா் குழை அணிதல்
சங்க காலத்தில் ஆடவரும் குழை அணிந்தமையைக் காணலாகின்றது.
பலதேவன் ஒரு காதில் குழை அணிந்தவனாகச் சுட்டப்படுவதனை
வாய் வாங்கும் வளை நாஞ்சில் ஒரு குழை ஒருவனை ( பரி 1: 5 ) என்ற அடியால் அறியலாகின்றது.
குழையன் கோதையன் குறும் பைந் தொடியன் ( நற் 50 : 2 ) என்ற அடியும் ஆடவர் குழை அணிந்தமைக்குச் சான்றாக அமைகிறது.
பாலியல் உணா்வு
காதணி பாலியல் உணா்வின் வெளிப்பாடாகவும் அமைகிறது. தொல்காப்பியா் களவுக்கால மெய்ப்பாடுகளுள் ஒன்றாக காதொன்று களைதல் என்பதனைக் குறிப்பிடுகிறார். காதொன்று களைதல் என்பது, கூந்தலைப் போலன்றிக் காதிடைப்பெய்து அணியப்பெற்ற தோடு முதலிய அணிகளுள் ஒன்று நிற்ப மற்றொன்று நெகிழ்ந்து வீழ்தல். இதனைச் செவியில் பூட்டாது செருகிய தோடு ஒன்றைத் திருத்துவாள் போலக் கழற்றுதல்’ என்பர்.
தலைவனின் மார்பில் உற்ற முயக்கத்திடை நெரிந்த குழையுடையவளாக பரத்தை திகழ்ந்தாள் என்பதனை
மார்புறு முயக்கிடை ஞெமிர்ந்த சோர்குழை (நற் 20:9) என்ற பாடலடி விளக்குகின்றது.
பக்தி இலக்கியத்தில் காதுகுத்துதல்
சங்க காலத்தில் அழகிற்காக அணியப்பட்ட காதணி பக்திஇலக்கிய காலத்தில் சடங்காக மாற்றம் பெறுகிறது.
காரிகை யார்க்கு முனக்கு மிழுக்குற்றென்
காதுகள் வீங்கி யெரியில்
தாரியா தாகில் தலைநொந்தி டுமென்று
விட்டிட்டேன் குற்றமே யன்றே
சேரியில் பிள்ளைக ளெல்லாரும் காது
பெருக்கித் திரியவும் காண்டி
ஏர்விடை செற்றிளங் கன்றெறிந் திட்ட
இருடீகே சாஎன்றன் கண்ணே (பெரியாழ்வார் திருமொழி 2 : 3- 10) என்ற பாசுரம் காதுபெருக்குதல் என்ற பெயரில் குழந்தைகளுக்கு காதுகுத்தியமையை விளக்குகிறது.
நாட்டுப்புறப்பாடல்களில் காதுகுத்துதல்
ஆண்குழந்தையாக இருந்தாலும் பெண் குழந்தையாக இருந்தாலும் காதுகுத்தும் மரபு பிற்காலத்தில் தமிழரிடையே வளா்ச்சிபெற்றது. “குழந்தைக்குச் சிறுகாயம் ஏற்படாவிட்டால் எமன் குழந்தையைத் தூக்கிச் சென்றுவிடுவான் என்ற நம்பிக்கையின் காரணமாகக் காதுகுத்தும் வழக்கம் தமிழ்நாட்டில் தோன்றியிருக்க வேண்டும். காதுகுத்தும் வழக்கம் தமிழ்நாடு மட்டுமின்றி, ஆசியா, எகிப்து போன்ற நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது. காதுகுத்தும்போது ஏதேனும் உலோகத்தையும் அணிவிப்பா். தீமைதரும் ஆவிகள் தலை,வாய்,மூக்கு, காது ஆகிய உறுப்புகள் வழியாக எளிதில் புகுந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் ஏதேனும் ஓா் உலோகத்தை அணிவித்தால் காது வழியாகத் தீ ஆவி நுழைவதைத் தடுத்துவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையில் இப்பழக்கம் ஏற்பட்டிருக்கலாம். காதுகுத்தும் சடங்கிற்கு இத்தகைய நம்பிக்கைகள் அடிப்படைக் காரணமாக இருக்கலாம் என்று நம்பப் படுகிறது”. (சு.சக்திவேல் நாட்டுப்புற இயல் ஆய்வு ப. 195)
மேலும் “குழந்தையின் உடலில் காயம் ஏற்படுத்துவதால் தீய ஆவிகளினால் துன்பம் உண்டாகாது என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் இச்சடங்கு தோன்றியது என்பா்” (ஞானசேகரன் மக்கள்வாழ்வில் மந்திரச் சடங்குகள் ப.23) தீய ஆவிகளின் தாக்குதலிலிருந்து குழந்தைகளைக் காக்க ஏற்பட்ட இச்சடங்கு காலமாற்றத்தால் பெண்ணுக்குப் பிறந்தவீட்டுடன் நெருக்கத்தினை ஏற்படுத்தும் நோக்கில் வீட்டில் நடத்தும் விழாவாக மாற்றம்பெற்றது எனலாம்.
மாம்பிஞ்சு கொண்டு
மதுரைசிமிக்கி கொண்டு
காதுகுத்த வாராக
கனகமுடி உங்களம்மான் (தமிழர் நாட்டுப்பாடல்கள் ப. 101) என்ற நாட்டுப்புறப்பாடலடிகள் காதுகுத்துவதில் மாமனின் சிறப்பிடத்தை அறியத் தருகின்றன.
தற்காலத்தில் காதுகுத்துதல்
தற்காலத்தில் காதுகுத்துதல் சடங்குமுறையாக மாற்றம் பெற்றாலும் அச்சடங்கிற்கு ஆன்மீக ரீதியாகவும் அறிவியல் ரீதியாகவும் கருத்துகள் கூறப்படுகின்றன. ஆன்மீக ரீதியாக ’ஓ’ என்னும் காதுவடிவில் ’ம்’ என்னும் புள்ளி குத்தப் பெறுவதால் இயக்கம் – புனிதத்தன்மை கிடைக்கிறது என்பதை உணர்த்தவே இந்தக் காதுகுத்தல் இந்து சமயத்தவரிடையே உள்ளது என்பா். அறிவியல்ரீதியாக தங்கம் போன்ற உலோகங்களின் வழியாகத் தண்ணீர் வந்து நம் உடலில் படும்போது நம் உடல் நலத்துக்கு உகந்தது என்பா். மேலும் காதுகுத்துவதால் ஹிரணியா, ஹைடிரோசல் முதலிய நோய்கள் வராது என்றும் குறிப்பிடுவா்.
சங்ககாலத்தில் காதணிகள் அழகிற்கென அணியப்பட்டன. பக்தி இலக்கிய காலத்தில் அது சடங்காக மாற்றம் பெற்றது. பிற்காலத்தில் பெண்களுக்குப் பிறந்த வீட்டுடனான தொடர்பிற்காகவும் தாய்மாமனின் முதன்மைக்காகவும் நடத்தப்படும் சடங்காகவும், பெண்களுக்கான சீா்முறைகளில் இடம்பெறும் சடங்காகவும் மாறியது. இக்காதுகுத்துதல் அறிவியல் முறைப்படி உடல்நலனுக்கு ஏற்றதாகவும் அமைகிறது.
*****
-முனைவா் பா.பொன்னி
உதவிப்பேராசிரியா் மற்றும் துறைத்தலைவா்
எஸ்எஃப்.ஆா்.மகளிர் கல்லூரி (தன்னாட்சி)
சிவகாசி.
