Tag: மேகலா இராமமூர்த்தி

  • படக்கவிதைப் போட்டி 182-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. வெங்கட்ராமன் எடுத்த இந்த நிழற்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    தண்டவாளத்தில் கூவிச் செல்லும் குயிலான இந்த இரயில்வண்டி மனிதர்களின் பயணத்தை இன்பமானதாய் மாற்றவல்லது. சாதி மத பேதங்களை ஒழிக்கவியலாது ஆறறிவு படைத்த மனிதர்கள் இன்னமும் போராடிக்கொண்டிருக்க, அறிவற்ற சடப்பொருளான இந்த இரயில்வண்டி அப்பேதங்களை ஒழித்துவிட்டமை அறிவியலின் அளப்பரிய ஆற்றலுக்கோர் தக்க சான்று!

    கூவும் இந்த எந்திரக் குயிலைச் சுந்தரத் தமிழில் பாட கவிஞர் பெருமக்களைக் கனிவோடு அழைக்கின்றேன்!

    ”நீராவியில் தொடங்கி எண்ணெயில் வேகமெடுத்து மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும் உன்றன் பயணத்தில் எப்போதும் மனிதா்கள் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்கின்றனர் அவரவா் அடையாளமிழக்காமல்” என்று இரயில்வண்டியின் சாதனையைச் சிறப்பாய் விவரிக்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

    மனித அறிவின் இறை

    சுரண்டலில் மனித ரத்தம்
    உறிஞ்சிய அட்டைகளின்
    அடையாளம்

    மத யானையின் வெறி
    அடங்கலில் நெருப்பின்
    உணவாய் நீயும் மனிதனும்

    காதல் பாடலின் இசையாய்
    மனித உறவுகளின் ஒற்றுமையாய்
    உலகம் பாடும் உன்னதப்
    படைப்பு

    சமத்துவத்தின் சங்கமமாக
    நீ நிற்கும்போது
    உலகம் வியக்கும்
    வேறுபட்ட மனித உணா்வைக்கண்டு

    நீராவியில் தொடங்கி
    எண்ணெயில் வேகமெடுத்து
    மின்சாரத்தில் பறந்து செல்லும்
    உன்றன் பயணத்தில்

    எப்போதும் மனிதா்கள்
    வேற்றுமையில் ஒற்றுமை
    அவரவா் அடையாளத்தோடு!

    *****

    செயற்கை தந்த கொடையான இந்த இரயில்வண்டி, பச்சைக்கொடி காட்டியதும் இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு இயற்கையின் கொடையான நீலகிரி நோக்கிச் சாலம் காட்டிச் செல்லும் அழகைச் சொல்கிறது திரு. ஏ.ஆர். முருகன்மயிலம்பாடியின் கவிதை.

    பயணம்!!

    தட தடனு ஓடும் ரெயில்..
    தம்ம் கட்டும் பழைய ரெயில்!
    நீராவி என்ஜின் புகை
    நீலவானம் எங்கும் பரவ
    நீலகிரி ஓடும் ரெயில்!!
    பச்சைக்கொடி காட்டியதும்
    இச்சைகளை இறக்கிவிட்டு
    காரியமே கண்ணாகக்
    கடமையிலே கருத்தாகும்!
    விஞ்சுகிற இயற்கையின்
    கொஞ்சுகிற அழகினை
    நெஞ்சு மகிழ ரசித்திட
    செயற்கை தந்த கொடை!!
    வெட்டிப்பேச்சுச் சத்தமும்
    குட்டித்தூக்கக்குறட்டையும்
    சட்டையே செய்யாமல்
    மலை ஊரும் தேர்ப்படை!!
    பறவைகளும்விலங்குகளும்
    பழகிடுச்சு அதன் ரவுசு!!
    புகைவண்டி சொல்லுவதைப்
    புரிந்துகொள்ளும் மனசு…
    பொன்னான தன்பிறப்பின்
    பொறுப்புணர்ந்து பயணித்துப்
    போகவேண்டிய இடம் சேரும்!!

    *****

    ”வசதிவந்தால் திசைமாறும் மனிதர்போலன்றி நீ என்றும் திசைமாறாது இசைபெற்று இன்பம் தாராய்!” என்று மலை இரயிலுக்கு நல்லுரை நவில்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    ரயிலே…

    பசுமை மிகுந்த மலையினிலே
    பவனி வருமுனைப் பார்த்ததிலே
    பசுமையாய்த் தெரியும் நினைவினிலே
    பரவச மாகும் மனசெல்லாம்,
    வசதி வாய்ப்புகள் வந்ததுமே
    வேறு பட்டிடும் மனிதன்போல்
    திசையது மாறா திருந்தின்பம்
    தொடரந்து தாராய் மலைரயிலே…!

    *****

    தண்டவாளக் குயிலான இரயிலைப் ப(போ)ற்றிக் கவிதைகள் படைத்திருக்கும் கவிக்குயில்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வுபெற்றிருப்பது…

    உதகை மலை இரயில்!

    நீராவி எஞ்சின் பொருத்திய மலைரயில் உதகை செல்கிறதே..
    நீல வானத் திடையே தவழும் மேகத்துள் செல்கிறதே..
    காடுகள் சுரங்கம் அனைத்தையும் கடந்து ஊர்ந்து செல்கிறதே..
    குன்னூர் கேத்தி ஊர்களைக் கடந்து உயரத்தில் செல்கிறதே..

    செல்லும் வழியில் பள்ளத்தாக்குகள் கண்களுக் கோர் விருந்து..
    செல்லக் குழந்தைகள் முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து..
    இருப்புப் பாதை நடுவில் இருக்கும் பற்சக்கர அமைப்பு..
    இரும்பைப் போன்ற வலுவானப் பிணைப்பைத் தந்திடும் அதற்கு..

    கொஞ்சிடும் இயற்கை எழிழைப் பருக உதவிடும் இவ்வண்டி..
    குறைந்த வேகத்தில் செல்லுமெனினும் குதூகலம் தரும் வண்டி..
    மலைகளின் அரசி நீலமலையின் சிறந்ததோர் அடையாளம்..
    மாநிலம் போற்ற கிடைத்தது இதற்கு யுனெஸ்கோ அங்கீகாரம்..

    பாம்பைப் போன்று வளைந்து நெளிந்து செல்லும் இவ்வண்டி..
    பயணிக்கத் தூண்டும் அம்சங்கள் அனைத்தும் கொண்டது இவ்வண்டி..
    எங்ஙனமேனும் ஒருமுறை அதிலே பயணம் சென்றிடுவோம்..
    எந்திர வாழ்வில் அலுத்த மனதுக்கு புத்துணர்வூட்டிடுவோம்..

    ”செல்லும் வழியில் தென்படும் காட்சிகள் கண்களுக்கோர் விருந்து; செல்லக் குழந்தைகள், முதியோர் அனைவர்க்கும் இப்பயணம் அருமருந்து; ஒருமுறையேனும் இந்த இரயிலில் பயணித்து எந்திரத்தனமாய் மாறிவிட்ட வாழ்வுக்குப் புத்துணர்வூட்டிடுவோம்” என்று முத்தான கருத்துக்களை வித்தாரமாய்ப் பேசும்  இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. ஆ. செந்தில் குமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 183

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

     

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    வாசகன் பாலசூரியன் எடுத்த இந்தப் படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (20.10.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 181-இன் முடிவுகள்

    –மேகலா இராமமூர்த்தி

    காளையும் காளையரும் எதிர்நிற்கும் வீரக்காட்சியைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு.யெஸ்மெக். இப்படக்காட்சியை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்துள்ளவர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    முல்லைநில முதுகுடியில் வளர்க்கப்படும் கொல்லேற்றினை அடக்கும் வீர விளையாட்டாம் ஏறுதழுவுதலைப் பல்வேறு தடைகளையும் தகர்த்தெறிந்து இன்றுவரை அழியாமல் காத்துவருகின்ற தமிழ்க்குடியினரைப் போற்றுவோம்! அவ்விளையாட்டுக்கான விதிமுறைகளைத் தவறாது பின்பற்றி காளைக்கும் காளையர்க்கும் நேரும் ஊறுபாட்டைத் தவிர்ப்போம்!

    இனி கவிஞர்களின் முறை!

    ஏறுபோல் பீடுநடையிட்டு இப்படக்காட்சிக்குப் பாட்டெழுத வாரீர் பெருந்தகையீர்!

    *****

    விடையை அடக்கவிடாமல் இவ்விடலையரைத் தடுப்பது எது? மனமா… உடலா? என்று கேள்வி எழுப்புகின்றார் திரு. சீனிவாசன் கிரிதரன். 

    விடை அடக்க – காளை தம்
    படை முடக்கத் தோன்றும் பயம்
    இடை மறிக்க இரு இரும்புத் தேர்
    உடை களைந்து களமாட
    தடை எங்கே?
    மனதிலா, உடல் பலத்திலா.

    *****

    காளையும் காளையரும் இணைந்து வளர்த்தெடுத்த தொல்தமிழ் மரபின் வீரவிளையாட்டான ஏறுதழுவுதல் நம் பண்பாட்டின் உச்சம் என்று உவக்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். இன்றோ நம் பண்பாட்டின் எச்சமும் அதுவே! 

    தொல்குடிச் சமூகத்தின்
    உச்சாணிக் கொம்பன்

    தான் வளா்த்த பண்பாட்டில்
    எழுந்து நிற்கும் இயற்கை
    ஒத்த உள்ளன்போடு
    எண்ணினான் வாழ

    காதலை வெளிப்படுத்த
    கையாண்ட காட்சிகள் பல

    வேர் தேடி ஓடியவன்
    காதலைக் கண்டான் வீரத்தில்
    காட்சிகள் மாறினாலும்
    சண்டைகள் மாறவில்லை

    விலங்கோடு போராடி
    விலங்கோடு உறவாடி
    விலங்கில் வீரத்தை உணா்ந்து
    வீரப் பண்பாடாக வளா்த்தெடுத்த காளை
    பண்பாட்டின் வீரனான காளை

    மனிதனுக்கு மட்டுமல்ல
    ரோசம்
    மாட்டிற்கும்தான்
    தன்னைத் தொட்டவன்
    குடல் சாிக்க வேகத்தொடு

    விவேகமாகத் துள்ளியெழும்
    காளைக்கு வாழ்க்கை!

    பண்பாட்டின் உச்சம்
    உலகுக்கு!

    *****

    ”அஞ்சு கத்தை சோளத்தட்டையைக் கஞ்சமின்றி முழுங்கிப்புட்டுத் தெம்பாக வந்து நிற்கும் காளையிவன், உங்களைப் பஞ்சராக்குமுன் ஓடிடுங்க பிஞ்சுகளே!” என்று  ’பஞ்ச்’ வசன கவிதையால் காளையரை எச்சரிக்கின்றார் ஏ.ஆர். முருகன்மயிலம்பாடி.

    சோரம் போகாத வீரம்
    அக்கட்ட போ அக்கட்ட போ…….
    அம்புட்டுப்பயலும்அக்கட்டபோ!
    திமிலை ஆட்டித் திமிரா வாரான்
    தில்லிருந்தாப் புடிச்சுக்காட்டு!!
    அஞ்சு கத்தை சோளத்தட்டை
    கஞ்சமின்றி முழுங்கிப்புட்டு
    மஞ்சுவிரட்டு நோம்பி போல
    பாஞ்சுவந்து நின்னிருக்கான்..
    பஞ்சராக்கும் முன்னால
    பிஞ்சுகளே ஓடிடுங்க!!!
    அம்புபோல கொம்பு சீவி
    தெம்போட வந்திருக்கான்..
    தள்ளிநில்லு இல்லையுனா
    தண்ணிகாட்டிப்போயிடுவான்!
    தமிழனோட அடையாளம்

    தாங்கி வருகிறான்….
    தம் புடிச்சு நின்னு காட்டு
    தலை வணங்குவான்…
    சிவபெருமான் வாகனம்
    கவனமிருக்கட்டும்….
    எவ்வளவோ தடைகளையும்
    எதித்து ஜெயிச்சவன்!.
    கல்வி செல்வம் இருந்தாலும்
    துள்ளவேணும் வீரம்..
    ஜல்லிக்கட்டு அருமையாக

    சொல்லித்தரும் பாடம்!

