வல்லமை

Blog

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    crazy

    “விஸ்வரூபக் கண்ணன் விரல்களில் மாடணில்,
    கொஸ்வரூப மாய்க்குந்தி கோடுபெறல், -இஷ்வாகு,
    அண்ணல்போல் கண்ணன், அவதுபோய், ஆவாச்சு,(அ -அணில்….ஆ-மாடு)
    தொன்னைநெய் வாத்சல்யம் டோய்”….கிரேசி மோகன்….

    Share

  • ஆன்மீகமும் நானும் .. (18)

    நடராஜன் கல்பட்டு 

    மூன்றாம் முறை அய்யப்ப தரிசனம்

    1979. பங்களூரில் பணி புரிந்து வந்த போது மீண்டும் அய்யப்பனைத் தரிசிக்கவேண்டும் என்னும் எண்ணம் வந்தது. அங்கிருந்த ஒரு குழுமத்துடன் இணைந்து பங்குனி மாதம் ஒரு நாள் மாலை அணிந்தேன். மாலை அணிந்து இரு வாரங்களுக்குப் பின் நான் பதினைந்து நாட்களுக்கு பம்பாய் செல்ல வேண்டி வந்தது. பின் அங்கிருந்து நான்கைந்து நாட்கள் கொச்சிக்குச் செல்லவேண்டும். நான் சேர்ந்திருந்த அய்யப்ப பக்தர் குழு பங்களூரில் இருந்து கொச்சி வரை ரயிலிலும் அங்கிருந்து வாடகைக் கார்களிலும் செல்வதாய் இருந்தது. ஆகவே நான் அவர்களிடம் கொச்சியில் சேர்ந்து கொள்வதாகச் சொல்லி விட்டு பம்பாய் கிளம்பினேன்.

    பம்பாய் கிளம்பு முன் எனது உறவினர் ஒருவர் தன் பையன் பம்பாய் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் டெக்னாலஜியில் சேர்ந்திருப்பதாகவும் அவன் தாய் தந்தையைப் பிரிந்து இருப்பதற்கு மிகவும் வருந்துவதாகவும், அடிக்கடி அவன் திரும்ப வந்து விடுவேன் எனச் சொல்வதாகவும், அவனை நான் சென்று பார்த்து புத்திமதி சொல்லி விட்டு வர வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.. அதனால் ஒரு ஞாயிறு மத்தியானம் 11-00 மணிக்கு மாதுங்கா சென்றடைந்தேன். கால்களில் பாத ரக்ஷை இல்லை. ஆடை கருப்பு வண்ணம். வெய்யிலில் உருகி இருந்த தார் கால்களில் ஒட்டிக் கொண்டு பொரித்தது. ரயில் நிலயத்தில் இருந்து பி.ஐ.டீ. யை நோக்கி நடந்தேன். ஆனால் அன்று என் உறவினரின் மகன் சக மாணவர்களுடன் எங்கோ வெளியே போயிருந்தான். பின் ரயில் நிலயம் நோக்கி நடந்தேன்.

    ரயில் நிலையம் அருகே சாலையில் நான்காக மடித்த காகிதத் துண்டு கிடந்தது. உடனே குனிந்து அதைப் பொறுக்கி எடுத்ததேன். பிரித்துப் பார்த்தால் ஐந்து புதிய நூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள். ஆரம்பித்தது என் மனத்துள் ஒரு குழப்பம்.

    ‘ஐயோ பாவம் யாரோ ஒருவர் இதைத் தவற விட்டிருக்க வேண்டும். இதைக் காவல் நிலையத்தில் சேர்த்து விட்டால் அவ்ருக்குப்போய்ச் சேர்ந்து விடும். நடப்போம் காவல் நிலையத்திற்கு’ என்று மீண்டும் பி.ஐ.டீ. யை நோக்கி நடந்தேன். அதன் அருகில்தான் இருந்தது காவல் நிலையம்.

    பாதி வழியில் ஒரு சந்தேகம், ‘துலைத்தவர் புகார் செய்யாதிருந்தால் காவல்காரர்கள் அல்லவோ இதை எடுத்துக் கொண்டு விடுவார்கள்? நானும்தான் எவ்வளவோ முறை பணத்தைத் துலைத்திருக்கிறேன். ஒருக்கால் அவற்றுக்கு பதிலாகத்தான் கடவுள் இதை எனக்குக் கொடுத்துள்ளாரோ?’ திரும்பினேன் ரயில் நிலயம் நோக்கி.

    மீண்டும் ஒரு குழப்பம். ‘அப்படி நானே வைத்துக் கொண்டால் அது பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப் பட்டது ஆகி விடாது?’

    ‘சரி இப்போது போவாயில் இருக்கும் சின்மயா மிஷனின் தலமை அலுவலகத்திற்கு தானே போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். அங்கு சுவாமிஜீயிடமே கேட்டு விடுவோம்’ என்று நினைத்து பேருந்தில் ஏறினேன் போவாய்க்கு.

    எனது துரதிருஷ்டம் சுவாமிகள் சின்மயானந்தா, தயானந்தா, மற்றும் ஹரிநாமானந்தா ஆகிய மூவரும் வெளியூர் சென்றிருந்தனர். ஏமாற்றத்துடன் திரும்பினேன் நான் தங்கி இருந்த இடத்திற்கு. அந்தப் பணத்தை செலவழித்து விடக் கூடாது என்பதற்காக என் வங்கிக் கணக்கில் செலுத்தினேன். பின் கொச்சி சென்றேன்..

    கொச்சியில் இருந்த மேலாளர் கேட்டார், “நடராஜன் சாயங்காலம் என்ன செய்யப் போகிறாய்?” என்று.

    “என்ன செய்ய? குளித்து விட்டு ரேடியோகேட்டுக் கொண்டு உட்கார்வேன். வேறு என்ன செய்ய?”

    “நீ தங்கி இருக்கும் ஒட்டல் அருகே உள்ள மைதானத்தில் சுவாமி தயானந்தாவின் சொற்பொழிவுத் தொடர் இன்று ஆரம்பமாகிறதே. அங்கு போகலாமே” என்றார் அவர்.

    மாலை குளித்து விட்டு மைதானத்திற்குச் சென்று முதல் வரிசையில் அமர்ந்தேன். சுவாமிகள் பேச்சைத் துவக்கினார், “உடலுக்கும் மனதுக்குமான போராட்டம் – உண்மை மதிப்பும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள வேடத்திற்கேற்ற மதிப்பும்.”

    “சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் பம்பாய்த் தெரு ஒன்றில் ஒருவன் நடந்து கொண்டிருக்கிறான். தெருவில் மடித்த நிலையில் காகிதத் துண்டுகள் கண்டு உடனே குனிந்து அதைப் பொறுக்குகிறான். அவனுக்குத் தெரியும் அதன் மதிப்பு. குழந்தையாய் இருந்தபோது எவ்வளவு நேரம் கையை நீட்டினாலும் கடைக்காரன் மிட்டாயை அவனுக்குத் தருவதில்லையே அம்மாவின் காசு கை மாறினால் ஒழிய.

    காகிதத்தைப் பொறுக்கியவன் அதை பிரித்துப் பார்க்கிறான். ஐந்து புத்தம் புதிய நூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள். ஆரம்பிக்கிறது அவன் மனத்துள் போராட்டம், காவல் நிலையம் சென்று அதை அவர்களிடம் சேர்ப்பதா அல்லது தானே வைத்துக் கொள்வதா என்று.”

    மேலும் தொடர்ந்தார் சுவாமீஜி தன் பேச்சை ‘உண்மை மதிப்பும் ஏற்றுள்ள மதிப்பும்’ (Intrinsic values and acquired values) என்பது பற்றி. அவர் பேசியபோது என் உடலில் உள்ள உரோமங்கள் எல்லாம் செங்குத்தாய் நின்றன. சொற்பொழிவு முடிந்ததும் அவருடனே அவர் அறைக்குச் சென்றேன். (என் அதிருஷ்டம் அவரும் நான் தங்கி இருந்த விடுதியில் தான் தங்கி இருந்தார்.) ஆனால் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் அவரை நெருங்கி என் மனக் குழப்பதிற்கு ஒரு விடை காண முடியவில்லை.

    மறு நாள் மதிய உணவிற்குப்பின் சுவாமிஜீயின் அறைக்குச் சென்றேன். அப்போது அங்கு அதிகக் கூட்டம் இல்லை. ஐந்தாறு நபர்களே இருந்தார்கள். அவரை நமஸ்கரித்து, “ஸ்வாமீஜீ நேற்று நீங்கள் பம்பாயில் சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் நடந்த ஒருவன் கதையையும், அவனுக்குக் கிடைத்த ஐந்து நூறு ரூபாய் நோட்டுகள் பறியும் பின் அதனைத் தொடர்ந்த அவனது மனக் குழப்பத்தையும் பற்றிச் சொன்னீர்கள். ஆனால் குழப்பம் தீர்வதற்கான விடை தரவில்லையே” என்றேன்.

    “என்ன புதிர் போடறே நடராஜா?” என்றார் ஸ்வாமீஜீ.

    பத்து நாட்களுக்கு முன்பு எனக்கு பம்பாயில் நேர்ந்த அனுபவத்தைச் சொன்னேன்.

    “என்ன தாடி, மீசை வெச்சிண்டு இருக்கே?”

    “சபரி மலை போறேன் இன்னும் மூணு நாள்லெ.”

    “அப்பொ அந்த ஐநூறு ரூபாயெ அவன் உண்டியல்லெ சேத்தூடு. அவன் அது எங்கெ போய்ச் சேரணுமோ அங்கெ சேத்தூடுவான். ஒன் மனசுலெ இருக்கற பாரமும் கொறெஞ்சூடும்.”

    மறு நாள் என் அலுவலகத்தில் ஒரு காசோலையினைக் கொடுத்து ஐநூறு ரூபாய் வாங்கி இரண்டு நாட்களில் சபரி மலை உண்டியலில் சேர்த்தேன்.

    பின் ஒரு சமயம் சுவாமி ஹரிநாமானந்தாவைச் சந்தித்த போது அவரிடம் எனது விஜயவாடா, பம்பாய், கொச்சி அனுபவங்களைச் சொல்லிக் கேட்டேன், “எனக்கு ஏன் இப்படி யெல்லாம் நடக்கிறது?” என்று.

    “ஒரு சாதகன் முன்னால் இந்த மாதிரியான சில மின்னல்கள் தோன்றும். அதைத் தனக்கு சக்தி பிறந்து விட்டதாக எண்ணி இறுமாப்பு அடைந்தால் கொக்கென்று நினைத்த கொங்கணவனுக்கு ஏற்பட்ட கதி தான் எற்படும்” என்றார் அவர்.

    கொக்கென்று நினைத்த கொங்கணவன் கதை நாளை பார்ப்போம்.

    (தொடரும்….)

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    crazy

    அப்பானை வெண்ணை அருந்தி அதைமறைக்க,
    நிப்போனே நாகசாயி(கி) நந்தலாலா! , -ஜப்பானிய,
    வேடமிட்டு நின்றாலும் வாசம் பிடித்தபடி,
    மாடுவந்து முட்டும் முகம் ….கிரேசி மோகன்….

    Share

  • இந்த வார வல்லமையாளர்!

