”கூராழி(சுதர்ஸன சக்கிரம்) போல்குன்றை சீராயர் ஏந்தினர்
காரூழி(ஊழி மழை தொடுத்தான்)இந்திர கர்வத்தை -நேராக்கி(அடக்கினர்)
பாராழி(இங்கு பார் கோகுலம், ஆழி-கடல்போல் மழை) பெய்யாது பாதுகாத்த பாற்கடல்
நாரா யணரேகண் ணன்’’….கிரேசி மோகன்….!
Author: கிரேசி மோகன்
-
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
Yadavabhyudayam 12 – Goverdhan -Indra, thunder, lightning, umbrella -pearls – anantha holding the earth (sandal paste on his arms) living in the caves normally for the entire duration of the rains. -
ரமண வசனாம்ருதம்….!
”உள்ளதைப் பார்த்திரு உள்ளது நாற்பது
கள்ளுண்டோர் காணார் கலயத்தை: -மெள்ளநீ
வந்தவழி சென்று வரவேற்பாய் ஆன்மனை:
மொந்தை அகந்தை மொழி’’….கிரேசி மோகன்….!“எந்தவேலை ஆனாலும் எந்தவேளை ஆனாலும்,
சிந்தையில் சித்தை சுகித்திருக்க, -அந்த,
சமாதி லயமே சகஜமாகும் ,பட்ஷம்,
சமாதானம் ஆகும் சலிப்பு”….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
yadavabhyudayam 11 – Kalia -lr – Krishna on the hood of Kaliya looked like his footrest made of sapphire studded with ruby with the red eyes of Kaliya. He danced on the five heads of Kaliya (the five senses) extricating the poison of sensual desires) — when the mind climbs over the senses and dances with the ecstacy of the love for Krishna, the Kaliya is subdued and mind is at peace. This can be done only when Krishna takes possession of the mind. ”காளிங்கன் மந்திமனம்,மாலிங்கு ஐம்புலனை
சோளிங்கர் சிங்கமாய் சீர்படுத்தல்: -தாளிங்கு,
தேசிகர் சொன்னாற்போல் தெய்வ அவதாரம்
பாசிநிறக்(பச்சை மால்) கண்ணன் பதம்’’….கிரேசி மோகன்…! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180126 – Yadavabhyudayam 10 – Krishna returns from the forest in the evening, guiding the cattle home. Covered with dust, the evening sun playing with shadows on his person. To the gopikas of Gokula , it was as though Kamadeva was marching with his full army. lr- indian ink -watercolour ’’பொன்னிற வண்ணப் புழுதி எழுந்துயர்
விண்ணவர் கண்ணில் விழுந்திட -செந்நிற
மாலையில், கோபியர்க்கு மன்மதன் தோற்றத்தில்,
வேலை(பசுக்களை மேய்த்தல்) முடிந்துமால் வீடு’’….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180125 – Yadavabhyudayam 09 VastrApaharanam- wm watercolour indian ink 24x32cms
Desika:” Casting of ones vasanas, (Krishna takes away the clothes) one bathes in Krishnaanubhava, which destroys all sins. Then the gopikas appeal to get their clothes back. But he makes them to come out with folded hands, to discard their identification with the body (daehathma buddhi) — and surrender — to qualify for mukthi. Then he gives them their new cloaks, under the pretext of giving back their clothes, cleansed with the kundhamukundha sambandha. (kun dhyati, kills sins, moksha dadathi, mukundah) Until this happens, the cycle of births will continue.
Contact with the branch of the kundha tree to cleanse it of the illusion of daehatma Sambandam.
When this realization dawns, with his grace, one is released from the cycle of births.நீல யமுனையில் நீந்திய கோபியர்
சேலைப் புதையலை சேகரித்தோன் -நாளை
சபையில் துரோபதை சோகம் களைந்து
அபயம் அவளுக்(கு) அளிப்பு….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180124 – Yadavabhyudayam 08 -lr – indian ink -watercolour – After stealing butter, Krishna hides from the gopikas. He prays to his jingling ornaments to be silent and not give him away. ”மந்தி யொடுகண்ணன் மாற்றாள்தோட் டத்(து)அறையில்
வந்து டுவார்களோ! வால்சுருட்டிக் -குந்தடா,
வானரத் தோடன்னை பூணனியி டம்வேண்டல்,
நா(ன்)நரன் ஆனதே னோ!’’….!(OR)….!
‘மந்தி யொடுகண்ணன் மாற்றாள்தோட் டத்(து)அறையில்
வந்து டுவார்களோ! வால்சுருட்டிக் -குந்தடா:
அன்னை அலங்காரம்(Ornaments) சொன்னசொல் கேட்குமா!
கண்ணன் நாரணனைக் கேட்பு’’….கிரேசி மோகன்….! -
கண்டேன் அனுமனை
இன்றல்ல, என்றுமே ‘’அனுமத் ஜெயந்தி”….அனுமார் சிரஞ்சீவி ஆயிற்றே….ஆதலால் உங்கள் மேலான பார்வைக்கு….!
கண்டேன் அனுமனை
—————————
காப்பு
———-
சேரதீ சென்றிலங்கை சேதாரம் செய்தோனே
மாருதி ராமன் மனமகிழ்வே -சாரதியாய்
என்பால் தமிழோட்டும் நண்பன் ரவிமகிழ
வெண்பாவில் வந்துநீ குந்து….
————————————————————–அனுமந்த ராயா அசகாய சூரா
தினமுந்தன் பாதம் தொழுவேன் -எனையிந்த
பாழும் மனமென்ற ஆழியைத் தாண்டிட
தோழா கொடுத்திடு தோள்….(1)அனுதினம் ராமா யணமதை ஓதும்
அனுமனே அஞ்சனை அன்பே -கணுவிலா
பக்திக் கரும்பே பயமிலா வாழ்க்கை
சித்திக்கச் செய்வாய் சரண்….(2)வினய வடிவம் விழிகளில் பாஷ்பம்
கணைவிடு ராமன் கதையே -துணையாய்
அணையா விளக்காய் அமர்ந்த அனுமான்
இணையே(தும்) இல்லா இறை….(3)பாரிஜாத வாசம் பணிராமன் காரியம்
வேறுஜாதி வானரம் மாருதி -மாறுவேடம்
பூண்டுவந்த ருத்திரன் பூமிவாயு புத்திரன்
வேண்டுவோர்தம் வீட்டில் வரவு….(4)அண்ணல் நினைப்பினால் கண்ணில் பனித்திரை
விண்ணில் பறந்தோன் வெகுளியாய் -திண்ணையில்
ஸ்ரீ£ராம் ஜெயராம் ஜெயஜெய ராமென்று
தீராத் தவத்தில் திளைப்பு….(5)வீரன் வினயன் வெகுசமர்த்தன் ஈசனவ
தாரன் ரகுநாதன் இஷ்டவேலைக் -காரன்
கடல்கடந்து அய்யன் கணையாழி தந்த
உடல்கடந்தோன் உள்ளம் உணர்….(6)இந்திர ஜித்தனின் தந்திரக் கட்டகல
எந்திர வேகத்தில் ஏகிய -சுந்தரன்
வெற்ப்பெடுத்து வந்தவனின் வீரக் கழல்களை
நிர்பயம் கொள்ள நெருங்கு….
