வல்லமை

Blog

  • ஆதிசங்கரர் அவதார தினத்தில் தன்வந்திரி பீடத்தில் சிறப்பு ஹோமங்கள்

     

     

    வேலூர் மாவட்டம் வாலாஜாபேட்டை ஸ்ரீ தன்வந்திரி பீடத்தில் ஸ்தாபகர் மற்றும் பீடாதிபதி “கயிலை ஞானகுரு” டாக்டர் ஸ்ரீ முரளிதர ஸ்வாமிகளின் ஆக்ஞைப்படி இன்று 20.04.2018 வெள்ளிக் கிழமை சித்திரை மாதம் மிருகசீர்ஷ நக்ஷத்திரம், சதுர்த்தி திதியில் அவதரித்த ஸ்ரீமத் ஆதிசங்கரர் ஜெயந்தியை முன்னிட்டு சிறப்பு ஹோமங்களும், பூஜைகளும் நடைபெற்றது. இதனை தொடர்ந்து நாளை 21.04.2018 சனிக்கிழமை சித்திரை திருவாதிர நக்ஷத்திரத்தை ஸ்ரீமத் இராமானுஜருடைய 1001 வது ஆண்டு ஜெயந்தி தினத்தை முன்னிட்டு சிறப்பு ஹோமங்களும் பூஜைகளும் நடைபெற உள்ளது. இந்த தகவலை தன்வந்திரி குடும்பத்தினர் தெரிவித்தனர்.

    மகான் ஆதிசங்கரர்!

    எளிய விளக்கங்களாலும், அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வழிமுறைகளாலும் இந்து மதத்தை எழுச்சியுறச் செய்த மகான் ஆதிசங்கரர்! சிவபெருமானின் அம்சமாகப் போற்றப்படும் ஆதிசங்கரரின் அவதார தினம் இன்று! கேரளாவின் காலடி என்ற ஊரில் சிவகுரு – ஆர்யாம்பாள் தம்பதிக்கு, திருச்சிவபேரூர் என்னும் திருச்சூர் வடக்குநாதப் பெருமானின் அருளால் பிறந்தவர் ஆதிசங்கரர். மகாலட்சுமியை ஸ்தோத்திரங்களால் துதித்து, தங்க நெல்லிக்கனிகளைப் பொழியச் செய்தவர். அந்த ஸ்தோத்திரம்தான் ‘கனகதாரா ஸ்தோத்திரம்.

    இவர் பத்து உபநிடதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம், விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம், பகவத் கீதை ஆகியவற்றுக்கு விளக்கம் எழுதிய மகா ஞானி. மாத்ருகா பஞ்சகம், கோவிந்தாஷ்டகம், ஆத்மபோதம், பஜகோவிந்தம், சுப்ரமண்ய புஜங்கம், மனிஷா பஞ்சக ஸ்தோத்திரம், சிவானந்த லஹரி, கனகதாரா ஸ்தோத்திரம், சித்தாந்த சாங்கியம், விவேக சூடாமணி ஆகிய ஸ்தோத்திரம் மற்றும் சாஸ்திர நூல்களை இயற்றினார்.

    ஸ்ரீஆதிசங்கரர் உருவாக்கியதுதான் ஸ்ரீசக்கர வழிபாடு. அம்பிகையை ஸ்ரீசக்கர வடிவில் வழிபடுவது இன்றும் தொடர்கிறது. இதில் விஞ்ஞானமும், துல்லியமான கணிதமும் இருப்பதைக் கண்டு இன்றைய விஞ்ஞானிகளும் வியக்கின்றனர்.

    `காலடி’-யில் அவதரித்து, தம் காலடித் தடங்களை புண்ணிய பாரதம் முழுவதும் பதித்த மகான் ஆதிசங்கரர். தம்முடைய 32-வது வயதில் தாம் எங்கிருந்து வந்தாரோ அந்தப் பரம்பொருளிடமே ஐக்கியமாகிவிட்டார். இந்து தர்மத்துக்கு இணையற்ற அரும் பணிகள் ஆற்றிய மகான் ஆதிசங்கரரின் அவதார தினத்தில், அவருடைய திருவடிகளைப் பணிந்து புனிதமடைவோம்!

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180420 -Rukmani Satyabhama Tulasi-lr A4

    பாங்கி முதற்கொண்டு பாமாக்கள் ருக்மணிகள்
    தாங்கிய திண்தோளா, தாமோதரா, -தூங்கிடும்
    போதும் துளஸிப் ப்ரியா, அறி(ரி)வாயோ
    ஆதி ஹரப்ப்ரியா ஊது’’(கரகரப்ப்ரியா போல் ஹரஹரப்ப்ரியா ராகம் குழலில் ஊது)’’….கிரேசி மோகன்…..!

    Share

  • தன்வந்த்ரி  (படமும் பாடலும்)

     


    ’’புண்வந்(து) அரித்து புரையோடிப் போனாலும்
    தன்வந் திரியிருக்கார் தீர்வுக்கு: -மண்வந்த
    எல்லோர்க்கும் உண்டாம் எமபயம், தன்வந்த்ரி
    கொள்வார்க்கு என்றுமவர் காப்பு’’….கிரேசி மோகன்

    “ஊழ்கையில் சிக்கிடநான் உற்சாகம் குன்றிடாது
    வாழ்க்கையில் பூவாசம் வைத்தனை-கூழ்கையில்!-
    கூழ்கையில் -ஏந்திடும் ஏழையாய் ஏக்கமுற விட்டிடாது –
    நீந்தினை என்னோடு நீ “…..கிரேசி மோகன்….!

     

    Share

  • நாட்டுநிலை என்னாகும் !

