Tag: சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினிய உள்ளங்களே !

அன்பிற்கோர் திருநாளாம் நத்தார் தினத்திலே இம்மடலின் வாயிலாக கனத்த இதயத்துடன் உங்களுடன் மனம் திறக்கிறேன்.

இப்புனித நாளிலே கனத்த உள்ளத்துடன் மறைந்த இயக்குனர் சிகரம் கே.பி அவர்களின் மறைவுக்கான இரங்கல்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

சினிமா என்பது வெறும் ஆடம்பரப் பொழுது போக்குக்கான ஒரு ஊடகம் அல்ல அது வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களை எமக்குப் புலப்படுத்தும் ஒரு ஜனரஞ்சகமான ஊடகம் எனும் உண்மையை ஆழமாகப் புரிய வைத்தவர் இயக்குனர் சிகரம் கே.பி.

2010ம் ஆண்டு என எண்ணுகிறேன் எனது நூலான “தீஞ்சுவைத் திருக்குறள் கதைகள் ” நூலை சென்னைப் புத்தக விழாவில் வெளியிட்டு வைத்தவர் ஜயா கே.பி அவர்கள்.

எனது சார்பில் அவ்விழாவில் எனக்காக கலந்து கொண்ட எனது மாமனார்(மனைவியின் தந்தை) அவர்களை கெளரவித்து பூந்துவாலை போர்த்தினார் இவ்வுயர்ந்த மனிதர்.

அவ்விழாவில் துரதிருஷ்ட வசமாகக் கலந்து கொள்ள முடியாததினால் மறுமுறை சென்னை வந்த போது அவரைச் சந்தித்து எனது அன்பான நன்றிகளைத் தெரிவித்து அவரது ஆசிகளைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக அவரைச் சந்தித்த போதுதான் நான் அவரை முதன்முறையாகச் சந்தித்தேன்.

மிகவும் எளிமையான ஒரு மனிதர் தான் ஒரு இயக்குனர் சிகரம் என்று எவ்விதமான பெருமையும் கொள்ளாது விலாசமேயற்ற ஒரு எளிய எழுத்தாளனை அன்புடன் வரவேற்று உபசரித்த ஓர் உயர்ந்த உள்ளத்தின் சொந்தக்காரர்.

எனது மனைவியின் ஆர்வ மிகுந்த பல கேள்விகளுக்கு பொறுமையுடன் ஆழமிக்க கருத்துக்களை பதிலாகத் தந்த ஒரு பண்பாளர் ஜயா கே.பி அவர்கள்.

ஒரு மனிதன் எத்தனை செல்வம் சேமித்தான் என்பது பெருமையல்ல அவனால் எத்தனை பேருடைய வாழ்வில் நேர்மறையான மார்றங்கள் நிகழ்ந்தன என்பதுவே முக்கியம்.

இவ்வரிய உயர்ந்த அற்புத கலைஞனினால் திரைவானில் உதித்து இன்றும் மிளிர்ந்து கொண்டிருக்கும் கலை நட்சத்திரங்கள் எத்தனை, எத்தனை ?

அன்னாரின் மறைவுக்காக அவரது குடும்பத்தினருக்கும், அவ்ரை இழந்து தவிக்கும் தமிழக திரையுலக உறவுகளுக்கும், அவ்ரால் பண்படுத்தப்பட்டு வளர்க்கப்பட்ட உன்னதக் கலைஞர்களுக்கும் எனது ஆழ்ந்த அனுதாபங்களைத் தெரிவிப்பதோடு அவர் ஆத்மசாந்திக்காக அனவர்க்கும் பொதுவான இறையின் பாதம் பணிந்து வேண்டுகிறேன்

—

திரையுலக வானில் ஒரு விடிவெள்ளி

திரும்பப் பெறமுடியாத நவரத்தினம்

இயக்குனர்களின் சிகரமாய்த் திகழ்ந்த

இனிய எம் கே.பி ஜயா மறைந்தாரா ?

—

மலையொன்று சரிந்ததினால் இன்று

மனங்கள் பல புதைந்தன துயரச் சேற்றினுள்

விலையென்ன கொடுத்தாலும் பெறமுடியா

வியத்தகு வித்தகரை நாமின்று இழந்தோமே

—

திரையுலகம் தனில் விரிந்த வானத்தில்

திறமை மிக்க நட்சத்திரங்களின்

ஒளிர்விற்கு காரணமாயிருந்த

ஓருயர்ந்த சிற்பியின் மறைவு

—

மனம் விட்டகலா பல திரைப்படங்கள்

மிளிரக் காரணமான இயக்குனர் சிகரம்

மறைந்து விட்டாரென அறிந்ததும்

மனமெங்கும் ஏதோ இனம் புரியா வேதனை

—

பிறப்பதும் அவர்கள் பின் இறப்பதும்

மானிட வாழ்க்கையின் அன்றாட நிகழ்வுகள்

இருப்பினும் சிலரே மக்கள் மனதில் நீங்கா

இருப்பிடம் வரைந்து செல்வார் என்பதே உண்மை

—

அன்றொரு நாள அவர்தம் இல்லத்தில்

அடியேனைச் சந்தித்து மனம் மகிழ அளவளாவி

இதயம் அகலா கணங்களை பரிசளித்து

இயக்குனர் சிகரமும் ஒரு மனிதனே

—

எனும் உண்மை உணர்த்திய உயர்ந்தவர்

என்று இனி அவர் போல யார் வருவார் ?

கனக்குது இதயம் கலைஞனின் மறைவறிந்து

துடிக்குது விரல்கள் சிதறுது கவிதை வரிகள்

—

அண்ணாமலையான் பாதம் பணிகிறேன்

அன்னார் ஆத்மசாந்திக்காயும் அவர்தம்

குடும்பம் நண்பர் உறவினர் மனங்களில்

கூடட்டும் சாந்தி என்பதற்காகவும்.

—

மீண்டும் அடுத்த மடலில்

துயரத்துடன்

சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்புமிக்க வல்லமை வாசக நெஞ்சங்களே!

அன்பான வணக்கங்களுடன் அடுத்தொரு வாரத்திலே உங்களுடன் இம்மடல் மூலமாக மனம் திறக்க விழைகிறேன்.

மிகவும் இளம் வயதிலேயே எனது தாய்மண்ணை விட்டுப் புலம்பெயர்ந்த என்னை தத்துப்பிள்ளையாக ஏற்றுக்கொண்ட இவ்விங்கிலாந்து மண்ணிலிருந்து வாரமொரு மடல் நாம் பார்க்க விழைவது நிகழ்வுகள், நினைவுகள், அனுபவங்கள் என்பவையே.

2015ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 30ம் தேதி இங்கிலாந்தில் நான் கால் பதித்து நாற்பது வருடங்கள் பூர்த்தியாகின்றன.

18 வயது இளைஞனாக வாலிபக் கனவுகளோடு இங்கிலாந்து எனும் இந்தப் பரந்த தேசத்தினுள் இலங்கை எனும் புள்ளியிலிருந்து தூக்கி வீசப்பட்டவன் நான்.

சராசரி அறிவும், சராசரிக் கல்வித் தகமைகளும் மட்டுமே கொண்ட எனக்கு வாழ்வில் பல அனுபவங்களைக் கொடுத்ததோடு வாழ்வாதாரத்திற்கான சகல சந்தர்ப்பங்களையும் வேற்றுமை காட்டாது நல்கிய ஒரு நன்னிலம் இங்கிலாந்து தேசம்.