நிர்பயத்தில் மூழ்த்தும் நெருப்பு….(7)”ராம்”புகல் மந்திரம் ஜாம்பவான் உந்துதல்
வான்புக ஓங்கிய வானரம் -தேன்புகும்
கூந்தலாள் சூடாமணி ஏந்தி எஜமான்முன்
சேர்ந்தனன் சேவடி சேர்….(8)புரவிகள் ஏழினைப் பூட்டிய தேரில்
இரவியோ(டு) ஏகி உயர்ந்த -அறிவினைப்
பெற்ற கவிக்குல பேரொளியை காகுத்தர்(கு)
உற்ற அனுமன்தாள் பற்று….(9)வாயு குமாரன் வலிமிகு தோளினன்
ஆய கலைகள் அறிந்தவன் -தூயநல்
நெஞ்சினன் தொல்லை அழிப்பவன் தாயவள்
அஞ்சனை மைந்தன் அரண்….(10)வாயு குமாரன் வலிமிகு தோளினன்
ஆய கலைகள் அறிந்தவன் -மாயவன்
அஞ்சன வண்ணனின் ஆருயிர்த் தோழனை
நெஞ்சினில் வைக்க நிறைவு….(11)சினத்தீ இராவணன் சீர்மல்கு தீவில்
கணத்தில்தீ வைத்து அசோக (OR) கொளுத்தி-வனத்தில்
கணையாழி தந்தன்னை கண்ணீர் துடைத்தோய்
வினையாழி தாண்டிட வை….(12)எஜமானன் ராமனுக்(கு) என்றும் பணிந்த
நிஜமான பக்தன் அனுமான் -புஜத்தில்
வடைமாலை சார்த்தி வணங்கி உறங்க
விடிகாலை காண்போம் வியப்பு….(13)எங்கு இராமன் காதை நிகழ்ந்தாலும்
அங்கு விழியிலா னந்தபாஷ்பம் -பொங்கிவர
கைத்தாளம் இட்டு குதூகலிக்கும் மருதியின்
மெய்த்தலம் சிந்திக்க மாண்பு….(14)திடமான பக்தி தெளிவான ஞானம்
கடமை தவறாத கர்மம் -அடைய
அனுமானை அஞ்சனை மைந்தனை என்றும்
மனமாறப் போற்றி மகிழ்….(15)தன்பலம் காட்டா தவசீலன் தர்மமென்றால்
தன்பலன் பாரா(து) உழைப்பவன் -தன்புலன்
ஐந்தினை ஆளும் அனுமனை, வாயு
மைந்தனைப் பாடல் மகிழ்வு….(16)சுந்தர காண்ட சுருதி உரைக்கும்
மந்திர வாசக மாருதியே -எந்திரமாய்
உண்டு உறங்கி உலகக் கிணற்றில்
மண்டூகம் ஆச்சே மதி….(17)பொறிகளின் சூழ்ச்சியால் பெண்களின் காமக்
குறிகளில் வீழ்ந்திட வாழ்க்கை -நெறிதவறி
கஜ்ராஹோ கெட்டகனா காணாது கண்விழிக்க
பஜ்ரங் பலீ பணி….(18)திருத்துழாய் காட்டில் கருத்துடன் ராமன்
திருப்பெயர் ஓதும் தவமே -மருத்துவக்
குன்றேந்தி வந்தோய் குணமயக்கம் போக்கிட
இன்றேந்தி வாருமய்யா இங்கு….(19)பொன்னும் கிடைக்கும் புதனும் அகப்படும்
எண்ணும் எழுத்தும் இருவிழியாய் -மின்னும்
கவிக்குல முக்யன் கமல பதங்கள்
தவிக்கையில் தோன்றும் துணைக்கு….(20)மூவாசை கொள்ளா முனிவன் (OR)முதல்வோன் ரகுராம
சேவாசை கொண்ட சிவரூபந் பூவாச
சேவைசெய் ஆசை சிவரூபன் -பூவாச
அன்னையைக் கண்டு அசோக வனத்திடை
இன்னலைத் தீர்த்தோன் இவன்….(21)ஆஞ்ச நேயன் அசாத்திய சாதகன்
காஞ்சன அன்னையைக் கண்டன்று -வாஞ்சையாய்
வில்லாளி நாயகன் வாக்களிப்பை விண்டுரைத்த
சொல்லாளி சுந்தரன்பேர் சொல்லு….(22)புலன்களாம் ஐவரோடு ஆறா காது
விலங்கினைப் பூட்டிய வாயு -குலன்மகன்
தாசரதி தோழன் தசகண்ட ராவணன்
வாசலெதிர் வந்தோன்வால் வாள்….
வாசலெதிர் வந்தோன்சீர் பேசு….(23)இராமன் இளையோன் இருதோள் இருக்க
இராவணன் போரில் இறக்க -அரோஹரன்
அம்சனே அஞ்சனை ஆண்மகனே வானர
வம்சனே வாழியநின் வாகு….(24)குரங்கெண்ணம் காக்க மருந்துண்ண வைக்க
விரைந்தோடிக் கண்டாய் வரையை -திருந்தேன்
மலைநிகர்த்த நீயிருக்க மற்றெதையோ நாடினேன்
தலையிருக்க வாலாடும் தீங்கு….(OR)
தலையிருக்க வாலாட்டத் தோடு….(25)அறிவில் கதிரொளி ஆற்றலில் ஈசன்
திருவில் ஜனகமகள் தாசன் -உறவில்
குகனோடு ஆறானான் காகுத்தன் நட்பில்
நிகரில்லா மாருதியை நண்ணு….(OR)….(26)அறிவிலோ ஆசானாம் ஆற்றலில் ஈசன்
திருவிலோ ஜானகிக்கு தாசன் -உறவில்
குகனோடு ஆறாம் ரகுநாதன் தேர்வு
நிகரில்லா மாருதியை நண்ணு….(27)வானரம் ஆயிரம் வாயைப் பிளந்திட
வானுற ஓங்கிநீள் வாரிதி -ஜாணுற
தாவி இலங்கைக்கு மேவிய மாருதியை
சேவிக்க சித்திக்கும் சத்து….(28)உரம்கொடுக்கும் ஓங்க, கரம்கொடுக்கும் தாங்க
அரன்படைத்த அம்சன் அனுமான் -வரம்கொடுக்கும்
காலில் சிரம்கிடக்க, ஏழு மரம்தடுத்தும்
வாலி திறன்முடித்தோன் வாழ்த்து….(29)பகுத்தறி வாளன் பரமராம பக்தன்
அகத்துறை ஆன்மன் அனுமான் -மகத்துவம்
பாடு ,மலர்ப்பதம் நாடு இகத்துடன்
வீடும் இணைந்திடும் வாழ்வு….(30)தத்துவமாய் சைவன், தரணியில் ராமனின்
வித்தாய் விளைந்ததால் வைணவன் -மத்வ
மதமூலன் வாயு மகனனுமான் ராசி
பதமூலம் ஆசி பலன்….(31)இராமவென்று கூறல் இராமவுரு காணல்
இராமகதை கேட்டல், இருப்பு -இராமன்கால்
என்றிருக்க மாருதிபோல், என்றும் குணசீலக்
குன்றுச்சியில் வைக்கும் குரங்கு….(32)சீதை துயர்தீர்க்க வாத மகனாக
பூதலம் வந்தவுமை பாகனை -ஆதவன்
கூடவே சென்றன்று பாடம் பயின்றோனை
நாடவே நாடுமுனை நாடு….(33)சேராது துஷ்ட சகவாசம், சேர்ந்தாலும்
மாறாது மனம்வாயு மைந்தனின் -பேரோத
தீராத வல்வினைகள் தூராதி தூரத்தில்
ஓரோரம் ஓடும் ஒளிந்து….(34)வாலால் சகோதரன் வாயுமகன் பீமனின்
தோளா ணவகர்வம் தீர்த்தோனே -காளான்
எனவகந்தை என்னுள் எழுந்திடும் போது
மனமுவந்து ஆளென் மனது….(35)பாரத யுத்தத்தில் பார்த்தனின் சாரதி
தேரதன் உச்சி திகழ்ந்தோனே -நூறதை
பாண்டவர் வெல்ல பலமாக வீசினாய்
காண்டீப வேள்வியில் காற்று….(36)வாடா மலரன்னை சூடா மணிபெற்று
ஓடோடி அண்ணலை ஓம்பிய -நாடகம்
சுந்தர காண்டத்தை எந்திரமாய்ச் செப்பினும்
மந்திரம் ஆகிடும் மெய்….(37)கைத்தலம் பற்றிய கூடலாள் கூறிட
மைத்துனர் கால்பிடிக்க மாருதியாய் -வைத்திய
நாதரே வந்தீரோ நானிலத்தில் நாரணர்
தூதரான தேவா துணை….(38)காமம் உலோபம் குரோதம் அகங்காரம்
நாமம் அனுமனென நாவுறைக்க -போமாம்காண்
தோளால் சிரஞ்சீவி தூக்கிவந்த மாருதியின்
வாளாம் அவனுடைய வால்….(39)ஆதவனோ(டு) ஏகிவான் வீதியிலே மெய்ப்பொருளை
பேதமறக் கற்ற பவுருஷத்தை -மேதினியில்
கால்முடியும் நாள்முன்பே கால்பிடித்துக் கும்பிடுவீர்
கால்மடி புத்திரன் காப்பு….(40)கணையாழி வெல்லும், மனையாள் துறக்கும்
