Blog

நாகையநல்லூர் சமையல்காரன்

கார்கில் ஜெய்

அது 2000த்துக்கு முன்பு. அப்போது வேலையில் சம்பாதித்த 2ஆம் மாதம். முதல் மாதம் அம்மாவுக்குப் புடவை. ரெண்டாம் மாதம் சம்பளத்தில் காலேஜ் ஜுனியர் சங்கருக்கு ட்ரீட். சும்மாவா? ஒரு செமெஸ்டர் முழுக்க அவன் ரூமில் ப்ரீயாகத் தங்க இடம் கொடுத்தவன். ஜீன்ஸ் பேண்டும், டீ சர்ட்டும் வாங்கிக்கொண்டு அண்ணா பல்கலை, கிண்டிக்குச் சென்றேன். காந்தி மண்டபத்தில் பேருந்திலிருந்து இறங்கி, பல்கலைக்கழக வாயிலில் நுழைந்து தென்மேற்காக 1 கிமீ நடந்தால் ஹாஸ்டல்தான். அவனைச் சந்தித்தேன். அவன் சொன்னதுதான் “நாகையநல்லூர் சமையல்காரன்”.

சங்கரா, இப்போ எல்லாம் ஹாஸ்டல் மெஸ்ல சாப்பாடு எப்படி இருக்குது? என்றேன்.

“வழக்கம் போலத்தான். நடுவில ஒரு மாசம் சூப்பர் டேஸ்ட் இருந்தது. மறுபடியும் சகிக்கல”.

உயர்ந்து வளர்ந்திருந்த தூங்குமூஞ்சி மரங்களின் நிழலில் நடக்க ஆரம்பித்தோம்.. பேச்சும் தொடர்ந்தது..

“ம்ம்..ஒரு மாசம் மட்டுமா? எப்படி?”

நாகையநல்லூர்லேர்ந்து ஒரு சமையல்காரன் வந்திருந்தான். அய்யரு போலிருக்கு… யப்பா… என்ன ஜாலம் பண்ணினானோ தெரியல.. தோசைல தங்க நிறத்துல வெந்தய வாசனை மணக்கும்.. சாம்பார் அதுமாதிரி நான் யுனிவர்சிட்டில சேர்ந்ததில் இருந்து சாப்பிட்டதே இல்லை…. ரசம் தேவ லோகத்துலேர்ந்து வந்தா மாதிரி.. தனித்தனியா கருவேப்பிலை, மஞ்சள், கொத்தமல்லி, பெருங்காயம்னு மணக்கும்ங்க…

..தனித் தனியான்றேன்….. தனித் தனியா வாசனை தெரியும்…. என்ன பண்ணினான்னே தெரியல.. அவன் கைல பத்து விரலுக்கும் மோதிரம் போடணும்.. அவன் சொர்க்கதுலேர்ந்து வந்தவனுங்க..

சொர்க்கத்துலேர்ந்தா? நாகையநல்லூர்னியே?

நீங்க வேற கடிக்காதீங்க.. சொல்றதைக் கேளுங்க.. எல்லா ஐட்டமும் செம டெஸ்ட்.. நான்லாம் ஹாஸ்டல் மெஸ்ல ரெண்டு தோசைக்கு மேல அந்தக் கருமத்தைத் தின்ன மாட்டேன்.. அதுவும் எத்தையாவது தின்னு தொலைக்கணுமேன்னு தின்னுட்டுக் கெளம்பிருவேன். நாகையநல்லூர் அய்யர் கை டேஸ்ட்ல நாலு தின்னேன்..

தோசைன்னு இல்ல, உப்புமா, பொங்கல், பொரியல் எதெடுத்தாலும் சான்ஸே இல்ல.. சப்பாத்தியோட தக்காளி கடலை மாவு சப்ஜி…. கத்திரிக்கா பயத்தம் சாம்பார், செய்வாம் பாருங்க… இட்லி புடிக்காத நானே தொட்டுக்கிட்டு ஆறு தின்னேன்…

“அந்த ஆளுக்கு ஏதாவது பிரமோஷன் கொடுத்தாங்களா?” என்றேன். பழக்கமான நாய் ஓடி வந்து வாலாட்டியது. போன வருஷம் நாய் போட்டிருந்த குட்டிகள் இப்போது பெரிதாக வளர்ந்து இருந்தன. அவை தூரத்தில் நின்று சந்தேகத்தோடு வாலாட்டின.

பிரமோஷனா? கிழிச்சானுங்க.. தலைகீழா நடந்தது.. நீங்க குறுக்க பேசாமே கேளுங்க ஜெய்…

சூப்பர் டேஸ்ட்னால பசங்க எல்லாரும் உட்காந்து கார்த்தாலை 9 வரைக்கும் சாப்ட்டானுங்களா…. மெஸ் வெளில கியூ வெயிட்டிங்.. கிளாஸுக்கு லேட் ஆச்சு.. எப்பவும் மெஸ் பில்லு அறுநூறு ரூவாதான் வரும்.. அந்த மாசம் மளிகை சாமான் அதிகமாகி எழுநூத்து நாப்பது வந்தது..

வார்டன் ரேமண்ட் உதறியராஜ் மெஸ்சுக்கே வந்தாரு.. அய்யரைக் கூப்புட்டு “எலேய் என்ன பெரிய மயிராட்டம் சமக்கியாமா?.. உனக்கு முன்னாடி இருந்தவங்க சமைக்கா மாதிரி நீயும் பண்ணுலே.. எல்லாருக்கும் ரெண்டு மடங்கு சோலி வெக்கியாம்”

“சார், அவா தட்டெல்லாம் சுத்தமா அலம்பறது இல்லே.. சுண்ணாம்பு பவுடர்லாம் கலக்கறா.. அப்படி பண்ணினா ஸ்டுடென்ட்ஸ் வயிறு கெட்டுடும் சார்.. கொஞ்சம் சாப்பிட்டாலே எழுந்துடுவா”.

“எலேய் பசங்க இங்க படிக்க வர்றாங்களா, இல்லை தின்னுட்டுப் பேள வர்ரானுங்களா? பசங்க பத்து நிமிஷத்துக்கு மேல சாப்பிடக் கூடாதுன்னு தானே சொல்றோம். குனுக்கு வலிக்க சமைச்சா பத்தாதுலே.. புத்தி வேணும்” ன்னு ஆரம்பிச்சு ரொம்ப மரியாதை இல்லாம பேசிட்டாரு.

அய்யர் “என் தோப்பனார் சொல்லிக் குடுத்த வித்தையைக் கடமை தவறாம செய்யறேன்.. யாரும் 10 வருஷமா குத்தம் சொல்லலை.. நீங்கோ மட்டும் ஏன் சார் கோவிச்சுக்கறேள்?” னு கேட்டார்.

“ஏலேய், நான் சொல்லுதது உனக்கு விளங்குதா இல்லையா? ஒன் அப்பன் வித்தை மயித்தைச் சொல்லிக் கொடுத்தான்குற.. ஒன் அப்பனா ஒரு ஸ்டுடென்ட்டுக்கு 140 ரூவா அதிகமா கட்டுவான்?..”

அய்யருக்கு கண்லாம் கலங்கிப் போச்சு… குரலுடைய “ஸார் அவன் இவன்லாம் போயிட்டவாளப் பத்தி பேசாதேள்.. ஜட்ஜ், கலெக்டர் வீட்டுக்கெல்லாம் கூட போயி சமைச்சிருக்கேன், யாரும் இப்படிப் பேசினதில்ல”.

கண்ணீரைப் பார்த்து இறங்கின வார்டன் சொன்னாரு “கேளுவே, சமையல்ல டேஸ்ட் இருக்கக் கூடாது, பசங்களுக்குச் சாப்பிடவே பிடிக்கக் கூடாது, 330 பேரு 12 லேர்ந்து 1க்குள்ள லன்ச் முடிக்கணுமே? வந்தான்ன்னா சாப்புட்டு ருசியே இல்லை கருமம்ன்னுட்டு அஞ்சே நிமிசத்தில வெளில போயிரணும்.. அப்போதாம்வே நம்ம ரிசர்வ்ல நாலு காசு மிஞ்சும்.. ஆடிட் பிரச்சனை வராது… நீ நல்லா சமைச்சு ஸ்டுடென்ட்ஸ் தின்னுட்டு தெனவெடுத்துப் போயி இருந்தாம்னா படிக்க மாட்டானுவ..கலாட்டா செய்வானுங்க..”

“ஸார், என் தொழில் தர்மத்தை, கத்துண்ட வித்தையை மீற மாட்டேன் சார், கைப்பக்குவம்லாம் பகவான் பரம்பரையா அனுக்ரஹம் பண்ணினது. இங்க படிக்கற பசங்க எல்லாம் சரஸ்வதி கடாட்சத்துக்காக, பெத்த அம்மா சமையலை விட்டுட்டு வர்றா; எங்கெங்கேர்ந்தோ வந்து படிக்கற குழந்தேள் கிட்டேர்ந்து சுபோஜனத்தைப் பறிக்கப்படாது.. நான் கடமையை விடாம சரியாத்தான் செய்வேன்.. வேணும்னே மட்டமால்லாம் சமையல் செய்ய என்னால முடியாது..”

“அப்புடியா ஸார்வாள்…. பாப்பான்ற திமிரு போல… அப்போ நீ தட்டு கழுவுலே.. இனி டேபிள்லேர்ந்து எச்சை தட்டு எடுக்கறது, களுவறதுதாம்லே உன் வேலை. இன்னிலேர்ந்து சமையலை ஏளுமலை, இசக்கி பாத்துப்பானுவ”..

மறுபடியும் நான் பேசினேன் “…ஏன் சங்கர், எதுக்கு முதல்ல அந்த அய்யரு நம்ம ஹாஸ்டலுக்கு வந்தான்? அசிங்கப் படறான்?” என்றேன்.. எதுக்கு இவ்ளோ கடமையுணர்ச்சி, தொழில் தர்மம் பொருத்தமில்லாத இடத்துல?

சங்கர் பேச்சில் மாற்றம் தெரிந்தது. சமையல்காரனை அவர் என்றும் வார்டனை அவன் என்றும் சொல்லிப் பேச ஆரம்பித்தான்.

நாங்க பிரண்ட்ஸ் எல்லாரும் போயி வார்டன் கிட்ட பேசினோம். கொஞ்சமும் மசியலை. “நீ ருசிக்காக 140 அதிகம் கொடுப்பே. மத்தம் 330 பசங்களுக்கும் சேத்து நீ 46,000 கொடுப்பியாவே? ஒவ்வொருத்தனும் 1 மணி நேரம் சாப்பிடுதான்.. எல்லாரும் உக்காந்து மொக்கின அப்புறம் கடைசி ஆளா நீ சாப்பிடணும். செய்வியா?”ன்னான்.

அப்புறம் அய்யர் கிட்ட போனோம். என்னய்யா ஜட்ஜ், கலெக்டர்ங்கற. என்னத்துக்கு கம்மி சம்பளத்துக்கு இங்க ஹாஸ்டல் கேன்டீன்ல சமைக்கறீரு ன்னோம். அப்போதான் உண்மையான கதை தெரிஞ்சது

…அய்யரோட அம்மாவுக்கு உணவுக் குழாய்ல கேன்சராம்.. அது தெரியாம 6 மாசம் வீட்டுல வேலைக்கு போவாம அம்மாவைக் கவனிச்சுக்கிட்டு இருந்திருக்கார். அப்புறம் இப்போ கிண்டி கேன்ஸர் இன்ஸ்டிடியூட்ல அட்மிட் பண்ணிட்டு, தொண்டைல டியூப் வச்சு தான் ஆகாரம். தங்க இடம் இல்ல, லாட்ஜுக்கு பணம் இல்ல.. என்ன பண்ணுறதுன்னு யோசிச்சு, தூங்க எடத்துக்காகவே பக்கத்துலேயே நம்ம ஹாஸ்டல் மெஸ்ல வேலைக்குச் சேந்துட்டார்.. அப்படியே ஹாஸ்டல்லயே ஓரமா வாட்ச் மேனோட தங்கிக்கலாம்னு பிளான் பண்ணிருக்கார்… வீட்டு வாடகை, ஆட்டோ சார்ஜ் மிச்சம். அதனாலதான் குறைஞ்ச சம்பளம், அவமானம், கடுமையான வேலையெல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு இங்கயே கெடந்தார்.

அவரே இதெல்லாம் சொன்னாரா?

ஆமாம்.. ஆனா அவரோட தொழில் தர்ம உணர்ச்சி, அவரை நிம்மதியா இருக்க விடல. எதுக்கு அய்யரோட கடமை உணர்வைத் திட்டணும்? திட்டினாலும் இந்த வார்டன் ரேமண்டைத்தான் திட்டணும்.. அப்படியே இந்த எச்சைப் பாத்திரம், தட்டு எல்லாம் கழுவிட்டு இருந்தார் அய்யர்; வேலைய முடிச்சுட்டு ரெண்டரை மூணு வாக்குல அம்மாவப் பார்க்க கேன்ஸர் இன்ஸ்டிடியூட் போவாரு.. போவரத்துக்கு நான் என்னோட சைக்கிளைக் கூடக் கொடுத்திருந்தேன்… அப்புறம் ஆறரைக்குத் திரும்ப வந்து வேலை செய்வார்..

ஆனாலும் ரெண்டு மாசம் கழிச்சு வார்டன் விடல… ஞாயிறு காத்தால சர்ச்சுக்கு போக டிரஸ் பண்ணிட்டு கார் எடுத்துட்டு குடும்பத்தோட வந்தான். ஆம்பிளைங்க ஹாஸ்டலுக்குப் பொண்டாட்டியோட இது வரைக்கும் வந்ததே இல்லை. நாங்க எல்லாம் வார்டன் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொஞ்சிட்டு இருந்தோம்.

“அய்யிரே, இனிமேலாவது மத்தவன் மாதிரி சமைப்பியாலே?”

“ஸார், என் உயிரே போனாலும் உத்யோக தர்மத்தை மீறமாட்டேன்”.

“ஒண்ணு பண்ணுவே.. ருசியா சமைக்க வேணும்னா எங்க சாந்தோம் சர்ச்சுல வந்து வக்கணையா, ருசியா சமைச்சுப் போடு.. என் வைஃப்தான் சர்ச்சுல செகரட்டரி; பாஸ்டர்கிட்ட பேசி உனக்கு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கேன்லே”.

“மன்னிக்கணும் சார். நளனும் பீமனும் பண்ணின கலையை சரஸ்வதி கடாட்சம் உள்ள இடம்கறதால இங்க பண்றேன். சர்ச்சலெல்லாம் பண்றதுக்கில்லை ஸார்.. நான் எச்சை தட்டே அலம்பிண்டிருந்தாலும் பரவாயில்லை”.

வார்டனின் மனைவி, குழந்தையை வெடுக்கென்று பிடுங்கிக்கொண்டு கிடுகிடுவென காரில் சென்று அமர்ந்தார். ஒரு சாதாரண சமையல் கலைஞனின் முன் தன் கணவனின் பணம், படிப்பு, பதவி, அந்தஸ்து எல்லாமே தோற்றதைத் தாங்க முடியவில்லை.

“எதுக்குய்யா மூஞ்சில அடிச்சாப்பல பேசின? படிப்புக்கு மரியாதை தரவேணாம்? அந்தாளே ஒரு சாடிஸ்ட்டு.. என்ன பண்ணுவாரோ?”

“இப்பவே ரொம்ப மோசாமாதான் இருக்கேன். இதைவிட மோசமா என்ன பண்ணிட முடியும்?ன்னுதான்”.

வார்டனால் முடிந்தது.

‘ஏண்டா சர்ச்சல சமைக்க மாட்டியா? பெரிய ஜில்லா கலெக்டரா நீ?’ ன்னு கருவிக்கிட்டுக் கிடந்த வார்டன், வேணுமுன்னே அய்யரை நான்வெஜ் மெஸ்ஸுக்கு மாத்திவிட்டான்.. வெஜ் மெஸ்ஸுல சாப்பிட அவருக்கு அனுமதி இல்லைன்னுப்புட்டான் படுபாவி.. அய்யரைச் சிக்கன் சாப்பிட்ட தட்டெல்லாம் எலும்பு பொறுக்கிக் கழுவ சொன்னான்..

அய்யோ… சே… அப்புறம் என்னாச்சு? அன்னிக்கே வேலையவுட்டு போயிட்டாரா?

போகல்லை. அம்மாவுக்குக் குணம் ஆகிற வரைக்கும் என்ன கேவலப்பட்டாலும் போமாட்டேன்னுட்டார். நான்வெஜ் மெஸ்ஸில் அய்யரால சாப்பிட முடியாது. ஆனா கார்த்தால டிபன் எப்பவும் சைவம் தானே? அதை மட்டும் சாப்பிடுவார்; மதியம், ராத்திரி சாப்பாடு இல்லை; தூக்கமும் இல்லை; திறமைக்கு மரியாதை இல்லை; நல்ல சம்பளமும் இல்லை; அஞ்சு நிமிஷம் ஓய்வில்லை. கடமையை மட்டும் தவறாம செஞ்சார்.

அப்படியே ஒரு மாசம் ஓடிச்சு.. சாப்பிடாம இளைச்சுப் பூட்டாரு அய்யரு. அன்னிக்கு டிஸ்க்ரீட் மாதேமட்டிக்ஸ் பரீட்சைக்குப் படிச்சுட்டு இருந்தோம். அய்யரு பாத்திரமெல்லாம் தேய்ச்சு, தட்டெல்லாம் அலம்பி வச்சுட்டு ஹாஸ்டலுக்குப் படுத்துக்க ராத்திரி 12 மணிக்கு வந்தார்.

நாங்க எல்லாரும் ஆளுக்கு 5 ரூபாய் போட்டு 80 ரூபாய் சேர்த்துக் கொடுத்தோம்.

அண்ணே விடிகாத்தால, சொல்லாம கொள்ளாம நீங்க கிளம்பிடுங்க. இந்த காலேஜ் ஒத்து வராதுன்னு சொன்னோம். அவரு கண் கலங்கி பணத்தை வாங்கிக்கிட்டாரு. பையிலிருந்து ஒரு சாமி படத்தை எடுத்தாரு. சிருங்கேரி அம்மனாம்.

“அம்மா சாரதாம்பா.. கண் தெறந்து பாறேன்.. நான் இன்னும் உயிரோடதான் இருக்கணுமா? அம்மா கண் திறம்மா” ன்னு குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதார். அப்படியே குளிச்சுப்புட்டு மொட்டை மாடிக்குப் போயி நிலாவை வெறிச்சுப் பார்த்துட்டே தூங்கிட்டார்.

நான் எதுவும் கேட்கக் கூடத் தோணவில்லை. கொஞ்ச நேரம் மயான அமைதி.. பெருமூச்சு.. சங்கரே தொடர்ந்தான்.

அடுத்த வாரம் அம்மா கண் திறந்துட்டா… வழி விட்டுட்டா..

சாராதாம்பாளா?

இல்லை. அய்யரோட அம்மா… கேன்ஸர் இன்ஸ்டிடியூட்ல இறந்துட்டாங்க. அவரு பாடிய எடுத்துட்டு ஊருக்குப் போயிட்டாரு.

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

இது நடந்து 25 வருடங்கள் ஆகின்றன. பல்கலை மாணவர்கள் வெள்ளிவிழாச் சந்திப்புக்கு (college reunion) வந்த நானும் சங்கரும் நாகையநல்லூர் சென்றோம். அவர் ஹாஸ்டலுக்கு அனுப்பிய பொங்கல் வாழ்த்தில் இருந்து சங்கர் முகவரி சேகரித்திருந்தான்.

அக்ரஹாரத்தில் விசாரித்ததில் ஒருவர் “நீங்களும் போலீசா? இப்போதான் ஒருத்தர் தேடிட்டு வந்தாரு.. பஜனை மடத்துலேர்ந்து ஆறாவது வீடு.. இந்த பழைய நெம்பர்லாம் செல்லாது….” என்றார்.

எப்படியோ தேடி வீட்டைக் கண்டுபிடித்தோம். சுண்ணாம்பு பெயர்ந்த சுவரில் அகல் விளக்குக்கான பிறையில் காரை பெயர்ந்து இருந்தது. வளைந்து கொடுக்கா நேர்மையின் விளைவு, வீட்டின் ஏழ்மையில் தெரிந்தது.

உள்ளே ஒரு போலீஸ்காரர், அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

எங்களை “நீங்க யாரு? எதுக்கு வந்தீங்க” என்றார் போலீஸ்.

அய்யர் பதில் சொன்னார்: “இவரு அண்ணா காலேஜ்ல நான் கேன்டீன்ல வேலை செய்யறச்சே படிச்சார்” என்று சங்கரைக் காட்டி .. “இவரு அவரோட சிநேகிதர் போலிருக்கு” என்று என்னைக் காட்டினார்.

பதற்றத்தோடு “ஸார் ஏன் சார்? எதாவது பிரச்னையா சார்?” என்று போலீசிடம் கேட்டேன்.

“இல்லல்ல… இவரோட பொண்ணு அமெரிக்கால படிச்சுட்டு இருக்கு.. இவரும் அமெரிக்கா போகப் போறாரு.. பாஸ்போர்ட் வெரிஃபிகேஷனுக்காக வந்தேன்”.

“சாராதாம்பா கண்ணைத் திறந்துட்டாடா” – கண் கலங்கினேன்.

AI image by Google Gemini; prompt by Annakannan

July 27, 2025
கண்ணதாசன் பாடலில் பிற்போக்கான கருத்துகள்

அண்ணாகண்ணன்

கண்படுமே பிறர் கண்படுமே நீ வெளியே வரலாமா? – உன்
கட்டழகான மேனியை ஊரார் கண்ணுக்குத் தரலாமா?

என்ற பாடலை இன்று வானொலியில் கேட்டேன். 1962ஆம் ஆண்டு வெளியான காத்திருந்த கண்கள் திரைப்படத்தில், ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி ஆகியோர் நடிப்பில், கண்ணதாசன் எழுதிய பாடலுக்கு, எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், டி.கே. ராமமூர்த்தி இசையமைக்க, பி.பி. ஸ்ரீனிவாஸ் பாடியுள்ளார்.

பிற்போக்கான பல கருத்துகள், இந்தப் பாடலில் உள்ளன.

ஆடவர் எதிரே செல்லாதே
அம்பெனும் விழியால் கொல்லாதே
காரிருள் போல் உன் கூந்தலைக் கொண்டு
கன்னி உன் முகத்தை மூடு – தமிழ்க்
காவியம் காட்டும் ஓவியப் பெண்ணே
மேகத்துக்குள்ளே ஓடு

என்றும்

புண்படுமே புண்படுமே புன்னகை செய்யலாமா?

என்றும்

கண்ணாடி முன்னால் நில்லாதே – உன்
கண்ணாலும் உன்னைக் காணாதே

என்றும்

இந்த
மானிடர் உலகில் வாழ்கிற வரைக்கும்
தனியே வருவது பாவம்

என்றும் இதில் வரும் வரிகள், பெண்கள் மீதான அடக்குமுறையை எடுத்துக் காட்டும் வரிகள்.

பெண்கள் வெளியே வரக் கூடாது, சிரிக்கக் கூடாது, தங்கள் அழகைக் காட்டக் கூடாது, ஆண்களின் எதிரே செல்லக் கூடாது, கண்ணாடி பார்க்கக் கூடாது, முகத்தை மூட வேண்டும், தனியே வெளியே செல்லக் கூடாது என அன்று இருந்த பல்வேறு கட்டுப்பாடுகளை இந்தப் பாடல் எடுத்துக் காட்டுகிறது. அன்றைய சமூக நிலையைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் பாடல். அதே நேரம் இன்றைய காலத்துக்குப் பொருந்தாத பாடல். நாம் கடந்து வந்த தூரத்தைக் காட்டும் பாடல்.

சில பிரிவினருக்குள் இன்றைக்கும் இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் பலவும் அப்படியே இருக்கின்றன. இது, செய்திகளின் வாயிலாக நமக்குத் தெரிய வருகிறது. ஆயினும், இப்படியான கட்டுப்பாடுகளை உடைத்தெறிந்து பெரும்பான்மைப் பெண்கள் இன்று வெளியே வந்துவிட்டார்கள். ஆணுக்குப் பெண் சரிநிகர் சமானமாக வாழத் தொடங்கிவிட்டார்கள். வீறுகொண்டு விழித்தெழுந்த பெண்ணினத்தின் ஒப்பற்ற ஒளியின் முன்னால், வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டிவைப்போம் என்ற விந்தை மனிதர் தலைகவிழ்ந்தார்.

July 26, 2025
மாநிலங்களவை உறுப்பினர் உறுதிமொழி – தமிழாக்கத்தில் சில சிக்கல்கள்

அண்ணாகண்ணன்

மாநிலங்களவை உறுப்பினராகக் கமல் ஹாசன், ராஜாத்தி சல்மா, எஸ்.ஆர். சிவலிங்கம் ஆகியோர் பொறுப்பேற்ற காட்சியைக் கண்டேன். அவர்கள் வாசித்த உறுதிமொழி வாசகத்தையும் கவனித்தேன்.

ஆங்கில உறுதிமொழி வாசகம் இதுதான்

Form of oath or affirmation to be made by a member of Parliament:—

“I, A.B., having been elected (or nominated) a member of the Council of
States (or the House of the People) do swear in the name of God / solemnly affirm that I will
bear true faith and allegiance to the Constitution of India as by law established,
that I will uphold the sovereignty and integrity of India and that I will
faithfully discharge the duty upon which I am about to enter.”]

தமிழில் உறுதிமொழி ஏற்றவர்கள் அனைவரும் ஒரே வசனத்தையே கூறினார்கள். சட்டத்தினால் நிறுவப்பட்ட இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் மீது எனக் கூறினார்கள். இது, இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் மீது என இருக்க வேண்டும். I will bear true faith and allegiance என்பதை உண்மையான பற்றார்வமும் பற்றுறுதியும் என்றார்கள். முன்னர், இது நம்பிக்கையும் விசுவாசமும் என இருந்தது. கலைஞர் கருணாநிதி, மு.க.ஸ்டாலின் ஆகியோர் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற போது, உண்மையான நம்பிக்கையும் மாறாப் பற்றும் கொண்டிருப்பேன் என உறுதிமொழி ஏற்றனர்.

பற்றார்வமும் பற்றுறுதியும் எனத் திருகலாகச் சொல்லாமல், உண்மையான பற்றும் உறுதியும் கொண்டிருப்பேன் என்றாலே எல்லோருக்கும் எளிமையாகப் புரியும். இங்கு இரண்டு முறைகள் பற்று வர வேண்டிய தேவையில்லை.

I will uphold என்பதையும் பற்றி நிற்பேன் என்றே மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்கள். காத்து நிற்பேன் என எழுதலாம்.

solemnly affirm என்பதற்கு formal and dignified manner என்றும் sincerity என்றும் பொருள் இருக்கிறது. கலைஞர் கருணாநிதி, மு.க.ஸ்டாலின் ஆகியோர், உளமார உறுதி மொழிகிறேன் எனக் கூறியிருக்கிறார்கள். இன்று பொறுப்பேற்ற கமல் ஹாசன், ராஜாத்தி சல்மா, எஸ்.ஆர். சிவலிங்கம் ஆகியோர், விழுமிய முறைமையுடன் உறுதி கூறுகிறேன் என்றார்கள். இது, சொல்லுக்குச் சொல் மொழிபெயர்த்தது போல் செயற்கையாக உள்ளது. உளமார என்பதே உயர்வானது.

இதை யார் இவ்வாறு மொழிபெயர்த்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. எனினும் பாராளுமன்றத்தில் உரிய குழுவினர் இதைச் சரிபார்த்தே அங்கீகரித்திருப்பார்கள். அப்படியும் இதன் தரம் சிறப்பாக இல்லை.

எனினும், இன்று பொறுப்பேற்றுள்ள மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் நல்வாழ்த்துகள். அவர்களின் பணி சிறக்கட்டும். அவர்களின் முயற்சிகள் அர்த்தமுள்ளதாய் ஆகட்டும்.

July 25, 2025
ரெட்டைக்கிடா (சிறுகதை)

சுருளி காந்திதுரை
suruligandhidurai@gmail.com

பால்ராசுக்கு மனசு என்னவோ போல் இருந்தது. இரவு ஒன்பது மணிக்கு பகல்போல் ஜொலிக்கும் வண்ணவண்ண டியூப்லைட், சீரியல் பல்புகள், விண்ணை முட்டும் அளவுக்கு ப்ரியா ஒலி ஒளி அமைப்பாளர்கள், மின் அலங்காரங்கள் செய்து இருந்தார்கள். மூன்றாம்நாள் நிகழ்வின் நிறைவுப் பகுதியாக அம்மன் மலையேறப்போறான்னு ஊர் மக்கள் எல்லாம் பேசிக் கொள்கிறார்கள்.

ஊரே மகிழ்ச்சி வெள்ளம். எல்லா வீட்டுலயும் சத்துக்குத்தக்கனக் கறிக்கொழம்பு வச்சு நாளை ஊரே கறிவிருந்து நடக்கிது.

ஊர் உறவு எல்லாம் அம்மனுக்கு நேர்ந்து விட்டக் கிடாய்கள் வெட்டப்பட்டு அவை டபராக்களில் கொதித்துக் கொண்டு இருக்கு.

எல்லா வயிறும் கறிச்சோறுக்காகக் காத்துக்கிடக்கு எப்படாச் சோத்தப் போடுவீங்கன்னு. ஆனால், ஊரே கறிச்சோறும், திருவிழாவின் நிறைவுப் பகுதி அம்மனுக்கு மஞ்சள் நீராட்டுதல் நிகழ்வுக்கான ஏற்பாடு, குமரிகள் அத்தை மக்க, மாமா மக்க மேல் மஞ்சள் நீர்ஊற்றி உரிமையை உறுதி செய்யப் போகிறார்கள்.

கழனியில் உருவான கல்கட்டங்களில் நகராகத் தெருவாக உருமாறிய நிலையில் இங்கே இதுக்கு வேறுபாடு அதிகமாக இருக்காது. இருந்தாலும்… சாமி கும்பிடவா, பொங்கல் வைக்கவோ, கிடா வெட்டவோ யாருக்கும் மறுப்பது கிடையாது.

அங்கு உள்ளூர்க்காரர்களுக்கு சிலக் கட்டுப்பாடும், பலத்தட்டுப்பாடும் இருக்கும். கிராமங்கள் தோறும் திருவிழா வேதனை ஏராளம். ஆனால் வெளியூரில் இருந்து பொழப்புத்தேடிப் புதிதா வந்து நாச்சியாபுரத்தில் குடியேறியவர்களுக்குக் கிடையாது. அவன் பொழைக்க வந்தவன். இங்கு வந்தவுடன் சாதியை அறிவித்து விடுவான். அதன் பின்னணியில் இயங்குவான். அதையே முன்னொட்டாகக் கொண்டு அடைமொழியால் அடையாளப்படுத்துவது வழக்கமாக்கிக் கொள்வான். அலுவல் நிமித்தமாகக் குடியேறியவர்கள் அதிகமாக அலுவல் சார்ந்தப் புழங்குப் பெயர் பயன்பாட்டில் இருக்கும்.

வக்கீல், வாத்தியார், பேங்குகாரர், டிரைவர், கண்டக்டர், டீச்சர் இப்படி அவரவர் வேலைக்குத் தகுந்தார்போல் அழைக்கப்பட்டார்கள். சாதிப்பெயரைக் கடந்து அலுவல் பெயர் நிற்க ஆரம்பித்துவிட்டது. அதுவே நிலைபெற்றது.

