Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

  • படக்கவிதைப் போட்டி (14)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    10609031_716498245161097_1832540875_n

    71516183@N03_rதிருமிகு வனிலா பாலாஜி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு  [பட்டுக்கூடுகளிலிருந்து நூல் பிரித்தெடுக்கப்படுகிறது] ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (30.05.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடையவலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 13-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரப் போட்டிக்கான படத்தை எடுத்துள்ள திரு. பாபு ராஜ், இதனைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்த வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் ஆகியோருக்கு எங்கள் நன்றி!

    little boy

    மரக்கிளையில் குறும்பு கொப்பளிக்க அமர்ந்திருக்கும் இச்சிறுவனின் இதழ்களில், வெளிவரத் துடிக்கும் முறுவல் ஒன்று ஒளிந்திருக்கக் காண்கின்றேன். கணினி விளையாட்டுக்களே கதியென்றாகிவிட்ட இன்றைய நகரப் பிள்ளைகள் முற்றும் தொலைத்துவிட்ட இயற்கையோடு இயைந்த இனிய வாழ்க்கை இச்சிறுவனுக்காவது வாய்த்திருப்பதை எண்ணி நம் மனமும் குழந்தையாய்க் குதூகலிக்கின்றது.

    அன்னையைப்போல் தன் கிளைக்கரங்களால் இச்சிறுவனை அணைத்திருக்கும் இம்மரத்திற்குத் தாழ்த்துகிறேன் என் சிரம்!

    வல்லமை வாய்ந்த நம் கவிஞர்களுக்கு இப்படம் சிறந்ததோர் கற்பனைக்களம் அமைத்துத் தந்திருப்பதை அவர்களின் படைப்புக்கள் உறுதி செய்கின்றன.

    இனி, போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளில் சிறப்பான சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ள கவிதை வரிகளை முதலில் பார்த்துவிடுவோம்.

    ***

    யானையாகவும், ஒட்டகமாகவும், பல்வேறு வாகனங்களாகவும், படுக்கும் மெத்தையாகவும் தனக்குத் திகழும் மரத்தைப் போற்றும் சிறுவனை நம் கண்முன் காட்சிப்படுத்தியுள்ள திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கரின் வரிகள்…

    ஒய்யார ஒட்டகமும் நீ
    பறக்கும் குதிரையும் நீ தான்
    அடி சறுக்காத யானையும் நீ
    பஞ்சு மெத்தையும் நீ தான்..!

    ஓடும் பஸ்ஸும் நீ தான்
    நான் ஓட்டும் காரும் நீ தான்
    வேகமெடுக்கும் பைக்கும் நீ
    உன் முதுகிலேறி ஓட்டுவேன் நான்..!

    இங்கிருந்தே நாம் போய் வரலாம்
    டெல்லி மும்பாய் கொல்கத்தா
    சுற்றிப் பார்ப்போம் சந்தோஷமா

    வாழ்நாள்பூரா உன் நிழலில் தான்
    காத்திடுவேன் உனை உயிர் போல்தான்
    நாளை நான் கூட தாத்தாவாகலாம்
    நீயும் என் பேரனை இது போல் சுமக்கலாம்..!

    ***

    குறும்புகள் பல செய்து மரத்தின் காவல்காரனிடம் அகப்பட்டுக்கொண்டு விழிக்கும் சிறுவனின் நிலையைக் குறும்புடன் கூறும் திரு. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

    சிந்தனைக்கு பள்ளிக்குச் செல்லாமல் 
    துள்ளி  விளையாடும் 
    கள்ளன் அவன் ! 
    கோலிக் குண்டு ஆடும் 
    பாலன் அவன் ! 
    கண்ணன் அவன் என்று 
    கவி பாடினான்
    களிப்புடன் பாரதி ! அவன் 
    திருவிளையாடல்
    பெரிய புராணம் !
    பள்ளிக்குப் போவாது  
    மரமேறல் !
    மாங்கனி திருடல் !
    இன்று
    அகப்பட்டுக் கொண்டான்
    சுட்டிப் பயல் !
    விழிப்பதைப் பார் !
    காவல் காரன் கீழே
    கம்புடன் !

    ***

    மரத்தை வைத்தே, பொருள்பொதிந்த வாழ்வியல் நீதியை இந்தச் சுட்டிப் பையனுக்கு உணர்த்தும் திரு. கனவு திறவோனின் வரிகள்…

    மரத்திற்குக் கிளைகள் பலவுண்டு
    ஆனால் தண்டு ஒன்றுதான்
    உயரப் போனதும் எதிலும் அமரலாம்
    ஆனால் உயரப் போக
    வழுக்கும் தண்டு
    வசப்படாமலும் போகலாம்!
    மரத்தைத் தாங்கமட்டும்
    விழுதுகள் அல்ல
    ஏற கைப்பிடியும் அது தான்
    என்றுணர்ந்ததால்
    நீ உயரத்தில்!

    கிளைகளுக்கிடையில்
    உன் இருக்கை
    தெம்பைத் தருகிறது
    […]
    மரக்
    குரங்கு விளையாட அல்ல
    உலகைப் பார்க்க…

    ***

    ’மரங்கள் வளர்த்து வையம் காப்போம்!’ எனும் ஆக்கபூர்வமான கருத்தை வலியுறுத்தும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் வரிகள்…

    உயர்ந்த மரத்தினில் ஏறிநின்றே
    உலகம் பார்க்கும் சின்னவனே,
    பயிராய் இதனை வளர்த்திட்ட
    பாட்டனை என்றும் மறவாதே,
    உயிராய் மரங்களைக் காக்காமல்
    வெட்டிச் சாய்ப்பதை விரும்பாதே,
    இயன்ற வரையில் மரம்வளர்ப்போம்
    இனிதாய் வையம் வளம்பெறவே…!

    ***

    ’பறவையாய் மாறினால் எல்லா மரங்களும் போதிதான்!’ எனும் புதிய சிந்தனையைப் பதியன் போடும் திரு. கவிஜியின் வரிகள்…

    பறவையான பிறகு 
    அமரும் மரங்களெல்லாம் 
    போதியாகின்றன….

    ***

    மாயக்கண்ணன்போல் லீலை செய்து, அம்மாவின் அடிக்குப் பயந்து மரத்தில் பதுங்கியிருக்கும் சிறுவனுக்கு நல்லுரை புகட்டும் திரு. சாயாசுந்தரத்தின் வரிகள்…

    பாட்டி கூறிய இரவுக் கதையில் 
    மாயக் கண்ணன் செய்த மயக்கும் லீலையை 
    காலை எழுந்தவுடன் நீயும் செய்ய 
    குச்சி வைத்து விரட்டும் அன்னை யசோதையிடம் 
    தப்பித்து மரம் ஏறி அமர்ந்தாயோ நந்தனே ….
    […]
    பொய்யற்றுச் சூது அற்று
    கள்ளம் அற்று கபடம் அற்று
    அன்பெனும் எல்லையில்லா
    வானம் பார்க்க ஆளுக்கொன்றாய்
    சொருகி வைத்த இறகு விரித்து
    பறக்கலாம் சிறிதுக் காலம் கடந்த பின் …..
    […]
    மரம் விட்டு இறங்கி வந்து
    அம்மாவை அணைத்துக் கொள்ளேன்

    ***

    மரத்திலேறிய காரணத்தைச் சிறுவனிடம் நயமாக வினவி, ”அச்சத்தையும் ஆசையையும் விட்டொழி!” எனும் அறவுரையையும் அவனுக்களிக்கும் திரு. பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

    மாட்டிக் கொண்ட பட்டத்தை எடுக்க
    மரத்தின் மீதேறி அமர்ந்தாயோ
    போட்டியைக் காண்கின்ற ஆசையை கிரிக்கெட் 
    பொங்கிட வைத்து விட்டதோ
    கூட்டுக்குத் திரும்புகின்ற குருவிகள் கண்டு
    குதூகலம் அடைந்திட வந்தாயோ?
    காட்டுப்புலி உன்னைத் துரத்த பயத்தில்
    கலவரம் அடைந்து விட்டாயோ
    […]
    பாட்டினில்
    நான்சொல்லும் கருத்து இதுதான் 
    பயம்ஆசை இரண்டும் வேண்டாமே!

    ***

    கணினியில் கட்டுண்டு கிடக்காமல் கவின்மிகு மரக்கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் சின்னவனின் மனத்தை அறிய வினாத்தொடுக்கும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    தொலைக்காட்சியும் கணினியும் கட்டுப்படுத்தாத
    அற்புதச்
    சிறுவனா நீ ? – வீட்டினுள் அடையாது
    கொளுத்தும்
    வெயிலுக்கு இதமாய் – குளுமையான
    வேப்ப
    மரத்தில் தஞ்சம் புகுந்து விட்டாயோ ?
    […]
    மரத்தில்
    எத்தனை பறவைக் கூடுகள்
    ஒவ்வோர்
    கூட்டிலும் எத்தனை முட்டைகள்
    தெளிவாய்
    கணக்கெடுத்து வைத்துக் கொண்டாயோ ?
    நாளை
    நெல்லெடுத்து வைக்க வசதியாய் இருக்குமே !
    […]
    பத்திரமாக பார்த்துக் கொள்!- இயற்கை
    உனது
    சொத்து !

    ***

    ”குடும்ப வறுமைக்கு உன்னைப் பலிகொடுத்துக் குழந்தைத் தொழிலாளி ஆக்கமாட்டேன்! வறுமையை வென்று வாழ்வை வசமாக்குவோம்!” என வீரவுரை பகரும் மறத்தாயை மாண்புறக் காட்டும் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனின் வரிகள்…

    பொல்லாத வறுமையை காட்டி
    உன்னைப் பள்ளிக்கு அனுப்பாமல்
    […]
    மேலத் தெரு ஓட்டலுக்கு
    உழைக்கச் சொல்லி அனுப்பி
    அதில் உயிர் வாழ்வேன்
    என  நினைத்துத்தான்
    மரமேறிச் சென்று என்
    மனத்தை வதைக்கிறாயா?

    நீவீத் தலைவாரி 
    நெற்றியில் முத்தமிட்டு 
    பாடசாலை செல் பைந்தமிழே
    என நாளும் வழியனுப்பும்
    பாவேந்தன் பேத்தியடா நான்!
    […]
    வறுமையை
    வென்று
    வாழ்வை வசமாக்குவோம்
    வளர்ந்த மரமாகி
    வறியவர்க்கு நிழல் கொடுப்போம்

    ***

    மரக்கிளையில் தங்கும் பறவைகளும்கூட வாழ்க்கைப்பாடம் நடத்துவதை நயமுடன் நவிலும் திரு. மெய்யன் நடராஜின் வரிகள்…

    …ஏறிய மரக்கிளையில்  வந்தமர்ந்த 
    காக்கைகள் எனக்கு ஒற்றுமை பற்றியும் 
    குயில்கள் சங்கீதத்தையும் 
    கிளிகள் பேச்சின் இனிமையையும் 
    மயில்கள் நடனத்தின் சூட்சுமத்தையும் 
    சொல்லித்தந்த வேளை 
    வந்தமர்ந்த கழுகுமட்டும் 
    சமூகத்தில் நெளியும் 
    மூட நம்பிக்கை பாம்பை வட்டமிடும்
    பார்வை சொல்லிக் கொடுத்ததால் 
    முயற்சிக்கிறேன்.

    ***

    விகாசத்தோடு மரக்கிளைச் சிம்மாசனம் ஏறி நிகாசமற்ற ஆனந்தத்தோடு வீற்றிருக்கும் மாவீரனை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் திருமிகு. வானதி வேதா. இலங்காதிலகத்தின் வரிகள்…

    நிகாசம் இல்லாத ஆனந்தம்!
    மகாராசா போலவோ ஒரு
    மகாவீரன் போல இங்கு
    விகாசமான ஒரு சிம்மாசனம்!
    ஆகா! சொன்னீர்களே எல்லோரும்
    ஏறாதே முடியாது என்று!
    ஏகாடம் பண்ணாதீர்கள் யாரையும்!
    சகாயம் எமக்குத் துணிவொன்றே!

    (ஏகாடம் – ஏளனம்; விகாசம் – மலர்ச்சி;  நிகாசம் – உவமை)

     ***

    படிப்பில் கோட்டைவிட்டு, அன்னையின் அடிக்கு பயந்து மரமேறிய பாலனுக்குப் புத்திமதி சொல்லும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரனின் வரிகள்…

    …படிக்கும்போது
    இல்லாத பயம்
    அடிக்குப் பயந்து
    மரமேறி அமருகிறாய்

    போனால் போகட்டும்
    வெற்றியும் தோல்வியும்
    வீரனுக்கழகு
    ஒன்பதாவதுதானே
    அடுத்தமுறையாவது
    அயராமல் படித்து
    உயரப்பார்…

    ***

    ’மரம் இயற்கை தந்த வரமல்லவா!’ என்று வியந்துபோற்றும் சிறுவனின் நல்லுள்ளத்தைப் புகலும் திரு. ரோஷான் ஏ. ஜிப்ரியின் வரிகள்…

    நான் வேறு
    ஆயினும்….,
    எப்படி பரப்பினாய்
    எனக்கான கிளைகளை?
    எதிர்பார்ப்பு அறியா
    இயற்கை சேவகன்
    நீ என்றால் அதற்கு
    நிகருண்டா
    உன்னை மரம் என்பவனோடு நான்
    மல்லுக்கு நிற்பேன்
    உன்னை வரம் என்று போற்றி
    உயிர்வரை காப்பேன்.

    ***

    உச்சிக்கிளையில் ஒய்யாரமாய் அமர்ந்து உலகை இரசிக்கும் சிறுவனுக்குள் எழும் இமயம்தொட்ட இறுமாப்பை இயம்பும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகள்…

    இமயம் தொட்ட இறுமாப்பு
    இதயம் நிரப்பி நிற்கிறது!
    உச்சிக் கிளையின் உயரத்தில்
    அச்சமின்றி நானும் வீற்றிருக்க…
    பச்சை இலைகளின் குழுமை
    இச்சையுடன் என்னுள் பரவுகிறது!
    [..]
    பழக்கமாகிப் போன பழைய உலகத்தின் இயக்கத்தில்
    வேறு ஒரு பரிமாணம் தெரிகின்றதே என்னுள்
    உறுதியுடன் உச்சியில் அமர்ந்திருக்கும் போழ்து
    தன்னம்பிக்கை என்னுள் சுடர்கிறதே பிரகாசமாய்
    என் வதனம் மலர்க்கிறதே இறுமாப்புப் பூக்களை
    உச்சிக் கிளையின் உயரம் உல்லாச அழகு
    மெச்சுகின்றதே என் விக்கிரமாதித்த விடாமுயற்சியை!