    நவம்பர் 2, 2015

    இவ்வார வல்லமையாளர்

    வல்லமைமிகு பேராசிரியர் முனைவர்  டி. நாகராஜன் அவர்கள்

    nagarajansir

    வல்லமை இதழின் இந்தவார வல்லமையாளராகப் பாராட்டப்படுபவர், தமிழில் எழுத்துரை – பேச்சுரை மாற்றிக்கான மென்பொருளை (Tamil text to speech software) உருவாக்கிய, எஸ். எஸ். என். பொறியியல் கல்லூரியின் (SSN College of Engineering) தொலைத்தொடர்பு தொழில்நுட்பத் துறையின்(Department of Information Technology) தலைவரும், பேராசிரியருமான முனைவர் டி. நாகராஜன் அவர்கள்.

    முனைவர் டி. நாகராஜனும், அவருடைய தலைமையில் அவரது குழுவினரும் உருவாக்கியுள்ள “தமிழ் எழுத்துரை – பேச்சுரை மாற்றி மென்பொருளை” அவர் தமிழ் இணையக் கழகத்தில் இயக்கிக் காட்டினார். இந்த மென்பொருளின் செயல்பாட்டை பார்வையிட்ட, தமிழக அரசின் 2013 ஆண்டிற்கான கணித்தமிழ் விருதாளரும், மொழியியல் பேராசிரியருமான முனைவர் ந. தெய்வ சுந்தரம் அவர்கள், உண்மையில் மிக நன்றாக உள்ளது. மிகவும் மகிழ்ச்சியாகயிருந்தது. ஏறக்குறைய 100% சரியாக இயங்குகிறது … மேலும் சிறிது உழைத்தால், மொழியியல் ஆய்வாளர்களுடன் இணைந்து செயல்பட்டால், உச்சரிப்பில் இயல்புத் தன்மையை மேலும் மேம்படுத்தலாம் என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

    முனைவர் டி. நாகராஜன் அவர்களின் தமிழ் எழுத்துரை – பேச்சுரை மாற்றி மென்பொருளை இயக்கி அதன் செயல்பாட்டை அறிய விரும்புபவர்கள் – http://www.ssn.edu.in/Speech_Lab/tts_demo.html – என்ற தளத்திற்குச் சென்று பயன்பெறலாம். கீழுள்ள படத்தில் காண்பித்துள்ளது போன்று 1. தங்களுக்குத் தேவையான தமிழ் மொழி தகவலைப் பதிவிட்டு, 2. மென்பொருளை இயக்கி (விருப்பமான குரலை – ஆண் குரலையோ, பெண் குரலையோ தேர்வு செய்யலாம்) 3. மென்பொருள் தமிழைப் படிப்பதைக் கேட்கலாம், 4. தேவையானால் அதனை ஒலிக்கோப்பாக தங்கள் கணினியில் சேமித்தும் பயன்பெறலாம்.

    dr nagarajan text to speech demo

    முனைவர் டி. நாகராஜன் அவர்கள் சென்னை ஐ.ஐ.டி. பல்கலைக்கழகத்தில் 2004 ஆம் ஆண்டு கணினி அறிவியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். முனைவர் பட்ட ஆய்வில் பேச்சொலி மொழியை அடையாளம் காணும் ஆய்வில் ஈடுபட்டிருந்தார். பிறகு தனியார் நிறுவனம் ஒன்றின் ஆய்வுத் திட்டத்தில் பங்கேற்றுப் பணியாற்றிய பிறகு, கனடாவின் தேசிய அறிவியல் ஆய்வு நிறுவனத்தில் முதுமுனைவராக (postdoctoral fellow at The National Institute of Scientific Research – INRS, Montreal, Canada) இரண்டு ஆண்டுகள் தனது ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்தார். அந்த ஆய்வில் தொடர் பேச்சொலியை அடையாளம் காணுவதையும், ஒலியை வகைப்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களைக் கண்டறியும் ஆய்வுகளிலும் ஈடுபட்டார். இரண்டாண்டு முதுமுனைவர் ஆய்விற்குப் பிறகு, சென்னை எஸ். எஸ். என். பொறியியல் கல்லூரியின் பேராசிரியராக பணியில் இணைந்து இன்றுவரை ஆய்விலும், கற்பித்தலிலும், ஆய்வு மாணவர்களை நெறிப்படுத்துவதிலும் பங்கு பெற்று வருகிறார். கருத்தரங்கங்களிலும், ஆய்விதழ்களிலும் தனது ஆய்வுகளைப்பற்றி இதுவரை சுமார் 80 ஆய்வறிக்கைகளை வெளியிட்டுள்ளார். மேலும், இவர் தற்பொழுது ஈடுபட்டிருக்கும் ஆய்வுகளையும், இவரது ஆய்வுப்பணிகளைப் பற்றி விரிவாக இத்தளத்தில் – http://www.ssn.edu.in/?page_id=1483 – அறிந்து கொள்ளலாம்.

    கணினித் தமிழ் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு பெரும் தமிழ் எழுத்துரை – பேச்சுரை மாற்றி மென்பொருளை உருவாக்கியுள்ளமைக்காக முனைவர் டி. நாகராஜன் அவர்களை வல்லமையின் இவ்வார வல்லமையாளராக அவரைப் பாராட்டி மகிழ்கிறோம். அவரது ஆய்வுகள் மேலும் வெற்றி பெற வல்லமை இதழின் வாழ்த்துகள்

    **************************************************************************************
    வல்லமையாளருக்குப் பாராட்டுகள்!!!
    தங்களுடைய ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்பினைத் தொடர்ந்திட
    வல்லமை மின்னிதழ் அன்பர்களின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்!!!

    **************************************************************************************

    [இந்த வாரத்தில் தனது ஆற்றலை சிறப்புற வெளிபடுத்தி உங்கள் கவனத்தைக் கவருபவரை வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்பினால், வழக்கம் போலவே வல்லமை ஆசிரியரிடம் (vallamaieditor@gmail.com) உங்களது பரிந்துரைகளை அனுப்பி உதவிடுமாறு வேண்டுகிறோம், மேலும் வல்லமையாளர் விருது பற்றிய விவரங்களை இப்பக்கத்தில் காணலாம் –http://www.vallamai.com/?p=19391, இதுவரை வல்லமையாளர்களாகத் தேர்வு பெற்றோர் பட்டியலை இங்கே காணலாம் http://www.vallamai.com/?p=43179 ]

    Contact Info:
    Dr. T. Nagarajan,
    Professor & Head
    Department of Information Technology
    SSN College of Engineering
    Rajiv Gandhi Salai (Old Mahabalipuram Road)
    Kalavakkam- 603 110 (off. Chennai)

    Phone: 044 27469700 [HOD Extn: 217]
    Fax: 044 27469772
    Email: nagarajant@ssn.edu.in

    Share

  • தமிழ் மொழியின் சொல்வளம்!

    பவள சங்கரி 

    ஒரு பொருளின் தன்மைக்கேற்ப அப்பொருளின் பெயரைக் குறிக்க பல சொற்கள் பயன்படுத்துவது நம் மொழியின் தனிச்சிறப்பு. இது வேறு எந்த மொழியிலும் காணமுடியுமா என்பது ஐயமே… உதாரணமாக,

    இலை என்று எடுத்துக்கொண்டோமானால் அதற்கு எத்தனை வகைப் பெயர்கள் பாருங்கள்…

    நெற்பயிர் இலைகள் – தாள்
    கருப்பஞ்செடி இலைகள் – தோகை
    தென்னை, பனை மர இலைகள் – ஓலை
    தாழை இலைகள் – மடல்
    காய்ந்த இலை – சருகு
    சில வகை இலைகளை – தழை என்கிறோம்..

    அதேபோல் செடியில் தோன்றும்போது பூ – அரும்பு என்றும், மலர் மலர்ந்து வருங்கால் அது ‘போது’ என்றும், விரிந்த நிலையில் மலர் என்றும் அழைக்கிறோம்.

    மலராத பூவையோ, மொட்டு, அரும்பு, மொக்கு, முகை என்று பலவாறு அழைக்கிறோம்…

    பூவிலிருந்து காய் வரும்போது அதை, ‘பிஞ்சு’ என்றும், முதிர்ந்த பிஞ்சை காய் என்றும், பழுக்கும் பருவத்தில் செங்காய் என்றும், முற்றிலும் பழுத்த பின்பு பழம், கனி என்றும் கூறுகிறோம். ‘பிஞ்சு’ வகைகளில், ’குரும்பை’, ‘வடு’, ‘மூசு’, ‘கச்சல்’ என்று செடிகளின் வகைக்கேற்ப மாறுபடும்.. எடுத்துக்காட்டு:

    வாழைப்பிஞ்சு – கச்சல்
    மாங்காய் பிஞ்சு – வடு
    தேங்காய் பிஞ்சு – குரும்பை
    இளங்காய் – மூசு

    Share

  • கற்றல் – ஒரு ஆற்றல் (1)

    க. பாலசுப்பிரமணியன்

    கற்றல் – சில பார்வைகள்

    education

    “கற்றது கைமண்ணளவு. கல்லாதது உலகளவு” ..-

    இது அவ்வையின் அறிவுரை. “அவங்களுக்கென்ன சொல்லிட்டுப்  போயிட்டாங்க.. இது என்ன முடியற காரியமா?” அலுத்துக்கொள்ளும் பல நெஞ்சங்கள்.

    “ உனக்கு படிக்க டியூஷன் செலவு பண்ணியே நான் போண்டியாயிட்டேன். நீ பேசாமே படிக்கிறதை விட்டுவிட்டு மாடு மேய்க்க போகலாம்” என அலுத்துகொள்ளும் தந்தை..

    “அப்போ மாடு மேய்க்கிறதுக்கு மூளை வேண்டாமா?” என இடக்காகக்   கேட்கும் மகன்.

    “என் பையன் உங்களை மாதிரித்தானே இருப்பான்.  சட்டியிலே இருப்பது தானே அகப்பையில் வரும் ” எனக்  கேலி செய்யும் தாய்..

    “உனக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பதை விட இந்த மரத்திலே போய் முட்டிக்கலாம்” என செய்யப்போகாத ஒரு செயலை செய்வதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் ஒரு ஆசிரியர்.

    இவர்களுக்கு நடுவே ஒரு விந்தைப் பொருளாக மாணவன். ,,

    “நான் எவ்வளவோ முயற்சி செய்து பார்த்துவிட்டேன். மண்டையிலே ஏற மாட்டேங்கறது சார் …  இதையெல்லாம் எவன்தான் கண்டுபிடித்தானோ, அவனுக்கு மட்டும் இந்த மூளை எப்படி வேலை பார்த்தது?.” சோர்வுடன் கேட்கும் மாணவர்கள்.

    இந்த மூளை தான் என்ன?. இறைவன் கொடுத்த வரமா? அது எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறதா? அதற்க்கும் சாதி மத பேத பாவங்கள் உண்டா? பணக்காரனின் மூளையும் ஏழையின் மூளையும் வித்தியாசப்பட்டதா? ஆண்களின் மூளையும் பெண்களின் மூளையும் ஒரே மாதிரித்தான் உள்ளதா? அவர்களின் சிந்தனையின் வடிவங்களில் மாற்றங்கள் இருக்கின்றதா?

    நன்றாகப் படித்து விட்டு தேர்வில் உட்காரும் மாணவனுக்கு அங்கு சென்ற உடனேயே எல்லாம் ஏன் மறந்து போகின்றது? நம்முடைய கற்றல் என்ற செயல் எப்போது ஆரம்பிக்கின்றது?

    கேள்விகள் ஆயிரம்…!!

    இவைகளுக்கெல்லாம் பதில் எங்கே இருக்கின்றது? இவைகளைப் பற்றி என்ன ஆராய்ச்சிகள் நடந்திருக்கின்றன? இந்தத் தொடரின் நோக்கம் இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடி அறிந்து கொள்வதுதான்?

    கற்றல் ஒரு ஆற்றல்….. இது எப்போது தொடங்குதின்றது?