    *****

    ”மாட்டை அடக்கி மாந்தர் விளையாடிய வீர விளையாட்டு இது! இதை விளையாடுங்க…உடல் பலமாகுங்க!” என்று இளைஞர்கட்கு நம்பிக்கை ஊட்டுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    கவனமாய் விளையாடுவீர்…

    பாயும் காளையை அடக்கிடவே
    பதுங்கி நிற்கும் காளையரே,
    மேயும் மாட்டைப் பழக்கியேதான்
    மாந்தர் அடக்கி விளையாடியது
    தூய தமிழர் வீரமானது
    தரணி யெல்லாம் போற்றிடவே,
    ஓய வேண்டாம் விளையாடுவீர்
    உங்கள் நலனுக் கிடர்வராதே…!

    *****

    ”சாதுவாயிருக்கும் காளை சீற்றம் அடைந்தால் மதயானையாய் மாறும்; அனைத்தையும் தவிடுபொடியாக்கும்” என்கிறார் திரு. ஆ. செந்தில்குமார். 

    காளையும்.. காளையரும்..
    ஆற்றல் மிகுந்திருக்கும்.. ஆனாலும் பரமசாது..
    சீற்றம் அடைந்துவிட்டால்.. தோற்றத்தில் மதயானை..
    பக்குவம் அடைந்துவிட்டால்.. ஆக்கப்பணிகட்குப் பேருதவி..
    அக்கணமே தவிடுபொடி.. அமைதியை இழந்துவிட்டால்..

    *****

    எந்தப் பயமுமின்றி எதிர்த்துவரும் காளைதனை எந்திரத்தின் பின்னொளிந்து என்ன செய்யப் போகின்றீர்? சல்லிக்கட்டுத் தடைநீங்கத் தடியடி ஏன் பட்டுலைந்தீர்? பாயடா காளை முன்னே பாய்ந்ததன் கொம்பு பற்றிச் சாயடா! என்று மஞ்சு கண்டு அஞ்சும் காளையர்க்கு நெஞ்சுரம் அளிக்கின்றார் திரு. சித்திரவேலு கருணானந்தராஜா. 

    மஞ்சினைக் கண்டு அஞ்சிடும் காளைகாள்…….
    பாய்ந்து வரும் காளைகண்டு பயந்து நிற்கும் காளைகளே
    ஓய்ந்து விட்டதா உங்கள் உள்ளத்தின் தற்றுணிபு?

    கல்லிப் பருவதத்தைக் கண்டதுபோல் சுண்டெலியை
    ஜல்லிக்கட்டின்று தமிழரடைந்த சொத்து.
    கொல்லுகிற பொஸ்பரசுக் குண்டெறிந்து எம்மினத்தை
    வல்லார் அழிக்கையிலே வாய்மூடி நின்றவர்கள்
    சொல்லாமல் வந்தார் துணிவாய்த் தம் பங்களித்தார்.
    நல்ல சகுனமிது நம்மினத்துக் கென்றிருந்தோம்.

    எந்தப் பயமுமின்றி எதிர்த்து வரும் காளைதனை
    எந்திரத்தின் பின்னொளிந்து என்ன செய்யப் போகின்றீர்?
    உற்ற நண்பன் பின்னே ஒளிப்பதுதான் வீரமென்றால்,

    விழலுக் கிறைத்தது போல் வீரத்தை வீண்டித்து
    பழம் படுபனையின் கிழங்கு பிளப்பதற்கு
    ஆப்பு மொங்கான் கோடரியை ஆயுதமாயக் கொண்டதுபோல்

    ஜல்லிக் கட்டுக்குத் தடைநீக்கம் பெற்றிடற்காய்
    சட்டமொன்றைக் கேட்டு தடியடியேன் பட்டுலைந்தீர்?

    மஞ்சுவைக் கண்டு அஞ்சிடும் இளைஞனே நீ
    சேயெனப் பசுவைப் போற்று சிரம்பணிந்ததனையேற்று
    வாயுறையாகப் பொங்கல் வழங்கி நற் பட்டுச் சாத்து
    தூய நல்லன் பினோடும் துணிவொடும் வீரத்தோடும்
    பாயடா காளை முன்னே பாய்ந்ததன் கொம்பு பற்றிச்
    சாயடா அதனையுந்தன் சமர்த்தினை உலகு காண.
    வாயிலா நண்பன் மஞ்சு வதையுறாததனைப் பற்றி
    தாயென அன்பு செய்நீ தரணியுன் பண்பைக் காணும்.

    ஆய வெம் கலைகளுள்ளே அதுவுமொன்றிது வேறில்லை.
    நேயமும் தயையுமெங்கள் நிலத்தினில் புதிதோ இல்லை.

    *****

    ”கோபமே கொம்புகளாய்க் கொண்டு எமைத் தாக்க வரும் காளையே! யாம் கொள்ளையரோ காமுகரோ அல்லர்; உன்னோடு யாம் நிகழ்த்தும் வீரவிளையாட்டைக் காக்க மெரினாவில் கூடிய நல்ல(வ)ர்! எமைக்கண்டு சீறாதே…செல்!” என்று உண்மை விளம்புகின்றார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன். 

    கோபமே கொம்புகளாய்,
    குருதிச் சிவப்பே கண்களாய்,
    குதித்தோடித் தாக்க வரும் காளையே
    நீ எங்களைத்
    தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறாய்!

    விடிந்தும் விடியாப் பொழுதில்
    வாசலில் நீர் தெளித்துக் கோலமிடும்
    பெண்கள் தாலிப் பறித்தோடும்
    கொள்ளையர்கள் அல்ல நாங்கள்!

    பேருந்துக் கூட்ட நெரிசலிலும்
    விழாக் கடைவீதி என்றெங்கும்
    பெண்களைச் சீண்டுகின்ற
    காமப் பித்தர்கள் என்றா
    நீ எங்களைக் கருதிவிட்டாய்?

    நெருக்கடி மிகுந்த சாலைகளில்
    நடப்பவர்கள் நடுங்கியோட
    வாகனப் போட்டி நடத்தும்
    விபரமறியா விடலைகள் என்றே
    நீ நினைத்து விட்டாய் போலும்!

    உனக்கும் எங்களுக்குமான
    வீர விளையாட்டை மீட்டெடுக்க
    மெரினாவில் கூடிய பெருங் கூட்டத்தின்
    சிறு அங்கங்கள் நாங்கள்!

    ஆராய்ச்சி மணி அடித்த
    ஆரூர்ப் பசுவின் வாரிசு போலும் நீ
    அதனால்தான் அநீதி கண்டு
    சினமுற்றுச் சீறுகிறாய்!
    தவறேதும் நாங்கள் செய்யவில்லை
    தயவு செய்து திரும்பி விடு!

    *****

    கருத்தோட்டமும் கற்பனைச் செறிவுங்கொண்ட அற்புதக் கவிதைகளைப் படைத்தளித்திருக்கின்றீர்கள் கவிவலவர்களே! உங்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பதைக் காண்போம்!

    நாட்டுக் காளையின் பெருமை..!
    காளையரைக் கண்டால் ஜல்லிக் கட்டுக்
    ……….காளையும் தன்காலை யுதைத்துத் திமிரும்.!
    பாளைமடல் போன்றதன் கொம்பால் மணற்
    ……….பாங்கான இடத்தில் முட்டி முறுக்கேற்றும்.!
    தோளான அதன்திமில் கர்வ மிகுதியாலது
    ……….தொய்ந்துயர சற்றேபக்க வாட்டில் சாயும்.!

    வேளை வரும்போது வீரத்தை நிரூபிக்க
    ……….வாடிவாசல் திறக்கும் வரைக் காத்திருக்கும்.!

    முட்டிச் சாய்ப்பதற்கென்றே வாழப் பழகிடும்
    ……….மூர்க்கத்தனமாய் வாய்பிளந்து குரலெழுப்பும்.!
    கட்டான இளைஞர்களைக் கண்டு விட்டால்
    ……….கட்டுக் கடங்காமல் கூட்டத்துள் சீறிப்பாயும்.!
    கிட்ட யாரையும் நெருங்கவிடாமல் துரத்தும்
    ……….கிட்டாத பெருமையெலாமதற்கு வந்து சேரும்.!
    போட்டியென வந்துவிட்டால் போதும் அது

    ……….மாட்டு வண்டியாயினும் மகிழ்ந்தே இழுக்கும்.!

    வாசுதேவனுனை மேய்த்த அருஞ் செயலால்
    ……….வண்டி யிழுக்கும் உனக்குப் பெருமையுண்டு.!
    ஈசனும் விரும்பியுனை வாகன மாக்கியதால்
    ……….பூசைக்குமுன் உனக்குத்தான் முதல் மரியாதை.!
    பாசமுடனுனை அரவணைத்துப் பழகி விட்டால்
    ……….பகுத்தறி வென்பதுனக்குத் தானாக வந்துவிடும்.!
    நேசிக்கும் உழவனுக்கே உயர் நண்பனானதோடு
    ……….நெஞ்சுரத்துக்கு நீயேயோர் சிறந்த உதாரணம்.!

    ”நாட்டுக் காளையே! கட்டான இளைஞர்களைக் கண்டால் நீ கட்டுக்கடங்காமல் சீறுவாய்; பாசத்தோடு அணைத்துப் பழகிவிட்டால் பகுத்தறிவுடையதாய் மாறுவாய்; நீ ஈசனுக்கு வாகனம்; உழவனென்னும் நேசனுக்கு நண்பன்” என்று காளையின் பெருமையினைக் கவினுறத் தன் பாட்டிலே காட்டியிருக்கும் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 182

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    வெங்கட்ராமன் எடுத்த இந்தப் படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (13.10.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 20

    -மேகலா இராமமூர்த்தி 

    அகத்திலே அன்பின்றி வேற்று ஆடவரின் பொருளைக் கைப்பற்றுவதை நோக்கமாய்க் கொண்டுப் புறத்தே போலி அன்பைக் காட்டுபவர்கள் வரைவின் மகளிராகிய பொதுமகளிர். அத்தகு நாணும் நற்பண்புமில்லா மகளிரின் தொடர்பைத் தவறென்று முதன்முதலில் கண்டித்தவர் வாழ்வியல் அறிஞரான வள்ளுவப் பேராசான். வள்ளுவத்தை அடியொற்றி நாலடியும் நடைபயின்று, பொதுமகளிரின் இயல்பையும் இழிகுணத்தையும் பொருத்தமான உவமைகள் வாயிலாய் விளக்கி அவர்தம் தொடர்பை விலக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகின்றது.

    எழிலும் பரந்த இடமும் கொண்ட விண்ணுலகின்கண் வாழும் தேவர்களால் தொழப்படும் செந்தாமரைக்கண்ணனாகிய திருமாலை ஒப்பவனாயிருந்தாலும், கொடுப்பதற்குரிய கைப்பொருள் இல்லாதவனாயின், (அவன் பொருளிலேயே நாட்டமுடைய) தளிர் மேனியுடைய பொதுமகளிர் தம் கைகளால் வணங்கி அவனுக்கு விடைகொடுத்துவிடுவர். 

    அங்கண் விசும்பின் அமரர் தொழப்படுஞ்
    செங்கண்மா லாயினும் ஆகமன் – தங்கைக்
    கொடுப்பதொன் றில்லாரைக் கொய்தளி ரன்னார்
    விடுப்பர்தங் கையாற் றொழுது. 
    (நாலடி – 373)
     

    ”நீ செங்கண்மாலே ஆயினும் ஆகுக, எங்கள் அன்பைப்பெறுதற்குரிய ஒண்பொருள் உன்னிடமின்மையின் இங்குமக்கு வேலையில்லை, சென்று வருக!” என்று கும்பிடுபோட்டு அனுப்பிவிடும் பொதுமகளிரின் நீர்மையை நேர்மையாய்ப் பேசியிருக்கின்றது மேற்கண்ட நாலடி.