     

    எம் . ஜெயராமசர்மா … மெல்பேண் …. அவுஸ்திரேலியா 

     

     

    நீதிபற்றி இலக்கியங்கியங்கள்
    நிறையவே வந்தவிடம்
    போதனைகள் பலபுகன்ற
    புனிதர்கள் பிறந்தவிடம்
    சாதனைகள் சரித்திரமாய்
    தானாக்கிக் கொண்டவிடம்
    சோதனைக்கு ஆளாகும்
    சோகமது வேதனையே !

    இதிகாசம் பலகண்ட
    இந்திய தேசமதில்
    அதிகாரம் எனுமரக்கன்
    அகிம்சைதனை அழிக்கின்றான்
    ஆண்டவனை வணங்கிநிற்கும்
    ஆலயத்தை அழுக்காக்கும்
    அருவருப்பை அரங்கேற்றும்
    அவலமதை யார்தடுப்பார் !

    இல்லறத்தை வைத்தார்கள்
    இனியசுகம் அனுபவிக்க
    தொல்லுலுகில் வல்லுறவை
    சொல்லவில்லை பெரியோர்கள்
    வல்லுறவைத் தேர்ந்தெடுத்து
    வாழ்வினையே அழிக்கின்றார்
    வாழுவதைப் பாரதத்தாய்
    பார்த்தேங்கி அழுகின்றாள் !

    சட்டத்தைப் படித்தவர்கள்
    இட்டமுடன் திரிகின்றார்
    எட்டுணையும் இரக்கமின்றி
    எதைஎதையோ செய்கின்றார்
    காவல்துறை கண்டாலும்
    கருத்ததுலே காட்டாமல்
    களவுசெய்வார் பக்கமாய்
    கைகொடுத்தே நிற்கிறதே !

    காமமெனும் வெறியாட்டம்
    கணகின்றி நடந்தாலும்
    காசுகொண்டு அத்தனையும்
    காணாமலே செய்கின்றார்
    காந்திமகான் வாழ்ந்திருந்த
    காருண்ய பூமிதனில்
    காட்டுத்தனம் பெருகவிட்டால்
    நாட்டுநிலை என்னாகும் !

    Share

  • இப்படியும் ஒரு தாய்!

     

    நாகேஸ்வரி அண்ணாமலை

     

    அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு சோகக் கதை.  தன்னால் எங்கும் இருக்க முடியாது என்பதால்தான் இறைவன் தாயைப் படைத்தார் என்று சொல்வார்கள்.  இது பல சமூகங்களில் வழங்கும் ஒரு பழமொழி என்று நினைக்கிறேன்.  அப்படிப்பட்ட ஒரு தாய்தான் தன் மகனையே நடக்க முடியாமல், பேச முடியாமல் மற்றப் பிள்ளைகளைப்போல் வளரவிடாமல் செய்திருக்கிறாள் என்று அறியும்போது நெஞ்சு கனக்கிறது. ஆனாலும் குற்றம் நடந்த இருபத்தியொரு வருஷங்களுக்குப் பிறகு அந்தக் குற்றத்திற்குத் தண்டனையும் கிடைத்திருக்கிறது என்று அறியும்போது மனம் கொஞ்சம் லேசாகிறது.

     

    இந்தச் சம்பவம் நடந்தது 1997-இல் வட கரோலினா மாநில பிரன்ஸ்விக் மாவட்டத்தில்.  குழந்தை பிறந்து ஒரு வருஷத்திற்குள் அவனுடைய தாயும் அவளோடு சேர்ந்து குடும்பம் நடத்தியவனும் (பார்ட்னர்; அமெரிக்காவில் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் சேர்ந்து குடும்பம் நடத்துபவர்களை இப்படித்தான் அழைக்கிறார்கள்). அந்தக் குழந்தையைப் பலவாறாகத் துன்புறுத்தியிருக்கிறார்கள்.  அவர்களின் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான அந்தப் பையனைப் பரிசோதித்த மருத்துவர்  அவனுக்குக் கபாலத்தில் எலும்பு முறிவு உட்படப் பல காயங்கள், கீழ் உதட்டில் பெரிய கீறல், கால்களில் எலும்பு முறிவுகள், கடும் சுடு தண்ணீரில் குழந்தையை முக்கி எடுத்ததால் ஏற்பட்ட தீக்காயங்கள், பலமாக அழுத்தப்பட்டதால் தலையில் ஏற்பட்ட ஊமைக்காயங்கள் ஆகியவை இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டார்.  அந்த மருத்துவரின் அறிக்கை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.

     

    இந்தக் கொடுமைகளைச் செய்த அவனுடைய தாயும் அவளுடைய பார்ட்னரும் கைதுசெய்யப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு விடுதலை ஆனார்கள்.

     

    இப்படிக் கொடுமைக்கு ஆளான குழந்தை பெத் ஸ்மிட் என்னும் பெண்ணாலும் அப்போதைய அவருடைய பார்ட்னராலும் தத்தெடுக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டான். இவர்கள் தத்தெடுத்த பிறகு அந்தக் குழந்தையின் பெயர் டேவிட் என்று மாற்றப்பட்டது.  டேவிட்டுக்கு இந்தத் துன்புறுத்தலால் வாழ்க்கையே நின்றுவிட்டது.  அவனால் நடக்க முடியவில்லை; பேச முடியவில்லை.  குழந்தையைப் போன்றே தன் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடித்த டேவிட் ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு தன்னுடைய இருபத்தியொன்றாவது வயதில் இறந்து போனான்.  அவன் இறந்ததற்குக் காரணம் அவனுடைய தாயும் அவளுடைய பார்ட்னரும் அவன் ஒரு வயதாக இருக்கும்போது அவனைத் துன்புறுத்தியதுதான் என்று குற்றம் சாட்டி அரசு வக்கீல் அவர்களை மறுபடி கைதுசெய்திருக்கிறார்.