பால்ராசு செல்லாயி அம்மன் மீது பக்தியும் ஈடுபாடும் கொண்டவர். அவருடைய பொஞ்சாதி சங்கீதா இன்னும் கூடுதல் பக்தி கொண்டவர்.

இருவருமே பள்ளி ஆசிரியர்கள் என்பதால் அக்கம் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள், நாச்சியாப்புரத்துப் பிள்ளைகளை டவுனில் சேர்த்துப் படிக்கவைக்க ஊரோடு அனுக்கமானார்கள். இவ் அணுக்கம் கிராமத் தெய்வமான செல்லாயி அம்மன் மீதும் ஒட்டிக் கொண்டது.

ஆக அவர்களும் குடியேறி பத்துப் பதினைந்து வருடம் ஆகிப்போனது.

கிராமத்து மக்களோடு மக்களாக ஒன்றிப்போனார்கள். அவர்களின் பூர்வீகம் சின்னமனூர்ப் பக்கம் ஏதோ ஒரு கிராமம்.

செல்லாயி அம்மனின் சக்தி ஊரே அறிந்தது. அதிலும் பால்கார முனியாண்டி எப்பப்பாரு வாத்தியார் வீட்டுக்கு ஒன்னுன்னா மொத ஆளா வந்து நிப்பான்.

பழக்கவழக்கம், பிள்ளைக ரெண்டு பேத்தையும் வாத்தியார், டீச்சர் புண்ணியத்தில படிக்க வச்சு ரெண்டும் காலேஜ்ல பெரிய படிப்புப் படிக்கிறாங்க.

பால்கார முனியாண்டி, மூச்சு முன்னூறு தடவை செல்லாயி அம்மனைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பான்.

ஊரே கறிவிருந்து செமத்தியச் சாப்பிட ரெடியாகிட்டேயிருக்கு. கறிவாசம் ஊர் முழுவதும் உலாவந்து கொண்டிருக்கு. ஒவ்வொருவர் நாசியிலும் கொழம்பின் சுவையை உணரத் தொடங்கியது. கறிக்கொழம்பு வாசனைதான். செல்லாயி அம்மன் இரவு சாத்தப்பட்டு காலையில் திறக்கவேண்டும். ஆட்டுககிடாய் வெட்டுவது நடந்துகொண்டு இருக்கும்.

சாவுக்குச் சங்கு ஊதுறான். இவன் சாகிறதுக்கே சங்கு ஊதுறான்.

இதுவரைக்கும் சாதிக்கொன்னு, தெருவுக்கு ஒன்னு, சங்கம் வாரியா, உழவர் சங்கம், டிரைவர் சங்கம், கடைக்காரர்கள் சங்கம். இப்படியாகக் கிடாய்கள் வெட்டப்பட்டு பின்பு தனித்தனியாக நேர்த்திக்கடன் கிடாய்கள் வரிசையாக வெட்டி அம்மனுக்கான நேர்த்திக்கடனை ஊரே செலுத்திய மகிழ்ச்சியில் இருந்தார்கள்.

எல்லாக் கிடாய் மூனுக்கொடம் ஏழு எட்டுக்கொடம் வரைத் தண்ணிய வாங்கிக்கிட்டு தலையைக் குழுக்கும். தலையைக் குழுக்கிட்டா கிடாய வெட்ட அம்மன் உத்தரவு கொடுத்துட்டாக… நம்பிக்கை. ஒவ்வொருவரும் சத்துக்குத் தக்கன வெள்ளாட்டம் கிடாய், செம்மறிக் கிடாய், இளம் குட்டி, ரெண்டு மூனு வருஷம் வளர்த்ததாவும் இருக்கும்.

இதில் எழைக்கடன் ஏழு வருஷம்… இப்படித்தான் வாத்தியார் வாராத சம்பளப்பாக்கி அரசாங்கத்திடம் இருந்து வேகமாக கிடைக்கனும், கிடைச்சா அது எப்படியும் புருஷன் பொஞ்சாதி இருவருக்கும் சேத்து அஞ்சு ஆறு இலட்சம் வரும்.

சங்கீதா என்னங்க ஆச்சுப் போயிப்பாருங்க, ஏங்க போயிப் பாருங்க…

அரியர் பணம் வந்தா பொன்னுப்பொருள் வாங்கலாம்ன்னு சங்கீதாவின் தொல்லைத் தாங்க மாட்டாம மெல்ல மெல்ல பால்ராசு பைல் நகர்ந்தது. சில நேரம் கடவுளிடம் வைக்கும் கோரிக்கை வேண்டுதல் போலப் பல தடைகளைக் கடந்து வரும் போகும்.

சாமானியன் அலுவலக சிப்பந்திகள் ஆசையும் தேவையும் நிறைந்தவர்கள்.

அவர்களுக்கு ஆயிரம் வேலை. இதில் பால்ராசின் சம்பள பாக்கி பைல் முதன்மையாகத் தெரிய வாய்ப்பில்லை.

வெள்ளிக்கிழமை நிறைஞ்ச பௌர்ணமி, ஏங்க வாங்கக் கோயிலுக்குப் போயிட்டு வருவோம்ன்னு கூப்பிட்டாள் சங்கீதா.

பள்ளிக்கூடம் விட்டு வந்ததும் குளிச்சு முடிச்சுட்டு பால்ராசு, சங்கீதாப் பிள்ளைக பாலச்சந்திரன், புனிதா ஆக நால்வரும் செல்லாயி அம்மன் கோயிலுக்கு தேங்காப்பழம், மாலை எல்லாம் எடுத்துட்டுப் போயி, தட்டுல வைச்சுக் கொடுத்தார்கள்.

அன்னைக்கின்னு… பாத்து ரெட்டைக்கிடா வெட்ட கூட்டம். யாரோ ஊருக்குள் மோட்டார் பைக்கில போயி விழுந்துட்டு வந்தவன் பொழைச்சதாலா… பையனுக்கு மொட்டைப் போட்டுப் பொங்கல் வைச்சிட்டு இருந்தாங்க.

பால்கார முனியாண்டி, பால்ராசு, சங்கீதா இருவரைப் பார்த்ததும், சார் வாங்க, என்ன சாமி கும்பிட வந்தீங்களா?

பேச்சுவாக்கில, துடியான தெய்வம். இன்னைக்கு மொட்டைப் போடுறவன் கிடந்தக் கிடைக்கு இவன் கிடந்த கிடைக்கு ஊரேப் பொழைக்கமாட்டேன்னு சொல்லுச்சு. ஆத்தாப் புண்ணியத்துல ஆயுசுக் கெட்டியா எழுதியிருக்கு. எனக்கு ஒரு வகையில தங்கச்சி மகன். மருமகன் மொறை வரும்…

டீச்சருக்கு இருப்புக்கொள்ள நமக்கு வேற சம்பளப்பாக்கி வரவேண்டியப் பணம் ஏழு எட்டு வருசமா கிடக்கு. தங்கம் கிராம் ரெண்டாயிரத்துல இருந்து நாலாயிரம் விஷம் ஏறிக்கிட்டே இருக்குன்னு…

சங்கீதா டீச்சர் கணக்குல புலி. சம்பளக் கணக்கும், தங்க வெலைக்கும் உள்ள ஏத்த இறக்கத்த உள்மனசு எதையோ சொல்லிட்டே இருந்துச்சு சங்கீதா டீச்சருக்கு.

அம்மனுக்குக் கிடாய் வெட்டியாச்சுன்னா கிடா வெட்டி மறுப்பொழுது வரை கதவுத் திறக்கமாட்டாங்க போங்கச் சார்ன்னு.. முனியாண்டி சொல்ல சொல்ல வேகமாக சாமி கும்பிட முன்னே வந்தார்கள்.

யோவ் பூசாரி, மொதல்ல வாத்தியார் வீட்டுக்குப் பூசைய முடிச்சு அனுப்பிவிடுன்னு… பால்கார முனியாண்டி வேகம் பண்ணாரு.

பால்ராசு அவசரமில்ல முனியாட்டி குறுகிக்கிட்டா…

சார், கிடா வெட்ட முன்ன, நம்ம பூசைய முடிக்கனும். சும்மா இருங்க சார்.

பூசாரி வந்து சங்கீதாவிடம் இருந்த தாம்பாளத்தட்டை வாங்கிட்டுப் போனார். இப்படியாக பத்துப்பேர் மேல வரிசையாக சூடம் பத்தி, பூ மாலை எல்லாம் வாங்கிட்டுப் போயிப் பூசையை ஆரம்பித்தார்.

கோயில்ல கட்டியிருந்த மணியைக் குழந்தைகள் போட்டிப் போட்டு அடிக்க…

திடீர்னு ஒரு அம்மாவுக்கு சாமி வந்திடுச்சு. பல்லக் கடிப்பதும், கையையும் உடம்பையும் முறுக்கிட்டு குலுக்கிட்டு ரெண்டு சத்தம், இருந்த ஆளுக மிலிட்டிரிலே நிக்கிற மாதிரி வெறப்பா இல்லாம பவ்வியமாக நின்றார்கள்.

சாமி வந்த அம்மாட்ட அங்ஙண இருந்த ரெண்டு மூணு பேர் கால்ல விழுந்து எழுந்தார்கள்… போடாக் காப்பாத்தித்தாரேன்னுச்சு.

யாரோ போய் சாம்பல் நீட்டவும், போடா ஆத்தாக் காத்துக் கொடுக்கிறேன். இப்படியாக மருளாடிப் பேச.

ரெண்டு மூனு பேருக்கு சாம்பலப் போட்டுப் பூசிவிட்டு, போ நினைச்சக் காரியம் கைகூடும். அதுவே, சங்கீதா பக்கம் திரும்பியது. ஏத்தாக் கவலைப்படுற? ஆத்தாக்கிட்ட வந்துட்டேளே… நான் பாத்துக்கிறேன். உம் கோரிக்கையை எம் காலடியில போட்டுட்டுப் போ. போடா, எங்களாங்கன்னு ரெண்டு மூணு தடவப் போயிட்டு வரச் சொல்லு. முடிச்சுத் தாறேன். முடிச்சுத் தர்றேன். சத்தியம் சத்தியம்…

பால்ராசுக்கு எதுவுமே புரியல.

சங்கீதா தலையை ஆட்டினாள். மொகத்தில ஆயிரம் டியூப் லைட் வெளிச்சம் மின்னியது. அந்த அம்மா சாம்பலப் போட, அதுக்குள்ள பூசாரி பூசையை ஆரம்பிச்சுட்டார்.

சங்கீதா நினைச்சு வந்த காரியம் “அரியர் பணம் வாங்கியது” போன்ற மகிழ்ச்சி.

பூசாரி சங்கர் தேங்காப் பழத்தட்டோட நீட்ட வாங்கிட்டு, முனியாண்டியையும் சாமியாடுன அம்மாட்டையும் சொல்லிட்டு செல்லாயி அம்மன் கோயில இருந்து வீட்டுக்கு நகர்ந்தார்கள் நால்வரும்.

பால்ராசும் சங்கீதாவும் வீடு வரைக்கும் பேசிக்கிட்டே போனார்கள்.

சங்கீதா நல்ல கலர்னு சொல்ல முடியாது. இருவரும் ஜாடிக்கு ஏத்த மூடி. ரெண்டு பேரும் உயரம் வளர்த்தியும் நிறமும் “சோதையானப் பூர்ணிக்காளைகள் போல் இருந்தார்கள்.”

அரியர் பணம் கிடைச்சதும், சங்கீதாவுக்குத் தாங்க முடியல. ஏங்க… ஏங்க… ஏங்க… மெல்ல மெல்ல வாய் திறந்தாள் சங்கீதா.

செல்லாயி அம்மனுக்கு ஆட்டுக்கிடாய் வெட்டுவதாக நேர்த்திருக்கேன்னு இழுத்தார்.

பால்ராசு நான் நினைச்சேன். சொல்லியிருந்தா ரெண்டு மூனு மாசத்துக்கு முன்னே எங்க அண்ணகிட்ட ஆட்டுக் குட்டி வாங்கி விடச் சொல்லியிருப்பேன்ல… செலவு குறையுமில்ல..

பங்குனி மாசம் சாமிகும்பிடும்போது நேர்த்திக்கடன நிறைவேத்திடலாங்க.

உம் உம்ன்னு பால்ராசுத் தலையை ஆட்டினான். பங்குனித் திருவிழா வந்திடுச்சு. அம்மனுக்கு ஊர் சாட்டிக் கொடிக் கட்டியாச்சு. பால்ராசுவின் அண்ணன் திருமங்கலம் வெள்ளிக்கிழம சந்தையில மொரட்ட வெள்ளாட்டம் கிடாய வாங்கியாந்து கட்டியாச்சு.

நாச்சியாபுரம் செல்லாயி அம்மன் திருவிழா கோலாகலமா நடந்தது. அம்மன் மஞ்சள் நீராட்டுக்கு தயாராகி விட்டாள். மூன்றாம் நாள் இரவு கிடா வெட்டுதல் நடைபெறும். பால்ராசுவின் அண்ணன் நல்லா உருமாக்கட்டிக் கிடாயப் பிடிச்சிட்டு நடக்க, பால்ராசு பிள்ளைக பெஞ்சாதிக் குடத்தில மஞ்சள் நீர் கலந்து எடுத்து வந்தாள்.

கோயில் முகாமைத்தாரர்கள் கிடாய் வெட்டிய பின்னர், உள்ளூர் ஆட்கள் அடுத்து பால்ராசுக் கிடாய் கம்பீரமாய் வரிசையில் நின்றது.

வரவேண்டிய சம்பளபாக்கி (அரியர்) நேர்த்திகடன் நிறைவேற்ற மகிழ்ச்சியில் புருஷனும் பெஞ்சாதியும் வெள்ளாட்டுக் கிடா முன்னே போக பின்னே போனார்கள்.

ரேடியோச் சத்தம் காதை கிழித்தது. தெரு எங்கும் டியூப் லைட், சீரியல் பல்பு அலங்காரம், ஊர் மின்வெளிச்சத்தில் ஒளிர்ந்தது.

கோயில் முன்பு கிடாய் நிறுத்தப்பட்டது. எங்கிட்டோக் கிடந்து பால்கார முனியாண்டி வந்துவிட்டான்.

கிடா வெட்டா, தேங்காய் பழம் தட்டு எல்லாம் கோயிலுக்குள் பூசைமுடிந்து வெளியே வந்தது.

சங்கீதா பெருமகிழ்ச்சி, ஊர்ல இருந்து உறவுகளை அழைத்திருந்தார். அவர்களும் வேன் பிடிச்சு வந்துவிட்டார்கள்.

பொழைக்கப்போன இடத்தில் வீடுவாசக் கட்டி மகளும் மருமகனும் நல்லாயிருக்கிறாங்கன்னு ஊர்த் திருவிழாவுலக் கிடா வெட்டிக் கறிச்சோறு போடுறதுன்னாச் சும்மாவா?

உறவுகள் வந்து சேர்ந்தார்கள். மந்தையிலக் கூட்டம் செமத்தியானக் கூட்டம். கிடாவெட்டும் இடமே ரத்தமும் சகதியுமாக கிடக்கு..

வேட்டி சட்டைக் கரைப்பட்டுப் போகும். யாராச்சும் ஒரு ஆளு கயிறப்பிடிங்கன்னு மஞ்சத்தண்ணிய ஊத்துனதும். அங்ஙன இருந்த பெருசுகக் குலவப்போட கிடாய் முன்னை விடக்கிடாய்

“நீட்டி விரப்பாய் நின்னது”. மார்நாடு கருப்பச்சாமி அருவா மாதிரி.

தலையிலத் தண்ணிய ஊத்தியதுமே ஆட்டுக்கிடாய் தலையைக் குலுக்கனும்.

பால்ராசுவின் வெள்ளாட்டம் கிடாய் நீட்டிய கழுத்தும் உடம்பும் வாளிப்பாக நின்னது. அந்தா இந்தான்னு பத்து குடங்களுக்கு மேல் தண்ணி ஊற்றிக்கிடாய் குலுக்கல…

செய்தி மெல்ல மெல்ல காதுகளைக் கடந்து ஊருக்குள் பயணப்பட்டது.

விளம்பரப்படுத்த பால்கார முனியாண்டி வாத்தியார் வீட்டுக்கிடான்னு…

இன்னும் தலையக் குலுக்கல.. மார்நாடு கருப்பசாமி சாமியாடி ஆலமரத்துப்பட்டிப் பழனியாண்டிக் குடும்பன் வகையறா ஆட்கள் வந்து விபூதி போட்டா கிடாய் தலைக் குழுக்கிட்டுப் போகுது. கிடாய் காட்சிப் பொருளாய் நின்னது. கொட்டகை பூராவும் தலைகள்.

பால்ராசுவுக்கும் சங்கீதாவுக்கும் மானப்பிரச்சனை. யாரு இன்னாரு வாத்தியார் வீட்டுக்கிடாவா? என்று பேச்சு. இதில ரெண்டு பெருசுக.

நம் ஆத்தா பத்தி என்ன தெரியும். சுத்தபத்தமா இருக்கனும். சாமியாடியக் கூப்பிட்டு விபூதி போடச்சொல்ல வேண்டியது தானே? அவர் வந்து ஆடி ஆங்காரம் காட்டிப் பாவம் ஆட்டுக்காரவுக புருசனும் பொஞ்சாதியும் காலுல விழுந்து… எதுவுமே நடக்கல. கிடாய் ஊத்துற தண்ணிய வாங்கிட்டு சும்ம நிக்கிது.

எப்பா, நம்ம ஊருக்குள்ள இதுவரைக்கு இப்படி நடந்ததுன்னு நான் கேள்விப்படலன்னு இருவரும் பேசிக்கொண்டார்கள்.

என்னடி கொடுமையா இருக்கு. நானும் வாக்கப்பட்டு வந்து இருபத்து அஞ்சு வருசம் ஆகுது. இதுநா வரைக்கும் இப்படிக் கேள்விப்படல… சின்னாளு, பெரியாளு, மாத்தி, மாத்தி செல்லாயியிடம் மண்டியிட்டு வேண்டினார்கள். அன்னைக்கு சாமியாடி அம்மா காதுக்குப் போய்ச்சேர அது உயிர வெறுத்துட்டு வந்து…

எத்தா, எம் பிள்ளைகப் பொளைக்க வந்த இடத்துள ஆசைப்பட்டு உம் இடத்துல இருக்கிதுக.

சின்னஞ்சிறுசு. அறிஞ்சும் அறியாமலும் தெரிஞ்சம் தெரியாமலும் நடைமுறை தெரியாதுன்னு… நீ தான் பொறுத்துக்கன்னும்.. மங்குமங்குன்னு ஆடா,

போடா எங்க அண்ணே வீட்டுக்குள்ள இருக்கான். அவன்தான் எங்களப் பாதுகாக்கிறவன். குமராண்டி மகன் குமராண்டி அவன்கிட்டப் போத்தா மகளே…

உம் கவல தீரும்…

கெடா வெட்ட நின்னவுக வாயில இருந்துப் போப்பா, போயிப் பெரியவர் வீட்ல விபூதி வாங்கிட்டு… இங்க நடந்ததச் சொல்லு… பத்து அம்பது கொடம் தண்ணி ஊத்தியும் எல்லாம் காணிக்கையும் போட்டாச்சு… என்னான்னு தெரியில.

அவுல கால்ல விழுங்க…

ஊரின் கிழக்கே போனாப் பழையக்கார வீடு இருள் மண்டிப்போனநிலையில்ல, செல்வாக்கியமா இருந்த வீடு இப்பப் பராமரிப்பு இல்லாமல் கிடந்தது.

பால்ராசு முகத்தில கவலை ரேகை, என்னவோ ஏதோ… என்னத் தப்பு எதுவும் புரியாமல் “பல்வலி வந்தவன் பேசாமல் இருப்பதைப் போல போயி நின்னான்.”

உள்ளூர் ஆட்கள் கூட வந்தவர்கள் விலக்கிச் சொன்னார்கள். சூடம் பத்தி வாங்கியாறப்பட்டது.

ஏய் ஏலா முத்துராக்கு எந்திரிச்சு அம்மில இம்புட்டு முனைமுறியாத மஞ்சள் அரைக்கனு முத்துராக்கு எதுவும் பேசல.

அஞ்சறைப்பட்டியில் இருந்து மஞ்சளை நீட்டினாள். அங்ஙன இருந்த அடுப்பில் இருந்த சம்பல எடுக்கும் முன்ன பளுப்பேரிப்போன வேட்டிய இருக்கிக்கட்டி மேலே துண்டைக் கட்டிக் கொண்டார்.

மஞ்சள முகத்துக்கு நேர கொண்டு போனார். எச்சிலைத் துப்பினார். கவுள் அடிக்கிதே. சீசீன்னு துப்பினார்… யார்டா இங்கியா… ன்ன பேசிக்கிட்டே,

டேய், எங்கடா சூடம் வாங்கப் போனவன், வேகமா வந்து சூடத்த நீட்ட,

வலது கையில் மஞ்சள் அதுக்கு மேல சாம்பல், அதுக்கு மேல சூடம்..

ஊம்… பத்த வையிடா, எல்லாம் கட்டளை தான்.

கிழக்கப் பார்த்து நின்னு சூடம் உள்ளங் கையில எறியுது, எறியுது. எறிஞ்சுட்டே இருக்கு.

போடா இந்த மஞ்சள அரைச்சு வைச்சுட்டு பதினொருப் பணம் தண்டனைக் கட்டிட்டு, உம் வீட்டுப்போய்…

எம் தம்பி தங்கை அதுதாண்டா உன் குலத் தெய்வத்துக்கு இருப்பத்தோரு பணம் முடிச்சு வச்சுட்டு. டேய்ன்னு குமராண்டிப் போட்டச் சத்தம், தெருவே அங்கதான் நிக்கிது.

மஞ்சள அரைச்சு உம் சாமிக்கு வச்சுட்டு வீட்டுல தெளிச்சு விட்டுட்டு குளிச்சி ஈரத்துணிமணியோட நிறைக்கொடத் தண்ணியோட வாடா… பாக்கலாம்.

நான் அங்க இருந்துக் காத்துக் கொடுக்கிறேன். போடு இருப்பத்தொரு உக்கி… உம் வீட்ல இருபத்தோரு உக்கி போடனும்.

சொல்லவும் பால்ராசு எதுவும் பேசாமல் சாவிக் கொடுக்கப் பொம்மை மாதிரியே ஆகிட்டார்.

பால்ராசும் சங்கீதாவும் போனாப் பிறவியில செய்த பாவமா என எண்ணும் அளவுக்கு மனம் சோர்ந்து விட்டார்கள்.

ஊர்ல இருந்து வந்த உறவுகள் கஞ்சித் தண்ணியில்லாமக் கிடக்கு.

ஏன்டாக்கிடா வெட்ட நேந்துக்கிட்டது குத்தமாடா கடவுளே! நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு மாசமா சுத்தமா இருக்கோம்.

பால்ராசும், சங்கீதாவும் மனத்துக்குள் பேசிக் கொண்டார்கள்.

எப்படி என்னதாண்டா, தப்புப் பண்ணுனோம். வீட்டுக்குப் போன வேகத்தில கூடுதலா ரெண்டு மஞ்ச சேத்து…

சங்கீதா அரைச்சுட்டு வீட்டுல குலத் தெய்வத்த வேண்டிட்டுக் குடத்துல மஞ்சளக் கறைச்சுக் குடத்தில தண்ணி கொண்டு வந்தார்கள் இருவரும்.

ரெண்டு பேரும் எதுவும் பேசல.

நடந்து கோயிலுக்கு வராக. ஊரே அவுக ரெண்டு பேத்தையும் வேடிக்கை பாக்கிது. அவுக கிடா தான். அவுக கிடா தான். “கிடாக் குலுக்காம நிக்கிது”. அவுக கிடாதான்.. கேட்காதக் காதுகளும் இல்ல, சொல்லாத வாயும் இல்ல… ஒரே நாள்ல ஊர் பூராவும் பேசுப்பொருள் ஆகிப்போனார்கள்.

வெட்கம் புடுங்கித் தின்னுது. பால்ராசுவுக்கும் சங்கீதாவுக்கும்…

இதுவுக்கு மேல வேற என்ன வேணும். இருவர் இதயமும் ஒரே மாதிரி துடித்தன. லப்டப்… லப்டப்… லப்டப்… லப்டப்… நிதாமான யோசித்தார்கள்.

பால்ராசுக்கு மனதில் உதயமானது. இந்த சரவணன் சார் வம்பக் கருவட்டை வச்சு நம்மள வம்புள மாட்டி விட்டான்… மனுசன்?

சங்கீதா டீச்சருக்கு மனதில் ஓடி ஓடி மோதி வெளியே வந்தது. செல்வி டீச்சர் பெண்ணு பெரிய மனுசியாகிருக்கு… முட்டைக் கொண்டாந்து வேணாம் வேணாம்ன்னு சொல்ல சோத்துல வச்சுட்டுப் போயிருச்சு…

நான் சாப்பிடக் கூடாதுல்ல.. அப்படியே கொட்டிட்டேன்.. அவருக்குத் தெரிஞ்சாக் கொண்டே போட்டுடுவார். அவளுக்குத் தெரிஞ்சுச்சு… கொட்டு இல்லாம குலவ இல்லாம ஆடுமா? எல்லாம் கிரகம்…

இரவு நடுசாமத்துக்கு முன்னக் கிடாய் வெட்டப் பூசாரி பறந்து கொண்டிருந்தார். குமராண்டி கோயில் நின்னார். பூசாரி சூடாம் காண்பித்தார்.

டேய், சின்னஞ் சிறுசு… என்னக் கொறை இருந்தாலும் நீ ஏத்துக்கிடனும் மேலைக்கு… நல்லாச் செய்யுறோம்… உனக்கு ரெட்டைக்கிடா வெட்டுறேன்… பால்ராசும் சங்கீதாவும் வேண்டிக் கொண்டார்கள் ஒரே மாதிரியாக?

டேய், குலுக்குடாத் தாயின்னு… அருள்வந்து ஆடியமேனிக்கு தண்ணியைக் குமராண்டி ஊத்தவும்..

டேய், குலுக்குடா, குலுக்குடா இன்னு என்னவேனும் கிடாயா வெட்டுவதற்கு…

அயோத்தி சேர்வை அரிவாளோடு நிக்கிறார். சாமியாடி சொன்ன மாத்திரத்தில் ஆட்டுக்கிடாய் தலைய குலுக்கியது. மீண்டும் தண்ணி ஊத்த மூனு முறை தலையைக் குலுக்கியது. இதுவரை ஊத்தியக் குடத்துக்கு அளவே இல்லை. பால்சாமியும் சங்கீதாவும்

இருவரும் குமராண்டிக் காலில் கிடந்த கோபத்தில் விழுந்தது. அழுதமேனிக்கு எழுந்தார்கள்.

மடியில் இருந்த சாம்பலைப் பூசிவிட்டார். மேலைக்கு நல்லா செய்யுங்க. சாமிக்குப் பயப்படுங்க.

அதுக்குள் வெள்ளாட்டம் கிடாய் தலைவேறு உடம்பு வேறாக துண்டாகக் கிடந்தது மண்ணில்…

பின்னத்தங்கால் சப்பை சாமியாடி வீட்டைத் தேடிப்போனது.

தலையும் முன்னத்தங்காலும் காவக் கொடுக்கப்பட்டது. காவக்காரக வீட்டுக்கு. இரவு பனிரெண்டு மணி ஆயிருச்சுன்னு பூசாரி கோயில் திரையை இழுத்துவிட்டு கதவை அடைத்தார்.

ஊரே வாத்தியார் வீட்டுக்கிடா குலுக்கிறுச்சு. யாரோ அடுத்த ஆண்டு ரெட்டைக்கிடா வெட்டுறேன்னு வேண்டிய பின்னாடி தான் ஆத்தா செல்லாயி அம்மான் ஏத்துக்கிருச்சாம்…

சு. காந்திதுரை சுயவிபரக் குறிப்பு:

சைவத்தைத் தமிழாகவும், தமிழைச் சைவமாகவும் ஆராதனை செய்கின்ற மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றுபவர் முனைவர் சு. காந்திதுரை அவர்கள். அறுபது வயதினை நெருங்கும் வேளையில் பதினாறு வயது இளைஞனாய்ச் சுறுசுறுப்பாய் இயங்குகிறார். தனது குழவிப்பருவம் தொடங்கி இன்னாள் வரையிலான நினைவுகளைத் தோண்டுகிறார். சமூகத்தினை நுண்மையாய் கவனிக்கிறார். படைப்பாக்குகிறார். இலக்கியக் கூட்டங்களில் தொடர்ச்சியாய் பங்கெடுக்கிறார். எவ்விதச் சமரசமும் இன்றி தனது கருத்தினை முன் வைக்கிறார். வட்டார வழக்கினை உயர்த்திப் பிடிக்கிறார். புதிய படைப்பாளர்களுக்குப் பாடமாகிறார். விதைகள், பூஞ்சிரிப்பு, புதுவாழ்க்கை, ஒற்றைவாளி, கருவறை, சாமி போன்ற சிறுகதைத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டிருக்கிறார்.

July 23, 2025
இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . ( 307 )

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினிய வாசக உள்ளங்களே !

மற்றொரு மடலில் உங்களுடன் இங்கிலாந்திலிருந்து இணைவதில் மகிழ்கிறேன்.

ஜூலை மாதம், இங்கிலாந்து அரசியல் அரங்கம் ஒரு பெரிய திருப்பத்தை கண்டது.

லேபர் கட்சி, 174 இடங்களில் வெற்றி பெற்று, “நாம் வந்தோம், பார்த்தோம், வென்றோம்” என்ற ரோமன் பாணியில் ஆட்சி ஏற்றது.

ஆனால் மக்களின் மனநிலை? “வந்ததா? வென்றதா? எதற்காக?” என்ற கேள்விகள்.

புதிய பிரதமர் ஸ்டார்மர், “மாற்றம் தேவை” என்ற முழக்கத்துடன் வந்தார்.

ஆனால் மக்கள், “மாற்றம் வந்ததா, மாறிவிட்டதா?” என்று குழப்பத்தில். ஒரு பக்கத்தில், NHS (தேசிய சுகாதார சேவை) சீரமைப்பு, மற்றொரு பக்கத்தில், குடியிருப்பு விலை உயர்வு. மக்கள், “நாம் வாக்களித்தது வீடு வாங்க, வீரம் வாங்க அல்ல!” என்று புலம்புகிறார்கள்.

ஜூன் மாதத்தில் வெப்பநிலை 30°C தாண்டியது.

லண்டனில், லிடோக்கள் (திறந்த நீச்சல் குளங்கள்) “நீர் இல்லாமல் நீச்சல்” என்ற நிலைக்கு வந்தன.

மக்கள், “நாம் வெப்பநிலையை எதிர்பார்த்தோம், வெப்பமூட்டத்தை அல்ல!” என்று குளிர்பானம் குடித்தபடி புலம்பினர்.

அதே சமயம், “பிரைடு” விழா ஜூலை 5ம் தேதி நடந்தது. லண்டன் நகரம், வண்ணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

ஆனால் சிலர், “நாம் வண்ணங்களை கொண்டாடுகிறோம், ஆனால் வணிகம் அதை விற்பனை செய்கிறது” என்று விமர்சனம் செய்தனர்.

இங்கிலாந்து-இந்தியா டெஸ்ட் போட்டி நடைபெறுகிறது.