அதற்காக இந்நாட்டில் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த குடியேற்றவாசிகளான எம்மை நோக்கிய துவேஷம் நிறைந்த நிகழ்வுகள் எதுவுமே நிகழவில்லை என்று சொன்னால் என்னைப் போன்ற முட்டாள் இருக்க முடியாது.

ஆனால் நான் பிறந்த தாய்மண்ணிலேயே ஒரே மண்ணின் மைந்தர்களுக்குள்ளேயே பலவிதமான வேறுபாடுகளினூடாக உருவான முரண்பாடுகள் காணப்படுகின்றவேளையில் வேற்றுநிற மனிதர்கள் தம் நாட்டில் வந்தேறு குடிகளாய் லட்சணக்கணக்கில் வந்திறங்கும் போது ஒரு சிலர் துவேஷத்தைக் காட்ட முற்படுவது இயற்கைதானே.

அதை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்கு ஈடு கொடுத்து நாம் முன்னேறும் பாதைதான் எமக்குப் பல அனுபவப்பாடங்களை அளிக்கும் பள்ளியாக அமைகிறது..

இங்கிலாந்திலே பொதுத்தேர்தல் 2015ம் ஆண்டு மே மாதத்தில் நடைபெறவிருக்கிறது. அரசியல்களம் மிகவும் சூடு பிடிக்கத் தொடங்கியுள்ளது.

இங்கிலாந்தில் குடியுரிமை பெற்ற இங்கிலாந்துப் பிரஜை எனும் வகையில் இந்நாட்டின் அரசியலோடு எமது வாழ்க்கை பின்னிப் பிணைந்துள்ளது.

பல புலம்பெயர் தமிழர்கள் உட்பட்ட ஆசிய இனத்தவர் இங்கிலாந்து அரசியல் கட்சிகளுக்குள் அங்கத்துவம் பெற்று தமது பங்களிப்புகளைச் செய்யத் தொடங்கியுள்ளார்கள்:

இவ்வரசியல் களத்தின் மாற்றங்கள், அம்மாற்றங்கள் எமது வாழ்வினில் ஏற்படுத்தப் போகும் தாக்கங்களைப் பற்றி நாம் பாராமுகமாக இருந்து விட முடியாது.

இங்கிலாந்தில் குடியுரிமை பெற்று வாழ்கின்ற முதலாவது தமிழர் தலைமுறையின் சந்ததியினர் இத்தளங்களில் தான் தமது வாழ்வாதாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போராட வேண்டியுள்ளது.

சரி இன்றைய அரசியல்களத்தை நோக்கி ஒரு மேலோட்டமான பார்வையை வீசுவோம்,

நாம் இதனைச் சாதித்தோம் அதனைச் சாதித்தோம் எனப் பதவியிலிருக்கும் கூட்டரசாங்காத்தின் பிரதான கட்சியான கன்சர்வேடிவ் கட்சி கூப்பாடு போடத் தொடங்கியுள்ளது.

அட போங்கப்பா, நாம் உங்களோடு கூட்டுச் சேர்ந்து அரசமைத்துக் கொண்டிருந்திருக்காவிட்டால் நீங்க எதைப் பெரிசாச் சாதித்திருக்க முடியும்? என்கிற பாணியில் பதிலுக்கு இரைகிறார்கள் இக்கூட்டரசாங்கத்தின் சிறுபான்மைக் கட்சியான லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி.

அடிப்படைக் கொள்கையிலே எதிருக்கு எதிரான கொள்கைகளைக் கொண்ட இரு கட்சிகள் இணைந்து கூட்டரசாங்கம் அமைத்தது இங்கிலாந்தின் அரசியல் வரலாற்றிலே இதுதான் முதலாவது தடவையாகும்.

உலகம் முழுவதுமே பொருளாதாரச் சிக்கல்களின் மத்தியில் உழன்று கொண்டிருக்கும்போது இங்கிலாந்து என்ற தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கும் கப்பலை நேர் செய்து கரையை நோக்கிச் செலுத்தும் பணியில் தமது கொள்கைகளை விட்டுக்கொடுத்து நாட்டின் நன்மையை முதன்மைப்படுத்தினார்கள் என்று இக்கூட்டராசாங்க ஆரம்பத்தில் அவர்களுக்கு செல்வாக்கு இருந்தது உண்மையே.

ஆனால் நாட்பட, நாட்பட அவர்களுக்கு இடையில் இருந்த கொள்கை வேறுபாடு அங்காங்கே தலைவிரித்தாடியது.

சர்வகலாசாலை மாணவர்களின் கட்டணத்தை அறவே ஒழிக்கப்பாவதாகக் கூறி தேர்தலில் கணிசமான அளவு வாக்குகளைப் பெற்ற லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி இக்கொள்கையை கைவிட்டதன் பிரதிபலிப்பு அவர்களின் செல்வாக்கு பாதளத்தை நோக்கிப் பாய்ந்தோடியது.

இடையிடையே அரசாங்கம் கொண்டுவந்த வரிவிலக்குச் சட்டங்கள் தமது ஆதிக்கத்தினாலேயே கிடைத்தது என்று லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி தம்பட்டம் அடித்தும் இறங்கிய அவர்களது செல்வாக்கு உயரவில்லை.

அரசாங்கக் கதிரையில் இருந்து மக்களால் பதவியிறக்கப்பட்ட லேபர் கட்சி இத்தேர்தல் தோல்வியினால் சரியான பாடத்தைக் கற்றுக் கொண்டதா? என்பது சந்தேகமே!

பொருளாதாரச் சிக்கல்களிலிருந்து விடுபடுவதற்காக பல மூர்க்கமான செலவுக் கட்டுப்பாட்டுகளை விதித்ததினால் மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் குன்றியிருந்தும் அதனால் அவர்களுக்குக் கிடைத்த ஆதரவின் முழு அனுகூலத்தையும் பெற முடியாமல் லேபர் கட்சி அல்லாடுகிறது.

காரணம் என்ன ?

ஒரே காரணம் அக்கட்சியின் தலைவர் “எட் மில்லிபாண்ட்” என்கிறார்கள் ஒரு சாரார். தமது கட்சியின் நிலைப்பாட்டை மக்களின் முன்னால் சரிவர எடுத்துச் செல்லும் திறமை இவருக்கில்லை என்பதுவே பலரினது குற்றச்சாட்டு.

வரும் தேர்தலில் ஒரு பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப் போவது “யூகிப் (UKIP)” என்றழைக்கப்படும் ஜக்கிய இராச்சிய விடுதலை முன்னணி கட்சியாகும்.

அட அப்படி என்ன இக்கட்சியின் மகத்துவம் என்கிறீர்களா ?

அப்படி மகத்துவம் ஒண்ணும் இல்லீங்க ! எல்லாத்துக்கும் நாமதான் காரணம்.

என்ன சக்தி “நாம” என்கிறீங்களே அப்படி நீங்க என்னதான் செஞ்சிட்டீங்க ?”என்னு கேட்காதீங்க . இக்கட்சியோட அடிப்படைக் கொள்கையே “வெளிநாட்டுக் குடியேற்றக்காரரை” கட்டுப்படுத்துவதே. அத்துடன் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து ஜக்கிய இராச்சியம் வெளியேற வேண்டுமென்பது இவர்களுடைய அடுத்த கொள்கை.

