Tag: விசாலம்

http://www.vallamai.com/?p=32897

மனிதர் இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும். அப்படி இன்று மறைந்த நம் பித்துக்குளி முருகதாஸ் ஐயா அவர்களுடன், இந்த அருமையான இடுகையை நமக்கு 2013ம் ஆண்டில் வழங்கிய அமரர் விசாலம் அம்மையார் அவர்களையும் நினைவுகூர்வதில் எம் உள்ளம் பெருமிதம் கொள்கிறது. விசாலம் அம்மையார் மனிதாபிமானம் மிக்க நல்ல உள்ளம் படைத்த ஆத்மா. நட்பிற்கு இலக்கணமாக இருந்தவர்.. அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய இடுகை!

–விசாலம்

மார்கழி மாதப்பனி விலகிவிடும் காலம் வந்துவிட்டது. அதாவது தட்சியாயணக்காலம் முடிந்து உத்தராயணக்காலம் ஆரம்பமாகும் காலம். இன்னும் விளக்கமாகச் சொன்னால் சூரியன் தனுர் ராசியிலிருந்து நகர்ந்து மகர ராசிக்குப் பெயரும் நேரம். இதனால் தான் சபரிமலையில் வரும் ஜோதியை மகர ஜோதி என்கிறார்கள். மேலும் இந்நாளை மகரசங்கராந்தி என்றும் அழைப்பார்கள். அன்று சூரியனுக்கு பொங்கல் பிரசாதம் படைத்து நன்றியைத்தெரிவிக்கும் வழக்கம் தொன்றுதொட்டு இருக்கிறது. பொங்கிவரும் பாலும், அரிசியைப்பொங்குவதாலும் ‘பொங்கல்’ என்ற பெயருடன் திருவிழா ஆனது.

இந்நாளில் ஆதவனை ஆராதிக்கும் மந்திரம்

ஓம் மித்ராய நம:
ஓம் சூர்யாய நம:
ஓம் ககாய நம:
ஓம் பூஷ்நே நம:
ஓம் ஹிரண்யகர்பாய நம:
ஓம் மரீசயே நம:
ஓம் ஆதித்யாய நம:
ஓம் ஸவித்ரே நம:
ஓம் அர்க்காய நம:
ஓம் பாஸ்கராய நம:

“ஆதித்யஸ்ய நமஸ்காரான் யே குர்வன்ந்தி தினே தினே ஜனமாந்தர சஹஸ்ரேஷு தாரித்ர்யம் நைவ ஜாயதே” என்று சொல்வது வழக்கம். தினமும் நமஸ்கரித்தால் தரித்திரம் அகன்று செல்வ செழிப்பு ஏற்படும். நல்ல தேக ஆரோக்கியமும் உண்டாகும். கண்கள் பிரகாசமாக விளங்கும் கண்களில் பிரச்சனை அகலும் என்று வேதம் கூறுகிறது. பூவுலகில் சகல அண்டசராசரங்களுக்கும் தேவை இந்த சூரிய ஒளி. சூரிய சக்தி இல்லையேல் வாழ்வுமில்லை. ஆதலால் சூரியனுக்கு நன்றி செலுத்துவதே நமது தலையாயக் கடமை. இதுவே பொங்கல் திருநாள். இதுவே தை மாதப்பிறப்பு.

வருடத்தில் 12 சங்கராந்திகள் வருகின்றன அவைகளிப்பற்றி ஒரு பண்டித் ஜி விளக்கினார். அதை இங்கு பகிர்ந்துக்கொள்கிறேன் …

சூரியன் மகரராசியில் பிரவேசிக்க அது “மகர சங்கராந்தி” என்று பார்த்தோம். இது தேவர்களுக்கு முஹூர்த்த நேரமான விடியல் காலம். 12 சங்கராந்திகளில் இது மிகவும் முக்கியமாகக்கருத்தப்படுகிறது. பித்ருக்களின் ஆசிகள் நமக்கு கிடைக்கின்றன.

சூரியன் மகரத்தின் அடுத்த ராசியான கும்பத்திற்குச் செல்லும்போது மாசி மாதம் பிறக்கும். இதை “லவண சங்கராந்தி” என்பார்கள். இந்த நேரத்தில் சூரிய பூஜை செய்வதன் பலன் மோக்ஷபிராப்தி. இந்த மாதம் உபநயனத்திற்கு சிறந்த மாதம் என்கின்றனர்.

சூரியன் மீனராசிக்குச் செல்லும் போது பங்குனி மாதம் பிறக்கும் இதை “போக சங்கராந்தி” என்கின்றனர். இந்த மாதம் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் சூரியவணக்கம் செலுத்தி கோதானம், தான்ய தானம் செய்ய வாழ்க்கையில் சுபீக்ஷம் உண்டாகி நன்மை ஏற்படும்.