    இன்சுவை மிகுந்த தெளிந்த நீருடைப் பொய்கையில் பாம்புக்குத் தன்னுடலின் ஒரு புறமாகிய தலையைக் காட்டி, மற்றொரு புறத்தே அமைந்துள்ள வாலை  மீனுக்குக் காட்டி அந்தந்த இனத்திற்கு ஏற்றவகையில் ஒழுகி, உயிர்பிழைத்து வாழும் விலாங்கு மீன் போன்ற கள்ளச்செய்கைகளுடைய விலைமகளிரின் தோள்சேரும் காமுகர், விலங்கைப் போன்ற பகுத்தறிவற்ற அறியாமையுடையோர் ஆவர்.

    பாம்பிற் கொருதலை காட்டி ஒருதலை
    தேம்படு தெண்கயத்து மீன்காட்டும் – ஆங்கு
    மலங்கன்ன செய்கை மகளிர்தோள் சேர்வார்
    விலங்கன்ன வெள்ளறிவி னார். 
    (நாலடி –  375)

    விலாங்கு மீனின் தலைப்புறம் பாம்பு போலவும், வால்புறம் மீன் போலவும் இருக்குமாகையால், மீனென்று கருதி பாம்பு இரைபிடிக்க வரும்போது அதற்குத் தலைப்புறங்காட்டி அதன் இனம்போல உலவி உயிர்தப்பியும், தனக்கு உணவாகிய சிறுமீன்கள் பாம்பென்று கருதி அஞ்சி விலகுமாயின் அவற்றிற்கு வால்புறங்காட்டி இரையுண்டு உயிர்பிழைத்தும் அம்மீன் வஞ்சித்து வாழ்தலின், பொருளற்றாரையும் பொருளுற்றாரையும் பகையாதும் நேசித்தும் அவரவர்க்கேற்பக் கள்ளத்தனமாய் ஒழுகிப் பொருள் பறித்து வஞ்சித்து உயிர்வாழும் விலைமகளிர்க்கு அதனை உவமையாய்க் காட்டியிருக்கின்றது நாலடியார். 

     ”தமது பேரழகே தூண்டிலாகவும், அச்சமும் நாணமும் ஊராண் ஒழுக்கமும் ஒப்பனையும் அத்தூண்டிலில் கட்டும் இரையாகவும், உலகத்தில் இளைஞர் திரட்டிய அருங்கலன்களும் பொன்னும் மீனாகவும், அம்மீன்களைப் பிடிக்கும் தமது தொழிலிடத்தே தப்பாத மகளிர்”  என்று பொதுமகளிரின் இயல்பை விவரிக்கின்றது பெருங்கதை எனும் அருந்தமிழ்நூல்.

    …காரிகை கடுநுனைத் தூண்டிலாக
    உட்கும் நாணும் ஊராண் ஒழுக்கும்
    கட்கின் கோலமுங் கட்டிரையாக
    இருங்கண் ஞாலத் திளையோர் ஈட்டிய
    அருங்கல வெறுக்கை யவைமீனாக
    வாங்குபு கொள்ளும் வழக்கியல் வழாஅப்
    பூங்குழை மகளிர்…
    (பெருங்கதை – இலாவாண காண்டம்)

    எனவே கள்ளமனமும் பொருள்நோக்கமும் கொண்ட வரைவின் மகளிரைவிட்டு விலகியிருப்பதே போற்றத்தக்க நல்லாண்மை எனலாம்.

    இனி, கற்புடைய மகளிரின் இயல்புகளை நாலடியார் வழிநின்று ஆராய்வோம்.

    குடநீரட் டுண்ணும் இடுக்கட் பொழுதுங்
    கடனீ ரறவுண்ணுங் கேளிர் வரினும்
    கடனீர்மை கையாறாக் கொள்ளு மடமொழி
    மாதர் மனைமாட்சி யாள். 
    (நாலடி – 382)

    குடத்திலுள்ள நீரையே காய்ச்சிப் பருகிப் பசியாறும் வறுமை வந்துற்ற இன்னாக் காலத்தும், கடல்நீர் முழுமையும் உண்டு பசியாறுதற்குரிய அத்தனை உறவினரும் ஒருங்கு விருந்தாக வந்தாலும், தன் கடமையாகிய விரும்தோம்பும் இயல்பை விடாது மேற்கொள்ளுகின்ற மென்மையான சொற்களையுடைய பெண்ணே, இல்லற வாழ்க்கைக்குரிய மாட்சிமையுடையவள் ஆவாள் என்பது நாலடி நவிலும் நற்கருத்து.

    அக் காலத்தில் விருந்தோம்பும் பண்பே இல்லறத்தினரின் தலையாயக் கடனாய்க் கருதப்பட்டது. அதனால்தான் வள்ளுவமும்,

    ”இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பி
    வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.” (81) என்று விருந்தோம்பலை வலியுறுத்துகின்றது.

    ”வறுமை வந்துற்ற காலை விருந்தினரைக் கண்டால் ஒளிந்துவாழ நேரும்; உடம்பின் ஐம்புலன்களும் குறைவின்றி இருந்தாலும் வறுமையானது அறிவைக் கெடுக்கும் இயல்புடைத்து” என்று தன் இன்மையையும், அதுதரும் அவல வாழ்வையும் சோழன் உருவப்பல்தேர் இளஞ்சேட்சென்னியிடம் வேதனையோடு விளம்புகின்றார் பெருங்குன்றூர் கிழார் எனும் புலவர்பெருந்தகை. 

    …உள்ளிய
    விருந்துகண்டு ஒளிக்கும் திருந்தா வாழ்க்கைப்
    பொறிப்புணர் உடம்பில் தோன்றிஎன்
    அறிவுகெட நின்ற நல்கூர் மையே. (புறம் – 266)

    குலமகள் ஒருத்தியின் நல்லியல்பாம் நாணத்தை அருங்குணங்கள் பிறவற்றோடு ஒப்பிட்டு விதந்தோதுகின்றது நாலடியார்ப் பாடலொன்று!

    உள்ளத் துணர்வுடையான் ஓதிய நூலற்றால்
    வள்ளன்மை பூண்டான்கண் ஒண்பொருள் – தெள்ளிய
    ஆண்மகன் கையில் அயில்வாள் அனைத்தரோ
    நாணுடையாள் பெற்ற நலம். (நாலடி –  386)

    உள்ளத்தில் இயற்கை நுண்ணுணர்வுடையானொருவன் கற்ற கல்வியை ஒத்ததாயும், கொடைக்குணம் உடையானொருவனிடத்து மாட்சிமைப்படுகின்ற ஒளிபொருந்திய செல்வத்தை ஒத்ததாயும், வாட்பயிற்சியில் தெளிவடைந்த வீரமிக்க ஆடவனொருவன் கையில் விளங்கும் கூரிய வாட்படையை ஒத்ததாயும் இருக்கின்றது, நாண் முதலிய பெண்ணீர்மைகள் பெற்ற கற்புடைப் பெண்ணொருத்தியின் அழகு முதலிய குணநலங்கள்.

    ”அச்சமும் நாணும் மடனும் முந்துறுதல்
    நிச்சமும் பெண்பாற் குரிய என்ப”
    எனும் தொல்காப்பியக் கோட்பாட்டை அடியொற்றி எழுந்த சிந்தனைகள் இவை எனலாம்.

    ”நாணும் அச்சமும் நாய்கட்கு வேண்டும்” எனும் (பாரதியின்) பிற்காலச் சிந்தனையை இதனோடு பொருத்திப் பார்த்துக் குழப்பிக்கொள்வது தேவையற்றது. அந்தந்த காலகட்டத்தில் வாழும் மக்களின் வாழ்வியலையும் அவர்தம் சிந்தனையோட்டத்தையும் கண்ணாடிபோன்று பிரதிபலிப்பவையே இலக்கியங்கள் எனும் புரிதல் நமக்குத் தேவை.

    கற்புடைய மகளிரின் இயல்புகளைப் பரக்கப் பேசுகின்ற நாலடியார் பரத்தையரோடு திரிதரும் ஒழுக்கமற்ற ஆடவரின் இயல்புகண்டு வருந்தும் இல்லக்கிழத்தியரின் மனவுணர்வுகளையும் நமக்குப் படம்பிடித்துக் காட்டத் தவறவில்லை.

    கருஞ்கொள்ளுஞ் செங்கொள்ளுந் தூணிப் பதக்கென்று
    ஒருங்கொப்பக் கொண்டானாம் ஊரன் – ஒருங்கொவ்வா
    நன்னுதலார்த் தோய்ந்த வரைமார்பன் நீராடாது
    என்னையுந் தோய வரும்.
    (நாலடி –  387)

    ”மருதநிலத்து ஊரில் இருந்துகொண்டே அவ்வூரானொருவன் தரங்குறைந்த கருங்கொள்ளையும், உயர்ந்த செங்கொள்ளையும் ஒரே விலைக்கு, தூணிப்பதக்கு என்று ஒரே அளவாக, ஒன்றாய் வாங்கினானாம்; அதுபோலப் பெண்மையியல்பில் என்னோடு ஒருங்கு ஒவ்வாத நன்னுதல் பரத்தையரை மருவிய மலைபோலும் பெரிய மார்பினையுடைய என் கணவன் நீராடி உடல்தூய்மையும் செய்யாது என்னையும் தழுவ வருகின்றான்” என்று அவன் இழிகுணத்தை எண்ணி வருந்தி ஊடுகின்றாள் இல்லக்கிழத்தி.

    தூணி என்பது நான்கு மரக்காலும், பதக்கு என்பது இரண்டு மரக்காலுமாகத் தூணிப் பதக்கென்பது ஆறு மரக்காலளவைக் குறிப்பதாகும்.

    பரத்தையரிடம் சென்ற தன்னிடம் ஊடியிருந்த தலைவியைச் சமாதானம் செய்யப் பாணன் ஒருவனை அனுப்புகின்றான் தலைவன். அவனிடம் தலைவி கூறும் மொழிகள் இவை:

    அரும்பவிழ் தாரினான் எம்அருளும் என்று
    பெரும்பொய் உரையாதி பாண – கரும்பின்
    கடைக்கண் அனையம்நாம் ஊரற் கதனால்
    இடைக்கண் அனையார்க் குரை.  
    (நாலடி – 390)

    அரும்புகள் போதாகி மலரும் மாலையை அணிந்த எம் தலைவன் எமக்குத் தலையளி செய்ய வருகின்றான் என்று பெரியதொரு பொய்ம்மொழியை எம்மிடம் மொழியாதே பாண! ஊரனாகிய எம் தலைவனுக்கு யாம் கரும்பின் நுனிக் கணுக்கள் போலச் சுவையில்லாமல் இருக்கின்றோம். ஆதலால், அதன் நடுக் கணுக்களை ஒப்ப அவனுக்குச் சுவைமிக்கவரான பரத்தையரிடம் இதனைச் சொல் என்று சினந்து கூறுகின்றாள்.

    அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சாகும். அஃதொப்ப ஆராக்காமம் இல்வாழ்வுக்குத் தீராத்துன்பத்தை தந்துவிடக் கூடியது என்பதை மருதத்திணையில் காட்டப்படும் தலைவர்களின் பரத்தமை ஒழுக்கமும் அதனால் வெளிப்படும் தலைவியரின் மனவேதனையும் தெற்றெனப் புலப்படுத்துகின்றது.

     [தொடரும்]

    *****

    துணைநூல்கள்:

    1. நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம்       பிள்ளை
    2. திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 180-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திருமிகு. வெனிலா பாலாஜி எடுத்த இந்தப் படத்தை  வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். நன்றி நவில்கின்றேன் இவ்விருவருக்கும்!

    உறவுகளுக்காக உணவைத் தலைமேல் சுமந்துசெல்லும் அன்னையே! உம்மைப் போன்றோரின் தன்னலமிலா அன்பினால் அல்லவோ நில்லாது சுழல்கின்றது இவ்வையம்!

