Blog

திருக்குறளுக்குப் புது விளக்கம் – 24

– புலவர் இரா. இராமமூர்த்தி.

இல்லற வாழ்க்கைக்குச் செல்வம் இன்றியமையாதது. இந்தச்செல்வத்தை ஈட்டுவதற்குப் பற்பல வழிகள் உள்ளன. தம் நிலத்தில் தாமே உழுது பயிர்செய்து தேவையான உணவைச் சமைத்துக்கொள்ளலும், மற்ற தொழில்களால் ஆடை, வீடு போன்ற வற்றை உருவாக்கி, உலகநடையறிந்து ஒப்புரவு செய்து வாழ்தலும் செல்வம் சேர்த்தலின் சமுதாய நடவடிக்கை ஆகும். அவ்வகையில் ஒருவனது உழைப்பினால் பன்மடங்கு விளைச்சல் நிகழுமானால் அதனை உரிமை கருதித் தாமே சேர்த்து வைத்துக் கொள்வதால் தனிமனிதன் செல்வம் அதாவது சொத்து உருவாகின்றது. இது மக்களுக்கிடையே போட்டியை உருவாக்கி செல்வம் சேர்த்தல் என்னும் ஆசையை வளர்த்து விடுகிறது. அதனால் நாட்டில் ஏழை, பணக்காரன் என்ற வேறுபாடு உருவாகின்றது. இதனை நன்கு ஆராய்ந்த திருவள்ளுவர்,

“இருவே றுலகத் தியற்கை திருவேறு
தெள்ளியர் ஆதலும் வேறு”(374)

என்று பாடுகிறார்! உலகநடைமுறைக்கு உதவுவதற்காகவே செல்வம் என்பதை எல்லாரும் உணர்வதில்லை. அறம் செய்வதற்காகவும், அதனால் வரும் இன்பத்தைத் துய்ப்பதற்காகவும், பொருள் ஈட்டவேண்டும் என்பதை அறிந்து கொண்டு ஈட்டிய பொருளை அறச் செயல்களுக்காகவே பயன்படுத்தல் வேண்டும். ஆனால் அறிவுடையாரிடத்தில் வறுமையும், அறிவிலாரிடத்தில் செல்வமும் விதியின் விளைவாகச் சேர்ந்து விடுகின்றன. இந்நிலையில் செல்வர்களைக் கண்டு வறியோர் பொறாமை கொள்கின்றனர். இந்தப் பொறாமை மிகப்பெரிய தீமையாகும்!

பொறாமையைத் திருவள்ளுவர் அழுக்காறு என்ற சொல்லால் குறிக்கின்றார். அழுக்காறு என்ற சொல்லுக்குப் பரிமேலழகர் அயலாருக்கு உண்டாகும் நன்மைகளைக் கண்டு மனம் பொறாதிருத்தல் என்று பொருள் கூறுகிறார். பொறையுடைமைக்கு மறுதலையாகும் இது! இந்த அழுக்காறு ஒருவனின் செல்வத்தை அழித்து, அவனை மீளா நரகில் ஆழ்த்தி விடும், என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

“பிறர் செல்வத்தைப் பார்த்துப் பொறாமைப் பட்டவன் வாழ்ந்ததும் இல்லை; பொறாமை இல்லாத செல்வன் அடைந்த வளர்ச்சி குறைவு பட்டதும் இல்லை”, என்கிறார் வள்ளுவர். ஆகவே ஒருவன் எந்த சிறப்பைப் பெற்றாலும் அடுத்தவன் பெற்ற சிறப்பைக் கண்டு மனமகிழ்ச்சி அடையவேண்டும்! அச்செயல் அவனைப் பற்றிய நல்லெண்ணத்தை வளர்க்கும்! இந்தச் சூழ்நிலையில், அழுக்காறு மிக்கவன் யாதோ ஒரு காரணத்தால் செல்வவளத்துடன் திகழ்வதும், பொறாமையற்ற நல்லவன் யாதோ ஒரு காரணத்தால் வறுமை யில் உழல்வதும் நிகழ்ந்து விடுகின்றன. இப்போதும் நாட்டில் தீயவன் செல்வம் மிக்கவனாகவும், நல்லவன் ஏழையாகவும் இருப்பதைக் காண்கிறோம். இதனைத் திருக்குறள்,

“அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
செவ்வியான் கேடும் நினைக்கப் படும்” (169)

என்று பாடுகிறது.

இதற்குக் காரணம் அவரவர் முன்வினைகளே என்று திருக்குறளின் உரையாசிரியர்கள் அனைவரும் கூறுகின்றனர். பரிமேலழகர் இதற்கு ஆதாரமாக பழைய இலக்கிய எடுத்துக் காட்டினையும் கூறுகிறார். கோவலன் வறுமை அடைந்து மதுரை நகர் நோக்கி வருகிறான்; அவனைக்கண்ட புகார் நகரத்து மறையவன் ஒருவன் “நீ இந்தப் பிறவியில் யானறிய அறச் செயல்களை மட்டுமே செய்துள்ளாய்; ஒருவேளை நீ முற்பிறப்பில் செய்த தீவினையின் பயனை இப்போது அனுபவிக்கிறாயோ ?”

“இம்மைச் செய்தன யானறி நல்வினை!
உம்மைப் பயன்கொல் ஒருதனி உழந்து இத்
திருத்தகு மாமணிக் கொழுந்துடன் போந்தது
விருத்தகோபால “

என்று கேட்பதாகச் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது! ஆகவே பிறர்பொருளைக் கண்டு பொறாமைப் படாதவன் வறுமை அடைந்தால், அதற்கு அவன் செய்த முன்வினை காரணமாக இருக்குமோ என்று சான்றோர் ஆராய்வர் என்பது புலனாகிறது. அத்துடன் பொறாமைப் பட்டுத் தீய எண்ணத்துடன் வாழ்பவன் பெருஞ்செல்வம் பெற்றால் அதுவும் அவன் செய்த முன்வினையின் பயனே என்று சான்றோர்கள் கருதி ஆராய்வர் என்கிறார். ஒருவன் செய்த முன்வினையை எவ்வாறு ஆராய்வது? எதற்கும் முன்வினைதான் காரணமாக இருக்குமோ என்று கருதல் அளவையால்(அனுமானத்தால்) ஐயுறுவது வேறு; ஆராய்ந்து பார்ப்பது வேறு அல்லவா?

“இவ்வூனெடுத்த
பின்செய்த தீவினை யாதொன்றுமில்லை பிறப்பதற்கு
முன்செய்த தீவினையோ இங்கன் வந்து மூண்டதுவே!”

