Author: admin

  • சிவபூமி காத்தோர் பட்டியல்

    சிவபூமி காத்தோர் பட்டியல்

    இலங்கையைச் சிவ பூமியாகக் காத்தோர் பட்டியல்                   

    தொகுப்பு: மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

    இலங்கைத் தீவு சிவ வழிபாட்டின் தாயகம் = சிவ பூமி. இலங்கைத் தீவைச் சிவ பூமியாக நீடிக்க, ஆண்டோர், தளபதியானோர், புரவலர், புலவர், நாயன்மார், சான்றுகள் கூறியோர் எனப் பட்டியல் நீளும். அகத்தியர் தொடக்கம் இரண்டாம் சங்கிலியன் வரையான காலப் பகுதியின் 145 பெயர்களின் பட்டியல். வரலாற்றாசிரியர், தொல்லியல் அறிஞர் இலக்கியப் படைப்பாளிகள் இதுநாள் வரை எடுத்துக் கூறிய பங்களிப்பாளரின் பெயர்ப் பட்டியலைத் தொகுத்தேன். இப்பட்டியல் முழுமையானது அல்ல. சேர்க்கை, நீக்கம், திருத்தம் தேவையான பட்டியல்.

    1. புலவர் அகத்தியர் (திமு. தமிழ் மொழி தோன்றிய காலம்)
    2. அருளாளர் துவட்டர் (திமு. 25000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பர்)
    3. சிற்பி விசுவகன்மா (திமு. 25000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பர்)
    4. அரசன் இராவணன் அரசி வண்டோதரி (திமு. 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பர்)
    5. அரசன் இராமன் அரசி சீதை (திமு. 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பர்)
    6. அரசன் சிவ நாகன் (திமு. 554-505)
    7. புலவர் ஈழ நாகனார் (திமு. 543-205)
    8. புலவர் நன்னாகனார் (திமு. 543-205)
    9. புலவர் பொன்னாகனார் (திமு. 543-205)
    10. புலவர் வெண்ணாகனார் (திமு. 543-205)
    11. புலவர் முப்பேர் நாகனார் (திமு. 543-205)
    12. அரசன் மால நாகன் (திமு. 545-514)
    13. அரசன் குல நாகன் (திமு. 545-514)
    14. அரசன் மணி இயக்கன் (திமு. 515-485)
    15. அரசன் விசயன் (திமு. 452-414)
    16. அரசன் பாண்டிய வாசுதேவன் (திமு. 413-383)
    17. அரசன் அபயன் (திமு. 382-362)
    18. அரசன் மண்டு நாகன் நாகர்முனை மட்டக்களப்பு (திமு. 362)
    19. அரசன் மூத்த சிவன் (திமு. 362-276)
    20. அரசன் மீட்ட சேனன் மட்டக்களப்பு (திமு. 282)
    21. புலவர் ஈழத்துப் பூதன்தேவனார் (திமு. 276-228)
    22. அரசன் கூத்த நாகன் மட்டக்களப்பு (திமு. 275)
    23. அரசன் கோவேந்தன் ஆனைக்கோட்டை (திமு. . 228-200)
    24. புலவர் மாமூலனார் (திமு. 200-140)
    25. வணிகன் ஈழக் குடுமிகன் (திமு. 150-100)
    26. வணிகன் ஈழப் பரதவன் (திமு. 150-100)
    27. அரசன் சேனன் (திமு. 146-133)
    28. அரசன் குடிகன் (திமு. 133-124)
    29. அரசன் எல்லாளன் (திமு. 134-70)
    30. அரசன் புலவர் கல்லாட நாகன் (திமு. 78-71)
    31. அரசன் புலத்தியன் (திமு. 13-10)
    32. அரசன் வாகையன் (திமு. 11-9)
    33. அரசன் பனை மாறன் (திமு. 9-2)
    34. அரசன் பாண்டிய மாறன் (திமு. 1- திபி.1)
    35. அரசன் பிள்ளை மாறன் (திபி. . 1-2)
    36. அரசன் சோழ நாகன் (திபி. 28-40)
    37. அரசன் கோட்டையன் திருகோணமலை (திபி. 39)
    38. அரசன் சிவன் (திஇபி. 43-44)
    39. அரசி ஆடகசவுந்தரி திருகோணமலை (திபி. 109)
    40. அரசன் சோழ அபயன் (திபி. 124-125)
    41. அரசன் சிவ சேனன் (திபி. 125)
    42. அரசன் ஈழ நாகன் (திபி. 126-131)
    43. புலவர் கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் (திபி. 150-220)
    44. அரசன் சந்திரமுக சிவன் அரசி தமிழ்த்தேவி (திபி. 150-220)
    45. பயணி கிரேக்கத் தாலமி (திபி. 158-182)
    46. அரசன் கரிகாலன் (திபி. 185-200)
    47. காவியத் தலைவி கண்ணகி (திபி. 190-270)
    48. அரசன் சேரன் செங்குட்டுவன் (கிபி. 190-270)
    49. அரசன் கயவாகு (திபி. 202-234)
    50. அரசன் மாமல்ல நாகன் (திபி. 224-231)
    51. புலவர் தீவதிலகை (திபி. . 240-250)
    52. காவியத் தலைவி மணிமேகலை (திபி. . 250-280)
    53. அரசன் சாவகத்துப் புண்ணியராசன் (திபி. 260)
    54. அரசன் கொட்டியாறன் திருகோணமலை (திபி. 269)
    55. வணிகன் வீரவராயன் செட்டியார் (திபி. 270-330)
    56. அரசன் குச்ச நாகன் (திபி. 272-274)
    57. அரசன் குஞ்ச நாகன் (திபி. 275-279)
    58. அரசன் நாக திலகன் (திபி. 280-306)
    59. அரசி பால்வள்ளி என்ற பீலிவளை (திபி. 280-306)
    60. அரசன் மேக வண்ணன் (திபி. 331-359)
    61. அரசன் குணசிங்கன் (திபி. 340-400)
    62. அரசன் அரசசேனன் மட்டக்களப்பு (திபி. 395)
    63. அரசி கலிங்க உலகநாச்சி மண்முனைப் படிகலிங்கர் (திபி. 390-430)
    64. அரசன் நல் நாடன் சேரன் (திபி. 420-460)
    65. அரசன் முகல்லன் (திபி. 528-546)
    66. அரசன் சிவ நந்தி (திபி. 600-680)
    67. அருளாளர் திருஞானசம்பந்தர் (திபி. 630-650)
    68. அரசன் வங்காலடன் மட்டக்களப்பு (திபி. 664)
    69. அரசன் மானவர்மன் (திபி. 690-725)
    70. அரசன் பல்லவன் நரசிம்ம வர்மன் (திபி. 690-725)
    71. அருளாளர் சுந்தரர் (திபி. 790-820)
    72. அரசன் உக்கிரசிங்கன் (திபி. 810-850)
    73. அரசி மாருதப்புரவிவல்லி. 810-850)
    74. அரசன் பாலசிங்கன் – யாழ் மணற்றிடர் (திபி. 851-900)
    75. அரசன் முதலாம் சேனன் – சிவ சேனன் (திபி. 910-950)
    76. அருளாளர் மாணிக்கவாசகர் (திபி. 891-920)
    77. அரசன் முதலாம் பராந்தகச் சோழன் (திபி. 938-986)
    78. அரசன் ஆரியச் சக்கரவர்த்தி சேதிராயன் (திபி. 938-986)
    79. அருளாளர் திருமூலர் (திபி. 951-1040)
    80. அரசன் அருளாளர் கண்டராதித்தர் (திபி. 986-996)
    81. அரசன் அரிஞ்சயன் (திபி. 997-1007)
    82. அரசன் சுந்தர சோழன் (திபி. 1008-1014)
    83. அரசன் ஆதித்த கரிகாலன் (திபி. 1015-1016)
    84. அரசன் முதலாம் இராசராச சோழன் (திபி. 1016 -1045)
    85. தளபதி தாழிக்குமரன் (திபி. 1016 -1045)
    86. வணிகன் நான்கு நாட்டார் (திபி. 1016 -1045)
    87. வணிகன் குமாரகணத்துப் பேரூரார் (திபி. 1017 -1045)
    88. வணிகன் சேக்கிழான் (திபி. 1018 -1045)
    89. வணிகன் அஞ்ஞூற்றுவர் (திபி. 1019 -1045)
    90. வணிகன் மணிக்கிராமத்தார் (திபி. 1020 -1045)
    91. அரசன் முதலாம் இராசேந்திர சோழன் (திபி. 1043-1075)
    92. தளபதி செயங்கொண்ட மூவேந்த வேளார் (திபி. 1043-1075)
    93. அரசன் இராசாதிராச சோழன் (திபி. 1075-1086)
    94. அரசன் இரண்டாம் இராசேந்திர சோழன் (திபி. 1082-1094)
    95. இளவரசன் பாண்டியன் மாறவர்மன் (திபி. 1089-1121)
    96. அரசன் பாண்டியன் முதலாம் விசயபாகு (திபி. 1096-1151)
    97. தளபதி குருகுலத்தரையன் (திபி. 1096-1151)
    98. இளவரசி அயோத்தி இலீலாவதி (திபி. 1096-1151)
    99. இளவரசி கலிங்கத் திரிலோகசுந்தரி . 1096-1151)
    100. இளவரசன் வீரப்பெருமாள் இளவரசி சோழச் சுத்தமல்லி ஆள்வார் (திபி. 1110-1171)
    101. இளவரசி மித்திரை இளவரசன் குலசேகர பாண்டியன் (திபி. 1080-1141)
    102. அரசன் சிங்கை பரராசசேகர ஆரியக் கோமான் (திபி. 1140-1174)
    103. வள்ளல் சடையப்பர் (திபி. 1149-1174)
    104. புலவர் புகழேந்தி (திபி. 1149-1174)
    105. அரசன் விக்கிரமபாகு (திபி. 1152-1161)
    106. அரசன் இரண்டாம் கயவாகு (திபி. 1162-1171)
    107. அரசன் முதலாம் பராக்கிரமபாகு (திபி. 1195-1228)
    108. அரசன் மாகோன் மட்டக்களப்பு (திபி. 1246)
    109. அரசன் கலிங்க மாகன் (திபி. 1229-1299)
    110. இளவரசன் குளக்கோட்டன் – சோழ கங்கன் (திபி. 1229-1299)
    111. அரசன் இரண்டாம் பராக்கிரமபாகு (திபி. 1271-1306)
    112. தளபதி காலிங்கராயன் (திபி. 1298)
    113. அரசன் குலசேகரச் சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1315-1347)
    114. அரசன் நான்காம் பராக்கிரமபாகு (திபி. 1326-1350)
    115. அரசன் குலோத்துங்க சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1347-1352)
    116. அரசன் விக்கிரம சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1352-1364)
    117. அரசன் வரோதைய சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1364-1382)
    118. பயணி அரபு இபன் பற்றுற்றா (திபி. 1375)
    119. அரசன் மார்த்தாண்ட சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1382-1397)
    120. அரசன் குணபூசண சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1397-1422)
    121. அரசன் விரோதைய சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1422-1441)
    122. அரசன் சயவீர சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1441-1448)
    123. அரசன் ஆறாம் பராக்கிரமபாகு (திபி. 1441-1493)
    124. அரசன் குணவீர சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1448-1470)
    125. தளபதி சீனச் செங்கோ (திபி. 1445)
    126. புலவர் நல்லுருத்திரனார் அழகியவண்ணன் (திபி. 1450-1530)
    127. அரசன் கனகசூரிய சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1470-1482)
    128. அரசன் செண்பகப் பெருமாள் புவனேகவாகு யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1482-1498)
    129. அரசன் கனகசூரிய சிங்கை ஆரியன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1498-1509)
    130. அரசன் பரராசசேகரன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1509-1550)
    131. அரசன் சங்கிலி யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1551-1591)
    132. அரசன் எதிர்மன்னசிங்கன் மட்டக்களப்பு. 1569)
    133. அரசன் காசிநயினார் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1591-1617)
    134. அரசன் பெரியபிள்ளை யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1617-1620)
    135. அரசன் புவிராச பண்டாரம் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1621-1628)
    136. அரசன் எதிர்மன்னசிங்கம் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1628-1637)
    137. அரசன் சங்கிலிகுமாரன் யாழ்ப்பாணம் (திபி. 1637-1650)
    138. அரசன் வீதியபண்டாரம் (திபி. 1646)
    139. தளபதி மலையாளக் குஞ்சலி வீரர் (திபி. 1647)
    140. தளபதி நாயக்க வருண குலத்தான் (திபி. 1648)

    Share
  • திருப்பூர் இலக்கிய விருது 2020  

    திருப்பூர் இலக்கிய விருது 2020  

    திருப்பூர் இலக்கிய விருது 2020  (Tiruppur Literary Award  2020)

    படைப்பிலக்கியம், கலை இலக்கிய, சமூக மேம்பாட்டுப் பணிக்காக, சிறந்த படைப்பாளிகளுக்கு திருப்பூர் இலக்கிய விருதுகளை ஆண்டுதோறும் வழங்கி வருகின்றனர். 2020ஆம் ஆண்டு விழாவில்  28 படைப்பாளிகள் இதன் கீழ் கவுரவிக்கப்படுகிறார்கள்.

    விழா நாள் : 9/2//20  ஞாயிறு, பிற்பகல் 36  மணி.

    இடம்: திருப்பூர் புத்தகக் கண்காட்சி அரங்கம்,  கேஆர்சி செண்டர், டைமண்ட் திரையரங்கு எதிரில், மங்கலம் சாலை , திருப்பூர்

    2020 திருப்பூர் இலக்கிய விருதுக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டவர்கள்:

    கோவை முனைவர் சித்ரா

    ஈரோடு செழியன் கோ. (கலைக்கோவன்)

    திருப்பூர் கனல்

    பொள்ளாச்சி வாமனன்

    சக்திமங்கலம்  உமையவன்

    சென்னை கணேச குமாரன்

    செஞ்சி தமிழினியன்

    கம்பம் மானசீகன்

    ஈரோடு சந்திரா மனோகரன்

    கோவை  கா சு வேலாயுதம் -பத்திரிகையாளர்

    கோவை மு. வேலாயுதம் –பதிப்பாளர்

    திருநெல்வேலி ராமபாண்டி-பேராசிரியர்/ செயல்பாட்டாளர்

    திருப்பூர் ஓவியர் பித்தன் நடராஜன்

    கோவை கவிஜி

    சென்னை கு. விநாயகமூர்த்தி

    அயலகம் :

    சிங்கப்பூர் சித்ரா ரமேஷ்

    ஆஸ்திரேலியா ஆ சி கந்தராஜா

    இலங்கை ஜே. வஹப்தீன்

    புதுவை எழுத்தாளர்கள்

    சுந்தர முருகன் 

    தெ. குப்புசாமி

    டேவிட் பிரபாகர்

    கு.அ. தமிழ்மொழி

    கு. சிவமணி

    வளவ துரையன்

    திருப்பூர் இலக்கிய   விருது 2020 குழுவுக்காக:  (துருவன் பாலா  99941 49922). தபால் முகவரி : 44, ராமையா காலனி பிரதான சாலை , திருப்பூர் 641 602/ email: tiruppurawards@gmail.com

    திருப்பூர் இலக்கிய   விருது 2020 குழு. (துருவன் பாலா, எஸ்.ஏ காதர் , சுப்ரபாரதிமணியன்)

    Share
  • (Peer Reviewed) பேரரசுச் சோழர்களின் நீர் மேலாண்மை உத்திகள்

    (Peer Reviewed) பேரரசுச் சோழர்களின் நீர் மேலாண்மை உத்திகள்

    மு. கயல்விழி
    உதவிப்  பேராசிரியர், தமிழ்த் துறை, பச்சையப்பன்  மகளிர்  கல்லூரி, காஞ்சிபுரம்.
    மின்னஞ்சல்: kayalarul22@gmail.com

    திட்டச்சுருக்கம்

    சோழர்கள் வேளாண் நலன் சார்ந்த ஆட்சியாளர்கள். இவர்கள் காலத்தில் வேளாண்மையில் பெரும் புரட்சி ஏற்பட்டது. காவிரிக் கரையின் இரு மருங்கும் நன்கு உயர்த்தப்பட்டன. காவிரி நதிகளிலிருந்து பல புதிய வாய்க்கால்கள் வெட்டப்பட்டு அவை மூலமாக ஆற்று நீர், ஏரிகளிலும் குளங்களிலும் பாய்ச்சப்பட்டன. சோழர் காலத்தில் ஏரிகளிலிருந்து புதிய வாய்க்கால்களும் வெட்டப்பட்டன, பழைய கால்வாய்கள் தூர்வாரப்பட்டன. நதிகளின் குறுக்கே பல புதிய தடுப்பணைகள் கட்டப்பட்டன. குளங்ளும் தூர் வாரப்பட்டன.   சோழர்கள் நன்னீரைத் தேக்கி வைத்து விவசாயம் செழிக்கப் பாடுபட்டனர் “சோழ நாடு சோறுடைத்து” என்பதற்கு சோழர்களின் நீர்ப் பாசன உத்திகளே காரணங்கள் ஆகும்.

    முன்னுரை 

    “மேழிச் செல்வம் கோழைபடாது” என்பார்கள் பெரியோர். இம் மேழிச் செல்வத்தை மையமாகக் கொண்ட மக்கள் வாழ்ந்த நாடு சோழ நாடு. இது வளமையும் செழுமையும் தன்னகத்தே கொண்டது. இது வற்றாத காவிரி நதி பாய்ந்து வளப்படுத்தும் பூமி. நைல் நதி   எவ்வாறு எகிப்து நாட்டுக்கு உயிராய்த் திகழ்ந்ததோ அவ்வாறே காவிரி நதியும் சோழ நாட்டுக்கு உயிராய்த் திகழ்ந்தது. இதனால் காவிரியைப் புகழப் போந்த கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் தன் பட்டினப்பாலையில் “வான் பொய்ப்பினும் தான் பொய்யாக் காவிரி” என்று புகழ்கின்றார். பொங்கிப் பாய்ந்த இந்தக் காவிரியை ஆற்றுப்படுத்தி இதை நன்முறையில் விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்திய பெருமை சோழ மன்னர்களைச் சாரும். அவர்கள் பல்லாற்றானும் முயன்று இந்நீரைக் கால்வாய்கள் மூலம் ஏரிகளுக்கும் குளங்களுக்கும் பாய்ச்சி நன்முறையில் நீரைத் தேக்கி வேளாண் வளம் செழிக்கப் பாடுபட்டனர்.

    சோழ மன்னர்கள், சோழ நாடு மட்டுமன்றி பருவ மழையை மட்டுமே நம்பியிருந்த தொண்டை நாட்டிலும் விவசாயம் செழிக்கப் பல்வேறு நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டு நீர் நிலைகளைக் காத்தனர். சோழ நாடு வளமுடன் திகழ்ந்ததற்குச் சோழ மன்னர்களின் சிறப்பான திட்டமிட்ட நீர்ப் பாசன உத்தியே காரணமாகும். நீரை நன்முறையில் தேக்குவதிலும் அதை முறையாகப் பயிர்களுக்குப் பயன்படுத்தச் செய்வதிலும் சோழ மன்னர்களுக்கு இணையாக இந்தியாவில்  வேறு  அரசர்களைக் காணவியலாது (சோழர்களின் சமகால ஆட்சியாளர்களான சாளுக்கியர்கள் போர்களில் மட்டுமே அதிக ஆர்வம் காட்டினர். சேரநாடு, இயற்கையாகவே நீர் வளம் நிறைந்த பகுதியாகும். பாண்டிய நாடு, வானம் பார்த்த பூமி என்பதால் அவர்கள் வேளாண்மைக்கு அதிக அக்கறை  காட்டவில்லை. எனவே சோழரைப் போன்று பிற அரசர்கள் வேளாண்மைக்கு அதிகம் முக்கியத்துவம் நல்கினாரில்லை). சோழர்களின் சிறந்த நீர் மேலாண்மை முறையால் வேளாண்மை செழித்தது, மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்தது, நாட்டின் பொருளாதாரம் முன்னேறியது, மக்கள் நிம்மதியாய் வாழ்ந்தனர்.