    உண்டிகொடுத்து மாந்தர்க்கு உயிர்கொடுக்கும் உயர்பணியைச் செய்யும் மாதரசியைப் போற்றுவோம்!

    இப்படத்துக்கு ஏற்றவகையில் பாப்புனையக் கவிஞர்களை அழைக்கிறேன்!

    *****

    பாருளோர் பசிப்பிணி தீரப் படியளக்கும் செயல்வீரனான தன் சாமி பசியென்று வாடாதிருக்கச் சோறுகொண்டு போகும் பெண்ணரசியைப் போற்றுகின்றார் திரு. எஸ். கிரிதரன்.

    தள்ளாத வயதினிலும்
    தளராது வாஞ்சையுடன்
    செந்நெல் கழனிதனில்
    சேற்றுழவு தான்செய்யும் – நாட்டின்
    பஞ்சம் பசி போக்கி
    பார் போற்ற வாழவைக்கும்
    செயல் வீரன் என்சாமி
    விவசாயி
    என் படியளக்கும் சாமி
    பசி என்று சோராமல் -அவர்
    பாத்திருந்து பசியாற்ற
    போகின்றேன், என் பசி மறந்து.

    *****

    ”இவர்போன்ற கிராமத்துக் கண்ணம்மாக்கள் இருக்கும்வரை நம் கலாசாரமும் அழியாது காலூன்றி நிற்கும்” என்ற நம்பிக்கையைத் தன் கவிதையில் விதைக்கின்றார் திருமதி. இராதா.

    மாற்றங்கள் தேவையே நமக்கது
    முன்னேற்றமாக அமையும் போது
    கடந்தவிட்ட கற்காலம் இனி இல்லை
    நெஞ்சம் அஞ்சும் நெகிழியின் காலம்

    அத்தனை மாற்றத்தையும் ஏற்றும்
    தொலையவில்லை நம் தொன்மங்கள்
    எத்தனையோ ‘லஞ்ச் பாக்ஸ்’ வந்தாலும்
    தூக்குச் சட்டியை அழிக்க இயலாது

    வேண்டியதில்லை விவாதங்கள்
    வேண்டியதில்லை பட்டி மன்றம்.-
    கலாசாரம் காலூன்றி நிற்பது நிச்சியம்
    காணாமல் போகாது நம் கிராமமும்
    கண்ணம்மாக்கள் இருக்கும் வரை

    *****

    ”தள்ளாத வயதிலும் உனக்காகச் சோறேந்திவரும் என்னைத் தள்ளாதே முதியோர் இல்லத்தில்!” என மனங்குமுறும் முதுமகளைக் காண்கிறோம் திரு. இளவல் ஹரிஹரனின் கவிதையில்.

    என்ன செய்ய
    இந்த வயதிலும்
    உயிர் கொடுப்பவளாய்
    உண்டி கொடுப்பவள் நானே
    தள்ளாத வயதில்
    தாயான என்னை மறந்தும்
    சேர்த்துவிடாதே
    முதியோர் இல்லத்தில்
    நசுங்கிப் போனாலும்
    பாத்திரம் பத்திரமாய்த்தான்
    இருக்கிறது……ஆனால்
    இந்த மனிதர்கள்
    முதுமைஅடைந்தால் மட்டும்
    தாயையும் தந்தையையும்
    தம் இல்லத்தில் இடமின்றி
    தள்ளலாமோ முதியோர் இல்லத்தில்
    தாங்காதடா மகனே…..
    இந்த வெயிலிலும்
    தலைச்சுமையோடு
    தட்டேந்தி உனக்காக
    இந்த வெயிலில் வருகிறேன் நானே.

    *****

    ”பாங்கான கிராம வாழ்வைவிட்டுப் பகட்டான பட்டண வாழ்வைத் தேடிப் போனதால் வாழ்வில் குழப்பம் வந்தது; நிம்மதி போனது” என்று எதார்த்தம் பேசுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    குழப்பமே…

    கழனியில் உழுதிடும் கணவனுக்கே
    கஞ்சி கொண்டு செல்கின்றாள்,
    அழகிய கிராம வாழ்வினிலே
    அங்க மான அழகிதுவே,
    பழகிய பண்புள வாழ்வைவிட்டு
    பட்டணம் தேடிப் போனதாலே
    குழப்பம் மட்டும் நிலவிடுதே
    காணீர் குடும்ப வாழ்வினிலே…!

    *****

    பசி தீர்க்கும் உணவோடு ஒய்யாரமாய் வரும் பெண்மணியைப் பார்த்து, ”வாய்க்காலில் தண்ணி இருக்க வாட்டர்கேனு நமக்கெதுக்கு?” என்று கேள்வியெழுப்புகின்றார் திரு. ராமச்சந்திரன்.

    ஊருக்கே படியளக்கும் உழவனுக்கு
    பசி தீர்க்க ஒய்யாரமா வந்தவளே
    நீ நடக்கும் நடையக் கண்டு என்
    மனசு தவிக்குதடி திருவிழா கரகத்துக்கு
    தினந்தோறும் ஒத்திகையா மேல்நாட்டு
    மோகமுந்தான் உன்மேல வந்து
    ஒட்டிகிச்சா வாய்க்காலில் தண்ணி
    இருக்க வாட்டர்கேனு நமக்கெதுக்கு
    கரிசக்காட்டு பூமியெல்லாம் களையெடுக்க
    ஏங்குதடி கஞ்சியத்தான் சீக்கிரமா
    கரைச்சுத் தாடி களஞ்சியமே…

    *****

    ”உழைப்பே உயர்வென வாழும் உன்னத அன்னையிவள்! அளவிலா அன்பை உறவுகளுக்கு அள்ளி வழங்கும் அருட்தெய்வமிவள்! இவள் அடிதொழுது பணிவீர்!” என்று அன்னையின் உயர்வை நன்மொழிகளில் நவின்றிருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    உழைக்கும் தெய்வம்..!

    சொந்தமாய் உழைக்கும் அம்மா
    ……….சுகமெனத் தன்னில் கண்டாள்..!
    பந்தமும் வேண்டும் என்றால்
    ……….பற்றுடன் உறவு கொள்வாள்..!
    எந்தவொ ருசுகமும் இல்லா
    ……….எளிமையாய் வாழ்வு கொண்டு..!
    வந்ததை எதிர்கொள் என்றே
    ……….வழிசொலும் வல்ல வள்தான்..!

    உழைப்புதான் உயர்வு என்ற
    ……….உன்னதக் கொள்கை கொண்டு..!
    பிழைப்பையே பெரிதாய் வைத்து
    ……….பிரியமுடன் கொடுப்பாள் அன்பை..!
    பிழையிலா வாழ்வு கொண்டு
    ……….பிறர்க்குத விசெய்து வாழ்வாள்..!
    மழைத்துளி போலே சிந்தும்
    ……….மனதிலே அவள்நல் எண்ணம்..!

    அன்னையும் தெய்வம் என்றே
    ……….அனைவரும் உணர வேண்டும்..!
    தன்னையே அளித்துக் காத்து
    ……….தன்பிள்ளை வளரக் காண்பாள்..!
    என்றும் மாற்று இல்லை
    ……….எப்பவும் அவளே அன்னை..!
    அன்னையின் பாதம் தொட்டு
    ……….அடிதொழ எண்ணம் கொள்வீர்..!

    *****

    உணவுகொண்டு செல்லும் மாதரசியைப் போற்றிக் கனிவான மொழிகளால் கவிதை சமைத்திருக்கும் வித்தகக் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

    மண் தாங்கும் உடம்போடு
    மனம் தாங்கும் உயிரோடு
    மானம் காத்த மண்ணுக்கும்
    உள்ளம் கவா்ந்த மனிதனுக்கும்
    அன்பெனும் உயிா் கலந்து
    பண்பெனும் பாசம் கலந்து
    தலைமேல் பக்குவமாய்ச்
    செய்துவைத்த உணவு
    பாிமாற ஆளுண்டு
    பசியாற மனமுண்டு
    உழைத்து வாழ மண்ணுண்டு
    உலகம் அமையும்
    உழுதுண்டு!

    தன் உள்ளம் கவர் மனிதனுக்கு அன்பெனும் உயிர்கலந்து பண்பெனும் பாசங்கலந்து உணவு பரிமாறச் செல்லும் பெண்ணரசியை நயமாய்க் காட்சிப்படுத்தி, ”உழைத்து வாழ மண்ணுண்டு, உலகம்  அமையும் உழுதுண்டு!” எனும் நற்சிந்தனையால் உழைப்பையும் உழவையும் வந்தனை செய்திருக்கும் முனைவர் ம. இராமச்சந்திரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். 

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 181

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

     

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

     

    யெஸ்மெக் எடுத்த இந்தப் படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (06.10.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 19

    -மேகலா இராமமூர்த்தி 

    வேறுபட்ட சிந்தனைகளும் மாறுபட்ட கொள்கைகளும் கொண்ட மனிதர்களைக் கொண்டிலங்குவதே இப்புவி. அவர்களின் எண்ணங்களும் செயல்களும் மற்றவர்க்கும் அவர்க்கும் நன்மை பயப்பதாய் இருந்தால் அவை கொண்டாடத்தக்கவையே; அன்றேல் அனைவர்க்கும் துன்பமே.

    கெட்டாலும் பிறருக்குப் பயன்படுவர் மேலோர்; வாழ்ந்தாலும் பிறருக்குப் பயனிலார் கீழோர். அத்தகு கீழ்மைக் குணங்கொண்ட கயவரின் இயல்புகளை அறிந்துகொள்ள நாலடியார்ப் பாடல்கள் நமக்கு நற்றுணைசெய்கின்றன. 

    நீர் நிறைந்த பெரிய பொய்கையில் வாழ்ந்தாலும் தவளை தன்மேல் உள்ள வழுவழுப்பான அழுக்கை நீக்கிக்கொள்ளும் ஆற்றலில்லாததாகும்; அது போல், பிழையற்ற சிறப்புடைய மெய்ந்நூல்களைப் பயின்றாலும் அவற்றை உய்த்துணரும் நுட்பஞ் சிறிதுமில்லாதவர் தம்மை அதனால் மேம்படுத்திக்கொள்ளும் மாட்சி பெற்றிலர்.

    செழும்பெரும் பொய்கையுள் வாழினும் என்றும்
    வழும்பறுக்க கில்லாவாந் தேரை – வழும்பில்சீர்
    நூல்கற்றக் கண்ணும் நுணுக்கமொன் றில்லாதார்
    தேர்கிற்கும் பெற்றி அரிது.
    (நாலடி – 352)

    அறிவெனும் உரமில்லாதவர்கள் கற்றாலும் எத்துணைதான் அறிவைப் பெற்றாலும் தம்மை மேம்படுத்திக்கொள்ளவதை அறியார் என்பதையே இப்பாடல் விளக்குகின்றது.

    நுண்ணறிவு வாய்ப்பதற்கும் நல்லூழின் துணை வேண்டும்; போகூழின் வயப்பட்டோர்க்கு அதற்கேற்ற அறிவுதான் தோன்றும் என்பார் வள்ளுவர். 

    நுண்ணிய நூல்பல கற்பினும் மற்றுந்தன்
    உண்மை அறிவே மிகும்.
    (373)

    பிறர்க்கு இரங்கும் நல்லியல்புடைய சான்றோர்க்குச் சிறிதும் பயன்படாமல், தமக்குக்கொடுமை செய்யும் இரக்கமற்றோரைப் பெற்றால் மட்டுமே அவர்க்குப் பயன்பட்டு வேலை செய்வர் கயவர். இளந்தளிரின்மேல் நின்றாலும் பிறர் தம் கையால் தட்டினாலன்றி அதனுள் இறங்காத உளியின் இயல்பினைப் போன்றது கயவரின் இக்குணம் என்கிறது நாலடியார்ப் பாடல் ஒன்று.

