Blog

இன்னம்பூரான்
29 08 2016

 

 

‘சுகவனம்’ தொடரின் முதல் ஐந்து பதிவுகள் ஒரு அறிமுகத்தொடர் என்க. ஐந்தாவது ‘புள்ளி வைத்து அடிக்கும்’ ரகம். புள்ளியியல் துறை குறி வைத்தபடி பணி செய்தால், உண்மை சவுக்கடி போல் வெளிவரும். பொய்ச்சான்றுகள் கூற, அதே புள்ளியியலை துஷ்பிரயோகம் செய்வது எளிது. மெத்த கெட்டிக்காரர்கள், புள்ளி விவரத்தைத் தாமதம் செய்து அளித்து, முழுப்பூசணிக்காயைச் சோற்றில் வைத்து மறைக்க முயல்வதும் உண்டு.

இந்தியமக்களின் சுகவனம் பொருட்டான புள்ளி விவரங்கள் பத்து வருடங்களுக்கு பிறகு 2013-14 வரையான காலகட்டத்துக்கு இந்த வாரம் வெளியிடப்பட்டன. அவையாவன:

1. 2013-14 வது வருடம் மக்களின் சுகவனத்துக்குச் செலவிடப்பட்ட5 லக்ஷம் கோடி ரூபாய், ஜிடிபியின் 4% மட்டுமே;
2. நமது தேசீயச் சுகாதாரக் கோட்பாடே, இது போதாது, உலகெங்கும் 5-6% செலவிடப்படுகிறது என்கிறது;
3. அதுவும் பெரும்பாலும் அரசு செலவு என்று ஒப்புக்கொள்கிறது;
4. அந்த5 லக்ஷம் கோடி ரூபாயில் 93% தற்காலச் செலவுக்கும், 7% முதலீடுகளுக்கும் செலவாயின;
5. அதிர்வு தரும் புள்ளி விவரம் யாதெனில்: மற்ற நாடுகளைப்போல் இல்லாமல், ஏழையோ, பாழையோ, செல்வந்தரோ, அவரவர்கள் செய்யும் கைவிட்டு செய்யும் செலவு 69%;
6. மேற்படி ஆதாரம் மிகுந்த புள்ளி விவரங்கள் படைத்தவர்களில் ஒருவரான டாக்டர் சக்திவேல் செல்வராஜ், இந்த தண்டச் செலவை பற்றி அதிகம் கவலைப்பட்டு, மியான்மரைத் தவிர, வேறு எங்கும் இந்த நிலை தென்படுவதில்லை என்கிறார்;
7. இதற்கு அடிப்படைக் காரணம், அரசின் மெத்தனம், கருமித்தனம்: 1.15% தானே அவர்கள் செய்யும் செலவு;
8. அதை அதிகப்படுத்துவது சிக்கல் அவிழ்க்காது; தேவை இல்லை என்ற கருத்தும் நிலவுகிறது;
9. சரி. இவ்வாறு செலவு செய்த பணம் எங்கு போகிறது என்று கேட்டால்: மருந்துக்கடைக்கு7%, 21% தனியார் ஆஸ்பத்திரிகள், 9.9% அரசு மருத்துவமனைகள், 6.7% மருத்துவப் பரிசோதனைகளில்:
10. சுகாதாரத்துறையில் வருமுன் காப்போன் திட்டங்கள் மிகவும் பலன் அளிப்பவை. ஆனால், அவற்றுக்காக6% மட்டுமே அரசு செலவு செய்கிறது;
11. நோயாளிகளை அழைத்து செல்லும் வாஹனம் வகையில்5% மட்டுமே செலவு; அதாவது மக்கள் தன் கையிலிருந்து செலவு செய்ய வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எழுகிறது;
12. சுத்திகரிப்பும், பரிசுத்தமான குடிநீரும் சுகவனத்தின் அஸ்திவாரம்; ஆனால், அந்தச் செலவை பற்றி இங்கு பேச்சில்லை.

முகவுரைத் தொடர் முற்றிற்று. பிற பின்னர்.

***

உதவியது:

“http://www.thehindu.com/eae-logger/Logger?rt=1&ctxId=1721&pubId=4&cat=&objId=9042742&title=Health+in+India%3a+Where+the+money+comes+from+and+where+it+goes%3f&url=news%2c2016-08-28+15%3a33%3a26.0%2chttp%3a%2f%2fwww.thehindu.com%2fdata%2fsamarth-bansal-on-health-finance-health-in-india-where-the-money-comes-from-and-where-it-goes%2farticle9042742.ece&type=article&meta=ns

***

சித்திரத்துக்கு நன்றி:

http://media.newindianexpress.com/Report.JPG/2014/07/18/article2335955.ece/binary/original/Report.JPG

***

இன்னம்பூரான்
http://innamburan.blogspot.co.uk
http://innamburan.blogspot.de/view/magazine
www.olitamizh.com

