Author: admin

  • பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம் – வாழ்வும் பணியும் ஓர் ஆய்வு

    பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம் – வாழ்வும் பணியும் ஓர் ஆய்வு

    முனைவர் சு. சத்தியா,
    உதவிப் பேராசிரியர்,
    தமிழ்த் துறை,
    பான்செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி,  தஞ்சாவூர்.

    **********

    சங்க காலத்திலிருந்து இன்றுவரை எண்ணற்ற புலவர்கள் தோன்றித் தமிழின் பெருமையையும் தமிழனின் வாழ்வியலையும் அவர்தம் படைப்புகள்வழிப் பறைசாற்றி வருகின்றனர். அவர்களுள் வாழ்ந்தவர் கோடி மறைந்தவர் கோடி மக்கள் மனத்தில் நிற்பவர் யார்? என்றால் குறிப்பிட்ட நபர்களைத்தாம் நம்மால் சொல்ல முடியும். அக்குறிப்பிட்ட நபர்களுள் தமிழுக்காகத் தம் வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த பெருமைக்குரியவர்தாம் பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம். இவர்தம் வாழ்வையும் தமிழ் வளர்ச்சிக்காக இவர் ஆற்றிய பணிகளையும் வெளிக்கொணர்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    பிறப்பும் வாழ்வும்

    சேலம் மாவட்டம் திருச்செங்கோடு வட்டத்திலுள்ள உஞ்சனைக் கவுண்டம் பாளையம் கிராமத்தில் 1936இல் நெசவுத்தொழிலாளியான முருகேசன், பொன்னம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர்தாம் மு.ச.சிவம் எனும் சதாசிவம் ஆவார். சிறுவயதிலிருந்தே தந்தையுடன் இணைந்து நெசவுத்தொழிலை செய்துகொண்டே திண்ணைப் பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்புவரை படித்தார். பிறகு, அருகில் உள்ள உலகப்பம்பாளையம் நடுநிலைப்பள்ளியில் ஆறு முதல் எட்டாம் வகுப்புவரை பயின்றார். “விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும்” என்பதற்கு ஏற்ப, ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கும்போதே 11-ஆம் வகுப்புத் தமிழ்ப்பாடத்திலுள்ள கம்பராமாயணம், திருக்குறள், நளவெண்பா முதலியவற்றைப் படித்து தமிழின்மீது அளவில்லாத காதல் கொண்டார். மேலும் திருச்செங்கோட்டிலுள்ள உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு மிதிவண்டியிலேயே சென்று படிப்பினைத் தொடர்ந்தார். இரவு வெகுநேரம்வரை தறிக்குழியில் மிதிப்பலகை ஓட்டித் தந்தை நெய்யும் நெசவுத்தொழிலுக்கு உறுதுணையாய் இருந்துள்ளார். தறி நெய்யும்போது பக்கத்திலேயே புத்தகத்தை வைத்துப் படித்து வந்துள்ளார். மனப்பாடப் பகுதிகளைத் தாளிலே எழுதிவைத்து மிதிவண்டியில் பள்ளிக்குச் செல்லும்போதும் திரும்பும்போதும் படித்த வண்ணமாக இருந்துள்ளார்.

    இத்தகு விடாமுயற்சியால் 1952இல் நடைபெற்ற பள்ளி இறுதித்தேர்வில் 77 விழுக்காடு எடுத்து முதல் மதிப்பெண் பெற்று பெற்றோருக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார். இவ்வளவு மதிப்பெண் பெற்றவருக்கு மேல்படிப்பினைத் தொடரமுடியாத வறுமைநிலை! பெற்றோரோ தவித்தனர். என்ன? செய்வதென்ற இனம்புரியாத வேளையில், உறவினர்களின் உதவியால் மேல்படிப்பினைத் தொடர வாய்ப்புக் கிடைத்தது. தன்னுடன் உயர்நிலைப்பள்ளியில் படித்த முன்னாள் மாணவர் க.ர.கந்தசாமி அவர்கள் உதவியால் இலயோலாக் கல்லூரியில் கணிதப்பிரிவைச் சிறப்புப் பாடமாக எடுத்து பயின்றுள்ளார். கணக்கு இவரை முழுவதும் வணங்கியது. தமிழோ இவரை முழுதும் ஆட்கொண்டது. ஓய்வு நேரங்களில் தமிழ் நூல்களைப் பயின்றவர் உள்ளத்தைக் குறுந்தொகை கொள்ளைகொண்டது. இடைநிலைத்தேர்வு முடிந்ததும் தமிழ்மேல் உள்ள அளவில்லாத காதலால் தமிழ்த்துறையில் தடம்பதித்தார்.

     தமிழ்த்தேடல்

    1953இல் இலயோலாவில் படிக்கும்போதே விடுப்பு எடுத்துவிட்டு பச்சையப்பன் கல்லூரியின் தமிழ்ப்பேராசிரியர் டாக்டர் மு. வரதராசனார் வகுப்புக்குச் சென்று அவரது அனுமதி பெற்றுப் பாடம் கேட்டுள்ளார். தம் நண்பரின் உதவியால் மு.வ. அவர்களின் அனுமதியுடன் அவரை ஒருநாள் ஆசானாக ஏற்று அகநானூற்றுப் பாடத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்ததோடு நில்லாமல் தன்னையே தமிழுக்கு அர்ப்பணித்தார். கவிஞர் மரிய விசுவாசம் தொகுத்த “முயற்சியின் வழிகாட்டி மு.வ.” என்ற நூலில் “என் ஒரு நாள் பேராசிரியர்” என்ற தலைப்பில் மு.ச.சிவம் அவர்கள் சில பாடல்களை எழுதியுள்ளார். பேராசிரியர் அன்பழகன் அவர்கள் வகுப்பில் சென்று பாடம் கேட்டுள்ளார். இத்தகு விடாத்தேடலால் தமிழில் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சியும் பெற்றார். எதிர்பாராத விதமாகத் திரு.வி.க. அவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றது இவர் வாழ்வில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

    பிறகு அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் மூன்றாண்டுகள் தமிழ்த்துறையில் படிக்கத் தொடங்கினார். அங்குதான் பல்துறை வித்தகரானார். அனைத்துத் துறைக்கும் சென்று மாலைதோறும்   நடைபெறும் சிறப்புக் கூட்டங்களில் பங்கேற்று பல்துறை அறிவையும் வளர்க்கலானார். ஆர்வமுடன் வடமொழித் துறைக்குச் சென்று சிறப்புச் சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டவர். திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்களுடன் ஓராண்டு ஆங்கில வகுப்பில் படித்த பெருமைக்குரியவர். அவ்வப்போது நடைபெறும் பெரியாரின் சொற்பொழிவினை ஆர்வமுடன் கேட்டு மகிழ்ந்தவர்.

    உந்துதல் சக்தியாக அமைந்தவை       

    காரைக்குடி கம்பன் அடிப்பொடி சா.கணேசன், தமிழாராய்ச்சி நிறுவன இயக்குநர் முனைவர் ச.வே.சுப்பிரமணியம், தென்மொழி ஆசிரியர் பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார், மொழிஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணர், திருக்குறளார் வீ. முனுசாமி போன்றோரின் உரைகள் இவரின் தமிழ் வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு உந்துசக்தியாக இருந்தன.

    பரிசும் பாராட்டும்

    1954-இல் இராமலிங்க அடிகளாரின் திருவருட்பாவைப் பற்றிய ஆய்வுக் கட்டுரையைப் படித்து பாராட்டினைப் பெற்றார்.

     1955-1956 இரண்டு ஆண்டுகளிலும் தொடர்ந்து டாக்டர் ஆர்.கே. சண்முகம் செட்டியார் ஆராய்ச்சிப் பரிசினைப் பெற்றார். மேலும், திருக்குறள் அமைச்சியல், மணிமேகலை எனும் தலைப்புகளில் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதிப் பாராட்டினைப் பெற்றார்.

     1955-இல் குறுந்தொகை விளக்கம் என்ற நூலைத் திறனாய்வு செய்து எழுதிய கட்டுரைப் போட்டியில் மகாவித்துவான் ஆர். இராகவையங்கார் ஆராய்ச்சிப் பரிசினை வென்றார். அதே ஆண்டில் நடைபெற்ற திருக்குறள் போட்டியில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார்.

    1956-ஆம் ஆண்டில் திருச்சி சிந்தனைக் குழுவினர் நடத்திய திருவள்ளுவர் உருவக் காட்சிப் போட்டியில் நூறு பக்கத்துக்குமேல் ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதி முதல் பரிசு 100 ரூபாயும் ஒரு சவரன் தங்கப் பதக்கமும் பெற்றார்.

    இவ்வாறு படிக்கும்போதும் பணியாற்றும்போதும் பல்வேறு பரிசுகளையும் பாராட்டுகளையும் பெற்ற பெருமைக்குரியவர் ஆனார்.

    புகழ் பெற்ற நண்பர்களுடனான தொடர்பு

    குமரிஅனந்தன், தமிழறிஞர் ச.அகத்தியலிங்கம், வேலூர் வேலம்மையார் போன்றோருடன் படித்த பெருமைக்குரியவர். கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம், தமிழ்ப் பேராசிரியர் பெ.வரதராசன், டாக்டர் சோ.ந. கந்தசாமி போன்றோரிடம் தோழமை கொண்டவர்.

    மு.ச.சிவத்தின் பொன்மொழி

    “படியாத நாளெல்லாம் பிறவாநாளே”
    “படியாமல் ஒருநாளும் படுக்கவேண்டா”

    ஒரு நாளில் 24 மணிநேரம்தான் இருக்கிறது என்று வருத்தமுற்றவர். 1959-இல் திருமணம் செய்து கொண்டவர். குடும்பத்தைவிடப் புத்தகமே உலகம் என்று கல்விசார் நிலைக்கே முதலிடம் கொடுத்து வாழ்ந்துள்ளார்.

    ஆசிரியர்! நூலகர்! பன்மொழிப் புலவர்!

    கோவை அரசினர் கலைக்கல்லூரியில் ஓராண்டு ஆசிரியராகப் பணியாற்றியுள்ளார். நூல் பசி! அறிவு பசி! என்று வாழ்ந்தவருக்குச்  சென்னைக் கீழ்திசைச் சுவடி நூலகத்தில் நூலகர் பணி கிடைக்கவே மகிழ்வோடு பணியாற்றிட முனைந்தார். வேலை பார்த்துக்கொண்டே மாலை நேரங்களில் பிரெங்சு, இந்தி, வடமொழி, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் முதலிய மொழிகளைக் கற்றுத் தேர்வு எழுதி தேர்ச்சியும் பெற்றார்.

     பதிப்பும் அகராதித் தொகுப்பும்

    சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தில் பதிப்பாசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்து பதிப்பித்தல், அச்சுப்பிழை திருத்தல், கட்டுரைகள், நூல்கள் எழுதுதல், அகராதிகள் தொகுத்தல், மொழிபெயர்த்தல் போன்றவற்றைக் கற்றுக்கொண்டதோடு நில்லாமல் செயலாக்கப்படுத்தவும் முனைந்தார்.

