Category: வண்ணப் படங்கள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. நித்தி ஆனந்த் எடுத்திருக்கும்  இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி!

சின்னஞ்சிறு கைகள் அடுப்பெரிக்க விறகினைச் செருகிக் கொண்டிருந்தாலும், சிறுவனின் முகத்தில் தெரியும் நம்பிக்கைக் கீற்று, உலகம் போற்றும் உயர்ந்த மனிதனாய் வரும் வாய்ப்பு இவனுக்கு உண்டு என்பதைப் பறைசாற்றி நிற்கின்றது!

”வறுமை கண்டு அஞ்சாதே தம்பி
உன் திறமைதனை நீ என்றும் நம்பி
கற்றிடவே உயர்ந்திடும் உன் வாழ்வு!
விலகி ஓடிடுமே மிடிமையெனும் தாழ்வு!” என்று நானும் சிறுவனுக்கு நன்மொழி பகர்ந்து நகர்கின்றேன்.

இனி கவிஞர்களின் முறை…

பள்ளி செல்லத் தாமதமானாலும் பரவாயில்லை என்று நோயில் வீழ்ந்து பாயில் கிடக்கும் அன்னைக்கும், பசியில் துடித்துப் புரண்டழும் தம்பிக்கும் சேர்த்துச் சோறுபொங்கத் தலைப்படும் சிறுவனின் இரங்கத்தக்க நிலையை உருக்கமாய்த் தன் கவிதையில் வார்த்திருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

தாயிக்கு உதவடா!

நேற்று முதல்
தாயிக்கு நோய்!
வாய்ச் சண்டை நடக்கும்
வாடிக்கை யாய்!
தந்தை மதுக் கடையில்,
தவம் கிடப்பார் !
கும்பி கொதிக்கிறது!
தம்பி அழுகிறான்!
பசி மிகுந்து
தரையில் புரள்கிறான்!
பள்ளிக்கு நான்
போக வேண்டும்!
தேர்வு இன்றெனக்கு!
பாடம் கணக்கு!
புரியாத மனப் பிணக்கு!
யாருமில்லை
சொல்லித் தர எனக்கு!
தாய் வயிறு
நிரம்பட்டும் இன்றாவது!
தம்பி அழுகை
நிற்கட்டும்!
பள்ளிக்குச் செல்ல
தாமத
மாகட்டும்!

*****

காற்றுப்புகா அறையில் உறங்கி, கையகலக் கணினியில் கிறங்கி இதுவே வாழ்க்கை என எண்ணுவோருக்கு, ”விவசாயம் செய்து விளைந்ததைச் சமையல் செய்யும் நான் சாதனையும் செய்வேன்!” என்றுரைக்கும் பிஞ்சினைப் பெருமிதத்தோடு அறிமுகம் செய்கிறார் நாங்குநேரி திருமிகு. வாசஸ்ரீ.

……காற்று புகா அறையினிலே
கண்ணுறக்கம் கொண்டெழுந்து
காரில் சென்று
கல்வி பயின்று
கையகலக் கணினியிலே
கண்டதே வாழ்க்கையென
கதை பேசி வாழ்வோருக்கு
விவசாயம் செய்து
விளைந்ததைக் கூடி உண்டு
வாழும் வாழ்வைக் காட்ட
என் வீட்டுச் சமையலறையில்
எடுப்பாக நானமர்ந்தேன்
சமையலும் செய்வேன்
சாதனையும் படைப்பேன்.

இதே கவிஞர் தனது மற்றொரு கவிதையில், பல் மருத்துவம் பயில விரும்பும் பள்ளிமாணவனாய்ப் படத்திலுள்ள சிறுவனைச் சித்திரித்து, பாட்டியின் யோசனைப்படி சாம்பலிலே உப்பினையும் கற்பூரத்தையும் சேர்த்து அவன் செய்யும் அரிய பற்பொடியையும் நமக்கு அறியத் தருகின்றார்.

படத்தைப் பார்த்து பதைக்காதீர்
பள்ளி மாணவன் நான்
பல் மருத்துவர் நினைப்பால் தூங்காமல்
பரிதவித்த எனக்குப்
பாட்டி சொன்ன யோசனை
பல்லுக்குப் பலம் கொடுக்கப்
பழைமைப் பற்பொடி தயாரிப்பு
பண்ணை வீட்டுத் தொழுவத்தில்
பாட்டனின் வெந்நீர் அடுப்புப்
பசுஞ் சாணத்துச் சாம்பலுடன்
பாத்திரத்திலுள்ள உப்பும் வறுத்துப்
பொடித்த உமியையும் கற்பூரப்
பொடியையும் கலந்து எனது
பற்பொடி தயார்- இதைப்
படித்தவர்கள் வரலாம் எங்கள்
பண்ணை வீட்டுக்கு…
பற்பொடி இலவசம்!

*****

”ஏழைப் பெற்றோர், தன்னைப் படிக்கவைக்கப் படும் பாடறிந்து அவர்தம் பசிபோக்கப் பொறுப்போடு சமையல் செய்யும் உத்தமப் பையனிவன்” என்றுரைத்து நம்மை நெகிழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

உத்தமன்…

பிள்ளையைப் பள்ளிக் கனுப்பிடவே
பெற்றோர் சென்றனர் வயல்வேலை,
பள்ளி சென்ற பிள்ளையவன்
பாடம் படித்து முடிந்ததுமே,
எள்ளிப் பிறரெலாம் நகைத்தாலும்
ஏழைப் பெற்றோர் பசியாற
சுள்ளி பொறுக்கித் தீமூட்டி
சமையல் செய்வது சிறப்பன்றோ…!

*****

சின்னஞ்சிறு பிள்ளையின் சீரிய செயலைப் போற்றிப் பாவியற்றித் தந்திருக்கும் வலவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இனி இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

சாதாரணனல்ல சாதனையாளன்!