“வேலையில்லாத் திண்டாட்டம்” “வீடில்லாத் திண்டாட்டம்” “தம் குழந்தைகளுக்குத் தாம் விரும்பிய பள்ளியில் இடம் கிடைக்காமை” எனப் பல்வேறு அங்கலாய்ப்புகளின் மத்தியில் வாழும் இங்கிலாந்து நாட்டு மக்களுக்கு இதற்கெல்லாம் காரணம் இந்நாட்டின் கட்டுப்பாடற்ற “வெளிநாட்டுக்காரரின் வருகை” எனும் கோஷம் மிகவும் இலகுவாக ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு வாதமாகிறது.

பிரதான கட்சிகளான “கன்சர்வேடிவ் கட்சி, லேபர் கட்சி, லிபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சி” என்பன இவ்வெளிநாட்டுக் கட்டுப்பாடு எனும் வாதம் இனத்துவேஷ அடிப்படியில் எழுந்தது என்பது போன்ற பாணியில் இது போன்ற விவாதங்களைத் தவிர்த்து வந்தது மக்களின் ஆர்வத்தை “யூகிப்” போன்ற கட்சியின் பால் திருப்பி விட்டது என்றே கூறலாம்..

இங்கிலாந்து அளவில் சிறிய நாடு. தொடர்ந்தும் அளவு கணக்கற்ற முறையில் வெளிநாட்டிலிருந்து அதுவும் குறிப்பாக ஜரோப்பிய யூனியனின் புது வருகைகளான கிழக்கு ஜரோப்பிய நாட்டிலிருந்து மக்கள் இங்கே வந்து குவிந்த வண்ணம் இருக்கிறார்கள்.

தமது நாடுகளில் வறுமையின் எல்லைக்கோட்டில் வாழ்ந்த இவர்கள் மிகவும் குறைந்த சம்பளத்திற்கு பணிபுரிய சித்தமாகவிருக்கிறார்கள். இதனால் இங்கிலாந்து நாட்டு மக்களை பணிக்கு அமர்த்துவதை விட இவர்களை பணிக்கு அமர்த்துவதன் மூலம் வியாபார முதலாளிகள் தமது இலாபத்தை பெருக்கிக் கொள்வதால் இங்கிலாந்து நாட்டு மக்கள் வேலையில்லா பட்டியலை நோக்கி அதிவிரைவாகத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

இது ஒரு சாராரின் வாதம்.

எது எப்படி இருப்பினும் வரும் பொதுத்தேர்தலில் இப்பிரச்சனையே முதலிடம் வகிக்கப் போகிறது. தற்போதைய கருத்துக்கணிப்புகளின்படி”யூகிப்” எனும் கட்சி கூட்டரசாங்கத்தில் இடம்பெறும் வாய்ப்பிருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

எந்தக் கோணத்தில் இருந்து பார்த்தாலும் புலம் பெயர் தமிழன் எனும் ரீதியில் இந்தத் தேர்தல் இதுவரையிலுமான தேர்தல்களை விட அதிமுக்கியமானதொன்றாகிறது எனலாம்.

“போகப் போகத் தெரியும் இப்பூவின் வாசம் புரியும்” எனும் பாடல் வரிகளுக்கெற்ப வரும் 2015 பொதுத்தேர்தல் எனும் பூவின் வாசத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத்தான் உணரலாம்.

அடுத்தொரு மடலில் மேலும் பார்ப்போம்

மீண்டும் அடுத்த மடலில்

அன்புடன்

சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

இனிய வணக்கங்கள்.

வாரமொன்று ஓடியதால், காலைங்கு கரைந்ததினால் விரைந்து நானும் இங்கே வரைகின்றேன் இம்மடலை.

1882ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 11ம் திகதி அரும்பாகி 1921ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் மண்ணில் உதிர்ந்த தமிழன்னையின் தவப்புதல்வன் எமதினிய புரட்சிக் கவிஞன் பாரதியின் 132 வது பிறந்தநாளில் இம்மடலை இங்கிலாந்திலிருந்து வரைந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

நான் ஈழத்தில் பள்ளி மாணவனாக பதின்ம வயதுகளில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தபோது தமிழ் என் இதயத்தில் ஒரு பெரும் இடத்தை பிடித்திருந்தாலும் அதன் உண்மையான தாக்கத்தின் விளைவை அறியா முடியாமல் வாலிபக் கனவுகளில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

பாரதியின் பெருமைகளை என் தந்தை பட்டியலிட்டுக் கூறும்போது அதற்குரிய கனத்துடன் அவற்றைச் செவிமடுத்திருப்பேனா என்பது சந்தேகமே !

அவ்வயதுக்கேயுரிய காதல் உணர்வுகளில் அழுந்தி அவற்றை வரிகளாக்கித் தந்த கவிஞர்களின் பாடல்களை வாய் முணுமுணுக்கும் போதும் அக்கவிஞர்களின் கைகளில் விளையாடிய தமிழின் நர்த்தனத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு எனது சிந்தனை விரிவடைந்திருக்கவில்லை.

காதலென்று கண்டதை கணக்கிட்டு கொண்டு மனதுக்குள் சிறகடித்துப் பறந்து விட்டு பின்பு அது காதலல்ல வெறும் கானலேயென்று உணர்ந்து கொண்டதும் அவ்வுணர்களின் வலி கொடுக்கும் சுகமான சுமைகளை சுவைக்கத் தொடங்கும் உள்ளத்தில் உறையத் தொடங்கின.

புலம்பெயர் தேசத்தில் தனிமையான வாழ்க்கை அதனுள் எமது வாழ்க்கையை ஒட்டிச் செல்ல வேண்டிய காலத்தின் கட்டாயம் இப்படியான சூழல்களில். பலரின் சந்திப்புகளும் அச்சந்திப்புகளின் வழி நான் எடுத்து வைத்த அடிகளும் எனக்குக் கொடுத்த அனுபவச் சவுக்கடிகள் தமிழின் ஆழத்தை அதன் அழகின் வரைவிலக்கணத்தை எனக்கு புரியவைக்கத் தொடங்கியது.

தமிழை நேசித்தேன், நேசிக்கிறேன். ஆனால் அந்நேசிப்புகளுக்காக நான் கொடுத்த விலைகள் ஏராளம். அத்தகைய ஒரு சூழலில் தான் என் தந்தை வழி என் சிந்தையில் ஏற்றப்பட்ட மகாகவி பாரதியின் பெருமைகளை ஏறெடுத்துப் படிக்கத் தொடங்கினேன்.

பாரதியார் எனும் மகாகவியின் உடலானது மறைந்து போயிருக்கலாம் ஆனால் அவரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட கவிதைவழி உணர்ச்சிப்பேரூற்று என்றுமே காயாமல் வீழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு நீர்வீழ்ச்சியாகத் திகழ்கிறது .

குற்றால அருவியில் வாழ்வின் சகல மட்டத்தில் வாழும் மனிதர்களும் நீராடி மகிழ்வது போல தமிழென்னும் அளவுகோலில் எத்தகைய அளவு அறிவுபடைத்தவர்களும் பாரதியின் படைப்புகள் எனும் அந்த தமிழ் ஊற்றில் நீராடி மகிழ்கிறார்கள்.

அன்னைத்தமிழ் அவருக்களித்த மாபெரும் ஆற்றலை தான் வாழ்ந்த அக்கால சமுதாய மேம்பாட்டுக்காக ஓர் அஹிம்சா ஆயுதமாக உபயோகித்த மகாகவி தன் சொந்த வாழ்வில் தனக்கும் தன் குடும்பத்தினருக்கும் அளித்தது வறுமை எனும் மாறாத சோகமே !