    நீர்ப்பாசன நிர்வாகம் 

    நீர்ப் பாசன மேலாண்மை என்பது நன்னீரை  ஒரு துளியேனும் வீணாக்காமல் நன்முறையில் வேளாண்மைக்குப் பயன்படுத்தி வேளாண் வளம் செழிக்கச் செய்தலாகும். நீர்ப் பாசன மேலாண்மையை நன்கறிந்த சோழர்கள், அதை நன்முறையில் செயல்படுத்தி வெற்றி கண்டனர். இயற்கையாய்க் கிடைக்கும் நீரை நன்கு பயன்படுத்தி வேளாண்மை வளம் பெறச் செய்வதில் சோழர்களுக்கு ஈடு இணை ஒருவரும் இலர். சோழர் காலத்தில் அவர்களின் ஆட்சியின் கீழ் தொண்டை நாடு இருந்தது. சோழ நாடு ஆற்று நீர்ப் பாசனத்தை மையமாகவும், தொண்டை நாடு கிணறு மற்றும் ஏரி நீர்ப் பாசனத்தையும் நம்பியிருந்தன. சோழ மன்னர்கள் தம் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகள் யாவற்றிலும் பாரபட்சம் பாராமல் விவசாயத் திட்டங்களைச் செயல் படுத்தி வந்தனர்.

    அக்காலத்தில் ஏரிகள், குளங்கள், கிணறுகள், கால்வாய்கள், ஆறுகள் யாவற்றையும் முறையே பராமரிப்பது இன்றியமையாததாயிற்று. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஏரி வாரியத்தவர், இப்பணியைச் கிராமங்களில் செய்து வந்தனர். பல பகுதிகளில் இந்நீர் பாசனத்தைக் கண்காணிப்பதற்காக பிரத்தியேக வரிகளும் விதிக்கப் பட்டன. இதற்காகப் பொது மக்களும் நன்கொடையைத் தாராளமாக வழங்கினர் (SII.Vol:6.No:294).  இது தவிர்த்து 1 மா நெல் விளைச்சலுக்கு, 2 மரக்கால் நெல்லும் இதற்கு பொதுமக்கள் ஏரி வாரியத்துக்கு வழங்கினர். இவ்வாறு வழங்கப்பட்ட வரிக்கு “ஏரி ஆயம்” என்று பெயர் (SII.Vol:7.No:805). குளங்களைப் பராமரித்தல், ஏரிகளின் கரைகளைக் கண்காணித்தல், கால்வாய்களை நிர்வகித்தல் போன்ற பணிகளை ஏரி வாரியத்தவர் முறையுடன் செய்து வந்தனர். இதனால் நீர் வீணாகாமல் முறையாக நிலங்களைச் சென்றடைந்தது. விவசாயத்துக்குத் தொண்டு செய்வதில் சோழ மன்னர்கள் மிகவும் முனைப்புடன் செயல்பட்டனர். மன்னர்கள் தவிர அரசு அலுவலர்களும் ஊர் பிரமுகர்களும் தன்னார்வலர்களும் நீர்ப் பாசன உத்திக்கு ஆக்கமும் ஊக்கமும் அளித்தனர் என்பதற்குச் சான்றுகள் உள.

    ஆற்றுநீர்ப் பாசனம் 

    தொன்று தொட்டு பயன்படுத்தப்பட்ட நீர்ப் பாசன முறை, ஆற்று நீர்ப் பாசன முறையாகும். காவிரி, தென்பெண்ணை, பாலாறு, சேயாறு, வேகவதி போன்ற ஆறுகள் பாய்ந்து நிலங்களை வளப்படுத்தின. அக்காலத்தில் காவிரி ஆற்றின் கரைகள் நன்கு பலப்படுத்தப்பட்டன காவிரிக் கரையின் இரு மருங்கும் நன்கு உயர்த்தப்பட்டன. (ARE.No:11/1911). பல புதிய கிளை ஆறுகளும் இக்காலத்தில் வெட்டப்பட்டன. வீரசோழன் வடவாறு, மதுராந்தகன் வடவாறு, மண்ணியாறு போன்ற ஆறுகள் புதியதாக வெட்டப்பட்டன, தஞ்சாவூருக்கு வடக்கே ஓடும் வீரசோழன் வடவாறும், திருப்பனந்தாளுக்கு வடக்கே ஓடும் மதுராந்தகன் வடவாறும், முதலாம் பராந்தகனால் (கி.பி.907-53) வெட்டப்பட்டன.

    இது தவிர திருவைக்காவூர், திருப்புறம்பியம், திருவாய்ப்பாடி, திருப்பனந்தாள், பந்தணைநல்லூர் வழியாகப் பாய்ந்தோடும் மண்ணியாறு, முதலாம் பராந்தகனால் திருத்தி அமைக்கப்பட்டது. திருச்சி மாவட்டம் உய்யக்கொண்டான் மற்றும் கோனேரிராஜபுரம் வழியாக ஓடும் கீர்த்திமான் ஆறு, முதலாம் இராஜராஜனால் (கி.பி. 985-1014) வெட்டப்பட்டது. குடமுருட்டியில் பிரியும் முடிகொண்டான் ஆறு, முதலாம் இராஜேந்திர சோழனால் (கி.பி.1012-44) வெட்டப்பட்டது (ARE.No:75/1927-28). திருவாரூர் மாவட்டம் திருமணஞ்சேரிக்கு அருகிலுள்ள வீரசோழன் ஆறு, வீரராஜேந்திரனால் (கி.பி.1063-70) வெட்டப்பட்டது (SII.Vol:8.No:243). மேலும் குத்தாலத்துக்கு அருகிலுள்ள விக்கிரமனாறு, விக்கிரம சோழனால் (கி.பி.1118-36) வெட்டப்பட்டது. இவை தவிர தடுப்பணைகள் பல கட்டப்பட்பட்டு, நீர் தேக்கப்பட்டது. திருவரங்கத்துக்கு அருகிலுள்ள கோவிலடியில் காவிரிக்கு குறுக்கே ஒரு பேரணை, வீர இராஜேந்திர சோழனால் கட்டப்பட்டது.

    ஆற்றுக் கால்வாய்கள் 

    நதிகளிலிருந்து பல புதிய வாய்க்கால்கள் வெட்டப்பட்டு, அவை மூலமாக ஆற்று நீர் ஏரிகளிலும் குளங்களிலும் பாய்ச்சப்பட்டன. சோழர் காலத்தில் பழைய கால்வாய்கள் தூர்வாரப்பட்டன. பொதுவாக வற்றாத ஜீவ நதியாகத் திகழ்ந்த காவிரி நதியிலிருந்து கால்வாய்கள் பல வெட்டப்பட்டு, நீர் கொண்டுவரப்பட்டன. இந்தக் கால்வாய்கள் ஆண்டு முழுவதும் ஏரி வாரியத்தால் முறையாகப் பராமரிக்கப்பட்டன. பல கால்வாய்கள் அவற்றை வெட்டிய சோழ மன்னர்கள் பெயரிலே அழைக்கப்பட்டன. இராஜராஜன் வாய்க்கால், திருச்சி மாவட்டம் திருமழபாடியில் வெட்டப்பட்டது (SII.Vol:15No:644).  அவரது மகனான இராஜந்திர சோழன் வாய்க்கால், இதே மாவட்டத்திலுள்ள கீழ்ப்பழுவூரில் வெட்டப்பட்டது. (SII.Vol:3.No:71).  மேலும் அன்பில் என்ற கிராமத்தில் இவனது பெயரிலே மற்றொரு வாய்க்காலும் வெட்டி, நீர் கொண்டு வரப்பட்டது (SII.Vol:8.No:192).  சோழன் மூன்றாம் இராஜராஜன் (கி.பி.1216-56) காலத்தில் திருச்சி மாவட்டம் திருவானைக்காவில் பிள்ளைக்கொல்லி வாய்க்கால் வெட்டப்பட்டது (SII.Vol:3.No:76).  ஆந்திராவில் திருப்பதிக்கு அருகில் உள்ள திருச்சானூரில் வேள்குல பீமன் வாய்க்கால் வெட்டப்பட்டது. (SIIVol:13.No:36).

    இவை தவிர  பல புதிய வாய்க்கால்களும் வெட்டப்பட்டன. முதலாம் ஆதித்த சோழன் (கி.பி.871-907), ஆதிச்ச வாய்க்காலை வெட்டி, நீர் கொண்டு வந்தான். முதலாம் பராந்தக சோழன் காலத்தில் திருச்சி மாவட்டம் திருப்பராய்த்துறையில் உத்தமசீலி வாய்க்கால் வெட்டப்பட்டது (SII.Vol:3.No:133). முதலாம் இராஜராஜன் திருச்சியில், புகழ் மிக்க உய்யக்கொண்டான் வாய்க்காலை அமைத்தான். (ARE.No:24/1925). திருவண்ணாமலை மாவட்டம் பிரம்மதேசத்தில் பராந்தக சோழன் பரமேஸ்வர வாய்க்காலை வெட்டி, பாலாற்றிலிருந்து நீரைக் கொண்டு வந்தான் (ARE.No:160/1940). இதே மாவட்டம் உக்கலில் இரண்டாம் இராஜேந்திர சோழன், பராக்கிரம சோழ வாய்க்காலை வெட்டினான் (ARE.No:160/1940). முதலாம் இராஜராஜன், வேலூர் மாவட்டம் திருமால்பூரில் விமலாதித்த வாய்க்காலை வெட்டினான் (SIIVol:13.No:30).  திருச்சி மாவட்டம் லால்குடிக்கு அருகிலுள்ள பெருவள வாய்க்கால் மற்றும் இதே ஊரில் பைங்கணி வாய்க்கால்களும் இவன்  காலத்தில்தான்  வெட்டப்பட்டன (SII.Vol:2.No:5).

    ஏரிப் பாசனம் 

    சோழர் காலத்தில் ஏரிப்பாசனம் சிறப்புற்றது. மற்ற பாசன முறைகளை விட ஏரிப்பாசன முறை சிறப்பானது, பாதுகாப்பானது, எளிதானது. எனவே சோழ மன்னர்கள் நாடு முழுவதுமுள்ள பல ஏரிகளைப்  புதுப்பித்தும் தேவைப்படும் இடங்களில் புதிய ஏரிகளை வெட்டுவித்தும் சிறப்பாகப் பணியாற்றினர். சோழ மன்னர்கள் பலர், தம் பெயரில் புதிய ஏரிகளை அமைத்தனர். விழுப்புரம் மாவட்டம் உலகபுரத்தில் கண்டராதித்த ஏரியைக் கண்டராதித்த சோழன் (கி.பி.950-57) வெட்டினான் (ARE.No:140/1919).   திருச்சி மாவட்டம் திருமழப்பாடியில் செம்பியன் மாதேவ ஏரியை செம்பியன் மாதேவி என்ற அரசி வெட்டினாள் (SII.Vol:5.No:644). காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் மதுராந்தகத்திலுள்ள ஏரியை மதுராந்தக சோழன் (கி.பி.970-85)  வெட்டினான். இதே மன்னன் பாண்டிச்சேரியிலுள்ள திருபுவணியிலும் தன் பெயரில் ஓர் ஏரியினை வெட்டுவித்தான் (ARE.No:192/1919). திருவண்ணாமலை மாவட்டம் பிரம்மதேசத்தில் சுந்தரப் சோழப் பேரேரி, குந்தவைப் பேரேரி என்ற இரு ஏரிகளை குந்தவை என்ற சோழ இளவரசி வெட்டினாள் (SII.Vol:3.No:147).  முதலாம் இராஜேந்திர சோழன் தன் வட இந்திய வெற்றியை நினைவுகூருமுகமாய் பெரம்பலூர் மாவட்டம் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தில் சோழ கங்கம் என்ற ஏரியை ஏற்படுத்தினான்.

    முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் (கி.பி.1070-1120) சித்தூருக்கு அருகிலுள்ள புங்கனூரில் இராஜேந்திர சோழப் பேரேரியை வெட்டினான். (SII.Vol:3.No:205).  இதே மன்னன் பாபநாசத்துக்கு அருகே முனியூரில் ஒரு ஏரியை வெட்டினான் (ARE.No:540/1906). சிதம்பரம் வட்டம் வீராணத்தில் தமிழகத்தின் மிகப்  பெரிய வீராணம் ஏரியை முதலாம் பராந்தகன் வெட்டினான். (ARE.No:615/1920). இவன் காலத்தில் வேலூர் மாவட்டம் சோளிங்கபுரத்தில் சோழவாரிதி ஏரி வெட்டப்பட்டது (Epi.Gra.Ind.No:3.P:91). இதே மன்னன் விண்ணமங்கலம் ஏரியையும், (SIIVol:2.No:380). திருவண்ணாமலை மாவட்டம் சோதியம்பாக்கம் ஏரியையும் வெட்டினான் (SII.Vol:3.No:11).   இவன் காலத்தில் குளித்தலைக்கு அருகேயுள்ள நங்கவரம் ஏரியும் (SII.Vol:8.No:651), திருக்கோவிலூரில் புத்தேரியும் வெட்டப்பட்டன (SII.Vol:7.No:798). முதலாம் இராஜராஜன் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருவேழ்ப்பூர் ஏரியை வெட்டினான், பாண்டிச்சேரியிலுள்ள பாகூர் ஏரியும் இக்காலத்தில்தான் வெட்டப்பட்டது. பெரம்பலூர் மாவட்டம் கீழ்ப்பழுவூரில் உள்ள பன்மகேஸ்வரப் பேரேரி இக்காலத்தில் வெட்டப்பட்டது (SII.Vol:5.No:724). முதலாம் இராஜராஜன் விழுப்புரம் மாவட்டம் கண்டமங்கலம் ஏரியை வெட்டுவித்தான் (ARE.No:355/1917). புகழ்பெற்ற செம்பரம்பாக்கம் ஏரி மூன்றாம் இராஜராஜன் காலத்தில் வெட்டப்பட்டது (ARE.No:191/1930). பிற்காலச் சோழர்கள் காலத்தில் சித்தூருக்கு அருகேயுள்ள மேகலாசப் பல்லி ஏரியும், யோகி மல்லாவரத்து நாராயண புத்தேரியும் வெட்டப்பட்டன.

    சோழர் காலத்தில் ஏற்கெனவே இருந்த பல ஏரியின் கரைகள் உயர்த்தப்பட்டன. முதலாம் இராஜராஜன் காலத்தில் பரமேஸ்வரப் பேரேரியின் கரையை அம்பலக்கூத்தன் என்பவன் உயர்த்தினான் (ARE.No:191/1977). மேலும் நரசிங்க மங்கலத்து ஏரியை அருணிதிக் கலியன் என்ற அரசு அதிகாரி புனரமைத்தான் (SII.Vol:3.No:106). புயலால் உடைந்த திருக்காஞ்சி ஏரிக்கரையை இவ்வூர்த் தலைவனே தன் சொந்தச் செலவில் புனரமைத்தான் (ARE.No:215/1919). ஏரிகள் மூலம் நல்ல பாசன வசதி பெறவேண்டும் என்பதற்காகப் பல ஏரிகள் விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டன. இதற்காகும் செலவை அந்தந்த ஊர்க் கோயில்களே ஏற்றுக்கொண்டன. சான்றாக திருவள்ளூர் மாவட்டம் திருக்கச்சூரில் உள்ள ஏரியைப் புனரமைக்கும் பணியை அவ்வூர்க் கோயிலே ஏற்றுக்கொண்டது (ARE.No:295/1909).

    சில சமயங்களில் ஏரிகளிலிருந்து புதிய வாய்க்கால்களும் வெட்டப்பட்டன. இது நிலங்கள் அதிக பாசன வசதி பெறவேண்டும் என்பதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது. சான்றாகத் திருவாய்ப்பாடி கிராமத்தில்  உள்ள ஏரியிலிருந்து புதிய வாய்க்கால் வெட்டப்பட்டது. அதற்காகும் செலவை ஈடுகட்ட, அவ்வூர் தரிசு நிலம் ஏலத்திற்கு விடப்பட்டது. இதன் மூலம் புதிய நிலங்கள் பாசன வசதி பெற்றன (ARE.No:88/1931-32).  சோழர் காலத்தில் அரசும் அரசு அலுவலர்களும் தவிர, தனி மனிதர்களும் நீர்ப் பாசனத்திற்குத் தொண்டுகள் பல புரிந்துள்ளனர். சான்றாகப் பதக்கம் என்ற ஊரில் ஏரியின் குமிழியை அவ்வூர்ப் பிரமுகன் புஷ்ப மாணிக்க செட்டி    என்பவன் கட்டுவித்தான் (ARE.No:171/1942). விழுப்புரம் மாவட்டம் பெருமுக்கல் கிராமத்தில் உள்ள ஏரியின் தூம்பைக் காக்கு நாயகன் என்பவன் கட்டுவித்தான். வேலூர் மாவட்டம் ஒழுகூர் ஏரியின் தூம்பை மாவலி வாணராயன் என்ற சிற்றரசன் கட்டுவித்தான். காவேரிப் பாக்கத்தில் உள்ள ஏரியின் தூம்பை வீர வினோதச் சம்புவராயன் கட்டுவித்தான் (ARE.No:390/1905).   ஏரிகளில் உள்ள தூம்புகள் கல்லிலே அமைக்கப்பட்டன. அவை நீர் வெளியேறுவதைத் தடுத்தன. மேலும் வெளியேறும் நீரின் அளவையும் கட்டுபடுத்தின. சோழர் காலத்தில் ஏரிப் பாசனம், உள்ளூர் ஏரி வாரியத்தின் மூலம் செம்மையான முறையில் நிர்வகிக்கப்பட்டது.

    குளத்து நீர்ப் பாசனம் 

    சோழர் காலத்தில் குளத்துப் பாசன முறை சிறப்புடன் காணப்பட்டது. பல ஊர்களில் ஆற்று நீர்க் கால்வாய்கள் மூலம் குளங்களை  அடைந்து அவை விவசாயத்துக்கும் கால்நடைகளுக்கும் பொதுமக்கள் நீர் அருந்தவும் பயன்பட்டன. குளங்களில் இருந்து நீர் வெளியேறுவதைத் தடுப்பதற்காக “மாண்டுகள்” (தடுப்புகள்)  அமைக்கப்பட்டன. சோழர் காலத்தில் பல புதிய குளங்கள் வெட்டப்பட்டன. சான்றாகப் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருவெறும்பூரில் முதலாம் பரந்தக சோழன் கவிர் குளம் என்ற குளத்தை வெட்டினான் (SII.Vol:17.No:336). பல குளங்களுக்கு மதகுகளும் மாண்டுகளும் அமைக்கப்பட்டன. ஏரிகளுக்குத் தூம்பு போல், குளங்களுக்கு மாண்டுகள் செயல்பட்டன. சான்றாக மூன்றாம் இராஜராஜன் காலத்தில் விழுப்புரம் மாவட்டம் துரிஞ்சம் பூண்டியிலும், சிறுவாங்கூரிலும் உள்ள குளங்களில் புதிய மாண்டுகள் அமைக்கப்பட்டன. அவை தடுப்புகள் போன்று செயல்பட்டன.

    குளங்களிலிருந்து நீரை வெளியேற்றும் கால்வாய்கள் கற்களால் கட்டப்பட்டன. இவை குழாய்கள் போன்று காணப்பட்டன. இந்த குளங்களை முறையாகப் பராமரிக்க, அலுவலர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர் (SII.Vol:8.No:652). பொதுவாக ஏரி வாரியத்தவர்களே இக்குளங்களை நிர்வகித்தனர். குளங்களில் உள்ள வண்டல்களை அகற்ற, தனிப் பணியாளர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். சான்றாக திருவண்ணாமலை மாவட்டம் காப்பளூரில் குளத்து வண்டல் எடுக்க. பராந்தக சோழன் காலத்தில் ஆட்கள் நியமிக்கப்பட்டனர் (ARE.No:284/1939).  இப்பணிக்காக அவர்களுக்குக்  கருவிகளும் ஓடங்களும் வழங்கப்பட்டன. கோடைக் காலங்களில் குளங்களில் நீர் வற்றிய பின் அவற்றின் அடியில் தேங்கும் வண்டல்கள் எடுக்கப்பட்டு அவை விற்பனை செய்யப்பட்டன. இதற்குக் “குளவடை” என்று பெயர்.