     “A SHORT  ACCOUNT  OF  SANGAM  LITERATURE”  எனும் ஆங்கில நூலினை 1961இல் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். இருபது ஆண்டுகளாக அகராதிப் பணியில் தம்மை முழுதும் அர்ப்பணித்துப் பல்வேறு அகராதி நூல்களைத் தொகுத்து வெளியிட்ட பெருமைக்குரியவர். அவை,

    1. அடுக்குமொழி அகராதி
    2. ஒலிக்குறிப்பு அகராதி
    3. ஒருபொருட் பன்மொழி அகராதி
    4. ஐம்பொறி அகராதி
    5. கருத்துக்களஞ்சியம்
    6. மன அகராதி
    7. பல பொருள் அகராதி
    8;. காரணப்பெயர் அகராதி
    9. பெண்மைச்செல்வம்
    10. பெண்ணோவியம்
    11. எதுகை இன்பம்
    12. அழகுத்தொடர் அகராதி
    13. தமிழின் அழகுகள்
    14. நயமொழி அகராதி
    15. அகப்பொருள் அகராதி
    16. இலக்கியச் சொல்லகராதி
    17. இலக்கியச் சொற்றொடர் அகராதி
    18. உவமை அகராதி
    19. உருவக அகராதி
    20. தொடர் அகராதி

    இவ்வாறு 150க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை இயற்றித் தமிழுக்கும் தமிழனுக்கும் பெரும் புகழினைத் தேடித்தந்துள்ளார்.

    வெளிநாட்டவரின் பாராட்டு

    1972இல் அமெரிக்கக் கவிஞர் எட்வர்டு லூடர்சு  தலைமையில் ஐத்ராபாத் அமெரிக்க ஆய்வுக்கழகத்தில் நடந்த கருத்தரங்கில் வால்ட் விட்மனின் கவிதைச் சிறப்பினை ஒருமணி நேரம் ஆங்கிலத்தில் சொற்பொழிவாற்றிய பெருமைக்குரிய மாண்பாளர். மேலும், யுகோஸ்லோவியா நாட்டுத் தமிழறிஞர் கமில் சுவலபில் இவரது அகராதித் தொகுப்பினைப் பார்த்துப் பாராட்டியுள்ளார். அதுமட்டுமல்லாது, எண்ணற்ற ஆங்கில நூல்கள், 25க்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் எழுதிப் பல்வேறு அறிஞர்களின் பாராட்டுக்களையும் பெற்றுள்ளார்.

    “இலக்கியங்களை உணருவதற்குக் கருவியாக இருப்பதுடன் தானே இலக்கியமாகத் திகழும் சிறப்பினைப் பெற்றது அகராதி” என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தியவர் மு.ச.சிவம் என்றால் மிகையாகாது! இவரது படைப்புகள் ஆய்வு மாணவர்களுக்கு ஆய்வுக்குரிய களமாகும். இவரது ஒவ்வொரு படைப்பினையும்  தனி ஆய்வுத் தலைப்பாகக் கொண்டு ஆய்வு செய்யலாம். மேலும் இன்றைய இளைய சமுதாயத்திற்கு இவரது படைப்புகள் ஒரு வழிகாட்டியாய் அமையும் என்பது திண்ணமே!

    *****

    பார்வை நூல் 

    பன்மொழிப் புலவர் மு.ச.சிவம் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளும் தமிழுக்குச் செய்த ஆக்கப் பணிகளும், புலவர் இரா. வடிவேலன், முத்துநாராயணன் அச்சகம், ஈரோடு, முதற்பதிப்பு 1980.

     

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-16

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-16

    தி. இரா. மீனா

    கோரக்கர்

    இவர் ’நாத’ பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர். இயற்பெயர் கோரக்க நாதர். பசுக்களை மேய்ப்பது இவரது காயகம். அல்லமாபிரபுவிடம் “இஷ்டலிங்க தீட்சை“ பெற்றவர். சூன்ய சம்பாதனை வழி இவருடையது. ‘கோரஷபாலக மகாபிரபு சித்த சோமநாத இலிங்கம்’ இவரது முத்திரையாகும்.

    “மாவு பொம்மைக்கு  உறுப்புகள் கொடுத்து
    நெய்யினிப்புச் சேர்த்து நெருப்பில் சுட்டு சாப்பிட்ட பிறகு
    உறுப்புகளைத் தேடமுடியுமா? இது  பொருளினியல்பு
    காட்சியும் கண்ணோட்டமும் உடையவன்
    ஏகலிங்கத்தில் உள்ளவனுக்குக் கட்டுப்பட்டவன்
    ஆத்மாவில் கவனிப்பும் கவனிப்பாரற்றும் ஆனவன்
    கோரஷபாலக மகாபிரபு  சித்தசோமநாத இலிங்கம்.”

     கட்டிவாளய்யா

    சந்தனம் அரைப்பது இவரது காயகம். இவருடைய மனிதாபிமானம் குறித்து பல சரணர்கள் போற்றியுள்ளனர். ”சிக்கய பிரிய சித்தலிங்க இல்ல இல்ல நில்லு மாணு“ என்பது இவரது முத்திரையாகும்.  தத்துவ விளக்கம் ,சில வரலாற்று நிகழ்வுகள், சரணர்களைப் போற்றுதல் ஆகியவை வசனங்களில் இடம் பெறுகின்றன.

    1. “நான் நீயழித்து பரமலிங்கத்துள் இணைந்தவனுக்கு
    பரமென்பதில்லை இகமென்பதில்லை
    மறதியில்லை அறிவில்லை
    சிக்கய்ய பிரிய சித்தலிங்கா இல்ல இல்ல நில்லு மாணு”

    2. “பூமி உயர்வென்பேனா அது பாதத்திற்குள் அடக்கம்
    ஆகாயம் உயர்வென்பேனா அது கண்களுள் அடக்கம்
    பரதத்துவம் உயர்வென்பேனாஅது பேச்சில் அடக்கம்
    உயர்வு உயர்வு என்பது எங்கேயுள்ளது?
    அறிவிற்கு ஒழுக்கமில்லை,அடையாளத்திற்கு நிலையில்லை
    சிக்கய்ய பிரிய சித்தலிங்கா இல்ல இல்ல நில்லு மாணு”

    3. “அலைந்தால் உடலில்லை,நிற்கும் போது நிழலில்லை
    நடக்கும் போது கவனமில்லை,பேசும் போது மொழியில்லை
    உண்டால் துன்பமில்லை,உண்ணாவிட்டால் ஆசையில்லை
    கிடைத்ததில் நிறைவு ,புகழ்,உறவு,பகை,நிந்தனையில்லை
    அறிவில்லை,மறதியில்லை ,தானெனும் சிந்தனையற்றதால்.
    சிக்கய்ய பிரிய சித்தலிங்கா இல்ல இல்ல நில்லு மாணு”

    கனலிங்கிதேவா

    சுத்தூர் மடத்தலைவர் இவர். நாயகன்—நாயகி பாவனையில் அமைந்தவை இவரது வசனங்கள். ”கனலிங்கியமோகத மல்லிகார்ச்சுனா“ இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “நெருப்பும் நெருப்பும் சேர்ந்தால் ஒளி
    நெருப்பும் புல்லும் சேர்வதாலான புகை உண்மை வெளிச்சமா?
    பரமாத்மன் சிந்தனையிலிருக்கும் ஞானியுடன் இணைபவன்
    தூய்மை பெறாமல் எப்படிக் களங்கமடைய முடியும்?
    ஞானியும் அஞ்ஞானியும் இணைவது பாலில் புளி சேர்ந்ததாம்
    கனலிங்கிய மோகத மல்லிகார்ச்சுனனே“

    2. “பொன்னின் நிறம் அறிபவன் பொற்கொல்லனன்றி
    உழுதுண்ணும் விவசாயிக்கு அது எப்படித் தெரியும்?
    இலிங்கமோடு சேரும் மொழியை
    இலிங்க வம்சாவளியினரன்றி, வேடதாரிகள் எப்படியறிவர்?
    கனலிங்கிய மோகத மல்லிகார்ச்சுனனே “

    3. “கூலிக்குச் செல்பவர் பொற்குடம் கண்டாற் போல
    மண்ணுலகில் மனிதப்பிறவி கண்டேன்
    மூடனிடம் என்றேனும் தெரியும் அரிய செயல் போல
    எனக்கு இலிங்கம் தெரிந்தது, அது சாமான்யமானதா?
    சொல்வதைச் செய்யவும்,செய்வதைச் சொல்லவும் அருள்வாய்
    முரண்பட்டால் சரணர் ஏற்கமாட்டார்
    அவர் ஏற்கவில்லையெனில் நீங்களும் ஏற்கமாட்டீர்
    ஐயனே! சொல் செயல் இரண்டாகாதபடி காப்பாய்
    கனலிங்கிய மோகத மல்லிகார்ச்சுனனே “

    சந்திமரசா

    அந்தணரான இவர் ஊர் சிம்மலிகேயாகும். நிஜகுண யோகியிடம் தீட்சை பெற்றவர். ”சிம்மலிகேய சென்னராமா“ இவரது முத்திரையாகும். ஆத்ம அறிவு, சரணர்களைப் போற்றுவது ஆகியவை இவரது வசனங்களில் இடம் பெற்றுள்ளன.

    1.“கண்ணாடி தன்னுடையாதானால் என்ன?
    மற்றவருடையதானால் என்ன?
    தனதுருவம் தெரிவது போதுமே.
    குரு யாராக இருந்தாலென்ன
    தன்னைப் புரிய வைப்பது போதுமே.
    சிம்மலிகேய சென்னராமன் வல்லவன் “

    2.“உண்மைப் பொருள் ஒன்றே
    இரண்டாவதும் அது ஒன்றே
    மாற்றாகத் தெரிவதும் அதுவே
    தன்னை மறக்க வைப்பதும் அதுவேயாம்
    மறப்பை அறிவதும் அதுவே
    தானன்றி வேறில்லை என்னுமறிவும் தானே
    சிம்மலிகேய சென்னராமனே “

    3.“கயிற்றைப் பாம்பென நினைத்தவன் போல
    இந்தவுடல் தனதென நினைத்து
    இல்லற வாழ்வின் வேதனையனைத்தையும்
    அறியாமல் ஏற்றனர்
    அறியாமையை பொய்யென்றுணர்ந்த அறிவு நீ
    சிம்மலிகே சென்னராமனே “

    4. “இறப்பு தாமதமன்று ,நரகம் தொலைவிலில்லை
    வீணாய்க் கெட வேண்டாம்
    புலனாசைகளை விட்டொழிப்பாய்
    குருபக்தியை நம்பி மகிழ்வாய்
    சிம்மலிகே சென்னராமனே “

    5. “பன்றி பசுவாவதில்லை  சம்சாரி ஜங்கமனாக மாட்டான்
    அறிவான சம்சாரியும்,அறிவீனமான சன்யாசியும்
    தமக்குள் பொருந்துவார்களோ?
    சிம்மலிகே சென்னராமனே “

    6. “சோளக்காட்டு பொம்மையைக் கண்டு பயமடையும்
    மான் போல இல்லாததை உண்டென நம்புவார்
    பேடிகளை துன்புறுத்தியது
    சிம்மலிகே சென்னராமனின் எண்ணம்”

                                                                                                          [தொடரும்]

    Share
  • எனது முதல் ரத்த தானம்

    எனது முதல் ரத்த தானம்

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    நான் தனியார் மருத்துவமனையில் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த காலம் அது. அப்போது எனக்கு ரத்த தானம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. என்னுடைய வேலை, டெலிபோன் ஆப்பரேட்டர். அதாவது வருகின்ற தொலைபேசி அழைப்புகளை ஏற்பது, பதில் சொல்வது.

    நான் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் பிபிஏ இரண்டாம் ஆண்டு அஞ்சல் வழியில் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னுடைய உடனடி மேலாளர் டான்பாஸ்கோ, எனக்காகவே ஒரு மாதம் முழுவதும் இரவுப் பணி (நைட் டூட்டி) போட்டுவிட்டார். ஏனென்றால் அப்போதுதான் நான் ஓரளவாவது வரவிருக்கும் தேர்விற்குப் படிக்க முடியும் என்று.

    ஆனால் இரண்டு வாரம் கழித்துச் சிற்சில உடல் உபாதைகள் வர ஆரம்பித்தன. நல்ல நீண்ட உறக்கத்தின் அருமை, அப்போதுதான் எனக்கு நன்றாகப் புரிந்தது…!