கலாமின் கனவுகளைக்
கலசமிட்டுக் கனிச்சோறு கடைந்திட,
திண்ணைப்பள்ளியும் அண்டிடா
வண்ணக் கனவுகளுடன்
எண்ணக் குவியலைக்
கன்னத்தில் தேக்கியபடி
மரத்தடிக் கொட்டகையில்
மண்டியிட்ட மாணவனே!
புகைமூட்டத்தின் நடுவே
மேகமூட்டத்தில் மிதந்து
பகைக் கூட்டம் கலைந்து
பன்மணிக்கூட்டம் பார்த்தொழுகி
போதிமர புத்தனானாயோ?
நின் அழகு முகத்தின்
சாந்தமும்
செம்பவளவாயின் புன்சிரிப்பும்
சான்று பகராதோ – நீ
சாதாரணனல்ல
சாதனையாளனென்று…!!!

”திண்ணைப் பள்ளியும் அண்டிடா வண்ணக் கனவுகளை எண்ணக் குவியலாய்த் தேக்கி, மரத்தடிக் கொட்டகையில் மண்டியிட்ட இவன் இவ்வையம் கண்டிரா புத்தனோ? வறுமையிலும் செம்மையாய்ப் புன்னகை சிந்தும் இவன் சாதரணன் அல்லன் சாதனையாளனே!” என இச்சிறுவனை வியந்தும் நயந்தும் பாப்புனைந்திருக்கும் முனைவர் மு. புஷ்பரெஜினாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன். 

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பிக்சர்ஸ்க்யூஎல்எஃப்எஸ் எடுத்த இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நனிநன்றி!

காற்றிலேறி விண்ணைச் சாடும் நோக்கமா? இல்லை… புகைப்படத்தில் புதியகோணத்தில் காட்சிதர வேண்டும் என்ற ஊக்கமா? மனிதா உன் தேடல்தான் என்ன?

கவிஞர்கள் தம் எண்ணக்குதிரையில் பயணித்து இதற்கான விடையைக் கண்டறியட்டும்! நமக்குத் தொழில் கவிதைகளை வாசிப்பதும் அவற்றின் சிறப்பை சிலாகிப்பதுமே!

******
”ஆற்றல் மிகக்கொண்டு காற்றைக் கிழித்தெறிந்து பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை?” என்று இம்மனிதனை வியந்து வினவுகின்றார் திரு. சீனிவாசன் கிரிதரன்.

பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை
மாலைச் செங்கதிரின்
மங்கும் இருள் சிவப்பில்
களமாடும் வெறிகொள் வீரர்
பறிபோகும் காலம்தன்னை
வசப்படுத்தும் இறுதிப் போரில்
காற்றை கிழித்தெறிந்து
ஆற்றல் மிகக்கொண்டு
ஏற்றம் மிகக்கொண்டு
மாற்றம் பலகண்டு- இகத்
தோற்றம் பல மாற
பந்தென்று அடிப்பாயோ பரிதியை

*****

”வாய்ச்சொல்லோடு முடங்கிவிடாமல் வருந்தி முயன்றால் பரிதியும் வசப்படுவது உறுதி” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தொட்டிடலாம் சூரியனை…

வந்திடும் வெற்றி யென்றேதான்
வாய்ச்சொல் மட்டும் பேசிவிட்டு
மந்தி ரித்த கோழிபோல
முடங்கிக் கிடந்தால் மூலையிலே,
வந்தி டாதே வெற்றியதனால்
வருந்தி நீயும் முயன்றிடுவாய்,
அந்த ரத்துச் சூரியனும்
அண்மையில் வந்திடும் தொடும்படியே…!

*****

”முயற்சியின் வெற்றியில் பூமியை இழந்த கால்களோடும் வானத்தை நோக்கிய கைகளோடும் தோற்றம் காட்டும் நீ, இந்தத் தலைமுறையின் தன்னம்பிக்கைச் சூரியன்” என்று தாவும் மனிதனைத் தன் பாவில் போற்றுகின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன்.

எண்ணியது நடந்துவிட்ட துள்ளலில்
வசப்பட வானமும்
மகிழ்ச்சியின் பெருவெள்ளமும்

இருள் சூழ்ந்துவிட்ட பூமியில்
வெளிச்சத்தை வரவேற்க
எண்ணில்லா உயிாினங்கள்
சூரியனை எழுப்பும்
ரகசியங்கள் பேசும்
இயற்கையின் உள்ளொளியில்
உன்னை உணரும் தருணம்
இறை தரிசனம்

உள்ளமது உணர்ந்துவிட்ட
ஆனந்தக் கடலில்
முத்தெடுக்க முயலும் உலகில்
முயற்சியின் வெற்றியில்
பூமியை இழந்த கால்களோடு
வானத்தை நோக்கிய கைகளோடு
தலைமுறையின் தன்னம்பிக்கை
என்றும் எழும் சூாியனாய் நீ!

*****

விண்ணில் பாயும் ஏவுகணையாய்த் தாவுகின்ற இந்த மனிதனின் தன்னம்பிக்கையில் நன்னம்பிக்கை வைத்துப் போற்றிப் பாப்புனைந்திருக்கும் பாவலருக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது அடுத்து…

காற்றில் ஏறி வானில் மிதப்போம்!

நூல்கட்டிக் காற்றில்
பறக்கப் பட்டம் விட்டோம்
கால்கள் தவ்விக் காற்றில் ஏறிட
இறக்கை தேடினோம்
பறக்கும் பட்டத்தில் மலை மீது
நின்று குதித்து யாம்
பயணம் செய்தோம்
விமானம் செய்து உலகம்
சுற்றி வந்தோம்
சூரிய சக்தியில் ஊர்தி ஓட்டி
ஒருநாள் யாம்
உலகளந்தோம்!

ராக்கெட் வடித்து நிலாவுக்குச்
சுற்றுலா போவோம்!
செந்நிறக் கோளைச் சுற்றி
வந்து யாம்
சந்திரனில் களைப்பாறி
புவிக்கு மீள்வோம்!
நியூட்டன் காட்டும்
ஈர்ப்பு விசைக்கு அஞ்சோம்
அடிபணியோம்
எதிர்த்துப் பறப்போம்
பிரபஞ்சத் துக்கு
சுற்றுலா போவோம்!