     

    பெத் ஸ்மிட் கொடுத்த ஒரு பேட்டியில் டேவிட்டிற்கு உடைலில் பல குறைபாடுகள் இருந்தாலும் அவன் ஒரு நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ்ந்ததாகக் குறிப்பிட்டார்.  இருபது வருஷங்கள் அவன் வளர்ந்து வந்ததை அவர் கவனித்துவந்தார்.  டேவிட்டிற்கு இசை மீது அலாதிப் பிரியமாம்; இசையைக் கேட்டால் புன்னகை பூப்பானாம்.  விளையாட்டுப் போட்டிகளில் உற்சாகத்தோடு கலந்துகொள்வானாம்.  ஒரு முறை உடல் ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்கான பேஸ்பால் விளையாட்டில் ல்பங்கெடுத்துக்கொண்டானாம்; அதில் இவனுடைய நண்பன் ஒருவன் சக்கர நாற்காலியை தள்ளிக்கொண்டு ஓடுவானாம்.

     

    துன்புறுத்தப்பட்டதால் பல உபாதைகளுக்கு உள்ளான டேவிட்டிற்கு. மூச்சுத் திணறல், நிமோனியா போன்ற உபாதைகள் அடிக்கடி ஏற்பட்டு மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டிய அவசியம் அடிக்கடி ஏற்படுமாம்.  ஆனாலும் மருத்துவர்கள் அவன் ஆறு வயதிற்கு மேல் உயிர் பிழைத்து இருக்க மாட்டான் என்று கூறியிருந்தும் அதற்குமேல் அவன் வாழ்ந்ததால் அந்த வருஷங்கள் தனக்கு மிகவும் சிறப்பானவை என்கிறார் பெத் ஸ்மிட்.  தன்னுடைய முகபாவக்களாலும் கத்தல்களாலும் அவர்களோடு உரையாடுவானாம்.

     

    அரசு வழக்கறிஞர் இப்போது டேவிட் இறந்ததற்கு அவன் ஒரு வயதாக இருந்தபோது துன்புறுத்தப்பட்டதுதான் காரணம் என்று கூறி அவனுடைய தாயையும் அவளுடைய பார்ட்னரையும் கைதுசெய்து சிறையில் அடைத்திருக்கிறார்கள்.  இவர்களுக்கு மரண தண்டனை அல்லது ஜாமீன் இல்லாத வாழ்க்கை முழுவதும் சிறை என்ற தண்டனைகள் வழங்கப்படலாம்.  குற்றம் நடந்து இருபத்தியொரு வருடங்கள் ஆகிவிட்டிருந்தாலும் வட கரோலினா மாநிலத்தில் குற்றம் சுமத்துவதற்கு கால எல்லை எதுவும் இல்லை என்றும் தீங்கிழைக்கப்பட்டவர் இறந்துவிட்டால் தீங்கிழைத்தவர்கள் மீது பல வருஷங்களுக்குப் பிறகும் கொலைக் குற்றம் சுமத்தப்படலாம்  என்றும் அரசு தரப்பு வக்கீல் கூறியிருக்கிறார்.

     

    டேவிட் இல்லாத வாழ்க்கைக்குப் பழகிவரும், அவனை தத்தெடுத்து வளர்த்த பெத் ஸ்மிட், “டேவிட் வாழ்க்கை எவ்வளவு அபூர்வமானது, மதிப்பு மிக்கது என்று எங்கள் எல்லோருக்கும் உணர்த்தினான்.  அவனை வளர்ப்பதில் நிறைய பிரச்சினைகள் இருந்தன; நிறைய வேலை இருந்தது.  இருப்பினும் இன்னொரு முறை அதை மறுபடி நான் செய்வேன்” என்றார்.

     

    தன்னுடைய சொந்தக் குழந்தையையே துன்புறுத்தி ஊனமாக்கிய குழந்தையைத் தத்தெடுத்து வளர்த்து அதில் இன்பம் காணும் ஒரு பெண்ணை அமெரிக்காவில்தான் பார்க்க முடியும்; குற்றம் நடந்து இருபத்தியொரு வருடங்களுக்குப் பிறகு குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர்கள் தண்டிக்கப்படுவதும் அமெரிக்காவில்தான் நடக்கும்.

     

     

     

     

     

    Share

  • வெளிச்சமும் இருட்டும் நம் உள்வெளிகள்

    -முனைவர் வீ.மீனாட்சி

    தமிழ்க்கவிதை உலகின் வசந்த காலமான இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் நவீனத் தாக்கம் பெற்ற புதுக்கவிதையின் போக்குகள் நாம் அதற்கு முன் கண்டிராத புதிய பரிணாமங்களை உள்அடக்கியவை. இலக்கியம் என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு என்ற நிலையை மாற்றிப் பொருளாதாரப் பிடியிலும், சமுதாயச் சீர்கேடுகளிலும் போட்டி நிறைந்த இயந்திர வாழ்வாதாரத்திலும் சிக்கிய மனிதனின் மன வலிகளையும், புற வாழ்வைத் தாண்டி அகவாழ்வைத் தேடும் பயணத்தையும் பிரதிபலிக்கும் கருக்களைக் கொண்ட சிறுகதை, புதினம், கவிதைகள் என்ற இலக்கியப் பரிணாமங்கள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதிலும் குறிப்பாக இன்றையக் காலகட்டத்தில் வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் புதுக்கவிதைகள்

                   “காலத்துக்குக் காலம் வாழ்க்கை மாறிவரும் போது  வாழ்க்கையின் காலடியில் பிறக்கும் சிந்தனைகள் மாற்றமுறும்போது அவை வெளிப்படும்
    கலை வடிவங்களும் மாறுகின்றன”

    என்ற பாலாவின் வரிகளுக்கு ஏற்ப தன் வடிவ மாற்றத்தோடு பாடுபொருளிலும் பல்வேறு மாற்றங்களை தாங்கி வருகின்றன.