    இப்படி இருக்கையில் ஒருநாள், இரவுப் பணி செய்துகொண்டிருக்கும் போது… ரத்த வங்கியில் பணியாற்றும் சகோதரி, எனக்கு அருகில் நின்றுகொண்டு ஓர் உதவி என்று செய்கையால் கூறினார். நான் தொலைபேசி இணைப்புகளைத் துண்டித்துவிட்டு, என்ன என்று சாவகாசமாகக் கேட்டேன். ஒரு 18 வயதுச் சிறுவன் அடிபட்டுக் கிடக்கிறான். அவனுக்கு உடனே ரத்தம் தேவை என்றார்.

    நான் இதற்கு முன் இரத்தம் கொடுத்ததில்லை என்று சற்று பதற.. ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை பிரதர். ஒன்னும் ஆகாது. பயப்பட வேண்டாம் என்று கூறி என்னுடைய இரத்தப் பிரிவைக் கேட்டார். நான் ஓ பாசிடிவ் என்று கூறியவுடன், அவர்கள் முகத்தில் அப்படி ஒரு சந்தோஷம். ரொம்ப தேங்க்ஸ் பிரதர் என்று கூறிவிட்டு, என்னுடைய HODக்கும் அவரே போன் செய்து இந்த மாதிரி விஷயத்தை எடுத்துக் கூறினார்.

    எனது HODயும் உடனே எனக்கு போன் செய்து… ராம்பிரகாஷ் நீங்க போய் ரத்தம் கொடுத்துட்டு வாங்க. ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல என்று சொல்லிட்டார். எனக்கு இரட்டிப்பு சந்தோஷம். வேலையும் பார்க்க வேண்டாம். நல்லா நிம்மதியாகத் தூங்கி ரெஸ்ட் எடுத்து ஓப்பி அடிச்சு விட்டு… காலை வீட்டுக்கு போயி… இன்னும் நல்லா தூங்கி எழுந்து நல்லா படிச்சுவிடலாம் அப்படின்னு என்னுடைய மனம் குறுக்குப் புத்தியில் பயங்கர வேகமாக வேலை செய்தது.

    முதலில் என்னுடைய ரத்த மாதிரி பரிசோதிக்கப்பட்டது. பிறகு ரத்தம் கொடுப்பதற்கு ஏற்றது தானா எனப் பார்க்கும் (இந்த ஹீமோகுளோபின் போன்ற) அடிப்படைப் பரிசோதனைகள் செய்யப்பட்டன. பிறகு, என்னைப் படுக்க வைத்து, கையில் ஒரு ஸ்மைலி பந்தைக் கொடுத்துவிட்டார்கள். எனக்கு என்ன நடக்கிறது என்றே புரியவில்லை. ரத்தம் எடுக்கும் போது மிக மிக மெலிதாக ஒரு வலி தெரிந்தது. அவ்வளவுதான…

    அதற்கப்புறம் 350 மில்லி உடம்பிலிருந்து போனது எனக்குத் தெரியவே இல்லை. மிகவும் பதற்றத்துடன்தான் இருந்தேன். ஆனால் ரத்தம் கொடுத்துவிட்டு, நான் நினைத்தது எதுவுமே நடக்கவில்லை.

    மிக மிகச் சுறுசுறுப்பாக உணர்ந்தேன். சற்று நேரம் தூங்கலாம் என்று நினைத்ததெல்லாம் நடக்கவே இல்லை. மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் இருந்தேன். அப்படி ஒரு எனர்ஜி எனக்குள் வந்தது!

    அவர்கள் கொடுத்த ஜூஸ், பிஸ்கட் எல்லாம் சைக்காலஜி ஆறுதல் தான் என்பது நன்றாகப் புரிந்தது. அன்று முதல் வருடத்திற்கு இரண்டு முறை ரத்தம் கொடுத்து வருகிறேன்.

    நாம் கொடுக்கும் ரத்தம், கண்டிப்பாக மற்றவர்களுக்குப் பயன்படும். அதை அவர்கள் மூன்றாகப் பிரித்து, தேவையானதைக் கொடுத்துவிடுவார்கள். அதுமட்டுமல்லாமல் நமக்கும் மிகுந்த பலனளிக்கக் கூடியது.

    அதனால் வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது ரத்த தானம் செய்வோம். நாமும் ஆரோக்கியமாக இருந்து, நம்மால் பிறருக்குக் கிடைக்கும் உதவியை நினைத்துப் பெருமிதம் அடைவோம்.

    Share
  • மீட்சி

    மீட்சி

    ராதா விஸ்வநாதன்

    கையில்  அடங்காக் கல்லூரி பட்டங்கள்
    அறிவு முதலீட்டில்  பல பயணங்கள்
    கால் பதியா நாடுகளே இல்லை
    வங்கியில் பொங்கி வழியும் கரன்ஸிகள்
    அன்பும் நேசமும் தொலைந்த வாழ்க்கை
    பெற்றோரின் முகம் மட்டும் முகநூலில்
    தந்தை பிள்ளை பாசம் பேசும் கைப்பேசி
    உறவுகளை உதிர்த்த பட்ட மரங்களாகி
    மறைந்து போன இந்த வாழ்க்கையைத்
    தட்டி. தூசு நீக்கி மீட்டித் தந்துள்ளது
    காற்றில் கலந்து சுவாசத்தில் நுழைந்து
    ஊனில் கலந்து உயிரைக் குடிக்கும் வைரஸ்
    கற்றுத் தருகிறது தொலைத்த வாழ்வியலை
    நீதி நூல் போதிக்க இயலவில்லை
    இயற்கையை அழிக்காமல் இயல்பான
    வாழ்க்கையை வாழக் கற்றுத் தந்துவிட்டது
    மீண்டும் தொலைந்து போய்விடாதீர்கள்

    Share
  • யார் அந்த உமா….?

    யார் அந்த உமா….?

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    ஒருமுறை பள்ளி ஆசிரியர்கள் சுற்றுலா சென்றனர். அந்தக் குழுவை வழிநடத்திச் சென்றவர், சுற்றுலா வந்த ஆசிரியர்களை நன்றாகக் கவனித்துக்கொண்டு பத்திரமாகப் பார்த்துக்கொண்டார்.

    சிலோனில் உள்ள கந்தர் கதிர்காமர் கோவில் தரிசனம் முடித்துவிட்டு, அனைவரையும் ஓய்வெடுத்து உறங்க வைத்துவிட்டு, அவர் வெளியில் ஒரு திண்ணையில் உட்கார்ந்துகொண்டு “மாங்கு , மாங்கு“ என எழுதிக்கொண்டிருந்தார் .

    அதைக் கவனித்த ஆசிரியை ஒருவர், என்ன சார் அப்படி என்ன எழுதறீங்க? எனக் கேட்க, அவரும் அவர் எழுதிய தாளைக் கொடுத்தார்.

    அந்த ஆசிரியை. அவர் எழுதிய நாடகத்தைப் படித்துவிட்டு, “நீங்க இன்னும் சில நாட்களுக்குப் பின் எங்கயோ போகப் போறீங்க. ரொம்ப அருமையா, ஆழமா கதாபாத்திரங்களைச் செதுக்கி இருக்கீங்க“ என்று அவரை மனதாரப் பாராட்டியுள்ளார்.

    அதற்கு அவர் “நீங்க சொல்ற மாதிரி மட்டும் நடந்துச்சுன்னா, என்னோட கதையின் நாயகிகளுக்கு எல்லாம் உங்கள் பெயரையே வைக்கிறேன்“ என்றார்.

    அந்த ஆசிரியை கூறியபடியே அவரும் மேடை நாடகங்கள் போட்டு வாகை சூடி, பிறகு வசனகர்த்தாவாக மாறி, கடின உழைப்பின் மூலம் இயக்குநர் ஆனார். இன்றளவும் அவரின் படங்கள் நடுத்தரக் குடும்பங்களின் நாதம்.

    அவரின் படங்கள் பெரும்பாலும் கூட்டுக் குடும்பம், உறவுகளின் நுட்பம், பந்தம், பாசம், பொது ஜனங்களின் வாழ்வியல் நெருக்கடிகள் ஆகியவற்றைப் பேசின.

    மிகவும் எதார்த்தப் படைப்புகள் அவை!

    அவர் பெயர் மீனாட்சி சுந்தரம் ராமசாமி விஸ்வநாதன். சுருக்கமாகச் சொன்னால் “விசு“. அவர் இயக்கிய “கண்மணி பூங்கா“ , “வரவு நல்ல உறவு“, “டௌரி கல்யாணம்“, “மணல் கயிறு“ , “வேடிக்கை என் வாடிக்கை“, “பெண்மணி அவள் கண்மணி“ , “சம்சாரம் அது மின்சாரம்“ போன்ற படங்கள் மிகப் பிரபலம்.

    அவர் பத்து வருடங்களுக்கு மேலாகத் தொகுத்து வழங்கிய “அரட்டை அரங்கம்“ என்னும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியும் மிகப் பிரபலம். அவர் அந்த ஆசிரியருக்குக் கொடுத்த வாக்கின் படியே அவர் இயக்கிய அனைத்துப் படங்களின் நாயகி கதாபாத்திரத்திரங்களின் பெயரை வைத்ததோடு நில்லாமல் “சுந்தரி“ என்கிற அவரது மனைவியின் பெயரைக்கூட (அவரின் சம்மதத்துடன்) மாற்றி அழைத்தார். முதன்முதலில் அவருக்கு ஊக்கமளித்த, பெருமதிப்பிற்குரிய அந்த ஆசிரியரின் பெயர் தான் “உமா“ .

    பின்குறிப்பு: என்னை ஈன்றேடுத்த தாயாரின் பெயரும், தாய்க்கு நிகரான பாசத்துடன் இருக்கும் என் அக்காவின் பெயரும் கூட “உமா“ தான்.

    Share
  • நூல் அறிமுகம் – ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை’ (தொகுதி 01)

    நூல் அறிமுகம் – ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை’ (தொகுதி 01)

    எம். ரிஷான் ஷெரீப்
    mrishansh@gmail.com

    ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை (தொகுதி 01)’ எனும் தொகுப்பை அண்மையில் கிடைக்கப் பெற்றேன். மிகவும் அருமையானதும், காத்திரமானதும், கனதியானதுமான ஒரு தொகுப்பு நூல் இது.

    ஈழ இலக்கியவாதிகள் சி.ரமேஷ், கு.றஜீபன், சு.ஸ்ரீகுமரன் (இயல்வாணன்), இ.இராஜேஸ்கண்ணன் ஆகிய நால்வர் ஒன்றிணைந்து ஏழு தசாப்தங்களுக்கு முந்தைய ஈழச் சிறுகதைகளைத் தேடிச் சேகரித்து, ஒரு முழுமையான தொகுப்பாக்கித் தந்திருக்கிறார்கள். இலங்கைத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு பொக்கிஷமான இத் தொகுப்பை வடக்கு மாகாணத்தின் ‘பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்களம், கல்வி, பண்பாட்டலுவல்கள், விளையாட்டுத் துறை மற்றும் இளைஞர் விவகார அமைச்சு’ வெளியிட்டிருக்கிறது.