    தளிர்மேலே நிற்பினுந் தட்டாமற் செல்லா
    உளிநீரார் மாதோ கயவர் – அளிநீராக்
    கென்னானுஞ் செய்யார் எனைத்தானுஞ் செய்பவே
    இன்னாங்கு செய்வார்ப் பெறின். 
    (நாலடி –  355)

    கயவரை வேலைவாங்கும் வழிமுறையை,

    ”சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல்
    கொல்லப் பயன்படும் கீழ்”
    (1078) என்பார் வள்ளுவர் சினந்து.

    இன்னொரு பாடலிலும் கயவரின் குணத்தைக் கவினுறக் காட்சிப்படுத்துகின்றது நாலடி.

    ஏட்டைப் பருவத்தும் இற்பிறந்தார் செய்வன
    மோட்டிடத்துஞ் செய்யார் முழுமக்கள் – கோட்டை
    வயிரஞ் செறிப்பினும் வாட்கண்ணாய் பன்றி
    செயிர்வேழ மாகுத லின்று.  
    (நாலடி – 358)

    பொருளின்மை முதலிய காரணங்களால் தளர்வுற்ற காலத்திலும் உயர்குடியிற் பிறந்த சான்றோர் செய்யும் நற்செயல்களைச் செல்வமுள்ள காலத்திலும் கயவர்கள் செய்யமாட்டார்கள். ஒளிமிகு கண்களையுடைய பெண்ணே! பன்றியின் கொம்பை வயிரம் பொருத்திப் பூண்கட்டினாலும் அது போர்ச்சினமுடைய வேழமாய் மாறுவதில்லை.

    கீழ்மக்களுக்கு எத்துணைதான் நன்னிலைமை வந்தாலும், நன்மொழிகளால் பிறர் அவர்தமைப் புகழ்ந்தாலும் அவர்தம் குணத்தில் மாறுபாடு வருவதில்லை என்பதையே மேற்கண்ட பாடல் தெளிவுறுத்துகின்றது.

    பன்னெறி என்ற தலைப்பில் பயன்மிகு நன்னெறிக் கருத்துக்கள் பலவற்றைப் பாங்குறப் பேசுகின்றது நாலடி. அவற்றிலிருந்து சிலவற்றை அறிந்துவருவோம்! 

    குடும்ப விளக்காய் அகத்துக்கு ஒளியூட்டும் இல்லாள் இல்லாத இல்லம் சிறக்காது என்று மனையாளின் மாண்பைப் பேசுகின்றது நாலடியார். 

    மழைதிளைக்கு மாடமாய் மாண்பமைந்த காப்பாய்
    இழைவிளக்கு நின்றமைப்பின் என்னாம் – விழைதக்க
    மாண்ட மனையாளை யில்லாதான் இல்லகம்
    காண்டற் கரியதோர் காடு
    .  (நாலடி – 361)
     

    மேகங்கள் தவழும் உயர்ந்த மாளிகையாய், சிறப்பமைந்த பாதுகாப்புடையதாய், மணிகளால் இழைக்கப்பட்ட விளக்குகள் அங்கங்கு இருந்து ஒளிவிடினும் என்ன பயன்? மாட்சிமை வாய்ந்த விரும்பத்தக்க இல்லக் கிழத்தி இல்லாதவனது வீடு கண்கொண்டு பார்த்தற்கியலாததொரு கொடிய காடே ஆகும்.

    எவை எவை இல்லையானால் மானுடம் பாழாகும் என்று பட்டியலிட வந்த ஔவை,

    ”….பாழே
    மடக்கொடி யில்லா மனை”
    என்றுரைத்து இல்வாழ்க்கைக்கு ’நல்வழி’ காட்டுவார்.
     

    வான்புகழ் வள்ளுவரும், ’வாழ்க்கைத் துணைநலம்’ அதிகாரத்தில், ’இல்லதென் இல்லவள் மாண்பானால்’ என்று வினவி, ’மங்கலம் என்ப மனைமாட்சி’ என்று நன்மொழி நவின்றிருப்பது நாமறிந்ததே.

    மனித இரசனை ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடக்கூடியது. அந்த இரசனையின் அடிப்படையில் மனிதர்களைத் தரம் பிரிக்கின்றது நாலடியார். 

    நல்ல நூல்களைக் கற்று வாழ்நாளைப் பயனுடைத்தாய்க் கழிப்பர் தலையாய அறிவினர்; நல்ல பொருள்களைத் துய்த்துக் காலங்கழிப்பர் இடைத்தரத்தினர்; இனிய உணவு கிடைக்கவில்லையே, செல்வத்தை மிகுதியாகப் பெறமுடியவில்லையே என்னும் வெறுப்பினால் இரவிலும் துயில்கொள்ளாது வருந்துவர் கடைத்தரத்தினராகிய கீழ்மக்கள்.

    கல்லாக் கழிப்பர் தலையாயார் நல்லவை
    துவ்வாக் கழிப்பர் இடைகள் கடைகள்
    இனிதுண்ணேம் ஆரப் பெறேமியாம் என்னும்
    முனிவினாற் கண்பா டிலர்.  
    (நாலடி – 366)

    கம்பராமாயணத்தில்கூட மனிதர்களின் இரசனையின் அடிப்படையில் அவர்களைக் கடைத்தரத்தினர் முதலாய் முதல்தரத்தினர் ஈறாய்க் கம்பர் வரிசைப்படுத்தியிருப்பதை நாம் இங்கே இணைத்துப் பார்க்கலாம்.

    பொருந்திய மகளிரோடு வதுவையில்
       பொருந்து வாரும்,
    பருந்தொடு நிழல் சென்றன்ன
       இயல் இசைப் பயன் துய்ப்பாரும்,
    மருந்தினும் இனிய கேள்வி
       செவி உற மாந்துவாரும்,
    விருந்தினர் முகம் கண்டு, அன்ன
       விழா அணி விரும்புவாரும்… (நாட்டுப்படலம் -16)

    ’தாயைப் போலப் பிள்ளை’ என்று நம்மிடம் ஒரு பழமொழி உண்டு.   அதுபோலவே, தந்தையரோடு பிள்ளைகளை ஒப்பிட்டுப் பேசும் வழக்கமும் நமதே!

    நல்ல செந்நெற்கதிர்களால் தோன்றிய செழித்த விதைகள் மீண்டும் அச்செந்நெல்லாகவே விளைவதால், அந்தச் செந்நெல் வயல்கள் நிறைய விளைந்திருக்கும் வளமான வயல்கள் சூழ்ந்துள்ள நாட்டுக்கு வேந்தனே!, தந்தையின் அறிவு போலவே மகனுடைய அறிவும் இருக்கும் என்று கிளக்கின்றது கீழ்வரும் பாடல். 

    செந்நெல்லா லாய செழுமுளை மற்றுமச்
    செந்நெல்லே யாகி விளைதலால் – அந்நெல்
    வயனிறையக் காய்க்கும் வளவய லூர!
    மகனறிவு தந்தை யறிவு.
    (நாலடி – 367)

    நல்ல நெல் விதையினால் நல்ல நெல் (மீண்டும்) விளைவது போல, தந்தையினுடைய நல்லறிவினால் மகனுக்கும் நல்லறிவு உண்டாகும்.

    ”தந்தையர் ஒப்பர் மக்கள்” என்று தொல்காப்பியமும் இதே கருத்தைச் சொல்லியிருக்கக் காண்கிறோம்.  பிள்ளைகள் நல்லொழுக்கமும் நற்பண்பும் மிக்கோராய்த் திகழ, அத்தகு நற்குணங்கள் தாய் தந்தையரிடம் இருக்கவேண்டியதன் அவசியத்தை இந்தப் பாடல்களும் பழமொழிகளும் நுட்பமாய் உணர்த்துவதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

     [தொடரும்]

    *****

    துணைநூல்கள்:

    1. நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம்  பிள்ளை
    2. திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 179-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. ஹபீஸ் இசாதீன் எடுத்த இந்தப் படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி!

    கடல்வாழ் உயிரினங்களில் ஓடுகளான இந்தச் சோழிகள், பழுப்பும் வெளுப்பும் கலந்த பளீர் வண்ணத்தில் மின்னி நம் கண்ணையும் கருத்தையும் ஒருங்கே கவருகின்றன. பகடை ஆடவும் சோதிடம் பகரவும் பயன்படும் இச்சோழிகளை நம் கவிஞர் பெருமக்கள் தம் கவிதைகளில் எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்று அறிந்துவருவோம்!

    *****

    ”அமரர்கள் அமுதம் எடுக்கையில் கிடைத்த ஆழியின் கொடையோ? பாரதப் போரில் பார்த்தசாரதி ஊதிய பாஞ்சசன்னியமோ? கடல்நங்கையின் காதல் மகவோ?” என்று வரிசையாய்க் கேள்விகளை அடுக்கி நம்மை இரசிக்க வைக்கிறார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன் மயிலம்பாடி.

    ‌ஆழியின் கொடை!!   

    கவர்ச்சி இளமங்கை
    கழுத்தும்குமிண்வாயும்
    கழன்று கிடக்கிறதோ?
    அமுதம் எடுப்பதற்காய்
    ஆழ்கடல் கடைகையில்
    அமரர்கள் எடுத்துவோ?
    அரிசிக்குள் புதைத்தாலும்
    அலுங்காமல் மேல் வரும்
    அதிசய வலம்புரியோ?
    பாரதப்போரில் கண்ணன்
    பாங்குடன் ஊதிய
    பாஞ்சசன்னியமோ?
    கடல்நங்கை களிப்போடு
    கதிரவனைக் காதலித்து
    ஆழத்தில் ஈன்றெடுத்த
    ஆழியின்நன்கொடையோ?
    முற்றிய சிப்பிகளோ?
    மூத்த நண்டு ஓடுகளோ?
    மூச்சடக்கித்தேடினாலும்
    முத்து எதில்? யாரறிவார்?
    ஐந்தும் கிடப்பது போல்
    ஐம்புலன்கள் அடங்க
    ஐயமின்றி முக்தி வரும்!!!

    *****

    ”உப்பைத் தரும் கடலில் விளைந்த சோழிகளால் செப்பிடத்தகு பயனின்மையின் விளையாட்டுப் பொருளாய் மாறிப்போயின” என்று சோழிகளின் கதையைக் கவிதையாய் வடித்துள்ளார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    விளையாடவே…

    சிப்பி யென்றால் முத்திருக்கும்,
    சீதரன் ஊதும் சங்கென்றால்
    எப்படி யாயினும் ஏற்றிடுவர்
    எல்லா வகையாம் பூசைக்கே,
    உப்பைத் தந்திடும் கடல்நீரும்,
    உதிரியாய்ச் சோழிகள் எங்களாலே
    செப்பிடத் தகுந்த பயனிலாததால்
    சேர்ப்பர் பலரும் விளையாடவே…!

    *****

    ”காலக் கணக்கைக் கண்டுணரவும், ஞால வாழ்க்கையின் புதிரறியவும் உபாயம் நல்கும் மாயக் கயிறாம்  சோழிகள் இவை” என வியக்கிறார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

    காலம்

    ஓடி ஓடி உட்கலந்த
    காலக்கணக்கை,
    கண்டுகொண்ட மகத்தான
    கண்டுபிடிப்பு,
    எண்கள் வாழ்க்கையின்
    புதிா்களைக் கட்டவிழ்க்கும்
    அற்புத மாயக்கயிறு இவை.

    *****

    ஆழி அளித்த சோழிகளைப் பல்வேறு கோணங்களில் நுணுக்கமாய் அணுகி, அரிய கவிதைகள் படைத்தளித்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

    உன் நினைவாய்…

    கடற்கரை மணற்பரப்பில்
    கையிரண்டைக் கோத்தபடி
    கதைபேசி நடக்கையிலே
    திடுக்கென்று உதறிவிட்டு
    ஓடிப்போய் ஒவ்வொன்றாய் – நீ
    குனிந்தெடுத்த சோழிகள் தாம்

    விடைபெற்றுப் போகையிலே
    எதன்பொருட்டோ என்கையில்
    வெடுக்கென்று திணித்துவிட்டு
    வேகமாய் நீ மறைந்தாய்!