”நாமார்க்கும் குடியல்லோம்; நமனை அஞ்சோம்” என்று வீரமுழக்கம் எழுப்பிய அப்பர் பெருமானைப் போல, அச்சம்விட்டு உச்சம்தொட விழையும் இம்மனிதனும் செந்நிறக்கோள் சுற்றி வெண்ணிலவில் இளைப்பாறவும், ஈர்ப்பு விசைக்கு அஞ்சாது அதனை எதிர்த்துப் பறந்து வையத்தையும் வானத்தையும் அளக்கவும் விழைவதைப் பழகுதமிழில் அழகாய்ப் பாடியிருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. சி. ஜெயபாரதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. வெங்கட்ராமன் எடுத்த இந்த நிழற்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

தண்டவாளத்தில் கூவிச் செல்லும் குயிலான இந்த இரயில்வண்டி மனிதர்களின் பயணத்தை இன்பமானதாய் மாற்றவல்லது. சாதி மத பேதங்களை ஒழிக்கவியலாது ஆறறிவு படைத்த மனிதர்கள் இன்னமும் போராடிக்கொண்டிருக்க, அறிவற்ற சடப்பொருளான இந்த இரயில்வண்டி அப்பேதங்களை ஒழித்துவிட்டமை அறிவியலின் அளப்பரிய ஆற்றலுக்கோர் தக்க சான்று!

கூவும் இந்த எந்திரக் குயிலைச் சுந்தரத் தமிழில் பாட கவிஞர் பெருமக்களைக் கனிவோடு அழைக்கின்றேன்!

”நீராவியில் தொடங்கி எண்ணெயில் வேகமெடுத்து மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும் உன்றன் பயணத்தில் எப்போதும் மனிதா்கள் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்கின்றனர் அவரவா் அடையாளமிழக்காமல்” என்று இரயில்வண்டியின் சாதனையைச் சிறப்பாய் விவரிக்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

மனித அறிவின் இறை

சுரண்டலில் மனித ரத்தம்
உறிஞ்சிய அட்டைகளின்
அடையாளம்

மத யானையின் வெறி
அடங்கலில் நெருப்பின்
உணவாய் நீயும் மனிதனும்

காதல் பாடலின் இசையாய்
மனித உறவுகளின் ஒற்றுமையாய்
உலகம் பாடும் உன்னதப்
படைப்பு

சமத்துவத்தின் சங்கமமாக
நீ நிற்கும்போது
உலகம் வியக்கும்
வேறுபட்ட மனித உணா்வைக்கண்டு

நீராவியில் தொடங்கி
எண்ணெயில் வேகமெடுத்து
மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும்
உன்றன் பயணத்தில்

எப்போதும் மனிதா்கள்
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை
அவரவா் அடையாளத்தோடு!

*****

செயற்கை தந்த கொடையான இந்த இரயில்வண்டி, பச்சைக்கொடி காட்டியதும் இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு இயற்கையின் கொடையான நீலகிரி நோக்கிச் சாலம் காட்டிச் செல்லும் அழகைச் சொல்கிறது திரு. ஏ.ஆர். முருகன்மயிலம்பாடியின் கவிதை.

பயணம்!!

தட தடனு ஓடும் ரெயில்..
தம்ம் கட்டும் பழைய ரெயில்!
நீராவி என்ஜின் புகை
நீலவானம் எங்கும் பரவ
நீலகிரி ஓடும் ரெயில்!!
பச்சைக்கொடி காட்டியதும்
இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு
காரியமே கண்ணாகக்
கடமையிலே கருத்தாகும்!
விஞ்சுகிற இயற்கையின்
கொஞ்சுகிற அழகினை
நெஞ்சு மகிழ ரசித்திட
செயற்கை தந்த கொடை!!
வெட்டிப்பேச்சுச் சத்தமும்
குட்டித்தூக்கக்குறட்டையும்
சட்டையே செய்யாமல்
மலை ஊரும் தேர்ப்படை!!
பறவைகளும்விலங்குகளும்
பழகிடுச்சு அதன் ரவுசு!!
புகைவண்டி சொல்லுவதைப்
புரிந்துகொள்ளும் மனசு…
பொன்னான தன்பிறப்பின்
பொறுப்புணர்ந்து பயணித்துப்
போகவேண்டிய இடம் சேரும்!!

*****

”வசதிவந்தால் திசைமாறும் மனிதர்போலன்றி நீ என்றும் திசைமாறாது இசைபெற்று இன்பம் தாராய்!” என்று மலை இரயிலுக்கு நல்லுரை நவில்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

ரயிலே…

பசுமை மிகுந்த மலையினிலே
பவனி வருமுனைப் பார்த்ததிலே
பசுமையாய்த் தெரியும் நினைவினிலே
பரவச மாகும் மனசெல்லாம்,
வசதி வாய்ப்புகள் வந்ததுமே
வேறு பட்டிடும் மனிதன்போல்
திசையது மாறா திருந்தின்பம்
தொடரந்து தாராய் மலைரயிலே…!

*****

தண்டவாளக் குயிலான இரயிலைப் ப(போ)ற்றிக் கவிதைகள் படைத்திருக்கும் கவிக்குயில்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வுபெற்றிருப்பது…

உதகை மலை இரயில்!

நீராவி எஞ்சின் பொருத்திய மலைரயில் உதகை செல்கிறதே..
நீல வானத் திடையே தவழும் மேகத்துள் செல்கிறதே..
காடுகள் சுரங்கம் அனைத்தையும் கடந்து ஊர்ந்து செல்கிறதே..
குன்னூர் கேத்தி ஊர்களைக் கடந்து உயரத்தில் செல்கிறதே..

செல்லும் வழியில் பள்ளத்தாக்குகள் கண்களுக் கோர் விருந்து..
செல்லக் குழந்தைகள் முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து..
இருப்புப் பாதை நடுவில் இருக்கும் பற்சக்கர அமைப்பு..
இரும்பைப் போன்ற வலுவானப் பிணைப்பைத் தந்திடும் அதற்கு..