    ***

    மரக்கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் ’இளையபாரதத்திடம்’ தொலைந்துபோன நம் தாய்த்திருநாட்டின் முகவரியை மீட்பாய்!” என அன்பு வேண்டுகோள் விடுக்கும் திரு. கோபாலகிருஷ்ணனின் வரிகள்…

    மாநகர பூங்கா மரத்தினிலே, வியப்பும் ,பயமும் கலந்த உணர்வு கலவை
    உன் கண்ணிலே கசிவதை உணரமுடிகிறது என்னால் .
    ஏதோ வழக்கத்திற்கு மாறாய் நிகழ்வுகள் அரங்கேருகிற
    உன் பார்வை விரிப்பில்
    நம் ஊரில் விறகிலே வெந்த பானை இங்கே
    மின்சாரத்திலே வேகுகிறதோ ?
    […]
    இந்த சமுதாயத்தை கண்டு வேதனைப்படவும் அதை களையவேண்டும் என
    கனா காண மட்டுமே எங்களுக்கு ஆண்டவன் சக்தியை கொடுத்திருக்கிறான்.
    ஆனால் உன்னில் வீரிய சிந்தையாலும் விறைப்பேறிய தசைத்திறனாலும்
    தொலைந்த நம் முகவரியை மீட்டெடுத்து மானுடம் எந்நாளிலும் மண்ணுலகில்
    மகிழ்வாய் வாழ என் கனவுகளை உன் கரங்களில் சமர்பிக்கிறேன் …..

    ***

    சிந்தனைக்கு நல்விருந்தாய்ச் ’சொல்விருந்து’ படைத்த கவிஞர்குழாத்திற்கு என் மனங்கனிந்த பாராட்டுக்கள்!

    அதிக எண்ணிக்கையிலான கவிதைகளை (வழக்கம்போலவே) எழுதிக் குவித்திருக்கும் திரு. ஜெயபாரதன், திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர் இருவருக்கும் என் சிறப்பான (ஸ்பெஷல்) பாராட்டுக்கள்!

    ***

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரை அடையாளம் காணவேண்டிய தருணமிது!

    மானுடர்க்கு நிழல்தந்து, புசித்திடக் கனி தந்து, வெட்டினாலும் மரக்கட்டைகளாய்ப் பயன்தந்து உதவும் மரங்கள், மனிதன் மறந்துவிட்ட பொதுநலத்தை நாளும் நமக்கு நினைவுறுத்தும் இயற்கை தந்த வரங்களே! அதனால்தான் வள்ளுவப் பெருந்தகை ஊருக்கு உதவுகின்ற நயனுடையானைப் பயன்தரும் மரத்தோடு ஒப்பிட்டார்!

    பயன்மரம் உள்ளூர்ப் பழுத்தற்றால் செல்வம்
    நயனுடை யான்கண் படின்.
    (குறள்: 216)

    அவ்வகையில், தன் தந்தை அழியாமல் காத்துவைத்த மரத்திலமர்ந்து, அம்மரத்தைப்போலவே ”நானும் ஊருக்குப் பயன்படுவேன்! அத்தோடு நில்லாமல், மேலும் பல மரங்கள்நட்டு மன்னுயிர்களைக் காப்பேன்!” என்று இலட்சியச் சபதமேற்கும் உயர்ந்த உள்ளங்கொண்ட சிறுவனை நம்முன் உலவவிட்டிருக்கும் திரு. சுரேஜமீயை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    அக்கவிதை…

    …நல்மரம் உன்னை
    நானும் பார்த்தே
    நன்றியாய் வளர்கிறேன்
    நாளைய நிழலாய்
    நம்பிக்கை தரவே
    நன்னெறி யேகி
    நாளும் பெற்றவர்
    நயம்படக் காத்திட!

    மரமாய் இருக்க
    மனிதர்க்கு நிழலாய்
    மாபெரும் கூடாய்
    மனைதேடும் பறவைக்கு
    தென்றல் தவழ
    தேடிடும் கிளையாய்
    தினமும் விளையாட
    திண்ணையாய் எனக்கும்!

    இன்னமும் வியப்பே
    இதுகாறும் நீயிருக்க
    எதிர்ப்படும் வீதியில்
    எல்லாம் சாய்ந்தும்
    உனைமட்டும் விலக்கி
    உயிர் காத்தவர்
    எந்தை எனும்போது
    எண்ணிலடங்கா மகிழ்வே
    […]
    உன்னிடம்
    கற்று
    உளதெலாம் கொடுத்து
    ஓங்கும் புகழொடு
    ஒற்றுமை சிறந்து
    உலகம் போற்ற
    உயர்வோம் என்றும்
    உன்னால் பெருமை
    இந்நாள் அறிந்தேன்
    விளையாட்டாய்
    வந்தயென்
    விழிப்பார்வை திறந்தாய்
    வீதியொரு
    மரம்நட
    வீறுகொண் டெழுவோம்!
    இனிவரும் சமுதாயம்
    இன்பமாய் வாழ்ந்திட
    இன்றே உறுதிகொண்டு
    இனிதாய் வளர்ப்போம்!
    […]
    அழகிய
    வனமாய்
    ஆகட்டும் உலகெலாம்!

    ***

    அறிவியல் வளர்ச்சியால் விரைவாய் அழிந்துவரும் அழகிய இயற்கையை எண்ணி வருந்தியும், சித்தப்பா தந்த மஞ்சள் சட்டையோடு மரக்கிளையில் அமர்ந்திருந்த தன் இளமைக்காலத்தை ஏக்கத்தோடு மனவெளியில் ஓடவிட்டும் பார்க்கின்ற ஓர் இனிய கவிதையைக் கண்டேன்; அதன் வரிகளில் இழையோடும் மெல்லிய சோகம் நெஞ்சைக் கனக்கச் செய்தது.

    அக்கவிதை…

    ஊரின் நுழைவில்
    கண்மாய் தூர்த்துக் கிடக்கிறது
    சாவடித் திருப்பம் கடந்ததும் வரும்
    மாதையன் தாத்தாவின் தோட்டம்
    கற்கள் நடப்பட்டு விற்பனைக்கு
    மலர்வல்லி அம்மன்
    கான்கிரீட் கோவிலுக்குள் குடி புகுந்து
    நாட்கள் பலவாகி விட்டிருக்கலாம்
    […]
    சின்னத்
    தெரு முடிவில்
    ஓங்கி நிற்கும் அய்யனார்
    சோர்ந்து நிற்கிறார் வயதின் காரணமாய்
    வடமூலைக் குளக்கரை ஒட்டிய
    என் மறுவீடான அப்பச்சி மரத்தை
    அடி நிழலில் நின்று நிமிர்ந்து பார்க்கையில்
    சுடர் சித்தப்பா பரிசளித்த
    பொத்தான்களற்ற மஞ்சள் சட்டையணிந்து
    பால்யத்தைத் தேடிச் சோர்ந்த என்னையே
    உற்றுப் பார்த்தபடி இருக்கிறேன்
    பால்யத்தின் நான்.

    இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. ஹரீஷைப் பாராட்டுக்குரியவராய்த் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    ***

    கவிஞர்களே! போட்டிகளில் தொடர்ந்து பங்கேற்றுவரும் உங்கள் ஊக்கமும், உற்சாகமும் என்னை எல்லையிலா மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துகின்றது. உங்கள் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்கள்!

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (12)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11215903_831189076935293_1668258411_n

     


    15574_10153246722319882_8836679936821475370_nதிரு. பிரேம்குமார் சச்சிதானந்தம்
    எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (16.05.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 11-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இந்த அழகிய புகைப்படத்தை எடுத்துத்தந்துள்ள திரு. கோகுல்நாத், இதனைப் போட்டிக்கான படமாகத் தெரிவுசெய்துதந்த வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பன் இருவருக்கும் வல்லமை மின்னிதழின் நன்றி.

    11212317_828493147204886_734930307_n

    அலையாடும் கடற்கரையில் அலைபேசியோடு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும் இந்த ஆடவனுக்காக அருகிருக்கும் ஆரணங்கு ஆசையாய்க் கட்டியிருக்கும் இந்த மணற்கோட்டையைப் பார்க்கும்போது இவள் மனக்கோட்டையின் சாமி இவன் தான்போலும் என்ற எண்ணம் நம்முள்ளும் எழுகின்றது.

    நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று
    நீரினும்
    ஆரள வின்றே சாரற்
    கருங்கோற் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு
    பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே.
    (குறுந்: 3)

    என்று தலைவனோடு தான்கொண்ட நட்பின் அகலத்தை, ஆழத்தை, உயரத்தை உரைத்தாள் அன்றைய குறுந்தொகைக் காதலி. இன்றைய குறுஞ்செய்தி(கால)க் காதலியோ தன் எண்ணங்களைக் கடலோரத்தில் அழகுற மணற்கவிதையாய்ப் படைத்திருக்கின்றாள்.

    எந்தப் படத்தைத் தந்தாலும் துள்ளிக்கொண்டு கவிதை எழுதும் வல்லமை பெற்ற நம் கவிஞர்குழாம் ஓர் அருமையான காதற்களத்தை விட்டுவிடுவரா என்ன? புகுந்துவிளையாடியிருக்கிறார்கள் இம்முறையும்!

    என்னைக் கவர்ந்த கவிதைவரிகள் முதலில்…

    இருவேறு சிற்பங்களாய் மாறிய பெற்றோரின் கதையுரைக்கும் திரு. கவிஜியின் வரிகள்…

    …குழந்தையின் 
    கனவில் வந்து கொண்டிருப்பது
    நேற்று மாலை -அது 
    தெரியாமல் 
    அழித்து விட்ட 
    மண் சிற்பத்தின் அழுகையாகக் கூட 
    இருக்கலாம்…
    எதுவும் பிடிபடாத 
    யோசனையில் 
    நாங்கள் சிற்பமாகவும்
    முடியாமல்… 
    சிணுங்கிடவும் முடியாமல் 
    இரண்டு பக்கமும்
    அமர்ந்து கிடக்கிறோம்
    ஒரே  மாதிரியான 
    இரு வேறு
    சிற்பமாக…

    *****

    கண்மணியின் கவலை போக்க இணையத்தில் வழிதேடும் காதலனைக் கவினுறக்காட்டும் திருமிகு. கீதா மதிவாணனின் வரிகள்…

    அலையாடிய அழகுப்பாதங்கள்
    அலுத்தோய்ந்து கிடக்க…
    மணலளைந்த மலர்க்கரங்கள்
    கன்றிச் சிவந்திருக்க… 
    கனவு இல்லமொன்றை கடற்கரையில் 
    கட்டுகிறாள் என் காதல் கண்மணி!
    […]
    கவலை வேண்டாமடி கண்மணி!
    உன் கனவை நனவாக்கும் வழிகளைத்தான்
    இணையத்தில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் இப்போது!

    *****

    ”கலைமகளிவள் கட்டிய மணற்கோட்டை இவள் மனக்கோட்டைதானோ? என்ற காதலனின் வினாவைக் கவிதையாக்கியிருக்கும் திரு. ரா. பார்த்தசாரதியின் வரிகள்…

    கல்லிலே கலைவண்ணம் கண்டவனின் மகள்
    மணலிலே கோட்டை கட்டி பெருமிதம் அடைந்தாள் 
    அவள் காதலனோ வாழ்வில் கோட்டை கட்ட நினைக்கின்றான் 
    […]
    முனைப்போடு நீ கட்டிய மணற்கோட்டை 
    என்னை நினைத்து கட்டிய மனகோட்டையா ! மணற்கோட்டையா !

     *****

    கதிரொளி தெளிக்க, மெல்லிய தென்றல் தீண்டக் காதலியிவள் தன்னன்புக் காதலனுக்காய்க் கட்டிய மண்மாளிகையை நமக்கும் காட்டுகின்ற திருமிகு. ரேவதிஸ்ரேயாவின் வரிகள்…

    ஒரு பெண் தன் காதலனுக்காக கட்டிய ஓவியம் !
    கார்மேகம் சூழ !சூரியஒளி தெளிக்க !மெல்லிய தென்றல் தீண்ட !அலை கடல் ஓசை இசைக்க !உனக்கென ஆசையோடு இந்த மண்மாளிகை உனக்கு பரிசாக தர கட்டியுள்ளேன் கொஞ்சம் திரும்பிப் பாரடா !

    *****

    சின்னச் சின்னக் கோட்டைகட்டிச் சிங்காரமாய் வாழ வழிசொல்லும் பெண்ணைக் கண்முன் நிறுத்தும் திருமிகு. லட்சுமியின் வரிகள்…

    சின்னச் சின்ன கோட்டை கட்டி
    சிங்காரமாய் வாழ்ந்திடுவோம்!
    சிறிய செல்லிடப்பேசியிலே
    சின்னதாகப் படம் பிடிப்பாய்!
    சின்னப் பெட்டி அல்ல உன் உறவு!
    […]
    வண்ண வண்ண வானவில்லாய்
    வானம் எட்டும் ஆசைகளால்
    இல்லறம் கசந்திட வழிவகுக்கும்
    ஈந்து மகிழ்ந்து சிறப்புடனே
    இருப்பதைக் கொண்டு வாழ்ந்திட்டால்
    ஈசனும் நமக்குத் துணையாவான்

    *****

    ”கணினித் தொழில்நுட்பத்தில் தன்னைத் தொலைத்த காதலன், காதல் தொழில்நுட்பத்தை முற்றும் மறந்தானோ…?” என்று குமுறும் கோதையின் வேதனையை வெளிப்படுத்தும் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீஷங்கரின் வரிகள்…

    …இன்றோ பௌர்ணமி…இருந்தும் ஏனோ
    அமாவாசையாய் நீ முகம் கவிழ்த்து
    ‘அன்ராயிட்’டுக்குள் உன்னை அடமானம்
    வைத்துக் கொண்டாய்…!
    உன்னோடு வாய் ஓயாமல் பேசுபவள்
    உனது ‘ஸ்மார்ட்’ கைபேசி..!
    உன்னையே நேசித்து தோற்றுப் போனேனா
    இந்த வாய்பேசி..?
    உனதழகு ‘வொய்ஃபை’ ஓரந்தள்ளி
    அழ வைப்பவள் அந்த ‘ஆப்பிள்’ அழகி…
    அவளே எனக்கு ‘வைஃபை’ அரக்கி..!
    நீ ‘வாட்ஸ் அப்’பில் உறைந்து கிடக்கும்
    வேளையில் நானும் ‘வாட்ஸ் நெக்ஸ்ட்’
    என்று கேட்காமல் உறங்கிக் கிடப்பேன்…!

    *****

    நிஜவுலகின் நிலைதன்னை யதார்த்தமாய் எடுத்தியம்பும் திரு. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

    ஒருபுறம்
    ஆக்கவினை புரிந்து
    கலைத்துவ
    ஆலயம் கட்டுவாள்
    கன்னி ஒருத்தி !
    எதிர்ப்புறம் 
    எதற்கு அதுவென வெறுத்து
    எதிர்ப்பான்
    காளை ஒருவன் !
    இருவர்
    போராட்டத்திற்கும்
    இடையே
    அழிக்கப் பயமுறுத்தும்
    அடுத்தடுத்து
    ஆழிப்
    பேரலைகள் ! 

    *****

    குறும்பாக்களில், மனிதர்களின் உள்ளக் குறிப்புகளைக் குறும்பாக உலகுக்குணர்த்தும் திரு. ருத்ரா. இ. பரமசிவனின் வரிகள்…

    கனவுகளை பிசைந்தனர்.
    கையில் வந்ததோ
    கடலின் சதை.
    …
    அகங்களில் அணைத்திருக்க‌
    முகங்களில் பட்டிமன்றம்.
    மண முறிவா? மண மகிழ்வா?
    …
    பிரம்மன் தோற்றான்.
    மனிதன் வென்றான்.
    உளி இங்கே உள்ளம் அல்லவா.