    நீ நகர்ந்துப் போனபின்னும்
    உன் கரத்தைப் பிடித்தபடி
    நடப்பதுபோல் ஓர் உணர்வு
    ஐவிரலாய் அவை எனக்குள்…

    விரல்களை வருடிக்கொண்டே
    வீடுவந்து சேர்ந்தேன் நான்!
    முகம் கழுவி உடைமாற்றி
    உணவருந்திப் படுத்தபின்னே
    உறக்கம் துளிர்க்கும் நொடி
    சோழிகளை நினைத்திட்டேன்

    மேசைமீது வைத்திருந்த – உன்
    விரல் நிறத்துச் சோழிகளை
    கைப்பேசி ஒளிபாய்ச்சிக்
    கண்கொட்டப் பார்த்திருந்தேன்

    உயிரற்றக் கூடுகள் போல்
    உருவத்தில் தெரிந்தாலும்
    உயிர்ப்போடு உள்ளிருந்து
    உன் நினைவு நெளிகிறது!

    ஈரமாய் இருப்பதன்
    காரணம் உணர்ந்திட்டேன்
    உன் காதல் கடல் திரண்டு
    அதிலிருந்து வழிகிறது

    இன்னமும் உதிராமல்
    அதன்மீதிருக்கும் மணல் துகள்போல்
    உன் நினைவுகளில்
    ஒட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன என் பொழுதுகள்!

    காதலியின் கைவிரல்களாய்ச் சாலம் காட்டும் சோழிகளை, அதிலிருந்து கடலாய்ப் பொங்கி வழியும் காதலை, சோழிமீதிருக்கும் மண்துகள்போல் காதலியவளின் நினைவுகளில் ஒட்டியிருக்கும் தன் வாழ்வின் பொழுதுகளை இக்கவிதையில் சொன்மாலையாக்கிக் காதல்மணம் பரவ விட்டிருக்கின்றார் திரு. புதுவைப் பிரபா; அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 180

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

     

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    வெனிலா பாலாஜி எடுத்த இந்தப்படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (29.09.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • அன்பின் வழியது…

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    மனிதப் பண்புகளிலேயே மகத்தானது அன்பு எனும் அரும்பண்பாகும்.  ’ஆருயிர்க்கு உடம்போடு உள்ள தொடர்பானது அன்போடு பொருந்திவாழும் வாழ்க்கைக்கானதே’ என்பது வாழ்வியல் அறிஞர் வள்ளுவரின் கருத்து.

    அன்போ டியைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு
    என்போ டியைந்த தொடர்பு.
    (73)

    விலங்காண்டியாய்த் தனித்துத் திரிந்துகொண்டிருந்த மனிதன், ஒரு குடும்ப அமைப்புக்குள் நுழைவதற்கு அடிப்படையாய் இருந்தது அன்பே!

    குடும்பம் எனும் அமைப்பு தோற்றம் பெற்றபின், ”தன்பெண்டு தன்பிள்ளை சோறு வீடு சம்பாத்தியம் இவையுண்டு தானுண்டு” என்றிருந்த தன்னல அன்பானது பின்னர்ச் சமூகத்தின்பாலும், அங்குவாழும் மாந்தர்கள்பாலும் விரிந்து பொதுநல அன்பெனும் மாற்றங் கண்டது.

    சக மனிதர்கள் படும் துயர்கண்டு துடித்த அந்த அன்புதான் அத்துயருக்கான மாற்றுத் தேடி அலைந்தது. மருத்துவக் கண்டுபிடிப்புகள் தொடங்கி சமூகச் சீர்திருத்தச் சிந்தனைவரை அனைத்திற்கும் அடிப்படையாய், ஆதாரமாய் அமைந்தது மாந்தநேயம் எனும் அன்பே!

    தொல்லுலக மக்களெல்லாம் ஒன்றேயென்னும் தாயுள்ளத்தைத் தந்த அந்த அன்பே பின்பு ஆறறிவுயிர்கள் மட்டுமல்லாது ஐயறிவுயிர்கள் மீதும் அருளாய்க் கனிந்தது. ஆம், முதிர்ந்த அன்பில் முகிழ்க்கும் நல்லுணர்வையே அருளென்பர் அறிஞர்கள். ’அருளென்னும் அன்பீன் குழவி’ என்று அருளை அன்பின் குழந்தையாகவே உருவகப்படுத்துவார் வான்புகழ் வள்ளுவர்.

    இந்த அருள்நிலையில் அகங்கனிந்திருந்த இராமலிங்க வள்ளலார்,

    வாடிய பயிரைக் கண்டபோ தெல்லாம் 
              வாடினேன் பசியினால் இளைத்தே 
         வீடுதோ ரறிந்தும் பசியறா தயர்ந்த 
              வெற்றரைக் கண்டுளம் பதைத்தேன் 
         நீடிய பிணியால் வருந்துகின் றோர்என் 
              நேர்உறக் கண்டுளந் துடித்தேன் 
         ஈடின்மா னிகளாய் ஏழைகளாய்நெஞ் 
              சிளைத்தவர் தமைக்கண்டே இளைத்தேன்” 

    என்று வாடியிருந்த பயிரையும், வறுமையாலும் பிணியாலும் நாடி தளர்ந்திருந்த உயிர்களையும் கண்டு துடிக்கும் தன் உள்ளத்தை இப்பாடலிலே நமக்குத் திறந்து காட்டுகின்றார்

    அருட்பிரகாச வள்ளலார் மட்டுமல்லாது, துன்புற்றோரின் துயர் களையப் பொருட்கொடை நல்கிய அரச வள்ளல்களுங்கூட வரலாற்றிலும் நம் மனங்களிலும் அழியா இடம்பெற்று நிலைத்துவிட வில்லையா?

    தான் வந்துகொண்டிருந்த காட்டுவழியிலே முல்லைக்கொடி ஒன்று காற்றிலே அலைப்புண்டு தவிப்பதைக் கண்டான் வேளிர் தலைவனான பாரி. அதுகண்டு, மாரிபோல் வரையாது வழங்கும் வள்ளலான அவன் உள்ளத்தில் அருள் சுரந்தது. உடனே தன் தேரை அந்தக் கொடிக்குப் பற்றுக்கோடாக அங்கேயே விட்டுச் சென்றான். சற்று சிந்தித்திருந்தால் அருகிலிருந்த மரக்கிளை எதையேனும் ஒடித்துக்கூட அவன் கொழுகொம்பாய் முல்லைக்கு நட்டிருக்கலாம். அந்த அவகாசத்தைக்கூட அவன் எடுத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. வாடிய கொடியைக் கண்டவுடனே வள்ளல் பெருமான்போல் அவனும் வாடினான். தேரைத் தந்து அதன் தவிப்பை உடனே போக்கினான்.

    குளிரில் நடுங்கிய கான மஞ்ஞைக்குப் பேகன் போர்வை தந்ததும் ஈதொத்ததே. பேகனின் இச்செயலை அவன் நாட்டினர் சிலர் அப்போதே பகடி செய்தனர் போலும். அவர்களுக்குப் பதில்சொல்லும் விதமாய் அமைந்த பாடலொன்று புறநானூற்றில் உண்டு.

    அறுகுளத்து உகுத்தும் அகல்வயல் பொழிந்தும்
    உறுமிடத்து உதவாது உவர்நிலம் ஊட்டியும்
    வரையா மரபின் மாரி போலக்
    கடாஅ யானைக் கழற்கால் பேகன்
    கொடைமடம் படுதல் அல்லது
    படைமடம் படான் பிறர் படைமயக் குறினே.
    (புறம் – 142)

    மழை பெய்யும்போது, நீர் பயன்படும் குளத்திலும் பொழிகின்றது; வயலிலும் பொழிகின்றது. ஒரு வகையிலும் பயன்படாத உவர் நிலத்திலும் பொழிகின்றது. அதுபோல் ஈர நெஞ்சத்தால் தக்கவர் தகாதவர் என்ற பாகுபாடு இல்லாமல் உதவி செய்தபோதிலும், வீர நெஞ்சத்தோடு போர்க்களம் புகுந்து எதிரிகளின் படைகளோடு போர்செய்யும் போதில் அந்த அறியாமையைப் பேகனிடம் காணமுடியாது. போர்க்களத்தில் இன்னாரைத் தாக்கவேண்டும், இன்னாரைத் தாக்கக்கூடாது என்ற தெளிவுடன் போர்செய்யும் மாவீரன் அவன். ஆகலின் பேகனிடம் போற்றுதற்குரிய கொடைமடம் உண்டே தவிர, பழித்தற்குரிய படைமடம் இல்லை என்று கூறி அவனுடைய ஈரத்தையும் வீரத்தையும் ஒருங்கே புகழ்வார் நற்றமிழ்ப் புலவர் பரணர்.

    அன்பும் அருளும் ஆட்சிசெய்யும் இடத்தில் இவ்வாறு அறிவு சற்றே மடம்படுவதில் பிழையில்லை; மாறாகக் கொண்டாடத்தக்கதே என்பதே இவற்றின் வாயிலாய் நாமறியும் செய்தி!

    இத்தகு அன்புமுதிர்ந்த, அருள்கனிந்த மனங்கொண்டோரே ஒப்பிலா இறையன்புக்கும் தம்மைப் பாத்திரர்களாக்கிக் கொள்ளமுடியும். காளத்தி வேடனான கண்ணப்பனைக் காட்டிலும் இதற்குத் தக்கதோர் சான்றுகாட்ட முடியுமா?

    கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின்
    என்னப்பன் என்னொப்பில் என்னையும்ஆட் கொண்டருளி
    வண்ணப் பணித்தென்னை வாவென்ற வான்கருணைச்
    சுண்ணப்பொன் நீற்றற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ
    (திருவாசகம்)

    என்று மணிவாசக அடிகளும் விதந்தோதும் இறைப் பேரன்பினன் அல்லனோ அவன்!

    அன்பு குறித்துத் திருமூல நாயனாரும் தம்முடைய தமிழ் மூவாயிரமான திருமந்திரத்தில் விரிவாய்ப் பேசுகின்றார். இறைவன் வேறு அன்பு வேறு என்றெண்ணிக்கொண்டு, அவன் இருக்கும் இடத்தைவிட்டு இல்லாத இடந்தேடி எங்கெங்கோ அலையும் அறிவிலிகளைக் கண்டு கழிவிரக்கம் கொள்ளும் அவர்,

    ”அன்பும் சிவமும் வேறு வேறானவை எனும் தவறான எண்ணத்தைக் கைக்கொண்டுள்ள அறிவிலா மாந்தர்காள்! அன்புதான் சிவமாகின்றது. ஆகவே அனைத்துச் சீவன்களிடம் அன்பு செலுத்துங்கள். திரையற்ற உங்கள் சிந்தையுள், புரையற்ற பாலினுள் நெய்கலந் தாற்போல, நுட்பமாய் மறைந்திருக்கும் சிவத்தை மெய்ஞ்ஞானம் எனும் அறிவொளியின் துணைகொண்டு தேடிக் கண்டடையுங்கள். பற்றற்ற அந்தப் பரம்பொருளின் இணையடிகளை அன்போடு பற்றுங்கள். பின்பு நீங்களே அன்புருவாய் – சிவமாய் அகிலத்தில் திகழ்வீர்கள் என்று அறிவு கொளுத்துகின்றார்.

    அன்பும் சிவமும் இரண்டென்பர் அறிவிலார்
    அன்பே சிவமாவ
     தாரும் அறிகிலார்
    அன்பே சிவமாவ தாரும் அறிந்தபின்
    அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந் தாரே. 
    (திருமந்திரம் – 257)

    இவ்வாறு தம் இல்லத்திலுள்ளோரிடத்துத் தொடங்கும் அன்பானது, ஆருயிர்கள் அனைத்தையும் நேசிக்கும் அன்பாய் அலர்ந்து, அதிலேயே இறையைக் காணும் முதிர்ச்சிபெற்ற அன்பாய் மலர்ந்து மணம் பரப்புமானால் மனி(த்)த பிறவியினும் உயர்ந்ததோர் பிறவி இம்மாநிலத்தில் இல்லை என்பது உண்மை!