க. பாலசுப்பிரமணியன்
பூபாளம் காலையிலே, புன்னகையில் ஆனந்த பைரவியே
பொலிவுடனே காம்போதி, பொழுதிறங்க நீலாம்பரி
போதை தரும் மோகனமே; போற்றிடவே கல்யாணி
புவனமெங்கும் ராகங்களே! புலன் போடும் தாளங்களே!
மூச்சினிலே ஒரு ராகம், மூச்சிரைக்க ஒரு ராகம்,
சிரிப்பினிலே ஒரு ராகம், சிங்கார நடையினிலே ஒரு ராகம்
கொதிக்கும் உலையினிலும் கொழுந்து வடியும் நெருப்பினிலும்
சுவைக்கும் நாவினிலும் சுகமான ராகங்களே!
அருவியின் பாய்ச்சலிலும் அன்னத்தின் நடையினிலும்
சிட்டுக்குருவியின் சிறகசைவிலும் சிங்கத்தின் கர்ஜனையிலும்
மோதகன் களிறு மதமுண்டு பிளிறுகையிலும்
மோகத்தின் முனகலிலும் மலர்ந்திடும் ராகங்களே !
மணி ஓசையிலே ஒரு ராகம்,
முத்துச்சிதறலிலே ஒரு ராகம்,
மழலைச்சிரிப்பினிலே ஒரு ராகம்,
மேகமுழக்கதிலும் ஓர் ராகம்!!
அம்மாவென்பது கன்றின் ராகம்
அமைதி என்பது ஆன்மாவின் ராகம்
மனத்தின் உளைச்சலில் மடமையின் ராகம்
மரணத்தின் வாயிலில் முகாரியே ராகம்!!
வாழ்க்கைவீதியில் எத்தனை ராகங்கள்!!
வாழ்வில் பொறிகள் ஐந்தும் போடும் தாளங்கள்
வாழ்ந்து பார்த்தால் அத்தனையும் வேஷங்கள்
வானும் நிலமும் சேர்ந்து பாடும் கீதங்கள்!
-மேகலா இராமமூர்த்தி
கோழிச்சேவலின் பின்னே அதன் அளகு (பெட்டைக் கோழி) அழகுநடை பயிலும் கவின்காட்சியைத் தன் புகைப்படக்கருவிக்குள் அள்ளிவந்திருப்பவர் திரு. பிரேம்நாத் திருமலைசாமி; இவ்வாரப்போட்டிக்கு இதனைத் தேர்வுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் எம் நன்றி!
அதிகாலை வேளையில் சேவல் எழுப்பும் கூவல், ”சோம்பல் விடுத்துச் செயலாற்றப் புறப்படு!” என்று மாந்தருக்கு அதுவிடுக்கும் அறைகூவலாகும்!
கண்ணைக்கவரும் இவ்வண்ணக்காட்சி நம் கவிஞர்களின் கற்பனைச் சிறகுகள் உயரப்பறக்க உத்வேகமளிக்கும் என நம்புகின்றேன்.
இனி, கவிதைகளைப் பார்வையிடுவோம்!
*****
சேவலின்பின்னே அன்போடு நடைபயிலும் பேடையைப்போல் கணவனும் மனைவியும் ஒன்றுபட்டு (இல்)வாழ்ந்தால் அது நல்வாழ்வாய் மலரும் என்கிறார் திரு. ரா.பார்த்தசாரதி
சேவல் கூவிதான் பொழுது விடியுது
கோழி தன் இரையைத் தேடி அலையுது
ஆண் சம்பாதித்தால்தான் குடும்பத்திற்கு விடிவு
பெண் சம்பாத்தியம், பற்றாக்குறைக்கு ஓர் தீர்வு!
சேவலும், நீர்நிலைக்குத் தன் பெட்டையுடன் செல்கின்றது,
தாகம் தீர்க்கவும், இரைதேடவும் வழி காண்பிக்கின்றது
[…]
ஆணும் பெண்ணும் பணத்திற்காக வேறிடம் செல்கின்றனரே
குழந்தைகளிடம் அன்பைக் காட்ட நேரமில்லை என கூறுகின்றனரே!
கூரை ஏறிக் கோழி கூவினாலும் ஓசையில்லை
கோழி முட்டை இட்டாலும் சேவல் அடைகாப்பதில்லை
ஆண்களும், பெண்களும்,பொருள் ஈட்டாமலில்லை
குழந்தைகளுக்கு நல்ல உணவும், கல்வியும் அளிக்காமலில்லை!
சேவலுக்கு கொண்டை அழகு, மயிலுக்கு தோகை அழகு,
சேவலுக்குப் பின் இரண்டடி பின்னே வீட்டுக் கொடுத்து செல்கிறதே
ஆணும்,பெண்ணும் வாழ்க்கையில் விட்டுக்கொடுத்து வாழ்வதே அழகு…!
*****
”உயிர்களைக் கொன்று புசித்தல் பாவம் என்று வள்ளுவர் சொன்னாலென்ன… சீவகாருண்ய வள்ளலார்தான் சொன்னாலென்ன? ’கொன்றால் பாவம் தின்றால் போச்சு’ எனும் மாந்தரின் சித்தாந்தம் மாறாதவரைத் தம் உயிருக்கு நாட்டில் உத்தரவாதமில்லை என்றுணர்ந்த கோழியும் சேவலும் காட்டைநோக்கிப் புறப்பட்டுவிட்டன!” என்று வேதனையோடு விளம்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.
மனவருத்தம் கோழிகளுக்கு,
மனிதன் மீது..
இனவிருத்திக்கென்று முட்டையிட்டால்,
இவன் விருந்தாக்கிவிடுகிறான்..
சாமி பேரைச்சொல்லி
பலியிட்டு எங்களைச்
சாப்பாடாக்கிக் கொள்கிறான்..
விருந்து இவனுக்கு வந்தால்,
வருந்தவேண்டியது நாங்கள்–
அறுத்துவிடுகிறான் கழுத்தை..
செல்லப் பிராணிகளாய்
வளர்ப்பது,
கொல்வதற்குத்தானோ..
இனியும்
இவனுடனிருந்தால் ஆகாதென,
சேவலும் கோழியும்
சேர்ந்தே கிளம்பிவிட்டன–
காட்டுக்கு…!
*****
நகரமயம் நல்லுயிர்களுக்கு நரகமாய் மாறிவிட்ட சூழலில், இன்பம்தரும் இயற்கையோடு, எழில்கொஞ்சும் பறவைகளும் விலங்குகளும் சேர்ந்தேஅழியும் அவலம் அரங்கேறிவருகின்றது. கிராமியச்சூழலை மீட்டாலன்றி இக்கொடுமைக்கு முடிவுகட்ட இயலாது! என்று எதார்த்தம் பேசுகின்றார் முனைவர். மா. பத்ம பிரியா.
நாகரிகப் படையெடுப்பால்
நசிந்து வரும் கிராமியச்சூழல்
ஆறுகளும் குளங்களும் காடுகளும் சோலைகளும்
ஆரோக்கியம் தரும் காற்றும் நீரும் கரைந்து போயின
நாட்டுக் கோழி நாட்டுச்சேவல்
நம் நாட்டின் பாரம்பரிய உணவு,உடை,கலாசாரம்…
நாட்டுணா்வு என அடுத்தடுத்த நன்மைகள்
நலக்கேடாய் மரணப்படுக்கையில்
நீரோடைகளும் சார்ந்திருக்கும் மரங்களும்
ஆதரக்க ஆளின்றி
நிழலின்றிக் கருகின
எப்போதோ நம் புகைப்படப்பதிவுகளில்
புதைந்திருக்கும் இயற்கை காட்சிகள்
விழிகளுக்குப் புத்துணர்வு தருகின்றன
வருங்காலத்தினர் இயற்கை காட்சிகளை
ஆவணப்படங்களில் காணும் அவலம்…
குறுகிய கால உற்பத்தியால்
விலங்குகளும்,பறவைகளும் வளர்ந்தாலும்
நமது பாரம்பரிய அடையாளம் தொலைந்து போவது
நமக்கு ஏன் புரியாமல் போனது?