தனது கருத்துக்கள் தனது சமூகத்தினரிடையே தனக்கு மாபெரும் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தும் என்று அறிந்திருந்திருந்தும் மனிதாபிமானமே மனிதனுக்குத் தேவையான முக்கியமான செல்வம் என்பதை வாழ்ந்து காட்டிய மகா மனிதராக மாறியவர் பாரதியார்

தமிழ்ப்பா எனும் ஆயுதம் கொண்டு

தரணியிலே தனித்தன்மை கொண்டு

பாரதி எனும் எம் தமிழ்ப்பாட்டன்

பாரதிர புதுயுகம் காணத்த துடித்தான்

பெண் என்றும் பேதையரல்லர் அவர்

புதுமைகள் புரிந்திடும் பூவையர் என்றே

புரட்சிக் கருத்துக்கள் சொல்லி பாரதி

பொங்கியதால் விழித்தது சமூகம்

ஏற்புடை கருத்துக்கள் கூறாததினால்

ஏற்றிட மறுத்திட்ட மூடர் நிறைந்ததினால்

சித்தம் இழந்தவன் என்றெம் பாரதியை

சிறுமதியர் விளித்ததும் அன்றேயன்றோ

தமிழை நேசித்தான் மகாகவி பாரதி

தமிழைச் சுவாசித்தான் எம் கவி

தனினும் என்றும் மொழிமேல்

தணியாத வெறி கொள்ளவில்லை

யாமறிந்த மொழிகள் என்றே அவனும்

அடுத்தவர் மொழியை அறிந்ததினால்

தாய்மொழியின் பெருமைகளை அழகாய்

தத்ரூபமாய் எடுத்தியம்பி கவிசொன்னான்

அரும்பெரும் புலவனவன் பெருமைகளை

அவந்தன் பிறந்தநாள் தனிலே

நினைந்திட்டு சிலவரிகள் வரைந்து

வணங்கிட்டேன் அவன் பாதங்களை

பெண்களை பேதையர் என்றே எம் சமுதாயம் அடுக்களையில் பூட்டிவைத்து அழகு பார்ப்பதை துணிச்சலுடன் தூளாக்கும் கவிதைகள் தந்தான்.

ஜாதி எனும் பெயரால் மனிதனை மனிதன் இழிவு செய்யும் நிலை மாற வேண்டும் என்று தான் பிறந்த சமூகத்தின் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினான் எம் தனிக்கவி.

வாழ்க்கை வறுமை எனும் பெயரால் அவன் மீது வீசிய சவால்களைத் தமிழ் எனும் தன் தாய்மொழியின் துணை கொண்டே தகர்த்தெறிந்தான்.

அவனுடைய கவிதைகள் ஒவ்வொன்றும் எம்மை நாமே புடம்போட்டுக் கொள்ள உதவும் என்பதே உண்மையாகும். பிறந்தோம், வாழ்ந்தோம்,மடிந்தோம் என்பது மட்டுமா எமது சரித்திரமாக வேண்டும்? எனும் கேள்விக்கணைகளினால் எம்மைத் துளைத்தெடுத்து சிந்திக்கத் தூண்டியவன்.

இதோ,

தேடிச் சோறுநிதந் தின்று – பல
சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி – மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று – பிறர்
வாடப் பலசெயல்கள் செய்து – நரை
கூடிக் கிழப்பருவ மெய்தி – கொடுங்
கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போலே – நான்
வீழ்வே னென்று நினைத் தாயோ?

ஈழத்தில் பிறந்து இங்கிலாந்தில் உழன்று கொண்டிருக்கும் என் மனதில் எண்ண அலைகளில் உற்பத்தியாகி அவற்றின் வழி என் தாய்மொழியாம் தமிழை சுவாசிக்கப் பண்ணிய அற்புதத் தமிழ்த் தலைமைந்தன் பாரதியாரின் பிறந்தாளில் உங்களோடு இணைந்து அவனை நினைந்து கொள்கிறேன்.

மலரட்டும் மகாகவியின் நினைவுகள்

மீண்டும் அடுத்த மடலில்

அன்புடன்

சக்தி சக்திதாசன்

– சக்தி சக்திதாசன்.

அன்பினியவர்களே !

அன்பான வணக்கங்கள்.

எத்தியோப்பியா நாட்டிலே ஒரு சமநிலப் பிரதேசத்திலே தோன்றிய மனித சமுதாயம் இன்று உலகைப் பல கண்டங்களாகப் பிரித்து வெவ்வேறு கலாச்சாராப் பின்னணிகளுடன் தமது வாழ்க்கையை நிலை நிறுத்தியுள்ளார்கள்.

மனித சமுதாயத்தின் வளர்ச்சியில் அவர்களின் வாழ்க்கை விரிவடைந்த விகிதாச்சாரமும் உலகின் காலநிலை மாற்றங்களுக்கு ஈடு கொடுக்கும் வகையில் நடந்தேறியுள்ளது என்பதே விஞ்ஞான உலகின் தீர்ப்பு.

இன்று உலகின் பல பாகங்களிலும் வாழும் மனிதர்கள் தமது முன்னோர்களின் ஆதிகால வாழ்க்கை முறையையும், தாம் இன்று வாழும் நிலைக்கு வந்தடைந்த பாதையின் நெளிவு சுளிவுகளையும் ஆய்ந்தறியும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.

அதன் வழி உலகின் பல பாகங்களில் வாழும் பல சமுதாயங்கள் பலவகையிலான அகழ்வாராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். இவ்வகையிலான அகழ்வாராய்ச்சிகளின் மூலமாகவும், பெரிய கட்டிடங்களின் அத்திவாரங்களுக்காக நிலங்களை வெட்டும் போது, தற்செயலான கண்டு பிடிப்புகளின் மூலம் மறைந்து போன பல சமுதாயங்களிற்கான ஆதாரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வண்ணம் இருக்கின்றன.

என்ன, எங்கே இழுத்துச் செல்கிறது சக்தியின் இந்தப் பீடிகை என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது இல்லையா ?

சில வருடங்களுக்கு முன்னால் என் மனைவி பணிபுரியும் நிறுவனத்தின் கிளை மூடப்பட்டு பலருக்கு வேலை பறிபோனது. தெய்வாதினமாக அக்கிளையில் பணிபுரிந்தவர்களில் மிஞ்சிய இருவரில் என் மனைவியும் ஒருவரானார். ஆனால் அவரின் அலுவலகம் நாங்கள் வசிக்கும் இடத்திலிருந்து 120 மைல்கள் தள்ளியுள்ள “ரஹ்பி (Rugby) “ எனும் இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.

ப்ராஜெக்ட் மனேஜர் பதைவியிலிருக்கும் என் மனைவிக்கு இரண்டு நாட்கள் அலுவலகத்திலும் மீதமாயிருக்கும் மூன்று நாட்கள் இல்லத்திலிருந்து ( வாடிக்கையாளர்களை சந்திக்காத போது) பணிபுரியும் சலுகை அளிக்கப்பட்டது. ஆக என் மனைவு வாரத்தில் ஒருநாள் காலை 6 மணிக்கு கிளம்பி தனது அலுவலகம் செல்வார் அன்றைய இரவு அங்குள்ள விடுதி ஒன்றில் தங்கி அடுத்தநாள் காலை மறுபடி அலுவலகம் சென்று மாலையில் திரும்பி எமது இல்லம் வருவார்.