    ஒரு முறை ஒரு தாய் ஓர் ஜென் துறவியைக் காணச் செல்கின்றார். ” குருவே.. என் குழந்தைக்குக் கற்றுக் கொடுக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும் எப்போது தொடங்கலாம்? ” என்று வினவுகின்றார்.

    அந்த குரு அவளிடம் கேட்கிறார் ” உன் குழந்தைக்கு என்ன வயதாகின்றது?” என்று.

    :” குருவே. என் குழந்தை பிறந்து ஐந்து மாதங்களே ஆகின்றன.”

    “அப்படியா? ஏற்கனவே நீ பதினான்கு மாதங்கள் கால தாமதம் செய்து விட்டாயே.”  என  பதிலளிக்கிறார்.

    அப்படியென்றால் ஒரு குழந்தை கருவில் இருக்கும் போதே கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறதா? இதைப் பற்றி விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள் என்ன சொல்லுகின்றன?

    நம்முடைய புராணங்களில் அபிமன்யுவைப் பற்றியும் பிரகலாதனைப் பற்றியும் சொல்லப்பட்டது கட்டுக் கதையா? அதில் சிறிதளவேனும் உண்மை இருக்குமா,  என்றெல்லாம் கேள்விகள் எழும்புகின்றன.

    இங்கிலாந்தின் முன்னாள் பிரதமர் சர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் தன் இளம் பிராயத்திலே சொன்னாராம் ” நான் கற்றுக் கொள்ள விரும்புகிறேன் . ஆனால் கற்பிக்கப் படுவதை வெறுக்கிறேன்” என்று.

    நம்முடைய மாணவர்களில் எத்தனை பேர் சர்ச்சில் சொன்னதையே திரும்பத் திரும்பச் சொல்கின்றார்கள்? அவர்களால் சர்ச்சில் போல வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியுமா?  அவர்கள் எப்படி கற்றிக்கொள்கின்றனர்?

    கல்வி என்பது ஒரு மாணவனை ஏதாவது ஒரு தெருவினில் வெற்றிபெறச் செய்வதா? அறிவு என்பது வெறும் புத்தக அறிவா? ஒரு தேர்வில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு அதற்க்கு நிகரான அறிவு நிச்சயம் இருக்கின்றதா? பள்ளிக்குச்செல்லாத நம் முன்னோர்கள் எவ்வாறு  அறிவிலும் திறனிலும் மேம்பட்டு இருந்தனர்?

    இப்படி பல கேள்விகள் நம் மனிதினில் அடிக்கடி தோன்றுகின்றன. இவற்றிக்கு அறிவு பூர்வமாகவும் அறிவியல் மூலமாகவும் என்ன பதில்கள் கிடைக்கின்றன ?

    தொடரின் அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.!

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (37)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    12188533_909894245731442_487841118_n
    12331642@N02_r-300x300அமுதா ஹரிஹரன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (07.11.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share

  • “அன்புள்ள அம்மா” (5)

     

    ஸ்ரீ மாதா அமிர்தானந்தமயி சரிதம்

    மீ.விசுவநாதன்
    ( பகுதி: ஐந்து )

    12079322_982711995104984_1750768255600862897_n
    “பறையகடவு”

    காயல் நிறைத்த இடம் !
    நீலக் கண்ணனின்
    சாயல் உறைந்த இடம்!
    நீலக் கடலலை
    ஒயல் இலாத இடம் !
    மீனவ மக்களின்
    மான மிகுந்த இடம் !
    வானவ தேவதையாய்
    ஒரு குழந்தை
    வந்து வளர்ந்த இடம்
    இந்தப்
    “பறையகடவு” !

    கரையைக் கடக்கும்
    புயலும் கூடக்
    காதல் கொள்ளப்
    பறையும் கடவு !

    வளமும் ஏழ்மையும்
    பாசமாய்
    தினமும் வாழ்கிற
    கரையிலா அன்பில்
    கரைகிற உறவு
    கடலின் மீன்களை
    படகில் சென்று
    பிடித்து வந்து
    குவிக்கிற துறையிது !
    படித்து வாழாமல்
    குடித்து மாள்வோரின்
    கறையினைக் கிள்ளவும்
    தவிக்கிற மனமெலாம்
    தாம்பூலம் கொள்ளவும்
    தாயே பராசக்தி
    தான்கோலம் மாற்றி
    தவம் செய்த துறையிது !
    பக்தி வானத்தின்
    மூன்றாம் பிறையிது !
    “வியாச” வம்சத்து
    வித்தின் முறையிது !
    பிரபஞ்சம் முழுதிற்கும்
    பொதுவான மறையிது!
    என்னும்
    பறையகடவு
    என்றும்
    அமிர்தபுரியாய்
    இருக்கக்கடவென
    இறைவன் கட்டளை
    இட்ட பொழுதே
    சுதாமணி பூமியைத்
    தொட்ட பொழுதானது !
    ஏழ்மையும் துன்பமும்
    விட்ட பொழுதானது !

    துன்பத்திலும் இன்பம்

    குப்பையைக் கூட்டுவாள்
    மனத்தின்
    குப்பையைச் சேர்த்துக் கொட்டுவாள் !
    வீடும், கொல்லையும்,
    மாட்டுத் தொழுவமும்
    துப்புரவாகத்
    தன்னுடல் வேர்க்கத் துடைப்பாள்!
    எப்போதும் வேலையை
    அப்புறம் செய்யலாம் என்று
    தள்ளிப் போடாமல்
    பள்ளிப் பாடம்போல்
    ஆனந்தமாகப் பாடிக்கொண்டே
    அப்பொழுதே செய்து முடிப்பாள் !
    ஆனாலும் தன் அம்மா
    தமயந்தியின்
    கடும் செல்லுக்குத் துடிப்பாள் !
    மறுநொடியே தான்
    படும் அவதி மறந்து
    அம்மாவின் செயலை மதிப்பாள்!
    அவளையே தன் தவறைத் திருத்தும்
    குருவாகத் துதிப்பாள்
    சிறுமி சுதாமணி தன்
    தாய்மீது கொண்ட மதிப்பால் !

    அச்சம் இல்லாத அகம்

    மகளை பயமுறுத்த
    அம்மா
    அந்த ஊரில்
    ஆபீசரம்மாவை அழைத்தாள்!
    ஆபீசரம்மாவும் முகமூடி
    போட்டுக் கொண்டு
    சுதாமணியை முறைத்தாள் !
    சதாபணி செய்யும்
    சுதாவோ
    அச்சம் துளியும் இன்றி
    உச்சத்தில் ஓங்கிச் சிரித்தாள் !
    ஆபீசரம்மதான்
    அங்கிருந்து ஓட்டம் பிடித்தாள் !
    இப்படிதான்
    அச்சமின்றி சுதாவும்
    ஆண்டவன்
    ஆடவன் கண்ணனின் நினைவையே
    தீய ஆசைகளின்றி
    உள்ளத்தில் படமாய்ப் பிடித்தாள் !
    அவனின் படத்தைத்தன்
    மார்பிலே இடமாக வைத்தாள் !
    ஏழை மக்களின்
    சார்பிலே மலராகத் தைத்தாள்
    மாதவன் நெஞ்சிலே !
    அதனால்
    பறையகடவு தந்த
    ஆதவன் ஆனாள் பிஞ்சிலே !

    …….(நம்மோடு இன்னும் தொடர்வாள் அம்மா)

    Share

  • உன்னையறிந்தால் ……… (29)

    நிர்மலா ராகவன்

    ஒழுக்கத்தைக் கற்பிப்பது

    உனையறிந்தால்

    கேள்வி: குழந்தைகளுக்கு எப்படி ஒழுக்கத்தைப் புகட்டுவது?

    விளக்கம்: வீட்டில் பெரியவர்கள் நடந்துகொள்ளும் விதத்தைப் பார்த்து குழந்தைகள் தாமே ஒழுக்கத்தைக் கற்கிறார்கள். அதை விட்டுவிட்டு, ஓயாத போதனைகளாலும், வன்முறையாலும் இது முடியாத காரியம்.

    கதை 1:

    ஒரு நீர்வீழ்ச்சிக்குப் போயிருந்தேன். அங்கு ஒரு சீன மாது தன் இரண்டு வயதுப் பெண்குழந்தையிடம், `எவ்வளவு அழகா இருக்கு, பாத்தியா? மேலேயிருந்து எவ்வளவு வேகமா கொட்டுது!’ என்று காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

    அத்துடன் விட்டிருக்கலாம். `நீ விஷமம் பண்ணினா, அதிலே தூக்கிப் போட்டுடுவேன்!’

    முதலில் மகிழ்ந்து சிரித்த குழந்தை தாயின் மிரட்டலைக் கேட்டு அச்சத்துடன் தலையைப் பின்னால் இழுத்துக்கொண்டாள்.

    இது கண்டிப்பாக ஒரு குழந்தையை ஒழுக்கப்படுத்தும் வழியல்ல. பயமுறுத்தல் நாளடைவில் ஒரு குழந்தையை எதற்கும், யாரிடமும் பயப்படச் செய்யுமே தவிர, நாம் விரும்பும் நல்ல குணங்களை வளர்க்காது.

    சில ஆசிரியர்கள் `என் கடமையை எவ்வளவு ஒழுங்காகச் செய்கிறேன், பார்!’ என்பதுபோல், காரணமின்றியே தண்டிப்பார்கள்.

    போதிப்பது என்ன? ஒழுக்கமா, ஒழுங்கீனமா?

    கதை 2: ஒரு தனியார் பள்ளியில் மாணவர்கள் எல்லாரும் அமைதியாக உட்கார்ந்து, சொற்பொழிவொன்றைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஓர் ஆசிரியை கையில் பிரம்புடன், ஒவ்வொரு மாணவனின் பின்புறத்திலும் ஓங்கி அடித்தபடி நகர்ந்துகொண்டிருந்தாள். அதைப் பார்த்த தாய் ஒருவர், `அவர்கள் மௌனமாகத்தானே இருக்கிறார்கள்! எதற்கு அடிக்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்டதற்கு, `அடித்தால்தான் இப்போது பேசவே கூடாது என்று புரியும் அவர்களுக்கு!’ என்றாளாம்.
    குழந்தைகளின் மன வளர்ச்சி, மனோதத்துவம் இதைப்பற்றி எல்லாம் எவருக்கும் சரியாகத் தெரியாத காலத்தில், ஓயாது அடித்தாலும், பழித்தாலும் ஒரு சிறுவன் ஒழுங்காகிவிடுவான் என்று நம்பினார்கள். அந்த வழியில் வளர்க்கப்பட்ட ஆசிரியர்கள் இன்றளவும் அதே வழியைப் பின்பற்றுகிறார்கள். `நான் அம்முறையால்தான் உருப்படியாக வளர்ந்தேன்!’ என்பார்கள். இவர்கள் மனோபலம் மிகுந்தவர்கள் என்பதில்லை. தங்கள் பலகீனத்தை அதிகாரத்தால் மறைத்துக்கொள்கிறார்கள். அவ்வளவுதான். இதனால், வீட்டில் அடி வாங்காது, நல்ல விதமாக வளர்க்கப்படும் குழந்தைகளுக்குத் தங்கள் ஆற்றலிலேயே ஐயம் எழுந்துவிடாதா!

    அதிகார வர்க்கத்தின்மேலேயே வெறுப்பை வளர்த்துக் கொள்பவர்களும் உண்டு.

    கதை 3: என் பதினான்கு வயது மாணவன், அடுனன் (ADNAN), கேட்டான்: `செய்வது தப்பு என்று தெரியும். இருந்தாலும், அதைச் சுட்டிக்காட்டினால், ஏன் சில ஆசிரியர்கள் ஆத்திரப்படுகிறார்கள்?’