அணையா நெருப்பில் தோன்றும் -இணைபிரியா
சொல்லும் பொருளுமாம் ராமனும் தோழனும்
வில்லை நிகர்த்தது வால்….(41)நிலையாமை நீங்கும் நிரந்தரம் கூடும்
அலைபாயும் நெஞ்சம் அடங்கும் -சிலைராமன்
தூதன் அனுமானின் பாத கமலத்தைப்
போதும் பணிவோர் தமக்கு….(42)நெஞ்சாம் அசோக வனத்தின் அரக்கியர்
அஞ்சாம் அவைதாண்டி, ஆன்மாவை -வெஞ்சிறைவாழ்
வேள்விதீ சீதையை கேள்விக் கணையாழியால்
தோள்வலியோன் மாருதிபோல் தேடு….(43)நெஞ்சாம் அசோக வனத்தின் அரக்கியர்
அஞ்சாம் அவைதாண்டி, ஜீவனாய் -வெஞ்சிறைவாழ்
அன்னையை மீட்டான்ம அண்ணலிடம் சேர்பிக்க
முன்வந்த மாருதியாய் மாறு….(44)வரம்கொடுக்கும் தெவம், கரம்கொடுக்கும் தோழன்
திறன்கொடுக்கும் வானர தூதன் -சரம்தொடுக்கும்
காகுத்தன் தந்த கணையா ழியாலன்னை
சோகத்தைத் தீர்த்தோன் சரண்….(45)சரண்சுந் தரன்தாள் சரண்சுந் தரன்வால்
அரன்சம் பவித்தான் அவன்பால் -அறம்பொருள்
இன்பம் அளிப்பான் இராமன் சகவாச
நண்பனாய் மாற்றுமவன் நட்பு….(46)நட்புக்காய் சுக்ரீவன், நாவில் அயக்ரீவன்
நுட்பத்தால் ராகவன் நண்பனாக -கட்புலன்கள்
கொன்ற அனுமனவன் கூறி வெகுண்டெழுந்து
சென்றழித்தான் தீவில்தீ சேர்த்து….(47)சேர்ந்ததெலாம் செல்லாது, சுற்றமோ பொல்லாது
வார்த்தைகள் கூற்றின்முன் வெல்லாது -ஆர்த்தழுது
ஓ !நரனே அப்போது ஓய்ந்திடாய் இப்போதே
வனர வீரனை வாழ்த்து….(48)வாழ்த்தியவன் வாகை விளம்பிட ஜாம்பவான்
ஆழ்திரை ஆழிமேல் ஆதவனாய் -பாழ்படுத்த
லங்கா புரிசென்று அங்கசோகக் கானுறையும்
செங்கமலத் தாள்கண்ட சேய்….(49)சேயாய் இருக்கையில் சூரியனை சாப்பிட
தாயார் தடுத்தும் தவிர்த்துவான் -பாய
வெகுண்ட சுரர்கோன் வயிரத்தால் தாக்க
அகண்ட(து) அனுமன் அடல்….(50)அடலவன் மோனம் கடலவன் ஞானம்
சுடர்விடும் ராமம் சுகித்து -அட!இவன்
எத்திறமும் அஞ்சிடும் ருத்திரன் அம்சமே
சித்தமொரு மித்திவனைச் சேர்….(51)சேர்ந்த கவிக்குள சேற்றுச்செந் தாமரை
நேர்ந்தரா மாயண நுட்பொருள் -சோர்ந்த
மனமதில் பூக்க மகிழ்வு, நமஓம்
அனுமதே நாமம் அணி….(52)அணிவான் அடக்கம் அயோத்தி இராமன்
பணிவரக் கொள்வான் பதட்டம் -கனவிலும்
அய்யனிடு காரியத்தை மெய்ப்பட வைத்திடச்
செய்யும் இவன்தொழில் சீர்….(53)சீராகச் செல்ல சுவாஸத்தை நேர்படுத்தி
காரோத ஆழக் கடல்தாண்டி -ஸ்ரீராமன்
தாஸனெனச் சொல்லி தஸகண்டன் முன்வாலால்
ஆஸனம் கொண்டோன் அழகு….(54)அழகண்ணல் ஏவல், அழகாழி தாவல்
அழகுகணை யாழிசேர் ஆவல் -அழகனுமன்
மோதிரக் கையால்நம் தீதறக் குட்டிலுண்டு
ஆதிரையோன் அன்பே அரன்….(55)அரனவன் அம்சம், அரியவன் வம்சம்
திறனடியார் தீங்கு துவம்சம் -பரணதில்
வைத்த பொருளாக வாழ்நாள் வரைக்கும்
கைத்தலம் உண்டனுமன் காப்பு….(56)காப்பதற்கு காசின்றி குட்டிகளைப் போட்டிடுவோர்
ஆப்படைந்த மந்தியென்(று) அன்றுரைத்தார் -ஆப்பக்கை
பந்தி அருளை பறிமாறும் சம்மந்தி
நந்தி தனிலேறும் நீறு….(57)நீறுபூத்த அக்கினியாய் சேறுபூத்த தாமரையாய்
வேரசோகத் தில்வாடு வைதேஹி -மாறசித்தம்
அஞ்சண வண்ணன் அனுப்பிய தூதனென
குஞ்சுக் குரங்கானான் குன்று….(58)குன்றுருவம் காட்டி, கணையாழி தந்தம்மா
சென்றிடலாம் ஸ்ரீராமன் சேவடிக்கு -என்றுரைக்க
சீதை மறுத்தணி சூடா மணியளிக்க
காதை குறிப்புணர்ந்தான் கால்….(59)கால்வாசி மைந்தன் அரைவாசி வானரமுக்
கால்போதும் (OR) காலமும் யோகி முழுமுதற் -காலகாலன்
பூரணன் சிரஞ்சீவி நாரணன் காரியக்
காரணன் மாருதியைக் கொள்….(60)கொள்வான் கரத்தில் கதாயுதம், சித்தத்தில்
கொள்வான் இராமன் கதாஅமுதம் -கொள்வான்
அளவுவிஸ்வ ரூபன் அணிகவிக்கு தீபம்
பிளவுபடா வாயுமகன் பார்….(61)பாரழைக்க வந்த பரமசிவா, பார்த்தன்தன்
தேரழைக்க வந்த தருமதுரை -யாரழைக்க
என்மூச்சுக் காற்றினில் உன்எஜ மான்கொடி
விண்வீச்சுக் கொள்ளும் விளம்பு….(62)விளங்கிடத் தேரில் விரையும் கதிரோன்
விளம்பிட சாத்திரங்கள் விண்ணில் -குளம்பிடி
சத்தப் புரவிகள் ஒத்துப் பறந்தவன்
மெத்தப் படித்தஅனு மன்….(63)மன்னுபுகழ் கோசலை மைந்தன் இராகவன்
கண்ணுபட ஆனந்தக் கூர்ச்செறிந்து -பண்ணிசைத்து
ராமஜபம் செய்தபடி ராப்பகல் பாராத
நாமசங் கீர்த்தனனை நாடு….(64)நாடவ ளுக்கவள் நாய கனயோத்தி
நாடிவ னுக்கோவில் நாணிழுப்பான் -நாடகம்
போடுமிடம், ஆனந்த பாஷ்பம் சொரிந்திடப்
பாடுமிவன் ஆடிப் பெருக்கு….(65)பெருக்கிட நீளும் பிறவியாம் வாலில்
நெருப்பிட லங்கா நகர -உருக்கெட
குச்சுமச் செல்லாம்தீ காம தகனமாய்
வச்சுக் குளிர்ந்ததரன் வால்….(66)வாளாய் இருப்பதேன் வாலே எனக்குமட்டும்
ஆளாளுக் கெல்லாம் அருள்கிறாய் -மாளா,
பிறவா வரம்தா இறைவா இலையேல்
தரவா குருவாய் தவம்….(67)தவபரதன் தற்கொலைத் தீர்வைத் தடுக்க
அவசரமாய் சென்றிட, அண்ணல் -தவவிருந்தில்
சேர்த்துனது பங்குண்ண சாப்பாட்டு ராமனென
பேர்தலத்தில் பெற்றானப் போது….(68)போதன்னை ஜானகியைப் பார்த்தற்கு சாட்சியாய்
தீதிலங்கை தீவுக்குத் தீவைத்தான் -சோதரர்க்கு
அண்ணன் இருப்பை அறிவித்து சாட்சியாய்
விண்ணுயரும் வேள்வித்தீ வைப்பு….(69)வைப்பாய் அவன்நாமம் வாக்கில், மனம்செயலில்
கைப்பாவை யாயிருந்து காட்சிகளை -துய்ப்பாய்நீ
சாட்சியாய் வாழ்ந்து சகலமும் அர்பணிக்க
ஆட்சிஅவன் ஆதாயம் ஆளூ….(70)ஆளாள் உரைப்பர் அதையிதை நம்பென்று
மாலாலா காததை மாருதியின் -மேலேறும்
ஊற்றுக் குளிவெண்ணை ஊசா உளுந்துவடை
சாற்றும் திருத்துழாய் சேர்ப்பு….(71)சேரான் அதமனை சீர்வாலி ஆனாலும்
மீறான் சுக்ரீவ மத்யமனை -வாரான்
ரமித்திடும் உத்தமன் ராமனெனக் கண்டு
இமைத்திடும் முன்படைந்தான் ஈர்ப்பு….(72)ஈர்ப்பான் வரமளித்து, தீர்ப்பான் வினைகணக்கு
கோர்ப்பான் கணைதொடுப்போன் கையில் -சேர்ப்பான்.