 

 

தேசிய அருங்காட்சியகம், சூரிச், சுவிச்சர்லாந்து

(நிக்கலஸ் கோப்பர்னிக்கஸ்)

முனைவர்.சுபாஷிணி

உலக அருங்காட்சியகங்களில் மிக முக்கியமான அருங்காட்சியகங்களின் பட்டியலில் இடம் பெறும் ஒன்று சுவிச்சர்லாந்தின் சூரிச் நகரில் உள்ள நேஷனல் மியூசியம். பொதுவான அருங்காட்சியக அமைப்பு அல்லது புது உலகக்கட்டிட கட்டுமான அமைப்பு, அல்லது கிரேக்க அக்ரோபோலிஸ் வகை கட்டுமான அமைப்பு என்றில்லாமல், பிரஞ்சு மறுமலர்ச்சிக்கால கட்டுமான வடிவில், ஒரு மாளிகையைப் போன்ற அமைப்பில் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு குட்டி அரண்மனையோ என வியக்க வைக்கும் அழகிய கட்டிடம் இது. இக்கட்டிடத்தை 1898ம் ஆண்டில் கட்டுமானக் கலைஞர் குஸ்தாவ் கல் (Gustav Gull ) வடிவமைத்துள்ளார். இவர் 19ம் நூற்றாண்டின் சுவிச்சர்லாந்தின் புகழ்மிக்க கட்டிடக்கலைஞர்களில் ஒருவர். இக்கட்டிடம் தவிர்த்து சூரிச் நகரில் அமைந்திருக்கும் உரானியா கட்டிடம், லிண்டன்கோஃவ் மலை, மூன்ஸ்டர்ஹோவ், வைசன்கோவ் சூரிச், சூரிச் பிரேடிகெர் தேவாலயம் ஆகிய சூரிச் நகரின் மையக் கட்டிடங்களை வடிவமைத்தவர் என்ற பெருமைக்குரியவர் இவர்.

ஏனைய அருங்காட்சியகங்களைப் போன்றே, நிரந்தரக் கண்காட்சியும் சிறப்புக் கண்காட்சியும் இங்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன. உலக வரலாற்றில் கடற்பயணங்கள், புவியியல் துறை, வானவியல் ஆராய்ச்சி, புதுயுகத்தை உருவாக்கிய புத்தகப் பதிப்புத்துறை புரட்சி, என மட்டுமல்லாது ஐரோப்பிய கலை வளர்ச்சி, கிறிஸ்துவ சமய வரலாற்றுச் சின்னங்கள் என பல்வேறு வகையான சேகரிப்புக்களுடன் வருவோருக்குத் தகவல் களஞ்சியமாகத் திகழ்கின்றது இந்த அருங்காட்சியகம். இங்கிருக்கின்ற ஆவணங்களும் வரலாற்றுச் சின்னங்களும் உலக வரலாற்றில் முக்கிய இடம் வகிப்பவை என்பதால் ஒரு சில குறிப்பிட்ட விஷயங்களைத் தனித்தனிப் பதிவாக விவரித்து எழுதுவது வாசிப்போருக்கு உதவும் எனக் கருதுகின்றேன்.

அந்த வகையில் இந்தப் பதிவில் நிக்கோலஸ் கார்ப்பர்னிக்கஸ் அவர்களைப் பற்றிய சில தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நிக்கோலஸ் காப்பர்னிக்கஸ் (1473 – 1543) இன்றைய போலந்து நாட்டில் பிறந்தவர். இலத்தீன், போலந்து, ஜெர்மனி, இத்தாலி, கிரீக் மொழிகளைப் பேசக்கூடிய ஆற்றல் வாய்ந்தவர். தனது கல்வியைப் போலந்து தலைநகரம் கிராக்கோவிலும், இத்தாலியிலும் கற்று பின்னர் வெகு தீவிரமாக வானவியல் துறையில் தனது ஆய்வுகளை மேற்கொண்டவர். அவரது நூலான On the Revolutions of the Celestial Spheres மிகப்புகழ்பெற்ற நூல் என்பதுடன், இத்துறையில் மிக முக்கிய ஆய்வு நூல் என்ற சிறப்புத்தகுதியைப் பெறுவதும் இந்நூல்தான். பூமியைச் சுற்றி ஏனைய கோள்கள் வலம் வருகின்றன என ஏனையோர் நினைத்து ஆய்வுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தபோது அச்சிந்தனைக்கு மாற்றாக, சூரியனைச் சுற்றித்தான் பூமியும் ஏனைய கோள்களும் வலம் வருகின்றன என்று கூறி வானவியல் ஆய்வில் முத்திரைப்பதித்தவர் நிக்கோலஸ் கார்ப்பர்னிக்கஸ்.