சித்திரை மாதம் சூரியன் மீனத்திலிருந்து மேஷராசிக்கு போகிறார். இந்த மாதம் சூரியனை வணங்கி பூஜித்து தான்யங்களை தானம் செய்ய ஆயிரம் அக்னிஹோத்திரம் செய்த பலனை அடைவார்கள். சித்திரை மாத முதல் தேதியை வருடப்பிறப் பென்றும் “மேஷ சங்கராந்தி”, சித்திரை விஷு என்றும் சொல்வர்.

வைகாசி மாதம் ஆதவன் ரிஷபத்திற்குச்செல்ல இந்நாளை “தாம்பூலசங்கராந்தி” என்ற பெயர் பெறுகிறது. இன்றைய தினம் தம்பதி பூஜை செய்து தாம்பூலம் அளிக்க பாபம் கழிந்து புண்ணியம் கிடைக்கும்.

“மனோஹர சங்கராந்தி” என்பது ஆனிமாதம் வருகிறது. இந்நேரம் சூரியன் மிதுனத்தில் நுழைகிறார். சூரிய பூஜை வெல்லம் நிவேதனத்துடன் செய்ய ஆசைகள் பூர்த்தியாகும்.

பின் வரும் ஆடிமாதம் சூரியன் மிதுனத்திலிருந்து கடகத்திற்கு வருகிறார். இதை “அசோக சங்கராந்தி” என்கின்றனர், இதுவே விஸ்வத் புண்யகாலம்.

சூரியன் சிம்ம ராசியில் நுழையும் போது ஆவணி மாதம் பிறக்கிறது. இதை “ரூப சங்கராந்தி” என்கின்றனர். இந்த நாளில் பொன் பாத்திரத்தில் நெய் வார்த்து பிராம்மணர்களுக்குத் தானம் செய்ய நோய்கள் அண்டாது.

புரட்டாசி மாதம் சூரியன் கன்னி ராசிக்குள் நுழைகிறார். இதை “தேஜ சங்கராந்தி” என்கின்றனர். இன்று செந்நெல்அரிசியைப்பரப்பி கலசம் வைத்து கொழுக்கட்டை போன்ற நைவேத்தியங்கள் படைத்து வேதியர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

சூரியன் துலா ராசியில் நுழையும் போது ஐப்பசி மாதம் பிறக்கிறது. இதன் பெயர் “ஆயுள் சங்கராந்தி”. ஒரு கும்பத்தில் பசும்பால் வெண்ணெய் நிரப்பி பூஜை செய்து தானம் கொடுக்க ஆயுள் அதிகரிக்கும்.

விருச்சிக ராசியில் சூரியன் பிரவேசிக்க “சௌபாக்கிய சங்கராந்தி” பிறக்கிறது அதாவது கார்த்திகை மாதம். சூரியனுக்கு வஸ்திரம் சார்த்தி பூஜை செய்து வஸ்திரம் ,உப்பு தானம் செய்ய சகல சௌபாக்கியங்களும் கிட்டும்.

மார்கழியில் சூரியன் தனுசு ராசியில் பிரவேசிக்கிறார். இதை “தனுஷ் சங்கராந்தி” என அழைக்கின்றனர். இந்த வேளையில் ஒரு தீர்த்த கலசம் எடுத்து பூஜை செய்து அன்ன தானம் செய்ய நினைத்த காரியங்களில் ஜெயம்.

பொதுவாகவே இந்தியா முழுவதும் மகர சங்கராந்தி கொண்டாடப்படுகிறது, ஆனால் இடத்திற்கு இடம் சற்று மாறுபடுகிறது. வட இந்தியாவில் எள்ளுருண்டை, கடலை உருண்டை என்பது அதிகமாக விற்பனைக்கு வரும். மிகவும் குளிர் பாதிக்குமானதால் வெல்லம் கலந்த இந்த பணியாரம் உடலுக்கு சூட்டைக்கொடுத்து உதவும். தில்லி, பஞ்சாப், ஹரியானா, உத்தரபிரதேஷ் போன்ற இடங்களிலும் இது போன்று சிக்கி என்று சொல்லப்படும் வெல்ல மிட்டாய் அதிகமாகக்காணலாம். இதில் எள், நிலக்கடலை, பொட்டுக்கடலை அல்லது முந்திரிப்பருப்பு, பாதாம் எல்லாம் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டு வரும். குளிர் முடியும் வரை இதைப்பலர் வாங்குவார்கள். நமது போகிப்பண்டிகை அவர்களது “லோடிப் பண்டிகை”. லோதி என்றும் சொல்வார்கள். பெயர் தான் மாறி இருக்கிறதே தவிர மற்றபடி கோயில் போவது, மாலையில் எரிப்பது எல்லாம் ஒன்றுதான். ஆனால் லோடி பண்டிகையில் பழைய மரக்கிளைகள், உடைந்த பலகைகள், அட்டைக்கள் என்று சேர்த்து ஒரு எட்டுஅடி வரை உயர்ந்ததும் அதை எரிப்பார்கள்.