வடைமாலை சூட்டி அடியார்கள் வேண்ட
அட!மாலைக் குள்பார் அளிப்பு….(73)அளித்திட அன்று அவுடதக் குன்று
செலுத்திட இந்திர ஜித்தன் -பலிக்கணை
லக்குமணன் வானர லட்சங்கள் காப்பாற்ற
திக்கிமையம் சென்றுவந்த தேசு….(74)தேசுலாவும் தேகனை, மாசிலா பூந்துழாய்
வீசுவாசத் தோளனை, வைகுண்ட -ஈசனம்ச
நேய ரகுவம்ச நாயகன் தூதனை
வாயு குமாரனை வாழ்த்து….(75)வாழ்த்த வசிட்டன், வணங்க விபீஷணன்
தாழ்த்தி அங்கதன் தாங்கவாள் -ஏழ்த்தல
ராஜ்ஜியம் ஏற்றிடும் ராகவன் பாதத்தில்
பூஜ்ஜியன் கண்ணீர் பளிங்கு….(76)பளிங்கு மரகதப் பர்வதம், பக்தி
துலங்கிடும் மார்கழித் திங்கள் -நிலம்தொடு
தாரக பிம்பம் வேறகம் கண்டதுஆல்
வேரது பாருக்கு வந்து….(77)வந்தாராம் வாழ்ந்தாரம் நொந்துநூ லானாராம்
தந்தாராம் கர்ணத்தில் தாரகத்தை -கங்காராம்
ஏன்மூக்கைச் சுற்றிநீ ஈசன் தொடுகின்றாய்
காண்முக்கண் மாருதியின் கண்….(78)கண்மூடிக் கானில் கிழக்குரங்காய் கால்நீட்டி
பின்னாடி வந்தவாசி பீமனைத்தன் -முன்னாடி
சோதிக்க ,போரிலவன் சாதிக்க மாரணைத்து
ஆதிக்கம் கூட்டினாய் அன்று….(79)அன்றரன், பின்பைந்தில் ஒன்றிணைந்த அஞ்சனைக்
கன்றவன், கிஷ்கிந்தைக் காவலவன் -என்றும்
அராவணைப் பள்ளி நராயணன் அம்ச
இராமனின் கீதை இவன்….(80)இவனிராமன் நண்பன், இனத்தவர் போற்றும்
இவன்மந் திகள்மந் திரியாம் -இவனகந்தை
ஆசறுக்கும் ஆசிரியன் நேசிப்போர் சேவகன்
வீசுவாசி பூதம்தெய் வம்….(81)தெய்வமே, துன்புறுத்தும் ஐவரை ஆட்கொண்டு
உய்யவகை காட்டு உலகினில் -பெய்யவா
பந்தமறு கர்மத்தை, பக்தியை, ஞானத்தை
மந்தனென்மேல் மாருதி மா….(82)மாமருந்து குன்றெடுத்தாய், மாபா ரதமிருந்தாய்
மாபா தகத்தின்மேல் மூட்டினாய்தீ -மாதேவன்
மாதவன் நட்புணர்த்த மாருதியாய் வந்தவரே
வேதாந்த தேசிகராய் வா….(83)வாக்கில் இராமமொழி, நோக்கில் இராமவிழி
போக்கில் இராமவழி, பூமகளின் -ஏக்கம்
தவிர்க்க கடல்தாவு, தாசரதி தூதன்
கவிக்குல ஞானக் கனி….(84)கனிமா ருதியிருக்கக் காய்மனிதர் கூட்டு
சனிரா குகேதுபுதன் செவ்வாய் -பனிதிங்கள்
வெள்ளி கதிரோன் வியாழன் நவகோள்கள்
கல்லும்பா டாதோ கவி….(85)கவிக்குல சூரி கடும்பிரமச் சாரி
தவக்கிளை வாழ்ராம தாரி -அவிக்கும்தீ
வாயுவின் வாரி சுபத்திற்கோர் ஏரிகுரு
ராயன் அனுமனைப்பா ரீர்….(86)ரீங்கா ரமாய்த்துவங்கி ஹூங்கா ரமாய்முடியும்
ஆங்கார கோதண்ட ஆர்ப்பிலாழி -தேங்க
இவனங்கம் புல்லரிக்க இஷ்வாகு ராமன்
சிவலிங்கம் செய்தபின்பே சேது….(87)சேது அணையெடுக்க ஸ்ரீராமன் பேரெழுதி
ஓதப் பரப்பில்கல் ஓய்ந்திருக்க -வாத
மகனவன் வானர மக்களை மேய்த்து
புகநடந்தான் லங்கா புரிக்கு….(88)புரிசைசூழ் லங்கா புரிக்குள் புகுந்து
கரிசெய் இரவிலசோ கத்துள் -பரிசாய்
சுமத்திய சோகம்சூழ் சீதையைக் கண்டான்
சமர்த்த ராமதா ஸன்….(89)ஸன்னமாய் ராம சரிதம் உரைத்திடுவான்
பின்னமாய் பூரணன் புல்லாகி -திண்ணமாய்
சீதையார் சந்தேகம் சோகத்தைப் போக்கிடுவான்
வேதநிகர் சொல்லின்செல் வன்….(90)வன்னி மரத்தடியில் வாழை மரத்தோப்பில்
எண்ணி இருப்பான் இராமனை -கண்ணிரெண்டும்
ஆனந்த நீர்சொரிய மோனம் தனில்மூழ்க
வானிந்த மண்ணில் வசம்….(91)வசமாக்கும் கல்வி, வளமாக்கும் செல்வம்
திசையெட்டும் வீரம் தெறிக்கும் -தசகண்டன்
முன்பமர்ந்தோன், பொன்னின் மகனாவோன், வித்தைக்காய்
விண்பறந்தோன் கையின் வரம்….(92)வரவர மாமி விலங்கு கழுதை
உருபெறத் தேய்ந்தாற்போல் உள்ளம் -தரதர
என்றிழுக்கும் ஐம்புலனால் பன்றியாய்ப் போனதே
கொன்றழிக்க கொண்டா கதை….(93)கதைபுத்திப் பிள்ளையார் கையைப் பிடிக்க
அதுவைம் புலக்குரங்காய் ஆச்சே -இதையுனக்கு
சொல்வது ஏனென்றால் செய்யிரா மாயணமாய்
நல்வழியில் நெஞ்சை நடத்து….(94)நடத்துனர் நானென்றால் ஓட்டுனர்நீ அன்றோ
மடத்தன வாகனம்இம் மேனி -அடைத்திருக்கும்
எண்ணப் பயணிகள் ஏகாந்த ஊர்செல்ல
என்னப்பா வேகத்தை ஏத்து….(95)ஏத்த வழியறியேன் எட்டக் கழியறியேன்
வாழ்த்த மொழியறியேன் வானரனே -மூழ்த்திடு
ஆராய்ச்சி அற்ற அதுநான் அனுபூதியை
வாராய் சிவாம்சா விரைந்து….(96)விரைந்து மகேந்திர வெற்பேறி நின்று
இரைந்து இராமா இயம்ப -உறைந்து
விலங்குகள் ஓலமிட விண்ணளந்த மாலாய்
இலங்க இலங்கைக்(கு) இழிவு….(97)இழிவுற்று ஈனமாய் இங்கங்(கு) அலைந்து
பழியுற்ற பாவப் பணத்தால் -அழிவுற்று
காலத்தின் கோலத்தால் காடேகும் மூடாஅம்
மூலத்தின் மூலம்வெல் மூப்பு….(98)மூப்படைந்து மூச்சிறைக்க முக்காலில் நின்றிடுவீர்
காப்படைய நாளும் கதலிவனத் -தோப்படைந்து
கைசிவக்க தாளமிட்டு காகுத்தன் பேரோதி
மெய்சிலிர்க்கும் மாருதிதாள் மாந்து….(99)மாந்தர் சதமல்ல வேந்தர் சதமல்ல
சேர்ந்த சகமும்அ சத்தே -தேர்ந்த
அரியகல்வி கற்க அருக்கன்பின் சென்ற
சிறியதிருத் தாளே சதம்….(100)….கிரேசி மோகன்….!கண்டேன் அனுமனை சுபம்
——————————————————————————————————— -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180123 – Yadava 07 Navaneeta natyam – lr
watercolour – 24x32cms
Krishna dances to the beats of the churning and asks for a handful of butter.”ஆடுகின்றார் கண்ணன் அசோதை கடையலுக்கு
பாடுகிறார் பாரதப் பாடலை -நாடுகின்றார்
உண்டான வெண்ணையை உள்ளங்கை நெல்லியாய்
கொண்டோ ளிடம்கீதை கேட்பு’’…கிரேசி மோகன்….!‘‘தா’’வென்று வெண்ணையை தாமோதர் கேட்டிட,
’’தோ’’வென்று மாற்றான்தாய் தேவகிக்கு , -’நா’வென்ற
கீதையை மத்தால் கடைந்து கண்ணனுக்கே,
பாதையைக் காட்டும்அம் பா(யசோதை ஆச்சி)’’….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
’’ தாய்க்கட்டு தாமோதர் கைக்கெட்ட பூதேவி
வாய்க்கெட்ட வைக்கின்றாள் வையத்தை(மண்ணை), – சேய்த்தொட்டில்
விட்டிறங்கி வீதிவலம் வந்திடும் வேளையில்
தொட்டனள் விக்ரமர் தாள்’’….!‘’அயி கிரி நந்தினி மெட்டில்’’
——————————————————-
“அளிவரம் உக்ரமம் ஒளியரி அக்ரமம்
உணர்குரு சுக்கிரர் கட்டளையை
பலியிட அக்கணம் குறள்திரு விக்ரம
வடிவினில் திக்கது தொட்டவரே!