ஆனால் ரசிகர்கள், “நாம் கிரிக்கெட் பார்க்கிறோம், அரசியல் விளையாட்டு அல்ல!” என்று விளம்பர இடைவெளியில் புலம்புகிறார்கள்.

இங்கிலாந்து தற்போது ஐந்து போட்டிகள் கொண்ட டெஸ்ட் தொடரில் 2–1 என்ற முன்னிலையில் உள்ளது. இந்தியா, எட்ஜ்பாஸ்டனில் நடந்த இரண்டாவது போட்டியில் வெற்றி பெற்றது.

ஆனால் லீட்ஸ் மற்றும் லார்ட்ஸ் போட்டிகளில் தோல்வி கண்டது.

நான்காவது டெஸ்ட் ஜூலை 23–27 வரை மாஞ்செஸ்டரில் நடைபெற உள்ளது, இது இந்தியாவுக்கான மிக முக்கியமான போட்டி எனக் கருதப்படுகிறது.

ஜஸ்பிரித் பும்ரா மீண்டும் அணியில் சேரும் வாய்ப்பு அதிகம், ஏனெனில் அவரது பங்கேற்பு தொடரை சமநிலைப்படுத்த உதவலாம்.

தொடரின் இறுதி போட்டி ஆகஸ்ட் 4ம் தேதி ஓவல் மைதானத்தில் நடைபெறும்.

ஜூலை 8–10, 2025 வரை பிரெஞ்சு அதிபர் எம்யூவல் மக்ரோன் தனது மனைவி பிரிஜிட் மக்ரோனுடன் இணைந்து இங்கிலாந்துக்கு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மாநில விஜயத்தை மேற்கொண்டார்.

இந்த விஜயம், பிரெக்சிட்டுக்குப் பிறகு ஐரோப்பிய ஒன்றியத் தலைவர் ஒருவர் மேற்கொண்ட முதல் மாநில வருகையாகும்.

வின்ட்சர் கோட்டையில் நடந்த வரவேற்பு விழா, அரச குடும்பத்தின் பம்பரமான ஏற்பாடுகளுடன் நடைபெற்றது.

மக்ரோன், பாராளுமன்றத்தில் உரையாற்றி, பிரிட்டன் மற்றும் பிரான்ஸ் இடையேயான உறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.

பாதுகாப்பு, குடியேற்றம், செயற்கை நுண்ணறிவு, கலாசாரம் உள்ளிட்ட பல துறைகளில் கூட்டாண்மை தீவிரமாக்கப்படும் என அவர் தெரிவித்தார்.

ஜூலை 10, 2025 அன்று பிரான்ஸ் மற்றும் இங்கிலாந்து “ஒன்று வருகை, ஒன்று திருப்பி அனுப்பு” என்ற புதிய அகதி உடன்படிக்கையை அறிவித்தன.

இங்கிலாந்து, சட்டவழியாக உறவுகள் உள்ள அகதிகளை ஏற்க, சட்டவிரோதமாக படகில் வந்தவர்களை பிரான்ஸுக்கு திருப்பி அனுப்பும் திட்டம் இது.

ஆரம்பத்தில், வாரத்திற்கு 50 பேர் வரை திருப்பி அனுப்பப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இது அகதிகள் கடல் வழியாக வருவதை தடுக்கும் முயற்சியாகவும், ஐரோப்பிய ஒப்புதலுக்காக காத்திருக்கும் ஒரு பைலட் திட்டமாகவும் உள்ளது.

ஜூலை 2025இல், லேபர் கட்சிக்குள் இடது சாரி உறுப்பினர்களிடையே மனநிலை மாறுபாடுகள் தீவிரமாக காணப்படுகின்றன.

முன்னாள் தலைவர் ஜெர்மி கோர்பன், லேபரின் தற்போதைய மையவாத போக்கை எதிர்த்து, புதிய இடதுசாரி கட்சி ஒன்றை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார்.

சாரா சுல்தானா உள்ளிட்ட சில சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்ட எம்.பிக்கள், கோர்பனுடன் இணைந்து புதிய கட்சியை உருவாக்க உள்ளனர்.

இந்த புதிய கட்சி, பாலஸ்தீன ஆதரவு, நலத்திட்ட விரிவாக்கம், பணக்காரர்களுக்கான வரி சீரமைப்பு போன்ற கொள்கைகளை முன்வைக்கலாம்.

லேபர் கட்சியின் இடது பாகம், குறிப்பாக டயான் அபோட், அப்சானா பேகம் போன்றவர்கள், கோர்பனின் கூட்டணியில் சேரும் வாய்ப்பு உள்ளது.

புதிய கட்சி, இளைய வாக்காளர்கள் மற்றும் சமூகநீதி ஆதரவாளர்களிடையே ஆதரவை பெறும் என கருத்துக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.

இது லேபர் கட்சிக்குள் புதிய பிளவுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஆனால், புதிய கட்சி தொடர்ச்சியான ஆதரவை பெறுமா?

அல்லது ஒரு தாற்காலிக அலைதானா? என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

ஜூலை 11ம் தேதி, இசைக்கவி ரமணன் லண்டன் வந்தார்.

இம்மாத முடிவுவரை லண்டனில்.இருக்கும் அவர் பல நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்கிறார்.

ஜூலை 17, 2025 அன்று இங்கிலாந்து பிரதமர் கியர் ஸ்டாமர் மற்றும் ஜெர்மனிய அதிபர் பிரிட்ரிக் மெர்ஸ் லண்டனில் முக்கியமான சந்திப்பை மேற்கொண்டனர்.

இந்த சந்திப்பு, இரு நாடுகளுக்கிடையேயான உறவுகளை புதிய பரிமாணத்திற்கு கொண்டு சென்றது.

அவர்கள் கென்சிங்டன்ட்ரீட்டி (“Kensington Treaty”) எனப்படும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர்.

இது பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்பம், கல்வி, மற்றும் குடியேற்றம் உள்ளிட்ட 17 முக்கிய துறைகளில் கூட்டாண்மையை வலுப்படுத்தும் திட்டமாகும்.

ஜெர்மனியில் இருந்து UK-க்கு செல்லும் பயணிகள், விரைவில் இ கேட் (e-Gate) வசதியைப் பயன்படுத்த முடியும்.

இது வணிக மற்றும் கல்வி பயணிகளுக்கு பெரும் நன்மை தரும்.

இலஞ்சம் மற்றும் அகதி கடத்தல் தொடர்பான சட்டங்களை ஜெர்மனி கடுமையாக்கும் திட்டத்தை ஸ்டாமர் பாராட்டினார்.

“சிறிய படகுகள்” வழியாக யூகே(UK)க்கு வருவதை தடுக்கும் முயற்சியாக இது பார்க்கப்படுகிறது.

இரு தலைவர்களும் உக்ரைன் மற்றும் காசா நிலைமைகள் குறித்து உரையாடினர்.

இருவரும் நட்பு மற்றும் கூட்டாண்மையின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினர்.

இந்த சந்திப்பு, பிரெக்சிட்டுக்குப் பிறகு யூகே – ஈயூ (UK–EU) உறவுகளை மீண்டும் கட்டமைக்கும் முயற்சியில் ஒரு முக்கிய கட்டமாக கருதப்படுகிறது.

ஜூலை 2025இல், இங்கிலாந்து பிரதமர் கியர் ஸ்டாமர் மற்றும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் இடையிலான உறவு, அரசியல் வட்டாரங்களில் பெரும் கவனத்தை பெற்றுள்ளது.

இருவரும் பொதுவான அரசியல் நிலைப்பாடுகள் இல்லாதபோதிலும், தனிப்பட்ட உறவுகள் மற்றும் குடும்ப மதிப்பீடுகள் மூலம் நெருக்கம் வளர்த்துள்ளனர்.

ஸ்டாமர், ட்ரம்ப் மீது “நான் அவரை விரும்புகிறேன்” என்ற அளவிற்கு நேர்மையான பாராட்டுகளை தெரிவித்தார்.

“அவர் லிபரல் அல்ல, ஆனால் நல்ல ஒப்பந்தங்களைச் செய்தார்” என ட்ரம்ப் கூறினார்.

இருவரும் பிரெக்சிட்டுக்குப் பிறகு UK–US வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கியதில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர். இந்த ஒப்பந்தம், UK கார் மற்றும் விமான உற்பத்தி துறைகளுக்கான அமெரிக்க வரிகளை குறைத்தது.

ட்ரம்ப், ஜூலை 25–29 வரை ஸ்காட்லாந்தில் தனிப்பட்ட விஜயத்தில் இருப்பார்.

அப்போது ஸ்டாமருடன் அபெர்டீனில் சந்தித்து, வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை “refine” செய்வதாக திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

ஸ்டாமர், ட்ரம்ப் மீது “அவர் குடும்பத்தை நேசிக்கிறார், அதுவே அவரை நிலைநிறுத்தச் செய்கிறது” எனக் கூறினார்.

இது, இருவருக்கிடையே மனதளவிலான இணைப்பை உருவாக்கியதாக அவர் விளக்கியுள்ளார்.

இருவருக்கிடையேயான உறவு, யூகே-யூஸ்(UK–US) உறவுகளை வலுப்படுத்தும் முயற்சியாகவும், உள்நாட்டு விமர்சனங்களை ஏற்படுத்தும் காரணமாகவும் மாறியுள்ளது.

ஸ்டாமர், “தேசிய நலனுக்காக” இந்த உறவை வளர்த்ததாக கூறுகிறார், ஆனால் சில இடதுசாரி விமர்சகர்கள், “மதிப்பீடுகளுக்கு விரோதமான நட்பு” எனக் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளனர்.

இது அரசியல் அல்ல, ஒரு பரஸ்பர நலன் சார்ந்த நட்பு என ஸ்டாமர் விளக்குகிறார். ஆனால், “இது எவ்வளவு நீடிக்கும்?” என்பது இன்னும் ஒரு திறந்த கேள்வியே.

இங்கிலாந்து கடந்த ஒரு மாதத்தில் அரசியல் மாற்றம், சமூக சுழற்சி, வானிலை வேறுபாடு என பல பரபரப்புகளை கண்டது.

அன்பினிய உறவுகளே !

மாதாந்த முக்கிய நிகழ்வுகளை ஒரு புலம்பெயர் தமிழனின் பார்வையில் பார்த்து உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன்.

July 23, 2025
மேதையாய் ஞானியாய் விளங்குகிறார் அடிகள் !

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மேனாள் தமிழ்மொழிக் கல்வி இயக்குநர்
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா

ஈழத்தின் கிழக் கெங்கும் எழில் கொஞ்சும்
எங்குமே பண்பாடு சிறந் தோங்கும்
வாளை கெண்டை மீன்கள் துள்ளியோடும்
வய லெங்கும் பயிர் செழித்து நிற்கும்

தாள மொடு பெண்கள் பாட்டிசைப்பார்
தலை யசைத்து ஆண்கள் ரசித்திடுவார்
கால மதை எண்ணாமல் உழைத்திடுவார்
கடவுளுமே நல் அருளை வழங்கிடுவார்

சமத்துவமாய் மக்கள் அங்கே வாழ்ந்திடுவார்
சமயநெறி தனையவரும் கடைப் பிடிப்பார்
மீன்பாடும் அதிசயமும் அங்கே உண்டு
தேனாக உபசரிப்பில் தித்திபார் அங்கு

மீன்பாடும் தேனாட்டை வியந்து பார்க்க
மேதையென மயில் வாகனன் பிறந்தாரே
அதிசயமே இல்லாது அவருமே பிறந்தார்
அனைவருமே போற்றிடவே அம்மேதை வாழ்ந்தார்

பெளதிக ஆசானாய் படித்தவரும் வந்தார்
பண்டிதராய் பின்னே பட்டமவர் பெற்றார்
கிழக்கிருந்து அவரும் வடக்குக்கு வந்தார்
கேண்மைமிகு ஆளுமைகள் பலரும் இணைந்தார்

ஆசானாய் அமர்ந்தார் அதிபராய் உயர்ந்தார்
ஈசனை எண்ணியே எல்லாமே செய்தார்
இல்லற இன்பத்தை நாடாமல் அவரும்
நல்லறமாய் துறவறத்தை நயந்தேற்று நின்றார்

இராமகிருஷ்ண இயக்கம் ஈர்த்தது அவரை
பிள்ளைத் திருநாமம் பெயர்ந்துமே போனது
உள்ளம் வெளுத்தது உயர்நாமம் ஆகவே
விபுலானந்த நாமம் வெளிச்சமாய் ஆகியதே

இல்லறத்தைத் துறந்தாலும் இதயத்தில் தமிழை
ஏந்தியே விபுலானந்தார் எங்குமே சென்றார்
பன்மொழிகள் கற்றார் பலநூல்கள் படைத்தார்
பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசானாய் அமர்ந்தார்

அண்ண மலை அவரை அணைத்தது
ஆருமே ஆற்றாத பணிகளை ஆற்றினார்
ஈழமும் அவரை ஏந்தியே நின்றது
எங்குமே விபுலானந்தர் அறிவொளி பரந்தது

பாமரர்க்குப் பாரதியை பக்குவமாய் காட்டினார்
பண்டிதர்கள் எதிர்த்தாலும் பாரதியை உயர்த்தினார்
ஈழத்து ஆசானால் எங்கள்கவி பாரதியும்
ஆழமாய் அனைவரதும் அகத்திலே அமர்ந்திட்டான்

அடிகளார் மாணாக்கர் அனைவருமே ஆளுமைகள்
ஆராய்ச்சிப் பாதைக்கு அவரேதான் அடித்தளமே
அறிவியலைத் தமிழோடு இணைத்தாரே அடிகளார்
அன்னைத் தமிழும் அதியுயர்வு பெற்றதே

யாழ்நூலை ஆக்கியதால் யாவருமே வியந்தார்கள்
அறிவியலைத் தமிழோடு இணைத்திட்டார் அடிகளார்
இப்படி ஒருநூலை எவருமே ஆக்கார்கள்
அடிகளார் ஆராய்ச்சி தமிழுக்குப் பொக்கிஷமே

வெள்ளைநிற மல்லிகையை வேறெவரும் தரமாட்டார்
உள்ளக் கமலத்தை உவந்தளித்தார் அடிகளார்
தெள்ளத் தெளிவாக தித்திக்கும் கவிதைகளை
அள்ளிக் கொடுக்க ஆருமே இங்கில்லை

ஏழைகள் கல்வியைக் கற்றிட வழிசமைத்தார்
வாழுகின்ற நெறிகளை வைத்திட்டார் கற்றலிலே
அனைவரையும் அணைத்தார் அறிவுலகைக் காட்டினார்
ஆன்மீக ஞானியாய் திகழுகிறார் அடிகளார்

காரைதீவின் மைந்தன் கற்றதால் உயர்ந்தார்
கரையேறாப் பலரையும் கரையேற்றி விட்டார்
கடவுளை நம்பினார் கண்ணியத்தைக் காத்தார்
காய்தல் உவத்தலின்றி கடமையினை ஆற்றினார்

முத்தமிழ் வித்தகராய் அடிகளார் இருந்தார்
மூத்ததமிழ் அறிஞரெலாம் வியந்துமே பார்த்தார்
வித்தகராய் விளங்கினார் விபுலானந்த அடிகள்
மேதையாய் ஞானியாய் விளங்குகிறார் அடிகள்

July 21, 2025
கூடு விட்டுக் கூடு பாய்வது இத்தனை எளிது

அண்ணாகண்ணன்

திகில் ஊட்டக்கூடிய இந்த இயல்பினை அவ்வப்போது உணர்ந்திருக்கிறேன்.

கூடு விட்டுக் கூடு பாய்வது இத்தனை எளிது என்றும் நான் நினைக்கவில்லை.

திரைப்படம் பார்க்கையில் அதிலிருந்து வெளியே நின்று பார்ப்பதில்லை. அதில் வரும் ஒவ்வொரு பாத்திரமாகவும் நானே ஆகிவிடுவது. பல பாத்திரங்கள் இருக்கையில் அதில் ஒன்றுக்குள் புகுந்துவிடுவது. அதன் உணர்வுகளுடன் ஒன்றிக் கலந்துவிடுவது. அந்த நேரத்தில் புற உலகிலிருந்து முற்றிலுமாக விலகிவிடுவது.

திரையில் போர்க்களக் காட்சி. வாளுருவி, குதிரையில் ஏறி, எதிர்வரும் வீரர்களின் மேல் பாய்ச்சிக் கொல்வது. சுற்றி நின்று தாக்கும் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்களைத் தனியொருவனாக எதிர்த்து நின்று சுழன்று சுழன்று தாக்குவது. இங்கெல்லாம் அந்த நாயகன் அங்கே தனித்து இல்லை.

நாயகி தண்ணீர் குடிக்கையில் அந்தத் தண்ணீராக அவள் வாய்க்குள் புகுந்து, கழுத்தில் இறங்கி, நெஞ்சுத் துடிப்போடு வயிற்றில் இறங்குவது. ஒவ்வொரு நடன அசைவின்போதும் தன்னிச்சையாக அதேபோல் நடனம் ஆடுவது, சொடுக்கும் பார்வையிலும் துடிக்கும் உணர்விலும் கலப்பது.

கிரிக்கெட் பார்க்கையில் பந்து வீச வரும்போது அந்தப் பந்துவீச்சாளராக மாறுவது. பிறகு அந்தப் பந்தாகவே மாறிவிடுவது. மட்டைவீச்சாளருக்கு வருகையில் மட்டை வீச்சாளராகவே மாறுவது. இப்போது மொத்த மைதானமும் என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்துவிடும். ஈட்டி எறிதலில் நீரஜ் சோப்ராவாக மாறி, ஓடிவரும் அவரது காலாக, அவரது கையாக, முட்டியாக, கைப்பிடியாக, பிறகு அந்த ஈட்டியாகவே மாறி, எழுச்சியுடன் பாய்வது. டென்னிஸ் பார்க்கும்போது அந்த ஆட்டக்காரராக மாறுவது. இப்போது பந்தை எதிர்கொள்வதும் அடிப்பதும் அவர் இல்லை. நானே. திரையில் மட்டுமில்லை, நிஜத்திலும் இப்படித்தான்.

கர்நாடக சங்கீதத்தில் ஓர் ஆலாபனையைக் கேட்கையில், அந்த நாவின் அசைவை, கண்டத்தின் அதிர்வை, மூச்சுக் காற்றின் பயணத்தை, அந்த இசை தோன்றும் இடத்தை உணர முடிகிறது. இதையே ஊளையிடும் ஒரு நாயின் குரல், தீனமாக எழும் ஒரு பசுவின் குரல், ஏங்கி அழைக்கும் ஒரு குயிலின் குரல் எழும் இடத்தையும் நெருங்க முடிகிறது.

குழந்தையுடன் பேசும்போது குழந்தையாகவே மாறிவிடுவது, அதனுடன் சண்டையிட நேர்ந்தால் குழந்தையுடன் சரிக்குச் சரியாக நின்று சண்டையிடுவது, வாகனத்தை ஓட்டுகையில் முழுமையாக ஓட்டுநராகவே மாறிவிடுவது, தோசை சுடும்போது முழு கவனத்தையும் தோசையின் மீது வைப்பது, சாலையோரம் ஒரு புன்னகையைக் கண்டால், அதை முழு உள்ளத்துடன் ஏற்றுப் புன்னகைப்பது, எந்த வேலையைச் செய்யும்போதும் அந்த வேலையை மட்டுமே மனத்தில் நிறுத்துவது போன்றவை இயல்பாக நடக்கின்றன.

இலக்கிய வரிகளைப் படிக்கையில் அதை எழுதியவரின் உள்ளத்துடன் பொருந்தி வாசிப்பது, திருவள்ளுவரின், ஆண்டாளின், பாரதியின், விவேகானந்தரின் உள்ளத்திற்குள் வாழ்வது, ஓர் அன்றாட நடவடிக்கை. எந்தப் பெரிய முயற்சியும் இல்லாமலே இதைச் செய்ய முடிகிறது. நினைத்த மாத்திரத்தில் அதுவாகவே மாறுவது.

கூர்மையான, நுணுக்கமான சில பணிகளைச் செய்யும்போது, என் உடலே கூர்முனையாக மாறிவிடும். மொத்த உணர்வுகளும் ஆற்றலும் ஒரு புள்ளியில் குவிந்துவிடும். என் பார்வை குவியும். என் விரல் குவியும். என் வாய் குவியும். என் மூச்சுக் காற்றும் அதைத் தொந்தரவு செய்யக் கூடாது என்று அதை நிறுத்திவைத்து, நிறைவேற்றும் பணிகளும் உண்டு.

நான் செய்யக்கூடிய செயல்கள் பலவும் மிகச் சிறப்பாக இருக்கக் காரணம், அதற்கு என்னை ஒப்படைப்பதே. அச்செயலில் மாபெரும் ஆற்றல் படைத்த, மகத்தான ஆளுமை என்ற எண்ணத்தில் அதை நான் செய்யத் தொடங்குகிறேன். செய்யத் தொடங்கிய பின், அந்த எண்ணத்தையும் மறந்துவிடுவேன். அந்த நேரத்தில் வேறு எது குறித்தும் நான் சிந்திப்பதில்லை. விளைவு, இயல்பாகவே என் செயல்களின் தரம், பெரும் உயரத்தில் இருக்கும். சில நேரங்களில் வேறு சிந்தனையில் இருக்கும்போது, இன்னொரு பணியைச் செய்தாக வேண்டிய சூழல் தோன்றும். மனம் ஈடுபடாத நிலையில், சில பணிகள் சாதாரணமாக அமையும். சில நேரங்களில் இந்தத் தரம் போதும் என நானாக நினைப்பதால், சிலவற்றில் அது சராசரியாக அமைவதும் உண்டு.

இப்படியான தருணங்களைத் தவிர்த்து, பல நேரங்களில் நான் பற்றற்ற நிலையில் இருப்பதுண்டு. அதாவது, எத்தகைய பணிகளையும், கூடுபாய்வதையும் முடித்துவிட்டு, அமைதிக்குத் திரும்பிவிடுவது. இரண்டும் இரண்டு மனநிலை, அவ்வளவே.

நீ எதைச் செய்கிறாயோ அதுவாகவே மாறிவிடு. இது வெறும் தத்துவம் இல்லை. வாழ்க்கைக் கொள்கை. அனைத்தும் மனத்திலிருந்தே தொடங்குகிறது. இதை இங்கு எழுதக் காரணம், என்னைப் போல் இது எல்லோராலும் முடியும். கடினமான பயிற்சி எதுவும் தேவையில்லை. முழுமையாக நம்பினால் போதும். சிறிதும் ஐயமின்றி நம்புங்கள். உங்களாலும் உங்கள் மனநிலையை ஒரு கணத்தில் மாற்ற முடியும். அதற்குரிய தேவையும் விருப்பமும் இருப்பது இந்த மனநிலையை இன்னும் எளிதில் கொண்டு வரும். முயற்சி திருவினையாக்கும். ஒரே ஒரு முறை முயன்றாலும் போதும்.

படம்: ஐயப்பன் கிருஷ்ணன்

July 20, 2025
ஒரு கதை

அண்ணாகண்ணன்

குருதிப்புனல் திரைப்படத்தின் கதைப்படி, காவல் துறை அதிகாரிகள் இருவர், தீவிரவாதக் குழுவிற்குள் ஊடுருவிக் கலப்பர். அவர்களுள் ஒருவர், படிப்படியாக முன்னேறி அதன் தலைமைப் பதவிக்கு வருவார். ரமணா திரைப்படத்தில், ஒரு கல்லூரியில் பயின்ற மாணவர்கள் போட்டித் தேர்வு எழுதி, அரசின் பல்வேறு துறைகளில் நுழைந்து நேர்மையாகப் பணியாற்றுவர். இதே போல் என்னிடம் ஒரு கதை இருக்கிறது.

உலகையே மாற்ற வேண்டும் என்ற உந்துதல் கொண்ட கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் ஒரு குழுவாகச் சேர்கின்றனர். நாட்டின் அவல நிலை, அவர்களை வருத்துகிறது. சும்மா எழுதிக்கொண்டிருந்தால் சமூகத்தில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்த முடியாது என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்கின்றனர். இலஞ்சத்தை ஊழலையும் ஒழிக்க வேண்டும். நல்லாட்சி வழங்க வேண்டும். சரியான நீதி கிடைக்க வேண்டும். உரியவர்களுக்கு உரிய மரியாதை அளிக்க வேண்டும். தகுதியானவர்களுக்கு விருதுகள் கிடைக்க வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் நிறைவேற்ற, நேரடி அரசியலில் இறங்க வேண்டும். அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என முடிவு செய்கின்றனர்.

கட்சிக்கு வெளியிலிருந்து ஆதரவுக் குரல் கொடுத்தால் போதாது என்று நேரடியாகக் கட்சிகளில் சேர்கின்றனர்.
தங்களுக்குச் சாதகமான கட்சிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றில் சேர்கின்றனர். தங்கள் பேச்சாற்றலால், எழுத்தாற்றலால் முழுநேர அரசியல்வாதிகளையே தூக்கிச் சாப்பிடும் வகையில் செயல்படுகின்றனர். தங்கள் தலைவர்களைப் போற்றுவதானாலும் எதிர்க் கட்சிகளைத் தாக்குவதானாலும் முரட்டு அடி அடிப்பதில் முத்திரை பதிக்கின்றனர். பிரசார பீரங்கிகளாக வளர்கின்றனர். செய் அல்லது செத்துமடி, ஒன்றுசேர் புரட்சி செய், இப்படை தோற்கின் எப்படை வெல்லும் என வீரமாகப் பேசுகின்றனர்.

அவர்களின் பெயர்கள் சுவரொட்டிகளில், பதாகைகளில் சிறிய எழுத்தில் தொடங்கி, படிப்படியாகக் கொட்டை எழுத்தாக வளர்கின்றன. கட்-அவுட்டுகளிலும் இவ்வாறே அவர்களின் உருவம் வளர்கிறது. மேடைகளில் சிறிய மாலை, ஆளுயர மாலையாக வளர்கிறது. சிறிய நினைவுப்பரிசு, பெரிய நினைவுப்பரிசாக வளர்கிறது. தொலைக்காட்சிகளில் சில விநாடிகள் தோன்றியவர்கள், மணிக்கணக்காகப் பேசுகிறார்கள். பத்திரிகைகளில் ஓரச் செய்தியாக இருந்தவர்கள், தலைப்புச் செய்தியாக வளர்கிறார்கள். அவர்கள் வெளியிடும் புத்தகங்களும் சிறிய அளவிலிருந்து பெரிய புத்தகங்களாக வளர்கின்றன. விரைவில் அவர்களுக்குப் பட்டங்கள் கிடைக்கின்றன. தலைவர்களின் இதயத்தில் இடம் பிடிக்கின்றனர். கட்சிகளில் பொறுப்புகளுக்கு வருகின்றனர். படிப்படியாக முன்னேறி, தேர்தலில் போட்டியிடுகின்றனர். பதவிகளுக்கு வருகின்றனர்.

இந்த இலக்கியவாதிகளும் அவர்களின் உள்வட்டத்தினரும் கட்சிகளின் அனைத்து நிலைகளிலும் அனைத்துக் குழுக்களிலும் இடம் பெறுகின்றனர். சமூக ஊடகங்களில் ஒவ்வொரு நாளுக்குமான செயல்திட்டத்தை இவர்கள் வடிவமைக்கின்றனர். எந்தக் கருத்தை முன்வைக்க வேண்டும், எதிர்க்கட்சிகளின் விமர்சனங்களை எப்படி முறியடிக்க வேண்டும், யாருடைய வாக்குகளை எப்படிப் பெற வேண்டும், எந்தக் கூட்டத்தை எப்படித் தூண்டிவிட வேண்டும், தங்களுக்குப் பாதகமான சூழலில், திடீர் சர்ச்சையைக் கிளப்பி, பிரசாரங்களை எப்படித் திசைதிருப்ப வேண்டும் என அனைத்திலும் நிபுணத்துவம் பெறுகிறார்கள்.

அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் வேட்பாளர்கள் யார் என்பதிலிருந்து மாநில அரசின் விருதுகள் யாருக்குக் கிடைக்க வேண்டும், யாருடைய புத்தகங்களை நூலகத்திற்கு வாங்க வேண்டும், தலைவர்களை யார் சந்திக்க வேண்டும், தலைவர்கள் யாரைச் சந்திக்க வேண்டும், கூட்டங்களில் தலைவர்கள் என்ன பேச வேண்டும் என்பது வரை இவர்களே தீர்மானிக்கின்றனர். இவர்களின் படைப்புகள், பாடப் புத்தகத்தில் சேர்க்கப்படுகின்றன. தேர்வுகளில் இவர்களைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கு மாணவர்கள் விடை எழுதுகின்றனர்.

மாநிலத்தில் மட்டுமின்றி, மத்தியிலும் இவர்கள் அதிகாரத்திற்கு வருகின்றனர். இப்போது, நாட்டின் குரலாக இவர்கள் ஒலிக்கின்றனர். அயல்நாட்டுத் தூதுக் குழுவிலும் இவர்களே இடம் பிடிக்கின்றனர். இவர்களின் பின்னால் இலட்சக்கணக்கானவர்கள் திரள்கின்றனர். சுழல் விளக்கு பொருத்திய மகிழுந்துகளில் இவர்கள் விரைகின்றனர். இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களாக உயர்கின்றனர். எல்லாக் கட்சிகளிலும் இவர்களே மூளையாகச் செயல்படுகின்றனர். எந்த முடிவையும் இவர்களைக் கேட்காமல் தலைவர்கள் எடுப்பதில்லை. இவர்களின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சி என்ன? இவர்கள் என்னென்ன சமூக மாற்றங்களை ஏற்படுத்தினார்கள்? புதியதோர் உலகைப் படைத்தார்களா? மீதியை வெள்ளித் திரையில் காண்க.