    *****

    ”தன்னுடைய பிறந்தநாள், ஊடலின் பிறந்தநாளாய் மாறிப்போனதில் மங்கைக்கு வருத்தம்தான்! காதலன் ஊடல்தீர்க்கக் கோட்டை கட்டுகிறாள் மணலில்!” என அழகிய கதைசொல்லும் திரு. பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

    அலைகடலின் ஓரத்தில்
    அந்திசாயும் நேரத்தில் 
    சந்திக்க வந்தவனோ
    சற்றேதான் தூரத்தில்
    மற்றொரு நாளென்றால்

    மன்னிப்புத் தந்திடுவாள்
    இன்றைக்குப் பிறந்தநாள்
    இயற்கையின் பேரழகில்
    மயங்கியே  ரசித்திடஓர்

    மந்திரம் சொன்னவளை
    சந்தித்த வேளையிலா
    சச்சரவு எழவேண்டும் 
    […]
    தவிக்கின்ற பெண்ணைவிட்டு
    தனியேதான் இருக்கின்றான்
    இனிமையான பொழுதுதான்
    இம்சையைத் தருகிறது

    *****

    ”மழைவருமுன்னே இம்மண்சிற்பத்தைப் படமெடுத்துவிடு மன்னவா! அசலழிந்தாலும் நகலிருக்கும் அலைபேசியில் என்றும்!” எனும் காதலியின் கோரிக்கையைக் கூறும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் வரிகள்…

    அடிவானம் கருத்திருச்சு
    அடைமழைக்கும் வாய்ப்பிருக்கு 
    அலைகளெல்லாம் ஆர்ப்பரித்து 
    அருகினிலே வருகிறது
    அச்சமென்னுள்  தோன்றிடுது 
    அழிந்திடுமோ சிற்பமென ….!
    அதற்குள்நீ சீக்கிரமாய்  

    அலைபேசிக் காமராவில் 
    அடுக்கடுக்காய்ப் படம்பிடிப்பாய்  
    அசலழிந்து போனாலும் 
    அற்புதமாய்ப்  பதிந்தநகல் 
    அழியாது ஆயுளுக்கும் …!!

    *****

    காதல் தலைவனின் புறக்கணிப்பைத் தாளமாட்டாத தலைவியின் மனப்போராட்டத்தை விளக்கியிருக்கும் திரு. செல்வக்குமார் சங்கரநாராயணனின் வரிகள்…

    விளையாட்டாய் நினைத்து நீ 
    வேடிக்கை பார்ப்பதற்குமோ 
    தகுதியை இழந்திருக்கிறது 
    உனக்கான என் கனவு மாளிகை
    அலையது கூட இதைக் காக்க

    முன்னேற்றவில்லை அன்பே! 
    […]
    எவ்வளவு விசித்திரம் அன்பே இந்தக் காதல் 
    எனக்கான நீ உனக்கான யாரையோ 
    தேடுவதை 
    என் கண் முன்னே காட்டிக் கரைய வைக்கிறதே!

    *****

    அற்ப ஆசைகளை விடுத்து அன்பினில் ஒன்றாய் இணைய ஆசைக்காதலனை அழைக்கும் ஆயிழையை அறியத்தரும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் வரிகள்…

    சிற்பம் அழகாய் மணலினிலே
         செய்தவள் உள்ளம் பாராமல்,
    கற்பனை உலகில் சஞ்சரிக்கும்
         கணவன் மனமும் மாறாதோ…
    அற்பமாம் ஆசைகள் புறந்தள்ளி
         அன்பிலே ஒன்றாய் இணைந்தாலே,
    கற்பனை மிஞ்சிய நல்வாழ்வு
         கனிந்திடும் இனிய இல்லறத்திலே…!

    *****

    அலைபேசியில் மூழ்கி, ஆசையாய் மனைவி வடித்த கலைவண்ணத்தைக் காணமறந்த கணவனின் நிலைக்காகக் கவலும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    நீண்ட நெடிய தொலைபேசி உரையாடல் முடிந்து
    மெல்ல தலை திருப்பி பார்க்கும் கணவனுக்கு
    மனைவியின் கைவண்ணத்தில் மண் கோட்டை
    காதல் கோட்டையாய் காட்சி தருமா ? – அல்லது
    கவனக் குறைவாய் கைபட்டு – எழிலாய் எழுந்திருக்கும்
    ஆசைக் கோட்டையும் சரிந்து விட – அதை
    அறியக்கூட முடியாத அளவுக்கு
    பணிகளும் சுமைகளும் அவனையே
    ஆக்கிரமித்து விடுமா ?

     *****

    ”கணவனின் துணையோடு தான் வாழவிருக்கும் இல்லத்திற்கான மாதிரி வடிவமே இது!” எனும் முன்னுரையோடு மங்கையொருத்தி தன் ஆசைகளைப் பட்டியலிடுவதைப் பகரும் திரு. அமீரின் வரிகள்…

    மணல்கொண்டு
    மனக்கோட்டை கட்டவில்லை சுந்தரா
    உன் துணைகொண்டுவாழ
    மாதிரி கோட்டை கட்டுகிறேன் நமக்காக!
    […]
    வடக்கு பார்த்த வாசல்
    மேற்கில்  பரந்த தோட்டம்!
    வடக்கு பக்கம் நீர்நிலை
    தெற்கு பக்கம் பெட்டக அறை!
    […]
    ஐந்தடியில் தலைவாசல்
    பூவேலை கதவினில்!
    பொன்வண்ண வெளிப்பூச்சு
    இளவண்ண உட்பூச்சு!
    திரைசீலை தொங்கவிட்டு
    அழகாய் அதை மடித்துகட்டி!
    என்னிரண்டு அறைகளோடு
    மிளிரவேண்டும் நவீனகலை!

    *****

    ”வாரநாட்கள் முழுவதும் அலுவலகத்திலேயே உழலும் இவர்களுக்கான ஒரே பொழுதுபோக்கு இந்தக்கடற்கரையும், மணல் விளையாட்டும்தான்! இவர்களைத் தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்!” என்று அன்புக் கட்டளையிடும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரனின் வரிகள்…

    சின்ன வயசு சந்தோஷத்தை
    சிறைபடுத்தி மண்ணிலே
    கலையுணர்வு  காண
    […]
    தங்களை தாங்களே
    புதுப்பித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்
    அடுத்த  நாள்  விடியலுக்காக
    பாவம் அவர்கள்
    வேலைப்பளுவில்
    இந்த சின்ன சந்தோஷத்திற்காக
    கடற்கரை  மணலில்  ஹாயாக!
    யாரும் டிஸ்டர்ப் செய்யாதீர்கள்

    *****

    ”புவியிலே நான் மணல்மாளிகை கட்டுகிறேன், நீ அப்புறம் திரும்பி (அலைபேசியில்) ஓர் கவிமாளிகை கட்டேன்!” என்று காதலனுக்கு யோசனை சொல்லும் காதலியைக் காண்பிக்கும் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தின் வரிகள்…

    வார்த்து முடியும் வரை
    பார்க்காது இந்தப் புறம்
    சேர்த்திடு காதல் வரிகள்.
    காதல் பித்தம் ஏறியும்
    கலைப் பித்து முற்றிட
    காவற்காரனாய் நீ மாற
    ஆவல் தீர்க்கிறேன் நான்.

    *****

    தன் காதல் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய்ப் போய்விடுமோ? என்று அஞ்சிக் கண்ணீர்சிந்தும் காரிகையின் அவலத்தை, எண்ணத் தூரிகைகொண்டு தீட்டியிருக்கும் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனின் வரிகள்…

    அன்று
    கடலோரம் நீ
    காதலால் கட்டிய கோட்டை
    மணல் கோட்டையாகுமென
    மனதாலும் நினைக்கவில்லை
    உச்சி சிலை

    உயிர் காக்கும்
    சாமி என்றாய்
    மீசை இரண்டும்

    நம் ஆசை காக்க
    ஆண்டவன் இட்ட
    வேலி என்றாய்
    […]
    உன் சிரித்த முகத்தையும்
    சிந்திய சொற்களையும்
    கைபேசியில் அடைத்து வைத்து
    கண்ணீரில் வார்த்தெடுத்து
    தினமும்
    கனவுகளில் கரைகிறேன்

    *****

    ”கடற்கரைக் காதற்படகிற்கு எவரோ துடுப்பு?” என்று வினாத்தொடுக்கும் திரு. மெய்யன் நடராஜின் வரிகள்…

    வெளிச்சத்தில் நின்று இருளுக்குள் செல்ல 
    உளியற்ற எண்ணம் செதுக்கும் –களிப்பற்ற 
    பாதை கடக்கும்  பயணமன்றோ காதலெனும்  
    போதை சரிக்கும் புயல்.

    அணிந்த சிவப்பு அறிவிப்பை ஏற்றுத் 
    துணிந்து துடியாய் துடிக்க – கணித்த 
    கடவுளின் நீதி கடற்கரை காதல் 
    படகிற் கெவரோ  துடுப்பு?

    *****

    வாழ்வின் சூட்சுமத்தை, வாழ்வியல் நெறிதன்னை வகையாய் உரைத்திடும் திரு. சுரேஜமீயின் வரிகள்…

    வாழ்வில் இருபக்கம்
    வசந்தம் ஒருபக்கம்
    வாடும் மறுபக்கம்
    வளைத்துப் பழகிக்கொள்!
    வாழ்வே சுகமாகும்

    வளர்தமிழ் தினம்படித்து
    வள்ளுவம் ஏகிடுவாய்
    வாழ்வின் நெறிவிளங்கும்!
    […]

    மணலினின் தேடாதே
    மானுடம் தேடிஎடு
    காற்றினில் கலந்துவந்து
    கடவுளாய் வாழ்த்திடுவேன்!!

    வீடுகட்ட வேண்டும் எனும் தன் ஆசைக்கனவின் வெளிப்பாடாய் மணல்வீடுகட்டி மகிழ்ந்திருக்கும் மங்கையின் மனநிலையை விவரிக்கும் திருமிகு. ராதா மரியரத்தினத்தின் வரிகள்…

    நேற்றுக் கடற்கரைக்குச் 
    சென்று மண் அளைகையிலே
    வீட்டுக் கனவு வந்து 
    கையது தன்னாலே
    கட்டியது மணல் வீடு
    கனவினில் கண்டது
    நிஜத்தினில் வந்து நிற்க​
    பனித்தது எந்தன் கண்கள்
    என் கனவு வீட்டைப் பாரீர்

    *****

    மேட்டு நிலத்தினிலே மணற்கோட்டை கட்டும் குமரியின் குதூகலத்தைக் காட்டும் திரு. சிவராமனின் வரிகள்…

    ஆட்டமும் பாட்டமும் அன்போ டியைந்திட்டு
    வாட்டமாய் நாம்வாழ வாசல் பலவைத்து
    மேட்டு நிலத்தினில் மாளிகை போன்றதோர்
    கோட்டையைக் கட்டு கிறேன்

    *****

    அழகிய சொற்களால் கவிதைக்கோட்டைகள் எழுப்பிய உங்களனைவருக்கும் பாராட்டுக்கள் கவிஞர்களே!

    அடுத்த கேள்வி…இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் யார் என்பதே!

    ஆடவனின் முரட்டுப் பிடிவாதத்தையும் அவனிடம் யாசிப்பதே பெண்மையின் இலக்கணம் என்றாகிப் போகும் உள்ளம் சுடும் நிதர்சனத்தையும்  உருக்கமாய் வடித்திருக்கும் ”மணல் வீடு…’எனும் கவிதை என் மனவீட்டைக் கொள்ளைகொண்டது.

    அக்கவிதை…

    ஒவ்வொரு முறையும் 
    காத்துக் கிடக்கின்றேன்
    முகம் காட்ட மறுக்கும் 
    முரட்டுப் பிடிவாதத்துக்குப்
    பின்னான முரண்படுதல்களில் எல்லாம் 
    யாசிப்பவளாக மட்டுமே…

    பூங்கொத்துக்கள் பரிசளிக்கவே
    விரும்புகின்றவள் 
    என்றான போதும்…கீறிடும்
    முட்களைப் பற்றிய 
    முன்னெச்சரிக்கையில்
    மெல்லக் கூம்பி இதழ் 
    உதிர்க்கிறது என் தனிமை…

    கடந்து போன ஒன்றுக்குள் இருந்து
    என்னைத் தொலைப்பவனும்
    தொலைந்து போகும் ஒன்றுக்குள் இருந்து
    என்னை மீட்டெடுத்துக் காப்பவனும்
    என்றாகிப் போன உனக்கு….
    இம்முறையும் பரிசளிக்கிறேன்
    மணலால் செய்த மாளிகை ஒன்றை
    உனக்கான காயங்கள் ஏதுமின்றி 
    வழமை போல கலைத்து விட்டுப் போ….
    எனக்கான நேசத்தில் 
    குறைவற்றுப் போகும் வரை
    உனக்கான முகத் திருப்பலுக்காய்
    முயற்சிக்க வைத்தலில்
    குறை ஒன்றும் இல்லை…

    இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. சாயாசுந்தரத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

    அடுத்து, கண்ணீரோடு மங்கையெழுப்பும் மணற்கோட்டையில் கொட்டிக்கிடக்கும் அவளன்பை அழகான சொற்களால் கவிதையாய்த் தொடுத்திருக்கும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகளும் மனத்தை நிறைத்தன. அவரைப் பாராட்டுக்குரியவராய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

    அக்கவிதை…

    கண்ணீர் துகள்களின் சேர்க்கையாய்
    மணல்துகள்கள் அவள் கைகளுள்!
    கைகள் பிசைந்ததில் பிரசவித்துக்
    கொண்டிருந்தன மணல் கோட்டைகள்
    மனக் கோட்டைகளின் பிரதிபலிப்பாய் !
    கண்ணீரின் உப்பும் மணல் துகளில்
    கடல் நீரின் உப்புடன் சேர்ந்தே இருந்தது !
    தொலைத்து விட்ட பிள்ளைப் பிராயத்தைத்
    தேடிக் கொண்டிருந்தன அவள் கைகள்
    சிலையாகும் ஒரு மணல் மாளிகையில்!
    கரை தழுவும் கடல் அலைகள் -அதைக்
    கரைத்தும் செல்லும் யதார்த்தங்கள்
    அவள் ஆழ் மனதின் ஏக்கங்கள் போல
    அழிந்து பொசுங்கித் துகள்கள் ஆக்கலாம்…
    சில பொழுதாவது சிதைந்து போகாத
    அழகியல் நிலையை ரசித்துக் கொண்டே
    நிர்மாணித்துக் கொண்டிருந்தாள் – தன்
    உள்ளக் கிடக்கையைப் பகிரங்கமாக!
    மணல் மாளிகை நிறைத்த அறைகள் யாவும்
    தன் அன்பை நிறைத்திருந்தாள்…அவனோ
    புறமுதுகிட்டே புறக்கணிப்பு நிகழ்த்துகிறான்…!

    கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்களும் பாராட்டுக்களும்!

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி! (11)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11212317_828493147204886_734930307_n

    95465846@N04_rதிரு. கோகுல்நாத் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (09.05.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 10-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரப் போட்டிக்கான ஒளிப்படத்தைத் தந்திருக்கும் திரு. என். எஸ். ஹ்ரிஷிகேஷுக்கும், இதனைப் போட்டிக்கான படமாகத் தேர்வுசெய்த திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் எங்கள் நன்றி.

    dog my darling

    நாய்க்குட்டியைக் கொஞ்சும் நங்கையின் புகைப்படம் பல எண்ண அலைகளை மனக்கடலில் எழுப்புகின்றது. மனிதருக்குக் காவலாய், அவர்களுக்குக் காதலாய், நன்றி பாராட்டுதலில் தன்னை ஒப்பாரின்றித் திகழும் ஒரே உயிர் நானிலத்தில் நாயன்றி வேறில்லை. அதனாலன்றோ நன்னெறிகளை நுவலுகின்ற நாலடியார், ”யானையின் குணமுடையாரின் நட்பை விடுத்து நாயின் குணமுடையாரிடம் நட்பு கொள்க” என்று அறிவுறுத்துகின்றது.