என்று பட்டினத்தார் பாடியுள்ளார். இவை இரண்டும் அனுமானம் தானே தவிர இந்தச் செயலின் பயனாக இது வந்தது என்று காரண- காரியத் தொடர்பு காட்டி அறுதியிட்டு உறுதியாகக் கூற முடியாது! ஆகவே இத்திருக்குறளில் “நினைக்கப் படும்” என்ற தொடருக்குப் புதியவகையில் பொருள் கூறலாமே என்று தோன்றுகிறது. ஒருவன் பிறரால் பெருந்துன்பம் அடைந்து, அதனைத் தாங்க இயலாமல் கண்ணீர் விடுவானானால், அந்தக் கண்ணீரே துன்பம் செய்தவனின் எல்லாவளங்களையும் தேய்த்து அழித்துவிடும் என்ற பொருளில் திருவள்ளுவர் ,

“அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதகண்ணீர் அன்றே
செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை”(555)

என்று பாடுகிறார். இப்பாடலில் காரண காரியத் தொடர்பு சரியாக உள்ளது. அதனால் நாம் நன்றாகச் சிந்தித்தபின் எடுக்கும் முடிவு சரியாக அமைகிறது. அதுபோலவே, ‘அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கத்தையும், செவ்வியான் வறுமையையும், காரண காரியத் தொடர்பு படச் சிந்திக்க வேண்டியவர்கள் ஆராய்ந்து, நினைந்து பார்த்தால் இதன் காரணம் புலப்பட்டுவிடும். இதனைச் சான்றோர்களோ, அரசோ சிந்தித்தால், அதாவது “நினைக்க”, இவரது வறுமையும் அவரது ஆக்கமும் உரிய நடவடிக்கையால் மாறும் அதாவது ‘படும்’ என்று பொருத்தமாகவே பொருள்கொள்ளலாம்! ஆகவே ‘நினைக்க’, ‘படும்’ என்ற சொற்களின் ஆழமான புதிய பொருள் நமக்கு மகிழ்ச்சியையே தருகிறது! இவ்வகையில்,

“அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
கேடும் நினைக்கப் படும் “

என்ற திருக்குறள் உரிய அழுத்தம் பெற்றுப் புதிய விளக்கம் தருகிறது.

November 20, 2015
தெய்வ தரிசனம்: 07. மாதவன் மகிமை

ரமணி

07. மாதவன் மகிமை

(குறும்பா)

மாதவனின் பேர்சொல்லும் பேறிதே
மாதவத்தின் பலனென்றே ஆவதே
. முற்பிறப்பின் தவமென்றே
. இப்பிறப்பின் நலமென்றே!
வேதனைகள் தீர்த்துவைக்கும் பேரிதே. … 1

சராசரியாம் மனிதனுமே அறியவே
பராசரராம் பட்டரவர் உரையிலே
. மாதவனின் பேர்விளக்கம்
. யாதெனவே வேர்விளக்கம்
பிரார்த்தனையாம் நாமமெனத் தெரியுமே. … 2

மாவென்னும் அட்சரத்தின் மௌனமே
தவென்னும் அட்சரத்தின் தியானமே
. மோனத்தில் உருவற்ற
. தியானத்தைத் தருவிக்க
வவென்னும் அட்சரத்தின் யோகமே. … 3

[பராசர பட்டரின் விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம உரை]

மதுவித்தை சாதனையில் ஆதவனே
மதுவென்றே சங்கரரின் போதனையே
. உண்ணாத அமுதாகவே
. கண்ணாலே நமதாகவே
அதுவென்னும் பரம்பொருளாம் மாதவனே. … 4

[ஆதிசங்கரரின் சாந்தோக்ய உபநிடத உரை]

ஹரிவம்சம் சொல்லுகின்ற பொருளாமே
பரமாத்ம ஞானத்தின் அருளாமே
. பேரறிவின் போதனையாய்
. வேரெனவே மாதவனாம்
உரையெல்லாம் இப்பொருளில் உருவாமே. … 5

அஞ்சுபுலன் நம்சித்தம் ஆட்கொள்ளும்
சஞ்சரிக்கும் மனதையதன் மேற்தள்ளும்
. வெளியுணர்வில் ஈடுபடும்
. நளிவுள்ளம் பாடுபடும்
தஞ்சமெனப் பலநிலைகள் மேற்கொள்ளும். … 6

[நளிவுள்ளம் = செருக்கினைக் கொள்ளும் உள்ளம்]

புறவுணர்வைக் கட்டுதற்கு மௌனமாம்
அறிவதனில் அமிழ்ந்திருக்க தியானமாம்
. நூலறிவால் ஏற்பட்ட
. வாலறிவின் பாற்பட்டு
பொறியற்று நிலைநிறுத்த யோகமாம். … 7

[வாலறிவு = பேரறிவு, உண்மை]

மாவென்று திருமகளின் பேரதுவே
மாவென்னும் முதலெழுத்தின் வேரதுவே
. செல்வமெலாம் திரமாக
. செல்வதெலாம் அறமாக
வாவென்றால் வரமருளும் சீராமே. … 8

–ரமணி, 19/11/2015, கலி.03/08/5116

உதவி:
மாதவன் என்ற சொற்பொருள்
https://ta.wikipedia.org/wiki/மாதவன்_என்ற_சொற்பொருள்
purAnic encyclopedia: vETTam maNi

*****

November 20, 2015
இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்….. (174)

– சக்தி சக்திதாசன்.

அன்பினியவர்களே! இனிய வணக்கங்கள்!

ஆண்டுதோறும் இல்லங்களில் இனிய ஒளியை ஏற்றி துன்பங்களை விரட்டி மகிழ்ந்திருக்கும் அந்தத் தீபத் திருநாள் 2015ம் ஆண்டிலும் வந்து ஓடி மறைந்து விட்டது.

பின்புல நாடுகளில் நாம் விட்டு வந்த பிள்ளைப்பிராயத்து நினைவுகளில் இந்தத் தீபாவளி வகிக்கும் பங்கு மகத்தானது. தீபாவளியை எதிர் நோக்கிக் காத்திருந்த காலங்களும் எம் வாழ்வில் வந்து போயிருக்கின்றன. ஆனால், நாம் புலம்பெயர்ந்த பின்பு பல்வேறு சமூகங்கள் வாழும் ஒரு சூழலில், மாணவனாகக் கல்லூரி நேரம் போக மீதி நேரத்தில் பகுதிநேர பணிபுரிந்து வாழ்வை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சூழலில் தீபாவளி வந்து போய்க்கொண்டிருக்கும். ஆனால் நமது வாழ்வு தன் பாணியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.

அதன் பின்னால் திருமண பந்தத்தில் புகுந்து, குழந்தை என்று வந்த பின்பு தீபாவளி என்றால் முடிந்த வரைக்கும் ஆலயம் சென்று வருவதே தீபாவளிப் பண்டிகையாக இருந்தது. ஆனால், இன்றைய சூழலில் இங்கு வாழும் பெரும்பான்மையான ஆசிய மக்களில், வட இந்திய கலாச்சார சூழலில் இருந்து வந்தவர்கள் தீபாவளியை மிகவும் கோலாகலமாகக் கொண்டாடி வருகிறார்கள். அது மட்டுமின்றி புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர் சமுதாய மக்களும் பெருமளவில் வாழ்ந்து வருவதால் அவர்களும் ஆங்காங்கே தமது சமூகப் பின்னணிகளில் தம்மாலான வகையில் இப்பண்டிகையைக் கொண்டாடி வருகிறார்கள்.