இந்தக் கதையைத் திரைப்படம், வலைத்தொடர் போன்று ஏதேனும் வடிவத்தில் எடுப்பவர்கள், எனக்கு உரிய காப்புரிமைத் தொகையை (ராயல்டி) தர வேண்டும் எனக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

July 16, 2025
பாகவதப் பாரதத்தில் போர்ச் சித்திரிப்புகள்
வே. பா. இதழ் நேசராஜ்
முனைவர் பட்ட ஆய்வு மாணவி
அரிய கையெழுத்துச் சுவடித்துறை
தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்
ithazhjoyson@gmail.com
ஆய்வு நெறியாளர்: முனைவர் த. ஆதித்தன், இணைப்பேராசிரியர்

ஆய்வுச் சுருக்கம்

மனிதனின் உள்ளத்தில் இயல்பாக ஊறி எழும் பல்வேறு உயிர்க்குணங்களுள் போர் உணர்வும் ஒன்று என்பதைப் பாரதம் போன்ற இலக்கியங்கள் வாயிலாக அறியமுடிகிறது. ஒரு மன்னனின் புகழ்நிறைந்த, வளமான வாழ்வைக் கண்டு மனம்நொந்த இன்னொரு நாட்டு மன்னனுக்கு, அத்தகைய வாழ்வு தமக்கு இல்லையே என்று பொறாமை ஏற்பட்டது. அதைத் தாமும் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசையால், அவர்களுக்குப் பலவகையிலும் குற்றங்கள் செய்யத் துணிந்தான். அதனால் அவர்களுக்கிடையில் அது மிகப்பெரிய போராக உருவெடுத்தது. இத்தகைய சூழலில் ஒரு நாட்டைப் பாதுகாப்போடு ஆள்வதற்கு அடிப்படை உறுப்பாகப் படை அமைந்தது. படை இருந்தால் பாதுகாப்பு என்ற இலக்கணத்தோடு நாட்டை ஆட்சி செய்தவன், அதற்கேற்ப படைகளை உருவாக்கினான். அதுவே காலாட்படை, குதிரைப்படை, யானைப்படை, தேர்ப்படை என நான்காக வகைப்படுத்தப்பட்டுப் பழங்காலம் முதலே நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது. போரின் ஆக்கமும் அழிவும் போர்த்தலைமையின் அறிவாற்றல், மதிநுட்பம், அரும்பண்புகள், படைவீரர்களின் தகுதி, குழுவுணர்வு முதலியவற்றைப் பொறுத்தே அமைகிறது; அதன் அடிப்படையிலேயே படையை அணிவகுத்தல், போர் நடைபெறும்போது அதில் முன்னேற்றம், தாக்குதல், காத்தல், பின்வாங்குதல் முதலிய செயல்கள் நடைபெற்றன. ஒவ்வொரு படைப்பிரிவினரும் அதற்கேற்பப் போர்க்கருவிகளைப் பயன்படுத்துதல் வெற்றிக்கு வழிவகுத்தன. சங்ககாலம் முதலே வில், வாள், வேல், அம்பு, தண்டம், கேடயம், கவசம் முதலிய கருவிகளைக் கொண்டு எதிரிகளோடு போரிட்டுள்ளனர். மகாபாரதத்தில் போரின்போது இக்கருவிகளோடு மேலும் பல ஆயுதங்கள், கணைகள் முதலியன பயன்படுத்தியதைக் காணலாம். குருச்சேத்திரப் போர் பாகவதப் பாரதத்தில் எவ்வாறு சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைப் புலப்படுத்துவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

குறிப்புச் சொற்கள்: போர் – படை – அணிவகுப்பு – தூது – போர்க்கருவிகள் – போர்க்களம் – போரிசைக்கருவிகள்- போர் அறம் – கடமை

முன்னுரை

பாகவதப் பாரதம் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் (பொ.ஆ.1745-1755) தமிழகத்தின் தென்பகுதியான கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் தோன்றிய, தமிழுக்குப் புதிய வரவான ஒரு நாட்டுப்புறக் காப்பியம். இதனை இயற்றியவர் தேரிக்கரையான் ஸ்ரீபல்பநாப நாடார் ஆவார். அம்மானை யாப்பிலான இக்காப்பியம் 26,000 அடிகளைக் கொண்டது. ‘பாரதமும் பாகவதமும் பண்பாய்த் தெரிந்தெடுத்து’ அவற்றைப் பொருத்தமாக இணைத்துப் படைத்து இக்காப்பியத்திற்குப் ‘பாகவதப் பாரதம்’ எனப் பெயர் சூட்டியுள்ளார் ஆசிரியர்¹. பாகவதப் பாரதத்தில் பன்னிரண்டு போர்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் இறுதிப் போரான பாரதப்போர் என்னும் குருச்சேத்திரப் போர்ச் சித்திரிப்புகளை இக்கட்டுரை விவரிக்கிறது.

போருக்கான காரணம்

அளவுகடந்த மண்ணாசையால் போர் நிகழ்வதுண்டு. தன்னாட்டில் வாழும் குடிகள் வளத்துடன் வாழ்வதற்குப் போதிய இடமில்லாததினாலும்; இடம் சிறிதென்னும் ஊக்க மேலீட்டினாலும் மன்னர் போர் தொடுப்பர்; அரசுரிமைக்குத் தடையேற்படும்போதும்; சொல்லில் அல்லது செயலில் மானக்குறைவு ஏற்படும்போதும் போர் மூளும். தம் படைவலி, தம் செங்கோல், தம் ஆணை முதலியவற்றை யாவரும் ஒப்புக்கொண்டு தமது ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருக்க, தாம் அரசருக்கு அரசராகத் திகழவேண்டும் என்ற உட்கோளே அக்கால அரசரின் போர்கள் பலவற்றிற்குக் காரணமாக இருந்துள்ளன. வெண்ணிப்பறந்தலை, கருவூர், கூடல், வாகைப்பறந்தலை, நெய்தலங்கானல், தலையானங்கானல், கானப்பேர் முதலிய இடங்களில் இக்காரணம் பற்றியே போர்கள் எழுந்துள்ளன². இவை மட்டுமன்றி, அரச குடும்பத்திற்குள் ஏற்படும் முரண்கூட போர் ஏற்படும் சூழலை உருவாக்கும்; அது மேற்குறித்த காரணங்களில் ஒன்றோ அல்லது பலவாகவோ இருக்கும். அத்தகைய காரணங்களால் ஏற்பட்ட போர்தான் பாரதப்போர்.

பாகவதப் பாரதம்வழி பின்வருவனவற்றைப் போருக்கான காரணங்களாக அறியமுடிகிறது. அவை, துரியோதனனுக்கு ஏற்பட்ட மண்ணாசையும்; தானே ஒட்டுமொத்த நாட்டுக்கும் மன்னராக இருப்பதோடு, மன்னவர்க்கெல்லாம் மன்னவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற பேராசை; பாண்டவர்களின் இராசசூய வேள்வியின்போது தர்மருக்கு வேதியர்களும் பிற மன்னவர்களும் செய்த சிறப்புகளைத் துரியோதனனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமல் கொதித்தெழுந்தமை முதலியன.

தன்புய வலியும் நான்குதம்பியர் வலியும் மாயன்
வன்புய வலியும் கொண்டே மண்ணெலாம் கவரயெண்ணி
இன்புயச் சிகரிமன்னர் யாரையும் தன்கீ ழாக்கி
மின்புயல் அனையான் மேன்மை விளைக்கவே வேள்வி செய்தான்³

எனத் துச்சாதனன் துரியோதனிடம் கூறி, அவனை வெறுப்பேற்றினான். இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் பாண்டவர்கள் வாழ்ந்துவரும் நாளில் துரியோதனன் மனத்தில் அச்சப்பட்டு, நாளை பாண்டவர்கள் நாட்டை இருகூறாப் பகுக்க வேண்டும் என்று சொன்னால் என்ன செய்வது என்று மனந்தடுமாறி, கன்னனிடம் அறிவுரை கேட்க, அதற்குக் கன்னன்,

பஞ்சவரோ நாடு பகுந்தாள வாறதுகாண்
அஞ்சப்பொருது வெட்டி ஐவரையும் கொன்றுழக்கி
ஆருமறியாத அத்தினா புரத்தினிலே
போர்பொரலா மென்று கன்னன் புத்திமிக உரைத்தான்⁴

கன்னனின் அறிவுரையால் எப்படியும் பாண்டவர்களைப் போரில் வென்று நாடு முழுவதையும் தாமே ஆளலாம் என்று எண்ணினான் துரியோதனன்.

பாண்டவர்களின் வளர்ச்சியால் துரியோதனனுக்கு ஏற்பட்ட பொறாமை; தம் ஆற்றலை மாற்றான் இகழ்வது கண்டு பொறுக்கமுடியாமை; தன்மானம் காத்து, ஆட்சியுரிமையை நிலைநாட்ட முயன்றமை ஆகியன துரியோதனாதிகள் சார்பில் பாண்டவர்களுக்கு எதிராகப் போர் ஏற்படக் காரணமாக அமைந்துள்ளன. பாண்டவர்கள் சார்பில் தர்மம் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதே குறிக்கோளாக இருந்துள்ளது.

தூது

‘பகையை நட்பாகவும் நட்பைப் பகையாகவும் ஆக்குபவன் தூதுவன். போரும் அமைதியும் அவனால்தான் ஏற்படுகின்றன’⁵. இரு பெரும் மன்னர்களுக்கிடையே போர் நிகழாமல் தடுப்பதற்காகத் தூது செல்லும் வழக்கம் இருந்துள்ளதைப் பின்வரும் இலக்கியச் செய்திகள் வழி அறிகிறோம். ஒரு மன்னனிடம் தூது செல்பவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதைத் திருக்குறள்⁶ விளக்குகிறது. அதியமானுக்காகத் தொண்டைமானிடம் ஔவையார் தூது சென்றதைப் புறநானூறு⁷ எடுத்துக்காட்டுகிறது. பாரதத்தில் கிருஷ்ணர் தூது சென்ற நிகழ்வு ‘கிருஷ்ணன் தூது’ என்னும் கதைப்பாட்டு இலக்கியமாகப் புகழுடன் நிலைத்து நின்று பேசப்படுகிறது⁸.

பாகவதப் பாரதம் பாண்டவர்களுக்காகத் துரியோதனன் சபையில் கிருஷ்ணர் தூது சென்ற நிகழ்வைச் சித்திரிக்கிறது. அங்குச் சென்ற கிருஷ்ணர், பாண்டவர்களுக்கு நாட்டில் பாதிப் பாகத்தைப் பகிர்ந்து கொடுக்கும்படி வேண்ட, அதற்குத் துரியோதனன் மறுப்புத் தெரிவிக்க, கிருஷ்ணர் ஆளுக்கொரு ஊரைக்கொடு அல்லவென்றால் ஆளுக்கொரு வீட்டையாவது கொடு என்று கேட்கிறார்⁹. அதற்குத் துரியோதனன், தெள்ளுதமிழ் வல்ல திருமாலே, ஐவருக்கு எள்ளளவு பூமிகூட கொடுக்கமாட்டேன் என்றான்¹⁰. கிருஷ்ணர் துரியோதனனிடம் சென்ற சமாதானத் தூது பலனளிக்கவில்லை.

போர்ப் படைகள்:

நாட்டைக் காப்பதற்கும் பகைமன்னன்மேல் போர்தொடுப்பதற்கும் ஒரு நாட்டில் நான்கு வகையான படை ஏற்படுத்தப்பட்டது. பகைநாட்டோடு போர்தான் தீர்வு என ஒரு மன்னன் நினைத்துவிட்டால், அவன் தன் படை பலத்தைப் பெருக்குவான். படையின் சிறப்பைக் கூறும் திருக்குறள், ”ஒரு மன்னவனின் செல்வங்கள் எல்லாவற்றிலும் மேலான செல்வம் என்பது, நான்கு படையுறுப்புகளும் நிறைந்து, அஞ்சாது பகைவரை வெல்லும் படை எனக் குறிப்பிடுகிறது¹¹. மன்னனின் திருமேனி எனப் போர்ப்படையைத்,

’தாழ்கழன் மன்னன் தன் திருமேனி
வாழ்க சேனாமுகமென வாழ்த்தி’

எனச் சிறப்பிக்கும் சிலப்பதிகார அடிகளுக்குத், ‘திருமேனியாகிய சேனாமுகம்; சேனாமுகம் அரசனுக்குச் சிறந்தமையின், திருமேனி’ என உரை வகுத்துள்ளார் அடியார்க்குநல்லார்’¹².

கன்னன் சொல்கேட்டுத் துரியோதனன் விராடபுரத்தில் சென்று ஆநிரைகளைக் கவர்ந்து வருமாறு அஸ்வத்தாமனுக்கு ஆணையிட்டான். மன்னவனின் ஆணைக்கிணங்க, அவன் மூன்று அக்குரோணி படைகளைத் திரட்டிச் சென்று,

தாம் முக்குறுணி தளத்துடனே தானடந்து
வென்றியுடைய விலா(ரா)டன் திருநாட்டில்
சென்றுநிரை கொள்ளவென்று திரைகடல்போலே வளைந்தான்¹³.

அக்குரோணி என்பது பாரதப்போரில் ஈடுபட்ட படைகளின் அளவைக் குறிப்பதாகும். அக்குரோணி என்பதில் பத்தி, சேனாமுகம், குல்மம், கணம், வாகினி, பிருதனை, சமு, அனீகினி என்ற எட்டு உட்பிரிவுகள் காணப்படும். பத்தி என்பது ஒரு தேர், மூன்று குதிரைகள், ஐந்து சிப்பாய்கள், ஒரு யானை ஆகியவை கொண்டது. சேனாமுகம் என்பது மூன்று பத்திகள்; குல்மம் என்பது மூன்று சேனாமுகங்கள்; கணம் என்பது மூன்று குல்மம்கள்; வாகினி என்பது மூன்று கணங்கள்; பிருதனை என்பது மூன்று வாகினிகள்; சமு என்பது மூன்று பிருதனைகள்; அனீகினி என்பது மூன்று சமுக்கள்; அக்குரோணி என்பது பத்து அனீகினிகள் ஆகும். அதாவது, இருபத்தோராயிரத்து எண்ணூற்று எழுபது தேர்கள்; இருபத்தோராயிரத்து எண்ணூற்று எழுபது யானைகள்; ஒரு லட்சத்து ஒன்பதாயிரத்து முந்நூற்று ஐம்பது காலாட்கள்; அறுபத்தையாயிரத்து அறுநூற்றுப் பத்துக் குதிரைகள் அடங்கியது ஓர் அக்குரோணி ஆகும்¹⁴.

சதுரத்துக்குச் சதுரமாகிய பத்துக் காதம் தொலைவுள்ள கடலில் படைகள் இறங்கும்போது, கடல் வற்றி வறண்டு எங்கும் ஒன்றுபோல் காட்சியளித்தால் அந்தப் படை ஓர் அக்குரோணி என்னும் இலக்கு ஆகும் எனப் பாகவதப் பாரதம் கூறுகிறது¹⁵.

படை அணிவகுத்தல்:

மன்னர்கள் படை, கொடி, குடை, முரசு முதலியவற்றோடு குதிரைப்படையும் யானைப்படையும் தேர்ப்படையும் தார்ப்படையும் (காலாட்படை மற்றும் தூசிப்படை) கொண்டிருந்தனர் என்பதைப்

படையும் கொடியும் குடியும் முரசும்
நடைநவில் புரவியும் களிறும் தேரும்
தாரும் முடியும் நேர்வன பிறவும்
தெரிவுகொள் செங்கோல் அரசர்க்குரிய

என்னும் தொல்காப்பிய நூற்பா¹⁶ வாயிலாக அறியலாம். எதிரிகளை வீழ்த்தும் வியூகம் அறிந்து நால்வகைப் படையையும் வகுப்பது படையணி வகுப்பு ஆகும். இதனைத் திருக்குறள்,

தார்தாங்கிச் செல்வது தானை தலைவந்த
போர்தாங்கும் தன்மை அறிந்து¹⁷

எனக் குறிப்பிடும்.

ஒரு படைக்குப் பகைவரைத் தாக்கும் திறமையும்; தாக்குதலைத் தாங்கும் திறமையும் இருக்க வேண்டும்; இது தண்டம், மண்டலம், அசங்கதம், போகம் என நான்கு வகைப்படும். தண்டம் என்பது படையைக் குறுக்காக நிறுத்துவது; மண்டலம் என்பது பாம்புபோல் வளைவாக நிறுத்துவது; அசங்கதம் என்பது வேறுவேறாக நிறுத்துவது; போகமாவது நால்வகைப் படையையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நிறுத்துவது¹⁸. அதனைக் கருத்தில் கொண்டே படையை அணிவகுப்பர்.

படையைத் தனக்கு அனுகூலமாக இருக்கும் பகுதியில் தெற்குநோக்கி நிறுத்தாமல் சூரியன் பின்புறமாக இருக்குமாறும்; தங்களுக்கு அனுகூலமாக காற்று வீசுமாறும் பார்த்து வியூகத்தை அமைக்க வேண்டும்¹⁹. எதிரி எதிர்ப்புறத்திலிருந்து தம்மை ஆக்கிரமிக்கக் கூடுமானால் மகரவியூகத்திலும் (முதலைவடிவம்); பின்புறத்திலிருந்து வளையக்கூடுமானால் சகடவியூகத்திலும் (வண்டிவடிவம்); பக்கங்களில் இருந்து தாக்கக்கூடுமென்றால் வஜ்ரவியூகத்திலும் (வைரக்கல் வடிவம்); நாற்புறத்திலிருந்தும் தாக்குதல் வரக்கூடும் என்ற ஐயமேற்பட்டால் சர்வதோபத்ர வியூகத்திலும் (சதுர வடிவம்); ஒவ்வொருவராக மட்டுமே செல்லக்கூடிய பாதையாக இருந்தால் ஊசி வியூகத்திலும் (ஊசிபோன்று நீள்வடிவம்) பயணிக்க வேண்டும்²⁰.

இரு பகைநாட்டு மன்னர்களுக்கிடையே போர் ஏற்படும்போது, எதிரியை எதிர்த்துப் போரிடும் தன்மை அறிந்து, அவரவர்தம் படைகளின் தன்மைக்கேற்ப, தலைமைக்கேற்ப படைப்பிரிவை ஏற்படுத்திக் கொள்வர். துரியோதனனுக்குப் பாண்டவர்கள்மேல் இருந்த வன்மத்திற்குப் போர்தான் தீர்வு என முடிவானவுடன், இருதரப்பினரும் அவரவர் தங்கள் படைகளைத் தகுதியுடன் பிரித்தத்தைப் பாகவதப் பாரதம் கீழ்வருமாறு குறிப்பிடுகிறது.

ஓரணிக்குத் தேரதுதான் ஒன்பது நூறாயிரம்
காரணிந்த தேரதுக்குக் கரிகள் நூறாக
போரணிந்த தேரது கரிக்கு புரவியது நூறாக
காரணிந்த தேரதுக்குக் காலாட்கள் நூறாக²¹

படைகள் பிரிந்தன. துரியோதனனுக்காக முதலில் பீஷ்மர் படையை அணிவகுத்தார். வலிமையுடைய வீரர்களைக் கொண்ட படைகளை அவர், யானை, யாளி, சிங்கம் மற்றும் பெரிய பறவையின் வடிவாக வகுத்தார். இதனை,

காரானை யாளிசிங்கம் கவர்ந்த புள்ளிக்கு நாமாவும்
பேரான கண்டப் பேரண்ட பட்சிதன் வடிவும்²²

எனப் பாகவதப் பாரதம் காட்சிப்படுத்துகிறது. அப்படைப்பிரிவு ஒன்றில் கன்னனை சேனாதிபதியாக்கி, அப்படைப் பிரிவை நாலணிக்குப் பின்னணியாக்கி வகுத்தார் பீஷ்மர்²³. துரியோதனனிடம் பதினெட்டு அக்குரோணி படைகள் இருந்தன. பீஷ்மர் எட்டுத் திசையிலும் முந்நூற்று இருபது காத தூரத்தில், இருபத்தொரு அணிகளைக் கொண்ட படைகளைச் சிறு கடல்போல் நிறுத்தினார். பதினான்காம் நாள் போரில் துரியோதனாதிகள் தங்கள் படைகளை, ’நாலுதிக்குந் தறியாய் நாலெட்டுக் காதமிடம், எண்ணரிய சேனையெல்லாம் எண்பதணி வகுத்துப்’ போரிட்டனர்²⁴.

பாண்டவர் படையை மாயவர் கருடன் வடிவில் அமைத்தார்²⁵. பகதத்தன், வீமசேனன், அருச்சுனன், நகுலன், சாத்தகி, கடோற்கயன், அவீமன், சீகண்டி, சுகந்தன் முதலியோரின் தலைமையில் படைகள் அணி வகுக்கப்பட்டன; அவை ஓர் அக்குரோணி அளவுடையதாக இருந்தன²⁶.

போர்க்கருவிகள்

தானை, யானை, புரவி, தேர் என்னும் நால்வகைப் படையில் தானைப்படை எனப்படும் காலாட்படையினர் பயன்படுத்தும் போர்க்கருவிகளைக் கொண்டு அதனை வில்படை, வாள்படை, வேல்படை என மூன்றாக வகைப்படுத்துவர். இவ்வாறு அவர்கள் பிரிந்திருந்தாலும் படைவீரர்கள் இம்மூன்று போர்க்கருவிகளை மட்டுமன்றி, வேறு சரங்களையும் பயன்படுத்தினர். வில் வீரர்கள் பெரிய கேடயங்களையும் கவசங்களையும் குத்து வாள்களையும் வைத்திருந்தனர். தேவைக்கேற்ப அவற்றைப் பயன்படுத்தினர். குதிரைப்படை வீரர்கள் நீண்ட வேல்களுடன் குதிரைப்படைக்கென்று தனித்த முறையில் செய்யப்பட்ட கேடயங்களையும் குத்துவாள்களையும் உடைவாள்களையும் பெற்றிருந்தனர். தேர்ப்படை வீரர்கள் பல்வேறு விதமான வில்களையும் அம்புகளையும் பெற்றிருந்ததோடு, நீண்ட வேல்களையும் எறிவேல்களையும் குத்துவாள்களையும் பயன்படுத்தினர்; அவர்கள் தானைப்படையினர் வைத்திருப்பதுபோன்று கவசங்களையும் கேடயங்களையும் வைத்திருந்தனர்²⁷.

அர்ச்சுனன் ஏராளமான கணைகளைக் கொண்டு போரிட்டான். அவை அனைத்தும் அவனது குருமார்கள் அவனுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தவையாகும். துரோணர் அவனுக்குக் கம்சனை வதைத்த கண்ணன் சரம், இந்திரன் கொடுத்த ஈராணியன் கணை, சந்திரன் கொடுத்த சிவமணி, ஆதித்தன் கொடுத்த அக்கினிக்கோல் முதலியவற்றைக் கொடுத்தார். கிருபாச்சாரியார் சிவன் அவருக்கு அளித்த சரத்தைக் கொடுத்தார். பீஷ்மர் வில், பிறை, நான்கு கணைகள், மோகினி அஸ்திரம், மூர்த்தி அஸ்திரம், அன்னை பராசக்தியின் மெய்க்கவசம் போன்ற தேர், அழகிய தாமரை ஆகியவற்றைக் கொடுத்தார். பரசுராமன் அர்ச்சுனனுக்கு வாரி என்னும் கணை, வாசு என்னும் ஞாண், சிறந்த மழு, ஒரு தேர், மேனியைக் காக்கும் சக்கரம், பிறைவாய்ச்சரம், நான்கு திசைகளிலும் நான்கு விதமாய்த் திகழும் நாலாயிரம் கோடி கோலவாய் அம்புகள் ஆகியவற்றைக் கொடுத்தார். விதுரன் அர்ச்சுனனுக்கு முப்புரத்தை எரித்த விற்களில் மேலான வில் ஒன்றைக் கொடுத்தார். போர்க்களத்தில் புகுந்து உடன் மீளவும்; நடுவில் நின்று முன்னணியையும் பின்னணியையும் முறிக்கின்ற தந்திரத்தையும் வியாசர் அர்ச்சுனனுக்குக் கொடுத்தார்²⁸. அர்ச்சுனன் சிவனை நோக்கித் தவமிருந்து பாசுபதக் கணையைப் பெற்றிருந்தான்²⁹. குருமார்கள் கொடுத்த போர்க்கருவிகளோடு அருச்சுனன் போர்க்களம் கண்டான்.

துரியோதனனும் வீமனும் தேர்ப்படையினர் என்றாலும் அவர்கள் காலாட்படையினர்போல் தரையிலிருந்து தண்டாயுதத்தாலும் போரிட்டனர்³⁰. கன்னன் அம்பு எய்வதில் வல்லவனாக இருந்தான். அவனிடம் சக்திவாய்ந்த நாகக்கணை இருந்தது³¹.

படைக்கருவிகள் கைவிடுபடை, கைவிடாப்படை என அவை அவற்றின் செயல்பற்றி இருவகைப்படும். கைவிடுபடை அஸ்திரம் என்றும்; கைவிடாப்படை சஸ்திரம் என்றும் வழங்கப்படும். பண்டைக்காலப் போர்க்கருவிகள் எய்படை, எறிபடை, குத்துப்படை, வெட்டுப்படை, அடுபடை, தடுபடை என அறுவகைப்பட்டன. அம்பு எய்படை; விட்டேறு எறிபடை; வேல், ஈட்டி, குந்தம் முதலியன குத்துப்படை; வாள், மழு முதலியன வெட்டுப்படை; தண்டு முதலியன அடுபடை; கவசம், கேடயம் முதலியன தடுபடை என அழைக்கப்பட்டன. மேற்குறித்த அறுவகைப் படைக்கருவிகளின் செயலால் எய்படை முதல் அடுபடை முடியவுள்ள ஐந்தும் தாக்குப்படை என்றும்; ஆறாவதாக உள்ள தடுபடை காப்புப்படை என்றும் கொள்ளலாம்³².

போரிசைக் கருவிகள்

பாரதப்போரில் போர்க்களத்தில் வீரத்தைத் தூண்டும் பல இசைக்கருவிகள் இசைக்கப்பட்டதை வில்லிபாரதம் முதலிய நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. போர் தொடங்குவதற்கு முன்னர் போர்ப்படையை வருணிக்கும்போது பலவகை இசை வாத்தியங்களின் ஒலிகள் எழுந்ததை, ‘வளைமுழக்கின கிடுகு கொட்டின…..’ என்னும் பாடல் வழி அறியமுடிகிறது³³. மேலும், மத்தளம் முதலாகவுள்ள தோற்கருவிகளும்; வெண்கலத்தால் செய்யப்பட்ட மணி, தாளம் முதலிய கஞ்சக்கருவிகளும்; புல்லாங்குழல், நாயனம் முதலிய துளைக்கருவிகளும்; வீணை, யாழ் முதலிய நரம்புக் கருவிகளும் ஏழுகடல்கள் பொங்கி எழுந்ததுபோலவும்; ஏழு தீவுகளும் எதிர்த்தனபோலவும்; ஏழுமேகங்களும் ஒருசேர இடித்தனபோலவும் முழங்கி இசைத்தது³⁴. குருச்சேத்திரப் போரில் முரசுகள் ஒலித்ததையும்; இடம்புரி, வலம்புரி, சஞ்சலம் ஆகிய சங்குகள் முழங்கியதையும் வில்லிபாரதம் குறிப்பிடுகிறது³⁵.

பாரதப்போரில் பயன்படுத்தப்பட்ட போரிசைக் கருவிகள் சிலவற்றைப் பாகவதப் பாரதம் குறிப்பிடுகிறது. அவற்றில் முதலானது சங்கு. இச்சங்கு வெற்றிச் சங்கு, அபாயச் சங்கு என இருநிலைகளில் ஒலித்ததைக் காணமுடிகிறது. வீமன் வெற்றிச் சங்கு ஊதியதைப் பலவிடங்களில் காணமுடிகிறது³⁶. படைவகுப்பில் இயற்றப்படும் குழூஉக்குறிகளை இசைக்கருவிகளின் வேறுபட்ட இசையால் அறிவிக்கும்போது அது இன்னதென்று படைவீரர் தவிர, வேறுயாரும் அறியாத வண்ணம் பாதுகாப்பானதாக இருக்க வேண்டும்³⁷. அந்த வகையில் அமைந்ததுதான் கிருஷ்ணர் எழுப்பிய அபாயச் சங்கு ஓசை. அவ்வோசையைப் பிறரால் புரிந்துகொள்ள முடியாதபோது தர்மர் மட்டுமே இது அபாயத்தைக் குறிக்கும் ஓசை எனப் புரிந்துகொண்டார். படையில் குழூஉக்குறிப் பயன்பாட்டின் சிறப்பு இதன்மூலம் வெளிப்படுகிறது. கிருட்டினரையும் அருச்சுனரையும் கன்னன் முதலானோர் சூழ்ந்த நிலையில் அருச்சுனன் இறப்பது முடிவாகிவிட்டது எனத் தேவர்கள் அஞ்சினர். அப்போது கிருட்டினர் அபாயச் சங்கை ஊதினார். அவ்வோசையைக் கேட்ட தருமர் அச்சத்தால் நடுங்கி, சாத்தகியை அணுகி விபரம் கேட்டார். இதனைப் பாகவதப் பாரதம்,

அப்போது மாயவனார் அரசர் நடுநடுங்க
மெய்ப்பான சங்கை விசனாக ஊதிடவே
சங்கோசை கேட்டதற்பின் தன்மர் மிகநடுங்கி
இங்கேவா சாத்தகியே என்றவரை வரவழைத்து
தார்நெடுமாலும் இப்போ சங்குவாய் வைத்தனர் காண்
போர்விசையர்க்கு இப்போது பொல்லாங்கு வந்ததுண்டோ³⁸

என அபாயச் சங்கொலி கேட்ட தருமரின் மனநிலையைச் சித்திரிக்கிறது.

பதினான்காம் நாள் போரில் துரியோதனன் படையில், ‘சாலமொடு சங்கு சமுத்திரம்போலே முழங்க’ எனச் சங்கும் சாலகையும் முழங்கியது குறிப்பிடப்படுகிறது³⁹. சாலம் என்பது சாலகை அல்லது சாலரி என வழங்கும். இது ஒரு வகை இசை வாத்தியம், முப்பத்தேழாவது மேளகர்த்தா ஆகும்⁴⁰. மேலும், பதினான்காம் நாளில் கிருஷ்ணர் தம் சக்கரத்தால் சூரியனை மறைக்க, போர் முடிந்துவிட்டது எனத் தவறாகக் கணித்த துரியோதனாதிகள் தம் இருப்பிடத்திற்குப் புறப்பட்டபோது, ‘தம்பட்டம் பேரிகைகள் தாரை கொம்பு தான் முழங்கச் சென்றனர்’⁴¹. பதினேழாம் நாள் போரில் கன்னன் மகன் விசகருணன் போருக்குப் புறப்பட்டபோது, ‘தம்பட்டம் நன்றதிர தாரை சின்னம் தானதிர’ தன் தந்தையின் முன் வந்தான்⁴². இவ்வாறு குருச்சேத்திரப் போரில் இசைக்கருவிகள் பல பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது புலப்படுகிறது.

போர்க்களம்

போர்க்களம் வந்த துரியோதன பாண்டவர் படையால் நான்கு திசையிலும் பூமி நடுங்கியது. துரியோதனன் படைகளைப் போர்க்களத்தில் பீஷ்மர் வகைவகையாய் அணிவகுத்து நிறுத்தினார்.

தென்னான் பாவி திரியோதனன் படையை
கோலமுள்ள வண்மை குருக்கேத்திரந் தனிலே
நாலுதிக்கும் பூமி நடுநடுங்கக் கூடியதே
எண்ணரியதோர் படையை இயல்வீட்டிமனாரும்
மண்ணதிர விண்ணதிர வகைவகையாய் தானிறுத்தி⁴³

முன்னணிக்கு முகவாயில்போல் பீஷ்மரே நின்றார். பாண்டவர் படையைப் போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணர் கொண்டு நிறுத்தியதை,

ஏற்றமுள்ள பஞ்சவர்கள் எண்ணரிய சேனையெல்லாம்
தோற்றமுள்ள மாயவனார் குருக்கேத்திரந் தனிலே
வாய்த்த சிறுகெருடன் வன்னவடிவாகி யொக்க
தோற்றமுடனே அணியைத் துவங்க மிகவே வகுத்தார்⁴⁴

எனப் போர்க்களத்தில் போர்வீரர்களின் அணிவகுப்பைப் பாகவதப் பாரதம் புலப்படுத்துகிறது.