    இத்தகைய ஆரோக்கியமான இலக்கிய வளர்ச்சி சூழ்நிலைகளின் மத்தியில் ‘யாப்பின் சிரமங்களைத் தவிர்ப்பதற்கல்ல புதுக்கவிதை, மரபுக்கவிதை தொடாத உயரங்களைப் புதுக்கவிதை தொடவேண்டும். பழைய வடிவங்கள் தராத வசதிகளை அது தர வேண்டும்’ என்ற, மரபுக்கவிதையில் வேர்பதித்து புதுக்கவிதையில் மலர்பார்த்த கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் தன் சொல்லாடல்களுக்குத் தக்கவாறே தமிழ்க்கவிதை உலகில் மரபுக்கவிதைகள், கவியரங்கக் கவிதைகள், வசனக்கவிதைகள் என்று கவிதையின் பன்முகத்தளங்களில் முத்திரைகள் பதித்தவர். இதனால்தான் கலைஞர் ‘வெகுமானம் வேண்டுமென்றால் ரகுமானைக் கேட்பேன்’ என்று பாராட்டியுள்ளார். உருவகம், படிமம், பேச்சு, குறியீடு, தொன்மம், சர்ரியலிசம், கஜல் என்று பல்வேறு கவிதை உத்திகளைக் கையாண்டுப் புதுக்கவிதையில் பரிசோதனை முயற்சி செய்தி வெற்றிக் கண்ட அப்துல்ரகுமானின் பித்தன் என்ற கவிதை தொகுப்பு காட்சிப்படுத்தியுள்ள மனித மனத்தின் உள்வெளி பயணத்தை ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகிறது.

                  “அறிவியல் உளவியல் கண்டுபிடிப்புகளால் பிரபஞ்சத்தின் புதிர்களும்  மனித இனத்தின் மர்மங்களும் அவிழ்ந்து வருகின்றன. இதனால்              வருங்காலக் கவிதை உயரங்களில் பறக்கும் ஆழங்களில் மூழ்கி அதிசயங்களை எடுத்து வரும்.”

    என்று சொல்லும் அப்துல் ரகுமான் தன்னுடைய படைப்புகளிலேயே அத்தகைய முயற்சியை மேற்கொண்டுள்ளதைப் பித்தன் கவிதைத் தொகுப்பில் காணமுடிகிறது.

    இந்த உலகில் வாழும் ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது மனசக்தியால் ஆட்டுவிக்கப்படுகிறான். புறவாழ்வு, அகவாழ்வு என்ற நிலைகளில் பயணப்படுகின்றான். இதில் எதில் அவன் சிந்தை மீசெல்லுகிறதோ அதனைப் பொறுத்தே அவனது வாழ்வும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த அகம், புறம் என்ற உள்வெளி இரண்டு நிலைகளிலுமே போராட்டத்தோடுதான் பயணப்பட்டு கொண்டிருக்கிறான் என்பதை,

                  “எனக்குள் இருவர்  / இருக்கின்றனர்
                  ஒருவன் பாடகன்  / மற்றொருவன் பித்தன்
                  பாடகன் ஏதாவது / ஒரு ராகத்தை
                  ஆலாபனை செய்து / கொண்டிருப்பான்
                  அவன் ஸ்வரங்கள் சப்தங்களால் / ஆனவை
    அல்ல
    பித்தன் ஏதாவது ஒரு நதியில் / எதிர்நீச்சல்
    போட்டுக் கொண்டிருப்பான்
                  அந்த நதிகள் / நீரால் ஆனவை அல்ல
                  பாடகன் நேர்களின் ரசிகன் /பித்தன்
    எதிர்களின் உபாஸகன்
    இருவருக்கும் ஒத்துப் போவதில்லை / இருவரும் இரு துருவங்கள்”

    என்ற கவிக்கோவின் வரிகள் மூலமே அறியலாம்.

    உலகம் ஒரு நாடகமேடை; அதில் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கதாபாத்திரம் என்ற நிலையையும் தாண்டி இன்று ஒவ்வொருவரும் ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல் ஒவ்வொரு கணமும் ஒரு கதாபாத்திரமாக வாழும் சூழ்நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த நாடக மேடையில் அந்தரங்கம் என்பது உண்மையின் மறுபக்கமாக இருக்கிறது என்பதை

                  “அவர்கள் ஏன் உன்மீது  / கல்லெறிகிறார்கள்? என்றேன்
                  ‘நான் அவர்களுடைய / அந்தரங்கத்தின் கண்ணாடி
                  அதனால்தான் என்னை / உடைக்கப் பார்க்கிறார்கள்’ என்றான்
       ‘ஏன்? என்றேன் / அவர்கள்
                  வெளிப்படுவதற்கு / பயப்படுகிறார்கள்
                  அவர்கள் / வேடங்களில்
                  வசிக்கிறார்கள் / அது அவர்களுக்கு
      வசதியாக இருக்கிறது /   வேடம் கலைந்தால்
                  மேடை போய்விடும் / நான் அவர்களுடைய
                  அம்பலம்”  என்கிறான் பித்தன்.