கொஞ்சிடும் இயற்கை எழிழைப் பருக உதவிடும் இவ்வண்டி..
குறைந்த வேகத்தில் செல்லுமெனினும் குதூகலம் தரும் வண்டி..
மலைகளின் அரசி நீலமலையின் சிறந்ததோர் அடையாளம்..
மாநிலம் போற்ற கிடைத்தது இதற்கு யுனெஸ்கோ அங்கீகாரம்..

பாம்பைப் போன்று வளைந்து நெளிந்து செல்லும் இவ்வண்டி..
பயணிக்கத் தூண்டும் அம்சங்கள் அனைத்தும் கொண்டது இவ்வண்டி..
எங்ஙனமேனும் ஒருமுறை அதிலே பயணம் சென்றிடுவோம்..
எந்திர வாழ்வில் அலுத்த மனதுக்கு புத்துணர்வூட்டிடுவோம்..

”செல்லும் வழியில் தென்படும் காட்சிகள் கண்களுக்கோர் விருந்து; செல்லக் குழந்தைகள், முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து; ஒருமுறையேனும் இந்த இரயிலில் பயணித்து எந்திரத்தனமாய் மாறிவிட்ட வாழ்வுக்குப் புத்துணர்வூட்டிடுவோம்” என்று முத்தான கருத்துக்களை வித்தாரமாய்ப் பேசும்  இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. ஆ. செந்தில் குமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

–மேகலா இராமமூர்த்தி

காளையும் காளையரும் எதிர்நிற்கும் வீரக்காட்சியைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு.யெஸ்மெக். இப்படக்காட்சியை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்துள்ளவர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

முல்லைநில முதுகுடியில் வளர்க்கப்படும் கொல்லேற்றினை அடக்கும் வீர விளையாட்டாம் ஏறுதழுவுதலைப் பல்வேறு தடைகளையும் தகர்த்தெறிந்து இன்றுவரை அழியாமல் காத்துவருகின்ற தமிழ்க்குடியினரைப் போற்றுவோம்! அவ்விளையாட்டுக்கான விதிமுறைகளைத் தவறாது பின்பற்றி காளைக்கும் காளையர்க்கும் நேரும் ஊறுபாட்டைத் தவிர்ப்போம்!

இனி கவிஞர்களின் முறை!

ஏறுபோல் பீடுநடையிட்டு இப்படக்காட்சிக்குப் பாட்டெழுத வாரீர் பெருந்தகையீர்!

*****

விடையை அடக்கவிடாமல் இவ்விடலையரைத் தடுப்பது எது? மனமா… உடலா? என்று கேள்வி எழுப்புகின்றார் திரு. சீனிவாசன் கிரிதரன். 

விடை அடக்க – காளை தம்
படை முடக்கத் தோன்றும் பயம்
இடை மறிக்க இரு இரும்புத் தேர்
உடை களைந்து களமாட
தடை எங்கே?
மனதிலா, உடல் பலத்திலா.

*****

காளையும் காளையரும் இணைந்து வளர்த்தெடுத்த தொல்தமிழ் மரபின் வீரவிளையாட்டான ஏறுதழுவுதல் நம் பண்பாட்டின் உச்சம் என்று உவக்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். இன்றோ நம் பண்பாட்டின் எச்சமும் அதுவே! 

தொல்குடிச் சமூகத்தின்
உச்சாணிக் கொம்பன்

தான் வளா்த்த பண்பாட்டில்
எழுந்து நிற்கும் இயற்கை
ஒத்த உள்ளன்போடு
எண்ணினான் வாழ

காதலை வெளிப்படுத்த
கையாண்ட காட்சிகள் பல

வேர் தேடி ஓடியவன்
காதலைக் கண்டான் வீரத்தில்
காட்சிகள் மாறினாலும்
சண்டைகள் மாறவில்லை

விலங்கோடு போராடி
விலங்கோடு உறவாடி
விலங்கில் வீரத்தை உணா்ந்து
வீரப் பண்பாடாக வளா்த்தெடுத்த காளை
பண்பாட்டின் வீரனான காளை

மனிதனுக்கு மட்டுமல்ல
ரோசம்
மாட்டிற்கும்தான்
தன்னைத் தொட்டவன்
குடல் சாிக்க வேகத்தொடு
விவேகமாகத் துள்ளியெழும்
காளைக்கு வாழ்க்கை!

பண்பாட்டின் உச்சம்
உலகுக்கு!

*****

”அஞ்சு கத்தை சோளத்தட்டையைக் கஞ்சமின்றி முழுங்கிப்புட்டுத் தெம்பாக வந்து நிற்கும் காளையிவன், உங்களைப் பஞ்சராக்குமுன் ஓடிடுங்க பிஞ்சுகளே!” என்று  ’பஞ்ச்’ வசன கவிதையால் காளையரை எச்சரிக்கின்றார் ஏ.ஆர். முருகன்மயிலம்பாடி.

சோரம் போகாத வீரம்
அக்கட்ட போ அக்கட்ட போ…….
அம்புட்டுப்பயலும்அக்கட்டபோ!
திமிலை ஆட்டித் திமிரா வாரான்
தில்லிருந்தாப் புடிச்சுக்காட்டு!!
அஞ்சு கத்தை சோளத்தட்டை
கஞ்சமின்றி முழுங்கிப்புட்டு
மஞ்சுவிரட்டு நோம்பி போல
பாஞ்சுவந்து நின்னிருக்கான்..
பஞ்சராக்கும் முன்னால
பிஞ்சுகளே ஓடிடுங்க!!!
அம்புபோல கொம்பு சீவி
தெம்போட வந்திருக்கான்..
தள்ளிநில்லு இல்லையுனா
தண்ணிகாட்டிப்போயிடுவான்!
தமிழனோட அடையாளம்
தாங்கி வருகிறான்….
தம் புடிச்சு நின்னு காட்டு
தலை வணங்குவான்…
சிவபெருமான் வாகனம்
கவனமிருக்கட்டும்….
எவ்வளவோ தடைகளையும்
எதித்து ஜெயிச்சவன்!.
கல்வி செல்வம் இருந்தாலும்
துள்ளவேணும் வீரம்..
ஜல்லிக்கட்டு அருமையாக
சொல்லித்தரும் பாடம்!