அப்படி அவர் அங்கு செல்லும் வேளைகளில் எனக்கு அலுவலகத்தில் விடுமுறை எடுக்க வசதி இருந்தால் நானும் அவருடன் ரஹ்பி செல்வது உண்டு. அப்படி நேற்றைய முந்தினம் காலை அவர் தனது அலுவலகம் செல்லும் போது நானும் சென்றேன்.

பகலில் அவர் அலுவலகம் போனதும் நான் ஹோட்டல் அறையில் தங்கி ஓய்வெடுப்பேன். இல்லையானால் அங்குள்ள சில இடங்களைச் சென்று பார்ப்பது வழக்கம். அப்படி இம்முறை நான் சென்று பார்க்க விழைந்த இடம் ரஹ்பி நகரத்தின் நூதனசாலையாகும். அவர்களின் பொதுஜன நூலகத்துடன் சேர்ந்த வகையில் நூதனசாலையும், படக் கண்காட்சி நிலையமும் அமைந்துள்ளது.

இந்நூதனசாலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பொருட்கள் மிகவும் விசித்திரமானவை. பண்டைய காலத்தில் ஒருவருடைய நிலத்தினுள் மற்றொருவர் அனுமதியின்றி நிழைவது மிகவும் அதீதமான குற்றமாகக் கணிக்கப்பட்ட காலமது. “உத்தரவின்றி உட்பிரவேசியாதீர் ” என்னும் பாதகையத் தாங்கியிருப்பன போலும். அப்படி நுழைந்த யாரும் பிடிக்கப்பட்டால் தண்டனையாக அவர்களைப் பிணைப்பதற்கான இருப்புச் சட்டம் அங்கே காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

மேலும் பலவகையான காட்சிப் பொருட்கள் அதாவது 1930ம் ஆண்டு தொடங்கி 1990கள் வரை “ரஹ்பி” எனும் அந்த இடத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் உபயோகப்படுத்திய சில பொருட்களும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்நூதனசாலையில் அவர்கள் சேகரிக்கிம் பொருட்கள் அப்பகுதியில் வாழ்வோரிடமிருந்தே பெறப்படுகிறது. அப்படியே அக்கண்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டே வலம் வந்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது கண்களில் ” ரால்ஸ் ராய்ஸ் ( Rolls Royce) “ எனும் பிரசித்தி பெற்ற கம்பெனியின் இயந்திரம் ஒன்றும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அப்பகுதியில் நடைபெறும் அகழ்வாராய்ச்சியின் மூலம் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட ரோமானிய காலச் சமுதாயத்தின் அடையாளங்கள் பல அங்கே காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன. மிகவும் அதிசயமான முறையில் அந்நாளைய ரோமானியச் சமூகம் வெப்பௌ அறைய எப்படி நிர்மாணித்திருந்தார்கள் என்பதும் விளக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த இடம் அன்றைய ரோமன் இங்கிலாந்தில் “ட்ரப்பொண்டியம் (Tripontium)“ என்று அழைக்கப்பட்டது.

அது மட்டுமின்றி அன்றைய ரோமன் சமூகத்தினரின் ஆபரணங்கள், உடையமைப்புகள் என்பன பற்றியும் விரிவான விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அன்றைய ரோமன் மக்களினது இறை நம்பிக்கை பற்றியும் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதரின் அன்றாட வாழ்க்கையில் தெய்வங்களின் ஈடுபாட்டால் மற்ரங்கள் நிகழ்கின்றன என்று அன்றைய ரோமானிய சமூகம் நம்பியது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தக் குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரினது புராதனச் சின்னங்களின் கண்டுபிடிப்பு அவர்களின் வாழ்க்கை முறைகளை பற்றிய ஒரு சிறுகுறிப்பு உள்ளடங்கிய வீடியோ கண்காட்சி ஒன்று ஏறத்தாழ 4 நிமிட நேர வரையிலானது அங்கே காட்சிக்காக நிறுவப்பட்டுள்ளது.

தமது முன்னோர்கள் நாம் வாழும் இன்றைய நிலைக்கு வரும் பாதையில் சந்தித்தவைகள் எவை என்பதை தம்மால் முடிந்த அளவிற்கு பாதுகாத்து அதை அனைவரின் கண்காட்சிக்காக இலவசமாகக் கட்டணமின்றி அனுமதிலும் இந்நாட்டவரின் இக்குணாதிசயம் மிகவும் போற்றப்படக்கூடிய ஒன்று.

இப்படியான ஒரு மனப்பான்மை கொண்டவர்களால் தான் தமது நாட்டைப் பற்றிய பெருமையைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடிகிறது. அப்படி எம் நாட்டின் மீது நாம் பெருமை கொண்டால்தான் அதனைச் சுத்தமாக வைத்திருப்பது கொண்டு அதற்கான காரியங்களை எதுவித ஊழலுமின்றி புரியக்கூடிய மனோநிலை கிடைக்கிறது.

அப்படியாயின் நாம் எமது புராதானச் சினக்களையும், முன்னோர்களிம் சரித்திரத்தையும் எப்படிப் பேணுகிறோம் ? சிந்திக்க வைக்கும் கேள்வி இல்லையா ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

– சக்தி சக்திதாசன்.

 

 

 

அன்பினியவர்களே !

இனிய வணக்கங்கள்.

மற்றொரு வாரத்தில் உங்களுடன் இணைவதில் பெரு மகிழ்வடைகிறேன்.

இலண்டன் பி.பி.ஸி தொலைக்காட்சியில் சமீபத்தில் ” உலகில் உயிரினங்கள் ( Life on Earth ) “ எனும் ஒரு தொடர் நிகழ்ச்சி ஆரம்பமாகியுள்ளது.

அந்நிகழ்ச்சியை பார்வையுற்ற போது என் மனதில் பல நினைவலைகள் அதிர்ந்து எழுந்தன.

இப்பிரபஞ்சத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் எத்தனையோ வகையானவை. அவை ஒவ்வொன்று வாழும் வகைகள் வேறுபட்டவை.

இப்பூமி உருவானதாகச் சொல்லப்பட்ட காலத்திலிருந்து வாழ்ந்த உயிரினங்கள் பல அக, புற சூழல்களின் காரணத்தினால் முற்றாக அழிந்து போயின.

வேறு பல வாழ்க்கையின் சவால்களை சந்திப்பதற்காக மாறும் சூழல்களினால் தம்மை மாற்றியமைத்துக் கொண்டுள்ளன.

ஏன் குரங்கு வடிவிலிருந்து மனித வடிவிற்கு மாற்றம் காணக் காரணம் கூட காலநிலை மாற்றங்களினால் ஏற்பட்ட சவால்கள் என்றுகூடக் கூறப்படுகின்றன..

இந்நிகழ்ச்சியில் உயிரினங்கள் சிலவற்றின் வாழ்க்கை அணுகுமுறைகளை அவை பிறந்தது முதல் அவைகளின் பருவமாற்றங்களினூடக நிகழும் மாற்றங்களைக் கையாளும் வகையில் ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள்.

இவற்றில் சிலவற்றை ஒரு பேச்சுக்காக எடுத்துப் பார்ப்போம்.