    இன்றையப் பொருளாதார நெருக்கடியில் தொலைந்துபோன மனிதன்தான் வாழ்வதற்காக மற்றவனை நோகடிப்பதோடு அல்லாமல் தனது மனம் தவறு என்று சொல்வதையும் நியாயப்படுத்துகிறான் என்பதை

                  “பித்தன்  / தன் சட்டையைக்
                  கிழித்துக் கொண்டிருந்தான் / சட்டையை ஏன்   கிழிக்கிறாய்? என்றேன்
    ………………………………………………………………………………
                  பொய்க்குத்தான் /ஆடை தேவை
    மெய்க்குத் / தேவையில்லை
                  உங்கள் ஆடை / விலக்கப்பட்ட கனியைத்
                  தின்ற பாவத்தால் / நெய்யப்பட்டதல்லவா?
                  உங்கள் ஆடை / இறந்துபோன
    கள்ளமின்மைக்குப்   போர்த்திய / சவக்கோடி அல்லவா?
                  பூக்களும் பறவைகளும் / ஆடை
    அணிவதில்லையே?
                  நீங்கள் / ஆபாசமானீர்கள்
                  அதனால் உங்களை / ஆடையால் மறைத்தீர்கள்
                  ஆடையை / முகவரி ஆக்கியபோது
                  நீங்கள் காணாமல் போனீர்கள்” என்கிறான் பித்தன்.

    சாதி, மதம் என்ற அரிதாரங்களைப் பூசிக்கொண்டு அதனையே உயர்ந்த பீடங்களாகக் கருதி இறந்த காலத்துக் குப்பைகளை சுமந்து கொண்டு பயணப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களைச் சங்காரம் செய்பவன் பித்தன் என்பதை

                  “நீ சீர்திருத்தவாதியா? என்று / பித்தனைக் கேட்டேன்.

          ‘இல்லை  நான் / திருத்துவதற்காக அல்ல
                  சங்காரத்திற்காக / வந்திருக்கிறேன்
                  …………………………………………………………………
                போதிக்க அல்ல / உங்களுக்குப்
             போதிக்கப்பட்டதை / அழிக்கவே
    வந்திருக்கிறேன்
    ………………………………………………………………..
           உங்கள் பீடங்கள் / சமாதிகள் என்று
    காட்டவே வந்திருக்கிறேன்”     என்ற வரிகள் மூலம் தெளிவுபடுத்துகிறான்.

         “அறத்தான் வருவதே இன்பம் மற்றெல்லாம்
                   புறத்த புகழும் இல”

    என்ற வள்ளுவத்தின் வழி ஒருவன் வாழமுற்பட்டாலும் இன்றைய சூழலில் மற்றவரின் சுயநலத்திற்காக அவர்கள் சூறையாடப்படுகிறார்கள் என்பதை

                  “நீங்கள்
                  கடைத் தேங்காயாக
                  இருக்கிறீர்கள்
                  வழிப் பிள்ளையார்களுக்காக
                  உடைக்கப்படுகிறீர்கள்” என்கிறான் பித்தன்.

    மனிதனின் இத்தகைய மனவெளிப் போராட்டம் தொடர்ந்து பயணிப்பதற்கு காரணம் அவன் சுயத்தை மறந்ததே ஆகவே

                  “உங்கள் / சுயத்தை நோக்கி
                  புறப்படுங்கள்
    ……………………………………….
            உங்கள் பயணம் / உங்கள் பாதையில்
        நடக்கட்டும் / மற்றவர்கள் போட்ட
                  பாதையில் அல்ல
    ……………………………………………..
                  உங்கள் பயணம் / சப்தத்திலிருந்து           மௌனத்திற்குச் செல்லும் / இசையைப் போல்
                  இருக்கட்டும்” என்கிறான் பித்தன்.

    வாழ்க்கை என்பது சூழ்நிலைகளால் செதுக்கப்படுவதாக இருந்தாலும் அதில் சமநிலை தவறாமல் இருந்தால் மட்டுமே வெற்றி காண முடியும் என்பதை

                  “வாழ்க்கை என்பது
                  கழைக்கூத்து
                  சமநிலை தவறுகிறவன்
                  விழுந்து விடுகிறான்” என்றான் பித்தன்.

    தன் வாலையே விழுங்கிக் கொண்டிருக்கும் கால சர்ப்பத்தில் பரமபதம் விளையாடிகொண்டிருக்கும் மனிதர்களுக்கு வாழ்வின் பொருளைப் பித்தன் போதிக்கிறான். சமநிலையற்ற உலகில் பித்தன் சமநிலையோடு வாழ கற்றுத்தருகிறான். உங்கள் உலகம் குழந்தைகள் கிழித்துவிடும் புத்தகங்களை உங்களுக்கு வழங்குகிறது. ஆனால் குழந்தைகளே பாடப்புத்தகங்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை மறுத்தும் விடுகிறது. அதனால் தான்

                  “உங்கள் புத்தகங்கள்
                  விளக்குகளாக இருக்கின்றன
                  சூரியனைக் காண
                  விளக்குகள்
                  தேவைப்படுவதில்லை” என்கிறான் பித்தன்.

    இருட்டில் இருந்து கொண்டு இருட்டைச் சபிப்பதை விட விளக்கை ஏற்றுவது மேல் என்பது போல இருட்டின் உடலில் நட்சத்திரக் காயங்கள் அழகாக இருக்கின்றன என்று பித்தன் சொல்வது வாழ்வின் தவிர்க்க முடியாத இரு பக்கங்களான இருட்டையும் வெளிச்சத்தையும் நம் மனக்கண் முன் நிறுத்துகின்றன. இருட்டிற்கும் வெளிச்சத்திற்கும் இடையில் வெளிச்சத்தில் வாழ்வதாக எண்ணி இருட்டிலும், இருட்டில் வாழ்வதாக எண்ணி வெளிச்சத்திலும் போலியாக வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கும் நம் போலித்தனங்கள் தோலுரித்துக் காட்டும் பித்தனே நம் உள்வெளிகளில் உலவும் வெளிச்சமாகவும் இருட்டாகவும் இருக்கிறான் என்பதையே பித்தனின் வாயிலாக அப்துல் ரகுமான் சுட்டுகிறார்.