    யானை யனையவர் நண்பொரீஇ நாயனையார்
    கேண்மை
    கெழீஇக் கொளல்வேண்டும் யானை
    அறிந்தறிந்தும் பாகனையே கொல்லும் எறிந்தவேல்
    மெய்யதா வால்குழைக்கும் நாய்.
    (நாலடி: 213)

    இனி, இவ்வாரப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளில் என் கவனத்தைக் கவர்ந்தவற்றைப் பட்டியலிடுகிறேன்.

    *****

    நளின மொழியில் நாயின் புகழ்பாடும் திரு. கவிஜியின் வரிகள்…

    உன் செல்ல சிணுங்கலை  
    பிடித்துக் கொண்டு போகிறது 
    முன் வாசல்கடந்து போகும் 
    மண் வாசனை…
    […]
    வீடெங்கும் சொட்டும் 
    உன் ஈரப் பாதங்களில் 
    நீர்க் கோடுகள்…
    வளைந்து நெளிந்து
    வால் ஆட்டுவதில், 
    அழகு கூட்டுகிறது 
    உன் உடல்…

    *****

    வாழ்வின் யதார்த்தம் பேசும் திருமிகு. சாரா பானுவின் வரிகள்…

    உன்னை முத்தமிட்டால் கிடைத்து விடுகிறது
    மாற்றாக வாலாட்டல், சிறு துள்ளல், செல்ல உரசல்என பாசப்பரிமாற்றம்….
    கிடைப்பதில்லை இங்கு பலசமயம் பரிவு கூட…

    *****

    நிகழ்வின் அழகைப் படம்பிடிக்கும் திரு. கட்டாரியின் வரிகள்…

    இப்படியே பிள்ளையாகிவிடு….
    என்னும்..இவளின் 
    முத்தத்தைப் போல……
    எதற்காகத் தவறவிட்டாள்
    என்னைப் பெற்றவள்… என்னும்
    இவனின்… தேடல்களைப்
    போல…
    நிழந்துகொண்டிருப்பது….
    அழகாகிறது….!!

    *****

    இயற்கையோடும், விலங்குகளோடும் பேணும் உறவு மனிதர்களோடு சாத்தியமற்றுப்போவதை விளக்கும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராஜேந்திரனின் வரிகள்…

    உன்னோடும் 
    மலைகளோடும்
    பூக்களோடும்
    நதிகளோடும்
    மனம் கொள்கிற
    உறவை
    சக மனிதர்களோடு
    கொள்ள முடிவதில்லை
    நன்றியுள்ள நீ மேல்
    மனிதர்களைவிட!

    *****

    ”பெற்றால்தான் பிள்ளையா? நீயும் என் குழந்தையே!” என்று நாய்க்குட்டியை அரவணைக்கும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் வரிகள்…

    தன்னந் தனியாய்த் தவித்திட்டக் குட்டியுனை
    அன்னையாய் நானும் அரவணைப்பேன் – அன்புடன் 
    கொஞ்சி மகிழ்வேன் குழந்தையாய்க் காத்திடுவேன் 
    அஞ்சாதே என்றும் இனி.

    *****

    மனிதருக்கு மனிதரே எதிரியாகும் தருணங்களைப் பட்டியலிட்டு நாயின் அன்புதரும் கதகதப்பைக் கவினுறக் கழறும் திரு.ருத்ரா இ. பரமசிவனின் வரிகள்…

    …மனிதருக்கு மனிதர்
    முன்பின் தெரியாமல் இருக்கும்போதே
    இப்போது
    மனிதருக்கு மனிதரே எதிரி.
    […]
    உன் விழியின்
    குறு குறுப்பும்
    செவி மடல்களின்
    உடுக்கை அடிப்புகளில்
    உதிர்ந்து விழும்
    அந்த இனிய ஓசைத்துடிப்புகளும்
    மட்டுமே போதும்.
    இந்த உலகத்தை
    விரித்து மடக்கி
    நீ உட்காரத்தருகிறேன் வா!

    *****

    அன்பே நம் மதம், அதுவே நம் வேதம், அதை ஓதுவோம் நிதமென்று அன்பின் வலிமையை வளமையாய்ச் சொல்லியிருக்கும் திரு. சுரேஜமீயின் வரிகள்…

    உலகின் 
    இன்பத்தை
    உன் அணைப்பில்
    காணும் ஒவ்வொரு
    கணமும் நான்
    புத்துயிர் பெறுகிறேன்!
    […]
    உயிர்கள்

    ஒன்றுதானே
    வாழும் 
    உயிர்க்கு!
    மரணம் 
    உண்டுதானே
    வாழ்வில்
    எவர்க்கும்!
    […]
    மனிதன் மாறட்டும்;
    மனங்கள் விரியட்டும்;
    புறங்கள் தெளியட்டும்;
    கரங்கள் நீளட்டும்!

    *****

    காளமேகப் புலவராய் மாறி நாயின் குணத்தோடு மனத்தை இணைத்து இரட்டுற மொழிந்திருக்கும் திரு. எஸ். பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

    அன்பால் வசமாகும் வீட்டில் ரகசியமாய்
    கன்னம் இடுவோரைக் கண்டதும் – மென்னி
    பிடிக்கத் துடிக்கும் விளையாடி பல்லால்
    கடிக்கும் குலைக்கும் அதட்டி..
    […]
    அன்பைப் பொழியும் அவரின் அடிமையாய்
    தன்னையே தந்து முடிந்திடும் – ஒன்றியே
    நன்றியைக் காட்டிடும் சித்தர்தம் கூற்றினால்
    என்றும் மனமது நாய்.

    *****

    நாய்க்குட்டியின் நல்லன்பில் நெகிழ்ந்திருக்கும் பெண்ணின் மனத்தைக் காட்டும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    ஒரு சிறு வருடல் தான்
    நான் உனக்கு கொடுத்தது –
    வாலாட்டியபடியே என் கைகளில்
    தஞ்சமானாய் ! – உந்தன்
    அன்பை மழையாய் பொழிந்தாய் !
    […]
    தன்னலமிலா உந்தன் அன்பே
    உயர்வென்று உரக்க சொல்வேன் !

    *****

    ”வெறிச்சோடிய இல்லத்தின் வெறுமையைப் போக்கிய சுடரொளியே!” என்று நாயைக் கொஞ்சும் தாயின் அன்பை நயமுறச் செப்பும் திரு. சி. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

    வெறிச்சோடிச்
    சூனிய மான இல்லத்தை
    உயிர்ப்பித்து
    சூட்டிகையாய், சுடர் ஒளியாய்,
    சுறுசுறுப்பாய் நீ
    […]
    என் தனிமை போக்கி
    இனிமையுடன் , இன்முகத்துடன்
    தவழும் பிள்ளையாய்
    உன்னை நான்
    தத்தெடுத்தேன் ! 
    முத்தம் ஒன்று தருகிறேன்
    அத்தாட்சி யாக
    மடிமேல்
    தாவிய உனக்கு !

    *****

    சிந்தையில் மகிழ்ச்சியை விதைத்து வாழ்வை அர்த்தமாக்குகின்ற நாயின் நற்பண்பை வியக்கும் திருமிகு. துஷ்யந்தியின் வரிகள்…

    ஆயிரம் பட்டாம் பூச்சிகள்
    என் சிந்தையில் பறப்பதாய்
    எனக்குள்ளே ஆனந்தம்
    நீ பசியாலே துடிக்கையில்
    பதறித்தான் போகின்றேன்
    தினம் கண் விழிக்கையில்
    வழியெங்கும் தேடுகிறேன்….
    […]
    சின்னவள் உன்னிடம்
    நற்பண்பை உணர்கிறேன்
    நன்றியின் அர்த்தந்தனை
    நன்றே கற்றுக் கொள்கிறேன்…

    *****

    வாலாட்டி நிற்கும் நாய்ப்பாசத்தை வியக்கும் பெண்மையைத் தன் கவிதையின் பாடுபொருளாக்கிய திரு. ஜெயராம சர்மாவின் வரிகள்…

    வாலாட்டி வாலாட்டி வலம்வந்து நிற்பாயே
    வாசல்வந்து நின்றுவெனை வரவேற்றும் நிற்பாயே
    நோயென்று நான்படுத்தால் நூறுதரம் நக்கிடுவாய்
    வாய்பேசா விட்டிடினும் மனமெல்லாம் நீதானே ! 

    *****

    நங்கையிடம் நாய்க்குட்டியே தன்னிலை நவிலுமழகை, தன்பிறப்பை இகழும் மனிதனின் மடமையை எண்ணி அது வருந்துவதைக் காட்டும் திருமிகு. பி. ஆர். லட்சுமியின் வரிகள்…

    உன் உள்ளங்கை ஸ்பரிசம்
    தாயின் கருப்பை பாதுகாப்பு
    உனது இதழ்களின் தொடுதல்
    தாயின் தாலாட்டு!
    […]
    பிறப்பாலே நன்றி அவதாரமாக நான்!
    எங்கோ ஒருவன் என் பிறப்பு
    வேண்டாம் என்ற உச்சரிப்புடன் 
    இறைவனிடம் மண்டியிட 
    காரணம் புரியாத சோகத்தில் நான்!

    *****

    ’நாயின் துணையே நற்றுணையாம்’ என்று போற்றும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் வரிகள்…

    நன்றி யுள்ளது நாயென்றுதான்
         நல்ல துணையும் அதுவென்றுதான்,
    நன்றெனக் கொண்ட நட்பென்றுதான்
         நாளும் உதவிடும் கரமென்றுதான்,
    என்றும் ஏய்த்திடா உறவென்றுதான்
         எதிரியை ஓட்டிடும் பகையென்றுதான்,
    ஒன்றிய நட்பில் உயர்வென்றுதான்
         உன்னைக் கொண்டேன் நாய்க்குட்டியே…!

    *****

    பேரன்பின் பிறப்பிடமாய்க் காட்சியளிக்கும் ஈருயிர்களைப் பாராட்டும் திரு. அமீரின் வரிகள்…

    கூறடா
    உன்னத
    அன்புக்கு பாத்தியம்
    மாறடா
    கண்டிதை
    பேரன்பு சாத்தியம்.
    பாருடா
    கருணைக்கு
    தாயான இளையவளை
    பாடுடா
    துயர் நீக்க
    தோள்கொடுக்கும் மூத்தவளை
    வாழுடா
    உயிரனைத்தும்
    நேசித்து மண்ணிலே…

    *****

    மனம் நடுங்கவைக்கும் நிலநடுக்கத்தில் சிக்கி உறவுகளை இழந்த பெண்ணுக்கு உற்றதுணையாய்க் கிடைத்த நாய்க்குட்டியை வாழ்த்தும் திரு. மெய்யன் நடராஜின் நேச வரிகள்…

    கோடி குவித்து குவலயம் ஆண்டவரும் 
    மாடி மனையிடிந்து மண்ணுக்குள் –மூடி 
    முடங்கி ஒருநொடியில் மூச்சடக்க வைத்த 
    இடத்தில் துணைநீ எனக்கு.
    எதுவுமில்லா வாழ்வில் எனக்கோர் துணையாய் 
    புதுஉறவாய் வந்து கிடைத்தாய். –இதுபோதும் 
    கைத்தடி கொண்ட குருடனினா தாரமாய் 
    மெய்ப்பொருள் காண்பேன்  இனி.

    *****

    ’உயிர்களை இணைக்கும் இன்பமொழி அன்பு’ என்று அன்பின் பெருமையை அகிலத்துக்குணர்த்தும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகள்…

    அகிலம் நிறைக்கும் மொழி அன்பு
    திகிலகற்றும் தீர்க்க மொழி அன்பு
    அன்பில் திளைத்ததனால் ….
    இன்பமே சூழ்ந்திருக்க …
    இவ்வுலகம் மறந்திருந்தோம் !

    *****

    அருமையான கவிதை வரிகளால் அகங்குளிர வைத்த கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகுக!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தருணமிது…

    ’அன்பின் வழியது உயிர்நிலை’ என்பார் ஐயன் திருவள்ளுவர். ஆம்! உலகவாழ்க்கைக்கு ஆதாரமே அன்புதான்! அதிலும் அன்பின் அருமையை நன்குணர்ந்தோர் ஆதரவற்றோரே! அத்தகைய ஆதரவற்றோர் இருவர், அன்பில் இணைவதை, அதில் கரைவதை அழகாய்க் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் ஓர் இனிய கவிதை என் மனங்கவர்ந்தது.

    அக்கவிதை…

    தெருவோரத்துக்
    குப்பைத் தொட்டியில்
    தொட்டில் குழந்தையாகி
    நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது

    வால் உயர்த்தி…!
    வாலில் ரிப்பன் கட்டி
    நெற்றியில் பொட்டிட்டு
    மை தடவி அழகனுக்கு
    ‘சுப்பிரமணி’ பெயர் சூட்டி
    அழைத்துச் சிரிக்க
    என் முன்னே
    காமெரா கண்களில்லை…!

    வீதியோரத்து
    மரத்தடி நிழலில்
    விதியை நொந்தவள்
    அமர்ந்தேன்…!

    “அனாதை நாயே”
    என அடித்துத் துரத்திய
    முகங்கள் கண்முன்னே…!
    […]
    இறைவன் ஈந்த
    துணையாய்
    நடுங்கிய அவனைக்
    கரங்களில் அணைத்துக்
    கொண்டேன்…!

    கொடுப்பதன் இன்பம்
    பெறுவதன் சுகம்
    மௌனமாய்
    நிமிடத்தில் பரிமாற ..!
    நெஞ்சை அழுத்திய
    பாரம் முழுதும்
    இப்போது அந்தக்
    குப்பைத் தொட்டியை
    நிறைத்தது…!
    அன்பு தரும்
    பாதுகாப்பில்
    உள்ளம் நிறைந்தது..!

    நெஞ்சை நெகிழ்த்தும் இக்கவிதையைப் படைத்த கவிஞர் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    *****

    இன்னொரு கவிதையும் பாடுபொருளின் அமைப்பில் தனித்து நிற்கின்றது.

    அக்கவிதை…

    பள்ளிவிட்டு வந்தவுடன் சொல்ல
    பலப்பல கதைகள் உண்டு என்னிடம்..
    பாந்தமாய் பக்கம் அமர்ந்து
    கேட்கவொரு செவியில்லை இவ்விடம்!

    கதவின் பூட்டுக்கான சாவிமட்டுமே என்னிடம்
    இதயப்பூட்டுக்கான சாவிகளின் இருப்பு எவ்விடம்?

    முதியவர் இல்லத்தில் கூட்டாய் வாழ்கிறது 
    என் மூத்த தலைமுறை
    முந்தைய வாழ்வை தமக்குள் பகிர்ந்தபடி!
    […]
    வெதும்பிக்கழியும் என் நிகழ்காலம் குறித்த 
    பிரக்ஞையற்றவர்களுக்கு
    ஒருபோதும் புரியப்போவதில்லை என் பிரியம்!

