Blog

சுருக்கம்:

உலகில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் பல நோக்கங்களை தமக்குள் அமைத்துக் கொள்கின்றனர். தனது இலக்கிற்கு ஏற்ப செயல்பாடுகளை வகுத்துக் கொள்வதுதான் சிறப்பான வாழ்க்கையாகும். பலருக்கு செல்வத்தைச் சேமித்துக் கொள்வதாக அமைகின்றது. சிலருக்குக் கல்வியில் ஆர்வம் கொண்டு கற்றுணர்ந்து தேர்ந்து படைப்பாளியாவது நோக்கமாகின்றது. வெகுசிலருக்கே தவம் பயின்று ஆன்மீகத்தில் முன்னேறுவது ஆர்வமாகின்றது. அனைத்து மதங்களிலும், தன்னை அறிந்து இயற்கையின் பேரறிவை உணர்ந்துகொள்ள யோகப் பயிற்சிகள் அவசியமாகின்றன.

(கலைச் சொற்கள்: அன்னமயகோசம் – மனம் உணவைப் பற்றியே நினைத்துக்கொண்டிருப்பது,     பிரத்தியாகாரா   – பற்றற்ற மனநிலை, தாரணா     -ஒருநிலைப்படுத்துதல்,         ஏழு ஆதாரங்கள் – மூலாதாரம், சுவாதிஷ்டானம், மணிபூரகம், அனாகதம்,  விசுக்தி, ஆக்கினை, துரியம், மானோமனநிலை – புலன் வயப்பட்ட மனநிலை)

முன்னுரை:

தவம் என்பது மனத்திற்கான பயிற்சி ஆகும். நீண்ட காலமாக மனித குலம் மனத்திற்கு முறையான பயிற்சிகளைக் கொடுத்து மனத்தைச் செம்மையாக்கி வருகிறது. முற்காலத்தில் குருகுலத்தில் மாணாக்கர்களுக்கு சுவாசப் பயிற்சிகளோடு தியானம் கற்றுத் தரப்பட்டது. ஆதிகாலத்தில் மகளிர் தவமுறைகளை கற்றுக்கொள்ள ஊக்குவிக்கப்படவில்லை. தற்காலத்தில் வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களால் தீட்சை முறையில் மகளிருக்கும் கற்றுத் தரப்படுகின்றன.

அன்னமய கோசத்திலே மனம் சுழன்று வாழ்ந்து வரும் மக்கள், புலன் இச்சைக்கு உட்பட்டு, வேண்டாத அறுகுணங்களில் மூழ்கி விடுகின்றனர். அதனால் ஏற்படும் பிராராப்த வினைகளிலிருந்து மீட்டுக்கொள்ள தவங்களை மேற்கொள்வது அவசியமாகிறது. ஆசானின் உயிராற்றலையும் தன் உயிராற்றலோடு இணைத்துக்கொண்டு தவப்பயிற்சிகள் அளிக்கப்பட்டன. யோகியர் பிரத்தியாகார மற்றும் தாரணா பயிற்சிகளுடன் உயர்ந்து சமாதி நிலையை அடைந்தனர்.

மனத்தை ஓரிடத்தில் நிலை நிறுத்துவதே தவம் எனப்படுகின்றது. தவம் மற்றும் அதைச் சார்ந்த யோகப் பயிற்சிகளுக்கு மனமே பயிற்சிக் கூடமாகவும், விளை நிலமாகவும் அமைகின்றது. விளக்குச் சுடரின் மீதோ ஒரு புள்ளியின் மீதோ தனது பார்வையைச் செலுத்துவதே ஒருமைப்படுத்துதல் ஆகும். உடலையும் உயிரையும், உயிரையும் மனத்தையும், மனத்தையும் அறிவையும், அறிவையும் பேரறிவோடும் இணைத்து லயமாவது தியானத்தின் சிறப்பம்சங்களாகும். ஒரு தியான ஆசனத்தில் அமர்ந்து இரு கண்களும் மூடிய நிலையில் சுவாசத்தை ஒழுங்குபடுத்தி நிலைத்து நிற்பதே தவத்தின் முக்கிய அம்சமாகும்.