முதல்நாள் முதல் பதினெட்டு நாள் வரையுள்ள போரில் போர்க்களம் பரவலாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது. சான்றாக, பத்தாம்நாள் போரில் பீஷ்மர், பாண்டவர் படையை எதிர்த்துப் போரிடுவதற்காகப் போர்க்களம் நோக்கிப் புறப்படும்போது பலவித நிமித்தங்களை எதிர்கொண்டார். தேரேறிப் போர்க்களம் வந்தவர், மிக்க கோபத்துடன் பலரையும் வெட்டிச் சரித்தார். தேரோடு பல தேர்கள் முட்டி மோதின; அத்தருணத்தில் கரிகள் பரிகள் குடல்சரிந்தன; காலாட்கள் பார்வேந்தர் பட்டுவிழுந்தனர்; பகதத்தன், சிகசத்துவமுடைய சேரசோழ பாண்டியர், பாஞ்சாலர் முந்நூறு பேரும் பட்டார் படுகளத்தே⁴⁵ எனப் போர்க்களம் சித்திரிக்கப்படுகிறது.

போர்க்களத்தில் வீரர்கள் போரிடுவதால் கிளம்பிய செந்தூள் மேலிருக்கும் சூரியன் இருப்பதை அறியமுடியாதபடி மறைத்து விட்டது⁴⁶. வீமன் கன்னனின் படைவீரர்களைத் துரத்தித் துரத்தி அடித்தான். பல மன்னர்களையும் வீரர்களையும் அவன் கொன்று குவித்ததால் வீரர்கள் கொதித்தெழுந்ததை,

அடித்தே குமித்தனர்காண் அங்கேதான் துரத்தி
இடித்தே குமித்தனர்காண் இரணகளம் சூடெனவே⁴⁷

எனப் போர்க்களம் சித்திரிக்கப்படுகிறது. மேலும், அங்குப் பேயும் கழுகும் பருந்தும் நரியும் விருந்துண்ட காட்சியும்; இரத்த ஆற்றில் யானைக்குட்டி இழுத்துச் செல்லப்பட்ட காட்சியும் கீழ்வருமாறு சித்திரிக்கப்படுகின்றன.

கொன்று குருதியிட்டக் கொலைக்களத்தைப் பார்ப்பளவில்
கரிகள் குடல்சரிய காலாக்கள் தான்மடிய
பரிகள் குடல்சரிய பார்வேந்தர் பட்டுவிழ
அரசர் தலையுருள ஆள்வீரர் தான்மடிய
மூவுயற்றோன் தன்கரத்தை முகமுங் கரமுமுருள
ஆறுங் குருதி யலைந்தோட அக்களத்தில்
பாறுங் கழுகும் பருந்தும் விருந்துண்ணவே
சீறுநரி பேய்கள் தின்றே யேப்பமிட்டிடவே
ஏறுங் குருச்சேத்திரத்தில் ஆற்றொழுங்கிடவே
கட்டன் கொடியன் கடும்பாவி நெட்டூரன்
குட்டிமதக் கரியைக்கூட இழுத்தோடிடுமாம்
இப்படியோடும் இரத்தாற்றைத் தான்பார்த்து
செப்பமுள்ள சொல்லான் திருமாலும் ஏதுரைப்பார்⁴⁸
இவ்வாறு பாகவதப் பாரதத்தில் போர்க்களம் சித்திரிக்கப்படுகிறது.

போர் வீரர்கள்

துரியோதனாதிகளுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே போர்தான் தீர்வு என்று முடிவானபோது படைகள் அணிவகுக்கப்பட்டன. அப்போது தலைமைப் பொறுப்பேற்றிருந்த பீஷ்மரும் கிருஷ்ணரும் அவரவர் தங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ப படைத்தலைவர்களையும் அவர்களுக்குக் கீழ் நின்று போரிடும் போர் வீரர்களையும் தேர்வு செய்தனர். போரில் வீரமரணத்தைத் தழுவிய வீரர்களும்; உடல்பாகங்களை இழந்து துன்பத்தை அனுபவித்த வீரர்களும் ஏராளம். அவர்களின் புலம்பல்களைப் பாகவதப் பாரதம் எடுத்துரைக்கிறது. போரில் பரிகளையும் கரிகளையும் வெட்டித் துண்டாக்கிவிட்டு, கணையிழந்து வில்லிழந்து தட்டழிந்து, தலைகெட்ட நூல்போல் வீரர்கள் ஓடினர்⁴⁹. ஏராளமானோர் பிழைப்பதற்கு வேறு வழிதெரியாமல் போரிட்டு, இது நம் விதியென எண்ணி மடிந்து விழுந்தனர். மேலும் பலர் காலிழந்து, கையிழந்து, சென்னி அறுபட்டு மயங்கி வீழ்ந்தனர். சிலர் நஞ்சையுண்ட மீன்போல் நடுங்கி வீழ்ந்தனர். சிலர் ஓடிப் பிழைத்துக் கொள்ளலாம் என்று போக வழிதேடிப் புலம்பித் திரிந்தனர். ஓடிப்பிழைக்க ஓரிடமும் காணாமல் வழிதேடித் தடுமாறித் திரிந்தனர்.

மாண்டு விழுகையிலே மகாகோடி சேனையுள்ளார்
பூண்ட விதியெனவே பொருது மடிவாரும்
கால்தெறித்து வீழ்வாரும் கைதெறித்து வீழ்வாரும்
நீலமுடன் அப்பொழுது நின்று விழுவாரும்
சென்னியற்று வீழ்வாரும் சிவனெனவே வீழ்வாரும்
வன்னிச் சிராயதுபோல் மதிமயங்கி வீழ்வாரும்
நஞ்சையுண்ட மீன்போல் நடுநடுங்கி வீழ்வாரும்
என்செய்வோம் ஈசுரரே என்று விழுவாரும்
ஆபாத கேடன் அரவக் கொடியுடையோன்
மாபாவி யென்று மயங்கி விழுவாரும்
சாகமாட்டாமல் தலைமேல் கையைவைத்து
போக வழிதேடிப் புலம்பித் திரிவாரும்
ஓடிப்பிழைக்க ஒருவிடமும் காணாமல்
தேடி வழிபார்த்துத் தியங்கித் திரிவாரும்⁵⁰

எனப் போர்க்களத்தில் உயிருக்குப் போராடிய போர்வீரர்களின் அவலநிலை சித்திரிக்கப்படுகிறது.

போர் அறம்

ஒரு மன்னனுக்கு அறமே செங்கோல், அனைவரும் உறங்கும்போது அது விழித்திருக்கும்⁵¹. ஒரு மன்னனுக்குப் போரில் வெற்றியைக் கொடுப்பது அவன் போர்க்கலமாகிய வேல் அல்ல; அவனது முறைதவறாத செங்கோல் ஆகும் என்பதை,

வேலன்று வென்றி தருவது மன்னவன்
கோலதூஉம் கோடது எனின்⁵²

எனத் திருக்குறள் எடுத்துரைக்கிறது. ‘மன்னன் உலகத்தைக் காப்பான்; அவனைச் செங்கோல் காக்கும்’⁵³. அறநெறிப்படி ஆட்சி செய்யும் மன்னர்களுக்கிடையே ஏதோ சில காரணங்களுக்காகப் போர் மூண்டுவிட்டால், போரில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அறம் சார்ந்த நெறிமுறைகள் பல காணப்படுகின்றன. அவற்றை அந்தந்த நாட்டுப் போர்வீரர்கள் ஒழுகி நடக்க வேண்டும். போருக்கான காரணங்கள் என்னவென்று புரிந்துகொள்ளுதல், போர் செய்யும் முறை, போரின்போது நடந்துகொள்ளும் விதம், கொல்லக்கூடாதோர் யார் யார்?, போர் வீரர்கள் ஒருவருக்கொருவரை மதித்தல், காலையில் சூரிய உதயத்திற்குப் பின்னர் போரைத் தொடங்கி, மாலையில் சூரிய மறைவில் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருதல் முதலியவை போர் அறமாகக் கொள்ளப்படும். போர் என வந்துவிட்டால் எதிர்ப்பக்கம் போரிடுபவரைக் கொல்வதுவே வெற்றி. இந்தக் கொலை வெற்றியின் அடையாளம். ஆனால் எதிரிகளில்கூட இன்னாரைக் கொல்லலாம், இன்னாரைக் கொல்லக்கூடாது என அறம்சார்ந்த பல நெறிமுறைகளை எடுத்துரைக்கின்றன நீதிநூல்கள்.

போர்த் தருமத்தை அறிந்த போர்வீரன் அறத்தை மதித்து நடந்து கொள்வான். போர்க்களத்தில் போருக்கு அஞ்சி இன்னோரிடத்தில் அடைக்கலமாகி இருப்பவன், அலி, கைகூப்பி வணங்குபவன், தலைமயிர் அவிழ்ந்து சரியப் பெற்றவன், நான் உனக்கு ஆளாகின்றேன் எனக் கூறுகின்றவன், உறங்கிக்கொண்டிருப்பவன், கவசம் முதலியன பூண்டு போர்வீரனாக இல்லாதவன், ஆடை இல்லாதவன், ஆயுதம் இல்லாதவன், போர் செய்யாதவன், போரைக் கண்டுகொண்டிருப்பவன், மற்றொருவனோடு போரிட்டுக் கொண்டிருப்பவன், தண்ணீர் குடிப்பவன், உணவருந்துபவன், பிற செயல்களில் முனைந்திருப்பவன், அச்சமுடையவன், புறங்கொடுத்தோடுபவன் ஆகியோரைக் கொல்லுதல் தகாது. மேலும், வயது முதிர்ந்தோர், பாலகர், பெண்கள், துணையில்லாத மன்னவன் ஆகியோரையும் கொல்லுதல் கூடாது. போர்வீரர் தம் தகுதிக்கேற்பவுள்ள பகைவீரனோடு போரிட்டு அவனைக் கொல்லுதல் அறநெறிக்கு அப்பாற்பட்டதாகாது. அறத்தின்வழி செய்யப்படும் போருக்கு மட்டுமே இது பொருந்தும். வஞ்சகமாகச் செய்யப்படும் போருக்கு இவை பொருந்துவதில்லை⁵⁴.

போர்க்களத்தில் எதிரி நிராயுதபாணியாக நிற்கும்போது அவரைக் கொல்லுதல் அறத்திற்கு மாறானது. பத்தாம் நாள் போரிலும் பதினேழாம் நாள் போரிலும் முறையே பீஷ்மரும் கன்னனும் ஆயுதமின்றி நிற்கும்போது, அர்ச்சுனன் அவர்களைக் கொல்லுதல் முறையன்று, அவர்களை நான் கொல்வதில்லை என்று கிருஷ்ணரிடம் கூறியதைப் பாகவதப் பாரதம் கீழ்வருமாறு சித்திரிக்கிறது.

ஆதி முதலான் அருள் வீட்டிமனாரும்
பாதிநா ளொன்றதிலே பருத்த சிலைபோட்டு
வெற்றிசெய்து போர்க்களத்தில் வெறுங்கையே நிற்கையிலே
கொற்றவரே நானவரைக் கொல்லவல்லேன் எனவுரைத்தார்⁵⁵
கண்ணான பஞ்சவர்கள் காசினியை ஆள்வாரென்று
விண்ணோரென கன்னன் வெறுங்கையே நிக்கலுற்றான்
வெறுங்கையால் நிக்கையிலே விசையா நீ கொல்லுமென்றார்,
மெய்யான கன்னனவன் வெறுங்கையால் நிக்கையிலே
எய்வேனோ பாவம் எனக்குப் பலியாதோ⁵⁶

என்றான் அர்ச்சுனன். கிருஷ்ணர் அவனிடம் அவர்கள் மரிக்க வேண்டியவர்கள் என்பதற்கான அறநெறி சார்ந்த காரணங்களையும் அதற்குரிய வழிமுறைகளையும் கூறி, அவர்களைக் கொல்லுமாறு வற்புறுத்தினார்.

தேற்றரசனால் தன் மகன் அவீமன் (அபிமன்யு) கொல்லப்பட்டான் என்பதை அறிந்து, பதினான்காம் நாள் போரில் மாலைநேரம் தேற்றரசனைக் கொல்வது என்று கிருஷ்ணரும் அர்ச்சுனனும் முடிவு செய்தனர். ஆனால் மாலையில் தக்க நேரத்தில் அவன் இருக்குமிடத்திற்குத் தேரைக் கொண்டுசெல்ல முடியாதபடி இருந்தார் கிருஷ்ணர். அப்போது அவர் தன் கையிலிருந்த சக்கரத்தால் சூரியனை மறைத்தார்^57.. பொழுது அடைந்தது என போரை முடித்துக்கொண்டு, இசைக்கருவிகள் முழங்க, துரியோதனாதிகள் ஆற்றில் நீராடித் தம் பாசறைக்குச் சென்றனர். மகிழ்ச்சியோடு சென்ற மன்னர்களின் பின்னால் தேற்றரசன் சென்றுகொண்டிருந்தான். அந்தப்பொழுதில் மாயவர் சக்கரத்தைப் பின்வாங்க, சூரியனும் உதித்தான். அப்போது மாயவர் அர்ச்சுனனிடம், தேற்றரசன் போய்க்கொண்டிருக்கிறான், சிவனை நோக்கித் தவமிருக்கும் அவன் தகப்பன் கையில் தலை அறுந்து விழுமாறு அவன்மேல் சரத்தைச் செலுத்து என்றார்⁵⁸. மாயவர் கூறியதைக் கேட்ட அர்ச்சுனன், பொழுது அடைந்துவிட்டது என்று எண்ணிப் போகிறவரைக் கொல்வார்களோ? ஈசனை நோக்கிப் பூமியில் செய்துகொண்டிருக்கும் தவத்தைக் குலைப்பார்களோ? என்றான்⁵⁹. உடனே கிருஷ்ணர், அர்ச்சுனா, போர்க்களத்தில் சாத்திரம், நீதி, தர்மம் பற்றிப் பேசுவார்களோ? இது உனக்கொரு பண்பா? என்று கூறி, வில்லில் சரத்தைப் பூட்டி அவன் கையில் கொடுத்து, தேற்றரசனைச் சொன்னபடி கொல் என்றார். கிருஷ்ணரின் கட்டளையை ஏற்ற அர்ச்சுனன் ஏவிய சரத்தில் தேற்றரசன் தலை அறுந்து, தவம் செய்துகொண்டிருந்த அவன் தந்தை கையில் வீழ்ந்தது⁶⁰. தர்மத்திற்கு எதிராக இருப்பவனைக் கொல்லுதல் போர் அறம் என்பதற்கேற்பத் தேற்றரசன் அர்ச்சுனனால் கொல்லப்பட்டான்.

மனிதாபிமான கடமை உணர்வு

மனிதாபிமான கடமையுணர்வு என்பது ஒருவரின் சொந்த நலன்களைத் தாண்டி, பிறரின் நலன்களைக் கருத்தில்கொண்டு செய்யப்படும் செயல்பாடுகள் ஆகும். இது மனிதநேயம், இரக்கம், கருணை முதலிய உணர்வுகளோடு தொடர்புடையது. ஒருவருடைய துன்பத்தைக் கண்டு அதைத் தணிக்க அல்லது நீக்குவதற்கு உதவுவது. போரினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குச் செய்யப்படும் கடமைகள் இதன்பால் அடங்கும். இறந்தவனைக் காணும்போது, காலை நம்மோடு இருந்தவன் மாலை நம்மோடு இல்லையே என்ற ஏக்கம் ஒவ்வொருவர் மனத்தையும் அழுத்தும். அதனாலேயே விழுப்புண் பட்டிறந்தோரை முறைப்படி மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்வர். பாகவதப் பாரதம், ஒவ்வொரு நாள் போரின் இறுதியிலும் இறந்தோரை அடக்கம் செய்வதோடு, அவர்களுக்குரிய கடமைகளையும் செய்து, நீராடிச் சென்ற படைத்தலைவர்கள் மற்றும் போர்வீரர்களின் மனிதாபிமான கடமை உணர்வைச் சித்திரிக்கிறது.

வெற்றியுடன் பட்டவரை வீரமுடனே அடக்கி
மற்றுமிரு படையும் வாகாகப் பட்டவரை
முற்றும் எடுத்தடக்கி முழுகினார் நீரதிலே⁶¹

என முதல்நாள் போரின் முடிவில் இறந்தோரை முறைப்படி அடக்கம் செய்து நீராடிச் சென்றதைக் காணமுடிகிறது. நான்காம் நாள் மற்றும் ஒன்பதாம் நாள் போரின் இறுதியில்,

அன்றுபட்ட மன்னரையும் ஆனவீரர் தங்களையும்
நன்றியுடன் நடத்தி நல்சுனையில் நீராடி
முழுபடையும் தங்கள் பதிக்கேகினர் காணப்போது⁶²
அன்று வரையில் கதிரோனும் போய்மறைந்தான்
பட்டவரசரையும் பார்வீரர் தங்களையும்
இட்டமுடனே எடுத்தடக்கி நீர்மொழுகி⁶³

எனப் போரில் இறந்தோருக்குச் செய்யும் இறுதிக் கடனை நெறியோடு ஆற்றியதைப் பாகவதப் பாரதம் புலப்படுத்துகிறது.

முடிவுரை:

பகையும் போரும் எந்நாளும் இவ்வுலகில் உண்டு. மண்ணாளும் மன்னரின் ஆசைக்கு அளவே இல்லை. அகிலமெல்லாம் கட்டி ஆண்டாலும் கடல்மீதிலே ஆணை செலுத்த விரும்புவர். கடலாட்சி பெற்றபின்னர் வானவெளியை ஏகபோகமாக ஆள ஆசைப்படுவர். இத்தகைய ஆசையால் வருவது பூசல். ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும் புதிது இல்லை. அது இவ்வுலகத்து இயற்கை என்பது ஒரு தமிழ்க் கவிஞன் கூற்று⁶⁴. அக்கூற்றுக்கு இணங்க மண்ணாசை கொண்ட வணங்காமுடியோனாகக் குருநாட்டில் வலம்வந்த துரியோதனனால் ஏற்பட்டதே குருச்சேத்திரப்போர். பாகவதப் பாரதம் அப்போரை வெகுவாகச் சித்திரிக்கிறது.

மேற்கோள் குறிப்புகள்
1. சிவ. விவேகானந்தன், பாகவதப் பாரதம்: ஆராய்ச்சிப் பதிப்பு, ப. 88
2. சு. வித்தியானந்தன், தமிழர் சால்பு, பக். 52, 53
3. நாராயண வேலுப்பிள்ளை, எம் (உரை) வில்லி பாரதம், இராசசூயச் சருக்கம், பா.எ. 169
4. சிவ. விவேகானந்தன், மு.கு.நூல், ப. 409
5. தமிழ்நாடன் (மொ.பெ.ஆ), மநுதர்மம், ப. 103
6. பரிமேலழகர் (உரை), திருக்குறள், அதிகாரம் 69
7. இளங்குமரன் (உரை), புறநானூறு, பா. எ. 95
8. க. கருப்பையா, ஓலைச்சுவடியில் மகாபாரதம்: கிருஷ்ணன் தூது
9. சிவ. விவேகானந்தன், மு.கு.நூல், ப. 796
10. மேலது, ப. 796
11. பரிமேலழகர் (உரை) மு.கு.நூல், பா.எ. 761
12. அடியார்க்குநல்லார் (உரை), சிலப்பதிகாரம் மூலமும் உரையும், காட்சிக்காதை, 191, 192
13. சிவ. விவேகானந்தன், மு.கு.நூல், ப. 733
14. லட்சுமி சுப்பிரமணியன், இதிகாசக் களஞ்சியம், பக். 28, 29
15. சிவ. விவேகானந்தன், மு.கு. நூல். பக். 835, 836
16. புலியூர்க்கேசிகன் (உரை), தொல்காப்பியம், மரபியல், நூ. 72
17. பரிமேலழகர், மு.கு. நூல், பா.எ. 767
18. கலைக்களஞ்சியம், தொகுதி 6, ப.. 683
19. ஸ்ரீஆனந்தநாச்சியாரம்மா (மொ.பெ.ஆ), அர்த்தசாஸ்திரம், ப. 543
20. மேலது, ப. 540
21. சிவ. விவேகானந்தன், மு.கு.நூல், ப. 820
22. மேலது, ப. 820
23. மேலது, ப. 821
24. மேலது, ப. 945
25. மேலது, ப. 838
26. மேலது, ப. 840
27. அ.இராகவன், தமிழ்நாட்டுப் படைக்கலன்கள், ப.21
28. சிவ. விவேகானந்தன், பாகவதப் பாரதம்: உரைநடைக் காப்பியம், பக். 95, 96
29. மேலது, ப. 308
30. மேலது, ப. 461
31. மேலது, ப. 552
32. தங்கங் கந்தசாமி, போரியல் அன்றும் இன்றும், ப. 150
33. நாராயண வேலுப்பிள்ளை, எம் (உரை) மு.கு.நூ, உத்தியோகப் பருவம், பா.எ. 376
34. மேலது, பா.எ. 388
35. மே.கு.நூ, முதற்போர்ச் சருக்கம், பா.எ. 18, 19
36. சிவ. விவேகானந்தன், பாகவதப் பாரதம்: ஆராய்ச்சிப் பதிப்பு, பக். 889, 893, 905
37. மு.கதிரேசஞ் செட்டியார் (மொ.பெ.ஆ), சுக்கிரநீதி, ப. 338
38. சிவ. விவேகானந்தன், மே.கு.நூ. ப. 955
39. மேலது, ப. 946
40. கழகத் தமிழகராதி, ப. 446
41. சிவ. விவேகானந்தன், மே.கு.நூ. ப. 964
42. மேலது, ப. 988
43. மேலது, ப. 843
44. மேலது, ப. 843
45. மேலது, பக். 912-915
46. மேலது, ப. 930
47. மேலது, ப. 959
48. மேலது, ப. 964
49. மேலது, ப. 950
50. மேலது, பக். 950, 951
51. தமிழ்நாடன் (மொ.பெ.ஆ), மநுதர்மம், ப.101
52. பரிமேலழகர் (உரை), திருக்குறள், பா.எ. 546
53. மேலது, பா.எ. 547
54. மு. கதிரேசஞ் செட்டியார் (மொ.பெ.ஆ), மே,கு.நூ, பக். 229, 230
55. சிவ. விவேகானந்தன், மே.கு.நூ. ப. 916
56. மேலது, ப. 997
57. மேலது, ப. 964
58. மேலது, ப. 965
59. மேலது, ப. 965
60. மேலது, ப. 965
61. மேலது, ப. 891
62. மேலது, ப. 897
63. மேலது, பக். 911, 912
64. ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை, தமிழர் வீரம், ப. 16
பயன்பட்ட நூல்கள்

அடியார்க்குநல்லார் (உரை), சிலப்பதிகாரம் மூலமும் உரையும், உ.வே.சா. நூலகம், சென்னை, 1927

இராகவன், அ, தமிழ்நாட்டுப் படைக்கலன்கள், அமிழ்தம் பதிப்பகம், சென்னை, 2007

இளங்குமரன் (உரை), புறநானூறு மூலமும் உரையும், வர்த்தமானன் பதிப்பகம், சென்னை,2003

கதிரேசன் செட்டியார், மு (மொ.ஆ), சுக்கிரநீதி, சன்மார்க்கச் சபை, மேலைச் சிவபுரி, 1926

கலைக்களஞ்சியம், தொகுதி-6, தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகம், சென்னை, 1959

கழகப் புலவர் குழு, கழகத் தமிழகராதி, கழக வெளியீடு, சென்னை, 2004

சேதுப்பிள்ளை, ரா.பி, தமிழர் வீரம், பழனியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை, 2011

தங்கங் கந்தசாமி, போரியல் அன்றும் இன்றும், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம், சென்னை, 1987

தமிழ்நாடன் (மொ.ஆ), மநுதர்மம், காவ்யா, சென்னை, 2011

நாராயண வேலுப்பிள்ளை, எம் (உரை) வில்லி பாரதம்- பாகம் 1-5, பூம்புகார் பதிப்பகம், சென்னை, 2006

பரிமேலழகர் (உரை), திருக்குறள், கழக வெளியீடு, சென்னை, 1951

புலியூர்க்கேசிகன் (உரை), தொல்காப்பியம், பாரி நிலையம், சென்னை, 1977

லட்சுமி சுப்பிரமணியன், இதிகாசக் களஞ்சியம், லட்சுமி பிரசுரம், சென்னை, 2006

வித்யானந்தன், சு, தமிழர் சால்பு, பாரி புத்தகப் பண்ணை, சென்னை, 2021

விவேகானந்தன், சிவ., பாகவதப் பாரதம் உரைநடைக் காப்பியம், காவ்யா, சென்னை, 2020

விவேகானந்தன், சிவ., பாகவதப் பாரதம் ஆராய்ச்சிப் பதிப்பு, காவ்யா, சென்னை, 2021

ஸ்ரீஆனந்த நாச்சியாரம்மா, (உரை), அர்த்தசாஸ்திரம், ஸ்ரீஇந்து பப்ளிகேஷன்ஸ், சென்னை, 2010
July 14, 2025
ஒரு புலம் பெயர் தமிழன் , ஒரு கோணம் , ஒரு பார்வை

சக்தி சக்திதாசன்

1975ஆம் ஆண்டு, 18 வயது மாணவனாக இங்கிலாந்து வந்தேன்.

உயர்கல்வி எனும் கனவோடு வந்த என் பயணம், இன்று 51 ஆண்டுகளைக் கடந்த ஒரு தாத்தாவின் பயணமாக மாறியுள்ளது.

இந்த காலப்பகுதியில், இங்கிலாந்து 15 பிரதமர்களைக் கண்டுள்ளது.

ஒவ்வொருவரும் தனித்துவமான அரசியல் கோட்பாடுகளோடு வந்தாலும், அவர்களின் முடிவுகள் என் வாழ்க்கையின் பல பரிமாணங்களைத் தாக்கியுள்ளன.

மாறும் தலைமைகளும், மாறாத மக்களுமாய் கண்ட காட்சிகளின் தாக்கங்கள் தந்த அனுபவப் பரிமாணங்கள் பரபரப்பானவை , பிரமிப்பானவை.

சிலரை மட்டும் இங்கு அலசிப் பார்க்கிறது எந்தன் மனம்.

ஹரோல்ட் வில்சன் (1964–1970, 1974–1976)

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி என்ற கோட்பாட்டுடன் வந்தார்.

கல்வி, சுகாதாரம், சமூக சமத்துவம் ஆகியவற்றில் முக்கியமான சட்டங்களை கொண்டு வந்தார்.

Open University திறந்த பல்கலைக்கழக உருவாக்கம் எனது உயர்கல்வி கனவுக்கு வழிகாட்டியது.

நிற வேற்றுமை தடைச் சட்டம், கருத்தடை சட்டம், பாலியில் குற்ற சட்டம் போன்ற சட்டங்கள் முக்கியத்துவம் பெற்றன.

புலம்பெயர்ந்தவர்களுக்கான உரிமைகளை உறுதி செய்யபட்டன.

மாணவனாக இருந்த எனக்கு, இங்கிலாந்து ஒரு திறந்த சமூகமாக மாறுவதற்கான ஆரம்பக் காலம் இது.

ஹரோல்ட் வில்சன் பிரதமராக இருந்த காலத்தில் 1975ம் ஆண்டு ஐக்கிய இராச்சியம் ஐரோப்பிய பொதுச் சந்தையில் அங்கத்துவம் பெறுவதற்கான மக்கள் ஆணையை சர்வ ஐன வாக்கெடுப்பின் மூலம் பெற்றுக் கொண்டது.

டெனிஸ் ஹீலி (1964–1970, 1974–1979)

ஹரோல்ட் வில்சன் பதவி இராஜினாமா செய்ய இவர் எஞ்சியிருந்த காலத்தின் பிரதமராகப் பொறுப்பேற்றார்

பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும், பின்னர் நிதியமைச்சராகவும் பணியாற்றினார்.

– 1976ஆம் ஆண்டு, IMF கடன் பெறும் சூழ்நிலையில், கடும் செலவுக் குறைப்புகளை மேற்கொண்டார்.

– மாணவனாக இருந்த எனக்கு, கல்வி உதவித் தொகைகள் குறைவடைந்தன; வாழ்க்கைச் செலவுகள் அதிகரித்தன.

– ஆனால், அவரது நேர்மையான அரசியல் அணுகுமுறை, எனக்கு பொறுப்பான நிர்வாகம் என்ற கருத்தை உருவாக்கியது.

மார்கரெட் தாட்சர் (1979–1990)

“இரும்பு பெண்மணி” என அழைக்கப்பட்ட இவர், தனியார்மயமாக்கல், தொழிலாளர் சங்கங்களின் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றில் தீவிரமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தினார்.

என் மாணவ வாழ்க்கையில் வேலைவாய்ப்பு குறைபாடுகள், சமூக சேவைகளின் சுருக்கம் போன்றவை நேரடியாகத் தாக்கின.

ஜோன் மேஜர் (1990–1997)

மக்கள் வரிச் சட்டம் (Poll Tax) நீக்கம், உள்வரி அறிமுகம் என, சமூக நலனுக்கான மாற்றங்களை மேற்கொண்டார்.

கறுப்பு புதன் (Black Wednesday) எனப்படும் பொருளாதார வீழ்ச்சி, எனது குடும்பத்தின் வாழ்வாதாரத்தைக் குலைத்தது.

பிரஜைகள் சட்ட மூலம், அரசு சேவைகளில் பொறுப்புணர்வு உருவாக்க முயன்றார்.

வட அயர்லாந்து சமாதன உடன்படிக்கை (Northern Ireland Peace Process) ஆரம்பித்தது, சமாதானத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தியது.

நான் தந்தையாகிய காலத்தில், பிள்ளைகளின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சமூக பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் இவரது நடவடிக்கைகள் நேரடியாகப் பாதித்தன.

டோனி பிளேயர் (1997–2007)

“நியூ லேபர்” என்ற புதிய கோட்பாட்டுடன் வந்த இவர், கல்வி, சுகாதாரம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்தார்.

என் பிள்ளைகள் பள்ளிக்கல்வி பெறும் காலத்தில், இவரது திட்டங்கள் நன்மை பயந்தன.

டேவிட் கேமரூன் (2010–2016)

இவரது ஆட்சியில் நடந்த பிரெக்சிட் வாக்களிப்பு, எனது குடும்பத்தில் எதிர்காலம் குறித்த குழப்பங்களை ஏற்படுத்தியது.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுவது, புலம்பெயர்ந்தவர்களுக்கு புதிய சவால்களை உருவாக்கியது.

பொரிஸ் ஜான்சன் (2019–2022): கோவிட் காலத்தின் பிரதமர்

கோவிட்-19 பாதிப்புகள் மற்றும் நடவடிக்கைகள்

2020 மார்ச் 23: முதல் தேசிய பூட்டுதல் அறிவிக்கப்பட்டது. “வீட்டில் இருங்கள், வைத்திய சேவையைப் பாவியுங்கள் , உயிர்களைப் பாதுகாப்பதற்கு உதவுங்கள் (Stay at home, protect the NHS, save lives) என்ற முழக்கம் மக்கள் மனதில் பதிந்தது.

பரிசோதனை மற்றும் தடுப்பூசி திட்டங்கள்:
“சோதனை மற்றும் நோயாளிகளை கண்டறிதல்” திட்டம் £37 பில்லியன் செலவில் தொடங்கப்பட்டது,

ஆனால் பல குறைபாடுகள் இருந்தன.
UK உலகில் முதலில் தடுப்பூசியை அங்கீகரித்து வழங்கியது.

பொருளாதாரத்தை சீராக்கும் திட்டத்தில் மக்கள் உணவகங்களில் உண்பதற்காக அரச உதவி அளிக்கப்பட்டது.
– “Eat Out to Help Out” திட்டம், மக்கள் உணவகங்களுக்கு செல்ல ஊக்குவிக்கப்பட்டது,

ஆனால் இது கோவிட் பரவலை அதிகரித்தது என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.

