Category: போட்டிகளின் வெற்றியாளர்கள்

—ஞா.கலையரசி

“முழந்துண்டு சட்டைக்கும் முதலில்லாத் தொழிலாளி
பழநிமலை ஆண்டிக்குப் பக்கத்திலே குடியிருப்போன்
பொன்னில்லான் பொருளில்லான் புகழன்றி வசையில்லான்
இல்லாளும் இல்லான் இல்லையெனும் ஏக்கமிலான்
அரசியலைக் காதலுக்கே அர்ப்பணித்தார் மத்தியிலே
காதலையே அரசியலிற்குக் கரைத்துவிட்ட கங்கையவன்!”

ஆயிரம் சொற்களில் பெருந்தலைவர் காமராசரைப் பற்றி நாம் சொல்ல நினைப்பதை, ஆறே வரிகளில் அற்புதச் சொல்லோவியமாகத் தீட்டியிருக்கிறார் கவியரசர் கண்ணதாசன்.

காமராசரின் பற்பல சாதனைகளில், முதலில் என்னைக் கவர்ந்தது, பொதுவாழ்வில் அவர் கடைபிடித்த நேர்மையும், கண்ணியமும், எளிமையும் தான்.  ஒரு தடவை பதவியிலிருந்தாலே பத்துத் தலைமுறைகளுக்குச் சொத்து சேர்க்கும், இன்றைய அரசியல்வாதிகளோடு  ஒப்பிடும் போது, இவர் இமயமாக ஜொலிக்கிறார்!

இன்றைய காலக்கட்டத்தில், மக்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்று எளிதாக ஆட்சியைப் பிடிக்க நினைக்கும் அரசியல் கட்சிகள் அனைத்துமே,  காமராசர் பொற்கால ஆட்சியைக் மீண்டும் கொண்டு வருவோம் என்று கூசாமல் புளுகுமூட்டைகளை அவிழ்த்தவண்ணமிருக்கின்றன.  இவரின் பெயரை உச்சரிக்கக் கூட இன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்கு அருகதையில்லை என்பது தான் வேதனையான உண்மை!

விருதுநகரில் வசதியில்லாக் குடும்பத்தில் பிறந்த காமராசர், தம் விதியை நொந்தவாறு குருட்டு அதிர்ஷ்டத்தை எதிர்பார்த்துக் காலத்தை ஓட்டியிருந்தாரென்றால், இன்று நாடு புகழும் தலைவர் நமக்குக் கிடைத்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

அதிகம் படிக்கவில்லையாயினும், மாபெரும் கட்சியில் அடிமட்டத் தொண்டனாக சேர்ந்து தம் அயராத உழைப்பினாலும், அசாத்திய திறமையாலும், தூய்மையான தொண்டினாலும் கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பை அடைந்ததோடு, இந்தியாவின் பிரதம மந்திரிகளை நியமிக்கும் ‘கிங் மேக்கர்,’ அளவுக்கு உயர்ந்தார் என்றால் அது எவ்வளவு பெரிய இமாலய சாதனை?  இவருடைய சாதனைகள் அனைத்துமே வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றவை.

ஒரு நல்ல தலைவருக்கு இருக்க வேண்டிய அத்தனை குணாதிசயங்களும் இவரிடம் இருந்தன.  ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்தமையால், கீழ்த்தட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளை, அனுபவ பூர்வமாக உணர்ந்திருந்தார்.

தொலைநோக்கு பார்வை இவரிடத்தில் இருந்ததால், குறுகிய கால அரசியல் நோக்கில் வெறும் வாக்கு வங்கிக்காகச் செயல்படாமல், சமுதாயத்தில் அடிமட்டத்தில் உழலும் மாந்தரின் வாழ்வுத் தரத்தை முன்னேற்ற, நீண்ட காலத் திட்டங்கள் தீட்டினார்.

மக்களின் அடிப்படை பிரச்சினையான வறுமையைப் போக்கிட, நோய் நாடி நோய் முதல் நாடினார்.  தற்குறிகளாகத் திரியும் குழந்தைகளின் கல்விக் கண்ணைத் திறந்து விட்டால், ஒளிமயமான எதிர்காலம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் எனச் சிந்தித்தார்.  மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு இணையாக அறிவு சார்ந்த, திறன் வாய்ந்த சமுதாயம் உருவாகக் கல்வி அவசியம் தேவை என்பது இவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.

சமுதாயம் மேம்பாடு அடையவும், தரமான குடிமக்கள் உருவாகவும் கல்வி மிக முக்கியம் என்பதால் தானே வள்ளுவர் கல்வி, கல்லாமை என இரு அதிகாரங்கள் ஒதுக்கிக் கல்வியின் அவசியத்தை வலியுறுத்தியிருக்கிறார்?

ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்கு

எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து

என்று ஒரு தலைமுறையில் பெறும் கல்வியானது, ஏழேழு தலைமுறைக்கும் பாதுகாப்பாக அமையும் என்று சொல்லிக் கற்பதை வலியுறுத்தும் வள்ளுவர், கல்லாமை என்ற அதிகாரத்தில்

உளரென்னும் மாத்திரைய ரல்லால் பயவாக்

களரனையர் கல்லா தவர்.

எனக் கல்லாதவரைக் களர் நிலத்துக்கு அல்லவா ஒப்பிடுகிறார்?

மீன் தருவதற்குப் பதில் மீன் பிடிக்க கற்றுக்கொடு என்கிறது சீனப் பழமொழி!

பள்ளிப்படிப்பை அரைகுறையாக நிறுத்திவிட்ட போதிலும்,  கல்வியின் இன்றியமையாமையை நன்கு உணர்ந்திருந்தார் காமராசர்.  அரசியல் இலாபங்களுக்காக இலவசங்களை வாரியிறைத்து, நாளிதழ்களில் முழுப்பக்க  விளம்பரங்கள் மூலம் சுயதம்பட்டம் அடித்து, அடுத்த தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பை உறுதிசெய்து கொள்ளும்,  இன்றைய  தலைவர்கள் போல, இவர் எண்ணினாரில்லை!

மாறாக இளந்தலைமுறை கல்வி கற்று நம் சமுதாயம் மேம்பட வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கில், கல்வியை ஏழை, பணக்காரர் என்ற பேதமின்றி அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டி, முனைப்புடன் செயலாற்றினார்.

பசியால் அவதிப்படும் குழந்தைகள் படிப்பில் கவனம் செலுத்துவது கடினம்;  பள்ளியிலேயே சத்துணவு கொடுத்தால், பட்டினிக் கொடுமையால் அவதிப்படும் மக்கள், மதிய வேளை சாப்பாட்டுக்காகவாவது தங்கள் குழந்தைகளைத் தவறாமல் பள்ளிக் கூடத்துக்கு அனுப்புவார்கள் என்ற இவர் நம்பிக்கை பொய்க்கவில்லை!.

இவர் ஆணைப்படி கிராமங்கள் தோறும் ஆயிரக்கணக்கான கல்விக்கூடங்கள் திறக்கப்பட்டன; பள்ளிகளில் மதிய வேளையில் குழந்தைகளுக்குச் சத்துணவு வழங்கப்பட்டது;   எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும்  கல்வி கிடைத்தாக வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கத்தில் பள்ளியிறுதி வரை கட்டணமில்லாக் கல்வி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  பள்ளிகளில் ஏழை, பணக்காரர் வேறுபாட்டைப் போக்கும் விதத்தில் சீருடை வழக்கம் அமுலுக்கு வந்தது.

திறக்கப்பட்ட ஆயிரக் கணக்கான பள்ளிகளுக்குக் கல்வி போதிக்கப் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. படித்து விட்டு வேலை யில்லாமல் இருப்பவர்களை, ஓராசிரியர் பள்ளிகளுக்கு ஆசிரியராக நியமித்து விடலாம் என்று இதற்கும் தீர்வு சொன்ன காமராசர், ‘அ, ஆ’ ‘அம்மா,’ ‘அப்பா’ என்று சொல்லிக் கொடுக்க பயிற்சி ஆசிரியராத் தேவை என்றும் கேட்டாராம்!  இம்முடிவினால் வேலையில்லாப் பட்டதாரிகள் பலருக்கு வேலை கிடைத்தது!

உள்ளூர் மக்களின் உதவியையும், நன்கொடைகளையும் பெற்று அந்தந்த ஊர்ப் பள்ளிக்கூடங்களின் நிலைமையைச் சீராக்கும் பள்ளிச் சீரமைப்பு இயக்கம், தமிழ்நாட்டில் தோன்றி, அதன் புகழ் இந்தியா முழுமைக்கும் பரவிற்று.

தலைவர் காமராசரால் வேலூரில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பள்ளிச் சீரமைப்பு மாநாட்டிற்கு வருகை தந்த ஜனாதிபதி ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்கள், நாட்டின் வளர்ச்சித் திட்டங்களில் மக்களை ஈடுபடுத்தும் முயற்சியில் தமிழகக் கல்வித்துறை சிறப்பான வெற்றி பெற்றிருப்பதாக  மனந்திறந்து பாராட்டினார்.

அன்று காமராசர் மட்டும் தமிழகமெங்கும் பள்ளிக் கூடங்கள் திறந்து ஏழைகளுக்கு எட்டாக்கனியாக இருந்த கல்வியை இலவசமாக்கிக் கல்விக் கண்ணைத் திறந்திருக்காவிட்டால்,  இன்று நாம், மாடு தான் மேய்த்துக் கொண்டிருப்போம்!  அதில் சந்தேகமேயில்லை.  எனவே இவ்வுலகம் உள்ளளவும், தமிழ்ச் சமூகம் இவருக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கின்றது!

அக்காலத்தில் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் பணியாற்றிய ஆசிரியர்கள் சில ஆயிரம் பேருக்கு மட்டுமே, ஓய்வூதியம் கிடைத்தது. மற்றவர்களுக்கு பிராவிடண்ட் நிதி மட்டுமே கிடைத்தது.  காமராசர் இதனை மாற்றி எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும், ஓய்வூதியம் கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்.

இவர் தமிழக முதல்வராகயிருந்த ஒன்பது ஆண்டுகளில் (1954 -1963) தமிழகம் தொழிற் துறையிலும் முன்னணி மாநிலமாகத் திகழ்ந்தது.  திருச்சி பாய்லர் தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரயில்பெட்டி தொழிற்சாலை, நெய்வேலி நிலக்கரி தொழிற்சாலை உள்ளிட்ட பல பெரிய தொழிற்சாலைகள், இவர் முயற்சியால் தமிழகத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டு ஏராளமானோர்க்கு வேலை வாய்ப்பு கிட்டியது.

வேளாண் துறையிலும் இவர் செய்த சாதனைகள் அளப்பரியது.  மணி முத்தாறு, வைகை, ஆழியாறு போன்ற அணைத் திட்டங்கள் இவர் காலத்தில் தான் நிறைவேற்றப்பட்டன.   இவரின் திறமையான ஆட்சியில் தமிழகம் எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேற்றம் பெற்று விளங்கியதால், இந்தியாவிலேயே மிகச் சிறந்த முறையில் நிர்வகிக்கப்படும் மாநிலம் தமிழ்நாடு என்று பாராட்டினாராம் நேரு.

மூத்த தலைவர்கள் பதவியிலிருந்து விலகி கட்சிப் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும்; காங்கிரஸ் இயக்கத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்ற திட்டத்தை உருவாக்கினார் காமராசர்.  இதை கே.பிளான் (காமராசர் திட்டம்) என்றழைத்தார்கள்.  எல்லோருக்கும் முன் மாதிரியாக தமிழக முதல்வராக இருந்த காமராசர் தாமே பதவியிலிருந்து விலகி திரு.கே.பக்தவச்சலத்தை முதல்வர் பதவியில் அமர்த்தினார்.

பதவி ஆசை இவரிடம் துளியும் இல்லை என்பதை நினைக்கும் போது இப்படியும் ஒரு தலைவர் தமிழ்நாட்டில் இருந்தாரா என வியக்கிறேன்!   பார்வை முழுதும் மங்கி, நடக்க முடியாமல் தள்ளாடும் வயதிலும், நாற்காலியை விடாப்பிடியாகப் பிடித்துக் கொண்டு பதவியில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய அரசியல்வாதிகள் எங்கே? அவர் எங்கே?

1963 ஆம் ஆண்டு புவனேஸ்வரில் கூடிய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் காமராசர் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  பிரதமர் நேருஜி மரணமடைந்த போது, அடுத்த பிரதமரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் பெருங் குழப்பம் நிலவியது அப்போது லால் பகதூர் சாஸ்திரி பெயரைப் பிரதமர் பதவிக்கு முன் மொழிந்தவர் காமராசரே.

குறுகிய காலத்தில் சாஸ்திரி அகால மரணமடைந்த வேளையில்  “நேருவின் மகளே வருக; நிலையான ஆட்சி தருக!” என இந்திரா காந்தியைப் பிரதமர் ஆக்கியதும் இவரே.

காமராசர் நினைத்திருந்தால் நாட்டின் பிரதமராக ஆகியிருக்க முடியும்.  ஆனால் அவர் பதவியைத் துச்சமாக மதித்தார்.  மூத்த தலைவர்கள் இளைஞர்களுக்கு வழி விட்டு அவர்களுக்கு வழிகாட்டியாயிருப்பதுடன்  கட்சியை வலுப்படுத்தி நாட்டு நலப்பணி செய்யவும் வேண்டும் என்பது அவர் கொள்கையாக இருந்தது.  ஜனநாயகத்தின் மேல் அவருக்கிருந்த பற்றும் இளைஞர்களின் மேல் அவருக்கிருந்த நம்பிக்கையும் அளவிடற்கரியது.  ஆனால் இன்றைய ஜனநாயகமோ, கிழடு தட்டி கம்பூன்றிய அரசியல்வாதிகளின் கையில் சிக்கி அப்பா, பையன் பேரன் எனப் பரம்பரை சொத்தாகிவிட்டது.

ஒருமுறை தெரு முனையிலிருக்கும் குடிநீர்க் குழாயை தம் வீட்டருகே அமைத்துத் தரும்படி சகோதரி கேட்டபோது “அது அரசு அமைத்த குழாய் அனைவருக்கும் பொதுவானது; அதை நம் வீட்டருகே அமைக்க எந்தச் சட்டமுமில்லை; எனவே அங்குப் போய்த் தண்ணீர் பிடித்துக்கொள்,” என்று சொல்லிவிட்டாராம் தலைவர்.

அரசு இயந்திரத்தைத் தமக்காகவோ, தம் நெருங்கிய உறவுகளுக்காகவோ துஷ்பிரயோகம் செய்யாமல், இறுதி மூச்சு உள்ளவரை சொத்தென்று சில கதர் வேட்டி சட்டைகள், நூறு ரூபாய்க்கும் குறைவான பணம், வாடகை வீடு என்று வாழ்ந்து மறைந்த பெருந்தலைவர் காமராசரின் தன்னலமற்ற தொண்டைப் போற்றிப் பாராட்ட வார்த்தைகளில்லை!

எங்கும் எதிலும் லஞ்ச ஊழல் லாவண்யங்கள் புரையோடிப் போய்க் கிடக்கும் இச்சமூகத்தில், பொன்னுக்கோ பொருளுக்கோ ஆசைப்படாமல் கடைசிவரை நேர்மையைக் கடைபிடித்து, தமக்கென வாழாமல் பிறர்க்கென வாழ்ந்து அரும்பெரும் சாதனைகள் நிகழ்த்தி வரலாறு படைத்தார் என்பதால் தான், இவர் மறைந்து ஏறக்குறைய நாற்பது ஆண்டுகள் ஆகியும் தமிழகம் கர்ம வீரர் காமராசர் என்ற பெயரை அடிக்கடி உச்சரிக்கின்றது.

“இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும்

இவர் போல யாரென்று ஊர் சொல்ல வேண்டும்”   என்ற கவிஞர் வாலி அவர்களின் பாடல் வரிகளுக்கு இலக்கணமாய்த் திகழ்கிறார் கர்ம வீரர் காமராசர்.

–தஞ்சை வெ.கோபாலன்.

பெருந்தலைவர் காமராஜ் பற்றி எத்தனை எழுதினாலும் மனம் முழுத் திருப்தி அடையவில்லை. மேலும் மேலும் அவரைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கவே மனம் விரும்புகிறது. அவரைப் பற்றி நாம் என்ன சொல்கிறோம் என்பதுகூட அத்தனை முக்கியமில்லை. அவருடைய தாய் சிவகாமி அம்மையார் என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்பதைப் பார்ப்போமா? “நான் ஒரு மாணிக்கத்தைப் பெற்றேன், இப்போ உலகத்தில் உள்ள எல்லா மாணிக்கங்களும் என்னைப் பார்க்க வர்றாங்க”. இப்படி அவர் சொன்ன செய்தியை சென்னையிலிருந்து வெளிவரும் வாராந்தரி ராணி எனும் பத்திரிகை வெளியிட்டது.

இவரைப் பற்றிய ஒரு சிறு அறிமுகம் கூட தமிழ் மக்களுக்குத் தேவையில்லை. கைக்குழந்தை முதல் புலன்கள் அடங்கிய முதுபெருங் கிழவர் வரை இவர் பெருமையை அறிந்தவர்தாம். எனினும் சொல்லவேண்டிய செய்தியைச் சொன்னால்தானே நாம் அவரைப் பற்றி என்ன தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம் என்பது தெரியும்.

இவர் தனக்கென வாழாதவர்; பிறருக்காக மக்களோடு மக்களாய், ஏழைகளின் பிரதிநிதியாய் உயர்ந்த பீடத்தில் இருந்துகொண்டு அரியபல உதவிகளைச் செய்து கொடுத்தவர். தாய் நாட்டில் வறுமையை ஒழித்திட தன்னால் இயன்றதனைத்தையும் செய்துவிடத் துடித்தவர். சொத்து சுகம் எதுவுமின்றி, நேர்மையே முதலாய் வைத்து, சுயநலம் எனும் தீங்கை நீக்கி, துறவிபோல் வாழ்ந்தவர். தாய் தங்கை முதலானவர் இருந்தும், அவர்களோடு வாழ்ந்தால், அவர்களுக்கு ஏதோ உதவியை இவர் செய்துவிட்டார் என்று பிறர் பேச வாய்ப்பின்றி தனித்து வாழ்ந்த பெருந்தகை. எளிமையின் இருப்பிடம். பதவிக்குத் தேவையான பாதுகாப்புக் கருதி காவல்துறை வாகனம் முன்னால் சங்கொலி எழுப்பிக்கொண்டு சென்றதைப் பார்த்து, “இது என்ன செத்த பின்னல்ல சங்கூதுவாங்க, இப்போ எதுக்கு எனக்குச் சங்கு ஊதறீங்க” என்று பாமரத்தனமாய்ச் சொல்லி தனக்கு ஆடம்பரம் தேவையில்லை என்பதைப் புரியவைத்தவர்.

படித்தவர்களால்தான் அரசியல் நுட்பமும், ஆட்சி முறையில் வல்லமையும் கொண்டு நிர்வாகம் நடத்த முடியுமா என்ன? இவரால் அரசு நிர்வாகத்தை நடத்த முடியுமா என்ற சந்தேக நிழல் சிலர் மனதில் ஊடாடுவதைக் கண்டு, தன்னால் எதுவும் முடியும் என்று துணிந்து நிர்வாகப் பொறுப்பை 1954இல் ஏற்றுக்கொண்டு சிறப்புற செயல்படுத்திக் காட்டிய செயல் வீரர். பொருளாதார அறிவும், பொது அறிவும், சட்டங்கள் மனிதனின் தேவைகளுக்காகத்தானே தவிர, சட்டங்களுக்கு உட்பட்டு மனிதனுடைய தேவைகளை மாற்றிக்கொள்வது பேதைமை என்பதை நிரூபித்துக் காட்டிய மேதை அவர்.

தான் படிக்கவில்லை, தாய் நாட்டின் அடிமைத் தளையை உடைத்தெறிய வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து விட்டோம், இனி சுதந்திரம் பெற்ற தாய்த் திருநாட்டில் கல்வி அறிவு இல்லாத தலைமுறை இருக்கக்கூடாது என்பதில் தனித்த அக்கறை காட்டி இலவசக் கல்வி, மதிய உணவு, அதிக பள்ளிகள் என்று கல்வித்துறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து வந்த படிக்காத மேதை அவர். கல்வி கற்க வறுமை ஒரு தடைக்கல்லாக இருக்கக்கூடாது என்பதில் அதிக அக்கறை காட்டியவர். அதனால் தான் அவரைக் கர்மவீரர் என்று அடைமொழியிட்டு அழைக்க முடிகிறது.

ஆண்டுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிறந்து கொண்டிருந்தாலும், நூற்றுப்பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிறந்த 1903 எனும் ஆண்டுக்கு மட்டும் தனிச் சிறப்பு உண்டு. அந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம் 15ஆம் நாள்தான் அந்தத் தங்கத் தலைவர் பிறந்தார். பிறந்தவர் அனைவருமே தங்களை அப்படித்தான் அழைத்துக் கொள்வர் என்றாலும், அதற்காகச் சுவரொட்டிகள் அடித்து சுவரைக் கெடுக்காதவர். தன் பிறந்த நாள் என்பதற்காக ஆங்கில பாணியில் ‘கேக்’ வெட்டி தனது மாபெரும் குடும்பத்து உறுப்பினர்களுக்கெல்லாம் ஊட்டி உல்லாசம் அனுபவித்தவர் அல்ல அவர். பிறர் சொல்லித்தான் அவர் பிறந்த நாளை ஒவ்வோராண்டும் அவரே அறிந்து கொண்டார்.

அவருடைய 16ஆம் அகவை, 1919ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலப் பேரரசு ரவுலட் சட்டம் என்பதாக ஒரு அடக்குமுறைச் சட்டத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தது. இதனை எதிர்த்து காந்தியடிகள் போராட முடிவு செய்தபோதே, தமிழகத்துக் கருப்பு காந்தி என அறியப்பட்ட கர்மவீரரும் போராட்டக் களத்தில் குதித்து விட்டார். ஆம்! தனது 16ஆம் வயதில். அதே ஆண்டில் பஞ்சாபில் ஜாலியன்வாலாபாக் என்னுமிடத்தில் ஜெனரல் டயர் என்பான் செய்த படுகொலை மக்கள் உள்ளங்களை எரிமலையாக ஆக்கியது. இவ்விரு போராட்டங்களிலும் முன்னிலை வகித்தவர் பெருந்தலைவர்.

இவருடைய அரசியல் பிரவேசம் இவரைத் தடம் மாறச் செய்துவிடுமோ என்று அஞ்சி இவரைத் திருவனந்தபுரத்தில் உறவினர் வியாபாரத் தலத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தார்கள். அக்னியை வெளியே தெரியாமல் காகிதத்தில் ஒளித்து வைத்தால் தெரியாமல் இருக்குமா? புயலைக் கூண்டுக்குள் அடைத்தால் அடைந்து கிடக்குமா? சுதந்திர தேவியின் பரிபூரண கடாட்சம் கிடைத்த பின் நம் தலைவரைக் கட்டித்தான் போட முடியுமா? தமிழக அரசியலில் இந்தியச் சுதந்திரப் போரை நடத்துவதற்காகப் பராசக்தி படைத்த இந்தப் புனிதர் அரசியல் வானில் பிரகாசிக்கத் தொடங்கினார்.