சுமார் மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னால் எனது நண்பர் ஒருவர் ஈழத்தில் வடபகுதியில் அனாதைச் சிறுவர்களின் பராமரிப்புக்காக நிறுவி வரும் ஒரு விடுதிக்கு நிதி சேர்க்கும் முகமாக நடத்திய ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு நானும் சிறிய பங்களிப்புச் செய்திருந்தேன். அந்நிகழ்ச்சிக்காக தமிழக சின்னத்திரைகளில் பிரபல்யமானவர்களாகிய தம்பிகள் தேவகோட்டை இராமநாதன் , ரோபோ ஷங்கர் , பாலாஜி வடிவேலு ஆகியோரின் பங்களிப்புக்கான பணிகளில் எனது பங்கு மிகவும் சிறியதே !

அப்போது அறிமுகமான தம்பிகளில் தம்பி தேவகோட்டை இராமநாதனும் ஒருவர். குறிப்பாக இவர் எனது மானசீகக் குரு கவியரசர் பிறந்த மண்ணைச் சேர்ந்தவர் என்பதாலும், எனது நல்ல நண்பர்களாகிய அமரர் தமிழ்வாணனின் மைந்தர்கள் லேனா, ரவி தமிழ்வாணன், கவியரசரின் மைந்தன் காந்தி கண்ணதாசன் ஆகியோரின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதாலும், செட்டிநாட்டின் பால் எனக்கு உள்ள ஈர்ப்பின் காரணத்தினாலும் அவருடன் பழகும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.

அதைத் தொடர்ந்து தமிழகத்தின் நகரத்தார் சமூகம் இலண்டனில் இயக்கிவரும் “இலண்டன் நகரத்தார் சங்க” நிகழ்வொன்றிற்காக இலண்டன் வந்திருந்த தேவகோட்டை இராமநாதன் அவர்கள் என்னை எனது இல்லத்தில் சந்திக்க வந்திருந்தார். அவரை அழைத்து வந்தவர்கள் தம்பிகள் அண்ணாமலை, செந்தில் ஆகிய இருவருமேயாவர். அதனைத் தொடர்ந்து அவ்விரு தம்பிகளுடனான எனது நட்பு தொடர்ந்தது.

தமது அமைப்பில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை எப்போதும் அறியத் தருவார்கள். அப்படித்தான் இம்முறை நவம்பர் மாதம் 14ம் திகதி தமது அமைப்பு வைக்கும் தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்திற்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்திருந்தார்கள். அவ்வழைப்பின் பிரகாரம் நானும், எனது மனைவியும், நண்பர் ஒருவரும் கடந்த சனிக்கிழமை நாம் வாழும் இடத்திலிருந்து சுமார் 70 மைல்கள் தூரத்தில் இருக்கும் வெல்வின் கார்டன் சிட்டி (Welwyn Garden City) எனும் இடத்தில் உள்ள ஒரு ஹாலில் நடைபெற்ற இவ்விழாவில் கலந்து கொள்ளச் சென்றிருந்தோம்.

செட்டி நாட்டில் நகரத்தார் சமூகத்தினரிடையே நான் கண்டு பிரமிக்கும் பண்புகள் பல. அவற்றில் மிகவும் முக்கியமானது அவர்களின் விருந்தோம்பல் பண்பு என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. நான் கலந்து பழகும் கவியரசரின் புதல்வர் காந்தியிடமும், நண்பர்கள் லேனா, ரவி தமிழ்வாணன், வானதி திருநாவுக்கரசு ஐயா ஆகியோருடன் நான் பழகும் போது அவர்கள் என்மீது காட்டும் அதீத அன்பின் மூலம் இது மேலும் ஊர்ஜிதமாகிறது.

அந்த ஹாலில் நான் நுழைந்ததுமே நான் அங்கு எதிர்கொண்டது அவர்கள் ஒவ்வொருவரினதும் வரவேற்புபசாரமே. அங்கு நான் அறிந்திருந்தவர்கள் மிகவும் சொற்பமே! ஆயினும் அவர்கள் அனைவரும் அறியாத ஒருவருக்குக் கொடுத்த உபசாரம் அவர்களின் கலாச்சார பின்னணியின் வலிமையையும், அவர்களின் மண்ணின் பெருமையையும் பறைசாற்றி நின்றது. ஒரு விழா கலாரசிகர்களின் மனதை நிறைப்பதற்கு முன்னால் அவர்களின் வயிறு நிறைவது முக்கியம் எனும் நிலைப்பாட்டில் விழா நிகழ்வுகள் ஆரம்பமாவதற்கு முன்னால் அனைவருக்கும் அற்புதமான அறுசுவை விருந்து பரிமாறப்பட்டது. செட்டிநாட்டு அருமையான ருசிகர உணவு அனைவரின் பசியையும் ஆற்றியதன் பின்னால் அனைவரும் விழா மண்டபத்தை நிறைத்தனர்.

இளம் சிறார்களின் கலை நிகழ்ச்சியோடு ஆரம்பமாகியது அன்றைய நிகழ்வுகள். பரதநாட்டியம், வயலின், பியானோ என இலண்டன் நகரத்தார் சங்க உறுப்பினர்களின் இளம் சிறார்கள் தமது திறமையைக் காட்டி அனைவரையும் மகிழ்வூட்டினார்கள். அவ்விழாவின் முக்கிய நிகழ்ச்சி அன்று அங்கே நடைபெற்ற நகைச்சுவையுணர்வோடு சிந்திக்கத் தூண்டிய பட்டிமன்றமாகும். இப்பட்டி மன்றத்திலே நடுவர்களாகப் பங்கேற்க தமிழ்சின்னத்திரைகளில் கோலோச்சும் அற்புத, அபார பேச்சாளர்களான திரு ராஜா அவர்களும் திருமதி பாரதி பாஸ்கர் அவர்களும் வந்திருந்தார்கள்.

பட்டிமன்றத்தின் தலைப்பு “புலம்பெயர் வாழ்வினில் அதிகமான பளு ஆண்களுக்கா? அன்றி பெண்களுக்கா? “ என்பதுவே. பெண்களுக்கே அதிகமான பளு என வாதாட நான்கு இல்லத்தரசிகளும் (இவர்களில் இருவர் வேலைக்குப் போவோர்) , ஆண்களுக்கே அதிகமான பளு என வாதாட நான்கு இல்லத்தலைவர்களும் பங்கு பற்றினார்கள். பட்டிமன்ற வாதத்தில் ஊறித் திளைத்த இருவர் முன்னால் அங்கு பங்கு பெற்ற பலர் முதன்முறையாகப் பட்டிமன்ற வாதத்தில் ஈடுபடுவது எப்படி எ னும் எண்ணம் நெஞ்சில் நின்றாடியது. அனைவரின் எதிர்பார்ப்பையும், நடுவர்கள் உட்பட ஆனந்த அதிர்ச்சி ஆக்கி மகிழ்வித்தனர்.