“யோகத்தைப் பயில, தனிமையான இடத்திற்குச் சென்று நிலத்தில் தர்ப்பைப் புல்லைப் பரப்பி அதனை மென்மையான துணியால் மறைக்க வேண்டும். இந்த ஆசனம் புனிதமான இடத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும். பின்னர் இதன்மேல் ஸ்திரமாக அமரந்து மனம், புலன்கள் மற்றும் செயல்களைக் கட்டுப்படுத்தி மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி இதயத்தைத் தூய்மைப்படுத்த, யோகியானவர் யோகத்தைப் பயில வேண்டும்.”

                  “பகவத் கீதை அத்தியாயம் ஆறு – தியானயோகம் பதங்கள் 11-12”;

உடலில் உள்ள ஏழு ஆதாரங்களும் தியானத்தால் இணைக்கப்படுகின்றன. இதனால் ஏழு நாளமில்லாச் சுரப்பிகளுக்கும் உயிராற்றல் அதிகப்படுத்தப்பட்டு சுரப்பிகளின் பணி ஊக்கவிக்கப்படுகின்றன. வேகமாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் மன அலைச் சூழலை உணர்ச்சி அலை என்றும் அல்லது பீட்டா அலை எனவும் அது குறைந்து வரும்போது அமைதி அலை, நுண்ணலை, அறிதுயில் அலை எனவும்   ஆங்கிலத்தில் ஆல்பா அலை, தீட்டா அலை, டெல்டா அலை எனவும் அழைக்கப்படுகின்றன.

ஆழ்ந்து தவம் செய்கின்ற போது மனம் 3-1 சுற்றுகள்ஃவினாடி என்ற அளவிற்கு குறைந்து அறிதுயில் அலைக்கு வருகின்ற போது மனிதனின் சிற்றறிவு, பேரறிவோடு இணைகின்றது. பிறவித் தொடராக வந்த சஞ்சித கர்மமும் மூன்று வயதுக்குப் பின் நாம் செய்த வினைகளான பிராராப்த கர்மமும் ஒன்று சேர்ந்து உருவாக்கிய புகுவினையான ஆகாமிய கர்மமும் மறைந்து, பிறவி சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை கிட்டுகிறது.

“தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது

வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்

போய பிழையும் புகுதருவா நின்றனவும்

தீயினில் தூசாகும் செப்பலோ ரொம்பாவாய்”.

                                    -ஆண்டாள் பாசுரம். பாடல்-5 – டி.ஜி.ராமையா, மாருதி வெளியீடு.

கருமைய களங்கங்கள் அழிக்கப்பட்டு, நான் யார்? எனும் வினாவிற்கு இறைவனே தானாக இருப்பது உணரப்படுகிறது.

சுவாசத்தை மனத்தோடு ஒன்றிணைத்து, சாதனம் செய்யும் போது தவமானது வெற்றி அடைகின்றது. பிராணன் எனப்படும் மூச்சுக்குக் காற்றை ஒழுங்குபடுத்திச் செய்யும் பயிற்சிக்கு பிராணாயாமம் எனப்படுகின்றது. உடல், புலன்கள், மனம், மூச்சுக்காற்று ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்துச் செய்யும் தியானமானது சிறப்பானதாக அமைகின்றது.

நாடி சுத்தி  எனும் பிராணாயாமப் பயற்சியில் இடநாசி, வலநாசி இரண்டையும் ஒருங்கே இயக்கி நுரையீரலைத் தூய்மைப்படுத்துவதன் மூலம் இதயத்தின் செயலாற்றல் அதிகப்படுத்தப்படுகிறது. இரு நாடிகளையும் தூய்மைப்படுத்துவதால் சுழுமுனை எனும் நாடி சக்கரங்களின் வழியாக மேலேறி துரியம் சென்று தவத்தினைத் திறம்படச் செய்வற்குப் பேருதவியாக உள்ளது. உடலில் புத்துணர்ச்சி மேலோங்கி நாள் முழுவதும் சுறுசுறுப்பாக இருக்க முடிகிறது. மனம் எச்செயலைச் செய்தாலும் அதற்கு நுட்பம் நிலைத்திருக்கிறது.

முக்குணங்களில் ரஜோ, தாமச குணங்களின் வீரியம் குறைகின்றது. எந்த உயிருக்கும் துன்பம் தராத செயல்களைச் செய்து, துன்பப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு தேவையான உதவிகளையும் செய்யும் மனநிலையைப் பெறமுடிகின்றது. மானோ மனநிலையில் தோன்றுகின்ற ஆறு தீய குணங்களும் படிப்படியாகக் குறைகின்றன.