*****

”மாட்டை அடக்கி மாந்தர் விளையாடிய வீர விளையாட்டு இது! இதை விளையாடுங்க…உடல் பலமாகுங்க!” என்று இளைஞர்கட்கு நம்பிக்கை ஊட்டுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

கவனமாய் விளையாடுவீர்…

பாயும் காளையை அடக்கிடவே
பதுங்கி நிற்கும் காளையரே,
மேயும் மாட்டைப் பழக்கியேதான்
மாந்தர் அடக்கி விளையாடியது
தூய தமிழர் வீரமானது
தரணி யெல்லாம் போற்றிடவே,
ஓய வேண்டாம் விளையாடுவீர்
உங்கள் நலனுக் கிடர்வராதே…!

*****

”சாதுவாயிருக்கும் காளை சீற்றம் அடைந்தால் மதயானையாய் மாறும்; அனைத்தையும் தவிடுபொடியாக்கும்” என்கிறார் திரு. ஆ. செந்தில்குமார். 

காளையும்.. காளையரும்..
ஆற்றல் மிகுந்திருக்கும்.. ஆனாலும் பரமசாது..
சீற்றம் அடைந்துவிட்டால்.. தோற்றத்தில் மதயானை..
பக்குவம் அடைந்துவிட்டால்.. ஆக்கப்பணிகட்குப் பேருதவி..
அக்கணமே தவிடுபொடி.. அமைதியை இழந்துவிட்டால்..

*****

எந்தப் பயமுமின்றி எதிர்த்துவரும் காளைதனை எந்திரத்தின் பின்னொளிந்து என்ன செய்யப் போகின்றீர்? சல்லிக்கட்டுத் தடைநீங்கத் தடியடி ஏன் பட்டுலைந்தீர்? பாயடா காளை முன்னே பாய்ந்ததன் கொம்பு பற்றிச் சாயடா! என்று மஞ்சு கண்டு அஞ்சும் காளையர்க்கு நெஞ்சுரம் அளிக்கின்றார் திரு. சித்திரவேலு கருணானந்தராஜா. 

மஞ்சினைக் கண்டு அஞ்சிடும் காளைகாள்…….
பாய்ந்து வரும் காளைகண்டு பயந்து நிற்கும் காளைகளே
ஓய்ந்து விட்டதா உங்கள் உள்ளத்தின் தற்றுணிபு?

கல்லிப் பருவதத்தைக் கண்டதுபோல் சுண்டெலியை
ஜல்லிக்கட்டின்று தமிழரடைந்த சொத்து.
கொல்லுகிற பொஸ்பரசுக் குண்டெறிந்து எம்மினத்தை
வல்லார் அழிக்கையிலே வாய்மூடி நின்றவர்கள்
சொல்லாமல் வந்தார் துணிவாய்த் தம் பங்களித்தார்.
நல்ல சகுனமிது நம்மினத்துக் கென்றிருந்தோம்.

எந்தப் பயமுமின்றி எதிர்த்து வரும் காளைதனை
எந்திரத்தின் பின்னொளிந்து என்ன செய்யப் போகின்றீர்?
உற்ற நண்பன் பின்னே ஒளிப்பதுதான் வீரமென்றால்,

விழலுக் கிறைத்தது போல் வீரத்தை வீண்டித்து
பழம் படுபனையின் கிழங்கு பிளப்பதற்கு
ஆப்பு மொங்கான் கோடரியை ஆயுதமாயக் கொண்டதுபோல்
ஜல்லிக் கட்டுக்குத் தடைநீக்கம் பெற்றிடற்காய்
சட்டமொன்றைக் கேட்டு தடியடியேன் பட்டுலைந்தீர்?

மஞ்சுவைக் கண்டு அஞ்சிடும் இளைஞனே நீ
சேயெனப் பசுவைப் போற்று சிரம்பணிந்ததனையேற்று
வாயுறையாகப் பொங்கல் வழங்கி நற் பட்டுச் சாத்து
தூய நல்லன் பினோடும் துணிவொடும் வீரத்தோடும்
பாயடா காளை முன்னே பாய்ந்ததன் கொம்பு பற்றிச்
சாயடா அதனையுந்தன் சமர்த்தினை உலகு காண.
வாயிலா நண்பன் மஞ்சு வதையுறாததனைப் பற்றி
தாயென அன்பு செய்நீ தரணியுன் பண்பைக் காணும்.

ஆய வெம் கலைகளுள்ளே அதுவுமொன்றிது வேறில்லை.
நேயமும் தயையுமெங்கள் நிலத்தினில் புதிதோ இல்லை.

*****

”கோபமே கொம்புகளாய்க் கொண்டு எமைத் தாக்க வரும் காளையே! யாம் கொள்ளையரோ காமுகரோ அல்லர்; உன்னோடு யாம் நிகழ்த்தும் வீரவிளையாட்டைக் காக்க மெரினாவில் கூடிய நல்ல(வ)ர்! எமைக்கண்டு சீறாதே…செல்!” என்று உண்மை விளம்புகின்றார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன். 

கோபமே கொம்புகளாய்,
குருதிச் சிவப்பே கண்களாய்,
குதித்தோடித் தாக்க வரும் காளையே
நீ எங்களைத்
தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறாய்!

விடிந்தும் விடியாப் பொழுதில்
வாசலில் நீர் தெளித்துக் கோலமிடும்
பெண்கள் தாலிப் பறித்தோடும்
கொள்ளையர்கள் அல்ல நாங்கள்!

பேருந்துக் கூட்ட நெரிசலிலும்
விழாக் கடைவீதி என்றெங்கும்
பெண்களைச் சீண்டுகின்ற
காமப் பித்தர்கள் என்றா
நீ எங்களைக் கருதிவிட்டாய்?

நெருக்கடி மிகுந்த சாலைகளில்
நடப்பவர்கள் நடுங்கியோட
வாகனப் போட்டி நடத்தும்
விபரமறியா விடலைகள் என்றே
நீ நினைத்து விட்டாய் போலும்!