    நான் மெல்லச் சிரித்தேன். `அவர்களை POWER CRAZY (அதிகார வெறி கொண்டவர்கள்) என்கிறோம்!’

    தலையைப் பக்கவாட்டில் ஆட்டிக்கொண்டான் அடுனன். `அப்படிப்பட்ட ஆசிரியர்கள் நம் பள்ளியில் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள்!’ என்றான், வயதுக்கு மீறிய அறிவுடன். பிறகு, `நான் இப்படிப்பட்ட ஒருவருடைய பாடத்தைச் செய்யாமலிருந்தால் என்ன ஆகும்? காரணமில்லாமல் என்னைத் திட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார்!’

    தனக்குப் பிடிக்காத ஆசிரியரைப் பழிவாங்குவதாக நினைத்துக்கொண்டு, அவரை மீறத் துணிகிறான்!

    `நீ படிப்பதும், தேர்ச்சி பெறுவதும் உனக்காகத்தான்!’ என்று புத்தி சொல்லிப்பார்த்தேன். அதைக் காதில்வாங்கும் நிலையில் அவன் இருக்கவில்லை.

    இறுதிப் பரீட்சைக்கு சேர்க்கப்படும் வீட்டுப் பாடத்தைச் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான் அடுனன் என்று அந்த ஆசிரியர் பொது அறையில் அலறிக் கொண்டிருந்தபோதுதான் நடந்ததை அறிந்தேன்.

    `ஒழுக்கம்’ என்ற பெயரால் அந்த ஆசிரியர் செய்த அனர்த்தத்தால் விளைந்த வினை! ஒரு வேளை, இந்தப் பையன் தன்னைவிட முன்னுக்கு வந்துவிடுவானோ என்ற பொறாமையில் விளைந்த அச்சமோ? (அந்த ஆசிரியர் பல முறை பதவிக்குறைப்பு கண்டவர்).

    பெற்றோரால் மிரட்டி வளர்க்கப்படும் குழந்தைகளுக்கு அவர்கள் எப்போது, எதற்குத் தண்டிப்பார்கள் என்றுகூடப் புரியாது என்பதுதான் சோகம். இம்மாதிரியான வளர்ப்பு முறையால் கற்பனைத்திறன் அறவே வளராது என்பது ஒரு பக்கம் இருக்க, குழப்பத்தில், பயத்தில், சுயமுயற்சியுடன் புதிதான எது ஒன்றைச் செய்யும் துணிவையும் இழந்துவிடுகிறார்கள். இவர்கள் ஆட்டுமந்தையைப்போல், தம்மைவிடத் துணிச்சலானவர்களைப் பின்பற்றுவார்கள். மேலதிகாரிகள் சொல்வதை இம்மி பிசகாமல் கடைப்பிடிப்பார்கள். அதனால், தம்மீதே கசப்பையும், வெறுப்பையும் வளர்த்துக்கொள்வார்கள்.

    ஒரு பையன்(16) என்னிடம் கூறினான், `எங்கப்பா தினமும் திட்டுவார், அடிப்பார். எதுக்கு அடிக்கிறாருன்னே புரியாது!’

    இந்தமாதிரி சந்தர்ப்பங்களில், கணவரை எதிர்த்தால், மகனுக்கு அப்பாமேல் மரியாதை போய்விடும் என்று சாக்குச்சொல்லி, தாய் கண்டும் காணாததுபோல் நடக்கலாமா? மகனைத் தனியாக அழைத்துப்போய், `ஒன்மேல ஒரு தப்பும் இல்லே. அப்பாவுக்கு இன்னிக்கு ஆபீசில ரொம்ப வேலை! இல்லை, மேலதிகாரி நாலுபேர் முன்னால் அப்பாவைக் கண்டபடி திட்டியிருப்பார். அந்த கோபத்தை ஒன்மேல காட்டுகிறார்!’ என்று விளக்கினால், பையன் தெளிவடைவான்.

    இம்மாதிரியான பெற்றோர் இருந்தால், சிறுவர்கள் பள்ளி நண்பர்களிடம் தம் இயலாமையைக்கூறி ஆறுதல் தேடப் பார்ப்பார்கள். ஆனால், பிரச்னை என்னவோ தீராது.

    `இந்த அப்பாக்களே இப்படித்தான்!’ என்று நண்பர்கள் கசப்புடன் முடிவு செய்து, தங்களின் எண்ணிக்கையால் பலம் பெறுவதாக எண்ணுகிறார்கள். `வேடிக்கை’என்று நினைத்து, வயதில் மூத்தவர்களை எதிர்க்கிறார்கள். தண்டனை பெற்றால், நடத்தை இன்னும் மோசமாகிறது. படிப்பில் அக்கறை அறவே போய்விடுகிறது. ஒன்றாகச் சேர்ந்து தீய பழக்கங்களில் ஈடுபடுவதும் இப்படித்தான்.

    கதை 4: மன் லீ என்ற என் சீன மாணவி(17) வகுப்பில் கீழ்ப்படியாதவளாக இருந்தாள். காரணத்தை அறிய நான் அவளைத் தனியே அழைத்துப் பேசினேன்.

    `நான் கொஞ்ச நாள் போதைப்பழக்கம் உள்ளவளாக இருந்தேன். இப்போது விட்டுவிட்டேன். ஆனால், அதையே சொல்லிச் சொல்லி, என் பெற்றோர் என்னைத் துன்புறுத்துகிறார்கள்!’ என்று ஒத்துக்கொண்டாள்.

    உளவியல்படி, ஏழ்மை, பெற்றோருக்கிடையே ஓயாத சண்டை, ஒற்றுமையற்ற பெரிய குடும்பம், வன்முறையில் பிள்ளைகளைத் தண்டித்தல் ஆகியவற்றில் ஏதாவது ஒன்று இருந்தால்கூட மனதின் ஆரோக்கியம் குறைய வாய்ப்பிருக்கிறது. வீட்டில் பெரியவர்கள் சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருந்துவிட்டு, பிள்ளைகள் மட்டும் அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தால், நடக்கிற காரியமா?

    பெற்றோரின் சரியான கவனிப்போ, பாராட்டோ இல்லாததால்தான் மன் லீ தீய பழக்கத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள்! அது புரிந்து, மதிப்பெண்களுடன் அவள் பெற்றோருக்கு ஒரு குறிப்பு எழுதி அனுப்பினேன்: ` மன் லீ நல்ல பெண். இப்போது இருக்கிறபடியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்’.

    வீட்டில் நிலவரம் சுமுகமாக ஆகியிருக்க வேண்டும். அதன்பின், அவள் ஒரேயடியாகச் சிரித்தபடி, எனக்கு உதவ எப்போதும் ஓடி வந்தாள்!

    மரியாதை குறையாது, பெற்றோர் அல்லது ஆசிரியரின் கருத்தை வெட்டி பேச அனுமதித்தால்தானே, இளம் வயதினர் மகிழ்ச்சியுடன் தம் முழுத்திறமையை வெளிப்படுத்துவார்கள்?

    மாறாக, அதிகாரம் செலுத்தி, பயத்தால் பணியவைக்க நினைத்துவிட்டு, `இந்தக் காலத்தில் எல்லா இளைஞர்களும் மோசம்!’ என்று சலித்துக்கொள்வதால் யாருக்கு என்ன லாபம்?

    தொடருவோம்

    Share

  • இலக்கியச் சித்திரம் – இனிய பிள்ளைத்தமிழ் – 5

    -மீனாட்சி பாலகணேஷ்

    கண்ட கதை வேண்டா, நீலகண்டன் கதைசொல்!

    bala

    சிறுகுழந்தைகளைத் தாலாட்டுப்பாடி உறங்கவைப்பது தாய்மார்களுக்கு ஒரு இனிய அனுபவம். தால் என்றால் நாக்கு எனப்பொருள். நாவை அசைத்து, ‘ருலுலுலு வாயீ,’ என அவள் எழுப்பும் ஓசை குழந்தைக்கு என்ன மாயமோ மந்திரமோ, அது அந்தப் பொருளற்ற ஒலியினைக் கேட்டவாறே கண்ணயர்ந்து விடுகின்றது.

    குழந்தை உளவியல் வாயிலாகக் காணப்புகுந்தால், இவ்வொலி, அச்சிறு மகவிற்குத் தாயின் அருகாமையைக் காட்டி உறுதி செய்கின்றது. கர்ப்பவாசத்தை விட்டு இவ்வுலகிற்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன மகவு, தாயின் அரவணைப்பை அல்லும் பகலும் எதிர்நோக்குகின்றது. சில குழந்தைகள் தாயின் மடியை விட்டு இறங்கினாலேயே அமைதியின்றி அழவாரம்பிக்கும். அதனால் தான் கிராமப்புறங்களில், தாய் தன்னை அணைத்திருப்பதைப் போலவே குழந்தை உணரும் என்பதாலேயோ என்னவோ தாயின் பழைய புடைவையால், ஏணை எனும் தூளியைக் கட்டி அதில் மதலையைக் கண்வளர்த்துவார்கள்.

    அதுபோன்றே தாயின் குரல் கேட்கும்போது, தன்னருகே தான் அவளிருக்கிறாள் எனும் பாதுகாப்பு உணர்வில் குழந்தை அமைதி கொள்கின்றது. இதற்காகவே தாய்மார்கள் தாம் குழந்தையின் அருகாமையில் இருக்கிறோம் என உணர்த்தும் வண்ணம் பலவிதமான பாடல்களை இயற்றிப் பாட ஆரம்பித்தனர். தாமாக இன்னும் ஓடியாட இயலாத சின்னஞ்சிறு குழந்தைகள் தாயின் குரல் கேட்டு அவளுடைய அரவணைப்பை உணர்கின்றனர்.

    தாலாட்டுப் பாடல்கள் என்பன உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும், அனைத்து மொழிகளிலும் ஒரு தனி இலக்கியமாகவே வளர்ந்தது எனலாம். குழந்தை பசியால் அழும்போதில் தாய்ப்பால் இயல்பாகவே அன்னையிடம் சுரப்பதைப் போல, குழந்தையை உறங்கவைக்கவும் தாய்மையின் வெளிப்பாடாகவே தாலாட்டுப் பாடல்கள் உருப்பெற்றன.

    தமிழில் தாலாட்டுப் பாடல்கள் என இருப்பினும், தமிழுக்கே உரிய தனிப்பெருமை வாய்ந்த பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியத்தில் தாயர் தாலாட்டுப் பாடி மகவை உறங்கவைக்கும் தாலப்பருவம் மூன்றாவது பருவமாக அமைக்கப்பட்டு பத்துப்பாடல்களால் அழகுறப் பாடப்படுகிறது.

    kannan

    இதில் தாய் குழந்தையை உறங்கும்படி வேண்டுவாள், அக்குழந்தை அவளுக்கு எத்துணை அருமை என விவரிப்பாள், அக்குழந்தையின் விளையாட்டுகளை நினைவுபடுத்திக் கொண்டு மகிழ்வாள்; அவனோ அவளோ பெரியவர்களானதும் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் எனும் தனது உள்ளத்து ஆசைகளையும், கனவுகளையும் பற்றியும் பாடுவாள். இது மானிடக் குழைந்தைகட்குப் பொருந்தும்.

    தெய்வக் குழவியாயிடின்…?