    கிணற்றுப் பாசனம் 

    கிணற்றுப் பாசனம் தொண்டை மண்டலத்தில் அதிகம் காணப்பட்டது. பருவ மழையை மட்டும் நம்பிய பகுதிகளில் கிணற்றுப் பாசனம் காணப்பட்டது. கிணற்று நீர்மட்டம் உயர வேண்டும் என்பதற்காக ஏரிகளில் நீர் தேக்கி வைக்கப்பட்டது. சால்கள் மூலம் நீர் இறைக்கப்பட்டுப் பயிரிடப்பட்டன. ஏற்றம் இறைக்கும் வழக்கம்  நாடு முழுவதும்  பரவலாகக் காணப்பட்டது.

    முடிவுரை 

    சோழர் காலம், தமிழகத்தின் ஈடு இணையில்லாப் பொற்காலமாகும். பசி, பட்டினி, பஞ்சம் போன்றவை மக்களை அண்டாமல் சோழ மன்னர்கள் காத்தனர். நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு வேளாண்மையே அடிப்படை என்பதால் அதை வளர்ப்பதில் அதிக முனைப்பு காட்டினர். வேளாண்மைக்கு அடிப்படையான நீர் வீணாகக் கடலில் சென்று கலக்கக் கூடாது என்பதற்காக ஏரிகள், குளங்கள் வெட்டி, அவற்றைப் பாசனத்துக்கு நன்முறையில் பயன்படுத்தினர். சோழர்கள் நீர்ப் பாசன உத்தியைப் போன்று சிறப்பான முறையை வேறு எந்நாட்டிலும், எக்காலத்திலும் காணவியலாது. சோழர்கள் அரசு வேளாண் நலன் சார்ந்த அரசாகத் திகழ்ந்தது. சோழ மன்னர்கள் கால வெள்ளத்தில் மறைந்தாலும், அவர்கள் வெட்டிய ஏரிகளும் கால்வாய்களும், குளங்களும் இன்றும் நிலைத்து நின்று அவர்கள் புகழைப் பறைசாற்றி வருகின்றன. சோழர்களின் அரசு மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசு (Benevolent Government) என்பதற்கு அவர்களின் நீர் மேலாண்மை உத்தியே சாலச் சிறந்த சான்றாகும்.

    சுருக்கம் (Abbreviations)

    1.ARE-Annual Report on Indian Epigraphy

    2. SII-South Indian Inscriptions

    3. Epi.Gra.Ind-Epigraphica Indica

    பார்வை நூற்பட்டியல்

    1. Neelakanta Sastri.K.A,(1975), The Cholas, University of Madras, Chennai.

    2. Neelakanta Sastri.K.A,(1939), Studies in Cola History and Administration, University of Madras, Chennai.

    3. Appadorai. A. (1990).Economic Conditions in South India (1000-15000), University of Madras, Chennai.

    4.பிள்ளை.கே.கே. (1977) ,சென்னை,தமிழ் நாட்டு வரலாறு- மக்களும் பண்பாடும், தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம்.

    5.சதாசிவப் பண்டாரத்தார்.தி.வை,( 2008), பிற்காலச் சோழர் சரிதம், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், சிதம்பரம்.

    6.பிள்ளை.கே.கே. (1997) ,சென்னை, சோழர் வரலாறு, தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம்.

    7.பாலசுப்பிரமணியம்.மா (1979), சென்னை, சோழர்களின் அரசியல் கலாச்சார வரலாறு, தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம்.


    ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer Review):

    சோழ மன்னர்களின் நீர் மேலாண்மை முறைகள் குறித்த செய்திகளை ஆய்வாளர் சிறப்புற எடுத்துரைத்துள்ளார். மேலும் சோழ மன்னர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஏரிகள், கால்வாய்கள் முதலியனவற்றையும் வரிசைப்படுத்தியுள்ளார். சோழர்கள் காலத்து நிர்வாகம், வாழ்வியல் முதலியனவற்றை ஆய்வு செய்வோருக்கும் இக்கட்டுரை துணைநிற்கும்.  


     

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்- 8

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்- 8

    தி. இரா. மீனா                            

     அமுகே ராயம்மா

    அமுகே தேவய்யாவின் மனைவி அமுகே ராயம்மா. இவருக்கு வரதாணியம்மா என்றொரு பெயருமுண்டு. இவர்களது தொழில் ஆடை நெய்வதாகும். அமுகேஸ்வர இலிங்கா என்பது இவரது முத்திரையாகும். சமூக விமர்சனம், மனிதர் நடத்தை ஆகியவற்றை முதன்மைப்படுத்தி இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன.

    1.“இகசுகத்திற்காக இலிங்கத்தை மறந்து அலைகின்ற
    பிறவிகளை என்னென்பது ஐயனே?
    இலிங்கத்தில் நம்பிக்கையில்லை
    ஜங்கமத்தில் அன்பில்லை மனவுறுதியில் தெளிவில்லை
    சிவனைக்  கண்டேனெனச் சொல்லும் மூடரின் முகம்
    பார்ப்பதும் அவர்வழிச் செல்வதும் பெரும்பிழை அமுகேஸ்வரனே”

    2.“அறிய முடிபவரை பற்றற்றவரென்பேன்
    ஒழுக்கமறிந்தவரை வெல்லுதற்கு அரியவரென்பேன்
    போற்றுதல் தூற்றுதலுக்கு அப்பாற்பட்டவரை மகிழ்வாளனென்பேன்
    தத்துவமறிந்தும் குழந்தை போலானவரை
    சிவஞானி என்பேனய்யா அமுகேஸ்வரனே“

    3.“விண்ணில் சஞ்சரிப்பவனுக்கு கம்பின் தயவெதற்கு ஐயனே?
    மண்ணைத் தொடாமல் நடப்பவனுக்கு பூமியின் தயவெதற்கு ?
    தன்னை அறிந்தவனுக்கு ஞானியரின் உரையெதற்கு ?
    துறவிக்கு மங்கையரின் தயவெதற்கு ?
    அமுகேஸ்வரனை அறிந்தால் மற்றவரின் தயவெதற்கு ஐயனே?”

    4. “ஞானமென்பது தெருவின் பொருளா?
    பையில் நிரப்பிக் கொள்ளும் கொள்ளா?
    பையில் இருக்கும் சீரகமா?
    செக்கினுள் இருக்கும் புண்ணாக்கா?
    ஞானமென்பது வெளிப்படையாக அறிய இயலாதது
    வெற்றி தோல்வியில் வெற்றி பேசப்படக் கூடாதது
    இது பற்றற்றவரின் பண்பென்பேன்
    அமுகேஸ்வர இலிங்கனென்பேன்”

    5. “மூக்கிழந்தவன் கண்ணாடியைப் பார்ப்பதேன்?
    கையற்றவனுக்கு குதிரை ஏற்றமெதற்கு?
    முடவன் ஏணியில் ஏறலாமா?
    பக்தி, ஞானம், பற்று ஆகியவை அற்றவருக்கு
    இஷ்டலிங்கமெதற்கு் அமுகேஸ்வரனே?”

    6. “வேடமேற்று உணவிற்கு அலையும்
    வேடதாரிகளைக் கண்டு மனம் வெட்கும்
    இலிங்கமறியாது அதோடு இணைந்தோம் என்பவரைப்
    பார்க்க விரும்பாதென் மனம்
    உபசரித்தேனெனும் அறிவற்றவரைச் சரணர் வி்ரும்புவாரோ?
    அமுகேஸ்வரரின் இலிங்கம் அறியாதவரை இலிங்கம்
    உணர்ந்தவரென எப்படிச் சொல்வேன் ஐயனே ?”

    அநாமிகா நாச்சய்யா

    மாருடிகே என்னும் கிராமத்தைச் சேர்ந்த இவர் செக்காட்டும் தொழில் செய்தவர். ’நாச்சய்யபிரிய சென்னராமன்” என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

    “பசிக்கு அழிவில்லை புலனிச்சைக்குக் குலமில்லை
    இறப்பிற்கு மதிப்பில்லை,ஆசைக்கு அளவில்லை
    அநாமிக நாச்சய்யாபிரிய சென்னராமய்யன்
    அனைத்திலிருந்தும் விலகியவன்”

    அங்கசோகினலிங்கதந்தே

    இவருடைய முத்திரை “போக பங்கேஸ்வர லிங்கா” என்பதாகும். தத்துவப் பார்வை, அருவ-உருவ நிலை இணைப்பு என்ற தன்மையில் இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன.

    “மரத்திற்குள்ளிருக்கும் அக்னி தானே எரிவதுண்டா?
    கல்லினுள்ளிருக்கும் ஒளி தானே சுடர் தருவதுண்டா?
    வஞ்சகனின் பக்தி இழிவானவனின் பற்றுறுதி
    அறியாமல் மெய்யை அறிய இயலாது
    உண்மை, பொய் சாட்சி அறியாமல்
    மெய்யை அறிய இயலாது
    குரு, இலிங்கம், ஜங்கமம் அறியாமல் காட்டும் பக்தி
    ஓட்டைப் பாத்திரத்தின் நீர்,கயிரற்ற பொம்மை
    கண்களற்ற பார்வை போல வீணானது.
    உச்சியில் வேருள்ள செடிக்கு நீர் விட இயலுமா?
    எண்ணத் தெளிவு வேண்டும் போக பங்கேஸ்வரனுடைய
    ஐக்கியம்தான் சரணரின் இன்பம்”

    அறிவின மாரிதந்தே

    பசவேசரின் சீடரான இவர் சிவசாரணர் கூட்டத்தில் மிக்க மதிப்புடையவராகப் போற்றப்பட்டவர். இவருடைய பெயருடன் கூடிய அடைமொழியைப் போலவே இவர் வசனங்கள் அறிவு பற்றியதிகம் பேசுகின்றன. குரு, இலிங்கம், ஜங்கமம், சைவம், வீரசைவம் குறித்த செய்திகள் இடம்பெறுகின்றன. ’சதாசிவ மூர்த்திலிங்கா’ இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “உருவம் நிலைத்துத் தெரியும் சலனமற்ற நீரில்,
    பிரதிபிம்பத்திற்கு இடமுண்டோ நீர் அசைந்தால்?
    அறிவு அலைபாய்ந்தால் அதிலுறையும்
    உருவத்திற்குக் கட்டுப்பாடு இருக்குமோ?
    இந்த இருநிலையின் விடுகதை தெரியும்
    ஒளியான சதாசிவமூர்த்திலிங்கத்தில்”

    2. “மனதின் செயலின்றி கல், மரத்திற்குப் பின்னால்
    வழிபடுவது கடவுளாகுமா?
    சதாசிவமூர்த்தியின் லிங்கமாக
    இருப்பதை அறிகின்ற அறிவுதான் மெய்”

    3. “மணமுடைய மலரைப் பறிப்பதன்றி
    மணமான தென்றலைப் பறிக்க முடியுமா?
    ஆன்மாவைக் கொண்ட உடலை அறியலாம்
    உடலை உள்ளடக்கிய ஆன்மாவை?
    கடவுள் அங்கமெடுப்பின் அறியலாம்
    அங்கமே கடவுளானால்?
    முதல், இடை, கடை என்பது மலருக்குண்டு, மணத்திற்கு?
    அறிவதற்கும் அறிந்ததற்கும் இட்டலிங்கம்
    அடையாளமாக சதாசிவமூர்த்தி இலிங்கவடிவமுண்டு”

    4. “கூர்முனை மழுங்கினால் வாளின் உடலென்ன செய்யும்?
    அறிவு மழுங்கினால் செயல்பாடு என்ன செய்யும்?
    ஒழுக்கம் தவறினால் உயர்வு அடையாளமென்னசெய்யும்?
    மனம், வாக்கு, மெய் தீயசெயல்
    செல்வத்துக்கும் பக்திக்கும் கேடு.
    இது போல சதாசிவமூர்த்திலிங்கம் அறியவேண்டும்”

    5. “பாலற்ற பசுவிடம் கன்றை விட்டால்
    உதைக்குமேயன்றி பால்புகட்டுமா?
    அறிவற்றவனால் செயல்பட முடியுமா?
    செயலென்பது பசு,அறிவென்பது பால்
    வேட்கையென்பது கன்று
    இம்மூன்றையும் உணர்ந்தவன் சதாசிவமூர்த்தி இலிங்கம்.”

    –  [தொடரும்]

    Share
  • டாலர் சிட்டி ஆவணப் படம் – ஓர் அறிமுகம்

    டாலர் சிட்டி ஆவணப் படம் – ஓர் அறிமுகம்

    சுப்ரபாரதிமணியன்

    திருப்பூரில்  கனவு அமைப்பு நடத்திய ஒருநாள் திரைப்பட விழாவில் டாலர் சிட்டி, இன்ஷா அல்லாஹ் ஆகிய படங்கள், 24.1.2020 அன்று திரையிடப்பெற்றன. இதில் டாலர் சிட்டி பற்றிய அறிமுகம் இங்கே.

    டாலர் சிட்டி ஆவணப் படம் – இயக்குநர் ஆர்.பி. அமுதன் – 77 நிமிடங்கள்

    பனியன் தொழிலாளி, கைத்தறி நெசவுத் தொழிலாளி, விசைத்தறித் தொழிலாளிகள், பனியன் உற்பத்தியாளர்கள், தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் பார்வையில் – அவர்களின் நேர்காணல்கள் மூலம் இப்படம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. திருப்பூர் நொய்யல் பற்றியும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகள் பற்றியும் பல படங்கள் வந்துள்ளன. ஆனால் தொழில்ரீதியான ஆவணப்பட இயக்குநர் ஒருவரிடமிருந்து திருப்பூரைப் பற்றிய படமாக இதைக் கொள்ளலாம்.

    தலித் முதிய பெண் ஒருவரின் பார்வையில் இப்படம் தொடங்குகிறது. 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்  திருப்பூரில் இருந்த சாதிய அடுக்குகள், அது இன்றும் நகர வளர்ச்சியில் மறைந்துள்ளதை வெளிப்படுத்துகிறார். 1000 கோடி மதுச் சரக்கு விற்பனையாகும் ஊர். கஞ்சாப் பூங்கா,  பொழுதுபோக்கிற்குத் திரைப்பட அரங்குகள், உற்பத்தியாளர்கள் பார்வை விரிவாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ’25 ஆண்டுகளாக பின்னலாடைத் தொழிலில் வேலை நிறுத்தமே இல்லை’ என்று பெருமைப்பட்டுக்கொள்கிறார். திருப்பூர் ஏற்றுமதியாளர் சங்கத் தலைவர்.

    போடப்படும் சம்பள ஒப்பந்தங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதில்லை என்று தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் சொன்னாலும்  போராட்டங்கள் ஆதி காலத்து மே தின விழா  முதல் சாதாரண கூலி உயர்வு வரைக்கும் என்று நீண்டு வருவது காட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு பனியன்  தொழிலாளியின் தினப்படி வாழ்க்கை மெதுவாகக் காட்டப்படுகிறது. வீட்டில் இருந்துகொண்டு பனியன் சம்பந்தமான வேலை செய்யும் ஒரு பெண்ணின் தினப்படி வாழ்க்கை (வீடு, பனியன் பிரிக்கும் வேலை, அலர்ஜி, ஆத்துமா, சுகாதாரமின்மை) மெதுவாகக் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் திருப்பூர் தொழில் வளர்ச்சி, கூலி இவையெல்லாம் அடிப்படை உரிமைகளை விட பெரிதாகப்பட்டுவிடுகிறது தொழிலாளர்களுக்கு.

    மேதினக் கொண்டாட்டம் போதும் தங்களின் உரிமைகளை பறைசாற்றிக் கொள்ள. எதிர்காலம் பற்றிய கணிப்பில் 1 லட்சம் கோடி ரூபாய் அந்நிய சொலவாணி, மற்றும் எதிர்காலத்தில் தொழிற்கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிக்காமல் போனால் அரசியல்வாதிகளும், அரசு அதிகாரிகளுமே இங்கிருப்பர் என்று ஒரு முதலாளி சொல்கிறார். பழைய திருப்பூராகும் என்று பயமுறுத்துகிறார். ஆனால் வேலை, சமூகப் பாதுகாப்பின்மையை  மையப்படுத்தி தொழிலாளர் குரல்கள்  தொனிப்பதைப் புரிந்துகொள்ளவும் முடிகிறது. விசைத்தறி தொழிலாளர்களின் போராட்டக் கால நிலைமை அவர்களின் வாழ்நிலையைச் சரியாகக் காட்டுகிறது. இயக்கமில்லாமல் நிற்கும்  விசைத்தறி மனத்தை உறுத்துகின்றது. (போராட்டக் காலக் கஞ்சித் தொட்டிச் சம்பவங்கள் பேச்சில்லாமல் பலவற்றை உணர்த்திப் போகின்றன).

    நெசவாளர்களின் சுதந்திரமான தொழில் நிலை கதர் முதற்கொண்டு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பனியன், பின்னலாடை, விசைத்தறி போன்றவற்றில் இளைஞர்கள் காட்டப்படுகையில் நெசவு தொழில் மட்டும் வயதானவர்கள் மூலம்  சொல்லப்படுகிறது.  நெசவை இளைய தலைமுறை கை விட்டிருப்பதை அது காட்டுகிறது. பனியன் தொழிலாளி வீட்டுக் கண்ணாடிப் புட்டி மீன், முதலாளி வீட்டு வாஸ்து 50 ஆயிரம் ரூபாய் தொட்டி மீன், கேட்பாரற்றுக் கிடக்கும்  நெசவுப் பாவடிக் கற்கள்… அபாரமான குறியீடுகள்.

    சமூக நீதி, மெய்யான நாகரீகம் என்று தொழிலாளர்களுக்குக் கோரும் பார்வையில் தென்படும்  இடதுசாரித்தனம் மே தினக் கூட்டம், ஊர்வலம்  முதற்கொண்டு மோடி பற்றிய விமர்சனம் வரை நீள்கிறது. திருப்பூர் ஏற்றுமதியாளர் சங்கத்தின் ‘Rise and raise of Tiruppur’ என்ற படத்தின்  பல பகுதிகள் இப்படத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளது. அதிகாரம் செலுத்துகிறவர்கள் தமது அதிகாரத்தின் மூலமாகவோ அல்லது ஆதிக்கம் செலுத்துகிறவர்களை மூளை சலவைச் செய்வதன் மூலமோ மட்டும் ஒடுக்குவதில்லை. ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கும் தேவையான ஏதோ ஒன்று கிடைப்பதாலேயே ஒடுக்குமுறைகள் சம்மதமாகின்றன. சுரண்டலுக்கு ஒத்திசைவு  கூடி விடுகிறது  என்ற அந்தோனி கிராம்சியின் கருத்து நாசூக்காகச் சொல்லப்படுகிறது. சுரண்டலுக்கு ஒத்திசைவாக தொழிலாளிகளின் போக்கு அதிர்ச்சி தருகிறது. ஒடுக்குமுறைகள் இதனால் சாதாரணமாகின்றன. வன்முறை மூலம் மட்டும் அல்ல, ஒத்த கருத்தின் மூலம் ஆதிக்கம் உருவாக்கப்படுகிற ஆபத்தை பின்னலாடைத் தொழிலை முன் வைத்து இப்படம் சொல்கிறது.