ஆம், பங்கு பெற்றுப் பேசிய அனைவரும் பட்டிமன்றத்தில் ஊறித்திளைத்தவர்கள் போன்று அழகாக, எளிமையாக உள்ளத்து உணர்வுகளோடு, நகைச்சுவை கலந்து பேசி நடுவர்களையே அசத்தி விட்டார்கள். இதை நடுவர்களான நண்பர் திரு. ராஜாவும், திருமதி பாரதி பாஸ்கரும் அழகாகப் பாராட்டி உறுதி செய்தமை இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கது. திரு. ராஜாவும், திருமதி பாரதி பாஸ்கரும் எதற்காக அவர்களுக்கு இத்தனை பெயரும் புகழும் என்பதை தமது அற்புதமான நகைச்சுவை கலந்த பேச்சுக்களினால் நிரூபித்து மண்டபத்தை கரகோஷத்தினாலும், சிரிப்பொலியினாலும் அதிர வைத்தார்கள்.

நவம்பர் 14ம் திகதி சிறுவர்கள் தினம் என்பதால் அங்கு வந்திருந்த சிறுவர்களை மகிழ்விப்பதற்காக ஒரு சிறுவரை மகிழ்விக்கும் நிகழ்ச்சிக்கும் ஏற்பாடு செய்தமை அவர்களின் திட்டமிடும் திறமைக்குச் சான்றாகிறது. கலைநிகழ்ச்சிகள் முடிவுற்றதும் இரவு 7 மணிக்கு மாலைநேர பலகாரங்களோடு காப்பி, தேநீர், குளிர்பானம் ஆகியன பரிமாறி மீண்டும் அனைவரையும் பசியாற்றினார்கள் நகரத்தார் சங்கத்தினர். அதைத்தொடர்ந்து விழாவின் நிறைவாகத் தீபாவளிக்கே உரித்தான வாணவேடிக்கை நடத்தி அனைவரையும் மகிழ்வித்தனர்

இந்நகரத்தார் சங்கத்தின் ஆரம்பக்கால ஸ்தாபகர்களில் ஒருவரான அண்ணன் தியாகராஜன் அவர்களுடனான கலந்துரையாடல் நெஞ்சுக்கு நிறைவையளித்தது. உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்களில் இந்நகரத்தார் சமூகம் தாம் வாழுமிடங்களில் கோவில் நிறுவுவதோடு தமது பாரம்பரிய கலாச்சாரப் பின்னணியைப் பாதுகாத்து வருவது தமிழன்னைக்கு சிறப்பளிக்கும் செய்கையாகும்.

தமிழையும், சைவத்தையும் தமது இரு கண்களாகப் போற்றும் இந்நகரத்தாரின் சேவை ஒற்றுமையுணர்வோடு மேன்மேலும் ஓங்கி வளர வாழ்த்தியதோடு ஒரு அற்புத நிகழ்வைக் கண்டுகளித்து நகரத்தார் சங்கத்தினரின் விருந்தோம்பலில் மூழ்கித் திளைக்க சந்தர்ப்பம் அளித்த தம்பிகள் அண்ணாமலை, செந்தில் ஆகியோரை வாழ்த்தி, நன்றி கூறி மனநிறைவோடு இல்லம் திரும்பினோம்.

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

November 20, 2015
ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 32

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“நேற்று நமது ஆத்மாவின் ஆலயங்களை நாமிடித்து வீழ்த்தி அவற்றின் சிதைவுகளில் நமது முன்னோருக்குச் சமாதி கட்டினோம். ஆனால் இன்று நமது ஆத்மாக்கள் புனிதப் பலிப்பீடமாய்க் கடந்த காலப் பிசாசுகள் நெருங்காதபடியும் மரித்தோர் எலும்புகள் தொட முடியாதபடியும் மாறிவிட்டன.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

என்னரும் சகோதரனே ! நீ
உன் பொன் குன்றின்
மீதமர்ந்து
உல்லாச மாய்ச்
செல்வத்தை அனுபவித்து
களிப்புற்றதை நான்
கண்டிருக்கிறேன் !
பேரளவு சொத்துக்களின்
சேமிப்பில்
பெருமிதம் கொண்டு, நீ
சேர்த்த ஒவ்வொரு
கைப்பிடித் தங்கக் கட்டியும்
பொதுநபர் சிந்தனைக்கும்,
இச்சை களுக்கும்
புலப்படாத
ஓர் இணைப் பென்று
பூரிக்கிறாய் !
_____________________

என் ஞானக் கண்ணில்
உன்னைத் தெரியுது :
போர்ப் படை
நடத்திச் செல்லும் நீ ஓர்
போர் தொடுப் பாளி !
எதிரிகளின் கோட்டை களை
எல்லாம்
தகர்த்து வீழ்த்துவோன் !
மறுமுறை
நோக்கிய போது
பொன்கட்டிப் பேழைகளை
வீணாக்கி வந்தது ஓர்
ஏகாந்த நெஞ்சு !
தாகத்தில் தவித்தது ஓர்
கூண்டுப் பறவை
தண்ணீர்க் கிண்ணம்
காலி யாகி !
_____________________

November 20, 2015
அவன், அது, ஆத்மா (39)

மீ. விசுவநாதன்

அத்யாயம்: 39

நெறிப்படுத்திய மாமாத் தாத்தா

அவன் அலுவலகத்திற்கு காலையில் எட்டரை மணிக்கே வந்து விட்டான். ஆறுமுகம் என்பவர் அன்று அலுவலகத்தை சுத்தம் செய்து, ஒவ்வொருவரின் நாற்காலி மேசைகளை எல்லாம் துடைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவனுக்கான நாற்காலியைத் துடைத்து விட்டு,” தம்பி…இங்க உக்காந்துக்குங்க..ஒம்பது மணிக்குள்ள எல்லாரும் வந்துருவாங்க…” என்று மிகுந்த வாஞ்சையோடு சொன்னார். அன்று வந்திருந்த ஆங்கிலச் செய்தித் தாளையும் படிக்கக் கொடுத்தார்.

அவன் அந்த அலுவலகத்திலும், அதன் உள்ளேயே இருந்த “மெர்குரி டிராவல்ஸ்” அலுவலகத்தையும் சுற்றிப் பார்த்தான். “மெர்குரி டிராவல்ஸ்” அலுவலகத்திற்கு முன்பு ஆனந்த் தியேட்டரும், பத்து கட்டிடங்கள் தள்ளி இருந்த மத்திய நூலகமும் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. மதிய உணவு வேளையில், சீக்கிரமாகத் தன் உணவை உண்ட பின்பு அருகிலிருந்த மத்திய நூலகத்திற்குச் சென்று தமிழ்ச் செய்தித் தாள்களையும், ஆனந்தவிகடனில் வெளியான சிறுகதையையும் படித்தான். அந்த மேசையில் இருந்த “தாமரை”ப் பத்திரிகையில் வெளியான சிறுகதை ஒன்றும் படித்தான். அது கதைப்பித்தனுடையது. கட்டுரைகள், கதைகளை மறுநாள் படிக்க வேண்டும் என்று அலுவலகத்திற்குப் புறப்பட்டான். தாமரைப் பத்திரிக்கை அவனுக்கு பிடித்திருந்தது. மதிய உணவு நேரம் முடிந்ததும் அலுவலகம் சென்ற அவனிடம்,” சாப்பிடாம எங்க போனாய்..” என்று பி.ஏ.கிருஷ்ணன் கேட்டார். “லைபிரரிக்கு”ப் போயிருந்தேன்” என்றான். “குட்…நல்ல புத்தகங்களப் படி…” என்று முதுகைத் தட்டிக் கொடுத்தார். மதியம் இராமச்சந்திரன், சுப்பிரமணியன் மணிவண்ணனுடன் சேர்ந்து கொண்டு அவன் வேலை செய்தான். சரியாக ஐந்தரை மணிக்கு அலுவலக நேரம் முடிந்தவுடன் வீட்டிற்குப் பறப்பட்டான். அவனுக்கு அந்த அலுவலக வேலை பிடித்திருந்தது. கற்றுக்கொள்ள நிறைய வாய்ப்பும் இருந்தது. வருடத்திற்கு முப்பது நாள்கள் விடுமுறையும், அது தவிர பதினைந்து நாள்கள் தனி விடுமுறையும் இருந்தது.