விடிந்தால் புதுப்புதுப் போராட்டங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் போராட்டம். ஆண்டுக்கு ஆண்டு போராட்டம். 1923இல் நாகபுரி நகரில் கொடிப் போராட்டம். நம் இந்தியக் கொடியை ஏந்தி நடமாடக்கூடாது எனும் அநியாயச் சட்டத்தை எதிர்த்துப் போர். கள் குடித்து மதிமயங்கிக் கிடக்கும் ஏழை உழைப்பாளர்களின் வாழ்வை உயர்த்திடக் கள்ளுக்கடை முன்பு மறியல் செய்து போராட்டம். ஜெனரல் நீல் என்பான் சிப்பாய் கலகத்தின் போது இந்தியச் சிப்பாய்களைப் பறவைகளைச் சுடுவது போல சுட்டுக் கொன்ற கொடியவனுக்குச் சென்னை நகரின் மத்தியில் ஒரு சிலை. பொறுக்க முடியுமா இந்த அநியாயத்தை. அந்தச் சிலையை அகற்ற ஒரு போராட்டம். இந்தியர்களுக்கு அள்ளிக் கொடுக்கவென்று அளவெடுக்க வந்த சைமன் கமிஷன் முன்பாக “சைமனே திரும்பிப் போ” என்றொரு போராட்டம். இங்கிலாந்திலிருந்து கொண்டு வந்த உப்பை அதிக விலைக்கு விற்பதற்காக, இந்தியக் கடற்கரையில் எடுக்கப்படும் நாட்டு உப்புக்கும் வரிவிதித்த ஆங்கிலேயர்களின் சதியை முறியடிக்க காந்தியடிகளார் 1930இல் மேற்கொண்ட தண்டி யாத்திரையின் எதிரொலியாகத் தமிழகத்தில் உப்பு சத்தியாக்கிரகப் போராட்டம். 1932இல் சட்ட மறுப்புப் போராட்டம். இப்படி வாழ்க்கையே போராட்டக் களமாக மாறிவிட்டதே.

எல்லோருக்கும் குழந்தைப் பருவம், மாணவப் பருவம், இளமைப் பருவம், நடுவயதில் நிதிதேடி உழைக்கும் பருவம், வயது மூத்ததும் பிறருக்கு வழிகாட்டி அறிவூட்டும் பருவம், எல்லாம் முடிந்தபின் சந்தடியின்றி வம்பு தும்பு இல்லாமல் தானுண்டு தன் வாழ்வுண்டு என்றிருக்கும் வானப்பிரஸ்த ஆசிரமம், தேவைப்பட்டால் துறவு என்று நம் பெரியோர் வகுத்த பாதையில், இளமை தாண்டியதுமே ஊருக்கு உழைத்திடல் யோகம் என்று வாழ்ந்தவர் தலைவர். அதிலும் கடைசி ஆசிரம வாழ்க்கையை மேற்கொண்டவர் இப்புவியில் வேறு யாரேனும் உண்டா? ஐயகோ! இவரைப் பார்த்துத்தான் ஏதோவொரு திரைப்பட நடிகையோடு இணைத்துப் பேசினர், நாக்கில் நரம்பில்லாதோர். தனக்கென பத்து ரூபாய்கூட வைத்துக் கொள்ளாத இவரை, தாய்க்கு நூறு ரூபாய் மட்டுமே அனுப்பி வந்த இவரைப் பார்த்து ஐதராபாத் வங்கியில் கோடி கோடியாய் பணத்தைக் கொட்டி வைத்திருப்பவர் என்று நாக்கூசாமல் சொன்னார்களே, தாங்குமா இந்த நாடு? இரும்பினால் ஆன கோட்டை மீது காற்றில் வரும் குப்பைக் கூளங்கள் மோதுவதைப் போன்ற இந்த வசைகள் என்ன செய்துவிடும்? காலம் பதில் சொல்லி விட்டதே, இவர் உலகம் போற்றும் உத்தமர் என்று, பிறகு யாருடைய சான்றிதழ் வேண்டும் இவரைப் போற்றி வணங்கிட.

ஆலமரம் போல ஓங்கி வளர்ந்த ஒரு தேசியக் கட்சியின் தமிழ்நாட்டுத் தலைவர். இன்று நேற்று மட்டுமா? இல்லை. 1942 தொடங்கி அவரே ஒப்பற்ற தலைவர். பதவி கேட்டு பரிதவித்தாரா? ஆதரவுக்கு ஆள் தேடிச் சென்றாரா? இல்லையே. குருநாதர் தீரர் சத்தியமூர்த்தி சொன்னார், உன்னையே கட்சித் தலைமைக்கு நிறுத்துவேன், வென்று காட்டுவேன் என்று, அதன்படி அவரல்லவா சாதித்துக் காட்டினார். பதவி ஆசை என்பதில் மனம் ஒட்டாமல், விளாம்பழத்து ஓடு போலத் தனித்து தியாக வாழ்வல்லவா வாழ்ந்து காட்டினார். 1942 ஆகஸ்ட்டில் பம்பாய் காங்கிரஸ் “வெள்ளையனை வெளியேறச்” சொன்னது. தலைவர் தன் பங்கை சாங்கோ பாங்கமாகச் செய்து முடித்துத் தானே வலிய காவல்துறை அதிகாரிகளை அழைத்துக் கைதான செய்தியை என் முதல் கட்டுரையில் கொடுத்து விட்டேன்.

சில செய்திகளை ஊரறியச் சொல்லக்கூடாது என்பர். ஏன் சொல்லக்கூடாது, அது உண்மை என்றால். தமிழ் நாட்டில் ராஜாஜிக்கும் காமராஜருக்கும் பனிப்போர் இருந்தது என்று காலம் காலமாய்ச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் இவ்விருவரின் கருத்து வேற்றுமைகளை இன்றைய எடைக்கல்லைக் கொண்டு அளந்து பார்க்கிறார்கள். இவ்விருவருக்கிடையே இறுகிக்கிடந்த பாசப்பிணைப்பு எத்தகையது என்பதை என் முதல் கட்டுரை சொல்லும். இன்னொன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதைச் சொன்னவர்கள் தேசிய இயக்கத்துக்கு எதிர் வரிசையில் இருந்தவர்கள். ராஜாஜி பிராமண ஆதரவாளர் என்றும் காமராஜர் பிராமண எதிரி என்றும். இது உண்மைக்கு நேர் மாறான பச்சைப் பொய் என்பதைப் பல நேரங்களில் பலரும் சொல்லி வந்திருக்கின்றனர். ராஜாஜி எந்தக் காலத்திலும் தன்னை ஒரு பிராமணனாகவும், பிராமணர்களுக்கு உதவுபவராகவும் காட்டிக் கொண்டதில்லை. காமராஜர் பிராமண எதிரியாகவும் இருந்ததில்லை. எனினும் ஆதாயம் நாடி இப்படியொரு அபாண்டம் அவர் மீது திணிக்கப்பட்டது. அது உண்மையாயின் அவர் பிராமணரான தீரர் சத்தியமூர்த்தியைத் தன் குருவாக எப்படி ஏற்றுக் கொண்டிருக்க முடியும்? ஆர். வெங்கட்டராமனைத் தன் நம்பிக்கைக்குரிய உதவியாளராக எப்படி வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியும்? இன்னும் எண்ணற்ற பல சான்றுகளை அள்ளிக் கொட்ட முடியும், தேவையில்லை, தீ சுடும் என்பதற்கு ஆதாரம் தேவையா என்ன? மற்றவர்களுடைய அரிப்புக்காக அவரை, பச்சைத் தமிழன், கருப்புத் தமிழன், சிவப்புத் தமிழன் என்றெல்லாம் கொண்டாடியிருக்கலாமே தவிர, அவர் எந்தக் காலத்திலும் பச்சையாவோ, கருப்பாகவே, சிவப்பாகவே தன்னை முன்னிலைப் படுத்திக் கொள்ளவில்லை. மாறாக நாடு, மக்கள், நல்வாழ்வு என்றுதான் நாளெல்லாம் சிந்தித்து வந்திருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தாலே போதும், அவரைப் புரிந்து கொண்டதாகும்.

அவர் சாதனைகளுக்கு முடிவு கிடையாது. எனினும் நிறைவாக ஒன்றைச் சொல்லி முடித்தால்தான் அவரைப் பற்றி சொன்ன மனச் சாந்தி உண்டாகும். அதுதான் “காமராஜ் திட்டம்”. எல்லோரும் சுதந்திர இந்தியாவில் பதவி பதவி என்று அலைந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில், அதிலும் காங்கிரஸ் கட்சி நாடு முழுவதற்கும் ஆளும் கட்சியாக இருந்த போழ்து ஆற்றோடு போகிற தண்ணீரை, ஐயா குடி, அம்மா குடி என்று பங்கு போட்டுக்கொண்டு அனுபவித்த காலத்தில் இவர் தன்னிடம் இருந்த பதவியையும் விட்டுவிட்டுக் கட்சிப் பணிக்குப் போகிறேன், மற்றவர்களும் அப்படிப் போகட்டும் என்று சொல்லி பதவி வேட்டைக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நினைத்தார். பிரதமர் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு திகைத்துப் போனார். இப்படியொரு எண்ணம் உருவாகி, அதனை அமல்படுத்தத் தன்னையே முதல் ஆளாகவும் கொண்டு வந்து நிறுத்திய பெருந்தலைவரை நாவாரப் புகழ்ந்தார். விளைவு, தலைவர் உட்பட வெகு சிலரே பதவி விலகினர், ஆண்டாண்டு காலமாக மனித மனத்தில் வேரூன்றிக்கிடக்கும் பதவி மோகம் அத்தனை சீக்கிரம் விட்டு விலகிவிடுமா என்ன? எனினும் காமராஜ் திட்டம் என்பது வரலாற்றில் இடம் பெற்றுவிட்ட அரியதொரு தியாகத் திட்டம் என்பதில் ஐயமில்லை.

முடிவில் இன்னொரு முக்கிய செய்தியையும் சொல்லித்தான் தீரவேண்டும். பள்ளிக்கல்வி அதிகம் இல்லாதவர் பெருந்தலைவர் என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால் நெருக்கமானவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஒரு உண்மை என்ன தெரியுமா? தலைவரின் ஆங்கில அறிவு அனைவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தக் கூடியது. ஒரேயொரு மாதிரி மட்டும் இங்கு சொல்கிறேன். லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்த போது இலங்கைக்குச் சென்று அவர்களோடு ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு திரும்பியிருந்தார். சென்னையில் ராஜ்பவனில் நிருபர்கள் அவரைச் சந்தித்துக் கேள்விகள் கேட்டனர். ஒருவர் கேட்டார், “இப்போது நீங்கள் செய்துகொண்டிருக்கிற ஒப்பந்தத்தை தொடர்ந்து பதவிக்கு வரும் ஆட்சியாளர்கள் மதித்து நடப்பார்களா?” என்றார். அப்போது அருகில் இருந்த பெருந்தலைவர் ஆங்கிலத்தில் சொன்னார்:

“Don’t go and print any such suggestions in the paper. This is an agreement signed by two Democratic Governments. Just as any Democratic Government in India would honour this agreement, the successive Governments in Ceylon will also honour this agreement. That is the principle involved in it.”

பெருந்தலைவர், ஏழைப்பங்காளன் என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்ட அந்தத் தலைவரைப் பற்றி பத்திரிகையாளர் “சோ” எழுதிய வரிகளைச் சொல்லி இந்தக் கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

“விளம்பரத்தைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடும் அரசியல் வாதிகளிடையே, விளம்பரம் தன்னைத் தேடி வந்தபோதும், அதைத் துரத்தி அடிக்கும் அரசியல்வாதியாகக் காமராஜர் வாழ்ந்தார்”.

வாழ்க பெருந்தலைவர் காமராஜ் புகழ்!

—ஜியாவுத்தீன்.

முன்னுரை:
கர்மவீரரைப் பற்றித் துவங்கும் முன் சமீபத்தில் மறைந்த நமது அன்பின் ஏபிஜே அப்துல் கலாம் அவர்களைப் பற்றிக்குறிப்பிடுவது இங்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். அவர் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோதுகடைப்பிடித்த நேர்மையும், அரசு இயந்திரத்தைத் தனக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளாததும், தன் குடும்பத்தினருக்கானசெலவுகளையும், வசதிகளையும், அரசாங்கக் கணக்கில் சேர்க்காமல், சொந்தப் பணத்தில் செலவு செய்ததையும், தன்பதவியைப் பயன்படுத்தி சொத்தோ லாபமோ அடையாததும், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தன் பதவியை தவறாகப்பயன்படுத்தாததும் என்று 5 வருடங்கள் பதவியில் இருந்தபோது அவர் நடந்துகொண்ட விதம் பற்றி சிலாகித்துப்பேசுகிறோம். பெருமைக்குரிய விஷயம், மனதுக்கு நிறைவான விஷயம். எனக்குத் தெரிந்து சமீப காலங்களில் இப்படிஉதாரணமாய் யாரும் வாழ்ந்ததாக நினைவிலில்லை. அதனால்தான் அப்துல் கலாம் ஐயா அவர்களை இந்தியா மட்டுமின்றிஅண்டை நாடுகளும் பெருமையுடன் கொண்டாடுகின்றன.

ஐந்து வருடப் பதவியில் அப்துல் கலாம் அவர்கள் நடந்து கொண்டதுபோல், தன் வாழ்நாள் முழுதும் பன்மடங்கு உயர்வாகநடந்து கொண்டவரே நம் அன்புக்குரிய கர்மவீரர். அவரது வாழ்க்கையைப் பாடமாகவும், வழிகாட்டுதலாகவும் ஏற்றுக்கொண்டுதான் அப்துல் கலாம் அவர்கள் தன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டார் என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது.மனித இன வரலாற்றில் மறையாமல் இடம்பிடித்தோர் எல்லோரது வாழ்வும் எத்தனை முறை படித்தாலும், கேட்டாலும்,நாம் இன்றைய அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க முடியாததாக இருப்பதால்தான், அவர்கள் மாண்பு கொண்டவர்களாக,மகாத்மாக்களாக, மனிதரில் மாணிக்கங்களாக, மறையாப் புகழ் கொண்டவர்களாக வரலாற்றுப் பக்கங்களில் இடம்பிடித்து,மறையாமல் மக்கள் மனங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். நபிகள் நாயகம், இயேசு பிரான், புத்தன், மகாத்மா காந்திஎன்கிற வரிசையில், கர்ம வீரரின் வாழ்க்கையும் நாம் எளிதில் கடைப்பிடிக்க முடியாத ஒரு வாழ்க்கையாக இருந்ததேஅவர் ஒரு மகோன்னத மனிதர் என்பதற்கு அத்தாட்சி. அவரின் வாழ்க்கையைப் பாடமாக போதித்தும் யாராலும் அவர் போல்நடந்துகொள்ள முடியவில்லை, முடியவும் முடியாது. அந்த அளவுக்கு எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் ஒரு மாபெரும்மனிதரைப் பற்றி, 1000 வார்த்தைகளில் கட்டுரை என்பது, கவியரசரின் வார்த்தைகளில் ‘கங்கை வெள்ளம் சங்குக்குள்ளேஅடங்கிவிடாது’ என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

என் வாழ்வின் துரதிர்ஷ்டம்:
அந்த மாமனிதரைப் பார்க்க என் வாழ்வில் வாய்த்த ஒரே ஒரு சந்தர்ப்பத்தைத் தவறவிட்டதை இன்றும் எனக்கு நேர்ந்த ஒருசாபமாக எண்ணிக்குமைந்து கொண்டுள்ளேன். ஆம்! 1973 அல்லது 74ம் வருடம் ஒருமுறை சேலம் மாவட்டம் மேட்டூர்அருகே ஒரு கிராமத்தில், அவரது பொதுக்கூட்டம் நடைபெறுவதாக இருந்தது. என் தந்தையுடன் 7 மணி அளவுக்குச் சென்றுகாத்திருந்தோம், அப்போதிருந்த போக்குவரத்து வசதிகளால் தலைவர்கள் தாமதமாக வர நேர்வதைத் தவிர்க்க முடியாதவிதிக்கு, கர்மவீரரும் விலக்கல்ல. இரவு 9.30 மணிவரை அவர் வராததால், என் தந்தை இரவு நேரப்பணிக்கு 10மணிக்குப்போக வேண்டி இருந்ததால், அதற்கு மேலும் காத்திருக்க முடியாமல் கனத்த மனதுடன் வீடு திரும்பினோம். மறுநாள்காலை தன் தந்தையுடன் சென்றிருந்த என் நண்பன் காமராசரைப் பார்த்தேன் என்று சொன்னபோது, பொறாமைஊற்றெடுத்தது உண்மை. அதன்பின் அவனிடம் நான் கேட்ட கேள்விகளால், அவன் கோபமுற்று, ‘டேய், அவர் வந்தாரு,பேசுனாரு, பாத்தேன், கேட்டேன், அவ்வளவுதான், இதுக்கு ஏண்டா இத்தனைக் கேள்வி கேக்குறே?’ என்றான். அந்தமாமனிதரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பை நான் இழக்க ஏதோ ஒரு சாபம்தான் காரணம் என்று இன்றும் என் மனதில் ஒரு ஆதங்கம்உண்டு. அந்த அளவுக்கு என்னுடைய 9வது வயதிலேயே காமராசர் என்னுடைய மனதில் நல்ல இடம் பிடித்திருந்தார்.துரதிர்ஷ்டவசமாக அதன்பிறகு அவரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டாமலே போனது.

எனக்கு நடிகர் திலகம் சிவாஜியை மிகவும் பிடிக்கும், சிவாஜிக்கு காமராசரைப் பிடிக்கும், அதனால் எனக்கும் காமராசரைப்பிடிக்கத் துவங்கியது. அப்போது பத்திரிகைகளில் வந்த செய்திகளால் அவரைப்பற்றி ஓரளவுக்குப் படித்து அறிந்திருந்தேன்.அதன்பின், பல சந்தர்ப்பங்களில் கேள்வி ஞானத்தினாலும், பத்திரிகைகள் வாயிலாகவும், பலரது அனுபவப் பகிர்வுகளாலும்,காமராசரைப் பற்றி அறிந்த ஒவ்வொரு தகவலும் உள்ளத்தில் ஆழப் பதிந்து அவரது உருவை மிகப் பிரம்மாண்டமாய்ப் பதியவைத்துள்ளன என்றால் மிகையில்லை. காமராசருடன் எப்போதும் சிவாஜி இருந்ததாலேயே, சிவாஜியை இன்னும்அதிகமாகப் பிடித்தது என்பதும் உண்மையே. ஆனால், அத்தகைய ஒரு மனிதரின் அருகாமையில் இருந்தும் சிவாஜிஅவர்கள் சரியான அரசியல் பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்ளாதது, ஒரு வகையில் ஏமாற்றமே.

தங்கத் தலைவர்:
காமராசரைப் பற்றி, இனி யாரும் புதிதாக எதுவும் கண்டுபிடித்தோ, அறிந்தோ, அகழ்வாராய்ச்சி செய்தோ, விசாரித்தோஎதுவும் சொல்லிவிடப் போவதில்லை. அவரது வாழ்க்கை ஒரு திறந்த புத்தகம். அவரது தாயார் தொடங்கி, அவரதுஉறவுகள், நண்பர்கள், அவரது இறுதித்தருணம் வரை உடனிருந்த உதவியாளர், அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றுஅறிந்திருந்த பத்திரிகைகள், அவருடன் தொடர்பிலிருந்த தலைவர்கள், அவருடன் நட்பு பாராட்டிய நல்ல உள்ளங்கள்,அவரால் பயன்பெற்ற பாமர மக்கள் என்று அனைவரும் அவரைப் பற்றி அனைத்தையும் சொல்லிவிட்டார்கள். இங்கே நாம்செய்ய வேண்டியது, அவர் எந்த அளவுக்கு நம் மனதில் நிறைந்துள்ளார், என்ன விதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்,அவரின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் என்ன செய்ய முடியும், அவரது வாழ்வில் நிகழ்ந்த சுவாரஸ்யமான நிகழ்ச்சிகள்என்ன என்று அசைபோடுவதுதான் நம்மால் முடியும். ஒரு ஜனரஞ்சகமான திரைப்படம் போல, அவரைப்பற்றி அறிகிறசெய்திகள் அனைத்துமே ஆச்சரியமான விஷயங்களே! இப்படிக்கூட ஒரு மனிதர் சிந்திக்க முடியுமா? கேள்வி கேட்கமுடியுமா? தாழ்ந்துபோக முடியுமா? தாக்கம் ஏற்படுத்த முடியுமா? விட்டுக்கொடுக்க முடியுமா? விடை காணமுடியுமா?வீரியமாய் செயலாற்ற முடியுமா? வீடு வீடாகத் தன் பெயரைத் தானே அறியாமல் பதிக்க முடியுமா? மக்கள் மனங்களை தன்செய்கைகளால் நிரப்ப முடியுமா? ஏழைகளின் வீடுகளில் நீக்கமற நிறைந்து நீங்காப் புகழ் பெற முடியுமா? என்றுகேள்விகளாய் நம் மனதைத் துளைக்கும் அந்த உத்தம மனிதரின் வாழ்க்கை எண்ணிப் பார்க்க முடியா உயரத்தில்நட்சத்திரமாய் அவரை ஜொலிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

மனிதருள் மாணிக்கம்:
இன்றைய மலிவான அரசியல் களத்தில் மாமனிதர்களாய்த் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள சுயவிளம்பரங்களாலும்,கையூட்டுக் கொடுத்து காவடி தூக்க வைத்தும், தன் கட்சிக்காரர்களைக் கொண்டு புகழ்மாலையைப் பாமாலையாக்கித்துதிபாடவைத்தும், அரசு செலவில் அன்றாடம் தன் பெயரைப் பிரபலமாக்கியும் முயற்சி செய்யும் நவீன ‘மகாத்மா’க்களுக்குநடுவே கர்மவீரர் ஒரு பிரகாசமான சூரியனாய் நிலைகொண்டுள்ளார் என்பதும் உண்மை. காந்தியடிகள், பதவியில்இல்லாமல் தன் வாழ்க்கையை எளிமையாக்கிக் கொண்டவர். அதில் வியப்பில்லை. அது அவரது வாழ்க்கையின் இயல்பாகமாறிப் போனது. ஆனால், பதவி கிடைத்தும் தன் எளிமையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இருப்பதும், அப்பதவியினால்கிடைக்கக் கூடிய பலன்களில் அணுவளவும் அனுபவிக்காமல் மறுப்பதும் அதனினும் உயர்ந்த பண்பாகும். வாய்ப்புகளேகிட்டாத ஒருவன் தவறே செய்யவில்லை என்று சொல்வதைவிட, வாய்ப்புகள் கிட்டியும் தவறு செய்யாமல் மனதைக்கட்டுப்படுத்துபவன் மனிதரில் மாணிக்கம் ஆவான். அந்த வகையில், கர்மவீரர் அவர்கள் நிச்சயம் ஒரு ‘மனிதருள்மாணிக்கம்தான்!’.

படிக்காத மேதை:
படிக்காத மேதை என்று அவரைச் சொல்கிறோம். ஆம்! அவர் பள்ளிப் படிப்பைப் படிக்காத பேதைதான், ஆனால் அனைத்துமக்களின் மனங்களையும் படித்த மாமேதை! அவர் அரசியலைப் படித்தார், ஏழை மக்கள், பணக்கார மக்கள், நடுத்தர மக்கள்என்று அனைத்துத் தரப்பு மக்களின் வாழ்க்கையைப் படித்தார். நம் தேசத்தின் வலிமை என்ன, பலவீனங்கள் என்ன, தேவைஎன்ன, தேவையற்றவை என்ன, செய்ய வேண்டியது என்ன, செய்யக்கூடாதது என்ன, தேடவேண்டியது என்ன, தேடாமல்இருக்க வேண்டியது என்ன, பார்க்க வேண்டியது என்ன, பார்க்கக் கூடாதது என்ன என்று எத்தனையோ விஷயங்களைப்படித்து ‘படிக்காத மேதை’யாகத் திகழ்ந்தார். பள்ளிப்படிப்பைத் தொடர முடியாமல் போனதால்தான் நமக்கு ஒரு கர்மவீரர்கிடைத்தார். அவர் தொடர்ந்து படித்திருந்தால், நமக்கு இப்படி ஒரு மாமேதை கிடைத்திருப்பாரா என்பது சந்தேகமே!