    தெருவில் கிடப்பதோடு என்ன கொஞ்சலென்று
    விருட்டென்று என் கைப்பிடித்து 
    வீட்டுக்குள் இழுத்துப்போக
    வெகுநேரம் ஆகப்போவதில்லை.
    அதுவரையிலும்…
    கொஞ்சிக்களித்து கூடியிருப்போம்.. வா!

    இக்கவிதையை இயற்றியுள்ள திருமிகு. கீதா மதிவாணனை இவ்வாரத்தின் பாராட்டுக்குரிய கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

    பங்குபெற்றோர், பாராட்டுப்பெற்றோர் அனைவருக்கும் என் உளங்கனிந்த வாழ்த்துக்கள்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (10)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11180019_823844851003049_1229122600_n

    129393010@N07_rதிரு என்.எஸ். ஹிரிஷிகேஷ் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (02.05.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 9-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான ஒளிப்படத்தை எடுத்துத் தந்துள்ள திரு.வெங்கட் சிவாவுக்கும், போட்டிக்குரிய படமாய் இதனைத் தெரிவுசெய்த திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவின் நன்றிகள்.

    11180014_822542801133254_1503319428_n

    கூடாரத்தின் (கைப்)பிடியை உறுதியாய்ப் பிடித்தபடி எம்மை உற்றுநோக்கும் சிறுவனே! உன் கண்களில் கனல்தெறிக்கின்றதே…ஏன்? மிகக் கொடிதான வறுமையை இவ்விளமையிலேயே தாங்கும் உன் பொறுமையைப் போற்றுகின்றோம்!

    வறுமையின் கொடிது எது? என்று ஐயன் வள்ளுவரைக் கேட்டால் ’வறுமையின் கொடிது வறுமையே’ என்பார்.

    இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
    இன்மையே இன்னா தது.

    தம்பி! இன்று ஏழைமை உன்னோடு தோழமை கொண்டிருந்தாலும், நாளை உன் எதிர்காலம் சுடர்விட்டு ஒளிரும் எனும் நம்பிக்கை கொள்! அதற்கு நீ உடனடியாய்க் கைக்கொள்ளவேண்டிய மெய்ப்பொருள் கல்வியே!

    இனி, இவ்வாரப் போட்டியில் பங்கேற்றுள்ள கவிஞர்கள் இச்சிறுவனைப் பற்றி என்ன சிந்தித்திருக்கின்றார்கள் என்பதைப் பார்ப்போம்.

    முதலில், என் உள்ளம்தொட்ட கவிதை வரிகளை உவப்போடு உங்களுக்கு அறியத் தருகிறேன்!

    *****

    தந்தையின் குடியால் தங்கள் குடியே சீரழிந்ததை வேதனையோடு இச்சிறுவன் விளம்புவதையும், பசியால் வாடினாலும் பிச்சை எடுக்கமாட்டேன் எனும் அவன் கொள்கைப்பிடிப்பையும் காட்டும் திரு. சி. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

    துள்ளித் திரியும் காலத்தில்
    துடுக்கடக்கிப்
    பள்ளிக்கு வைக்க வில்லை
    பாலகன் என்னை !
    மரத்தடியில் தினம் சீட்டாடி
    தெருச்சுற்றிப் பணம்
    திருடி 
    அப்பனுக்கு மாலையில்
    கப்பம் கட்டுவேன் !
    […]

    குடி வாழ்வைக் கெடுத்தது !
    […]
    பல நாட்கள்,

    பட்டினி கிடந்தேன் !
    ஜெகத்தினை எரித்திடப் 
    பாரதி வரவில்லை !
    ஆயினும் பிச்சை
    எடுக்கப்
    போக வில்லை !

    ******

    தந்தை தாயற்ற இச்சிறுவனைக் கண்டோர் சொல்லும் கேலிச்சொற்கள், அதுகண்ட அவன் உள்ளக்குமுறல் ஆகியவற்றை அருமையாய்ப் படம்பிடித்திருக்கும் திரு. நல்லை. சரவணாவின் வரிகள்…

    எச்சில் குவளைகள் 
    இரண்டைத் தவறவிட்டிருந்த பொழுதில் 
    அப்படித்தான் அழைத்தார் 
    அன்றைய நாளின் 
    முதலாளியாகியிருந்த அவர்…
    […]
    குப்பிச் சாக்குகளோடு 

    தெருமுனை கடக்க…
    யார் பெற்ற பிள்ளையோ என 
    உச்சுக் கொட்டியவனிடம் 
    கத்திச் சொல்லத் தோன்றியது….
    உனக்காகவும் இருக்கலாம்…

    *****

    சமூகத்தின் பிரதிநிதியான இச்சிறுவனை நல்லவனாக்குவதும், தீயவனாக்குவதும் இச்சமூகமே எனும் உண்மையைச் சுட்டும் திரு. கவிஜியின் வரிகள்…

    நின்றிருக்கின்றேன் 
    எப்படி வேண்டுமானாலும் 
    தெரியும் நீங்கள் என்னை 
    தேர்ந்தெடுங்கள், 
    கத்தியாகவோ…
    புத்தகமாகவோ….

    *****

    வாடகைத்தாய் பெற்றபிள்ளைகூடச் சீரோடு வாழ்ந்திருக்க, சொந்தத்தாய் பெற்றபிள்ளையோ சொந்தமின்றி, பந்தமின்றி, யாரார்க்கோ அடிமையாய் வாழ்ந்திருக்கும் அவலத்தைச் சொல்லும் திரு. சுரேஜமீயின் வரிகள்…

    ஈட்டுத்தாய் பெற்று
    உற்ற கருவாக்கி
    ஊரார் மெச்ச
    என் பிள்ளையென
    ஏந்திப் பிடித்தே
    ‘ஐ’ யென மகிழ்ந்திருக்க!
    ஒரு துணையுமின்றி நான் மட்டும்
    ஓடுகாலிகளின்
    ஔரதனாய் 
    ….வாழ்தற்கு?

     *****

    சிறுவனுக்கு நல்வழிகாட்டும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் வரிகள்…

    பார்வையில் கோபம் வேண்டாமே
         பாவப் பட்ட பாலகனே,
    தீர்வு வராதே வன்முறையில்
         திருந்தி வாழ்ந்திடு நல்வழியில்,
    வேர்வை சிந்தி உழைத்திடுவாய்
         வெல்லும் வழிதான் வந்திடுமே,
    நேர்மை என்றும் வழியாகும்
         நிலைத்த வாழ்வை நீபெறவே…!

    *****

    குழந்தைத் தொழிலாளியின் குமுறலையும், முதுகெலும்பு படைத்த நான் உழைத்து உயர்வேன் எனும் அவன் வைராக்கியத்தையும் அழகாய் விளக்கும் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீஷங்கரின் வரிகள்…

    பசிக்கும் வயிற்றுக்கும்
    துடிக்கும் மனத்துக்கும்
    இடையே போராடும்
    ஒரு போராளியாய்
    நானொரு
    குழந்தைத் தொழிலாளி..!
    […]
    இயலாமை தான்

    என்றாலும்
    முயலாமல் இருக்கலாமா?
    கூடுங்கள் தோழர்களே
    குனிந்த முதுகின்
    முதுகெலும்பே
    எதிர்க்கும்
    ஆயுதங்களாகட்டும்..!

    *****

    ’பார்வையில் காட்டத்தைக் காட்டாதே; நல்வாழ்வு உனக்குண்டு!’ என நல்வார்த்தை சொல்லும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் வரிகள்…

    பார்வையிலே காட்டமேன் பாலகனே சொல்லடா 
    சோர்ந்தாயோ நீயும் சுமைதூக்கி – நேர்வழியில் 
    சென்றால் பயமில்லை செல்வா ! கலங்காதே 
    நன்றாய் சிறப்புறும் வாழ்வு.

    *****

    மன்னன்மகனின் நிலைகண்டு மனங்கலங்கும் திரு. ஜெயராம சர்மாவின் வரிகள்…

    எல்லோரும் இந்நாட்டு 
    மன்னர் என்றால்
    இப்பிள்ளை அப்பாவும் 
    மன்னர் அன்றோ 
    மன்னன் மகன்
    நடுவீதி நிற்பானானால்
    மக்கள்நிலை என்னாகும்
    சிந்திப்போமா ? 

    *****

    ’தெருவோரம் வளரும் அக்கினிக் குஞ்சு இச்சிறுவன்; இவனைச் சீண்டாதீர்!’ என எச்சரிக்கை விடுக்கும் திரு. அமீரின் வரிகள்…

    ஒதுங்கச்சொல்லி
    காறித்துப்ப
    அவன் எச்சமல்ல…
    பதுங்கி கில்லி
    ஏறியடித்தால்
    உயிர் பிழைப்பார்
     அங்கு எவருமல்ல!
    […]
    தா தா 

    என்று மாமுல் கேட்டால்
    என்ன செய்வான்
    உழைக்கும்பிள்ளை…
    தாதாவாக
    வளர்வதன்றி
    வேறு வழியுமில்லை!

     *****

    மனிதருக்குள் இருக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் தரும் உறுத்தலை உணர்த்தும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராஜேந்திரனின் வரிகள்…

    கிழிந்த சட்டையுடன்
    மழிக்காதமுடியுடன்
    குப்பை அள்ளும்
    சிறார்களையும்
    […]
    சைக்கிள் கடையில்

    வேலை பார்க்கும்
    சிறார்களையும்
    பார்க்கும்போது
    காரில் பள்ளிப்
    போகும் மகன்
    நிழலாடி உறுத்தல்தருகிறது 

    *****

    ’காசுக்கு விற்கப்படும் கல்வியால் ஏழைகளுக்குப் பயனேது?’ என்று இச்சிறுவன் ஏங்குவதாய்க் காட்டுகின்ற திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    கல்வி என்பது பணம் படைத்தோரின்
    சொத்தாகிப் போய்விடுமோ எனும் கவலை
    உனை ஆட்கொண்டு விட்டதோ?
    […]
    எத்தனையோ இலவசங்கள்
    வரிசை கட்டி வந்தாலும் – உழைத்தாலன்றி
    அடுத்த வேளை உணவென்பது
    கேள்விக்குறியான போது – நானும்
    இங்கே குழந்தை தொழிலாளி ஆனதில்

    பிழை என்ன இருக்கிறதென்று கேட்கிறாயோ ?

    *****

    இளமைக்கல்வியும் இனியசொற்களும் புறக்கணிக்கப்பட்ட இளம்பிஞ்சின் உள்ளக்கொதிப்பை அழகாய்ச் சொல்லுகின்ற திருமிகு. துஷ்யந்தியின் வரிகள்…

    “பள்ளிப் பருவம் எதற்குனக்கு
    தள்ளி நில்லு நீ” என்று
    துளி கூட உள்ளமில்லா
    மனங்கள் என்னை தூற்றின…!
    போலி உலகை கண்டு ஓய்ந்து
    கல்லாய் மாறின உள்ளமதில்
    இனி கருணைக்கு இடமில்லை
    இனி உறங்கப் போவதில்லை…!

    *****

    பார்வையால் பல்லாயிரம் மொழிபேசும் பாலகனின் கல்விக்காய்க் குரல் கொடுக்கும் அறிமுகக் கவிஞர் திரு. சதாசிவத்தின் வரிகள்…
    (முயற்சி நன்று! தொடர்ந்து எழுதுங்கள் கவிஞரே!)

    பார்வை ஒன்றே போதுமே பல்லாயிரம் சொல் பேசுமே
    […]
    கல்வியை கற்றுவிட்டால் சேருமிடம் நன்றே!
    ஐயன்மீர் யாராகிலும் சேர்த்தணைத்துக் கொள்வீர்!
    சேர்த்த புண்ணியம் யாதாகிலும்,  உடன் புகழ் பெறுவீரே.

    *****

    ’சூரியனைச் சுடும் பார்வையோடு யார்மீது கோபமுற்றிருக்கிறாய்?’ என சிறுவனை வாஞ்சையோடு வினவும் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனின் வரிகள்…

    அந்நியர்கள் இங்கிருந்து அகன்று
    அறுபதாண்டுகள் ஆகியும் கூட 
    சொந்த மைந்தர்களை தினம்
    சோற்றுக்கு அலைய வைக்கும்
    சுதந்திர நாட்டின் மீதா?
    […]
    வாழவழி தெரியாத உனக்கு
    ஏதும் செய்ய இயலாது
    புகைப்பட மெடுத்தவர் மீதா
    கவிபாட வந்த எங்கள் மீதா?

    *****

    சிறுவனின் வாழ்வு சீர்பெற வழிசொல்லும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகள்…

    கல்விக் கண்கள் திறந்திடவும்
    இல்லாமைப் பேய் ஒழிந்திடவும்!
    சின்ன வயிறு நிறைந்திடவும்
    அன்னமிட்டு உதவிடுவோம்!
    சேற்றிலும் செந்தாமரைகள்
    வீற்றிருக்கும் திடமாய் நம்புவோம்!
    நல்லதோர் எதிர்காலம்
    வெல்வான் இவன் !

    *****

    இவற்றினூடே, அண்டைபூமியான ஈழத்தின் முள்ளிவாய்க்காலில் உயிரோடு கொள்ளிவைக்கப்பட்ட நம் தமிழ்ச்சோதரர்களின் குடும்பத்தில் ஒருவனாக இச்சிறுவனை இனங்கண்டு, இவ்வினப்படுகொலையால் சுற்றத்தை இழந்து சொந்தநாட்டிலேயே அகதியாக்கப்பட்ட இவனுடைய கண்ணீர்க் கதையைக் கவிதையாய் வடித்துள்ள திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தின் ‘காத்திருப்பேன் காலத்திற்காய்’ எனும் கவிதை என்னைச் சிந்திக்க வைத்தது; கண்ணீர் சிந்தவும் வைத்தது. அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    அக்கவிதை…

    காத்திருப்பேன் காலத்திற்காய்!

    வண்ணம் பூசி வரைந்து பல
    எண்ணக் கனவுகளோடு வாழ்ந்தோம் அன்று
    கண்ணிறைந்த வாழ்வு சிதறி இன்று
    உண்ண உணவிற்கே திண்டாடும் நிலை
    உதட்டில் மட்டும் காயம் எம்
    உயிர் தப்பியது அபூர்வம்! ஒரு
    ஊர்க் கோடியில் கோணித் திரையுள்
    அகதி வாழ்வு இது கொடுமை!

    கூனிக் குறுகி ஒடுங்கிய வாழ்வு!
    ஏனிந்த நிலையிது நீதியே இல்லை!
    காரணகர்த்தாக்களை உருத் தெரியாது அழிக்க
    கருவெடுக்கிறது கொலை வெறி நெஞ்சில்.
    அகதி நான் எனது நாட்டிலேயே!
    தகுதியற்ற நிலையிது காத்திருப்பேன் காலத்திற்காய்.
    காட்சிப் பொருளாக நாமின்று படத்தில்.
    ஆட்சி, அரண்மனைக்கு அடிபடுகிறாரின்று பலர்!

    *****

    அடுத்து, ஏழைகளுக்குத் தேவை கல்வியா? செல்வமா? எனும் பட்டிமன்றத்தைக் கவிதையில் நடத்தி அதற்கு நடுவராய்க் கடவுளையே நியமித்திருக்கும் இன்னொரு கவிதையும் மெச்சும்படி இருந்தது.