சென்னையில் வீட்டிலிருக்கும் குப்பை, பிளாஸ்டிக் குப்பைகள் என்று எல்லாமே சேர்த்துவிடுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஏற்கனவே சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு நிறையவே இருக்கிறது. அத்தோடு இதுவும் சேர விசேஷம் தான்! பஞ்சாபி சர்தார்ஜி இதைக்கோலாகலமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள் என்றால் அந்தக்குடும்பத்தில் ஆண் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது என்று அர்த்தம். இந்தக்காலத்திலும் சர்தார்ஜி பஞ்சாபி குடும்பத்தில் ஆண் என்றால் ஸ்பெஷல்தான். ஆணுக்குப் பல சலுகைகளும் கிடைக்கும். அவர்கள் வீட்டில் பெண் குழந்தை பிறந்திருந்தால் சற்று சுமாராகத்தான் இந்த “லோடி” நடக்கும். பெயரளவுக்கு ஏதோ செய்து முடித்துவிடுவார்கள். பாப்கார்ன் என்ற சோளப்பொரியை இந்த அக்னியில் வீசி எறிவார்கள். அக்னியைச்சுற்றி பங்க்டா நடனம் மிகப்பிரமாதமாக நடப்பெறும். பார்க்கப்பார்க்க நம்மையும் குதிக்க வைக்கும்.

பொங்கல் என்று எடுத்துக்கொண்டால் நம் முன் தோன்றுவது சூரியன்தான். கதிரவனின் மகிமைகளைச் சொல்லி மாளாது. நாம் தினமும் அவரைப்பார்க்கிறோம். இயற்கை அளிக்கும் தானியங்கள், காய்கனிகள் எல்லாமே சூரியனின் பலத்தினால் தான் விளைகின்றன. சூரியனைப்பற்றிப் பாடாத மகான்கள் இல்லை. இளங்கோவடிகள் தனது சிலப்பதிகாரப்படைப்பில் முதன் வரியாக சூரியனை ஆராதிக்கிறார், “ஞாயிறு போற்றும் ஞாயிறு போற்றுதும்” என்று ஆரம்பிக்கிறது.

இதே போல் தமிழ்க்கடவுள் அழகன் எனும் முருகப்பெருமானுக்காக பாடிய பாடலில் திரு அருணகிரிநாதர் சீர்பாதவகுப்பு எனும் பாகத்தில் முதல் பாடலாக சூரியனை வர்ணிக்கிறார். சூரியனை அவர் ஏழுபரிரதத்து ரவி எனவும் சிவப்பு, பச்சை, ஊதா, நீலம் என்று ஏழு நிறக்குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட தேரில் ஆதவன் வலம் வந்து அருள் பாலிக்கிறான் என்கிறார்.
“உததியிடை கடவும்மர கதவருண குலதுரக
உபலளித கனகரத சதகோடி சூரியர்கள்
உதயம் என அதிகவித கலபகக மயிலின் மிசை
யுகமுடிவின் இருள் அகல ஒரு ஜோதி வீசுவதும் ” என பாடல் வர்ணனை செய்கிறது.

விஞ்ஞானத்திலும் சூரிய சக்தியை “ஸோலார் பவர்” என்றும் “எனர்ஜி” என்றும் விவரித்து அதைப்பற்றி உயர்வாகக்கூறப்பட்டிருக்கிறது.

ஸ்ரீ ராமர் ராவணனை வெல்ல திரு அகத்திய முனிவர் அளித்த மந்திரம் தான் “ஆதித்ய ஹிருதயம்”. இதில் முழுவதும் ஆதவனை வணங்கும் ஸ்லோகங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. அதன் பலன்களும் தெரிய வருகிறது. கண்கள் கெட்டிருந்தால் இதைப்படிப்பது ஒரு நல்ல பரிகாரம்.

சூரிய தேவருக்கு உரிய மற்றொரு மந்திரம் “காயத்ரி மந்திரம்”. உபநயனத்தில் இந்த காயத்ரி மந்திரம் தான் பிரதானம். சூரியனுக்கு உரிய மந்திரம் இந்த காயத்ரி மந்திரம். காயத்ரி மந்திரத்தில் சூரிய காயத்ரி, ருத்ர காயத்ரி, தேவி காயத்ரி, விஷ்ணு காயத்ரி என்றும் பிரிவுகளும் உண்டு. இதில் சூரிய காயத்ரிதான் மிகவும் முதன்மையானது.