அவனுக்கு நண்பன் குட்டிச்சங்கரும் வேலைக்காகச் சென்னைக்கு வந்திருந்தான். ஒவ்வொரு நாளும் மதியம் தொலைபேசியில் அவனுடன் பேசுவான். மற்றும் ஒரு நண்பன் பிரபுவுக்கு “டன்லப்” நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்ததில் அவனும் சென்னைக்கு வந்திருந்தான். அந்த வருடம் (1973) தீபாவளி அன்று குட்டிச்சங்கர், பிரபுவுடன் அவனும் திருவல்லிக்கேணியில் இருந்த குட்டிச்சங்கரின் பெரியம்மாவின் வீட்டிற்க்குச் சென்றான். அங்கு தீபாவளி இனிப்பான ஒக்காரை, அல்வா, மற்றும் மிக்சர் சாப்பிட்டுவிட்டு நடந்தே மவுன்ட் ரோட்டில் உள்ள சாந்தித் தியேட்டர் வரை நண்பர்களுடன் வந்தான். சாந்தித் தியேட்டரில் சிவாஜி கணேசன் நடித்த “கௌரவம்” வெளியாகி இருந்தது. நல்ல கூட்டம். அவன் நண்பர்களுடன் வீட்டிற்குத் திரும்பி விட்டான். மற்றொரு நாள் அவன் அதே தியேட்டரில் “கௌரவம்” திரைப்படம் பார்த்தான். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்த திரைப்படம் அது. அவனோடு வேலை செய்யும் இராமச்சந்திரன், கணேசன், சுப்பிரமணியம், கே.தண்டப்பாணி, சிதம்பரம் எல்லோருமே சிவாஜி கணேசனின் ரசிகர்களாக இருந்தனர். மணிவண்ணனுக்கு எம்.ஜி.ஆர். படங்களில் ஆர்வம் அதிகம். மதிய உணவு வேளையில் நல்ல திரைப்படங்களைப் பற்றி நண்பர்கள் அலசுவார்கள். அதில் ஆங்கிலப் படங்களும் இருக்கும்.

அவனது முதல்மாதச் சம்பளமாக ரூபாய் நூற்றி ஐம்பத்தேழு கிடைத்தது. அதை வாங்கிச்சென்று அவனுக்கு தாத்தா, பாட்டியிடம் கொடுத்து நமஸ்காரம் செய்தான். அவனுக்கு அம்மாவழித் தாத்தா அவனது சம்பளப் பணத்திற்கான செலவுகளை ஒரு பைசா விடாமல் ஒரு நாற்பது பக்க நோட்டுப் புத்தகத்தில் எழுதி வந்தார். அந்தப் புத்தகத்தை அவன் இன்றும் பாதுகாத்து வருகிறான். மாதம் அறுபது ரூபாய்கள் அவனுக்குப் பெற்றோருக்கு அனுப்பி வைப்பார். அறுபது ரூபாய்கள் அவனுக்கான வீட்டுச் செலவுக்கும் வைத்துக் கொள்வார். மாதம் பத்து ரூபாய்கள் அவனது பெயரில் வங்கியில் சேமிப்பும் செய்து தருவார். அவனுக்கு அலுவலகம் சென்று வர “பஸ்பாஸ்” செலவுக்கு மாதம் பதிமூன்றும், வாரம் இரண்டு ரூபாய் அவன்கைச் செலவுக்கும் தருவார். அந்தப் பணத்தில் அவன் நல்ல கதைப் புத்தகங்கள் வாங்கிக் கொள்வான். வேர்க்கடலை தினமும் பத்து பைசாவுக்கு வாங்கித்தின்பதும் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. தினமும் என்ன செலவு செய்தாய் என்று அவனுக்குத் தாத்தா அவனிடம் கேட்ப்பார். அனாவசியமாகச் செலவு செய்ய அனுமதிக்க மாட்டார். அவரது நேர்மையும், கண்டிப்பும் அவனை நல்வழிப் படுத்தியது.

மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்ததின விழா

1973ம் வருடம் டிசம்பர் மாதம் பதினொன்றாம் தேதியன்று பாரதியாரின் பிறந்த தினத்தன்று மெரீனா கடற்கரையில் உள்ள பாரதியார் சிலைக்கு மாலை அணிவித்து விட்டு, அதைத் தொடர்ந்து ஊர்வலமாகச் சென்று மயிலாப்பூரில் உள்ள “சாஸ்திரி ஹாலில்” வைத்து கருத்தரங்கமும், கவியரங்கமும் “பாரதி இளைஞர் சங்கம்” சார்பில் நடைபெறும் என்ற அறிவிப்பை அவன் செய்திப் பத்திரிகையில் படித்து விட்டு கடற்கரையில் உள்ள மகாகவி பாரதியாரின் சிலையருகில் நின்று கொண்டிருந்தான். காலை எட்டு மணிக்கெல்லாம் ஒவ்வொருவராக வந்தனர். கூட்டம் சேர்ந்ததும் பாரதி இளைஞர் சங்கத்தின் செயலாளர்கள் பாரதி காவலர் கு.ராமமூர்த்தி, பாரதி அடிப்பொடி வி.எஸ்.மணி, வானதிப் பதிப்பகம் திருநாவுக்கரசு, நெல்லை இராஜானந்தம், வி.சா.வாசுதேவன், இராமானுஜம், லயோலாக் கல்லூரி கணிதப் பேராசிரியர் ரங்கராஜன் போன்ற பாரதி பக்தர்கள் பாரதிக்கு மாலை அணிவித்தனர். மற்றவர்கள் மலர்தூவி வணங்கினர். அவனும் மகாகவியின் பாதத்தில் மலர் தூவி வணங்கினான்.