    அந்த தெய்வத்தின் திருவிளையாடல்களைக் கூறி அவற்றை இக்குழந்தைப் பருவத்தோடு பொருத்திப் பாடி மகிழ்வாள்; செயற்கரிய செயல்களில் பெருமை கொள்வாள். இத்தகைய குழந்தை என்னுடையவள் என்று பூரித்து அன்பின் மிகுதியில், உணர்ச்சிப் பெருக்கில், பக்தியில், பாசத்தில் எல்லையில் நின்று களிப்பாள். குழந்தைக்காகவே பற்பல பாடல்களையும் இயற்றுவாள். இதனைத்தான் அடியார்களும், நல்லிசைப் புலமை வாய்ந்த சான்றோர்களும் செய்தனர்.

    அன்பின் மிகுதியால் தாங்கள் குழந்தையாகக் கொண்டாடும் தமது தெய்வங்களை செல்லமாகச் சினந்து கொண்டும், அதன் குறும்புகளால் பொய்யாகச் சலிப்படைந்தும், மகிமைகளால் சிலிர்ப்படைந்தும் பலவாறு ஏத்துவர்; போற்றுவர்; பரவினர்.

    கோவை கவியரசு நடேச கவுண்டர் அவர்கள் தமது ஆன்மநாயகராகக் கொண்டு வழிபட்ட சீர்காழி பிரம்மபுரீசுவரரின் நாயகியாம் திருநிலை நாயகியின்மீது சொல்நயம், பொருள்நயம், கற்பனைநயம், இன்னும் பல தமிழ்நயங்கள் மிகுந்த பாடல்களால் ஒரு பிள்ளைத்தமிழ் நூலினை இயற்றியருளியுள்ளார். அதன் தாலப் பருவத்திலிருந்து இரு பாடல்களைக் கண்டு களிக்கலாமா?

    * * * * *

    “அம்மா, காகம், நரி, பூனை, புலி போன்ற கண்ட கண்ட கதைகளெல்லாம் கூறாதே! நீலகண்டன் பற்றிய கதை சொல்! என்றாய் குழந்தாய்! நானும் உனக்காக அவர் கங்கையை எவ்வாறு அடக்கித் தன் சடையில் தரித்துக் கொண்டார் என்ற கதையைக் கூறினேன். கண்ணனாகிய திருமால் பெண்ணாகி மோகினி வடிவம் தரித்து வந்தபோது, அசுரர்கள் மட்டுமல்ல, அண்ணல் சிவபிரானும் அக்கண்ணப்பெண்ணின் அழகில் மயங்கியதைக் கூறினேன். நீ இவற்றைக் கேட்டுவிட்டு, ‘என் கொழுநன் மற்ற பெண்களுடன் குலாவிய கதையையா கூறுகிறாய்,’ என்று ஊடிச் சினம் கொண்டாய்! உன் கண்கள் சினத்தால் சிவந்தன; இமைக்காது உறங்கவும் மறுத்தாய் பார்!

    “உலகத்து நியதி ஒன்றினை இங்கு உனக்கு நான் உணர்த்த வேண்டும்! ஒரு தடாகத்தில் மற்ற எத்தனை மலர்கள் மலர்ந்திருந்தாலும் தாமரை மலர் அதிலிருந்தால் அது தாமரைத் தடாகம் என்று தானே வழங்கப்படும்? அது போன்று கங்கையும், மோகினியான திருமாலும் இறைவனைக் கலந்தாலும் அவனை, அந்த மாதேவனை, உலகத்தோர் ‘பார்வதிபதி’ என்று தானே அறிவார்கள்? அந்த விமலனுக்கு இனிய மனைக்கிழத்தி உன்னையன்றி வேறு எவருமில்லையடி குழந்தாய்! ஆதலால் நீ ஊடல் கொள்ள வேண்டாம். நான்மறைகளும் கூட இதையே கூறுகின்றன; இன்னும் வேறு என்ன சான்று உனக்கு வேண்டும்? சினத்தை விட்டொழிப்பாயாக இமயக்கொடியே! காழித் திருநிலைப் பூங்கொம்பே! தாலோ தாலேலோ, துயில் கொள்வாய்,” என்று தாய் கூறுகிறாளாம்.

    வேறெந்த பிள்ளைத்தமிழ் நூலிலும் காணாத அருமையான கற்பனை இது! உவமை நயமும் வியக்கத்தக்கது.

    ஊடும் குழந்தை உமையும், அருகிலொரு தாயும் தொட்டிலை ஆட்டியவாறு நம் கண்முன் தோன்றும் காட்சி சித்திரமாக விரிகின்றது அல்லவா?

    கண்ட கதைவேண் டாநீல
    கண்டன் கதைசொ லென்றாய்க்குக்
    கங்கை சடைமேற் கரந்தகதை,
    கண்ணப் பெண்ணைக் கலந்தகதை
    விண்டோம்; ஊடல் கொண்டாய்கொல்;
    விழிகள் சிவந்தாய் இமைக்கில்லாய்;
    விமலர்க் கினிய மனைக்கிழத்தி
    விளம்பி லுன்னை யலதுண்டோ?
    வண்டு மொய்க்கும் பிறமலர்கள்
    மலர்ந்த தடந்தா மரைத்தடமே
    மாதே வன்பார் வதிபதியே;
    மறையும் இதற்குச் சான்றாமே
    கொண்ட முனிவா றுகவிமயக்
    கொடியே தாலோ தாலேலோ!
    குளிர்பூங் காழித் திருநிலைப்பூங்
    கொம்பே தாலோ தாலேலோ!
    (திருநிலைநாயகி பிள்ளைத்தமிழ்- தாலப்பருவம்- கவியரசு நடேச கவுண்டர்)

    குழந்தை சமாதானமாகி விட்டாள்; ஆனால் உறங்கவில்லை; வாய் ஓயாது என்னவெல்லாமோ பேசிக்கொண்டும், கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டும், கண்மூடாது கிடக்கிறாள். தாய் சலிப்பு (பொய்யானது தான்! எந்தத் தாய் குழந்தையை உண்மையாகச் சினந்து கொள்வாள்?) மீதூரக் கூறுகிறாள்:

    “அம்மா குழந்தாய்! உன்னை வாகீசுவரி- வாக்குசாதுரியம் மிக்கவள்- எனப் பெருமைப் பட்டுக் கொண்டோம். அதற்கேற்ப நீயும் இடைவிடாது பேசுகின்றாய்; மூகேசுவரி எனவும் ஏத்தினோம் (மூகாம்பிகை என ஒரு பிரபலமான அம்பிகை கோவில் உண்டு) அதற்கேற்பவும் நீ சில பொழுதுகள் நடந்து கொள்ள வேண்டாமோ? (அதாவது வாய்பேசாது மௌனமாக இருக்க வேண்டும்); தற்சமயம் சிறிதே கண் துயிலாயோ? நீரில் குதித்து நீந்தி விளையாடும் கயல்மீன் போன்ற கண்கள் கொண்ட மீனாட்சி எனப் பெருமைப்பட்டோம். நீயும் அதற்கேற்ப இரவும் பகலும் உறங்காது விழித்திருக்கிறாய்! (தாய்மீன் தனது குஞ்சுகளைக் காக்க வேண்டிக் கண்ணிமைகளை மூடாது இருக்குமாம்; அதுபோன்று அன்னை மீனாட்சியும் குழந்தைகளாகிய நம்மை அனவரதமும் காக்க வேண்டி கண்களை மூடுவதில்லையாம்!). பதும (தாமரை) விழியாள் என்றோம்- அதற்கேற்ப (தாமரை மலர் இரவில் குவிந்து மூடுவது போல) நீயும் கண்மூடி உறங்க வேண்டாமோ? பாவை போன்ற பெண்ணே! வாய் திறந்து பேசிக் கொண்டே இராது, பட்டால் கட்டிய இந்த ஏணையில் உறங்குவாயாக! சண்பை நகர்த் தலைவியே! திருஞான சம்பந்தருக்குப் பாலமுதம் அளித்த தாயல்லவோ நீ! தாலோ தாலேலோ!” என உறங்க வைக்கிறாள் அன்னை.

    திருமாளிகையில் ஓர் அறையில் நிகழும் இந்தச் சிறு வாக்குவாதத்தை நாமும் மனக்கண்ணில் கண்டு களிக்க, குழந்தையின் குறும்பை எண்ணி நம் இதழ்களில் நம்மையறியாமலே புன்னகை மலர்கின்றது.

    மதுர வாகீ சுவரியென்றோம்
    மலர்வாய் மழலை மொழியாயால்
    மாமூ கேசு வரியாகி
    மணியே சிறிதே துயிலாயோ
    குதிகொள் கயற்கண் ணாளென்று
    குறித்தே மிரவு பகலுறங்காய்
    குவளைக் கண்ணா யென்றாலும்
    கூடாய் துயிலிவ் விரவெல்லாம்
    பதும விழியா யென்றின்னே
    பகர்ந்தோ மிரவு விழிமூடிப்
    பாவாய்! தூவாய் திறவாமல்
    பட்டே ணையினி லுறங்குகவே
    சதுர மறைசேர் சண்பைநகர்த்
    தலைவீ தாலோ தாலேலோ!
    சம்பந்தர்க்குப் பாலளித்த
    தாயே தாலோ தாலேலோ!
    (திருநிலைநாயகி பிள்ளைத்தமிழ்- தாலப்பருவம்- கவியரசு நடேச கவுண்டர்)

    இந்தத் திருநிலைநாயகி பிள்ளைத்தமிழ் எனும் நூல் கற்பனை வளம் நனி சொட்டச் சொட்ட எழுதப்பட்டுள்ளது. பயிலுந்தொறும் பரவசமூட்டும் இனிமையான நயமிகுந்த பாடல்கள். இனிய தமிழ்ச் சித்திரங்களான இன்னும் சிலவற்றைப் பிறிதொரு சமயம் காணலாமே!

    மீனாட்சி க. (மீனாட்சி பாலகணேஷ்)
    {முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை,
    கற்பகம் பல்கலைக் கழகம், கோவை,
    நெறியாளர்: முனைவர் ப. தமிழரசி,
    தமிழ்த்துறைத் தலைவர்.}

    ********************************

    Share

  • மணமகளே உன் மணவறைக்கோலம் – 1

    கல்யாணமாலை கொண்டாடும் பெண்ணே …

     

    — வைதேகி ரமணன்.

     

    எதைப்பற்றி எழுத என்று யோசித்தபோது, ஏன் திருமணத்தைப் பற்றி எழுதக்கூடாது என்ற சிந்தனைதான் முதலில் தோன்றியது. திருமணம் செய்யாதவள் எப்படி திருமணம் பற்றி எழுதலாம் என்று நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது. ஏன் கூடாது?

    நான் பார்த்த, செய்து வைத்த திருமணங்களைப் பற்றி எழுதலாமே என்ற எண்ணத்தில் எழுதத் துணிந்துவிட்டேன்.

    நான் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் போது என் மூத்த அக்காவின் திருமணம் நடந்தது நான் பிறந்து வளர்ந்து இப்போது பிரிந்திருக்கும் ஊரில்தான். அதன் பேர் என்ன என்றுதானே யோசிக்கிறீர்கள்? அது எதுக்கு இப்ப??? பேரைச் சொன்னாலும் ஊரைச் சொல்லக்கூடாதுதானே!!!

    விடிய காலையில் சூரியோதயத்திற்கு முன்னர் நடந்தது. புதுச்சட்டை போட்டிருந்ததும், அக்கா மணவறையில் உட்கார்ந்திருந்ததும் லேசாக நினைவில் இருக்கு. அதன் பின்னர் பக்கத்து வீடு மாமா பெரிய அண்டாவில் சோறு, குழம்பு, காய்களை எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்த்து ஒரு கையில் பெரிய கரண்டியும் மறுகையில் பெரிய கழியும் வைத்து குறவன், குறத்தி, பிச்சைக்காரர்களை வரிசைப்படுத்தியும், அடித்தும் அந்தச் சோறு முழுவதையும் பகிர்ந்து அளித்ததும் லேசாக நினைவில் வருது.

