Blog

ஒரு கதையை நடத்திச் செல்ல இருவர் வேண்டும்….PROTAGONIST & ANTAGONIST…..மேலும் PROTAGANISTஐ ANTOGANIST டுக்குஅடையாளம் காட்ட ஒருவரோ இல்லை ஒருத்தியோ வேண்டும்….பாகவதத்தில் PROTAGANIST கண்ணன்தான், ANTOGANIST கம்ஸன்தான்….. அன்றுANTOGANIST கம்ஸன் கைநழுவி ஆவேசமாய் ஆகாஸம் சென்று’’முட்டாளே !….உனது எருமை மாட்டு எமன் கோகுலத்தில் பசு மாட்டோடு விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான்’’ என்று பாகவதத்தில் கண்ணனை அடையாளம் காட்டியது ‘’ஆட்டகனிஸ்ட் காளி’’…..அதன்பின் வெகுநாள் கழித்து கண்ணனை தினமும்’’ முட்டாளே(அடியேன்தான்)….உனது காலைக் கடன் (திரு)மாலைக் கடன் கம்ப்யூட்டரில் வந்தாச்சு….எழுந்தேலோ ரெம்பாவாய் வெண்பாவாய்’’ என்று அடையாளம் காட்டிக் கொண்டிருப்பது ‘’கண்ணனை வரைந்து போட்டகனிஸ்ட் கேசவ்’’….இது என் அபிப்ராயம் & அனுபவம்….இனி வெண்பா(ஸாரி காலைக் கடன்)….!

KRISHNA FOR TODAY….
—————————————-

‘‘தூளியாட்டம் ஆடும், துவண்டவன் காலில்கோ
தூளியாய் ஒட்டித் துகள்பருக, -காளியாட்டம்
ஆடிட்டு கம்ஸனுக்கு அண்ணன் வரவைமுன்:
கோடிட்டு(வண்ணக் கோடிட்டு) கேசவ் (பின்)கழித்து’’….கிரேசி மோகன்…

“யாரிதுசின் னப்பொண்ணு! யாதுமாகி நின்றிடும்
பாரதி கண்ணம்மா போலிருக்கு ! -நேரெதிர்
கண்டாயோ கேசவா கண்ணனில் காளியை !
விண்டாயே வண்ணத்தில் வார்த்து”….கிரேசி மோகன் ..

 

மீனாட்ஷி திருக்கல்யாணம்….!
——————————–

ஈசனார் மீனாள் இணைந்த திருமணத்தை
பூசலா நாயனார் போலவே -யோசனையில்
கண்டு களித்ததை கூறிடக் கற்பகத்தின்
குண்டு குமாரனே காப்பு….(1)
———————————————————-
கல்யாணக் கதை கதையாம் காரணமாம்
—————————————————-

சென்றமுறை பார்வதி சம்பு திருமணத்(து)
அன்றமர்ந்தான் தெற்கில் அகத்தியன் -குன்றென
இந்தமுறை காண மதுரையில் மீனாட்சி
சுந்தரேசன் கல்யாணம் ஓம்….(2)

பெண்வீட்டார் – பிள்ளை வீட்டார் அறிமுகம்
———————————————————–

மண்சுமந்தோன் பிட்டுக்கு மாப்பிள்ளை, மைத்துனனோ
மண்சுமந்த வாயன், மணமகளோ -மண்புகுந்த
மேனாள் இமவான் மகளான மாதங்கி
மீனாளாய் வந்த மலைப்பூ….(3)

நிச்சயதார்த்தம்
———————

சித்திரைத் திங்களில் சித்திறை சொக்கனுக்கு
இத்தரை வந்த, இமவானின் -புத்திரியை,
தத்தாய் மலயத் துவசன் வளர்த்தவளை,
முத்தண்ணா செய்தார் மணம்….(4)….!