புலனுரு வாமனம் பழகிட நீமனம்
பெருகுவை ஆணவ கந்தையிலே
சலணரு ணேசரின் சிசுரம ணேசரை
சரணடை கோவண சந்நிதியில்”…
ஹரிஹரி கோ குலபாலக கோபியர் காதல காவல கேளி சுதே….கிரேசி மோகன்….! -
அன்புசிவ வெண்பாக்கள்
கிரேசி மோகன்
அன்பு ரமணா, வல்லமையில் உனது சிவகுரு வெண்பாக்கள் வாசித்தேன்….அந்த உற்சாகத்தில்(அது என்ன எப்பப்பாரு பாதிப்பில்) ‘’அன்புசிவ வெண்பாக்கள்’’ உனது மேலான பார்வைக்கு….!
காப்பு
——–
பழமளித்த தந்தை புரமெரித்த போது
தொழமறக்க தேர்கால் துணித்த -அழகா
தளைதட்டா வெண்பாக்கள் தந்ததில் பக்திக்
களைகட்ட கற்பகச்சேய் காப்பு…
————————————————————-
நூல்
——-அப்பர் தமிழ்கேட்டு வெப்பக் களவாயை
அப்பிய சந்தனமாய் ஆக்கியோய் -தப்பில்
குதியிட்டுத் தாழ்ந்தேன் மதியில் சதங்கை
ஜதியிட்டுத் தாண்டவ மாடு….(1)
அசையும் உயிரில் அசைவாய் இருந்து
அசையாது நிற்கும் அரனே -அசைந்து or இசைந்து
பசையாய் இடபாகம் பற்றிய உமையும்
அசைந்திடத் தாண்டவ மாடு….(2)எண்ணாத போதிலும் எண்ணும் எழுத்துமாய்
உண்ணா முலைசமேத ராகஉந்தன் -முன்னாலே
அண்ணா மலையான் அடியெடுத்து வைத்திடுவான்
பின்னாலே நீசுற்றும் போது….(3)….இல்லையென்று சொல்வோர்(கு) இயம்ப பதிலில்லை
தில்லையில் என்வீட்டுத் திண்ணையில் -இல்லையேல்
கொல்லையில் நான்மட்டும் காண்பதற்கு இல்லையென்று
சொல்லாது தாண்டவம் ஆடு….(4)
இல்லம் புகந்தன்று பிள்ளைக் கறியுண்டு
வெள்ளை மனச்சிறுத் தொண்டர்தம் -உள்ளத்தை
சோதித்த ஆண்டவா சொக்கநாதா என்நெஞ்சில்
தாதித்தை தாண்டவம் ஆடு….(5)
கால்கட்டு சுந்தரர்க்கு கைகட்டு போட்டவரின்
மால்கட்(டு) அவிழ்த்த மகாதேவா -நூல்கட்டி
ஆட்டுவிக்கும் அம்பலனே ஆடுமிந்த பொம்மையை
ஆட்படுத்த தாண்டவம் ஆடு….(6)காளை அமர்ந்தோனுன் காலைப் பணியுமென்
வேளை வரவேண்டும் வெண்பாவில் -காளமேகம்
போலாக்கு முத்தமிழில், நின்புகழை முப்புரி
நூலாக்கிப் பூணுமென் நெஞ்சு….(7)….நஞ்சானால் நெஞ்சில் நதியானால் நீள்முடியில்
மஞ்சானால் மாகயிலை மாடியில் -பஞ்சானால்
தீக்கண் புகுந்தேனும் தீய்ந்திடுவேன் ஏனெதற்கு
போக்கத்துப் போனேன் பிறந்து….(OR)
போக்கத்த மாயப் பிறப்பு….(8)….தலைப்பிள்ளை ஆறு தலைப்பிள்ளை சூழ
மலைப்பெண் மதங்கர் மகளோ(டு) -அலைப்பெண்
கலைப்பெண் சமேத கயிலைக் குடும்பி
முளைத்தென் மனதில் மலர்….(9)நீறாணை காற்று நிலமனல் நீள்விசும்பு
நீரானைப் போற்றி நெகிழ்ந்திட -நீராணை
இட்டால் நினக்குள்ளே கட்டாயம் வந்திடுவான்
பிட்டால் சுமந்தான்மண் பண்டு….(10)அம்போவென்(று) என்னை அகிலத்தில் ஆடவிட்ட
சம்போ மகாதேவா சிந்திப்பாய் -உன்போல்
மனையாள், இரண்டு மகன்கள் பெற்ற
இணையாம் எனக்கேன் இழிவு….(11)
எனையாளும் ஈசா எனதுயிர் ஸ்வாசா
வினையாள லாமோசர் வேசா -துணையாவாய்
மன்றாடிக் கேட்கின்றேன் மாயப் பசிநீக்கி
அன்றாடங் காய்ச்சிக்(கு) அருள்….(12)சுகம்தரும் சொல்லை சிவனென்று கண்டேன்
புகலெனெக்(கு) உந்தனிரு பாதம் -பகலிரவாய்
தொந்திரவு செய்வேன் திருவருள் கிட்டிட
உன்தயவு ஒன்றே உரம்….(13)தில்லை சபேசா திகம்பர வேஷாகேள்
இல்லை பணிவென் இதயத்தில் -வள்ளலே
வாயென்மார் மீதேறி வாலையுடன் வந்தாடி
நாயன்மா ராக நிமிர்த்து….(14)விடையவரே கேளும் வினாவினை தீரும்
அடைய முடியவில்லை ஆன்மா -தடையாய்
மனம்நெஞ்சு மூளை மதியுள்ளம் என்று
பிணம்தின்னும் பஞ்சவரைப் போக்கு….(15)பனிமலை வாசா பரசிவ வாச
முனிமன நேசா மஹேசா -இனிவரை
காத்திருக்கும் என்னுள்ளே காத்திருக்கும் போதேநீ
தூத்திவிடு தேடல் திளைப்பு….(16)கண்ணாலே முப்புரத்தைக் காமனைத் தீயிட்ட
அண்ணா மலையுன் அடிமுடியை -எண்ணிலேன்
முப்புறமும் காமத்தில் மூழ்கியயித் தீயோனை
அப்பனே ஆதரித்(து) ஆற்று….(17)
கழுதை மனமே பழுதைச் சுமந்து
பொழுதைக் கழித்தது போதும் -தொழுது
வணங்கிட பார குணங்களை ஏற்பான்
அணங்கை சுமக்கும் அரன்….(18)மண்சுமந்து பிட்டுக்குப் புண்சுமந்தாய் மேனியில்முக்
கண்சுமந்து கந்தனைக் கண்டெடுத்தோய் -பெண்சுமந்த
பாகத்தோய் நஞ்சுண்ட தாகத்தோய் என்நெஞ்சில்
ஆகமத் தாண்டவம் ஆடு….(19)
முடவனன்று வேண்ட தடதடவென்(று) ஓடி
குடமுழுக்(கு) ஆடிய கும்பேசா -விடமுண்டோய்
ஆடை கரித்தோல் அணிந்தெனது நெஞ்சமாம்
மேடையில் தாண்டவம் ஆடு….(20)
நாம்நமதை விட்டு நமச்சிவாய நாமத்தை
ஒம்நமஹ சேர்த்தென்றும் உச்சரிப்போர் -காமமதை
வென்றிடக் கைகொடுக்கும் விஸ்வேசா என்நெஞ்ச
மன்றிடைத் தாண்டவம் ஆடு….(21)
நாரதன் தும்புரு நந்தி மிருதங்கம்
பாரதி வீணை பயின்றிட -வாரிதி
வானைப் பிடித்திட வையம் அறிந்திட
தாணுவே தாண்டவம் ஆடு….(22)
நாவாரப் பைந்தமிழில் தேவாரப் பிள்ளைக்குப்
பாவூற வைத்த பரமசிவா -பூவாரம்
கொன்றையும் கங்கையும் கொண்டையில் சூடியோய்
என்றென்முன் தாண்டவம் ஆடு….(23)
ஒருமுறை யேனும் அருணா சலத்தை
கிரிவலம் செய்யக் கிடைக்கும் -கருவினில்
தோன்றி இடுகாட்டில் தூங்கும் பரிட்சையைத்
தாண்டிக் கயிலாயத் தேர்வு….(24)
பதினாறைப் பெற்றோன் பெருவாழ்வைப் போக்க
அதிகாரம் செய்த எமனை -குதிகாலால்
எட்டி உதைக்க எழுந்த பதமென்மேல்
பட்டிடத் தாண்டவம் ஆடு….(25)
பெரிய புராணம் படித்தறி யேனே
நரியைப் பரியாக் கியவா -இறைவாநான்
நாயன்மார் ஆகிஉன் நாமம் ஜபித்திட
நீயென்மார் தாண்வம் ஆடு….(26)
பிரிவோடு வாழ்ந்த திருநீல கண்டன்
உறவோடு சேர உகந்தோய் -திருவாரூர்
த்யாகேசா தில்லை நடராசா நெஞ்சத்(து)
ஆகாசம் தாண்டவம் ஆடு….(27)
பூசலா நாயனாரின் மாசிலா நெஞ்சத்து
வாசியாக கோயில் வளர்த்தோய் -காசிக்கு
வந்துன்னைக் காண்போரை வாழ்விப்போய் என்நெஞ்சில்
தந்தனத்தோம் தாண்டவம் ஆடு….(28)
தவக்களை வாயினால் தத்துவம் பேசி
சவக்களை ஆனது சிந்தை -தவக்களை
வீச இமயத்தே வீற்றோய் எனக்கருள்
ஓசை அடங்கிய ஓம்….(29)
தேனிக்குப் போட்டியாய் மாணிக்க வாசகன்தன்
ஆணிப்பொன் பாக்கள் அருந்தியுந்தன் -தீவிக்கும்