தவத்தால் நல் வாழ்விற்குத் தேவையான ஆறு நற்குணங்கள் மானுடத்தில் மாற்றி   அமைக்கப்படுகின்றன மற்றும் அறநெறி வாழ்க்கை மேற்கொள்ள முடிகின்றது. குடும்பத்தில் அன்பும் கருணையும் ஓங்கி இன்புற்று வாழ முடிகின்றது.

வேதாத்திரி மகரிஷியின் பஞ்சபூத நவகிரக தவம்:

அண்டத்தில் உள்ளதே பிண்டம், பிண்டத்தில் உள்ளதே அண்டம். அண்டத்தில் உள்ள பஞ்சபூதங்களே நம் உடலிலும் இயற்கையால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

பஞ்ச பூதங்களின் விகிதாச்சாரம் மாறும்போது உடலின் பஞ்ச பூதத்தன்மைகளும் மாறுபடுகின்றன. இதனால் உடலில் இரத்த ஓட்டம், வெப்ப ஓட்டம் மற்றும் காற்றோட்ட உயர்வு தாழ்வுகளால் நோய்கள் வரக் காரணமாகின்றன.

பிரபஞ்சத்திலுள்ள கோடானு கோடி நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கோள்கள், ஒன்றை ஒன்று மோதிக்கொள்ளாமல் தங்களது பாதைகளில் உலவிக்கொண்டிருகின்றன. இவற்றின் காந்த அலைகள் பூமியில் வாழும் உயிரினங்களோடு தொடர்பு கொண்டிருகின்றன. சூரிய குடும்பத்திலிருந்து வரும் காந்த அலைகள், மனிதனின் உடலோடும் உயிரோடும் நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டுள்ளன. ஒன்பது கோள்களோடு நட்புறவு கொள்வதனால் உடலில் உள்ள சிற்றறைகளும் உறுப்புகளும் பலம் பெறுகின்றன. மேலும் மன அமைதி, மன மகிழ்ச்சி, மனவலம், தைரியம், உயர் நட்பு ஆகியன பெற, நவகிரக தவம் துணை புரிகிறது.

நவகிரகங்களின் உடல் தொடர்பு:

சூரியன்          –           எலும்பு

புதன்               –           தோல்

வெள்ளி          –           வித்து சக்தி

சந்திரன்          –           இரத்தம்

செவ்வாய்      –           மஜ்ஜை

வியாழன்       –           மூளைச்செல்

சனி                 –           நரம்பு

இராகு,கேது  –           ஓஜஸ்

முடிவுரை:   

எட்டு வித அங்கங்கள் கொண்ட அஷ்டாங்க யோகத்தால் மனித இனம் நன்மையே பெறுகின்றது. தவப் பயிற்சிகளை மேற்கொள்ள அமைதியான மனநிலை தேவைப்படுகின்றது. உள்ளதை உணர்ந்து, அல்லதை விடுத்து, நல்லதைச் செய்து வாழ, தவங்கள் மிகவும் துணைபுரிகின்றன. துன்பத்தில் உழலும் மக்கள் தவப்பயிற்சிகள் செய்வதால் அமைதி, பேரின்பம் பெற்று வாழ்க்கை பிரகாசமாகும்.

மேற்கோள் நூல்கள்:

1)         உயிர் வளமும் மனவளமும்: யோகமும் மனிதமாண்பும், முதுகலைப்பட்டம் முதலாம் ஆண்டு, தாள் – 33, வேதாத்திரி உள்ளுணர்வுக் கல்வி நிலையம், ஆழியாறு 11ஆம் பதிப்பு, மே – 2018

2)         மனவளக் கலை தொகுப்பு – 1, வேதாத்திரி மகரிஷி 30ஆம் பதிப்பு – சூன் – 2007

3)         பகவத் கீதை, உண்மையுருவில், சுவாமி.பிரபுதாதர் இரண்டாம் வெளியீடு.

4)         திருப்பாவை – திருவெம்பாவை – டி.ஜி.ராமையா, மாருதி வெளியீடு.