ஊர்வலம் கூட்டம் நடக்கும் மயிலாப்பூர் “சாஸ்திரி ஹாலை” நோக்கிப் புறப்படும் பொழுது, பாரதி காவலர் கு. இராமமூர்த்தி அவனை நோக்கி வந்தார். “தம்பி நீ எங்கிருந்து வராய் ?” என்றார். அவன் மாம்பலத்தில் இருந்து வருகிறேன் என்றான். சொந்த ஊர் எது ? என்றார். அவன் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள கல்லிடைக்குறிச்சி என்றான். அதைக் கேட்டதும் அவருக்கு ஒரே குஷி. “எனக்கும் கல்லிடைக்குறிச்சிதான்..பாரதியார் கவிதைகளைப் படி” என்று சொல்லிக் கொண்டே ஒரு பெரிய பாரதியார் படத்தினை அவன் கையில் கொடுத்து,” நீ இந்த பாரதியார் படத்தக் கையில வைச்சுண்டு ஊர்வலத்தோட வா” என்று அவனை ஊர்வலத்தின் முன்பாக நிறுத்தினார். அவனுக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி. அவன் தினமும் நேசித்து வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் பாரதியைத் தன் இரண்டு கைகளாலும் அணைத்தபடி ஊர்வலத்தோடு பாரதி பாடல்களைப் பாடிய படியே நடந்தான். சென்னைக்கு வந்து கலந்து கொண்ட முதல் நிகழ்ச்சியிலேயே அவனோடு பாரதி அவனை அரவணைத்துக் கொண்டது அவனுக்குப் பெரும் பேறு.

19.11.2015

அவன் மீண்டும் அடுத்தவாரம் வருவான்………..

November 20, 2015
கும்பகோணப் பெருமாள் திருப் புகழ்

கிரேசி மோகன்

—

தனந்த தானனத்த தனந்த தானனத்த
தனந்த தானனத்த -தனதான
கும்பகோணம்
———————
பெருமாள் திருப் புகழ்….
“அகந்தை வேரறுத்தவ் விழந்த வான்கிடைத்திங்
கிருந்த வாறிருக்க -ரமணேசர்
புகன்ற வாசகத்தை உணர்ந்து மாதவத்தை
நெருங்க ஞானவித்தை -அருள்வாயே
அகன்ற சாகரத்தில் அனந்தன் மேலிருக்கை
அமைந்த யோகநித்ரை, -வனமாலி
சுகந்தம் வீசலக்மி பதங்கள் மேவநித்ய
இனங்கள் சூரிநிற்க -பயில்வோனே
தகுந்த வாறளிப்பு ,சினந்த மாமனுக்கு
இகழ்ந்த பாலனுக்கு -முறைவாசல்,
தினங்கள் போயெமர்க்கை விழுந்து சாவதற்குள்
முகுந்த வாவகத்துள் -குடியேற
புகுந்த ஆழிவிட்டு பருந்து வாகனத்தில்
பறந்து வாயெனக்கு -துணையாக
உயர்ந்த கோபுரத்துள் கிடந்து வாழவைக்கும்
குடந்தை மாநிலத்து -பெருமாளே”…

பெருமாள் திருப் புகழ்….

தந்ததான தான தான தந்ததான தான தான
தந்ததான தான தான -தனதான

கும்பகோண ராமசாமி பெருமாள்
—————————————

“எம்பிரானும் வேதம் ஓதும் அன்னவாக னாரும் காண
மண்ணைவானை மீறு மேனி -கிரிசோணை
தன்னில்தேக வாசம் போக அன்றுஆல வாயில் சாவை
வென்றுதீர னாக மேவு -ரமணேசர்

கொம்புஞானம் காண காலில் தெம்பிலாத மூடன் வாயில்
கொஞ்சமேனும் தேனை சேர -அருள்வாயே
கங்கையோடன் தோள்கு லாவி அஞ்சுமானை நீயும் கூட
என்றுகூறு தோழ பாவ -ரகுராமா

அண்ணல்சோகம் தீர வானில் பொங்குமாழி மீது தாவி
அன்னைவாழும் சேதி கூறும் -அனுமானின்,
அஞ்சனாவின் சேயின், வாயு மைந்தனாரின், வாசி ஈசன்
அம்சனாரின் நேச மான -சகவாசன்

நம்பினோர்கள் நாளில் கோளில் துன்புறாது கோயில் வாசல்
அன்பினோடு தாழி டாது -சிலையோடு
அம்புறாவும் தோளில் ஆட தம்பியோடு தாரமொடு
கும்பகோண ராம சாமி -பெருமாளே”….(31)
————————————————————————

November 19, 2015
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”பாங்கி முதற்கொண்டு பாமாக்கள் ருக்மணிகள்,
ஏங்கிடும் திண்தோளன் யாதவன், -தாங்கிட,
மாட்டுக்குத் தோள்தந்த மாதவன், கேசவ்தன்,
வீட்டுக்குள் வாழ்ஓ வியம்”….கிரேசி மோகன்….

November 19, 2015
பித்துக்குளி முருகதாஸ்!

http://www.vallamai.com/?p=32897

மனிதர் இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும். அப்படி இன்று மறைந்த நம் பித்துக்குளி முருகதாஸ் ஐயா அவர்களுடன், இந்த அருமையான இடுகையை நமக்கு 2013ம் ஆண்டில் வழங்கிய அமரர் விசாலம் அம்மையார் அவர்களையும் நினைவுகூர்வதில் எம் உள்ளம் பெருமிதம் கொள்கிறது. விசாலம் அம்மையார் மனிதாபிமானம் மிக்க நல்ல உள்ளம் படைத்த ஆத்மா. நட்பிற்கு இலக்கணமாக இருந்தவர்.. அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய இடுகை!

November 18, 2015
உமர் கயாம் ஈரடிப் பாக்கள் -1
கி.பி. [1044 – 1123]

உமர் கயாம் ஈரடிப் பாக்கள் -1

பாரசீக மூலம் : உமர் கயாம் ரூபியாத்

ஆங்கில மூலம் : எட்வேர்டு ஃபிட்ஜெரால்டு

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

++++++

உமர் கயாம் பழம்பெரும் பாரசீகக் கவிஞர்; கணித. வானியல், சித்தாந்த விஞ்ஞானி. அவரது புகழ்பெற்ற ‘ருபியாத்’ என்னும் ஈரடிப் பாக்கள் பல மொழிகளில் பல கவிஞர்களால் மொழிபெயர்ப்பாகி உள்ளன. ஆங்கிலத்தில் பலர் மொழி பெயர்த்துள்ளனர். அவற்றுள் தனித்துவம் பெற்றவை எட்வேர்டு ஃபிட்ஜெரால்டு [1809 – 1883] ஆக்கிய ஆங்கிலப் பாக்கள். அவரும் ஐந்து முறை சற்று மாறுபட்ட வரிகளில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். உமர் கயாம் பாரசீக அராபிக் மூலப் பாக்களை மொழி பெயர்ப்பது கடினம். நான் பின்பற்றும் ஆங்கில ஈரடிப் பாக்கள் ஃபிட்ஜெரால்டு இரண்டாவது முறை எழுதியவை போல் தெரிகிறது.

விழித்தெழு ! காலைப் பொழுது கல்வீசி

விரட்டும் தாரகை யாவும் இரவுக் கும்பாவில்.