    *****

    பயன்பட்ட நூல்கள்:

    1. அப்துல் ரகுமான் – பித்தன் – கவிக்கோ பதிப்பகம், சென்னை 2002
    2. அப்துல் ரகுமான் – ஆலாபனை நேஷனல் பப்ளிஷர்ஸ், சென்னை 2008
    3. அப்துல் ரகுமான் – சோதிமிகு நவகவிதை நேஷனல் பப்ளிஷர்ஸ்,     சென்னை  2007
    4. பாலா – புதுக்கவிதை ஒரு புதுப்பார்வை – அகரம் வெளியீடு 1983
    5. முனைவர் சுவாசு – எது புதுக்கவிதை – சுபாலிகா பதிப்பகம், திருச்சி 1998
    6. திருக்குறள் – கழக வெளியீடு

    *****

    கட்டுரையாளர்
    உதவிப்பேராசிரியர்,
    தமிழாய்வுத்துறை
    பிஷப் ஹீபர் கல்லூரி
    திருச்சிராப்பள்ளி-17.

     

    Share

  • அகற்றிவிடல் அவசியமே  !

    எம் . ஜெயராமசர்மா ….. மெல்பேண் …. அவுஸ்திரேலியா

     

              அசுரர்கள் வாழ்ந்ததாய் அறிகின்றோம் கதைகளிலே

                 அசுரர்கள் நிஜமாக வாழ்கின்றார் அருகினிலே

             பிஞ்சுமனம் பார்க்கார்கள் கெஞ்சினாலும் கேட்கார்கள்

                  கொஞ்சமேனும் இரக்கமின்றி கொன்றொழிப்பார் பிஞ்சுகளை !

     

           படித்தாலும் பண்பில்லார் பதவியாலும் உயர்வுபெறார்

                நினைப்பெல்லாம் கசடாக நித்தமுமே இருந்திடுவார்

           தமக்கெனவே வாழ்ந்திடுவார் தலைகுனிவை பொருட்படுத்தார்

                  நிலத்திலவர் வாழ்வதனால் நிம்மதியை அழித்திடுவார் !

     

            படித்தவரில் பலபேரும் பாமரரில் சிலபேரும்

                    அடுத்தவரை அழவைக்கும் ஆசையிலே அலைகின்றார்

            எடுத்துவைக்கும் அடியனைத்தும் இரக்கமதை மிதிப்பதற்கே

                    எடுத்துவைக்கும் இவர்களெலாம் ஏனுலகில் பிறந்தனரோ !

     

            காமமெனும் வெறியுடனே கணமெல்லாம் திருயுமிவர்

                    காணுகின்ற அத்தனையும் காமமுடன் நோக்குகிறார்

            மாமியென்றோ மகளென்றோ மலருகின்ற குருத்தென்றோ

                   காமநிறை கண்ணுடையார் கருதியே நிற்பதில்லை !

     

           கணநேரம் காணுகின்ற காமசுகம் தனைநினைப்பார்

                காலமெல்லாம் தவித்தழுவார் காயமதை நினைப்பதில்லை

           உயிர்போகும் அவர்நிலையை ஒருகணமும் பொருட்படுத்தா

                  உணர்வில்லா அசுரர்களாய் உலவுகிறார் உலகினிலே !

     

           அறியாத பிஞ்சுகளை அழித்துநிற்கும்  அசுரர்களை

                 அனைவருமே சேர்ந்துநின்று அகற்றிவிடல் அவசியமே

           நெறியிழந்து நிற்பாரை நீழ்புவியில் வாழவிட்டால்

                  அளவிறந்த  ஆவேசம் கொண்டுநிற்கும் அசுரகுணம் !

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

     

    I had simply to go to the meeting and make NAMASKAR to the audience as NARAYAN and wait and speech would come to me from some other source than the mind, as though it were dictated….And ever since all speech, writing ,thought, and outward activity have to come to me from the same source above the brain -SRI AUROBIDO….!

    ’’வாக்கும், எழுத்தும்.வரும்பார்,உனக்கது
    காகும்நா ராயணர்தம் கைங்கர்யம், -பாக்கொடு,
    சுண்ணாம்பும்,பச்சையும்(வெற்றிலை) சேர சிவப்பாகும்,
    கண்ணாம்பாள்(கண்ணன் & அம்பாள்-காளி) மேனி கலர்’’….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • பெண்களின் எதிர்காலம்

    திருமதி ராதா விஸ்வநாதன்

     

     

    போற்றுவதற்குரிய

    பெண்மை இன்று

    சூரையாடப்படுகிறது

     

    பச்சிளம் சிறுமிகள்

    சிதைக்கப்பட்டு

    புதைக்கப்படுகிறார்கள்

    சில காமுகரால்

     

    துள்ளித் திரியும் வயதில்

    கிள்ளி கசக்கி

    எறிவது ஏற்றதா

     

     

    தாயைக் காப்பான்

    தாய் மண்ணைக் காப்பான்

    பெண்ணைக் காப்பான்

    என தன் ஆண் மகவுக்கு

    மார் சொரிந்த

    தாயின் மார்பகத்தில்

    கொட்டுகிறது குருதி

     

    காக்கும் கரங்கள் இன்று

    காமத்திற்கெனவே

    எழுவதைக்காண

    ஈன்ற பொழுதை எண்ணி

    வெட்கி தலை குனிகிறது

    தாய்குலம்

     

    இதனால் தானோ

    பசுமை பூமிக்கு

    சுமையாகி விட்டது

     

    மண்மகள் தன்னையே

    புதைத்துக் கொண்டாள்

    தன் முகத்தை

     

    அடர்ந்த அழகு வனம்

    ஆச்சுது இங்கு

    பாலை வனம்

     

    தாய் குலத்தின்

    மானம் சூரை போவதால்

    வானம் கூட மறந்து விட்டது

    மழையை

     

    கருணை பாசம் நேசம்

    மறந்த நெஞ்சம் போல்

    மறந்து விட்டது

    நதிகளும் தன் கதியை

     

    எதிர்பார்க்கலாமா

    ஏமாறாமல்….