=========================================================================

ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer Review):

தவத்தால் வாழ்க்கை பிரகாசிக்கும் என்னும் கட்டுரை, தவத்தின் மேன்மையினையும் சிறப்பினையும் எடுத்துரைக்கின்றது. உடல், மனம், ஆன்மா ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்த, தவம் என்பது எவ்வாறு பயன்படுகிறது என்பதைச் சான்றுகளுடன் எடுத்துரைக்கிறது. கட்டுரையில் ஒரு தொடர்ச்சி இல்லை. ஆய்வின் முடிவுகளுக்கும் கட்டுரையின் கருத்துகளுக்கும்  நெருக்கமான தொடர்பு இருக்கவேண்டும். மேற்கோள்கள் பல ஆய்வுக் கட்டுரையில் இடம்பெற வேண்டும். கட்டுரை ஆய்வுக் கட்டுரையாக மாறவேண்டும் எனில் இவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

=========================================================================

முன்னுரை:

தமிழ்நாட்டில் சித்தர் பாடல்கள், மெய்ப்பொருள் நாட்டம் உடையோர்க்கு ஓர் உந்து சக்தியாக விளங்கி வந்துள்ளன. சித்தர் நூல்களில் உள்ள கவிதைகளின் உண்மைப் பொருளைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதில் சிரமம் இருந்துகொண்டுதான் உள்ளது. வள்ளலார் அருளைப் பெற்ற அருட்தந்தை வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள், சமீப காலத்தில் வாழ்ந்த மகான். அவர் ஞானக் களஞ்சியம் என்னும் கவிதைத் தொகுப்பினை அளித்துள்ளார்கள். அதில் மிக எளிமையான மெய்விளக்கமளிக்கும் ஞானப் பாடல்கள் உள்ளன. சித்தர் பாடல்களோடு வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களது பாடல்களை ஒப்பாய்வு செய்வதுவே இக்கட்டுரையின் நோக்கம் ஆகும்.

அறிவாற்றலால் உயர்ந்த நிலையில் வாழ்ந்த சித்தர்கள் பலர், தமிழ்நாட்டில் இருந்துள்ளார்கள். அவர்களில் ஒரு பகுதியினரைச் சித்தர்கள் எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். சித்தர்கள் எழுதிய ஓலைச்சுவடிகள் இன்றும் உள்ளன. அவற்றில் வைத்தியம், ஜோதிடம், மந்திரம், ரசவாதம், கற்பசாதனைகள், மூச்சுப் பயிற்சிகள், இறவாமல் சமாதி நிலை அடைதல் போன்ற பல்வேறு உயர்ந்த விஷயங்கள் பேசப்பட்டுள்ளன. பொதுவாகப் பதினெண் சித்தர்கள் என்று குறிப்பிடுவது மரபு ஆயினும் நூல்களில் கூறப்பட்டுள்ளவர்களது பெயர்களை எல்லாம் தொகுத்துப் பார்த்தால் சுமார் 40-க்கு மேற்பட்டவர்கள் உள்ளதாகத் தெரிகிறது. சித்தர்கள் அனிமா, மகிமா, இலகிமா, சரிமா, பிராப்தி, வசித்துவம், பரகாமியம், ஈசத்துவம் என்றும் அட்டமா சித்திகளை பெற்றவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டில் அவ்வப்போது மகான்கள் தோன்றி, சித்தர்களது கருத்துகளின் அடிப்படையில் மக்களுக்கு உயர்ந்த வாழ்க்கை முறையை கற்றுக் கொடுத்துள்ளனர். அருட்பெருஞ்சோதி வள்ளலார் அவர்களைத் தொடர்ந்து இன்று தமிழகமெங்கும் மக்கள் கடைப்பிடிக்கும் மனவளக்கலையை வழங்கியவர், வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள். சென்னைக்கு அருகில் கூடுவாஞ்சேரியில் ஓர் எளிய நெசவாளர் குடும்பத்தில் 1911-ஆம் ஆண்டு பிறந்தார்கள். ஆன்மீகச் சாதனைகளை, அவர்களுக்கு வைத்தியம் கற்றுத் தந்த கிருஷ்ணராவ் பூபதி அவர்களிடம் ஆரம்பத்தில் கற்று, பின்னர் பரஞ்சோதி மகான் அவர்களிடமும் கற்றுச் சாதனை புரியும் காலத்தில், வள்ளலார் அவர்களது அருளும் கிட்டியது. திருவள்ளுவர், திருமூலர், தாயுமானவர், வள்ளலார் ஆகியோரது பாடல்களை வழிகாட்டுதலாகக் கொண்டு மனவளக்கலை என்னும் பெயரில் இக்கால மக்களுக்கு ஏற்ற வகையில் எளிய உடற்பயிற்சிகள், எளிய
முறை காயகல்ப பயிற்சி, அகத்தவப் பயிற்சி, அகத்தாய்வுப் பயிற்சிகள், பிரம்ம ஞான
விளக்கப் பயிற்சி எனக் கல்வியாக, பயிற்சிகளாக வடிவமைத்துள்ளார்கள். இவை அனைத்தையும் மக்களுக்குக் கொண்டு செல்ல, உலக சமுதாய சேவா சங்கம் என்ற அமைப்பினை 1958-ஆம் ஆண்டு ஆரம்பித்தார்கள் .