    இத்தொகுப்புக்கான நீண்ட பதிப்புரையை தொகுப்பாளர்களில் ஒருவரான கவிஞர் சி. ரமேஷ் எழுதியிருக்கிறார். தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள ஒவ்வொரு சிறுகதைகள் குறித்தும், சிறுகதையாசிரியர்கள் குறித்தும் ஆழமான திறனாய்வுப் பார்வையில் மிகுந்த தேடலுடனும், அர்ப்பணிப்புடனும் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு இக் கட்டுரை எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

    இலங்கையில் ஏழு தசாப்தங்களுக்கு முன்பிருந்த மக்களின் வாழ்வியலையும், பாரம்பரியத்தையும் அந்த மண் வாசனையோடு பிரதிபலிக்கும் இச் சிறுகதைத் தொகுப்பு அனைவரும் வாசிக்க வேண்டியதும், பொக்கிஷமாகப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியதுமான ஒரு வரலாற்று ஆவணம் ஆகும். ஆயிரத்து நாற்பத்தெட்டுப் பக்கங்களைக் கொண்டுள்ள பாரியதும், அரியதுமான இச் சிறுகதைத் தொகுப்பு நூலை எமக்கும், வருங்கால சந்ததியினருக்குமாக அளித்துள்ள சி. ரமேஷ், கு. றஜீபன், சு. ஸ்ரீகுமரன் (இயல்வாணன்), இ. இராஜேஸ்கண்ணன் ஆகியோருக்கு மனமார்ந்த நன்றியும், பாராட்டுகளும் என்றென்றும் உரித்தாகும்.

    Share
  • ஆரோக்கியவதியான ஹெய்சல்

    ஆரோக்கியவதியான ஹெய்சல்

    முனைவர் நா. தீபா சரவணன்
    உதவிப் பேராசிரியர்
    ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ணா மகளிர் கலை அறிவியல் கல்லூரி, கோவை.

     ஆரோக்கியவதியான ஹெய்சல்

    “மேடம் வெளில போயிருக்காங்க.”

    வாட்ச்மேன் கூறினார். அவருடைய குரலிலும் பார்வையிலும் ஒரு அலட்சியம் தெரிந்தது. ஃப்ளாட்டில் குடியிருப்பவர்களை குறித்தோ பார்க்க வருபவர்களை குறித்தோ யோசிப்பது தேவையில்லாதது தன்னுடைய காவல் வேலையை தவிர நான் மற்ற எதையும் எண்ணத் தேவையில்லை என்ற உணர்வில் பாதி நரைத்த மீசை, மீசைக்கு கீழ் உதடுகளில் புகையிலை கரையுடன் நின்றான்.

    என்ன? ஆனா நான் போன் செய்தபோது சாவிய இங்கே கொடுக்கிறேன் என்று சொன்னாங்களே என்று தயக்கத்துடன் கூறினான்.

    ”ஆனா இங்க தரலையே ……..” வாட்ச்மேன் உதட்டைப்  பிதுக்கினார்.

    உள்ளிருந்து பொங்கி வருகின்ற கெட்ட வார்த்தைகள் வெளியில் வராமல் அடக்க மிகவும் சிரமப்பட்டான்.

    மெசேஜ் ஏதாவது!………..

    நோ.

    ஜேம்ஸ் திரும்பி நடந்தான். அதற்குள் ஹெய்சல் தனது இருசக்கர வாகனத்தில் வந்தாள்.

    சாரி சாரி சாவிய எப்பவும் போல பேக்ல போட்டுட்டு ஆபீஸ்க்கு போயிட்டேன் அதுக்கப்புறம் தான் ஞாபகம் வந்துச்சு ஸ்கூட்டியிலிருந்து இறங்குவதற்கு முன் கூறினாள்.

    ஜேம்ஸ் அவளை பின்தொடர்ந்தான். பிளாட் நான்காவது மாடியில். லிஃப்டில் போகும்போது ஜேம்ஸிடம் அவனுடைய புதிய திருமண வாழ்க்கை அனுபவத்தை பற்றி கேட்டதற்கு அவன் மௌனமாக தலையை மட்டும் ஆட்டினான். லிப்ட் மிகவும் மெதுவாக செல்வதாக அவனுக்குத் தோன்றியது. இதற்கு முன்பு இந்த லிப்ட் ஒரு முத்தத்தை முடிப்பதற்கு கூட இடம் கொடுக்காது இருந்தது. அந்த உணர்வில் ஜேம்ஸ் ஹெய்சலின் முகத்தை பார்த்தான். அவளும் ஏதோ நினைவில் இருந்தாள்.

    லிஃப்ப்ட் ல இருந்து இறங்கி ஹெய்சல் கையில் இருந்த பேக்கில் இருந்து சாவியை வெளியில் எடுத்தாள். கதவை திறந்த பிறகு முதலில் அவனை உள்ளே செல்ல அனுமதித்தாள்.

    ஜேம்ஸ் கடந்து சென்றது ஏற்கனவே பழக்கமான காட்சிகளுக்குள்தான். .அழுக்கு படிந்த ஆடைகளும், வீசி எறியப்பட்ட சிகரெட் துண்டுகளும், கரிந்த தீப்பெட்டிக்குச்சிகளும்,  சமீபத்திய இதழ்களும், வர்ணங்கள் முழுமை அடையாத பெயிண்டுங்குகளும்   அடங்கிய ஒரு கொளேஷ் அ ஆக வரவேற்பறை. ஒரு சுவரில் சணல் நார்களால் ஆன அலங்காரப் பொருட்களும், ஹிட்லர் வேடமணிந்த சாப்ளினும் அதுக்குக் கீழே டெரகோட்டா சிலைகளும்.

    லைட்டரின் சத்தம் கேட்டு ஜேம்ஸ் திரும்பிப் பார்த்தபோது ஹெய்சல் சிகரெட்டை பற்ற வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.  ஃப்ளாட்டுகளுக்கிடயில்  ஒரு குழந்தை சிவப்பு நிற மூன்று சக்கர சைக்கிள் ஓட்டி நகர்ந்து சென்றது. ஹெய்சல் கதவைச் சாத்தினாள். ஜெயிம்ஸ் புத்தகச் சல்ஃபிற்கு அருகில் சென்றான்.

    பல நாட்டினுடையவும் பல காலத்தினுடையவும் எழுத்தாளர்கள் ஒதுங்கியிருந்து ஜேம்ஸை வரவேற்றார்கள்.  அவர்களைப் பற்றி எல்லாம் இதே அறையில் மூன்றில் சேயரிலும் கீழுமாக உட்கார்ந்து இருவரும் நிறைய விமர்சித்திருக்கிறார்கள். அதற்கிடையில் பிராண்டி கலந்த காபி எவ்வளவு கொடுத்திருப்போம் என்பதற்கும் எவ்வளவு சிகரெட்டுகளை ஊதித் தள்ளினோம் என்பதற்கும் அளவில்லை. ’ஒரு சந்தோஷமான மரணம்’ என்ற புத்தகத்தின் மேல் அட்டையில் அல்பேர்கம்யூ சிகரெட் ஊதுவது அவர்களுக்கு எப்போதும் தூண்டுதலாக இருந்தது.

    ”உனக்கு சிகரெட் வேண்டுமா?” என்று ஹெய்சல் கேட்டாள் ”நிறுத்திட்டே ஜேம்ஸ் கூறினான்.

    ”ஓஹோ……….. ஹெய்சல் அற்புதம் கலந்த குரலில் சத்தமாக கூறினாள். அவள் ஊதின புகை வளையங்களுக்கு அப்புறம் நின்றுகொண்டு ஜேம்ஸ் புத்தகங்களைத் தேடிக் கொண்டிருந்தான்.

    ”என்னோடதுங்கறதுக்காக எடுக்காமல் இருக்க வேண்டாம்…. வேணும்னா……….” ஹெய்சல் கூறினாள்.

    அந்த நேரத்தில் ஜேம்ஸின் கையிலிருந்து சித்தாந்த புத்தகம் உண்மையில் ஹெய்சல் வாங்கியது. முதல் தாளின் மேல் பாகத்தில் அவளின் கையொப்பம் இருந்தது. வாங்கின தேதியும். ஜேம்ஸ் தான் வாங்குகிற புத்தகங்களில் கையொப்பத்திற்கு பதிலாக தெளிவாக தனது பெயரை எழுதுவது தான் வழக்கம் அதுக்கு கீழே எங்கிருந்து வாங்கினோம் என்ற இடப்பெயரையும் எழுதுவான். அவனின் நினைவுகள் ஒவ்வொரு இடத்தோடு சம்பந்தப்பட்டவை.  ஹெய்சலினுடையது காலத்தோடு.

    புத்தகங்களைக் கண்டெடுத்த உடன் ஜேம்ஸின் வேலை பாதி முடிந்தது. அதையும் எடுத்துக் கொண்டு தனது ஆடைகளை தேடுவதற்காக அவன் படுக்கை அறைக்குப் போனான். தானும் ஹெய்சலும் ஒருவரோடு ஒருவர் இணைந்த சேர்க்கையினுடைய மணமும் சூடும் அதற்குள் இருக்கிறது என்று அவனுக்த் தோன்றியது. சுவற்றில் பெரிய கண்ணாடியிலிருந்து பிரதிபிம்பம் அவனை உற்று நோக்கியது.

    இரண்டு கப் காபியும். ஒரு ஷாப்பிங் பேகுமாக ஹெய்சல் வந்தது கண்ணாடியில் தெரிந்தது. ஷாப்பிங் பேகையும் ஒரு கப் காப்பியையும் அவள் ஜேம்ஸிற்கு நேராக நீட்டினாள். இரண்டையும் அவள் நிராகரிக்கவில்லை. காப்பியில் எப்போதும் போல அவள் கொஞ்சம் பிராண்டி கலந்திருந்தாள். பிராண்டி கலந்த காப்பி அவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

    ”காபி இனியும் கொஞ்சம்  வேணுமா?” என்று ஹெய்சல் கேட்டாள்.

    “போதும்!” ஜேம்ஸ் கப்பை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு ஷாப்பிங் பேகில் இருந்து துணிகள் எடுத்துவைத்துக் கொண்டிருந்தான். ஹெய்சல் காலியான கப்புகளுடன் வெளியில் போனாள்.

    தன்னுடைய சில ஆடைகள் ஹெய்சல் தேர்ந்தெடுத்தவை என்பதை அவன் நினைவு கூர்ந்தான். கருமையான நிறஙகளில் குறுக்கும் நெடுக்கும் வரைபோட்ட சட்டைகளில் அவளுக்கு விருப்பம் அதிகம்.  பாத்திக் பிரிண்ட் இட்டவையிலும்.

    ஜேம்ஸ் ஒரு சட்டையை எடுத்து விரித்துப் பார்த்தான். அதன் நிறம் மங்கி இருந்தது. ஒரு வருடம் முன்பு சென்னையில் சென்றபோது பாண்டிபஜாரில் வாங்கியது. அப்போது ஹெய்சலும் உடன் இருந்தாள். அதை நினைக்கவே அதன் தொடர்ச்சியாக ஒரு மாலை நேர மெரினா பீச்சும், இரண்டு செவலைக்குதிரைகளும் ஜேம்ஸின் மனதில் தெளிந்தது. ஏராளமான பட்டங்கள் பறக்கின்ற வானத்தின் கீழ் அவனையும் ஹெய்சலையும் சுமந்து குதிரைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. பீச் முழுவதும் சிரிப்பு முழங்கியது.

    நீ போன பின்னே நான் கொஞ்சம் குண்டாயிட்ட்னோன்னு ஒரு சந்தேகம். கையில் சிகரெட்டுடன் படுக்கை அறையின் கதவருகே நின்று கொண்டு சொன்னாள்.

    ஜேம்ஸிற்கு  அவளது உடலை கவனிக்க வேண்டியதாயிற்று. அவன் அப்படிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கவே அவள் அவனை நோக்கி மெதுவாக நடந்தாள்.  நடப்பதற்கிடையில் சிகரெட்டை ஒருமுறை இழுத்து ஊதிவிட்டு மீதி பாகத்தை எங்கே என்று பார்க்காமல் வீசிவிட்டு மேலாடையின் பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து விட்டு தன்னுடைய சலனத்தை நாடகீயமாக்கினாள். ஜேம்ஸ் சலனமற்றுப்  பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ஹெய்சல் அவனுக்கு மிகவும் அருகில் வந்தாள் அவளுடைய மூச்சுக்காற்று தன் முகத்தை சுட்டுவிடும் என்று பயந்தான். அவன் ஏதோ கூற வாயைத் திறப்பதற்குள் அவனுடைய உதடுகளை தனது சுண்டுவிரலால் மூடினாள். ஷாப்பிங் பேக் தனது பிடியிலிருந்து நழுவி தரையில் விழுவதை அவனால் தடுக்க முடியவில்லை. பிறகு இரு கைகளால் ஆவேசத்தோடு அவன் ஹெய்சலை உடலோடு சேர்த்து அணைத்தான்.