அவர் ஏழைப்பங்காளன்தான், பணக்காரர்கள் எப்படி ஏழைகளின் பங்குகளைப் பிடுங்குகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்ததால்,ஏழைப் பங்காளனாக இருந்து அவர்களுக்குரிய பங்குகளை சேதாரமின்றிப் பெற்றுத்தந்தார். அவர் காமராச நாடார், ஆயினும்அவர் பதவிகளை நாடார் என்று பாராட்டப் பட்டார். எந்தப் பதவிக்கும் அவர் விருப்பப்பட்டதில்லை, காரணம் அனைத்துப்பதவிகளும் அவருடன் ஒட்டிக்கொள்ள விரும்பின. அவர் பதவிகளைத் துறந்தார், காரணம் அவற்றால் வரும் சுகங்களைமறந்தார், மறுத்தார். எந்தப் பதவிக்கும் உரிய பணி செய்யாமல் அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்க அவர்விரும்பியதில்லை. காரணம், அப்படி அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால், அதற்குரிய மரியாதை தன்னோடு ஒட்டாதுஎன்று தெரிந்து வைத்திருந்தார். இன்று பதவியை பதவி என்று சொல்லாமல், பொறுப்பு என்றுதான் சொல்கிறோம் என்றுயார் யாரோ பேசுகிறார்கள், இதை தன் வாழ்நாளில் வாழ்ந்து காட்டியவர் கர்மவீரர் என்றால் மிகையில்லை. ஆம்! அவர்பதவிகளை பதவியாக எண்ணாமல், அது மக்களுக்கு ஆற்ற வேண்டிய பணிகளை நிறைவேற்றக் கிடைத்த ஒருவாய்ப்பாகத்தான் எண்ணினார். மக்கள் பணியும், தேசப் பணியும் தன் கடமைகள் என்று எண்ணியதால்தான், அந்தமாமனிதர் திருமணம்கூட செய்து கொள்ளாமல் நாட்டு நலனே தன் நலன் என்று இறுதிமூச்சுவரை வாழ்ந்து மறைந்தார்.

சிவகாமியின் செல்வன்:
கர்மவீரர் அவர்கள் ‘சிவகாமியின் செல்வன்’ என்று போற்றப்படுகிறார். ஆயினும் அந்த சிவகாமிக்கேகூட எந்தச் சலுகையும்காட்டாதவர் என்பது, இறைவன் அவருக்குப் பிரத்தியேகமாகப் படைத்து வழங்கிய இணையில்லாத இரும்பு இதயத்தின்இயல்பான கட்டுப்பாடேயன்றி வேறென்ன? தன் அன்புக்குரிய ஒரு தாய், மாநில முதல்வராயிருக்கிற தன் மகனிடம்போர்வை ஒன்றும், மின்விசிறி ஒன்றும் கேட்க, போர்வை தேவையெனில், மின்விசிறி தேவையில்லை, மின்விசிறிதேவையெனில் போர்வை தேவையில்லை. என்னால் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் வாங்கித் தர முடியும், எது வேண்டும் என்றுமுடிவு செய்து சொல் என்று தாய்க்கே பதில் சொன்ன அந்த மனவலிமை, இப்புவியில் வேறு யாரிடமாவதுகண்டிருக்கிறோமா? அன்னை தண்ணீர் சுமந்து வர சிரமப்படுகிறார் என்று பஞ்சாயத்துக் குழாயை அவர் வீட்டு வாசலில்பதிக்கச் சொல்லி பரிந்துரைக்கச் சொன்ன உறவினரிடம், என் தாய்க்கு மட்டும் என்ன விதிவிலக்கு? அது என்வேலையில்லை, வேண்டுமானால் பஞ்சாயத்துத் தலைவரிடம் விண்ணப்பித்துப் பாருங்கள் என்று சொன்ன நேர்மை,இன்று எந்த ஒரு தலைவனுக்காவது உண்டா? இவையெல்லாமே அந்தச் சிவகாமியின் செல்வனுக்கு மட்டுமே உண்டு!அதனால்தான், மக்களுக்கு அருகே போவதே பாவம் என்றும், பயம் என்றும், தேவையற்றது என்றும் எண்ணுகிற பேடித்தலைவர்களுக்கிடையே, மக்களோடு மக்களாக நெருங்கிப் பழகி, அவர்களது தேவையென்ன, எதிர்பார்ப்பு என்ன என்பதைப்புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப திட்டங்கள் வகுக்க அவரால் முடிந்தது. அதன் வெளிப்பாடாகத்தான், சாத்தனூர் என்றும்,கிருட்டிணகிரி அணை என்றும், பள்ளிகளாகவும், சத்துணவாகவும், தொழிற்சாலைகளாகவும், தொழிற்பேட்டைகளாகவும்இன்னும் பலவாறாக அவர் பெயரைப் பறைசாற்றும் பல நினைவுத் தூண்களை தமிழகமெங்கும் காண்கிறோம்.

இந்திய அளவில் அரசியல் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டபோது, சரியான அணுகுமுறை, ஆலோசனை என்று அவற்றைத் தீர்க்கும்திறன் பெற்றிருந்தார். அரசியலில் வெற்றிடம் ஏற்பட்டபோது, அங்கே யாரைப் பொருத்த வேண்டும் என்பதைத்துல்லியமாகக் கணித்தார். இந்திய உயர்பதவிகள் அவரைத் தேடிவந்த போதும், நேர்வழியிலோ, குறுக்கு வழியிலோஅவற்றை தனக்கு சாதகமாக மாற்றிக்கொள்ளாமல், பெருந்தன்மையாக மற்றவருக்கு விட்டுக் கொடுத்தார். அதனால்தான்,அகில இந்தியாவின் ஒரே ‘கிங் மேக்கர்‘ என்று புகழப்படுகிறார். பள்ளிக்கு வராத சிறுவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தாமல்,அவர்கள் வராததற்குக் காரணம் என்ன என்று ஆராய்ந்ததால்தான், மதிய உணவுத் திட்டம் வந்தது. பள்ளிக்குப் படிக்கபிள்ளைகள் வந்தார்கள். நீராதாரத்தைப் பெருக்க வேண்டும் என்று அணைகள் கட்டியதால்தான், விவசாயிகளின் வாழ்க்கைசெழிப்படைந்தது. தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கியதால், தொழில் வளர்ச்சி பெருகியது, இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகள் உருவாயின.

தமிழனின் நன்றியுணர்ச்சி:
இத்தனையும் செய்தும் அந்த மாமனிதரையே தேர்தலில் தோற்கடித்தோமே, அதுதான் சராசரித் தமிழனின் ‘மாண்பு’!தனித்தன்மை! நன்றியுணர்ச்சி! இத்தனை நல்லவைகளைச் செய்த அந்த மனிதரைத் தோற்கடிக்குமளவு, அவர் செய்த தவறுஎன்ன? இன்றும் யாராலும் பதில் சொல்ல முடியாத கேள்வி, வரலாற்றுக்கே விடை தெரியாத வற்றாத கேள்வி! தமிழர்வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத வடுவாய்ப் பதிந்துள்ள அருவருப்பான அரசியல் பக்கங்கள்!

இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததும், நபிகள் நாயகம் மீது குப்பை வாரிப் போட்டதும் போல, மாமனிதர்களை, மனிதகுலம் நயவஞ்சகம் செய்தது என்ற நியதிக்கேற்ப, காமராசரையும் தோற்கடித்தோம். பதவியைத் தந்தவரையே, அவசரநிலைப் பிரகடனம் மூலம் மனம் நோகச் செய்து, அந்த மன உளைச்சலே அவரது உயிரைக் காவு வாங்கவும் வைத்தோம்என்பது வரலாற்றில் பதிந்து போன களங்கமான பக்கங்கள்! இன்றும் ஆளும் கட்சிகளும், ஆள நினைக்கும் கட்சிகளும், ஏன்,காமராசருக்கு எதிராக அரசியல் செய்த கட்சிகளும்கூட ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்வதிலேயே தெரியவில்லையா, அவரது ஆட்சி எப்படி இருந்தது என்று. அப்படிக் குறைசொல்லவே முடியாத அளவுஆட்சி நடத்தியதாக யாரையுமே குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது. ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்பவர்கள் யாருமே அவரின் வாழ்வைப் பின்பற்றி, ஒரு சதவீதம் அளவேனும் நடந்து கொள்கிறார்களா என்றால்,இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி வரும்! இனி ஒரு ஆட்சி, காமராசர் ஆட்சிபோல் வர வாய்ப்பே இல்லை என்பது,மறுக்க முடியாத ஏக்கமான உண்மை.

முடிவுரை:
பதவி கிடைத்தவுடன், விரைவாகப் பணம் பண்ணி, பார்க்கும் இடங்களெல்லாம் தன் பெயரில் மாற்றி, கட்டிடங்களும்,கடைகளும், தொழில்களும் துவங்கி, தனக்கும் தனக்குப் பிறகு தன் சந்ததியினரும் மகிழ்ந்திருக்கவும், தன் உறவினர்கள்,நண்பர்கள் பெயர்களிலெல்லாம் சொத்து சேர்க்கவும் வாய்ப்பிருக்கும் அரசியலில், ஆலாய்ப் பறக்கும் நிகழ்காலஅரசியல்வாதிகள்/அதிகாரிகள், மக்களுக்கு நல்லது செய்தால், இறுதியில் ஒரு பாழடைந்த வீட்டை நினைவிடமாகவும்,படித்த பள்ளிக்கு பெயராகவும், ஏதோ ஒரு தெருவுக்குப் பெயராகவும், தன் சாதி போராட ஒரு காரணியாகவும் மட்டுமேஇருக்க முடியும் என்கிற உண்மையை உளமார உணர்ந்திருப்பதால்தானோ, காமராசர் போல யாருமே மாறமுயற்சிப்பதில்லை என்று தோன்றுகிறது.

தன் பிள்ளைகூட தன் பெயரைக் காப்பாற்றாமல் போகக் கூடும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்ததினால்தானோ,அம்மாமனிதர் தன் சந்ததியை வளர்க்காமல் விட்டுப் போனார்? நல்ல மனிதர்களுக்கெல்லாம் நேரடி வாரிசுகள் இல்லாதுபோவதே, அவர்கள் உன்னதமான மனிதர்கள் என்று உலகுக்கு உணர்த்த இறைவன் செய்யும் ஏற்பாடுதான் போலும்.

‘தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக – அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று’

‘நம் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம், ஆனால் நம் இறப்பு ஒரு சரித்திரமாக இருக்க வேண்டும்’

என்று சொன்ன அப்துல் கலாம் அவர்களின் வாக்குக்கேற்ப, எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் சிவகாமி அம்மாளின் மகன் என்று ஒருசம்பவமாகத் தோன்றிய காமராசர் என்பவர், கர்மவீரர் என்னும் குறியீட்டால், சாதனைகள் புரிந்து சரித்திரமாக மாறிஇன்றும் புகழுடன் திகழ்கிறார் என்றால், அவர் ஒரு ‘தங்கத் தலைவன், கர்மவீரன்’தான் என்பதில் ஐயமும் தோன்றுமோ?

சிறந்த நிர்வாகத்தாலும், புத்திக்கூர்மையாலும், நேர்மையாலும், எளிமையாலும், தனித்துவமிக்க அணுகுமுறையாலும்,அனுபவங்களாலும், தன் வாழ்வில் நடைபோட்ட விதத்தாலும் தன் புகழை நம்முள் விட்டுப்போனது, கர்மவீரரின் சாதனை!அவரின் ஆட்சி யார்மூலமாவது மீண்டும் வராதா என்று அனுதினம் ஏங்க வைப்பதே இன்றைய ஆட்சியாளர்களின்,அரசியல்வாதிகளின், அதிகாரிகளின் சாதனை! நமக்கு நேர்ந்த வேதனை! இதுவும் நாம் வாங்கிவந்த வரமென்று உணர்ந்து, அம்மாமனிதனின் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்துகொண்டே வாழ்க்கைப் பாதையில் நடைபோடுவோம்!

வாழ்க கர்மவீரர் காமராசர்! வளர்க அவரது புகழ்!

—திருக்குவளை மீ.லதா.

தமிழ்நாட்டின் தலைமகன்
இந்தியாவின் பெருந்தலைவன்
பிள்ளை மனம் கொண்ட தங்கமகன்
கம்பீர நடை கொண்ட சிங்கமகன்
செல்வம் சேர்க்காத செல்வமகன்
ஏழைகளின் செல்ல மகன்
சாதனைகளின் சரித்திர நாயகன்…
எங்கள் கல்விக்கண் திறந்த
ஐயா உங்கள் பாதம் பணிகிறோம்

தந்தை பெரியார் அவர்களால் தமிழ் நாட்டின் இரட்சகர் என்று அழைக்கப்பட்ட கல்வி வள்ளல் பெருந்தலைவர் காமராசர். நூற்றுப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் மிகச் சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து ஆறாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே கல்வி பயின்று, தம் கடுமையான உழைப்பால் அகில இந்தியத் தலைவர் என்ற அளவுக்கு உயர்ந்த காமராசர் பெயரால், கால் நூற்றாண்டுக்கு முன் டெல்லியில் ஓர் அறக்கட்டளை தொடங்கப்பட்டது.

அதன் காரணம் என்னவென்று கேட்டபோது இந்தியாவில் ஒருவர் அகில இந்தியத் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வரவேண்டுமென்றால் அவர் முதலில் மேல்சாதிக்காரராக, குறிப்பாகப் பார்ப்பனராக இருக்க வேண்டும். ஒரு பாரம்பரியமிக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும். அவர் மேல்நாட்டுப் படிப்புப் படித்திருக்க வேண்டும். அடுத்தபடியாக அவர் வடநாட்டுக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதிலும் இந்திக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதைவிட முக்கியமாக அவர் சிவப்பு நிறத்தவராகப் பார்ப்பதற்குக் கவர்ச்சிகரமாக இருக்க வேண்டும். இந்த ஆறு அடையாளங்களில் ஒன்று கூட இல்லாமல் ஓர் அகில இந்தியத் தலைவராக வந்தார் என்றால் அது காமராசர் ஒருவர்தான் என்று பதில் சொன்னார்கள்.

கறுப்புக் காந்தி என்றழைக்கப்பட்ட காமராசர்தான் இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக இருந்த ஜவகர்லால் நேரு மறைந்தபோது லால்பகதூர் சாஸ்திரியை ஏகமானதாகத் தேர்வு செய்தவர். அவரது திறமையை, பெருமையை உலகமே பாராட்டியது.

அன்றைக்கு 16 ஆயிரம் மக்கள் மட்டுமே வசித்து வந்த விருதுநகரில் மேகவர்ணம் என்ற பிரிவினரைச் சேர்ந்த பிரபல வியாபாரியான குமாரசாமி நாடார் – சிவகாமி அம்மையாருக்கு 1903-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 ஆம் நாள் காமராசர் பிறந்தார். அங்கே சத்திரிய வித்தியா சாலை என்ற பள்ளியில் அவர் 6-ஆம் வயதில் சேர்க்கப்பட்டார். இந்தப் பள்ளிக் கூடத்திற்கு ஒவ்வொரு மாணவரும் ஒவ்வொரு கைப்பிடி அரிசி கொண்டு போய் கொடுக்கவேண்டும். ஆதலால் இப்பள்ளி பிடியரிசிப் பள்ளிக்கூடம் என்று அழைக்கப்பட்டது. காமராசரின் 12-ஆம் வயதிலேயே அவரது தந்தையார் எதிர்பாராது முடிவெய்திய காரணத்தால் அவரது பள்ளி செல்லும் வாய்ப்பு நிறுத்தப்பட்டது.

1920-ஆம் ஆண்டு, காந்தி அறை கூவல் விடுத்த ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தின்போது காமராசர் அதை ஏற்று, போராட்டத்தில் பங்குகொண்டார். விருதுநகரில் மட்டுமன்றி சுற்று வட்டார கிராமங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் நடந்தே சென்றுதான் பிரச்சாரம் செய்தார். ஒரு முறை 60 கிலோ மீட்டர் சுற்றி மதுரைக்கு நடந்து சென்று கட்சிப் பணியாற்றி விட்டுத் திரும்பி வந்தார்.

1924-ஆம் ஆண்டு, தந்தை பெரியார் கேரள மாநிலம் வைக்கத்தில் நடத்திய போராட்டத்தில் ஒரு தொண்டராக காமராசர் விருதுநகரிலிருந்து சென்று வந்தார்.
காங்கிரஸ் தலைவராக 1940-இல் காமராசர் வெற்றி பெற்றார். அப்போது அவரைத் தேசத்துரோகி எனக் குற்றம் சாட்டி பிரிட்டிஷ் அரசு கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.

1941-ஆம் ஆண்டு, அவர் சிறையில் இருந்தபோதே விருதுநகர் நகராட்சித் தலைவ ராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிறையிலிருந்து விடு தலையாகி வெளியே வந்து நகராட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் கூட்டத்தை நடத்தி விட்டுப் பின் அந்தப் பதவியை ராஜிநாமா செய்துவிட்டார். இந்தப் பதவியில் இருந்தால் காங்கிரஸ் கட்சியின் இதர கட மைகளையெல்லாம் கவனித்துச் செய்ய முடியாது என்ற காரணத்தால்தான் அப்பதவியிலிருந்து விலகினேன் என்று அவர் சொன்னார். அதுபோலவே பொதுத்தொண்டு செய்பவருக்குத் திருமணம் ஒரு தொல்லை என்று முடிவு செய்து திருமணத்தைத் தவிர்த்து கடைசிவரை பிரமச்சாரியாகவே வாழ்ந்து தொண்டாற்றினார்.

காமராஜரின் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாய் இருக்கிறது என்று முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் சொல்லி இருக்கிறார்.

காமராசர் பற்றிய குறிப்பு:
காமராஜருக்குக் கோபம் வந்து விட்டால் அவ்வளவுதான், திட்டித் தீர்த்து விடுவார். ஆனால் அந்தக் கோபம் மறுநிமிடமே பனி கட்டி போல கரைந்து மறைந்து விடும்.

தமிழ்நாட்டில் எந்த ஊர் பற்றி பேசினாலும், அந்த ஊரில் உள்ள தியாகி பெயர் மற்றும் விபரங்களை துல்லியமாகச் சொல்லி ஆச்சரியப்படுத்துவார்.

தனது பாட்டி இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொண்ட காமராஜர் தோளில் துண்டு போடப்பட்டது. அன்று முதல் காமராஜர் தன் தோளில் துண்டை போட்டுக் கொள்ளும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.

கதர்த்துண்டுகள் அணிவித்தால் காமராஜர் மிக, மிக மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்வார். ஏனெனில் அந்தக் கதர்த்துண்டுகள் அனைத்தையும் பால மந்திர் என்ற ஆதரவற்றோர் இல்லத்துக்குக் கொடுத்து விடுவார்.

1966-ம் ஆண்டு ஜெய்ப்பூரில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பேசிய காமராஜர், “மக்களுக்குக் குறைந்த விலையில் பொருட்களை வழங்கும் தொழில்களை நிறையத் தொடங்க வேண்டும்” என்றார். இந்த உரைதான் இந்திய பொருளாதார துறையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

பெருந்தலைவரை எல்லாரும் காமராஜர் என்று அழைத்து வந்த நிலையில் தந்தை பெரியார்தான் மேடைகள்தோறும் “காமராசர்” என்று கூறி நல்ல தமிழில் அழைக்க வைத்தார்.

காமராஜருக்கு “பச்சைத்தமிழன்” என்ற பெயரை சூட்டியவர் ஈ.வெ.ரா.பெரியார்.

பிரதமர் நேரு, காமராஜரை பொதுக் கூட்டங்களில் பேசும் போதெல்லாம், “மக்கள் தலைவர்” என்றே கூறினார்.

தமிழ்நாட்டில் காமராஜரின் காலடி தடம் படாத கிராமமே இல்லை என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவர் எல்லாக் கிராமங்களுக்கும் சென்றுள்ளார். இதனால்தான் தமிழ்நாட்டின் பூகோளம் அவருக்கு அத்துப்படியாக இருந்தது.

காமராஜர் திட்டத்தின் கீழ் காமராஜரே முதன் முதலாக தாமாக முன் வந்து 2.10.1963ல் முதல் அமைச்சர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

காங்கிரஸ் கட்சியை மிக, மிகக் கடுமையாக எதிர்த்து வந்தவர் ராமசாமி படையாச்சி, அவரையும் காமராஜர் தன் மந்திரி சபையில் சேர்த்துக் கொண்ட போது எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

சட்டத்தைக் காரணம் காட்டி எந்த ஒரு மக்கள் நலத் திட்டத்தையும் கிடப்பில் போட காமராஜர் அனுமதித்ததே இல்லை. “மக்களுக்காகத்தான் சட்டமே தவிரச் சட்டத்துக்காக மக்கள் இல்லை” என்று அவர் அடிக்கடி அதிகாரிகளிடம் கூறுவதுண்டு.

தவறு என்று தெரிந்தால் அதைத் தட்டி கேட்கக் காமராஜர் ஒரு போதும் தயங்கியதே இல்லை. மகாத்மா காந்தி, தீரர் சத்தியமூர்த்தி உள்படப் பலர் காமராஜரின் இந்தத் துணிச்சலால் தங்கள் முடிவை மாற்றியது குறிப்பிடத்தக்கது.

காமராஜர் எப்போதும் “முக்கால் கை” வைத்த கதர்ச் சட்டையும், 4 முழு வேட்டியையும் அணிவதையே விரும்பினார்.

காமராஜர் அவர்கள் திருநெல்வேலி மக்கள் மீது அளவு கடந்த பாசம் வைத்திருந்தார்

காமராஜரின் எளிமை நேருவால் போற்றப்பட்டிருக்கிறது. ‘எனக்குத் தெரிந்து இவருடைய சட்டைப் பையில் பணம் இருந்ததில்லை’ என்று நேரு குறிப்பிட்டதுண்டு.

காமராஜர் நாளிதழ்களை படிக்கும் போது எந்த ஊரில் என்ன பிரச்சினை உள்ளது என்பதை உன்னிப்பாகப் படிப்பார். பிறகு அந்த ஊர்களுக்குச் செல்ல நேரிடும் போது, அந்தப் பிரச்சினை பற்றி மக்களுடன் விவாதிப்பார்.

காமராஜர் ஒரு தடவை தன் பிரத்தியேக பெட்டிக்குள், இன்சைடு ஆப்பிரிக்கா, என்ட்ஸ் அண்ட் மீன்ஸ், டைம், நியூஸ்வீக் ஆகிய ஆங்கில இதழ்களை வைத்திருப்பதைக் கண்டு எழுத்தாளர் சாவி ஆச்சரியப்பட்டார்.

காமராஜரின் தன்மானம்:
காமராஜர் நாகர்கோவில் தொகுதியில் எம்.பி.யாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு டெல்லியில் தங்கி இருந்தபோது, அமெரிக்க அதிபர் நிக்சன் இந்தியா வந்தார். காமராஜரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, அவரைச் சந்திக்க விரும்பினார். ஆனால் காமராஜர் சந்திக்க மறுத்து விட்டார். உடனே உதவியாளர் அதிர்ச்சி அடைந்து, ”உலகமே பெருமைப்படும் அமெரிக்க அதிபரே உங்களைப் பார்க்க விரும்பும் போது…” என்று இழுத்தார். அதற்குக் காமராஜர் நிதானமாகப் பதில் சொன்னார், ”அவரு பெரிய ஆளா இருக்கலாம்ன்னேன். யார் இல்லைன்னது? நம்ம ஊர் அண்ணாதுரை அமெரிக்கா போனாரு, இதே நிக்சனை பார்க்க விரும்பினாரு. ஆனா இந்த நிக்சன் பார்க்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டாருன்னேன். நம்ம ஊர்க்காரரைப் பார்க்க விருப்பமில்லாதவரை நாம ஏன் பார்க்கணும்னேன்?” என்றார்

விவசாயிகள் பெரும்பங்கு நம்பிக்கொண்டிருக்கும் பாசனத்திட்டங்கள் காமராஜ் உருவாக்கியவை!
அவர் ஆட்சி ஏற்றபோது தமிழகத்தில் இருந்தது 3 சர்க்கரைத் தொழிற்சாலைகள்.
அவர் ஆட்சி விட்டு இறங்கிய போது 14!!!