    சிட்டாக வேபறந்தேன் கோயிலுக்கு அங்கு 
           சிலையாக நின்றிருந்த கடவுளிடம்
    திட்டாமல் தேம்பாமல் வேண்டினேன் பொங்கித்
           தவிக்கின்ற மனமுருகக் கெஞ்சினேன்
    பட்டாசு கம்பெனியில் என்குடும்பம் பட்டம் 
           படிக்கின்ற ஆசையில் நானொருவன்
    எட்டாத ஓர்கனவாய் ஆகிடுமோ என்றும்
           ஏழையாய் என்வாழ்வும் மாறிடுமோ

    […]

    தட்டாமல் அக்கடவுள் என்கனவில் வந்தார் 
           தக்கதொரு தீர்வுதனை சொல்லி(ச்)சென்றார்
    திட்டாக கோணியொன்றில் மூடியதை நீயும் 
           திறந்திட்டால் அங்கிருக்கும் உன்வாழ்க்கை
    கட்டாக புத்தகம்கு விந்திருந்தால் கல்வி
           கனமான எந்திரம்என் றால்செல்வம் 
    கட்டாயம் ஏற்படும்வ ரம்அளித்தேன் என்றார் 
           கவிஞர்காள் சொல்லுங்கள் என்னவரம்?

    *****

    என்ன வரம் தரலாம் இச்சிறுவனுக்கு? என்னைக் கேட்டால் வயிற்றுப்பசி தீர்க்கும் செல்வத்தையும், அறிவுப்பசி தீர்க்கும் கல்வியையும் சேர்த்தே அவனுக்குத் தருவதுதான் கடவுளின் கடமை என்பேன்! இக்கவிதையை யாத்த திரு. எஸ். பழனிச்சாமியைப் பாராட்டிற்குரிய கவிஞராய் அறிவிக்கிறேன்.

    நண்பர்களே! தொடர்ந்து போட்டியில் பங்குகொள்ளுங்கள்! பாராட்டைப் பெறுங்கள்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 8-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரப் போட்டிக்கான ஒளி ஓவியத்துக்குச் சொந்தக்காரர் திரு. எச். பிலால் அவர்களுக்கும், இப்படத்தைத் தெரிவுசெய்த திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பன் அவர்களுக்கும் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவின் நன்றி.

     

    11129746_819039241483610_1321350885_n

    அரத்தநிறச் சேலை, கழுத்திலே உருத்திராக்கத்தை ஒத்த பல்நிற மணிகள், தலையிலே அப்பிய மஞ்சள்வண்ணப் பொடி என்று மங்கலக் கூட்டணியோடு காட்சிதரும் இப்பெண்களின் கையிலிருக்கும் வீச்சரிவாள்தான் சற்றே நமக்கு அச்சத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றது.

    யார் இவர்கள்? தமக்குப் பிறரிழைத்த அநீதி கண்டு பொங்கிச் சினந்து, நீதிகேட்டு ஆயுதமேந்திப் புறப்பட்டிருக்கும் கண்ணகியின் வழித்தோன்றல்களா? இல்லை வண்ணமும் சுண்ணமும் தண்ணருஞ் சாந்தமும், கோடும் குழலும் பீடுகெழு மணியும் கையேந்தி வீச்சரிவாளால் விலங்கை வீழ்த்திக் கொற்றவைக்குப் பலியிடவந்த தொல்குடிப் பெண்களா?

    ஆண்களே அச்சத்தோடு இப்பெண்களைப் பின்னால் நின்றுபார்ப்பது இவர்கள் கொண்ட கொள்கையின் உறுதியைக் காட்டுகின்றது.

    நம் புலவர் தோழர்களின் உள்ளங்களில் இப்படம் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது என்பதை அவர்தம் ஆக்கங்கள் வழியாய் இனிக் காண்போம் வாருங்கள்!

    கவிதைகள் வெள்ளமெனப் பொங்கிப் பாய்ந்திருக்கின்றன இம்முறையும்! என் உள்ளம் தொட்ட வரிகள் அவற்றினின்று…

    ###########################################

    சிவப்புச் சக்திகளை அடையாளம் காட்டும் திருமிகு. ரேவதி நரசிம்மனின் வரிகள்…

    மனதில்,கண்களில்,கைகளில் 
    உறுதி காட்டும் சிவப்பு சக்திகள். 
    ஆக்கவும்  தெரியும் 
    தாக்கப் பட்டால் அழிக்கவும் தெரியும் 
    என்கிறார்களோ !

    ###########################################

    ’உரிமை தேடி!’ எனும் தலைப்பில் திரு. சி. ஜெயபாரதன் எழுதிய வரிகள்…

    காட்டு ஜாதி ஆயினும், நியாயம்
    கேட்க வருகிறோம் !
    கத்தி காட்டி மிரட்டியும்
    சத்தியம் காக்கத் திரள்கிறோம் !
    பூர்வ குடியினர் யாமெல்லாம்
    பூரண உரிமை கேட்கிறோம் !
    வாழ எமக்கு ஊழியம்
    வயிற்றை நிரப்ப ஊதியம்.
    பிள்ளை குட்டி படித்திட
    பள்ளிக்கூடம் கட்டுவீர் !

     ############################################

    உடலில் பூசிய வண்ணங்களை மிஞ்சும் வகையில் சமூகத்தில் நிலைகொண்டிருக்கும் வர்ணங்களைச் (சாதிகளை) சாடும் திரு. சுரேஜமீயின் வரிகள்…

    குருதியில்
    பச்சை உண்டோ?
    கருப்பு உண்டோ?
    நீலம் உண்டோ?
    ஆனால், உனக்கு மட்டும்
    ஏதடா
    வண்ணத்தை மிஞ்சும்
    வர்ணங்கள்?

    எவனோ அன்று
    பிரித்தாளச் செய்த
    சூழ்ச்சியை;
    இன்றும் நீ
    பிடித்துக் கொண்டு
    இருக்கிறாயே
    மூடனே!

     ###########################################

    மாரியாத்தாளை மங்கையர் போற்றுவதைக் காட்டும் திரு. பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

    அம்மனுக்கு வேண்டியே தான்விரதம் இருப்போம்
    ஆடிமாதம் வந்திடக் கொண்டாட்டம்
    கும்மியடிப் போம்குல வைச்சத்தம் இடுவோம்
    கையிலேதான் தூக்குவோம் ஓர்அறிவாள்
    செம்மையுடை மஞ்சளை யும்தடவிக் கிட்டு
    சுத்திவந்தா நல்லதே எங்களுக்கு
    மும்மாரி பெய்யவே செய்திடுவா அருள்மிக்(க)
    மாரியாத்தா எங்களைக் காத்திடுவா

    #############################################

    ஆயுதம் ஏந்தியும் அமைதியையே நாடும் அரிவையரைப் போற்றும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    ஆயுதம் சுமந்து நின்றாலும்
    அமைதியையே இறைவனிடம்
    இறைஞ்சி
    நிற்கின்றோம் !
    சக்தி
    வடிவம் நாங்கள்
    எந்நாளும்
    ஆக்க சக்தியாய்-
    ஊக்க
    சக்தியாய் திகழ்வோம் !
    நானிலம்
    நலமுடன் விளங்க
    நல்லெண்ணங்களை
    மனங்களில்
    வித்தாக்கிடுவோம் !

    ############################################

    வாளேந்திய வஞ்சியரை வாழ்த்தும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் வரிகள்…

    செஞ்சாந்து பொட்டிட்டு செவ்வாடை மேலுடுத்தி 
    மஞ்சளிலே நீராடி மங்களமாய் – அஞ்சாமல் 
    வஞ்சியரும் வில்லுடன் வாளேந்தி ஆடிவர 
    தஞ்சமுற கெஞ்சும் சனம் .

    ############################################

    கண்ணப்பன்போல் கடவுள்பால் முரட்டுக்காதல் கொண்ட பெண்களைப் பாராட்டும் திரு. ஜெயராம சர்மாவின் வரிகள்…

    கண்ணப்பன் பக்தியைநாம்
    எண்ணியே பார்த்துவிடின்
    கையில்கத்தி வைத்துள்ளார்
    பக்திகொள்ளல் தவறாமா?

    சிறுத்தொண்டர் வெட்டியதால்
    சிவனருளைப் பெற்றாரே
    அவர்வழியில் இவரெல்லாம்
    ஆயுதத்தை ஏந்துகிறார் !

    #############################################

    பெண்மையின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பேசும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகள்…

    அன்பின் திருஉருவாய் ஆளும் பெண்மை
    இன்னல் படுவோர்க்கு இரங்கும் பெண்மை
    தீமை கண்டு கொதித்தெழும் பெண்மை
    ஊமை மடந்தையாய் காதல் செய் பெண்மை
    இன்னும் பற்பல சக்தியாய் உலகினில் பெண்மை

    ############################################

    தலைமுறை காக்கவும், கயவரைக் கருவறுக்கவும் பெண்கள் வாளேந்தியிருப்பதை விளம்பும் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனின் வரிகள்…

    பெண்ணைப் பெருந்தெய்வம் என்று சொன்ன நாட்டிலின்று
    கண்ணைச் சுடும் காட்சிகள்தான் எத்தனை எத்தனை
    அன்னை என்றார் ஆண்டவனில் பாதியென்றார் இன்று
    அரக்கராய் மாறிவிட்டதே அவர்தம் கொடுஞ்செய்கை –அதனால்தான்
    வளயல் அணியும் கைகளில் இன்று வாளேந்தினோம்
    களையெடுக்க அல்ல கயமையின் கருவறுக்க!
    கலை யுரைத்த கைகளில்  இன்று கருவிகள் கொண்டோம்
    தலைகள் எடுக்க அல்ல எங்கள் தலை முறையை காக்க!

    ############################################

    புத்தரின் அகிம்சைவழியை ’வாளே’(!) வஞ்சியர்க்கு வலியுறுத்துவதாய் அமைந்த டாக்டர். லட்சுமியின்  வரிகள்…  

    மண்ணுலகில் படைத்திட்ட
    அனைத்தையும் அன்பே வழிநடத்தும்
    அகிம்சையால் அகிலத்தை ஆள
    தூக்கிய என்னைத் தூர எறிந்து
    தூரத்துமரத்தின் ஆணியில்
    தொங்கவிடப்பட்ட புத்தரின் வழி நடப்போம்.

    ############################################

    மேற்கண்டவை நான் மெச்சுகின்ற கவிதை வரிகள்.

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் யார்? எனும் கேள்வி உங்களிடம் தொக்கி நிற்பதை உணர்கின்றேன். இதோ அவரையும் உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திவிடுகிறேன்.

    சமீபத்தில் ஆந்திராவிற்குச் செம்மரங்களை வெட்டச்சென்ற நம் தமிழகத் தொழிலாளர்களை அரக்கமனம் படைத்த ஆந்திரக் காவல்துறை இரக்கமின்றிச் சுட்டுக்கொன்றதையறிந்து நம் குருதி கொதித்ததல்லவா! இப்பின்னணியைப் பாடுபொருளாக வைத்து அப்படுகொலை நிகழ்த்திய பாதகர்களைக் பலிகொள்ள இச்செவ்வாடைப் பெண்கள் சிலிர்த்தெழுந்து புறப்படுவதாய்ப் புனையப்பட்ட கவிதையொன்று என் உள்ளம் தொட்டது; உணர்வைச் சுட்டது. அக்கவிதையின் படைப்பாளர் திரு. மெய்யன் நடராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    #############################################

    ”எதிரிகளை உதிரிகளாக்கத் தமிழர்களே அணிதிரளுங்கள்!” என்று அறைகூவல் விடுக்கும் அக்கவிதை…

    மரம்வெட்ட போன மறத்தமிழன் மேனி
    மரமாகிச் சாயத் துடித்தோம் – சரமாரி
    எனவே பொழிந்த எதிராளித் தோட்டா
    சினம் கண் டெழுந்தோம் சிவந்து. 

    உயிரெடுக்குந் தெய்வ உருவெடுத்து விட்டோம்
    கயிறாய் திரித்திடுவோம் தமிழன் உயிரை
    பயிராய் அறுக்கும் பகைவன் திமிரை
    தயிராய்க் கடைவோம் துணிந்து.

    காட்டு மகமாயி காளி வழிகாட்ட
    நாட்டில் நலிந்த தமிழரினி – கூட்டுக்
    குயில்போல் குமுறும் நிலைமாற்றிக் காட்ட
    எயிலாய் இருப்போம் இணைந்து.
    (
    எயில் –அரண்) 

    ##############################################

    அடுத்து, தெய்வங்களிலும்கூடப் பணமற்றோர் வணங்கும் பாமரத் தெய்வங்கள், பணம்படைத்தோர் போற்றும் பகட்டான தெய்வங்கள் எனும் வேறுபாடிருப்பதைக் கண்டு உளங்கொதித்துச் ’சாமிக்குள்ளயும் சாதியிருக்கா?’ எனும் பகுத்தறிவுக் கேள்வியை வீச்சரிவாளாய் வீசியிருக்கும் திரு. நல்லை. சரவணாவின் கவிதையை இவ்வாரத்திற்கான பாராட்டத்தக்க கவிதையாய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

    அக்கவிதை…

    ஆடம்பரக் கோவிலில்ல – காவி 
    அடிச்சிவிடக் காசுமில்ல…!
    …
    ஆலமரத்தடிக் கீத்துக் கூடு 
    அதச்சுத்தியொரு காரச் செவரு..
    மஞ்ச வேட்டி இடுப்புத் துண்டு 
    மச மசன்னு கம்பங் கூழு…
    பஞ்சாமிர்தம் ஊட்டலையே…
    சந்தனக் கூழும் ஊத்தலையே…
    …
    இத்தனக் கொறயிருந்தும்
    இரும்புத் தூணா காத்து நிக்கெ…
    தலமொறையத் தவறாம
    தழைக்க வச்சிப் பாத்து நிக்கெ…!
    எஞ்சாமி… எஞ்சாமி..
    எங்காதுக்குள்ள சொல்லிப்புடு..
    மறுவீடு மாமியா வீடுன்னு
    எங்கிட்டும் போகாம
    இங்கனயே நிக்கிறியே…. !

    சாமிக்குள்ளயும் சாதியிருக்கா?

    ############################################

    படக்கவிதைப் போட்டியில் தொடர்ந்து நாட்டத்துடன் பங்கெடுத்து நல்ல கவிதைகளை நல்கிவரும் கவிஞர் பெருமக்கள் அனைவருக்கும் என் பாராட்டுக்கள்! வாழ்த்துக்கள்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 7-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    கவிஞர்களின் சிந்தனைப் பசிக்குச் சிறந்த தீனிபோடும் புகைப்படத்தைத் தந்த திருமிகு. ராமலக்ஷ்மிக்கும், அதனைத் தேர்வு செய்த திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவின் பாராட்டுக்கள்.

    11134356_815628041824730_874016360_n

    தந்தை தோளில் ’ஜம்’மென்று அமர்ந்தபடி வாயில் வைத்த விரலோடும், விழிகளில் விரியும் வியப்போடும் இக்குழவி அங்கே நோக்குவதுதான் எதனை? என்ற ஆர்வம் நமக்கும் தொற்றிக்கொள்கிறது இப்புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது!

    ஆர்வமாய் தந்தை தோளில்
      அமர்ந்துநீ உலகந் தன்னைப்
    பார்வையால் அளக்கின் றாயே
      பாலகா உனக்கார் ஈடு? என்று  அக்குழந்தையைக் கொண்டாடத் தோன்றுகின்றது.