    அப்போது அவள் சொன்னாள். ”எனக்கு இதுதான் தெரிய வேண்டி இருந்தது. இனி உனக்கு போகலாம். நான் சாவியை வாட்ச்மேன் கிட்ட குடுக்காமல் விட்டது இதற்காக மட்டும்தான்.”

    ஜேம்ஸிற்கு ஒரு புயல் காற்றில் சிக்கியது போல் இருந்தது. ஹெய்சல்….. ஹெய்சல்……. என்று நிர்கதியாக அழைக்கிற அவனை தன் உடலிலிருந்தும், படுக்கை அறையிலிருந்தும் வெளியில் தள்ளினாள்.

    நான்காவது மாடியில் குடியிருப்புகளுக்கிடையில் வராந்தாவில் சைக்கிள் ஓட்டிக் கொண்டிருந்த சிறுவன் திடீரென ஏதோ விழுவதைப்போல  ஒருவன் தன் முன்னால் விழுவதைக்கண்டு பயந்து விட்டான்.  அடுத்த விநாடி ஒரு ஷாப்பிங் பேகும் அவன் முன்னால் வந்து விழுந்தது. பேகிலிருந்து புத்தகங்களும் ஆடைகளும் சிதறின.

    ஃப்ளாட்டின்  கதவை சத்தமாக இழுத்து அடைத்து விட்டு அவள் புறம் திரும்பி நின்றாள். பிறகு இந்த உலகிலேயே மிகவும் ஆரோக்கியவதியானப்  பெண்  தானே தான் என்ற கர்வத்துடன் அவள் சத்தமாக சிரிக்கத் தொடங்கினாள்.


    மூல நூலாசிரியர்: சி.வி.பாலகிருஷ்ணன்
    மொழி : மலையாளம்
    தமிழில்: முனைவர்.நா.தீபா சரவணன்

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-15

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-15

    தி. இரா. மீனா      

    காவுதி மாச்சய்யா

    கல்யாண் நகரத்தில் சரணர்களோடு சேர்ந்து சிவ வழிபாட்டில் காலம் கழித்து வந்தவர். ”கல்யாணத திரிபுராந்தக லிங்கதல்லி காவுதி மாச்சய்யா ஹேளிது தடவண்ணிரண்ணா” என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

    “தன்னுடல் தனக்குச் சுமையானானபின்
    தான் சுமக்கப் போவதென்ன?
    கிடைத்த அறிவு மறைந்த பின்னர்
    தான் நினைப்பதெதனை?
    இதனால் திரிபுராந்தக இலிங்கத்தில்
    காவுதி மாச்சய்யன் சொன்னது உண்மையென்பீர் “

    “சரணர் பொருள் சேர்த்து உடலிருக்கும் போதே
    குருலிங்கம் ஜங்கமத்துக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்
    இதுவே நல்ல பக்திக்கு அடையாளம்
    தனக்குப் பின்பான செல்வம் வாரிசுகளுக்கெனில்
    அது ஒழுக்கத்திற்குக் கேடு.
    இதையறிந்து கல்யாணத திரிபுராந்தக இலிங்கத்தில்
    காவுதி மாச்சய்யன் சொன்னதைக் கேட்டு உண்மையென்பீர்”

    குப்த மஞ்சண்ணா 

    வைணவ சமயத்தைச் சேர்ந்த இவர் பசவேசரின் கருத்துக்களால் கவரப்பட்டு சிவ சாரணராக மாறியவர்.முதலில் இரகசியமாக சிவனை வழிபட்டு பின்பு அனுபவ மண்டபத்தில் எல்லோருடனும் இணைந்தவர். கல்யாணில் வாழ்ந்து சிவபக்தியை முழுவதுமாக வெளிப்படுத்தியவர். ”நாராயணப் பிரிய ராமநாதா” என்பது இவரது முத்திரையாகும். வைணவத்திலிருந்து மாறியவரென்பதால் இவர் வசனங்களில் சில கருத்துக்கள் அது தொடர்புடையதாக வெளிப் படுகின்றன.உலக அனுபவம் சார்ந்ததாக வசனங்கள் அமைகின்றன.

    “ஆன்மபலத்தால் போராடினேன் என்பவனுக்கு
    உண்மைத் தத்துவத்தின் பொருள் புரியுமா?
    வேதம் சாத்திரம் ஆகமமறிந்தவனுக்கு
    விவாதம் செய்யும் நிலயெதற்கு?
    மலரும் மணமும் போல
    தீயும் காற்றும் போல
    பாலும் நீரும் போல
    நாராயணப் பிரியன் இராமநாதனுள் இரண்டறக் கலந்தவன்
    தன்னுளுள்ள மெய்ஞ்ஞானத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும் “

     “புகழுக்கு உலகைப் பயன்படுத்துவது பக்தியா?
    நிந்தனைகளுக்கு முனிவர்கள் அஞ்சுவாரோ?
    புகழுக்காகச் செய்பவர்கள் பக்தர்களா?
    இச்சைக்குப்  பேசுவது பற்றற்றவனாக்குமா?
    இவற்றின் நெருக்கம்  உங்களுக்கேன்?
    நாராயணப்பிரியன் இராமநாதன் உங்களைச் சிறிதும் விரும்பான்”

    “பூவில் மணம் ,கனியில் சுவை
    பெண்ணின் ஆசையென்பன
    பருவம் சார்ந்தன்றி விருப்பம் சார்ந்ததல்ல.
    தன்னையறிவதற்கு முன்பு இலிங்க வசப்பட வேண்டும்
    பொன் பொம்மையை உருக்கிய பின்பு
    வடிவத்தை மீண்டும் பெறமுடியுமா?
    நாராயணப் பிரியனே இராமநாதனே “

    குருபுரத மல்லையா

    சிவபக்தியின் மேன்மை வசனங்களில் வெளி்ப்படுகின்றன. ”குருபுரத மல்லையா “என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

     “நேரத்திற்கொரு மாதிரி சிந்திக்கும் மனதைக் கண்டு,
    தினமும் ஒரு வகையாகும்  உடல் கண்டு பயமெழுகிறது.
    நொடியில் விதவிதமாக மனம் நினைக்கிறது.
    உன்னை நினைக்க விடாமல் மனம் பகையாகிறது
    குருவே குருபுரத மல்லையனே”

    குருசித்ததேவா

    “சங்கண பசவேஸ்வரா“ என்பது இவரது முத்திரையாகும். தத்துவ விளக்கமாகவே இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன.

    “உடலில் இலிங்கமணிந்து சரணரெனச் சொல்லி
    சிவவணக்கத்தின் பாதை தவறி
    உலகோர் வணங்கும் தெய்வங்கள் முன் இலிங்கத்தோடு
    விழுந்து சரண் வேண்டுகிறவனின் பிறவி நீக்கி
    நரகம் தப்பாமல் தந்து இழிபிறவி தந்து பிரளயமும்
    தருவான் காண் சங்கண பசவேஸ்வரன்”

    குகேஸ்வரய்யா 

    “குகேஸ்வர பிரிய நிராளலிங்க“ இவரது முத்திரையாகும்.

    “சிவசிவ என்று வெறுமனே உச்சரித்தால் பிறவியொழியும்
    என்னும் அறிவற்றவரின் பேச்சைக் கேட்கக் கூடாது
    இருளான வீட்டில் வெளிச்சத்தை நினைத்தால் அது வருமா?
    காமக்காய்ச்சலின் போது அரம்பையை நினைப்பின் நீங்குமா?
    இத்தகைய மனித ஆடுகளின் பேச்சு
    நகைப்பையே தரும் நம் குகையீசப்பிரிய நிராளலிங்கனுக்கு”

    கொக்கவ்வா

    சாம்பிராணி போடுவது இவரது தொழிலாகும். அதனால் ”சாம்பிராணி போடும் கொக்கவ்வா” என்ற பெயரும் இவருக்குண்டு. சிவன் மீது கொண்ட பக்தியால் திருமண வாழ்வையொதுக்கி நோன்பை ஏற்றுகல்யாண் நகருக்கு வந்தவர். “நாஸ்தி நாதா” என்பது இவரது முத்திரையாகும். இலிங்கம்—அங்கம் சமநிலை, ஆண் பெண் சமத்துவம் ஆகியவை வசனங்களில் இடம் பெறுகின்றன. காயகம் சார்ந்த சொற்கள் வெளிப்படுகின்றன.

    “மோகம் கொண்ட ஆண் பெண் கை பற்றினால்
    அது அவனுடைமையென நினைக்க வேண்டும்
    பெண் மோகம் கொண்டு ஆணின் கைபற்றினால்
    அது என்னவென்றறிய வேண்டும்
    இந்த இரண்டின் வேற்றுமையும் நீக்கி
    மகிழ்ந்தால் நாஸ்திநாதன் நிறைவுடையவானாவான்”

    “முலை தோன்றினால் பெண்ணென்பர்
    மீசை முளைத்தால் ஆணென்பர்
    இவ்விரண்டின் அறிவு
    ஆணோ பெண்ணோ நாஸ்திநாதனே”

    கோணி மாரய்யா

    கோணியை அணிந்து பசு மேய்க்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டவர். ”கேட்டேஸ்வரலிங்கா “இவரது முத்திரையாகும். காயகம் சார்ந்த சொற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

    “வாள் குத்திய பின்பு
    வாள்முனை குத்தியது எனச் சொல்வது மூடரின் இயல்பு
    அறிவை உள்வாங்கும் மனதுக்கு மறதி என்றேனுமுண்டா?
    உறுதி ஏற்பட்ட பின்னர்
    அதன் செயல்பாடு மறைவதில்லை
    சரணமெனச் சொல்லி பிச்சையெடுத்து பிறருக்குக்  கொடுக்கும்
    சரணருக்கு குழப்பமில்லை ; துன்பமில்லை
    கேட்டேஸ்வர இலிங்கத்தின் அடியவரானதால்”

                                        [தொடரும்]

    Share
  • ஒரு சதம் மட்டும் பத்தாது (A Century is not enough) – சவுரவ் கங்குலியின் சுயசரிதம்!

    ஒரு சதம் மட்டும் பத்தாது (A Century is not enough) – சவுரவ் கங்குலியின் சுயசரிதம்!

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    சவுரவ் கங்குலி! கிட்டத்தட்ட 2008ஆம் ஆண்டே கிரிக்கெட்டில் இருந்து ஓய்வுபெற்றார். ஆனால் இன்றளவும் அவரை மறக்காத ஒரு பெரும் ரசிகர் பட்டாளமே உண்டு.

    “சச்சினின் சுயசரிதம் அவரின் வளர்ச்சியைப் பேசும். தோனியின் சுயசரிதம் அவரின் முன்னேற்றத்தை மட்டுமே பேசும். ஆனால் கங்குலியின் சரிதமோ, ஒட்டுமொத்த இந்திய அணியின் முன்னேற்றத்தையும் பேசும்“ – வீரேந்திர சேவாக்.

    “கங்குலி என்பது சாதாரண பெயர் அல்ல, அது ஒரு சென்சேஷன்! “ – கபில்தேவ்.