அரசியல் மற்றும் நம்பகத்தன்மை சிக்கல்கள்
கட்சி விதி மீறல் (Partygate) பூட்டுதல் விதிகளை மீறி டவுனிங் ஸ்ட்ரீட்டில் நடந்த கொண்டாட்டங்கள், நம்பகத்தன்மையை பாதித்தன.

லாங் கோவிட் குறித்து அலட்சியம்: 2020ல், அவர் “லாங் கோவிட் என்பது உண்மையல்ல” என ஒரு ஆவணத்தில் எழுதியதாக தகவல்கள் வெளியாகின.

டாமினிக் கமிங்ஸ், மட் கன்கொக் போன்ற முக்கிய ஆலோசகர்களுடன் கருத்து வேறுபாடுகள்.

சமூக சமத்துவம் குறித்த விமர்சனங்கள்: கறுப்பு , ஆசிய இன சமூகங்கள் அதிகமாக பாதிக்கப்பட்ட போதும், ஜான்சன் அரசு “நிற வேற்றுமை நிராகரிப்பு ” அணுகுமுறையை பின்பற்றியது என கோவிட் விசாரணைக் குழு கூறியது.

லிஸ் ட்ரஸ் (செப்டம்பர்–அக்டோபர் 2022): மிகக் குறுகிய காலம்

தற்காலிக பட்ஜெட் £45 பில்லியன் வரிவிலக்கு அறிவிக்கப்பட்டது,

ஆனால் பங்கு சந்தை வீழ்ச்சி, பவுண்ட் மதிப்பு குறைவு, வட்டி உயர்வு ஆகியவை ஏற்பட்டன.

உலக வங்கி, இங்கிலாந்து வங்கி ஆகியவை தலையீடு செய்ய வேண்டிய நிலை.

குவாசி க்வாட்டங் பணி நீக்கம், ஜெர்மி கண்ட் நிதியமைச்சராக நியமனம்.
– Conservative கட்சியில் ஆதரவு குறைந்து, 49 நாட்களில் பதவி விலகினார்.

Thatcher-போன்ற “Iron Lady” பிம்பத்தை உருவாக்க முயற்சி.

கன்சர்வேடிவ் (Conservative) உறுப்பினர்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், ஆனால் பொதுமக்கள் ஆதரவு குறைவாக இருந்தது.

பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவு இல்லாமை, பத்திரிகை விமர்சனங்கள், பார்டி உள்நோக்க சிக்கல்கள் ஆகியவை பதவி விலகும் நிலையை உருவாக்கின.

ஒரு புலம்பெயர்ந்தவனின் பார்வையில்

பொரிஸ் ஜான்சன் காலத்தில், கோவிட்-19 எனும் உலகளாவிய பேரழிவை எதிர்கொள்ளும் அரசியல் சிக்கல்கள், நம்பகத்தன்மை வீழ்ச்சி, மற்றும் சமூக சீர்கேடுகள் எல்லாமே அந்த காலகட்டத்தின் சிக்கல்களுக்கு முகம் கொடுத்தவர்களுக்கு ஒரு வாழ்வாதார பிரச்சனையாகவே உருவானது.

லிஸ் ட்ரஸ் காலம், ஒரு பொருளாதார சோதனையின் விளைவாக, அரசியல் நிர்வாகத்தின் நுட்பங்களை மீறிய ஒரு பாடமாகும்.

இவர்கள் இருவரும், எனது 50 வருட அரசியல் அனுபவத்தில், நாட்டின் நிலைமையை மாற்றிய பிரதமர்கள். ஆனால், என் மனதில் பதிந்தது, மக்களின் நலனுக்கான அரசியல் தான்.

ரிஷி சுனாக் ( 2022 – 2024 )

ஒரு புலம்பெயர்ந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆசியர் பிரதமராக வருவது, எனக்கு ஒரு தனிப்பட்ட பெருமிதத்தை அளித்தது.

ஆனால் பொருளாதார சிக்கல்கள், வாழ்வாதார செலவுகள் ஆகியவை தொடர்ந்தே இருந்தன.

பொருளாதரத்தில் நிபுணராக இருந்தும் அனைத்து பொருளாதார சிக்ககளின் பொறுப்பும் இவரையே சார்ந்தது.

இவர் ஒரு புலம்பெயர் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர் என்பது இவருக்கு எதுவிதமான அனுகூலத்தையும் அளிக்கவில்லை என்பதுவே உண்மை.

ஐக்கிய இராச்சியம் கிறீஸ்துவ மதத்தை பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட வெள்ளை இனத்தவரின் நாடு எனும் கருத்தை ஆதரிப்போர் இவரின் வீழ்ச்சியைக் கொண்டாடினார்கள் என்பதும் உண்மை.

அதேநேரம் இப்படியான ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஒரு வேற்று மதம், இனம் , நிறம் கொண்ட ஒருவருக்குக்கு கொடுக்கும் சந்தர்ப்பம் இங்கிலாந்து போன்ற ஒரு நாட்டிலேயே நிகழும் என்பது எனக்கு இந்நாட்டின் பிரஜையாக பெருமையளிக்கிறது என்பதும் உண்மை.

கியர் ஸ்டார்மர் (2024–தற்போது)

தற்போதைய பிரதமர், “நிலைத்தன்மை மற்றும் மிதவாதம்” எனும் கோட்பாட்டுடன் ஆட்சி நடத்துகிறார்.

சமூக சமத்துவம், புலம்பெயர்ந்தவர்களின் உரிமைகள் குறித்து நம்பிக்கையுடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.

இந்த 50 ஆண்டுகளில், நான் ஒரு மாணவனாக, கணவனாக, தந்தையாக, இன்று ஒரு தாத்தாவாக, ஒவ்வொரு அரசியல் மாற்றத்தையும் என் வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமாகவே அனுபவித்துள்ளேன்.

அரசியல் என்பது வெறும் தலைவர்கள் மாற்றம் அல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின், ஒரு சமூகத்தின், ஒரு மனிதனின் வாழ்வின் ஓரங்களை மாற்றும் சக்தி.

இங்கிலாந்து அரசியல், அதன் தலைவர்கள், அவர்களின் கொள்கைகள் கொடுத்த தாக்கங்கள் கூட ஏதோ வகையில் என் செதுக்களில் பங்காற்றியிருக்கின்றன.

ஆனால், என் தமிழ்ப் பாரம்பரியம், என் குடும்பத்தின் உறவுகள், என் மனதின் நிலைத்தன்மை இவை எனக்கு வழிகாட்டிய ஒளிகள்.

அரசியல் மாற்றங்களை நேர்மறையாக அணுகும் மனப்பாங்கு, ஒரு புலம்பெயர்ந்தவனின் உண்மையான வெற்றிக்குறியாகும்.

இந்த 50 ஆண்டுகளில், நான் ஒரு மாணவனாக, கணவனாக, தந்தையாக, இன்று ஒரு தாத்தாவாக, ஒவ்வொரு அரசியல் மாற்றத்தையும் என் வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமாகவே அனுபவித்துள்ளேன்.

அரசியல் என்பது வெறும் தலைவர்கள் மாற்றம் அல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின், ஒரு சமூகத்தின், ஒரு மனிதனின் வாழ்வின் ஓரங்களை மாற்றும் சக்தி.

வாழ்க்கை விரிகின்றது , கணவன், தந்தையாக பொறுப்புகள் பெரிதாகின்றன.

உறவுகள், பணியிடம், குடும்ப வாழ்க்கை
-மாறும் முன்னுரிமைகள். ‘நான் என்ன பெறலாம்’ என்ற நிலை ‘நாங்கள் என்ன தரலாம்’ என்ற நிலைக்கு மாறுகிறது.

தொடர்புகளில் ஆழம். பிள்ளைகள் மூலம் நேர்மையான மனிதத் தன்மை மேம்படுகிறது.

கடந்த நாள் கனவாகத் தோன்றுகிறது; இன்றைய நாள், எதையாவது அர்ப்பணிக்க வேண்டிய நேரமாக மாறுகிறது.

அடக்கம் மற்றும் அமைதி. வாழ்க்கையின் முழுமையான பக்கங்களை பார்த்த பின் வரும் ஒரு தூர பார்வை.

பாரம்பரியம் & கலாசார கவனம். ‘நாம் யார்’ என்பது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அருளும் அறிவும் ஒருங்கிணைகின்றன. சலிப்பற்ற காதல், விதி நிலைத்த ஞானம் இவை தாத்தா மனதின் தனிச் சீரிய தன்மைகள்.

புதுமுறையை ஊக்குவிக்கும் முயற்சி. “பிழைத்ததை பகிர்வோம்” என்ற எண்ணம், இளம் தலைமுறையுடன் வேரடுக்கும்.

“நான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் மொத்தம் இப்போது ஒரு வழிகாட்டி தீபமாகிறது.”

காலம் ஒரு சோதனை அல்ல, ஒரு அருள்

ஒரு மாணவன் கனவுகளின் உச்சியில் நிற்பவர்.

ஒரு தாத்தா, அனுபவங்களின் பள்ளத்தில் அமைதியுடன் வசிப்பவர்.

இருவரும் ஒவ்வொரு பருவத்தில், வாழ்வை புதிதாய் எழுத்து எழுதுகிறவர்கள்.

என் இனிய வாசக உள்ளங்களே ! எனது இந்த 50 வருட கால இங்கிலாந்து வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை ஒரு புர்ஹித கோணத்தில் பார்க்க விழைந்ததன் விளைவே இது.

July 14, 2025
பறந்து போ – திரை விமர்சனம்

அண்ணாகண்ணன்

பறந்து போ படத்தைப் பார்த்த போது, கவலையாக இருந்தது. இது குழந்தைகளுக்கான படம் என முன்வைக்கும்போது சற்றே அச்சமாகவும் இருந்தது. படத்தின் அதீதமான காட்சிகள் பலவும் இயல்பானவையாகக் காட்டப்படுகின்றன. இவை தவறானவை என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தாமல், சரிதான் எனக் குழந்தைகளே நினைக்கும் அளவுக்குக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

படத்தின் நாயகனாக வரும் சிறுவன் அன்பு (மிதுல் ரயான்), அப்பாவிடம் கோபித்துக்கொண்டு சொல்லாமல் கொள்ளாமல் எங்காவது சென்று விடுகிறான். அப்பா மிர்ச்சி சிவா, அவனைப் பல இடங்களில் தேடுகிறார். இதற்காகவே ஒரு பாடல் வைத்திருக்கிறார், இயக்குநர் ராம். வேர் இஸ் அன்பு? அன்பைக் காணவில்லை. காணோம் காணோம் கா கா காணோம். காத்தோடு காத்தா கரைஞ்சு போனானா? கிட்னாப்பர் கிட்ட மாட்டிக்கிட்டானா? டைம் மிஷின் ஏறித் தொலைஞ்சு போனானா? ஹைட் அண்ட் சீக்கே ஆட்றானா? என மதன் கார்க்கி எழுதியிருக்கிறார். காத்தோடு காத்தா கரைஞ்சு போனானா? என ஒரு குழந்தையைச் சொல்வது, மிகவும் அதிகப்படி. மதன் கார்க்கி இப்படி எழுதுவார் என எதிர்பார்க்கவில்லை.

சிறுவன் தொலைவதும் அப்பா தேடுவதும் கண்டுபிடிப்பதும் ஏதோ நகைச்சுவை போல் வருகிறது. இதைப் பார்க்கும் சிறுவர்களுள் யாரேனும் இப்படி வேண்டுமென்றே தொலைந்தால் என்னாவது? இப்படிப் பெற்றோரிடம் சொல்லாமல், எங்காவது செல்வதும் பெற்றோரைத் தேட வைப்பதும் சரி எனப் பிள்ளைகள் நினைத்தால், எத்தகைய ஆபத்துகள், சிக்கல்கள் எழும் என இயக்குநர் யோசிக்கவே இல்லையா?

அடுத்து, கிரஷ். பள்ளித் தோழியை அப்பா பார்த்தால், இவர் தான் உன் கிரஷ்ஷா? எனச் சிறுவன் அன்பு கேட்கிறான். தன் பள்ளித் தோழியைப் பார்க்கப் போகும்போது, நான் என் கிரஷ் வீட்டுக்குப் போகிறேன் என்கிறான். ஸ்லீப் ஓவர் எனச் சிறுவனும் சிறுமியும் சேர்ந்து படுத்துத் தூங்குகிறார்கள். பிறகு, அப்பா வேண்டும் என்கிறான் எனச் சொல்லி, சிறுவனைச் சிறுமியின் அம்மா தூக்கிக்கொண்டு வந்து, சிவா அறையில் படுக்க வைக்கிறார்.

சிறுவர்கள் இயல்பாக நண்பர்களாக இருக்கலாம். இதில் கிரஷ் என்ற வார்த்தை எதற்கு? பூ கொடுப்பதும் ஓரக் கண்ணால் பார்த்துச் சிரிப்பதும் ஒன்றாகப் படுப்பதும் அவர்களுக்குத் தேவையற்ற கற்பனைகளைக் கொடுக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. பத்து வயதுச் சிறுவர்களுக்கு இவையெல்லாம் தேவையா? பல திரைப்படங்களும் திரைப்பாடல்களும் பள்ளிப் பருவக் காதலைக் காட்டுவதால் அது இயல்பு என்ற எண்ணம் எழக் கூடாது. பல நிலைகளில் சமூக அடுக்குகள் கொண்ட தமிழ்ச் சமூகம், இறுக்கமான கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டது. இந்தப் பின்னணியில் உன் கிரஷ், என் கிரஷ் எனச் சிறுவர்கள் பேசுவது நல்லதில்லை. நகரத்து மாணவர்களுக்கும் கிராமத்து மாணவர்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை அதிகப்படுத்தும் வாய்ப்பும் இந்தப் புதிய பண்பாட்டுக்கு உண்டு.

பெற்றோர் இருவரும் வேலைக்குச் செல்வதால், சிறுவனை வீட்டில் பூட்டிவிட்டுச் செல்கிறார்கள். சிறுவன் அன்பு, பீட்சா, பர்கர் எனக் கேட்டும் ஆர்டர் செய்தும் சாப்பிடுகிறான். வேவ்போர்டு விளையாடுகிறான். வீட்டில் நெட்பிளிக்ஸ் பார்க்கிறான். வீடியோ கேம் விளையாடுகிறான். கொரிய இசைக்குழுவான பிடிஎஸ் இசைக்கும் பாடல்களைப் பார்க்கிறான். இந்தப் பெருநகர வழக்கங்களைக் காட்டுவதால், சிறுநகரத்திலும் கிராமத்திலும் இருந்து இதைப் பார்க்கும் சிறுவர்கள், தாங்களும் இவ்வாறு பீட்சா, பர்கர் சாப்பிட வேண்டும் எனக் கேட்கக்கூடும். பெருநகரத்திலேயே எல்லோர் வீடுகளிலும் இப்படி எந்த நேரமும் ஆர்டர் செய்து சாப்பிடுவதில்லை. இந்தப் படத்துக்குப் பிறகு, புதிய இயல்பாகச் சிறுவர்கள் அடம் பிடித்துக் கேட்கலாம்.

படம் முழுவதும் ஒரு பொறுப்பின்மை விரவி இருக்கிறது. சிறுவன் அன்பு எண்ணெய் டின்னை உடைத்து, தரை முழுவதும் எண்ணெய் பரவியுள்ள நிலையிலும் அதற்கும் தனக்கும் தொடர்பு இல்லை என்பது போல் கேம் விளையாடுகிறான். அப்பாவே கண்டுபிடித்துத் துடைக்கிறார். தான் எண்ணெய் கொட்டியதால் மற்றவர்கள் வழுக்கி விழுந்துவிடுவார்களே, அவர்களை எச்சரிக்க வேண்டுமே என்று கூட அன்புக்குத் தோன்றவில்லை. படம் நெடுகிலும் இருசக்கர வாகனம் ஓட்டும் சிவா, பெரும்பாலும் தலைக்கவசம் அணியவில்லை. கடன் கொடுத்தவருக்கு உரிய பதில் சொல்லவில்லை. கடன் கொடுத்தவர் துரத்தும்போது சாலையோரப் பாப்கார்ன் கடையில் இடித்துப் பாப்கார்ன் சிதறுகிறது. அவருக்கு இவர்கள் எந்த இழப்பீடும் தரவில்லை.

சிறுவன் அன்பு அடம் பிடிப்பதுடன் திமிராகவும் நடந்துகொள்கிறான். அப்பாவை வீட்டுக்குள் பூட்டி வைக்கிறான். உடனே இருசக்கர வாகனத்தில் செல்ல வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதிக்கிறான். 25 கி.மீ. தள்ளிக் கடை இருந்தாலும் உடனே பர்கர் சாப்பிட வேண்டும் என்கிறான். சாலையில் வேவ்போர்டு விளையாடுகிறான். மலை சூழ்ந்த இடத்துக்கு வீட்டை மாற்று என்கிறான். பெற்றோர் எதற்கும் கோபப்படாமல், ஐயம் ப்ரவ்டு ஆப் யூ என்கிறார்கள். அதிகம் செல்லம் கொடுக்கும் இந்தக் காலத்துப் பெற்றோர்களை இதில் காண முடிகிறது. ஆயினும் பிள்ளைகள் நினைத்ததை எல்லாம் உடனே செய்ய வேண்டும் என நினைக்கக் கூடாது. பெற்றோர்களும் அவர்கள் கேட்டதை எல்லாம் உடனே நிறைவேற்ற வேண்டும் என நினைக்கக் கூடாது.
படம், இந்த வகையில் சமநிலையில் இல்லை.

கிறித்துவப் பெண், இந்துவைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்வதும் இந்த இந்து அப்பாவும் மகனும் முஸ்லிம் வீட்டுக்குப் போய்த் தங்குவதும் இயல்பாக உள்ளன. இதிலும் கிறித்துவப் பெண், தம் கணவரைத் தம் வீட்டார் சொல்வது போல் சாத்தானே என அழைப்பது இயல்பாக இல்லை.

படத்தில் நல்ல விஷயங்களும் இருக்கின்றன. நல்ல விஷயத்துக்கு அடம் பிடியுங்கள். நீங்கள் அடம் பிடித்தால், உங்கள் அப்பாவின் புகைப் பழக்கத்தை விடச் செய்யலாம் என வழிகாட்டியது நன்று. சிறுவன் அன்பு துணிச்சலாக நீச்சல் அடிப்பதும் டிராக்டரை நிறுத்தி லிப்ட் கேட்பதும் புதிய நண்பர்களைப் பெறுவதும் புதிய விளையாட்டுகளைக் கற்பதும் சிறப்பாகக் காட்டப்பட்டு உள்ளன.

மிர்ச்சி சிவா, கிரேஸ் ஆன்டனி, அஞ்சலி, விஜய் யேசுதாஸ், பாலாஜி சக்திவேல், அஜூ வர்கீஸ் உள்ளிட்ட பலரும் சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார்கள். சந்தோஷ் தயாநிதி இசையில், 11 பாடல்கள், படத்தில் இடம் பெற்றுள்ளன. பாடலுக்குத் தேர்ந்தெடுத்த சூழ்நிலைகளும் அதற்கு எழுதிய வரிகளும் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால், பின்னணி இசையிலும் சூழலுக்கு ஏற்ற மனநிலைக்குப் படம் பார்ப்பவர்களைக் கொண்டு வருவதிலும் இசையமப்பாளர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.

மாணவர்களிடம் திரைப்படம் செலுத்தக்கூடிய தாக்கம் மிகப் பெரியது. மாணவர்கள் படம் பார்க்கும்போது என்னென்ன விஷயங்களை எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்ற கண்ணோட்டம், இயக்குநருக்குத் தேவை.

ஊர் சுற்றுங்கள், உலகம் சுற்றுங்கள், புதிய இடங்களுக்குச் செல்லுங்கள், புதியவர்களைச் சந்தியுங்கள் என்பதே இயக்குநர் ராம் சொல்ல வந்த செய்தி. அவரது அனுபவத்திற்கு அவர் இன்னமும் சிறப்பாகப் பாத்திரங்களைப் படைத்திருக்கலாம். படத்தை எடுத்திருக்கலாம்.

பறந்து போ – இன்னும் பறக்க வேண்டும்.

July 12, 2025
நீலத்தைப் பிரித்துவிட்டால் வானத்தில் ஏதுமில்லை என்பது சரியா?

அண்ணாகண்ணன்

‘வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே’ பாடலை அண்மையில் கேட்டேன். 1991ஆம் ஆண்டு வெளியான சிகரம் திரைப்படத்தில், வைரமுத்து எழுதிய பாடலுக்கு எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் இசையமைத்துப் பாடியுள்ளார். மிக இனிய இசையும் குரலும் நல்ல பல வரிகளும் கொண்ட பாடல். மென்மையாக வருடி, உள்ளத்தை லேசாக்கக் கூடியது.

வாராயோ வெண்ணிலாவே, நிலாவே வா, நிலா நிலா ஓடி வா என நிலவை அழைத்த கவிஞர்களின் வரிசையில் வைரமுத்து இணைந்தார். வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா என்றும் இவரே கேட்டார். வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே பாடலில் நிலவுடன் காதலையும் கலந்து பாடி ஈர்த்துள்ளார். இதில் இடம்பெற்ற ‘நீலத்தைப் பிரித்துவிட்டால் வானத்தில் ஏதுமில்லை!’ என்ற வரியை முதலில் கேட்ட போது, ஏதோ அரிய தத்துவம் போல் மயக்கியது. பிறகு தான் இது அறிவியலுக்குப் புறம்பானது என்பது புலப்பட்டது.

இருவர் படத்தில் ‘பூ கொடியின் புன்னகை’ என்ற பாடலிலும் ‘நீலம் மட்டும் இழந்துவிட்டால் வானில் ஒரு கூரையில்லை’ என எழுதியுள்ளார். அடிப்படை இல்லாத இப்படி ஒரு பார்வையை வைரமுத்து எங்கிருந்து பெற்றார் என்று தெரியவில்லை.

சூரிய ஒளி, பூமியின் மேற்பரப்பில், குறைந்த அலைநீளம் கொண்ட நீல நிறத்தை அதிகமாகச் சிதறடிப்பதால் வானம் நம் கண்களுக்கு நீல நிறமாகத் தெரிகிறது. சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும் சிவப்பு, ஆரஞ்சு, மஞ்சள் நிறமாக வானம் தெரிவதற்கு ஒளிச்சிதறலே காரணம். இந்த நிறங்கள் மாறக் கூடியவை. இந்த நிறங்களுக்கு அப்பால் எல்லையற்ற வெளியும் எண்ணற்ற கோள்களும் கற்பனைக்கு எட்டாத சக்திகளும் இருக்கின்றன. இந்த நிலையில், நீலத்தைப் பிரித்துவிட்டால் வானத்தில் ஏதுமில்லை என்பது அறியாமையின் வெளிப்பாடு.

ஒன்றுமற்ற ஒரு வெற்றிடத்திலிருந்துதான் இவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சம் தோன்றியிருக்கிறது. எனவே வானம் என்பதே ஏதுமில்லாதது எனக் கூற இயலாது. மேலும், இந்த வெற்றிடத் தத்துவத்திற்கும் நீலத்தைப் பிரிப்பதற்கும் எந்தத் தொடர்பும் கிடையாது.

‘வானம் எனக்கொரு போதிமரம்’ என எழுதிய வைரமுத்து, நீலத்தைத் தான் வானம் என்று கருதி எழுதினாரா? வானத்தைப் பார்த்தேன் பூமியைப் பார்த்தேன் மனுசனை இன்னும் பார்க்கலையே என எழுதிய வைரமுத்து, வானத்தை இன்னும் சரியாகப் பார்க்கவில்லையா?

July 11, 2025
ஆண்டவனே வழிகாட்டு !

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மேனாள் தமிழ்மொழிக் கல்வி இயக்குநர்
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா

அதிகாரம் என்றும் ஆகாது உடலுக்கு
அதிகாரம் உலக அழிவுக்கு வித்தே
இதிகாசம் புராணம் எடுத்துமே சொன்னது
எதையுமே கேளா எழுந்தது அதிகாரம்

அதிகாரம் அரச கட்டிலில் அமர்கிறது
எதையுமே பாரா எக்காள மிடுகிறது
ஊதிப் பெருக்க ஒன்றாக இணையும்
பாதகர் பலரும் பக்கமாய் வருகின்றார்

நீதியை மிதிக்கின்றார் நிட்டூரம் செய்கிறார்
போதனை போதனை பொய்யாய் விரிக்கிறார்
பாதகத்தை செய்ய பக்குவமாய் சொல்கிறார்
பாரிருப்பா ரெல்லாம் பதறித் துடிக்கின்றார்

அநியாயம் அங்கே அதிரசமாய் ஆகிறது
ஆலவட்டம் பிடிப்பார் அகமகிழ்ந்து நிற்கின்றார்
அதிகார அரக்கன் அஹிம்சையை மறந்து
அதிகார வெறியால் ஆடியே நிற்கின்றான்

காவலர்க ளெல்லாம் கடிநாயாய் மாறுகிறார்
கடித்துக் குதறி கடுவிஷமாய் ஆகின்றார்
நீதிமான்கள் யாவருமே நினைவிழந்து நிற்கின்றார்
அதிகாரம் அங்கே அதிர்ந்துமே சிரிக்கிறது

வள்ளுவர் கண்ணீர் கடலினுள் மூழ்கின்றார்
வள்ளலார் மனமொடிந்து வாடியே நிற்கின்றார்
தெள்ளுதமிழ் பாரதியார் உள்ளம் ஒடிகின்றார்
தேசபிதா காந்திமகான் தனைமறந்து அழுகின்றார்

அறமுடையார் அனைவருமே ஆண்டவனை நாடுகிறார்
அவலங்கள் போக்கிடவே அனைவருமே வேண்டுகிறார்
அமைதியொடு அன்புயர அதிகார வெறியழிய
அனைத்துமாய் இருப்பவனே ஆண்டவனே வழிகாட்டு

July 11, 2025
(Peer Reviewed) செம்மொழியாம் தமிழ்மொழி
முனைவர் பீ. பெரியசாமி,
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
டாக்டர் எம்.ஜி.ஆர். சொக்கலிங்கம் கலைக் கல்லூரி,
ஆரணி, திருவண்ணாமலை மாவட்டம் – 632317,
தமிழ்நாடு, இந்தியா,
மின்னஞ்சல்: periyaswamydeva@gmail.com,
கைபேசி: 9345315385,

ORCID ID – https://orcid.org/0000-0002-7395-9699

1. முன்னுரை

மொழி என்பது ஒருவர் தன் உணர்வுகளைப் பிறருக்கு அறிவிக்கப் பயன்படும் ஒரு தொடர்புக் கருவியாகும். இந்தியாவில் உள்ள மொழிக்குடும்பங்களில் மிகப் பழமையானது திராவிட மொழிக்குடும்பமாகும். அத்திராவிட மொழிக்குடும்பத்தின் தாய் மொழியாக விளங்குவது தமிழ் மொழியாகும். அத்தமிழ் மொழியின் தொன்மையையும் அம்மொழி பெற்றிருக்கும் செம்மொழிக்குரிய தகுதிகளையும் ஆய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும். அதனடிப்படையில் மொழியின் அடிப்படை, இந்திய மொழிக்குடும்பங்கள், திராவிட மொழி, திராவிட மொழிகளின் தாய் தமிழ்மொழி, திராவிட மொழிகளின் எண்ணிக்கை அவற்றின் பகுப்புமுறை, தமிழ் மொழிக்கும் பிற மொழிகளுக்குமானத் தொடர்பு, தமிழ்மொழி, வெளிநாட்டார் குறிப்புகள், நூல்கள், கல்வெட்டுகள், தமிழரின் தொன்மை, சிறப்பு, தோற்றம், செம்மொழியே தமிழ்மொழி எனும் தலைப்புகளினூடாக இவ்வாய்வுக்கட்டுரை பயணித்து தமிழ்மொழியில் செம்மொழிக்குரிய தகுதிப்பாடுகளை ஆராய்கின்றது.

2. மொழி

மொழி என்பது, மனிதர்கள் தங்களது உணர்வுகளையும் கருத்துகளையும் மற்றவர்களுக்குத் தெரிவிப்பதற்கான ஒரு முறையான வழிமுறையாகும். இது, பேச்சு மொழி, எழுத்து மொழி என இரண்டாகப் பகுப்பர். ஆரம்பத்தில் பேச்சுமொழி சைகைகளாகவும், எழுத்து மொழி குறிகள், அடையாளங்களாகவும் இருந்தன. இதனை,

குழந்தைகளின் மொழித்திறன் வளர்ச்சி, பிறப்பிலிருந்தே தொடங்கி பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும்.மொழியின் பிறவடிவம், செயல்முறை ஆகிய இரண்டையும் உள்ளத்தில் கொண்டு மொழியை விளக்கிய அறிஞர்கள் பொருளைக் குறிக்க மரபாக ஏற்பட்ட குறியீடுகளின் ஒழுங்குபட்ட அமைப்பே மொழி என்றனர். (திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வு, ப.2)

எனவும்,

ஒரு குறிப்பிட்ட பண்பாட்டுக் குழுவினர் புரிந்து கொள்ளும் வரையறுக்கப்பட்ட ஒலிகளின் இணைப்பே மொழி என்றனர். (திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வு, பக்.2-3)

ஜான்சாமுவேல் கூறியுள்ளார். குறியீடும், ஒலிகளும் மொழிகளின் தோற்றத்தின் அடிப்படை என்பது இதிலிருந்து அறியமுடிகின்றது.

மொழியே ஒரு இனத்தின் முக்கிய அடையாளம்.மொழி என்பது சொல்வளம், இலக்கியம், இலக்கணம், ஆகியவற்றையே கொண்டிருத்தல் சிறப்பு. மொழியானது பிறரிடம் தொடர்பு கொள்ளவும், தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தவும் பயன்படுகிறது. இதனை,

மொழி மனித சமுதாயத்தோடு தோன்றி, நின்று, அழியும் என்பது தெளிவு. மொழி நாகரிகத்தின் வித்து; எண்ணத்தின் வடிவம்; ஒருவரோடு ஒருவரை பிணைக்கும் இணைப்பு; காலத்தைக் கடந்து நிலையாக நிற்கின்ற கருத்தோவியம்; மற்ற உயிரினங்களுக்கிடையே காணப்படாத பெருஞ்சிறப்பு; பழக்கம் என்ற விளைநிலத்தின் பயிராக்கப்பட்ட பயிர். (திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வு, ப.3)

என ஜான்சாமுவேல் கூறியுள்ளார். எனவே மனிதன் சமூகமாகக் கூடிவாழத் தலைப்பட்ட காலத்திலே மொழிகள் தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்பதை உய்த்துணர முடிகின்றது.

3. இந்திய மொழிக் குடும்பங்கள்

இந்தியாவில் ஆஸ்ட்ரிக் குடும்பம், இந்தோ – ஆரிய மொழிக் குடும்பம், திபத்தோ – சீன மொழிக் குடும்பம், திராவிட மொழிக் குடும்பம் என்ற நான்கு மொழிக் குடும்பங்கள் உள்ளன.

