வல்லமை

Author: admin

  • மாணவி அனிதாவின் மரணம்…

    *********************************************************************************************************************
    மாணவி அனிதாவின் மரணம்…
    ஆழ்ந்த கவலையையும் உரத்த சிந்தனையையும் ஒருசேர உருவாக்கியுள்ளது…

    மக்கள் சிந்தனைப் பேரவைத் தலைவர் த. ஸ்டாலின் குணசேகரன் அறிக்கை
    *********************************************************************************************************************

    மாணவி அனிதாவின் மரணம் பத்தோடு பதினொன்றாகக் கருதி கடந்து விடமுடியாத ஒன்றாகிவிட்டது. மனசாட்சியை உலுக்கும் வீச்சும் வீரியமும் மாணவி அனிதாவின் மரணத்திற்கு உண்டு.

    இது ‘ தற்கொலை தானே ’ என்று பகுத்தறவு பேசித் தள்ளிவிட முடியாத நிகழ்வுதான் அனிதாவின் மரணம்.

    ஏழைக் கூலித்தொழிலாளியின் குடும்பத்தில் பிறந்துள்ளார்… தாழ்த்தப்பட்ட சாதிப் பிரிவைச் சார்ந்தவராகத் திகழ்ந்துள்ளார். சிறுவயதிலேயே தாயை இழந்துள்ளார். சிறிதும் வளர்ச்சியடையாத குக்கிராமத்தில் வளர்ந்துள்ளார்.

    இத்தனை இன்னல்களையும் இடையூறுகளையும் சந்தித்தபோதும் அரிதின் முயன்று கல்வியில் மிகச் சிறந்தவராக விளங்கியுள்ளார்.

    நீட் தேர்வு மட்டும் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் அனிதா இன்று மருத்துவக் கல்லூரி மாணவியாக நம்மோடு மகிழ்வுடன் வாழ்ந்திருப்பார்.

    அனிதாவின் மரணம் ‘ ஏழைகளுக்கு கல்வி எட்டாக்கனி ’ என்ற கூற்றை உறுதி செய்துள்ளது.

    ‘ வாய்ப்புள்ளவர்களுக்கு மட்டும்தான் அடுத்தடுத்த வாய்ப்புகளா ? ’ என்ற அடிப்படையான கேள்வியையும் எழுப்பியுள்ளது.

    ‘ தரமான கல்வி வேண்டும் ’ என்பதிலும் ‘ அனைவருக்கும் சமமான கல்வி வேண்டும் ’ என்பதிலும் இருவேறு கருத்துகளுக்கு இடமிருக்க முடியாது.

    அத்தகைய நிலையை அடைய மத்திய, மாநில அரசுகள் செய்ய வேண்டியது என்ன ? சமூகத்தின் பங்களிப்பு என்னவாக இருக்க வேண்டும் ? கல்வித் துறையில் ஏற்படுத்த வேண்டிய மாற்றங்கள் யாவை ? நீதித்துறையின் பார்வை எத்தகையதாக இருக்க வேண்டும் ? போன்ற எண்ணற்ற கேள்விகள் முறையாக பதிலளிக்கப்படாமல் கிடப்பில் கிடக்கின்றன.

    இவை போன்ற அடிப்படையான அம்சங்களில் அரசும் சமூகமும் கவனம் செலுத்தத் தவறியதை இடித்துச் சொல்வதுபோல் அனிதாவின் மரணம் அமைந்துவிட்டது.

    கல்வி வளர்ச்சியை மேலோட்டமாகவோ எந்திரகதியாகவோ பார்க்காமல் தரத்தை, வளர்ச்சியை சமூகக் கண்ணோட்டத்தோடு இணைத்துப் பார்க்கின்ற ஆழ்ந்த அக்கறையுள்ள சமூக நோக்கம் இன்றைய காலத்தின் தேவையாக உள்ளது.

    இந்த செய்திகயைத்தான் அனிதா தனது மரணத்தின் மூலம் இச்சமூகத்திற்கு விட்டுச் சென்றுள்ளார்.

    திறமை – திறமை என்கிறார்களே, மதிப்பெண் – மதிப்பெண் என்கிறார்களே அந்தத் திறமையும் மதிப்பெண்களும் இருந்தும் அனிதா ஏன் தான் நினைத்ததைப் படிக்க முடியவில்லை என்ற கேள்வி எழுகிறதல்லவா ?

    திறமையிருக்கிற அனிதாவுக்கு மேலும் தரமான கல்வி வாய்ப்பளிக்காதது யார் குற்றம் ? குற்றம் இழைக்காத ஒருவர் தனக்குத்தானே தண்டனையளித்துக் கொண்டதை யாராலும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதல்லவா ?

    அதுதான் அனிதாவின் மரணத்தில் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

    அனிதாவின் மரணத்திற்கு மக்கள் சிந்தனைப் பேரவை தனது ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறது.

    கல்வி சிலருக்கானதோ பலருக்கானதோ அல்ல… அது மகத்தானது மட்டுமல்ல… மக்களுக்கானது. அனிதாவின் மரணம் ஆழ்ந்த கவலையளிப்பதோடு உரத்த சிந்தனையையும் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஏற்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    ————————————————X————————————————

    Share

  • ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் பழங்குடியின மாணவர்கள்

    ***************************************************************************************

    ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் பழங்குடியின மாணவர்கள்

    ***************************************************************************************

    1

    பர்கூர், கடம்பூர் ஆகிய சத்தியமங்கலம் பகுதியிலுள்ள மலைகளில் வாழும் சமார் 40 பழங்குடியின மாணவர்கள் ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவிற்கு அவர்களின் ஆசிரியர்களால் அழைத்து வரப்பட்டனர். மிகவும் பின்தங்கிய மலைப் பிரதேசங்களிலுள்ள அரசுப் பள்ளிகளில் 6,7,8 ஆகிய வகுப்புகளில் படிக்கிற பழங்குடியின மாணவர்களாகிய இவர்கள் ரயில்களையோ, நகரிலுள்ள தரமான பேருந்துகளையோ கூடப் பார்த்ததில்லை. இவர்கள் பர்கூர் மலைப்பகுதியிலுள்ள கொங்காடை, கடம்பூர் மலைப் பகுதியுலுள்ள குன்றி, விளாங்கோம்பை, அக்னிபாவி, ஜி.என். தொட்டி, நாயகன்தொட்டி, அணில்நத்தம் பண்ணையத்தூர் ஆகிய எட்டு கிராமங்களில் இயங்கிவரும் அரசின் தேசிய குழந்தைத் தொழிலாளர் திட்டப் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்களாவர். இவர்களின் ஆசிரியர்கள் சிரத்தையெடுத்து ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவிற்கு இவர்களை அழைத்து வந்ததோடு புத்தகத் திருவிழா அரங்கிற்குள் முழுமையாகச் சுற்றியும் காட்டினர். இம்மாணவர்களுக்கு மலைப்பகுதிகளில் செயல்பட்டுவரும்       ‘ சுடர் ’ தொண்டு நிறுவனம் உதவி வருகிறது.

    3

    இம்மாணவர்கள் விழாக்கோலம் பூண்டிருந்த புத்தகச் சந்தையைப் பார்த்தும் குவிந்து கிடந்த லட்சக்கணக்கான வண்ண வண்ணப் புத்தகங்களைப் பார்த்தும் குதூகலமடைந்தனர்.

    புத்தக அரங்கைவிட்டு வெளியே வந்த இம்மாணவர்களிடம் “ யார் யார் புத்தகங்கள் வாங்கினீர்கள் ? ” என்று பேரவைத் தலைவர் த. ஸ்டாலின் குணசேகரன் கேட்டார். அனைவரும் வெறுங்ககையோடு வெளியே வந்ததோடு கையை விரித்து “ யாரும் எதுவும் வாங்கவில்லை ” என்று சைகை காட்டினர்.

    அத்தனை மாணவர்களுக்கும் புத்தகங்கள் பேரவையின் சார்பில் வாங்கிக் கொடுக்கப்பட்டதோடு அவர்களுக்கு மதிய உணவும் அங்கேயே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

    2

    தீபாவளி சமயங்களில் கையில் பட்டாசு வாங்கிச்செல்லும் குழந்தைகளினின் பூரிப்பை இப்பழங்குடி மாணவர்களின் முகங்களில் பார்க்க முடிந்தது.

    ஆம்… ஈரோடு புத்தகத் திருவிழா தொலைதூரத்திலுள்ள மலைப்பிரதேசக் கிராமங்களையும் எட்டியுள்ளது.

    Share

  • எது அந்தரங்கம்?

    – நிலவளம் கு.கதிரவன்

         முத்தலாக் தொடர்பான உச்ச நீதிமன்றத்தின் பரபரப்புத் தீர்ப்பினைத் தொடர்ந்து, சமீபத்தில் அனைவராலும் விவாதிக்கப்பட்ட, தனி நபர் அந்தரங்கம் தொடர்பான உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பானது 9 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வின் வழியாக தனிநபர் அந்தரங்கம் என்பது அடிப்படை உரிமைதான் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது.

         இத்தகைய தீர்ப்பிற்கான தேவை ஏன் தற்போது எழுந்தது என்றால் சற்றே பின்னோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.  ஆதார் அடையாள அட்டை தொடர்பான முந்தைய ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசு கொண்டுவந்த சட்டத்தை எதிர்த்து கர்நாடக உயர்நீதி மன்றத்தின் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி கே.எஸ்.புட்டாசாமி அவர்கள் தொடுத்திருந்த வழக்குதான் தனி மனித அந்தரங்கத்துக்கு அரசியல் சட்டப் பாதுகாப்பு உண்டா என்ற விவாதத்திற்கு வழி வகுத்தது.

         நமது இந்திய அரசியல் சட்டமானது நமக்கு சில அடிப்படை உரிமைகளை வழங்கியுள்ளது.  சமத்துவ உரிமை, சுதந்திர உரிமை, சுரண்டலுக்கு எதிரான உரிமை, சமய சுதந்திர உரிமை, பண்பாடு மற்றும் கல்வி உரிமை, மற்றும் அரசியலமைப்பிற்கு தீர்வுகாணும் உரிமை போன்ற உரிமைகள் சட்டப் பிரிவு 14 முதல் 32 வரையிலான பகுதியின் மூலம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

     ஆனால் அந்தரங்கம் என்று சொல்லப்படுகின்ற தனியுரிமை சார்ந்த சட்ட விளக்கம் எந்த அகராதியிலும் இல்லை. எனினும் அடிப்படை உரிமை சார்ந்த விளக்கங்களை நமது இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 19 மற்றும் 21வரையறுத்துக் கூறியுள்ளது.  இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 3-வது பிரிவு ஒருவரைப் பற்றிய தனிப்பட்ட அந்தரங்கம் தொடர்பான தகவல்களைப் பகிரங்கப்படுத்துவதைத் தடைசெய்துள்ளது. தனிநபர் அந்தரங்கம் தொடர்பான வழக்கில் 1954இல் 8 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வும், 1962இல் 6 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வும் தனி நபர் அந்தரங்கம் அடிப்படை உரிமை அன்று எனத் தீர்ப்புரை வழங்கியது.  தற்பொழுது இதில் சிக்கல் ஏற்படவே, மத்திய அரசு கேட்டுக் கொண்டபடி 9 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வின் வழியே விவாதித்து அந்தரங்கம் என்பது அடிப்படை உரிமைதான் எனத் தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது.

        உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின்படி அனைவராலும் இது வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒரு தீர்ப்பு என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.  ஆனால் எது அந்தரங்கம் என்பதில்தான் பிரச்சினையே.  அரசாங்கம் உரிமைகளை உருவாக்குவதில்லை. அவற்றை அனுபவிக்கக் கூடிய சூழலையே ஏற்படுத்திக் கொடுக்கிறது.  இதுதான் உரிமையின் இயல்பு.

    ஆரம்பகாலத்தில் நமது உரிமைகளைக் கட்டுப்பாடற்ற முழுமையோடு அனுபவித்து வந்த நாம், நாகரிகச் சமூக வளர்ச்சியின் காரணமாகவும், மக்கள் தொகைப் பெருக்கத்தின் விளைவாகவும்  இதற்கொரு தீர்வாக அரசாங்கம் சட்ட வரையறை செய்தது.

      இது தொடர்பில் மேற்படி பட்டியலிடப்பட்ட உரிமைகளை அனுபவிக்க நமக்கு வழிவகை செய்தது.  அரசியலமைப்பு ஏற்பட்ட காலத்தில் உள்ள சூழ்நிலையில் உரிமை சம்பந்தமாகத் தற்பொழுது ஏற்பட்டுள்ள ஐயங்கள் ஏற்படவில்லை.  கால மாற்றத்தில், நாகரிகச் சமுதாயமாக மேம்பட்ட சமூகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தில் சில மாற்றங்களையும், சீர்திருத்தங்களையும் பாதுகாப்புக் கருதி ஏற்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது.

         அந்தரங்கம் என்பது பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டது.  அது உடல் சார்ந்ததாக இருக்கலாம்; அல்லது தனியரின் தகவல் சார்ந்ததாக இருக்கலாம்.  உடல் சார்ந்த அந்தரங்கம் என்பது ஒவ்வொருவரின் அடிப்படை உரிமை என்பதில் மாறுபட்ட கருத்து இல்லை.  ஆனால் தனியரின் தகவல் சார்ந்தது என்பது மக்கள்தொகைப் பெருக்கம், தேசப் பாதுகாப்பு போன்ற அம்சங்களில் தரவுகள் அரசாங்கத்திடம் தெரிவிக்க வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகிறது.

         இப் பிரச்சினையின் மையப் புள்ளியான ஆதார் தொடர்பான விபரங்கள் அனைத்து பயன்பாடுகளுக்கும் அவசியம் என மத்தியஅரசு கேட்பதுதான். இதில் எந்தத் தவறும் இல்லை.  ஆனால் அரசிடம் அளிக்கின்ற தகவல்கள் பொதுவெளியில் பரவாமல் காப்பது அரசின் கடமை எனக் கேட்பதில் நியாயம் உள்ளது.  இன்றைய எண்ம உலகத்தில் நாம் தெரிந்தோ தெரியாமலோ சமூக ஊடகங்கள், இணைய தளங்கள், மற்றும் திறன்பேசி வழியாக நமது பொது தகவல்களைத் தினமும் அளித்துக்கொண்டு வருகிறோம்.  இதன் வழியே உருவாகும் சாதக பாதகங்களை நாம் எண்ணிப் பார்ப்பதும் இல்லை.  இது தொடர்பில் அரசிடம் முறையிடுவதுமில்லை.

        சமூக ஊடகங்கள், இணையதளங்கள், மற்றும் திறன்பேசி வழியாக நாம் செயல்படுவது தினமும் கண்காணிக்கப்பட்டுதான் வருகிறது.   அது அரசு வழியாகவோ அல்லது மேற்கண்ட வசதிகளை நமக்கு வழங்கும் நிறுவனங்கள் மூலமாகவோ.  இதில் எல்லாம் நமக்கு எவ்வித அக்கறையும் இல்லை.  ஆனால் அரசாங்கம் பாதுகாப்புக் கருதிக் கேட்கும்போது அடிப்படை உரிமை நம் கண்முன் வந்துவிடுகிறது.

         அந்தரங்கம் அடிப்படை உரிமை என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.  ஆனால் எது அந்தரங்கம் என்பதில்தான் பிரச்சினையே.  முதலில் இதில் தெளிவு வேண்டும்.  உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின் வழியாக ஆதார் தொடர்பான வழக்கில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்;  என்றாலும் மக்கள் வழங்கும் தகவல்கள் பொதுவெளியில் கசியாமல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என அரசை கேட்டுக் கொள்வதுதான் நமது முதன்மையான கடமையாக இருக்க வேண்டும்.  தேசப் பாதுகாப்பு, குற்றவியல் நடவடிக்கைகள் மற்றும் புலனாய்வுகளுக்கு ஒவ்வோர் இந்தியக் குடிமகனும் தமது தரவுகளை அளிப்பது மிகவும் அவசியமாகும்.

         அடிப்படை உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று கேட்கும் நாம் ஓட்டுரிமை, சொத்துரிமை போன்றவற்றில் கண்டும் காணாமல் வாளாவிருக்கிறோம்.  தனி நபர் உரிமை சம்பந்தமான இவ்வழக்கு விசாரணையில் இரண்டு நீதிபதிகள், சொத்துரிமை என்பது அடிப்படை உரிமையாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும், ஓட்டுரிமை என்பது சட்ட உரிமையாகத்தான் உள்ளது என்றும் இவ்விரண்டு உரிமைகளும் அடிப்படை உரிமையாக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறியதையும் நாம் கவனித்தில் கொள்ள வேண்டும்.  சொத்துரிமை சம்பந்தமாக மத்தியஅரசு விளக்கம் அளிக்கும்போது, விவசாயச் சீர்திருத்தம் மேற்கொள்ளவும், பொதுப் பணிக்காக, எந்தச் சொத்தையும் அரசு ஆர்ஜிதம் செய்யவும், நஷ்ட ஈடு என்ற பெயரில் அல்லாமல் ஒரு தொகையை அளிக்கவும் 1978ஆம் ஆண்டு கொண்டு வந்த சட்டத்திருத்தம் வழிவகை செய்கிறது என விளக்கம் அளிக்கப்பட்டது.  ஆனால் உச்ச நீதிமன்றம் மேற்கண்ட விளக்கத்தை ஏற்காமல், இதனால் பாதிக்கப்படுவது சிறிய அளவிலான விவசாயிகள்தாம் எனக் கூறிச் சொத்துரிமையையும் அடிப்படை உரிமையில் சேர்க்க வேண்டும் எனக் கூறியது.

        எனவே இதுபோன்ற தனி மனிதரின் பிற உரிமைகளையும் அடிப்படை உரிமையாகப் பெற நமக்கு விழிப்புணர்வு வரவேண்டும்.  உச்ச நீதி மன்றத்தின் இத்தகைய தீர்ப்பின் வழியாக இனிவரும் வழக்கு விசாரணையின்கீழ் அளிக்கின்ற தீர்ப்பிலும் இது எதிரொலிக்கும் என நம்பலாம்.  இதில் நமக்குள்ள முக்கியக் கடமை எதுவென்றால் நாம் அளிக்கின்ற பொதுத் தகவல்களின் நம்பகத் தன்மையைக் காப்பது, பொது வெளியில் கசியாமல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என மத்திய அரசை கேட்பதாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

    Share

  • தமிழிசைப்பண்கள்

    சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

    **************************************************
    உலகின் முதல் இசை
    தமிழிசையே!!
    ***********************************************
    இசைத்தமிழின் தொன்மை – 77
    ***********************************************
     
    பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
    **********************************

    அறிவனார் – “பஞ்சமரபு”
    **********************************

    PNACHA MARAPU - 1
    பண்ணோர் பதினேழாம் பண்ணியல் பத்தேழாம்
    எண்ணுந் திறமிரண்டும் பத்தென்ப – நண்ணிய
    நாலாந் திறத்திற மோர் நான்கு முளப்படப்
    பாலாய பண் நூற்றுமூன்று.

    பஞ்சமரபு நூலின் ஆசிரியர் அறிவனார்
    இந்த விளக்கத்தை ஒரு வெண்பாவில் தருகிறார்.