பால பருவத்திலிருந்து வாலிபப் பருவத்தையடைந்த “சிம்பன்ஸி” எனும் வகையைச் சேர்ந்த குரங்கு ஒன்றைப் பார்க்கிறார்கள். பால பருவ குரங்குகளுடன் இணைந்து விளையாடுவதைத் தவிர்த்த இக்குரங்கு அக்குரங்குக் கூட்டத்தின் முன்னனித் தலைமைக் குரங்குகளுடன் தன்னை இணைத்துக் கொள்வதற்காக முயன்று தோல்வியடைந்து பின் வாங்குகிறது.

இதனுடைய இம்முயற்சி எதற்காக? அக்குரங்குக் கூட்டத்தில் தன்னுடைய அந்தஸ்தை முன்னேற்றிக் கொள்வதற்காகன முயற்சி என்கிறார்கள்.

அந்தஸ்தை முன்னேற்றிக் கொள்வது ஒன்றே உணவு பெறுவதில் முக்கியத்துவதையும், பெண் குரங்குகளுடனான உறவுகளில் முக்கியத்துவம் பெறுவதற்காகவும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

அடுத்து அமெரிக்காவில் அரிசோனா எனும் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு எறும்புச் சமுதாயத்தைக் காட்டுகிறார்கள். மழை பெய்தவுடன் ஈரமான நிலத்தில் தனக்கு ஒரு புற்று ஏற்படுத்துவதற்காக இராணி எறும்பு தரையைக் கிண்டத் தொடங்குகிறது. அதனுடன் சேர்ந்து இன்னும் ஓர் ஏழு இராணி எறும்புகள் அக்குழியைத் தோண்டுகின்றன.

அமைக்கப்பட்ட புற்றினுள் இந்த எட்டு இராணி எறும்புகளும் முட்டையிட்டு பல தொழிலாளி எறும்புகளைத் தோற்றுவிக்கின்றன.

அதன் பின்பு நடப்பதுதான் விசித்திரம்! அரசியலோ?

அப்புற்றினுள் ஒரேயொரு இராணி எறும்புதான் அதிகாரம் செய்ய முடியும் விளைவு ஏழு இராணி எறும்புகள் அவைகளால் உருவாக்கப்பட்ட தொழிலாளி எறும்புகளினாலேயே அக்குவேறு ஆணிவேறாகப் பிரிக்கப்பட்டு வளரும் தலைமுறைக்கு உணவாக்கப்படுகின்றன.

மிஞ்சிய அந்த ஒரு இராணி அவ்வெறும்புக் குழு அனைத்துக்கும் அதிகாரம் செய்யும் தலைமைத்துவத்தைப் பெறுகிறது .

தண்ணீரிலே நீந்தும் ஒருவகை மீன் தனக்குத் தேவையான உணவை தன் வாயிலிருந்து சீறியடிக்கும் நீர்க்கற்றையின் மூலம் இலைகளில் ஒளிந்திருக்கும் பூச்சியை அடித்து நீரினுள் வீழ்த்தி அதனை உட்கொள்கின்றது.

அதனைப் பார்த்துத் தானும் பழகிக் கொள்ளும் மீன்குஞ்சு கஷ்டப்பட்டு அடித்து வீழ்த்திய பூச்சியை அருகிலிருந்த பெரிய மீன் பாய்ந்து லபக்கென்று விழுங்க்கிக் கொள்கிறது. அந்தோ பாவம் அச்சிறிய மீன்!

இத்தகைய நிகழ்வுகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் மனதில் அவைகளுக்கும் மனிதர்களாகிய நமக்கும் என்ன வேறுபாடு எனும் எண்ணம் தலைதூக்கியது.

பகுத்தறிவு !

ஆமாம்… அதன் மூலம் மட்டுமே நாம் நம்மை நாகரீகமாக வளர்த்துக் கொண்டு மனிதர்கள் என்று கூறித் தம்பட்டம் அடித்து அலைகின்றோம்.

ஆனால் பகுத்தறிவற்ற இவ்வுயிரினங்களுக்கும் நமக்கும் அப்படி பெரிய வித்தியாசம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

உடைகள் அணிவதிலும், நம்மை அறிவாளிகளாகக் காட்டிக் கொள்வதிலும் வேண்டுமானால் வேறுபாடு இருக்கலாம் … ஆனால் அடிப்படையான தேவைகளின் உணர்வுகள் மாறுபடவில்லை.

மனிதர்களும் அதே தேவைகளுக்குகாகத்தான் அன்றாடம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம்..

ஆனால் தமது வயிற்றுப்பசியை போக்கிக் கொள்ளவும், தமது சந்ததியைப் பெருக்கவுமே தமது உழைப்பை ஈந்திடும் விலங்குகள் அத்தோடு தமது இலக்குகளை நிறுத்திக் கொண்டு விடுகின்றன.

ஆனால் மனிதர்களாகிய நாமோ நமது தேவைகளுக்கு மீறி சேர்க்கத் தலைப்பட்டு பேராசையினால் உந்தப்பட்டு அல்லல்படுகின்றோம்.

மதம், இனம், மொழி, நிறம் எனப் பல்வேறு வேறுபாடுகளுக்கு முதலிடம் கொடுத்து நம்மைப் போன்ற அடுத்த மனிதர்களை அழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நாமும் வாழ்ந்து அடுத்தவரும் வாழ்தற்கான ஆதாரங்கள் பலவிருந்தும், அந்த அடுத்தவருக்குக் கிடைக்க வேண்டியதையும் நாமே அமுக்கிக் கொள்ள வேண்டும் எனும் எண்ணத்தினால் நமது மனவளர்ச்சியை நாமே குந்தகப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஓ ….இந்தச் குட்டைக்குள் ஊறும் ஒரு மட்டைதான் நானுமோ ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

படம் உதவிக்கு நன்றி: http://www.trunkrecords.com/turntable/life_on_earth.shtml & BBC

– சக்தி சக்திதாசன்.

 

 

 

அன்பினியவர்களே!
இனிய வணக்கங்களுடன் உங்களை இம்மடல் வாயிலாகச் சந்திப்பதில் பெரு மகிழ்வடைகிறேன்.

“அரிது, அரிது மானிடராய்ப் பிறத்தல் அரிது” என்றாள் எம் மூதாதைப் பாட்டி. ஆனால் மனிதராய்ப் பிறந்த நாம் இம்மானிடப் பிறவியின் அருமையைச் சரிவரப் புரிந்து கொண்டிருகிறோமா? என்பது மிகவும் சந்தேகத்திற்கிடமான விடயமே!

காலரா, அம்மை, பிளேக் என்று பலவகையான கொடிய வியாதிகள் மனித குலத்தைத் தாக்கி அழித்தது ஒருபுறம்.

சுனாமி, சூறாவளி, பூகம்பம், பெருவெள்ளம் என்று நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாத நமக்கு அப்பாற்பட்ட காரணிகளினால் அழியும் மனிதர்கள் ஒருபுறம்.

தற்போதைய “இபோலா” என்றழைக்கப்படும் விஷக் கிருமிகளின் வழி சியரா லியோன், பாப்பாவே நியூகினீ, லைபீரியா எனும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் அழிந்தொழியும் மனிதர்களின் எண்ணிக்கை ஒருபுறம்.

நமக்கு அப்பாற்பட்ட காரணிகளால் கிடைப்பதற்கரிய மனிதப்பிறவி கிடைத்தும் அதை இழந்து விடும் பரிதாப நிலையைப் பற்றி நம்மால் அதிக அளவில் எதுவுமே செய்து விட முடியாது.