4. திராவிட மொழி

திராவிட மொழி என்பது மொழியல்ல. அது மொழிக் குடும்பத்தின் பெயர். தமிழிலிருந்து தோன்றிய பல மொழிகளின் கூட்டே திராவிட மொழி என்பது. இதனை முதலில் ஆய்ந்த டாக்டர் கால்டுவெல் அவர்கள் தென்னிந்திய திராவிட மொழிகளையே ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினார் பின்னர் ஏற்பட்ட மொழியியல் ஆய்வின் வளர்ச்சியின் காரணமாக வட இந்தியாவிலும், பிற இடங்களிலும் திராவிடம் மொழிகள் கண்டறியப்பட்டன. தமிழில் திராவிடம் என்ற சொல்லை முதன் முதலில் குமரிலபட்டரே பயன்படுத்தியுள்ளார். அவர்,

திராவிட மொழிகளை ஆந்திர, திராவிட பாஷா(திராவிட மொழிகள்,(தொகுதி-2), ப.79)

என்க கூறியுள்ளார். பழங்காலத்தில்,

தமிழ், மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு போன்ற தென்னிந்திய மொழிகளை‘Tamilian’அல்லது ‘Tamulic’ ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.21)

என்றே அழைத்துள்ளனர்.

‘தமிழ்’ என்ற சொல்லிலிருந்து தான் ‘திராவிட’ என்ற சொல் உருவாயிற்று என்பதை ஸ்டென்கனொவ் எனும் ஆய்வாளர்,

‘திராவிட’ என்ற சொல்லை விட ‘திரமிள’ என்ற சொல் தான் பழமையாக உள்ளது என்றும் அது ‘தமிழ்’ என்ற சொல்லிலிருந்து உருவானது ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.26)

என்று கூறியுள்ளார். இந்தியாவின் பழைமையான நாகரிகம் திராவிட நாகரிகம் என்பதை,

இந்திய நாட்டை பொறுத்தமட்டில் ஆரியர்கள் வருவதற்கு முன்பே சிறந்ததொரு நாகரிகம் இந்திய மண்ணில் உருவாகி வளர்ந்திருந்தது என்பதும் அந்நாகரிகம் பல கோணங்களில் பண்பட்டுச் சிறந்து இருந்தது என்பதும் இன்றைய ஆராய்ச்சியாளர்களின் முடிபாகும். ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.31)

என்றும்,

திராவிட மொழிகள் மிகப் பழமையான மொழிகள் என்பதும் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்திய நாட்டில் வழக்கிலிருந்து வந்துள்ளன என்பதும் இன்றைய மொழியியலாளர்களின் கொள்கை. (திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.35)

என்றும் ச. அகத்திய லிங்கம் கூறியுள்ளார். இவற்றின்வழி திராவிட நாகரிகம் இந்தியாவின் பண்பட்ட நாகரிகம் என்பதும் பழைமையான நாகரிகம் என்பதும் அறியமுடிகின்றது. மேலும், இதற்கு வலுசேர்க்கும் விதமாக,

திராவிடர்கள் பற்றிப் பொதுவாக இரண்டு வன்மையான கருத்துக்கள் உள்ளன. ஒன்று அவர்கள் இந்நாட்டுப் பழங்குடியினர், இந்நாட்டுக்கே சொந்தமானவர்கள். (திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.95)

எனக் கூறியதிலிருந்து திராவிடர்களே இந்தியாவின் மூத்த குடிமக்கள் என்பது நிறுவப்படுகின்றது.

சமஸ்கிருத மொழியிலிருந்து தான் இந்தியாவிலுள்ள எல்லா மொழிகளும் தோன்றின என கால்டுவெல் எனும் அறிஞரின் ஆய்வுநூலான திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் வெளிவரும்வரை சமஸ்கிருத மொழியாளர்களாலும் அதற்குத் துணை போன சில மொழியியல் ஆய்வாளர்களாலும் நம்பவைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால்,

திராவிட மொழிகள் சமஸ்கிருத மொழியிலிருந்து பிரிந்தவை அல்ல என்றும் இவை தனி ஒரு இனம் ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.40)

என்று விளக்கியுள்ளார் கால்டுவெல்.

5. திராவிட மொழிகளின் எண்ணிக்கை

திராவிட மொழிகளின் எண்ணிக்கையில் ஆய்வாளர்களிடையே பல்வேறு கருத்து மாறுபாடுகள் உள்ளன. அவற்றுள் டாக்டர் கால்டுவெல் திராவிட மொழிகள் பன்னிரண்டு என்கிறார்.

தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், துளி ஆகிய ஐந்து மொழிகளையும் பண்பட்ட மொழிகளாகவும் தோடா, கோடா, கோண்டு, கூ என்ற நான்கையும் பண்படாத மொழிகளாகவும் கருதினார். பிராகூயி, மால்டோ போன்ற மொழிகளைச் சுட்டிச் சென்றார் தவிர அவற்றைப் பற்றிய சிறப்பாராய்ச்சியினை அவர் மேற்கொள்ளவில்லை. (திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வு, ப.18)

மேலும், கிரியர்ஸன் எனும் மொழியியல் ஆய்வாளர்,

கொலாமி, நாயக்கி ஆகிய இரு மொழிகளையும் கால்டுவெல் கூறியதோடு இணைத்து திராவிட மொழிகள் 14 எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். திராவிட மொழிகளைத் தென் திராவிட மொழிகள், நடு திராவிட மொழிகள், வட திராவிட மொழிகள் என்று பிரித்தும் ஆராய்ந்துள்ளனர்.

பர்ரோதன் ஆய்வில்,

1950 இல் பெங்கோ, பர்ஜி ஆகியன திராவிட மொழிகளின் கிளை மொழிகள் எனக் கண்டார்.

ஆனால், தற்போது திராவிட மொழிகளின் எண்ணிக்கை முப்பதுக்கும் மேலாகப் பெருகி உள்ளன.

6. திராவிட மொழிகளின் பகுப்பாய்வு

திராவிட மொழிகளைத் தென் திராவிட மொழிகள், நடு திராவிட மொழிகள், வட திராவிட மொழிகள் என மூன்று பிரிவுகளாகப் பகுப்பர். அவற்றுள், தமிழ், மலையாளம், கொடகு, கோடா, தோடா, கன்னடம், படகா, துளி ஆகிய ஒன்பது மொழிகளும் தென் திராவிட மொழிகள்.நடு திராவிட மொழிகளைத் தெலுங்கு – குவி கிளை என்றும், கொலாமி – நாயக்கி கிளை என்றும் மொழி நூலால் இரு கூறுபடுத்துவர்.தெலுங்கு – குவி கிளையில் – தெலுங்கு, கோண்டி, குவி, குவி, பெங்கோ, மண்டா ஆகிய ஏழு மொழிகளும் கோலாமி – நாயக்கி கிளையில் – கோலாமி, நாயக்கி, பர்ஜி, கடப்பா ஒல்லாரி, கடப்பா சில்லூர் ஆகிய ஐந்து மொழிகளும் உள்ளன.வட திராவிட மொழிகள் – பிராகுயி, மால்டோ, குருக் ஆகிய மூன்று மொழிகள்.

7. திராவிட மொழிகளின் தாய் தமிழ்மொழி

திராவிட மொழிகளில் பல்வேறு வகையிலும் தொன்மை வாய்ந்ததும் மற்ற மொழிச் சொற்களுக்கு எல்லாம் வேர்ச்டசொற்களைத் தந்ததும் தமிழ் மொழியே ஆகும். தமிழில் தான் திராவிட மொழி நூல்களுக்கு எல்லாம் காலத்தால் முந்திய தொல்காப்பியம் எனும் நூல் தோன்றியுள்ளது. இதனை,

திராவிட மொழிகளில் காணப்படும் மிகவும் பழமையான நூல்களில் முதன்மையானது தொல்காப்பியம். ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.150)

என்று ச. அகத்திய லிங்கம் கூறியுள்ளார். மேலும், ஏனைய திராவிட மொழிகளைக் காட்டிலும் பழமையான இலக்கண இலக்கியங்கள் தமிழில் உள்ளன என்பதை,

திராவிட மொழிகளின் பழமையான இலக்கியங்களையும் இலக்கணங்களையும் கொண்டுள்ளது தமிழ்மொழி. ( திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.106)

என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. டாக்டர் ஜார்ஜ் ஆலுவர் சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் தோற்றத்திற்கு அடிப்படை காரணமாக இருந்தவர்கள் திராவிட மக்களே எனத் தெளிவுபடுத்தி உள்ளார். இதன்வழி தமிழ்மொழி திராவிட மொழிகளின் தாய் என்பதை அறியலாம்.

8. தமிழ்மொழி

தமிழின் பழமைக்குச் சான்றாய் விளங்கும் கி.மு. 5 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த தொல்காப்பியத்தை முதல் நூலாகக் கொண்டே தமிழ்மொழி, இலக்கியம், இலக்கணம் பற்றிய ஆதாரங்கள் ஆரம்பமாகின்றன. கிறிஸ்துக்கு முன்பே தமிழில் சிறந்த படைப்புகள் இருந்தன என்பதை,

திராவிட மொழிகளுக்குள்ளே கிறிஸ்துவ சகாப்தத்தின் துவக்கத்திலிருந்தே சிறப்புமிக்க இலக்கியங்களைக் கொண்டு சிறந்த மொழி தமிழேயாம். (தமிழும் பிற பண்பாடும், ப.15)

என்று தெ. பொ. மீனாட்சி சுந்தரம் கூறுவதிலிருந்து அறியலாம். மேலும்,

தமிழ் மொழியின் வரலாற்றுக்கான அடிப்படைச் சான்றுகளுக்கு இலக்கியங்களையே முதன்மையாகக் கொள்ள வேண்டியதிருக்கிறது. இலக்கியம் என்று குறிப்பிடுகின்ற பொழுது இலக்கியத்தரம் வாய்ந்த நூல்கள் என்ற வரையறைக்கு உட்படுத்தாது எல்லா பொருள்களையும் பற்றிய உரைநடை அல்லது செய்யுள் வடிவில் உள்ள எல்லாத் தமிழ் நூல்களையும் குறிப்பதாகக் கொள்ள வேண்டும். (தமிழ் மொழி வரலாறு, பக். 41- 42)

என்றும் கூறியுள்ளார். எனவே, தமிழ் மொழியின் பழமையான நூல்களைத் தேடி ஆய்வதிலிருந்தே தமிழரின் தமிழ்மொழியின் முழுமையான வரலாற்றை அறிய முடியும் என்பதை உணரமுடிகின்றது.

9. வெளிநாட்டாரின் பார்வையில் தமிழ்மொழி

வெளிநாட்டார் சில தமிழ் மொழியினைக் குறித்த நூல்களை இயற்றியுள்ளனர். அவைகளும் நமக்குத் தமிழ்மொழியின் தொன்மையையும் சிறப்பையும் அறிய உதவுகின்றன. அவற்றுள், பால்தே இயற்றிய இந்திய மொழிகள் பற்றிய நூலொன்று எழுதியுள்ளார். 1680இல் கோஸ்டா தமிழ் இலக்கணத்தை இலத்தின் மொழியில் இயற்றியுள்ளார். 1685 இல் புருனோ தமிழ் இலக்கண நூல் ஒன்று எழுதியுள்ளார். பெஸ்கி (வீரமாமுனிவர்) பேச்சுத்தமிழ் இலக்கணம் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். வீரமாமுனிவர் போர்த்துகீசிய மொழியிலும் தமிழிலும் அகராதிகளை இயற்றியுள்ளார். இவையெல்லாம் குறிப்பித்தகுந்தவைகள்.

10. தமிழ் மொழியின் தொடர்பு

தமிழ்மொழி ஆரிய மொழி, கிரேக்கம், கொரிய மொழி, ஜப்பானிய மொழி ஆகியவற்றோடு நெருங்கிய தொடர்புடையனவாக விளங்குகின்றன. இதனால் பிற மொழிகளில் தமிழ் மொழிச் சொற்களும் தமிழ்மொழியில் பிறமொழிச் சொற்களும் கலந்து போயின. இதனை,

பன்னெடுங்காலமாகப் பிறமொழி பேசும் மக்களோடு ஏற்பட்ட தொடர்பினாலே பல பல சொற்கள் தமிழிலே புகுந்து இன்றைய வழக்கிலும் நிலைபெற்று விட்டன. இதுபோலவே தமிழ்ச் சொற்களும் பிற மொழிகளில் புகுந்தன. (தமிழும் பிற பண்பாடும், ப.13)

என்பதன் வழி அறியலாம். மேலும்,

1700 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சோழ மன்னர்கள் பலர் மலாயாவை, கெடாவை, சயாமைக் கைப்பற்றி ஆண்ட செய்திகளும், அவர்களில் முதலாம் குலோத்துங்கன் பர்மாவை ஆண்ட செய்தியும், சோழன் கரிகாலன் இலங்கையைக் கைப்பற்றி ஆண்ட செய்தியும், இலக்கியங்களாலும், வரலாறுகளாலும், கல்வெட்டுகளாலும் அறியப்படும் உண்மைகளாகும். இதனால், தமிழ் மொழியானது அக்காலத்திலேயே உள்நாட்டை ஆட்சி புரிந்தும், வெளிநாட்டை ஆட்சி புரிந்தும் ஒரு வல்லரசின் ஆட்சி மொழியாகவும் இருந்திருக்கிறது எனத் தெரிய வருகிறது. (தமிழின் சிறப்பு, ப.28)

படையெடுப்புகளாலும் தமிழ்மொழி வெளிநாடுகளில் பரவியது என்பதை இதன்வழி அறியமுடிகின்றது.

11. தமிழ்மொழிக்கும் ஏனைய திராவிட மொழிகளுக்குமான உறவு

தமிழ் மொழிக்கும் ஏனைய திராவிட மொழிகளுக்கும் நெருங்கிய தொடர்புகள் உள்ளன. இதனை,

கி.மு. நான்காம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வரருசியும் (Vararuchi), கி.மு இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பூஞ்சலையும்(Patanjali) குறிப்பிடும் சில தென்னிந்தியச் சொற்களுடன் இதைத் தொடங்கலாம். இதற்குப் பின்னர் பாலி, சமஸ்கிருதம், பிராகிருதம் ஆகிய மொழிகளின் இலக்கியங்களிலும், குமரிலபட்டரின் (Kumarila Bhatta), ‘தந்திர வாத்திகா’ (Tantra Varttika) போன்ற நூல்களிலும், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் போன்ற திராவிட குடும்ப மொழிகளிலும் குறிப்புக்கள் வருகின்றன. கி.பி.14ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ‘லீலா திலகம்’ (Lila Tilakam) எனும் மலையாள நூல் பாண்டிய நாட்டிலும், சோழ நாட்டிலும் நிலவிய சில வழக்காறுகளையும் உச்சரிப்புகளையும் குறிக்கின்றது. இதற்கு முற்பட்ட இராம சரிதம் போன்ற மலையாள நூல்கள், தமிழ் நூல்களே என்க கூறப்படுவதுமுண்டு. (தமிழ் மொழி வரலாறு, பக். 49-50)

என்பவற்றிலிருந்து அறிய முடிகின்றது.
- கல்வெட்டுகள்
தமிழ் மொழியின் தொன்மையை அறிந்து கொள்ளக் கல்வெட்டுகள், பட்டயங்கள், செப்பேடுகள், இலக்கியங்கள், இலக்கணங்கள், வெளிநாட்டார் குறிப்புகள், வெளிநாட்டார் நூல்கள், மொழியியல் ஆய்வுகள் எனப் பல இருந்தாலும், கல்வெட்டுச் சான்றுகள் என்பவை முக்கியமானதாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. அந்த வகையில்,

தமிழகம் கல்வெட்டுகளுக்குப் பெயர் போனது. ஒரு சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே கல்வெட்டுகளைக் கண்டுள்ளது தமிழகம். (திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.142)

என்பதன் வழி ஏனைய மொழிக் கல்வெட்டுகளைக் காட்டிலும் தமிழ் மொழியில் உள்ள கல்வெட்டுகள் காலத்தால் முந்தியவை என்பதை அறியமுடிகின்றது. மேலும்,

இன்று கிடைக்கும் கல்வெட்டுகளில் பழமையானவை பிராமி எழுத்துக்களால் ஆனவை. இவற்றைக் கீழ் வளைவு, மறுகால் தலை, ஆனைமலை, அழகர் மலை, மேட்டுப்பட்டி, முத்துப்பட்டி, சித்தனை வாசல், திருவாதவூர், விக்கிரமங்கலம் போன்ற இடங்களில் காணலாம். இவற்றைப் பற்றிய செய்திகள் கிபி 1903 முதலே நமக்குக் கிடைக்கின்றன. (திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), ப.142)

என்பதன் வழி தமிழகத்தில் கல்வெட்டுகள் கிடைக்கப்பட இடங்களை அறியமுடிகின்றது. அவ்வாறு கிடைக்கும் கல்வெட்டுகள், தமிழ், கிரந்தம், வட்டு எழுத்து ஆகிய மூன்று வகை எழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும்,

தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்களிலுள்ள குகைகளில் பிராமி வரிவடிவத்தில் எழுதப்பட்ட சிறிய கல்வெட்டுகள் பல காணப்படுகின்றன. இவை பிராமி வரிவடிவத்தில் தெற்கத்திய முறையில் எழுதப்பட்டவையாகும். கல்வெட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் தொல் எழுத்தியல் (Paleography) ஆராய்ச்சி அடிப்படையில் இவற்றின் காலத்தைக் கிறிஸ்துக்கு முந்திய மூன்றாம் இரண்டாம் நூற்றாண்டுகள் என மதிப்பிடுகின்றனர். (தமிழ் மொழி வரலாறு, ப.46)

எனவே கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டளவில் தமிழில் கல்வெட்டுகள் எழுதப்பட்டுள்ளன என்பது அறியப்படுகின்றது. இதுவே பழமை என்றல்ல மேலும் பழமையானக் கல்வெட்டுகளும் கிடைத்துள்ளன. கிடைத்துக் கொண்டும் உள்ளன. சமீப காலமாகத் திருச்செந்தூர் கடற்கரை ஒட்டிய பகுதிகளில் கல்வெட்டுகளும் முருகன் சிலைகளும் பாறைகளும் கண்டறியப்பட்டு வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
- வெளிநாட்டார் குறிப்புகள்
வெளிநாட்டினர்களான மெகஸ்தனிஸ், பெரிபுளூஸின் ஆசிரியர், ப்ளினி, தாலமி, சீன யாத்திரிகர் யுவன் சுவாங், மார்கோபோலோ போன்றவர்கள் குறிப்புகள் குறிப்பிடத் தகுந்தன. இவர்களின் குறிப்புகள் தமிழ் மொழியினுடைய பழமைக்குக் குறிப்பிடத் தகுந்த சான்றுகளாகின்றன.

12. தமிழ் மொழியின் சிறப்பு

தமிழ் மொழியில் முதல் எழுத்துக்கள் மொத்தம் 30 தான். அவை உயிர்- 12, மெய்- 18, உயிர்மெய் – 216, ஆயுதம் -1 என மொத்தம் 247 எழுத்துக்கள் உள்ளன. இம்மொழி எழுதவும் படிக்கவும் ஏனைய மொழிகளைக் காட்டிலும் எளிமையானது என்பதை,

தமிழ் மொழியானது எழுத மட்டுமல்ல படிக்கவும் எளிது. தமிழில் ஒரு எழுத்துக்கு ஒரே ஒலியானதால் எவரும் எளிதாக எதையும் படிக்க முடிகிறது. (தமிழின் சிறப்பு, ப.15)

என்றும், அதனை எழுதும் முறை எளிமையானது என்பதை,

சீன, சப்பானிய மொழிகளின் எழுத்துக்களைப் போல் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி எழுதுகிற அல்லது உருது மொழி எழுத்துக்களைப் போல வலப்புறமிருந்து இடப்புறம் நோக்கி எழுதுகின்ற கடினமான முறை தமிழுக்கு இல்லை. இடதுபுறமிருந்து வலப்பக்கம் நோக்கி எளிதாக எழுதலாம். (தமிழின் சிறப்பு, ப.16)

என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

13. தமிழ் மக்களின் தோற்றம்

தமிழ் மக்கள் இந்தியாவின் பூர்வக்குடிகள் என்பதை முன்னமே கண்டோம். அவர்களின் காலம் என்ன என்பதை இன்றளவும் நம்மால் ஆராய்ந்தறிய முடியாததாகவே உள்ளது. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் கிரேக்கர்கள் இந்தியாவைப் பற்றி எழுதியிருக்கும் குறிப்புகளிலும், 2300 ஆண்டு பழமை வாய்ந்த பிராமிய கல்வெட்டுகளிலும் தமிழ்மொழி குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. 2800 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ரோம் நாட்டை ஆண்ட ஏழாவது சாலமன் காலத்தில் தமிழர்கள் அந்நாட்டுடன் உறவு கொண்டிருந்தார்கள். 3000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தொல்காப்பியத்தில் என்மானார் புலவர், என்ப எனத் தொல்காப்பியரே குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும்,

தமிழகத்தில் 3 கடற்கோள்கள் அடுத்தடுத்தும் தோன்றிக் கடல்நீர் நாட்டில் புகுந்து நிலப்பரப்பை, மக்களை, தமிழ்ச் சுவடிகளை அழித்துவிட்டன என்றும், இது நடந்த காலம் 3000-ம், 5000-ம், 9000-ம் ஆண்டுகளாயின எனவும் கூறப்படுகிறது. (தமிழின் சிறப்பு, ப.30)

என்பதன் வழி ஒன்பதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்குத் தமிழர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர் என்பதை அறியமுடிகின்றது. அதுமட்டுமன்றி,

காவிரிபூம்பட்டினத்தில் நிலைத்து நின்று வாழும் தமிழ் மக்களைப் “பதியெழு அறியாப் பழங்குடியினர்” என இளங்கோவடிகள் கூறுகின்றார். இதற்கு உரை கூற வந்த அடியார்க்கு நல்லார், “படைப்புக் காலந் தொட்டே வாழுங்குடியினர்” எனக் கூறியிருக்கிறார். தமிழ் மக்கள் தோன்றிய காலத்தைக் குறிப்பிடும் பொழுது, “கல்தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்திற்கு முன் தோன்றி மூத்த குடியினர்” என ஆசிரியர் பரிமேலழகர் கூறுகிறார். (தமிழின் சிறப்பு, ப.26)

என்கின்றனர். இவற்றின்வழி, தமிழ்மொழியின் தொடக்கக் காலம் என்பது அறுதியிட்டுக் கூற இயலாத வகையில் நீண்டு செல்கிறது என்பதை அறியமுடிகின்றது.

14. தமிழ்மொழி செம்மொழி

தமிழ் செம்மொழித் தகுதிக்குத் தொன்மை ஒரு முக்கியமான கூறுபாடாகக் கருதப்படுகிறது. தமிழின் தொன்மை உலகளாவிய ஒன்று. என்பதை,. “Apart from literature written in classical (Indo-Aryan) Sanskrit, Tamil is the oldest literature in India” (Encyclopedia Britannica. Vol.II.P.350) என்று என்சைக்ளோபீடியா பிரிட்டானிகா தமிழையும், சமஸ்கிருதத்தையும் தொன்மையான இந்திய மொழிகள், செம்மொழிகள் எனக் கூறியிருக்கிறது.உலகில் எத்தனையோ மொழிகள் பேசப்பட்டு வருகின்றன. இதில் பல மொழிகளுக்கு எழுத்து வடிவங்கள் இல்லை என்பதால் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டு வர முடியாமல் உள்ளன. ஆனால் சில மொழிகள் மிகப் பழமையானதாகவும், இலக்கியத்தில் சிறந்து விளங்குவதாகவும் உள்ளன. இவற்றில் சில மொழிகளைச் செம்மொழிகள் என்று அடையாளப்படுத்துகின்றனர்.

15. செம்மொழித் தகுதி

ஒரு மொழிக்குச் செம்மொழி என்ற தகுதி அம்மொழியில் இடம் பெற்றிருக்கும் இலக்கியத் தரத்தின் அடிப்படையில்தான் முடிவு செய்யப்படுகிறது. இருப்பினும் செம்மொழி என்பதற்கு அம்மொழியில் இடம் பெற்றிருக்கும் முக்கியமான இரண்டு சிறப்புகள் தேவையாய் இருக்கின்றன. அவைகள், இலக்கியப் படைப்புகள், கலைப் படைப்புகள் இந்த இரு படைப்புகளைக் கொண்டே அந்த மொழி செம்மொழிகளாக அறிவிக்கப்படுகின்றன. அந்தவகையில், 2004-ம் ஆண்டுச் செப்டம்பர் 17-ம் நாள் நடைபெற்ற இந்திய அரசின் அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில், தமிழைச் செம்மொழியாக அறிவிக்க முடிவு செய்யப்பட்டது. அதற்கான ஆணை, 2004 அக்டோபர் 12-ம் நாள் வெளியிடப்பட்டது.
- இலக்கியப் படைப்புகள்
ஒரு மொழியின் சிறப்பிற்கும் செம்மைக்கும் முதல் அடையாளமாகத் திகழ்வது அம்மொழியின் பழமை வாய்ந்த இலக்கியங்கள்தான். இந்த இலக்கியங்களில் இருக்கும் பழமையுடன் அதில் கருத்துச் செறிவுகளும் இருக்க வேண்டும். ஒரு மொழியின் சிறப்பு அந்த மொழியில் படைக்கப்பட்ட இலக்கியப் படைப்புகள் வழியாகத்தான் அறிய முடிகிறது.
- கலைப் படைப்புகள்
ஒரு மொழியின் பழமைக்கு இலக்கியம் சான்றாக இருந்தது என்பதுடன் அந்த மொழி சார்ந்த பகுதிகளில் உருவாக்கப்பட்ட கலைப் படைப்புகள் அந்த மொழியின் பழமையை உணர்த்தும் அடுத்த சான்றாக இருக்க வேண்டும். கலைப் படைப்புகள் என்பது கட்டடக் கலை, சிற்பக் கலை போன்ற பழமை வாய்ந்த கலைச் சான்றுகளாக இருக்க வேண்டும்.

16. உலகச் செம்மொழிகள்

16.1. தொல் பழமை

சுமேரிய மொழி, எகிப்திய மொழி, பண்டைய பாபிலோனியம், மத்திய அசீரியம், வேத சமசுகிருதம், பண்டைய எபிரேயம், பண்டைய பாரசீகம், பண்டைய சீனம், பண்டைய கிரேக்கம், பண்டைய சமசுகிருதம், பண்டைய தமிழ், பண்டைய பாளி, பண்டைய இலத்தீன், பண்டைய மண்டேயம், பண்டைய சீரியாம், மத்திய பாரசீகம், பண்டைய கொப்டிக்

16.2. திராவிட மொழிகள்

தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம்

16.3. இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகள்

கிரேக்க மொழி, சமசுகிருதம், இலத்தீன், பாரசீக மொழி

16.4. ஆப்பிரிக்க-ஆசிய மொழிகள்

அரபு மொழி, எபிரேயம்

16.5. சீனோ-திபெத்திய மொழிகள்:

சீன மொழி

17. பழமை வாய்ந்த தமிழ்மொழி

இந்தியாவில் ஆரியம் சார்ந்த பண்பாட்டிற்கு வடமொழி எப்படி விளங்கியதோ அதைப் போலவே திராவிடம் சார்ந்த பண்பாட்டிற்குத் திராவிட மொழிகளில் முதலாவதான தமிழ் 6000 ஆண்டுகள் மேற்பட்ட இலக்கிய பழமை வாய்ந்தது. ஐரோப்பிய நாகரீகத்தை அறிந்து கொள்ளக் கிரேக்கம், இலத்தீன் மொழிகள் போல் தற்போதைய இந்திய வரலாற்றை அன்றைய சேர, சோழ, பாண்டியர்கள், போன்ற வரலாற்றை அறியத் தமிழ், மொழி தேவையாக உள்ளது.

18. செம்மொழிக்கான தகுதிகள்

தொன்மை, தனித்தன்மை, பொதுமைப் பண்பு, நடுவு நிலைமை, தாய்மைப் பண்பு, பண்பாட்டுக் கலை அறிவு பட்டறிவு வெளிப்பாடு, பிற மொழித் தாக்கமில்லா தன்மை, இலக்கிய வளம், உயர் சிந்தனை, கலை இலக்கியத் தனித்தன்மை, மொழிக் கோட்பாடு

18.1. தொன்மை

செம்மொழி நிலைக்கு ஒரு மொழி ஆயிரம் ஆண்டுக்கால தொன்மை படைத்ததாக விளங்க வேண்டும். தமிழோ ஆயிரமல்ல ஓராயிரம் ஆண்டிற்கும் மேலாகப் பேசி, எழுதி, படைத்து தனக்குள்ளே பெரும் இலக்கியச் செல்வங்களைக் கொண்டது. இதனை எவராலும் மறுக்கப்படாமல் ஏற்கத்தக்க அளவிற்கு இதன் தொன்மை சிறப்பானது. அத்துடனில்லாமல் இன்றளவும் உலகமெங்கும் பரவியுள்ள தமிழர்களின் பேச்சு மொழியாகவும், எழுத்து மொழியாகவும், கல்வி கற்கும் மொழியாகவும், படைப்பு புனைதலில் புதிய புதிய துறைகளிலும் நிகரற்று விளங்குவது அதன் தனிச் சிறப்பு.

18.2. தனித் தன்மை

பல்வேறு திணை நிலங்களிலும் திராவிட குடும்ப மொழிகள் கிளைத்திட வைத்த தமிழ், தாயாக விளங்கி தனக்கென ஒரு மொழிக் குடும்பத்தை உருவாக்கி தன்னைச் சுற்றி வேர்களாகவும், விழுதாகவும் மொழிகள் கிளைப்பினும் தன்னிலை மாறாத உன்னத நிலையுடன் நிலைபெற்று விளங்குவது இதன் தனித்தன்மையாகும்.

18.3. பொதுமைப் பண்பு

உலகின் எந்த இயற்கை மொழிக்கும் இல்லாத சிறப்புமிக்க இலக்கணக் கட்டமைப்பு கொண்டது தமிழ் மொழி. தமிழின் இலக்கணப் பொதுமைப் பண்பு நெறிகள் திராவிட மொழிக் குடும்பத்திற்கு மட்டுமல்லாமல் இதர இயற்கை மொழி அனைத்தும் பயனுறும் வகையில் அமைந்துள்ளது இதன் சிறப்பாகும்.

18.4. நடு நிலைமை

தமிழின் இலக்கண விதி உன்னத நெறியுடனான பன்முகத் தன்மை கொண்டது. எனினும் இதன் இலக்கண விதிகள் வேறு எதனுடனும் சாராமல் தனித்தியங்கி நடுநிலையுடன் விளங்குவது.

18.5. தாய்மைத் தன்மை

தமிழ் எனும் மூல மொழி தான் மட்டுமே என்ற தன்னலமின்றி தாய்மைப் பண்புடன் திராவிட மொழிக் குடும்பம் உருவாகிட அடிப்படையில் விளங்கியது. பேச்சு மொழியென்றும், இலக்கிய வளமிக்க மொழிகளென்றும், பல்வேறு தன்மையுள்ள மொழிக் குடும்பத்தில் முதலாய் ஏனையவற்றுக்குத் தொடக்கமாய் விளங்கும் தாய்மைப் பண்பு ஏனைய இயற்கை மொழிகளை விடச் சிறப்பானது.