“ஓம் பூர்புவஸ்ஸுவ: தத் ஸவிதுவரேண்யம் பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி தியோ யோன பிரசோயதாத்”

இதையே தான் பாரதியாரும் தன் பாஞ்சாலி சபதத்தில் “செங்கதிர் தேவன், சிறந்த ஒளியினைத் தேர்கின்றோம். அவன் எங்கள் அறிவினைத் தூண்டி நடத்துக” என ஸ்ருதி மொழி காயத்ரியைச் சொல்கிறார்.

யார் நம்முடைய அறிவைத் தூண்டுகிறாரோ அந்தச்சூரியபகவானின் மேலான ஒளியைத் தியானிப்போமாக, என்பதே காயத்ரியின் பொருளாகக் கொள்ளலாம். விஸ்வாமித்ர ரிஷி அருளியதாக இதைக்குறிப்பிடுகிறார்கள். விசுவாமித்திரர் க்ஷத்ரிய வம்சத்தில் பிறந்தாலும் விடாது தவம் செய்து தவவலிமைப்பெற்று பின் அந்தணர் ஆனார். மஹரிஷி பட்டமும் அவருக்கு உணடு. அவரே காயத்ரி மந்திரத்திற்கு ஆசாரியர். கீதையில் “மந்திரத்தில் நான் காயத்ரியாக இருக்கிறேன்” என்கிறான் கண்ணன், அத்தனைச்சிறப்புஇந்த காயத்ரிக்கு !

சூரிய காயத்ரி
“ஒம் பாஸ்கராய வித்மஹே மஹாத்யுதிகராய தீமஹி
தன்னோ ஆதித்ய: ப்ரசோயதாத்”

இதை 108 தடவை மகர சங்கராந்தி அன்று சொல்லி வழிபடுவதன் பலன் சொல்லி மிகையாகாது.

தொல்காப்பியமும் சூரிய இந்திர வழிப்பாட்டைவர்ணிக்கிறது
“கொடிநிலை கந்தழி வள்ளி என்ற
வடு நீங்கு இறப்பின் முதலன மூன்றும்
கடவுள் வாழ்த்தோடு கண்ணிய வருமே”

மஹாகவி பாரதியாரும் சூரியனைப்பற்றி பாடியிருக்கிறார். காலை வேளையில் பாடும் ராகமான பூபாளத்தில் பாடல் மிகவும் அருமை.

“பரிதியே பொருள் யாவிற்கும் முதலே,
பானுவே பொன் செய் பேரொளித்திறனே,
கருதி நின்னை வணங்கிட வந்தேன் ,
கதிர் கொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே.

வேதம் பாடிய சோதியைக் கண்டு,
வேள்விப்பாடல்கள் பாடுதற்குற்றேன்.
நாத வார் கடலினொலியோடு
நற்ற மிழிச்சொல் இசையையுஞ் சேர்ப்பேன்.

காதமாயிரம் ஓர் கணத்துள்ளே,
சுருதியோடும் கதிரியைப் பாடி,
ஆதவா நினை வாழ்த்திட வந்தேன்
அணிகொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே.

ஆதித்தாய் தந்தை நீவீர் உமக்கே
ஆயிரந்தரம் அஞ்சலி செய்வேன். “

அன்பர்கள் யாவருக்கும் என் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள்,
பொங்கும் மங்களம் எங்கும் தங்குக.

Photo courtesy:
http://indianastrology.co.in/977-makar-sankranti-2015-dates-kumbh-mela-2015-lohri-pongal-2015/

விசாலம்

“தந்தையே இங்கே வாருங்கள். அழகான ஒன்றை நான் காட்டப்போகிறேன்.”

“இதோ வருகிறேன் கோதை. அந்த அழகான ஒன்று எது?”

“இதோ என் தோள் மேல் பாருங்கள்.  அழகான கிளி! நந்தவனத்தில் பறந்து என் தோளில்  வந்து அமர்ந்துவிட்டது.”

“ஆமாம் மிக அழகான கிளிதான். தோளை அசக்கிவிடு  பறந்து போய்விடும்.”

“இல்லை தந்தையே அது பறக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று நான் சிலைப்போல் அமர்ந்திருக்கிறேன். அன்பு தந்தையே இந்தக் கிளியை நானே வைத்துக்கொள்கிறேனே! ஆசையாக வளர்க்க விரும்புகிறேன்.”

“சரி. அப்படியே செய். ஆனால் கூண்டில் அதைப்போட்டு அடைக்காதே. சுதந்திரமாக இருக்கட்டும்.”