    இதில் பின்னாலாடைத் தொழிலைக் காப்பாற்ற வேண்டிய, முன்னேற்ற வேண்டிய ஒத்த கருத்தாகும். குஜராஜ் மாதிரியில் இருக்கும் பேரமைதி பற்றிப் பலர் பேசுகிறார்கள். அந்நிய செலவாணியை முன்வைத்து  இவ்வகை ஒத்த கருத்துடன் திருப்பூர் அதற்கு முன்பே உருவாகி வளர்ந்து நிற்பது தெரிகிறது. தொழில் பாதுகாப்பின்மை தெரிகிறது. தொழிலாளர் நலன் புறக்கணிக்கப்பட்டே செல்கிறது. உழைப்பு அந்நியமாகும் நிலை விரிந்திருக்கிறது. எவ்வளவு பெரிய மோசடியும் கடுகாகிறது. அடிமாட்டுத் தொழிலாளர்கள் உற்பத்தியாகிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

    விவசாயம் புறக்கணிக்கப்பட்டு, திருப்பூர் போன்ற நகரங்கள் விரிவாகிக்கொண்டே  இருக்கின்றன. வெற்றுச் சம்மதங்கள் அபாயகரமானவை. தொழிலுக்குக் குந்தகம் வந்துவிடக்கூடாது என்ற கூட்டு எண்ணம் வியாபார நியதிகளுக்கும் கூட ஒத்து வராது என்று  குற்றம் பேசும் விமர்சனப் பார்வை இதில் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. தொழிலாளி, முதலாளி, தொழிற்சங்கம் முதற்கொண்டு எல்லோருமே அன்னியச் செலவாணியை குறிக்கோளாக வைத்துச் சமரசமாக இயங்கும் ஊரின் அசலான தன்மை இதில் தெரிகிறது.

    காலாவதியான மார்க்சியம், காணாமல் போன காந்தியம்.. இவற்றையெல்லாம் தூக்கிப் பிடிப்பதாய்க் கிண்டல்கள் எழுகின்றன. கூட்டுக் களவாணித்தனம்: தொழிற்சங்க உணர்வு இல்லாத தொழிலாளி, சுரண்டலுக்குப் பேர் போன முதலாளி, சந்தா வசூலிக்கிற தொழிற்சங்கம் முதற்கொண்டு எல்லாருக்குமே அன்னிய செலவாணிதான் குறிக்கோள். எல்லாரும் சேர்ந்து செய்கிற  திருப்பூர் கூட்டுக் களவாணித்தனம் என்று கடுமையாகவும் இதைப் பார்க்கலாம்.

    உலகச் சந்தையை முன்வைத்துப்  பின்னலாடை உற்பத்தி அதன் தொழிலாளிகளிடமிருந்து அந்நியப்பட்டு நிற்பதைக் காட்டுகிறது. இது குறித்த தொழிலாளி, மக்களின் மவுனம் வளர்ச்சிக்கும் தொழிலாளர் நலனுக்குமான இடைவெளியைக் காட்டுகிறது. சிவப்புக்கொடிகளின் பட்டொளி வீசும் காட்சிகள் படத்தின்  ஆரம்பத்திலும் இறுதியிலும் அஞ்சலி போல் அமைந்துவிடுகிறன. சேரிகள் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. பின்னலாடையிலே  சுமங்கலித் திட்டக் கொடுமை வந்துவிட்டது. இடம் பெயர்ந்து வந்த வேற்று மாநிலத் தொழிலாளர்கள்… பாரீசின் சொகுசுத்தனம், ஆப்பிரிக்காவின் வறுமை இரண்டும் இங்கு சேர்ந்திருக்கிறது. வட மாநில பெண்களின் உழைப்புச் சுரண்டல், வார இறுதிகளில் அவர்கள்  விபச்சாரத்துக்கு பயன்படுகிற நிலை போன்றவை சொல்லப்படாதது குறையாக பலர் முன்வைக்கிறார்கள். இவற்றை முன்வைத்தே திருப்பூரைப் பற்றி இருபத்தைந்து ஆவணப் படங்களாவது எடுக்க பல பிரச்சினைகள் தலை விரித்து ஆடுகின்றன. ஆர்பி அமுதனின் முந்தைய 20 ஆவணப் படங்களின் நேரடித்தன்மை போல் இதில் இல்லை. ஆனால் ஒரு தொழில் நகரைக் காப்பாற்றும் ஆதிக்கச் சக்திகளின் மாயக் குரல்களின் கலவையை மறைமுகமாக அடங்கிய குரலில்  கேட்க வைக்கிறார்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-7

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-7

    தி. இரா. மீனா 

    அமரகுண்டத மல்லிகார்ச்சுனா

    கர்நாடக மாநிலம் தும்கூரிலுள்ள தற்போதைய ’குப்பி [அமரகுண்டா]’ மல்லிகார்ச்சுனனின் ஊராகும். ’மாகுடத மல்லிகார்ச்சுனா’ என்பது இவரது முத்திரையாகும். இலிங்கப் பெருமையை உணர்த்துவது இவர் வசனத்தின் சிறப்பாகும்.

    1.“உடலென்னும் நகரத்திற்கு உண்மை என்பது கோட்டையாம்
    அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்ற காவலர்களே விழித்தெழுங்கள்
    அச்சம் பெரியது ,அச்சம் பெரியது.
    அறியாமையெனும் இருள் மிகப் பெரியது!
    ஒன்பது வாயில்களை கவனத்தில் கொள்ளுங்கள்
    ஞான விளக்கை பிரகாசமாய் எரிய விடுங்கள்
    ஐந்து திருடர்கள் ஊடுருவ முயல்கின்றனர்.
    கவனம், கவனம்
    வாழ்க்கைச்  செல்வத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும்
    மூலத்தின் வாயில் திறந்து
    சிறந்த வழியில் நடப்பது நன்று
    மகாமகிமை மாகுட மல்லிகார்ச்சுனனிடமான
    அறிவுணர்வை ஒரு போதும் தவறவிடக் கூடாது”

    அம்பிகர சௌடய்யா

    கல்யாண் நகரத்தின் மிகச் சிறந்த மனிதர் என்று மதிப்பிடப்படும் சௌடய்யா ஹவேரி மாவட்டம் சௌடாடனபுரா கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். தோணி ஓட்டும் பணி இவருடையது. பெயருக்கு முன்புள்ள அடைமொழியும், எழுதியுள்ள வசனங்களும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. மிக வெளிப்படையான பேச்சாலும், அச்சமற்ற தன்மையாலும் சரணர்கள்  மத்தியில் குறிப்பிடத் தக்கவராக இருந்தார். இலிங்காய தர்மங்களைப் பின்பற்றி அதன் தத்துவங்களை வாழ்ந்து காட்டியவர். அம்பிக சௌடய்யா அவரது  முத்திரை. சமூகத்தைக் கெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் சாதிப்பிரிவினைகள், கொடுமையான ஆசாரங்கள் ஆகியவற்றை கடுமையாக எதிர்ப்பதாக அவர் வசனங்கள் உள்ளன. துங்கபத்திரா ஆற்றின் கரையோரம் அவருக்கு அமைக்கப்பட்ட நினைவிடம் தற்போது வழிபாட்டு மையமாக உள்ளது.

    1. “படகோட்டி படகோட்டி என்று குறை சொல்ல வேண்டாம்
    நம்பிக்கை வைத்தால் ஒரே பிறப்பில் [துடுப்பு வலிப்பு]
    கரை  சேர்ப்பவன் அம்பிக சௌடய்யன்”
    ”அங்க அழகைப் பெரிதென நினைக்கும்
    மாசுடையவர்களே கேளுங்கள்;
    எது அங்க அழகு?
    குருவுக்கு உடல் கொடுப்பது அழகு,
    இலிங்கத்திற்கு மனம் கொடுப்பது அழகு,
    ஜங்கமத்துக்குப் பொருள் கொடுப்பதழகு,
    சேவை விருப்பமோடு பக்திக் கடலில் நீந்துவது அழகு,
    சிவனடி அடைவதே பேரழகு.
    இதை விட்டுச் சம்சாரம் பெரிதென
    மனைவி மக்கள் செல்வம்
    என்றும் நிலையென எண்ணி
    ஒரு காசும் பிறருக்குக் கொடுக்காமல்
    தானே உண்டு புதைத்து வைத்து
    இறுதியில் எமன்வாய் விழுந்து
    நரகின் நெருப்பில் அழிவதுறுதி
    இப்படி அழகற்றோர் முகம் பார்க்கலாகாதென்றான்
    உண்மையான அடியானென்னும் நம் அம்பிக சௌடய்யா”

    2. “நெருப்பு உண்மையெனில் அது பொய்யாம்
    விறகில்லையெனில் அதிலடங்கிய  நெருப்பு
    சுட்டெரிக்காதென அறிந்தவனே பிராணலிங்கியென்றான்
    அம்பிக சௌடய்யா”

    3.  “ஐயனே ,கற்களுக்காக மலைகள் தேய்ந்தன,
    இலைகளுக்காக மரங்கள் தேய்ந்தன,
    நீராடுவதற்காக எழுகடல்கள் தேய்ந்தன,
    தூபத்திற்கு நெருப்பு தேய்ந்தது,
    நறுமணத்திற்கு தென்றல் தேய்ந்தது,
    வாழ்க எனும் வாழ்த்துதலில் சொற்கள் தேய்ந்தன.
    எனக்கு எது? சரணர்கள்
    மாமனையின் வழிபாட்டிற்கு அமர்ந்தால்
    அவர்தம் காலணிகளுக்கு காவலனாவேன் என்றான்
    அம்பிக சௌடய்யா”

    4.  “எவரோ பயிரிட்ட செடியிலிருந்து மலர்பறித்து
    ஊரார் உருவாக்கிய ஏரியின் நீரெடுத்து
    உலகத்தீரே பாருங்கள் என வழிபாடு செய்தால்
    வழிபாட்டின் பலன் மலருக்கா? நீருக்கா?
    உலகிற்கா?வழிபட்டவனுக்கா?
    நானறியேன் ,நீங்கள் உரைப்பீரென்றான்
    அம்பிக சௌடய்யா”

     5. “ உடலிலணிந்த இலிங்கம் சிறுமை உடையதென்பார்
    மலையின் மீதுள்ள இலிங்கம் போற்றுதலுக்குரியது
    என்பவரைப் பாராய்!
    தலையில் எதுவுமற்ற இவர்களைக் கண்டால்
    கனமான காலணியால் “ பட பட” வென்று அடிப்பாயென்றான்
    நம் அம்பிக சௌடய்யா”

    6. “காற்றுள்ள போதே தூற்றிக் கொள்ளய்ய
    காற்று உன் வசமானதல்ல
    நாளை  தூற்றிக் கொள்வேனெனில் இயலாது
    சரணர் காற்றாக வரும்போது
    உன்னைத் தூற்றிக் கொள்வாயென்றான்
    நம் அம்பிக சௌடய்யா”

    7.  “வெல்லத்திற்கு வடிவமுண்டு இனிப்பிற்கு வடிவமுண்டோ?
    அடையாளத்திற்கு வழிபாடுண்டு அறிவிற்குண்டோ வழிபாடு?
    அறிவு உறுதியானால் கையிலுள்ள அடையாளம்
    மறையுமென்றான்  நம் அம்பிக சௌடய்யா”

    8. “பூசை செய்வதேன்? கையில் வைத்துப் பூசிப்பதெதற்கு ?
    ஆலயத்திற்குச் செல்வதெதற்கு ?
    வறுமையான அந்தகனுக்கு அன்னமிட்டால்
    மூவுலமும் போற்றும்
    வறுமையால் வாடும் அந்தகனுக்கு அன்னமிடவில்லையெனில்
    பூசை செய்வதால் என்ன பயனென்றான்
    நம் அம்பிக சௌடய்யா”

    அமுகி தேவய்யா:

    சோலாப்பூரைச் சேர்ந்த தேவய்யாவின் தொழில் ஆடை நெய்வதாகும் இவர் மனைவி பெயர் வரதாணி. ”சித்த சோமநாதா” என்பது  இவரது முத்திரையாகும். சரண தத்துவ வர்ணனை, இஷ்ட இலிங்க வழிபாடு ஆகியவற்றை இவர்  வசனங்கள் பேசுகின்றன.

    1.“ஞானத்தின் வழி அறிந்தென்ன செயல்படாத வரையில்
    செயலின்றி நினைவால் மட்டும் நிறைவேறுமா?
    அந்தகன் பாதையறிதான்,முடவர் நடப்பதற்கரியார்
    ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்றால் பயனில்லை
    அறிவற்ற செயல் உயிரில்லாதது,செயலற்ற அறிவு
    வார்த்தைகளின் வெற்றுக் கூடு
    சித்த சோமநாதனோடு இணையும் சரணனுக்கு
    இரண்டும் வேண்டும் “

    2. ’தூசு படியாத காற்றைப் போல
    மை தீண்டாத கண்மணி போல
    நெய்யின் சுவையறியாத நாக்கு போல
    மண் ஒட்டாத மண்வண்டு போல
    சித்த சோமநாதனே!
    இன்பம் பல அனுபவித்தாலும் உன் சரணர் தனித்திருப்பர்”
                                                                                                                                                                                    [ தொடரும்]

    Share
  • சிகரம் சாய்ந்தது!

    சிகரம் சாய்ந்தது!

    முனைவர் ஔவை நடராசன்

    நான் சென்னைக்கு வந்த 1955ஆம் ஆண்டிலிருந்து எங்கள் குடும்பத்துக்கு நெருக்கமாகத் தெரிந்த கொள்கைக் கோமான் – நீதி வேந்தர் – பு.ரா.கோகுலகிருஷ்ணன் அவர்களின் மறைவைப் பழுத்த கனி உதிர்ந்தது போலத்தான் என்று எழுதிவிட முடியாது.
     
    பழுத்த அந்த மாமரம், ஆயிரம் கனிகளைத் தந்த பயன்மரமாகும். ஏ.எல்.முதலியார் குடும்பத்தை உலகம் காணாத இரட்டையர் குடும்பம் என்பார்கள் ஆனால் தமிழினத்தில் மூன்று கிளைகளாகப் பூத்துக் கனிந்த அறிவார்ந்த புகழ்ச் செல்வங்கள் என்ற பெருமை நீதி வேந்தர் குடும்பத்தைத்தான் சாரும்.
     
    பேரறிஞர் அண்ணாவின் மனங்கனிந்த மூவராக – மருத்துவ மேதை பாலகிருஷ்ணன், பொறியியல் திலகம் இராதாகிருஷ்ணன், நீதிச் சிகரம் கோகுலகிருஷ்ணன் ஒளிர்ந்தார்கள் .
     
    நாம் கண்ணாரக் காண வாய்த்த மூவேந்தர்கள் எனலாம். தமிழ்க்கடல் பள்ளியகரம் நீ.க. அவர்களின் மருகர் தான் டாக்டர் பாலகிருஷ்ணன். பள்ளியகரம் பிள்ளை அவர்கள், நீதியரசர் கோகுலகிருஷ்ணனைப் புகழ்ந்து பேசாத நாளில்லை. மூவரும் ஒரே இல்லத்தில் ஜெனரல் பேட்டர்ஸ் சாலையிலும் பிறகு அடையாற்று வளமனையிலும் வாழ்ந்த காலங்கள் நம் இமைகளை நனைக்கின்றன.
     
    அந்த வளமனைக்கு வராத தலைவர்கள் இல்லை. தந்தை பெரியார் முதல், தமிழ்ப்புலவர் அனைவரும் வந்து விருந்தருந்தியதை நான் பலமுறை கண்டிருக்கிறேன்.
     
    சௌந்தரம் அம்மையார் அவர்களின் வளர்ப்பு மகன் போல நான் இருந்த போது, நீதியரசர் என்னைத் தழுவி, “அம்மாவுக்குப் பிடித்த பிள்ளை” என்ற சொல்லை எந்த நாளும் காக்க வேண்டும் என்று ஒரு முறை சொன்னார்.
     
    அம்மாவோ “மகனே!  இவர் என் தம்பி” என்று நீதியரசரைச் சுட்டிக் காட்டினார். நீதியரசர் இனமானம் காக்கும் நெடுந்தூணாக நின்று இலக்கியம், இசை, கலை, கல்வி, பண்பாடு ஆகிய பல்வேறு நிலைகளில் மாபெரும் பணிகளை வெற்றியோடு நிறைவேற்றினார்.
     
    இனிமையான குரலில் – கவினார்ந்த தமிழை – கடல்மடை திறந்தது போல் உரையாற்றுவார்.
     
    அவரால் தொடங்கப்பட்டதே “மணவழகர் மன்றம்.” ,அவர் வெகுண்டு எவரும் பார்த்ததில்லை. பரிவின் பிழம்பாக வாழ்ந்தார். அவர் விரல் பிடித்து என்னை மணவழகர் மன்றப் படியில் நடக்க வைத்தார். கல்லூரிப் படிப்பை நான் முடித்தபோதே “சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் உன்னைச் சேர்த்து விடுகிறேன் – உன் மாமனாரும் – வருங்கால மனைவியும் எனக்கு மிக வேண்டியவர்கள். நான் பிள்ளை வீட்டுக்காரனா – பெண் வீட்டுக்காரனா என்று தெரியவில்லை” என்று பேசியதை நினைத்தால் இன்றும் என் கண்கள் கலங்குகின்றன .
     
    நான் அப்போலோவில் இதய மருத்துவத்தில் இருந்த போது, தொலைபேசியில் என்னை வினவியதை மறப்பதில்லை. ஆண்டுதோறும் தமிழிசைச் சங்க விழாவில் நான் அவரைக் காண்பது வழக்கம்.
     
    மருத்துவர் இராம்குமார் இல்ல அழைப்பிதழ் என் எதிரில் இருக்கிறது. நீதியரசர் திருப்பெயரைக் கண்டு அவ்வளவு மகிழ்ந்தேன்.
     
    எப்படி ஆறுதல் கொள்வது!
     
    மூவர் வாழ்வும் முடிந்துவிட்டது.
    மூவேந்தரால் வளர்ந்தது தானே முத்தமிழ்!
    Share
  • 35ஆவது ஆண்டில் மதுரா டிராவல்ஸ்

    35ஆவது ஆண்டில் மதுரா டிராவல்ஸ்

    கலைமாமணி வீ.கே.டி. பாலன்

    எமது நிறுவனம் “மதுரா” 35ஆவது ஆண்டில் காலடி வைக்கிறது …❗

    ஒரு பரவசத்துடனும், சிறிது பெருமிதத்துடனும், நிறைய நன்றிக் கடனோடும் திரும்பிப் பார்க்கிறேன்.

    1981ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 26ஆம் தேதி திருச்செந்தூரை விட்டு without ticketஇல் சென்னை எழும்பூர் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கியவன் நான்.

    வேலை கிடைக்காது 6, 7 மாதத்தில், ஒரு மனநோயாளியாக ஒட்டிய வயிறோடும் கிழிந்த ஆடையுடனும் எழும்பூர் ரயில்வே நிலைய பிளாட்பாரத்தில் வாழ்ந்து திரிந்தவன்.

    அமெரிக்க தூதராலய வாசலில் விசா பெற வாசலில் இடம் பிடித்துக் கொடுத்து ரூ. 2/= பெற்றுக்கொண்டதே எனது முதல் வருமானம்.

    அதிலிருந்து கிடைத்த வளர்ச்சியில் 1986 ஜனவரி 17இல் 58, மண்ணடி தெரு, சென்னையில் ரூ. 10, 000/= முன்பணத்தில் ரூ. 1, 000/= வாடகையில் மதுரா டிராவல்ஸ் சர்வீஸ் உதயமானது.

    ஆயிரம் ஆயிரம் அவமானங்கள், ஆயிரம் ஆயிரம் தோல்விகள் எங்குத் திரும்பினாலும் இதுவே எனது வாழ்க்கை. இதுவே எனது அனுபவம். அவமானமும் தோல்விகளும் சிலரை அடியோடு அழித்துவிடும். எனக்கோ அவையே உரமாக அமைந்தன.

    இன்று மதுரா டிராவல்ஸ் பிரைவேட் லிமிடெட், தமிழகத்தின் முன்னணி நிறுவனம் என்பதனையும் தாண்டி, உலகத் தமிழர்களை ஒருங்கிணைக்கும் நிறுவனமாகவும் திகழ்கிறது.

    சுற்றுலாப் பயணத் துறையின் அத்தனை உயரிய அங்கீகாரங்கள் பெற்றிருந்தும், அவற்றையும் தாண்டி, தமிழக அரசின் “கலைமாமணி” விருதும் கிடைத்தது நான் பெற்ற பேறு.

    அமெரிக்காவின் சிகாகோ நகரில் நடைபெற்ற 10ஆவது உலகத் தமிழாராச்சி மாநாடு உட்பட பல உலக மாநாடுகளுக்கு உத்தியோகபூர்வ பயண முகவராகச் சிறப்பாக பணியாற்றியுள்ளோம்.