    சங்க இலக்கியங்களில் பண்கள் பற்றிய குறிப்புகள்
    காணப் பெறுகின்றன.

    ஆம்பல் பண், காஞ்சிப் பண், குறிஞ்சிப் பண், நைவளம்
    போன்ற பண்களைப் பற்றியகுறிப்புகள் உள்ளன.

    நூற்று மூன்று  வகைகள்  இருந்ததாக
    சில குறிப்புகள் சொல்கின்றன.

    மிகப் பழைய நூலான பஞ்சமரபு என்ற நூலில்
    தமிழ் பண்களின் வகைகள் மிகவும் அற்புதமாக
    ஒரு வெண்பா வடிவில் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது.

    பண்ணோர் பதினேழாம் (17)
    பண்ணியல் பத்தேழாம்(70)
    எண்ணுந் திறமிரண்டும் பத்தென்ப (12)  – நண்ணிய
    நாலாந் திறத்திற மோர் நான்கு (4)
    முளப்படப்
    பாலாய பண் நூற்று மூன்று (103)

    சம்பூர்ண  இராகங்கள் – 17
    ஷாடவ இராகங்கள் – 70 
    திறங்கள் – 12
    திறத்திறங்கள் – 4
    சேர்ந்து 103 ஆக இருந்தன.

    பஞ்சமரபு என்னும் இந்த நூல் வெண்பாக்களால்
    அமைந்த ஓர் இசைத்தமிழ் நூலாகும்.

    இவ்வெண்பாக்களை சேறை அறிவனார் என்னும் புலவர் இயற்றினார்.

    இந்நூல் அடியார்க்கு நல்லார் உரையில் கூறப்பட்டிருந்த
    ஒரு இசை மற்றும் நாட்டிய இலக்கண நூல் எனலாம்.

    இவரது காலம் பற்றியும், ஊர் பற்றியும் அறிஞர்களிடையே கருத்துவேறுபாடுகள் உண்டு.

    சேறை அறிவனார் இந்நூலுக்கு இட்டபெயர் “ஐந்தொகை” என்பதாகும்.

    சேறையறிவனார் செய்தமைத்த ஐந்தொகை எனும்
    பாயிர வரி இதனை மெய்ப்பிக்கும்.

    இந்நூலின் காலப்பழைமையினால் பல இடைச்செருகல்
    பாடல்கள் உள்ளதாகவும் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

    நூலின் அமைப்பு

    1. இசை மரபு
    2. வாக்கிய மரபு
    3. தாள மரபு
    4. நிருத்த மரபு
    5. அவிநய மரபு
    என ஐந்து மரபுகளைக் கூறுவதால்,
    இது பஞ்ச மரபு எனப் பெயர் பெற்றது.

    இந்நூல் 241 வெண்பாக்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

    நூற்சிறப்புகள்
    மரபு என்ற சொல்லின் மூலம், இதில் கூறப்பட்டவை
    மிகத் தொன்று தொட்டு வழக்கில் இருக்கும்
    நடைமுறைகள் எனவும் அறிய முடிகிறது.

    தமிழில் தோன்றிய முத்தமிழ்க் காப்பியமாகிய சிலப்பதிகாரம் தமிழர்களின் கலைக்கருவூலமாக விளங்குகிறது.

    இந்நூலில் பொதிந்துள்ள இசை, நாடகச் செய்திகளின்
    நுட்பங்களை அறிய அரும்பதவுரை, அடியார்க்கு நல்லாரின்
    உரை பெரிதும் துணைசெய்கின்றன.

    இவ்விரு சான்றோர் பெருமக்களின் உரையின்வழி
    அக்காலத்தில் வழக்கில் இருந்த பல நூல்களைப் பற்றி அறியமுடிகின்றது.

    அவர்கள் மேற்கோளாகக் காட்டும் நூல்களுள்
    பஞ்சமரபு என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

    பஞ்சமரபு நூலின் வெண்பாக்கள் சிலப்பதிகார நூலின்
    விளக்கத்திற்குப் பெரிதும் உதவியுள்ளன.

    பஞ்சமரபு வெண்பாக்களின் செய்தியும்,
    சிலப்பதிகாரச் செய்தியும் மிகுதியும் ஒத்துள்ளன.

    பஞ்சமரபு நூல் தமிழகம் முழுவதும் வழக்கில் இருந்துள்ளது.
    பகுதி, பகுதியாக மக்கள் இதனைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

    தெய்வசிகாமணி கவுண்டர் என்பவர் முதன்முதல் பஞ்சமரபு நூலின் ஒரு பகுதியை (1973) வெளியிட்டார்.

    பின்பு குடந்தை ப. சுந்தரேசனாருடன் இணைந்து (1975) உரையுடன் வெளியிட்டார்.

    1991 இல் இசைமேதை வீ. ப. கா. சுந்தரம் அவர்களின் ஆய்வுரையுடனும் விளக்கத்துடனும் பஞ்சமரபு வெளிவந்தது.

    கிடைக்காத நூல்களின் பட்டியலில் இருந்து வந்த பஞ்சமரபு நூலாக்கம் பெற்றதும் சிலப்பதிகார உரைகள் தெளிவுபெற்றன.

    இசை உண்மைகள், குன்றின் மேலிட்ட விளக்காகத் தெரிந்தன. சிலப்பதிகார இசையாய்வு புதுப் பாதையைக் கண்டது.

    சிலப்பதிகாரத்தை வெளியிட்ட உ. வே. சாமிநாதையர்
    பஞ்சமரபைப் பெயராளவில் மட்டும்அறிந்திருந்தார்.

    சிலம்பின் ஒன்பதாம் பதிப்பில் பேராசிரியர் மு. அருணாசலம் அவர்கள் 24 பஞ்சமரபு வெண்பாக்களைத் தொகுத்துப் பின்னிணைப்பாக வழங்கினார்.

    பேராசிரியர் வீ.ப.கா. சுந்தரம் 30ற்கும் மேற்பட்ட பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள் சிலப்பதிகார உரையில் உள்ளதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

    நுட்பமாக ஆராயும் பொழுது இந்த எண்ணிக்கை மிக வாய்ப்புள்ளது.

    சிலம்பில் இடம்பெறும்
    பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள்

    சிலப்பதிகார உரையாசிரியர் அரும்பதவுரைகாரர்
    பஞ்சமரபு வெண்பாக்களை முழுமையாகக் கையாளாமல்
    முதலும், முடிவும் காட்டும் போக்கினராக உள்ளார்.

    அடியார்க்கு நல்லார் முழுமையாகக் காட்டுகிறார்.
    ஆனால் இப்பாடல் எந்தநூல் என்பதை உய்த்துணர்ந்தே
    அறிஞர்கள் வந்தனர்.

    பஞ்சமரபு நூல் வெளிப்பட்ட பிறகே உலகிற்கு
    உண்மைதெரியவந்தது.

    சிலப்பதிகாரக் காலத்திற்கும், உரையாசிரியர் அடியார்க்கு நல்லார் காலத்திற்கும் இடைவெளி ஏறத்தாழ ஆயிரம் ஆண்டுகளாகும்.

    எனவே அடியார்க்கு நல்லார் சிலம்பின் இசையுண்மைகளை
    அறியப் பஞ்சமரபே துணை செய்துள்ளது.

    அடியார்க்கு நல்லார் உரை சிலம்பின் சில பகுதிகளுக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது.

    குறிப்பாக இசையுண்மைகள் மண்டிக்கிடக்கும்
    கானல்வரிக்குக் கிடைக்காமல் போனதால்
    பஞ்சமரபினை அடியார்க்கு நல்லார் எந்த அளவிற்குப் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதைத் துல்லியமாகக் கணிக்க முடியவில்லை.

    அரங்கேற்று காதை உரையிலும் ஆய்ச்சியர் குரவை உரையிலும் அடியார்க்கு நல்லார் மிகுதியான பஞ்சமரபு வெண்பாக்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

    இவ்வெண்பாக்கள்தான் சிலப்பதிகார இசையுண்மைகளை
    விளக்கிக் காட்டுகின்றன.

    புரிந்துகொள்ளத் துணை செய்கின்றன.

    இவற்றுள் அரங்கேற்று காதையில் 23 வெண்பாக்களையும்,
    ஆய்ச்சியர் குரவையில் ஏறத்தாழ 11 வெண்பாக்களையும்
    பயன் படுத்திக்கொண்டுள்ளார்.

    அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரையில்
    பஞ்சமரபின் ஒரே வெண்பாவை வேறுவேறு இடங்களிலும் பயன்படுத்துகிறார்.

    1. ஓங்கிய மூங்கில் ……(3 : 26 , 17 : .20)
    2. சொல்லுமதிற்களவு…(3 : 26, 27 : 20)
    3. இருவிரல்கள் நீக்கி….(3 : 26, 17 : 20)
    4. வளைவாயரு………..(3 : 26, 17 : 20)
    ஆகிய வெண்பாக்கள் இதற்குச் சான்றாகும்.

    வெண்பாக்கள் உணர்த்தும் செய்திகள்
    யாழ்
    ***********
    யாழ் நான்கு வகைப்படும்.

    பேரியாழ்
    மகரயாழ்
    சகோடயாழ்
    செங்கோட்டுயாழ்

    நால்வகை யாழுக்குரிய நரம்புகளின் எண்ணிக்கை

    பேரியாழ் 21 நரம்புகள்
    மகரயாழ் 19 நரம்புகள்
    சகோடயாழ் 14 நரம்புகள்
    செங்கோட்டியாழ் 7 நரம்புகள்

    துளைக்கருவி
    *********************************

    வங்கியம் (துளைக்கருவி) செய்வதற்குரிய மரங்கள்
    மூங்கில்
    சந்தனம்
    செங்காலி
    கருங்காலி
    உலோகம் (வெண்கலம்)

    துளைக்கருவி (புல்லாங்குழல்) செய்யும் மரம்
    தேர்ந்தெடுத்தல்.

    துளைக்கருவியின் அளவு (புல்லாங்குழல்)

    குழலின் முழுநீளம் 4+5=20 விரலம்.
    குழல்வாயின் சுற்றளவு 4-1/2 விரலம்.
    துளைவாயின் துளையளவு-நெல்லரிசியளவு
    மூடிதுளையிலிருந்து வாய்த்துளை-2 விரலம்
    முதலிய செய்திகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

    துளைக்கருவியின் பகுப்பு

    தும்பு முகப்பக்கம், வளைவாய்ப் பகுதியிலிருந்து
    முறையே 2,2 அங்குலம் (மொத்தம் 4- அங்குலம்) நீக்கி
    எஞ்சியுள்ள 16-விரல் நீளத்தில் துளையிடுக.

    இதில் வாய்த்துளையிலிருந்து ஒரு விரல்நீக்கி,
    மீதியுள்ள ஒன்பது விரல் நீளத்தில் 8-துளைகள் இடவேண்டும்.

    ஒருவிரலம் என்பது 3/4 அங்குலம்)

    ஏழு துளைகளுக்கு உரிய ஏழு விரல்கள்.

    இடக்கையின் ஆள்காட்டி விரல் (ம1) மெல்லுழைக்கு
    இடநடுவிரல் வன்துத்தத்திற்கு(ரி2)
    இட மோதிர விரல் குரலுக்கு (ச)
    வலக்கையின் ஆள்காட்டி விரல் மென்துரத்திற்கு(நி1)
    வலக்கையின் நடுவிரல் வன் விளரிக்கு (த2)
    வலக்கையின் மோதிரவிரல் இளிக்கு (ப)

    இசை பற்றிய மேலும் பல செய்திகள்
    ***************************************************************

    ஒலியின் தோற்றம் பற்றியும் வெண்பாவில் செய்திகள் உள்ளன.

    இசைக்கு ஐம்பூதங்களின் இன்றியமையாமை.

    காற்றின் வகைகள்
    பத்து நாடிகள்
    பூதங்களின் பரிணாமம்.

    ஆளத்தி பற்றிய செய்திகள் (ஆலாபணை).
    பண் என்பதற்கான காரணங்களின் விளக்கம்.
    வட்டப்பாலைக்கு மண்டிலம் அமைத்தல்.
    பன்னிரண்டு இராசி வீடு பற்றிய செய்திகள் உள்ளன.

    செம்பாலைக்கு நேர்பாலையான கோடிப்பாலை
    (கரகரப்பிரியா) பற்றிய செய்திகள் உள்ளன.

    செம்பாலையின் நரம்புகளுக்கு மாத்திரை கூறல்.

    தொல்காப்பியர் குறிப்பிடும் நான்கு நிலத்திற்கும் உரிய பெரும்பண்களுக்கு உரிய இன்றைய இராகங்களைக் கூறுகிறது.

    வலமுறையில் அலகு பிரித்தலைச் சில வெண்பா உணர்த்துகின்றது.

    இவ்வாறாகச் சிலப்பதிகாரத்தை மிகவும் நுட்பமாக
    அறிந்துகொள்ள உரையாசிரியர்களின் பங்களிப்பும்,
    பஞ்சமரபு வெண்பாக்களின் பங்களிப்பும் பெரிதும்
    துணை நிற்கின்றன எனலாம்.

    சிலம்பின் பலஅடிப்படை இசையுண்மைகளைப்
    பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள் தாங்கியுள்ளன.

    பல செய்திகளை இவ்வெண்பாக்கள் தன்பால்
    கொண்டுள்ளன எனலாம்.

    ***********************************************

    நன்றி:
    முனைவர் மு இளங்கோவன்
    இணையம்
    ***********************************************
    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
    30/08/2017

    Share

  • நிழல் சா்ப்பம்!

     

    இல.பிரகாசம்

     

    ஒரு ஒலி என்னைத் தொடா்ந்து வருகிறது

    “வழ் வழ்” என்று அது

    என்னை ஏதோ ஒன்றிலிருந்து

    விலகியிருக்க மீண்டும் துரத்த ஆரம்பித்திருக்கிறது

     

    கால்கள் வேகமெடுக்க முயலுகின்றன

    புரியமால் தடுமாறுகின்றன!

    மீண்டும் ”வழ் வழ்” வெறிபிடித்த ஒரு

    சப்தம் புடைத்துக் கொண்டு

    எங்கிருந்து வருகிறது?

     

    மீண்டும் “வழ் வழ்” இரத்தத்தை

    குடிக்கிற வெறி பீறிட்டு ஒழுகுகிறது!

    வெறி பிடித்த சா்ப்பத்தைப் போல ஊா்ந்து ஊா்ந்து

    நிழல் போல வருவதை

    பின் நோக்கிப் பார்த்தேன்

     

    சந்தேகம் இல்லை நிச்சயம் சந்தேகம் இல்லை

    அது தான் நிச்சயம் அதுவே தான்

    ”நான்””நான்”“நான்”

    நிழல் சா்ப்பம் ”நான்”

     

    Share

  • “வேர்களும் விழுதுகளும்”

    **********************************************

    “ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பு”
    **********************************************
    வைத்திய கலாநிதி
    தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன்
    (தி. ஞானசேகரன் – பகுதி-III)
    *********************************

    2015 ஞானம் 175 ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கியம்

    GNANAM - 200J

    06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 175ஆவது இதழ் ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கியச் சிறப்பிதழாக 976 பக்கங்களில் வெளிவந்துள்ளது.

    தாயகத்திலும் புகலிடத்திலும் வாழும் படைப்பாளிகளை எவ்வித வேறுபாடுகளுமின்றி அரவணைத்துப் பயணிக்கும் இச்சஞ்சிகையின் 175ஆவது இதழில், ஈழத்தமிழரின் புலம்பெயர் வாழ்வியலைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்,
    50 கட்டுரைகள்,
    127 கவிதைகள்,
    85 சிறுகதைகள்,
    22 ஓவியங்கள்
    என்பன இடம்பெற்றுள்ளன.

    2005 இந்துமதம் என்ன சொல்கிறது (1ம் பாகம்)

    சமயக் கருத்தரங்குகள் செயலமர்வுகள் பலவற்றில் ஆசிரியர் அவ்வப்போது முன்வைத்த கருத்துக்கள் இந்நூலாக்கத்துக்கு வழிகோலியுள்ளன.

    இந்துமதம் ஓர் அறிமுகம்,
    திருக்கோயில்,
    திருக்கோயில் வழிபாடு,
    திருவுருவ வழிபாடு,
    பரிவாரத் தெய்வங்கள்,
    திருக்கோயிற் பூசைகள்,
    அபிஷேகம் பூசைக்குரிய சாதனங்கள்,
    இறைவழிபாட்டிற்குரிய ஏனைய முறைகள்,
    ஆன்மார்த்த கிரியைகள்,
    அபரக்கிரியைகள்,
    விரதம், பண்டிகைகள்,
    புண்ணிய காலங்கள்,
    சமய நடைமுறை விளக்கங்கள்,
    தல விசேடங்கள்,
    ஆகியவற்றை எளிதாக விளங்கவைக்கும் நூல்.

    இந்து கலாசார அமைச்சின் பரிசினைப்பெற்றது.

    2005 இந்துமதம்என்ன சொல்கிறது (2ம் பாகம்)

    மங்கலப் பொருட்களின் மகத்துவம்.
    இந்து சமயிகளின் வாழ்க்கையானது
    கிரியைகள், சடங்குகள், அனுட்டானங்கள், சம்பிரதாயங்கள், ஆகியவற்றுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது.

    இவற்றைக் கடைப்பிடிக்குமிடத்து பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள் மங்கலப் பொருட்களாகும்.

    இத்தகைய மங்கலப் பொருட்கள் யாவை?
    அவற்றின் தாற்பரியம் எத்தகையது?
    அவற்றை எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும்?
    அவற்றிற்குரிய சமய தத்துவப் பின்னணி யாது?
    போன்ற விடயங்கள் இந்த நூலில் விபரிக்கப்பட்டுள்ளன.

    2014 ஸ்ரீ ராமகானசபா பவளவிழா மலர் நவம்பர் 2014.

    சிற்றிதழ் உலகத்தின் சிகரம் இது!!
    சிற்றிதழ் ஒன்றை ஆயிரம் பக்கங்களில்
    அச்சில் இட்டு நிகழ்த்திக் காட்டிய சாதனை இது!!

    இதுவரை யாரும் சாதித்ததுமில்லை!!
    இனிமேலும் எவரும் சாதிக்கப் போவதுமில்லை!!!

    ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பினை ஆளுகின்ற
    இந்த ஆளுமைகளின் சாதனைகளை எடுத்துச் சொல்வதன்
    ஞானம் சிற்றிதழ் தன்னை ஏனைய சிற்றிதழ் தரத்திலிருந்து நிமிர்ந்து நிற்கிறது.

    இதன் ஆழமும் அகலமும் கண்டு
    நாமும் வியந்து நிற்கின்றோம்!

    2000ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 2017 தைமாதம் வரை 200வது இதழ் என்ற மாபெரும் சாதனையை நிறுவிக்காட்டிய பின்னும்
    சளைக்காது தொடர்ந்து வீறுநடைபோடுகிறது.

    இந்த இதழின் அசுர வளர்ச்ச்சிக்கு அதன் ஆசிரியரின் கடின உழைப்பே பெரிய மூலதனம் ஆகின்றது.