    “கங்குலி போன்ற ஓர், உயிர்ப்பான வெற்றியை மட்டுமே தேடும் கேப்டன் உங்கள் எதிரணியில் இருந்தால் அவரை மதித்தே ஆவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை” – ஸ்டீவ் வாக்.

    “இங்கு இன்னொரு சச்சின் கூட வரலாம் ஆனால் ஒரே ஒரு கங்குலி தான்” – சச்சின் டெண்டுல்கர்.

    இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். 1992ஆம் ஆண்டிலேயே இந்திய அணியின் ஆஸ்திரேலியா சுற்றுப்பயணத்தில் இடம்பெற்றார். ஆனால் கங்குலிக்கு வாய்ப்பு குறைவாகவே அமைந்தது. அதையும் சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியவில்லை. இந்திய அணியும் தோல்வியுற்றது. கங்குலி அணியில் இருந்து நீக்கப்பெற்றார் .

    அதன் பிறகு 1996ஆம் ஆண்டு தான் இங்கிலாந்துத் தொடரில் மீண்டும் அணியில் இடம் பெற்றார் . அந்த இடைப்பட்ட ஆண்டுகளை அவர் விவரித்த விதம், நேர்மறையான அணுகுமுறை, சாவல்களை எதிர்கொண்டது, ஏமாற்றம் அடைந்தது என அனைத்துமே வாழ்க்கைப் பாடமாக அமைந்துள்ளது.

    சாதாரணமாகவே கங்குலி எதற்கும் அஞ்சாமல் பேசுபவர், அதுவும் அவருடைய சுய சரிதம்… அவருக்கே உரிய தொனியில், கம்பீரத்துடன் அவரே நமக்கு அருகில் அமர்ந்து பேசுவது போல அமைந்துள்ளது. மைதானங்களை வர்ணிப்பது, வீரர்களுடனான உரையாடல், சொற்போர்கள் எனப் புத்தகம் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக நகர்கிறது.

    இங்கிலாந்துத் தொடரில் சதங்களை அடித்தாலும், இந்திய அணியில் அவரின் இடத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அவர் பட்ட பாடுகள், பந்துவீச்சால் தப்பிய தருணங்கள், விமர்சனங்கள், நெருக்கடிகள் என அவரே கூறி இருப்பது ஒரு புது வித அனுபவம்.

    “நான் விளையாடும் போது, எனது இடம் நிரந்தரமா என்கிற கேள்வி ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அது சில நேரங்களில் எனது ஆட்டத்தையும் பாதித்தது. எனவே நான் கேப்டன் ஆனவுடன் எனது அணியின் புதிய வீரர்களுக்கு அத்தகைய உறுதியை அளித்தேன். அதன் விளைவாக, எந்த நெருக்கடியும் இல்லாமல் அவர்களின் இயல்பான ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தினர் வெற்றியும் பெற்றனர் “ – கங்குலி.

    இதைப் போன்ற எண்ணற்ற சுவாரசிய தகவல்களை இப்புத்தகத்தில் அடுக்கியுள்ளார். தசரா துர்கா பூஜை சமயத்தில் அவரின் ஓய்வு அறிவிப்பு வெளிவந்தது. அதை அவர் விவரித்த விதம் கவித்துவம்.

    கிரிக்கெட் பிடித்தால் கங்குலியை ரசிக்காமல் இருந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை!

    இப்புத்தகத்தை எனது பிறந்த நாள் பரிசாக அளித்த என் மனைவிக்கும் தம்பிக்கும் எப்படி நன்றி சொல்வதென்றே தெரியவில்லை!  மட்டற்ற மகிழ்ச்சி!!

    Share
  • அரங்கம் -15.03.2020

    அரங்கம் -15.03.2020

    1. ஹென்ரிக் இப்சன் குறித்த அறிமுகம்
    2. அவரது படைப்புகள் குறித்த காணொளி
    3. "A Doll's House" நாடகத்தின் சில காட்சிகள் திரையிடல்
    4. கருத்து பரிமாறல்
    Share
  • அந்தக் குழந்தை

    அந்தக் குழந்தை

    சு. திரிவேணி
    கோவை

    வேலை நேரம் முடிந்த மாலை
    சுமையற்ற பை, ஜன்னலோர இடமென
    மகிழ்ச்சிகளின் அணிவகுப்பு!
    நிர்மலமான விழிகளும்
    நெகிழ்த்தும் புன்னகையுமாய்
    ஈர்த்த அந்தக் குழந்தைக்கு
    அதைப் போலவே குட்டியாய்
    இருந்த என் பை பிடித்துப் போனது.
    என் முகம் பார்த்து, விரல் தொட்டு,
    கரம் பிடித்து எனப் பையை நோக்கிப்
    பயணித்து வசப்படுத்திக் கொண்டது,
    புதிதாய் முளைக்கும் பற்களின் குறுகுறுப்புக்குப்
    பையை இரையாக்க முயன்றது.
    கடித்துப் பிடித்துக் கொண்டு
    குண்டுக் கைகளால் மத்தளம் தட்டியது.
    ஒருமுறை தவறவிட்டு
    வாங்கி விடுவேனோ என
    ஐயத்துடன் முகம் பார்த்தது.
    எடுத்து அதனிடமே கொடுத்ததும்
    பரிசாய்ப் புன்னகை கிடைத்தது.
    இறங்குமிடம் வந்ததும் –
    சேயறியாமல் தாய் மூலம்
    வந்தடைந்தது என் பை.
    திரும்பிப் பார்த்தேன்-
    பையை ஏக்கத்தோடு தேடியது குழந்தை.
    மடியிலிருந்த பை கனக்கத் தொடங்கியிருந்தது!

    Share
  • வால்டன்

    வால்டன்

    செல்வன்

    1845ம் ஆண்டு….தத்துவஞானியும், எழுத்தாளருமான ஹென்றி டேவிட் தெரோ தன் சக எழுத்தாளர் ரால்ப் வால்டோ எமர்சனுக்கு சொந்தமான காட்டுப்பகுதி ஒன்றில் ஒரு பரிசோதனை மேற்கொண்டார்.

    நல்ல வேலை, வருமானம் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு காட்டுபகுதிக்கு சென்று இரண்டு ஆண்டுகள் தனிமையில் வாழ்ந்தால் எப்படி இருக்கும்? அதையும் நகர்ப்புற வாழ்க்கையையும் ஒப்பிட்டால் என்ன தெரிந்து கொள்ளமுடியும்?

    ஒரே ஒரு கோடரியை மட்டும் கடன்வாங்கிக்கொண்டு கையில் ஒரு பைசா இல்லாமல் காட்டுக்கு சென்ற தெரோ அங்கே சின்ன காட்டேஜ் ஒன்றை தானே கட்டினார். நாற்காலி, கட்டில் எல்லாம் அவரே மரத்தில் செதுக்கினார். கட்டிடம் கட்டிமுடிக்கும்வரை அவர் கொண்டுபோன புத்தகங்களை அவர் படிக்கவில்லை. அதன்பின் தான் கொண்டுபோன ஹோமரின் இலியாட் நூலை படித்தார். காட்டுபகுதியில் பீன்ஸ், உருளைக்கிழங்கை தானே பயிரிட்டார்.

    அதன்பின் அன்றைய “நவீன (1845ம் ஆண்டு)” வாழ்க்கைமுறையை விமர்சித்து “புதிய பொருளாதார கொள்கை” ஒன்றை உருவாக்கினார்

    உணவு, இருப்பிடம், எரிபொருள்…இதை தவிர மனிதனுக்கு வேறு எதுவும் அவசியமில்லை.

    தேவைகளை மிக சுருக்கிகொண்டால் ஏராளமான நேரம் கிடைக்கும்.

    மனிதனின் மிகப்பெரிய செல்வம் நேரம் தான் என தெரோ நம்பினார். பணத்தை அவர் ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. உலகின் மிகப்பெரிய கோடீஸ்வரன், அவன் இறக்கும் தருவாயில் “உன்னிடம் இருக்கும் எல்லா பணத்தையும் கொடு. இன்னும் ஒரே ஒரு ஆண்டு கூடுதலாக வாழ முடியும்” என்றால் அந்த டீலை மறுக்கவா போகிறான்?

    “என் தேவைகளை உணவு, இருப்பிடம், எரிபொருள் என மட்டுமே சுருக்கியதால் ஒரு வாரத்துக்கு தேவையான பணத்தை ஒரே நாளில் சம்பாதிக்கமுடிகிறது. மற்றவர்களுக்கு வாரம் இரு நாள் விடுமுறை. எனக்கு ஆறு நாள் விடுமுறை” என்கிறார்.

    தெரோ விடுமுறை நாட்களில் காடுகளில் நடப்பார். அருகே இருக்கும் கிராமங்களுக்கு செல்வார். அவரை காணவரும் நண்பர்களிடம் உரையாடுவார். தப்பி ஓடும் அடிமைகளை ரயில் ஏற்றி பாதுகாப்பாக அனுப்பிவைப்பார். வால்டன் குளத்தில் மீன்பிடிப்பார். நூல்களை படிப்பார்.

    “இந்த அளவு மகிழ்ச்சியாக நான் என்றுமே இருந்ததில்லை. அறுபது ஏக்கர் நிலம், ஏகபட்ட குதிரைகள், மாடுகள் என வைத்து வாழும் விவசாயிகள் வாரம் ஏழு நாளும் உழைக்கிறார்கள். வாழ்நாள் முழுக்க வேலை செய்தே உழைத்து இறந்துவிடுகிறார்கள். அதற்கு பரிசாக அவர்களுக்கு கிடைப்பது நல்ல வேலைப்பாடு உள்ள வீடு, கட்டில், ஜன்னலில் திரைகள்..இவைதான். தன் வாழ்நாளை முழுக்க இதற்காக இழக்கிறோம் என அவர்கள் உனர்வதில்லை..”

    “குதிரை வண்டி இருந்தால் நேரம் மிச்சமாகும். நான் நடந்துபோகிறேன். நேரம் கூடுதலாக பிடிக்கதான் செய்கிறது. ஆனால் ஒரு குதிரைவண்டி, குதிரைகள், தீனி..இதை எல்லாம் வாங்க ஒரு ஆண்டு வருமானத்தை இழக்கவேண்டும். பெரியவீடு, ஆடம்பரங்கள் எல்லாம் சம்பாதிக்க நம் வாழ்நாளில் விலைமதிப்பில்லாத ஆண்டுகளை இழந்துதான் பெறுகிறோம். காலத்தை கணக்குபோட்டால் இவை எல்லாம் மிகப்பெரிய இழப்புகள் தான்..”

    1845 வாழ்க்கைமுறையையே இப்படி விமர்சித்தவர் இப்போது இருந்தால் என்ன சொல்லி இருப்பார் என யோசித்தால் சிரிப்புதான் வருகிறது.

    நாம் வாங்கும் ஆடம்பரபொருள் எல்லாமே நம் வாழ்க்கையின் விலைமதிக்கமுடியாத ஆண்டுகளை இழந்து பெறப்படுபவைதான். அந்த பொருள்களால் நமக்கு கிடைக்கும் பலன்கள் நிச்சயம் நாம் இழக்கும் காலத்தை விட மதிப்பு குறைவானவையே.

    வாரத்தில் ஆறுவிடுமுறைநாட்கள்-> அம்பானிக்கும், ஜெப் பிசோசுக்கும் இன்னும் கிடைக்காத ஆடம்பரம்தானே?