    Share

  • ஒழுகும் துளையை அடைக்கிறேன்

     மூலம் : பீட்டில்ஸ் பாடகர்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    ++++++++++++

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    மழைத்துளி ஒழுகும் வீட்டுத்

    துளை  அடைக்க முனைகிறேன் !

    மழைநீர் எங்கு போய்ச்

    சேரு தென்று

    கவலை யுறும் என்மனம் !

    கதவு நெடுவே காணும்

    பிளவு அடைக்க முனைகிறேன் !

    அது எங்கு போய் 

    முடியு மென்று

    கவலை யுறும் என்மனம் !

    எனக்கு கவலை இல்லை ,

    என் எண்ணம் தவறாயினும் !

    நினைத்தது சரியே

    என்னும்

    இனத்தினைச் சேர்ந்தவன்  !

    என் எண்ணம் சரிதான் !

     

    அங்கு நிற்கும் மாந்தரைப் பார் !

    அவர் ஒத்துக் கொள்ளார் !

    வெற்றியும் அடையார் !

    எனது வீட்டு வாசல் வழி

    ஏன் நுழையார்

    என்று வியப்புறும் என்மனம் !

    இல்லத்து அறைகளைப்

    பல்வேறு

    வண்ணத்தில்  மாற்றுகிறேன் !

    எங்கு என்மனம் நேராய்ப் போகுதோ

    அங்கு நோக்கிச் செல்கிறேன் !

     

    இங்கும் அங்கும் திரியும் அற்ப

    மக்கள் பற்றித்

    துக்கப் படுகிறேன் !

    வரவேற் பில்லை அவருக்

    கென் வீட்டு

    வாசல் வழியே நுழைந்திட !

    நேரம் எடுத்துக் கொள்கிறேன்,

    வேண்டாத பல்வேறு

    காரியங் களுக்கு .

    ஆயினும்  அவற்றைத்

    தேர்வு செய்யப் போகிறேன்.

     

    மழைத்துளி ஒழுகும் வீட்டுத்

    துளை  அடைக்க முனைகிறேன் !

    மழைநீர் எங்கு போய்ச்

    சேரு தென்று

    கவலை யுறும் என்மனம் !

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 156-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. பார்கவ் கேஷவ் எடுத்த இந்த ஒளிப்படத்தை இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான படமாகத் தெரிவுசெய்து தந்தவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    இருளும் ஒளியும் இணைந்த இந்த வண்ணக் கலவை, பல்வேறு எண்ண அலைகளை நம் மனக்கடலில் எறிகின்றன. காரிருளும் பேரொளியும் இணைந்து ஒரு நாளை அமைப்பதுபோல், மகிழ்வெனும் ஒளியும் இடுக்கண் எனும் இருளும் இணைந்தே நம் வாழ்வைச் சமைக்கின்றன. ஆதலால் ஒளியைப் போலவே இருளையும் இரசிக்கக் கற்றுக்கொள்வது மனித வாழ்வை மாண்புறச் செய்யும்.

    இனி, இந்த அழகோவியத்துக்குத் தம் கவிதையால் அணிசெய்யக் கவிஞர் குழாத்தை அழைக்கிறேன்.

    *****

    ”வெட்டவெளிக்கருமையை விரட்டத் திட்டமிட்டு வந்திருக்கும் வெண்ணிலவின் வெளிச்சம் மண்ணுலகின் மகுடம்! சந்திரனில் மாந்தன் கால்பதித்தபின்புங்கூட அண்டத்தின் ஆதி அந்தத்தை அவனால் அறியக் கூடவில்லை” என வியக்கிறார் திரு. ஏ.ஆர்.முருகன் மயிலம்பாடி.

    சந்திரபிம்பம்!!

    வெய்யில் மங்கி இரவுவர
    வெட்டவெளிக்கருமையை
    விரட்ட வந்து ஒளிபாய்ச்சும்
    வெண்ணிலவின்வெளிச்சம்
    மண்ணுலகின் மகுடம்!!!
    கண்ணுறங்கும் நேரத்திலே
    விண்ணிருந்து காட்சிதரும்
    வதனத்துச் சந்திரனின்
    வரவினுக்கேங்கி நின்ற
    நிலமகளுக்குள்ளாறே
    நிழல்படிமம் நிஜம் போல!!
    அதனியக்கம்கடவுள்ரூபம்!
    ஆகாயச் சேதி சொல்ல
    ஆனந்தமாய் ஓடி வந்து
    அறிவிக்கும் நிலவுக்குள்ளும்
    அடியெடுத்து வைத்தாச்சு!!
    ஆனாலும்அண்டசராசரத்தின்
    ஆதியென்ன? அந்தமென்ன??
    அறுதியிட இயலவில்லை…
    நூலிலை மாறாது இயங்குகிற
    நுட்பத்தினால் வையகத்தை
    வழிநடத்தும் இயற்கையன்னை
    எழில் வாழி!! எப்போதும்தப்பாது
    இயக்கும்இறை நீடு வாழி!!!

    *****

    வானத்து இளவரசன் விட்டெறிந்து விளையாடும் வண்ணத் தட்டு  இந்தச் சூரியன்! உயிர்கட்கு ஆதாரமான நீயே எங்கள் சாமி; உன் சேயே இந்த பூமி என ஞாயிற்றைப் போற்றுகின்றார் திருமிகு. சக்திப்ரபா.