    இலங்கையில் டொமினிக்ஜீவாவின் மல்லிகை தொடர்ச்சியாக வெளியாகி 50 ஆண்டுகளை நெருங்குவதற்கு முன்பே ஆசிரியராலேயே    நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது.

    யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து கலாமணி பரணீதரன் நடத்தும்
    ஜீவநதி 100வது இதழை பெண்கள் சிறப்பிதழாக வெளியிட்டிருக்கிறது.

    கிழக்கிலிருந்து மகுடம்,
    அநுராதபுரத்திலிருந்து படிகள்,
    யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து புதியசொல்
    என்பன வெளியாகின்றன.
    மேலும் சில இதழ்கள் அங்கு வெளிவரக்கூடும்.

    ஞானம் இதழின் 200 ஆவது இதழைப்பார்த்தால்,
    அதன் பரிணாம வளர்ச்சியை கட்டம் கட்டமாக
    நாம் அவதானிக்க முடிகிறது.

    ” ஜூன் 2000 ஆம் ஆண்டில் ‘ஞானம்’ சஞ்சிகையைத்தொடங்கிய நாம், அன்றிலிருந்து நிதானமாகப்பயணித்து
    50 ஆம் இதழை ‘பொன்மலரா’கத் தந்தோம்.

    100 ஆவது இதழை ‘ஈழத்து நவீன இலக்கியச்சிறப்பிதழா’க வெளிக்கொணர்ந்ததன் வாயிலாக தமிழிலக்கியப்பரப்பில் எம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டோம்.

    150 ஆவது இதழை ‘ ஈழத்து போர் இலக்கியச்சிறப்பிதழா’கவும்
    175 ஆவது இதழை ‘ஈழத்து புலம்பெயர் இலக்கியச்சிறப்பிதழா’கவும் தொகுத்தளித்து உலகத்தமிழிலக்கியத்தில் எமக்கான வகிபாகத்தை வகுத்துக்கொண்டோம்.

    பூமிப்பந்தெங்கும் பரந்து திணைகள் கடந்துநிற்கும் தமிழிலக்கிய வெளிக்குள், ‘ஈழத்துத்தமிழ் நவீன இலக்கிய வெளி – நேர்காணல்’ எனும் இப்பெருந்தொகுப்பை இணைத்து எம்மை மேலும் விரிவுபடுத்திக்கொள்கின்றோம்.

    இவையனைத்தும் தமிழன்னையின் பாதங்களுக்கு சமர்ப்பணம்!”

    என்று தமது  இலக்கியத் தொடர்பயணத்தில் தாம் வெளியிட்டுவரும் ஞானம் இதழின் அழுத்தமான அடையாளத்தை ஞானம் ஆசிரியர் ஞானசேகரன் இச்சிறப்பிதழின் தொடக்கத்தில் சொல்கிறார்.

    அவர் இதன்மூலம் தம்மை மாத்திரம் விரிவுபடுத்திக்கொள்ளவில்லை. வாசகர்களையும் படைப்பிலக்கியவாதிகளையும் விரிவுபடுத்தியுள்ளார்
    என்பதே எமது கருத்தாகும்.

    ஈழத்தின் மூத்த – இளம் தலைமுறையினரின் கருத்துக்களின் சங்கமமாகவே இந்த நேர்காணல் தொகுப்பு அமைந்திருக்கிறது.

    இதற்கு ஞானம் ஆசிரியர் இட்டிருக்கும் ” புரிதலும் பகிர்தலும்” என்ற தலைப்பு மிகவும் பொருத்தமானதே.

    தனிப்பட்ட  விருப்பு வெறுப்புகளுடன் இயங்கும் எம்மவர்களிடத்தில் வாழும் படைப்பாளிகளும், இலக்கியப்பேராசிரியர்களும், ஊடகவியலாளர்களும் இந்த விருப்பு – வெறுப்புகளுக்கு ஆளானவர்கள்தான்.

    அல்லது பலியானவர்கள்தான்.
    அவர்கள்  அனைவரையும் கருத்தியலில் ஒன்றிணைப்பது
    சாத்தியமல்ல.

    கருத்தியல் முரண்பாடுகள்,
    சித்தாந்த கோட்பாட்டுச்சிந்தனைகள்,
    இலக்கியத்தில் இஸம் தேடும் போக்கு,
    மரபுக்கும் நவீனத்துவத்திற்கும் இடையே நடக்கும்
    மோதல்கள்,
    முதலான இன்னபல காரணங்களினால் வரக்கூடிய
    மன அழுத்தங்களையும்  தாங்கிக்கொண்டு இந்தப்பெரிய
    அரிய தொகுப்பை  வெளிக்கொணர்வது  சாதனைதான்.

    இந்த தொகுப்பிலுள்ள ஆளுமைகளை வரிசைப்படுத்துமிடத்து:

    எஸ்.பொ, டொமினிக்ஜீவா, நுஃமான், செ. யோகநாதன்,
    வ. அ. இராசரத்தினம், அருண். விஜயராணி, கே.எஸ். சிவகுமாரன், பொன். பூலோகசிங்கம், கவிஞர் அம்பி, கலாமணி, முருகபூபதி,
    சி. தில்லைநாதன், வரதர், கே. கணேஷ், சிற்பி சரவணபவன், சிவத்தம்பி, நா. சோமகாந்தன்,  சித்திரலேகா  மௌனகுரு,  புதுவை இரத்தினதுரை, வீ. அரசு,  பஞ்சாட்சர சர்மா,  பாலசிங்கம் பிரபாகரன்,
    செங்கை ஆழியான்,  அனந்தராசன்,  தெளிவத்தை  ஜோசப்,
    துவாரகன்,  உமா ஶ்ரீதரன்,  சபா. ஜெயராசா,  வீ. தனபாலசிங்கம்,
    மு.பொன்னம்பலம்,  தெ. மதுசூதனன்,  ஷோபா சக்தி,
    குழந்தை  ம. சண்முகலிங்கம்,  கார்த்திகா கணேசர்,
    முல்லை அமுதன்,  செ. கணேசலிங்கன்,  சோ. பத்மநாதன், செ.யோகராசா,  தெணியான்,  அ.முத்துலிங்கம்,
    ஜின்னாஹ் ஷரிபுத்தீன்,  ராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்,
    அகளங்கன்,  நூலகர் என். செல்வராஜா,  அன்னலட்சுமி  இராஜதுரை,
    இளைய அப்துல்லா,  கே.ஆர். டேவிட்,  வீ. ஜீவகுமாரன்,
    அ. சண்முகதாஸ்,  இரா. உதயணன், துரை மனோகரன்,
    ஆசி. கந்தராஜா,  நா. சுப்பிரமணியம்,  சோ. சந்திரசேகரம்.

    இவர்களில் சிலர் இலங்கையில், சிலர் வெளிநாடுகளில்,
    சிலர் இன்று எம்மத்தியில் இல்லை.

    சிலர் பேராசிரியர்கள். சிலர் ஊடகவியலாளர்கள்.
    சிலர் கலைஞர்கள், சிலர் கவிஞர்கள்,
    சிலர் ஆக்க இலக்கிய கர்த்தாக்கள்.

    இவர்கள் அனைவரையும் நேரிலும் சந்தித்து,  தொலைபேசி மற்றும் மின்னஞ்சல்  தொடர்பிலும் பெற்றுக்கொண்டு பதிவுசெய்யப்பட்ட நேர்காணல்கள்.
    சில சந்திப்புகளை ஞானம் ஆசிரியரே சந்தித்தும் தொடர்புகொண்டும் எழுதயிருக்கிறார்.

    ” குறிப்பிட்டவருடன்  தொடர்புகொண்டு நேர்காணலை  எடுத்து அனுப்புமாறு ”  சிலரைப்  பணித்ததன் அடிப்படையில் பெறப்பட்டவையும் இத்தொகுப்பில் இடம்பெறுகின்றன.

    சுருக்கமாகச்சொல்வதாயின் ஞானம் ஆசிரியர் தனிப்பட்ட விருப்புவெறுப்புக்களைக் கடந்தே  இந்த அரிய இலக்கியச்சேவையைச் செய்திருக்கிறார் எனக்கருதமுடிகிறது.
    இந்தச்சேவை  இதர  இதழாசிரியர்களுக்கும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும்  ஒரு  சிறந்த  முன்னுதாரணம்.

    ஞானம் புரிதலும் பகிர்தலும், வாசகர்களை கலை,
    இலக்கியத்தின் பலதரப்பட்ட  திசைநோக்கி  நகரச்செய்திருக்கிறது.

    தீவிர இலக்கிய வாசகர்களுக்கு   மாத்திரமல்ல,
    படைப்பிலக்கியவாதிகளுக்கும் தெரியாத   பல  தகவல்களின்
    சுரங்கமாகவும்  இந்தத்  தொகுப்பு  மிளிர்கிறது.

    நேர்காணல்களை பெற்றவர்கள் யார்,
    ஞானத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட   ஆண்டு ,
    முதலான விபரங்களுடன் உடனுக்குடன் வந்த எதிர்வினைகளும்  தரப்பட்டுள்ளன.

    ” புலம்பெயர்ந்த  ஒரு  காலகட்ட  எழுத்தாளர்கள்  சாதனை புரிகிறார்கள்.

    ஷோபா சக்தி,  கருணாகரமூர்த்தி,  அ.முத்துலிங்கம், கலாமோகன்  போன்றோர்  மிகவும்  ஆழமாகவும்  சிறப்பாகவும் இலக்கியம்  படைக்கிறார்கள்.

    ஆசிரியர்  ஞானசேகரனின்  நீண்ட கால உழைப்பு வீண்போகாது.
    அவர்  சொல்வதுபோல், நாமும் பூமிப்பந்தெங்கும் பரந்து
    திணைகள் கடந்துநிற்கும் தமிழிலக்கிய வெளிக்குள்,
    இணைத்து  எம்மை  மேலும் விரிவுபடுத்திக்கொள்கின்றோம்.”

    இனிவரும் தொடர்களில் ஒவ்வொரு ஆளுமைகளின் நேர்காணல்கள், மற்றும் அவர்களின் இலக்கியக் கருத்துக்கள் பற்றியும் அறிந்துகொள்வோம்.

    வேர்களும் விழுதுகளும் இன்னும் வளரும்….

    ****************************************************
    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
    25/08/2017

    Share

  • தமிழிசையின் தொன்மை

    THODAR - 76

    தமிழிசைப்பண்கள்
    **************************************************
    உலகின் முதல் இசை
    தமிழிசையே!!
    ***********************************************
    இசைத்தமிழின் தொன்மை – 76
    ***********************************************
     
    பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
    **********************************

    கர்நாடக இசையும் தமிழிசையும்
    **************************************************

    சாரங்கதேவர்-2

    கி.பி. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் சாரங்கதேவர் என்பவர் கஸ்மீர நாட்டிலிருந்து தென்னாடு வந்தார்.

    தமிழிசையை ஆராய்ந்தார். ‘சங்கீதரத்னாகரம்’ என்ற நூலை எழுதினார்.

    வடமொழிப் பெயர்கள் இராகங்களுக்கு இடப்பட்டு, முதல்முதல் வெளிவந்த கர்நாடக இசைநூல், கர்நாடக இசைக்கு முதல்நூல் அதுதான் என்று அறியப்படுகின்றது.

    தேவாரங்களின் பண்களைப் பற்றியும் அந்நூலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    அந்தச் சாரங்கதேவர் தமிழில் இருந்த ஒலிக்குறியீடுகளுக்கு வடமொழிப் பெயர்களைப் புகுத்தியதோடல்லாமல், அவை வடமொழியிலிருந்தே தமிழுக்கு வந்தன என்ற தவறான கருத்தையும் பொய்யாக விதைத்தார்.

    அக்காலத்தில் அரசியல் மாற்றங்களால் வடமொழியின் செல்வாக்கு தென்னாடெங்கும் வளரத் தொடங்கியது அதனால் இசை நூல்களில் வடமொழிப்பெயர்கள் இடம்பெறத் தொடங்கின.

    வடமொழிப் பெயர்களோடு தமிழிசை கர்நாடக இசையாகத் தமிழ் நாட்டிலும் வழங்கத் தொடங்கியது.

    அராகம் என்ற தமிழ்ச் சொல் – இராகமாயிற்று.
    செம்பாலையை – அரிகாம்போதி என்றார்கள்.
    படுமலைப்பாலையை – நடனபைரவி என்றார்கள்.
    கோடிப்பாலையைக் – கரகரப்பிரியா என்றார்கள்.
    விளரிப்பாலைக்குத் – தோடி என்றார்கள்.
    செவ்வழிப்பாலை – இருமத்திமத் தோடியானது.
    முல்லைத் தீம்பாணி – மோகனம் ஆனது.
    செந்துருத்திக்கு – மத்தியமாவதி என்று பெயரிட்டார்கள்.
    இந்தளம் – மாயாமாளவ கௌளை என்று மாற்றினார்கள்.
    கொன்றையந் தீங்குழலை – சுத்தசாவேரி ஆக்கினார்கள்.
    ஆம்பலந் தீங்குழலை – சுத்த தன்யாசி ஆக்கினார்கள்.
    அரும்பாலைக்குச் – சங்கராபரணம் என்றார்கள்.
    மேற்செம் பாலையைக் – கல்யாணி என்றார்கள்.
    செவ்வழியை – யதுகுலகாம்போதி என்று மாற்றினார்கள்.
    புறநீர்மைக்குப் – பூபாளம் என்றார்கள்.
    தக்கேசிக்குக் – காம்போதி என்றார்கள்.

    இவ்வாறு தமிழ் இசையின் பெயர்களையெல்லாம் மாற்றியமைத்துவிட்டு, அதிலிருந்தே இது வந்ததென்று ஆராய்ச்சிக் குறிப்பும் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.

    திகட்டாத அந்தத் தீஞ்சுவைப் பாடல்களைக் கேட்டின்புற்று, அப்பரும், சுந்தரரும், ஆளுடைய பிள்ளையும் எப்படிப் பாடியிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து அப்படியே பின்பற்றி, கன்னட நாட்டுப் புரந்தர தாசரும், தெலுங்கு தேசத்து அன்னமாச்சாரியாரும் கீர்த்தனைகளை அமைத்தார்கள்.

    அந்தக் கீர்த்தனைகளை தலையிலே தூக்கி வைத்துக்கொண்டு எமது தமிழ் வித்துவான்கள் என்று சொல்லப்படுவோர் ஆடுகின்றபோது வேடிக்கையாக இருக்கின்றது.

    பதினாறாம் நூற்றாண்டு முதல் தெலுங்குமொழி பேசும் விஜயநகரத்து வேந்தர்கள் தமிழ் நாட்டைக் கைப்பற்றி ஆட்சி செய்தார்கள்.

    தெலுங்குமொழிக்கும் தமிழர்கள் அடிமையாக வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

    தியாகையரின் காலத்தில் அருணாசலக்கவிராயரின் தமிழிசைப் பாடல்கள் புகழ்பெற்று விளங்கின.

    அந்தப் பாடல்களை நன்கு அறிந்திருந்த தியாகையர் அவற்றின் அடிப்படையிலே கீர்த்தனைகளைத் தெலுங்கில் எழுதினார் என்பதுதான் அறிஞர் கருத்து.

    தியாகையரும், சியாமா சாஸ்திரிகள், முத்துசாமி தீட்சிதர் என் போரும் தெலுங்கு மொழியிலே கீர்த்தனைகளை எழுதினார்கள். பாடகர்கள் அவற்றை மேடைகளில் பாடினார்கள்.

    தமிழ்ப் பாடல்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டன.

    தமிழ் இசை கர்நாடக இசை என்றபெயரில் வடமொழிச் சுரங்களோடு வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.

    தமிழ்ப் பாடல்களே பாடப்படாமையால் அந்த இசை தமிழ் இசைக்கு அந்நியமானது என்று மக்கள் எண்ணத் தொடங்கினர்.

    இசையறிஞர்களே மக்களிடம் அந்தக்கருத்தை விதைத்தனர். செந்தமிழ் இசைக்குக் குந்தகம் செய்தனர்.

    இன்றுவரை அந்தநிலை தொடர்கிறது.

    வேற்று மொழிகளிலே பாடுவதில் நமக்கு வெறுப்பு இல்லை. பாடக்கூடாது என்பது நமது கொள்கையுமில்லை.

    தமிழ்மொழிப் பாடல்களைப் புறக்கணிப்பது தகுமா என்பதுதான் நமது கேள்வி.

    தமிழில் பாடுவதைத் தமிழர்களே தவிர்க்கிறார்களே என்பதுதான் நமது கவலை.

    தமிழ்நாட்டிலே உள்ள திருவையாறு என்னுமிடத்தில் ஓருமுறை தியாகராசர் விழா நடைபெற்றிருக்கிறது.

    அந்த விழாவிலே தண்டபாணி தேசிகர் அவர்கள்
    ‘தாமரை பூத்த தடாகத்திலே’ என்ற தமிழ்ப் பாடலைப் பாடியிருக்கிறார்கள்.

    உடனேயே விழாவுக்கு வந்திருந்த வித்துவான்களும், பாகவதர்களும் வெகுண்டு எழுந்திருக்கிறார்கள்.

    தமிழ்ப் பாடல்களைப் பாடியதால் தியாகராசர் வளாகமே தீட்டுப்பட்டுவிட்டதென்று சீறிப்பாய்ந்திருக்கிறார்கள்.

    தீட்டுக் கழிக்கப்பட்டாலன்றி இனிமேல் அந்த மேடையில் பாடமாட்டோம் என்று வெளிநடப்புச் செய்திருக்கிறார்கள்.

    தண்டபாணிதேசிகர் தெலுங்கிலோ, கன்னடத்திலோ பாடியிருந்தால் இந்தக்கண்டனம் எழுந்திருக்காது.

    இது நடந்தது எங்கே? தெலுங்கு தேசத்திலா?
    கர்நாடக மாநிலத்திலா? இல்லை.

    தமிழ் நாட்டில்! எவ்வளவு கொடுமை இது! அந்த அளவுக்கு அந்நியர்களுக்கு தமிழர்கள் அடிமையாகிக் கிடக்கிறார்கள்.

    தாங்களும் அடிமையாகித் தமிழ் மொழியையும் அடிமையாக்குகிறார்கள்.

    தமிழ் இசையின் பெருமை
    **************************************

    இசையை ஏழுவகையாக பகுத்தவர்கள் தமிழர்களே.
    குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம்
    என்பனவே அந்த ஏழுவகைகளாகும்.

    இத்தகைய ஏழு சுரங்களும் பண்டைத் தமிழகத்தில் ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள என்ற ஏழுகுறியீடுகளாலேயே வழங்கப்பட்டிருந்தன.

    ‘ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள என்றேழும்
    ஏழிசைக் கெய்தும் அக்கரங்கள்’ என்று பிங்கல நிகண்டு நூலில் குறிப்பிடப்படுவதிலிருந்து அதை நாம் அறிய முடிகிறது.

    காலத்தினால் ஏற்பட்ட வளர்ச்சி காரணமாக இசைக் குறியீடுகள் சரிகமபதநி என்று மாற்றப்பட்டன.

    சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு இசையின் ஒலிக்குறிப்புக்கள் தமிழில் சரிகமபதநி என்னும் எழுத்துக்களால் குறிக்கப்பட்டன என்பதை,

    சரிகம பதநி யென்றேலெழுத் தாற்றானம்
    வரிபந்த கண்ணினாய் வைத்துத் – தெரிவரிய
    ஏழிசையுந் தோன்று மிவற்றுள்ளே பண்பிறக்கும்
    சூழ்முதலாஞ் சுத்தத் துளை

    சிகண்டி முனிவரின் பாடலின் மூலம் அறிய முடிகிறது.

    ;குரல்;’ என்பது வண்டின் ஓசை அதுவே ‘ச’
    ‘துத்தம்’ என்பது கிளியின் கொஞ்சல் ஓசை அதுவே ‘ரி’
    ‘கைக்கிளை’ என்பது குதிரையின் கனைத்தல் ஓசை அதுவே ‘க’
    ‘உழை’ என்பது யானையின் பிளிறல் ஓசை அதுவே ‘ம’
    ‘இளி’ என்பது தவளையின் கத்தல் ஓசை அதுவே ‘ப’
    ‘விளரி’ என்பது பசுவின் கதறல் ஓசை அதுவே ‘த’
    ‘தாரம்’ என்பது ஆட்டின் கத்தல் ஓசை அதுவே ‘நி’
    (சூடாமணி 10-37)

    ஒவ்வொரு வகை இசையும் அவை உடலின் எந்ததெந்தப் பாகத்திலே பிறக்கின்றன என்பதையும் நுணுகி ஆராய்ந்து சொல்லிவைத்திருக்கிறார்கள்.

    மிடற்றிலே பிறப்பது குரல்,
    நாவிலே பிறப்பது துத்தம்,
    அண்ணத்திலே கைக்கிளை,
    சிரசிலே உழை,
    நெற்றியிலே இளி,
    நெஞ்சிலே விளறி,
    மூக்கிலே தாரம்
    என்றிப்படிப் பிறக்கும் இசையைத்தான்
    ஏழுசுரங்களுக்குள் அடக்கிவைத்தார்கள்.

    ‘குரலடு மிடற்றில் துத்தம் நாவில்
    கைக்கிளை அண்ணத்தில் சிரத்தில் உழையே
    இளி நெற்றியினில் விளரி நெஞ்சினில்
    தாரம் நாசியில் தம்பிறப்பென்ப’

    என்று பிங்கல நிகண்டு என்ற நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

    ஏழுவகைத் தமிழ் இசையினை ஒவ்வோர் இசையின் தகுதிக்கேற்பவும் நான்காகப் பாகுபாடு செய்துள்ளார்கள் நமது பண்டைத் தமிழறிஞர்கள்.

    இடம், செய்யுள், குணம், காலம் என்பனவே அந்த நான்கு தகுதிகளாகும்.

    இடம் என்பது நிலத்தைக் குறிப்பது.
    குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்னும் ஜவகை நிலங்களுக்கும் உரிய பண்களாக முறையே குறிஞ்சிப்பண், சாதாரி, செவ்வழி, மருதம், பாலை என்னும் ஜந்து பண்களும் இடத்துக்குரிய பண்கள் (இராகங்கள்) என்று வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

    செய்யுள் என்பது பாடல்பற்றிய இசையைக்குறிக்கிறது.
    எந்தெந்த வகைப் பாடலுக்கு எந்தெந்த இசை பொருத்தமானது என்பதை ஆராய்ந்து அதற்கேற்ற வகையில் அமைத்துள்ளார்கள்.

    வெண்பாவிற்கு சங்கராபரணம், அகவப்பாவிற்கும், தாழிசைக்கும் தோடி, கலிப்பாவிற்கு பந்துவராளி, கலித்துறைக்குப் பைரவி, விருத்தப்பாவிற்கு கல்யாணி, காம்போதி, மத்தியமாவதி என்பன,

    உலாப் பாடலுக்கு சௌட்டிரம், பிள்ளைத்தமிழுக்கு கேதாரகௌளம், பரணிக்குக் கண்டாரவம் என்று பல்வகைச் செய்யுள்களுக்கும் இசைவகுத்துள்ளனர்.

    இவ்வாறே குணம் பற்றிய இசையும் வகுக்கப்பட்டுள்ளது.

    உதாரணமாக துன்பம் அல்லது தக்கத்திற்கு ஆகரீ, நீலாம்பரி, பியாகடம், வராளி, புன்னாகவராளி என்னும் பண்கள் உரியவையாகின்றன.

    இன்பம் அல்லது மகிழ்ச்சிக்கு உரிய பண்கள் காம்போதி, சாவேரி, தன்னியாசி என்பவையாகும்.

    நாட்டை என்பது போருக்குரிய பண்ணாகும்.

    அடுத்ததாகக் காலம் பற்றிய இசை என்பது பல்வேறு காலங்களுக்கும் வேளைகளுக்கும் உரியதான பண்களைவகுக்கின்றது.

    வசந்தகாலத்திற்கு காம்போதி, தன்னியாசி மாலைநேரத்திற்கு கல்யாணி, காபி, காம்போதி, நள்ளிரவுக்கு ஆகரி, அதிகாலையில் இந்தோளம், இராமகலி, நாட்டை, பூபாளம், நண்பகலுக்கு சாரங்கயம், தேசாட்சரி என்று வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

    இவ்வாறு முத்தமிழுக்கும் இனிமைசேர்க்கும் இசைத்தமிழுக்கு இலக்கணம் வகுத்து, முறைப்படி பகுத்து, சிறப்புறத் தொகுத்து நம்முன்னோர் நமக்கு விட்டுச் சென்றிருக் கிறார்கள்.

    பண்டைத் தமிழகத்தில் அவ்வாறு வகுத்தபொழுது தமிழ் இசைப் பெயர்களே ஒவ்வொரு பண்ணுக்கும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

    தமிழிசையைத் தத்தெடுத்த வடவர்களால்
    தமிழ்ப் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டன.

    மாற்றப்பட்ட பெயர்களையே தென்னிந்திய மொழிகளெல்லாம் வழக்கப்படுத்திக்கொண்டன.

    அரசியல் செல்வாக்கினாலும், வடமொழி மோகங்கொண்ட தமிழர்களாலும் அந்தப் பெயர்களே தமிழ்மொழியிலும் இடம்பிடித்தன.

    தமிழ் இசைப் பெயர்கள் வழக்கொழிந்தன.
    அவற்றை நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

    தமிழ்மொழியிலேயிருந்து தத்து எடுத்துக்கொண்ட இசை நுணுக்கங்களை வைத்துக்கொண்டு வேற்று மொழியினர் இன்று வித்தை காட்டிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

    அறிந்தவர்களும் அறியாதவர்களுமாக சில தமிழ் இசை வல்லுனர்களும், கலைஞர்களும் அவையெல்லாம் வடமொழியிலிருந்தும், தெலுங்கிலிருந்தும்
    இறக்குமதியானவை என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

    ஆலாபனை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.
    தமிழிசையில் தமிழ்ப்பாடல்களைப் பாடத் தயங்குகின்றார்கள்.
    இந்த நிலை மாறவேண்டும்.

    தமிழ் இசையின் மகத்துவத்தைத் தரணியெங்கும் பரப்பிடத் தமிழர்களாகிய நாம் முயற்சிசெய்யவேண்டும்.

    ***********************************************
    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
    22/08/2017

    Share

  • தமிழிசைப்பண்கள்

    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

    **************************************************
    உலகின் முதல் இசை
    தமிழிசையே!!
    ***********************************************
    இசைத்தமிழின் தொன்மை – 75
    ***********************************************
     
    பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
    **********************************

    கர்நாடக இசையும் தமிழிசையும்
    *************************************************

    THODAR - 075
    கர்நாடக இசை மற்றும் தமிழிசை ஆகிய இரண்டு இசை மரபுகளையும் ஒப்பு நோக்குகையில் இன்றைய கர்நாடக இசையில் பயன்படும் இசை வழக்குகள், முந்தைய பழந்தமிழ் இசையின் வழக்குகளுக்குப் புதிதாகப் பெயரிட்டும், அதிக பயன்பாட்டினால் வளர்ச்சி அடைந்தும், கால மாறுபாட்டிற்கேற்ப உருமாற்றமடைந்தும் இருக்கின்றன எனலாம்.

    ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்து 12 ஆம் நூற்றாண்டுவரை பக்தித் தமிழ் இலக்கியங்கள் தமிழ்நாட்டில் கோலோச்சின.

    தமிழ்நாட்டு வரலாற்றில் கி.பி. 3 ம் நுாற்றாண்டு முதல் 6ம் நுாற்றாண்டு வரை களப்பிரர் ஆட்சி ஏற்பட்டது.

    தொடர்ந்து 20 ம் நுாற்றாண்டு வரை தமிழகம் மாறிமாறி பிற மொழி மன்னர் குலங்களால் தான் ஆட்சி செய்யப்பட்டு வந்தது.

    அப்போதும் வடமொழி அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தது.

    இந்தப் பிறமொழி ஆதிக்கம் காரணமாகத் தமிழ்க்கலைகள் பல ஆதரிப்பார் இல்லாமல் அழிய நேரிட்டது.

    பல்லவர்கள் வடமொழிக்கும் தெலுங்குக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.

    நாயக்கர் காலம் தெலுங்கு காலகட்டம். பிறகு மராட்டியர் காலகட்டம்.

    இந்தக் காலகட்டங்களில் பொதுவாகத் தமிழ்க் கலைகளுக்கு இறக்கமும் தொடர்ச்சியறுதலும் நிகழ்ந்தன.

    தமிழிசையின் ஆதி மும்மூர்த்திகளான
    அருணாசலக் கவிராயர், 
    முத்துத் தாண்டவர், 
    மாரிமுத்தாப் பிள்ளை 

    ஆகியோர் வளர்த்த தமிழிசை புறக்கணிக்கப்பட்டது.

    தியாகராஜர், 
    சியாமா சாஸ்திரிகள், 
    முத்துசாமி தீட்சிதர்

    என்போரும் தெலுங்கு மொழியிலே கீர்த்தனைகளை எழுதினார்கள். பாடகர்கள் அவற்றையே மேடைகளில் பாடினார்கள்.

    தமிழ் இசை கர்நாடக இசை என்றபெயரில் வடமொழிச் சுரங்களோடு வளர்ந்தது.

    தமிழ்ப் பாடல்களே பாடப்படாமையால் கர்நாடக இசை தமிழிசைக்கு அந்நியமானது என்று மக்கள் எண்ணத் தொடங்கினர்.

    இதனால் பழந்தமிழிசை மெல்ல மெல்ல மறையத் தொடங்கியது.

    தமிழரிசையே இன்று உழையிசையடிப்படையில் தாய்ப்பண்களையும் கிளைப்பண்களையும் வகுத்தும் பழந்தமிழ்க் குறியீடுகளையும் பண்களின் பெயர்களையும் வடசொல்லாக மாற்றியும், ‘கருநாடக சங்கீதம்’ எனப் பெயரிட்டு வழங்கி வருகின்றது.

    சாரங்க தேவர்
    ********************
    சாரங்கதேவர் என்பவர் கி.பி.1210 – 1241 வரையுள்ள காலத்தில் காசுமீரத்திலிருந்து தமிழகம் வந்து தேவாரப் பண்களை அறிந்து வடமொழியில்“சங்கீத ரத்னாகரம்” என்னும் நூலை எழுதினார்.

    இது வடமொழியில் இயன்ற இசையிலக்கண நூலாகும்.

    தமிழ்நாட்டில் வளர்ந்திருந்த இசையை நன்கு பயின்ற பின்னரே அந்நூல் இயற்றப்பட்டுள்ளது.

    அந்நூலில் சாரங்க தேவர் இந்தளம், காந்தாரப்பஞ்சமம், நட்டராகம், பஞ்சமம், தக்கராகம், தக்கேசி, நட்டபாடை, கெளசிகம், செவ்வழி, செந்துருத்தி, தேவாரவர்த்தினி, காந்தாரம், குறிஞ்சி, மேகராகக் குறிஞ்சி முதலிய தமிழ்ப்பண்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் மதங்க முனிவர் இயற்றிய “பிருகத தேசி” என்னும் நூலிலும் தமிழ்ப் பண்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

    13-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் தமிழ்நாட்டிலேயே இசை இலக்கண நூல்கள் வடமொழியில் எழுதும் வழக்கம் ஏற்பட்டு விட்டது.

    அந்நூலில் உள்ள இசையமைப்பு முறை தேவாரம், திவ்விய பிரபந்தத்தில் உள்ள தமிழிசைப் பண்ணமைப்பு முறையை ஆதாரமாகக் கொண்டது.

    வடமொழிப் பெயர்கள் இராகங்களுக்கு இடப்பட்டு, முதல்முதல் வெளிவந்த கர்நாடக இசைநூல், கர்நாடக இசைக்கு முதல்நூல் அதுதான் என்றும் அறியப்படுகின்றது.

    சங்கீத ரத்னாகரத்தின் வாயிலாகத் தமிழிசை வடநாடுகளுக்கு அறிமுகமானதாகக் கூறலாம்.

    இசை நூல்களில் வடமொழிப்பெயர்கள் இடம்பெறத் தொடங்கின.

    சில ராகங்களுக்குச் சாரங்க தேவர் “பாஷா ராகங்கள்”என்று பெயரிட்டுள்ளார்.

    “பாஷா” என்று அவர் கூறவது தமிழ் மொழியையேயாகும்.

    இந்துஸ்தானி இசை
    ******************************

    கி.பி. பதின் மூன்றாம் நூற்றாண்டுவரை தென்னிந்திய இசையென அழைக்கப்பட்ட தமிழிசை மட்டுமே இந்தியா முழுவதும் பரவி வாழ்ந்திருந்தது.

    தென்னிந்தியாவில் வளர்ந்து நின்ற தமிழிசை வட இந்தியாவெங்கும் பரவி மாறுபட்ட பெயர்களோடு வழங்கிவந்தாலும்கூட, காலப்போக்கில் முஸ்லிம் அரசர்கள் இந்தியாவை ஆட்சிசெய்யத் தொடங்கிய காலம் தொடக்கம் முஸ்லிம் நாடுகளின்
    இசையின் வரவால் தனித்துவம் இழந்தது.

    இரண்டறக் கலந்தது. அதுவே இந்துஸ்தானி இசை என்று இப்போது வழக்கத்தில் உள்ளது.

    பிற நாட்டு இசைக்கலப்பால் புதுவடிவம்பெற்ற வட இந்திய இசையே இந்துஸ்தானி இசை.

    ஆனால் அடிப்படை மரபு மாறாமல் இன்றும் கடைப் பிடிக்கப்பட்டு வருவது தென்னிந்திய இசையேயாகும்.

    அதுவே கர்நாடக இசை என்ற பெயரில் வழங்கிவரும் தமிழிசை.

    14 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், ஹரிபாலர் என்பவர் எழுதிய “சங்கீத சுதாகரம்” என்ற நூலிலேயே முதன்முதலாக, கர்நாடகஇசை, இந்துஸ்தானிஇசை என்ற இரண்டுவகை இசைகளின் பெயர்கள் குறிப்படப்பட்டுள்ளன.

    கன்னடம் தனியொரு மொழியாகத் தோன்றி 1100 ஆண்டுகளே ஆகின்றன.

    தெலுங்கு மொழி தோன்றி 900 ஆண்டுகளே ஆகின்றன.

    ஆனால் இற்றைக்கு 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பக்தி இலக்கியங்களான தித்திக்கும் தேவாரங்கள் தோன்றிவிட்டன.

    2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழிசை செழித்து தழைத்து ஓங்கி நின்றது என்பதைப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் சான்று பகர்கின்றன.

    பார்ப்பனப் புரட்டும் திருட்டும்!
    ******************************************
    தமிழகத்தின் ஊர்ப்பெயர்களையே வடமொழியில்
    கும்பகோணம் (குடமூக்கு),
    வேதாரண்யம் (மறைக்காடு),
    விருத்தாசலம் (பழமலை)

    என்று மாற்றியதைப் போலவே திட்டமிட்டு இசைத்துறைக் கலைச் சொற்களையும்
    வட சொற்களாகக் காட்ட ஆரியர் முற்பட்டனர்.

    தமிழ்நாட்டில் பிறந்து தமிழையே தாய்மொழியாகக் கொண்டிருந்தும் ஆரியர் தாம் பயின்ற இசை முறைகளையும் இசையிலக்கணங்களையும் தமிழ் மொழியில் எழுதாது வஞ்சகமாகவே வடமொழியிலேயே எழுதி வைத்தனர்.

    17-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தஞ்சை மன்னரிடம் அமைச்சராய் இருந்த கோவிந்த தீட்சிதர் “சங்கீத சுதா” என்னும் இசை நூலை வடமொழியில் இயற்றினார்.

    இவருடைய இரண்டாவது மகன் வேங்கடமகி இராகங்களைப் புதியதொரு முறையில் வரிசைப்படுத்தி “சதித்தண்டிப் பிரகாசிகை” என்னும் நூலை எழுதினார்.
    தமிழ்நாட்டில் வழங்கி வந்துள்ள இசைமுறையை சில திரிபுகளுடன் அந்நூலில் எழுதி வைத்துள்ளார்.

    எனினும் அதை தமிழில் எழுதாமல் வடமொழியிலேயே எழுதினார்.

    இதில் இசைத்துறையில் வழக்கிலிருந்த தமிழ்சொற்களையும் இராகங்களின் தமிழ்ப்பெயர்களையும் பெரும் அளவில் இருட்டடிப்பு செய்துவிட்டார்.

    ஆபிரகாம் பண்டிதர்
    ******************************
    இந்த ஆரிய நாசகார இருட்டடிப்பு குறித்து இசைப்பேரறிஞர் மு.ஆபிரகாம் பன்டிதர் தனது கருணாமிர்த சாகரம் என்னும் இசை நூலில் குறிப்பிடுவது :

    “பூர்வம் தமிழ் மக்கள் சுரங்களையும் சுருதிகளையும் இராகம் உண்டாக்கும் விதிகளையும் அனுசரித்து பாடிவந்த 12,000 ஆதி இசைகளும் அவற்றின் பரம்பரையிலுதித்த இராகங்களும் பாடப்படும் வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டும் அந்நிய பாஷைச் சொற்களால் உருவமைந்தும் நாளது வரையும் வழங்கி வருகின்றன.

    தமிழில் வழங்கும் அநேக வார்த்தைகளைத் தங்கள் பாஷையில் முதல் முதல் இருந்ததாக மற்றவர் நினைக்கும்படி காலாகாலங்களில் மாற்றி, மாற்றியதற்கிணங்க நூல்களும், புராணங்களும், கட்டுக்கதைகளும் செய்து பரப்பி வந்தார்கள்.

    அவர்கள் சொன்னதையெல்லாம் நம்புகிறவர்கள் ஏற்பட்டபின் சமஸ்கிருத பாஷையின் அநேக வார்த்தைகள் தமிழில் வந்து வழங்க தலைப்பட்டன.

    இதை விவேகிகள் அறிவார்கள். அதிகம் சொல்ல இங்கு அவசியம் இல்லை.