ஆ ! கிழக்கே வேடன் கைப்பற்றி விட்டான்

சுல்தான் கோட்டையை சுருக்குக் கதிரால் !

+++++++++

AWAKE! for Morning in the Bowl of Night
        Has flung the Stone that puts the Stars to Flight:
        And Lo! the Hunter of the East has caught
        The Sultan’s Turret in a Noose of Light.

+++++++++++

2. Dreaming when Dawn’s Left Hand was in the Sky
I heard a voice within the Tavern cry,
“Awake, my Little ones, and fill the Cup
Before Life’s Liquor in its Cup be dry.”

பொழுதின் இடது கை வான் தொடக் கனவெழும்
விழுந்ததென் காதில் மதுக்கடைக் கூக்குரல்.
“எழுவீர் என் இளைஞரே, நிரப்புவீர் கிண்ணம்
உமது உயிரின் மது உடலில் வற்றும் முன்னம்.’

3. And, as the Cock crew, those who stood before
 The Tavern shouted — “Open then the Door !

 You know how little while we have to stay,

 And, once departed, may return no more.”
சேவல் கூவிட மதுக்கடை முன் நிற்போர்
சேர்ந்து கத்தினர் – “திறடா கதவை !
உமதறிவு அற்பம், வசிக்கப் போவது நாங்கள்
ஒருதரம் போனவர் மறுமுறை மீளார்.”

+++++++++++++++++++

++++++++++++

தகவல்:
1. http://www.acole.com/novels/timuras/khayyam.html
2.http://poetsgraves.co.uk/Classic%20Poems/FitzGerald/rubaiyat_of_omar_khayyam.htm
1. http://www.omarkhayyamrubaiyat.com/text.htm
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Rubaiyat_of_Omar_Khayyam [November 17, 2015]
November 18, 2015
அவள் அழும்பொழுது …

– தேமொழி.

அவள் அழும்பொழுது …

கவிதை மூலம் – ஷெல் சில்வர்ஸ்டீன்
மொழிபெயர்ப்பு – தேமொழி

யாருமே அறிவதில்லை என்னவளின் தனிமையை
யாருக்கும் புரிவதில்லை என்னவளின் ஆழ்மனதில்
உறையும் அச்சங்களும் கனவுகளும் என்னவென்று
அவளது அன்பிலும் சிரிப்பிலும் பங்கு கொண்டோருண்டு
ஆனால் அவளது கண்ணீரை அறிந்தவரில்லை… என்னைத்தவிர
யாரும் அவளது துயரத்தைப் புரிந்தவரில்லை

அவள் அழும்பொழுது வானில் பறந்து
ஒளி வீசும் சூரியனைக் கொணர்ந்து
அவளின் மனத் துயரைக் களைந்து
அவளது வாழ்வில் ஒளியேற்ற ஆசைவரும்
அவளின் துயர் நீக்கும் எண்ணம் வரும்

அதிகாலையின் இளம் பனிச்சாரலில்
வெறும் பாதத்துடன் உலவிடும் நேரம்
அவளது விழிகளில் சென்ற நாட்களின்
பொன்னான கனவுகள் மின்னிடும்
அந்திமாலை நேரமோ சோகமது கவிந்திட
அச்சம் கொண்டே அழுவாள் … எனக்காக
அச்சம் கொண்டே அவள் அழுவாள்

உன்னறையில் உனதருகே உன்விளக்கொளியில்
அவளுடன் நீ கிசுகிசுத்துப் பேசியிருந்தாலும் சரி
ரகசியப் புன்னகையைப் பகிர்ந்திருந்தாலும் சரி
ஆனால் அவளது சோகத்தில் என்னிடம் அனுப்பிவிடு
அவள் அழும்பொழுது நான் அவளுக்குத் தேவை

அவள் அழும்பொழுது வானில் பறந்து
ஒளி வீசும் சூரியனைக் கொணர்வேன்
ஆகையால் அழும்பொழுது என்னிடம் அழைத்துவா
என்னவள் அழும்பொழுது நான் அவளுக்குத் தேவை

◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆

When She Cries

– Shel Silverstein

No one knows my lady when she’s lonely
No one sees the fantasies and fears my lady hides
There are those who’ve shared her love and laughter
But no one hears my lady when she cries…but me
No one hears my lady when she cries

And when she cries she makes you wanna run
And chase the sun and bring it back
To brighten up a corner of her dark and troubled skies
When she cries

She walks barefoot through the misty mornin’
Dreams of golden yesterdays reflectin’ in her eyes
But soon the evenin’ shadows crowd around her
Frightening my lady till she cries…for me
Frightening my lady, till she cries

You may have seen her lyin’ in your lamplight
And if you’ve heard her whispered words, it comes as no surprise
So be the one she shares her secret smiles with
But send me back my lady when she cries…for me
My lady’s gonna need me when she cries

And when she cries she makes you wanna run
And chase the sun and bring it back
So bring me back my lady when she cries… For me
‘Cause my lady’s gonna need me when she cries

November 18, 2015
“ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி”

–நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன்.

கவிஞர் வைரமுத்து ”ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி,” என்ற பாடலை 1995 ஆம் ஆண்டு, சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் கதாநாயகனாக நடித்த ‘முத்து’ திரைப்படத்திற்காக எழுதினார். ஆஸ்கர் விருது, பத்ம பூஷண் விருது பெற்ற ஏ. ஆர். ரகுமான் இசை அமைத்திருந்தார். எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியன் பாடிய பாடலிது.

விதியை மதியால் வெல்லலாம் என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. நமது கவிஞர் வைரமுத்து அவர்கள் ‘விதியை நினைப்பவன் ஏமாளி அதை வென்று முடிப்பவன் அறிவாளி” என்று மிக நேர்த்தியாகக் கையாண்டிருக்கிறார். அதாவது இதன் பொருள், எல்லாம் என் தலைவிதி என்று சோம்பேறியாக இருந்து விடக்கூடாது என்பதுதான். நம் தலை விதியை நாம் தான் தீர்மானிக்கிறோம்.

ஆசையை அறவே ஒழிக்க வேண்டும் என்று இந்திய மண்ணில் பிறந்த புத்தபிரான் கூறினார். இதைத்தான் கவிஞர் அவர்கள் “ஆசை துறந்தால் அகிலம் உனக்கு” என்று கூறுகிறார். சாவி காணாமல் போனால் பூட்டை உடைப்பதற்குச் சுத்தியல், கோடாரி போன்றவை தேவைப்படலாம். ஆனால் பூப்பறிக்கக் கோடாரி தேவை இல்லை. நமது கைகளாலே பறித்து விடலாம்.

நம் + கை = நம்பிக்கை… யானையின் பலம் தும்பிக்கையிலே, மனிதனின் பலம் நம்பிக்கையிலே. மனிதனின் மனம் மண்தான் கடைசியில் ஜெயிக்கும் என்பதை உணர மறுக்கிறது என்று கூறுகிறார். “வாழ்வின் அர்த்தம் புரிந்துவிடு, வாழ்க்கையை வாழ்க்கையை வாரிக் குடித்துவிடு” என்னும் வரி சொல்வது நமது வாழ்க்கையில் துன்பம் ஒரு செயற்கையான நிகழ்வாகும் என்பதை.