உனக்கும் எங்களுக்குமான
வீர விளையாட்டை மீட்டெடுக்க
மெரினாவில் கூடிய பெருங் கூட்டத்தின்
சிறு அங்கங்கள் நாங்கள்!

ஆராய்ச்சி மணி அடித்த
ஆரூர்ப் பசுவின் வாரிசு போலும் நீ
அதனால்தான் அநீதி கண்டு
சினமுற்றுச் சீறுகிறாய்!
தவறேதும் நாங்கள் செய்யவில்லை
தயவு செய்து திரும்பி விடு!

*****

கருத்தோட்டமும் கற்பனைச் செறிவுங்கொண்ட அற்புதக் கவிதைகளைப் படைத்தளித்திருக்கின்றீர்கள் கவிவலவர்களே! உங்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பதைக் காண்போம்!

நாட்டுக் காளையின் பெருமை..!
காளையரைக் கண்டால் ஜல்லிக் கட்டுக்
……….காளையும் தன்காலை யுதைத்துத் திமிரும்.!
பாளைமடல் போன்றதன் கொம்பால் மணற்
……….பாங்கான இடத்தில் முட்டி முறுக்கேற்றும்.!
தோளான அதன்திமில் கர்வ மிகுதியாலது
……….தொய்ந்துயர சற்றேபக்க வாட்டில் சாயும்.!
வேளை வரும்போது வீரத்தை நிரூபிக்க
……….வாடிவாசல் திறக்கும் வரைக் காத்திருக்கும்.!

முட்டிச் சாய்ப்பதற்கென்றே வாழப் பழகிடும்
……….மூர்க்கத்தனமாய் வாய்பிளந்து குரலெழுப்பும்.!
கட்டான இளைஞர்களைக் கண்டு விட்டால்
……….கட்டுக் கடங்காமல் கூட்டத்துள் சீறிப்பாயும்.!
கிட்ட யாரையும் நெருங்கவிடாமல் துரத்தும்
……….கிட்டாத பெருமையெலாமதற்கு வந்து சேரும்.!
போட்டியென வந்துவிட்டால் போதும் அது
……….மாட்டு வண்டியாயினும் மகிழ்ந்தே இழுக்கும்.!

வாசுதேவனுனை மேய்த்த அருஞ் செயலால்
……….வண்டி யிழுக்கும் உனக்குப் பெருமையுண்டு.!
ஈசனும் விரும்பியுனை வாகன மாக்கியதால்
……….பூசைக்குமுன் உனக்குத்தான் முதல் மரியாதை.!
பாசமுடனுனை அரவணைத்துப் பழகி விட்டால்
……….பகுத்தறி வென்பதுனக்குத் தானாக வந்துவிடும்.!
நேசிக்கும் உழவனுக்கே உயர் நண்பனானதோடு
……….நெஞ்சுரத்துக்கு நீயேயோர் சிறந்த உதாரணம்.!

”நாட்டுக் காளையே! கட்டான இளைஞர்களைக் கண்டால் நீ கட்டுக்கடங்காமல் சீறுவாய்; பாசத்தோடு அணைத்துப் பழகிவிட்டால் பகுத்தறிவுடையதாய் மாறுவாய்; நீ ஈசனுக்கு வாகனம்; உழவனென்னும் நேசனுக்கு நண்பன்” என்று காளையின் பெருமையினைக் கவினுறத் தன் பாட்டிலே காட்டியிருக்கும் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திருமிகு. வெனிலா பாலாஜி எடுத்த இந்தப் படத்தை  வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். நன்றி நவில்கின்றேன் இவ்விருவருக்கும்!

உறவுகளுக்காக உணவைத் தலைமேல் சுமந்துசெல்லும் அன்னையே! உம்மைப் போன்றோரின் தன்னலமிலா அன்பினால் அல்லவோ நில்லாது சுழல்கின்றது இவ்வையம்!

உண்டிகொடுத்து மாந்தர்க்கு உயிர்கொடுக்கும் உயர்பணியைச் செய்யும் மாதரசியைப் போற்றுவோம்!

இப்படத்துக்கு ஏற்றவகையில் பாப்புனையக் கவிஞர்களை அழைக்கிறேன்!

*****

பாருளோர் பசிப்பிணி தீரப் படியளக்கும் செயல்வீரனான தன் சாமி பசியென்று வாடாதிருக்கச் சோறுகொண்டு போகும் பெண்ணரசியைப் போற்றுகின்றார் திரு. எஸ். கிரிதரன்.

தள்ளாத வயதினிலும்
தளராது வாஞ்சையுடன்
செந்நெல் கழனிதனில்
சேற்றுழவு தான்செய்யும் – நாட்டின்
பஞ்சம் பசி போக்கி
பார் போற்ற வாழவைக்கும்
செயல் வீரன் என்சாமி
விவசாயி
என் படியளக்கும் சாமி
பசி என்று சோராமல் -அவர்
பாத்திருந்து பசியாற்ற
போகின்றேன், என் பசி மறந்து.

*****

”இவர்போன்ற கிராமத்துக் கண்ணம்மாக்கள் இருக்கும்வரை நம் கலாசாரமும் அழியாது காலூன்றி நிற்கும்” என்ற நம்பிக்கையைத் தன் கவிதையில் விதைக்கின்றார் திருமதி. இராதா.

மாற்றங்கள் தேவையே நமக்கது
முன்னேற்றமாக அமையும் போது
கடந்தவிட்ட கற்காலம் இனி இல்லை
நெஞ்சம் அஞ்சும் நெகிழியின் காலம்

அத்தனை மாற்றத்தையும் ஏற்றும்
தொலையவில்லை நம் தொன்மங்கள்
எத்தனையோ ‘லஞ்ச் பாக்ஸ்’ வந்தாலும்
தூக்குச் சட்டியை அழிக்க இயலாது

வேண்டியதில்லை விவாதங்கள்
வேண்டியதில்லை பட்டி மன்றம்.-
கலாசாரம் காலூன்றி நிற்பது நிச்சியம்
காணாமல் போகாது நம் கிராமமும்
கண்ணம்மாக்கள் இருக்கும் வரை

*****

”தள்ளாத வயதிலும் உனக்காகச் சோறேந்திவரும் என்னைத் தள்ளாதே முதியோர் இல்லத்தில்!” என மனங்குமுறும் முதுமகளைக் காண்கிறோம் திரு. இளவல் ஹரிஹரனின் கவிதையில்.