புதிய சிந்தனைகளை உலகுக்குப் படைப்போரையும், மாற்றுக் கருத்துக்களை முன்வைப்போரையும் உலகம் உடனடியாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. மாறாக அவர்களின் கருத்துக்களையும் ஆய்வுகளையும் திட்டித்தீர்ப்பதும், குறைகூறி மறுப்பதும் உலக வரலாற்றில், அதிலும் குறிப்பாக கருத்துக்களத்திலும் இயல்பே. இதே நிலை இன்றும் தொடர்வதுதான். நிக்கோலஸ் கார்ப்பர்னிக்கஸின் ஆய்வு வெளியீடுகள் அவரது காலத்தில் ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. 17ம் நூற்றாண்டில் கலீலியோவின் ஆய்வுகளுக்குப் பின்னரும் ஜொகான்னெஸ் கெப்லரின் வானவியல் ஆய்வுகளுக்குப் பின்னரும் நிக்கோலஸ் கார்ப்பர்னிக்கஸ் புவியியல் கோட்பாடு அதாவது சூரியனை மையமாக வைத்து கோள்கள் வலம் வருதல் எனும் கோட்பாடு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.

இந்த சூரிச் அருங்காட்சியகத்தின் வானவியல் ஆய்வுக்கூடப்பகுதியில் நிக்கோலஸ் காப்பர்னிக்கஸின் இந்த குறிப்பிட்ட வானவியல் ஆய்வுத்துறையில் புரட்சியை ஏற்படுத்திய ஆய்வினை விளக்கும் அவரது கையெழுத்துப் பிரதியைக் கொண்ட 17ம் நூற்றாண்டு நூல் பாதுகாக்கப்படுகின்றது. அதே போல மேலும் நிக்கோலஸ் காப்பர்னிக்கஸின் தன் கையில் ஒரு மூலிகைச் செடியை வைத்திருப்பது போன்று தோற்றமளிக்கும் அவரது வரைபடமும், அவரது வரலாற்றுச்செய்தியும் ஆய்வுச் செய்தியும் அடங்கிய 17ம் நூற்றாண்டு நூல் ஒன்றும் இங்கே பாதுகாக்கப்படுகின்றது. இவை இரண்டும் எவ்வகையில் இந்த அருங்காட்சியகத்திற்குக் கிடைக்கப்பெற்றன என்ற தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை.

இந்த சூரிச் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள மேலும் சில அரும்பொருட்களையும் ஆவணங்களையும் பற்றிய விளக்கங்களை அடுத்த பதிவில் தொடர்கின்றேன். தொடர்ந்து வாருங்கள்.

நிர்மலா ராகவன்

சிரிப்புத்தான் வருகுதையா!

`சிரிப்பு ஆன்மாவை சுத்தப்படுத்தும்’ என்கிறது யூதர்களின் பழமொழி.

`பெண் சிரிச்சாப் போச்சு..!’ தமிழர்களுக்குப் பழக்கமான பழமொழி.

`பெண்குழந்தைகள் அதிகமாகச் சிரிக்கக்கூடாது. அப்புறம், வாழ்க்கையே சிரிப்பாச் சிரிச்சுப்போயிடும்!’ முதிய பெண்டிரின் அறிவுரை.

`எப்பவும் கஷ்டம்தான். சிரிக்க என்ன இருக்கிறது?’ பொதுமக்கள்.

இதனால் எல்லாம் சிரிப்பு என்று ஒரு மருந்து இருப்பதே மறந்து போய்விட்டது நம்மில் பலருக்கும். சிரிப்பதற்காகவென ஏற்படுத்தப்பட்ட அமைப்புகளில் சேர்ந்து, உடல் நலத்திற்காக பூங்கா போன்ற பொது இடங்களில், காரணமின்றி `ஹாஹ்ஹா` என்று சிரிக்கிறார்கள் இவர்கள்.
`எதற்காகச் சிரிக்க வேண்டும்? அதனால் பிரச்னைகள் தீர்ந்துவிடுமா?’ என்பவர்களுக்குப் பதில்: பிரச்னைகள் தீராவிட்டாலும், அவைகளை ஏற்கும் பக்குவம் வரும். இதோ ஒரு உதாரணம்.

என் தோழி மிஸஸ். ஃபாங் தானே கார் ஓட்டுவாள். எப்படி என்றெல்லாம் கேட்கக்கூடாது. `இவளுக்கு யார் லைசன்ஸ் கொடுத்தார்கள்!’ என்று பிற வாகன ஓட்டிகளை அயரவைக்கும் அவளுடைய திறமை.

ஒரு நாள் காலை, மிஸஸ். ஃபாங் கோபமாக வந்தாள் நாங்கள் வேலை பார்த்த இடத்திற்கு. தானே ஆரம்பித்தாள். “நேற்று என் கணவர் பக்கத்தில் உட்கார, நான் காரை ஓட்டிப்போனேன்,” என்று ஆரம்பித்ததுமே நாங்கள் புன்னகைக்காமல் இருக்கப் பாடுபட்டோம். மனைவி காரை ஓட்டிப் போகும்போது, எந்தக் கணவர்தான் திட்டாமல் இருக்கிறார்! அதிலும், இவளுடைய காரோட்டும் திறனோ — கேட்கவே வேண்டாம்!