    **********************

    துணைநூல்கள்:

    1. திருக்குறள் – மு.வரதராசனார் உரை
    2. திருமந்திரம் – இராமநாதப் பிள்ளை உரை
    3. புறநானூறு – ஔவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை உரை, திருநெல்வேலி, தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம்
    4. திருவருட்பா – திருவமுதத் திரட்டு – அருட்செல்வர் நா. மகாலிங்கனார் வெளியீடு

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 178-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. ஹபீஸ் இசாதீன் எடுத்த இந்த நிழற்படத்தை வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தந்திருக்கின்றார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி உரித்தாகின்றது. 

    விண்ணில் கண்ணாமூச்சி ஆடிக்கொண்டிருக்கும் கதிரவனின் எழிற்பிம்பம் கடல்நீரிலும் தன் முகங்காட்டி நம் அகங்கவரும் அழகு அற்புதம்; இதுவொரு புனையா ஓவியம்!  

    அதோ… அந்த இணையரும் இணையில்லா இவ்வியற்கை எழிலில் மனங்கரைந்து நிழற்படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கக் காண்கின்றோம்.

    இந்த இயற்கைச் சித்திரத்துக்கு உங்கள் எண்ணத் தூரிகையால் வண்ணந் தீட்டுங்கள் வண்டமிழ்க் கவிஞர்களே! 

    ******

    ”வண்ணக் கலவையில் தூரிகை தோய்த்து இவ்வெழிலோவியத்தை வானில் வரைந்து அதன் நிழலை மண்ணில் விழவைத்த வித்தகன் எவன்? அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரிபூரணானந்தமான அவனை ஆரறிவார்?” என வினவுகின்றார் திரு. அ. இராஜகோபாலன்.

    மண்ணில் தெரியுது வானம்!

    வண்ணக் கலவையில் தூரிகை தோய்த்திதை
    வானில் வரைந்தவர் யார்?
    மண்ணில் அதன்நிழல் நீரில் விழும்படி
    மாண்புறச் செய்தது யார்?
    கண்ணைக் கவர்கிற காட்சியின் மாட்சியைக்
    காட்டி மறைப்பவர் யார்?
    எண்ணில் அவரிங்கு எங்கும் நிறைந்துளார்
    என்பதை யாரறி வார்?

    *****

    கருமையும் வெளுப்புமாய், இருளும் ஒளியுமாய் நிழலற்று நிற்கும் நிறங்கடந்த காதலை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றார் திரு. எஸ். கிரிதரன்.

    உதயமா? இல்லை
    ஒருநாளின் முடிவா?
    கருமையும் வெளுப்பு
    இருளும் ஒளியுமாய்
    நிறம் கடந்த காதல்
    நிழலற்று நிற்கிறது!

    *****

    ”அடிநாதமாய் பூமிப்பந்தை அசைவிக்கும் கதிரோனே அப்பட்டமான இறைரூபம்” என்று ஒளிவடிவாய் அந்த ஒப்பிலாமணியைக் காண்கின்றார் திரு. ஏ.ஆர்.முருகன், மயிலம்பாடி 

    அகிலத்தின் ஆன்மா!!

    அதிகாலை வரவோ?
    அந்திவேளைமறைவோ?
    அழகிய கிரகணங்களால்
    அரும்பிடும் வெளிச்சம்
    அகிலத்தின் இயக்கம்!!
    அனைத்தையும் படைத்து
    அரவணைக்கும் பேரொளி!
    அணுவளவும்‌ பிசகாமல்
    அடிவானில் எழுந்து வந்து
    அள்ளித்தரும் ஆற்றலின்
    அற்புதத்துக்கிணையேது??
    அடிநாதமாய் பூமிப்பந்தை
    அசைவிக்கும் கதிரவனே
    அப்பட்டமான இறைரூபம்!!
    அலைகடல் ஓரம் நின்று
    அவன் எழிலை தரிசிப்பது
    அளவில்லாப் பேரானந்தம்!!
    அனுபவிக்கும் போதுதான்
    அதன் அர்த்தம் புரியும்!!
    அண்டசராசரம் முழுதையும்
    அவதானிப்பவனை எண்ணி
    அடிபணியும்பிரார்த்தனையில்
    அந்த ஆதவனைசரணடைந்து
    அளப்பரிய வளம் பெறுவோம்!!!

    ***** 

    ”அடக்கமாய்த் தெரியும் கடல் ஆர்ப்பரித்தெழுந்தால், அது கண்டு வெம்பாது அதனோடு போராடி மீள மீனவர்க்கு வேண்டும் தெம்பு!” என்று தண்ணீரில் பிழைக்கும் மீனவரின் கண்ணீர்க் கதையை கவிதையாய் விவரிக்கிறார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    கடலால் சூழ்ந்த கலையுலகம்
    ……….கணக்கே இலாத ஆழமுண்டு.!
    அடக்க மிருந்தும் ஆபத்தாம்
    ……….ஆர்ப்ப ரிக்கும் அதனலையே.!
    இடமும் கொடுத்து ஏகமாக
    ……….ஈந்த ருளுமே உணவையுமே.!
    கடல்வி ளையும் அமுதங்கள்
    ……….கொடுப்ப தாலே வள்ளலாமே.!

    கம்பு கொண்டு தள்ளுகின்ற
    ……….கட்டு மரமும் கடலினுள்ளே.!
    அம்பு போன்று சீறுகின்ற
    ……….அலைகள் நடுவே மீனவர்கள்.!
    வெம்பு மனமும் கொந்தளிக்க
    ……….வேத னையை உண்டாக்கும்.!
    தெம்பு வேண்டும் கடல்சார்ந்து
    ……….தம்மு யிரையும் காப்பதற்கே.!

    ஓடும் கப்பல் கடல்நடுவே
    ……….ஓடி ஆடும் ஒர்வாழ்க்கை.!
    ஆடும் ஓடம் அதிலுண்டு
    ……….அடுத்த நொடிநிச் சயமில்லை.!
    பாடும் பாட்டும் பண்ணாகும்
    ……….படும் துன்பம் அளவில்லை.!
    தேடும் மீன்கள் அதிகளவில்
    ……….திண்டா டியபின் கிடைக்குமாமே.!

    இந்தக் கவிதையோடு, பகலவனைப் போற்றியும், அன்பை வாழ்த்தியும், அலைகடலின் ஆர்ப்பரிப்பை ஆராதித்தும் மேலும் சில கவிதைகளை ஆர்வத்தோடு படைத்தளித்திருக்கும் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதிக்கு என் தனிப்பட்ட பாராட்டு! 

    கவிஞனின் காதல்

    கவிதை எழுதக் கருவாக வந்தாய்.!
    கவிஞரின் நெஞ்சைக் குலைத்தாய்! – புவிதனில்
    உன்னழக் கின்னோர் உவமையும் இல்லையே
    நின்னையே சுற்றுமே நெஞ்சு.!

     *****

    அன்பான காதலர்கள் அங்கே படமெடுக்க
    இன்பமாய் இன்று இணைந்தார்கள் – அன்பால்
    எவரும் எதைச்செய்ய எத்தனித் தாலும்
    எவருக்கும் வெற்றி எளிது!

     *****

    அலைகடல் ஆர்ப்பரிக்கும் அற்புதக் காட்சி
    அலைபேசி உள்ளே அமர்ந்து – தலைமுறை
    போற்றுகின்ற நல்ல படமாய் அமைந்தது
    மாற்றம் விரும்பும் மனது. 

    *****

    ”இதயம் இணைந்த சதிபதியை வாழ்த்திச் சிவந்த கதிரவன் இவன்!” என்று கதிரோனின் செம்மைக்குச் சிறந்ததொரு காரணம் பகர்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    சந்திப்பு…

    இதயம் இணைந்த காதலர்கள்
    இணைந்தே வந்த கடற்கரையில்
    உதய நேரக் கதிரவனும்
    உவந்தே வந்தான் இணைகாண,
    புதிதாய் வாழ்வைத் தொடங்குமிவர்
    பகலவன் வரவில் மகிழ்கின்றார்,
    சதிபதி யிவர்களை வாழ்த்தியேதான்
    சிவந்தது வானின் முகமதுவே…!

    ***** 

    காதலியை வருணிக்கும் காதலனையும், கடல் குளித்தும் நிறம் மாறாச் சூரியனையும், மேற்கே புதைந்தாலும் கிழக்கே சிலிர்த்தெழும் அதன் விடாமுயற்சியையும் குறும்பாக்களில் அருமையாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திரு. வசந்திமணாளன்.

    குழப்பம்

    தூரத்தில் சூரியன்
    அருகினில் நிலவு
    எதை ரசிப்பது
    குழப்பத்தில் அவன்!

    *****

    கண்ணாடி

    அடி பெண்ணே
    சூரியனுக்கு நீர்தான்
    கண்ணாடி
    அந்த சந்திரனுக்கு
    நீதான் கண்ணாடியோ
    ஆம் உன்முகத்தில்
    நிலவு தெரிகிறதே!

    *****

    நீலக்கடலில்
    குளித்த பிறகும்
    நிறம் மாறவில்லை
    சூரியன்!

    *****

    சுடும் நிலா

    உன்னருகில் சந்திரனை
    வைத்துக்கொண்டே
    விண்வெளியின்
    சூரியனை விரும்பிப்
    படம் எடுக்கின்றாயே
    அந்தச் சூரியனைவிடவா
    சுடுகின்றாள் உந்தன் நிலா?

    *****

    விடாமுயற்சி

    நேற்றுமாலை
    மேகக்கூட்டம் அழைத்துச்சென்று
    மேற்கில் புதைத்தன
    இன்றுகாலை
    அதன் சோகம் மனதில் சிறிதுமின்றி
    கிழக்கில் உதித்தது!

    *****

    இயற்கை அழகைப் போற்றியும், இணையரை வாழ்த்தியும் கவிதைகள் வரைந்து குவித்திருக்கும் கவி வலவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள் உரித்தாகுக!

    அடுத்து இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

    செம்பொற் சோதி

    அந்திச் சிவப்பழகா அதிகாலைச் சூரியனா
    செந்தீ உமிழுகின்ற சிவனது நெற்றிக் கண்ணா
    பரிதியாய் அடிவானத்தில் பளிச்சிடும் செம்பொற் சோதி
    விரிதழலன்ன முன்னே விளங்கிடும் காட்சியென்னே?

    புவியினில் மாந்தர் செய்யும் புன்மைசேர் செயல்கட்காக
    ரவியவன் சினக்கின்றானா? ரம்மியமூட்டி மண்ணை
    அன்பொடு நோக்கும் நோக்கா அல்லது வெறுக்கும் போக்கா
    இன்பமாய் வாழ்வீரென்றே எமக்கவன் அளிக்கும் வாக்கா

    மேழியர் போற்றும் செய்ய விரிகதிர் தொலை தூரத்து
    ஆழியின் விளிம்பிற் தோன்றும் அற்புதக் காட்சியோடு
    ஆழியினீரமண்ணில் ஆதவன் விம்பம் வந்து
    வீழ்வதும் அழகுக் காட்சி விரைந்தததை இருவர் சேர்ந்து
    தோழமையோடு நின்று சொடுக்கியே கமராவுக்குள்,
    வீழவைக்கின்ற காட்சி மேலும் பேரழகு அந்தத்
    தோழரின் பின்னே மெல்லத் தொடர்ந்தொரு படஞ்செய்திட்டார்.
    வாழ்வினில் இன்பஞ்சேர்க்கும் வழிகளிலிதுவு மொன்றே.