    அந்த மாமாவின் திருமணம்தான் அடுத்து நான் பார்த்தது. அது எதுவும் நினைவில் இல்லை. அதில் மீந்து போன சாம்பாரை மறுநாள் சூடாக்கியது மட்டும் நினைவில் இருக்கு. அதன் சுவை இன்னும் நாவில் இருக்கு. நாங்கள், சிறுவர்கள் எல்லாம் புதுச்சட்டை போட்டு நேரம் காலம் தெரியாமல் விளையாண்டதும் நினைவில் இருக்கு.

    அப்படியே பதினோராம் வகுப்பிற்கு வந்துவிட்டேன். என் தோழிக்குத் திருமணம் பேசினார்கள். பள்ளியில் செய்தி பரவத் தொடங்கியது. ஆசிரியர்கள் அவளைக் கேட்டால் உடனே அழத் தொடங்கிவிடுவாள். நாங்கள் கேட்டாலும் அப்படித்தான். இத்தனைக்கும் நானும் அவளும் ஒரே பள்ளியில் ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் ஐந்தாம் வகுப்பு வரையும், பிறகு ஆறாம் வகுப்பு முதல் பதினோராம் வகுப்பு வரை பெண்கள் பள்ளியிலும் ஒன்றாகவே படித்தோம். நான்கு தெரு தள்ளியிருந்தாலும் ஒன்றாகவே பள்ளி முடிந்து திரும்புவோம். மதிய சாப்பாட்டிற்கு அந்த நாட்களில் வீட்டிற்கு வருவோம். அத்தனை நெருக்கமான நான் கேட்டாலும் கூட உடனே அழுது விடுவாள். நானும் அவளும் ‘திக்’ தோழிகள் என்றாலும் பக்கத்தில் உட்கார முடியாது. அவள் நல்ல உயரம். அந்தக் காலத்தில் உயரப்படிதான் வரிசையாக வகுப்பில் உட்கார வைப்பார்கள்.

    அவளின் திருமண நாளும் வந்தது. பக்கத்துத் தெருவில் என் அக்காவிற்கு நடந்த அதே கல்யாண மண்டபத்தில்தான் திருமணம் நடந்தது. விடுமுறை நாள்தான் அது. நாங்களும் போகலை. அவளும் கூப்பிடலை. வீட்டில் ஒருமுறை, ஒரே ஒருமுறை அம்மாவிடம் அவள் திருமணம் பற்றிக் கூறியபோது… ம்ம்… ம்ம்… போதும் போதும்… திருமணம் பற்றியெல்லாம் சிறுவர்கள் பேசக்கூடாது என்று கூறிவிட்டார்கள். பிறகெங்கே வீட்டில் வாயைத் திறப்பது. அதே வயதில் ஒரு பெண்ணுக்குத் திருமணமே நடக்கிறது. ஒருத்திக்கு அதைப்பற்றிப் பேசக்கூட அனுமதியில்லை. எதிர்த்து பேசத் தெரியாத சூழலில் வாழ்ந்த காலகட்டம் அது.

    திருமணம் முடிந்து பள்ளி திரும்பினாள். கழுத்தில் கறுப்பு மணி இருந்தது தவிர வேறு மாற்றம் ஏதும் இல்லை. அப்போதும் ஏதாவது சிறிய கேள்வி கேட்டால் உடனே அழுவாள். திருமணம் ஏன் செய்து கொள்கிறார்கள் என்பது கூடத் தெரியாத வயது, சூழல், குடும்பம் இப்படிப் பல காரணங்கள்.

    ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் அக்கா அவளைப் பார்த்துப் பேசியிருக்கிறார்கள். அவள் மகளை அவளது தம்பிக்கே கொடுத்ததாகவும், அவளது கணவர் இறந்துவிட்டதாகவும், நான் சென்னை வந்தபிறகு அவளைத் தொடர்பு கொள்ளலாம் என்றும் கூறினார்கள். நானும் வந்து நான்கு ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. ஆனாலும் சந்திக்க நேரம் வரவில்லை.

    அவள் தம்பியும் என் தம்பியும் ஒரே வகுப்பு. அவள் தம்பி அவனுடைய பெயரை ஆங்கிலத்தில் எழுத்துக்கூட்டிச் சொல்லுவான். காரணம், அவன் பெயர் நாலே எழுத்து R–A–V–I. என் தம்பியால் முடியாது. அந்தக் காலத்தில் ஆங்கிலப் பாடப்புத்தகங்களில் ‘ரவி’ அல்லது ‘ராமா’ என்ற பெயர்தான் அதிகம் இருக்கும். என் தம்பியின் நீளமான பெயரெல்லாம் புத்தகத்தில் வராது. எனக்கு என் பெற்றோரின் பெயரில் கோவமாக வரும். ஏன் இப்படி இவனுக்குப் பெரிய பெயர் வைத்தார்கள் என்று. பெயரை ஆங்கிலத்தில் எழுத்துக்கூட்டி உச்சரிப்பதெல்லாம் , பெரிய ….. திறமையாக மதிக்கப்பட்ட காலம் அது.

    அதன் பிறகு கல்லூரி. அப்போதெல்லாம் யார் திருமணத்திற்கும் போக வீட்டில் அனுமதியில்லை. எனவே போனதாக நினைவுமில்லை. பிறகு, பல்கலைக்கழகம். அப்போதும் போனதில்லை. நான் மாஸ்டர்ஸ் டிகிரிக்குப் படிக்கும் போது என் இரண்டாவது அக்காவின் திருமணம் நடந்தது. நானும் என் தம்பியும் போகலை. அதனால் எப்படியிருந்தது என்று சொல்ல முடியலை. ஆனால் அவர்களுக்கு நடந்த ரிசப்ஷனுக்கு என் தோழிகள் எல்லாம் வந்தார்கள். பரிசளித்தார்கள். கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

    பின் ஆராய்ச்சிப் படிப்பில் என் தோழியாக ஒரு ‘டுயூட்டர்’ வந்தார். அவரும் அதே வகுப்பில் ஒன்றாகப் படிக்கவே, ‘கம்பைன் ஸ்டடி’ என்று இருவரும் நெருங்கிப் பழகினோம். அவருக்குத் திருமணமாகவில்லை என்பது அவருடைய பெரிய கவலையாக இருந்தது. உண்மையாகவே மிகவும் கவலைப்பட்டார்கள். யார் யாரெல்லாமோ மாப்பிள்ளை பார்த்தும் கடைசியாக எங்கள் பேராசிரியரின் மாணவன் ஒருவரைத் திருமணம் செய்தார்கள்.

    அதில் ஏகப்பட்ட பிரச்சனைகள். கொஞ்சம் நஞ்சமல்ல. என் சகோதரிகள் இருவரும், அவருடைய பழைய நண்பர்களுடன் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு, கோவைக்குப் பயணப்பட்டு சிலபல பிரச்சனைகளை மணமகன் வீட்டாரோடு பேசி சரிசெய்த பிறகு நடந்த திருமணம் அது. அதற்குப் போக வீட்டில் அனுமதி கிடைத்தது. திருமண மேடையிலேயே மணமகனும் மணமகளும் நண்பர்களும் அரட்டை. திருமணமே ஏதோ டிப்பார்ட்மென்ட் மீட்டிங் போல நடந்தது. பதினைந்து ஆண்டுகள் சேர்ந்து வாழ்ந்து, இரண்டு பிள்ளைகளையும் பெற்ற பிறகு, இப்பொழுது பதினைந்து ஆண்டுகளாகப் பிரிந்து தனித்தனியே வாழ்கிறார்கள். இன்னமும் அவர்கள் இருவருக்கும் தோழி நம்பர் ஒண்ணு நான்தான்.

    அதன்பிறகு எனக்கு சீனியரான தோழி சாந்தியின் திருமணம் நடந்தது. நண்பர்கள் எல்லோரும் தஞ்சைக்குப் போனோம். அதிகாலையில் திருமணம், மாலையில் ரிசப்ஷன். எனவே இடையில் கல்லணை, கோவில் என்று செம்ம சுற்றல். நன்றாக என்ஜாய் செய்தோம். மற்றதெல்லாம் அவ்வளவாக நினைவில் இல்லை. எப்படிப் போனோம்; வந்தோம் என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை.

    அதன்பிறகு, எங்கள் துறை டைப்பிஸ்ட் அலமேலு திருமணம் உள்ளூரில் நடந்தது. அதற்கும் கும்பலாகப் போய் மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம். இவ்வாறு தோழிகளின் திருமணங்களில் கொண்டாட்டம் போட்டதற்கும் ஒருபடி மேலே சென்று எனது தோழிகளின் திருமணங்களை நானே நடத்தி வைத்த அனுபவங்களும் உண்டு.

    ________________________

    Share

  • நான் அறிந்த சிலம்பு – 185

    -மலர் சபா

    மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை 

    ‘கோவலன் கொலைப்படுமகன் அல்லன்‘ என்ற காவலாளருக்குப் பொற்கொல்லன் கள்வரின் இயல்பினை எடுத்துரைத்தல்

    “இங்கு இருக்கும் இவன் இலக்கண முறையால்
    மேன்மக்களைப் போலத் தோன்றுவதால்
    இவன் கொலைபாதகக் கள்வன் அல்லன்” எனக்
    காவலர் கூறினர்.

    அவர்களைப் பார்த்து எள்ளி நகைத்த பொற்கொல்லன்
    “நீங்கள் கள்வரின் இயல்புகள் 
    அறியாதவராய் இருக்கிறீர்கள்;” என்று கூறிக்  thief
    கள்வரின் இலக்கணங்களை
    அவர்தமக்கு விரிவாக எடுத்துக் கூறலானான்.

    மந்திரம் தெய்வம் மருந்து நிமித்தம்
    தந்திரம் இடம் காலம் கருவி ஆகிய
    எட்டுச் சூழல்களையும்
    தமக்குச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு
    எப்போதும் திரிவர் கள்வர்.
    இவர்களின் மருந்தில் நீங்கள்
    அகப்பட்டுக் கொண்டீர்கள் என்றால்
    புகழ்மிக்க மன்னனின் 
    தண்டனைக்கு ஆளாவீர்கள். 

    கள்வரின் எட்டுத் துணைகள்

    கள்வர் தம் நாவால் மந்திரத்தை உச்சரித்தால்
    தேவகுமாரர்களைப் போல
    நாம் காண முடியாமல் மறைந்து விடுவர். 

    தாம் வழிபடும் தெய்வத்தின் உருவை
    மனத்தில் நினைப்பாராயின்
    களவாடிய பொருளை நமக்குக் காட்டியபடியே
    தப்பி ஓடி விடுவர். 

    அவர்கள் மருந்தினாலே
    நம்மை மயக்கினால்
    நம்மால் இருக்கும் இடம்விட்டு
    அசையவே முடியாது. 

    கிடைப்பதற்கு அரிய பொருள்
    தானாகவே கையில் கிடைத்தாலும்
    நல்ல நிமித்தம் வாய்க்கவில்லையெனில்
    அதைத் தொட மாட்டார்கள். 

    களவு நூலில் கூறப்பட்ட வழியில்
    களவாடச் செல்வாராயின்
    இந்திரனின் மார்பணியைக்கூட
    எளிதில் களவாடி விடுவர். 

    இப்பொருளைக் களவாட
    இந்த இடமே சிறந்தது என்று
    அவர் எண்ணுவாராயின்
    அதன் பின் அவர்களை
    யாராலும் காண முடியாது. 