இதோ , கவிஞர் வைரமுத்துவின் ”ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி” பாடலின் வரிகள் …

ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி
உலகில் மற்றவன் தொழிலாளி
விதியை நினைப்பவன் ஏமாளி
அதை வென்று முடிப்பவன் அறிவாளி

பூமியை வெல்ல ஆயுதம் எதற்கு
பூப்பறிக்கக் கோடரி எதற்கு
பொன்னோ பொருளோ போர்க்களம் எதற்கு
ஆசை துறந்தால் அகிலம் உனக்கு

சைய்யச் சைய்யார சைய்யார சைய்ய …
சைய்யச் சைய்யார சைய்யார சைய்ய …

மண்ணின் மீது மனிதனுக்காசை
மனிதன் மீது மண்ணுக்காசை
மண்தான் கடைசியில் ஜெயிக்கிறது
இதை மனம்தான் உணர மறுக்கிறது
கையில் கொஞ்சம் காசு இருந்தால்
நீதான் அதற்கு எஜமானன்
கழுத்து வரைக்கும் காசு இருந்தால்
அதுதான் உனக்கு எஜமானன்
வாழ்வின் அர்த்தம் புரிந்துவிடு
வாழ்க்கையை வாரிக் குடித்துவிடு
(ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி)

வானம் உனக்குப் பூமியும் உனக்கு
வரப்புகளோடு சண்டைகள் எதற்கு
வாழச் சொல்லுது இயற்கையடா
வாழ்வில் துன்பம் செயற்கையடா
பறவைகள் என்னைப் பார்க்கும்போது
நலமா நலமா என்கிறது
மொட்டுக்கள் மெல்லத் திறக்கும்போது
முத்து முத்து என்கிறதே
இளமை இனிமேல் போகாது
முதுமை எனக்கு வாராது
(ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி)

காணொளி: https://youtu.be/NXiD9eGaEEI

https://youtu.be/NXiD9eGaEEI

November 18, 2015
சிறகுகள்

-கவிஜி

வருகிறீர்கள்
அமர்கிறீர்கள்
பறக்கிறீர்கள்
ரசிகனை வேடனாக்கிய
நீங்கள் எந்த நாட்டு பறவைகள்…?

***

உன்னைப் போல
யோசித்து
என்னைப் போல
மாறிவிடுவதில் தான்
நீயாவது புரிகிறது
எனக்கு…!

***

வருகின்ற கடிதத்தில்
இருக்கும் என்பதான
உன் எழுத்தில்
என் கையெழுத்து,
பிரிக்காத உறைக்குள்
எழுதுவதற்கு முந்தைய
கணமாய்….!

***

மொழிமாற்றம்
செய்யப் படுகிறது
ஆடை இல்லாத நீ
ஆங்கிலக்காரி என்று…!

***

அடுத்தடுத்த பெயர்களிலும்
நீயே வருகிறாய்…
நான்தான்
உனக்கு ஒரே பெயர்
வைத்து விடுகிறேன்…!

November 18, 2015
பொன்னியின் செல்வன் – படக்கதை (7)

வையவன்

November 18, 2015
ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 31

–சி. ஜெயபாரதன்.

(1883-1931)

ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

மூலம் : கலில் கிப்ரான்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

“நேற்றுவரை போலிப் போதகரையும், சூனியக்காரரையும் மதிப்புடன் போற்றினோம். இன்றோ காலம் மாறி விட்டது. நம்மையும் மாற்றி விட்டது. நாம் இப்போது சூரியனை உற்று நோக்கிக் கடலின் கானங்களைக் கேட்கிறோம். சூறாவளியைத் தவிர வேறு எதுவும் நம்மை அசைப்பதில்லை.”
கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
_____________________

ஏகாந்த வாழ்க்கை
_____________________

ஏகாந்தக் கடலிலே
வாழ்வெனப் படுவது
ஓர் தீவு !
நம்பிக்கை தான் தீவின்
பாறைகள் !
கனவுகள் தான் தீவின்
மரங்கள் !
மலர்கள் தான் தீவின்
தனிமை சுகம் !
நீரோடைகள் தான் தீவின்
தாக எழுச்சி !
_____________________

எனது சகத் தோழனே !
உனது வாழ்வும்
ஒரு தீவுதான்
மற்ற எல்லாத் தீவுகளும்
மாநிலங் களும்
பிரிந்து போய் உள்ளன
உன் தீவை விட்டு !
உன் கடற்கரை யை விட்டு
அடுத்த தீவுக்கு
எத்தனை கப்பல் ஏகினாலும்
உன் துறைமுகத்தை
எத்தனை கப்பற்படைக் குழுவினர்
தொட்டுச் சென்றாலும்
நீ ஏகாந்தத் தீவில் தான்
நிலைத்தி ருப்பாய்
நிம்மதி யின்றித்
தலை நோவுடன்
இனிய வாழ்வுக்கு ஏங்கி !
உன் சகத் தோழர்
உன்னை அடையாளம் காணார் !
புரிந்து கொள்ளார் !
அனுதாபப் படார் !
_____________________

November 18, 2015
“ஆறு படை அழகன்” — (6)

க.பாலசுப்பிரமணியன்

தாளிரண்டும் தாராயோ தணிகை மலை நாதா

தோளிரண்டில் தாங்கிடுவேன், தங்க மயில் வேலா !!

சொல்லிரண்டில் உன்னை வைத்து

சுமைகள் பல தூக்கி விட்டேன் – வாழ்க்கையில்

சுவையில்லா உணர்வுகளையும்

உன் அருட்சுவையில் மறந்து விட்டேன் !!

சிலையாக நீயிருந்தும் குறையனைத்தும்

சளைக்காமல் கேட்டு நின்றாய் !!

மலையான துயரத்தையும்

மயில் தோகைகொண்டே விரட்டிட்டாய் !!

மூவிரண்டு முகத்தினிலே ஒளி மின்னும்

ஆறிரண்டு கண்களிலே அருள் வெள்ளம்

ஓரிரண்டு மணித்துளிகள் உன்னை நினைக்க

உன்னிரண்டு பாதங்கள் என் பக்கம்.

அஞ்சுகின்ற நெஞ்சொன்று இங்கிருக்க

ஆறுபடை வீடும் உனக்கெதற்கு ?

கொஞ்சு தமிழ்மொழியிலே பாட்டிசைப்பேன்,

கெஞ்சுகின்றேன் நீ வந்து நெஞ்சிலுருப்பாய் !

நூறுமுறை உனைப் பார்த்தாலும்

நூறு கலை நூதனமாய் தெரியுதய்யா !!

ஆறுமுகம் நீயிருக்க வேறுமுகம் எனக்கெதற்கு?

ஆனைமுகன் அருகிருக்க ஆதரவாய் இருந்திடய்யா !!

தாளிரண்டும் தாராயோ தணிகை மலை நாதா

தோளிரண்டில் தாங்கிடுவேன், தங்க மயில் வேலா !!

November 17, 2015