மரியாதை குறித்து, “அவர் ஏதாவது திட்டினாரா?” என்று விசாரித்து வைத்தேன்.

“திட்டினால்தான் தேவலையே! நான் சரியாக ஓட்டும்போதே, எதுவும் பேசாமல் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டே இருந்தாரா! கார் நின்றுவிட்டது!” தொடர்ந்து, “உணர்வுபூர்வமாக நம்மைத் தூண்ட ஆண்களில்லாமல் நாம் என்னதான் செய்யப்போகிறோம்!” என்றாளே பார்க்க வேண்டும்!

அதற்கு மேலும் எங்களால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. அவளும் சேர்ந்து சிரித்தாள்.

`துன்பம் வருங்கால் நகுக’ என்று இதற்குத்தானோ சொல்லிப் போனார் திருவள்ளுவர்?

தான் செய்வதில் ஓயாது குற்றம் கண்டுபிடிக்கும் கணவரை எண்ணி எதற்காக மனைவி வருந்தவேண்டும்? இல்லை, பார்ப்பவர்களிடமெல்லாம் ஆதங்கத்துடன் சொல்லி, அவர்கள் ஆதரவை நாட வேண்டும்? அவர் செய்ததையே வேடிக்கையாக நினைத்து, உற்ற பிறருடன் பகிர்ந்தபடி சிரித்துவிட்டால், மனப்பளு குறையுமே!

வர வர, சிறுநீர் கழிப்பதெல்லாம் வேடிக்கை என்று நம்மைச் சிரிக்க வைக்க முயல்கிறார்கள் தமிழ்ப்படங்களில். பிறரது தோற்றதைக் கேலி செய்வதும் நகைச்சுவைதான் என்றும் அவை காட்டுகின்றன.

பிறரைக் கிண்டல் செய்வது எளிதுதான். ஆனால், கேலி செய்யப்படுவது தாமாக இருந்தால் ஒருவரால் ஏற்க முடியுமா?

பொதுவாக, பெண்களால் பிறர் தம்மைக் கேலி செய்வதை எளிதில் ஏற்க முடியாது. தாமே தம்மைச் சிறுமைப்படுத்திக்கொள்வதுபோல் பேசுவதும் அவர்களால் முடியாத காரியம். அதனால்தான் பெண்கள் நகைச்சுவை எழுத்தாளர்களாகவோ, நடிகைகளாகவோ இருப்பதில்லை என்று முன்பு ஒரு பத்திரிகையில் படித்தேன். தமிழில் மனோரமா, அமெரிக்காவில் லூசில் பால் (Lucile Ball) , காரல் பர்னெட் இவர்கள்தாம் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். பிறர் மற்றவரைக் கிண்டல் செய்து, எரிச்சல் மூட்டுவதோடு சரி.

`அவன்மேல் உனக்கு எப்படி காதல் வந்தது?’ என்று கேட்டால், `அவன் என்னைச் சிரிக்க வைக்கிறான்!’ என்று பதிலளிப்பார்கள் அனேகப் பெண்கள்.

பிறரிடம் எளிதாக நட்பு கொள்ள சிரிப்பு ஒரு நல்ல வழி.

சமீபத்தில் ஒரு மருத்துவமனையில் நான் கண்டு ரசித்த காட்சி:

“அங்கிள்! நீங்கள் அரசாங்க உத்தியோகத்தில் இருந்தவரா?” கேட்டவர் குண்டாக இருந்த ஒரு சீனர். ஐம்பது வயதிருக்கும்.

மலாய்க்கார முதியவர் ஆமென்றார்.

“உங்களுக்கென்ன! மருந்து, சிகிச்சை எல்லாவற்றிற்கும் அரசாங்கமே கொடுத்துவிடுகிறது! என்னைப்போலவா! கைவிட்டு அழ வேண்டியிருக்கிறது!” என்றார் மிஸ்டர். குண்டு.

“நீங்கள்தாம் பணக்காரர் ஆயிற்றே!” (பெரும்பாலான சீனர்கள் வியாபாரம் செய்வதால் அவர்களிடம் நிறையப் பணம் புழங்குகிறது என்பது பொதுவான கணிப்பு. ஆனால் உண்மை அதுவல்ல).

“எங்கே! அரசியல்வாதிகளின் மனைவிகளிடம்தான் எல்லாப் பணமும்!”
சுற்றி உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த எல்லாரும் பலக்க சிரித்தோம்.

“எனக்கு எத்தனை வயது தெரியுமா? எண்பத்து இரண்டு! இருதய சிகிச்சை நடந்து இருபது வருஷங்களாகி விட்டன!” பெருமையுடன் தெரிவித்தார் முதியவர்.