    இயல் இசை நாடகமென்னும் முத்தமிழில் உள்ள இசைத் தமிழாகிய சங்கீதத்தை தென்னாட்டிலிருந்தே மற்றவர்கள் கொண்டு போனார்கள் என்பது பற்றியும் வடபாஷைக்காரரும் தமிழ்நாட்டிலிருந்தே இசைத்தமிழைக் கொண்டு போயிருக்க வேண்டும் என்பது பற்றியும் இங்கு எழுத நேரிட்டது”.

    கடந்த 200 ஆண்டுகளுக்குள்ளாகத்தான் ஆரியர் தென்னிந்திய இசைமுறைக்கு “கருநாடக சங்கீதம்” என்ற பெயரைச் சூட்டியுள்ளனர்.

    20-ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் தமிழ்நாட்டு நடனக்கலைக்குப் “பரத நாட்டியம்” என்று புதிய பெயரைச் சூட்டி அது நிலை பெற்றுவிட்டது போலவே சென்ற நூற்றாண்டு தொடக்கத்தில் தமிழிசை முறைக்கு “கருநாடக சங்கீதம்” என்ற பெயரிட்டு நிலை நிறுத்தியுள்ளனர்.

    சுமார் 700 ஆன்டுகளுக்கு முன்பு வடமொழியில்  “சங்கீத ரத்னாகரம்” எனும் இசை நூலை எழுதிய சாரங்கதேவர்தான் தமிழிசை முறையில் சரிகமபதநி என்னும் ஏழு தமிழ் குறியீடுகளுக்கும் வடமொழிப் பெயர்களை வலிந்து கொடுத்து அந்த ஏழு சுரங்களும் வடமொழியிலிருந்து வந்தன எனும் பெரும்புரட்டை ஏற்படுத்தினர்.

    ***********************************************
    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
    19/08/2017

    Share

  • பறவை மோதிய தடம்?

    இல.பிரகாசம்

     
    ஆகாயத் தாமரைகள்
    அலைகளோடு
    வேரூன்றி வாழப் பழகிக் கொண்டன
    போலும்!

    இரட்டைத் துடுப்புகளுக்கு
    இனிய வரவுகளை காட்டுகின்றன
    அப்போதும் அலைகள்
    முன்னோக்கிச் செல்கின்றன!
    ஏரியில் தனியனாய் நான்!

    “நான்” புறவெளி
    சிந்தை அலைகளின் மீது!
    ஒரு பறவை தன் சிறகுகளால்
    அலையை மோதிய தடம எங்கே?

    Share

  • திருப்பாவையில் அர்த்தபஞ்சக ஞானம்

    -முனைவர் இரா. மதன் குமார் 

    முன்னுரை: 

    அன்ன வயல் புதுவையாம், திருவில்லிப்புத்தூரின்கண் அவதரித்து, அரங்கநகராள்வாருக்குப் பூமாலையுடன், பாமாலையும் சூட்டிச் சிறந்தவர், ஆண்டாள் நாச்சியார். அவர்,  சீவான்மாக்களை விண்ணேற்ற, பூமிப்பிராட்டியின் அம்சமென, மண்ணில் உதித்தவர்; பாடித் தந்த சொல்மாலையால் அருள்மணம் பரப்பி, அரங்கநகரானைத் தனது பக்திவலையில் அகப்படுத்திக்கொண்டவர்; அவர் அருளிச்செய்த, ‘திருப்பாவை’ப் பாசுரத் தொகுதியானது, நம்மைப் பிறவியாகிய பெருவலையிலிருந்து மீட்டருளவல்லது; ‘அர்த்தபஞ்சக ஞானம்’ என்னும் மதிநலம் விளங்கச்செய்வது; நிறைவுற அருள்நெறி காட்டி, ஆன்ம ஈடேற்றத்துக்கு வகைசெய்வது; அவ்வகையில், இறைநிலையும், உயிர்நிலையும், அருள்வகையும், அருள்வழியும், அருள்வகைக்குரிய தடையுமாகிய ஐம்பொருள் அறிவும், திருப்பாவையில் வலியுறுத்தப்பெறுகின்ற வகையினை இக்கட்டுரை ஆய்ந்துரைக்கிறது.

    அர்த்தபஞ்சக ஞானம்:

    சீவான்மாக்களாகிய நாம், பெருமாளாகிய பரமான்மாவை என்றும் மறவாது அடிமை பூண்டிருப்பதையே உண்மைஇயல்பாகக் கொள்ள வேண்டியவர்கள். பரமான்மாவும், யாதொரு நியதியும் இன்றி,  நம்மைக் காத்தருள்வதயே தமது இயல்பாகக் கொண்டவர். ஆயினும், நாம் அஞ்ஞானச் சூழலில்பட்டு, பரமான்மாவுக்கு  மட்டுமே அடிமைப்பட்டிருத்தலாகிய சேஷத்துவத்தை மறக்கின்றோம்; அவ் அறியாமையினால் வினைவழிப்பட்டு, பிறவித்துன்பத்தில் உழல்கின்றோம். இத்துன்பத்தினின்றும் ஈடேற்றவே இறைவனும் நமக்குப் பிறப்புகளைத் தந்தருள்கின்றார். அப்பிறப்புகள், இறைவனை மேன்மேலும் அறிதற்கும், அவரது திருவடியை மறவாமல் பணிதற்கும் வாய்ப்பாக அமைந்தால், பிறவிச்சுழலிலிருந்து நாம் கடைத்தேறலாம். மாறாக, இறைவனை மறந்து, தற்சுதந்திரத்தால் செருக்கித் திரிதலும், அதனால், பிறப்பின் பயன் பாழாதலும், பிறப்பின் பெருவாயில் நீள்தலுமே ஓயாது நிகழ்கின்றன.

    இவ்அவலத்தைக் குறித்த அறிவுறுநிலையே, சீவான்மாக்களுக்குத் தம்மையும், தம்மின் மேலான இறைவனையும், இறைவனிடத்தில் அடிமைபூணுதலின் இன்றியமையாமையையும், அடிமைத்திறத்துக்குரிய வழிகளையும், அவ்வழிமுறைக்குரிய தடைகளையும் அறிவுறுத்தும். திருப்பாவைப் பாசுரங்கள், இவ்ஐம்பொருள்கள் குறித்தும் விளக்குகின்ற, அர்த்தபஞ்சகப் புதையலாகத் திகழ்கின்றன.

    இறைவனின் இயல்பு: ‘நாராயணனே பறைதருவான்’:

      பாவைநோன்பினை வலியுறுத்துவதாகிய திருப்பாவையின் முதலாம் பாசுரத்தில் பாவைநோன்புக்கான பயனை, நாராயணனே தந்தருள்வான் என்று ஆண்டாள் நாச்சியார் அறுதியிட்டு உறுதியாக அறிவுறுத்துகிறார். பரமான்மாவாகிய பெருமாள், தானே எவர்க்கும் தனி முதலாக விளங்குபவர்; ‘ஏகமூர்த்தி’ என்று இப்பெருநிலையினை ஆழ்வார்கள் ஏற்றிப்போற்றுவர். பரமான்மா, இப்பெருநிலையில், ‘ஞானம், சக்தி, பலம், ஐசுவரியம், வீரியம், தேஜஸ்’ ஆகிய அறுவகைக் குணங்களும் நிறைந்த தனிமுதலாக விளங்குபவர்.

    இவர்தம் ஆணைவழியே, சங்கர்ஷணனும், பிரதியும்னனும், அநிருத்தனும், மும்மூர்த்திகளாக இயங்கவல்லவர்கள். ஆயினும், பெருமாளிடத்தில் விளங்குகின்ற அறுவகைக் குணநிறைவு, மும்மூர்த்திகளுக்கு அமைவதில்லை. அவரவரும் தமது தொழில் நிலைக்குரிய குணங்களை மட்டுமே பெற்றிருப்பர்.  மும்மூர்த்திகளும் பெற்றுள்ள திருக்குணங்கள் பெருமாளால் வழங்கப்பட்டவையும், அவர்கள் மூவரும், பெருமாளின் ஆணைவழியே செயல்புரிபவர்கள் என்பதும் தத்துவவிளக்கம். எனவேதான், ஆண்டாள்நாச்சியார் நம்மைப் பரமான்மாவாகிய  பெருமாளிடத்தில் நேரிடையாகச் சரண்புகுத்துகிறார். அந்நோக்கில், பெருமாளின் பரத்துவத்தை நமக்கு உறுதிபட அறிவுறுத்துபவராக, ‘நாராயணனே நமக்கே பறைதருவான்’ என்று பாடியருளியுள்ளார்.

    ஆன்மாவின் இயல்பு: அறியாமைத் துயில் நீக்கம் 

    திருவரங்கக் கலம்பகம், சீவான்மாக்களின் அறியாமையாகிய இயல்பினைச் சுட்டுகின்றது. ‘புலன்கள் சிற்றறிவைக் காட்ட, அதன்வழியே நாளும் சிறுசெயல்கள் செய்து வாழ்கின்ற சீவனே!’, ‘உனது உண்மைஇயல்பை நீ அறிவாயோ?’. ‘நீ ஐம்பெரும் பூதங்களும் அல்லை; சிற்றின்பச் சுவை கூட்டுகின்ற ஐம்பொறிகளும் அல்லை; அவற்றின் வழியான சிற்றறிவும் அல்லை; உனக்கெனத் தற்சுதந்திரமும் இல்லை; இதனை நீ அறிதல்வேண்டும்’; ‘திருமகளை மார்பில் தாங்கிப் பரமபதத்தில் நிலைக்கின்றவனும், வாமனனாகி வந்து மாவலிக்கு அருளியவனுமாகிய திருஅரங்கனுக்கு என்றும் அடிமையாக உள்ளவன் நீ!. இதனை உணர்தலே அனைத்துலகிலும் சிறந்த தவமாகும்’ என்பது அப்பாடலின் கருத்தாகும். இவ்வாறு பெருமாளுக்கு ஆட்பட்டு இன்புறவேண்டிய ஆன்மநிலையினை ஆண்டாள்நாச்சியார்’ ‘புள்ளும் சிலம்பின காண்’ என்ற ஆறாம் பாசுரம் முதலாக, ‘எல்லே இளங்கிளியே’ என்ற பதினைந்தாவது பாசுரம் ஈறாக அருளிச் செய்கின்றார்.

    ‘பெருமாளே எளிவந்த கருணையுடன் கண்ணபெருமானாக ஆயர்ப்பாடியில் இரங்கியருளியபடியால், அவனைப்பணிந்து இன்புறுவோம்’ என்று ஆண்டாள்நாச்சியார் , ஆயர்க்குலத்துத் தோழியர்க்கு அறிவுறுத்துகின்றார். அதற்கென்று, தோழியரைத் துயிலுணர்த்துதல் என்னும் நிலையானது, ஆன்மாவின் சிற்றறிவுச் சிறுமைகளை ஆசாரியநிலையிலிருந்து சுட்டி, அச்சிறுமைகள் நீங்க, அருள்வெள்ளத்தில் மூழ்கி எழச்செய்தல் என்னும் பக்திநிலையினைக் குறிப்பதாகும். மேலும், இப்பத்துப் பாசுரங்கள், ‘யோகத்துயில் கொண்ட தோழியை, வெளியே இருந்து தோழியர் எழுப்புதல்’ போன்று அமைந்துள்ளன. விடமுண்டவர்க்கு, அவ்விடம் உடலின் தன்மைக்கேற்ப விளைவினைத் தரும். சிலர் மயக்கமுறுவர்; சிலர், அந்நிலையினும் மாறுபட்டதாகித் துடிதுடிப்பர். அதுபோன்றே, தன்னிலை மறந்து பெருமாளை மட்டுமே அனுபவித்தலாகிய அடிமைத்திறமும் ஆயர்குலப் பெண்களிடத்தில் வேறுவேறாக அமைந்ததனை இத்திருப்பாடல்கள் சுட்டுகின்றன எனலாம்.

    சீவான்மாக்கள் அனைத்தையும் ஆள்பவராகிய பெருமாள், நம்மைக் காப்பதையே தன்னியல்பாகக் கொண்டவர். ஆதலால், பெருமாள், நாம் வேண்டுவனவற்றைத் தந்து காலம் தாழ்த்துகின்றநிலையிலும், நாம் அவரையே பணிபவர்களாக, அவரது இருப்பிடத்தைச் சென்றுசேர்ந்து, பணிந்து அருள்பெறுவோம்’ என்ற உபாயஞானமும் இப்பாசுரங்களில் வலியுறுத்தப்பெற்றுள்ளன.

    ஆன்மாவுக்குரிய பயன்கள்: 

    அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நாற்பொருள்களே நாம் அடையத்தக்க உறுதிப்பொருள்களாகும். அறமாவது, சொல்லாலும், செயலாலும் நிலைமாறாமை. ‘பெருமாளே, நமக்கு அருளவல்லவர்!’ என்னும் நிலையிலிருந்து என்றும் மாறாமையே, பக்திநிலைக்குரிய அறமாகும். அவ்வகையில், பகவானுக்குரிய அறமாவது, பெருமாளது வாய்மொழிகளாலேயே உறுதிபட மொழியப்பட்டதாக ஆண்டாள்நாச்சியார் தெரிவிக்கின்றார். ஆயர்குலத் தோழிகளுடன் நந்தகோபரது வளமனையினை அடைந்த நாச்சியார் அங்கு, திருமாளிகையின் திருவாயிலைத் திறந்தருள வேண்டுமென வாயில்காப்போரை வேண்டுகின்றநிலையில் தமதுரையாக வெளிப்படுத்துகின்றார்.  ‘ஆயர் சிறுமிகளாகிய எமக்கு, திருவருளைக் குறைவின்றித் தந்தருள்வதாகக் கண்ணபிரான், எம்மிடத்தில் நேற்றே உறுதியளித்தார்; அவரைக் கண்டு திருவருளைப் பெறுவதற்கு வந்துள்ளோம்!; அதனால், வாயில் காப்பவரே! மாளிகையின் திருக்கதவினைத் திறந்தருள்க! என்று வேண்டுகிறார். இதன்வழியே,  ‘திருவருளே ஆன்மா அடையத்தக்க பெரும்பயனாகும்’ என்பதும், திருவருளைப் பெறுவதற்கு, ‘பெருமாளை என்றும் மறவாமல் பணிவதாகிய பக்திஅறமே கருவியாகும்’ என்பதும்,  அப் பேரறிவுநிலையே,  பொருள், இன்பம், வீடு முதலாகிய பிற உறுதிப்பொருள்களுக்கும் வழிவகுக்கும் என்பதும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.   

    திருவருளை அடையும் வகை: 

    சரணாகதியாகிய பணிவே சீவான்மாக்களுக்குத் திருவருளைக் குறைவின்றிச் சுரந்தருள்கிறது. நிலைமாறாத அப்பக்தித்திறத்துக்கு, ஆசாரியரே நம்மை வழிநடத்தவல்லவர். அவரே, பெருமாளிடத்திலான சரணாகதியில் சோதனைகளையும் சாதனைகளாகக் கண்டு தெளிகின்ற பக்குவத்தைத் தந்தருள்கின்றார். திருப்பாவையின்  ‘ஆழிமழைக்கண்ணா’ என்று தொடங்குகின்ற பாசுரத்தில், மழையை இறைவனது திருவருளாகவும், மழைக்கு நிலைக்களமாகிய மேகத்தை ஆசாரியராகவும், மேகம், மழைநீரைப் பொழிவதற்கு மூலமாகிய கடலை இறைவனாகவும் உருவகிக்கக் காணலாம். அவ்வகையில், திருவருள் பொழிவில் நாம் இன்புற ஆண்டாள் நாச்சியாரையே ஆசாரியராகக் கொண்டு உய்யலாம்.

    ஆசாரிய அபிமானம், நமக்குக் காட்டியருள்கின்ற சரணாகதியில் என்றும் நிலைத்திருப்பதற்கு, அடியார் இணக்கமே சிறந்த கருவியாகும். எனவே, அடியார்கட்குத் தொண்டு செய்தலாகிய பேற்றினையே ஆய்ச்சியர்கள் பெருமாளிடத்தில் வேண்டுகின்றனர்.

    ‘என்றென்றுன் சேவகமே ஏத்திப் பறைக் கொள்வான்’ என்றமைந்த ஆயர்குலப்பெண்களின்  வேண்டுதலில்,  ‘சேவகம்’ என்பது, என்றும் மாறாமல் அடியவர்க்குத் தொண்டுசெய்கின்ற அடிமைத்திறத்தைக் குறிக்கிறது. பெருமாளின் அன்பர்களாகிய அடியவர்களிடத்தில் அன்புகாட்டுதலே சிறந்த அறமாகையால், அத்தொண்டுநெறியினை ஆண்டாள்நாச்சியார் மேலும் வலியுறுத்துபவராக, ‘திருத்தக்க செல்வமும், சேவகமும் யாம்பாடி, வருத்தமும் தீர்வோம்’ என்று பாடியருளியுள்ளார்.

    பணிவையும், தொண்டுநெறியினையும் கருவியாகக் கொண்டு செயல்படுகின்ற ஆயர்குலப் பெண்கள், ‘நந்தகோபரையும், யசோதையையும், பலதேவரையும் துயிலுணர்த்துகின்றனர். அதன்பின்பு, கண்ணபிரானது பள்ளியறை முன்பு நின்று, திருக்கதவம் தாள் திறந்தருள நப்பின்னைப் பிராட்டியிடத்தில் வேண்டுகின்றனர். ‘அகலகில்லேன் இறையுமென்று, பெருமாளின் திருமார்பினை நீங்காத தேவியார், புருஷகாரமாகச் செயல்பட்டு, உயிர்களுக்குத் திருவருளைக் குறைவின்றிச் சுரக்கச் செய்பவர். பெருமாளை அழகாலும், ஆன்மாக்களை அறிவாலும் திருத்தவல்ல அவரது அணுகுமுறையே ‘புருஷகாரம்’ என்று போற்றப்பெறும்.

    பெருமாள்,  உயிர்கட்குக் கருணை செய்தலையே தமக்குரிய இயல்பாகக் கொண்டவராயினும், அவர் நொடிப்பொழுதும் அடியாரிடத்தில் பாராமுகமாக இருத்தலைப் பிராட்டி தாங்குவதில்லை. தம்மடியார்க்கு வேண்டுவனவற்றைக் குறைவின்றி வழங்கத் தாமும் ஒரு கருவியாவதில் அவருக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி.

    பெற்ற தந்தை, பிள்ளைகளின் தேவைகளை அறிந்து அவற்றை நிறைவேற்றக் கூடியவரே. ஆயினும், தாயுள்ளமே அத்தேவைகளை உரியநேரத்தில், உரியவகையில், உரியவாறு பிள்ளைகளிடத்தில் கொண்டுசேர்க்கத் தீராத துடிப்புகொண்டு, அவற்றை நிறைவேற்றவும் செய்கிறது. அத்தகைய பிராட்டியின் தாயுள்ளத்தாலேயே, பெருமாளிடத்திலிருந்து நாம் இடையறாத திருவருளைப் பெற்றின்புறுகின்றோம். அவ்வகையில், புருஷகாரமாக விளங்கி, கண்ணபிரானின் திருவருளைப் பெறுவதற்கு உறுதுணையாக வேண்டும் என்றும், கண்ணபிரான் உடனே துயிலெழுவதற்கு நப்பின்னைப் பிராட்டி அருளவேண்டும் என்றும்  வேண்டுகின்றனர்.  எனவே, ‘பள்ளியறையின் திருக்கதவத்தினை விரைவில் திறந்தருள்க!’ என ஆயர்குலச் சிறுமியர்,  நப்பின்னைப் பிராட்டியிடத்தில் வேண்டுகின்றனர்.