நீரும் நிலனும் செழிக்க
விலங்கும் பறவையும் காக்க
நலம் பயக்கும் கிராமியச் சூழலை வளர்ப்போம்
நாகரிக நஞ்சால் மாண்டு போவதை தடுப்போம்
*****
கொண்டைச்சேவலும் அதன் அண்டைநிற்கும் பேடையும் பத்திரமாய்வாழப் பாதுகாப்பான இடத்துக்கு அவற்றை அனுப்பிவிட்ட மகிழ்ச்சி கவிஞர் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் கவிதையில் வழிந்தோடக் காண்கிறேன்.
கொண்டை சேவல் போகுது
****கோழி பின்னே தொடருது!
தண்ணீர்க் குளத்தைத் தேடியே
****தாகத் தோடு செல்லுது!
மண்ணில் புழுக்கள் இல்லையோ
****மயங்கி இங்கே வந்ததோ?
கெண்டை மீனைப் பிடிக்கவோ
****கிளம்பி இரண்டும் வந்தது!
கண்ணில் பட்டால் காலிதான்
****கறியாய் மணப்பீர் வீட்டிலே!
புண்ணாய் நெஞ்சம் வலித்திடும்
****புரிந்து விரைந்தே ஓடுவீர்!
எண்ணம் அறிந்து செயல்பட
****என்னால் முடிந்த உதவியே!
வண்ண உலகில் மகிழ்ச்சியாய்
****வாழ்க நீவிர் இருவரும்!!!
*****
சேவற்போர் புரிந்தும், அவற்றைக் கொன்றுதின்றும் உள்ளம் களிக்கின்றார் இரக்கமன்ற மனிதர். ”பிறருக்கு உணவாவதற்கென்றே பறவையினத்தைப் படைத்த இறைவன் கொடியவனே!” எனக் கடவுளைக் கடிகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.
ஆணுக்கு சேவல் என்றும்
பெண்ணுக்குப்பேடு என்றும்
பெயர் வைத்தார்
மனிதனின் உணவுக்காக
சேவலையும் பேடையும்
வளர்த்திட்டார்
மனம்கிழ்ச்சிக்காக
சேவலையும் சேவலையும் மோதவிட்டு
வெற்றிபெறும் சேவலை வளர்த்தவன்
சேவல் வீரன் என்று மார்தட்டுவான்
விவரம் புரியாத சேவல்
கால நேரம் பார்த்து கூவிஎழுப்பும் மனிதனை
காலம் ஆகப்போவது தெரியாமல்
குப்பையைக்கிளறும் கோழிகள்
கடைசியில் மனிதனின் வயிற்றுக்குள் போக
இறக்கைகள் எல்லாம் குப்பையாய்போகும்
பிறருக்கெனவேவாழ்ந்திடவே சேவலைப் படைத்த
இறைவன் கொடியவனே!
*****
பறவையினத்துக்காகப் பாசத்தோடு உரிமைக்குரலெழுப்பியிருக்கின்றனர் நம் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!
இந்தவாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து நம் பார்வைக்கு!
அக்கரையில் வளமிருக்கு கொக்கரக்கோ – நாம்
அங்க போயி சீ(வி)ச்சுக்கலாம் கொக்கரக்கோ
இக்கரையில் எதுவுமில்லக் கொக்கரக்கோ – நாம்
எதுக்கு இங்க வாழ வேணும் கொக்கரக்கோ.
சொந்த மண்ணு கெட்டியெண்ணு கொக்கரக்கோ – நீ
சொகுசு தேடி அலையாத கொக்கரக்கோ
இந்த மண்ணும் நல்லதுதான் கொக்கரக்கோ –கொஞ்சம் எறங்கிப்புட்டா பொழச்சுக்கலாம் கொக்கரக்கோ.
பூச்சி புழு தேவையின்னா கொக்கரக்கோ – அங்க
போயிச் சீச்சி எடுத்துக்கலாம் கொக்கரக்கோ
ஏச்சிக் கூடப் பொழச்சுக்கலாம் கொக்கரக்கோ – உடன்
என்னோட வந்துரு நீ கொக்கரக்கோ
பொழப்புக் கெட்டு வாழுறது கொக்கரக்கோ – நமக்குப்
பொருந்தாது திரும்பிடலாம் கொக்கரக்கோ
ஒழச்சு வாழப் பழகிக்குவோம் கொக்கரக்கொ – நம்ம
ஊரிலேயே இருந்திடுவோம் கொக்கரக்கோ.
அக்கரைக்குச் சென்று பிழைக்கலாம் என்று அக்கறையோடு சேவல் சொல்வதும், அதனைக் கண்ணியமாய் மறுத்து, உழைத்தால் நாம் வாழும் மண்ணிலேயே கவுரவமாக வாழ வாழியிருக்கு என்று பேடை பதில் சொல்வதும் பறவைகளுக்கு மட்டுமல்ல மனிதருக்கும் கச்சிதமாய்ப் பொருந்தக்கூடியதே!
பட்டணந்தான் போகலாமடி பொம்பளே பணங்காசு
தேடலாமடி – நல்ல கட்டாணி முத்தே
என் கண்ணாட்டி நீயும் வாடி பொண்டாட்டி தாயே…!
என்று கணவன் அழைக்க,
டவுனு பக்கம் போகாதீங்க மாப்பிள்ளே டவுனாகிப் போயிடுவீங்க – அந்த
டாம்பீகம் ஏழைக்குத் தாங்காது பயணம் வேண்டான்னா கேளு மாமா…!
என்று மனைவி மறுத்துரைக்கும் (உடுமலை நாராயண கவியின்) திரைப்பாடலின் நவீன வடிவமாகவே இக்கவிதையை நான் கருதுகின்றேன்.
சொந்த மண்ணைப் போற்றும் உயர்சிந்தனையைத் தன் கவிதையில் விதைத்திருக்கும் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வு செய்கிறேன்.
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?
காயத்ரி அகல்யா எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை ( 22.10.2016) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.
போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014-ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுக்களும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.
-மீனாட்சி பாலகணேஷ்
வடிவுடைப்பெண்ணுக்குப் பலவிதத் தொட்டில்கள்!
குழந்தையை உறங்கவைக்கத் தொட்டிலில் இட்டுத் தாலாட்டுகின்றாள் அன்னை; உடன் நிற்கும் தோழியரும் தாதியரும் பல இன்னிசைப்பாடல்களை இசைக்கின்றனர். மிகவும் உயர்வான தெய்வக்குழந்தை இவள். செல்வந்தர் வீட்டுக் குழந்தை என்றால் கேட்கவா வேண்டும்? அவரவர்கள் தங்கள் பங்கிற்கு ஒரு அழகான தொட்டிலைக் குழந்தை உறங்கப் பரிசாகக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றுள்ளனர்! தாதியரும் செவிலியரும் பொன்னாலான ஒருதொட்டிலில் அன்னத்தூவியின் மெத்தையிட்டு, இனிய ஓலியெழுப்பும் சிறுமணிகளையும் அதில்கட்டி குழந்தையைக் கண்வளர்த்துகின்றனர். குழந்தை உறக்கம் கொள்ளாமல் நெளிகிறாள்; புரளுகிறாள்; கண்களைக் கொட்டக்கொட்ட விழித்து நோக்குகிறாள். இவர்களுக்கு இப்போது ஒரு சந்தேகம் எழுகிறது. குழ்ந்தைக்கு இந்தத் தொட்டில் விருப்பமில்லையோ என்னவோ, வேறு தொட்டில் வேண்டுமோ என்று இவர்கள் குழந்தையிடம் (சின்னஞ்சிறிய மதலை- அவளுக்கென்ன தெரியும்?) கேட்கிறார்களாம்:
“சரியை (முறையான ஒழுக்கம்கொண்ட உயர்ந்தோர்), கிரியை (செய்வன திருந்தச்செய்யும் பெரியோர்) இவற்றினைக் கடைப்பிடிப்பவர்களின் இதயம் என்பது உனக்கு ஒரு தொட்டிலாகும்.” அவர்கள் இதயத்தில் நீக்கமற நிறைந்து வாழ்பவள் அன்னை பராசக்தி எனப்பொருள் கொள்ளவேண்டும்.