    25க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் 1500க்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்களைக் கொண்டு 250க்கும் மேற்பட்ட கலை நிகழ்ச்சிகளையும் இலக்கிய நிகழ்வுகளையும் நடத்தியுள்ளோம் என்பதில் பேருவகை அடைகிறோம்.

    என்னை ‘உழைப்பால் உயர்ந்தவர்’ என்று பொதுவெளியில் பாராட்டும் போது கொஞ்சம் கூசித்தான் போகிறேன். என் மனசாட்சி “யார் உழைப்பால் நீ உயர்ந்தாய் ” என என்னைக் கேட்கிறது. திறந்த மனத்தோடு இப்போது பதில் சொல்கிறேன் “என் ஊழியர்களின் உழைப்பால்தான் நான் உயர்ந்திருக்கிறேன்”.

    சில நேரத்தில் ‘படிப்படியாக உயர்ந்தவர்” என்று கூட என்னைப் பாராட்டுவதுண்டு. அப்போதும் என் மனசாட்சி என்னை நோக்கிக் கேட்கும். “யார் படிகளாக இருந்தார்கள்?” என்று. இப்போது பதில் சொல்கிறேன். அமரர் திருமதி சந்திரா ராமகிருஷ்ணன், அமரர் முருகேசு அண்ணன், அமரர் அண்ணன் பாலகிருஷ்ணன், திரு. M. K. M.புஹாரி, இம்பீரியல் அமரர் மாப்பிள்ளை முதலாளி, அமரர் S சீர்காழி கோவிந்தராஜன் ஐயா, அமரர் TM.சௌந்தரராஜன் ஐயா, திருமதி. P. சுசீலா அம்மா, திரு. B. H. அப்துல் ஹமீது, திரு. அப்துல் ஜபார், திரு. ராமசாமி, திரு. கோவை நந்தன், ஸ்விஸ் மூர்த்தி, லண்டன் சிவா, அமரர் புஸ்பராஜா, திரு. S. செல்வநாயகம், திரு. K. செல்வராஜ், திரு. K V நாராயணன், திருமதி. கற்பகம் கணேசன், திரு. ராஜசேகரன், அமரர் விக்ரமன், அமரர் சேஷாத்ரி நாதன் (UBI) ,திரு. அழகுராஜன், திரு. S. அனந்த நாராயணன், திரு. S. குமார், திருமதி. ராதா, திருமதி. ஆரிபா, திருமதி. சியாமளா, திருமதி. பாண்டீஸ்வரி, திருமதி. தீபா மற்றும் என் வாழ்வின் அத்திவாரம் என் அன்பு மனைவி சுசீலா, மற்றும் என் உயிரினும் மேலான வாடிக்கையாளர்கள்.

    உங்கள் ஆசியோடும் அன்போடும் தொடர்கிறோம் எங்கள் பணியை. நன்றி. வணக்கம்.

    இவ்வண்ணம்,

    கலைமாமணி VKT பாலன், தலைவர், மதுரா டிராவல் சர்வீஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்
    Cell. No. +91 98410 78674
     
    மற்றும் ஶ்ரீஹரன் பாலன்
    Cell.No. +91 98410 78675
    Share
  • பேரறிஞா் அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் சமுதாய விழிப்புணா்வு

    பேரறிஞா் அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் சமுதாய விழிப்புணா்வு

    -முனைவா் அரங்க. மணிமாறன்
    முதுகலைத் தமிழாசிரியா்

    அரசு மேனிலைப்பள்ளி-   பரமனந்தல்
    செங்கம் – 606710.
    பேசி 9943067963.

    *****

    தனிமனித உணா்வுகளைப் பாடுபொருளாகக் கொண்டு விளங்கியவை சங்கப்பாடல்கள். மனித மனங்களில் படிந்துகிடந்த தீயொழுக்க அழுக்குகளைப் போக்கி நல்லொழுக்கக் கருத்துகளை பொருண்மையாகக் கொண்டவை நீதிநூல்கள். ஒப்பற்ற தலைவனின் வீரதீரங்களை வெளிப்படுத்தியவை காப்பியங்கள். தொன்மக் கருத்துகளை புராண இதிகாசங்கள் வெளிப்படுத்தின. புலவா்களின் மதிநுட்பங்களைச் சிற்றிலக்கியங்கள் வெளிக்காட்டின. பாரதியார் போன்ற புலவா்கள் விடுதலை கீதங்களை இசைத்தனா். பிற்காலப் புலவர்களும் படைப்பாளிகளும் சமுதாயவியலுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தனா்.

    பேரறிர் அண்ணாதுரை:

    “எல்லாத்துறையும் அண்ணாத்துரையே” எனும்படி அரசியல், பொருளாதாரம், மேடைப்பேச்சு, இலக்கியம் என அனைத்துத் துறைகளிலும் தமது ஆளுமையால் கோலோச்சியவா் பேரறிஞர் அண்ணா.

    “அண்ணாவின் கதைகளைக்கொண்டு அக்கால நாடக உலகம், மேடைப்பேச்சு விஷயங்கள், வணிகர்களின் நடைமுறைகள், தம் இறுதிநாளில் இருந்த ஜமீன் பரம்பரை நடவடிக்கைகள் செல்வந்தர்களின் வழக்கங்கள் உள்ளிட்டவற்றை அறியலாம்” 1 என்கிறார் பேரா. பெருமாள் முருகன்.

    தமது சிந்தனை, பேச்சு, எழுத்து, செயல்பாடுகள் அனைத்திலும் போலி மதவாத எதிர்ப்பு, பகுத்தறிவுச் சிந்தனை விதைப்பு, சமுதாயத்திலும் அரசியலிலும் உள்ள சீர்கேடுகளை வெளிக்காட்டுதல், புராணப் புளுகுகளை தோலுரித்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் மக்கள் அனைவரும் பேதங்களின்றி வாழ்ந்து அனைத்து உரிமைகளையும் பெற்று வாழவேண்டும் என்ற அவருடைய பொதுவுடைமைச் சிந்தனை வெளிப்படுத்துவதைப்பற்றி டாக்டா் மா. தியாகராஜன்,

    “இவரின் சிறுகதைகள் அரசியல், சமுதாயம், ஆணாதிக்கம், பெண்ணடிமை, சாதிக்கொடுமைகள், ஏழ்மையின் நிலை, அதைப் போக்குவது எங்ஙனம் என்ற தீர்வைக் கொண்டனவாகவே உள்ளன” 2 என்று தமது கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

    அத்தகைய பொருண்மைகள், சமுதாய விழிப்புணர்வுக் கருத்துகளாக வெளிப்படுவதை ஆய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    பத்திரிகை தர்மம் வேண்டும்:

    இந்திய ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணாக (FOURTH ESTATE) விளங்குவது இதழியல் துறையாகும். இதழியல் மக்களுக்கு அறிவிக்கிறது, பொது அறிவை ஊட்டுகிறது, வழிநடத்துகிறது. எனவே செய்திகளை வழங்கும்போது நடுநிலையோடும் உண்மையானதுமான செய்திகளை வெளியிடவேண்டும். தனிநபரின் வாழ்வுக்கும் புகழுக்கும் இழுக்கு ஏற்படாவண்ணம் செயல்பட வேண்டும்.

     “சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்ததொருபால்
    கோடாமை சான்றோர்க் கணி”3  எனும் திருவள்ளுவரின் சான்றோர் இலக்கணம் இதழியல் துறைக்கும் பொருந்தும்.

    ஆனால் இன்றைய இதழியலாளா்கள் போட்டி நிறைந்த உலகியலில்  தங்கள் இதழ்களை மக்கள் அதிகம் படிக்கவேண்டும், விற்பனையாகவேண்டும் என்ற வியாபாரப் போட்டியினால் பயனற்ற – உண்மையற்ற – தனிநபரின் பாதிப்புகளைக் கவனத்தில் கொள்ளாத செய்திகளைக் கற்பனை, வருணனை கலந்து விற்பனை நோக்கம் ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு வெளியிடுகின்றனர். இதழ்களின் விற்பனையைக் கொண்டே அவற்றின் தரமும் வளர்ச்சியும் புகழும் அளவிடப்படுகிறது.

    தந்தை பெரியாரிடம் சென்று ஒருவா் தாம் பத்திரிகை ஒன்றைத் தொடங்கவிருப்பதாகக் கூறி வாழ்த்துப்பெற வந்தபோது “சோத்துக்கு என்ன செய்யப் போற?” எனக் கேட்டாராம். படிப்பதற்கு நையாண்டியாக இருந்தாலும் இதழியல் உலகின் குறுக்குவெட்டுத் தோற்றத்தை நன்கு அறிந்த பழுத்த அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாக இக்கூற்று அமைவதை அறியலாம்.

    நல்ல நோக்கோடு செயல்படும் இதழ்கள் சில, கவர்ச்சிகர இதழ்களின் நடுவே காணாமல் போகின்றன. இவற்றை நன்கு அனுபவமாக உணா்ந்த அண்ணா தமது ’கொக்கரக்கோ’ சிறுகதையில் சுந்தரம் தன் நண்பரிடம் தான் ‘கொக்கரக்கோ’ என்ற பெயரில் இதழ் நடத்துவதாகவும் அதில் ’வீரா் வெல்லிங்டன்!’  ’மனிதனுக்கு ஒரு தலை போதுமா?’ ’ஹிட்லர் பட்லரானால்’ உள்ளிட்ட தலையங்கங்கள் எழுதி இதழை வளா்த்த கதைகளைக் கூறுகிறார்.

    “கேள் சங்கரா! சுற்றி வளைத்துப் பார்த்தேன் திடீரென்று ஒரு யுக்தி கிளம்பிற்று. எடுத்தேன் பேனாவை ஹிட்லர் பட்லரானால்? என்று கேள்வி ஒன்று கிளப்பினேன். விற்பனை பலத்தது. 32 பி.ஏ க்களை நிருபா்களாகவும் பார்சல் குமாஸ்தாக்களாகவும் வைத்துக்கொண்டேன்.” என்றும்

    “கருணைப்பிள்ளை நர்த்தனம்
    பரதநாட்டியம் ஒரு பழங்கலை”4
    என்றும் செய்தி வெளியிட்டதாகக் கூறுகிறார்.

    இதழ்நடத்தி நட்டமடைந்து புத்தி பேதலித்த சுந்தரம்வழி இதழியலின் நிலைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார் அண்ணா.

    உழைப்பாளர் உயரவேண்டும்:

    ஊருக்குச் சோறுபோடும் விவசாயி பட்டினி கிடக்கிறான். துணிநெசவு செய்துதரும் நெசவாளி கந்தையை உடுத்துகிறான். அனைவருக்கும் வீடுகட்டித் தரும் தொழிலாளி கூரைவீட்டில் குடியிருக்கிறான். இத்தகு முரண்பாடுகளுக்குக் காரணமென்ன?

    ஒரு பொருளை உற்பத்தி செய்பவனுக்கும் நுகர்வோருக்குமிடையில் இருக்கும் இடைத்தரகர்கள் இதற்குக் காரணம். அவா்களின் சுயநலத்தினால் பொருட்களின் உற்பத்தி விலை பன்மடங்கு உயா்ந்துவிடுகிறது. வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவையான பொருட்களுக்கும் ஏற்படும் இவ்விலையுயா்வு ஏழை நடுத்தர வா்க்கத்தினரைப் பாதிப்பதை தமது ’சரோஜா ஆறணா!’ சிறுகதையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார் அண்ணா.

    ’சரோஜா ஆறணா!’ என நடுத்தெருவில் ஒருவன் கூவிக்கூவி விற்றதும் நாயகனுக்கு கோபம் வந்து காலம் எவ்வளவு கெட்டுவிட்டது? பெண்ணை நடுத்தெருவில் விலைகூவி விற்பதா? எனச் சண்டைக்குச் செல்கிறான். கூவியவனுக்கும் இவனுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட தகராறில் நாயகனை அடித்துவிடுகிறான். நடுத்தெருவில் ஒரு பெண்ணை விலைகூறியதைத் தட்டிக்கேட்டதற்கு அடித்தீரே! எனக் கேட்டதற்கு, “இது நூல்மார்க்கெட் தம்பி! சரோஜா மில் நூல் விலை 44-6-0 என்பதையே தான் சரோஜா ஆறணா என்று விற்றதாகக் கூறுகிறான். அதனைத்தொடரும் உரையாடல்களில் உற்பத்தி விலைக்கும் நுகர்வோர் பெறுகின்ற விலைக்குமிடையேயான மலையளவு வேறுபாட்டையும் ஏழைகள் அவற்றை அதிக விலைகொடுத்து வாங்கித் துய்க்க வேண்டிய நிலையையும் விளக்கியுள்ளார்.

    “இன்றைக்கு இருக்கும் விலை நாளைக்குக் கிடையாது. மணிக்கு மணி தந்தி வருகிறது! இடையிலே இருந்து பலா் இலாபமடிக்கின்றனா். ஆா்டா் கொடுப்பவருக்கு நூல் பேல் தேவையில்லை. ஆனால் பணம் இருக்கிறது. வியாபார சூட்சுமம் இருக்கிறது. 200 பேல் வாங்குவார். ஒரு வாரத்திலே 40 என்று விலை ஏறிவிடும். அவா் இலாப சாட்டு ஏறும்”5 என்று வியாபார உலகின் நிலையை அண்ணா விளக்கியுள்ளார். இன்றைய சுயநல உலகில் பொருளாதாரப் பற்றாக்குறையால் பெற்ற பிள்ளையை விற்க வேண்டிய நிலையையும் இக்கதை விளக்குகிறது.

    மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு:

    போலி மதவாதிகளையும், பொய், புரட்டுகளைக் கூறி மக்களை ஏமாற்றி அதில்தன் வயிறு பிழைக்கும் வஞ்சகா் கூட்டத்தினரையும், திரைப்படத்துறையில் உள்ள சில சுயநலவாதிகளையும் ’பேய் ஓடிப் போச்சு’ சிறுகதையில் வெளிப்படுத்தயுள்ளார் அண்ணா.

    “பார்ப்பன எதிர்ப்பு, கடவுள் உள்ளிட்ட மூடநம்பிக்கை எதிர்ப்பு, சாதி ஏற்றத்தாழ்வு, சுரண்டலை அம்பலப்படுத்துவது ஆகியவையே அவரது கருத்துநிலைகள்”6 என்கிறார் பேரா. பெருமாள் முருகன்.

    செங்கோடனின் மகள் செல்லாயிக்குத் திருமணம் நிச்சயித்திருந்த வேளையில் பேய் பிடித்துவிடுகிறது. அதனால் செங்கோடன் வருந்துகிறான். வேலனின் அப்பா கோவிந்தன் குடிகாரனாக இருந்தாலும் வேலனின் நற்குணங்களை அறிந்து செங்கோடன் தன் பெண்ணைக்  கொடுக்க முன்வருகிறான். ஆனால் செல்லாயிக்குப் பேய் பிடித்து அதனால் தன் இயல்பு மாறிவிட்டதைக் கண்டு செல்லாயியைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியாது எனத் திருமணத்தை நிறுத்திவிடுகிறான். இதனால் மிகுந்த வருத்தமடைந்த செங்கோடன் பூசாரி பொன்னனிடம் அழைத்துச் செல்கிறான் தன் மகளை. அவன் பல்வேறு சடங்குகளைச் செய்து பேயை விரட்டுவதாகக் கூறி அவனிடம் பணத்தைக் கறந்துவிடுகிறான். ஆனால் செங்கோடன் எதிர்பார்த்தது போலவே பேய் விலகிவிடுகிறது. செல்லாயி நலம் பெற்றுவிடுகிறாள்.

    “அண்ணே பூசாரி பொன்னனை நான் என்னமோன்னு எண்ணிக்கிட்டுக் கிடந்தேன். இப்பத் தெரியுது அவன் இலேசுபட்டவனில்லைங்கற விஷயம்.”7

    திரைப்பட இயக்குநர் சிங் கிராமத்துக் காதல் திரைப்படத்தை எடுக்க கிராமத்திற்கு வருகிறார். அதில் தெருக்கூத்தில் ஆா்வமிக்க வேலனையும் அவனைத் திருமணம் செய்ய நிச்சயிக்கப்பட்ட செல்லாயியையும் மடியில் படுக்கவைத்து ஆப்பிளைக் கடிக்க வைத்துப் படமாக்கி பின்பு அதைச் செல்லாயி திரைப்பட நாயகனுக்கு ஊட்டிவிடுவதாக மாற்றி எடிட்டிங் செய்து வெளியிடுகின்றார். இதனால் வேலனுக்கும் செல்லாயிக்கும் சண்டை ஏற்பட்டுத் திருமணம் தடைசெய்யப்படுகிறது. செல்லாயி பேய் பிடித்தவளாகிறாள். இறுதியில் உண்மைதெரிந்து வேலன் இயக்குநரை அடித்துவிடுகிறான். தான் செய்த தவற்றுக்கு வருத்தம் தெரிவித்து விளக்கமளிக்கிறார் இயக்குநர். வேலனும் தன் தவறான புரிதலுக்கு வருந்துகிறான்.

    இயக்குநரின் சுயநலம் செல்லாயி மனத்தைப் பேதலிக்கச் செய்து திருமணத்தை நிறுத்திப் போலி பூசாரி பொன்னனின் வருமானத்திற்கு வழிகோலுவதை இச்சிறுகதை விளக்குகிறது.

    சமத்துவம் மலர வேண்டும்:

    மனிதா்களில் சிலா் சாதி மத பேதமற்ற சமத்துவவாதிகளைப் போல நடிக்கின்றனா். உண்மையில் அப்படி இல்லை. மாமன் மச்சான் உறவு கொண்டாடும் இருவேறு சாதியினா் தன் பெண்ணைத் தன் சாதிவிட்டு நட்புக்காக, உறவுக்காகத் திருமணம் செய்து கொடுப்பதில்லை. அங்கே தன்சாதி தலைதூக்கி நிற்கிறது. வேற்றுமையில் ஒற்றுமைகாணும் பாரததேசத்தில் ஒற்றுமை உண்மையாகவா உதட்டளவிலா என்ற கேள்விக்குறியை ’1938-1940 ஒரு வசீகர வரலாறு’ சிறுகதையில் எழுப்பியிருக்கிறார் அண்ணா.

    ”அண்ணாவின் கதைகளின் இன்னொரு தனித்தன்மை இக்கதைகளில் வரும் விதவை மறுமணம், பொருந்தா மணம், பாலியல் சுரண்டல் என இவா் கையாண்டுள்ளவை முக்கியமானவை”8 எனும் பேரா. பெருமாள் முருகன் கூற்றுப்படி இக்கதையில் விதவை மறுமணத்தை ஆதரித்து எழுதியுள்ளார் அண்ணா.

    சொக்கலிங்கம் செட்டியார் கடையில் நாயுடு வகுப்பைச் சேர்ந்த கண்ணுசாமி வேலை செய்கிறான். காலை கடையைத் திறந்ததிலிருந்து மாலை கடையை பூட்டிச் சாவியை ஒப்படைப்பது வரை அவனை நம்பி அனைத்தையும் ஒப்படைக்கிறார். அவனும் மிகுந்த நற்பண்பும் நம்பிக்கையும் உடையவனாக இருக்கிறான். செட்டியார் அவனை மெச்சித் தன் குடும்பத்தில் ஒருவனாகவே கருதுகிறார். செட்டியாரின் மகள் கலியாணி திருமணமான சில காலத்திலேயே கணவன் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துவிட அவள் விதவையாகிறாள். கண்ணுசாமி, செட்டியாரின் மனத்தை மட்டுமில்லாது கலியாணியின் மனத்தையும் கவா்கிறான்.

    விஷயமறிந்த செட்டியார் அவன் சம்பளத்தைக் குறைக்கிறார்; வசைபாடுகிறார். வேலையை விட்டே நிறுத்திவிடுகிறார். கலியாணியும் கண்ணுசாமியும் உடன்போக்குச்சென்று திருமணம் செய்துகொண்டு ஆண்மகவைப் பெற்றெடுக்கின்றனா்.