ஆனால் மனிதனை மனிதன் அழிக்கும் கொடிய போரினைத் தவிர்ப்பதன் மூலம் மட்டுமே இம்மனிதப்பிறவியின் அரிய தன்மையை நாம் உணர்ந்து கொண்டதை உறுதிப்படுத்த முடிகிறது.

ஆதி அறியாத இப்பிரபஞ்சத்தில், யாரோ இருவரின் இன்பத்தின் மூலம் மனிதப்பிறவியாக ஜனனித்த நமக்கு இருப்பது எல்லாம்நமது சொந்தம் என்னும் எண்ணம் தலைதூக்கும் போதே போருக்கான அவசியமும் ஏற்படுகிறது.

காரணம் எதுவாயினும், அது மொழியாகவோ, மதமாகவோ அன்றி இனமாகவோ இருப்பினும் அதற்காக மற்றுமொரு மனித உயிரை அழிப்பது எதுவிதத்திலு,ம் நியாயப்படுத்த முடியா ஒரு செயல்.

இதுவெல்லாம் ஏனின்று சக்தியின் மடல் வாயிலாக வந்து விழுகிறது எனும் கேள்வி உங்களுக்கு எழுவது இயற்கை. ஆமாம் இத்தகையானதொரு சூழலிலேயே முதலாவது உலக மகாயுத்தம் ஆரம்பித்தது. இவ்வுலக மகாயுத்தம் ஆரம்பித்தது நூறு வருடங்களுக்கு முன்னதாக ஆகும். 1914ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 28ம் திகதி ஆகும். இவ்யுத்தம் நான்கு வருடங்களுக்கு மேலாக நீடித்தது. இப்போர் ஏறத்தாழ உலகளாவிய ரீதியில் 9 கோடிக்கு மேலான யுத்த வீரர்களையும், 7 கோடிக்கு மேலான பொது மக்களையும் காவு கொண்டது.

உலக வரலாற்றிலே மிக அதிக அளவிலான மனித உயிர்களைப் பறித்தது இப்போர் எனப்படுகிறது. “அரிது, அரிது மானிடராய்ப் பிறப்பது அரிது” இக்கூற்றின் அர்த்தம் இப்போது புதுமாதிரியாகத் தொனிக்கிறது இல்லையா? இப்போர் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது 1918ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 11ம் திகதி ஆகும். இப்போரின் முடிவுத் தினத்தை நினைவு கூறுவது இப்போர்களின் அனர்த்தத்தை மனிதருக்கு நினைவூட்டி இத்தகைய போர்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்தும் எனும் காரணத்திற்காக மேற்குலக நாடுகளில் இத்தினம் “நினைவுதினமாக” அனுட்டிக்கப்படுகிறது.

இதை ஆங்கிலத்தில் “Rememberance Day” என்பார்கள். இத்தினத்தில் அனைவரும் சரியாக காலை 11 மணிக்கு … அதாவது 11ம் மாதமாகிய நவம்பர் மாதம் 11ம் திகதி 11 மணிக்கு இரண்டு நிமிட மெள்ன அஞ்சலிகள் மறைந்து போன மனித உயிர்களுக்காக அனுட்டிக்கிறார்கள். இங்கிலாந்தில் இத்தினம் நவம்பர் மாதம் வரும் இரண்டாவது ஞாயிற்றுக்கிழமை, அதாவது 11ம் திகதிகு மிகவும் அண்மையில் வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுட்டிக்கப்படுவது வழக்கம்.

இதன் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால் முதலாவது உலக மகாயுத்தத்தில் மடிந்தவர்கள் மட்டுமின்றி இரண்டாவது மகாயுத்தம் அடங்கலாக இன்றுவரை நடந்த அனைத்துப் போர்களிலும் உயிர்துறந்தவர்களுக்காக இந்நினைவு தினம் அனுட்டிக்கப்படுவதே. இத்தினம் அனுட்டிக்கப்படுவதற்கு சில வாரங்கள் முன்னதாகவே “பாப்பி” (Poppy) என்றழைக்கப்படும் ஒரு சிவப்பு நிறத்திலான மலரையொத்த ஞாபகச் சின்னம் ஒன்றை தம்மாலான நிதியையளித்து பெற்றுத் தத்தமது சட்டைகளில் பொருத்திக் கொள்வார்கள். இதன் மூலம் சேகரிக்கப்பட்ட நிதியானது யுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை பராமரிக்கும் நிதி நிலையத்திடம் கையளிக்கப்படுகிறது.

இம்முறை, உலகமகாயுத்த ஆரம்பத்தின் நூறாவது ஆண்டை முன்னிட்டு இங்கிலாந்தில் “டவர் ஹில்” (Tower Hill) என்றழைக்கப்படும் சரித்திரப் பிரசித்திப் பெற்ற கோட்டையைச் சுற்றிய பாதையில் ஆழி போல் நிறைந்து காணப்படும் வகையில் இப்போரில் மறைந்த ஒவ்வொருவரையும் நினைவுபடுத்தும் வகையில் இப் பொப்பி மலர்கள் நாட்டப்பட்டு இப்பாதை இம்மலர்கள் நிறைந்த ஆழியாய்க் காட்சியளிக்கிறது. இதை மக்கள் திரளாகக் குவிந்து பார்வையிடுகிறார்கள்.

இத்தனை ஏற்பாடுகளும், இத்தனை ஆரவாரங்களும் எதற்காக? போரின் அகோரத்தை மனித இனம் உணர்ந்து மனிதாபிமானத்தை விட பெரியது இவ்வுலகில் எதுவுமே இல்லை எனும் உண்மையை உணர்ந்து கொள்வதற்காகத்தானே! இனியாவது “அரிது, அரிது மானிடராய்ப் பிறப்பது அரிது” எனும் வாக்கியத்தின் உண்மைப்பொருளை உணர்ந்து கொள்வோமா?

காலமே இதற்கு விடை பகரும் ஆசான்.

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

— சக்தி சக்திதாசன்.

அன்பினியவர்களே !
இனிய வணக்கங்களுடன் அடுத்த மடலில் உங்களைச் சந்திப்பதில் மிக்க மகிழ்வடைகிறேன்.

இங்கிலாந்துக் கலண்டரிலே இருக்கும் முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று இந்தச் சனிக்கிழமையன்று நள்ளிரவு நடைபெற இருக்கிறது.

அது என்ன நிகழ்வு என்று எண்ணத் தோன்றுகிறதா ?

வருடா வருடம் இங்கிலாந்தில் “சம்மர்” (Summer) என்றழைக்கப்படும் கோடை காலத்தில் நேரத்தை ஒரு மணி நேரம் முன்னதாகவும் அதே போல ” விண்டர்” (Winter) என்றழைக்கப்படும் மாரி காலத்தில் ஒரு மணி நேரம் பின்னதாகவும் முடுக்கி விடுவது வழக்கம்.

அதன் அடிப்படையில் வரும் சனிக்கிழமை அதாவது நள்ளிரவு இந்நேரமாற்றம் நிகழவிருக்கிறது.

இந்நிகழ்வுகளின் போது கோடைகால மாற்றத்தில் இரவு நேர தூக்கத்தில் ஒருமணி நேரத்தை இழப்பதுவும் மாரிகால மாற்றத்தில் இழந்த அந்த ஒரு மணிநேரத்தை மீண்டும் பெறுவதும் சகஜம்.