இன்னும் சொல்லவோ?
159 நூல் நூற்பு ஆலைகள்
4 சைக்கிள் தொழிற்சாலைகள்
6 உரத் தொழிற்சாலைகள்
21 தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள்
2 சோடா உற்பத்தித் தொழிற்சாலைகள்
ரப்பர் தொழிற்சாலை
காகிதத் தொழிற்சாலை
அலுமினிய உற்பத்தித் தொழிற்சாலை
கிண்டி, விருதுநகர், அம்பத்தூர், ராணிப்பேட்டை, மதுரை, மார்த்தாண்டம், ஈரோடு, காட்பாடி, தஞ்சாவூர், திருச்சி…என்று தமிழகத்தில் 20 தொழிற்பேட்டைகள் உருவாக்கினார்.
(பட்டியலில் இன்னும் சில விடுபட்டுள்ளன)

மனசாட்சியோடு கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள் தோழர்களே!
காமராஜ் ஆட்சி புரிந்தது 9 ஆண்டுகள்தான்!

அவர் 9 ஆண்டுகள் ஆட்சிக் காலத்தில் செய்த இந்தச் சாதனைகளில்…
எதைச் சொல்ல எதைச் சொல்லாமல் போக. பக்கங்கள் பத்தவில்லை இவர் பெருமை பேச. இவர் வாழ்ந்த மண்ணில் வாழ்கிறேன் என்றபெருமையில் திளைக்கிறேன்.

– எஸ். நித்யலக்ஷ்மி.

“கர்ம வீரர்” என அன்பாக அழைக்கப்பட்ட காமராஜர், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 அன்று, இந்நாளில் விருதுநகராக வளர்ந்திருக்கும் அன்றைய திருநெல்வேலி மாவட்டம் விருதுப்பட்டியில் குமாரசாமி நாடார், சிவகாமி அம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

கடமை வீரர் என்று புகழப்பட்ட காமராசரின் பிறந்த தினம், “கல்வி வளர்ச்சி தினமாக” கடைபிடிக்கப்படுகிறது. கலைஞர் கருணாநிதி தனது சென்ற ஆட்சிக்காலத்தில் காமராஜர் பிறந்த தினத்தை கல்வி வளர்ச்சி தினமாக அறிவித்து பள்ளிகள் தோறும் கொண்டாட வைத்தார். தமிழகத்தில் ஏழைகளும் கல்விபயில காமராஜர் ஆற்றிய பணிக்கு மிகச்சரியான புகழாரம் அது.
காமராசர் …
1914: ஆறாம் வகுப்புடன் பள்ளிசெல்வதை நிறுத்திக் கொண்டார்.
1919: ரவுலட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்திஜியின் அழைப்பை ஏற்று, காங்கிரசின் முழு நேர ஊழியரானார்.

1920: ஒத்துழையாமை இயக்கத்திலும் பங்கு கொண்டார். திருமண பேச்சை தாயார் தொடங்கிய போது மணம் செய்து கொள்ள மறுத்துவிட்டார்.
1922: சாத்தூர் தாலுகா, காங்கிரஸ் மாநாட்டில் வரவேற்புச் செயலாளராக பணியாற்றினார்.
1923: நாகபுரி கொடி போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டார். மதுரை கள்ளுக்கடை மறியலில் ஈடுபட்டார்.
1925: கடலூரிலிருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1927: சென்னையில் கர்னல் நீல் சிலையை அகற்றும் போராட்டத்தை நடத்த காந்திஜியிடம் அனுமதி பெற்றார். (போராட்டம் நடப்பதற்குள் நீல் சிலையை அரசே அகற்றியது)
1928: சைமன் குழுவை எதிர்த்து மதுரையில் காமராஜர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.

1930: வேதாரண்யத்தில் நடந்த உப்புச் சத்தியாக்கிரகத்தில் கலந்து கொண்டதால், இரண்டு ஆண்டு அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
1932: போலீஸ் ஸ்டேஷன் மீது வெடிகுண்டு வீசியதாகச் சதி வழக்கு, காமராஜர் மீது சுமத்தப்பட்டது. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுவிக்கப்பட்டார்.
1933: பிரிட்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மாநாடு தோல்வியுற்றதால், நாடெங்கும் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. பல தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். காமராஜரும் ஓராண்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றார்.
1934 : காமராஜர் உழைப்பால், பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வாக்குகள் பெற்று வென்றது.
1935: டிச.28ம் தேதி காங்கிரஸ் பொன்விழா விருதுநகரில் காமராஜர் தலைமையில் கொண்டாடப்பட்டது.
1936: காரைக்குடியில் நடந்த காங்கிரஸ் கமிட்டித் தேர்தலில் சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும், காமராஜர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
1937: சட்டசபை தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் காங்கிரஸ் சார்பாக போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத்தேர்தலில் 7வது வார்டில் போட்டியிட்டு வென்றார். நகராட்சித் தலைவராகும்படி பலர் வேண்டியும் மறுத்து விட்டார்.

1940: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர் தேர்தலில் வென்றார்.
1941: யுத்த நிதிக்குப் பணம் தரவேண்டாம் என மக்களிடையே பிரசாரம் செய்ததால், பிரிட்டிஷாரால் கைது செய்யப்பட்டு வேலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் இருக்கும் போதே மே 31ல் விருதுநகர் நகராட்சி தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1942: ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு, அமராவதி சிறைச்சாலையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த பிறகு, வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.
1945: இரண்டாவது உலகப்போரில் பிரிட்டிஷார் வெற்றி பெற்றதால், காமராஜர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
1946: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். அதே ஆண்டு சென்னை சட்டசபைக்கும் தேர்ந்தெடுக் கப்பட்டார்.
1947: ஆக.15: சுதந்திரம் கிடைத்ததும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினரானார்.

1954: குலக்கல்வி திட்ட எதிர்ப்பு காரணமாக ராஜாஜி முதல்வர் பதவியை ராஜிநாமா செய்யவும், சட்டசபை கட்சி தலைவராக காமராஜர் போட்டியிட்டு வென்றார்.
1954: ஏப்ரல்13 இல் காமராஜர் முதல்வரானார்.
1956: மொழிவாரி மாநில பிரிவினையின்படி தமிழகம் உருவாவதற்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். பள்ளிகளில் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை அறிமுகம் செய்தார்.
1957: பொதுத்தேர்தலில் போட்டியிட்டு, வென்று, இரண்டாவது முறையாக முதல்வரானார்.

1960: ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு 11ம் வகுப்பு வரை இலவச கல்வி அளிப்பதற்கு ஆணையிட்டார்.
1962: பொதுத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, மூன்றாவது முறையாக முதல்வரானார்.
1963: எல்லோருக்கும் இலவசக்கல்வி திட்டத்தை அமல்படுத்தினார். பின் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.
1964: அனைத்திந்திய காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1966: இந்திரா பிரதமர் ஆவதற்கு, காமராஜர் பெரும் முயற்சி செய்தார்.
1967: பொதுத்தேர்தலில் காமராஜர் தோல்வி.
1969: நாகர்கோவில் பார்லிமெண்ட் இடைத்தேர்தலில் காமராஜர் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். தாயார் சிவகாமி அம்மையார் மறைவு.

1971: பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வி. பார்லிமெண்ட் உறுப்பினராக காமராஜர் தேர்வு.

எத்தனை எத்தனைத் திட்டங்கள் !!!!!!

மணிமுத்தாறு அணை, அமராவதி அணை, வாலையார் அணை, ஆரணியாறு அணை, மங்கலம் அணை, வீடூர் அணை, கிருட்டிணகிரி அணை, மேல்கட்டளைக் கால்வாய், புள்ளம்பாடி கால்வாய், சாத்தனூர் அணை, கோமுகி அணை, பரம்பிக்குளம் – ஆளியாறு அணை, கீழ் பவானித் திட்டம், மேட்டூர் கால்வாய் திட்டம் இப்படியாய் எத்தனை எத்தனை அணைகள் காமராசர் ஆட்சியில் அமைக்கப்பட்டன. எத்தனை ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்கள் பாசனவசதி பெற்றன. வேளாண்மை செழித்திட காமராசர் ஆற்றிய பணிகள்.

திருச்சி பெல் தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரயில் பெட்டி உற்பத்தி சாலை, மேட்டூர் காகித ஆலை, ஆவடி ராணுவ டாங்கித் தொழிற்சாலை, இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ ஃபிலிம் தொழிற்சாலை, குன்னூர், கிண்டி இந்துஸ்தான் டெலி பிரிண்டர்ஸ், நெய்வேலி பழுப்பு நிலக்கரித் திட்டம், திருச்சி துப்பாக்கித் தொழிற்சாலை, இப்படியாய் இன்னும் ஏராளமான சர்க்கரை ஆலைகள், சிமெண்ட் ஆலைகள், பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் தலைவர் காமராசரின் ஆட்சியின் சாதனைகளாக மலர்ந்தன.

மின்வாரியம் அமைத்து மின் உற்பத்தி, விநியோகம், பராமரிப்பு எனச் செயல்படுத்தி மாநில அரசின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட வைத்தார். நீர்மின்திட்டங்கள், அனல்மின் திட்டங்கள், அணுமின் திட்டங்கள் பலகாமராசர் ஆட்சிக் காலத்தில் செயல் படுத்தப் பட்டு கிராமப்புற மக்கள் மின்னொளி பெறக் காரணமான காமராசருக்கு 1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி எதிர்பாராமல் உடல் வியர்த்தது, டாக்டர் வருவதற்குள் உயிர் பிரிந்தது, ஒளி மறைந்தது.

— ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

பகைவர்களும் மதிக்கும் பண்பாளரான காமராசரின் தலைமையில் தமிழகம் கண்ட வெற்றிகரமான நல்லாட்சி ‘பொற்குடத்தில்’ வைத்துப் பாதுகாப்பதைப் போல இணையத்தில் கல்மேல் எழுத்துக்களாக காலத்துக்கும் மாறாமல் இருக்குமாறு பதிவுகளாகி உள்ளன. ஆடம்பரமில்லா எளியவாழ்கை வாழ்ந்தவரை வெறும் ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்குள் எளிமையாகவே எழுதத்தான் இயலுமா?

விருதுப்பட்டியில் குமாரசாமி நாடார்,சிவகாமி அம்மாள் தம்பதியர்க்கு, ஜூலை 15-ஆம் தேதி 1903 ஆம் ஆண்டில் உதித்த ‘வரலாற்று நாயகன்’. தன் தமிழகத்திற்குத் தாரை வார்த்துக் கொடுக்கவென்றே, ‘சிப்பிக்கு- நித்திலமாக, குலதெய்வம் அன்னை ‘காமாட்சி’யின் அருளால் ‘காமராசர்’ வந்து பிறந்திருக்கிறார் என்று அந்த அன்னை சிவகாமியம்மாள் அப்போது நினைத்திருக்க மாட்டார்.

ஆறாம் வகுப்பிற்கு மேல் தன்னால் படிக்கமுடியாமல் போயிற்றே என்கின்ற தீராத வருத்தம் அவரது ஆழ்மனத்தை வாட்டியது. அதனாலேயே உலக விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளத் தவறாமல், ஓய்வு நேரங்களில் பற்பல பத்திரிகைச் செய்திகளைப் படித்து நாட்டு நடப்பை நன்கு அறிந்திருந்தார். இளவயதில் அவர் கேட்ட பொதுக்கூட்டங்களே பிற்காலத்தில் அவரை சுதந்திரப் போராட்ட வீரராக மாற்றியது,

அந்நியர்களின் ஆட்சியில் இந்தியா அடிமைபட்டுக் கிடந்த காலகட்டம். ‘வந்தேமாதரம்’ ஒன்றே வீரர்களின் சுவாசமாக, உயிரின் வேதமந்திரமாகக் கொண்ட சுதந்திரப்போராட்ட இயக்கங்களில் காமராசரும் கலந்துகொண்டு காந்தியத்தைப் பரப்பினார்.

ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை பற்றிய செய்தி அறிந்தவர், மனம் கலங்கினார். தனது அரசியல் வழிகாட்டியாக தலைவர் ‘சத்தியமூர்த்தி’யின் தொண்டராகி காங்கிரஸ் பேரியக்க உறுப்பினராகி முழுநேர தேசப்பணிக்குத் தன்னையே அர்ப்பணித்தார். கள்ளுக்கடை மறியல்,அந்நியத்துணிகள் பகிஷ்காரம், கொடிப் போராட்டம், சைமன் கமிஷன் எதிர்ப்பு என பல போராட்டங்களில் கலந்து கொண்டு கிட்டத்தட்ட ஒன்பதரை ஆண்டுகள் சிறைவாசம் பெற்றார்.

சிறையிலிருந்த நேரங்களில் , மனத்தையும் அறிவையும் மேன்மையுறச் செய்யும் பல இலக்கிய நூல்களையும் பல மொழிகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தார். அன்னபட்சி முத்தை உண்பதைப்போல் காமராசர் தான் படித்த இலக்கியங்களில் வாழ்வியல் வழிமுறைகளை விழுங்கி அதை வழுவாது வாழ்விலும் கடைபிடித்தார்.

இந்தியா விடுதலை அடைவதற்கு முன்பே, சத்தியமூர்த்தி அவர்கள் இறந்துவிட்டதால், காமராசர் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, முதலில் தலைவர் சத்தியமூர்த்தி வீட்டிற்குச் சென்று தேசியக்கொடியை ஏற்றினார்.

பல சோதனைகளையும் வேதனைகளையும் கடந்து தான் நமக்கு விடுதலைக் கிடைத்ததென்பதை தனது சொந்த அனுபவத்தால் கண்ட காமராசர், சுதந்திரத்தின் அருமையை நன்கு உணர்ந்தவர் ,அதைப் பேணிக் காக்க வழிவகுத்தார்.

“ஒன்றைச் செய்ய விரும்புகிறபோது அதை செய்வதற்காகவே இருக்கிறோம் என எண்ண வேண்டும்” எனும் தொலைநோக்குச் சிந்தனையோடு காமராசர் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் நாட்டுக்காக தன்னையே அர்ப்பணித்தார்.

அன்பு, கருணை, உண்மை, நேர்மை, பொறுமை, சமயோசிதம், விவேகம், நியாயம், துணிவு, தியாகம் என்ற மனிதாபிமான நற்பண்புகள் நிறைந்தவராகத் திகழ்ந்தார். காலத்தை உயிர் போல மதித்தவர். நேரம் வீணாகக் கூடாது, காசு விரயமாக்கக் கூடாது என்ற கொள்கைகளைக் கொண்டவர்.

அண்ணல் காந்தியடிகளின் ‘செய் அல்லது செத்து மடி’ எனும் தாரக மந்திரத்தையும், தனக்குப் பிடித்த பாரதியாரின் கனவை நனவாக்கவும் , திருக்குறளின் அறத்தையும், தாகூர் அவர்களின் வீரத்தையும், விவேகானந்தரின் விவேகத்தையும், ஔவையார், நாலடியாரில் நல்லன எல்லாமுமாக காமராசரின் மனசாட்சி மேலோங்கி ஆட்சிபுரிந்ததால் தமிழகத்தில் அவரது ஆட்சி ‘பொற்கால ஆட்சியாக’ அமையப் பெற்றது.

காமராசர் தமிழக முதலமைச்சராக பதவி ஏற்பதற்கு முன், தலைவர் சத்தியமூர்த்தியின் வீட்டுக்குச் சென்று அவருடைய படத்திற்கு மாலை அணிவித்து வணங்கி, தன்னுடைய பணியைத் தொடர்ந்தார். அவர் , தன்னுடைய அமைச்சரவையை மிகவும் வித்தியாசமாகவும் வியக்கும்படியும்,தன்னை எதிர்த்து போட்டியிட்டவர்களையே அமைச்சராக்கினார்.

கடுமையான உழைப்பே மக்களை வறுமையில் இருந்து மீட்கும் என்றும் சமதர்ம சமுதாயம் மலர, கல்வியும், உழைப்புமே கண்கள் போன்றது எனவும் தீர்மானித்தார்.

பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கியிருந்த தமிழகத்தை உயர்த்த அவருக்கு ஏராளமான வாய்ப்புகளும் காத்திருந்தது. அதைச் சரியாக பயன்படுத்திக் கொண்டு தான் கொண்ட கொள்கையில் வெற்றி பெற அயராது உழைத்தார். நேர்மையும் எளிமையும் அவரைக் கவசமாகவே காத்தது.

தன்னலமற்ற தலைவர் காமராசருக்கு பின்தங்கியவர்கள் , ஏழைகள் , படிக்காத பாமரர்களின் மேல் அளவு கடந்த பாசம் கொண்டவர். அந்த அன்பை வார்த்தைகளில் சொல்லாமல் செயலில் காட்டினார். இலவசத் திட்டங்கள் எதையும் ஏழைகளுக்கு கொடுக்காமல் அவர்கள் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் முன்னேற என்ன வழியோ அதை தனது ஆட்சியில் செய்தார்.

முதல்வரான பின்னர், தன்னுடைய முதல் பணியாக ராஜாஜி கொண்டுவந்த குலக்கல்வித் திட்டத்தினை கைவிட்டு, அவரால் மூடப்பட்ட 6000 பள்ளிகளைத் திறந்தார் . மேலும், 17000த்திற்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளைத் திறந்தோடு மட்டுமல்லாமல், பள்ளிக்குழந்தைகளுக்கு “இலவச மதிய உணவு திட்டத்தினை” ஏற்படுத்தி, இலவச சீருடையும் கொடுத்து,ஏழை எளிய மக்களின் கல்வியில் பெரும் முன்னேற்றத்தினை ஏற்படுத்தினார். இந்திய அரசியலில் தலைசிறந்த பணியாகக் கருதப்பட்ட இந்தத் திட்டம், உலக அளவில் பாராட்டப்படும் திட்டமாகவும் அமைந்தது.

குஜராத் பல்கலைக் கழகம் கல்வித்துறையில் செயற்கரிய சாதனைகள் செய்தமைக்காக “டாக்டர்” பட்டம் தர காமராசரைத் தேடி வந்தார்கள்.
” டாக்டர் பட்டமா? எனக்கா? என்ன பெரிய சாதனை செஞ்சுட்டேன்னு இந்த முடிவெடுத்தீங்க. நாட்டில் எத்தனையோ விஞ்ஞானிகள், மேதாவிகள் இருக்கிறாங்க… அவுங்களை தேடிப்புடுச்சு இந்த பட்டத்தை குடுங்க. எனக்கு வேண்டாம்… நான் ஒத்துக்கொள்ளவே மாட்டேன்… போய்வாங்க” என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டார். டாக்டர்.ஐன்ஸ்டீன் ” இப்படிப்பட்ட ஒரு மாமனிதர் இந்த நிலவுலகத்தில் ஊனோடும் உதிரத்தோடும் உலவினார் என்பதை வருங்காலச் சந்ததியினர் நம்பவே மறுப்பர்” என்றார்.

“இருக்கு, இல்லைங்கிறதைப்பத்தி எனக்கு எந்தக்கவலையும் கிடையாதுன்னேன். நாம செய்றது நல்ல காரியமா இருந்தா போதும். பக்தனா இருக்கறதைவிட யோக்கியனா இருக்கணும். அயோக்கியத்தனம் ஆயிரம் பண்ணிகிட்டு கோயிலுக்குக் கும்பாபிஷேகம் பண்ணிட்டா சரியாப்போச்சா…?” அடுத்த மனுஷன் நல்லாருக்கணும்கிறது தான் வழிபாடு. ஏழைகளுக்கு நம்மாலான உதவிகளைச் செய்யணும்கிறது தான் பிரார்த்தனை. இதுல நாம சரியா இருந்தா… தெய்வம்னு ஒண்ணு இருந்தா அது நம்மள வாழ்த்தும்னேன்…!” அதுதான் அவரது இறை நம்பிக்கை.

“வடக்கு வாழ்கிறது! தெற்கு தேய்கிறது” என்று தி.மு.கழகத்தினர் பிரசாரம் செய்தனர். அதிலும் உண்மை இருப்பதை காமராஜரும் உணர்ந்துகொண்டார். எனவே, தமிழ்நாட்டில் பெரிய தொழிற்சாலைகளையும், அணைகளையும் அமைக்க வேண்டும் என்று முடிவு எடுத்தார். மத்திய அரசிடம் வற்புறுத்தி, ஐந்தாண்டு திட்டங்களில் தமிழகத்திற்கு அதற்கான நிதியை ஒதுக்கும்படி செய்தார்.

காமராசர் கல்வித் துறையில் மட்டுமல்லாமல், தொழில்துறை, நீர்பாசனத் திட்டங்கள், மின் திட்டங்கள் போன்றவற்றிலும் முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்தினார். தமிழகத்தில் தொழில்துறைகளை வளர்ப்பதை குறிக்கோளாகக் கொண்டு, பல்வேறு நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்தி வேலை வாய்ப்பை உயர்த்தினார்.

‘நெய்வேலி நிலக்கரித் திட்டம்’, ‘பெரம்பூர் ரயில் பெட்டி தொழிற்சாலை’, ‘திருச்சி பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ்’, ‘கல்பாக்கம் அணு மின்நிலையம்’, ‘ஊட்டி கச்சா ஃபிலிம் தொழிற்சாலை’, ‘கிண்டி டெலிபிரிண்டர் தொழிற்சாலை’, ‘மேட்டூர் காகிதத் தொழிற்சாலை’, ‘சேலம் இரும்பு உருக்கு ஆலை’, ‘பாரத மிகு மின் நிறுவனம்’, ‘இரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலை’, ‘நிலக்கரி புகைப்படச் சுருள் தொழிற்சாலை’ என மேலும் பல தொழிற்சாலைகள் காமராஜரால் உருவாக்கப்பட்டன. இதைத் தவிர, ‘மேட்டூர் கால்வாய்த்திட்டம்’, ‘பவானி திட்டம்’, ‘காவேரி டெல்டா வடிகால் அபிவிருத்தி திட்டம்’, ‘மணிமுத்தாறு, அமராவதி, வைகை, சாத்தனூர், கிருஷ்ணகிரி, ஆரணியாறு போன்ற நீர்பாசன திட்டங்களையும்’ ஏற்படுத்தினார். காமராசர் ஆட்சியின் இறுதியில், தமிழகம் தொழில் வளத்தில் இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்தது.

தமிழ்நாட்டின் இரட்சகர், கல்வி வள்ளல் என்று தந்தை பெரியாரால் பாராட்டப் பட்ட பெருந்தலைவர் காமராசர், மக்களாட்சியின் மாண்பிற்குச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டாக விளங்கினார். தமிழகத்தில் பஞ்சம் இல்லையெனும் அன்னக்கொடியை பறக்கவைத்தார் பெருந்தலைவர்.

‘முதல்வர் இட ஒதுக்கீடு’ என்ற பிரிவில் மருத்துவ கல்லூரியில் 5 இடங்களுக்கு 50க்கும் மேற்பட்ட விண்ணப்பங்கள் வந்திருந்த நிலையில், பெற்றோர் கையெழுத்து இருந்த இடத்தில ‘கைநாட்டு’ வைத்திருந்த விண்ணப்பங்களை தேர்வுசெய்து படிக்காத பாமரர்களின் பிள்ளைகள் மருத்துவம் படித்து முன்னேறட்டும், அப்போதுதான் எதிர்காலத்தில் அவர்களின் வாரிசுகள் படிப்பறிவு பெறுவர். இதுபோல் ஒவ்வொரு குடும்பமும் முன்னேறினால் நாடே முன்னேறும் என்றார்.