    இரு ஆண்டுகள் காடுகளில் வசித்துவிட்டு நகர்ப்புறம் திரும்பி மிக எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்து பல நூல்களை எழுதி மறைந்தார் தெரோ. அவரது வனப்பகுதி அனுபவங்கள் வால்டன் எனும் நூலாக வெளிவந்தது. 19ம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த இலக்கியங்களில் ஒன்று வால்டன்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-14

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-14

    தி. இரா. மீனா      

    கோல சாந்தய்யா

    பசு வளர்ப்பது இவரது காயகம். புகழ் பெற்ற வசனகாரராகப் போற்றப்படுகிறார். ”புண்ணியாரண்ய தகன பீமேஸ்வரலிங்கா” இவரது முத்திரையாகும். பக்தியின் தன்மை, குருவின் உயர்வு, முதலியவற்றை உள்ளடக்கியவை இவரது வசனங்கள். தன் காயகம் தொடர்பான சில வழக்குகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். ”சென்னபசவபுராண”, “சூத்திரரத்னாகர” முதலான நூல்களில் இவரைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

       1. “கோலும் ஓடும் ஏந்தி சிவலீலை செய்து
    உணவின் ஆசைக்கு அலைவது சிறுவர் செயல்
    அது சிவனின் நிலையன்று
    வீண் பேச்சை விட்டு மந்திரத்தின் நிலையறிவாய்
    புண்யாரண்யதகன பீமேஸ்வரலிங்க நிரங்கசங்கனே”

       2. “நீட்டல் மழித்தல் எதுவாக இருப்பினும்
    சொல்லும் செயலும் சீர்பட்டிருந்தால் போதும்
    அவனே பரஞ்சோதி குருவாவான்,நீயறிவாய்
    புண்யாரண்யதகன பீமேஸ்வரலிங்க நிரங்கசங்கனே”

       3. “தூய்மை நீர் இருந்து என்ன பயன்
    கொண்டுவர கலயமில்லாத போது?
    வெற்று மனிதர் அறிவுரைகள் சொல்லி என்ன பயன்
    தனக்கென அடையாளம் ஒன்று இல்லாத போது?
    தன் எல்லையைத் தானறிந்து நடப்பது போல
    உன்னையே நீயறிவாய்
    புண்யாரண்யதகன பீமேஸ்வரலிங்க நிரங்கசங்கனே”

        4. “பக்தரானால் எந்தக் களங்கம் ஏற்பட்டாலும்
    எண்ணங்கள் சுத்தமாக இருக்கவேண்டும்
    பக்தனுக்கன்றி பிறருக்குத் துன்பங்கள் வருவதில்லை
    வீரனுக்குத் தடையுண்டே தவிர முடவனுக்கு ஆயுதத்தின்
    வலிமையான தாக்கமேது?
    உன்னையறிந்தவன் தன்னைத் தானறிய வேண்டுமென்பதால்
    உன்னையே நீயறிவாய்
    புண்யாரண்யதகன பீமேஸ்வரலிங்க நிரங்கசங்கனே ”

    5. “செய்ததைச் சொல்வதெதற்கு? காத்துவிட்டுக் கொல்வதெதற்கு?
    ஊன்றியதைப் பறிப்பதெதற்கு? கட்டியதை உடைப்பதெதற்கு?
    செய்து செய்து மனம் வருந்தவோ
    கொடுத்து கொடுத்து உறுதி குறையவோ வேண்டாம்
    அச்செயலால் உன்னையே நீயறிவாய்
    புண்யாரண்யதகன பீமேஸ்வரலிங்க நிரங்கசங்கனே ”

     கஜேஸ மசணய்யா

    நாயகன்  நாயகி பாவனை இவருடையதாகும்.இவர் மனைவி மசணம்மாவும் வசனக்காரர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கல்யாண் சரணர்களோடு அனுபவ மண்டபத்தில் பங்கேற்றவர். மனஹள்ளி கிராமத்தில் தங்கி அங்கேயே இலிங்கத்தில் ஐக்கியமானவர். அக்கிராமத்தில் இவர் பெயரில் ஒரு கோயிலிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. “மகாலிங்க கஜேஸ்வரா” இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “அவனைப் பார்த்த பொழுதில்
    திசைகளை மறந்தேன் எப்படியானது இது?
    அவன் சொன்னதைக் கேட்க உடலெங்கும்
    வியர்த்தது, இது எப்படி?
    அவன் என் கை பற்றினான்
    சேலையின் கொசுவம் எப்படித் தளர்ந்தது?
    என் மகாலிங்க கஜேஸ்வரனை இன்று அணைக்க
    நினைக்கையில் என்னையே மறந்ததெப்படி?”

    2. “என் கடைக்கண் சிவந்தது
    தோள்கள் சோர்வாயின
    பவளமாலை வெண்மை நிறமானது
    முத்துமாலை என்னையெரித்தது
    இன்று என் மகாலிங்க கஜேஸ்வரன்
    புறத்தை விட்டு அகத்தில் சேர்ந்தானே”

      3. “விரும்பியவரைக் கொல்வதற்கு ஆய்தமெதற்கு?
    உன்னைப் பிடிக்கவில்லை எனச் சொல்வது  போதாதா?
    அவருடனிருந்தால் ஆலங்கட்டி போலக் கரையலாமே
    மணல் பொம்மையினடியில் நீர் ஊற்றியது போல
    அவர் உடனிருந்தால் கரைந்து விடலாமே
    மகாலிங்க கஜேஸ்வரனின் சரணர்களைப் பிரிந்ததால்
    நெய்விட்டு அக்னியை அணைத்தது போலானேனே !”

    4. “மேல் குடியயைச் சேர்ந்தவனின் நிழல்
    கீழ்க் குடியைச் சேர்ந்தவனில் குளத்தில் விழுந்தால்
    அந்நிழல் கீழ்ச்சாதியாகுமோ?
    உலக மனிதர்களோடு கூடிச் சரணர் நடனமாடினால்
    தீட்டு வந்திடுமோ?சம்சாரிகளின் பேச்சை வேரோடு
    நீக்குவான் மகாலிங்க கஜேஸ்வரன் “

    கஜேஸமசணய்யாவின் புண்ணிய ஸ்திரி மசணம்மா

    கஜேஸமசணய்யாவின் மனைவி இவர். பசவேசரின் கொள்கையில் கணவன், மனைவி இருவருக்குமே நிறைந்த ஈடுபாடுண்டு. தங்கள் ஊரான கர்ஜகியை விட்டு கல்யாண் வருகின்றனர். ”மசணய்யா பிரியகஜேஸ்வரா“ இவரது முத்திரையாகும்.

    “பொன்னை மறந்து இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    பொன்னும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    கன்னியை மறந்து இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    கன்னியும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    மண்ணை மறந்து இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    மண்ணும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    மெய்யை மறந்து  இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    மெய்யும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    புலன்களை மறந்து  இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    புலன்களும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    உலகத்தை மறந்து இலிங்கம் விரும்ப வேண்டுமென்பார்கள்
    உலகமும் இலிங்கமும் எதிரியா?
    கோபமடக்கினால் இலிங்கத்தைப் பார்க்கலாம்
    அறிவால் அறியப்படுவது இன்பம்
    மசண்ணய்யப் பிரிய கஜேஸ்வரனே”
    [தொடரும்]

    Share
  • பழங்காலத் திருமண முறை 

    பழங்காலத் திருமண முறை 

     த. அமுதஜோதி
    உதவிப் பேராசிரியர்,
    தமிழ்த் துறை,
    பான்செக்கர்ஸ்
    மகளிர் கல்லூரி,
    தஞ்சாவூர்.

    *****

    ஒத்த அன்புடைய தலைவனும், தலைவியும் தம்முள் நுகரும் இன்ப உணர்வு, இவ்வாறு இருந்தது எனப் பிறர்க்கு கூறப்படாததால் அது அகம் எனப்பட்டது. இந்த அகவாழ்வு நிலை தொல்காப்பியர் காலம் முதல் இக்காலம் வரை தொன்றுதொட்டு வழக்கில் இருந்து வருகின்றது.  களவு, கற்பு என இருநிலைகளில் மனிதனின் அகவாழ்வு அமைகின்றது. களவு நிலையில் தொடங்கும் காதலைக் கற்பு நிலைக்குக் கொண்டு செல்வது இல்வாழ்வாகும். மணம் என்பது ஓர் ஆணும், பெண்ணும் இணைந்து இல்லறம் மேற்கொள்ள  நடத்தப்பெறும் ஒரு வாழ்க்கை ஒப்பந்தமாகும். மனிதனால் சமுதாய நலன் கருதிப் படைத்துக் கொள்ளப் பட்டதோர் ஒழுக்கமுறையாகும்.

    ஆரம்ப காலத்தில் திருமணம் செய்யாமலே தலைவனும் தலைவியும் கூடி வாழ்ந்துள்ளனர். செய்யும் செயலை மறைத்த பின்னும், செய்த செயலை முடிக்காமல் தப்பியொழுகும் போதும் திருமணம் என்ற நிலையை முன்னோர்கள் வகுத்துள்ளனர். இதனை
       பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்
    ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப .  (தொல்.கற்பியல் நூ-143)

    எனும் தொல்காப்பிய நூற்பா மூலம் அறியமுடிகிறது. கரணம், மன்றல், வரைவு, கடிமணம் போன்றவை திருமணம் என்பதையே குறித்துள்ளன. கரணம் என்ற சொல் திருமணத்தைச் சுட்டும் பொருளில்  பழங்காலத்தில் வழக்கில் இருந்துள்ளது.

    மன்றல்

    மன்றம் என்பது ஊர்ப் பொதுவிடத்தைக் குறிப்பிடுவது. பலர் முன்னிலையில் மேடையிட்டு அதன்மேல் மணமக்களை அமரச் செய்து மணவினை செய்வித்தல் என்ற  பொருளில்  மன்றல்  என்பது மணத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகப் பயன்பட்டது. இதனை

                  “இருவேம் ஆய்ந்த மன்றல் இதுவென” (குறிஞ்சிப்பாட்டு – அடி: 21)

    என்பதால்  அறியலாம். மன்றல் என்ற சொல் தொன்று  தொட்டு வழக்கில் இருந்து வருகின்றது.

    வரைவு

    வரைவு  என்பதற்கு  மலை, வரையறை என்ற பொருள்கள் உள்ளன. காதலர்  பழகுவதை வரையறைப் படுத்துதல் (ஒழுங்குபடுத்துதல்)  என்ற நிலையில்  வரைவு என்பது மணத்தைக் குறித்தது. வரைதல் வேட்கை என்பது மணந்து கொள்ளும் விருப்பத்தைக் குறிக்கும். இதனைத் தொல்காப்பியம் வெளிப்பட வரைதல், வெளிப்படாது வரைதல் என இருவகைப்படுத்தியுள்ளது. எனவே வரைதல் என்பது திருமணத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகப்  பண்டைத் தமிழர் வழக்கில் இடம் பெற்றமையைக் காணலாம். ஆயினும் வரைவு என்பது பின்னர் வழக்கொழிந்துள்ளது.

    கடிமணம்

    கடிமணம் என்பது பல பொருள் தரும்  உரிச்சொல்லாகும்.  ’கடி’ என்ற சொல்லுக்கு  நீக்குதல், காப்பு  என்று  பொருள் கூறுவர். மணமகளின்  கன்னித் தன்மை நீங்கி கற்பு வாழ்வு மேற்கொள்ளல் என்ற நிலையிலும், ஆண், பெண் இருவரும் இணைந்து ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாப்பாக அமையும் இல்லற வாழ்வைத் தொடங்குதல் என்ற வகையிலும்  கடி என்ற சொல்  திருமணத்தைக் குறித்தது.