    இன்று, தன் இளம் மகனை அந்த அன்புத் தந்தை தன்தோளிலும், மார்பிலும் சுமக்கின்றார் ஆசையாக! இதே பாரம் இடம்மாறும் காலமும் வரும். அப்போது இப்பிள்ளை தன்னன்புத் தந்தையைப் (பாரமாய் நினையாது) பாசமாய்ச் சுமக்கவேண்டுமே எனுமோர் ஏக்கமும் இக்காட்சியின் நீட்சியாய் நம் உள்ளத்தில் எட்டிப்பார்க்கவே செய்கின்றது.

    கறையானால் அரிக்கப்பட்ட ஆலமரம் வீழ்ந்துவிடாதபடி அதன் விழுதுகள் அதனைத் தாங்கிப்பிடிப்பதுபோல் வயதுசென்ற தந்தைக்குத் தள்ளாமை வந்து பிணியெனும் கறையான்கள் அவருடலை அரிக்கும்போது அவருடைய புதல்வன் அவரைத் தாங்கிப் பிடிக்கவேண்டும். அதுவே மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும் தலையாயக் கடன்! இவ்வாழ்வியல் உண்மையை நாலடியார்ப் பாடலொன்று நன்றாய் விளக்குகின்றது. அப்பாடல் நம் சிந்தனைக்கு…

    சிதலை தினப்பட்ட ஆல மரத்தை
    மதலையாய்
    மற்றதன் வீழூன்றி யாங்குக்
    குதலைமை தந்தைகண் தோன்றின்தான் பெற்ற
    புதல்வன் மறைப்பக் கெடும். (நாலடி: 197)

    இனி, போட்டிக்கு வந்துள்ள கவிதைகள் குறித்துப் பார்ப்போம்.

    இவ்வாரமும், ’நீ முந்தி நான் முந்தி’ என்று போட்டி போட்டுக்கொண்டு கவிஞர் பெருமக்கள்  ’கவிதைப் பந்தி’ நடத்தியிருக்கின்றீர்கள். பல்வேறு கருத்துக் குவியல்களையும், சிந்தனைச் சிதறல்களையும் அள்ளி வழங்கி ’எந்தக் கவிதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது?’ என்று எங்களைத் திகைக்கச் செய்திருக்கின்றீர்கள். உங்கள் சீரியமுயற்சிக்கு எம் பாராட்டுக்கள்!

    என் சிந்தைதொட்ட கவிதை வரிகளின் பட்டியலை முதலில் தந்துவிடுகின்றேன்…

    பருவமாற்றங்களையும் அதனோடு இணைந்தே வரும் மனமாற்றங்களையும் தந்தைக்குக் தனயன் செப்புவதாயுள்ள திரு. பா. இராஜசேகரின்  ரசமான வரிகள்…

    தந்தை
    உன்
    விரல்பிடித்து
    நடைபயின்று!
    நீ
    சுமக்க
    தோழ்அமர்ந்து
    வலம்வந்தேன்
    பிஞ்சுக்காலம்!
    நீ
    அறிவுரைத்தாய்
    முகம்திருப்பி
    கைவிடுத்து
    கண்மறைந்தேன்
    விடலைக்காலம்!

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    குறள்வரிகளின் சாயலில் கவிவடித்துச் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்திருக்கும் திரு. சி. ஜெயபாரதனின்  எழில் வரிகள்…  

    தந்தை மகற்காற்றும் உதவி
    முந்தி விழாக் காணக்
    கழுத்தில் 
    குந்தி இருக்கச் செயல் !
    மகன் தந்தைக் களிக்கும்
    தகவல்
    இவன் தந்தை
    ’ஏணிப்படி’ என்று உலகுக்கு
    எடுத்துச் சொலல் !

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    மகனுக்குத் தந்தை சொல்லும் வாழ்வியல் உண்மைகளை விளக்கும் திரு. ரா. பார்த்தசாரதியின்  யதார்த்த வரிகள்…

    தோளில்  தாங்கி  உனக்கு  உலகை காட்டுகின்றேன் 
    தாயோ  அன்பும்,  பாசமும் உன்னிடம் காட்டுகிறாள் 
    அறியாப்   பருவத்தில் உனக்கு நான்  வழிகாட்டி 
    முதுமைப் பருவத்தில் நீதான் என் வழிகாட்டி!

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    தன்னலமிலாத் தந்தையின் உள்ளத்தைக் கண்ணாடிபோல் துல்லியமாய்க் காட்டியிருக்கும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின்  சீர்மிகு வரிகள்…

    பட்டுவிரல்  நோகுமென்று பாலகனைத் தோள்சுமப்பார் 
    சுட்டியவன் சேட்டைகளில் சொக்கிடுவார் – மட்டிலா 
    அன்பால் கரைத்திடுவார் ஆக்கமுடன் கற்பிப்பார் 
    தன்னல மில்லாத்தந் தை .

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    தந்தை மகன் உறவில் காலம்போடும் அதிசயக் கோலங்களை அழகாய்க் காட்டியிருக்கும் திரு. எஸ். பழனிச்சாமியின்  பாங்கான வரிகள்…

    தந்தைக்கும் மைந்தனுக்கும் உள்ள இணைப்புஅது
    தன்னலமில் லாதபாசத் தின்பிணைப்பு – மந்திரம்தான்
    தந்தைசொல் ஐந்தாம் வயதில் வயதுவந்த
    பின்னால் அவரேதான் வில்லன்.

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    அரையில்(இடுப்பில்) வைக்கும் அன்னையையும், உயரவைக்கும் தந்தையையும் எண்ணி உளம்பூரிக்கும் மகனைக் காட்டும் திரு. ஜெயராம சர்மாவின்  ரம்மியமான வரிகள்…

    அம்மாவோ அரையில் வைப்பாள்
    அப்பாவோ உயர வைப்பார்
    என்னிளம் பருவம் தன்னை
    இங்கு நான் காணுகின்றேன்.

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    வாழ்க்கை நடைமுறைகளை வண்ணங்களினூடே வனப்பாய்ச் சொல்லியிருக்கும் நல்லை திரு. சரவணாவின்  சிந்தனை வரிகள்…

    நமக்கான அவசரங்களைவிட
    வேகமாயிருக்கிறது… எதிர்காலம்…
    எப்போது வேண்டுமானாலும்
    உறிஞ்சிக்கொள்ளப்படலாம்….நிறங்கள்..!!
    …. கடைசியாய் சாறு தெளித்துக்
    களித்திருந்த தலைமுறை
    என்னுடையதாகவும்…
    பூசப்படா பச்சை
    ரசித்திருந்த தலைமுறை
    உன்னுடையதாகவும் இருக்கலாம்…!!

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    தந்தையின் கலப்படமற்ற அன்பை விளக்கிப் ’பிதாவே பிள்ளையின் முன்னறி தெய்வம்’ எனும் அவ்வை வாக்கை வழிமொழிந்திருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின்  செம்மாந்த வரிகள்…

    தந்தை எதையும் தாங்கிடுவான்
    தனது பிள்ளை மேன்மைபெற,
    சிந்தையில் இதனைக் கொண்டேதான்
    சிரிக்கும் பிள்ளைத் தோளமர்த்தி
    விந்தை யான உலகினிலே
    வியக்கக் காட்சிகள் காட்டிடினும்,
    சிந்தையில் பிள்ளை உயர்வுதானே,
    சிறந்த கடவுளும் தந்தைதானே…!

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    ’உன்தோளில் ஒய்யாரமாய் அமர்ந்திருக்கும் அரும்பிடம் உன் கடந்தகாலக் குறும்புகளைச் சொல்லிமகிழ்கிறாயோ?’ என்று தந்தையிடம் வினாத்தொடுக்கும் திரு. அமீரின் அசத்தல் வரிகள்…

    ஊனும் உயிரும்
    உனக்கு உன்மகனோ?
    உள்ளும் புறமும்
    அவனுக்கு நீதானோ?
    ஒன்றானது உங்கள்
    உணர்வோ?
    பிள்ளையிடம் சொல்வதெல்லாம்
    உந்தன் பழைய நினைவோ?

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    மகன்பெற்ற இன்பமே தான்பெற்ற இன்பமாய்க் குதூகலிக்கும் தந்தையின் உணர்வுகளைச் சொல்லும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின்  இன்பத்தமிழ் வரிகள்…

    ..உன்னை சுமந்து சுற்றுவதிலேயே
    இன்பம்
    காண்கிறேன் நானுமே !
    உன் பிறப்பாலேயே நானும்
    தந்தையென
    பிறப்பெடுத்தேன் !
    புது வாழ்வு காண்பித்த பிள்ளையே
    நீயே
    எந்நாளும் எந்தன் வாழ்க்கையே !

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    மகன் தந்தைக் காற்றும் உதவியை வள்ளுவப் பேராசானின் வழிநின்று விளக்கியிருக்கும் திருமிகு. நாகினியின்  நயமிகு வரிகள்…

    இம் மகனை(ளை)ப் பெற 
    இவர் என்ன தவம் செய்தாரோ’ என 
    ஊர் உலகம் மெச்சும் வண்ணம்
    உலக அளவை மிஞ்சும் 
    உன்னத பண்பில் உயர் 
    நேர்மையாளன் இவனெ(ளெ)னும்  
    பாராட்டால் தலைசிறக்கும்  
    நன்நடத்தை உலகையே உமக்கு 
    கைம்மாறாய் வழங்கிடுவேன்
    அன்புமிகு மகனா(ளா)ய் என்றென்றும்!

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    ’ஈன்று புறந்தருதல் என்தலைக் கடனே; சான்றோனாக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே’ எனும் புறநானூற்றுப் புலவரின் பொன்வரிகளை அடியொற்றித் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன் வடித்துத் தந்திருக்கும் வைர வரிகள்…

    தாய்  உன்னை   ஈன்றாலும்
    தந்தை  யான    என்கடமை
    தரமான  கல்வி   யையும்
    உரமான  மன    தையும்
    திடமான உடலையும் தந்து
    ….
    என் வாய் உன்  தூய
    நடத்தை  யையும் கேட்டு
    இறும்பூ தெய்தவும் விழையும்…

    &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

    நான் மேற்குறிப்பிட்டவை அனைத்துமே சிறந்த கவிதை வரிகளாய் ஒளிர்கின்றன; மிளிர்கின்றன! எனினும், இக்கவிதைகள் பலவற்றில் ஒன்றின் சாயலை மற்றொன்றில் தெளிவாகவே காணமுடிகின்றது. இக்குறையை இனிவரும் போட்டிகளில் கவிஞர்கள் கவனத்துடன் களைவார்களாக!

    இவற்றினின்று மாறுபட்டுத் தன்தோளில் அமர்ந்திருக்கும் மகன் எவ்வாறு வாழவேண்டும் என்பதைப் புலவர்கள் அரசர்கட்குச் சொல்லும் ’செவியறிவுறூஉ’ பாணியில் தந்திருக்கும் ஓர் இலட்சியத் தந்தையை இங்கே கண்டேன். ’வரம் வேண்டும்…’ எனும் தலைப்பில் அவர் வடித்திருக்கும் கவிதையை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகவும், கருத்துச்செறிவுள்ள அக்கவிதையைப் படைத்தளித்திருக்கும் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராகவும் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    …என் அனுபவ உயரத்தில்
    அவன் அகிலத்தைக் கண்டு
    தனக்கொரு வழியினை
    தானே அமைத்து 
    தலை நிமிர்ந்து
    நடந்திட வேண்டும்!

    ஊர் கோவில் திருவிழாவை
    உயரத்தில் இருந்துப் பார்த்தாலும்
    தானுயரும் நிலை வரும்பொழுது
    வானோக்கி நடக்காத
    வரமவனுக்கு வாய்க்க வேண்டும்!

    தள்ளாடி நான் நடக்கும்
    பொல்லாத காலம்
    புலருகின்றபொழுது
    எல்லோரும் போற்றும் வண்ணம்
    என் இரு கரம் பற்றி
    மெல்ல அழைத்துச் செல்லும்
    நல்ல மனம் நாளு மவன்
    நாதனருளால் பெற
    வேண்டும்!

    இக்கவிதையேயன்றி, (படத்திலிருக்கும்) குழந்தையையும், தந்தையையும் மவுனமாக்கி அருகிருக்கும் மரத்தைப் பேசவிட்டிருக்கும் புதுமைக் கவிஞர் ஒருவரையும் சந்தித்தேன். இப் புதியமுயற்சி என்னை வெகுவாய்க் கவர்ந்தது. சாதாரண மனிதனைப்போல் அல்லாமல் ஓர் மாமனிதனைப்போல் அல்லவா அந்தமரம் தத்துவங்களை உதிர்த்துள்ளது!!
    திரு. சுரேஜமியின் ’ மரம் பேசியது’ எனும் அக்கவிதையை இவ்வாரத்தின் ’பாராட்டத்தக்க கவிதை’யாய்ச் சுட்ட விரும்புகிறேன்.

    அம்மரம் பேசியதை நாமும் செவிமடுப்போம்…

    …எவர் தந்த விதையோ
    இன்று நான் மரமானேன்;
    எத்தனை இன்னல்கள்
    ஏற்ற மரமாக?
    …வாழும் வரை
    உயிர்க்காக;
    வீழும்போது
    உனக்காக!!
    என்னிடம் கற்றுக்கொள்!
    தன்னிடமிருந்து கொடுத்தால்
    தர்மம்!
    தான் மடிந்து கொடுத்தால்
    தானம்!
    சொல்வாயா தாங்கி
    நிற்கும் குழந்தைக்கு?

    இத்தகைய புதுமைச் சிந்தனைகள் தொடர்க!

    பாராட்டுப் பெற்ற கவிஞர்களுக்கும், சிறப்பான பங்களிப்பை நல்கியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கும் என் நெஞ்சுநிறை வாழ்த்துக்கள்! தொடர்ந்து ஊக்கத்தோடு பங்குபெறுக! சிறந்த ஆக்கங்களைத் தருக!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (7)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11134356_815628041824730_874016360_n

    திருமதி ராமலஷ்மி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (11.04.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 6-இன் முடிவுகள்

    மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    11096973_812600832127451_1724852484_n

    திருமிகு. ஆர். லக்ஷ்மி அவர்களின் கைவண்ணத்தில் மிளிரும் ’மாடும், மாதும் ஒற்றையடிப் பாதையில் நடைபயிலும்’ இப்புகைப்படம், கவிதை வடிப்பதற்கு அழகானதோர் களத்தைக் கவிஞர்கட்குத் தந்திருக்கின்றது.

    முன்னே மாட்டை நடக்கவிட்டுப் பின்தொடரும் அம்மங்கை, தன் கையிலுள்ள கோலை மாட்டை அடிப்பதற்காக உயர்த்திப் பின்பு அதன்மீது அடிவிழா வகையில் இறக்கியிருப்பதைக் காண்கையில் ‘கடிதோச்சி மெல்ல எறிக!’ எனும் வள்ளுவம் என் நினைவில் நிழலாடக் காண்கிறேன்.