    செம்பொற்சோதியாய்ச் சுடர்விட்டு விரிதழலன்ன காட்சி நல்கும் சூரியனின்  தோற்றம் கண்டு,
    ”புவியினில் மாந்தர் செய்யும் புன்மைசேர் செயல்கட்காக
    ரவியவன் சினக்கின்றானா?” என்று வினவுகிறது இக்கவிதை.
    இவ்வரிகள் எனக்கு,

    ”மண்மீதில் உழைப்பா ரெல்லாம்
    வறியராம் உரிமை கேட்டால்
    புண்மீதில் அம்பு பாய்ச்சும்
    புலையர்செல் வராம்இ தைத்தன்
    கண்மீதில் பகலி லெல்லாம் 
    கண்டுகண்டு அந்திக் குப்பின்
    விண்மீனாய்க் கொப்ப ளித்த
    விரிவானம் பாராய் தம்பி!” என்று எளியோரின் இழிநிலைகண்டு அறச்சீற்றங்கொண்டு பாவேந்தர்  எழுதிய வைர வரிகளை நினைவூட்டின.

    வானிடைதிகழ் ஆதவன் ஆழியின் ஈரமண்ணிலும் தன் பிம்பம் பதிக்கும் எழிற்காட்சியை, அதனழகில் திளைக்கும் தோழர்கள் படமெடுக்கும் மாட்சியை, தேர்ந்த வரிகளில் விவரிக்கும் இக்கவிதையின் படைப்பாளி திரு. சித்திரவேலு கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 179

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    ஹபீஸ் இசாதீன் எடுத்த இந்தப்படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (22.09.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 18

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    அறிவுடைய நல்லோரை நாடி அவர்தம் நன்மொழிகளைக் கேட்டு வாழ்வின் தன்மையுணர்ந்து உயர்வோர் உளரெனினும், பேதைமையின் பாற்பட்டு வாழ்வின் இயல்புணராது, தேவையற்ற செருக்காலும் தருக்காலும் நிலைதடுமாறி, வாழ்வைப் பொருளற்றதாக்கிக் கொள்ளும் மருள் நெஞ்சினோர்க்கும் வையத்தில் பஞ்சமில்லை.

    எவ்வளவுதான் பொருள்வசதி படைத்திருந்தாலும் அறச்செயல்களில் ஈடுபடாது அவற்றைப் பின்னாளில் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப்போட்டுக்கொண்டே வருவர் சிலர். அவர்களின் நிலைக்கிரங்கி அவர்கட்கு வாழ்வின் நிலையுணர்த்தும் நாலடியார்ப் பாடலிது.

    பெருங்கட லாடிய சென்றார் ஒருங்குடன்
    ஓசை அவிந்தபின் ஆடுது மென்றற்றால்
    இற்செய் குறைவினை நீக்கி அறவினை
    மற்றறிவாம் என்றிருப்பார் மாண்பு
    .    (நாலடி – 332)

    குடும்பத்துக்குச் செய்யவேண்டிய கடன்களைச் செய்து தீர்த்து, அறச்செயல்களைப் பின்பு கருதுவோம் என்று காலத்தை எதிர் நோக்கியிருப்பாரது இழிதகைமையானது, பெரிய கடலில் நீராடுதற்குச் சென்றவர், முழுதும் ஒருசேர அலையொலி அடங்கியபின் நீராடுவோம் என்று கருதினாற் போன்றது.

    அலை அடங்கிக் கடலில் குளிப்பது எப்போது? எப்போதுமில்லை!
    ஆதலால் நடவாத தொன்றை நினைவதும் நம்புவதும் பேதைமையே.

    ஒன்றும் கிடைக்காது என்று தெரிந்தபின்னும் பொருள் படைத்தவனைப் பேதையார் சுற்றிவருவதை நிறுத்தமாட்டார். ஏன்? அவனிடமிருக்கும் வைப்புநிதியில் சிறிதளவேனும் பெற்றுவிட மாட்டோமா எனும் நைப்பாசையால். இவ்வாறு உடையாரின்பின் பயனின்றிச் சுற்றுவோரின் அறிவற்ற செயலை ஓர் இனிய உவமைகொண்டு விளக்குகின்றது நாலடி.

    தமக்குக் கிடைக்காதெனினும் குடத்துள் நெய்யிருக்குமாயின் எறும்புகள் போகாமல் குடத்தையே சூழச் சுற்றுவது போல, யாதும் கொடாரெனினும் உடையாரைச் சூழ்ந்துகொண்டு பேதை மாக்கள் விடமாட்டார்.

    ஆகா தெனினும் அகத்துநெய் யுண்டாகின்
    போகா தெறும்பு புறஞ்சுற்றும் – யாதுங்
    கொடாஅ ரெனினும் உடையாரைப் பற்றி
    விடாஅர் உலகத் தவர். 
    (நாலடி – 337)

    பேதைமை என்பது தெளிவிலா அறியாமையும் வீண்முயற்சியும் உடையது என்பதை மேற்கண்ட பாடல் விளக்குகின்றது.

    ஒருவர் தம்மை விரும்பி மதித்து அளவளாவ, அவரை விரும்பிலேம் என்று புறக்கணித்திருக்கும் நுண்ணுணர்வில்லாப் பேதையரிடத்து உண்டாகுந் தொடர்பு, ஒலிக்குங் குரலோடு பாயும் அலைகளையுடைய கடல்சூழ்ந்த உலகத்தைப் பயப்பதாயினும் இனியதாகாது என்கிறது நாலடி. 

    விழைந்தொருவர் தம்மை வியப்ப ஒருவர்
    விழைந்திலேம் என்றிருக்குங் கேண்மை – தழங்குகுரல்
    பாய்திரைசூழ் வையம் பயப்பினும் இன்னாதே
    ஆய்நலம் இல்லாதார் மாட்டு. 
    (நாலடி – 339)
     

    பொருட்படுத்த வேண்டியவற்றையும் புறக்கணித்துக் கிடப்பது பேதையரின் பண்பு என்பது இதன்வழிப் புலப்படுகின்றது.

    அடுத்து, கீழ்மையின் நீர்மையை விளக்கும் நாலடியார்ப் பாடல்கள் சிலவற்றை நோக்குவோம்!

    பொன்னாற் செய்த கலத்தில் உணவூட்டிப் பாதுகாத்தாலும் நாயானது பிறர் எறியும் எச்சிற்சோற்றுக்குக் கண்ணிமையாமல் விழித்துக்கொண்டு காத்துக் கிடக்கும்.  அத்தன்மையாக, பெருமைக்குரியவனாகப் போற்றினாலும்  கீழ்மக்கள் செய்யும் செயல்கள் அந்நிலைமைக்கு மாறாகவும் வேறாகவுமே இருக்கும். 

    பொற்கலத் தூட்டிப் புறந்தரினும் நாய்பிறர்
    எச்சிற் கிமையாது பார்த்திருக்கும் – அச்சீர்
    பெருமை யுடைத்தாக் கொளினுங்கீழ் செய்யுங்
    கருமங்கள் வேறு படும்.  
    (நாலடி – 345)
     

    இதைத்தான் நம் மக்கள் ”நாய் வாலை நிமிர்த்த முடியாது” என்று எளிமையாய்க் கூறியிருக்கின்றனர். 

    கீழ்மையின் இயல்பு, எவ்வளவு திருத்தினாலுந் திருந்தாதது என்பதை நாம் உணர்ந்து அவர்களைத் திருத்தும் வீண்முயற்சியில் நம்மை வருத்திக்கொள்ளா திருத்தலே நன்று!

    உயர்ந்தோரின் இயல்பையும் கீழோரின் குணத்தையும் மிகத் துல்லியமாக விளக்கும் ஓர் நாலடியார்ப் பாடல்!

    சக்கரச் செல்வம்பெறினும் விழுமியோர்
    எக்காலுஞ் சொல்லார் மிகுதிச்சொல் – எக்காலும்
    முந்திரிமேற் காணி மிகுவதேற் கீழ்தன்னை
    இந்திரனா எண்ணி விடும். 
    (நாலடி – 346)

    ஆட்சிச் செல்வம் பெற்றாலும் மேலோர் எந்தக் காலத்திலும் வரம்பு கடந்த சொற்களைச் சொல்லமாட்டார்கள்; ஆனால் முந்திரியளவுக்குமேல் காணியளவாகச் செல்வம் மிகுவதானாலுங்கூடக் கீழ்மகன் தன்னைத் தேவர்கோன் இந்திரனாக எண்ணி இறுமாந்து உரையாடுவான். (முந்திரி, காணி போன்றவை அன்று புழக்கத்திலிருந்த நில அளவைகள். முந்திரி என்பதை 1/320 என்றும் காணி என்பதை 1/80 என்றும் கணிதத்தில் குறிப்பர்.)

    அரசாட்சியே கிடைத்தாலும் மேன்மக்கள் அடக்கமாயிருப்பர் எனும் நாலடியின் கருத்தைக் காணும்போது,

    ”நாட்டாட்சி நினது” என்று தந்தை தயரதன் சொன்னபோதும், ”இல்லை! காட்டாட்சியே நினது” என்று சிற்றன்னை கைகேயி மாற்றிச் சொன்னபோதும் ஓவியத்தில் அலர்ந்த செந்தாமரையைப் போலவே வாட்டமின்றிப் பொலிந்தது இராமனின் முகம் என்று அசோகவனத்துச் சீதை அந்நிகழ்வை எண்ணி வியக்கும் காட்சியை ஒப்பிட்டுப் பாராதிருக்க இயலவில்லை.

    மெய்த்தி ருப்பதம் மேவுஎன்ற போதினும்
    இத்தி ருத்துறந்து ஏகுஎன்ற போதினும்
    சித்தி ரத்தின் அலர்ந்த செந்தா மரை
    ஒத்தி ருக்கும் முகத்தினை உன்னுவாள்.
    (கம்ப – காட்சிப்படலம்)

    நாடோ காடோ எல்லாம் ஒன்றே; ஓடோ செம்பொன்னோ எல்லாம் ஒரு தரத்தனவே எனும் சமநோக்கு விவேகிகளுக்கு மட்டுமே வாய்க்கக்கூடியது; சாமானியர்க்குச் சாத்தியப்படாதது. அப்படியிருக்க, திடீரென்று வாழ்வு வந்தால் அர்த்த ராத்திரியிலும் குடைபிடித்து அலையும் அற்பரைப் பற்றிக் கேட்பானேன்!

    கீழ்மகனின் குணங்களை வரிசையாய்ப் பட்டியலிடும் நாலடியார்ப் பாடலிது!

    கடுக்கெனச் சொல்வற்றாம் கண்ணோட்டம் இன்றாம்
    இடுக்கண் பிறர்மாட் டுவக்கும் – அடுத்தடுத்து
    வேகம் உடைத்தாம் விறன்மலை நன்னாட
    ஏகுமாம் எள்ளுமாம் கீழ்
    .  (நாலடி – 348)

    ஆற்றல் வாய்ந்த மலைகளையுடைய சிறந்த நாடனே! கீழ்மகன், கடுமையாகப் பேச வல்லவன்; கண்ணோட்டம் என்று சொல்லப்படும் கருணை இல்லாதவன்; பிறருக்கு நேரும் இன்னல் கண்டு மகிழ்பவன்; அடிக்கடிச் சீற்றங் கொள்பவன்; கண்ட விடங்கட்கும் செல்லக் கூடியவன்; பிறரை இகழும் இயல்புடையவன்.

    மொத்தத்தில், தன் சொல்லாலும் செயலாலும் பிறருக்கு இன்னல் விளைவிப்பதில் இன்பம் காண்பவன் கீழ்மகன் என்பது தெளிவு.

    அன்புநாண் ஒப்புரவு கண்ணோட்டம் வாய்மையோடு
    ஐந்துசால் பூன்றிய தூண்.
    (983) என்று சான்றோரின் குணங்களை வி(வ)ரிப்பார் வள்ளுவர். கீழோரின் குணமோ அதற்கு நேர்மாறாய் இருக்கின்றது.

    என்ன செய்வது? இருவேறாய் இருப்பதுதானே உலகத்து இயற்கை!

    [தொடரும்]

    *****
    துணைநூல்:

    1. நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம்   பிள்ளை

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 178

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

     

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    ஹபீஸ் இசாதீன் எடுத்த இந்தப்படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (15.09.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share