சித்தர் பாடல்களும் வேதாத்திரி மகரிஷி பாடல்களும்:

சித்தர்கள் தங்களது உடலை மிகவும் போற்றிப் பாதுகாத்தார்கள். கற்பசாதனைகளை மேற்கொண்டு நீண்ட காலம் வாழ்ந்தார்கள். யோகப் பயிற்சிகள், மூச்சுப் பயிற்சிகள்; மூலிகைகள், உபரசங்கள், உலோகங்கள், பாசனங்கள் இவற்றால் ஆன மருந்துகள் என்பனவற்றைத் துணையாகக் கொண்டு தாங்கள் விரும்பும் வரை பூமியில் வாழ்ந்த பின் சமாதி என்ற நிலையில் வாழ்வை நிறைவு செய்தார்கள். அவர்களது சமாதிகள் கோயில்களாக உள்ளன.

உடம்பார் அழியின் உயிரார் அழிவர்
திடம்பட மெய்ஞ்ஞானஞ் சேரவும் மாட்டார்
உடம்பை வளர்க்கும் உபாயம் அறிந்தே
உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே                                  – திருமந்திரம் 724

வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களும் உடல் நலம் பேணுதலை முக்கியமாகக் கற்பித்து வந்தார். அவர்களுக்குச் சித்த மருத்துவம், ஆயுர்வேத மருத்துவம், ஹோமியோபதி மருத்துவம் ஆகியவை தெரியும். தாம் கற்ற மருத்துவ அறிவைக் கொண்டு நோய் வராமல் தடுக்கவும் வந்த நோயைக் குணமாக்க உதவும் விதத்திலும் எளிய முறையிலான உடற்பயிற்சித் தொடர் ஒன்றினை வடிவமைத்தார்கள். அதனைப் பலரும் கற்றுப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.

மேலும் நமது உடலில் ரசம், ரத்தம், மாமிசம், கொழுப்பு, எலும்பு, மஜ்ஜை, சுக்கிலம் என எழு தாதுக்கள் உள்ளன. ஏழாவது தாதுவாகிய விந்துவே உடலில் உயிர் இருந்து இயங்குவதற்கு அடிப்படை. அதனைப் போற்றிப் பாதுகாப்பதன் மூலம் நீண்ட காலம் வாழலாம், நோய்களை குணப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் சாதாரண மக்களும் கற்றுப் பயன்படுத்தும் வகையில் எளிய முறையில் காயகல்ப பயிற்சி ஒன்றினை உருவாக்கிக் கற்றுக் கொடுத்துள்ளார்.

சுக்கிலத்தை மேலேற்றி மனதை வைத்துத்
துரிய நிலை நின்று தவம் ஆற்றும் யோகம்
சுக்கிலத்துத் தவம் குதத்துப் பயிற்சி கூட்டி
தூக்கம், போகம், உணவு முன்னம் செய்ய
சுக்கிலமே கெட்டியாம் ஆண்மை ஓங்கும்
தொல்லை தரும் நோய் வகைபோம் இளமை காக்கும்
சுக்கிலத் தோடுயிர் சிவ காந்தம் மிக்கும்
சூட்சுமமாம் இக்கலையே காயகல்பம்                                 -ஞானக் களஞ்சியம் 518

மேற்கண்ட பயிற்சி இன்று உலகம் முழுவதும் மனவளக்கலை மன்றங்களில் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது. இலட்சக்கணக்கானோர் கற்றுப் பயன்பெற்று வருகின்றனர்.

சித்தர்களின் வழி, அறிவுப் பூர்வமானது. அவர்கள் காலத்தில் நிலவிய பல்வேறு அடிப்படையற்ற மூட நம்பிக்கைகளை அவர்கள் சாடியுள்ளதை அவர்கள் பாடலில் காணலாம். குறிப்பாக, அறிவுக்குப் பொருந்தாத இறை வழிபாட்டினை அவர்கள் மாற்ற விரும்பியதைச் சிவவாக்கியரின் பிரபலமான பாடல்கள் உணர்த்தும்.