“யோகம் பயில்வோரின் ஆறாதாரம் எனும் மலர்ப்பூந்தொட்டிலிலும் (ஆறு ஆதாரங்கள்- மூலாதாரம், சுவாதிட்டானம், மணிபூரகம், அநாகதம், விசுத்தி, ஆக்ஞை என்பனவாம்) கண்வளர்பவளல்லவோ நீ?”
“பெருகும் அறிவினை முறையாகப் பெற்றுயர்ந்தவர்கள், ‘உள்ளும் புறமும்’ வேறு வேறல்ல என மனவமைதி கொண்டு, குழப்பமடையாது தெளிவான சுத்தத்தொட்டிலில் கிடத்தித் தாலாட்டுவார்கள் உன்னை!” ‘பரம்பொருளை இன்னதென்று அறிவினால் முயன்று உணர்ந்து கொண்டவர்கள் அது உள்ளிலோ, வெளியிலோ எங்கும் உண்டென்று தெளிந்து, அவ்வண்ணம் வேற்றுமை பாராட்டிக் குழப்பமடையாது உள்ள தமது அறிவில் உன்னை இருத்தித் தொழுதேத்துவார்கள்,’ என்பது பொருள்.
“இவர்கள் அனைவருக்குமே உரிமைபூண்ட மகளே! குழந்தாய்! இத்தனை உயர்வான தொட்டில்கள் பல உனக்கு உள்ளன. இருப்பினும் நாங்கள் உன்மீது கொண்ட தாயன்பால், இந்தப் பொற்தொட்டிலை மணிகளால் அலங்கரித்து உனக்காக வைத்துள்ளோம். இதனையும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு விளையாடியபடியே கண்ணுறங்குவாய், கிளிபோன்ற மகளே! கருடன் மீது வரும் திருமாலின் சகோதரியே!” என்று ஆசைததும்பப் பாடுகின்றனர்.
யாரிந்தக்குழந்தைப்பெண்? இவள் அரிய பெரிய 
பொருள்கள் பலவும் நிறைந்த திருவொற்றியூர் எனும் நகரின் அரசியானவள். அவளுக்கே இத்தாலாட்டு!
இந்த ஈரேழு பதினான்கு உலகங்களையும் பிறப்பித்தவள்; வடிவுடையம்மை எனப்படும் திரிபுரசுந்தரி இவளே! ‘பெண்ணமுதே தாலோ தாலேலோ’ என அன்புபெருகப் பாடுகின்றனர்.
நீலாம்பரி
சரியை கிரியை இயற்றுனர்க டத்த மிதயத்
தொட்டிலினும்
தண்டா யோகத்தவராறா தார மலர்ப்பூந் தொட்டிலினும்
விரியு மறிவை யறிந்தவர்கள் வெளியே யகமே யெனும்விகற்பம்
விரவாச் சுத்தத் தொட்டிலினு மேவித் தினிது தாலாட்டு
முரிய மகளே யாங்களிடு மொளிமா மணிப்பொற் றொட்டிலினு
முவந்து விளையாட் டயர்கிளியே யுவண முயர்த்தோன் சகோதரியே
அரிய பொருள்சே ரொற்றிநக ரரசே தாலோ தாலேலோ
அகில முயிர்த்த வடிவுடைப் பெண்ணமுதே தாலோ தாலேலோ
(ஆதிபுரி வடிவுடையம்மை பிள்ளைத்தமிழ்- தாலப்பருவம்)
*********
இந்த அருமையான பிள்ளைத்தமிழ் நூலினை இயற்றிய புலவர் வித்துவான் கனகசபைத் தம்பிரான் ஆவார். இது 19-ம் நூற்றாண்டில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. ஆதிபுரி, திருவொற்றியூர் எனவழைக்கப்படும் திருத்தலத்தில் உறைந்துவிளங்கும் திரிபுரசுந்தரி அம்மையின்மீது பாடப்பெற்றது. இவ்வம்மை வடிவுடையம்மை, வட்டப்பாறை அம்மன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறாள். இது சப்தவிடங்கத் தலங்களுள் ஒன்றாகும். சிவபிரானின் திருநாமங்கள் இங்கு படம்பக்கநாதர், ஒற்றீஸ்வரர், ஆதிபுரீஸ்வரர், தியாகேசர், ஆனந்தத்தியாகர் எனப்பலவாம். சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இத்தலத்தில்தான் சங்கிலி நாச்சியாரை மகிழமரத்தடியில் மணந்துகொண்டார்.
*********
அழகான சிறுமி; பராசக்தி அன்னையே இச்சிறுமியாக அவதரித்துள்ளாள்; இவளை நீராட வேண்டியபடி செவிலித்தாயும் தோழியரும் சேடியரும் ஆடையணிமணிகள், வாசனைச் சுண்ணப்பொடி, மலர்மாலைகள் என அனைத்தையும் ஏந்திநிற்கின்றனர். சிறுகுழந்தைகள் அவ்வளவு எளிதில் நீராட வரமாட்டார்கள். ஏதாவது ஒன்று அவர்கள் சிந்தையைக் கவர்ந்திழுக்க, அதிலேயே முனைப்பாக இருப்பார்கள். தாயார்தான் பார்த்துப்பார்த்து அவர்களுக்கு உணவு அளிப்பதோ, நீராட்டுவதோ, உறங்க வைப்பதையோ செய்வாள்.
இங்கு இவர்கள் விதம்விதமாக நீராடலுக்கு உகந்த பொருட்களை வைத்துக்கொண்டு, சிறுமியான வடிவுடையம்மையை நீராட ஊக்குவிக்கிறார்கள்: என்னவெல்லாம் கொண்டுவந்துள்ளனர் எனப் பட்டியலைப் பார்ப்போமா?
தேன்சொரியும் பலவிதமான வாசமலர்கள்; அவற்றினை அவ்வாறே எடுத்து மலரிதழ்களைத் தேனோடு உதிர்த்துச் சுண்ணமாக்கியுள்ளனர். பொன்போலும் அன்னையின் மென்மையான மேனியில் தேய்த்து நீராட்டத்தான்! பலவிதமான வாசனைப்பொருட்களைச் சேர்த்துச் செய்த களபம் (கஸ்தூரி, சந்தனம், இன்னும்பல) எனும் சுண்ணமும் ஒருத்தி கையில் காத்துக்கிடக்கிறது! கருப்பூரங்கலந்த சுண்ணம் இன்னொருத்தியிடம்; பொன்துகள்களையும் சேர்த்துச் சுண்ணமிடிப்பார்கள் எனவும் அறிகிறோம். இவ்வாறு பலவிதமான வாசனைப்பொடிகளாகிய சுண்ணக்கலவைகளும்- அவரவர்கள் அன்னைக்கென்று தங்கள் எண்ணப்படியெல்லாம் வாசனைப்பொருட்களைச் சேர்த்துக் குழப்பிக் கலவையாக்கிச் சுண்ணங்களாக்கிக் கொண்டுவந்துள்ளனர். மலர்போலும் மங்கையர் சிலர் மலர்மாலைகளை ஏந்தி நிற்கின்றனர்- வண்டுகள் அம்மலர்களிலுள்ள தேனையுண்டு பாடி ரீங்காரமிடுகின்ற மலர்மாலைகள் அவையாம்! ‘புள்ளோடி ஆடி முரலும் செழுந்தொங்கல்’– அழகான சொற்பிரயோகம்! புள் எனில் வண்டு எனவும் ஒருபொருளாகும்.