கண்டத்து நஞ்சை அமுதாக்கிய சங்கரா
பண்டைஊழ் தாண்டவம் ஆடு….(30)
விழிமலர்த் தூவி வழிபட்ட வேடன்
அழிவிலா நாயன்மா ராக -வழிவகுத்தோய்
நானார் அறிந்திட நீயென்னுள் ஆனந்தக்
கோனாராய் தாண்டவம் ஆடு….(31)அறையாய் உமைக்கு அரையை அளித்த
அரனே அடியார்க்(கு) அரணே -அறமே
பொருளே சுகமாம் பயனே பரமே
மருளே வராது மகிழ்த்து….(32)
சங்கீதம் சந்திரன் சாத்வீக மாருதம்
இங்கிதம் கூட்டும் இளவேனில் -தங்கித்தேன்
தின்னும் கருவண்டின் தீர்த்தக் கரையாம்முக்
கண்ணன்தன் சீதக் கழல்….(OR)
கண்ணன் குளிர்ந்த கழல்….(33)கொழிக்கும் புலனைவர் கூட்டத்தின் கொட்டம்
அழிக்கும் கடவுளே அன்பாய் -விழிக்கும்
சிவனே உமையாள் கவனம் தவிர்த்து
இவனே கதியென்(று) இரு….(34)முதற்பிள்ளை நெஞ்சில் நுதற்பிள்ளை கண்ணில்
சதிர்க்கென்று மேனியில் சக்தியுமை -முதற்குன்றாம்
வெண்வரை வாசா வறியவனென் வாய்மூட
மந்திர மானது நீறு….(35)கொழிக்கும் புலனைவர் கூட்டத்தின் கொட்டம்
அழிக்கும் கடவுளே அன்பாய் -விழிக்கும்
சிவனே உமையாள் கவனம் விலக்கி
இவனே கதியென்(று) இரு….(36)கூத்தபிரான் தீமையைத் தீர்த்தபிரான் தென்முகம்
பார்த்தபிரான் வாமபாகம் பார்வதியை -சேர்த்தபிரான்
தீர்த்தபிரான் வெண்ணீறால் நீர்த்தபிரான் (OR) ஆனைத்தோல் போர்த்தபிரான் அன்புக்குத்
தோற்த்தபிரான் சேவடி தொழு….(37)ஆடிய பாதன் அயன்மால் அடிமுடி
தேடிய பாதன் திருவிளை -ஆடிய
பாதன் அடியவர் பேதம் அறுத்திடும்
நாதன் திருவடி நண்ணு….(38)கூடலில் சொக்கேசன் ஆடலில் அம்பலத்தோன்
பாடலில் நாயன்மார் பண்ணாவான் -தேடலில்
தென்முகம் நோக்கித் தவம்செய்யும் நாயகனின்
பன்முகம் எண்ணாநாள் பாழ்….(39)வெளுத்த உடலும் வரிப்புலித் தோலால்
வளைத்த இடைவாழ் வனப்பும் -திளைத்த
இமய மலையில் இமைகள் குவித்து
அமையும் அரன்தொழில் அன்பு….(40)கைவல்யம் கேட்கிலேன் கைலாசம் வேண்டிலேன்
பொய்மல்கும் வாழ்விலாடி பிம்பமாய் -செய்யென்னை
தெய்வமே தேசிகா உய்ய உபதேசம்
செய்வாயா சங்கரா செப்பு….(41)துன்மார்கப் பாதையில் அந்தக னாய்ச்சென்று
கண்வேர்த் திடநான் களைப்புற்றேன் -சன்மார்க
பந்துவே சங்கரா ஈசான்ய மூலைக்கு
வந்தென்னைத் தள்ளி விடு….(42)
வரத்தினால் பூமிக்கு வல்லூறாய்ப் போன
மருத்துவனைக் காலால் மிதித்தோய் -சிறுத்த
விகார அகந்தை விலகதிரு வெண்கா
அகோரமூர்த்தி மூர்த்தி அரண்….நோயுமாவான் சாய்ந்திடும் பாயுமாவான் மாற்றிடும்
மாயமாவான் புத்தொளிர் காயமாவான் -நாயன்மார்
நேயமாவான் வெவ்வினையால் காயமானால் காப்பாற்ற
நேயமாவான் நாடாதோர் சீயமாவான் தேற்றிடும்
தாயுமாவான் தந்தை தவித்து….(44)ஆர்வம் முறுக்கிட ஆசை கிழித்திட
போர்வை மனது பலநூறு – நார்நாராய்
கந்தையா னாலும் கசக்கிக் கட்டிட
புந்தியை ஈசா பிழி….(45)சம்பந்த அண்ணனும் கம்பத்து பிள்ளையும்
அம்பைஉண் ணாமுலையும் சூழ்ந்தாலும்-நம்பந்தம்
நீக்கிடுவான் ஸ்ரீரமணர் ஆக்கிடுவான், நானொழிய
ஆக்கிரமித்(து) ஆள்வான் அரன்….(46)கண்ணாலே முப்புரத்தைக் கற்பூரம் ஆக்கிய
அண்ணா மலையுன் அடிமுடியை-எண்ணிலேன்
முப்புறமும் காமத்தில் மூழ்கியயித் தீயோனை
அப்பனே ஆதரிப் பாய்….(47)
அச்சம், அசூயை, அகங்கார, ஆணவ
எச்ச மிகுதியால் இவ்வுலகில் -அச்சனே!
பொய்யில் எழுதும் புலவன் எனக்குன்மெய்
செய்யுள் எழுதுசொக் கா….(48)விட்டலனைப் போல்மதுரை வீதி விளையாடி
பிட்டலைந்து தின்று பிரம்படி -பட்டவனே
எக்களங்க மும்வாரா ஏற்றம் எனக்குவர
சொக்கலிங் காயென்சொல் கா….(49)எந்தையே உந்தன் இரண்டாம் மகனுனக்கு
முந்தை ஒருநாள் உபதேசம் -தந்தனன்
அந்த முருகன் இராமுருகன் ஆகிட
சிந்தைகொள் சங்கரா சட்னு….(50)கோளரி கோவிந்தன் நூலறி நான்முகன்
தாளறி தோளறியா தோற்றத்தில் -தீயெரி
வெற்பாய் வளர்ந்தோய் வணங்குகிறேன், பத்தினி
கற்பாய் இருந்தளி காப்பு….(51)
பெண்ணுமை பாகனே கண்ணுதல் நாயகா
ஷண்மத ஸ்தாபகா சங்கரா -தண்மதி
பாகீ ரதிசூடும் நாகா பரணனே
தேஹி பவதி பிட்சாம்….(52)
போகம்போம் போக்கியம்போம் போசனம்போம் புன்மைபோம்
மோகம்போம் மூர்கம்போம் மும்மலம்போம் -நாகம்பூண்
நஞ்சுண்ட நாதனை நன்ணும் அடியார்க்கு
நெஞ்சுண்ட நோய்கள்போம் நீர்த்து….(53)
கலைகங்கை நாகம் கமழ்கின்ற கொன்றை
மலைமங்கை கொண்டமகா தேவன் -நிலையை
சிவராத் திரியன்று சிந்தித்(து) இருப்போர்க்கு
கவிராத் திரிபகலும் காண்….(54)
மகப்பேறு காண மருத்துவச்சி ஆக
அகம்புறம் தாயுமான அன்பே -மிகப்பசியாய்
பிள்ளைக் கறியுண்ட பித்தா உனதுலீலைக்(கு)
எல்லைதனை யாரறிவா ரே….(55)
வேதங்கள் அர்ச்சிக்கும் பாதாம் புயம்பற்ற
போதா உனக்கில்லை பாழ்மனமே -தீதில்
இராப்பகல் தோறும் இருந்தென்ன கண்டாய்
சிராப்பள்ளி ஈசனைச் சேரு….(56)
ஏகனை தேவியுமை பாகனை தீந்தமிழ்ப்
பாகனை தேவார ராகனை -நாகணை
தேகனை நற்றவர்தம் யூகனை நந்திஹேச
வாகனனை வாயாற வாழ்த்து….(57)
மாடமர்ந்த கற்பகமும், கோடொடிந்த பிள்ளையும்
ஆடகச் செம்பொன் அழகனும் -கூடவர
வீடுவிட்டு வேடிக்கை மாடவீதி பார்க்கின்ற
தோடுதொட்டக் காதனைத் தொழு….(58)பாகீ ரதியைப் பிறைமான் மழுவினை
பாகீ சதியுடன் தாங்கிடும் -த்யாகேசா
வாகனம் வாயில்லா ஜீவன் வதையுறுமே(or)
வாகனக் காளையின் வேகம் குறையுமே
நீகனம் ஆனதே னோ….(59)மெய்யடி யார்கள் மிகுந்த மயிலையில்
ஐயம் உனக்கேன் அமுதீசா -ஐயம்
விடுத்து எடுப்பாய் தொடுத்தமலர் மாலை
இடத்து உமைதோள் இட….(60)செல்வன் கபாலியை செல்வியுமை கற்பகம்
கல்யாணம் செய்தவன் கைத்தலம் -செல்லும்
தினம்நாளை சேர்வீர் திருமயிலா பூருக்கு
இனம்ஜாதி இல்லை இதற்கு….(61)கைத்தலம் பற்றி கபாலியும் கற்பகமும்
நெய்த்தலம் சுற்றி நடந்தனர் -மெய்த்தவ
வேதியர் மாலயன் வானோர் குழுமிட
பாதியில் பாதி பிணைந்து….(62)
அன்னைக்கு தந்தைக்கு அர்த்தமதன் சொல்லுக்கு
புன்னைக்கு பூங்கொடி பெண்ணுக்கு -இன்னைக்கு
கையோடு கைகோற்கும் கல்யாண உற்சவம்
மொய்யெழுதும் நேரமிது மெய்க்கு….