“உங்களுக்கென்ன! இப்போதும் மாப்பிள்ளைமாதிரிதான் இருக்கிறீர்கள்!” என்று பாராட்டிவிட்டு, “அந்த அக்கா சம்மதித்தால், நீங்கள் அவர்களைக் கல்யாணம் செய்துகொள்ளலாம்!” என்று சற்று தூரத்திலிருந்த பெண்மணியைக் காட்டினார்.

“ஹேய்! நான் அவர் மருமகள்!” என்று அவள் சிரிப்புடன் எதிர்க்க, அங்கிருந்த நோயாளிகள் தம்மை மறந்து சிரித்தனர். நினைத்து நினைத்துச் சிரித்தபடி இருந்தார்கள். அவர்களால் நோயின் கடுமையைத் தாற்காலிகமாக மறக்க முடிந்தது.

சிரிப்பும் புளிப்பும் சில காலம்தான். பதின்மவயதுப் பெண்கள் ஒன்று சேர்ந்தால், அவர்களுக்குக் காரணமின்றி சிரிப்பு பொங்கும். அந்த வயதாக இருந்தபோது, `நான் இன்று ரொம்ப சிரிக்கிறேன். ராத்திரி அழப்போகிறேன்!’ என்று அஞ்சுவாள் என் தோழி பத்மஜா.

சிரிப்பும், அழுகையும் பகலும், இரவும்போல. ஒன்றையடுத்து ஒன்று வரத்தான் செய்யும். அதற்காக சிரிக்காமல் இருப்பார்களா, யாராவது!

சிரிப்பதற்கு முகத்திலுள்ள பதினேழு தசைகள்தாம் தேவை. (சிடுசிடுப்புக்கோ நாற்பத்து மூன்று தசைகள்). மனம்விட்டுச் சிரியுங்கள். அப்படியாவது அழகு வளர்ந்துவிட்டுப் போகட்டுமே!

தொடருவோம்

இன்னம்பூரான்
28 08 2016

 

 

ஏழை பாழை என்றால், அதுவும் கிராமத்தான் என்றால், இளப்பம் தான். சென்னைக்கு அருகே உள்ள திருவள்ளூர் மாவட்டம் காய்ச்சலில் தவிக்கிறது. அந்த ஊரின் அரசு ஆஸ்பத்திரியில் ஒரு படுக்கையில் இரண்டு நோயாளிகள். டெங்கு போன்ற உயிர்கொல்லி காய்ச்சல்களுக்கு  இது வரப்பிரசாதம்.  காய்ச்சலுடன் யார் வந்தாலும், ஆஸ்பத்திரியில் பரிசோதனை தொடங்கி விடுகிறார்கள். டெங்கு மட்டுமல்ல. டைஃபாய்டு, எலிவிஷஜுரம் எல்லாம் அங்கு அடைக்கலம் நாடுகின்றன.

அந்தோ பரிதாபம்! போனவாரம்  எழும்பூரில் உள்ள குழந்தைகள் ஆஸ்பத்திரியில். திருவள்ளூரிலிருந்து போன ஐந்து குழந்தைகள் இறந்து விட்டன. ‘அதுவோ! இதுவோ!’ என்று காரணங்கள் பல கூறப்பட்டாலும், மாண்டார் மீண்டு வருவாரோ?

சுகாதாரப் பின்னணியை நோக்குவுமாக. திருவள்ளூர் மாவட்டத்தின் ஜனத்தொகை  37 லக்ஷம் மக்கள்; அடர்த்தி தான். மாவட்டம் முழுதுமே சுற்றுச்சூழல் சுகாதாரம், ஸ்வச்ச பாரத் ஆகியவற்றை அறியாதவர்கள் போலும்! மக்களே இந்த அவலத்துக்குக் காரணம் என்கிறார், சுகாதாரத்துறையின் உயர் அதிகாரி ஒருவர்.

குதிரை திருடு போனபின் லாயத்தை பூட்டுவதைப் போல், வருடக்கணக்காக திறந்த சாக்கடைகள், துர்நாற்றம் வீசும் சாக்கடைகளை போன வாரம் சுத்திகரித்து, குழாய்கள் மூலம் சாக்கடைகளை மூடினாலும், அசுத்தமான நீர்தான் அளிக்கப்படுகிறது என்கிறார், ஒரு உயர் அதிகாரி. போதாக்குறையாக, கட்டுமானப் பணிகள் சென்னையின் பல பகுதிகளில் நடப்பதால், ஏழை பாழை கூலிகள் அங்குமிங்குமாகச் சோத்துக்கு அலைந்து திரிவதே ஒரு அபாயம் என்க.