கல்யாணப் பத்திரிகை
——————————–

சித்திரைத் திங்கள் சனிக்கிழமை அன்றுபகல்
இத்தரையில் மீன இலக்கினத்தில் -பத்தரைக்கு
பின்னாலே மீனாளை அண்ணா மஹாவிஷ்ணு
கன்னிகா தானம்சொக் கர்க்கு….(5)

கல்யாணச் சத்திரம்
————————-

அத்தனைபேர் வந்ததால், ஆலவாயில் தங்கிட
சத்திரம் இல்லாமல் சம்புமையாள் -கைத்தலம்
பற்றுவதை மச்சான் பெருமாள் தமுக்கத்தின்
வெற்றிடத்தில் வைத்தான்பார் விஷ்ணு….(6)

சீர் வரிசை
————–

பிள்ளைக்கு சீராகப் பொன்னில் திருவோடும்
வெள்ளி முலாமிட்ட வெண்ணீறும் -கொள்ளியிடும்
குச்சிக்குப் பூணிட்டு காளைக்கு லாடமிட்டார்
மச்சினர் மல்லாந்த மால்….(7)

வரதட்சிணை
—————

குவளைக்குள் பிச்சைக்கூழ் கொள்வோன் கறாராய்
அவலுக்(கு) அளித்தேழை ஆன -குவளைக்கண்
மாலோனை முன்ஜாமீன் மன்றாடி கேட்பதற்குள்
பாலாழிக் கண்ணஅம் பேல்….(8)

ஜான்வாசம்
————–

சித்திரை வீதியில் ஜான்வாசம், கொட்டாவி
நித்திரை மைத்துனர் நீட்டிவிட -பித்தனமர்
அக்காளை அஞ்சி அலங்காநல் லூர்சென்று
உட்கார ஊர்வலத்திற்க்(கு) ஓய்வு….(9)

கண்ணூஞ்சல்

—————–

கண்ணூஞ்சல் ஆடினர் பெண்ணும்மாப் பிள்ளையும்
விண்ணூறும் தேவர்கள் வீசிட -மண்ணூறும்
மக்களண் ணாந்துமண மக்களைக் காட்டியிட்டார்
கக்கமுறை சேய்களுக்குக் கூழ்….(10)
மாப்பிளைக் கண்ணுக்கு மையிடுதல்
———————————————-

மாப்பிள்ளை கண்ணுக்கு மையிட்டோர் கைகளில்
தீப்புண் தகிக்க தவித்தனர் -கூப்பிட்ட
மைத்துனர் மாலன் மருத்துவனால் பச்சிலையை
வைத்தணைத்தார் நெற்றிக்கண் வீச்சு….(11)

காசியாத்திரை-மாப்பிள்ளைத் தோழன்
———————————————-

யாப்பில்லை என்றாலும் ஏழை தருமிக்கு
மாப்பிள்ளைத் தோழன் மரியாதை -கூப்பிட்டு
காசியாத்தி ரைக்கு குடைவிசிறி தந்தனன்
ஈசன் விளையாடல் இது….(12)

சிவகாசி யாத்திரை செல்லல் தடுக்க
விவகா ரமானமச்சான் விஷ்ணு -சிவகேசம்
மேலமர்ந்த கங்கையை மொண்டு தரையிலிட
ஆலவாய் காசிநகர் ஆச்சு….(13)

சம்பந்தி சண்டை
———————

சொக்கன்கல் யாணத்தில் சம்மந்தி சண்டையிட
விக்கினமாய் யாரும் வராததால் -சக்களத்தி
கங்கை குதித்திறங்க செங்கண்மால் தம்பதிக்கு
தன்கையில் ஏந்தித் தெளிப்பு….(14)

மாப்பிள்ளை-முறுக்கு
————————-

குனித்த தலையாய், குதிகால் நடையாய்
பனித்த விழியாய் பயந்து -தனித்திருந்து
புக்ககக் கூடலில் பூனையாய் வால்சுருட்டி
முக்கண்ணன் சொக்கன் முழிப்பு….(15)

மீனாளைப் பார்த்து மதுரை மயங்கியதில்
மானாளை முற்றும் மறந்தது -தூணாளும்
ஆய்ப்பிள்ளை மச்சான் அநுதா பமாயளிக்க
மாப்பிள்ளை வாயில் முறுக்கு….(16)

கன்னிகாதானம்
——————-

தாரையை வார்க்கையில் தன்சார்பில் தந்தையாய்
யாரை நிறுத்துவது என்றீசர் -பாரமுறப்
பாக்கையில் வந்தார் பெரிய புராணத்து
சேக்கிழார் சாமி சபைக்கு….(17)….!