    முன்பு, நம் மக்களின் செல்வமாகத் திகழ்ந்தவை இம்மாடுகளே அல்லவா? வீட்டிலிருக்கும் மாடுகளின் எண்ணிக்கையை வைத்துத்தான் முல்லைநில மக்களின் செல்வச்செழிப்பு அக்காலத்தில் அளவீடு செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. அதனாலன்றோ ’மாடு’ எனும் சொல்லே அன்று ’செல்வம்’ எனும் பொருளைத் தந்தது. வான்புகழ் வள்ளுவரும்,

    கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவற்கு
    மாடல்ல மற்றை யவை. (குறள்: 400) எனும் குறளில் மாட்டை, ’செல்வம்’ எனும் பொருளில் பயன்படுத்தியிருப்பதைக் காண்க.

    இனி, கவிஞர்களின் படைப்புக்களுக்கு வருவோம். கிட்டத்தட்ட 25 கவிதைகள் இவ்வாரப் படக்கவிதைப்போட்டிக்கு வந்திருப்பது வல்லமை வாசகர்கள் இப்போட்டிக்குத் தரும் பேராதரவைத் தெளிவாய்ப் புலப்படுத்துகின்றது.

    கவிதைகளைக் கவனித்ததில், ஒரு சில கவிதைகள் தவிர்த்துப் பெரும்பாலானவை பசுமையற்ற வறட்சி, அவ்வறட்சியால் உயிர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அவலநிலை, அதிவேக நகரமயமாதலால் விரைந்து அழிந்துவரும் உழவுத் தொழில் இவற்றைப் பற்றியே கவல்கின்றன. சமூக அக்கறையோடு கூடிய இச்சிந்தனைகள் வரவேற்பிற்குரியவையே என்றபோதிலும் அளவுக்கதிகமான அவலச் சுவையை இவை கவிதைகட்கு ஊட்டிவிடுகின்றன என்பதையும் நாம் சிந்திக்கவேண்டும்.

    இவ்வுத்தியை விடுத்து, ஒருசிலரேனும் வேறுவகையில் சிந்தித்து, மங்கையும் மாடும் தத்தம் பணிகளைச் செவ்வனே முடித்துவிட்டு மகிழ்ச்சியாக வீடு திரும்புவதாகவோ, அல்லது மாடு தன் கன்றுக்குப் பாலூட்ட வேண்டுமென்ற வேட்கையில் மங்கையை முந்திக்கொண்டு விரைந்து செல்லுகின்றது என்ற வகையிலோ தங்கள் கவிதைகட்கு உவகைச் சுவை ஊட்டியிருக்கலாம், கவிதையின் போக்கை மாற்றியிருக்கலாம் என எண்ணத் தோன்றுகிறது. எனினும் உங்கள் முயற்சிகட்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து, என் கருத்தைக் கவர்ந்த கவிதை வரிகள் உங்கள் பார்வைக்கு…

    கொடுவெயில் எரித்து என் பாதம் கருக்கியே
    கடுக்கின்ற கால்கள் இரண்டும் – வெந்தாலும்
    பாடுபட்டு உழைக்கும் பாமரப் பெண் நான்
    விடுபடாதென் நெஞ்சுரம் என்றும்! என்று பாமரப் பெண்ணின் நெஞ்சுரம் பேசும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகள்…

    *********************

    களிறைக் கட்டி
    கலநெல் அடித்து
    களிப்பாய்க் கூடி
    வாழ்ந்த காலமெங்கே?
    கையால் அடித்து
    வரும்நெல் சேர்த்து
    வயிறு வளர்க்க
    வாழும் காலமிங்கே! எனும் திரு. சுரேஜமீயின் அக்கால இக்கால ஒப்பீட்டு வரிகள்…

    ********************

    வான் பொய்ப்பினும், தான் பொய்யா
    மலைத்தலைய கடற்காவிரி
    கானல் நீரெனப் பொய்ப்ப…….
    ….
    பசுந்துளிர் தேடும் நீள்பயணம்,
    மங்கைக்கும் மாட்டுக்கும்
    விடியலில் முடியட்டும்! எனும் திருமிகு. ஞா. கலையரசியின் நம்பிக்கை வரிகள்…

    *********************

    மாடு கண்ணு காடு கழனியில
    புல்லு தின்ன காலம் மாறி
    நெகிழி பையை தின்னுற
    நிலைமை தான் ஆச்சுது! என்று மாட்டின் இன்றைய அவலம் கூறும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

    *********************

    தாகமான மாட்டுக்கு
    தண்ணிதேடி போறியா- இல்லை 
    பசியெடுத்த மாட்டுக்குப் 
    புல்லுதேடிப் போறியா- இல்லை 
    மாமனுக்கு சீதனமாய்
    மாட்டைத்தரப் போறியா? என்று கேள்விக்கணைகளை மங்கையிடம் தொடுக்கும் திரு. எஸ். பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

    **********************

    அறுப்புக்குப் போடாமல் அன்போடு மேய்க்கும் 
    பொறுப்பில் இருக்கும் கருணை வடிவமே  
    ஆண்டவன் வாழும் அமைப்பு… என்று மாட்டிடம் அன்பு பாராட்டும் மங்கையைப் பாராட்டுகின்ற திரு. மெய்யன் நடராஜின் வரிகள்…

    ***********************

    இல்லாமை வெள்ளாமை
    ஆகும் போது 
    வேளாண்மைத் தொழில்
    பொல்லாமை ஆகுது !…
    …
    வறுமை நீக்கா உரிமை நாடு
    வாழ்வை அரிக்கும்
    நரகக் காடு! என்று மக்களைக் காவாத நாட்டை இடித்துரைக்கும் திரு. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

    ***********************

    என்ஜோட்டு 
    பொண்ணுங்கள்ளாம் 
    கல்யாணம் கட்டிக்கிட்டு 
    ஓடிப் போக 
    நான் மட்டும் 
    உன் வாலைப் 
    பிடிச்சிக்கிட்டு  
    ஊரு மேயறேன்! என்று படிப்பு வராததால் மாடுமேய்ப்பதாக மங்கையவள் புலம்பும் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கரின் வரிகள்…

    ************************

    வரலாறு பதிந்து கொண்டிருக்கா 
    இந்த ஒற்றையடிப் 
    பிரபஞ்சங்கள்… அழுகவுமில்லை..
    இடிந்துவிட்டிருக்கவும் இல்லை…என்று நம்பிக்கைக் கீற்றைக் கவிதையில் நட்டிருக்கும் திரு. நல்லை. சரவணாவின் வரிகள்…

    *************************

    கால் நடையா போற எனக்கு
    இந்த கால்நடையை தவிர
    வழித்துணையா யாரும் இல்லை…என்று சோகத்தினூடும் வார்த்தை விளையாட்டு நிகழ்த்தியிருக்கும் திரு.திருமலைசோமுவின் வரிகள்…

    *************************

    இப்படி, நல்ல ஓட்டமும் சொற்செட்டும் கொண்ட கவிதைகள் பல நம் இரசனைக்கு விருந்து படைத்தாலும், சுருக்கமும், கருத்தாழமும் கொண்ட ’நம்பியவள் நடக்கின்றாள்’ எனும் கவிதையை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகவும், சொல்லவந்ததை ’நச்’சென்று சொல்லி விளங்க வைத்திருக்கும் திரு. ஜெயராம சர்மாவை இவ்வாரப் போட்டியின் சிறந்த கவிஞராகவும் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    நம்பியவள் நடக்கின்றாள்
    ———————————————

    நீரற்ற நெடுந்தரை நெஞ்சமெலாம் பெருங்கனவு
    காரற்ற நெடுவானம் கற்றரையில் நடைப்பயணம்
    வேரற்ற வாழ்வினிலே விடிவுதனை எதிர்பார்த்து
    நார்போன்ற பெண்ணவளும் நரம்புதெரி எருதோட்டி
    நம்பிக்கை மனமேற்றி நம்பியவள் நடக்கின்றாள்!

    பாராட்டுப்பெற்ற, பங்குபெற்ற அனைத்துக் கவிஞர்கட்கும் என் உளமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். தொடர்ந்து படக்கவிதைப் போட்டிகளில் ஊக்கத்தோடு பங்குபெறுக! சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வு பெறுக! என வல்லமை வாசகர்கள் அனைவரையும் அன்போடு அழைக்கின்றேன்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (6)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11096973_812600832127451_1724852484_n

    71663438@N08_rஆர்.லக்ஷ்மி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (04.04.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர்  திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    mekala2-300x168

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக் கவிதைப் போட்டி – 5இன் முடிவுகள்

    அண்ணாகண்ணன்

    தமிழக – கேரள எல்லையில், ராமக்கல்மேடு என்ற கிராமத்தில் உள்ள குறவன் – குறத்தி சிலையை அமுதா ஹரிஹரன் படம் எடுத்தார். அதை நமது படக் கவிதைப் போட்டிக்குச் சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்தார். இந்தப் பொருள் பொதிந்த படத்துக்கு வல்லமை அன்பர்கள், நயமான கவிதைகளைப் படைத்துள்ளனர்.

    Amutha Hariharan's photo of Kuravan Kurathi Statue

    சிலையாய் அமர்ந்துள்ள இணையர், எதிரே பசுமை போர்த்திய மலைத் தொடர், மேலே வெண் மேகம் தவழும் நீல வானம் என ஒரு வளமான காட்சி, திறமான படைப்புகளுக்குச் சரியான தீனி. இருவர் ஏன் சிலையாக அமர்ந்துள்ளனர் என்ற தேடல், விதவிதமான கற்பனைகளைத் தூண்டி விட்டுள்ளது. இதற்கு ஜெயபாரதனும் எஸ்.பழனிச்சாமியும் ஜெயஸ்ரீ ஷங்கரும் புனிதா கணேசனும் வடித்த பின்கதைகள் நன்று. இவை, காவியமாக விரித்துரைக்கும் வாய்ப்பினைக் கொண்டவை.

    ஊடும் பாவுமாக விரவிச் செல்லும் இந்த வண்ண வரிகளுள் சில, சட்டென்று என்னை ஈர்த்தன.

    கலை தவழும் மலை
    மலை தழுவும் முகில்
    இவற்றோடு
    காதல் தலைவி தலைவனாய்
    நீயும் நானும்!

    எனக் கிரேஸ் பிரதிபாவும்

    மெல்ல கேசம் வருடும்
    மேகக் காதலனின் காதில்
    கிசுகிசுக்கிறாளோ –
    மரகதப் பட்டுடுத்திய
    மலை மங்கை?

    எனத் தமிழ் முகிலும்

    அன்பு நிறைந்த ஏகாந்த பூமியிது
    ஆசைக் கண்கள் தாலாட்டிய பூமியிது
    காலச் சுழற்சி, காதல் மலர்ச்சி
    பிறவிகள் வேண்டும்

    என ஜெயஸ்ரீ ஷங்கரும்

    நீலவான் நிலத்தை நோக்க
    நிலம்நாணி வானை நோக்க
    காலனே நீயும் எம்மை
    கணக்கினில் கொள்ளும் முன்னம்
    ஞாலமே வியக்கும் வண்ணம்
    நாமிங்கு சிலைகள் ஆனோம்!

    என ஜெயராம சர்மாவும்

    கனிவுறு காதலில் கல்லானோம்
    இனியொரு பிறவியில் இணைவோமா?
    அந்த வானமும் இந்த பூமியும் போலே
    எந்த போழ்திலும் சேர்ந்தேயிருப்போமா?

    எனப் புனிதா கணேசனும்

    ஊனுயிராய் உலவிக் கலக்கும்
    ஊன்றுகோல்! அன்பு ஊற்று!
    உன்னதம்! காதல் இறைமை!
    இத்தேடல் பிரபஞ்ச மயக்கம்!
    இவ்வாடல் உலக இயக்கம்!

    எனப் பா.வானதி வேதா. இலங்காதிலகமும்

    நிலையா உலகில் நிலைபெறவே
    நினைவுச் சின்ன நிலையானார்,
    கலையே ஈதெனப் பார்த்தாலும்
    காதல் சிலையெனச் சேர்த்தாலும்,
    விலையெனச் சொல்ல ஏதுமில்லை
    வென்றே நிற்கும் காலத்தையே…!

    எனச் செண்பக ஜெகதீசனும்

    இவர்கள்
    எதுவும் இல்லாதிருந்தபோது
    எல்லாமும் பெற்றிருந்தனர்
    எல்லாமும் கிடைத்தபோது
    எதையோ இழந்து நிற்கின்றனர்!

    எனக் கொ.வை அரங்கநாதனும் தீட்டிய வரிகள், என் ரசனைக்கு விருந்து படைத்தன.

    எனினும் ஒரு முழுமையான கவிதை என்ற அளவில் பார்க்கிற போது, சங்கர் சுப்பிரமணியனின் இந்தக் கவிதை என்னைப் பெரிதும் கவர்ந்தது.

    இதுவரை
    அறிந்திராத மொழியும்
    தீண்டலில் கரையும்
    புரியாத உணர்வுகளும் என
    பக்கமிருப்பிலே
    தூரமாகி போகிறது
    நாம் காணும் உலகம்

    மின்னும் நட்சத்திரம்
    காற்றினில் தவழ்ந்து வந்து
    நம்மை தழுவும் இசை
    உருகும் பனி
    பச்சை புல்வெளி
    பார்த்த பரவசம் என
    மீளா கணங்களில்
    முன்னம் விரியுது
    இதுவரை நாம்
    பார்த்திராத உலகம்

    நாம் கற்சிலையான
    தருணத்திலும்
    தீராத நம் பேச்சினில்
    கிளர்ந்தெழும் உணர்வுகளால்
    கலைத்து போகிறது
    கடந்து போகும் மேகமும்
    சுற்றி வரும் சூரியனும்

    இதில் ஒற்றுப் பிழைகள், ஒருமை / பன்மைப் பிழை, தட்டுப் பிழை (கலைத்து / களைத்து), நிறுத்தற்குறியின்மை ஆகியன இருந்தும் இதன் கவித்துவம், தனித்துவமானது. கற்சிலையான பிறகும் தீராத பேச்சு எது? பேசுவது வாயா, விழியா, விரலா, மனமா, ஆன்மாவா என விரிப்பது ஒரு நிலை என்றால், அந்தப் பேச்சினால் கிளர்ந்தெழும் உணர்வுகள், சுற்றி வரும் சூரியனையும் கடந்த போகும் மேகத்தையும் களைப்படையச் செய்கின்றன எனில் அதன் விரிவும் தீவிரமும் சலியாத அன்பும் அலாதியான இன்பமும் சொல்லில் வடிக்க இயலாதவை. தகுதி மிக்க இந்தக் கவிதைக்காகச் சங்கர் சுப்பிரமணியன் அவர்களை இந்த வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    ஏற்க மறுத்தாரோ ஏங்கிட வைத்தாரோ
    தோற்க மனமின்றி தோழமையாய் – வீற்றிருப்பீர்
    கற்சிலையாய் குன்றின்மேல், காலங் கனிந்துவரும்
    வற்றிடா அன்பே மருந்து

    எனக் காதலை ஏற்கும் வரை கற்சிலையாய்க் காத்திருக்கும் இணையரைப் படைத்த சியாமளா ராஜசேகர் அவர்களை இந்த வாரத்தின் குறிப்பிடத்தக்க கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    சங்கர் சுப்பிரமணியன், சியாமளா ராஜசேகர் ஆகியோருக்கு எனது பாராட்டுகள். பங்கேற்ற அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (5)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11075315_10205201894081371_1963618067_n

     

    அமுதா ஹரிஹரன்
    அமுதா ஹரிஹரன்

    அமுதா ஹரிஹரன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (28.03.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை முனைவர் அண்ணாகண்ணன் தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப்          பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    Share