“சரி தந்தையே. இதற்கு நான் என்ன பெயர் சூட்டுவது?”

“அம்மா கோதை நம் வீட்டிற்கு சுக பிரும்ம ரிஷியே வந்திருக்கிறார். அதனால் சுகர் என்றே பெயர் வை.”

“தந்தையே அது என் பிரிய தோழியாக ஆக்கிவிடுவேன். அதனால் அதை சுகி என்று அழைக்கிறேன். “

“சரி கோதை. நான் கோயிலுக்கு போக வேண்டும். அதற்கு பசிக்கப்போகிறது. ஏதாவது பழம் கொடு.”

கோதையின் அன்பை நினைத்தபடியே அவளது தந்தை பெரியாழ்வார் அங்கிருந்து நகர்ந்தார்.

“சுகி என் பட்டு சுகி. என்  பெயர்  கோதை. கோதைன்னு சொல்லு. அப்போ  இந்தப்பழம் தின்னக்கொடுப்பேன்.”

“கோ……க்கோ……. கோதை”

“ஆஹா அருமை. மிக சரியாக சொன்னாய். இந்தா இனிப்பான மாம்பழம்.”

“இரு. சற்று பொறு. இன்னொரு சொல்  சொல்லட்டுமா? ரங்கா… ரங்கா… ரங்கா… சொல்லு பார்க்கலாம்.”

“ர… ங்… கா… ரங்கா…”

“ஆஹா என் காதில் தேன் வந்து பாயுது. யார் தெரியுமா அந்த  ரங்கா. நான் மணந்துக் கொள்ளப் போகும் மஹா புருஷர்.”

சுகியும்  எல்லாம் புரிந்தது போல்  கீ கீ என்று சொல்லி ரசித்தது. மறு நாளிலிருந்து செல்லக்கிளிக்கு  பாடம் ஆரம்பமாகியது. பகவானின் நாமங்கள் அதன் வாயில் வர ஆரம்பித்தன. பேசும் பேச்சுக்கள்; புரிய ஆரம்பித்தன. நாளாக நாளாக  அரங்கனின் மேல் உள்ள காதல் அதிகமாகி தன் பிரேமையைத் தெரிவிக்க   குயிலை தூதாக அனுப்புகிறாள். மழை காற்று என்று பலவற்றை தூதாக அனுப்புகிறாள்.

உணவு பிடிக்கவில்லை. தூக்கம் வரவில்லை. எப்பொழுதும் அவர் நினைவே. எங்கும் அவரே  வந்து வந்து மறைகிறார். அவரைப் பார்க்கமுடியாமல் வருந்தி உடல் மெலிந்து போகிறது. சோகப்பதுமையாக அமர்ந்திருக்கிறாள்.

“கோதை கோதை ஏன் இத்தனை சோகம்?”

“சுகி  பலரை தூது அனுப்பியும்  என்  ரங்கா  ஒரு செய்தியும் அனுப்பவில்லை. அதுதான்  கவலையாக இருக்கிறது.”

“என்னை அனுப்பு கோதை. நான் அந்த ரங்கனை கையோடு அழைத்து வருகிறேன் .கவலைப்படாதே.”

“உனக்கு அந்த ரங்கநாதன் எங்கு இருக்கிறார் என்று தெரியுமா? நீயும் என்னைப்போல் இந்த இடத்தைவிட்டு வேறு ஒரு இடத்திற்கும் போகவில்லை. அவர் இருக்கும் கோயில் மிகப் பெரியது. பிராகாரமே மிகப்பெரிய அளவில் உள்ளது.”

“என்னால் போக முடியும் கோதை.”

“உஹூம் நான் விடமாட்டேன். அங்கு உள்ளே செல்ல பலத்த காவல் உண்டு. கட்டுக்காவல்களை மீறி உள்ளே போனால் பிடிபடுவாய். பின் எப்படி தப்பித்து வருவாய்? நீ இல்லாமல் நான் எப்படி உயிர் வாழ்வேன்?”

“அழாதே கோதை. நான் உன்னுடனே இருக்கிறேன்.”

நாட்கள் ஓடின. கோதையின் சோகத்தைப் பார்க்க இயலாமல் அவள்  சோகத்தில் மயங்கியிருக்கையில் கிளி அங்கிருந்து பறந்து வந்தது.

பல இடங்கள் தேடி திருவரங்கம் வந்து சேர்ந்தது. நாலு பக்கமும் கோபுரங்கள். நாலு பக்கங்களும் வாசல்கள்.எங்கு செல்வது? எப்படி செல்வது? சரி அந்த ரங்கநாதனை மனதில் நினைத்து நுழையலாம் என்று எண்ணி  மனதில் தோன்றிய வாசலில் நுழைந்தது. அங்கு கம்பீரமாக கருடாழ்வார் அமர்ந்திருந்தார். அவர் பக்ஷிகளுக்கெல்லாம் ராஜா. உடனே அவர் காலடியில் அப்படியே விழுந்தது.