என்ன செய்ய
இந்த வயதிலும்
உயிர் கொடுப்பவளாய்
உண்டி கொடுப்பவள் நானே
தள்ளாத வயதில்
தாயான என்னை மறந்தும்
சேர்த்துவிடாதே
முதியோர் இல்லத்தில்
நசுங்கிப் போனாலும்
பாத்திரம் பத்திரமாய்த்தான்
இருக்கிறது……ஆனால்
இந்த மனிதர்கள்
முதுமைஅடைந்தால் மட்டும்
தாயையும் தந்தையையும்
தம் இல்லத்தில் இடமின்றி
தள்ளலாமோ முதியோர் இல்லத்தில்
தாங்காதடா மகனே…..
இந்த வெயிலிலும்
தலைச்சுமையோடு
தட்டேந்தி உனக்காக
இந்த வெயிலில் வருகிறேன் நானே.

*****

”பாங்கான கிராம வாழ்வைவிட்டுப் பகட்டான பட்டண வாழ்வைத் தேடிப் போனதால் வாழ்வில் குழப்பம் வந்தது; நிம்மதி போனது” என்று எதார்த்தம் பேசுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

குழப்பமே…

கழனியில் உழுதிடும் கணவனுக்கே
கஞ்சி கொண்டு செல்கின்றாள்,
அழகிய கிராம வாழ்வினிலே
அங்க மான அழகிதுவே,
பழகிய பண்புள வாழ்வைவிட்டு
பட்டணம் தேடிப் போனதாலே
குழப்பம் மட்டும் நிலவிடுதே
காணீர் குடும்ப வாழ்வினிலே…!

*****

பசி தீர்க்கும் உணவோடு ஒய்யாரமாய் வரும் பெண்மணியைப் பார்த்து, ”வாய்க்காலில் தண்ணி இருக்க வாட்டர்கேனு நமக்கெதுக்கு?” என்று கேள்வியெழுப்புகின்றார் திரு. ராமச்சந்திரன்.

ஊருக்கே படியளக்கும் உழவனுக்கு
பசி தீர்க்க ஒய்யாரமா வந்தவளே
நீ நடக்கும் நடையக் கண்டு என்
மனசு தவிக்குதடி திருவிழா கரகத்துக்கு
தினந்தோறும் ஒத்திகையா மேல்நாட்டு
மோகமுந்தான் உன்மேல வந்து
ஒட்டிகிச்சா வாய்க்காலில் தண்ணி
இருக்க வாட்டர்கேனு நமக்கெதுக்கு
கரிசக்காட்டு பூமியெல்லாம் களையெடுக்க
ஏங்குதடி கஞ்சியத்தான் சீக்கிரமா
கரைச்சுத் தாடி களஞ்சியமே…

*****

”உழைப்பே உயர்வென வாழும் உன்னத அன்னையிவள்! அளவிலா அன்பை உறவுகளுக்கு அள்ளி வழங்கும் அருட்தெய்வமிவள்! இவள் அடிதொழுது பணிவீர்!” என்று அன்னையின் உயர்வை நன்மொழிகளில் நவின்றிருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

உழைக்கும் தெய்வம்..!

சொந்தமாய் உழைக்கும் அம்மா
……….சுகமெனத் தன்னில் கண்டாள்..!
பந்தமும் வேண்டும் என்றால்
……….பற்றுடன் உறவு கொள்வாள்..!
எந்தவொ ருசுகமும் இல்லா
……….எளிமையாய் வாழ்வு கொண்டு..!
வந்ததை எதிர்கொள் என்றே
……….வழிசொலும் வல்ல வள்தான்..!

உழைப்புதான் உயர்வு என்ற
……….உன்னதக் கொள்கை கொண்டு..!
பிழைப்பையே பெரிதாய் வைத்து
……….பிரியமுடன் கொடுப்பாள் அன்பை..!
பிழையிலா வாழ்வு கொண்டு
……….பிறர்க்குத விசெய்து வாழ்வாள்..!
மழைத்துளி போலே சிந்தும்
……….மனதிலே அவள்நல் எண்ணம்..!

அன்னையும் தெய்வம் என்றே
……….அனைவரும் உணர வேண்டும்..!
தன்னையே அளித்துக் காத்து
……….தன்பிள்ளை வளரக் காண்பாள்..!
என்றும் மாற்று இல்லை
……….எப்பவும் அவளே அன்னை..!
அன்னையின் பாதம் தொட்டு
……….அடிதொழ எண்ணம் கொள்வீர்..!

*****

உணவுகொண்டு செல்லும் மாதரசியைப் போற்றிக் கனிவான மொழிகளால் கவிதை சமைத்திருக்கும் வித்தகக் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

மண் தாங்கும் உடம்போடு
மனம் தாங்கும் உயிரோடு
மானம் காத்த மண்ணுக்கும்
உள்ளம் கவா்ந்த மனிதனுக்கும்
அன்பெனும் உயிா் கலந்து
பண்பெனும் பாசம் கலந்து
தலைமேல் பக்குவமாய்ச்
செய்துவைத்த உணவு
பாிமாற ஆளுண்டு
பசியாற மனமுண்டு
உழைத்து வாழ மண்ணுண்டு
உலகம் அமையும்
உழுதுண்டு!

தன் உள்ளம் கவர் மனிதனுக்கு அன்பெனும் உயிர்கலந்து பண்பெனும் பாசங்கலந்து உணவு பரிமாறச் செல்லும் பெண்ணரசியை நயமாய்க் காட்சிப்படுத்தி, ”உழைத்து வாழ மண்ணுண்டு, உலகம்  அமையும் உழுதுண்டு!” எனும் நற்சிந்தனையால் உழைப்பையும் உழவையும் வந்தனை செய்திருக்கும் முனைவர் ம. இராமச்சந்திரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. ஹபீஸ் இசாதீன் எடுத்த இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி!