    ஆய்ச்சியர், கண்ணபிரானிடத்தில், ‘தாங்கள் துயிலெழுந்து, சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்க வேண்டும்’ என இறைஞ்சுகின்றனர். ‘நாங்கள் நோன்பு நோற்பதற்கு, வெண்சங்கும், பறையும், பல்லாண்டு இசைப்போரும், மங்கலவிளக்குகளும், கொடியும், விதானமும் தந்தருள வேண்டும்’ எனக் கண்ணபிரானிடத்தில் வேண்டுகின்றனர். கண்ணபிரான் அவற்றைக் குறைவின்றி அருளினால், ‘ஐயமிடுதல், பிச்சையிடுதல் முதலானவற்றை உள்ளடக்கிய தொண்டுநெறியில் நோன்பும் இனிதே நிறைவுறும்’ என வேண்டுகின்றனர். நோன்பின் நிறைவில் அம்மகிழ்ச்சியினைக் கொண்டாடுவதற்கென, சூடகம், தோள்வளை, தோடு, செவிப்பூ, பாத கடகம் முதலான அணிகளையும், பட்டாடையையும் பெற்று மகிழ்வோம்; அத்துடன், நெய்கலந்த பாற்சோறினைக் கூடியிருந்து உண்டு மகிழ்வோம்’ என்கின்றனர்.

    இங்குச் சுட்டப்பெறுகின்ற அணிகலன்கள், உடலழகுக்குப் பயன்படுவன அன்று; உள்ளத்தைப் பொலிவுறச்செய்கின்ற பக்தியினை அவை வளரச்செய்வன. கைகளை அலங்கரிக்கின்ற  ‘சூடகம்’ என்பது, பெருமாளைத் தவறாமல் கைகள் குவித்து வணங்குதலைக் குறிக்கும். தோள்களை அழகுபடுத்துகின்ற ‘தோள்வளைகள்’ என்பவை, ஆசாரியனால் அடியவனாக ஆட்கொள்ளப்பெறுவதன் அடையாளமாக, சங்கும் சக்கரமும் பொறிக்கப்பெறுதலைக் குறிக்கும். ‘தோடு’, ‘செவிப்பூ’ என்பன, ஆசாரியனிடமிருந்து பெறுவதாகிய திருமந்திர உபதேசங்களைக் குறிக்கும். காலணியாகிய  ‘பாடகம்’ என்பது, கால்களால் திவ்யதேசங்கள்தோறும் நடந்துசென்று, பெருமாளின் அர்ச்சைநிலைகளைக் கண்ணாரக் கண்டு தொழுகின்ற பக்தி அணுகுமுறைகளைக் குறிக்கும்.

    இறைநெறியில் ஆன்மாவுக்குத் தடையாவன: 

    இறைவனைப் பற்றுதலென்பது, நம்முயற்சியாக அன்றி, அவனருளாலே அனைத்துவகைப் பிறப்புகளுக்கும் அருளப்பெறுவது. இத் திருவருள் உறவினை ஆண்டாள் நாச்சியார், ‘எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உந்தனோடு உறவேல் நமக்கிங்கு ஒழிக்கஒழியாது’ என்று திருப்பாவையில் சாற்றியுள்ளார். ஆயினும், சீவான்மாக்களாகிய நாம், அவ் உயர்வினை உணராது, உலகியலில் நாட்டம்கொண்டு, பிறந்த பிறப்பின் பயனை உணர்வதில்லை. உடலாலும், மனத்தாலும், செயலாலும் தீவினைகள் பல புரிகின்றோம். அதன்வழியே, துன்பப் பிறப்புகளுக்கு வாயில் அமைக்கின்றோம். இவ்வாறு திருவருளுறவுக்குத் தடையானவற்றை நீக்கியுய்ய ஆண்டாள்நாச்சியார் பாவைநோன்பின் வழி ஆற்றுப்படுத்துகின்றார்.

    தம் தோழியருடன் மேற்கொள்வதாகிய பாவைநோன்பில், தீக்குறளைச் சென்று ஓதாமை, செய்யாதன செய்யாமை,  ‘நான்’; ‘எனது’ என்ற தன்முனைப்பை வளர்க்கின்ற செய்கைகளைச் செய்யாமை எனக் கீழானவற்றைத் தவிர்க்க வலியுறுத்துகின்றார்.  சீர்மல்கிய ஆயர்க்குலச் சிறுமிகளுக்கு, ‘தொண்டினாலேயே இறைவனை அடையஇயலும்’ என்பதனை வலியுறுத்துகின்றார்.  ‘பெருமாள் அருளிய உலகஇன்பங்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க நாம் அவரைப் பணிவதனால், நமது சிற்றின்பஆவல், அவரையே பெற்றின்புறுவதாகிய பேரின்பத்தைத் தந்தருளும்’ என்கின்றார்.

    ‘நமது அறிவால் அவரைப் பணிகின்றோம்’ என்பதல்லாமல்,  ‘அவனருளால் அவரைப் பணிகின்றோம்’ என்னும் சரணாகதியில் உறுதிபடநிலைக்கச் செய்கின்றார். ‘கானகத்தில், பசுக்களை மேய்க்கின்ற ஆயர்குலச் சிறுமியராகிய நாங்கள் சிற்றறிவுடையவர்களே! ஆயினும், பக்திமேலீட்டினால் உமது திருப்பெயர்களை நாங்கள் அறிந்தவாறு சொல்லிப் பணிந்துள்ளோம்!’. ‘எமது குறைகளையும் குணமாகக் கொண்டருள்க!’ எனத் தமது தற்சிறுமையினை வெளியிட்டு ஆயர்குலச் சிறுமியர்கள் பெருமாளிடத்தில் சரண்புகுவதாகப் பாடியுள்ளார். மேலும், ‘மேற்கண்ட நன்னிலைகளுக்குத் தடையாகவுள்ள உலகியல் சிறுமைகளிலிருந்து, சிற்றுயிர்களாகிய நம்மை நீக்கியருளவேண்டும்’ என்றும் பணிகின்றார். அதற்கென, ‘மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று’ எனப் பெருமாளிடத்தில் வேண்டுகின்றார். இவ்வாறு, ‘உடலாலும், உள்ளத்தாலும், அறிவாலும் உயர்தூய்மை உடையவர்களாக, வாயினால் பாடி, மனத்தினால் சிந்தித்தால், நமது தீவினைகள் அனைத்தும், தீயினில் பட்ட தூசாக அழியும்’ என்கின்றார். அத்தூய்மை நிலையினில் எப்பொழுதும் நிலைகொள்வதற்குக் கருவியாக,  ‘அடியார் இணக்கத்தை’ வலியுறுத்துகின்றார். ‘தம்மைமறந்து, அடியவர்க்காக மட்டுமே சிந்திக்கின்ற தொண்டுநெறியினால்,  நம்மிடையே அன்புநெறி சிறக்கும்’;  அவ் உயர்மனப்பாங்கு, நமது உள்ளத்தாமரையில் பெருமாளை நிலைப்பெறச் செய்யும்’ என்பது திருப்பாவை காட்டுகின்ற பக்திநெறியாகும்.

    முடிவுரை:  

    ‘மார்கழி நீராடுதல்’ என்பது, ஆன்மாக்கள், திருவருள்வெள்ளத்தில் தம்மைத் தூய்மையாக்கிக் கொள்வதனைக் குறிக்கும். ஆற்றில் இறங்கிநிற்போன், தனது கைகளில் அகப்படுவதனைப் பாதுகாப்பிற்காகப் பற்றுதல் இயற்கை. அதுபோல, ஆழம் காணஇயலாத பக்திக்கடலில், நாம் பற்றி உய்கின்ற புணையாகப் பெருமாள், திருப்பாவையினை அருளியுள்ளார். தீவினைகளை நீக்கியருளவல்ல மாயனாகிய பெருமாளின் பரத்துவமும், தற்சுதந்திரமின்றி, அவனுக்கே அடிமைபூணுதலாகிய ஆன்ம இயல்பும், சிற்றுயிர்களாகிய நமக்கு,  திருவருளே  உற்ற பயனென்பதும், அடியவருடன் கூடியிருந்து அவர்க்குத் தொண்டுசெய்தலே திருவருள்நெறி என்பதும், உடல், உள்ள, செயல் சிறுமைகளே, திருவருள் நெறிக்குத் தடையாவன என்பதும் திருப்பாவை உணர்த்துகின்ற அர்த்தபஞ்சக ஞானமாகும்.

    Share

  • “வேர்களும் விழுதுகளும்” (2)

    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

    “ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பு”
    **********************************************

    வைத்திய கலாநிதி
    தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன்
    (தி. ஞானசேகரன் – பகுதி-II)
    *********************************

    GNANAM - 150

    2004 ஞானம் பொன் மலர் எழுத்தாளர் தி.ஞானசேகரன் அவர்களை பிரதம ஆசிரியராகவும், புலோலியூர் க.சதாசிவம் அவர்களை இணை ஆசிரியராகவும் கொண்டு வெளிவரும் கலை இலக்கிய மாத இதழின் 50வது இதழ்.

    பேராசிரியர் சிவத்தம்பியுடனான நேர்காணல் இவ்விதழின் சிறப்பம்சமாக உள்ளது.

    வீ.என்.சந்திரகாந்தி, திக்குவல்லை கமால், யோகேஸ் கணேசலிங்கம் ஆகியோரின் சிறுகதைகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    கவிதைகளில், மாவை வரோதயன், சி.மௌனகுரு, ரூபராணி,
    தவ சஜிதரன், சங்கீதா, இளைய அப்துல்லாஹ், தினகரன் ஆகியோரின் கவிதைகள் இவ்விதழில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    இலக்கியக் கட்டுரைகள் ஏழு இடம்பெற்றுள்ளன.

    பேராயர் எஸ்.ஜெபநேசன், கல்வயல் வே.குமாரசுவாமி, வ.இராசையா, துரை மனோகரன், புலோலியூரான், சுதர்சன், செ.யோகராசா ஆகியோரின் இலக்கியக் கட்டுரைகள்
    இவ்விதழை அலங்கரிக்கின்றன.

    2005 தி.ஞானசேகரன் சிறுகதைகள் 30 சிறுகதைகள் அடங்கிய தொகுப்பு.

    2005ம் ஆண்டில் வெளிவந்த சிறுகதைத் தொகுதிக்கான
    நாவேந்தன் விருதினைப் பெற்றது.

    2005 கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி- இலக்கியமும் வாழ்க்கையும் . இலங்கை ஞானம் சஞ்சிகைக்கு பேராசிரியர் அளித்த நேர்காணல்களின் தொகுப்பு.

    வேறு நேர்காணல்களில் சொல்லியிராத பல விடயங்களை
    இந்த நேர்காணலிலே பேராசிரியர் சொல்லியிருக்கிறார்.

    ஈழத்து நவீன இலக்கியத்துறையின் பிதாமகர்களில் ஒருவராக விளங்கும் பேராசிரியர் கடந்த 50 வருடகாலப் பகுதியில் ஈழத்து இலக்கியப் போக்கில் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள், வளர்ச்சிப் போக்குகள், எழுச்சிகள், முரண்பாடுகள் என்பவற்றையெல்லாம் அனுபவ அடிப்படையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

    பேராசிரியரின் வாழ்க்கையின் பல பக்கங்களைத் தொட்டுச்செல்லும் இந்த நேர்காணல் ஓரளவுக்கு அவரது வாழ்க்கைச் சரிதம் போன்றும் அமைந்துள்ளது.

    2005 கொக்கிளாய் மாமி – ஞானம் பரிசுக்கதைகள் 2005தொகுப்பு

    ஞானம் கலை இலக்கியப் பண்ணை ஏற்பாட்டில் 2005ம் ஆண்டுக்கான கலாபூஷணம் க.சதாசிவம் ஞாபகார்த்தச் சிறுகதைப் போட்டியில் பரிசுபெற்ற 12 சிறுகதைகளின் தொகுப்பு.

    முல்லைமணி வே.சுப்பிரமணியம்,
    மாதுமை சிவசுப்பிரமணியம்,
    டாக்டர் ச.முருகானந்தன்,
    தம்பு-சிவா,
    புனிதகலா,
    நவஜோதி ஜோகரட்னம்,
    மு.சந்திரகாந்தா,
    த.அஜந்தகுமார்,
    தாட்சாயணி,
    டி.ஜனார்த்தனன்,
    சிவனு மனோகரன்,
    எஸ்.உதயச்செல்வன்
    ஆகிய எழுத்தாளர்களின் பரிசுபெற்ற சிறுகதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    எழுத்தாளர் பற்றிய சுருக்கக் குறிப்பும் ஒவ்வொரு கதைக்கு முன்னும் இடம்பெற்றுள்ளது.

    2006 சிறைப்பட்டிருத்தல் – ஞானம் பரிசுக்கதைகள் 2006 தொகுப்பு. ஞானம் கலை இலக்கியப் பண்ணையின் ஏற்பாட்டில் புலோலியூர் சதாசிவம் ஞாபகார்த்தப் போட்டியில் 2006ம் ஆண்டுக்கான பரிசினைப்பெற்ற 12 சிறுகதைகளின் தொகுப்பு.

    புதிய தலைமுறைப் படைப்பாளிகள் பன்னிருவரின் கதைகள் அடங்கியது.

    புலோலியூர் செ.கந்தசாமி,
    ஏ.கே.குணநாதன்,
    கார்த்திகா பாலசுந்தரம்,
    என்.ஏ.தீரன்,
    கே.எஸ்.சுதாகர்,
    ம.பா.மகாலிங்கம்,
    ஆ.புனிதகலா,
    பிரமிளா செல்வராஜா,
    நவஜோதி ஜோகரட்ணம்,
    பொன்னம்பலம் சுதாகர்,
    தர்மராஜா அஜந்தகுமார்,
    சிவனு மனோகரன்
    ஆகியோரின் கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    2007 பேராசிரியர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி பவளவிழா மலர் நவீன இலக்கியச் செல்நெறியில் ஆழத்தடம் பதித்த பேராசிரியர் கா.சிவத்தம்பியின் 75ஆவது அகவை நிறைவை முன்னிட்டு வெளியிடப்பட்ட பவள விழா மலர்.

    பேராசிரியரின் பன்முகத் திறமைகளை பல்வேறு தளங்களில் விமர்சிக்கும் கட்டுரைகள் இம்மலரை நிறைத்துள்ளன.

    சி.மௌனகுரு,
    அ.சண்முகதாஸ்,
    எஸ்.சந்திரசேகரன்,
    பெ.மாதையன்,
    நாகராச ஐயர் சுப்பிரமணியன்,
    செ.யோகராசா,
    க.இரகுபரன்,
    அ.முகம்மது சமீம்,
    வே.விமலராஜா,
    தெணியான்,
    செங்கை ஆழியான்,
    அ.இரவி,
    எஸ்.மேசேஸ்,
    அந்தனி ஜீவா,
    எஸ்.எச்.எம்.ஜெமீல்,
    ஆகியோரின் கட்டுரைகளும் ஞானம் நேர்காணலின் சில பகுதிகளும் இம்மலரில் மணம் பரப்புகின்றன.

    நூலின் இறுதியில் பேராசிரியரின் வாழ்வும் பணியும் பற்றிய சுருக்கக் குறிப்பும் காணப்படுகின்றது.

    2007 போர்க்காலக் கதைகள்.

    அரை நூற்றாண்டுக்கால போர்க்கால வரலாற்றைச் சித்திரிக்கும் 20 கதைகளைத் தொகுத்து இந்நூலை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

    போரின் பல்வேறு வகைப்பட்ட தாக்கங்களை வெவ்வேறு பிரதேசங்களைச் சார்ந்த படைப்பாளிகளின் பன்முகப்பட்ட பார்வையில் தொகுப்பாசிரியர் தேர்ந்து பதிவு செய்திருக்கின்றார்.

    டிலான் ஜெயந்தன்,
    ராணி ஸ்ரீதரன்,
    தி.ஞானசேகரன்,
    புலோலியூர் செ.கந்தசாமி,
    ஓ.கே.குணநாதன்,
    தாமரைச் செல்வி,
    சுதர்ம மகாராஜன்,
    குமுதினி கலையழகன்,
    முல்லையூரான்,
    யோகேஸ்வரி சிவப்பிரகாசம்,
    வதிரி சி.இராஜேஸ்கண்ணன்,
    செங்கை ஆழியான்,
    ச.முருகானந்தன்,
    முல்லைமணி,
    தாட்சாயணி,
    கே.விஜயன்,
    முத்து,
    நீரங்க விக்ரமசிங்க,
    லோ.சுதர்மன்,
    சந்திரகாந்தா முருகானந்தன்
    ஆகிய இருபது படைப்பாளிகளின் கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    2008 ஞானம்- 100 ஈழத்து நவீன இலக்கியச் சிறப்பிதழ் .

    06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 100ஆவது இதழ் ஈழத்து நவீன இலக்கியச் சிறப்பிதழாக வெளிவந்துள்ளது.

    தாயகத்திலும் புகலிடத்திலும் வாழும் படைப்பாளிகளை எவ்வித வேறுபாடுகளுமின்றி அரவணைத்துப் பயணிக்கும் இச்சஞ்சிகையின் 100ஆவது இதழில்,

    42 இலக்கியக் கட்டுரைகளும்,
    33 கவிதைகளும்,
    ஒரு நாடகமும்,
    16 சிறுகதைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.

    கௌதமன், மதிபுஷ்பா ஆகியோரின் ஓவியங்கள் படைப்புக்களை அலங்கரிக்கின்றன.

    2009 கருமுகில் தாண்டும் நிலவு .

    கலாபூஷணம் புலோலியூர் க.சதாசிவம் ஞாபகார்த்தச் சிறுகதைப் போட்டியில் 2007ம் ஆண்டு பரிசுபெற்ற படைப்பாளிகளின் சிறுகதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    கருமுகில் தாண்டும் நிலவு (கார்த்திகாயினி சுபேஸ்),
    ஒடுக்கம் (கார்த்திகா பாலசுந்தரம்),
    கற்றுக்கொள்வதற்கு (கே.எஸ்.சுதாகர்),
    நான் சாகமாட்டேன் (ச.முருகானந்தன்),
    மீளாமகன் (தர்மராஜா அஜந்தகுமார்),
    பாடமாத்தி (சிவனு மனோகரன்),
    கல்லடிப் பாலம் (தீரன்-ஆர்.எம்.நௌசாத்),
    அறம்செய்ய (ஆவூரான்),
    தவம் கலைகிறது (கேணிப்பித்தன் ச.அருளானந்தம்),
    தேடல் (கயிலை-தம்பையா கயிலாயர்),
    ஒரு நாள் (பிரமிளா பார்த்திபன்),
    கனவு கனவாயே (நிரஞ்சனி சபாரத்தினம்)
    ஆகிய பன்னிரு பரிசுச் சிறுகதைகள் இத்தொகுதியில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    2011 சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாடு:

    கட்டுரைக் கோவை (இணைப்பதிப்பாசிரியர்)

    2011 ஜனவரி 6,7,8,9 ஆம் திகதிகளில் கொழும்பில் நடைபெற்றிருந்த சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் விழாவின் பல்வேறு கருத்தரங்குகளில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 32 ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு.