என்னிலே இருந்ததொன்றை நானறிந்ததில்லையே
என்னிலே இருந்ததொன்றை நானறிந்து கண்ட பின்
என்னிலே இருந்ததொன்றை யாவர் காண வல்லீரோ
என்னிலே இருந்து யானுணர்ந்து கொண்டேனே                         – ஞானக் கோவை

என்று வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள் பாடியுள்ளார்.

எங்கும் நிறைவாக இருக்கின்றார் கடவுளென்பீர்
இங்கு நம் உடல் உள்ளத்துறைந்தும் இருப்பாரன்றோ
அங்கங்கே போய்த் தேடி அலைவானேன் அவர்க்காக
தங்க நம் உயிர்க்குயிராம் தவநிலையில் அவரே நாம்                -ஞானக் களஞ்சியம் 1168

என்று வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள் கூறியுள்ளார் .

சித்தர்கள் மனத்திற்கே மிகவும் முக்கியத்துவம் அளித்தார்கள். மனிதனின் உயர்வு
அவரின் மனத்தின் உயர்வைப் பொறுத்தது தான் என்று உறுதியிட்டுக் கூறினார்கள்.

மனமது செம்மையானால் மந்திரஞ்செபிக்க வேண்டா
மனமது செம்மையானால் வாயுவை யுயர்த்த வேண்டா
மனமது செம்மையானால் வாசியை நிறுத்த வேண்டா
மனமது செம்மையானால் மந்திரஞ் செம்மையாமே

                                                                                  – அகஸ்தியர் ஞானம்-2 ஞானக் கோவை

வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள், தாம் வகுத்துள்ள பயிற்சிக்கு மனவளக்கலை என்றே
பெயர் வைத்து உள்ளார்கள். அவர்கள் தமது பாடலில்

மனம் புலன் உணர்வினில் மயங்கிட மாயை ஆம்
மனம் உயிர் வெளியினில் மருவித் தோய்ந்திட
மனம் விரிந்தறிவெறும் மாபதம் எய்திடும்
மனம் அறிவாகிய மனிதனும் தெய்வமே                              ஞானமும் வாழ்வும் 301-303

என மனத்தை உயர்த்துவதன் மூலமே மனிதன் தெய்வ நிலைக்கு உயர முடியும் என்று
கூறியுள்ளார்.

முடிவுரை:

மேற்கண்ட கவிதைகள், ஓரளவு நேரடியாகப் பொருள் விளங்குபவையே. இவற்றைக் காணும்போது சித்தர்கள் பாடல்களில் கூறியுள்ள கருத்துகள் இக்காலத்திற்கு ஏற்ப வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களின் பாடல்களிலும் உள்ளது எனத் தெளிவு பெறலாம்.

துணை நூல்கள்:

1. சித்தர் பெரிய ஞானக் கோவையென விளங்கும் சித்தர் பாடல்கள் – பிரேமா பிரசுரம்
-2014
2. வேதாத்திரி மகரிஷி , ஞானமும் வாழ்வும் – வேதாத்திரி பதிப்பகம், 2004
3. வேதாத்திரி மகரிஷி , ஞானக்களஞ்சியம் I & II வேதாத்திரி பதிப்பகம், 2000

==================================================================

ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer Review)

சித்தர் பாடல்களோடு வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களின் பாடல்களை ஒப்பிட்டு எழுதப்பட்ட இக் கட்டுரை, சித்தர்கள் கூறிய உடல், மனம் ஆகிய சிந்தனைகளோடு வேதாத்திரி மகரிஷியின் சிந்தனைகள் எவ்வாறு பொருந்திச் செல்கின்றன என்பதை எடுத்துரைப்பதாக அமைகிறது. விரிவாகப் பலநிலைகளில் ஆராயப்பட வேண்டிய கருத்துகளை இக்கட்டுரை உள்ளடக்கி இருந்தாலும் பக்க வரையறைக்காக சுருக்கமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. இருவேறு காலங்களில் வாழ்ந்த மனிதர்களின் சிந்தனைகள் எவ்வாறு ஒத்துப் போகின்றன என்பதை எடுத்துரைக்கும் விதமாக எழுதப்பட்ட இக்கட்டுரை, ஆய்வுக் கட்டுரையாக விரியும் நிலையில் பயனுள்ளதாக அமையும். முடிவுரையில் ஆய்வின் முடிவுகள்  தொகுத்துச் சொல்லப்பட்டிருக்கலாம்.