‘இவையனைத்தையும் இவர்கள் உனக்காக ஏந்தி நிற்கின்றனர். நீ வா அம்மா! வந்து நீராடுக!’ எனும்போது எவ்வாறு நீராட வேண்டுமெனவும் அன்புடன் விவரிக்கின்றாள் தாய்.
“அழகான உனது கைகளால் நீரினை அளைந்து, வாரிவீசி, விழிகள் சிவக்கும் வண்ணம் நீராடுக! மார்பினில் அணிந்துள்ள குங்குமச்சாந்து நீரில் கரைந்து அழியுமாறு நீராடுவாயாக! உனது கரிய கூந்தல் நீரில் அவிழ்ந்து தளரும்வண்ணம் நீராடுக! உடல் பூரிக்கும்படி நீராடுவாய்! பலவிதமாக இழைத்துச் செய்யப்பட்ட பொன் அணிகலன்கள் தொங்கி அசைந்தாடுமாறு நீராடுக!
“இவ்வாறெல்லாம் நீ நீராடும்போது உனது நாயகனான சிவபெருமானின் மற்றொரு வடிவம் இந்த நீர்நிலை என்றெண்ணி அதனுடன் (அவனுடன்) கலந்தாட வேண்டும் தாயே! (சிவப்பரம்பொருளானது எங்கும் எல்லாமாகவும் இருக்கும் திறம்படைத்தது என்பதனை உணர்த்தவே இவ்வாறு கூறினார் போலும்!)
“இருபுறங்களிலும் வெண்மைநிற அன்னங்கள் திரளாக ஒலிசெய்தபடி வரும் பாலாற்றின் (பாலிநதியின்) வெள்ளத்தில் நீராடியருளுவாயாக!” பாலாறு ஒருகாலத்தில் பால்போன்ற நீர்ப்பெருக்கில் சிறந்து அன்னங்கள் ஆடிவிளையாடும் ஆறாகவும் இருந்ததென அறிந்து ஆச்சரியத்திலும், ஆற்றாமையிலும் (அதன் தற்போதைய நிலை கண்டு ஆற்றாமை) மூழ்குகிறோம்.
“வெற்றிநெரியன் பணிகின்ற திருஒற்றியூரில் வாழும் வடிவுடையம்மையே! நீ நீராடி அருளுவாயாக!” என த் தாதியரும் தாயும் அம்மையை வேண்டுவதாகப் புலவனார் பாடியுள்ளார்.
புன்னாகவராளி
கள்ளோ டலர்ந்தநறு மென்மலர்ச் சுண்ணமும் களபப் பசுஞ்சுண்ணமும்
கர்ப்புரச் சுண்ணமும் கலவையும் சுண்ணமும் கமழ்கின்ற பலசாந்தமும்
புள்ளோடி யாடிமுர லுஞ்செழுந் தொங்கலும் பூவையர்க ளேந்திநிற்பப்
பொற்பநின் கையா லெறிந்துவிழி சேப்பமென் பூண்முலைச் சாந்தமழிய
நள்ளோதி சோரவுடல் பூரிப்ப நகைசெயிழை நான்றாட ஆடுந்தொறும்
நாயகற் கிதுவுமொரு வடிவென்று கலவிநீ நண்ணுவது மானவிருபால்
வெள்ளோதி மத்திர டழங்கவரு பாலிநதி வெள்ளநீ ராடியருளே
வெற்றிநெரி யன்பணிகொ ளொற்றியூர் வடிவம்மை வெள்ளநீ ராடியருளே.
(பொற்பு- அழகு; நள்- இரவு; இங்கு இரவுபோலும் கருமை எனப்பொருள்கொள்ள வேண்டும்; ஓதி- கூந்தல்; தழங்கல்- ஒலிசெய்தல்)
(ஆதிபுரி வடிவுடையம்மை பிள்ளைத்தமிழ்- நீராடற்பருவம்)
எண்ணற்ற வண்ணச் சொற்சித்திரங்கள்; சிந்தைகளிகூரக் கண்டு மகிழலாம்.
*****
மீனாட்சி க. (மீனாட்சி பாலகணேஷ்)
{முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை,
கற்பகம் பல்கலைக்கழகம், கோவை,
நெறியாளர்: முனைவர் ப. தமிழரசி,
தமிழ்த்துறைத் தலைவர்.}
பனித்துளிக்குள்
எரிகின்ற
நெருப்பு
நித்திரையை
பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்
விளக்கு
முள்ளை
மலராக்கும்
பட்டாம் பூச்சி
சில்லென
வீசுகின்ற
தீ
ஓடையில்
மிதக்கின்ற
கடல்
விறகினை
கரும்பாக்கும்
எறும்பு
உரத்து
ஒலிக்கின்ற
மெளனம்
வேடனை
வேட்டையாடும்
மான்
முள்ளில்
சுரக்கின்ற
தேன்
வண்டு தேடி
பறக்கின்ற
பூ
தாஜ்மகாலை
விளம்பரப்படுத்தும்
தொலைக்காட்சி
படகில்
பயணிக்கின்ற
நதி
சிற்பியை
செதுக்கும்
உளி
பூமியில்
வாழும்
ஆகாயம்
காற்றில்
மிதக்கின்ற
வைரக் கல்
மின்சாரமின்றி
எரிகின்ற
மின்குமிழ்
நெருப்பு
பெய்கின்ற
மழை
காதல்
ஒளியின்
நிழல் .
க. பாலசுப்பிரமணியன்
மூளையின் உள்ளே…
கற்றலைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் எவ்வாறெல்லாம் மூளையின் பல பகுதிகள் நமக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருக்கின்றது என்பது மிகத் தெளிவாக விளங்குகின்றது. அது மட்டுமல்ல, மற்ற உயிரினங்களைவிட மனித மூளை எவ்வாறு மிகச் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றது, சிந்தனை, புத்திசாலித்தனம், மதிகூர்மை, மற்றும் திறனாய்வு செய்கின்ற மேலாண்மை ஆகியவை எவ்வாறு வெளிப்படுகின்றது என்பதும் நமக்குத் தெரிய வருகின்றது.
மூளையின் வளர்ச்சியைப் பற்றி ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபாடுள்ள வளர்ச்சி உயிரியலாளர்கள் (Developmental Biologists) மூளையின் மூன்று விதமான வளர்ச்சி நிலைகளை நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றனர். இவைகளை முறையாக
1.Reptilian Brain (ஊர்வன சார் மூளை )
2, Mammalian Brain (பாலூட்டிகள் சார் மூளை )
3 Neo cortex (நவ-புறணி)
என்றும் அழைக்கின்றனர்.