    இதில் 3ஆவது கட்டுரையாக என்.செல்வராஜா எழுதிய “ஈழத்தமிழரின் நூல்களை ஆவணப்படுத்துவதில்
    நூல்தேட்டத்தின் பங்களிப்பும் அது எதிர்கொள்ளும் சவால்களும்” என்ற தலைப்பிலான விரிவான ஆய்வும்இடம்பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

    2012 நகுலநாதம் (துணைவியாருடன் இணந்து வெளியிட்டது)
    24.3.2012 அன்று வெளியிடப்பெற்ற கீரிமலை நகுலேஸ்வரம் ஆலய கும்பாபிஷேக மலர்.

    பாயிரவியல்,
    வாழ்த்தியல்,
    வரலாற்றியல்,
    கிரியாவியல்,
    மெய்யியல்,
    இசையியல்,
    மீட்பியல்,
    பதிவியல்,
    (எழுத்துரு/ஒளியுரு) ஆகிய எட்டுப் பிரிவுகளின் கீழ் பல்வேறு ஆய்வுக்கட்டுரைகளை உள்ளடக்கிய பாரிய மலர் இதுவாகும்.

    2012 ஞானம் 150 ஈழத்துப் போர் இலக்கியச் சிறப்பிதழ்.

    தமிழிஇலக்கியப் பரப்பில் இது ஒரு புதிய இலக்கியப்பதிவு!!
    இதுவரை இத்தகைய “போர்க்கால இலக்கியம்” என்ற சொற்றொடரே ஞானம் இதழில் தான் அறிமுகமாகிறது.

    06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை
    வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 150ஆவது இதழ் ஈழத்துப் போர் இலக்கியச் சிறப்பிதழாக
    600 பக்கங்களில் வெளிவந்துள்ளது.

    150ஆவது இதழில், ஈழத்தின் போர்க்காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும், பதிவுசெய்யும் கருத்தாடல்கள், நேர்காணல்கள், கட்டுரைகள், கவிதைகள், சிறுகதைகள் என்பன இடம்பெற்றுள்ளன.

    சிவா கௌதமனின் ஓவியங்கள் படைப்புக்களை அலங்கரிக்கின்றன.

    இந்நூலின் இறுதியில் என்.செல்வராஜா எழுதிய
    ஈழத்தமிழரின் போர்க்காலப் பிரசுரங்களும் போராட்ட இலக்கியங்களும் என்ற சிறப்புக் கட்டுரை (பக்.553-600) இடம்பெற்றுள்ளது.

    2013 வட இந்திய பயண அனுபவங்கள்.

    ஞானம் பதிப்பகத்தின் 27ஆவது வெளியீடாகவும்,
    3வது பயண இலக்கியமாகவும் இந்நூல் வெளிவந்துள்ளது.

    கங்காஸ்நானம், திரிவேணி சங்கம ஸ்நானம், கேதார்நாத், பத்ரிநாத், காசி விசவநாதர் தரிசனம் ஆகியவை பற்றி அவர் விபரிக்கின்றபோது
    நாமும் ஸ்நானம் செய்து, தரிசனம்காணும்  பேறு பெறும் வகையில் அவர் விபரித்துச் செல்கின்றார்.

    மற்றையது ஒரு யாத்திரிகன் என்ற தளத்தைத் தாண்டி ஒரு படைப்பாளியின் மனோபாவத்துடன் அவர் இவ்விலக்கியத்தைப் படைத்துள்ளார்.

    புராண இதிகாச சம்பவங்களையும் பொருத்தமுற விபரித்துச் செல்லும் அவர், செல்லும் வழி, தூரம், பிரயாண ஊடகம்,
    தங்குமிட வசதி, முதலிய விடயங்களையும் ஆங்காங்கே பதிவுசெய்கிறார்.

    இப்பயண இலக்கியம் டில்லியையும் அதனைச் சூழவுள்ள வரலாற்று முக்கியத்துவமான இடங்களான தாஜ்மஹால்,
    ஜெய்ப்பூர் அரண்மணை, ஆக்ரா கோட்டை, கிருஷ்ணரின் ஜனனபூமியான மதுரா ஆகிய இடங்கள் பற்றியும் அங்கே ஆசிரியரின் அனுபவங்களையும் பதிவு செய்கின்றது.

    2013 ஞானம் – தமிழ்த்தூது தனிநாயகம் அடிகளார் சிறப்பு மலர்.
    ஞானம் இதழின் 159ஆவது இதழ் தனிநாயகம் அடிகளாரின் நூற்றாண்டுச் சிறப்பு மலராக வெளிவந்துள்ளது.

    சபா.ஜெயராசா,
    எஸ்.சிவலிங்கராஜா,
    பேராயர் எஸ்.ஜெபநேசன்,
    சு.சுசீந்திரராஜா,
    சி.தில்லைநாதன்,
    செ.யோகராசா,
    அருட்திரு தமிழ்நேசன் அடிகளார்,
    க.இரகுபரன்,
    சந்திரசேகரம் சசீதரன்,
    வசந்தி தயாபரன்,
    ஆகியோரின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளும், வாகரைவாணனின் தமிழுக்கொரு தனிநாயகம்
    என்ற கவிதையும் இச்சிறப்பு மலரில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    2013 எனது இலக்கியத் தடம் (1ம் பாகம்)
    ஞானம் பதிப்பகத்தின் 26ஆவது வெளியீடாக வெளிவந்துள்ள நூல்.

    ஞானம் சஞ்சிகையின் ஆசிரியரான வைத்திய கலாநிதி
    தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன் அவர்கள் இந்நூல்வழியாகத்
    தனது இலக்கியப் பயணத்தை படிமுறையாக விளக்கிச் செல்கின்றார்.

    முன்னர் ஜீவநதி இலக்கியச் சஞ்சிகையில் தொடராக இது வெளிவந்தது.

    2013 சாகித்தியரத்னா செங்கை ஆழியான் நேர்காணல்
    இலங்கை அரசின் உயர்விருதான சாகித்திய ரத்னா விருதினைப் பெற்ற ஈழத்துப் படைப்பிலக்கியவாதியான செங்கை ஆழியான் க.குணராஜாவுடன், ஞானம் சஞ்சிகையின் பிரதம ஆசிரியர் வைத்திய கலாநிதி தி.ஞானசேகரன் ஒரு விரிவான நேர்காணலை மேற்கொண்டு ஞானம் சஞ்சிகையில் அதனைத் தொடராகப் பிரசுரித்திருந்தார்.

    அதன் நூல்வடிவம் இதுவாகும்.
    46 நாவல்களையும், ஆறு சிறுகதைத் தொகுதிகளையும்,
    8 பல்சுவைக் கட்டுரைகளையும் பல்வேறு தொகுப்பு நூல்களையும் இதுவரை தந்தவரான செங்கை ஆழியானின் படைப்பிலக்கியப் பணி இன்னமும் தடையின்றித் தொடர்கின்றது.

    இந்நேர்காணல் வழியாக அவரது இலக்கியத்தேடலின் ஆழமும் அகலமும் வெளிக்கொணரப்பட்டுள்ளன.

    வேர்களும் விழுதுகளும் இன்னும் வளரும்….

    ****************************************************
    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
    16/08/2017

    Share

  • “செவ்வரத்தம் பூ!!”

     

    320798_265797463459029_373147311_n

    *********************************

    கிராமத்துப் பூக்காரி
    நீதான்!

    மண்வாசனை வீசுவதால்
    நீதான்
    எங்கள் மண்ணின் மகாராணி!

    சினிமாப் பாணியில்
    சொல்வதானால்
    நல்லதொரு “நாட்டுக்கட்டை!”

    உனக்குக் கவர்ச்சி அதிகம்!
    எத்தனை கூட்டத்துள்ளும்
    கண்கள் உன்னையே தேடும்!

    மூக்கும் முழியுமாக
    முந்தானையால்
    பாதிமுகம் மறைத்துச் சிரிப்பாய்
    அற்புதம்!!

    ஒற்றைக் கல்லு
    மூக்குத்தியில் தான்
    உன் அழகின் உச்சம்
    இருக்கிறது!

    வீட்டில் நிறைகுடம் வைத்தால்
    சுமங்கலி நீதானே
    முன் நிற்பாய்!

    உச்சி முதல் பாதம்வரை
    உன்னை ஒருமுறை
    பார்த்தாலே போதும்
    கண்களுக்கு அப்படி ஒரு குளிர்ச்சி!!

    அது என்ன
    உனக்கு மட்டும் விதி விலக்கு??

    பெண்கள் வாடையே பிடிக்காத
    பிள்ளையார்
    உன்ன மட்டும் தன் தலையில்
    தூக்கி வைத்திருக்கிறார்?

     

    ***************************************

    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

    13/08/2017

    Share

  • பிரளயப் பிளவுப் பாறைகள்

    -காசிஸ்ரீ முனைவர் நா.ரா.கி. காளைராசன்

     

    பிரளயப் பிளவுப் பாறைகள்

     

    2004ஆம் ஆண்டு தமிழகத்தைச் சுனாமி தாக்கியது. ஆனால் இதைப்போலப் பல ஆயிரம் மடங்கு பெரிதான மிகப்பெரிய இரண்டு சுனாமிகள் அடுத்தடுத்துத் தோன்றி பாண்டிய நாட்டைத் தாக்கியுள்ளன.  அந்நிகழ்ச்சியைப் திருவிளையாடல் புராணம் விரிவாகக் கூறுகிறது.

    சுனாமி பற்றிக் குறிப்பிடும் திருவிளையாடற் புராணப் பாடல்கள் சில கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

    kalai1

    ஊழிக்காலத்தில் குமரிக்கோட்டைக் கொடுங்கடல் கொண்டதாகத் தமிழ் இலக்கியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.  பக்தி இலக்கியங்களான தலபுராணங்களிலும் கடல்கோள் பற்றிய செய்திகள் நிறைந்துள்ளன.  இதில் குறிப்பாகத் ‘திருவிளையாடல் புராணத்தில் வங்கக்கடல் கரையைக் கடந்து மதுரையைத் தாக்கியதாகக் குறிப்புகள் உள்ளன.

    அந்தமான் நிக்கோபார் நிலப்பரப்பை ஒட்டிப் பெரும் நிலத்திட்டுகள் இருந்துள்ளன. இப் பெரும் நிலத்திட்டுகள் அவற்றின்  நிலையிலிருந்து புரள்கின்றன.  இவ்வாறு நிலத்திட்டுகள் புரள்வதைப் பிரளயம் என்கிறது திருவிளையாடற் புராணம்.  அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுப் பகுதியில் பிரளயம் ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து சுற்றிலும் உள்ள நிலப்பகுதிகளில் பெரும் நிலநடுக்கங்கள் உண்டாகியுள்ளன.  இந்த நிலநடுக்கம் மதுரை உள்ளிட்ட தென்னிந்தியா முழுவதும் பெரும் தாக்கத்தை உண்டாக்கி இருக்கிறது. இந்த நிலநடுக்கங்களினால் பாறைகள் பிளவுபட்டுள்ளன.  இவ்வாறு பாறைகள் பிளவுபட்ட காரணத்தினால், இந்தப் பாறைகளிடையே பெரும் சந்துகள் (இடைவெளிகள்) உருவாகி இருக்கின்றன.

    இங்கே பெரும் நிலநடுக்கத்தால் பாறைகள் பிளவுபட்டுப் பாறைகளிடையே பெருஞ்சந்துகள் உருவாகிக் கொண்டிருந்த அதேநேரத்தில், அந்தமான் நிக்கோபார் பகுதியில் ஏற்பட்ட பிரயத்தைத் தொடர்ந்து பெரும் கடல்வெள்ளம் (பெருஞ் சுனாமி) உண்டாகியுள்ளது.  அந்த பெருஞ் சுனாமியானது அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளைச் சுற்றியுள்ள பர்மா, இந்தோனேசியா முதலான  நாட்டு நிலப்பரப்புகளையும், மதுரையை மையமாகக் கொண்டு தென்னிந்தியாவையும் தாக்கி அழித்துள்ளது.

    பிரளயத்தினால் ஏற்பட்ட பெரும் கடல்வெள்ளம் கரையைக் கடந்து தமிழகத்தைத் தாக்கும் போது, கடல்நீரால் அடித்துவரப்பட்ட கழிவுகள் எல்லாம் ஒன்று திரண்டு மாபெரும் கழிவுவெள்ளம் ஒன்று தோன்றிச் சுனாமி அலைகளுக்கு முன்னே வருகின்றது.  இந்தக் கழிவுவெள்ளமானது முன்னர் நிலநடுக்கத்தினால் ஏற்பட்டிருந்த பெரும் சந்துகளில் சென்று சேர்ந்து அடைக்கிறது.

    kalai2

    பெரும் நிலநடுக்கத்தினால் பாறைகள் பிளவுபட, பிளவுபட்ட பாறைகளுக்கு இடையே சுனாமியின் கழிவுகள் சென்று சேர்ந்து பிளவுகளை அடைத்துள்ளன.  காலப்போக்கில் இவ்வாறு சுனாமிக் கழிவுகளும் பாறைகளுடன் இறுகிப் பாறைகளாக மாறிவிடுகின்றன.

    பாறைகளுக்கு இடையே மண்புதைந்த இந்த நிகழ்ச்சியை “மண்புதைக்க, திசைபுதைக்க …. “ கடல்வெள்ளம் வந்ததாகத் திருவிளையாடற் புராணம் குறிப்பிடுகிறது.

    திருவிளையாடற் புராணத்தில் கூறியுள்ளபடி, பிளவுபட்ட பாறைகளிடையே மண்புதைந்து கிடக்கும் “பிரளயப் பிளவுப் பாறைகள்“ இருப்பதைத் தமிழகத்தில் பழனி அருகே விருப்பாச்சி என்ற இடத்தில் நன்கு காணும்படியாக உள்ளது.

    இதைப் போன்று, தமிழகத்தை ஒட்டிய ஆந்திரமாநிலத்திலும் பிரளயத்தினால் பிளவு பட்டு மண்புதைந்து கிடைக்கும் “பிரளயப் பிளவுப் பாறைகள்”  இருப்பதை நன்கு காணமுடிகிறது.

    புராணங்கள் எல்லாம் பொய் எனப் பலரும் கூறிவரும் இந்நாட்களில், புராணத்தில் பாடப்பெற்றுள்ள பாடல் வரிகளுக்குப் பொருள்கூறும் வகையிலான “பிரளயப் பிளவுப் பாறைகள் பல தமிழகத்திலும் ஆந்திராவிலும் காணக்கிடைக்கின்றன..

    கொடைக்கானல் மலையில் “குணா குகை” என்று அழைக்கப்படும் பாறைப்பிளவும் பிரளய காலத்தில் உண்டான மாபெரும் நிலநடுக்கத்தில் தோன்றியதாக இருக்குமோ?

    (குறிப்பு – கட்டுரையாளரின் இந்தக் கருத்து அறிவியல் அடிப்படையில் ஆராயப்பட வேண்டும்)

    கொதித்து எழுந்து தருக்கள் அறக் கொத்தி எடுத்து எத்திசையும்
    அதிர்த்து எறிந்து வகைள் எல்லாம் அகழ்ந்து திசைப் புறம் செல்லப்
    பிதிர்த்து எறிந்து மாட நிரை பெயர்த்து எறிந்து பிரளயத்தில்
    உதித்து எழுந்து வருவது என ஓங்கு திரைக் கடல் வரும் ஆல் (திருவிளையாடல் புராணம்  1299. 

    மண் புதைக்கத் திசைபுதைக்க மயங்கி இருள் போல்  வருநீத்தம்
    விண் புதைக்க எழு மாட வியன் நகரின் புறத்து இரவி
    கண் புதைக்க வரும் அளவில் கண்டு அரசன் நடுங்கிப்
    பெண் புதைக்கும் ஒருபாகப் பிரான் அடியே சரண் என்னா (திருவிளையாடல் புராணம் 1302)

    நிவப்பு உற  எழுந்த நான்கு மேகமும் நிமிர்ந்து வாய் விட்டு
    உவர்பு உறு கடலை வாரி உறிஞ்சின உறிஞ்ச லோடும்
    சிவப் பெரும் கடவுள் யார்க்கும் தேவ் எனத்
    தெளிந்தோர் ஏழு பவப் பெரும் பௌவம் போலப்
    பசைஅற  வறந்தது அன்றே (திருவிளையாடல் புராணம் 1305)

     

     

     

    Share

  • தமிழிசைப்பண்கள் (1)

     

    சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

    **************************************************

    உலகின் முதல் இசை

    தமிழிசையே!!

    ***********************************************

    இசைத்தமிழின் தொன்மை – 74

    ***********************************************

     20733166_1468717456500351_41761712_n

    பழந்தமிழிசையில் பண்கள்

    **********************************

    **************************************************

    தமிழ்க்கீர்த்தனைக் காலம் : கி.பி.1550 – 1800

    *******************************************

     

    கீர்த்தனை என்பது இசைப்பாடல் வகைகளுள் ஒன்றாகும்.

     

    பெரும்பாலும் இறை புகழ் பாடும் இசைப்பாடல்களாக உள்ளன.

     

    பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் ஆகிய நிலையில்

    எடுப்பு, தொடுப்பு, முடிப்பு எனும் நிலையில்

    இவை அமைந்துள.

     

    கலித்தொகைப்பாடலில் உள்ள தரவு, தாழிசை, சுரிதகம்

    இவ்வகை முன்னோடிகளாக உள்ளன.

     

    இவ்வகையில் தமிழில் கீர்த்தனைப் பாடல்கள்

    சீகாழி முத்துத்தாண்டவர் கி.பி.1525 – 1605 காலம் முதல் தொடங்கிற்று.

     

    முத்துத்தாண்டவர் திருஞான சம்பந்தரைப் போல்

    சீகாழியில் பிறந்தவர்.

     

    இவர் பாடிய 60 கீர்த்தனைகள் இன்று கிடைத்துள.

     

    இவர் தமிழ்க் கீர்த்தனையின் தந்தையாக விளங்குகிறார்.

     

    நாட்டியத்திற்குரிய பதம் என்கிற இலக்கிய வகையையும்

    இவர் படைத்துள்ளார்.

     

    தமிழ்நாட்டியப் பதத்தின் தந்தையாகவும்

    இவர் போற்றப்படுகிறார்.

     

    இவர் பாடிய நாட்டியப் பதங்கள் 25 கிடைத்துள.

     

    இவர் தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய காலம் கீர்த்தனைக்

    காலமாகக் கணக்கிடப் பெற்றுள்ளது.

     

    முத்துத் தாண்டவரைத் தொடர்ந்து

    பாபநாச முதலியார் (கி.பி.1640-1740)

    மிகச் சிறந்த இயலிசைப் புலவராக உள்ளார்.

     

    இவர் படைத்த கும்பேசாக் குறவஞ்சி எனும்  நூலைப் பாடியுள்ளார்.

     

    குறவஞ்சி நூலின் முதல் நூலாக இந்நூல் திகழ்கிறது.