    இவ்வாறு பல வகையாகக் கூறப்படும்  திருமணத்தை மணப்பருவம் வந்த பின்பு பல வகையாலும் ஒத்த ஓர் இளைஞனும் இளைஞியும் தாமாகக் கூடியோ அல்லது பெற்றோரால் கூட்டப்பட்டோ கணவனும் மனைவியுமாகி வாழ்வது ஆரிய வருகைக்கு முற்பட்ட தமிழ்மரபு என்பதை

                  கற்பெனப் படுவது கரணமொடு புணரக்
                  கொளற்குரி மரபிற் கிழவன் கிழத்தியைக்
                  கொடைக்குரி மரபினோர்  கொடுப்பக் கொள்வதுவே. (தொல் கற்பியல் நூ-140)

    எனும் தொல்காப்பிய நூற்பா வழி அறிய முடிகிறது. கணவனும் மனைவியும் எங்ஙனம் கூடியிருப்பினும் காதல் அவர்க்கு இன்றியமையாததாகும். காதல் என்பது  இறக்கும் வரையிலும் இருவருக்கும் இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.இக்காதல் காமம் என்னும் சிறப்பு பெயர் பெறும். அச்சொல் இன்று பெண்ணாசை என்னும் தீய பொருளில் வழங்கி வருகின்றது.

    இல்வாழ்வு

    ஒரு கற்புடைப் பெண்ணை மணந்து இல்லத்திலிருந்து அறஞ்செய்து வாழும் வாழ்க்கை  இல்லறமாகும். இறைவன் மக்களை ஆணும் பெண்ணுமாக படைத்திருப்பதே அவர் கூடி வாழுதற் பொருட்டே ஆகும். கணவனும் மனைவியும் ஒற்றுமையாக வாழக்கூடிய வாழ்க்கையே இல்லற வாழ்க்கையாக  கருதப்படுகிறது. பாரமேற்றிய ஒரு வண்டியை இரண்டு மாடுகள் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு இழுத்துச் செல்வதைப் போன்று கணவனும் மனைவியும் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்தால் இல்லறம் சிறக்கும். இல்லறத்தாலும் ஒருவர் வீடுபேற்றை அடையமுடியும் என்பதை திருவள்ளுவர்,

                  அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை யாற்றின் புறத்தாற்றிற்
                  போஓய்ப் பெறுவ தெவன்                               (குறள்-46)

     

                  அறன் எனப்பட்டதே இல்வாழ்க்கை அஃதும்
                  பிறன்பழிப்ப தில்லாயின் நன்று                         (குறள்-49)

    எனும் குறட்பாக்களில் எடுத்துரைக்கின்றார்.

    தமிழ்ப் பண்பாட்டில் குடும்பம் என்பது அச்சாணியாகும்.சமூக அமைப்பில் குடும்பம் என்பது அடிப்படை அலகாகும். இவ்வமைப்பு இல்லையேல் சமுதாய  கட்டுக்கோப்பே நொறுங்கிப் போகும்.ஆக மானுட வாழ்வுக்கு அடிப்படை குடும்பமாகும். இக்குடும்ப வாழ்க்கை சீராக அமைய முன்னோர்கள் வகுத்துள்ள நெறியைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தால் நன்மை பயக்கும்.

    இல்லறமல்லது நல்லறமன்று” என ஒளவையாரும் இல்லறத்தின் சிறப்பை எடுத்துரைத்துள்ளார். உலக வாழ்க்கைக்கு இன்றியாமையாத் துணையாக  இருப்பதால் மனைவிக்கு வாழ்க்கைத்துணைவி என்று பெயர். இத்தகைய வாழ்க்கைத்துணைவி அமையும் நிலையை  குறுந்தொகைப் பாடல் மிக அழகாக எடுத்தியம்புவதனை,

                                 யாயும் ஞாயும் யாரா கியரோ
                                 எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறைக் கேளிர்
                                 யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்
                                 செம்புலப் பெயல்நீர் போல
                                 அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே.  (குறுந்- 40) 

    எனும் பாடலில் காணலாம். இல்லறம் எனும் பந்தத்தில் செம்மண்ணும்  நீரும் கலந்தால்போலத் தலைவனும் தலைவியும் அன்பால் கலந்த நிலையை  அறியமுடிகின்றது.

    அறத்தொடு நிற்றல்

    தலைவியின் கற்பு நெறிப்பட்ட காதலைத் தோழி தன் தாயான செவிலியிடமும், செவிலி நற்றாயிடமும், நற்றாய் தமரிடமும்  எடுத்துரைக்கும் நிலையே அறத்தொடு நிற்றலாகும்.

    தலைவி தன்னுடையச் சுற்றத்தினரைப் பிரிந்து தலைவனுடன் உடன்போக்கு  மேற்கொள்ளும் நிலையிலும் திருமணம்  நடைபெறும் என்பதைத்  தொல்காப்பியர்,

    கொடுப்போர் இன்றியுங்  கரண முண்டே
    புணர்ந்துடன் போகிற காலை யான”       (தொல் கற்பியல் நூ-141)

    மேலும்,
    ”வரைவு எனப்படுவது உரவோன் கிழத்தியைக்
    குரவர்
    முதலோர் கொடுப்பவும் கொடாமையும்
    கரணமொடு
    புணரக் கடிஅயர்ந்து கொளலே”

      (நம்பி-வரைவியல்-171)

    எனும் நூற்பாக்கள் மூலம்  அறியமுடிகிறது.

    பழங்காலத்தில்  உடன்போக்கு  தவறாகப் பேசப்படவில்லை. கண்டிக்கப்படவும் இல்லை. உடன்போக்கு  போகிய தலைவியைத் தேடிச் செவிலியிடம் கண்டோர் நும் மகள் தெரிவு செய்த தலைவன் அவளுக்கும் அவள் குடும்பத்தார்க்கும்  மிக நல்லவனாகக்  காட்சியளிக்கிறான். நீவிர் கவலைப்படாமல் நும் இல்லம்  செல்க  என்ற கூறுவதனை,

    வில்லோன் காலன கழலே தொடியோள்
    மெல்லடி
    மேலன சிலம்பே நல்லோர்
    யார்கொல்?  (குறுந்-7)

    எனும் சங்கப் பாடல் மூலம் அறியமுடிகிறது.

    பறையும், சங்கும் மங்கல நாளில் முழங்குவன. பலர் கூடுதற்கு  ஏற்ப நிழலும் இடமும் உடைமையால் ஆலமரத்தின் அடியில் பொதுமக்கள் கூடும் மன்றங்கள் இருந்தன. மணநாளில் பலரும் விருந்துண்டு செல்வதற்கு ஏற்ற வளமனையுடையவன் தலைவன் என்பதைச் செவிலித் தாய் நற்றாயிடம்  எடுத்துரைத்து அறத்தொடு நின்ற நிலையை,

    பறைப்படப் பணிலம் ஆர்ப்ப இறைகொள்பு
    தொல்மூ தாலத்துப் பொதியில் தோன்றிய
    நாலூர்க் கோசர் நன்மொழி போல
    வாயாகின்றே தோழி யாய்கழற்
    சேயிலை வெள்வேல் விடலையொடு
    தொகுவளை முன்கை மடந்தைநட்பே       (குறுந்-15) 

    எனும்  சங்கப் பாடல் மூலம்  காணமுடிகின்றது. பழங்காலத்தில் உடன்போக்கு மேற்கொண்ட தலைவனையும் தலைவியையும் பார்த்த செவிலித் தாய் தலைவன் நல்ல வளமுடையவன், வீரமிக்கவன் எனவே கவலைப் பட தேவையில்லை  என நற்றாயிடம் எடுத்துரைக்கின்றாள்.  இதன் மூலம்  குழந்தைகளின் நலம் ஒன்றையே பெரிதாக  பெற்றோர்கள் கருதியதைக் காணமுடிகிறது.

    சடங்கு முறை

    சங்க கால திருமணச் சடங்கு முறையில் பார்ப்பனர்கள் வேதம் ஓதுதல், தீ ஓம்புதல், தீ வலம் வருதல் ஆகிய ஆரியக் கலப்பு  முறைகள் எதுவும் காணப்படவில்லை.  ஆனால் நாள், கோள் பார்க்கும் வழக்கம் இருந்தது. வீட்டில் பந்தல் போடுதல், முரசு முழங்குதல்,  மணம் காண வந்தவர்களுக்கு உழுந்த சோறு அல்லது கொழுத்த இறைச்சி படைத்தல், முருகக் கடவுளை வழிபடுதல், சுமங்கலிப் பெண்கள் மணமக்களை வாழ்த்துதல் போன்றன வழக்கில் இருந்தன  என்பதை,

    உழுந்து தலைப் பெய்த கொழுங்களி மிதவை
    பெருஞ்சோற்று அமலை நிற்ப நிரைகால்
    தண்பெரும் பந்தர் தருமணல் ஞெமிரி
    மனைவிளக்கு உறுத்து மாலைதொடரிக்
    கனை இருள் அகன்ற கவின்பெறு காலை
    கோள் கால் நீங்கிய  கொடு வெண் திங்கள்
    கேடுஇல் விழுப்புகழ் நாள் தலைவந்தென   (அகநானூறு-86) 

    எனும் பாடலடிகள் மூலம் அறியமுடிகிறது. திங்களும் உரோகிணியும் சேரும் நாள் திருமணத்திற்குச்  சிறந்த நாள் என்பதை இப்பாடல் வரிகள் தெளிவுப் படுத்துகின்றன.

    அங்கண் இருவிசும்பு விளங்கத் திங்கள்
    சகட மண்டிய துகள்தீர் கூட்டத்துக்
    கடிநகர் புனைந்து கடவுட் பேணிப்
    படுமண முழவொடு பரூஉப்பணை இமிழ
    வதுவை மண்ணிய மகளிர் விதுப்புற்றுப்
    பூக்கணும் இமையார் நோக்குபு மறைய       (அகநானூறு-136-4-9)

    இடமகன்ற அழகிய பெரிய வானம்  விளக்கமுறத் திங்களை உரோகிணி கூடிய நன்னாளில் மணமனையினை  அழகுபடுத்தித்  திருமணம் நடைபெற்றமையைக் காணமுடிகின்றது. நெடுநல்வாடையில் பாண்டிமாதேவியின் கட்டிலின் மேற்கூரையில் திங்கள்  உரோகிணியை  சேர்வது  போன்ற காட்சி  ஓவியமாகத் தீட்டப் பெற்றிருந்தமையைக்  காணலாம். சிலப்பதிகார காலத்திலும் இதே முறை காணப்பட்டது. ஆனால் பார்ப்பனர்கள் வேதம் ஓதுதல், தீவலம் வருதல் ஆகியவற்றைக் காணமுடிகின்றது.

    மாமுது பார்ப்பான் மறைவழி காட்டிட
    தீவலம்
    செய்வது  காண்பார்கண் நோன்பு என்னை.  (சிலம்பு. மங்கல வாழ்த்து) 

    கோவலன் கண்ணகியின் திருமணம் திங்கள் உரோகிணியைச் சாரும் நேரத்தில் பார்ப்பனர்கள்  வேதங்கள் ஓத தீவலம் வந்து நடைபெற்றது என்பதைக் காணமுடிகின்றது. இவ்வாறு நம்முன்னோர்கள் அடியைப் பின்பற்றியே காலம் காலமாக வந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதற்கு இதனைத் தக்க சான்றாகக் கொள்ளலாம்.

    பண்டைக் காலத்தில் தாலி கட்டும் வழக்கம் இல்லை. காலப்போக்கில்தான் அது நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது. திருமண மரபுகள் காலத்திற்கேற்பச் சில மாற்றங்களைப்  பெற்றுள்ளன. உணவு, உடை, அலங்காரம், பரிசமளித்தல், போன்றவற்றை  அவரவர் வசதிக்கேற்ப  மாற்றியமைத்துக் கொண்டுள்ளனர்.

    *****

    மேற்கோள் நூல்கள்

    1. தொல்காப்பியம் (இளம்பூரணர் உரை)
    2. அகநானூறு (பின்னத்தூர் நாராயணசாமி உரை)
    3. சிலப்பதிகாரம் ( புலியூர்க்கேசிகன் உரை)
    4. திருக்குறள் ( பரிமேலழகர் உரை)

     

     

     

    Share