கடல்வாழ் உயிரினங்களில் ஓடுகளான இந்தச் சோழிகள், பழுப்பும் வெளுப்பும் கலந்த பளீர் வண்ணத்தில் மின்னி நம் கண்ணையும் கருத்தையும் ஒருங்கே கவருகின்றன. பகடை ஆடவும் சோதிடம் பகரவும் பயன்படும் இச்சோழிகளை நம் கவிஞர் பெருமக்கள் தம் கவிதைகளில் எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்று அறிந்துவருவோம்!

*****

”அமரர்கள் அமுதம் எடுக்கையில் கிடைத்த ஆழியின் கொடையோ? பாரதப் போரில் பார்த்தசாரதி ஊதிய பாஞ்சசன்னியமோ? கடல்நங்கையின் காதல் மகவோ?” என்று வரிசையாய்க் கேள்விகளை அடுக்கி நம்மை இரசிக்க வைக்கிறார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன் மயிலம்பாடி.

‌ஆழியின் கொடை!!   

கவர்ச்சி இளமங்கை
கழுத்தும்குமிண்வாயும்
கழன்று கிடக்கிறதோ?
அமுதம் எடுப்பதற்காய்
ஆழ்கடல் கடைகையில்
அமரர்கள் எடுத்துவோ?
அரிசிக்குள் புதைத்தாலும்
அலுங்காமல் மேல் வரும்
அதிசய வலம்புரியோ?
பாரதப்போரில் கண்ணன்
பாங்குடன் ஊதிய
பாஞ்சசன்னியமோ?
கடல்நங்கை களிப்போடு
கதிரவனைக் காதலித்து
ஆழத்தில் ஈன்றெடுத்த
ஆழியின்நன்கொடையோ?
முற்றிய சிப்பிகளோ?
மூத்த நண்டு ஓடுகளோ?
மூச்சடக்கித்தேடினாலும்
முத்து எதில்? யாரறிவார்?
ஐந்தும் கிடப்பது போல்
ஐம்புலன்கள் அடங்க
ஐயமின்றி முக்தி வரும்!!!

*****

”உப்பைத் தரும் கடலில் விளைந்த சோழிகளால் செப்பிடத்தகு பயனின்மையின் விளையாட்டுப் பொருளாய் மாறிப்போயின” என்று சோழிகளின் கதையைக் கவிதையாய் வடித்துள்ளார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

விளையாடவே…

சிப்பி யென்றால் முத்திருக்கும்,
சீதரன் ஊதும் சங்கென்றால்
எப்படி யாயினும் ஏற்றிடுவர்
எல்லா வகையாம் பூசைக்கே,
உப்பைத் தந்திடும் கடல்நீரும்,
உதிரியாய்ச் சோழிகள் எங்களாலே
செப்பிடத் தகுந்த பயனிலாததால்
சேர்ப்பர் பலரும் விளையாடவே…!

*****

”காலக் கணக்கைக் கண்டுணரவும், ஞால வாழ்க்கையின் புதிரறியவும் உபாயம் நல்கும் மாயக் கயிறாம்  சோழிகள் இவை” என வியக்கிறார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

காலம்

ஓடி ஓடி உட்கலந்த
காலக்கணக்கை,
கண்டுகொண்ட மகத்தான
கண்டுபிடிப்பு,
எண்கள் வாழ்க்கையின்
புதிா்களைக் கட்டவிழ்க்கும்
அற்புத மாயக்கயிறு இவை.

*****

ஆழி அளித்த சோழிகளைப் பல்வேறு கோணங்களில் நுணுக்கமாய் அணுகி, அரிய கவிதைகள் படைத்தளித்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

உன் நினைவாய்…

கடற்கரை மணற்பரப்பில்
கையிரண்டைக் கோத்தபடி
கதைபேசி நடக்கையிலே
திடுக்கென்று உதறிவிட்டு
ஓடிப்போய் ஒவ்வொன்றாய் – நீ
குனிந்தெடுத்த சோழிகள் தாம்

விடைபெற்றுப் போகையிலே
எதன்பொருட்டோ என்கையில்
வெடுக்கென்று திணித்துவிட்டு
வேகமாய் நீ மறைந்தாய்!

நீ நகர்ந்துப் போனபின்னும்
உன் கரத்தைப் பிடித்தபடி
நடப்பதுபோல் ஓர் உணர்வு
ஐவிரலாய் அவை எனக்குள்…

விரல்களை வருடிக்கொண்டே
வீடுவந்து சேர்ந்தேன் நான்!
முகம் கழுவி உடைமாற்றி
உணவருந்திப் படுத்தபின்னே
உறக்கம் துளிர்க்கும் நொடி
சோழிகளை நினைத்திட்டேன்

மேசைமீது வைத்திருந்த – உன்
விரல் நிறத்துச் சோழிகளை
கைப்பேசி ஒளிபாய்ச்சிக்
கண்கொட்டப் பார்த்திருந்தேன்

உயிரற்றக் கூடுகள் போல்
உருவத்தில் தெரிந்தாலும்
உயிர்ப்போடு உள்ளிருந்து
உன் நினைவு நெளிகிறது!

ஈரமாய் இருப்பதன்
காரணம் உணர்ந்திட்டேன்
உன் காதல் கடல் திரண்டு
அதிலிருந்து வழிகிறது

இன்னமும் உதிராமல்
அதன்மீதிருக்கும் மணல் துகள்போல்
உன் நினைவுகளில்
ஒட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன என் பொழுதுகள்!

காதலியின் கைவிரல்களாய்ச் சாலம் காட்டும் சோழிகளை, அதிலிருந்து கடலாய்ப் பொங்கி வழியும் காதலை, சோழிமீதிருக்கும் மண்துகள்போல் காதலியவளின் நினைவுகளில் ஒட்டியிருக்கும் தன் வாழ்வின் பொழுதுகளை இக்கவிதையில் சொன்மாலையாக்கிக் காதல்மணம் பரவ விட்டிருக்கின்றார் திரு. புதுவைப் பிரபா; அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.