இம்மாற்றம் எப்போதும் சனிக்கிழமை நள்ளிரவு நேரம் தான் நடைபெறும். ஏனென்கிறீர்களா ?

பெரும்பான்மையானவர்களுக்கு சனி, ஞாயிறு விடுமுறை நாட்களாதலால் இம்மாற்றத்தின் தாக்கத்தை ஞாயிற்றுக்கிழமை சரி செய்து விடலாம் என்பதுவே இதற்கு முக்கிய காரணமாகிறது.

நான் இங்கிலாந்துக்குள் நுழைந்தது மாணவனாக அப்போது எனது வாழ்வாதாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்காக வார விடுமுறை நாட்களில் பகுதிநேரப் பணிபுரிவது வழக்கம்..

அப்போது நான் மட்டுமல்ல என்னைப் போலவே ஈழத்திலிருந்து மாணவர்களாக வந்த அனைவருமே அத்தகைய ஒரு நிலையில் தான் இருந்தார்கள்.

அப்போது எனக்கும் என்னைபோன்ற ஒத்த நிலையிருந்தவர்களுக்கும் இந்த நேர மாற்றம் எரிச்சலை ஊட்டுவதாகவே இருந்தது.

எப்படி ?

சனிக்கிழமையும், ஞாயிற்றுக்கிழமையும் பகலில் பணிபுரிகிறோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள், கோடைகால நேர மாற்றத்தில் எமது ஓய்வு நேரத்தில் ஒரு மணி நேரத்தை இழக்கிறோம். ஆனால் மாரிகால மாற்றத்தின் போது தூங்க ஒரு மணிநேரம் அதிகமாகக் கிடைக்கிறது.

சரி சனி, ஞாயிறுகளில் இரவு நேர பணி என்று வைத்துக் கொண்டால் கோடை கால மாற்றத்தின் போது ஒரு மணிநேரத்தை இலவசமாகப் பெற்றுக் கொள்வதும் மாரிகால மாற்றத்தின் போது ஒருமணி நேரத்தை ஊதியமில்லாமல் பணிபுரிவதும் தவிர்க்க முடியாததாகி விடுகிறது.

நான் இங்கிலாந்துக்கு வந்து சுமார் ஒரு வருடத்தின் பின்னால் இரவு நேரக் காவலாளியாகப் பகுதிநேரப் பணிபுரிந்து வந்தேன். அப்போது சனிக்கிழமை இரவும், ஞாயிற்றுக்கிழமை இரவும் பணிபுரிவது வழக்கம்.

கோடைகால நேரமாற்றத்தை எவ்வித தாக்கமுமின்றி ஏற்றுக் கொண்ட நான் (ஒரு மணி நேரம் குறைவாக அதே சம்பளத்திற்கு பணிபுரிவதானால் யாருக்குக் கசக்கும் ?) மாரிகால மாற்றத்தின் போது எனது கட்டுப்பாட்டு அதிகாரியிடம் ஒருமணிநேரம் அதிகமாகப் பணிபுரிந்திருக்கிறேனே அதற்கு ஒருமணி நேரம் அதிகமான ஊதியம் தர வேண்டாமோ ? என்று கேட்டேன்.

பலமாகச் சிரித்த அவர் ” கோடைகால மாற்றத்தின் போது ஒரு மணி நேரம் குறைவாகப் பணிபுரிந்த போது ஒரு மணி நேர ஊதியத்தைப் பிடித்துக் கொண்டேனா ?” என்று கேட்டார்.

புன்னகையோடு மெளனிப்பதைத் தவிர வேறு என்ன செய்ய முடியும் ?
சரி இப்படியாக இங்கிலாந்திலும் அநேகமான மேற்கு ஜரோப்பிய நாடுகளில் இடம்பெறும் நேரமாற்றத்திற்கான காரணம் தான் என்ன ?

இந்நேர மாற்றம் முதன்முதலாக நியூசிலாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த ஜி.வி.கட்சன் (G.V.Hudson) என்பவரால் 1895ம் ஆண்டு முதன் முதலில் பிரஸ்தாபிக்கப்பட்டது.

பூச்சிகளைப் பிடித்து அவற்றை ஆரய்ச்சி செய்யும் இவர் கோடைகாலங்களில் வெளிச்சமுள்ள நேரம் ஒருமணிநேரம் கூடுதலாக இருந்தால் அது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று ஆராய்ந்து அதைப்பற்றி ஓர் ஆராய்ச்சி அறிக்கை சமர்ப்பித்தார்.

இங்கிலாந்தில் ஒரு கட்டிட ஊழியரான வில்லியம் விலெட்ஸ் (William Willets) என்பவரால் இது பிரஸ்தாபிக்கப்பட்டது.

கோடை காலத்தில் ஒரு நாளின் அளவு கூடுதலாக இருந்தும் அதிகமானவர்கள் கூடுதலான நேரத்தைத் தூக்கத்தில் கழிப்பதகாகக் கருதிய இவர் கோடைகால நேரத்தை இருமணி நேரம் முன்னொக்கித் தள்ளி வைக்க வேண்டும் என்று பிரஸ்தாபித்தார்.

இவரது இந்தப்பிரேரணையை ரோபெர்ட் பியர்சன் எனும் லிபரல் கட்சியைச் சேர்ந்த பாரளுமன்ற உறுப்பினர் 1908ம் ஆண்டு சட்டமாக்க வேண்டும் என்று முன்மொழிந்தார்.

ஆனால் அக்கோரிக்கை நிறைவேற்றப்படவில்லை. அதைத் தொடர்ந்து பலமுறை இக்கோரிக்கை பாரளுமன்ற முன்றலுக்கு கொண்டுவரப்பட்டும் நிறைவேறவில்லை.

முதன் முதலில் மேற்கு ஜரோப்பாவில் இந்நேரமாற்றம் 1916ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 30 திகதி ஜெர்மனியாலும் அதன் நேச நாடான ஆஸ்ட்ரியாவாலும் நடைமுறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

இதைப்பற்றி அமராகிவிட்ட எனது தந்தை அவர் வாழும் காலத்தில் குறிப்பிடும் போது தான் பிறப்பதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்னதாக நிகழ்ந்த நிகழ்வு என்று குறிப்பிடுவதுண்டு.

அதைத் தொடர்ந்து இங்கிலாந்தாலும் ஏனைய ஐரோப்பிய நாடுகளினாலும் இது கடைப்பிடிக்கப்பட்டது.

ஆனால் இந்நேரமாற்றம் ஒருமணிநேரத்தை மட்டும் உள்ளடக்கியதாக இருந்தது.

ஒவ்வொரு வருடமும் ஏப்பிரல் மாதம் மூன்றாவது ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலை 01:59 முன்னொக்கி 03:00 மனிக்கு தள்ளப்படும். அக்டோபர் மாதம் மூன்றாவது வார விடுமுறைகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலை 01:59 பின்னோக்கி 01:00 ஆக மாற்றப்படும்.

இதுவே நடைமுறை வழக்கத்திலிருந்து வருக்கிறது. ஓ …இவ்வாரம் சனிக்கிழமை தூங்கி ஞாயிற்றுக்கிழமை எழுந்திருக்கும் போது ஒரு மணிநேரம் அதிகமாக தூங்க முடியுமோ ?

இதே நேர மாற்றம் தான் அன்றைய மாணவ வாழ்வில் பிரச்சனை கொடுத்ததோ ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில் …
அன்புடன்
சக்தி

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

 

 

படங்கள்: இணையத்திலிருந்து