அதிகாரிகள் டெங்கு எதிர்பாராதபோது வரக்கூடும் என்று அஞ்சுகிறார்கள். அதிவேகமாகப் பரிசுத்தப் பயணம் நடக்கும் என்கிறார்கள் அதிகாரிகள். அங்கன்வாடி ஊழியர்களைக் கவனமாகக் காய்ச்சல் செய்தி கிடைக்கப் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. போலி டாக்டர்கள் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்.

பொன்னேரியிலும் இதே கதிதான். மருந்து சீட்டு இல்லாமல் வரும் நோயாளிகளுக்கு தெய்வமே துணை.

இதற்கெல்லாம் நடுவில் ஒரு ஜோக். அமைச்சர் பார்வையிட வந்தபோது மட்டும்  கொடுக்கப்பட்ட போர்வைகள், அவர் தலைமறைந்தவுடன், பிடுங்கப்பட்டன!

***

Printable version | Aug 28, 2016 8:17:29 PM | http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/fever-in-tiruvallur-the-why-and-the-how/article9040905.ece
© The Hindu

சித்திரத்துக்கு நன்றி:

http://1.bp.blogspot.com/-jD1u-OrKXAc/TvOVp9UFQiI/AAAAAAAAHOY/BWZHbYMCnzc/s1600/ematharm+an.jpg

***

Chittoor: Expressing serious concern over ill-functioning of government and corporate hospitals, Chairman of Public Accounts Committee (PAC) of AP Legislature B Rajendranath said that his panel would review the functioning of the government hospitals.

Speaking to the media at Roads and Buildings Guest House here on Wednesday, Rajendranath said that a report would be submitted to the government after ascertaining facts about the government hospitals. He stated that Chief Minister N Chandrababu Naidu has a strategy for ensuring effective functioning of government hospitals.

Rajendranath said that the government has proposed to construct the super specialty hospitals in the State and the PAC panel would seek public opinion in this regard. “The quality of medical services in government hospitals has been coming down due to various reasons despite allocating huge funds in the budget,” he opined. He stressed on the need for strengthening government and private hospitals in the State.

He stated that the PAC would also examine the Comptroller and Auditor General (CAG) report of 2013-14 to know about utilization of funds for construction of the government hospitals and the maintenance of the medical institutions. He asked private hospitals to be accountable while providing medical services to the people.

The PAC panel members, MLA Chevireddy Bhaskar Reddy and others were present. It is learnt that the proposed PAC meeting with the district officials slated on Wednesday was cancelled as they were assigned duties for Krishna Pushkaralu.

http://www.thehansindia.com/posts/index/Andhra-Pradesh/2016-08-24/Public-Accounts-Committee-to-review-functioning-of-government-hospitals/250294#.

http://images.elections.in/political-corner/2014/04/Role-of-Public-Accounts-Committee-in-India.jpg

***

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk
http://innamburan.blogspot.de/view/magazine
www.olitamizh.com

 

க. பாலசுப்பிரமணியன்

இளமையில் கல் – ஏன் ?

கற்றல் – புரிதல் பற்றிய பலவித ஆராய்ச்சிகள் பல்லாண்டுகளாக நடைபெற்று வருகின்றன. இவற்றில் சில கருத்துக்களும் கோட்பாடுகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மீண்டும் மறுக்கப்பட்டு, மாற்றியமைக்கப்பட்டு உள்ளன. இதனால் மூளையில் கற்றல் நிகழ்வு ஏற்படும் செயல்கள் புதிதாகவும், சில நேரங்களில் மிக விந்தையாகவும் அறியப்பட்டுள்ளன.

மைகேல் மெர்ஸினிச் (Micheal Merzenich) என்ற மூளை- நரம்பியல் விஞ்ஞானி இந்த ஆராய்ச்சிகளில் மிகவும் ஆர்வம் காட்டியவர். ஒரு முறை ஒரு உயிரின் வளரும் மூளையில், கற்றல் என்னும் நிகழ்வு  எவ்வாறு நடைபெறுகின்றது என்ற ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டபொழுது, ஒரு பூனையை ஆராய்ச்சியின் மையப் பொருளாக எடுத்துக்கொண்டார். அந்தப் பூனையின் கண்களிருந்து மூளைக்குச் செல்லும் நரம்புகள் எவ்வாறு பார்வையில் இருக்கும் பொருள்களின் உள்ளீட்டுக்களை மூளைக்கு அனுப்புகின்றன; மற்றும் மூளை அவைகளை எவ்வாறு அறிந்துகொள்கிறது,  தக்கவைத்துக்கொள்கின்றது என்று ஆராய்ந்தார். அவ்வமயம் அதன் வலது கண்ணினிலிருந்து மூளைக்குச் செல்லும் நரம்புகள் தங்கள் பதிவுகளை ஓரிடத்திலும், இடது கண்ணினிலிருந்து செல்லும் நரம்புகள் மற்றோர் இடத்திலும் பதிவு செய்தாலும் இரண்டும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டு பொருளையும் கருத்துக்களையும் உருவாக்குவதை அறிந்தார். உடனே, அந்தப் பூனையின் இடது கண்ணை மூடி ஊசியால் தைத்துவிட்டு, ஒளிக்கதிர்கள் செல்லாதவாறு நிறுத்திவிட்டு அப்போது மூளையில் அந்தக் கண்ணைலிருந்து வரும் ஒளிக்கதிர்களை பதிவு இடத்தில்  என்று ஆராய்ந்தார்.  அவருக்கு ஒருஅதிசயம்    காத்திருந்தது !