    சாதி ஒன்றையே பெரிதெனக் கொண்டு நோயாளிக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறார் செட்டியார். விதவையான தன் மகளைக் கண்ணுசாமி காதலிக்கும்போது சாதியைக் காரணம் காட்டித் திருமணத்திற்கு மறுக்கிறார். 1938-இல் தங்கமானவன், சாது 1939-இல் அவனே தறுதலை போக்கிரி! இது செட்டியாரின் கணக்கு என்பதை, “அவா் கணக்குப்படி பார்த்தால் 1938-இல் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவனாக இருந்த கண்ணுசாமி 39-இல் நயவஞ்சகனாகிவிட்டான்” 9 என்று சாதிவேறுபாட்டின் கொடுமையையும், “தாலி இழந்தவளுக்குக் கல்யாணமா என்று தாத்தா காலத்துக் கதை பேசாதே. தாலி! கட்டுவதற்கு ஆள் இருக்கும்வரை தாலியை இழப்பது என்ற பதத்திலே பொருள் ஏது?”10

    என்று விதவைகளின் துயரம், இளம் வயதில் வாழ்விழந்த இளம் விதவைகளுக்கு மறுவாழ்வு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற மகாத்மா காந்தி, தந்தை பெரியார் போன்றோரின் சிந்தனைகளுக்கு வடிவம் கொடுப்பதாக இச்சிறுகதை அமைந்துள்ளது.

    “பெண்ணியச் சிந்தனைகள், அவர்களின் முன்னேற்றம் குறித்த கருத்துகள் அவரது சிறுகதைகளில் அதிகமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பது தெரிகிறது”11 என்ற டாக்டா் மா. தியாகராஜனின் கருத்து இங்குப் பொருத்தமாகிறது.

    உழுதபவனுக்கு நிலம் சொந்தம்:

    “அண்ணா தமிழ்ச்சிறுகதைகளை உன்னத நிலையில் வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக எழுதியவா் அல்லா். அவருடைய நோக்கம் கருத்துப் பிரசாரம் என்பது தெளிவு”12 என்கிறார் பேரா. பெருமாள் முருகன்.

    நம்நாட்டில் உழைப்பவன் ஒருவன்; உழைப்பின் பலனைப் பெறுபவன் ஒருவன் என்ற வினோதமான நியாயம் நிலவுகிறது.

    “உழுதவனுக்கு நிலம் சொந்தமாக வேண்டும்!” என்ற பொதுவுடைமைச் சித்தாந்தத்தை ’செவ்வாழை’ சிறுகதையில் அண்ணா படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளார்.

    பண்ணையாரிடம் வேலை செய்யும் செங்கோடன் தன் நிலத்தில் செவ்வாழைக்கன்றை நட்டு வளா்க்கிறான். வாழை வளரும் காய் காய்க்கும் பழமாகும் உண்டால் மிக இனிக்கும் எனக் கரியன் உள்ளிட்ட தன் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லிச் சொல்லி ஆசை வளா்க்கிறான். குழந்தைகளும் ஏக்கத்தோடு வாழை கனிகொடுக்கும் காலத்தை எதிர்நோக்கியிருக்கின்றனா்.

     “பாடுபட்டோம் பலனைப் பெறப் போகிறோம். இதிலே ஏற்படுகிற மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு எதுவும் இல்லை. செவ்வாழைக்காக நாம் செலவிட்ட உழைப்பு, பண்ணையாரின் நிலத்துக்காகச் செலவிட்ட உழைப்பிலே நூற்றுக்கு ஒரு பாகம் கூட இராது. ஆனால் உழைப்பு நம்முடையதாகவும் வயல் அவருடையதாகவும் இருந்ததால் பலனை அவா் அனுபவிக்கிறார்.” 13 என்ற எண்ணவோட்டம் அவன் மனதிலே ஓடுகிறது.

    காலத்தைப் போலவே செவ்வாழையும் கனிந்தது. அதைச் சுவைக்கக் காத்திருந்த வேளையில் பண்ணையாரின் மருமகள் பிறந்தநாள் விழா பூசைக்குச் செவ்வாழை தேவைப்படுகிறது.

    பண்ணையாரின் தேவைக்காக இத்தனை நாளாய் தன் சொத்து என வளா்த்த செவ்வாழைக் குலையைத் தன் பிள்ளைகளின் ஆசைகளைப் பாழாக்கிக் கனத்த மனத்துடன் செங்கோடன் வெட்டித் தருகிறான். பிள்ளைகள் ஏமாற்றமடைகின்றனா். பூசைக்குப் போக மீதமான பழங்கள் கடைத் தெருவில் விற்பனைக்கு வருகின்றன. கரியன் அதை வாங்கியாவது தின்ன ஆசைப்படுகிறான். அவன் கையில் இருப்பதோ காலணா ஆனால் பழத்தின் விலை ஓர் அணா. கையில் இருந்த காசுக்கு வறுத்த கடலையை வாங்கிக் கொறித்துக்கொண்டே செல்கிறான்.

    “உழைப்பவனுக்கே நிலம் சொந்தம். பாடுபடாதவன் பண்ணையாராக இருக்கக் கூடாது என்று சொல்லும் காலம் எப்போதாவது வருமா?”14 என்று அவன் சிந்திக்கிறான். வாழைமரம் மட்டும் பார்வதிப் பாட்டியின் பாடையில் கட்டப்படுகிறது எனச் சாரமற்றுப் போன உழைப்பாளியின் வாழ்வை சித்திரிக்கிறார் அண்ணா.

    உழைப்பவன் ஒருவன் உழைப்பின் பலனைப் பெறுபவன் இன்னொருவன் என்ற இழிநிலை மாறவேண்டும். உழைப்பவனுக்கே உழைப்பின் பலனும் நிலமும் சொந்தமாகவேண்டும் என்ற பொதுவுடைமைக் கொள்கையை அண்ணா இக்கதையில் அழகாகப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளார்.

    பொதுவுடைமைச் சுதந்திரம் வேண்டும்:

    முதலாளித்துவ நாடுகளின் வியாபாரத் தந்திரங்கள் எவ்வாறு சாமானிய மனிதனைப் பாதிக்கின்றன என்பதைப் “பொங்கல் பரிசு” சிறுகதையில் வெளிப்படுத்தியுள்ள அண்ணா, உலக முதலாளியின் கையிலுள்ள நூலின் அசைவினால் அடிமை நாடுகள் ஆட்டம் காணுவதை இக்கதையில் படம் பிடித்துக்காட்டியுள்ளார்.

    கதைநாயகன் தன் முதலாளிக்குப் பொங்கல் பரிசுவேண்டி எழுதும் நீண்ட கடிதம், அவன் கண்டனக் கடிதம் பெற்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும்படிச் செய்துவிடுகிறது. பன்னாட்டு முதலாளியின் நிறுவனத்தில் உற்பத்தியாகும் பொருட்களை வாங்க வேண்டி ஒப்பந்தங்களும் திட்டங்களும் சலுகைகளும் அளிக்கின்றன.

    “ஒவ்வொரு துறையிலும் அமெரிக்கா நுழைந்து இலாப வேட்டை ஆடப் புதுப்புது (தொழில்) கம்பெனி நடத்துகிறது. அமெரிக்காவுக்கு இந்தியாவின் கலை – கலாசாரம் கல்வி குழந்தைகள் நிலைமை ஆகியவை பற்றிய அக்கறை துளியும் இல்லை. தங்கள் நாட்டுச் சரக்கை இந்தியாவில் விற்கும் நோக்கம்தான் அதிகமாகிவிட்டிருந்தது.”15 என்று தமது கதையில் எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

    பன்னாட்டு நிறுவன அசைவுக்குக் கல்வி அமைச்சரும், கல்வி அதிகாரியும், பள்ளி நிர்வாகமும் சேர்ந்து சாதாரணத் தொழிலாளிக்கு கொடுக்கும் அழுத்தம் மேற்கூறிய நிலைமைக்கு ஆளாக்குகிறது என முதலாளித்துவ நாடுகளின் வியாபாரத் தந்திரங்களை இச்சிறுகதையில் விளக்கியுள்ளார் அண்ணா.

    ’காலிழந்தவன்’ சிறுகதையில் ஊனம் உடலில் இருந்தாலும் அது உள்ள உறுதியைக் குலைக்கவிடக்கூடாது. மனத்தின் உறுதியே மகத்தானது என்பதை அண்ணா உணர்த்துகிறார்.

    முடிபுகள்:

    1.தனது கதை விவரிப்புத் திறனால் சமுதாயத்திலுள்ள கவனிக்கப்படாத பொருண்மைகளையும் சிறக்கச் செய்துள்ளார் அண்ணா.

    2.அவா் பின்பற்றிய கொள்கைகளுக்குக் கதை வடிவம் கொடுத்துச் சிறக்கச் செய்துள்ளார்.

    3.சமுதாயம், அரசியல், இதழியல், எழுத்துத் துறைகளில் தான் பெற்ற அனுபவங்களை அவர் அழகாகக் கதையாக்கும் திறன் வியக்கத்தக்கதாக உள்ளது.

    4.ஜனநாயகத்தை நிலைநிறுத்துவதில் முக்கியப் பங்காற்றும் இதழ்கள் வியாபார நோக்கமின்றி உண்மையாகவும் நடுநிலையாகச் செய்திகளை வழங்கிச் சமுதாய வளா்ச்சிக்கு உதவ வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார்.

    5.உழைப்பாளியின் வியா்வைக்கு ஏற்ற ஊதியம் கிடைத்திட வேண்டும். உற்பத்தியாளனுக்கும் நுகா்வோருக்குமான இடைவெளி குறைந்து இடைத்தரகரின்றி உற்பத்தியாளனின் பொருள் நுகர்வோருக்கு நேரடியாகக் கிடைத்திட வேண்டும். உழைக்காமல் இடைத்தரகராய்க் கொழிக்கின்ற உன்மத்தம் நீங்க வேண்டும்.

    6.திரைத்துறையில் இருக்கின்ற சுயநலத்துக்காகப் பிறன்நலத்தைக் கெடுக்கின்ற நிலைமாறவேண்டும்.

    7.போலி மதவாதிகளின் சுயநலத்திற்காக அவா்களின் பொய் புரட்டுகளை நம்பி ஏமாறக்கூடாது. போலிச் சடங்குகள் மூடநம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றிற்கு மக்கள் பலியாகக் கூடாது. மதங்களின் பெயரால் நடக்கும் பொய் புரட்டுக்களைத் தெளிந்து விழிப்புணர்வு பெறவேண்டும்.விதவைகள் மறுமணம் செய்துகொண்டு வாழ வழிவகை செய்யப்பட வேண்டும்.

    8. உழைப்பவனுக்கு நிலம் சொந்தமாக வேண்டும். உழைப்பாளியின் உழைப்பைச் சுரண்டும் தீயபோக்கு மாறி உழைப்பவனே உயர்ந்தவன் என்ற நிலை உருவாக வேண்டும்.

    9. உலக நாடுகளிடையே ஆண்டான் அடிமைப்போக்கும் பிற நாடுகளை ஆட்டுவிக்கும் போக்கும் நீங்கவேண்டும். உடற்குறை இருந்தாலும் உள்ளக்குறையின்றி தன்னம்பிக்கையோடு வாழ்ந்து சாதனைகள் புரிய வேண்டும் என்பன உள்ளிட்ட சிந்தனைகளைத் தமது சிறுகதைகளில் பேரறிஞர் அண்ணா வெளிப்படுத்தியுள்ளார் என்பது ஆய்ந்தறியப்பட்டது.

    முதன்மை ஆதாரம்:

    “அண்ணாவின் சிறுகதைக் களஞ்சியம்”
    பாரத் பதிப்பகம்
    மாங்காடு சென்னை- 122.
    முதற்பதிப்பு-2013.

    அடிக்குறிப்புகள்:

    1. பேரா. பெருமாள் முருகன் – அண்ணா சிறுகதைகள் பலமும் பலவீனமும் (கட்டுரை) – நடப்பு.காம் (இணைய பக்கம்)- சனவரி-08 -2015-01:46:37am.
    2. முனைவா் மா. தியாகராஜன்- பேரறிஞர் அண்ணா – சிறுகதைகளில் பெண்ணியம் – சிங்கப்பூர் – 558286 தமிழ்த்தோட்டம் இணையப் பக்கம். சனவரி TUESDAY 22,2013 10:41 am
    3. திருக்குறள் இல்லறவியல்(நடுவுநிலைமை) குறள் எண் 118 ப.25 – கழக வெளியீடு. திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சிந்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம் சென்னை 1-1959.
    4. சி.என் அண்ணாதுரை-”அண்ணாவின் சிறுகதைக் களஞ்சியம்” கொக்கரக்கோ சிறுகதை ப.8 – பாரத் பதிப்பகம் மாங்காடு சென்னை- 122. முதற்பதிப்பு-2013.
    5. மேற்குறித்த நூல் – சரோஜா ஆறணா சிறுகதை ப.16
    6. பேரா. பெருமாள் முருகன் – அண்ணா சிறுகதைகள் பலமும் பலவீனமும் (கட்டுரை) – நடப்பு.காம் (இணைய பக்கம்)- சனவரி-08 -2015-01:46:37am.
    7. சி.என். அண்ணாதுரை- ”அண்ணாவின் சிறுகதைக் களஞ்சியம்” பேய் ஓடிப்போச்சு சிறுகதை ப.21 – பாரத் பதிப்பகம் மாங்காடு சென்னை- 122. முதற்பதிப்பு-2013.
    8. பேரா. பெருமாள் முருகன் – அண்ணா சிறுகதைகள் பலமும் பலவீனமும் (கட்டுரை) – நடப்பு.காம் (இணைய பக்கம்)- சனவரி-08 -2015-01:46:37am.
    9. சி.என் அண்ணாதுரை – ”அண்ணாவின் சிறுகதைக் களஞ்சியம்”- 1938-1940 ஒரு வசீகர வரலாறு சிறுகதை ப.46 – பாரத் பதிப்பகம் மாங்காடு சென்னை- 122. முதற்பதிப்பு-2013.
    10. மேற்குறித்த நூல்- மேற்குறித்த சிறுகதை ப.52
    11. முனைவா் மா. தியாகராஜன்- பேரறிஞர் அண்ணா-சிறுகதைகளில் பெண்ணியம்-சிங்கப்பூர் – 558286 தமிழ்த்தோட்டம் இணையப் பக்கம். சனவரி TUESDAY 22,2013 10:41 am
    12. பேரா. பெருமாள் முருகன் – அண்ணா சிறுகதைகள் பலமும் பலவீனமும் (கட்டுரை) – நடப்பு.காம் (இணைய பக்கம்)- சனவரி-08 -2015-01:46:37am.
    13. சி.என் அண்ணாதுரை – ”அண்ணாவின் சிறுகதைக் களஞ்சியம்”- செவ்வாழை சிறுகதை பக் 68-69 – பாரத் பதிப்பகம் மாங்காடு சென்னை- 122. முதற்பதிப்பு-2013.
    14. மேற்குறித்த நூல்- மேற்குறித்த சிறுகதை ப.69.
    15. மேற்குறித்த நூல்- பொங்கல் பரிசு சிறுகதை ப.78.

    Share
  • ஓவியர் வீர சந்தானம் கதாநாயகனாக நடித்த ‘ஞானச் செருக்கு’

    ஓவியர் வீர சந்தானம் கதாநாயகனாக நடித்த ‘ஞானச் செருக்கு’

    மக்கள் தொடர்பாளர் ஜான் 

     
     

    இயக்குநர் தரணி ராசேந்திரன்   இயக்கத்தில் விரைவில் வெளியாக உள்ள படம் ‘ஞானச் செருக்கு’.

    ஓவியர் வீர சந்தானம், வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன், தமிழ்மாறன் உள்ளிட்டோர் இந்தப் படத்தில் நடித்துள்ளனர்.

    தரணி ராசேந்திரன் பூர்வீகம் திருவாரூர் என்றாலும் சென்னையிலேயே பிறந்து வளர்ந்து படித்தவர். பொறியியல் படித்தபோதே படிப்பில் நாட்டம் இல்லாமல் இவரது கவனம் சினிமா பக்கம் திரும்பியது. இதோ அவரே இயக்குநரான அனுபவங்களையும், ஞானச்செருக்கு உருவான விதம் பற்றியும் நம்மிடம் பகிர்ந்துகொள்கிறார்..

    “பொறியியல் படித்தாலும் சினிமா ஆர்வம் அதிகமாக இருந்ததால் ஒளிப்பதிவு பக்கம் என் கவனம் திரும்பியது. அதன்பிறகு ஒளிப்பதிவு குறித்த டிப்ளமோ கோர்ஸ் முடித்தேன்.

    சினிமாவில் உதவி இயக்குநராக சேர்வதில் ஏற்படும் காலதாமதம் தேவையில்லை என நினைத்ததால், நானே குறும்படங்களை எடுக்க ஆரம்பித்து அதன் மூலம் சினிமா கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்தேன்.

    ஒரு கட்டத்தில் பெரிய படமெடுக்கும் நம்பிக்கை வந்தபோது ஓவியர் வீரசந்தானத்துடன் நட்பு ஏற்பட்டது. என் கதையின் நாயகனாக நடிக்க வீர சந்தானம் பொருத்தமான தேர்வாக இருந்தார்.

     

    இந்தக் கதையை படமாக எடுப்பது அபத்தமான முயற்சி என்றுகூடப் பலர் கூறினார்கள். முதலில் அரைமணி நேரம் படமாக எடுத்துப் பார்ப்போம் என்று நினைத்தேன். அதன்பிறகு ஒரு தயாரிப்பாளரிடம் இந்தக் கதையைக் கூறியபோது, அதை ஒரு பெரிய படமாக எடுக்கும் அளவிற்கு டெவலப் செய்யுங்கள் என்று கூறினார்.

    எல்லாவற்றையும் முடித்த நேரத்தில் அவரால் அந்தப் படத்தைத் தயாரிக்க முடியாத சூழல் ஏற்பட்டது. அந்தப் படத்தில் என்னுடன் இருந்த பலரும் அந்தச் சமயத்தில் விலகிவிட்டனர். அதன் பின்னர் நண்பர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரின் உதவியுடன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பணம் போட்டு இந்தப் படத்தை எடுத்து முடித்தோம். இன்னும் சரியாகச் சொல்வதென்றால் க்ரவ்டு பண்டிங் முறையில் தான் இந்தப் படம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    ஆனால் இப்படி ஒரு விஷயம் ஓவியர் வீரசந்தானத்துக்குத் தெரியாது. ஆனால் படப்பிடிப்பு நடத்தத் தேவையான பணம் இல்லை என்று தெரிய வந்தபோது என்னை அழைத்துத் திட்டினார். பின்னர் அவரை எப்படியோ சமாதானப்படுத்தி எனது சம்பளம், எனது மாமாவின் பெர்சனல் லோன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மாதாமாதம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் படப்பிடிப்பை நடத்தி முடித்தோம்.

    ஓவியர் வீரசந்தானம் கூட, தனக்கு ஏதாவது சம்பளம் கொடுக்க வேண்டும் என நினைத்தால் அதையும் இந்தப் படத்திற்கு பயன்படுத்திக்கொள் என்று சொல்லிவிட்டார்.

    இத்தனை கால இடைவெளியில் தாமதமாக இந்தப் படம் உருவானாலும் கால மாற்றம் இதன் கதையில் எந்தவிதப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பது பிளஸ் பாயிண்ட். இந்த படத்தின் டப்பிங் முடிந்த நிலையில் ஓவியர் வீரசந்தானம் மறைவு என்னை ரொம்பவே பாதித்தது.

    அதன்பிறகு சிறிய இடைவெளி விழுந்தாலும், மீண்டும் புதிய குழுவினருடன் இந்தப் படத்தின் வேலைகளை முடித்தேன். இந்தப் படம் வெளியாவதற்கு முன்பு இந்தப் படத்தின் மதிப்பு பற்றி வெளியே தெரிய வேண்டும், அதன்பிறகு அதை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.