    களவு செய்வதற்கு 
    இதுதான் ஏற்ற காலம் என்று 
    அவர்கள் முடிவு செய்துவிட்டால்
    தேவர்களால் கூட
    அவர்களைத் தடுக்க முடியாது. 

    அவர்தம் கருவிகள் கொண்டு
    அரிய பொருட்களைக் களவாடினால்
    இந்தப் பெரிய உலகில்
    அவரைக் கண்டுபிடிக்க வல்லவர்
    ஒருவரும் இல்லை. 

    அவர்கள் களவுபுரிய
    இரவு பகல் நேர வேறுபாடு கிடையாது.
    அவர்கள் களவு புரியும் இடத்தை ஆராய்ந்தால்
    நாம் ஓடி ஒளிய  ஓர் இடமும் கிடைக்காது. 

    எனவே எல்லாக் காலங்களும்
    எல்லா இடங்களும்
    அவர்கள் களவாட ஏற்புடையவை
    என்று கூறினான். 

    அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 162 – 189

    http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai–

     

     

    Share

  • வெண்பாவில் விடுகதைகள்

    வெண்பாவில் விடுகதைகள்

    ரமணி

    தமிழில் விடுகதைகளுக்குப் பஞ்சமே யில்லை. ஒருவரியில் இருவரியில் பலவரியில் என்று அவை ரத்தினச் சுருக்கமாகவோ வெற்றிலைப் பெருக்கமாகவோ காணப்படுகின்றன. முதலில் புதிராகவும் விடையை அறிந்தபின் வியப்பாகவும் காணும் விடுகதைகளை வெண்பாக்களில் சேகரித்து எழுதுவோம். சின்னச் சின்ன விடுகதைகளைக் குறட்பாவில் எழுதலாம்.

    விடுகதை ஒன்றைக் குறட்பாவிலோ, மற்ற வகை வெண்பாவிலோ அமைக்கக் கீழ்வருவது போன்ற விதிகளை அமைத்துக்கொள்ளலாம்.

    1. குறட்பாவானால், பொதுவாக ஈற்றடியில் உள்ள மூன்று சீர்களில் ஒன்றில் விடை அமைய வேண்டும். வெண்பாவானால் விடை பொதுவாக ஒரு சீருக்குள் எந்தச் சீரிலும் அமையலாம். விடை மறைமொழியாக, சீரின் பெரும்பான்மை எழுத்துகளை வைத்துக் கண்டறிவதாக அமையும்.

    2. விடைச்சொல் சிதைவோ புணர்ச்சியோ உறாது அதுவாகவே அமைய வேண்டும். புணர்ச்சி தவிர்க்க முடியாத போது புணரும் எழுத்தை அடைப்புக் குறிகள் மூலமோ வேறு விதத்திலோ காட்டுதல் நலம்.

    3. விடைச்சொல் மறைமொழி யாவதால் அது மற்ற சீர்களுடன் இலக்கணத்தில் பொருந்தி நின்றாலும் பொருளில் பொருந்தாது நிற்குமாதலால் அதை இனங்கண்டு கொள்வது எளிதாகுமாறு அமைக்க வேண்டும்.

    4. விடைச்சொல்லைப் பலவிதமான மறைமொழிகளில் (encryption) கூறலாம். எவ்வித மறைமொழி உத்தியாயினும் விடை எளிதில் காண முடிவதாக இருக்கவேண்டும்.

    5. மறைமொழியும் பொருளுடன் அமைந்தால் விடை காணுவது சுவையான சிக்கலாக இருக்கும். பொருளில்லாதோ வேற்று மொழிச் சொல்லாகவோ அமைந்தாலும் தனித்து நின்று கண்பட்டு விடை காண வைக்கும்.

    6. சில மறைமொழி உத்திகள்:
    6.1. விடைச்சொல்லில் அதிக பட்சம் இரண்டு எழுத்துகளை மறையாக்கலாம், ஒற்றுகள் தவிர்த்து. ஒற்றுகளை மாற்றக்கூடாது.

    6.2. மறையாகும் எழுத்து விடையின் எழுத்தைச் சேர்ந்த இனமாக–குறிலெனில் குறிலாக, நெடிலெனில் நெடிலாக–இருக்கவேண்டும். அவ்வாறு வரும் குறில்/நெடில் தகுந்த முந்தைய அல்லது பின்வரும் எழுத்தாக அமைந்தால் விடைகாண எளிதாக இருக்கும். தள்ளியுள்ள எழுத்துகளாகவும் அமையலாம்.

    உதாரணமாக, ’பட்டு’ என்னும் விடைச்சொல்லை முன்பின் அடுத்துள்ள எழுத்துகள் மூலம் ’நட்டு, மட்டு, மிட்டு’ என்று அமைக்கலாம். தள்ளி வரும் எழுத்துகள் மூலம் ’கட்டு, முட்டு, மொட்டு’ என்று அமைக்கலாம்.

    6.3. விடைச்சொல்லின் எழுத்துகள் இடம் மாறியோ, ஒலி மாறியோ வரலாம். சான்று: ’சிவா’ என்பது ’வாசி’ அல்லது ’விசா’ என வரலாம்.

    6.4. இரண்டு எழுத்துகளை மறைக்கும் போது ஒன்றின் மறை அருகில் வருவதாகவும் மற்றது தள்ளி வருவதாகவும் அமைக்கலாம். சான்று: ’பெண்மணி’ என்பதைத் ’தண்பணி’ எனலாம்.

    6.5. இருசொல் விடைகள்:
    சற்றுக் கடினமான விடுகதைகளில் விடை மறைமொழியாக இரண்டு சீர்களில் இருக்கும். இவ்விரண்டு சீர்கள் வெண்பாவில் ஏதோவோர் அடியில் ஒன்றையொன்று அடுத்துவரும். இரண்டு சீர்களிலும் உள்ள எழுத்துகளில் ஒற்றுகள் தவிரித்து இரண்டு முதல் நான்கு எழுத்துகள் வரை மாறியிருக்கலாம். குறில் நெடில் ஒன்றுக்கொன்று மாறியும் வரலாம். சீரில் உள்ள எழுத்துகளில் பெரும்பாலானவற்றை வைத்து விடையைக் கண்டறிய வேண்டும். உதாரணமாக,

    எரியும் விளக்கில் எரிவதோ எண்ணை?
    எரியும் கிழக்குத் தெரு.

    இந்தக் குறட்பாவில் விடை மறைமொழி: கிழக்குத் தெரு; விடை: விளக்குத் திரி.

    6.6. வேறுவித உத்திகளைக் கையாளுவோர் அவற்றை இந்தப் பட்டியலில் சேர்க்கலாம்.

    *****

    வெண்பாவில் விடுகதை: உதாரணம்

    அடித்தால் வலித்திட ஆனை விரும்பும்
    கடித்தால் நுனியில் கசக்கும் – அடியில்
    இனிக்கும் மதுரம் இலையது கீறும்
    கனமான புல்லாம் எறும்பு.

    இந்த வெண்பாவின் ஈற்றடியின் ஈற்றுச்சொல் வெண்பாவின் பொருளுடன் ஒட்டாமல் நிற்பதால், அதுவே விடை மறைமொழி என்று அறியலாம். ஒற்று மாறாதிருக்க, ’எறும்பு’ என்னும் சொல்லில் இரு குறில் எழுத்துகள் மட்டும் மாறியிருக்க, மற்ற எழுத்துகளை இந்தச் சொல்லில் அமைத்துப் பார்த்தால் ’கரும்பு’ என்னும் விடை எளிதில் கிடைக்கும். இப்போது கரும்பு என்னும் விடையை வெண்பாவில் அமைத்துப் பார்த்தால் அது பொருளுடன் ஒன்றுவது தெரியும்.

    *****

    வெண்பாவில் விடுகதைகள்: வாசகர் விடை காண

    இனி, வாசகர்கள் விடை கண்டறிய, மற்ற வெண்பா விடுகதைகள் ஒவ்வொன்றாக இந்த இழையில் வரும், ஒன்றின் விடை தெரிந்ததும் அடுத்தது என்ற நிரலில்.

    1. ஆலமரம் தூங்க…
    (அளவியல் இன்னிசை வெண்பா)

    ஆலமரம் தூங்க அவனியெல்லாம் தூங்கவும்
    பாலாழி வண்ணனும் பாம்பணையில் தூங்கவும்
    கோலமில் லாவொருவன் போய்வருவான் கண்விழித்தே
    ஓலமுடன் பேர்கேட்டால் போச்சு.

    (தொடரும்)

    *****

    Share

  • குறளின் கதிர்களாய்…(93)

    –செண்பக ஜெகதீசன்

    நிறைநீர நீரவர் கேண்மை பிறைமதிப்
    பின்னீர பேதையார் நட்பு.   (திருக்குறள் -782: நட்பு)

    புதுக் கவிதையில்… 

    வளர்பிறைபோல் வளரும்                                moon phases
    நல்லறிவுடையோர் நட்பு,
    தேய்பிறை நிலவுபோல்
    தேய்ந்து மறையும்
    பேதையர்தம் நட்பு…! 

    குறும்பாவில்… 

    வளரும் நட்பு வளர்பிறைநிலவாய்
    அறிவுடையோரிடம்,
    தேயும் நிலவாய்ப் பேதையரிடம்…! 

    மரபுக் கவிதையில்… 

    நல்லதாய் அறிவு கொண்டோர்தம்
         -நட்பு வளரும் நாள்தோறும்
    நில்லா நிலவு வளர்பிறையில்
         -நன்றாய் வளர்ந்திடும் வளர்ச்சிபோல,
    பொல்லாப் பேதையர் கொளும்நட்பு
         –பொலிவ தில்லை இதைப்போல,
    இல்லா தாகும், தேய்பிறையில்
    -இருளாய்த் தேயும் நிலவெனவே…! 

    லிமரைக்கூ… 

    வளர்பிறை நிலவாய் வளர்ந்து காயும்
    நல்லறிவு கொண்டோர் நட்பதுவே,
    பேதையர் நட்பு தேய்பிறையாய்த் தேயும்…! 

    கிராமிய பாணியில்… 

    நெலவுநெலவு பால்நெலவு
    நெதமும்வளரும் பால்நெலவு,
    இதுதான்நெலவு வளர்பெறயில்
    இதுபோல்வளரும் நட்பதுவும்
    படிப்பறிவுள்ளவர் நட்பதுவும்… 

    தேயும்தேயும் அதேநெலவு
    தேய்பெறவந்தா தேஞ்சிபோவும்,
    அதுபோலத்தேயும் நட்பதுவும்
    அறிவில்லாதவர் நட்பதுவும்,
    தேய்பெறநெலவாத் தேஞ்சிபோவும்… 

    நெலவுநெலவு பால்நெலவு
    நெதமும்வளரும் பால்நெலவு…!

     

     

    Share

  • நவீன முறையில் பொம்மலாட்ட வழிக்கல்வி

    — தாமஸ் ஆண்டனி.

     

    7

     

    கடந்த 2004 ம் ஆண்டு அரசுப்பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியேற்றுக் கொண்டது முதல் மாணவ, மாணவியரிடையே நல்லொழுக்க பண்புகளை வளர்த்து வருகிறேன். சமுதாய அக்கறையுடன், ஊர் பொதுமக்களும், சமுதாயத்தினரும் போற்றத்தக்க வகையில் மாபெரும் அறிவியல் கண்காட்சி, முதியவர்களுக்கு உதவிப் பொருட்கள் அளித்தல், பெண் குழந்தைக் கல்வி மற்றும் பாதுகாப்பு அவசியம் குறித்த விழிப்புணர்வு, சாலைப் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வு பேரணி, தூய்மை பாரத திட்டப்பணி, பள்ளி நூலகத்திற்குப் புத்தகங்கள் வழங்குதல், பல்வேறு திறமை வாய்ந்த ஆசிரியர்கள் மற்றும் கலைஞர்களை கொண்டு திருக்குறள் நடனம் ஆடிக் கற்பித்தல் பயிற்சி, கைவண்ண பொருட்கள் பயிற்சி என பல்வேறு பயிற்சிகளை மாணவர்களுக்குக் கொடுத்து ஊக்குவித்து வருகிறேன்.