அந்த ஒளிக்கதிர்களை தக்கவைக்கும் மூளையின் பகுதிக்கு இப்போது வலது கண்ணின் ஒளிக்கதிர்கள்  கொண்டிருந்தன. சில நாட்களுக்குப் பிறகு அந்தப் பூனையின் இடது கண் முழுவதுமாகப் பார்வையை இழந்ததால் அந்தகே கண்ணின் ஒளிக்கதிர்களுக்குப் பதில் வலது கண்ணின் கதிர்களை அது பதிவு செய்து சிறப்பாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.

தன்னுடைய ஆராய்ச்சியின் முடிவில் அவர் ஒவ்வொரு மூளையிலும் ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட கற்றலுக்கு ஒரு சிறப்பான கற்றல் பகுதி (Crtical Learning Area ) இருப்பதாகவும், அது உபயோகத்தில் இல்லாவிட்டால் அது  பலமிழந்து விடுவதாகவும் அறிந்தார். ஆகவே இளம் வயதில் கற்கப்படுபவை நினைவில் அதிகமாக இருப்பதையும் திறனுள்ள கற்றலாக அமைவதையும் சுட்டிக்காட்டினார். “இளமையில் கல் ” வெறும் பழமொழியாக இல்லாமல் அறிவியல் மூலமாகவும் உண்மையுள்ள கருத்தாக அமைகின்றது.

இந்தக் கருத்தை மேலும் ஆராய்ந்த  கல்வி  ஆய்வாளர்கள் ஒருவர் இளம் வயதில் கற்கும் தாய் மொழி (Mother Tongue) எவ்வாறு ஒரு தனிச்சிறப்பான இடத்தைப் பெறுகிறது என்றும், அதன் வல்லமை எவ்வாறு ஒளிர்கிறது என்றும் விளக்கினர். இதனால் தான் இரண்டாம் மொழியாக (Second language ) மற்றொரு மொழியை வயது முதிர்ந்தபின் கற்றுக்கொள்ளும் பொழுது அதில் குறைந்த திறனும் வல்லமையும், மற்றும் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்களைப் போன்று பேசமுடியாத நிலையும் உண்டாகின்றது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டினர். ஆகவே இளம் வயதில் பல மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்வதில்  சங்கடங்கள் மிகக் குறைவு.

“If two languages are learned at the same time, during the critical period, both get a foothold. Brain scans, says Merzenich, show that in a bilingual child all the sounds of its two languages share a single large map, a library of sounds from both languages. ‘

அது மட்டுமல்ல .. நீதிக்கருத்துக்கள்,  வாழ்க்கை நெறிகள் ஆகியவையும் இளம் வயதில் கற்றுக்கொள்ளும் பொழுது அவை மனதில் ஆழப்பதிந்து உள்ளூட்டத்தையும் மேம்பட்ட சிந்தனைகளையும் தருகின்றன. I

இதைப் பற்றி நார்மன் டோய்ட்ஜ் , என்ற மற்றொரு -உளவியல்- நரம்பியல் வல்லுனரின் கருத்துக்கள் இதோ :

“நம்மில் பலரும் மூளையை ஏதோ ஒரு பாத்திரத்தைப் போல கருதுகிறோம்; தேவைப் பட்ட பொழுது அதனுள் பொருள்களை வைப்பதுபோல்.கருத்துக்களை வைக்கலாம்  என்ற எண்ணத்தில். ஆனால் ஒரு கெட்ட பழக்கம் நமக்கு ஏற்படும் பொழுது, அது நமது மூளையில் தனக்கென ஒரு வரைபடத்தைத் தயாரித்து வைத்துக்கொள்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் அதைப் பற்றி சிந்திக்கும்பொழுது அந்த வரைபடம் வலுப்பெற்று விடுகிறது. அந்தக் கற்றலை மூளையின் வலைத்தளத்திலிருந்து நீக்குவது மிகவும் கடினமான செயல். ஆகவேதான், குழந்தைகளுக்கு இளமையில் கற்றல் அதிக முக்கியயத்துவம் வாய்ந்ததாக அமைகிறது. கெட்ட பழக்கங்கள் முந்திக்கொண்டு நல்ல பழக்கங்களுக்குள்ள இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளாமல் இருப்பதற்காக. “

Most of us think of the brain as a container and learning as putting something in it. When we try to break a bad habit,  it takes over a brain map  and each time we repeat it, it claims more control of that map and prevents the use of that space for “good habits” That is why “unlearning” is often more harder than learning and why child education is so important – it is best to get it right early, before the “bad habit” gets a competitive advantage.  (Dr. Norman Doidge)

மூளையின் கற்றல் திறன்களின் ஆராய்ச்சியின்படி இளம்பிராயத்தில் குழந்தைகள் மூன்று அல்லது நான்கு மொழிகளை சுலபமாகக் கற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால், இவைகளில் தாய் மொழிக்குத்தான் கற்றலில் என்றும் முன்னுரிமை அளித்தல் அவசியம்.