அங்கு சமர்ப்பணம் நிகழ்ந்தது. அப்படியே கோதையின் சோக  சித்திரத்தைச் சொல்லி அவள் நிலைமையை எடுத்துக்கூறியது.

“வணங்குகிறேன் கருடாழ்வாரே. தயவு செய்து என் கோதைக்கு ஏதாவது வழி சொல்லுங்கள். எப்படியும் ஶ்ரீ ரங்கநாதனை அழைத்து வாருங்கள். அப்போதுதான் அவளது முகம் மலரும்.”

“கவலையை விடு. உன் கோதை தேடுவதற்குள் ஊருக்குச்செல். நான் அரங்கனிடம் இதைப்பற்றி பேசி அவரை அனுப்பி வைக்கிறேன். அங்கு கோதையை மனம் தளராமல் இருக்கச்சொல். நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கச்சொல். இந்தா பழமும் பாலும். இதை உண்டுவிட்டு நல்ல தெம்புடன் வீடு செல்.”

“கருடாழ்வாரே தங்கள் இந்த உதவிக்கு நான் எப்படி நன்றியைத் தெரிவிக்கபோகிறேன்? சரி போய் வருகிறேன்”    என்று சொல்லி பறந்து வந்தது சுகி.

“கோதை,  ஏன் உணவு ஒன்றும் உண்ணாமல் வேதனையாக இருக்கிறாய்? நானும் நேற்றைய தினத்திலிருந்து பார்த்து வருகிறேன். என்னிடம் சொல்லு கோதை.”

“தந்தையே! என் சுகி எங்கு போயிற்று? தாங்கள் கண்டீர்களா?  அதைக் காணாமல் தவிக்கிறேன். அதுதான் என் வேதனைக்குக் காரணம்.”

“இதோ பார் உன் கிளிக்கு பூரண ஆயுசு. நான் சொல்லி முடிப்பதற்குள்  வந்துவிட்டது பார். இப்போது மகிழ்ச்சிதானே!”

“அட வந்து விட்டாயா?  என்னிடம் சொல்லாமல் என்னை விட்டு எங்கே சென்றிருந்தாய்? என் செல்லமே! என்னை அழ வைத்துவிட்டாயே!”

“கோதை நான் உனக்காகத்தான் போயிருந்தேன். பக்ஷிராஜா திரு கருடாழ்வாரைப் பார்த்து உங்கள் நிலைமையைச் சொல்லி விட்டு வந்திருக்கிறேன். காரியம் ஜெயம் தான்.”

“சுகியே எனக்காக இத்தனை சிரமம்  எடுத்து எத்தனை பெரிய வேலையைச் செய்து விட்டு வந்திருக்கிறாய்? நான் உனக்கு என்ன கைமாறு செய்யப்போகிறேன்? கேள் உனக்கு என்ன  வேண்டும்?”

“கோதை நீ எங்கே இருந்தாலும் நானும் உன்னுடனேயே இருக்க வேண்டும் இதுதான் என் ஆசை, வேண்டுகோள் எல்லாம்.”

ஒரு வாரம் ஓடியது. அரங்கன் பலரது கனவில் வந்தார். கோதையின் தந்தையின் கனவிலும் வந்தார். பின்னர் பேசினார்.

“கோதை நான் இருக்கும் திருவரங்கத்திற்கு வரட்டும். நான் அவள் வர முத்துச்சிவிகை  அனுப்புகிறேன். நான் அவளை மணந்துகொள்கிறேன்.”

சொன்னபடியே முத்துச்சிவிகை வந்தது. முத்துச்சிவிகையில் ஆண்டாள்  மணமகளாக,  அலங்காரமாக  தலையில் அழகிய முத்துக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட  கொண்டையுடன்    பட்டுப்பீதாம்பரம் உடுத்திக்கொண்டு  பவனி வந்தாள். அவளுடன்  சுகியும் அமர்ந்து வந்தது. திருவரங்கம் கோயிலும் வந்தது. ஆண்டாள் சிவிகையிலிருந்து  எழுந்து வந்தாள். அவளது வாய் ரங்கா ரங்கா என அழைத்தபடி இருந்தது.அப்படியே உள்ளே கர்ப்பக்கிரகத்திற்குள் சென்றாள். கருவறையில் நுழைந்தாள். பின் அவள் வெளியிலே வரவில்லை.