இவற்றில் முதல் நிலையான ஊர்வனசார் மூளை, (Reptilian Brain ) மூளை வளர்ச்சியின் முதற்படியாக விளங்கியதாகவும், இதன் வளர்ச்சியில் பய உணர்வு அதிகமாக பாதித்ததாகவும் கூறப்படுகின்றது. அதனால் தான், மனிதர்களில் பயஉணர்வு பலருக்கு அடிப்படை உணர்வாக அமைந்து ஏதாவது ஒரு பொருளுக்கோ, கருத்துக்கோ, நிகழ்வுக்கோ மனம் அடிப்படையில் பயம் கொள்வதாகவும் மன இயல் நிபுணர்களிடையே ஒரு கருத்து நிலவி வருகின்றது. மனித இனத்தின் பல வேலைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் இப்பகுதி, மூசசு விடுதல், அடிப்படை செயல்களை ஒழுங்குபடுத்தல் (Regulatory functions), மற்றும் தானியக்கமாக இருக்கின்ற (auto-response) பல நிகழ்வுகளை செம்மைப் படுத்துதல் ஆகையவற்றைச் செய்கின்றது.
அதேபோல் பாலூட்டிசார் மூளை ( இதை உணர்வு செயலி mammalian brain என்றும் அழைக்கலாம்) மனித உணர்வுகளை அறிந்து, புரிந்து, ஒருங்கிணைத்து, ஒழுங்குபடுத்தி வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வுகளுக்கு மேலாண்மை வகிக்கின்றது. கோபம், பாலுணர்வு, அதிசயம், மகிழ்ச்சி போன்ற பல உணர்வுகளை இந்தப் பகுதி பரிபாலிக்கின்றது. உணர்வுகளின் வேகம், தொடர், காலப் பரிமாணங்கள் போன்ற பல உணர்வின் பரிமாணங்களை இதுவே ஆசான்.! இது மூளை வளர்ச்சியில் இரண்டாவது படியாக அமைந்தது என்று வல்லுநர்கள் கருத்து.
நவ-புறணி (Neo Cortex) வளர்ச்சியின் மூன்றாவது படிக்கல்லாக அமைந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர். இது மூளையின் மேல்பகுதியாகவும் மூளையின் உள்பகுதிகளுக்கு ஒரு மேலுறைபோலவும் அமைந்துள்ளது.. இதையே பலரும் மனிதமூளை என்றே அழைக்கின்றனர்.
மனித மூளை (Neo Cortex) வளர்ச்சியின் மூன்றாவது படிக்கல்லாக அமைந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர். இது மூளையின் மேல்பகுதியாகவும் மூளையின் உள்பகுதிகளுக்கு ஒரு மேலுறைபோலவும் அமைந்துள்ளது. ஒரு பிறந்த குழந்தைக்கு விரிக்கப்படும் இரப்பர் விரிப்பின் அகல நீளத்திற்கு ஈடு கொடுக்கும் அளவில் உள்ள இந்த மேலுறை மனித மூளையின் பல செயல்களுக்குக் காரணமாக விளங்குகின்றது.
பார்வைப்புறணி, (Visual Cotex) செவிப்புலப் புறணி (auditory cortex) , மற்றும் உணர்ச்சிப்புறணி (sensory cortex) இவற்றின் உள்ளீட்டுக்கள் இங்கே ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு அலசப்பட்டு பொருள்சார் கருத்தாக நமக்கு அறிவிக்கப் படுகின்றது. மற்றும் நமது நினைவுகள் அனைத்தும் இங்கே பதிவு செய்யப்பட்டு நினைவலைகளாக காக்கப்பட்டு வருகின்றன.
மூளையின் இந்த மூன்று பகுதிகளும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டு மனிதத்தின் சிறப்பை வெளிப்படுத்த மிகவும் உதவியாக அமைகின்றது. இதில் முக்கியமாக மேலுறையாக விளங்கும் மனிதமூளை நமது பல முக்கிய சிந்தனைச்செயல்களுக்கு உதவியாக இருப்பது மட்டுமின்றி புதிய எண்ணங்களையும் புதிய கருத்துவண்ணங்களையும் உருவாக்குவதற்கு காரணமாக உள்ளது. இதனால் தான் தலையில் அடிபடுவதை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகின்றது . மூளைப்பகுதிகளில் ஏற்படும் சில சிறிய தாக்கங்கள் கூட அவற்றின் வேலைகளை பாதித்து அவற்றின் திறன்களையும் செயல்பாட்டு முறைகளையும் மாற்றி அமைந்துவிடுகின்றன. \இந்த மூன்று பகுதிகளை இணைத்து செயல்படுவதில் பல்லாயிரக்கணக்கான நியூரான்களும் அதனுடன் இணைந்த மின்வேதியில் செயல்பாடுகளும் தோள்கொடுக்கின்றன. இங்கு நடைபெறுகின்ற பல்லாயிரக்கணக்கான செயல்பாடுகள் நடப்பதற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நேரமோ ஓர் வினாடியின் மிகச்சிறிய விழுக்காடுகள்தான். !
மேலெழுந்தவாரியாகக் கற்றலைப் பார்க்கும் நாம் அதன் பின்னே நடக்கும் செயல்களை அறியும்போது அது ஆச்சரியமாகவும் இயற்கையின் இணையில்லா பேராண்மையை வெளிப்படுத்துவதாகவும் அமைகிறது.
தொடரும்…
நிர்மலா ராகவன்
பிறரைப் புரிந்துகொள்ள..
கமலஹாசன் மிக நல்ல நடிகர் என்கிறோமே, ஏன்?
நடிகை ராதிகா ஒரு மேடையில், `இவர் காதல் காட்சிகளில் நடிக்கும்போது, ஒவ்வொரு நடிகைக்கும், `இவருக்குத்தான் நம்மேல் எவ்வளவு காதல்!’ என்கிற பெருமிதம் ஏற்படும். ஆனால், `இப்போதுதான் புரிகிறது. ஓர் எருமையை இவர்முன் நிறுத்தினாலும், அப்படித்தான் பார்ப்பார்!’ என்றாரே, பார்க்க வேண்டும்! நடிகருக்கே சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
உணர்ச்சிகளை மாறிமாறிக் காட்டினால், நடிப்போ, நாட்டியமோ, பாத்திரங்களின் நுட்பமான உணர்வுகள் பார்ப்பவர்களைப் போய்ச்சேரும்.
வட நாட்டு நடிகைகள் தமிழ் திரைப்படங்களில் நடிக்கும்போது, மொழியின் ஆழத்தை உணர்வதில்லை. அதனால் எந்த தருணத்தில் என்ன பாவம் காட்டவேண்டும் என்பது அவர்களுக்குப் புரிவதில்லை. அர்த்தத்தையெல்லாம் எதற்குப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், நம் உடலழகே போதாதா என்று மெத்தனமாக அவர்கள் இருப்பதுபோல்தான் தோன்றுகிறது. சமயாசந்தர்ப்பம் புரியாது சிரித்து வைக்கிறார்கள். (கஷ்டம்!)
இயக்குனர் `சிரி’ என்கிற போதெல்லாம் சிரித்துவைத்தால் மட்டும் போதுமா? சிரிப்பில்தான் எவ்வளவு விதங்கள்! ஒரு குழந்தையைப் பார்த்து கண்களில் கனிவுடன் சிரிப்பது, கேலிச்சிரிப்பு, பிறர் நம்மை புகழும்போது வரும் பூரிப்புடன் கூடிய புன்னகை — இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மொழியோ, கதையில் குறிப்பிட்ட சந்தர்ப்பமோ புரியாதவர்கள் ஒரே மாதிரி சிரித்து வைப்பார்கள். இதனால்தான் இவர்களது நடிப்பு எடுபடுவதில்லை. சில வருடங்களிலேயே காணாமல் போய்விடுகிறார்கள்.