    மேலும் தமிழ், ஆங்கில தினசரி நாளிதழ்கள் எமது பள்ளியில் நடத்திய நிகழ்ச்சிகள் குறித்து பிரசுரம் செய்து எங்கள் பள்ளிக்கு மேலும் பெருமை சேர்த்துள்ளன. ”தினத்தந்தி” தமிழ் நாளிதழில் திங்கள் கிழமை தோறும் வெளிவரும் மாணவர் ஸ்பெசல் கட்டுரைப் பகுதியில் தமிழ் அறிஞர்கள், சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகள், சாதனையாளர்கள், வரலாற்று வீரர்கள் என இது வரை 44 கட்டுரைகள் எழுதி சாதனைப் படைத்துள்ளனர் எமது பள்ளி மாணவர்கள். கடந்த 2013 முதல் எனது பள்ளி மாணவர்களுக்கு இக்கட்டுரைகளுக்குக் குறிப்பு கொடுத்து எழுதப் பயிற்சி அளித்து வருகிறேன். இக்கட்டுரைகள் குறித்து ஈரோடு மாவட்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் இருந்து பாராட்டுகள் கிடைத்துள்ளன.

     

    12

     

    2

     

    3

     

    நாம் மறந்துவிட்ட பாரம்பரிய கலைகளில் பொம்மலாட்டமும் ஒன்று. அதை மீட்டெடுத்து பள்ளி மாணவர்களுக்குக் கற்பித்தல் உரமூட்டி வருகிறேன். ஈரோடு மாவட்டம் நாதகவுண்டன்பாளையம் அரசு நடுநிலைப்பள்ளியில்படிக்கும் குழந்தைகள் பெற்றோர்களால் கைவிடப்பட்டு ஆதரவற்றோர் இல்லங்களில் இருந்து படிக்க வருபவர்கள். சிலரது பெற்றோர்கள் நாள் முழுவதும் உழைக்க வேண்டி இருப்பதால் தங்கள் குழந்தைகளைக் கவனிக்க முடியாதவர்கள். இவ்வாறு பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் உள்ள குழந்தைகளின் கவனத்தைப் பொம்மலாட்டம் மூலமாகக் கவர்ந்து பாடம் நடத்த முடிவு செய்தேன்.

    நான் சின்ன வயதில் இருந்தே பல குரல்களில் மிமிக்ரி செய்வேன், நான் பல இடங்களில் அலைந்து திரிந்து இறுதியில் சென்னைக்கு வந்து எனது சொந்த செலவில் பொம்மைகள் வாங்கினேன். பொம்மலாட்ட திரைச் சீலை நானே வடிவமைத்தேன். திரைச்சீலைக்குப் பின்னால் நின்றுக்கொண்டு பொம்மைகள் மட்டும் தோன்றுமாறு செய்து நான் முழுவதுமாக மறைந்து கொள்வேன். பாடங்களில் உள்ள பாரதியார், பாரதிதாசன், கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை இவர்களின் பாடல்களை ஒரு சின்னக்குழந்தை பாடினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி எல்லாம் பொம்மைகள் பாடுவது மாதிரி பாடிக்காட்டுவேன். பெண்குரல், வயதானவர்கள், தடித்த அப்பாவின் குரல், பிரபல நடிகர்களின் குரல் என எட்டுக்கும் மேற்பட்ட குரல்களில் மாற்றி மாற்றிப் பேசி பாடத்தை மனதில் பதிய வைப்பதுடன் உற்சாகம் குறையாமலும் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.

    இவ்வாறு நீண்ட நேரம் குழந்தைகளுக்கு தெரியாதவாறு பொம்மைகள் உயர்த்திப் பிடித்தவாறு பாடம் நடத்துவதால் பயங்கரமாக கைகள் வலிக்கும். ஒரே சமயத்தில் ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட பொம்மைகளை கைகளில் மாட்டிக்கொண்டு பாடத்திட்டங்களை பார்த்துப் படித்தல், பொம்மைகளை அசைத்தல், குரல்களை மாற்றி மாற்றிப் பேசுதல் என செய்து கொண்டே இருப்பது சவாலான விஷயம் தான். ஆனால் எனது உழைப்புக்கு நல்ல பலன் கிடைத்து வருகிறது . ஆசிரியர் முன்னாள் இருந்தால் தப்பாகி விடுமோ, தண்டனை கிடைக்குமோ என்ற பயமும், தயக்கமும் இல்லாமல் பொம்மைகள் முன்பாக தங்கள் கருத்துகளை மாணவர்கள் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். பலமுறை தங்கள் சந்தேகங்களை கேட்டுத் திருத்திக் கொள்கின்றனர். மாணவர், ஆசிரியர் இடையே இடைவெளி மறைந்துவிட்டது. இப்போது எந்தக் குழந்தைகளும் விடுமுறை எடுப்பதில்லை. குழந்தைகளின் நினைவாற்றல் திறன் பன்மடங்கு அதிகரித்து உள்ளது.

     

    1

     

    11

     

    10

     

    ஒரே மாதிரியான பொம்மைகளை வைத்து பாடம் நடத்தினால் மாணவர்களுக்குப் அலுப்பு ஏற்படும் என்பதால் 2000 ரூபாய் செலவில் பெரிய குரங்கு பொம்மை வாங்கி வந்து அதன் மூலம் பாடம் நடத்துகிறேன். இந்தக் குரங்கு பொம்மை பெயர் டிங்கு, எனது இடுப்பில் உட்கார்ந்து இருக்கும். மாணவர்களிடமும் குரங்கு பொம்மையிடமும் நான் பேச வேண்டும். அதே நேரத்தில் பதிலுக்கு குரங்கு பொம்மை பேசுவதுபோல லிப் மூவ்மெண்டுடன் எனது கையை குரங்கு பொம்மைக்குள் விட்டு, குரங்கு பேசுவதுபோல மிமிக்கிரியும் செய்ய வேண்டும். அப்பொழுது எனது வாய் அசையக்கூடாது. அசைந்துவிட்டால் குரங்கு பேசவில்லை, நான்தான் பேசுகிறேன் என்று மாணவர்களுக்குத் தெரிந்துவிடும். இந்த முறைக்கு வெண்ட்ரிலோகிசம் என்று பெயர். இந்த முறையைக் கற்றுக்கொள்ள எனது சொந்த முயற்சியில் ஆறு மாதங்கள் பயிற்சி எடுத்துக்கொண்டேன்.

    இந்த டிங்கு மூலம் நீதிக்கதைகள், சிந்திக்க வைக்கும் நகைச்சுவை துணுக்குகள், அறிவூட்டும் பட்டிமன்றங்கள் எல்லாம் நடத்துவேன், டிங்குவை நடுவராக வைத்து பட்டிமன்றம் நடத்தினால் மாணவர்கள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு கலந்து கொள்வர். இதனால் தங்கள் பிள்ளைகளின் படிப்பு விஷயத்தில் நல்ல முன்னேற்றம் இருக்கிறது என்று பெற்றோர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

     

    5

     

    9

     

    4

     

    கற்கும் கல்வியானது மாணவர்களின் நினைவாற்றல் திறனை வளர்ப்பதற்கும், மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதற்கும், வாழ்க்கை பாதையில் முன்னேற்றம் காண்பதற்கும் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். இதைக் கருத்தில் கொண்டு நவீன முறையில் பொம்மலாட்ட வழிக்கல்வி மூலம் கற்பித்தல் பணியைச் செய்து வருகிறேன். இந்தப் புதுமையான கற்பித்தல் பணி குறித்து பிரபல மாத இதழ்களான ”சுட்டி விகடன்” இதழின் “கனவு ஆசிரியர்” என்ற பகுதியில் ஈரோடு மாவட்டத்திலேயே முதல் முறையாக இடம் பெற்றுள்ளேன். மேலும் பிரபலமான கல்கி, புதிய தலைமுறைக் கல்வி, ஜன்னல், குங்குமம், பாவையர் மலர், கல்வி டுடே, புதிய ஆசிரியன், தமிழ்நாடு பெற்றோர் ஆசிரியர் கழக செய்தி, தினமணி கதிர் போன்ற வார, மாத இதழிலும் என மொத்தம் 12 புத்தகங்களில் இடம் பெற்றுள்ளேன். எனது பொம்மலாட்ட வழிக்கல்வி குறித்த சிறப்புக் கட்டுரை பாரதி புத்தகாலயம் சார்பில் பேராசிரியர் நா. மணி அவர்கள் மீண்டெழும் அரசுப்பள்ளிகள் என்ற தலைப்பில் புத்தகம் வெளிட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

    தமிழ் நாளிதழ்களான தினத்தந்தி ஞாயிறு மலர், தினமலர், தி இந்து [தமிழ் &ஆங்கிலம் ], தினகரன், காலைக்கதிர், தினமணி, இண்டியன் எக்ஸ்பிரஸ், தி டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா, டெக்கான் க்ரானிகல் போன்ற பத்திரிகைகளில் தமிழக அளவில் எனது பொம்மலாட்ட வழிக் கல்வி குறித்த செய்திகளை வெளியிட்டு தொடக்கக் கல்வி துறைக்கும் ஈரோடு மாவட்டத்திற்கும், எனக்கும் பெருமையை தேடித் தந்துள்ளனர். இக்கல்வி முறைக்கு பல்வேறு கல்வித்துறை உயர் அதிகாரிகளும், ஆசிரியப் பெருமக்களும், பல்வேறு சமுதாய தன்னார்வ அமைப்பினரும் வெகுவாக பாராட்டி ஆதரவு அளித்து வருகின்றனர். மேலும் என் கற்பித்தல் பணியை ஊக்குவிக்கும் பொருட்டு 6 விருதுகளும், பாராட்டு சான்றிதழ்களும் கொடுத்துள்ளனர்.

     

    6

     

    8

     

    கடந்த 07-07-2015 அன்று எனது பொம்மலாட்ட வழி கற்பித்தல் முறை குறித்து கோவையில் செயல்பட்டு வரும் “தூர்தர்சன் பொதிகை” தொலைக்காட்சியில் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றது. 31-08-2015 அன்று தூர்தர்சன் பொதிகை தொலைக்காட்சியில் சின்ன சின்ன நட்சத்திரங்கள் என்ற தலைப்பில் நிகழ்ச்சியானது ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது. ஈரோடு மாவட்டத்திலேயே தொடக்கக் கல்வித் துறையில் முதன் முறையாக “தூர்தர்சன் பொதிகை” தொலைக்காட்சியில் இடம் பெற்றது. இன்னும் தொடரும் எனது கற்பித்தல் மற்றும் சமுதாய பணிகள்.

    __________________________________________________________________________________________

     

    தே. தாமஸ் ஆண்டனி, பி .ஏ .[ தமிழ் ] , பி .எட்
    இடைநிலை ஆசிரியர்
    ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப்பள்ளி
    நாதகவுண்டன் பாளையம் , 638115
    மொடக்குறிச்சி ஒன்றியம்
    ஈரோடு மாவட்டம்
    தொடர்பு எண் : 99769-71697
    மின்னஞ்சல்: thomas1111981@gmail.com

    Share