    நான் எடுத்துள்ளது கமர்சியல் படம்தான். ஆனாலும் இந்தப் படத்தைத் திரைப்பட விழாக்களுக்கு அனுப்பினேன். கிட்டத்தட்ட நாற்பது நாடுகள்  சிறந்த படமாக இதை அங்கீகரித்துள்ளன. இந்தப் படத்திற்கு இதுவரை 7 சர்வதேச விருதுகள் கிடைத்துள்ளன. இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா இந்தப் படத்தைப் பார்த்துவிட்டு என்னைக் கட்டிப்பிடித்து கைகொடுத்துப் பாராட்டினார். பாரதிராஜாவைப் பொறுத்தவரை இதுவரை பாலுமகேந்திரா, மகேந்திரன், இளையராஜாவிடம் மட்டுமே கை கொடுத்து வாழ்த்தியுள்ளாராம்.

    அதன் பிறகு என்னிடம் கைகொடுத்து வாழ்த்தியுள்ளதாக மற்றவர்கள் சொன்னபோது எனக்கு இதுவே மிகப்பெரிய விருது பெற்றது போல இருந்தது. அவர் மட்டுமின்றி, எழுத்தாளர்கள், முக்கியமான அரசியல் தலைவர்கள் உள்ளிட்ட பலரும் இந்தப் படத்தைப் பார்த்துப் பாராட்டி உள்ளார்கள்.

    இது வெகுஜனப் படம்தான். இந்தப் படத்திலும் மூன்று ராப் பாடல்கள் இருக்கின்றன. 80 வயதில் உள்ள கலைஞனின் எழுச்சிதான் இந்தப் படம்.

    இந்தச்  சமூகம், அதிகார வர்க்கம் ஒரு கலைஞனை எப்படிப் பார்க்கிறது என்பதைத்தான் இது காட்டுகிறது. இந்தப் படத்தில் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் நடித்திருந்தால் மிகப்பொருத்தமா இருந்திருக்கும். அந்த அளவிற்கு  முழுக்க முழுக்க கமர்சியல் படம்தான் இது. குடித்துவிட்டு கூத்தடிப்பவர்களுக்கும் இரட்டை அர்த்த வசனங்களை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கும் இந்தப் படம் நிச்சயம் பிடிக்காது. காரணம் நான் குப்பைப் படத்தை எடுக்கவில்லை. படம் பார்க்க வரும் ரசிகர்களை முட்டாளாக்கி அனுப்பக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.

    நல்ல படத்தைத் திரையிடக்கூடாது என்று எந்த தியேட்டர்காரர்களும் நினைப்பதில்லை. நல்ல படம் என்பதை அவர்களிடம் நாம் தான் சரியாகக் கொண்டு செல்லவேண்டும். அவர்களுக்கும் வியாபாரம், குடும்பம் என்றெல்லாம் இருக்கிறது அல்லவா? அதனால் அவர்களை நாம் குறை சொல்ல வேண்டியதில்லை. இதற்கடுத்த எனது படங்கள் கமர்ஷியலாகவும், அதேசமயம் எனக்கான அடையாளமாகவும் இருக்கும் என்பதையும்  சொல்லிக்கொள்கிறேன். விரைவில் இந்தப் படம் வெளியாக இருக்கிறது. அதற்கான வேலைகள் துரிதமாக நடைபெற்று வருகின்றன” என்று கூறினார் தரணி ராசேந்திரன்.

    ஃஃபார்ட்சூன் ஃப்ரேம்ஸ் சார்பில்  செல்வராம், வெங்கடேஷ் ஆகியோர், இந்தப் படத்தை வெளியிடுகிறார்கள்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள் – 6

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள் – 6

    தி. இரா. மீனா 

    அக்கம்மா

    அக்கம்மா ஏலேஸ்வரத்தில் [ஏலேரி] பிறந்து கல்யாணில் ஐக்கியமானவர். இராமலிங்கேஸ்வர லிங்கா இவரது அடையாளம். வசன எண்ணிகையைப் பொறுத்த வரையில் அக்கமகாதேவி, நீலம்மா ஆகிய இருவருக்கும் அடுத்தபடியாக அதிக அளவு வசனங்களைப் படைத்தவர். நோன்பு முறைகள், முன்னோர் மரபு ஆகியவற்றை முதன்மையாக வைத்தே இவரது வசனங்கள் அமைகின்றன. மக்களின் பழக்க வழக்கம், வாழ்க்கை நம்பிக்கைகள் ஆகியவையும் வசனங்களினூடே வெளிப்படுகின்றன. அது அக்காலச் சமுதாய நிலையை அறிய உதவுகின்றது.

    1. “குருவாயிருப்பனும் ஒழுக்கமற்றவரை பின்பற்ற முடியாது
    இலிங்கமாயிருப்பினும் ஒழுக்கத்திற்கு மாறானால் பின்பற்ற
    முடியாது
    ஜங்கமனாயினும் ஆசாரமில்லையெனில் போற்ற முடியாது
    ஒழுக்கமே சாரம்
    விரதமே உயிர்
    செயலே அறிவு
    அறிவே பொருள்
    ஆச்சாரமே பிராணவாத இராமேஸ்வர இலிங்கம்.”

    2. “பக்தனுக்கு ஆசையுண்டா?
    சிரஞ்சீவிக்கு இறப்புண்டா?
    அடியவர்க்குப் பொய்  உண்டா?
    கர்த்தன் சேவகனாகும்போது செயல் மறுத்தல் ஒழுக்கமாகுமா?
    ஆச்சாரவே பிராணவாத இராமேஸ்வர இலிங்கத்தின் ஆணை.”

    3. “ஐயமுள்ள வரையில் தவமிருப்பவனில்லை
    வாளுக்கு அஞ்சும் வரையில் வீரனில்லை
    மூவகை உடலுள்ளவரையில் இலிங்க அங்கமுடையவனில்லை
    பழிக்கு உயிர் விடவில்லையெனில் ஒழுக்கமுடையோனில்லை
    இத்தகையவனுக்கு அச்சமெதுவுமில்லை
    ஆச்சாரவே பிராணவாத இராமேஸ்வர இலிங்கம்.”

    அஜகண்ண தந்தே

    பெண் வசனக்காரான முக்தாயக்காவின் சகோதரன் அஜகண்ண தந்தே. லக்குண்டியிலுள்ள சோமேஸ்வரர் இவனது அடையாளம்.   இஷ்ட இலிங்கத்தை வாயில்  வைத்துக் கொண்டு சிவனை வழிபட்டவன். உணர்வுகள் மூலமாக இறைவனை வழிபடுவதென்பது இவனது பாவனை. ஐக்கியஸ்தலத்தின் பிரதிநிதியென்று வசனகாரர்கள் இவனைக் குறிப்பிடுகின்றனர். குருவின் பண்பு, சரணரின் தனித்துவம் ஆகியவற்றை இவன் வசனங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.

     “சூரியனைக் கண்ட இருள் போலானது என் குருவின் சொற்கள்
    காற்றின் கரத்திலுள்ள தீபம் போலானது என் குருவின் சொற்கள்
    நெருப்பின்முகமான கற்பூரம் போலானது என்குருவின் சொற்கள்
    மஹாகன சௌராஸ்டிரசோமேஸ்வரன் என் கரத்திற்கு
    வந்ததால் தீமைகள் என்னை விட்டகன்றன.”

     அக்கநாகம்மா:

    நாகம்மா, அக்கநாகம்மா, நாகலாம்பிகே என்ற பெயர்களில் அழைக்கப்படும் இவர் பசவேசரின் சகோதரி. பாகேவாடியிலுள்ள இங்களேஸ்வராவில் பிறந்தவர். கல்யாண் நகரின் மகாமனையிலும், அனுபவ மண்டபத்திலும் மிகச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டவர்.  ’பசவண்ண பிரிய சென்ன சங்கையா ’ இவரது அடையாளம். கல்யாண் நகரில் புரட்சி வெடிக்கும் போது சரணர் பிரிவிற்குத்  தலைமையேற்று உளுவி என்னுமிடத்திற்குச் சென்றவர். பிஜ்ஜள  சிப்பாய்களுடன் போராடி வசன சாகித்யத்தைக் காப்பாற்றியவர்.

    ’மனத்தின் தலைவன் மகாதேவனின் மனதைக் கண்டேனென
    ஒவ்வொருவரிடமும் சொல்லிக் கொள்வேன்
    இதனால் மனமே கலங்காதே உடலே நீ பதறாதே
    உண்மையை மறவாதிருத்தல் வேண்டும்
    மலை போன்ற குற்றங்களையும்
    பசவண்ணப் பிரிய செங்கைய்யன்
    விரலொன்றால் நீக்குவான்.”

    அல்லமாபிரபு

    அல்லமாபிரபு கர்நாடக மாநிலம். சிமோகா மாவட்டம், பனவாசி அருகேயுள்ள பெல்லகாவி கிராமத்தில் சுஜ்னனி—நிரசங்கரா தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர். சிவபெருமானருளால் பிறந்த மகனுக்கு பெற்றோரிட்ட பெயர் பிரபுவாகும். நடன ஆசிரியரான தந்தையின் கலையுணர்வு அழகும் அறிவும் நிறைந்தவராக விளங்கிய பிரபு வையும் ஆட்கொண்டது. அதனால் கோயிலில் முரசு இசைக்கும் பணியை மேற்கொண்டார். கமலாத்தே என்ற பெண்ணின் மீது காதல் ஏற்பட்டது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலிக்கவே பிறந்தவர்கள் என்பது போல் இணைபிரியாமல் மிக மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தனர். திடீரென கமலாத்தே கடும்காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்து போனாள். அவள் இல்லாத வாழ்வு அல்லமா பிரபுவுக்கு வெறுமையானது. தன்னை மறந்து பித்துப்பிடித்தவராக காடுமேடுகளில் அலைந்தார். ஒரு நாள் காட்டில் உட்கார்ந்திருந்த போது மேடு போன்ற மண்குவியலைச் சாதாரணமாக சுரண்டியபோது புதுமையான ஓர் உணர்வு ஏற்பட்டது. அந்த இடத்தை மேலும் தோண்டும் போது மூடிய கதவு போன்ற அமைப்பு தெரிந்தது. அதை வேகத்தோடு உதைக்க கதவு திறந்தது. உள்ளே ஒரு யோகி தன் கையில் இருக்கும் இலிங்கத்தை பார்த்தபடி இருந்தார். அல்லமாபிரபு அவரைக் கண்டு வியந்து நின்றபோது அவர் கையில் உள்ள இலிங்கத்தை பிரபுவிடம் தந்துவிட்டுச் சாய்ந்தார். அந்தக் கணத்தில் அல்ல மாபிரபுவின் எண்ணமும், செயல்பாடுகளும் முழுவதும் மாறிவிட்டன. ஞானம் பெற்றவர் போலானார். அதையடுத்து இறையருளால் பல இடங்களுக்கும் சென்றார். அறிவின் சிறப்பும், கருத்துறுதியும், மெய்ஞ் ஞானமும் அவரை மிகச்சிறந்த குருவாக்கியது. வீரசைவத்தின் கொள்கைகளை மக்கள் மனதில் நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பசவேசரால் உருவாக்கப்பட்ட அனுபவ  மண்டபத்தின் குருவாக அல்லமாபிரபு விளங்கினார். அக்கமாதேவியை எல்லோரின் முன்பாகவும் பல விதமான கேள்விகளைக்கேட்டு அவள் அறிவுக் கூர்மையை எல்லோருக்கும் வெளிப்படுத்தியவர். ஸ்ரீசைலத்தின் கதளிவனம் சென்று இறைவனுடன் பிரபு கலந்ததாக அவர் வரலாறு  அமைகிறது. குகேஸ்வரன் என்பது சிவனின் யோகப் பெருமையை விளக்கும் பெயராக அமைவதால் ’குகேஸ்வரா’ என்பது அவரது வசனங்களின் முத்திரையாகிறது. இறைவனோடு இணைவதும், உணர்வதுமான பாவனையிலேயே அவருடைய வசனங்கள் அமைகின்றன.

    1. “மலைகள் குளிரில் நடுங்குமானால்
    எதை வைத்து அவைகளைப் போர்த்த முடியும்?
    விண்வெளியே நிர்வாணமானால்
    எதை  அதற்கு ஆடையாக்க முடியும்?
    கடவுளின் மனிதர்கள்  உலகப்பற்று உடையவர்களானால்
    நான்  உருவகத்தை எங்கே தேடுவது?
    ஓ  குகேஸ்வரா”

    2.“இந்த உடலில்
    முழு ஆலயம் உள்ளபோது
    வேறு எங்கோஅதைத் தேட
    என்ன தேவை?
    யாரும் இரண்டைக் கேட்பதில்லை
    ஓ குகேஸ்வரா..
    நீ கல்லென்றால் நான் என்ன?

    3.“ஓடும் ஆறுகள் எல்லாம் கால்கள்
    எரியும் நெருப்பு எல்லாம் வாய்கள்
    வீசும் காற்று எல்லாம் கைகள்
    ஓ  குகேஸ்வரா
    உன் மனிதர்களுக்கு
    ஒவ்வொரு அவயமும் அடையாளம்தான்”.

    4.“இங்கே பார் கால்கள் இரு சக்கர வண்டி
    உடல் ஒரு பாரவண்டி
    ஐவர் அதை இயக்குகின்றனர்
    ஒருவரைப் போல் ஒருவரில்லை
    முழுச்சிந்தனையோடு இயக்காவிட்டால்
    அச்சுமுறிந்துவிடும் குகேஸ்வரா!”

    5.“ என்ன விந்தை
    தேனி வந்தபோது மணம் தப்பியோடியதைப் பார்த்தேன்
    மனம் வந்தவுடன் அறிவு தப்பியோடியதைப் பார்த்தேன்
    கடவுள் வந்தபோது கோவில் ஓடுவதைப் பார்த்தேன்
    ஓ..குகேஸ்வரா! “

    6. “குயில் எங்கே  மாமரம் எங்கே?
    எப்போது அவர்கள் உறவினரானார்கள்?
    மலை நெல்லி எங்கே கடலின்  உப்பெங்கே?
    எப்போது அவர்கள் உறவினரானார்கள்?
    எப்போது நான்
    குகேஸ்வரனின் உறவினனானேன் ?”

    7. “நான் ஒன்றென நினைத்தால்
    அது இரண்டாகத் தெரிகிறது
    நான் இரண்டென நினைத்தால்
    அது ஒன்றாகத் தெரிகிறது
    இது என்ன மாயை?
    ஒன்று மற்றும் இரண்டின் பொருளென்ன?
    பிரிக்க முடியாத இணைவுக்கு
    அருளான உலகம் இன்றியமையாதது.
    ஓ.. குகேஸ்வரா! “

    8. “தீயாக மழை பெய்யுமானால்
    நீ தண்ணீராக இருக்கவேண்டும்
    பெருமழைப் பிரளயம் என்றால்
    நீ காற்றாக இருக்கவேண்டும்
    மிதமிஞ்சிய வெள்ளமெனில்
    நீ வானமாக இருக்கவேண்டும்
    உலகங்களின்’ ஊழி’வெள்ளமெனில்
    நீ ’உன்னை’ விட்டு கடவுளாக வேண்டும்
    ஓ..குகேஸ்வரா!”

    9. “எத்தனை முயன்றும்  எத்தனை தேடினாலும்
    அவர்களால்  கண்ணாடியில்
    மனப்படிமத்தைப் பார்க்கமுடியாது.
    புருவங்களின் இடையே
    வட்டத்தில் அது சுடராகிறது
    யாருக்குத் தெரியும்
    இதுதான் கடவுளென்று?
    ஓ..குகேஸ்வரா!”

    10. “அறிந்தோம் அறிந்தோமென்பீர் அறிந்தவிதம் சொல்வீரோ?
    அறிந்தவர்கள் அறிந்தோம் என்பாரோ?
    அறிய முடியாத மேன்மையை அறிந்தவர்
    அறியாதவர் போலிருப்பர் குகேஸ்வரா!”

    11. ’அனைத்தும் கண்டு தன்னைக் காணாதவன் குருடன்
    அனைத்தும் கேட்டு தன் குரல் கேளாதவன் செவிடன்
    அனைத்தும் பேசி தன்னைப் பேசாதவன் ஊமை
    உண்மையோடு தன்னைத் தான் காணவேண்டும்
    உண்மையோடு தன்னுள்ளே தான் கேட்க வேண்டும்
    உண்மையோடு தன்னுள்ளே தான் பேசவேண்டும்
    இதுவே தன் நிலையாம் ,இருப்பிடமாம் உருவாம்
    பாராய் குகேஸ்வரா!”

    12. “மாயையின் தலையைக் களையாத வரையில்
    உடலின் கவலையை வென்றென்ன?
    ஞானத்தின் நிலையை அறியாத வரையில்
    மாயையின் தலையை வெட்டியென்ன?
    தான் தானாகாத வரையில்
    ஞானத்தின் நிலையை அறிந்தென்ன?
    தானே தானேயான அடியானின் நிலைக்கு
    எந்தக் கட்டுப்பாடுமில்லை குகேஸ்வரா!”

    13. “உடலுள் கோயிலிருக்க
    வேறொரு கோயிலெதற்கு?
    இரண்டெனும் பேச்சுக்கிடமில்லை
    குகேஸ்வரா,நீங்கள் கல்லெனின்
    என் நிலையென்ன?”

    14. “நான் தெய்வமன்றி நீ தெய்வமா?
    நீ தெய்வமெனில் எனையேன் புரக்கவில்லை?
    ஒரு மிடறு நீர் கொடுப்பேன் அன்பாய்
    பசித்தால் ஒரு கவளம் படையலிடுவேன்,
    தெய்வம் நான் காணாய் குகேஸ்வரா!”

    15.  “பாத்திரத்திலுள்ள வெண்ணெயைச் சூடுபடுத்த
    கரைந்தது பாத்திரம் மிஞ்சியது வெண்ணெய்
    வண்டிருந்தது மணமில்லை; மணமிருந்தது வண்டில்லை
    இருந்தான் அவன் இல்லை அவனுருவம்
    இருந்தான் குகையீசன் அங்கே இலிங்கமில்லை.”

    பெரிய ஞானி என்றே தன் சமகாலத்தவர்களால் போற்றப்படும் அவருக்கு அல்லமா, அல்லையா, பிரபுதேவர் என்று பல பெயர்கள் உண்டு. கன்னட பக்தி உலகம் பசவேசரை அண்ணனாகவும் [பசவண்ணா], அக்கமகாதேவியை அக்காவாகவும் [அக்கா என்றே சொல்லுதல்] அல்லமாபிரபுவை [பிரபு தேவரு] பிரபுவாகவும் காண்கிறது. இலிங்காயத்துவத்தின் மும்மூர்த்திகளாக அல்லமாபிரபு, பசவேசர், அக்கமாதேவி ஆகியோர் போற்றப்படுகின்றனர்.

    (தொடரும்)

    Share
  • தேவகோட்டைப் பள்ளியில் சமத்துவப் பொங்கல் விழா

    தேவகோட்டைப் பள்ளியில் சமத்துவப் பொங்கல் விழா

    லெ. சொக்கலிங்கம்

    சிவகங்கை மாவட்டம் தேவகோட்டை சேர்மன் மாணிக்கவாசகம் நடுநிலைப்பள்ளியில் சமத்துவப் பொங்கல் விழா, உற்சாகமாக நடைபெற்றது. அனைத்து மக்களும் ஒற்றுமையாக, நன்மையுடன் வாழ வேண்டி நடைபெற்ற இந்த விழாவில் ஆசிரியர்கள், மாணவ, மாணவிகள் கலந்து கொண்டனர். முகம் நிறைய மகிழ்ச்சி, மனத்தில் உற்சாக வெள்ளம், ஆசிரியர்கள் மற்றும் நண்பர்களுடன் கொண்டாட்டம் எனக் கைகளில் கரும்புகளை ஏந்தி, சமத்துவப் பொங்கலை மாணவ, மாணவிகள் கோலாகலமாகக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர் .

    பொங்கல் பானை, இனிப்பு, கரும்பு, வண்ண வண்ணக் கோலங்கள், விளையாட்டுப் போட்டிகள் எனப் பாரம்பரியம் மாறாமல் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர் சொக்கலிங்கம் தலைமையில் பொங்கல் விழா நடைபெற்றது. ஆசிரியை முத்துலெட்சுமி வரவேற்றார்.