     

    இவரைத் தொடர்ந்து இராமநாடகக் கீர்த்னை பாடிய

    சீகாழி அருணாசலக் கவிராயர் உள்ளார்.

     

    கம்பராமாணயத்தை இசை நாடகக் கீர்த்தனையாக

    இவர் இயற்றியுள்ளார்.

     

    இவர் இசை நாடகக் கீர்த்தனை பாடிய முதன்மையராக

    உள்ளார்.

     

    இவரைத் தொடர்ந்து தில்லைவிடங்கன்

    மாரிமுத்தாப்பிள்ளை (1712 – 1787) உள்ளார்.

     

    பழிப்பதுபோல் புகழ்ந்து பாடும் நிந்தாஸ்துதியில் அமைந்த தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய முன்னோடியாக இவர் உள்ளார்.

     

    இவர் பாடிய 25 கீர்த்தனைகள் இன்று கிடைத்துள.

     

    முத்துத்தாண்டவர்,  

    அருணாசலக் கவிராயர்,

    மாரிமுத்தாப்பிள்ளை

    மூவரையும் சீர்காழி மூவர் என்றும்

    தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய மூவர்

    என்றும் அழைப்பர்.

     

    இவர்கள் பெயரால் சீர்காழியில் மணிமண்டபம் அமைக்கப்பெற்றுள்ளது.

     

    தமிழக அரசு சீர்காழி மூவர் விழாவையும்

    ஆண்டுதோறும் கொண்டாடி வருகின்றது.

     

    இம்மூவர்களையும் தொடர்ந்து “தாயே யசோதா” என்று தொடங்கும் தோடி இராகக் கீர்த்தனை பாடிய

    ஊத்துக்காடு வேங்கட சுப்பையர் (1715 – 1775) உள்ளார்.

     

    இவர் பாடிய 11 க்கும் மேற்பட்ட கீர்த்தனைகள்

    இன்று வழக்கில் உள்ளன.

     

    இவரைத் தொடர்ந்து திருவண்ணாமலை இறைவன் மீது அருணாசலக் கீர்த்தனை பாடிய வீரணப் புலவர் (1720 – 1810) உள்ளார்.

     

    இவர் பாடிய 398 இசைப்பாடல்கள் உள.

     

    இக்காலத்தில் பள்ளு நாடகம், நொண்டி நாடகம், குறவஞ்சி என்கிற இசை நாடக இலக்கியங்கள் தோற்றம் பெற்றன.

     

    குறவஞ்சியில் மட்டும் சுமார் 130 நூற்கள் உள.

     

    கும்பேசர் குறவஞ்சி, குற்றாலக் குறவஞ்சி,

    சரபேந்திர பூபாலக் குறவஞ்சி, விராலிமலைக்குறவஞ்சி, தியாகேசர்குறவஞ்சி என்கிற நாட்டிய நாடகங்கள் தோற்றம் பெற்றன.

     

    குமரகுருபரர் (1615 – 1688),

    பரஞ்சோதி முனிவர் (1675 – 1725),

    அவிநாசி நாதர் (1725 – 1785),

    தொட்டியக்கலை சுப்பிரமணிய முனிவர் (கி.பி.1740-1810) போன்றோர் தோன்றி  நூற்களைப் படைத்துள்ளனர்.

    இந்நூற்களில் இசைபற்றிய செய்திகள் உள.

    நந்தனார் சரித்திரக் கீர்த்தனையும்

    இதர கீர்த்தனைகளையும்

    பாடிய கோபால கிருஷ்ணபாரதியார் (1790-1885)

    இசைத்தமிழ் உலகிற்குப் பெரிதும்

    சேவை புரிந்தவராக உள்ளார்.

    இவரின் நந்தன் சரித்திரக் கீர்த்தனை மிகச் சிறந்த

    இசை நாடக நூலாகும்.

     

    இவரின் ஏனைய கீர்த்தனைகள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் மூலம் பதிப்பிக்கப் பெற்றுள்ளன.

     

    இவரையும் சேர்த்து தமிழ்க் கீர்த்தனை நால்வர் என்று கூறும் வழக்காறும் நிலவுகிறது.

     

    18, 19 நூற்றாண்டுகளில் இசைத்தமிழுக்கு வளம் சேர்க்கும் படைப்புகளைத் பலர் தந்துள்ளனர்.

     

    இராமகவி (1750-1810) என்பார் தஞ்சையிலிருந்து

    சென்னைக்குச் சென்றவர்.

     

    இவர் பாடிய 9 பதங்கள் அச்சில் வந்துள.

     

    பாலகவி செண்பக மன்னார் (1789 – 1840)

    பார்வதி திருக்கல்யாண நாடகம்,

    சிவராத்திரி நாடகங்களை எழுதியுள்ளார்.

     

    ஆனைஐயா (1798 – 1824) தஞ்சை இரண்டாம் சரபோஜி

    அவையில் இருந்தார்.

     

    இவரும் இவரின் சகோதரர் ஐயாவையர் சிறந்த இசைவிற்பன்னர்களாக இருந்தனர்.

     

    தெலுங்கு, தமிழ் மொழிகளில் இசைப் பாடல்களைப்

    பாடியுள்ளனர்.

     

    26 தமிழ்க் கீர்த்தனங்கள் வழக்கில் உள.

    வைத்தீசுவரன் கோயில் சுப்பராமையர் (1800-1850)

    வைத்தீசுவரன் கோயில் முத்துக்குமாரசாமி மீது

    76 பதங்கள் பாடியுள்ளார்.

     

    இவை குஜ்லி பதிப்பில் வெளிவந்துள்ளன.

     

    கனம் கிருஷ்ணய்யர் (1825-1880) கன இராகங்களில்

    பாடுவதில் வல்லவர்.

     

    இவர் கவித்தலம் இராமபத்திர மூப்பனார் மீது குறவஞ்சி பாடியுள்ளார்.

     

    இவர் பாடிய 57 கீர்த்தனைகளை உ.வே.சாமிநாதய்யர் பதிப்பித்துள்ளார்.

     

    இசைத்தமிழ் அறிஞர்களுள்

    நீலகண்ட சிவனும் (1839-1900) ஒருவராவார்.

     

    இவர் பாடிய இசைப் பாடல்கள் திருநீலகண்ட போதம்

    என்கிற பெயரால் 1895 இல் அச்சில் வந்துள.

     

    தேவாரம், திருவாசகம், தாயுமானவர்  பாடல்கள் போல்

    இவை உள.

    இவர்4446 பாடல்கள் வெளிவந்துள்ளன.

     

    தஞ்சை கரந்தையைச் சார்ந்த ஆறுமுக உபாத்தியாயர் (1820-1890) பாடிய கீர்த்தனங்கள் சிவ சுப்பிரமணிய சுவாமி கீர்த்தனம்

    என்கிற பெயரில் அச்சில் வந்துள.

     

    மரக்கத்தூர் ஆறுமுக சுவாமிகள் (1827-1888)

    போலீஸ்காரராக இருந்தவர்.

    கிளிக் கண்ணி பாடியுள்ளார்.

     

    தஞ்சை வாசுதேவ கவிபாடிய 76 பதங்கள்

    தஞ்சை சரசுவதி மகால் நூல்நிலையம் மூலம்

    வெளிவந்துள்ளன.

     

    இவர்களைப் போல் பலர் இசைத்தமிழ்ப் பாடல்களைப் படைத்துள்ளனர்.

    அருட்பிரகாச இராமலிங்க அடிகளார்,

    வேதநாயகம் பிள்ளை,

    கிளிக்கண்ணி சுப்பராய சுவாமிகள்,

    மாம்பழக் கவி,

    காவடிச்சிந்து அண்ணாமலை ரெட்டியார்,

    குணங்குடி மசுதான் சாகிப்

    போன்றோர் இசைத்தமிழ் வளர்த்த

    சான்றோர்களாக உள்ளனர்.

     

    இராமலிங்க அடிகளார் (1823 – 1874) படைத்த

    திருவருட்பா பாடல்கள் ஆறு திருமுறைகளாக வகுக்கப் பெற்றுள்ளன.

     

    இவை 5818 பாடல்களைக் கொண்டுள.

    இவைகளில் 1011 பாடல்கள் இசைப் பாடல்களாக உள்ளன.

     

    இவை இன்றைய இசை அரங்குகளில்

    பாடப் பெற்று வருகின்றன.

     

    மாயூரம் வேத நாயகம் பிள்ளை (1826 – 1889) பாடிய

    சர்வ சமய சமரசக் கீர்த்தனை என்கிற இசைப்பாடல்கள்

    இன்றைய இசை அரங்குகளில் பாடப்பெற்று வருகின்றன.

     

    192 இசை உருப்படிகள் உள.

     

    கிளிக்கண்ணி என்கிற இசை வகை உருப்படிகளைப் பாடிய கிளிக்கண்ணி சுப்பராய சுவாமிகள் (1820 – 1890) காவல்துறையில் தலைமைக் காவலராக இருந்தவர்.

     

    இவர் பாடிய 102 கிளிக்கண்ணிப் பாடல்கள் உள.

    இவரைப் பின்பற்றி பாரதியார் கிளிக் கண்ணிப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார் பலரும் பாடி வருகின்றனர்.

     

    மாம்பழச் சிங்க நாவலர் (1836 – 1884) பழனியில் பிறந்தவர் மூன்றாவது வயதில் ஏற்பட்ட அம்மை நோயால் கண்பார்வையை இழந்தார்.

     

    இவர் பாடிய பாடல்கள் கீதாமிர்தசாரம் என்கிற பெயரில் வெளிவந்துள்ளது. இந்நூலில் 56 கீர்த்தனைகள் உள.

     

    காவடிச்சிந்து அண்ணாமலை ரெட்டியார் (1865 – 1891) பாடிய காவடிச்சிந்துப் பாடல்கள் கிளிக் கண்ணியைப் போல்

    இசைத்தமிழ் உலகில் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தி உளது.

     

    இப்பாடல்களில் அமைந்துள்ள இசையமைதி அப்துல்காதர்

    என்கிற இசுலாமியரையும் பாரதியாரையும் ஈர்த்தது.

     

    இவர்களைப் போல் பலரும் காவடிச் சிந்துப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளனர்.

     

    குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபு (1825 – 1875) பாடிய பாடல்கள் இசைத்தமிழுக்கு வளம் சேர்த்துள்ளன.

     

    இவைகளைத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள்

    கண்டு கொள்வதில்லை என்பதும் மிகவும் வருந்துதற்குரிய ஒன்றாகும்.

     

    இசைத்தமிழ் வளர்ச்சிக்கு தொண்டாற்றியோர்:

    1. திருவாரூர் இராமசாமி பிள்ளை
    2. பெரிய திருக்குன்றம் சுப்பராமையர்
    3. இராமகவி
    4. ஆனை ஐயா
    5. பட்டாபிராமய்யர்
    6. கனம் கிருஷ்ண ஐயர்
    7. பராங்குசதாசர்
    8. நீலகண்ட சிவம்
    9. பட்டணம் சுப்ரமணிய ஐயர்
    10. செவற்குளம் கந்தசாமிப் புலவர்
    11. மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை
    12. சுந்தர முதலியார்
    13. ஆறுமுக உபாத்தியாயர்
    14. முருகேச கவிராயர்
    15. சுப்பிரமணிய பண்டிதர்
    16. செய்யூர் செங்கல்வராய சாஸ்திரி
    17. அகத்தியலிங்க கவிராயர்
    18. இராசப்ப முதலியார்
    19. சின்னசாமி நாயுடு
    20. சரவணபவ தாசர்
    21. வ. த. சுப்ரமணிய பிள்ளை
    22. நமச்சிவாய நாவலர்
    23. குப்புசாமி கிராமணி
    24. காஞ்சி சபாபதி முதலியார்
    25. கிருஷ்ணசாமி ஐயா
    26. வேலாயுதக் கவிராயர்
    27. கோவிந்தராச தேசிகர்
    28. சண்முக முதலியார்
    29. சாமிநாத தாசர்
    30. பாலசுப்ரமணிய முதலியார்
    31. காமியப்பக் கவிராயர்
    32. முத்துசாமிக் கவிராயர்
    33. வடலூர் வள்ளலார் இராமலிங்கர் (கீர்த்தனைகள்)
    34. சென்னிகுளம் அண்ணாமலை ரெட்டியார் (காவடிச் சிந்து)
    35. குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபு
    36. கோட்டையூர்ச் சிவக்கொழுந்து தேசிகர்
    37. கவி குஞ்சரபாரதி
    38. முத்துத் தாண்டவர்
    39. பாபநாசம் சிவன்
    40. மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை
    41. பாரதியார்
    42. தேசிக விநாயகம் பிள்ளைபல கீர்த்தனைகளை இயற்றினார்.
    43. பாரதிதாசன்
    44. சுத்தானந்த பாரதியார்
    45. பெரியசாமித்தூரன்தமிழிசைப் பாடல்களை மிகுதியாக இயற்றினர்.

     

     

     

    ***********************************************

    சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

    08/08/2017

     

     

    XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

    Share

  • வனநாயகன் – புதினம்: ஓர் அறிமுகம்

    வல்லமை வாசகர்களுக்கு,

    ஆரூர்பாஸ்கரின் அன்பு வணக்கங்கள்!

    baskar-pic“வனநாயகன் – மலேசிய நாட்கள்” எனும் எனது இரண்டாவது புதினம் (நாவல்) கிழக்குப் பதிப்பகத்தால் கடந்த ஜனவரியில் வெளியிடப்பட்டது.

    2017-சென்னை புத்தகத் திருவிழாவில் வெளியான நாள்முதல் வாசகர்களிடம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்ற வனநாயகனை உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதில் மிக்க மகிழ்ச்சி!

    வனநாயகன் குறித்து நான் எழுதுவதைவிட, “காங்கிரீட் வனத்தில் ஒரு யுத்தம்” எனும் தலைப்பில் நண்பரும் விமர்சகருமான  திரு. சுரேஷ் கண்ணன் எழுதிய விரிவான அறிமுகக் கட்டுரையின் ஒரு சிறுபகுதியை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வது சரியாக இருக்குமென நினைக்கிறேன்.

    “…..மலேசியாவில் இயங்கும் வங்கிகளில் ஒரு பெரிய வங்கி, நஷ்டமடைந்து கொண்டிருக்கும் இன்னொரு சிறிய வங்கியை தன்னுடன் இணைத்துக் கொள்கிறது. இரு வங்கிகளின் இணைப்பு தொடர்பான தகவல் நுட்பங்களை கையாளும் குழுவின் தலைமைப் பொறுப்பில் நியமிக்கப்பட்டிருப்பான் சுதா. அவனுக்கும் மேலே பல பெரிய தலைகள். பல மாதங்கள் நீடிக்கும் இந்த அசுரத் தனமான உழைப்பு நிறைவேறப் போகும் இறுதி நாளில் சுதாவிற்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. அந்த அழைப்புதான் அவனது பணி பறிபோக காரணமாக இருக்கிறது. ஆனால் அது அவனை வெளியேற்றுவதற்கான ஒரு தந்திரமான வழி மட்டுமே. சுதாங்கன் இப்படி பழிவாங்கப் படுவதற்கு பின்னால் தனிநபர்களின் அற்பக் காரணங்கள் முதல் நாட்டின் பொருளாதாரத்தையே சிதைக்கும் பெரிய காரணங்கள் வரை பல உள்ளன. அவைகளைத் தேடி நாயகன் அலைவதே ‘வனநாயகன்‘ எனும் இந்தப் புதினம். 

    புலம்பெயர் இலக்கியத்தின் வகைமையில் இணையும் இந்தப் புதினம் ஒருவகையில் பயண இலக்கியமாகவும் அமைந்திருக்கிறது. மலேசிய நாட்டைப் பற்றிய கலாசாரக்கூறுகளின் பல்வேறு நுண்விவரங்கள், சுற்றுச்சூழலில் ஏற்படுத்தப்படும் பாதிப்புகள், நிதி மோசடிகள், இன அரசியல், பிரஜைகளின் படிநிலை அந்தஸ்து, அந்தப் பிரதேசத்தின் முக்கியமான இடங்களைப் பற்றிய விவரணைகள், சட்டவிரோதக் காரியங்கள், குழுக்கள் போன்ற தகவல்களால் நிறைந்திருக்கின்றன. ஆனால் இவையெல்லாம் ‘இதைப் பற்றி சொல்கிறேன் பார்‘ என்று புதினத்தில் இருந்து தனியாக துண்டித்து விலகித் தெரியாமல் அதன் போக்கிலேயே உறுத்தாமல் விவரிக்கப்பட்டிருப்பது நூலாசிரியரின் எழுத்து திறனிற்கு சான்று. சம்பவங்களின் காலம் தோராயமாக இரண்டாயிரம் ஆண்டில் நிகழ்வதால் அது தொடர்பான சம்பவங்கள், அடையாளங்கள் மிகப் பொருத்தமாக இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. “

    என்னைப் பொறுத்தவரை எழுதுவதைவிடவும், அது அச்சாகி நூலாக வெளியாவதை விடவும் எழுதியவனுக்கு மகிழ்வூட்டக் கூடிய ஒரு விசயம் அந்நூல் குறித்தான உரையாடல்கள்தாம். அந்த வகையில் வனநாயகனை வாசித்து பதிவுகள், மின்னஞ்சல்கள் வழியாகத் தொடர்ந்து உற்சாகமளித்து வாழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் அனைத்து வாசகர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்!

    ***

    புதின ஆசிரியரைப் பற்றி…

    அமெரிக்காவின் ஃப்ளாரிடா (Florida) மாகாணத்தில் வசிக்கும் திரு. ஆரூர்பாஸ்கர் மென்பொருள் துறையில் பணிபுரிகிறார்.  தனது சொந்த ஊரான ஆரூரை (திருவாரூர்) தனது பெயருடன் சேர்த்து ஆரூர் பாஸ்கர் எனும் புனைபெயரில் எழுதிவருகிறார்.

    “சிறகுகள் கல்வி அறக்கட்டளை” எனும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனத்தை நடத்திவரும் இவர், கவிஞர், எழுத்தாளர் எனப் பன்முகம் கொண்டவர்.

    இவருடைய நூல்கள் : என் ஜன்னல் வழிப்பார்வையில் (கவிதை), பங்களா கொட்டா, வனநாயகன் – மலேசிய நாட்கள் (புதினங்கள்).

    இணையதளம்: http://aarurbass.blogspot.com/
    முகநூல்: https://www.facebook.com/aarurbass
    மின்னஞ்சல்: aarurbass@gmail.com

    ***

    நூல்கிடைக்கும் விவரம்:

    வனநாயகன் – மலேசிய நாட்கள்
    ஆரூர் பாஸ்கர்,
    கிழக்கு பதிப்பகம்,
    பக்கங்கள் 304, விலை ரூ.275

    நூலை இணையவழியே வாங்க:
    வனநாயகன் – மலேசிய நாட்கள்
    https://www.nhm.in/shop/9788184936773.html

    அமெசான் கிண்டில் வடிவில் வாங்க:
    https://www.amazon.in/dp/B06X9VTR71?_encoding=UTF8&keywords=vananayagan&qid=1487947428&ref_=sr_1_1&s=digital-text&sr=1-1

     

     

     

    Share