கொஞ்சம் நேரம் பார்த்தபடி இருந்த சுகி தன் கோதையைக் காணாமல் தேடியது. பின் அவளைக் காணாமல்  கதறி அழுதது. அங்கேயே வட்டவட்டமாகச் சுற்றியது . கோதை வரவில்லை. அங்கிருந்தவர்கள் எல்லோரும் இந்த அதிசயத்தைக்கண்டு வியந்துப்போனார்கள்.

கோதை அரங்கநாதனுடன் ஐக்கியமாகிவிட்டாள் என்று எல்லோருக்கும் தெரிந்தது. ஆனால் இந்த சுகிக்கு இது தெரியவில்லை. அங்கேயே சுற்றிச்சுற்றி வந்து மயங்கி விழுந்தது. கோயில் காப்பாளர்கள் அந்தக்கிளியை எடுத்து ஒரு கூண்டில் வைத்தார்கள். உள்ளே சில பழங்களைப்போட்டுவிட்டு ஒரு மண்டபத்தில் மேற்கூறையில் தொங்க விட்டனர். கிளி மயக்கம் தெளிந்தது. “கோதை நீ எங்கே?

நீ எங்கே என்னைவிட்டுவிட்டு சென்று விட்டாய்?” என்று அழுதது. பின் “ரங்கா ரங்கா! என்  கோதை எங்கே? என்று சொல்லியபடியே இருந்தது. உணவைத் தொடவே இல்லை. பின் ரங்கா என்றபடியே உயிரை விட்டது. ரங்கநாதன் அதையும் தன்னிடம்  ஐக்கியமாக்கிக்கொண்டார். அங்கு சென்ற சுகி ஆண்டாளுடன் சேர்ந்தது. இன்றும் கிளி இருந்த அந்த இடம் “கிளி  மண்டபம்” என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரில்  இன்றும் ஆண்டாள், ரங்கமன்னாரும் எழுந்தருளி இருக்க  தன்னை அரங்க நாதனுடன் சேர்த்துவைத்த  கருடாழ்வாருக்கு சம ஆசனம் கொடுத்திருக்கிறாள் கோதை பிராட்டி. கிளிக்கு எங்கே இடம் தெரியுமா? முதன் முதலில் அந்தக் கிளி எங்கே வந்து அமர்ந்ததோ அந்தத் தோளின் மீதே தன் உயிர்த்தோழியான சுகிக்கு இடம் கொடுத்து தன்னிடம் எப்போதும் சுகி இருக்கும்படி அமைத்துக்கொண்டாள். இப்போதும் ஒரு இனத்தவர் ஆண்டாளுக்கு திருமாலைக் கைங்கரியத்தில் பச்சை இலைகள் பூக்கள் கொண்டு அழகிய கிளியைச்செய்து அதை ஆண்டாளுக்கு சமர்ப்பிக்கின்றனர். பின் மறுநாள் மாலைகள் வடபத்ரசாயிக்கு கோயிலுக்குச்சென்று அங்கு பெருமாளுக்கு அணிவிக்கப்படுகின்றன. அப்போது இந்தக் கிளியும் அங்கு சாற்றப்படுகிறது. பின் அதை அன்பளிப்பாக ஒரு சில பக்தர்களுக்கு  அளிக்கப்படுகிறது. இந்தக்கிளி வாடாமல் பல நாட்கள் இருக்கிறதாம். ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரில் நடக்கும் விவாகத்தில் ஆண்டாள் மாலையும், இலைக்கிளியும் நிச்சயம் பங்கு  பெறும்.

விசாலம்

“நாகரின் அகாமி பிரிவில் இருக்கும் ஆண்மகனின்  திருமணம் நிச்சயமானவுடன் பெண்வீட்டில் விருந்து தடபுடலாக இருக்குமாம். அன்று மாலை மணமகன் வீட்டிற்கு பெண் செல்வாள். அங்கு படுத்தாலும் தனித்தனியான அறையில் தான் இருப்பார்கள். மூன்று நாட்கள் இது போல் கழியும் மறு நாள் அவர்கள் வயலுக்கு சேர்ந்து போக வேண்டும். இதே போல் ஒரு பத்து நாட்கள் போகும். பின் அவர்களது பூஜாரி அவர்கள் விருப்பத்தைக்கேட்டு அவர்கள் சேர அனுமதிப்பார். ஆனால் எங்களது இன்னொரு பிரிவான ஆவோஸில் இது கொஞ்சம் மாறுபடும். நிச்சயதார்த்தம் பிறகு அவர்கள் இருபது நாட்கள் வியாபாரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அதில் நிறைய லாபம் கிடைத்தால் திருமணம் நடக்கும். லாப நஷ்டமில்லாமல் இருந்தாலும் பரவாயில்லை. ஆனால் நஷ்டம்  ஆனால் திருமணம் முறிந்து விடும்”

“அடப்பாவமே. இப்படியும் ஒரு பரீட்சையா?”