மொய்யெழுத வாரீர் முனைந்து….(63)
குங்குமமும் வெண்ணீறும் கூடிக் கலந்தின்று
சங்கமம் ஆகுது சன்னிதியில் -தங்களை
வாயாறக் கேட்கிறேன் வந்திதைக் காணவினை
நோயாறிப் போகும் நொடித்து….(64)பாதியுறை பார்வதி பங்கனுக்(கு) இன்றுதிரு
ஆதிரை நன்நாள் அனைவரும் -ஆதியிறை
தில்லை நடேசன் திருவடி நாடிடுவீர்
கொல்லையில் பூக்கும் களிப்பு….(65)
பாலமார் கண்டன் பதினாறாய் வாழ்வதற்கு
காலன் உயிர்குடித்த காளியின் -காலெனக்கு
ஏதானால் நானும்தான் எத்துவேன் கூற்றினை
பாதியின் பாதியளிப் பாய்….(66)….
மூளத்தீ முப்புரத்தை மூழ்கடித்த முக்கண்ணா
காளத்தி நாதரே, கண்ணப்பன் -காலொத்திக்
கண்ணைக் கொடுத்த கருணைக்கு நாயன்மார்
சின்னம் அளித்தோய் சரண்….(67)
சடையில் குளிர்ந்த ஜலமும் கலையும்
இடையில் இமவான் மகளும் -உடலில்
களபம் அரனே, கதகதப்பாய் எந்தன்
உளப்பாவத் தீக்குள் ஒதுங்கு….(68)
ஒதுங்கி இருந்து ஒருகாலில் தங்கச்
சதங்கை அணிந்து சபையில் -மதங்க
மகளிணைந்து ஆடும் மகாதேவன் பாதத்
துகளணிந்து நெஞ்சே துலங்கு….(69)துலங்குவெண் நீறு துனிப்பிறைக் கோடு
இலங்க ஜதியின் இசைக்கு -மலங்க
விழித்துமையாள் மண்பார்த்து வெட்க அரவக்
கழுத்தரனின் கூத்தே களிப்பு….(70)
களியா திரையோன்தென் கல்லால் இறையோன்
வளிவான் நதிமதி வேய்ந்தோன் -புலியா
சனத்தில் அமர்ந்து சுகத்தில் திளைப்போன்
மனத்துப் பிணிக்கு மருந்து….(71)
மருந்தவன் நீறு விருந்தவன் நாமம்
அருந்தவன் ஆடல் அழகு -பெருந்தவம்
சும்மா இருந்தந்த சோணா சலன்நினைவில்
உம்மால் முடிந்தவரை உன்னு….(72)
உன்நுதற் கண்கொண்டு உற்றெனைப் பார்த்திடு
என்னிதய காமன் எரிந்திட -பின்னதை
நெற்றியில் பூசிடு நீறாய், நிகழ்ந்திடும்
வெற்றிக் குமாரசம்ப வம்….(73)
வம்புக்(கு) இழுத்திடு வாயாடி கீரன்போல்
சம்புயெதிர் வந்துன்னை சந்திப்பான் -நம்பிதை
காட்டில் எரிதலினும், பாட்டால் பொசுங்கிட
ஏட்டிலுன் பேரிருக்கு மே….(74)
மேய்ந்து மகளிர் முலைபற்றி மந்தமாய்
சாய்ந்து கிடக்காதே சோம்பேறி -பாய்ந்து
வருகங்கை வீச்சை விரிகுழல் ஏந்தி
தருசங் கரன்தாள் தழுவு….(75)
தழுவுசிவ மார்கம் கழுவுபவ ரோகம்
மழுவுமான் ஏந்தும் மஹேசன் -குழுவில்
அடியார்க்(கு) அடியாராய் ஆகும் பணிக்கு
துடியாய்த் துடித்தல் தவம்….(76)தவமெதற்கு தான தருமம்தான் ஏனோ
சிவமிருக்க சிந்தையில், ஜீவன் -அவமனைத்தும்
சூரியன்தன் முன்தோன்றி சூம்பிப் பனியுருகி
நீரிழந்த ஆவி நிலைப்பு….(77)
நிலைப்படியில் நின்று நமனழைக்கும் நேரம்
குலப்படிப்பு கோத்திரங்கள் கூறி -களைப்படையாய்
மார்கண்டன் ஆர்த்தநஞ்சு நீர்கண்டன் பேர்சொல்ல
பார்கண்டம் போகும் பணிந்து….(78)பணிந்தாய் பதர்முன் குனிந்தாய் குதிர்முன்
துணிந்தாய் எளியோரைத் தூற்ற -மனிதா!