மொழி தெரியாவிட்டாலும், சில நடிகர்களும் நடிகையர்களும் ஒரு காட்சியின் ஆழத்தைப் பிறர் விளக்கப் புரிந்துகொண்டு, தம் தனித்துவத்திற்கேற்ப தேவையான உணர்ச்சிகளை தம் உடலாலும் முகத்தாலும் காட்டுவதும் உண்டு. (அப்பாடா!) எதிர்நீச்சல் படத்தில் வரும் கதாநாயகியின் தந்தை ஷரத் லோஹிதாஷ்வா, கபாலி படத்தில் ரஜினியின் மனைவியாக நடித்த ராதிகா ஆப்தே இருவரும் மராத்தி மொழியினராம். சொந்தக் குரலில் பேசாவிட்டாலும், தம் உணர்ச்சிகளைக் காட்ட மொழி அவர்களுக்கு ஒரு தடையாக இருக்கவில்லை என்பது பாராட்டுக்குரியது.
பரதநாட்டியம் என்ற வார்த்தையின் முதல் எழுத்திலேயே `பாவம்’ என்றிருக்கிறது. பார்ப்பவரைப் பரவசப்படுத்த பாடல் வரிகளுக்கேற்ற உடலசைவு மட்டும் போதாது. என்ன ஆடுகிறோம் என்று புரிந்துகொண்டதற்கு அடையாளமாக நவரஸங்களையும் கொட்டும் முகபாவங்கள், அங்க அசைவுகள் ஆகியவை நாட்டியத்திற்கும் இன்றியமையாதவை.
தமிழ் தாய்மொழியாக இருந்தாலும், அல்லது அதில் நன்கு உரையாடத் தெரிந்திருந்தாலும், எல்லாருமே தாம் ஆடும் பாடலைப் புரிந்துகொண்டு, முகபாவங்கள் காட்டுவர் என்று கூற முடியாது.
சிறு பெண்கள் நடனமாடும்போது, முதல் சில வருடங்கள் சற்று பயந்தாற்போல் இருப்பார்கள். அடிக்கடி தாயின் பக்கம் கண்கள் அலையும். அவர்கள் ஆடி முடிந்ததும், `சிரிச்சபடி ஆடணும்!’ என்று ஆசிரியையும், அம்மாவும் கூறுவார்கள். கோரிக்கை மிரட்டலாகவோ, கொஞ்சலாகவோ வரக்கூடும். `சரிதான்,’ என்று அவர்களும் சிரித்த முகத்துடன் ஆட சில வருடங்கள் பிடிக்கும். ஆனால் அது போதாது.
ஏன், அதுதான் பிறர் சொல்வதைக் கேட்டு, சிரித்தபடி ஆடுகிறார்களே என்கிறீர்களா?
பாடல் முழுவதும் முகம் விகசித்தபடி இருக்கும்.
இப்படி ஆடிய ஒரு பெண்ணிடம் நான் கேட்டேன், `ஏம்மா? `புலித்தோலை அணிந்த சிவன்’ என்னும் இடத்தில், நீ சிரித்தாயே! புலி சிரித்து பார்த்திருக்கிறாயா?’
துர்கை அம்மனுக்கு அப்பெயர் வரக் காரணமாக இருந்த கதை: துர்க்காமா என்ற அசுரன் பல காலம் தவம் இருந்து, பிரம்மா அவன்முன் தோன்றியதும், `ஒரு வரம் வேண்டும்!’ என்று கேட்கிறான்.
எப்படிக் கேட்பான்?
ஒருவரை நாம் ஏதாவது வேண்டும்போது, மரியாதையாகக் கேட்போம். இல்லையா?
சுயமரியாதையின்றி, குறுகிய காலத்தில் எதையும் சாதிக்க விரும்பும் காரியவாதிகள் கூனிக் குறுகுவார்கள். கூழைக் கும்பிடு போடுவார்கள். பல்லிளிப்பார்கள். ஆனால் அவர்களுக்குத் தெரியும், நினைத்தது நடந்துவிட்டால், அதற்குப்பின் எதிரிலிருப்பவரை மறந்துவிடுவோம், அலட்சியமாகப் பார்ப்போம் என்று. அந்த பொய்மை கண் சட்டென ஒரு பக்கம் அலைவதில் தெரியும். நினைத்தது கிடைத்தவுடன், உடல் நிமிர்ந்து, அதிலிருந்து ஒரு அலட்சியம் வெளிப்படும். இரண்டு வரிகள் திரும்பத் திரும்பப் பாடப்படும்போது, இவ்வளவையும் காட்டினால் பார்ப்பவரையும் அந்த உணர்ச்சி தொற்றிக்கொள்ளும்.
துர்க்காமா பெற்ற வரத்தால் அகிலமே அவன் கைக்குள் வர, கொடுமைகள் பல புரிகிறான். நீர் வற்றிப்போய், மக்கள் அம்மனிடம் முறையிடுகிறார்கள்.
தண்ணீர் கிடைக்காது வாடும் உயிரினங்களின் துயரம் அவர்கள் முகத்தில். `எங்களுக்கு வேறு வழியே இல்லை!’ என்ற கெஞ்சல். `ஏதாவது செய்யேன்!’ என்ற ஏக்கம்.
அம்மனுக்கோ முதலில் ஆத்திரம், கேடுகெட்டவனுக்கெல்லாம் அதிகாரத்தைக் கொடுத்தால் இப்படித்தான் என்பதுபோல். மக்களின் பரிதவிப்பைக் கண்டு இரக்கம், கருணை முகத்தில். அவள் நீரைச் சொரியும்போது, தான் பெற்ற மகவிற்கு அமுதூட்டும் அன்னையைப்போல அன்பு.
இறுதியில், துர்க்காமாவிடமிருந்து வேதங்களை மீட்டு, அவனையும் அழித்ததால் துர்கா என்ற பெயர் பெறுகிறாள்.
நடிகர்கள, நடனமணிகள் மட்டுமின்றி, எழுத்தாளர்களும் தாம் சித்தரிக்கும் கதாபாத்திரங்களாகவே மாறிவிட வேண்டும். இதைத்தான் GETTING INTO THE SKIN OF OTHERS என்கிறார்கள். இம்முறையால் அவர்கள் உலவவிடும் பாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுக்க முடியும்.
பாலித் தீவில் தியானத்தால் இதைச் சாதிக்கிறார்கள். ஒரு நடனத்தில், (தேங்காய் உருமட்டையால்) கொழுந்து விட்டு எறியும் தீயை குதிரையாக மாறி, வெறுங்காலாலேயே அணைக்கிறார்கள். மயிர்க்கூச்செறிய வைக்கும் இடம் அது.
இன்னொரு நடனத்தில் இருபது நிமிடங்கள் போர்வீரர்கள் `இறந்து’ விடுவார்கள். எந்தவித அசைவும் கிடையாது. மூச்சுவிடுவதற்கு அடையாளமாக அவர்கள் மார்பும் ஏறி இறங்கவில்லை. பார்த்தவர்கள் பயந்தேவிட்டோம். பிறகு, எதுவுமே நடவாததுபோல் அவர்கள் எழுந்தபோதுதான் எங்களுக்கு மூச்சு வந்தது.
நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், அவர்களின் தலைவரிடம் அணுகி விசாரித்தேன். அப்போதுதான் சொன்னார், `நாங்கள் தியானத்தால் எந்த மிருகமாகவும், மூச்சற்றவர்கள்போலும் மாறமுடியும்,’ என்று.
இதையெல்லாம் புரிந்துகொள்ள அதிக வயது ஆகியிருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. தியானம் மட்டுமின்றி, நிறையக் கதைகள் படித்து, கதாபாத்திரங்களுடன் நம்மைப் பொருத்திக்கொள்ள முயல வேண்டும். பேசுவதைக் குறைத்து, பிறரைக் கூர்ந்து கவனித்தால், பல்வேறு குணாதிசயங்கள் புலப்படும்.