    சமத்துவப் பொங்கல் விழாவை ஒட்டி, கோலம், விளையாட்டு, பேச்சுப் போட்டிகள் நடத்தப்பட்டன. மாணவிகளுடன் மாணவர்களும் இணைந்து கோலம் போட்டு அசத்தினார்கள். இதில் மாணவ, மாணவியர் ஆர்வத்துடன் கலந்துகொண்டு அசத்தினர். வெற்றி பெற்றவர்களுக்குப் பரிசுகள் வழங்கப்பட்ட.

    மண்மக்க பொங்கல் விழாவிற்கான ஏற்பாடுகளை ஆசிரியர் கருப்பையா செய்து இருந்தார். நிறைவாக ஆசிரியை முத்து மீனாள் நன்றி கூறினார். மாணவர்கள் அனைவரும் ‘பொங்கலோ பொங்கல்’ எனப் பாடி இறைவனை வழிபட்டனர். பின்னர், சர்க்கரைப் பொங்கல் சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தனர்.

    Share
  • ஒருநாள் ஈரானியத் திரைப்பட விழா

    ஒருநாள் ஈரானியத் திரைப்பட விழா

    ஒரு நாள் ஈரானியன் திரைப்பட விழா

    ஒரு நாள் ஈரானியன் திரைப்பட விழா திருப்பூரில் சேவ் அலுவலகம், (கலைஞர் அறிவாலயம் அருகில்) 5, அய்ஸ்வர்யா நகர், அரசு பொது மருத்துவமனை அருகில். தாராபுரம் சாலையில் 12/1/2020 அன்று நடைபெற்றது. திரைப்பட சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு, (Federation of Film Societies of India) ,  கனவு –  “ சேவ்  “ இணைந்து நடத்தின.

    விழாவில் திரைக்கதையாசிரியர் கதிர் பேசுகையில்: ஒரு திரைப்படத்திற்கு நூறு சதவீதம் அடிப்படை பலமாக விளங்குவது திரைக்கதையாகும். திரைக்கதையை பயிலும் இளைஞர்கள் நல்ல புத்தகங்களை, நாவல்களை, இலக்கியப்படிப்புகளை தொடர்ந்து வசிக்க வேண்டியது அவசியம்.

    துவக்க உரை யாற்றிய ஆவணப்பட இயக்குனர் சந்தோஷ் கிருஷ்ணன்: ஈரானில் இப்போது போர் சூழல் நிலவுகிறது. பலமுறை போர் சூழலால் பாதிக்கப்பட்ட ஈரானின்  பல திரைப்படங்கள் போருக்கு எதிரான ஆவணங்களாக அமைந்துள்ளன. ஈரான் சமூகவியலை சரியாக பிரதிப்லிக்கிற கண்ணாடிகளாக அவை விளங்குகின்றன.

    எழுத்தாளர் சுப்ரபாரதிமணீயன் உரையில்: ஈரானிய அரசியல் சிரமங்கள் , மதக் கட்டுப்பாடுகள், கடுமையான தணிக்கைமுறை, போன்ற சாவல்களைத் தாண்டி தனித்துவம் கொண்டவை ஈரானிய திரைப்படங்கள். உலக அளவில் பெரும் கவனிப்பையும், பாராட்டுக்களையும், விருதுகளையும் பெற்று வருபவவை .

    சாமானிய மக்கள் சார்ந்த எளிமையான கதைக் கருக்களை வலிமையாய் பயன்படுத்தி தீவிரமாய் எடுக்கப்படுகின்றன.

    இடம் பெற்ற சில படங்கள் பற்றி…

    1. டுடே ( Today/ Reza Mirkarimi)

    இந்தப்படம் ஒரு டாக்சி டிரைவரின் ஏறத்தாழ ஒரு நாள் பயணத்தை முன்வைத்து கதை சொல்கிறது. அவரின் முகம் இறுக்கமாக இருக்கிறது. ஒருபெரும் வழக்கறிஞர் அந்த வண்டியில் பயணம் செய்யும் காட்சியுடன் படம் ஆரம்பிக்கிறது. சாப்பாட்டு நேரம் என்பதால் வண்டியை ஒரு இடத்திற்கு மேல் கொண்டு செல்ல இயலாது என்று அந்த வழக்கறிஞரை இறக்கிவிட்டு விடுகிறார். அவரின் கடுமையான போக்கு வழக்கறிஞருக்கு அதிர்ச்சி தருகிறது. பின்னால் அந்த வண்டியில் ஏறும் ஒரு கர்ப்பிணி பெண் ஒரு மருத்துவமனைக்கு தன்னை கொண்டு செல்ல கேட்கிறாள். பல இடங்களில் அலைந்து அந்த மருத்துவமனையை கண்டுபிடிக்கும் போது உள்ளே தனியாளாக தான் செல்வதை விரும்பவில்லை என்று கூட கைத்தாங்கலாக அவளை விட்டுச் செல்லும்படி அந்த கர்ப்பிணிப்பெண் கேட்கிறாள். அவரும் அப்படியே செய்கிறார். உள்ளே சென்ற பின்பு அவள் குறித்த விவரங்களை விண்ணப்பத்தில் பூர்த்தி செய்து தருமாறு மருத்துவமனையில் கேட்கிறார்கள் அவரும் முயல்கிறார். ஆனால் அவள் அங்கு அனுமதிக்கப்படுகிறார். அவளுக்கு தேவையான பொருட்களையும் வாங்கி வந்து தருகிறார். இடையில் ஒரு சிறு பயணம் அமைகிறது. அதை முடித்து விட்டு மறுபடியும் மருத்துவமனைக்கு வந்து அந்தப் பெண் ரத்தப்போக்காலும் பிரசவம் வலியாலும் அலறுவதை பார்க்கிறார். மருத்துவ சிகிச்சை சார்ந்த விண்ணப்பங்களில் அவர் கையெழுத்து இடுகிறார். அவரின் அதிகம் பேசாத தன்மையும் ஒருவகை அலட்சியத் தன்மையைக் காட்டும் முகமும் மருத்துமனையில் இருப்பவர்களுக்கு எரிச்சலூட்டுகிறது. ஆனால் ஒரு மருத்துவர் டாக்ஸி டிரைவர் எந்த வகையிலும் அந்தப் பெண்ணுக்கு உறவு அல்லாதவர் என்பதை தெரிந்து கொள்கிறாள். அவள் அறுவை சிகிச்சைக்காக கொண்டு செல்லப்படுகிறார். குழந்தை பிறந்த பின் அவள் இறந்துபோகிறாள் அந்த குழந்தையை அவர் திருட்டுத்தனமாக எடுத்துக் கொண்டு அந்த குழந்தை சம்பந்தமான கோப்பையும் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பி விடுகிறார். அவ்வப்போது அவரின் குடும்பத்துடன் தொடர்பு கொண்டபடி இருக்கிறார். அந்த டாக்சி டிரைவர் காலில் ஏதோ வரை வலி இருப்பதை காட்டுவதற்காக முழங்காலை தொட்டுத் தடவிக் கொண்டிருக்கிறார் அவ்வப்போது. முன்பு அந்த பகுதியில் இருந்த ஒரு பெரிய மருத்துவமனை பற்றிய குறிப்புகளும் வசனத்தில் வருகின்றன. போரில் அந்த மருத்துவமனை சிதைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பலர் தங்கள் உடலுறுப்புகளை சிதைத்துக் கொள்ள வேண்டியதாகி விட்டது. அதுவும் தெரியவருகிறது. அவரை அடையாளம் கண்டு கொள்ளும் ஒரு மருத்துவர் அவரின் அறையில் அவரின் பெண் குழந்தையை ஓவியம் தீட்டச் சொல்லியும் கொஞ்சம் விளையாட சொல்லியும் நேரத்தை கழிக்க வைக்கிறார். அந்த மருத்துவர் ஒரு பெண் ஆவார். அந்த குழந்தையுடன் இவர் இடையில் பேசுவதும் அந்தக் குழந்தை ஓவியம் வரைவதற்கான ஊக்கம் செய்வதும் பிறகு தூங்கிப் போகிறபோது அதை சரியாக தூங்கப் பண்ணுவது என்று செய்வதை பெண் மருத்துவரும் கவனிக்கிறார், அவருக்கு குழந்தை இல்லை என்பது ஓரிடத்தில் ஒரு வரி வசனம் ஆக வந்து போகிறது. இறந்து போன பெண்ணின் பிணத்தை பார்க்க மறுத்து குழந்தையை நன்கு கவனிக்கிறார். அது சம்பந்தமான கோப்புகளில் கையெழுத்திட மறுக்கிறார். ஆனால் மறைமுக வழியாக அந்த குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு போகிறார். அந்தப் பெண் மருத்துவரும் அதை பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார். போர் முடிந்த சூழலில்  பலரின் வாழ்க்கை சித்திரங்கள் இதில் காணக் கிடைக்கின்றன. அந்த கர்ப்பிணி பெண்ணின் வாழ்க்கை குறித்த பல்வேறு சித்திரங்களும் உருவாகின்றன. அவள் அறுவை சிகிச்சை செய்வதற்கு முன் டாக்சி டிரைவர் உடன் அருகில் உட்கார்ந்து உரையாடும்  காட்சி மிக அற்புதமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அமைதியாக இருக்கும் மருத்துவமனை. எதிரில் இருக்கும் குழந்தைகளின் படங்கள். அதில் ஏதாவது ஒரு குழந்தையின் அழகு  தனக்குப்  பிறக்கப்போகும் குழந்தைக்கு இருக்கும் என்று உரையாடுவது. பல்வேறு நுணுக்கமான விஷயங்கள் பற்றி அவர்கள் பகிர்ந்து கொள்வது என்பது அந்த காட்சி அமைப்பாகும். ஆனாலும் அதிலும் டேக்சி டிரைவர் மிக குறைவாகவே பேசுகிறார். ஓரிரு வார்த்தைகள் மட்டும். இந்த படம் ஒருவகையில் டாக்சி டிரைவரை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும் போரும் பாதிக்கப்பட்ட அவரும் வேறு வகையில் பாதிப்புக்குண்டான கர்ப்பிணிப் பெண்ணும் பற்றிய சித்திரங்கள் முழுமையடைகிறது. ஈரானிய சமூகம், போர் சூழல் முடிந்த காலம் பற்றிய பல்வேறு நுணுக்கமானக் கூறுகளை இந்த படம் கொண்டிருக்கிறது.

    2. பெயிண்டிங் பூல்.. ( The Painting Pool/ Maziar Miri)

    ஒரு குழந்தையை மையமாக கொண்ட சிறந்த படம் இது. அவனின் பெற்றோர்கள் ஓரளவு மனநலம் குன்றியவர்கள் போல பேச்சிலும் உடல் மொழியிலும் நடத்தையிலும் தென்படுகிறார்கள். அவர்கள் ஒரு மருந்து தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் வேலை செய்பவர்கள் தினந்தோறும் அந்தப் பையனை பள்ளிக்கு அனுப்புகிற ஆயத்தங்களில் தாமதமாகி நிறுவன வண்டியை பிடிக்க ஓடுபவர்கள். அந்தப் பையனின் வருத்தமும் மகிழ்ச்சியும் அவர்களின் உணர்வுகளாக இருக்கிறது. அவனை பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கிறார்கள். அவனின் ஆறுதலுக்கு மாடியில் இருக்கும் புறாக்களும் வீட்டில் இருக்கும் செடிகொடிகளும் ஒத்திசைவாக இருக்கின்றன. ஒரு நாள் வெளியில் செல்கிறபோது பல்வேறு ராட்டினங்களில் அவன் ஆட ஆசைப்படுகிறான். சுற்ற ஆசைப்படுகிறான் ஆனால் பெற்றோர் சற்று பயந்து அவனை வீட்டிற்கு அழைத்து வர அவன் முரண்டு பிடிக்கிறார். எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கி உதைக்கிறான். அவன் அவ்வப்போது போடும் சித்திரங்களின் தன்மையை உள்வாங்கிக்கொண்டு அவன் அம்மா போட்ட ஓவிய புத்தகத்தை அவன் கிழித்து நாசமாக்குகிறான் .இது அப்பாவை பாதித்து அறைந்து விடுகிறார் அடுத்த நாள் பள்ளிக்கு போகும் அவன் அவனின் வகுப்பாசிரியை வீட்டிற்கு பாடம் படிக்க செல்கிறான். அங்கேயே தங்கி விடுகிறான். அவனின் பெற்றோர்கள் பயந்துபோய் தங்கள் இயலாமையை எண்ணியும் மிகவும் வருத்தப் படுகிறார்கள். அவனின் இருப்பு அங்கு என்பது அவர்களை பொருத்தவரை உறுத்தச் செய்கிறது. இந்த சமயத்தில் அந்த மருந்து கம்பெனியில் வேலை இழப்பும் நடக்கிறது. அவன் அப்பா உணவுப் பொருள் போன்று பீட்சா விநியோகிக்கும் ஒரு இடத்தில் வேலைக்கு சேர்கிறார். அவருக்கு இரட்டை சக்கர வாகனம் ஓட்ட சரியாகத் தெரியாது என்பதை சொல்லாமல் அது அப்படி இருந்தால் தான் வேலை கிடைக்கும் என்பதால் பொய் சொல்லி ஒரு இரட்டைச் சக்கர வாகனத்தை பல இடங்களுக்கு தள்ளியபடி ஓடி அந்த பீட்சாவை விநியோகம் செய்கிறான். அவன் கால்களில் புண்கள் வெடித்துச் சிரமப்படுத்துகிறது. உடம்பும் சிரமப்படுத்துகிறது. ஆசிரியை வீட்டில் இருக்கும் தன் மகனை பார்க்க போகிறார்கள். அவர்கள் வீட்டினுள் செல்லாமல் வெளியில் ஆசிரியை வரும்போது அவன் பற்றிக் கேட்டும் கண்ணீர் மல்கவும் பதில்களை சொல்லியும் திரும்புகிறார்கள். இது சில நாட்கள் தொடர்கிறது. ஆசிரியை இவர்கள் வீட்டுக்கு வந்து பார்த்து ஆறுதல் சொல்கிறாள் தயாரிப்பில் வீட்டில் பீட்சா செய்ய அக்கறை எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அது கருகி போகிறபோது அது கருகி விட்டதால் தன் மகன் வீட்டிற்கு திரும்ப மாட்டான் என்று அம்மா அழுகையோடு சொல்கிறாள். எந்த முயற்சிகளும் பலிக்கவில்லை. பையன் அவர்களுடன் தொலைபேசியில் பேசுவது இல்லை. ஒரு நாள் தட்டுத்தடுமாறி அம்மா தன்னையே  அவனைப் பார்க்க சென்று விட்டு திரும்பி வந்து விடுகிறாள். பள்ளிக்குச் செல்கிற இருவரில் அப்பா மட்டும் அவனை ஜன்னல் வழியாக பார்த்து அவரின் மன்னிப்பையும் சங்கடங்களையும் சொல்லிவிட்டு திரும்புகிறார். சில நாட்கள் செல்ல அந்தப் பையன் அம்மா தன்னை பார்க்க தனியே  வந்தது, அப்பா பள்ளி வந்தது போன்றவற்றை நினைத்து தூக்கம் வராமல் சிரமப்படுகிறான். ஆசிரியையின்  கணவரும் அது போல ஏதோ ஒரு சிக்கலில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார் இருவரும் உரையாட ஆரம்பிக்கிறார்கள். பிறகு அவன் தன் வீட்டிற்கு ஆசிரியை உதவியுடன் இரவு திரும்பி வருவதும் பின் அது அந்தவீட்டில் மீன்டும் மகிழ்ச்சி தாண்டவமாடுகிறது. குழந்தை சார்ந்த அனுபவங்கள் என்பதால் அதன் வெளிகுளித்தனமும் இயல்பும் சரியாக சொல்லப்பட்ட ஒரு படம்.

    ஒவ்வொரு படத்திலும் வெவ்வெறு வகையான மையங்களும் அணுகுமுறையும் ஈரான் படங்கள் மீதான ஈர்ப்பைத் தக்க வைத்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

    (கனவு திரைப்பட இயக்கம் / இலக்கிய இதழ் & ”சேவ்“ SAVE சமூக சேவை நிறுவனம் )

    Share
  • பூட்டிய இதயங்களுக்குள் புகுந்து வா!

    பூட்டிய இதயங்களுக்குள் புகுந்து வா!

    ராதா விஸ்வநாதன்

    அன்பே….
    எத்தனை பெயர்கள் உனக்கு
    நீ இருக்குமிடமே சொர்க்கம்
    மண்ணுக்குள் வளம்
    மலருக்குள் வாசம்
    மேகத்துக்குள் நீர்
    பெண்மைக்குள் தாய்மை
    உறவுக்குள் நட்பு
    தேசத்தின்பால் கடமை
    இறையைக் காண பக்தி
    இறை காட்டுவது கருணை

    அன்பே …
    எத்தனை பெயர்கள் உனக்கு
    இருப்பிடத்திற்குத்
    தகுந்தாற்போல்..

    நீ இருந்தால்
    சுழலும் உலகம்
    உடலும் உழைக்கும்
    உயிர்கள் வாழும்
    பூக்களும் பூக்கும்
    பூக்கள் மட்டுமில்லை
    மனங்களும் தான்
    அமைதியின் வாசத்துடன்

    உன் ஆளுகையில்
    பருவங்கள் பொய்ப்பதில்லை
    கோடையின் விடுமுறையில்
    வசந்தங்கள் வருகின்றன
    உன் அரவணைப்பில்
    எல்லைகள் அழிகின்றன
    வேரற்று வீழ்கிறது
    வேற்றுமையும்…..

    நீ மறைந்தால்
    எங்கும் முளைக்கும்  கல்லறை
    காளான்களைப் போல்
    கருவறையும் கல்லறையாகும்
    கங்கையும் வண்டுவிடும்
    அன்புக்கு விலை பேசுவது
    மனிதனின் இயல்பு
    உன் இயல்பினை
    என்றும் மறந்து விடாதே
    எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல்
    பூட்டிய இதயங்களைத்
    திறந்து புகுந்து விடு

    Share
  • திருக்காட்சித் திருவிழா

    திருக்காட்சித் திருவிழா

    ரகுதேவன்

    இயற்கையில் அங்கங்கொண்ட நானும்
    எம்புறச் சேரிகளும் –
    வன்முறையால் சூறையாடப்பட்டுக் கிடக்கிறோம் – இதோ
    என் உடலிலும் இதயத்திலுமுள்ள
    காயங்களைப் பாருங்கள் – இவையெல்லாம்
    உன்னால் ஏற்பட்டவை
    காயங்கள் சில ஆறி வடுவாகியிருக்கின்றன
    புண்கள் சில ஆறாமல் கொந்தி சீல்பிடித்து
    நெரியேறி ரணமாகியிருக்கிறது – இந்த
    உணர்வுப் படையலேந்தி எல்லாக் காலத்திலும்
    ஆகக் கடைசியிலிருக்கும் எம்மை உம் முன்கொணர
    நீதியின் நல்நிமித்தம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
    நம்பிக்கை எம்மில் ஆழப் பதிந்து
    ஆத்தும நங்கூரமாய் இருக்கிறது – எம்
    ஆவேசப் பெருவெறுப்பைத் தணித்து – உம்
    வாதை எமை இனி நெருங்காதிருக்க
    வாழ்வளிக்கும் வார்த்தையைக் கண்ணால் கண்டோம்
    தொட்டுணர்ந்தோம் சுவாசிக்கப் போகிறோம்
    பகல் மறுத்த சமூகமானதால் – இப்பொழுதும்
    இருளோடு இருளாய் மறைந்து வாழ்கிறோம்
    காடோடிக் குடிகளென – அதோ
    நீல வான்வெளியில் விண்மீன் எழுந்து திசைகாட்டி வழிநடத்த
    தேடிக் கண்டடைந்தோம்
    விடுதலை என்னும் மறைபொருளை
    இந்நற்செய்தி அறிவிப்பை
    திருக்காட்சித் திருவிழாவெனக் கொண்டாடப் போகிறோம்
    வாருங்கள் திருவிருந்து உண்ண
    உன்னில் கீழானவனென்று இனியும் எனை ஒதுக்காமல்
    என் இல்லத்திற்கு அன்புள்ளத்தோடு

    Share