பாம்பலையில் தூங்கும் பெருமாள் சுபாவமாம்
சோம்பலை விட்டு சுறுசுறுப்பாய் -மாம்பலம்
நல்லிகுப்பு சாமியிடம் செல்ல சகோதரிக்காய்
அள்ளிவந்தார் சேலை அலைந்து….(18)

கண்ணைப் பறிக்கின்ற கூறைப் புடவையில்
மின்னலென மேடையில் மீனாள்தன் -அண்ணன்
மடியமர நான்முகன் மாங்கல்யம் ஏந்த
முடிந்தான் அரன்முடிச்சு மூன்று….(19)

அம்மி மிதித்தேறி அருந்ததி பார்த்தல்
————————————————

சொக்கனுடம் மீனாட்சி அக்கினியைச் சுற்றிவரல்
வக்கணையாய்க் காண வசிட்டனுடன் -அக்கணம்
அம்மிமிதித்(து) ஏறி அருந்ததி பார்த்தனள்
விம்மிஆ னந்தநீர் விட்டு….(20)

கல்யாணத்திற்கு வந்த VIP பிள்ளைகள்
————————————————

கல்யானைக்(கு) அன்றுயிர் கொள்ளவைத்த சொக்கனைக்
கல்யாணம் கொள்கிறாள் கன்னிமீனாள் -தொல்யானைப்
பிள்ளையும் வேலனும் பார்த்ததால் பெற்றோர்க்கு
இல்லையொண் ணாத இனிப்பு….(21)

கல்யாணச் சாப்பாடு
—————————-

உண்ட பெருவிருந்தால் குண்டோ தரன்கொண்ட
தொண்டை அடைத்திடும் தாகத்தைக் -கண்டசிவன்
கைவை எனச்சொல்லக் கைமாற்றி வைத்தவன்முன்
வைகை விரைந்தாள் வளைந்து….(22)

மொய் எழுதுதல்
——————–
மாப்பிள்ளை சொக்கன் மணமகள் மீனாளைக்
காப்பிட்டுக் கொள்கிறார் கல்யாணம் -சாப்பிட்டு
மொய்யெழுது வோர்க்குமச்சான் மாலோலன் தாம்பூலப்
பையேந்தி நிற்பார் பணிந்து….(23)

நலங்கு
———

விடக்கண்டன் சொக்கன் விடாக்கண்டன் ஆகி
விடமறுத்தான் தேங்காய் நலங்கில் -படபடத்த
கெண்டை விழிமீனாள் கோபிக்க அஞ்சியரன்
அண்டத்துக் கோளை அளிப்பு….(24)

மாலை வரவேற்பு
——————–

மச்சினன் வேண்டியதால் மாலை வரவேற்பில்
அச்சிவன் தாண்டவம் ஆடிட -உச்சத்தில்
ஓடிவந்து மீனாள் ஒயிலாக சேர்ந்துகொள்ள
கூடலுக்குக் கூடுதல் கூத்து….(25)

சாந்தி முகூர்த்தம்
———————–

முதலிரவில் மீனாள் கதவடைத்துச் சொன்னாள்
மதுரைவாழ் மக்களின் மாண்பு –
பதவிசாய் நாகரீகப் பண்பு -பொதுவிடத்தில்
மாட்டோடும் ஓட்டோடும் மானத்தை வாங்காதீர்
வீட்டோட மாப்பிள்ளை வாள்….(26)

இச்சென்று முத்தமிட ஈசன் நெருங்கிட
நச்சென்று நாகம் நெளிந்தது -அச்சச்சோ
என்றலறி மீனாள் எகிறி குதித்தோட
அன்றுசிவ ராத்திரி ஆச்சு….(27)

பாலிகை கரைப்பு
———————–

மாளிகை மீனாள் மயானனை ஏற்றிட
பாலிகையை பெண்கள் பகிஷ்கரிப்பு -நாலுகை
மைத்துனன் வைகையில் மோகினியாய் தானியத்தைக்
கைத்தலம் ஏந்திக் கரைப்பு….(28)

கட்டுச் சாதக் கூடை
—————————

கழுத்தரவம் தன்னை கடாசி எறிந்தான்
அழுத்தியுமை யாளை அணைக்க -பழித்தனர்
கட்டு விரியன்கள் கட்டிக் குலாவிடும்
கட்டுச்சா தக்கூடை கண்டு….(29)

மலயத்துவசன் பிரிவோபசாரம்
—————————————

கலையத் துவங்கினர் கல்யாணம் கண்டோர்
அலையில் படுத்தான் அரிமால் -மலயத்
துவசன் வளர்ப்பை தழுவிப் பகர்ந்தான்
கவசமே கூடலைக் கா….(30)