மூன்று முறை தமிழக முதலமைச்சராக தேர்தெடுக்கப்பட்ட காமராசர் அவர்கள், பதவியை விட தேசப்பணியும், கட்சிப்பணியுமே முக்கியம் என கருதி “கே-ப்ளான் ” எனப்படும் திட்டத்தினை” கொண்டுவந்தார். அதன்படி, கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் பதவிகளை, இளைஞர்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, கட்சிப் பணியாற்ற வேண்டும் என்பதே நோக்கமாகும். அதன் பேரில் முதலமைச்சர் பதவியைத் துறந்த காமராசர் பொறுப்பினை பக்தவத்சலத்திடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, தில்லிக்குச் சென்றார்.

பிரதமர் நேரு,உயிரோடு இருப்பவர்களின் சிலையைத் திறந்து வைப்பது சரியல்ல என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தாலும்,பெருஞ்சாதனையாளரைப் பொறுத்தமட்டில், விதிவிலகில்லை என்பதால் , காமராசரின் சிலையைத் திறந்து வைக்கிறேன்’ என்று காமராசரைப் புகழ்ந்தார். விழாவில் காமராசரும் கலந்துகொண்டார்.

ஒன்பதரை ஆண்டுகள் முதலமைச்சராகச் விளங்கிய காமராசர், அப்பதவியைத் புளியம்பழம் ஓட்டில் ஒட்டாதது போல் உதறிவிட்டார். நேரு மறைந்தபோது, லால்பகதூர் சாஸ்திரியை பிரதமராக்கி அவரும் மறைந்தபோது, திருமதி இந்திராகாந்தியை பிரதமராக்கி, ‘கிங் மேக்கர்’ என்ற பெருமையடைந்தார்.

காமராசர் ரஷியப் பயணத்தின் போது மாஸ்கோ வரவேற்பில்,பாரதியின் ‘ஆகா வென்றெழுந்துது பார் யுகப் புரட்சி’ என்ற பாடலைப் பாடி ரஷிய மக்களின் பாராட்டுக்களைப் பெற்றார்.

இந்திய காங்கிரசு தலைவர்களுள்ளே, சிறந்த இராஜதந்திரி காமராசர் என்று பாரதம் முழுவதும் பாராட்டும் புகழ்நிலைக்கு உயர்ந்த முதல் தமிழர் காமராசரே ஆவார்.

“எந்த நேரத்திலும் எந்த நிலையுலும் நான் ஒரு ஏழை இந்தியனாகவே இருக்க விரும்புகிறேன்” என்று கூறி அதன்படி ஆடம்பரம் இல்லா எளியவாழ்க்கை வாழ்ந்தவர் காமராசர். கர்மவீரர், புடம்போட்ட தங்கமல்ல.தன்னைத்தானே பட்டை தீட்டிக்கொண்ட நல்வைரம்.

தமிழகத்தில் ‘கள்ளுக்கடை’யைக் கண்ட காமராசர் கண்ணீர் விட்டழுதார், நாடு இப்படி நாசமாப்போச்சே என்று மனமுடைந்தார்.

.உண்மையை உரக்கப் பேசியவர், 1975 ஆம் ஆண்டு காந்தி ஜெயந்தியன்று காமராசர் என்கின்ற பெரும் தூண் தான் வந்த வேலை முடிந்ததென்று எண்ணித்தானோ , இறுதியாக ‘விளக்கை அணைத்துவிட்டுப் போ’ என்று சொல்லிப் படுக்கையில் சாய்ந்தவர் பின்பு எழுந்திருக்கவேயில்லை.

இந்திய அரசின் மிக உயரிய விருதான “பாரத ரத்னா” விருது மத்திய அரசால் அவரது அழியாத ஆன்மாவுக்கு வழங்கப்பட்டது.

காமராசரின் கொள்கைகளைப் பின்பற்றியே அவருக்கு நிகரான டாக்டர். அப்துல்கலாம் சமீபத்தில் நம்மை மீளாத்துயரில் ஆழ்த்தி மறைந்தார்.

இப்போது தமிழகத் தராசு தனது இரண்டு தட்டுக்களையும் இழந்த சோகத்தில், நீதிமுள்ளும் சாயுமோ?

இளையசமுதாயமே, இவர்களைப் படித்தாவது வாழப்பழகுங்கள்..!

 

–சுமதி ராஜசேகரன். 

முன்னுரை:

பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு புகழ்ந்தது: காமராசரின் ஆட்சியில் பெரிய திட்டங்களிலும் சரி, அன்றாட அரசாங்க நிர்வாகத்திலும் சரி, ஊழலே இல்லை. காமராசரின் நிர்வாகத் திறமைக்கு இது ஓர் உதாரணம் !

என்றும் …

மத்திய மந்திரி நந்தா புகழ்ந்த உரை: எல்லா மாநிலங்களுக்கும் மத்திய அரசு முன்னேற்ற மானிய நிதி வழங்குகிறது. இருப்பினும் அதை முறையாகப் பயன்படுத்தி தமிழகத்தை வளர்ச்சி காணச் செய்தவர் காமராசர். “

என்றும் …

குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் புகழ்ந்துரைத்தது: காமராசர் தமிழக முதலமைச்சர் பதவி வகித்துக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது. கல்வியிலும் தொழில்துறையிலும் மற்ற மாநிலங்கள் தமிழகத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். “

இப்படியெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராஜரின் நிர்வாகத் திறமையினால் தமிழ்நாடு இந்திய அளவில் மட்டுமல்லாமல் உலக அளவிலும் காமராசருக்கு அழைப்பு விடுத்த பெருமையின் வழி உணரலாம்.

1976 -ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசு காமராசரின் பெயரில் ” பாரத ரத்னா ” விருது வழங்கியது.

“ஜனநாயகமும், சோஷலிசமுமே நமது உயிர் மூச்சாகும்” என்று சொற்பொழிவாற்றிய இடம் புவனேஸ்வரம். ‘காலா காந்தி’ என்று இந்தியிலும் கறுப்பு காந்தி தமிழிலும் அழைக்கப்பட்ட நமது விருதுநகர் காமராசரின் தொண்டினையும், எளிமையையும் படிக்கும்போது புரிகிறது… கட்டுரையில் எழுதமுடியாத எண்ணற்றப் பணிகளை…சிந்தனைகளை…

காமராஜர் சென்ற நாடுகளிலுள்ள நாளிதழ்கள் எல்லாம் காமராஜரின் எளிமையையும், தன்னலம் கருதாத தொண்டினைப் பற்றியும் புகழுரைகள் எழுதின என்றெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராசர் சென்ற வெளிநாட்டுப்பயணம் 1966 -ஆம் வருடம். அவரின் கால் பதிந்த, தமிழ் பேசிய நாடுகளைப் பற்றியெல்லாம் சொல்லிவிட்டு பிறகு அவரின் வாழ்க்கையைப் புரட்டிப் பார்க்கலாம் என்றே எனக்குத் தோன்றியது.

காமராசரின் தொண்டின் கடைசி சில வருடங்கள் என்றாலும் அவையெல்லாம் அவரின் எளிமையின் வடிவத்தையும், சிந்தனைச் சொற்களையும், கல்வி, விவசாயம்,தொழில்துறை என்று கர்மவீரரின் சாதனைகள் பல நாடுகளுக்கும் தெரிந்து அழைப்புக்கள் விடுத்த வண்ணம் இருந்தனவாம்.

அழைப்பு வந்த நாடுகள் + சென்று பேசிய நாடுகள்:
ரஷ்யாவின் பிரதமர் கொசிஜின் அழைத்தார். 1966 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 22 ஆம் நாள் மாஸ்கோ சென்றார். ரஷ்யாவின் குளிரிலும் தன் எளிமை உடையில் சென்ற காமராஜரை வியப்பாகப் பார்த்தனராம் ரஷ்யா மக்கள்.
◆ லெனின் உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தினார்
◆ மாஸ்கோ நகர மேயருடன் அந்நகர் மக்களின் பிரச்சனைகள் பற்றிக் கேட்டு அறிந்தார்
◆ சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பிரதம காரியதரிசி பிரஸ்நோவைச் சந்தித்துப் பேசினார்
◆ 1966 , ஜூலை 31-ஆம் நாளில் காலையில் ‘மாஸ்கோ வானொலியில் ‘ உரை நிகழ்த்தினார்
◆ கிழக்கு ஜெர்மனி சென்றார். அங்குள்ளத் தலைவர்களையும் சந்தித்துப் பேசினார்
◆ செக்கொஸ்லோவோக்கியா பயணம் செய்தார். அங்குள்ள இந்தியர்கள் சிறப்பான வரவேற்பு தந்தனர்
◆ ஐரோப்பிய நாடுகளான ஹங்கேரி, பல்கேரியா, யுகோஸ்லோவியா போன்ற நாடுகளுக்கு சுற்றுப் பயணம் செய்தார்
◆ பிறகு ரோம் நாட்டிற்கும் சென்றுவிட்டு ஆகஸ்ட் 15- 1966 இந்தியா திரும்பினார்

இப்படிப்பட்ட பெருமைமிகு காமராசரின் சிறுவயதும், இளவயதும், அரசியல் பிரவேசமும் நாம் அனைவரும் அறிந்ததென்றாலும் அவரின் பிறந்தநாள் கொண்டாடும் ஒவ்வொருவருடம் ஜூலை பதினைந்தாம் நாளும் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏனோ அவரின் மாதிரியாக வாழும் ஒரு அரசியல்வாதி வேண்டும் என்றே நினைக்கிறோம் என்றால் மிகையுமில்லை, பொய்யுமில்லை, போலித்தனமும் இல்லை.

எளிமை மிகு மனிதர்கள் மிகச் சிலரே. மனிதர்கள் ஆடம்பரம் என்ற வலைக்குள் அகப்படும் மீனாகிப் போனதால் இன்று எளிமைமிகுந்த அரசியல்வாதி யார் என்று தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

மக்கள் பணியில் இன்றைய காலகட்டத்தில் அது சாத்தியமா என்றாலும் அன்றைய நாளில் வாழ்ந்து மறைந்த கர்மவீரர், எளிமை காமராசர் என்று அடையாளம் காணப்பட்ட அவர் தானே முன்னுதாரணமாக மனக்கண்முன் தோன்றுகிறார். காந்தியை நாம் கோட் போன்ற நவநாகரிக உடையில் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால் காமராசர் அரசியல் நுழையவே எளிமை என்ற பேராயுதம் தன்னுள்ளே கொண்டிருந்தவரல்லவா?

பிறப்பும் இளமையும் என்று கொண்டால் ‘ஏழைகளின் ஏந்தல்’, கல்வி வள்ளல் என்றும் பெயர் பெரும் அளவு ஏழை, எளிமை, தன் படிப்பு நின்றுவிட்டாலும் தமிழ்நாட்டு மக்களின் கல்விக்கு அடிப்படைத் தேவையை ஒரு சிறுவனிடம் கேட்டு அதன்வழி சிந்தித்து செயல்வழிப்படுத்தி வெற்றியும் கண்டவர்.

ஜூலை 15 , 1903-ஆம் ஆண்டு பிறந்த அந்தக் கறுப்புக் குழந்தைதான் பின்னாளில் ‘ தமிழகத்தின் பொற்காலம் ‘ என்று நல்லாட்சி தந்து ‘ கறுப்புத் தங்கம் காமராசர் ‘ என்ற பெயரும் பெற்றவர்.

சமதர்மம் என்பதைத் தனது பள்ளிப்படிப்பின் போதே உணர்த்தியவர். ஒருமுறை அவர் படித்த பள்ளியில் ஒரு அணா வாங்கி பிள்ளையார் சதுர்த்தி கொண்டாடியபோது பிரசாதம் தருவதில் அதிகம் பெறாமல் குறைவாகக் கிடைத்ததைப் பற்றி பாட்டி கேட்டபோது ‘எல்லா மாணவர்களிடமும் ஒரே மாதிரி காசு வாங்கினோம் ; எல்லோருக்கும் சமமாகப் பிரசாதம் தரவேண்டும் என்று ஆசிரியருக்கு இருக்கவேண்டும்,’ என்று “நியாயத்தின் பக்கம் நிற்பவன்” என்ற உணர்வுடன் தன்னுடைய ஐந்து வயதிலேயே புரியவைத்தவர்.

காமராசரின் 6-வது வயதிலேயே தாத்தாவை இழந்து அதே வருடத்திலேயே தந்தை குமாரசாமியும் இறந்த சோகம் வருமானத்திற்கு சிவகாமி அம்மாள் , காமராசரின் தங்கை நாகம்மையாருடன் கலங்கி நிற்கும் நிலை ஏற்பட்டது. சமயோசிதப் புத்தியினால் தெருவில் யானையின் துரத்துதலால் ஓடிக்கொண்டிருந்த மக்களைக் காப்பாற்றியவர் சிறுவயது காமராசர். யானைப் பாகன் கொண்டுவர மறந்த கால் சங்கிலியை கோவிலுக்குச் சென்று எடுத்துவந்து ஓடும் யானையின் முன்னே வீசிய புத்திசாலி காமராசர். அந்தச் சிந்தனையின் வழிதான் அவரின் அரசியல் பிரவேசத்தில் பல இக்கட்டான நேரங்களில் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்து வைத்தார்.

காந்திஜி 1921 -ஆம் ஆண்டு மதுரைக்கு வந்தார். காமராசர் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு மளிகைக் கடையில் வேலை செய்ததாலும் வந்தே மாதரம் என்ற முழக்கங்களும், மேடையில் பேசுபவர்களின் மூலம் பத்திரிக்கைச் செய்திகளாலும் ஈர்க்கப்பட்டார். காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் மதுரை வக்கீல் ஜார்ஜ் ஜோசப், சாலவாடி ஐயர், மதுரை சுந்தரம் பிள்ளை, மதுரை லெட்சுமண பிள்ளை ஆகியோர் பஞ்சாப் படுகொலையை பற்றிப் பேசியதும் காமராஜர் தேசிய காங்கிரசில் பற்றுக் கொண்டார்.

1931-இல் ஜனவரி 1-ம் நாள் காங்கிரஸ் ஊர்வலம் நடைபெற்றது. திருப்பூர் குமரன் கதராடை அணிந்து ‘வந்தே மாதரம்’ என்று கொடியேந்தி கொடியைக் காப்பாற்றியபடியே மண்டை உடைந்து ரத்தம் வழிந்து உயிர் துறந்தார். தேசியக் கொடியை நழுவிடாமல் காத்த செயல் மெய்சிலிர்த்தார் காமராசர்.

சிறைவாசம் சென்ற அனுபவமும் காமராசருக்கு பொதுவாழ்வில் இரண்டு, மூன்று முறை நிகழ்ந்தது. முதல்முறையாக 1930ல் 31-ல் தமிழகத்தில் உப்புச் சத்தியாகிரகம் இராஜாஜி தலைமையில் நடைபெற்றது. தண்டியில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் காந்தியடிகள் தலைமையேற்றார். பொதுவாழ்வில் நுழைந்த காமராஜர் அனுபவித்த முதல் சிறைவாசம் தமிழகத்தில் உப்புச்சத்தியாகிரகம் போராட்டத்தில் நடந்தது. காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் ஏற்பட்ட பின்னர் 1931 மார்ச் பன்னிரெண்டாம் நாள் காமராசர் விடுதலையானார் தன் சகாக்களோடு. காமராசரின் பாட்டி பார்வதி அம்மாள் அவர் விடுதலை அடைந்த இரண்டொரு நாளில் உயிர் துறந்தார்.

இரண்டாவது முறையாக காமராசர் கைதாகும் படியான ஒரு சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. வெலிங்டன் பிரபு , காந்திஜியையும் 4.6.1932 அன்று கைது செய்தது. காந்திஜியைக் கைது செய்ததால் ஆங்கிலேய காவல்துறையினர் 144 தடை உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. இராஜாஜியும், சத்தியமூர்த்தியும் கைது செய்யப்பட்டனர். இதையறிந்து விருதுநகரில் கண்டன ஊர்வலம் நடத்தினார். காமராசர் கைது செய்யப்பட்டு சிவகாசி நீதிமன்றத்தில் கொண்டுசெல்லப்பட்டு ஒரு ஆண்டு சிறைவாசம் அனுபவித்தார்.

காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கும் வகையில் ஆங்கிலேயரிடம் வாதாடி வெற்றியும் பெற்றதில் தீரர் சத்தியமூர்த்தி, மற்றும் ஜார்ஜ் ஜோசப் இருவருக்கும் பங்கு உண்டு. இரண்டாவது முறையாகக் கைது செய்த ஆங்கிலேயர்கள் கர்மவீரரை வேலூர் சிறைச்சாலைக்கு மாற்றியபோது அங்கு பகத்சிங் அவர்களின் நண்பர்கள் ஜெயதேவ் கழரையும், கமல்நாத் திவாரியையும் சந்தித்துப் பேசினார். இதனால் காமராசர் ஒரு தீவிரவாதி போல சித்தரிக்கப்பட்டு பழியைப் போட்டது. மேலும் 1933 , உதகமண்டலத்திற்கு வந்த வங்காள ஆளுநராக இருந்த சர்.ஜான் ஆண்டர்சன் அவர்களை சுட்டுக் கொள்ள முயன்றார்கள் என்று கே . அருணாசலமும், காமராசரும் என்ற அபாண்டப் பழி விழுந்தது. அது மட்டுமல்லாமல் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர், விருதுநகர் காவல் நிலையங்களில் வெடிகுண்டு வீச முற்பட்டதாகக் காமராஜர் மீது வேறொரு பழியை சுமத்தினார்கள். அந்தப் பழியில் இருந்து காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்பட்டது. ஆனால் காமராசரின் சொத்துக்கள் எல்லாம் செலவழிந்தன என்பதும் உண்மை. இரண்டாம் உலகப் போரின் போதும் அறப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் (1940) முன்னெச்செரிக்கையாக கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் 1942 சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

தமிழகக் காங்கிரஸ் தலைவர்:
விருதுநகர் நகரமன்றத் தேர்தல் நடந்ததில் 1936 ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் தேர்தல் நடந்தது. காமராஜர் ஏழாவது வார்டில் வெற்றிபெற்றார். வெற்றி பெற்றாலும் நகரமன்றத் தலைவர் பொறுப்பை ஏற்கவில்லை. 1936-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் காமராஜரைக் கட்சியின் செயலாளராக அறிவிக்கப் பட்டார். 1941 – இல் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர் விருதுநகர் நகரமன்றத் தலைவராக காமராஜர் ஏகமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

கிராம முன்னேற்றம்:
‘கிராமங்களின் முன்னேற்றமே ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றமாக இருக்க முடியும் !’ என்று மகாத்மா காந்தியடிகள் கூறினார். காந்திய வழியில் சென்ற காமராசர் அக்கருத்தை முதல் கொள்கையாகக் கடைபிடித்தார். நேருவின் ஆலோசனைப்படி 1954-ஆம் ஆண்டு காமராஜர் சட்டசபைத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
வெற்றிபெற்றபின் காமராசரைப் பற்றி நேரு கூறியது :
காமராஜர் கல்வி பயின்றவரோ, அல்லது நிர்வாக அனுபவம் வாய்ந்தவரோ என்பது பற்றி கவலைப்படாமல் மக்களாட்சியின் மகத்துவத்தையும், மக்கள் சக்தியின் வலிமையையும் உணர்ந்திருத்த நேருவின் தீர்க்கமான சிந்தனையால் காமராசர் தமிழகத்தின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.

தனது அமைச்சரவையில் எந்தவித உட்பூசல்களும் உருவாகக் கூடாது; அமைதியான முறையில் நாட்டுப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று காமராசர் தனது அமைச்சரவையை அமைத்தார்.

காமராசரின் பொற்கால ஆட்சி:
1954 -ல் பதவியேற்ற பின் 1943-ல் துவங்கிய கடுமையான வறட்சியை நீக்க ( ஆறு ஆண்டுகள் – வறட்சி ) காமராசர் மேற்கொண்ட திட்டங்கள் :
◆ தமிழகத்தில் உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்குதல்
◆ வறுமையை அகற்றுதல்
◆ அடிப்படை ஆதாரங்களைப் பெருக்குதல்
◆ கல்வியறிவு, ஏழைகளுக்கான நல்ல பல திட்டங்கள்
◆ உழைப்பிற்கு ஏற்ற ஊதியம்
◆ ஒருவர் மற்றவரைச் சுரண்டாமை

“நமது நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கான முக்கியக் கொள்கையாக வறுமையை ஒழிப்பது, கல்வி இல்லாதவர்களுக்குக் கல்வி, நம் நாட்டின் செல்வத்தைப் பெருக்க வேண்டும்; அது அனைவருக்கும் பயன்படும் வகையில் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் ” என்று காமராசர் கூறினார். சுமார் ஒன்பதரை ஆண்டுகள் தமிழ்நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தான் கொண்ட கொள்கைகளை முறையாகக் கடைபிடித்தார். மிகப் பெரிய சாதனைகள் படைத்து மிகப் பெரும் புகழைப் பெற்றார். காமராசரின் ஆட்சிக் காலம் “தமிழகத்தின் பொற்காலம்” என்று அனைத்து மக்களாலும் போற்றப்பட்டது.

வளர்ச்சித் திட்டங்கள்:
◆ இயற்கையாக நீரைத் தடுத்து , அவற்றை விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்துவதில் அக்கறை காட்டினார்
◆ 1957-ஆம் ஆண்டு உள்ளாட்சி சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது
◆ தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இடஒதிக்கீடு, விவசாயம், கால்நடை வளர்ச்சி , கிராம கைத் தொழில்கள், பெண்கள், குழந்தைகளுக்கான சமூக நலத் திட்டங்கள், கல்வி போன்ற அரும்பணிகள் துவங்கப்பட்டன
◆ கதர் மற்றும் கிராமத் தொழில் வாரியத்தின் உதவியுடன் பல கிராமக் கைத்தொழில்கள் உருவாக்கப்பட்டன
◆ தமிழகத்தில் கூட்டுறவு சங்கங்களை அமைத்தார். கூட்டுறவுச் சங்கங்களே இல்லையென்ற நிலையைக் கொண்டுவந்தார்
◆ கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் மூலம் ஏழை விவசாயிகளுக்குக் கடன் வழங்குதல், போன்ற நல்ல திட்டங்கள் அமலுக்கு வந்தன
◆ நெசவுத் தொழில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் முக்கியத் தொழிலாக இருப்பதைக் கண்டார். அதனால் பல திட்டங்கள் தீட்டினார்
◆ “ஜமீன் ” ஒழிப்புச் சட்டம் விரிவடைந்தது. ” நில உச்ச வரம்பு சட்டம்” இவர் ஆட்சியில்தான் கொண்டுவரப்பட்டது. ஏழைகளுக்கு நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன.

காமராசரின் காலத்தில் கட்டப்பட்ட அணைகளும், நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களும், அளப்பரிய பணிகளும் :
◆ கீழ்பவானி, மணிமுத்தாறு, காவிரி டெல்டா, ஆரணியாறு, வைகை அணை, புள்ளம்பாடி அணை, வீடூர் அணை, பரம்பிக்குளம், ஆளியாறு அணை, கட்டளை மேல்நிலைக் கால்வாய்த் திட்டம், நொய்யாறு அணை போன்றவை ஆகும்
◆ கிணறு வெட்டக் கடன் வழங்கப்பட்டது
◆ மின்சார பம்புசெட்டுகள், ஆயில் இஞ்சின்கள் வாங்கவும் கடன்கள் வழங்கப்பட்டன
◆ தமிழகத்தில் 1600 குளங்கள் சீரமைக்கப்பட்டன. இதனால் சுமார் ஒன்றரை லட்சம் ஏக்கர் நிலப்பரப்பு நீர்ப்பாசன வசதி பெற்றது.

கல்வியில் மறுமலர்ச்சி செய்த காமராசர் :
“தானத்தில் சிறந்த தானம் கல்வி தானம்” என்று சான்றோர் உரைப்பர். தமிழகத்தில் காமராஜர் ஆட்சியில் தான் ‘கல்வி மறுமலர்ச்சி’ ஏற்பட்டது.