“ஆமாம். ஆனால் ஆரம்பத்திலேயே எங்களுக்கு  பொருட்கள் தயாரித்தல் அதை விற்று சம்பாதித்தல் போன்றவைகள் சொல்லிக்கொடுத்து விடுவதால்  இது போல் பரிக்ஷையை சமாளிக்க முடிகிறது.”

“காலம் மாறி வருவதால் உங்கள் எண்ணங்களிலும் மாற்றம் தெரிகிறதா?”

“ஆம் நிறைய. இப்போதெல்லாம் அங்காமி பிரிவுகளில்  காதலிப்பது  சகஜமாகி வருகிறது. பெண்கள் காதலிக்கலாம், பழகலாம்; ஆனால் வரம்புக்கு மீறி போகக்கூடாது. இதற்கென்று காவல் காக்க சிலர் இருப்பார்கள். ஏனென்றால் பெண் திருமணம் போது பெண்ணிற்கு  பணம் சொத்து அதிகமாக வரும். ஆனால் அவள் பெயர் கெட்டுப்போனால் பாதி பணம் கூட வராது. இது போன்ற நிலைமை ஏற்பட்டால் பெண்வீட்டார்  அந்த  தவறுக்கு  அதிக பணம் கொடுக்க வேண்டி வரும்.”

“உங்களில் சில சிறு வயது பெண்கள் மொட்டை அடித்துக்கொள்ள எதாவது காரணம் உண்டா ரீமா?’

“ஆம் இருக்கிறது.  பெண்கள் இங்கே நல்ல சிவப்பாக அழகாக இருப்பார்கள். அவர்களது அடர்த்தியான முடி அவரது அழகை மேலும் கூட்டும். அதனால் அவர்களது கல்யாண வயது வரை அவர்களது முடியை எடுத்துவிடுகிறார்கள். இதனால்  ஆண்களுடன் சேரும்  வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு என்று  குடும்பத்தார் எண்ணுகின்றனர். கோன்யாக் என்ற பிரிவு மட்டும் இதில் விதிவிலக்கு.  பல சலுகைகள் அவர்களுக்கு உண்டு.  அவர்கள் திருமணம் முன்  காதலும் செய்யலாம். சேர்ந்தும் இருக்கலாம்.”

“ரொம்ப நன்றி  ரீமா. உன்னிடமிருந்து பல விஷயங்கள் தெரிந்துக்கொண்டேன்.  கலாசாரம் வித்தியாசமானாலும்  எல்லா

 ஜாதிகளிலும் ஒன்று பொதுவாக பார்க்கிறேன் அதுதான் ஆண் ஆதிக்கம். பெண் என்றால் உழைக்க வேண்டும், சுதந்திரத்தை விட்டு

தன் குடும்பத்திற்காகவே வாழ வேண்டும். தாயாக வேண்டும்.

பின் குழந்தைகளுக்காகவும் வாழ்ந்து  கடைசியில் மடிய வேண்டும்

என்ற நிலைமை தான்.”

“இல்லை மேடம். கொஞ்ச வருடங்களாக எங்கள் ஜாதியிலும் நிறைய மாற்றம் வந்திருக்கிறது. நாகரிகம் வலுத்திருக்கிறது. பெரியவர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் இடையே நிறைய இடைவெளி ஏற்பட்டிருக்கிறது . கூட்டுக்குடும்பம் பிரிந்து, தனிக்குடும்பமாக ஆகிவருகிறது. நிறைய பேர் படிக்கவும் ஆரம்பித்திருக்கின்றனர். பேஷனில் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.”

“ஆம். நானும் இதைப்பார்த்து வருகிறேன். பொதுவாகவே இந்தக்கால இளைஞர்கள் மனைவிக்கு சம உரிமையும்  கொடுத்து  வீட்டு வேலைகளிலும் உதவுகின்றனர். இது எல்லா நகரங்களிலும்  பார்க்க முடிகிறது. மேலும் பெண்கள் எல்லா துறைகளிலும் மேன்மையாக உழைத்து நல்ல பேர் எடுக்கின்றனர். இதைப்பார்க்க மகிழ்ச்சியாகவே இருக்கிறது. எத்தனைப்பிரிவு இருந்தாலும் கலாச்சாரம் எத்தனை வேறுபட்டாலும் நாம் எல்லோரும் ஒரு தாய்க்கு பிறந்த குழந்தைகள் தான். நாம் பாரத வாசி. நாம் இந்தியன் என்ற உணர்வு வந்தால் நம்  நாடு எங்கேயோ போய்விடும். நன்றி ரீமா.”

ரீமா கை அசைத்தபடியே விடைப்பெற்றுக்கொண்டாள்.