(வளரும்)

–செண்பக ஜெகதீசன்

இடிபுரிந் தெள்ளுஞ்சொற் கேட்பர் மடிபுரிந்து            
மாண்ட வுஞற்றி லவர்.   (திருக்குறள்-607: மடியின்மை)

 புதுக் கவிதையில்…

சோம்பலில் சுகம் கண்டு,
செய்யும் கடமையில்
முயற்சியற்றவர்கள்,
பிறர்
இடித்துரைக்கும்
இழிசொல் கேட்கும் நிலையடைவர்…! 

குறும்பாவில்…

செயலில் முயற்சியிலாது
சோம்பியிருப்போர், பிறர்
இடித்துரைக்கும் இழிசொல் கேட்பர்…! 

மரபுக் கவிதையில்…

செய்யும் செயலில் முயற்சியின்றிச்
-சோம்பல் தன்னில் சுகங்காணும்
பொய்யாம் வாழ்வை வாழ்வோர்கள்,
-புவியில் வாழும் காலமட்டும்
மெய்யாய் மற்றோர் இடித்துரைத்தே
-மிகவும் கொடிதாய் இழிசொல்லைப்
பெய்யும் மழைபோல் பேசுகின்ற
-பாழாம் நிலையை அடைவாரே…! 

லிமரைக்கூ…

சோம்பலில்லா முயற்சிவேண்டும் செயலில்,
இடித்துரைப்பார் பலரும், சோம்பியிருப்போர்
இன்னலுறுவர் இழிசொல்லாம் புயலில்…! 

கிராமிய பாணியில்…

சோம்பல்படாத சோம்பல்படாத
செய்யும்செயலுல சோம்பல்படாத,
செய்யணும்செய்யணும் செயலச்செய்யணும்
முயற்சியோடச் செயலச்செய்யணும்…
சோம்பலால செயலச்செய்யாதவன்
எல்லாருக்கும் எளச்சவனாவான்,
ஏளனப்பேச்சிக்கு ஆளாவான்
ஏல்லாருக்கும் கீழாவான்… 

அதால,
சோம்பல்படாத சோம்பல்படாத
செய்யும்செயலுல சோம்பல்படாத…! 

 

 

-மலர்சபா

மதுரைக் காண்டம் – அழற்படு காதை

மன்னவன் மாண்டதை அறியாமல் மற்றோர் அசைவற்றிருத்தல்

கண்ணகியின் ஏவலின்படி
தீக்கடவுளின் எரிமுகம் திறந்தது;
காவல் தெய்வங்கள் தம் பணி விடுத்துக்
கோட்டை வாயிலை விட்டு நீங்கினர்.
அரசர்க்கெல்லாம் அரசன்
பகைவரைப் போரில் வெல்லும் பாண்டிய மன்னன்
தன் தவற்றால் வளைந்த செங்கோலைத்
தன் உயிர் கொடுத்து நிமிர்த்தினான்.

பெரிய நிலமகளுக்குத்
தன் செங்கோல் நலம் காட்ட,
கற்பில் சிறந்த தன் மனைவியோடு மன்னன்
அரியணையிலேயே இறந்தான்.

அரசனும் அரசியும் மாண்டதை அறியாமல்
ஆசான், தலைமைச் சோதிடன்,
அறக்களத்தின் தலைவன், ஓலை எழுதுபவர்,
அரண்மனைப் பணியாளர்,
வளையல் அணிந்த பணி மகளிர் அனைவரும்
அதிர்ச்சியுற்றுப் பேச்சு வராமல்
ஓவியமாய் வரையப்பட்ட
அரசியல் மாந்தரைப் போல்
செய்வதறியாது நின்றனர்.

மன்னவன் கோவிலில் தீயைக் கண்டு காவலர் முதலியோர் நீங்குதல்

அங்குசம் ஏந்தும் யானைப்பாகரும்
விரைந்து தேரை ஓட்டிச் செல்லும் தேர்ப்பாகரும்
வீரவாள் ஏந்தும் மறவரும்
அரசரின் அரண்மனையில் தீயைக் கண்டு,
தீக்கான உண்மைக் காரணத்தை அறியாமல்
வேறு காரணம் என நினைத்து,
அதனை அறிவிக்க வாயிலில் கூட்டமாய் நின்றனர்.