சிவசிவ என்று சிரத்தில் மலையத்
துவசனார் குட்டித் தொழுது -அவசரமாய்
கெஞ்சினார் ”நஞ்சுண்டா மிஞ்சினாலும் மீனாளை
நெஞ்சில் அமிழ்தாய் நிறுத்து”….(31)

கோயிலுக்குல் புகுதல்
—————————-

சித்தரின் சன்னிதியில் சொக்கனும் மீனாளும்
சுத்திவந்து தம்பதியாய் சேவித்து -தத்தம்
கருவறைக்குள் செல்வதைக் கண்ட மதுரை
அரஹர சம்போவென்(று) ஆர்ப்பு….(32)
\

பல ஸ்ருதி
————-

மாதரசி மீனாள் மஹாதே வனைமணந்த
போதரிசி வாழ்த்தைப் பொழிந்தோர்க்கும் -காதுருசி
கொண்டதைக் கேட்டோர்க்கும் கேட்டதை சொன்னோர்க்கும்
விண்டதெலாம் வாணியவள் வாக்கு….(33)….!
——————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

’’அம்பாளும் பார்த்திட, நம்பாள் நடராசர்
தெம்பாக ஆடுகிறார் தாண்டவம் ,-வம்பாள்
தபஸ்விகள் ஏவினர், தாருகா கானில்
அபஸ்மாரப் புல்(தர்ப்பை)மீ(து) அரன்போல்,-சபாஷ்நீ!
சிவானி! எருமை சிகைபிடித்துக் கொன்ற,
பவானி பவநோய் பிடி’’…. .கிரேசி மோகன்…!

புலிதாங்கி பாலர், எலிதாங்கி வேழர்,
கலிதாங்கி கந்தர் குலாவும்- லலிதாங்கி
ராணியே,ரக்‌ஷி: ரஹஸ்ய சினேகிதி
வாநீயுன் வாசலில் வீடு….!

”த்யான த்யாத்ரு த்யேய ரூபி”
—————————————–
எண்ணும் தொழிலவள், எண்ணிலா எண்ணமவள்
எண்ணுவோர்க்(கு) ஏற்ற எழுச்சியவள் -எண்ணிடத்
தின்னும் பசியவள், தீராத தாகமவள்,
உண்ணா முலையவளை உண்…கிரேசி மோகன்….!

 

வேதம் படித்தென்ன , வேதாந்தம் கற்றென்ன
சீதரன் பாதம் சொடுக்கெடுப்போள் -பாதம்
பணிந்திடு மானுடா, பாரதன்பின் உன்னுள்
கனிந்திடும்காண் முத்திக் கனி”….!

“ஆடி வெள்ளியில் தேடிவரும் தங்கமுனை
மூடி உறங்காதே முன்கதவை -ஏடி !
எழுந்தேலோ ரெம்பாவாய் ,எம்பிரான் பள்ளி
விழுந்தாளை வாழ்த்தி வணங்கு”….!

’’முனிபிருகு வாரிசே மூவா முகுந்தன்
பணிகாத்தல் பக்க பலமே -அணிபொற்
சரமே அவன்மார் சரோஜமே தாமோ
தரனுகக்கும் தாயே துதிப்பு “.!

“பொன்னாத்தா, தாமரைப் பூவாத்தா, தாங்கிடும்
மண்ணாத்தா, பின்வந்த சின்னாத்தா, -பண்ணாத்தான்,
நன்னாத்தான் பாடிய, நாச்சியார் காதலுக்கு
கண்ணாத்தா வாயிருந்து காப்பு”….!

உத்தம பத்தினியின் உச்சந் தலைவகிட்டில்
பத்தும் செய்யா பணமுடிப்பில் -சுத்தமாய்
சாணத் தெளிப்பில்ஸ்ரீ சூர்ண நுதற்பிறையில்
காணலாம் பொன்மகளின் கால்….!

“வண்ணான் சொல்ல வரித்த மனையிவளை
சொன்னான் வனத்திற்கு செல்லென்று -பின்னாளில்
தந்தை கதைசொல்ல தந்தாள் இருபிள்ளை
விந்தை இவள்செய் விதி”….

’’கைடபனைக் கொன்றவன், கார்முகிலாய் சேடன்மேல்
மெய்படரச் சாய்ந்தவன்மேல் மின்னலாய் -மையடர்ந்த
பங்கயக் கண்களால் பார்த்தது போதுமென்மேல்
திங்கள் விழியைத் திருப்பு’’…கிரேசி மோகன்….!