உற்று உற்றுப் பாருங்கள், அவர்கள் தர்ம சங்கடத்துடன் நெளியும்வரை. மனிதர்களின் மனப்போக்கு, வக்கிரங்கள் புரியும்.
அதன்பின், பிறர் தாமே வலிய வந்து தம் கதைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வார்கள். கருவிற்காக நாம் அலைய வேண்டியதில்லை.
–செண்பக ஜெகதீசன்…
காமக் கணிச்சி யுடைக்கும் நிறையென்னும்
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு.
–திருக்குறள் –1251(நிறையழிதல்)
புதுக் கவிதையில்…
நிறை என்னும்
கதவை அடைத்து,
நாணமாம் தாழ்ப்பாள் போட்டு
பாதுகாத்தாலும்,
காமமெனும் கோடரி
உடைத்துவிடும்…!
குறும்பாவில்…
கற்புக் கதவடைத்து நாணத்தாழ்ப்பாள்
போட்டாலும் நிற்காது,
காமமாம் கோடரி உடைத்துவிடும்…!
மரபுக் கவிதையில்…
கற்பெனும் வலிய கதவடைத்து
காட்டும் நாணமாம் தாழ்ப்பாளைப்
பொற்புடன் போட்டுப் பூட்டிடினும்
போதா ததற்குப் பாதுகாப்பு,
அற்பமாய்த் தோன்றிடும் காமமெனும்
ஆயுதம் கோடரி தாக்கிவிட்டால்,
சொற்பமும் மீதி இல்லாமலே
சுக்கு நூறாய் உடைந்திடுமே…!
லிமரைக்கூ…
நாணத்தாழ்ப்பாள் கற்புக்கதவை அடைக்கும்,
போதாது போதாது இதற்கிந்த பாதுகாப்பு,
காமமெனும் கோடரியதை உடைக்கும்…!
கிராமிய பாணியில்…
பொல்லாதது பொல்லாதது
காமம் ரெம்பப் பொல்லாதது..
வெக்கத் தாப்பாளப் போட்டேதான்
கற்புக் கதவ
பூட்டிவச்சாலும் பாதுகாப்பில்ல
பெருசா பாதுகாப்பில்ல..
காமக் கோடாலிவச்சி
வெட்டுனாலே ஒடஞ்சிபோவும்
துண்டுதுண்டா ஒடஞ்சிபோவும்..
அதால,
பொல்லாதது பொல்லாதது
காமம் ரெம்பப் பொல்லாதது…!
–செண்பக ஜெகதீசன்…
க. பாலசுப்பிரமணியன்
மார்கழி மணாளன் திருக்காப்பு
வாழிய வாழிய வலக்கை சக்கரம்
வாழிய வாழிய மலர்க்கை சங்கம்
வாழிய வாழிய துளசி மோகனன்
வாழிய வாழிய மார்கழி மணாளன் !
வண்ணங்கள் ஆயிரம் கண்களில் துள்ளும்
கண்ணனின் நினைவில் காலங்கள் வெல்லும்
விண்ணவர் அனைவரும் வாழ்த்திடும் வகையில்
வைகறை நித்தம் மங்கலம் மலர்ந்திடும் !
திருவருள் பொங்கிடும் திருவடி சரணம்
பொன்னிரு பாதம் இன்னுயிர் காக்கும்
கண்ணிரு விழியில் கண்ணனை வைத்தால்
கருத்தில் காரிருள் நீங்கிக் கதிரொளி வீசும் !
பூவிரித் தாமரை பொற்பதச் செல்வி
பூரணன் நெஞ்சினில் நித்தம் வேள்வி !
போதுமென்ற மனம் புகுந்திட வருவாள்
போதாதவர்க்குப் பொன்னும் தருவாள் !
அரங்கனின் அயர்வினை நீக்கிடும் காலை
ஆலயம் நெஞ்சினில் அமைந்திடும் வேளை !
மார்கழிக் காலையில் மாதவன் போற்றி
மங்கலம் தங்கிட வாழ்வினில் வெற்றி !
மார்கழி மணாளன் (1)
திருவரங்கம் -ஸ்ரீ ரங்கநாதர்
அரங்கத்தான் திருமேனி துயிலுறங்கத் தான்
அஞ்சுதலை ஆதிசேடன் குடைப் பிடித்தான் !
அன்னை இலக்குமியும் அடி போற்றத்தான்
அரங்கத்தான் தாள் அகிலமெல்லாம் காப்பு. !
ஆதவன் சுடரெல்லாம் கார்மேனி கவர்ந்திருக்க
அங்கமெல்லாம் புதுநிலவாய்ப் பொலிந்திருக்க
அரக்கன்தம்பி ஆள்திசைக்கும் அருள்கிடைக்க
அலையாழி துயில் செய்யும் அரங்கத்தான் காப்பு !
விண்ணவரும் மன்னவரும் கண்விழியில் காத்திருக்க
வேதமுடன் பாசுரங்கள் விண்வெளியில் ஒலித்திருக்க
விழிகாண ஆவினங்கள் விருப்பமுடன் காத்திருக்க
விழிமூடி விளையாடும் வைகுந்தன் அருள்காப்பு !
துயிலுறங்கும் தூயவன் நினைவெல்லாம்
துயர்துடைக்கச் சென்றதுவோ அகிலமெல்லாம்?
தூங்காமல் தூங்குகின்ற தோற்றமுற்றான்
துளசி மாலையணி துவாரகையான் திருக்காப்பு! !
ஆழ்வார்கள் சாசனங்கள் அவன் கேட்டும்
அமர்ந்திடவே ஆசனங்கள் ஏற்கவில்லை !
காவிரிக் கருணையில் கழனிப்பாசனம் போல்
காதல் கொண்டோருக்குக் கண்ணன் காப்பு !
நீலக்கடலிலே நீண்ட சேஷத்திலே
நித்திரை காட்டும் முத்திரை மோனத்திலே
நீர்மேகக் கண்ணனவன் பாதத்தையே
நினைத்தவருக்கெல்லாம் அருட்காப்பு !
மதுரைக் காண்டம் – அழற்படு காதை
வணிக பூதம்
சிவந்த நிறம் கொண்ட
பொன்போன்ற மேனியுடையவன்;
நிலையான சிறப்பையும்,
வீரம் மிகுந்த வேலையும்
கையில் கொண்டவன்;
அரசனின் அணிகலன்களில்
மணிமுடி தவிர அனைத்தையும் அணிந்தவன்;
வணிகர்க்கே உரித்தான் வணிகத் தொழிலால்
இவ்வுலகம் முழுவதையும் காப்பவன்;
கலப்பையும் துலாக்கோலும்
கையில் கொண்டவன்;
புகழ்வாய்ந்த பொன்னிற ஆடையை
இடுப்பில் அணிந்தவன்;
வெட்சி, தாழை, ஆம்பல்,
சேடல், நெய்தல், பூளை, மருதம் ஆகிய
பூக்களால் ஆன மாலையைத்
தன் கழுத்தில் அணிந்தவன்;
பொன்போன்ற
நல்ல நிறம் கொண்ட சாந்தினை
மின்னல் போல் ஒளிர்கின்ற
மார்பிலே பூசியவன்;
கொள், பயிறு, துவரை, உளுந்து
ஆகியவற்றைக் கலந்து சமைத்த உணவை
விரும்பி உண்ணும் இயல்பினன்;
அகன்ற நெற்களம், பறவைகள் உள்ள கழனி,
வணிக மேடை, காஞ்சி மரத்தின் அடர்த்தியான நிழல்,
இந்த இடங்களில் முற்பகல் பொழுதில் உண்பவன்;