பள்ளிக்கூடங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப் படுத்துவது, கூடுதலாக புதிய ஆசிரியர்களை நியமிப்பது. ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி தருவது என்று திட்டங்கள் தீட்டினார்.
◆ ஒருமைல் தொலைவிற்குள் பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்குமாறு, பள்ளிகளைத் திறந்தனர்.
◆ பள்ளிக்கானக் கட்டிடம், பொருள்கள் முதலியவற்றைச் செல்வந்தர்களே தர முன்வந்தனர். காமராஜர் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட ஒரு ஆண்டிற்குள் (1954-55) தமிழகத்தில் சுமார் 3000 பள்ளிக்கூடங்கள் திறக்கப்பட்டன.
◆ காமராசரின் திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் உண்மை நிலையைக் கண்ட பின்பே கொண்டுவந்த திட்டங்கள். இந்திராகாந்தி அவர்களே காமராசரிடம் பேசவேண்டும் என்கிற அளவுக்கு வளமான சிந்தனையும், திட்டங்களும் தருபவர்.
◆ ஆனாலும் சுற்றுப்பயணத்தின் மூலமும் வறுமையைக் கண்டு கல்விக்கும் வயிற்றுக்கும் உணவுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நிரப்பத் தான் பயின்ற ‘பிடி அரிசி’ திட்டத்தின் மகிமையையும், கல்வி என்றால் அதற்கும் உடைக்கும் சம்பந்தம் உண்டு என்ற சமயோசிதப் பண்பால் வேற்றுமையின்றி ‘சீருடைக் கல்வித் திட்டத்தை ‘ அறிவித்தவர். சீருடை வந்த பிறகு சீருடையால் பேதங்கள் களையப்பட்டது உண்மை. பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போனா பசி தீருமா ? என்ற கேள்வியில் ‘மதிய உணவுத் திட்டம்’ ஏற்பட்டது.
◆ எல்லா ஏழைகளும் படிக்கணும் “அவர்களுக்குத் தான் தேசம்” என்று ஆணித்தரமாகக் காமராஜர் கூறினார்
◆ ஆசிரியர்களின் ஊதியத்தையும் உயர்த்தினார். ஆசிரியர்களின் குழந்தைகளுக்கு இலவசக் கல்வி கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்
◆ அரசு ஊழியர்களின் குழந்தைகளுக்குக் கல்விக் கட்டணத்தில் சலுகைகள் தந்தார்

1966 -ஆம் ஆண்டில் காமராசருக்கு அமைச்சர் பொறுப்பு வந்தபோதும் மறுத்துவிட்டு கட்சிப்பணி மட்டும் செய்தார். 1967-ஆம் ஆண்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வியுற்றதற்கு இராஜாஜிக்கும், காமராசருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடும் காரணம். எனவே தோல்வியின் காரணமாகத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

தோல்வி : 1971-ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்திற்கும், தமிழக சட்டமன்றத்திற்கும் தேர்தல் நடைபெற்றது. இராஜாஜியின் சுதந்திரா கட்சியும், காமராசரின் ஸ்தாபனக் காங்கிரஸ் இணைந்து கொண்டன. இந்திரா காங்கிரசும் தி.மு.க. வுடன் கூட்டணி வைத்தது. தமிழகத்தில் தி.மு.க. வெற்றிபெற்றது.

பெ. சீனிவாசன் என்ற தி.மு.க இளைஞரிடம் 1285 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியுற்றார். ஆனால் அந்த இளைஞர் காமராசர் ஏற்படுத்திய பள்ளியில் படித்த மாணவர். இதனைப் பாராட்டி வைக்கம் வீரர் பெரியார் அவர்கள் ‘போஸ்டர் ‘ ஒட்டியதாகவும் கூறுவார். அண்ணா, காமராசரின் தோல்வியை எதிர்பார்க்கவில்லை.

முடிவுரை:
காமராசர் காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். அரசியல் ரீதியாகக் காமராஜர் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்கள் என்பது உண்மை. அப்போது திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தோடு இணைந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆர் “காமராசர் எனக்குத் தலைவர்; அண்ணா எனக்கு வழிகாட்டி !” என்று கூறினார். இந்திரா காந்தியும் காமராசர் மீது வைத்திருந்த மரியாதையை குறைத்துக் கொள்ளவில்லை.

தொடர்ந்த பயணம், ஓயாத உழைப்பு போன்ற பல காரணங்களால் காமராசரின் உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டது. ஜூலை 15, 1975 காமராசரின் எழுபத்திரண்டாவது பிறந்த நாள் வந்தது. எளிமையாகக் கொண்டாடினார். இந்திரா காந்தி வாழ்த்து அனுப்பியிருந்தார்.

அக்டோபர் 2-ஆம் நாள் காந்தி ஜெயந்தி. காலையில் எழுந்த காமராஜர் நாளிதழ்கள் அனைத்தையும் படித்தார். கிருபாளனி கைது செய்யப்பட்டதையும், கைது செய்யப்பட்ட தலைவர்கள் அனைவரும் விடுதலைச் செய்யப்படவில்லை என்பதையும் அறிந்தார். உடல்நிலை மிகவும் பலவீனப்பட்டுவிட்டது.

“தமிழகம் தவமிருந்து பெற்ற தங்கத் தலைவர் காமராசர் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்று விட்டார்.” வானொலி மூலம் அனைவருக்கும் தெரிவிக்கப்பட்டது. சென்னை கிண்டியில் உள்ள காந்தி மண்டபத்திற்கு அருகே உரிய மரியாதையுடன் மழையிலும் காமராசரது இறுதிச் சடங்கிற்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்தார் கருணாநிதி. பிரதமர் இந்திரா காந்தி காமராசரின் இறுதிச் சடங்கிற்கு வந்தார். தங்கள் மனத்துயரைக் கட்டுப்படுத்தாமல் பல தலைவர்களும் வாய்விட்டு அழுதனர். காமராசர் நினைவு மண்டபம் தமிழக அரசால் கட்டப்பட்டது. கன்னியாகுமரியிலும் நினைவு மண்டபம் எழுப்பப்பட்டது.

நல்லாட்சி நாயகரின் நினைவாகச் சென்னை தியாகராய நகர் வீடு ‘நினைவு இல்லமாக ‘ மாற்றப்பட்டது.

— சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்பிரமணியன்.

“படித்ததினால் அறிவு பெற்றோர் ஆயிரம் உண்டு
பாடம் படிக்காத மேதைகளும் பாரினில் உண்டு”

என்னும் கவிஞர் கண்ணதாசன் வரிகளுக்கு உகந்தவரான நம் படிக்காத மேதை காமராஜர் பற்றி எழுதுவதற்கான வாய்ப்பு பெற்றதில் நான் அகம் மகிழ்கிறேன். காமராஜர் அவர்கள் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் விருதுப்பட்டி என்னும் ஊரில், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலைத் திங்கள் 15 ஆம் நாள் அவதரித்தார். தந்தையார் குமாரசாமி நாடார் விருதுப்பட்டியில் தேங்காய் மொத்த வியாபாரம் செய்து வந்தார், தாயார் சிவகாமி அம்மாள். அவரின் தங்கை நாகம்மாள்.

அவருக்குக் குலதெய்வமான காமாட்சியின் பெயர் முதலில் சூட்டப்பட்டது. பின்னர் அன்னை சிவகாமி அம்மாள் ராஜா என அவரைச் செல்லமாக அழைக்க, இரண்டும் சேர்த்து காமராஜர் என்றே நாளடைவில் அழைக்கப்படலானார்.

காமராஜர் அவர்கள் இளம் வயதிலேயே தந்தையை இழந்து தவித்தார்.”தந்தையோடு கல்வி போம்” என்பதற்கு ஏற்ப தந்தை மறைவுக்குப் பின் கற்பதைக் கைவிட்டு, தொழிலில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். தன் மாமா இருவரின் துணிக்கடை மற்றும் மரக்கடையி்ல் சிறிது காலம் வேலை பார்த்தார். மேலும் பொதுக்கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டதனால், சுதந்திரப் போராட்ட வீரராகத் திகழ நாளடைவில் அதுவே வித்திட்டது.

பின்னர் அவர் சத்தியமூர்த்தி அவர்தம் தொண்டனாகி, பல்வேறு போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு சிறை சென்றார். கள்ளுக்கடை மறியல், அந்நியத் துணி எரிப்பு, உப்புச் சத்தியாகிரகம், சைமன் கமிஷன் முதலியன முக்கியம் வாய்ந்தவை. முதன் முதலில் 1952 ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் வென்று, தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவரானார். மேலும் 1954 ஆம் ஆண்டு, தலைவர் பதவியைத் துறந்து தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக ஆனார். நேர்வழியில் அரசியலில் நுழைந்து ஆட்சி நடத்திய நேர்மையான மனிதர் நம் காமராஜர்.

முதலமைச்சராக இருந்த போது இலவசக் கல்வி திட்டம், மதிய உணவுத் திட்டம் ஆகியவை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து, ஏழை எளிய மக்கள் நல்வாழ்விற்குப் பெரிதும் துணை புரிந்தார். “தனி ஒரு மனிதனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” எனும் நிலை மாற்றி அனைவர்க்கும் உணவளித்தவர் நம் ஐயா அவர்கள்.

காமராஜரின் கல்வித் திட்டங்கள் இனிதே நிறைவேற அந்நாள் பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தர வடிவேலுவும், தொழிற் திட்டங்கள் நிறைவேற அந்நாள் தொழில் அமைச்சர் திரு.ஆர்.வெங்கட்ராமன் ஆகியோர் பெரிதும் துணை புரிந்தனர். 1957ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் வென்று, ஒன்பது ஆண்டுகள் முதலமைச்சராக இருந்து, தன்னால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட “கே பிளான்” மூலம் பதவியை துறந்து, மீண்டும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவரானார்.

காமராஜர் ஆட்சிக் காலம் தமிழகத்தின் பொற்காலமாக விளங்கியது. எட்டாக் கனியாக இருந்த கல்வி ஏழை, பணக்காரன்; உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என அனைவர்க்கும் பாகுபாடின்றிக் கிடைத்ததால் அவரைக் “கல்விக் கண் திறந்த காமராஜர்” என அழைத்து மகிழ்ந்தனர்.

“ஏட்டையும் பெண்கள் தொடுவது தீமையென்று
என்று எண்ணி இருந்தவர் மாய்ந்து விட்டார்
வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டி வைப்போம்
என்ற விந்தை மனிதர் தலை கவிழ்ந்தார்”

என்னும் முண்டாக் கவிஞன் வரிகளுக்கு உயிரளித்து, பெண் கல்வி வளர்ச்சியை அதிகப்படுத்தி, பெண்மையைப் பெருமைப் படுத்தியவர் நம் காமராஜர். கைநாட்டாய் இருந்த மக்கள் தாங்கள் பெற்ற கல்வியால், கையெழுத்திடும் நிலைக்கு உயர்ந்ததும் அவர் காலத்தில் தான். மேலும் அவரின் மதிய உணவுத் திட்டம் மூலம் ஏழை எளிய குழந்தைகட்கு வயிராற உணவும் கிடைத்தது. இலவச சீருடைத் திட்டத்தின் மூலம் அனைத்து மாணவர்களிடையே வேற்றுமை உணர்வு நீங்கி, ஒற்றுமை உணர்வு மேலோங்கச் செய்த பேராளர் நம் கல்வித் தந்தை. “கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு” எனத் தமிழ்நாட்டின் கல்வி நிலையை உயர்த்திய பெருமை நம் காமராஜர் அவரையே சாரும்.

தமிழகம் எங்கும் பல பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டும், பயிற்சி ஆசிரியர் பற்றாக்குறை இருப்பினும் ஓராசிரியர் பள்ளிகள் பல நிறுவினார். அந்தப் பள்ளியில் நியமித்த ஆசிரியர்களுக்கே பின்னர் அரசு செலவில் பயிற்சி அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார். இத்திட்டத்திற்கு அன்றைய பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தரவடிவேலு பெரிதும் துணையாய் இருந்தார். பிள்ளைகள் மட்டுமின்றி பெரியவர், வயதானோர் கல்வி பயில முதியோர் கல்வித் திட்டமும் தொடங்கப் பட்டது.

மதிய உணவுத் திட்டம் நிறுவப்பட்ட போது பெரும்பாலும் பணக்காரர்களிடம் இருந்தே நன்கொடை வசூலித்து செயல்படுத்தப் பட்டது. அது பின்னர் அரசு செலவிலேயே நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தப் பெருமை காமராஜர் அவரையே சாரும். மேலும் தன் கல்வி சேவைக்காக நேருவாலும், பெரியாராலும் புகழப் பட்டவர்.

அவர் முதலமைச்சராய் இருந்த போது 471 உயர் நிலைப் பள்ளிகள் 1361 உயர் நிலைப் பள்ளிகளாகவும், 8 ஆக இருநத கல்லூரிகள் 17 ஆகவும், மேலும் 3 தொழிற் பயிற்சி கல்லூரிகள் வந்தது. இவை அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் மக்களுக்குக் கிடைத்த வரங்களாகும். கல்விக்காக 15 கோடியே 68 லட்சம் ஒதுக்கப்பட்டு, 34 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவ மாணவியர் பயன் பெற்றதும் இவர் ஆட்சிக் காலத்தில் தான். மேலும் மாவட்டம் தோறும் நூலகங்கள் அமைத்தார். பாடப் புத்தகங்கள் தமிழில் அச்சிடப் பட்டு வெளி வந்ததும் இவர் ஆட்சியில் தான்.

மனித நேயத்திற்கு இன்னொரு பெயர் காமராஜர் அவர்கள். காந்தியடிகளைப் போல அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்ததால் “தென்னாட்டுக் காந்தி” என அன்போடு அழைக்கப்பட்டார். காமராஜர் பிறந்தநாள் ஜூலை 15 , சாதாரண தினம் அல்ல. பல நூற்றாண்டின் நினைவுகளைத் தரும் இனிய நாளாகும்.

தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் பதவியை ராஜினமா செய்து பின்னர் கட்சிக்காரர்கள், நேரு அவர்கள் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க முதலமைச்சர் ஆனார். கட்சிக்காரர்கள், நண்பர்கள், சட்ட மன்ற உறுப்பினர்கள் தம் பதவியில் தலையிடக் கூடாது என்றும், பர்மிட், கோட்டா, காண்டிராக்டிற்காக தன்னிடம் வரக் கூடாது என்னும் நிபந்தனை விதித்தார். கட்சிப் பணத்தைக் குடும்ப செலவிற்குப் பயன்படுத்தாது நேர்மையைக் கடைபிடித்தார் காமராஜர் அவர்கள்.

இந்திய நாட்டைத் தன் நாடாகவும், இந்திய மக்களை தன் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகளாகவும் அவர் நினைத்து வந்தார். திருமணம் செய்யாது, தன்னை நாட்டிற்காக அர்ப்பணித்து வாழ்ந்து வந்தார். நம் அனைவர் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை. அரசின் தொழிற்பேட்டைகள் அருகே தொழில் தொடங்க வசதிகள் உருவாக்கித் தந்து, விவசாயத்துக்காக அணைக்கட்டுக்கள் பல அமைய வழி வகுத்துக் கொடுத்தார்.

அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் நீர் வளம், நில வளம் மற்றும் மின்சார வளம் மிகுந்ததாகத் தமிழ்நாடு திகழ்ந்தது.மேலும் திருச்சி BHEL நிறுவனம், ஊட்டி இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரெயில் பெட்டி தொழிற்சாலை, ஆவடி டாங்க் தொழிற்சாலை, சேலம் ஸ்டீல் தொழிற்சாலை போன்ற பெருமை வாய்ந்த மேலும் பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் உருவாக்கப் பட்டன.மேலும் பல கோடி ரூபாய் பணம் ஒதுக்கப்பட்டு, 4 மின்திட்டங்கள், 15 அணைக்கட்டுகள், 35 தொழிற்சாலைகள் அமைக்கப்பட்டன.

அரசியலில் கிங் மேக்கராக இருந்து நேருவுக்குப் பின் சாஸ்திரி, அதன் பின் இந்திரா காந்தி எனப் பதவி ஏற்க, காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராக இருந்து, அதில் உரிமை எடுத்து சாதித்துக் காட்டியவர் காமராஜர். அந்த நேரத்தில் தான் 20 அம்ச திட்டங்கள், வங்கிகள் தேசிய மயமாக்கும் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டன. பின் தேர்தலில் தி.மு.க வென்று அண்ணா பதவிக்கு வந்த போது, அரசியலில் ஏற்பட்ட பல மனக்கசப்புகள் காரணமாக, “நேருவின் மகளே வருக, நிலையான ஆட்சி தருக” எனத் தி.மு.க இந்திராவை ஆதரித்த போதும் அவர் ஒதுங்கிக் கொள்ள முடிவு செய்தார்.

பெருந்தலைவர் காமராஜர் பேச்சாற்றலில் சிறந்தவர். “ஆகட்டும் பார்க்கலாமின்னேன்” என எதற்கும் அஞ்சாது பதிலளிப்பதே அதற்குச் சிறந்த முத்தாய்ப்பாகும். மேலும், “கற்றலிற் கேட்டல் நன்றே” எனக் கேள்வி ஞானத்தில் சிறந்து விளங்கினார். கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரை உள்ளது இந்தியா. இந்திய நாட்டின் ஒரு பகுதி தமிழ்நாடு. எனவே இந்தியா நன்றாக இருந்ததால் தான் தமிழ்நாடு நன்றாய் இருக்கும், தமிழன் நன்றாய் இருப்பான் என்பதை வலியுறுத்தியவர்.

கடவுளுக்குத் தேங்காய் உடைத்து, பூ மாலை சார்த்தி, எல்லாம் அவன் பார்த்துக் கொள்வான் என எண்ணாது, ஒவ்வொருவரும் நாடு முன்னேற்றம், மக்கள் முன்னேற்றம் எனச் செயலில் சாதித்துக் காட்ட வேண்டும் எனச் சொன்னவர் நம் கருப்பு காந்தி காமராஜர். மக்களுக்காக, மக்களில் ஒருவராகவே வாழ்ந்து நாடு முன்னேற்றம் காண உறுதுணையாய் இருந்தவர் நம் காமராஜர்.

நம் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை, ஏழைப் பங்காளன், கருப்பு காந்தி, கர்ம வீரர், பாரத ரத்னா காமராஜரை இறைவன் தம்மிடம் அழைத்துக் கொண்ட நாள்,1975 ஆம் ஆண்டு காந்தியடிகள் பிறந்த நாளான அக்டோபர் 2 ஆகும். சற்று உடல் நலக் குறைவால் அவதிப்பட்டு வந்த அவர் அன்று மதியம் சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் சிலரை சந்தித்த பின்னர் ஓய்வெடுக்க அறைக்குச் சென்றார்.

உணவு அருந்திய பின்னர் அறைக்குள் சென்ற போதும் அவருக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது. உதவியாளர் வைரவன் தான் எப்போதும் அவர் உடன் இருப்பார். அவர் ஒன்றுமில்லை என அமைதிப்படுத்தினார். பின்னர் அவர் உடம்பு வியர்க்கவே பதறிப் போய் காமராஜர் உடம்பைத் துடைத்து விட்டார். மருத்துவரை அழைக்கவா என அவரிடம் கேட்டார். அதற்கு அவர் தனக்கு எப்போதும் பார்க்கும் டாக்டர் சௌரிராஜனுக்கு போன் செய்து தரக் கேட்டார். தான் மணி அடித்தால் உள்ளே வருமாறும், விளக்கை அணைத்து விட்டுச் செல்லக் கூறினார்

டாக்டர் சௌரிராஜன் காமராஜர் நிலை கேள்விப் பட்டு விரைந்தார். உள்ளே நுழைந்த அவர் சலனமே இல்லாமல் தலைக்கு முட்டுக் கொடுத்து படுத்துக் கொண்டிருந்தவரை பரிசோதித்து, பலனின்றி கதறி அழுதார். மேலும் இரண்டு டாக்டர்கள் பரிசோதித்த பின் பலனில்லாமல் போகவே, அவர் மறைவு அதிகாரப் பூர்வமாக மாலை 3.20 மணிக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

காந்தியத்தின் அடுத்த தூண் நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் பெருந்துயரில் ஆழ்த்தி விட்டு மண்ணில் சரிந்தது. ஆம் காமராஜர் அக்டோபர் 2 ம் நாள் 1975 அன்று மறைந்தார். அன்று மாலை 6.30 மணிக்கு அவர் பூத உடல் இராஜாஜி பவனில் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டது. மறுநாள் வெள்ளிக்கிழமை விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டு, ஒரு வாரம் துக்கம் அனுஷ்டிக்கப் பட்டது. தலைவனை இழந்த துயர் தாளாது பல பேர் மாரடைப்பாலும், இறுதி ஊர்வலம் காண வந்த போது விபத்திலும் உயிரிழந்தனர். மேலும் அப்போது தமிழக முதல்வராயிருந்த மு.கருணாநிதி, அமைச்சர் திண்டிவனம் ராமமூர்த்தி அவர்களால் தலைவருக்கு நினைவு மண்டபம் எழுப்ப முடிவு செய்யப்பட்டது.

பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு நினைவிடம் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் சாலை, கிண்டியில் 6.04 ஏக்கர் மொத்தப் பரப்பளவில் அமைக்கப் பட்டது. மார்பளவு சிலை ஆனது அமைக்கப்பட்டு , 14 பிப்ரவரி 1976 ஆம் ஆண்டு அரசுடைமை ஆக்கப்பட்டது.

“சீராட்டும் தாய் தவிர சொந்தமென்று ஏதுமில்லை” எனக் கவியரசர் கண்ணதாசன் காமராசர் தாலாட்டில் பாடியுள்ளார். காமராஜர் அதற்கேற்ப எளிமையான மனிதர். படிக்காத மேதை காமராஜர் வாழ்க்கை இன்றைய தலைமுறையினருக்குப் பாடமாக அமைகிறது. எல்லாத் தலைமுறையினருக்கும் பாடமாக அமையும் என்றால் மிகையாகாது.

— பி. தமிழ்முகில் நீலமேகம்.

படித்ததினால் அறிவு பெற்றோர் ஆயிரம் உண்டு – பாடம்
படிக்காத மேதைகளும் பாரினில் உண்டு !
என்ற கவியரசர் கண்ணதாசன் அவர்களின் பாடல் வரிகளுக்கு கனகச்சிதமாக பொருந்தக் கூடியவர் நமது பெருந்தலைவர் காமராசர் அவர்கள். இவர்தம் ஆட்சிக் காலத்தில் தமிழகம் கல்வியில் அபார வளர்ச்சி பெற்றமையால் இவர் “கல்விக்கண் திறந்த காமராசர்” என்று பெருமையுடன் அழைக்கப் படுகிறார். தனது ஆட்சிக் காலத்தில் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்த காமராசர் அவர்கள் படித்தது ஆறாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே. இவரது கல்வி குறித்த விபரம் கீழ்வருமாறு:
◆ 1908 ம் ஆண்டு திண்ணைப் பள்ளியிலும் ஏனாதி நாயனார் வித்தியாலயத்திலும் கல்வி பயின்றார்.
◆ 1909 ம் ஆண்டு சத்திரிய வித்தியசாலாவில் கல்வி.
◆ 1914 ம் ஆண்டு ஆறாம் வகுப்பு படிக்கையில் கல்வியை நிறுத்திக் கொண்டார்.
காமராசர் அவர்கள் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்காத போதும், தன் நாடு, தன் மக்கள் குறித்து அறிய வேண்டியவை அனைத்தையும் நன்றாகவே அறிந்திருந்தார். இதனால் தான் காமராசர் அவர்கள் படிக்காத மேதை என்றழைக்கப் படுகிறார்.

கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்கு
மாடல்ல மற்றை யவை.
என்ற திருவள்ளுவரின் குறளுக்கு இணங்க, கல்விச் செல்வமே எத்தனைக் காலமானாலும் அழியாத செல்வம் என்பதை நன்குணர்ந்த காமராசர் அவர்கள், அச்செல்வத்தை ஏழைச் சிறார்களும் பெற்று வாழ்வில் முன்னேற வேண்டும் என்று பேராவல் கொண்டார். அதற்கான காமராசரின் திட்டம் தான் இலவச கல்வித் திட்டம்.

இவருக்கு முந்தைய ஆட்சியில் மூடப்பட்ட ஆறாயிரம் பள்ளிகளை மீண்டும் திறந்தார். அது தவிர, மேலும் பனிரெண்டாயிரம் பள்ளிகள் புதிதாக திறக்கப்பட்டன. சிறார்கள் மூன்று மைல் தூரத்திற்கு மேல் நடக்க விடாது, மூன்று மைல் தூரத்திற்கு ஒரு பள்ளி அமைக்கப்பட்டது. ஏற்கனவே இருக்கும் பள்ளிகளில், தேவையான புதிய வசதிகள் செய்யப்பட்டன. பதினோராம் வகுப்பு வரை மாணவர்களுக்கு இலவச கல்வி வழங்கப்பட்டது.

சுவர் இருந்தால் தானே சித்திரம் வரைய முடியும்? வயிறு காய்ந்திருந்தால் படிப்பது எப்படி? இதனால், காமராசர் அவர்கள் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை ஏற்படுத்தினார். பிள்ளைகட்கு உணவுடன் கல்வி வழங்க, பகல் உணவுக்கு வரி போடவும் தயங்கமாட்டேன் என்றவர் காமராசர். இந்த மதிய உணவுத் திட்டத்திற்காக எனது மற்ற பணிகளையும் கூட ஒதுக்கி விட்டு, ஊர் ஊராகச் சென்று பிச்சை எடுக்கவும் தயங்க மாட்டேன் என்றார். பள்ளியில் மதிய உணவுத் திட்டத்தினை உலகெங்கிலும் முதன் முறையாகத் தமிழகத்தில் 1957 ம் ஆண்டு நடைமுறைக்குக் கொண்டுவந்தவர் நம் காமராசர் அவர்கள். இத் திட்ட த்திற்கான உதவி “Care of USA” அமைப்பினரால் வழங்கப்பட்டது.

பள்ளிகளில் சீருடை முறையை அமல் படுத்தியவரும் காமராசர் அவர்கள் தாம். இளம் மனங்களில் சாதி மத பேதங்களை களைந்திட இத்திட்டத்தை அறிவித்து செயல் படுத்தினார்.

ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஏழு சதவிகிதமாக இருந்த கல்வி கற்றோர் விகிதம், காமராசர் அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் 37 சதவிகிதமாக உயர்ந்தது. பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை மட்டுமுயர்த்தினால் போதாது. கல்வியும் தரமானதாக இருத்தல் வேண்டும். இதற்காகப் பள்ளி வேலை நாட்களும் அதிகரிக்கப் பட்டன. இவரது ஆட்சிக் காலத்தில் உருவானது தான் சென்னையிலுள்ள இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் (Indian Institute of Technology (IIT), Madras). மருத்துவம், பொறியியல், விவசாயப் பட்டயப் படிப்பிற்கான கல்வி உதவித் தொகைகள் கிடைக்க வழிவகை செய்தார். இதனால் இக்கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்க்கை எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. இது தவிர உடற்கல்வி கல்லூரிகள், ஆசிரியர் பயிற்சி பள்ளிகள், கல்லூரிகளும் ஆரம்பிக்கப் பட்டன.

கல்வியறிவுடன் பொது அறிவையும் விழிப்புணர்வையும் மாணவர்கள் மட்டுமன்றி பொது மக்களும் வளர்த்துக் கொள்ள ஏதுவாக, கல்விக்கு அளித்த முக்கியத்துவத்தை நூலகங்களுக்கும் வழங்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. தங்களது ஊர்களில் நூலகம் அமைக்க இடம், பொருட்கள், புத்தகங்கள் வழங்கி உதவ மக்கள் ஊக்கப்படுத்தப்பட்டனர். இதன் காரணமாக, 638 பொது நூலகங்களும், 12 மாவட்ட மைய நூலகங்களும் திறக்கப்பட்டன. இத்திட்டம் ஆரம்பிக்கக் காரணமாக இருந்தவரும் காமராசர் அவர்களே.

காமராசரின் குந்தா அணைக்கட்டு திட்டத்தின் சிறப்பையும், அதில் காமராசர் ஐயா அவர்களின் பங்கினையும், பாமர மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் விளக்கத் திரைப்படமாக எடுக்க ஓர் அதிகாரி கருத்து கூற, அதற்கு ஆகும் மூன்று இலட்ச ரூபாய் செலவில், பத்து ஊர்களில் பள்ளிக்கூடம் கட்டி பிள்ளைகட்கு கல்வி வழங்கிடலாம். அரசின் கடமையை, தனிப்பட்ட மனிதனான தனது பெயரில், தானே செய்ததாக ஏன் சொல்ல வேண்டுமெனக் கடிந்து கொண்டவர் காமராசர் அவர்கள்.

காமராசரின் அனுபவ அறிவு எத்துனையோ பட்டப்படிப்பு படித்தவர்களை விட மேலானது. அவர் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்ததில்லை. ஆனால், அவருக்குப் பூகோளம் தெரியும். வெறும் கோடுகளால் எல்லைகளை நிர்ணயித்து, புள்ளிகளால் இடங்களைக் குறிப்பது பூகோளமாகாது என்பது காமராசர் அவர்களின் கருத்து. மக்கள், அவர்களது வாழ்விடம், அவர்தம் வாழ்வாதாரம், அவர்தம் தொழில்முறை இவையனைத்தும்தான் தலைவர் காமராசர் அவர்களைப் பொறுத்தவரை பூகோளம்.

தமிழகத்தில் கால்நடைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கப் பிரதமர் நேரு அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க, அமைச்சர் பக்தவத்சலம் மற்றும் அதிகாரிகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய காமராசர், ஆண்டுக்கு அறுபது என்ற எண்ணிக்கையில் படித்து முடிக்கும் கால்நடை மருத்துவ மாணவர்களை மட்டும் கொண்டு இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த இயலாதென்பதால், பள்ளி இறுதி தேர்ச்சி பெற்ற மாணவர்கட்கு ஓராண்டு கால்நடை அபிவிருத்தி பயிற்சி வழங்கும் திட்டம் அறிவித்தார்.

இதற்கான மையங்கள் தமிழகத்தில் ஓசூர், ஒரத்தநாடு, புதுக்கோட்டை, செட்டிநாடு, அபிஷேகப்பட்டி ஆகிய இடங்களில், கால்நடைப் பண்ணைகளில் கால்நடை அறிவியலின் அடிப்படைகளைப் பயிற்சிகளோடு சொல்லிக் கொடுக்க புதிய படிப்புகள் ஆரம்பிக்கப் பட்டன. கால்நடை பராமரிப்பு, அவற்றின் உடற்கூற்றியல், உடலியல், சுகாதாரம், கால்நடைகளைக் கையாளுதல், நுண்ணுயிரியல் எனக் கால்நடைகள் குறித்த பல்வேறு பொருள்களில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு, கால்நடை ஆய்வாளர்கள் உருவாக்கப்பட்டு, கிராமங்களில் நியமிக்கப் பட்டனர்.

கல்வி வளர்ச்சிக்குத் தனது மேலான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ள இம் மாமனிதர் கல்விக் கண் திறந்தவர் என்பதில் ஐயமேதுமில்லை. தமிழகத்தின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு முன்னோடியாய் விளங்கிய இவர்தம் தன்னலமற்ற சேவையின் பயனை இன்றளவும் நாம் அடைந்து வருகிறோம் என்பதே நிதர்சனமான உண்மை. அவர்தம் பாதம் பணிந்து போற்றுவோம்.

 

— எஸ். வசந்தி.

காமராஜர் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் விருதுநகரில் 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 15 ஆம் நாள் பிறந்தார். அவரது தந்தை பெயர் குமாரசாமி நாடார். தாயார் சிவகாமி அம்மாள் ஆவார். முதலில் காமராஜருக்கு “காமாட்சி” என்று பெயரிட்டார்கள். காமாட்சி என்பது அவர்களின் குல தெய்வமான காமாட்சி அம்மனின் பெயராகும். சிவகாமி அம்மாள் காமராஜரை “ராஜா” என செல்லமாக அழைத்து வந்தார். பின்னர் காமாட்சி மற்றும் ராஜா ஆகிய பெயர்களை இணைத்து காமராஜர் என்றே அழைத்தார்கள்.

1909 ஆம் ஆண்டு காமராஜருக்கு 6 வயது இருக்கும்போதே காமராஜரின் தந்தை குமாரசாமி நாடார் காலமாகிவிட்டார். தந்தையை இழந்த காமராஜர், சில ஆண்டுகளே பள்ளிக்குச் சென்றார். பின்னர் தனது 12 – வது வயதில் படிப்பை நிறுத்த வேண்டிய நிலை உருவாகியது. அதன் பின்னர், ஒரு ஜவுளிக்கடையில் காமராஜர் வேலையைப் பார்த்தார். பின் அவரது தாய் மாமன் மூலம் தொழில் நுணுக்கங்களைக் கற்றுக் கொண்டார்.

1920 ஆம் ஆண்டு, அவர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சி நடத்திய ஒத்துழையாமை இயக்கம் மற்றும் சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தில் தீவிரமாகக் கலந்து கொண்டார். காமராஜர் திருவனந்தபுரம் வந்த நேரத்தில் கேரளாவில் சாதிப் போராட்டங்கள் நடந்தன. இனவேற்றுமைக் கொடுமைகள் நீங்க ஈ.வெ.ரா. பெரியார் வைக்கம் போராட்டத்தை நடத்தினார். காமராஜர் அந்தப் போராட்டத்தை நடத்தினார். காமராஜர் அந்தப் போராட்டத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். கேரளாவில் நடந்த எல்லா சுதந்திரப் போராட்டங்களிலும் கலந்து கொண்டு நாட்டு விடுதலைக்காகப்போராடினார். தனது சொந்த ஊரான விருதுபட்டிக்கு மீண்டும் வந்தார் காமராஜர். காங்கிரஸ் கட்சிப் பணிகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.

1923 ஆம் ஆண்டு நாகபுரி கொடிப்போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டார். அதே ஆண்டு மதுரையில் நடைபெற்ற கள்ளுக்கடை மறியல் போராட்டத்திலும் கலந்து கொண்டார்.

1925 ஆம் ஆண்டு கடலூரிலிருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1926 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் பணிக்காக சத்தியமூர்த்தி – சீனிவாச அய்யங்கார் ஆகியோருடன் பணிபுரிந்தார்.

1927 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் கர்னல் நீல் சிலையை அகற்றும் போராட்டத்தை நடத்த அண்ணல் காந்தியிடம் அனுமதிபெற்றார். போராட்டம் நடைபெறுவதற்குள் அரசாங்கமே நீல் சிலையை அகற்றிவிட்டது.

1930 ஆம் ஆண்டு வேதாரண்யத்தில் நடைபெற்ற உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தில் கலந்து கொண்டார். அதன் காரணமாக அவர் இரண்டாமாண்டு அலிபூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

1931 ஆம் ஆண்டு காந்தி – இர்வின் ஒப்பந்தம் காரணமாக விடுதலைச் செய்யப்பட்டார். இராமநாதபுரத்திலிருந்து சென்னை மாகாணக் காங்கிரஸ் செயற்குழுவிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1933 ஆம் ஆண்டு காமராஜர் மீது விருதுநகர் ‘ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் போலீஸ் ஸ்டேஷன் வெடி குண்டு’ வழக்கு பொய்யாக உருவாக்கப்பட்டது. இந்த வழக்கில் காமராஜர் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

1934 ஆம் ஆண்டு காமராஜரின் உழைப்பால். பொதுத் தேர்தலில் பெருவாரியான வாக்குகளைப்பெற்று காங்கிரஸ் வென்றது.

1936 ஆம ஆண்டு காரைக்குடியில் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் கமிட்டித் தேர்தலில் சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும், காமராஜர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

1937 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டசபை தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் வேட்பாளராக இருந்து வெற்றி பெற்றார்.

1940 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.

1941 ஆம் ஆண்டு யுத்த நிதிக்கு எதிர்ப்புப் பிரச்சாரம் செய்ததால் கைது செய்யப்பட்டு, வேலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். விடுதலைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாகக் காமராஜர் ஈடுபட்டார். இதனாலும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அந்த வேளையில் விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிறையிலிருக்கும் போதே நகராட்சி மன்றத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதால் நகர் மன்றக் கூட்டங்களில் காமராஜர் கலந்து கொள்ளவில்லை.

1942 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் முதல் வாரத்தில் காமராஜ் விடுதலை ஆனார்.

1942 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 16 ஆம் தேதி நகர மன்றக்கூட்டம் நடைபெற்றது. துணைத்தலைவர், கூட்டத்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். அப்போது அங்கு வந்த காமராஜர், “என்னை நகரமன்றத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தது குறித்து மகிழ்ச்சி, எனக்குப்பல முக்கிய பணிகள் இருப்பதால் நான் நகரமன்றத் தலைவர் பதவியிலிருந்து ராஜினாமா செய்கிறேன்”” என்று கூறி தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.

1942 ஆகஸ்ட்டு மாதம் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டார். அமராவதி சிறைச்சாலையில் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை அனுபவித்தார். பின்னர் அவர் வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.

1945 ஆம் ஆண்டு காமராஜர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

1946 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 16 ஆம் நாள் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். பின்னர் அதே ஆண்டு சென்னை சட்ட மன்றத்திற்கும் காமராஜர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட்டு 15 ஆம்நாள் இந்தியா விடுதலை பெற்றது. பண்டித நேருவின் தலைமையில் இடைக்கால அரசு உருவானது. அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர் ஆனார்.

1948 ஆம் ஆண்டு மூன்றாவது முறையாகத் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் ஆனார்.

1950 ஆம் ஆண்டு நான்காவது முறையாகத் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர் ஆனார்.

1954 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 13-ம் நாள் சென்னை மாநிலத்தின் முதலமைச்சர் ஆனார். காமராஜர் முதலமைச்சராக இருந்தபோது பிரதமராக ஜவஹர்லால் நேரு பதவி வகித்தார். அப்போது காங்கிரஸ் கட்சியில் சில பிரச்சனைகள் உருவாகின. எனவே காமராஜர் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலுள்ள மூத்த தலைவர்களும் நீண்ட நாட்கள் பதவி வகிக்கின்றவர்களும், ஆட்சிப் பணியை விட்டு விலகி கட்சிப்பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற திட்டத்தை பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவிடம் கூறினார். இந்தத் திட்டத்தைப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு வரவேற்று ஆதரித்தார்; மிகவும் பாராட்டினார்; உலகத்திலுள்ள நாளிதழ்களெல்லாம் பெருந்தலைவர் காமராஜரின் இந்தத் திட்டத்தைப் பாராட்டின. மூத்த தலைவர்கள் பதவி விலகும் திட்டத்தை “காமராஜர் திட்டம்” என்றே அழைத்தார்கள். இதனை ‘கே பிளான்’ என்றே கூறினார்கள்.

1963 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2 ஆம் தேதி, தான் கொண்டுவந்த திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதற்காக பெருந்தலைவர் காமராஜர் முதலமைச்சர் பதவியிலிருந்து விலகினார். காமராஜரின் இந்தத் துணிச்சலான செயலைக் கண்டு உலகமே பாராட்டியது.

1964 ஆம் ஆண்டு புவனேஸ்வரத்தில் அகில இந்திய காங்கிரஸ் மாநாடு நடைபெற்றது. அந்த மாநாட்டிற்குப் பின்பு காமராஜரை ‘காலாகாந்தி’ (கருப்புக் காந்தி) என்றே அழைத்தார்கள். காந்திஜியின் மறு அவதாரமாக் கருதினார்கள்.

1965 ஆம் ஆண்டு பிரதமர் பதிவியில் இருக்கும்போதே ஜவஹர்லால் நேரு காலமானார். அவருக்கப் பின் யாரைப் பிரதமராக்குவது என்று பல கேள்விகள் எழுந்தது. தனது அரசியல் ஞானத்தால், போட்டியின்றி பிரதமரை தேர்ந்தெடுக்கும் வகையில் லால்பகதூர் சாஸ்திரியை பாரதப் பிரதமராக தேர்ந்தெடுக்க வழி செய்தார். அதனால் இவரை ராஜதந்திரி என்றே அனைவரும் புகழ்ந்தார்கள். ரஷியாவிற்குச் சுற்றுப்பயணம் சென்ற பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி அங்குக் காலமானதால் மீண்டும் பிரதமர் யார் என்ற கேள்வி எழுந்தது. அந்தநிலையில் பிரதமர் இந்திரா காந்திக்கும், மொரார்ஜிதேசாய்க்கும் இடையில் சமாதானத்தை உருவாக்கப் பெரும் முயற்சி எடுத்தார் காமராஜர். போட்டியிலிருந்து விலக மொரார்ஜிதேசாய் மறுத்துவிட்டதால் இந்திரா காந்தியைப் பிரதமராக்க, கடுமையாக உழைத்தார். இந்திராகாந்தியைப் பிரதமராக்கிக் காட்டினார். இதனால் பெருந்தலைவர் காமராஜரை “கிங் மேக்கர்” (மன்னர்களை உருவாக்குபவர்) என்றே அழைத்தார்கள்.

1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 2ஆம் தேதி காந்தி பிறந்த நன்னாளில் காமராஜர் இந்த உலகை விட்டுப் பிரிந்தார்.

ஷைலஜா, பெங்களூர்

கர்மம் எனில் செயல்.செயல்வீரராக வாழ்ந்துகாட்டிச்சென்றவர் அந்த உன்னத மனிதர்! அதனால்தான் கர்மவீரர் என்று போற்றப்படுகிறார்.

சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிய அரியவாம்

சொல்லிய வண்ணம் செயல்

எனும் வள்ளுவரின் வாக்குபோல சொல்லியவண்ணம் வாழ்ந்து காட்டியவராம் காமராஜர்!

மக்களுக்காக வாழ்ந்த மாமனிதரைப் பற்றிச் சொல்ல நிறைய இருக்கிறது.ஆயிரத்தில் ஒருவரின் பெருமையை வெறும் ஆயிரம் சொற்களில் அடக்க முடியாதுதான்!

பெருந்தலைவர் காமராஜர் ஆண்ட காலத்தைத் தமிழ்நாட்டின் பொற்காலம் என்பார்கள்.

கர்மவீரர், கருப்புக்காந்தி, ராஜதந்திரி, படிக்காத மேதை, பாரத ரத்னா, கிங் மேக்கர், ஏழைப் பங்காளன் என்று மக்களால் போற்றப்படுபவர் கர்மவீரர் காமராஜ்!

நாடறிந்த நல்லதொரு தலைவர் காமராஜ்! தனக்கென வாழாமல் நாட்டிற்கென வாழ்ந்த தனி மனிதர்! ஆம் முதலில் அவர் மனிதர் தான்! அவரின் மனிதாபிமானம் போற்றுதற்குரியது.

அந்த காலத்தில் அவர் கலந்துகொள்ளும் நிகழ்ச்சிகளில் மற்றும் பொதுக்கூட்டங்களில் மக்களோ தொண்டர்களோ காலணா அரையணா ஓரணா என்று கொடுப்பார்கள் அதைவாங்கி சட்டைப்பையில்போட்டுக்கொள்வார் காமராஜர்! ஐந்து பத்துரூபாயாக சேர்ந்ததும் அதை அப்படியே நண்பர்’இந்து’ கஸ்தூரிரங்கனிடம் கொடுத்துவிடுவார்

ஒருமுறை’ இந்து’ கஸ்தூரிரங்கன் அவர்களுக்கு உட;ல்நிலை மோசமாகிவிட்டது

காமராஜரை அழைத்து,” சாகும்போது கடன்காரராக சாக விரும்பவில்லை உம்முடைய பணத்தை உம்மிடமே ஒப்படைக்கிறேன்” என்றார்.

பெருந்தலைவரோ,”அப்படி ஏதும் நடக்காது நீங்கள் கவலைப்படவேண்டாம் இந்தப்பணத்திற்காகத்தான் என்னைவரசொல்லி இருக்கிறீர்கள் என்றால் நான் வந்தே இருந்திருக்கமாட்டேன்” என்றார்
.
“சரி..எத்தனைவருடம் என்றாவது ஞாபகத்தில் இருக்கிறதா?”கஸ்துரிரங்கன் இப்படிக்கேட்கவும்,”அதெல்லாம் எனக்குத்தெரியாது”என்றார் காமராஜர். ஆனால் கஸ்தூரிரங்கனின் வீட்டில் உள்ளவர்கள் தேதிவாரியாக குறித்துவைத்திருந்தபடியால் அவர்களிடம்,”எனக்கு ஏதாவது ஒன்று நேர்ந்துவிட்டால் பணத்தை காமராஜரிடம் ஒப்படைத்துவிடுங்கள்” என்று கஸ்தூரிரங்கன் கூறினாலும் காமராஜரின் நினைப்பைப்போலவே கஸ்தூரிரங்கன்குணமாகிவிட்டார்.

மறுபடி இருவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது,”உம் தொகையை பெற்றுக்கொள்ளலாமே?’ என்ற கஸ்தூரி ரங்கனிடம்.”எனக்கு எதற்கு? அது மக்கள் பணம். ஆனால் ஒரு இடம் வாங்க நினைத்திருக்கிறேன் அதை செய்யுங்கள்” என்று காமராஜ் சொல்லவும் இந்தமட்டில் இடம் வாங்க சம்மதித்தாரே என பெரிய நிலத்தை விலைபேசி வாங்கிவிட்டார்.

பத்திரப்பதிவுக்கு தன் பெயரைப்போட இருந்த கஸ்தூரிரங்கனைப்பார்த்து பெருந்தலைவர் அலறி விட்டார்,”மக்கள் கொடுத்த காசு , அது பொதுச்சொத்து. எனக்கெதற்கு காசுபணம் சொத்து எல்லாம்?” என்றார்.

கட்சியின் பெயரில்பத்திரப்பதிவு செய்யப்பட்ட அந்த இடம் தான் இன்று தேனாம்பேட்டை காங்கிரஸ் கட்சி மைதானமும், பெரிய காமராஜர் அரங்கமும்.

அதிகம் படிக்காத பெருந்தலைவர் காமராஜர் கல்விக்குச் செய்த சாதனைகள் எண்ணிலடங்காதவைகளாகும். ஏழை, எளியவர், உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தோர், ஆக எல்லோருக்கும் கல்வி-இலவசக் கல்வி – பட்டி, தொட்டிகளில் எல்லாம் பள்ளிக்கூடங்கள் – இலவச மதிய உணவுச் சீருடைகள், இப்படிப் பலதிட்டங்களைத் தீட்டி அமுல்படுத்தினார் காமராஜர். தமிழகத்தில் கல்விச் செல்வம் பெருகியது.

கல்விக் கேள்விகளில் மட்டும் சிறந்து விளங்கினால் போதாது, நாட்டிலே பஞ்சம், பசி, வேலையில்லாத் திண்டாட்டங்கள் விலகவேண்டுமே என சிந்தித்தார் காமராஜர். அதற்கென திட்டங்கள் தீட்டினார். நாட்டிலே புதுப் புதுத் தொழிற்சாலைகளை நிறுவச்செய்தார். தொழிற்கல்விக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.

இன்றைக்கு மதுவிலக்கு அமுலுக்கு வர பலர் போராடுவதாக சொல்கிறார்கள், ஆனால் அன்றைக்கு பெற்ற தாய் இறந்தபோது கூட கண் கலங்காத காமராஜர், மனம் நொந்து கண்ணீர் விட்டது தமிழகத்தில் மதுக்கடைகள் திறக்கப்பட்ட போதுதான்

ஆங்கிலம், இந்தி, மலையாளம், தெலுங்கு ஆகிய மொழிகளில் பேசுவார்.