18.6. பண்பாட்டுக் கல்வியறிவு பட்டறிவின் வெளிப்பாடு

தமிழின் உன்னதமே அதன் இலக்கிய வளங்கள் தாம். தமிழரின் அகத்திணைக் கோட்பாடும், புறத்திணைக் கோட்பாடும் இலக்கியப் படைப்பாளர்களான முன்னோர்களின் பண்பாட்டுக் கல்வியறிவின் வெளிப்பாடாகும். அகத்திணை புறத்திணை மட்டுமல்லாமல் மெய்யியல் கோட்பாடும், அறவழிக் கோட்பாடும் வேறெந்த இயற்கை மொழிப் படைப்பிலும் தமிழில் உள்ள அளவுக்கு இல்லை. இந்த இலக்கிய வளமே தமிழ்ப் புலவர் பெருமக்களின் அறிவுப் புலன் சான்றாக இன்றளவும் திகழ்கிறது.

18.7. பிறமொழித் தாக்கமில்லா தனித் தன்மை

உலகில் நிலவும் மொழிக் குடும்பங்களில் மூல மொழியாய்த் திகழும் மொழிகள் யாவும் வேர்ச் சொல்லாக்கத் திறன் குறைவால் பிறமொழிகளின் கூறுகளை சில துறைகளில் தாங்கி நிற்கின்றன. வினைகளால் ஒரு புதிய துறை சார்ந்த சொற்களைத் தமிழில் எளிதாக உருவாக்கும் அளவுக்கு இலக்கண வளம் செறிந்தது தமிழ். ஆகையினால் கடந்த காலமாயினும் சரி நிகழ்காலமாயினும் சரி எதிர்காலமாயினும் சரி எக்காலத்திலும் சமூகப் பண்பாட்டில் நிகழும் மாற்றங்களுக்கேற்ப தனித் தன்மையுடன் தனக்கேயுரிய இலக்கண செழுமையுடன் தமிழில் புதிய சொற்களை, துறைகளை உருவாக்குதல் எளிது. காட்டாக, கம்ப்யூட்டர் எனும் 20ஆம் நூற்றாண்டு சாதனம். உலகெங்கும் பல துறைகளில் பரவியது போன்றே தமிழ் நிலத்திலும் காலூன்றியது. பிறமொழிகள் அதில் வழங்கும் துறை சார்ந்த சொற்களை நேரடியாகப் பயன்படுத்தும் நிலையில் தமிழில் அதனைப் பொருளுணர்ந்து கணியம், கணினி, கணிப்பொறி என ஆக்கம் செய்து பயன்படுத்தல் ஒன்றே தமிழின் பிறமொழி கலவாத் தனித்தன்மை விளங்கிக் கொள்ளத்தக்கது.

18.8. இலக்கிய வளம்

தமிழர் தமிழ் இனம் எனும் மக்களினத்தைத் தெளிவாக அறியக்கூடிய காலக் கண்ணாடியாக விளங்குவது தமிழில் உள்ள இலக்கியங்களே. இலக்கியங்கள் வழியாகத் தமிழரைப் பார்க்கும் போது தமிழ் நிலத்தில் ஓங்கி இருந்த பண்பாட்டை, சமூக, பொருளாதார, இயற்கைக் கோட்பாட்டுடன் இணைந்த தமிழரின் வாழ்வை, வளத்தை அறிய இயலும். சங்க காலத்திலிருந்து தொடங்கும் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒவ்வொரு காலம் தோறும் அந்தந்த சூழல்களுக்கேற்ப அரசன், தலைவன், தெய்வம், அற வாழ்க்கை, அக வாழ்க்கை, புற வாழ்க்கை, வீரம், இயற்கை வளம், பழக்க வழக்கம், வழிபாட்டு முறைகள் என்பன போன்றவற்றின் தாக்கம் எப்போதெல்லாம் அதிகரிக்கின்றதோ அப்போதெல்லாம் அது தொடர்பான இலக்கியங்கள் படைக்கப்பட்டன. எந்த இலக்கியமாக இருந்தாலும் அதில் கையாளப்படும் மொழியின் ஓசை, எழுத்து, சொல், பொருள் போன்றவை பொதுமைப் பண்புடன் துலங்கும் வகையில் இலக்கணக் கட்டமைப்புடன் இலக்கியங்கள் படைக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழிலக்கியத்தின் சிறப்பு : பொதுவில் இத்தகைய இலக்கியப் படைப்புகள் தனிநபர், தன்னார்வக்குழு, அரசு நிறுவனம் எனும் மூன்று தளங்களில் உருவாக்கப்பட்டன. சிற்சில இலக்கியம் தனிப்புலவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. அதைப் போலவே கூட்டாகப் புலவர்கள் குழுக்களும் நூல்களைப் படைத்துள்ளனர். இது போன்ற படைப்பிலக்கியப் பணிகளுக்குக் கொடையாளர்களாக அரசர்கள், அரசாங்கம் விளங்கியுள்ளது. சில அரசர்களே புலமை மிக்கவர்களாக விளங்கி இருந்தமையால் நேரடி இலக்கியப் படைப்பிலும் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

பெரும்பாலான சங்க இலக்கிய நூல்கள் புலவர்கள் அமர்ந்த பெரும் குழுவால் உருவாக்கப்பட்டு அவைகளை பிறிதொரு புலவர் குழு அந்த இலக்கிய திறனை அதன் மொழியமைப்பை ஆய்வு செய்வர். பிறிதொரு புலவர் குழு. அப்படைப்பு எக்காலமும் தமிழர்களுக்குப் பொதுவில் பயன்பட வேண்டும் எனும் உயரிய சிந்தனையால் அதன் இலக்கணக் கட்டமைப்பை ஆய்ந்திடுவர். இவ்வாறு ஒரு படைப்பு ஆய்வுக்குப்பின்னரே மக்களை அடைந்ததால் மொழிப் பயன்பாடு, பொதுமைப்பணபாடு தமிழரிடம் மிகுந்திருந்தது. தமிழ் இலக்கிய நூல்களில் கற்பனை நயத்தை விட இன்புறு நோக்கு அதிகமிருக்கும். இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்வியல் பண்பாட்டைத் தமிழர்கள் கொண்டிருந்ததால் அது இலக்கியப் படைப்புகளிலும் எதிரொலித்தன.

தமிழ் இலக்கியப் படைப்புகள் சங்க காலம் தொடங்கி 16ஆம் நூற்றாண்டு வரை செய்யுள் நடையிலேயே படைப்புகள் உருவாக்கம் நிகழ்ந்துள்ளது. ஐரோப்பியர் வருகைக்குப் பின்னரே உரைநடை எனும் புதிய நடை தமிழில் இடம் பெற்றது. பின்னர் ஈழத்து ஆறுமுகநாவலர் தொடங்கி நாடகத்தந்தை பம்மல் சம்பந்த முதலியார், திரு.வி.க. வரை பலர் உரை நடை இலக்கியம் வளர வித்திட்டனர். மேலைநாட்டு இலக்கியங்களையொத்த புதினங்கள், சிறுகதைகள் கட்டுரைகள் எனத் தமிழிலக்கியம் உரைநடை பரிமாணம் பெற்றது. செய்யுள் நடைகளில் படைத்த இலக்கியங்களில் இலக்கணக் கட்டமைப்புடன் பல்வேறு சிற்றிலக்கியங்களும், காப்பியங்களும் விரவியுள்ளன. இவற்றில் தூது, பிள்ளைத் தமிழ், பரணி, கலம்பகம், குறவஞ்சி, பள்ளு, உலா, பல்சந்தம் எனச் செய்யுள் வடிவ இலக்கியத்துள் உறுப்புகளாக விளங்குகிறது.

இது போலவே மரபு நடைச் செய்யுள் வடிவிலிருந்து புதுக்கவிதை, அய்க்கூ எனும் வடிவுடனும் தமிழ்க் கவிதை படைக்கப்படுகிறது.

தமிழ் தன் இலக்கியச் செல்வங்களால் இன்புறு, கற்பனை இலக்கியத்துடன் நில்லாமல் தொழில் நுட்பம் சார்ந்த அறிவியல் நூல்கள் படைப்பாக்கத்திற்கும் உட்பட்டுள்ளது. படைப்பின் எந்த உறுப்பாக இருப்பினும் அதற்கேற்ற சொல்வளமும், பொருள் வளமும் தமிழில் சிறப்புடன் விளங்குவதால் உலக இயற்கை மொழிகளின் இலக்கிய தளத்தில் தமிழுக்கென தனித்துவமான இடமுள்ளது.

18.9. உயர் சிந்தனை

இலக்கியத்தில் உயர் சிந்தனை என்பது அது எத்தகைய படைப்பாக விளங்கினும் மக்கள் சமூகத்திற்குப் பயன் விளைவிப்பதாக விளங்குதலே. இந்த அடிப்படைதான் தமிழ் இலக்கியங்களின் கருப் பொருளாக விளங்குகின்றன. தமிழ் இலக்கியங்கள் எத்தகைய காலத்தவையாக இருப்பினும் அவை மானுடம் போற்றும் உயர் சிந்தனைகளின் தொகுப்பாகவே மிளிர்வதைக் காணலாம். சங்க இலக்கியங்களில் பாடுபொருளாக விளங்கும் அகத்திணையும், புறத்திணையும், அறவியலும் தமிழர் வாழ்வுடன் இணைந்த உயர் சிந்தனை மரபாகும். உயர் சிந்தனை மரபுகள் இலக்கியத்தில் நிலை பெற்றிட வேண்டி இலக்கண நெறிகள் பிழையறப் பின்பற்றப்பட்டன. தனிமனிதர் தொடங்கி சமூகம், அரசு என்ற மூன்று நிலைகளிலும் கோட்பாடுகளை, வாழ்வியல் நெறிகளை வலியுறுத்தும் தமிழ் இலக்கியங்களில் உள்ள உயர்ந்த சிந்தனை மரபு உலக சிந்தனை மரபிலிருந்து உயர்ந்தோங்கியவை என்பது மறுக்கவியலாது.

18.10. கலை இலக்கிய தனித் தன்மை வெளிப்பாடு

தமிழ் இலக்கியங்களில் திகழும் கலை நயம் தனித் தன்மை பெற்றது. தமிழ் இலக்கியங்களில் தனிப்பாடலாயினும், புலவர்கள் குழு படைத்து, தொகுத்த பாடலாயினும் அரசர்கள் அரசு உதவியுடன் படைப்புகளை உருவாக்கிய இலக்கியங்களில் இழையோடும் கலை நயமும், கவி நயமும் போற்றத்தக்கவை.

ஏழைப்புலவரான சத்திமுத்தப் புலவர் அக்காலத்தில் பாடிப்பரிசு பெறும் வண்ணம் ஓர் ஊருக்குச் சென்றார். அது பனிக்காலம் என்பதால் மேலாடை இல்லா கவிஞர் குளிர்தாங்காமல் ஊர் புறத்தே இருந்த குட்டிச் சுவருக்கருகில் நடு நடுங்கி இருந்தார். அச்சமயம் இரைதேடப் பறந்த நாரையொன்றைப் பார்த்த சத்திமுத்தப் புலவரின் சிந்தனை கவிபுனையத் தொடங்கியது. அவர் கவிதையை உரக்கக் கூறிய போது அந்த வழியாக இரவுக் காவலுக்குத் தாமே பொறுப்பேற்ற அவ்வூர் அரசன் குட்டிச் சுவரருகே ஒரு கவிதை ஒலிப்பதைக் கண்டு கூர்மையாக அதைக் கேட்டனன்.

“நாராய் நாராய் செங்கால் நாராய்
பழம்படு பனையின் கிழங்கு பிளந்தன
பவளக் கூர்வாய் செங்கால் நாராய்
நீயு நின் மனைவியும் தென்திசை குமரியாடி
வட திசைக்கு ஏகி விராயின்
எம்மூர்ச் சத்திமுத்த வாவியுள் டங்கி
நனைசுவர்க் கூறைகளைக் குரற் பல்லி
பாடு பார்த்திருக்குமென் மனைவியைக் கண்டு
எங்கோ மாறன் வழுதி கூடலில்
ஆடையின்றி வாடையின் மெலிந்து
கையது கொண்டு மெய்யது பொத்திக்
காலது கொண்டு மேலே தழீஇப்
பேழையுள் இருக்கும் பாம்பென உயிர்க்கும்
ஏழையாளனைக் கண்டனும் எனுமே” (தனிப்பாடல் – சத்திமுத்தப்புலவர்)

என்று பாடினார் சத்திமுத்தப் புலவர். பாடி முடித்ததும் மறைவிலிருந்த அரசன் அவரறியாமல் தன் மேலாடையை அவர் மேல் போர்த்துமாறு வீசி விட்டு உடனிருந்த காவலரைப் பணிந்து இப்புலவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து வர ஆணையிட்டுச் சென்றான்.

தமிழகத்தை ஆண்ட பல அரசர்களும் சிறந்த புலமையுடையோர். இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்வில் ஊறித் திளைப்பவர்கள். அதனால் அவர்கள் நாட்டு நலத்துடனேயே தங்களின் புலமை வளர்க்கும் திறத்தால் அறிவு சார் புலவர் பெருமக்கள் எப்போதும் அரசவையில் சூழ்ந்திருக்குமாறு வாழ்ந்தனர். இது போன்ற அவைக்களத்தில்தான் கருத்துப் பரிமாற்றம், புதிய பொருட்களைப் பற்றிய ஆய்வு, இலக்கியம் படைத்தல் போன்ற தமிழ்ப் பணிகள் நடந்தது. மேற்காணும் அரசனும் அத்தகையவனே. நாரையின் கூர்மையான நீள மூக்கிற்கு இயற்கையான எடுத்துக்காட்டை அறியப் பல புலவர்களையும், நூல்களையும் ஆய்வு செய்தும் சரியான விடை தெரியாத நிலையில் அரசனின் ஐயத்தையும் போக்கி, தன் நிலையையும் தன் மனைவியின் பிரிவாற்றாமையையும் நயம்படக் கூறிப் பாடிய செய்யுள்.

ஒரு புலவனின் புலமை அவன் வறுமை. அரசனின் ஐயம் என்பவற்றை மட்டும் கொண்டதல்ல. அந்நாளில் ஆள்வோரும், புனைவோரும் இயற்கையோடு இணைந்த இயல்பு வாழ்க்கையில் திளைத்தனர். அவர்கள் வாழ்க்கை முழுவதும் ஒரு கோட்பாட்டுடன் விளங்கியுள்ளது. வாழ்வதற்கேற்ற நிலம், காலம் அமையப் பெற்றதால் அன்பு தழைக்கும் அமைதி வாழ்வைக் கொண்டிருந்தனர். அதனால் அவர்களின் சிந்தனை எச்சூழலிலும் இயற்கை வயப்பட்டதாகவே விளங்கியுள்ளது. இந்த பண்பே பொதுமையாக இக்கால இலக்கியங்களிலும் வெளிப்பாடாக விளங்குகிறது.

18.11. மொழிக்கோட்பாடு

உலகில் சில இனங்களின் அடையாளமாக மொழி காணப்படுகிறது. அந்த மொழியில் படைக்கப்பட்டுள்ள படைப்புகளும், மொழியின் பயன்பாடும், அதன் பொதுப்பண்புகளும் எல்லா காலங்களுக்கும் பொருந்தும் வகையில் மொழியானது தனக்குள் உரியவாறு கட்டமைப்பைக் கொண்டிருப்பதே அம்மொழியின் அடிப்படைக் கோட்பாடாகும். இந்த அரும் பண்புகள் தமிழுக்குண்டு.

மொழியியலாளர் ஒரு மொழியை மதிப்பிடுகையில் மொழியில் உருவான இலக்கியங்களைத் திறனாய்வு செய்வர். அதில் அம்மொழிக்குரிய இனம், அது வாழ்ந்த, வாழ்ந்துவரும் சூழல், காலம் எனும் மூன்றையும் நோக்குவர். ஏனெனில் ஒரு மொழியால் உருவான இலக்கியம் அச்சமூகத்தை மட்டுமே நமக்குத் தெரிவிப்பவை அல்ல. கூடவே அச்சமூகத்தைத் தொடர்ந்து வரும் மரபார்ந்த பண்பு நலன்கள் பலவற்றையும் தெரிவிக்கின்றன. எனவே தான் முன்னோர்கள் தமிழ் மொழிகளின் படைப்புகள் சமுதாயத்தில் தாக்கத்தை உருவாக்கும் வல்லமை கொண்டது என்கிற காரணத்தால் இலக்கியங்கள் கற்பதற்கும், கற்பிப்பதற்கும் வழங்கும்போது பொருளமைதி குறித்த கோட்பாட்டை வகுத்தனர். இந்த கோட்பாட்டை நெறி பிறழாமல் விளங்க இலக்கணத்தை வகுத்தனர். அதனால் தான் தமிழ்மொழி தனக்குள்ளே இலக்கணம் என்கிற கட்டமைப்பைப் பெற்றுள்ளதால் தரமிக்க இலக்கியப் படைப்புகள் அனைத்தும் சங்ககாலம் முதல் ஓர் ஒழுங்கமைதியுடன் பேணப்பட்டுவருகிறது. அத்துடன் வளர்ந்து வரும் புதிய துறைகள் எதுவென்றாலும் அதனையும் ஏற்றுத் தனித்தன்மை மாறாமல் தூய தமிழ்ச் சொற்களிலேயே அத்துறைகளை அறியும் வண்ணம் சீரிளமைத் திறனுடன் தமிழ் மொழி விளங்குகிறது. இத்திறனே அதன் கோட்பாடாகும்.

இந்த பதினோர் தகுதிப்பாடுகளும் தமிழுக்கு மட்டுமே பொருந்துவனவாம் என்பதுதான் தனிச் சிறப்பு சமஸ்கிருதத்துக்கு ஏழு தகுதிப்பாடுகளும், லத்தீன், கிரேக்க மொழிகளுக்கு எட்டுத் தகுதிப்பாடுகளும் மட்டுமே பொருந்துகின்றன என்பது மொழியியலாளர் கணிப்பு

19. தமிழ்ச் செவ்வியல் நூல்கள்

தமிழ் மொழி இலக்கியங்கள் ஐரோப்பியச் செம்மொழிகளான கிரேக்கம், இலத்தீன், சீனம், ஹீப்ரு, பாரசீகம், அரேபியம் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் செறிவு மிக்கவை. கி.பி. 600க்கு முந்தைய காலத்தைச் செவ்வியல் காலமாகக் கொண்டு அக்காலப்பகுதியில் தோன்றிய நூல்களைச் செவ்வியல் அவைகள்,

19.1.இலக்கணம்

தொல்காப்பியம், இறையனார் அகப்பொருள்

19.2.சங்க இலக்கியம் – எட்டுத்தொகை

நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு

19.3.பத்துப்பாட்டு

திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை, முல்லைப்பாட்டு, மதுரைக்காஞ்சி, நெடுநல்வாடை, குறிஞ்சிப்பாட்டு, பட்டினப்பாலை, மலைபடுகடாம்

19.4.பதினெண் கீழ்க்கணக்கு

நாலடியார், நான்மணிக்கடிகை, இன்னாநாற்பது , இனியவை நாற்பது, கார்நாற்பது, களவழிநாற்பது, ஐந்திணைஐம்பது, ஐந்திணை எழுபது, திணைமொழிஐம்பது, திணைமாலைநூற்றைம்பது, பழமொழி, சிறுபஞ்சமூலம், திருக்குறள், திரிகடுகம், ஆசாரக்கோவை, முதுமொழிக்காஞ்சி, ஏலாதி, கைந்நிலை

19.5.காப்பியம்

சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை,

19.6. முத்தொள்ளாயிரம்

ஆகியனவாகும்.

20. முடிவுரை

தமிழ்மொழி இந்திய மொழிகளில் பழமையானது என்பதும், தமிழர்களே இந்நாட்டின் பழங்குடிகள் என்பதும், சிந்து சமவெளி நாகரிகம் தமிழர்களுடையதே என்பதும் இக்கட்டுரையின்வழி அறியப்படுகின்றது. அதுமட்டுமல்லாது சமஸ்கிருதம் உள்ளிட்ட எம்மொழியிலிருந்தும் தோன்றியதல்ல தமிழ்மொழி . அது சுயம்புவாக தானே தோன்றி மற்ற மொழிகளுக்கு தாயாக விளங்கக் கூடியது. இம்மொழியின் தோற்றத்தையோ இம்மொழி பேசும் மக்களின் தோற்றத்தையோ எக்கால எல்லைக்குள்ளும் அடக்க இயலாது. உயிர்கள் தோன்றிய காலத்தில் தோன்றிய மனித இனம் தமிழினம். இம்மொழி வணிகத்தாலும், படையெடுப்புகளாலும் பல்வேறு நாடுகளுக்குச் செல்லலாயிற்று. அதுமட்டுமன்றி இம்மொழியில் பல்வேறு மொழிச் சொற்களும் புகுந்துக் கொண்டது. இருந்தாலும் தன் தன்மை மாறாமல் இன்றளவும் நிலைத்து வருகின்றது. அது மட்டுமன்றி செம்மொழிக்குரிய அனைத்துத் தகுதிப்பாடுகளையும் தன்னக்தே கொண்டு செம்மொழியாம் தமிழ்மொழி எனச் சீரிய நடைபயின்று வருகின்றது என்பது இவ்வாய்வுக்கட்டுரையின் வழி அறியப்பட்டது.

துணைநூற்பட்டியல்
1. அகத்தியலிங்கம், ச. திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-1), மணிவாசகர் பதிப்பகம், சென்னை, 2002.
2. அகத்தியலிங்கம், ச. திராவிட மொழிகள், (தொகுதி-2), மணிவாசகர் பதிப்பகம், சென்னை, 2002.
3. மீனாட்சி சுந்தரனார், தெ. பொ. தமிழ் மொழி வரலாறு, நியூசெஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், சென்னை, 2022.
4. மீனாட்சி சுந்தரனார், தெ.பொ. தமிழும் பிற பண்பாடும், நியூசெஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், சென்னை, 1998.
5. விசுவநாதன், கி.ஆ.பெ. தமிழின் சிறப்பு, பாரி நிலையம், சென்னை, 1993.
6. ஜான் சாமுவேல், ஜி. திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வு, ஆசியவியல் நிறுவனம், சென்னை, 2001.
7. Encyclopedia Britannica. Vol.II.
8. https://www.tamilvu.org/courses/hg300/hg304/html/hg304tso.htm
மதிப்பாய்வறிஞரின் கருத்துரை

Ø தனது மொழிச் செல்வப் பெருமையையும் பண்பாட்டு விழுமியத்தையும் கருத்திற் கொள்ளாமல் நடப்பியல் சார்ந்த, பயனற்ற ஒரு அலங்கார வாழ்வுக்குத தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருக்கும் இன்றைய தமிழ்ச சமுதாயத்திற்குக், குறிப்பாக இளைஞர் சமுதாயத்திற்குப் பயன்படும் ஒரு கட்டுரை இது.

Ø திராவிட மொழிகள் பற்றி உலகந்தழுவிய அறிஞர் பெருமக்களின் ஆய்வுக் கருத்துக்களை நிரலாகப் பயன்படுத்தியிருப்பதும் இந்திய மொழிக்குடும்பங்களைப் பற்றிய பகுப்பும் வரலாற்றுப் பின்புலமும் மொழியியல் ஆய்வு மாணவர்களுக்குப் பெருந்துணையாகலாம்.

Ø “உயர்பதவியில் இருப்பதனாலேயே அனைத்தும் தெரிந்தவர்கள்” என எண்ணிக் கொள்ளும் போலிகள் வலம் வரும் காலத்தில், வலிமையான தரவுகளோடும், பொருத்தமான மேற்கோள்களோடும் கட்டுரை அமைந்திருப்ப்து ஒரளவு ஆறுதலைத் தருகிறது.

Ø ஆய்வு நெறி முற்றாகப் பின்பற்றப்படவில்லை எனினும் அதற்குப் பங்கம் ஏற்படாத அளவுக்குக் கட்டுரை அமைந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

Ø பத்தி பிரிப்புக்களிலும் அவற்றுக்கு எண் மற்றும் பகுப்பு எண் கொடுப்பதிலும் ஆய்வாளர் இன்னும் கவனம் செலுத்தியிருக்க வேண்டும். சான்றாகச் செம்மொழிக்கான தகுதிகள் என்னும் பத்திக்கு எண் கொடுக்காமல், அதன் துணைப் பிரிவுகளுக்கு எண்கொடுத்திருப்பதைச் சுட்டலாம். செம்மொழிக்கான தகுதிகள் என்னும் பத்திக்கு எண் 11 என்றால் தொடர்ந்து வரும் உட்தலைப்புக்கள் 11.1. 11.2 11.3 11.4 என்று அமைந்திருக்க வேண்டும். அதுதான் ஆய்வு நெறி. இதுபோன்றே கட்டுரையின் அனைத்துப் பத்திகளுக்கும் உட்தலைப்புக்களுக்கும் எண் கொடுத்திருந்தால் கட்டுரை இன்னும் சிறந்திருக்கும்.

Ø சராசரியாகப் பக்கத்திற்கு ஐந்தென நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஒற்றுப்பிழைகள் நீக்கமற இலங்கும் இறைவனைப் போல் கட்டுரை எங்கும் பரந்து கிடக்கின்றன. “மொழி என்பது ஒருவர் தன் உணர்வுகளை (ப்) பிறருக்கு அறிவிக்கப் பயன்படும் ஓர் தொடர்பு (க்) கருவியாகும்.” என இரண்டு ஒற்றுப் பிழைகளோடுதான் கட்டுரையே தொடங்குகிறது. வல்லினம் மிகுதலும் மிகாமையும் செம்மொழியான தமிழின் தனிச்சிறப்பல்லவா?
July 9, 2025
விம்பிள்டன் – ஒரு புலம்பெயர்ந்த தமிழன் கண்ட 50 ஆண்டு பார்வை

சக்தி சக்திதாசன்

1975ஆம் ஆண்டு. பதினெட்டு வயதுடன் ஒரு இளைய தமிழ் மாணவன் இலங்கையில் இருந்து உயர்கல்விக்காக, ஒரு கனவுடன் இங்கிலாந்தை அடைகிறான்.

அவனுக்கு சமையல், பனி, பசுமை, பசியுடன் பசும் கவலை. ஆனால் இங்கிலாந்தின் மதிய பத்திரிகை தாள்களில் ஒவ்வொரு வருடமும் ஜூன் மாதம் ஒரு பெயர் மட்டும் பிரகாசிக்கிறது விம்பிள்டன்.

அதிகாரமுள்ள இங்கிலாந்தின் டென்னிஸ் அரங்கம்.

புலம்பெயர்ந்த இளைஞனின் வாழ்க்கையில் இந்த விளையாட்டு நிகழ்வு எப்படி ஒளியும் நிழலும் ஆனது .

1877 இல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த போட்டி, உலகின் மிகப் பழமையான மற்றும் மதிப்புக்குரிய டென்னிஸ் போட்டியாக விளங்குகிறது.

இங்கிலாந்து இதனை தம் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கொண்டாடுகிறது.

வெள்ளை உடைகள், பழங்கால மர பலகை புள்ளிவிவரங்கள், முக்கனிகள், ஸ்ட்ராபெரி ஆகியவையுடன் தேசிய ஒளிப்பதிவுகளும், பி.பி.சி நேரடிக் காட்சிகளும் இதை ஒரு நாட்டுப்பற்றின் பிம்பமாக மாற்றியுள்ளன.

1970களில் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கு விளையாட்டுப் பண்பாடுகள் புதிது.

கிரிக்கெட் மட்டும் சிலருக்கே பரிச்சயமாக இருந்தது.

ஆரம்பத்தில் விம்பிள்டன் ஒரு “மேல்மட்ட மரபுக்கவசத்துடன் கூடிய வெள்ளையர் விழா” போலவே தோன்றியது.

ஆனால் இடையே ஒலித்த கமெண்டேட்டர்களின் வாகைச்சொற்கள், சுய ஒழுக்கத்தின் நடிப்பு, வீரர்களின் அமைதியான போராட்டம்… இவை அந்த இளைய தமிழனின் கவனத்தை ஈர்த்தன.

புதுமுகங்களை கொண்டு வந்த விம்பிள்டன்: மார்ட்டினா நவரட்டிலோவா, விரோஜினா வேட், 1990களில் வந்த வினஸ் மற்றும் செரீனா வில்லியம்ஸ் போன்ற கருப்பின வீராங்கனைகள், ‘தம்மைப் போன்றவர்கள்’ மேடையிலுள்ளதை புலம்பெயர்ந்த மாணவனுக்குக் காண்பித்தது.

விம்பிள்டன் பல்லின சமத்துவத்தின் ஓர் அமைதியான தூதுவராக வளர்ந்தது .

வீரர்களை மட்டும் அல்ல, பார்வையாளர்களின் மனதையும் மாற்றியது.

வாழ்க்கை முறை மாறுதல்: ஆண்டுதோறும் ஒவ்வொரு ஜூலை மாதமும் அந்த மாணவன் இப்போது இங்கிலாந்துப்.பிரஜை.

வீட்டு நாகரிகத்தை விம்பிள்டன் பார்வையுடன் பொருத்திக் கொண்டார்.

1980களில் பின்புற வரிசையிலிருந்த புலம்பெயர்ந்த மக்களுக்கு விம்பிள்டன் வழிமுறைகள், காகித வாசல் சீட்டுகள், கட்டண உயர்வுகள் அனைத்தும் “தடைச் சின்னங்கள்” போலவே இருந்தன.

சத்தம் இல்லாத பிரேக்குப் பொழுதுகள், காழ்ப்புணர்வு நிறைந்த கமெண்ட்டுகள் சில சமயங்களில் மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தின.

விளம்பரத்திற்கும் வணிகரீதியிலும் போட்டி மெதுவாக நகரும்போது, பசுமையும் பசுமை மனப்பான்மையும் குறைந்தது என்பது கண்ட வருத்தமாக இருந்தது.

இப்போது 68 வயதுடைய ஒருவன் — அன்றைய விம்பிள்டன் போட்டியையும், இன்றைய இணைய ஓட்டுக்களிலும் காணும் தமிழ்க் குழந்தைகளையும் இணைத்துப் பார்க்கிறான்.

அவனுக்கு, விம்பிள்டன் என்பது வெறும் விளையாட்டு நிகழ்வல்ல — அந்த நாடு எப்படி, எதனால், எங்கு திருந்தியது என்பதற்கான ஒரு சமூகக் கண்ணாடி.

அவனது கனவுபசுமை மேடையைப் போலவே பசுமை மனமுடைய புது தலைமுறையினரை வளர்த்தெடுத்திடும் உயர் நோக்குடையது.

புலம்பெயர்ந்த ஒரு மாணவனின் பார்வையில் விம்பிள்டன் என்பது நேரம் போவதைக் காட்டும் கடிகாரம் மட்டுமல்ல. அது உலகம் நோக்கும் திறந்த ஜன்னலாகவும், ஒருமைப்பாட்டின் ஓர் அடையாளமாகவும் மாறிவிட்டது.

இங்கிலாந்தின் விளையாட்டு அரங்கில், தமிழரின் சிந்தனையும் கூச்ச உணர்வும், ஒளியும் நிழலும் நிகழ்த்தும் வண்ணப் பயணமாக இருக்கிறத்.

என் இனிய வாசக உள்ளங்களே !

இங்கிலாந்தில் என் வாழ்வுப் பயணத்தின் 50 வருடங்களை முடித்து விட்ட இந்த ஆண்டில் இந்த உலகப் பிரசித்தி பெற்ற போட்டி மீதான எனது பார்வையை பகிர்ந்து கொண்டேன்.

July 9, 2025