கனிவாய் திருவல்லிக் கேணியோன் சொன்ன
பணிருத் திரத்தைப் பழகு….(79)பழகப் புளிக்கும் பெரும்பாலும் காமம்
அழகின் கதியும் அதேதான் -முழுகு
சிவாய நமவென்ற சிந்தையில் நாளும்
அவாவைம் புலன்கள் அழிவு….(80)அழிப்பது போலிருக்கும் ஆனால் அவனோ
கழித்தபின் கூட்டும் கணக்கன் -ஒழித்த
உயிரைப் பெருக்கி உலவவிட்டு ஆன்ம
பயிரை வகுக்கும் பரம்….(81)
பரம்பரை கர்வம், பணத்திமிர், மோகம்
இரும்பினில் நாரெடுக்கும் இன்பம் -புரம்தனை
தீக்குள் தொலைத்தவனை பாக்குள் பிடித்திடும்
சாக்கில் சிவத்தை சுகி….(82)
சுகம்பிறக்கும் முன்னால், அகம்சுரக்கும் பின்னால்
இகம்பரத்தை ஈர்க்கும் இயல்பாய் -யுகம்பொருத்து
சொக்கனாய், சங்கரனாய், சுந்தரனாய்த் தோன்றிய
முக்கண்ணன் ஈசனை மொய்….(83)
மொய்யெழுதப் போனவன் மாப்பிள்ளை, தன்பெயரை
கையெழுத்துப் போடாதோன் கல்விமான் -தையெழுங்கால்
மட்டுமல்ல ஈசனருள் கிட்டுமா யின்நிற்கும்
எட்டுவித சித்தி எதிர்….(84)
எதிர்படும் கூற்றின் எருமை மிரளும்
விதிர்த்தகுப்தன் ஏடு வதங்கும் -குதித்த
மறலிக்கை பாசம் மருக்கொழுந்தாய் வீசும்
திறலக்கை ஈசன் தயை….(85)
தயாபரன், கங்கை மயானத்தில் செல்வோர்
பயாஅபயம் போக்கப் பரிவாய் -கயாபுரத்து
விஸ்வநாதன் கர்ணத்தில் வாசிக்கும் மந்திரத்தால்
பஸ்மமாகும் செத்தோர் பிறப்பு….(86)
பிறப்பறுக்கும் நூலோன், மறக்கடிக்கும் மாலோன்
இறப்பெதிர்க்கும் சூலோன் இதுதான் -இருப்பதற்கு
எங்கும் இருந்தாலும் தங்கும் அடியார்மேல்
பொங்கும் கருணையின் பால்….(87)
பாலவன் பாதிநிறம்,பச்சையவன் மீதிநிறம்
ஆலவன் ஜோதியமர் ஆசனம் -மூலவன்
ஆகம நூலவன் அல்லாது போலவன்
தேகமில் தேவனவன் தான்….(88)
தான்தோன்றி ஜாலமவன், கான்தோன்றும் காலனவன்
ஆண்போன்றும் பெண்போன்றும் ஆனதவன் -”நான்”தோன்ற
ஜீவனாய் வீண்தோன்றி, ஜம்பமாய் வான்தோன்றி
தேவனாய் வந்தடைவான் தீர்வு….(or)
ஆவலாய்வந் தான்மா அவன்….(90)
அவனர லிங்கம் ,அவனரி சிங்கம்
அவனலர் தங்கும் அயனும் -அவனவனி
வந்த மனிதன் விழியிமையா வானவன்
எந்த பொருளுமவ னே….(91)
நேற்றின்று நாளையவன், காற்றுவான்மண் தீநீராய்
போற்றப் படுகின்ற பூதமவன் -தோற்றம்
இலாதவன், தோன்றும் கலாதரன், சொல்லிச்
சொலாதவன் ஆலில் ஜபித்து….(92)
ஜபமாலை தாங்கி, சதுர்மறை ஏந்தி
அபயவர ஹஸ்தம் அமைந்து -தபஸாய்
சனகா தியர்சூழ சங்கேதம் பேசும்
முனிதக் ஷிணாமூர்த்தி மாண்பு….(93)
மான்மழு சூலம் மலைமகள் பார்வதி
வான்விழு கங்கை வளர்பிறை -ஊன்தழுவ
வெள்ளி மலையேறி வாசம் புரிந்திடும்
சொல்லில் அடங்கா சிவம்….(94)
சிவானந்த சாகரத்தில் சிந்தை குளிக்க
அவாவந்த ஐம்புலன்கள் ஆசு, -முவாசைகள்,
நானெ னுமகந்தை தானெனும் தற்பெருமை
வீணெனவிட் டோடும் வெளுத்து….(95)வெளுத்ததெலாம் பாலாய் வழித்துண்ணும் மூடா
களித்ததால் வந்த கருப்பு -குளித்திட
எந்நாளும் போகாது உன்னாசை சொக்காயை
வண்ணானச் சொக்கன்முன் வை….(96)
வைகறையில் நீராடி வாயாறத் தேவாரம்
மெய்கரைய ஓது மடநெஞ்சே -மைகரையா
வண்டு நிகர்த்த விழியாள் வலத்தினில்
கொண்ட சிவன்தாள் குனி….(97)
குனிந்திடக் குட்டு துணிந்திடப் பட்டு
நினைந்திடாய் கூடாத நட்பு -அணிந்திடுவாய்
மந்தா கினியை மதியை குழல்சூடும்
அந்தாள் நமச்சிவாய அஞ்சு….(98)அஞ்சை அடக்கிடலாம் அஞ்சா(து) இருந்திடலாம்
அஞ்சிரெண்டு மாதகர்பம் ஆட்படாய் -அஞ்சிலொன்றில்,
அஞ்சிலொன்றைத் தாண்டிய அஞ்சனசேய் அம்சமான
அஞ்செழுத்துக் காரன் அளிப்பு….(99)
அளியினம் பூவென்(று) அணுகிடும் பாதத்
துளிமக ரந்தத்தை துய்க்க -கலிகொண்ட
அல்வினை சேரா(து) அணைத்தருளும் கற்பகச்
செல்வி கபாலி சரண்….(100)….கிரேசி மோகன்….!(சுபம்)
(முடிவு)
(மங்களம்)
—————————————————————————————————————— -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180122 -Saraswati -lr watercolour 24x32cms வந்தனம் பாரதி வாணி சரஸ்வதி
மந்தனென் மூளை முடுக்கினில் -வந்துநுண்
ஆன்ம தரிசன ஆர்வம் பெருக்கிடு
நான்மகன் அன்றோ நினக்கு….!நாள்செல்ல நாள்செல்ல, நாம்செல்ல வேண்டுமே
ஆள்கொல்லி கூற்றன் அழைப்பானே! -கேள்நல்ல
வார்த்தைக்(கு) அதிபதி வாணியைப் போற்றிடப்
பூர்த்தியா கும்பார் பிறப்பு….!”சகலகலா வல்லி அகலாதென் வாக்கில்
பகலிரவாய்க் கொள்வாய்நீ பள்ளி -புகலவரும்
வெண்பாவாம் அன்னம்(தாமரை), வஸந்தருது பஞ்சமியில்,
பெண்பாவாய் பாடிப் பற”….!பாத்தநூறு தெய்வத்தில் பாரதியை போலிங்கு
காத்திருக்க வைக்கா கடவுளெது -கூத்தனூர்
தேவி மனம்வைத்தால் தேளின் கொடுக்கிலும்
காவியம் கொட்டும் களிப்பு….!‘’நையப் புடைப்பாள் நமதகந்தை போக்கிட
ஐயம் அகன்றதும் ஆதரவாய் -கையைப்
பிடித்திழுத்துச் செல்வாள் பரமசுகம் கூட்ட
படித்ததெலாம் பெண்ணிவள்முன் பாழ்….படிகமணி மாலை படிப்புணர்த்தும் ஓலை
மடிதவழும் வீணை, மருங்கின் -பிடிபடாமை
கோலத்தை நெஞ்சிருத்தி கும்பிடுவோர் முன்வாழ்த்தாம்
வேலொத்து பாய்ச்சும் வசவு….!
”சங்கரன் முன்செல்ல சாரதை பின்செல்ல
துங்கையின் தீரத்தில் தேவிதன்,ச -தங்கையின்
சத்தம் குறைந்திட சத்குரு பார்த்திட
வித்தை சிருங்கேரி வாய்த்து”….கிரேசி மோகன்….!’’வஸந்தருது கேசவ், வரைந்த விதத்தில்
அஸந்தயென் மூளைக்குள் அன்னம்(அன்னமயகோஸம் -ஆன்மா)-பிஸைந்தூட்டு-
பாரதி சாலப் பரிந்துநீ ,பஞ்சமியில்,
வேறெதிர் பார்ப்பெலாம் வீண்’’….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180121 – Yadava 05 -Ornament -lr
The one who was the ornament of the scriptures (Agamabhooshana), the one who is is enquired upon by the sages, became an ornament of the cowherds in Gokula.”ஆரணத்தின்(வேதங்கள்) ஆபரணம், ஆதிமுத லோனவரை
சாரணர்(முனிகள்) சிந்தைவி சாரிக்கும், -நாரணர்தான்
அண்ணனாய்க்(துர்காவின் அண்ணனாய்) கைமாறி, ஆக்களை மேய்த்திடும்
கண்ணனாம் கீதைக் கிளி(கிளிசுகர் பாகவத நாயகர்)….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
180120 – Yadava 04 -Vasudeva – lr
1. As instructed by Krishna, Vasudeva crosses the Yamuna, who gives way. The turbulent waves of Yamuna gave the impression that she was anguished that the Supreme was in the guise of a mortal.
2. It appeared as though Vasudeva crossed the sea of birth, Jananasindhu, for being blessed with Krishna as his son.”வசுதேவர் மைந்தர் வாசுதேவர் ஆனார்
நிசியில் யமுனை நதிநீர் -கசிந்திட(வழிவிடக் கசிந்தது)
அப்பன் தலையமர்ந்து ஆண்டவா ஆயர்தம்
குப்பம் விழைந்தவரே காப்பு’’….கிரேசி மோகன்….! -
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்
Yadavabhyudayam 03
180119 -yadavabhyudayam 03 – lr #watercolour #24x32cms
Devaki was having Krishna on her lap, not as a child but in his divine form.
Vasudeva became free from his shackles, as though released from an unbearable debt.
He prays to Krishna that he disguise his divine form, fearing for his safety from the wrath of Kamsa.
Garuda, the personification of the scriptures, circles above to keep away all evil forces.
Krishnavathara was to lighten the burden of the earth, and on Adisesha, who held the earth (Bhoodara).
All the anxieties in the minds of all the people joined together like rivers and gushed into the mind of Kamsa, who was severely agitated.’’தேவகித் தாயார் திடுக்கிடத் தாய்மாமன்
காவலில் தோன்றியக் கண்ணபிரான் -தேவனவர்(வசுதேவர்)கட்டவிழ்த்தான்,கம்ஸனின் கஷ்டமானான்,வாகனத்துப்(கருட வாகனர்)பட்டாவில் வந்த பரம்’’….!
’’நாவல் நிறத்தனே நாலாயிரம் போற்றிடும்
காவலில் தோன்றிய கண்ணனே -ஆவலால்
விட்டகன்றாய் அத்வைதம் வந்தாய் விசிஷ்டனாய்
வெட்டுநீ துண்டிரெண்டு நாம்’’….கிரேசி மோகன்….!