பெரியார் அவரின் தொண்டர்களின் குழந்தைக்கு நல்ல பெயர் வைக்கவேண்டும் எனில் காமராஜர்னுதான் வைப்பார்.
ஜீவா தனது மரணப்படுக்கையில் சொன்ன கடைசி வார்த்தை “காமராஜர்க்கு போன் போடு” என்பதுதான்.

அவரளவுக்குச் சுருக்கமாக யாராலும் பேச முடியாது. உ.பி-யில் ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில். ஐம்பதுகேள்விகளுக்கு ஏழு நிமிடத்தில் பதில் சொன்னாராம். இரண்டரை மணி நேரத்தில் எட்டு ஊர்களில் கூட்டம் பேசியிருக்கிறார்.

உழைத்துவாழ்வதையும், எளிமையோடு இருக்கவேண்டியதையும், நாட்டுப்பற்றோடும் ஒற்றுமையோடும் வாழவேண்டியதை தன் பேச்சில் குறிப்பிடுவார் காமராஜர்.

ஒன்பது ஆண்டுகள் முதல் அமைச்சர், பல ஆண்டுகள் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவராக இருந்த அவர், இறக்கும்போது மிச்சம் இருந்தது பத்து கதர் வேஷ்டிகள், சட்டைகள் மற்றும் நூறு ரூபாய்க்கும் குறைவான பணம்!

இன்ஃப்ளூயன்சா காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு இருந்த காமராஜருக்கு 1975 அக்டோபர் 2-ம் தேதி உடல்நிலை அதிகம் பாதிக்க ஆரம்பித்தது,

டாக்டர் அண்ணாமலைக்கு அவரே போன் செய்துவிட்டு, ‘டாக்டர் வந்தா எழுப்பு… விளக்கை அணைச்சிட்டுப் போ’ என்றார். அதுவே அவர் கடைசியாகச் சொன்ன வார்த்தை.

டாக்டர் வரும்போது காமராஜர் அணைந்துவிட்டார்!

**************************************************************************************************************

— வில்லவன்கோதை.

தமிழகத்தின் தென்பகுதி …
வணிகச்சந்தைக்குப் பெயர் பெற்ற விருதுநகர்…
ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து மூன்று, ஜூலை பதினைந்து …

மிகமிகத் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச்சார்ந்த ஒரு சாமான்ய குடும்பத்தில் பிறக்கிறது ஓர் அபூர்வக்குழந்தை. பிற்காலத்தில் காங்கிரஸ் பேரியக்கத்துக்கும் இந்தத் தமிழ் மண்ணுக்கும் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டு, வரலாற்று ஏடுகளில் தன்னை எழுதிக்கொள்ளப்போகிறது என்ற தகவலை அன்று எந்தச்சோதிடனும் கணித்திருக்க முடியாது.

குலதெய்வம் காமாட்சியின் திருப்பெயரை குழந்தைக்குச் சூட்டுகிறது அந்தக்குடும்பம். தாயார் சிவகாமிஅம்மாளோ மகனை ராசா ராசா என்று செல்லமாக அழைக்கிறார். காலப்போக்கில் காமாட்சி என்ற திருப்பெயர் காமராசாவாகிறது.

விருதுநகர் சத்திரிய வித்யாலயாவில் சேர்க்கப்பட்ட காமராஜ் ஆறாம் வகுப்புக்குமேல் வாசிக்க முடியாமற் போயிற்று. இளம்வயதிலேயே தந்தையை இழக்கிறார். பள்ளிப்படிப்பில்லாதபோது வியாபாரம் பழக தாய்மாமன் நடத்திய துணிக்கடைக்கு அனுப்பப்படுகிறார். அதையும் கடந்து அடுத்தடுத்து குறுக்கிட்ட எந்தவேலைகளும் அவருக்கு நிலைக்காமற் போயிற்று.

தேசமே வெள்ளையர் ஆதிக்கத்தில் அடிமையுற்றிருந்த காலம். நாடெங்கும் விடுதலைவேட்கை புயலாக வீசிற்று. தேசப்பிதா காந்தியின் தென்னிந்திய வருகை காமராஜரின் வாழ்வில் திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திற்று. அண்ணலின் விருப்பத்திற்கிணங்க கதராடைகளை அணியத் துவங்குகிறார் காமராஜர்.தமிழகக் காங்கிரஸ் தலைவர்களின் சூறாவளிப்பிரச்சாரம் காமராஜரின் அரசியல் வாழ்வுக்கு அடிகோலுகிறது. தீரர் திருமயம் சத்தியமூர்த்தியின் எழுச்சிமிக்க உரைகள் காமராஜரை அவர்காலடியில் கொண்டுசேர்க்கிறது.

பதினாறு பதினேழு வயதிலேயே அவரது முழுநேர அரசியல்வாழ்வு தொடங்கிவிட்டது. தொடர்ந்து போராட்டங்கள் சத்யாகிரகங்கள். தொள்ளாயிரத்து முப்பதிலிருந்து நாற்பத்தியேழுவரை மாறிமாறி சிறைவாசம். விருதுநகரில் காமராஜர் ஒரு தவிர்க்கஇயலாத அடையாளமாகிறார்.

நாற்பத்தியேழில் தேசம் விடுதலையுற்றபோது அந்த ஆனந்தத்தைக் கொண்டாட அவரது தலைவர் சத்யமூர்த்தி இல்லை. ஓடோடிச்சென்று அவர்வீட்டு வாயிலில் தேசியக்கொடியை ஏற்றி சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடுகிறார்.

மூதறிஞர் ராஜாஜி முதல்வராகிறார். ஐம்பத்துமூன்றில் ராஜாஜியின் குலக்கல்வித்திட்டத்திற்கேற்பட்ட பேரெதிர்ப்பு காமராஜரை தமிழ்நாட்டின் முதல்வராக்குகிறது.

எட்டே எட்டு அமைச்சர்கள்!
தன்னையெதிர்த்து ராஜாஜியின் நல்லாசியுடன் போட்டியிட்ட சி. சுப்ரமணியம் அவர்களையும் அவரது சகாவான பக்தவசலம் அவர்களையும் தன் அமைச்சரவையில் அரவணைத்துக்கொள்கிறார்.

அதுமட்டுமல்ல. தேர்தலில் காங்கிரசையே எதிர்த்துப் போட்டிட்டு திமுகவின் ஆதரவோடு வெற்றிபெற்ற காங்கிரஸ்கார்களான ராமசாமிப்படையாச்சி , மாணிக்கவேலு இருவரையும்கூட அமைச்சர்களாக்கி அரசுக்கும் கட்சிக்குமான இடர்களைக் களைகிறார். பரமேஸ்வரன் என்ற தாழ்த்தப்பட்டவருக்கு அறநிலையத்துறையைக் கொடுத்து தனக்கிருந்த பகுத்தறிவையும் ராஜதந்திரத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

தமிழ் ஆங்கிலம் இந்தி மட்டுமின்றி வேறு சில மொழிகளையும் அவர் அறிந்திருந்தார். பள்ளிக்கல்வி அவருக்கு கிட்டாமற் போனாலும் படிக்கவேண்டிய நூல்களை படிக்கத்தவறியதில்லை. எப்போதும் கற்றவர்களை தன்னோடு சோர்த்துக்கொண்டது அவரது வெற்றியின் ரகசியம் என்றே கருதுகிறேன்.

புதிய ஐந்தாட்டுக்கான திட்டங்கள் வரையப்பட்டன .
காமராஜர் தமிழக காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் தன்னிகரற்ற தலைவராக விளங்கினார். மத்தியிலும் அவர் கட்சியே ஆட்சியில் இருந்ததால் ஐந்தாண்டுத்திட்டங்களில் தமிழகத்தின் பங்கு கணிசமாக அதிகரித்தது.

விவசாயத்துக்குப் பெரிதும் முக்கியத்துவம் அளித்த மத்தியஆட்சியில் தமிழகத்தில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட நீர்ப்பாசனத்திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. தொழில்துறையில் இன்றும் சீராக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் நீர்மின்திட்டங்கள் பெரும்பாலான பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அவர் காலத்தில் ஏற்பட்டவை.

ஆட்சி அதிகாரங்கள் கட்சிக்குக்கிடைத்தபோது அரசு எந்திரங்களை முடிக்கிவிடக் காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் தலைவர்கள் எல்லாம் அரசில் பங்கேற்கிறார்கள். அதேசமயம் தேசவிடுதலைக்குக் காரணமாய் இருந்த காங்கிரஸ் இயக்கம் தனிமைப்படுகிறது. ஆட்சிக்கட்டிலில் இளைஞர்களுக்கு வழிவிட்டு முதியவர்கள் கட்சியைக்காக்க தயாராகவேண்டுமென்ற திட்டத்தை முன்வைக்கிறார் காமராஜர்.

காமராஜர் எல்லாருக்கும் முன்மாதிரியாக முதன்மந்திரி பொறுப்பில் இருந்து விலகி வழிகாட்டுகிறார். அறுபத்திமூன்றில் ஏற்பட்ட அத்தகைய சிந்தனை கே – ப்ளான் என்று அரசியல் நோக்கர்களால் பெரிதும் பேசப்பட்டது.

அறுபத்திநான்கில் பண்டிதநேரு மரணமுற்றபோதும் அறுபத்தியாறில் லால்பகதூர் மறைந்தபோதும் சரியான காய்களை நகர்த்திக் காங்கிரசின் சிக்கலைத் தவிர்த்தவர் பெருந்தலைவரே.

தமிழகம் முழுதும் வீசத்தொடங்கிய திராவிடக்காற்று காமராஜரையும் விட்டுவைக்கவில்லை. அறுபத்தியேழு சட்டமன்றத்தேர்தலில் திமுகவின் மேடைப்பேச்சும் சாதீயக்கட்டமைப்புகளும் பெருந்தலைவரைத் தோற்கடிக்கிறது

அடுத்து நேருவின் மகளோடு ஏற்பட்ட மனக்கசப்பு சிண்டிகேட் காங்கிரஸ் என்ற தனிக்கட்சி தோன்றுதர்க்குக் காரணமாகிறது. எழுபத்தைந்தில் இந்திராகாந்திக்கு நெருக்கடி ஏற்பட்டபோது அவர் பிகடனப்படுத்திய நெருக்கடி நிலை தேசத்தையே அதிர்வுக்குள்ளாக்குகிறது. தேசியத்தலைவர்கள் அத்தனைபேரும் இரவோடுஇரவாகச் சிறைப்படுத்தப் படுகின்றனர். காமராஜர் மனமுறிந்து போகிறார்

வரப்போகும் விடுதலை நாளில் எல்லாம் சரியாகுமென்று நம்பிய அவர் ஆச்சாரிய க்ருபளானியும் கைதானபோது அதிர்ச்சிக்குள்ளானார்

அதே ஆண்டு அக்டோபர் இரண்டில் காந்தி பிறந்தநாளன்று இந்தக் கருப்பு காந்தி விடைபெறுகிறார்.

காங்கிரஸ் பேரியக்கம் தமிழகத்தில் திராவிடக்கட்சிகளிடம் ஆட்சியைப் பறிகொடுத்து ஏறத்தாழ ஐம்பது வருடங்களுக்குமேல் கடந்து விட்டது. அந்தக் கட்சியின் தலைவர் காமராஜரோ இந்த மண்ணில் மறைந்து நாற்பது வருடங்கள் ஓடிவிட்டது. இந்த நிலையிலும் காமராஜரின் பொற்காகல ஆட்சியை மீண்டும் கொண்டுவருவோம் என்ற சிந்தனையை இன்றையக்கட்சிகள் வாக்குறுதியாகச் பேசுவதும் அதையும் இன்றையதலைமுறை கனவுகளாக எதிர்நோக்குவதும் அத்தனை இயல்பாக நிகழக்கூடியதல்ல. அதற்கான காரணங்கள் என்னவாக இருக்க முடியும்.

தென்னிந்தியாவைப் பொறுத்தவரை காலங்காலமாக மாறிமாறி ஆண்டு வந்தவர்கள் குறுநிலமன்னர்கள். அவர்கள் காலங்களில் எப்போதோ சிலசமயம் பொற்கால ஆட்சி நிகழ்ந்ததாக வரலாறு பேசுகிறது. தம்மக்களுக்குத் தேவையான சகல வசதிகளையும் செய்துகொடுத்த எந்தக்குறுநிலமன்னனும் தம்குடிமக்களுக்குக் கல்வியைப் போதித்ததாக வரலாறு இல்லை.

அவர்களுக்குப்பிறகு வந்த ஆங்கிலேயர் இந்தநாட்டின் சகல வளங்களையும் மாறிமாறிச் சுரண்டினர். இருந்தபோதும் அவர்களுடைய தேவைக்காக அவர்களுடைய நிர்வாக வசதிக்காக இந்தத்தேசத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்ட கட்டமைப்புகள் நவீன திட்டங்கள் நமக்கு முதன்முதலாக அறிமுகமாயிற்று. அவற்றில் அவர்கள் அறிமுகப்படுத்திய கல்வி முதன்மையானது.

வெள்ளையரின் கொள்ளையில் சிதறிக்கிடந்த இந்த மண்ணைச்சீரமைத்துத் தான் பயிலாத கல்வியின் ருசியை எப்பாடு பட்டாயினும் எம்மக்களுக்குக் காட்டிவிட்டால் இந்தத்தேசம் எப்படியும் முன்னுக்கு வந்துவிடக்கூடுமென்று காமராஜர் நம்பினார். முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றவுடன் ராஜாஜியின் கல்விக்கொள்கையால் மூடப்பெற்ற ஏழாயிரம் பள்ளிகளைத் திறந்து மேலும் இருபத்தேழாயிரம் பள்ளிகளைத் திறக்க உத்தரவிட்டார்.

தமிழகமெங்கும் பள்ளிகள் பரவலாகத் திறக்கப்பட்டு விட்டாலும் மாணவர் சேர்க்கை உயர்ந்துவிடவில்லை. அறுபதுகளில் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்வு இந்தச் சிக்கலை எளிதில் விடுவிக்கிறது.

ஒருமுறை பொதுநிகழ்ச்சியொன்றில் கலந்துகொண்டு தன் சகாவான தொழிலமைச்சர் வெங்கட்ராமனுடன் திரும்பிக்கொண்டிருந்தார். இடையே குறுக்கிட்ட ரயில்வே க்ராசிங்கில் அவர்கள் காத்திருக்க நேரிட்டது. அப்போது ஒரு சிறுவன் கையில்குச்சியுடன் நின்றிருந்தான்.

‘’ தம்பி நீ பள்ளிகொடம் போவலியா…ஓங்க ஊர்லதான் சர்க்கார் பள்ளிக்கொடம் தொறந்திருக்காங்களே ‘’

அவன் தோளைப்பிடித்து அன்பாக வினவுகிறார் காமராஜ்.

‘’ நான் பள்ளிக்கொடம் போனா சோத்துக்கு என்னய்யா பண்ணுவன்? ரெண்டு மாடுமேச்சா ஒருவேள சோறாவது கெடைக்கும்,‘’ என்றவாறே மெல்ல நகர்கிறான் அந்தச் சிறுவன்.

காமராஜரின் முகம் மாறுகிறது.

‘’ அவன் சொல்றதும் ஞாயந்தாண்ணே… இந்தப் பிள்ளைகளுக்கு ஒருவேளை சோறுபோட்டா எப்படியும் படிப்போட ருசியை காட்டில்லாம். வெங்கட்ராமன் அதுக்கு ஒரு திட்டம் வேணுமிண்ணே. ‘’

வெங்கட்ராமன் மெல்லிதாகப் புன்னகைக்கிறார். முதலமைச்சரின் இந்தச் சிந்தனை சிறுபிள்ளைத்தனமானது என்று அவர் கருதியிருக்கக்கூடும். சென்னை ஆயிரம்விளக்குப் பகுதியில் இதுபோன்றதொரு திட்டம் நீதிக்கட்சிகாலத்தில் தொடங்கி நடத்தப்பட்டது அவர் நினைவுக்கு வந்தது

ஆனால் தமிழ்நாடு முழுதுமா?

அவருக்குச் சாத்தியம் என்று தோன்றவில்லை.

‘’ ஸ்ட்டேட் முழுதுமா நாட் பாசிபிள். சட்டத்ல எட்டமில்ல சார் ‘’

அவசரம் அவசரமாகக் குறுக்கிட்டார் உடன்வந்த ஒர்உயரதிகாரி.

‘’ என்னண்ணே. நான் புள்ளைங்களுக்குச் சோறுபோடனுமிண்ணு சொல்றேன். நீ சட்டம் பேசிறியே. சட்டத்த யாருபோட்டா. யாருக்காகப் போட்டீங்க. செய்யரத்துக்கான வழிய பாருண்ணேன். ’’

கண்கள் சிவக்க பொரிந்து தள்ளுகிறார் காமராஜர்.

அடுத்தச் சில வாரங்களில் ஒருசில பள்ளிகளில் அவசரம் அவசரமாகத் துவக்கப்பெற்ற மதிய உணவுத்திட்டம் மெல்லமெல்ல விரிவாக்கப்பட்டுப் பரவலாகத் தமிழகம் முழுதும் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அடுத்தடுத்து வந்த ஆட்சிகளும் இந்தத் திட்டத்தைப் பல்வேறு வடிவங்களில் விரிவாக்கி சத்துணவு திட்டமென்று செயல்படுத்திவருகிறது. தமிழ்நாட்டு குழந்தைகளின் கல்விக்கு இருந்த இடையூறை நீக்கி படிப்பில் ருசி காட்டியவர் காமராஜரே.

வெறும் ஏழு விழுக்காடாக இருந்த மாணவர் வருகை அவர் காலத்தில்தான் முப்பத்தேழு விழுக்காடாயிற்று. பள்ளிகளின் வேலைநாட்கள் நூற்றுயெண்பதிலிருந்து இருநூறாக உயர்த்தப்பட்டதும் அவருடைய காலத்தில்தான். அனைத்து தொடக்கப்பள்ளி, உயர்நிலைப்பள்ளி ஆசிரியர்க்கு ஓய்வூதியம் கிடைக்க வழிசெய்தவர் காமராஜரே.

அவர் முதல்வரான பிறகு அரசு விருந்தினராக அயல்தேசத்திலிருந்து வந்த பெண்மணி ஒருவர் காமராஜரிடம் எழுப்பிய வினா இப்போது நினைவுக்கு வருகிறது.

‘’நீங்கள் ஏன் இன்னும் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை? ‘’

‘’ மேடம் எங்கதேசத்தில் திருமண வயதுக்குவந்த பெருவாரியான சகோதரிகளுகளுக்கே இன்னமும் திருமணம் ஆகாமலிருக்கு. ‘’

பெருந்தலைவரின் பதில் அந்த அம்மையார் சற்றும் எதிர்பாராதது. இந்த மண்ணின் மக்களோடு இந்தமனிதர் எத்தனை கலந்து நிற்கிறார் என்றுணர்ந்து நெகிழ்ந்து போகிறார்.

அண்ணல் காந்தியின் வாழ்வியலை முழுமையாக கடைபிடித்தவர் காமராஜ். அதேசமயம் பண்டித நேருவின் உலகளாவிய விருப்பங்கள் இந்ததேசத்து மக்களுக்கு கிடைக்கவேண்டுமென கருதியவர் .

காமராஜரின் கால்த்தடங்கள் படாத சிற்றூர்கள் தமிழகத்தில் இல்லையென்றே சொல்லலாம்.
வெயில் புயல் மழை …..
வேட்டியைத் தூக்கிப்பிடித்து நடை நடை நடைதான்.

ஒவ்வொன்றையும் நேரில் ஆய்வுசெய்து காரியத்தை முடித்த தலைவர் காமராஜ். அவரைப்பொறுத்தவரைச் சட்டங்கள் மக்களுக்காகவே. சட்டத்தின் வரைவுகளை வெறுமனே சொல்லி அவர்களுக்குக் கிடைக்கவேண்டிய நலன்களை எவரும் தடுத்துவிடக்கூடாதென்பதில் உறுதியாக நின்றார். அவரது வாழ்வில் ஒவ்வொரு தருணங்களிலும் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் இதைத்தான் பறைசாற்றுகின்றன.

இன்னொருமுறை அவருடைய சகோதரிபேரன் கனகவேல் மருத்துவக் கல்லூரி ஒன்றில் சேருவதற்குத் தாத்தாவின் பரிந்துரைக்கு வந்திருந்தார்.

‘’கனகவேலு ! மெடிக்கல் காலேஜில சேர சர்க்கார் கமிட்டில்லாம் வெச்சிருக்கு. அத அவுங்கதாண்ணே முடிவு பண்ணணும். ஒனக்கு தகுதி இருந்தா நிச்சியம் கெடைக்கும். இல்லேண்ணா கோயமுத்தூர்ல அக்ரில சேந்துக்க ‘’

தங்கள் தலைவரின் இந்தப்பதில் சூழ்ந்திருந்தோர்க்குப் பெருவியப்பைத் தந்தது. இதே தலைவரின் இன்னொரு செயல் …

தஞ்சை மாவட்டத்திலோ கோவையிலோ சுற்றுப்பயணம் மேற் கொண்டபோது மருத்துவக்கல்லூரி பரிந்துரைக்கான விண்ணப்பம் ஒன்று அவர் பார்வைக்கு வருகிறது.

மருத்துவக்கல்லூரியில் சேருவதென்பது அன்று பிராமணர்களுக்கே உரியதாயிருந்தது. முன்னதாக நீதிக்கட்சி ஆட்சியில்தான் விண்ணப்பத்தில் அந்தப்பகுதி நீக்கப்பட்டதைப் படித்திருக்கிறேன். விண்ணப்பத்தைப் புரட்டிப்பார்த்த காமராஜர் கையெழுத்திட்டு கொடுக்கிறார்

இதுபற்றி வினவியபோது, ‘’ கீழ பாத்தில்ல… அவுங்கப்பன் கைநாட்டு வச்சிருக்காண்ணே. அது போதாதா” என்றவாறே நடக்கிறார் தலைவர்.

உறவுகளில் இருந்து எத்தனை விலகி மக்களை நெருங்கியவர் காமராஜ். தன்னுடைய நெடும் பயணத்தில் உற்றார் உறவினருக்கு ஒருபோதும் இடமில்லை என்பதில் உறுதியாயிருந்தவர். வயது முதிர்ந்த பெற்றதாயைக் கூடத் தன்னோடு இணைத்துக்கொள்ளாமல் ஒர் எளிமையான வாழ்க்கைக்குப் பழக்கியவர் காமராஜ்.

தமிழர்தம் கம்பீரத்துக்கு அடையாளமாக திகழ்ந்த காமராஜரின் கடைசிக்காலம் அத்தனை சுவாரஸ்யமானாக இல்லை. கப்பலோட்டிய தமிழன், வா உ சியின் கடைசி நாட்கள்தாம் என் நினைவுக்கு வருகிறது.

பத்தாண்டுகளுக்குக்குமேலாக காங்கிரஸ்கட்சிக்கு தலைவரகவும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தமிழ்நாட்டுக்கு முதலமைச்சராகவும் இருந்த காமராஜ் உயிர் பிரிந்தபோது அவர் கையில் இருந்ததென்னவோ நூற்று அறுபது ரூபாய்தானாம். அசையும் சொத்துக்களையோ அசையா சொத்துக்களையோ அவர் விட்டுச்செல்லவில்லை. தனக்கென நேரடியான எந்த உறவுகளையும் அவர் ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. நம்புங்கள்.

இப்படியொரு தன்னலமற்ற அரசியல் தலைவர் இனி காண்பதற்கு கிடைப்பாரா? அரசியல்வாதிக்கான அர்த்தம் அவரோடு போய்விட்டதாகவே கருதுகிறேன்.

காந்திக்கப்பறம் காமராஜ் என்றுதானே இன்னமும் தமிழ்நாட்டில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.