    சூரியகாந்தி

    வானத்து இளவரசன்
    இங்குமங்கும் வீசி விளையாடும்
    வட்டத்தட்டு

    மஞ்சளாய்ச் சிதறிப் பூவலம் முடித்து
    செம்மஞ்சளாகிச் சாயம் போகும்
    சாகசக்காரன்!

    நீர் நிலைகளில் பிம்பமாகி மிதக்கும்
    குளிர்-நிலா

    வெண்மேகத் திரைச்சீலையின்
    பின்னால் கண்ணாம்பூச்சியாடும்
    மாயத்திரள்!

    மேகங்களுக்கு அப்பால் ஒளிரும் நம்பிக்கை

    வானெங்கும் தங்கமெனப் பரவியிருக்கும்
    பிரபஞ்ச ஜோதி!

    கருமேகங்கள் கடத்திப் போயிருக்கும்
    மெய்ப்பொருள்

    உதிப்பதும் பின் மறைவதுமாய்
    கேளிக்கும் காதலன்

    பரிமாணங்கள் பல அணிந்தாலும்
    உயிர்கட்கு ஆதாரமாகிச்
    சோறூட்டிச் சீராட்டும்
    நீயே எங்கள் சாமி – உன்
    சேயே இந்த பூமி!

    *****

    சூரியன் எனும்  வானக்கூரையின் வண்ணவிளக்கு, நம் கண்களுக்குப் படைக்குதே ஒப்பற்ற விருந்து. இருளும் ஒளியும் ஒருங்கே தெரிவது இறைவன் உறையும் மனத்தின் காட்சியோ? என்று இயற்கையை இறையோடு பொருத்திப் பார்க்கிறார் திரு. ஆ. செந்தில்குமார்.

    அவ்விடத்தில் தெரிந்த அந்தி வானம்….!

    வானக் கூரையின் வண்ண விளக்கு…
    காணக் கண்களுக்கு படைத்தவோர் விருந்து…!
    கொண்டல்கள் நுரையாய்ச் செங்கடல் வானில்..
    தென்படும் காட்சி தெவிட்டாத அமுது…!

    அலைபேசிக் கோபுரமொன்று ஒய்யாரமாய் நின்று…
    தொலைவானும் தொட்டுவிடும் தூரமேயென்குது போலும்…!
    நிலையாய் நிற்கின்ற காற்றாலை விசிறிகள்…
    அலையலையாய் வீசும் காற்றுக்கேங்குது போலும்…!

    கடல்போல் தெரிந்த ஏரிகள் குளங்கள்…
    சடம்போல் மனதினைக் கொண்ட மனிதரால்…
    பரப்பில் சுருங்கிக் குட்டையாய்க் குறுகி இருக்கின்றபோதும்…
    நிறைவாய்த் தெரிந்தது ஆதவனின் பிம்பம்…!

    செம்மையும் கருமையும் ஒருங்கே தெரிவது…
    இம்மையும் மறுமையும் இங்குதான் என்குது…!
    இருளும் ஒளியும் ஒருங்கே தெரிவது…
    இறைவன் உறையும் மனமே என்குது…!

    *****

    ”தண்ணொளி வீசும் வெண்ணிலவே! கார்முகில் உனை மறைத்தாலும் அதிலும் காட்டுகிறாய் ஓர் எழில்! காதலர்களுக்கு நீயே ஓவியம்; உனைக்கண்டு அவர்கள் படைப்பர் காதல் காவியம்” என்கிறார் திரு. ரா. பார்த்தசாரதி.

    வெண்ணிலவே!

    மயக்கும் மஞ்சள் வெய்யில் பரவி நின்றதே
    தன் ஒளியை நீரிலும் மேகத்திலும் பாய்ச்சுதே
    கருமேகங்கள் இடையே மறைந்து காணுதே
    தண்ணொளி வீசி வெண்ணிலவாய்க் காட்சியளிக்குதே!
    இனிய மாலைப்பொழுதில் தென்றலாய் வீசுகின்றாய்
    காதலர்களுக்கு இன்ப உணர்ச்சியை ஊட்டுகின்றாய்
    எங்களுக்காகக் காற்றாலை இயக்கி மின்சாரம் அளிக்கின்றாய்
    நாட்டிற்கும், வீட்டிற்கும் ஒளிதந்து உதவுகின்றாய்!
    கைம்மாறு கருதாது இனிய இரவைக் குளிர்விக்கின்றாய்
    கருமுகில்கள் உன்னை மறைத்தாலும் ஒளி தருகின்றாய்
    மேகங்கள் இடையே எழில் ஓவியமாய்க் காட்சியளிக்கின்றாய்
    நீரில் உன்முகம் ஒளி பிம்பமாய்த் தெரிகின்றாய்!
    அந்தி வானமே இரவின் எழிலோவியம்
    உன்னைக் கண்டு காதலர்கள் பாடுவதோ காதலோவியம்
    தாரகையோடு இருந்து தனித்தே அழகாய்க் காண்கிறாய்
    காதலியை வர்ணிக்க நீயே எடுத்துக்காட்டாய் இருக்கின்றாய்!

    *****

    ”மனத்தில் ஏற்றுவோம் மனிதமெனும் தீபம்; அதில் பொசுங்கிப் போகட்டும் சுயநலமெனும் பேதம்” என்று நல்லுரை நவில்கின்றார் திரு(மிகு?). ஜீவா நாராயணன்.

    மனிதமென்னும்  தீபம்
    எங்கும்  உதிக்கின்ற  சூரியன் 
    ஒன்றே தானாகும்
    எங்கும்  விரிகின்ற  பூமி 
    ஒன்றே  தானாகும்

    உறக்கங்கள்  வேறு 
    கனவுகள் ஒன்றே  தானாகும்
    இலக்குகள்  வேறு 
    இலக்கங்கள் ஒன்றே  தானாகும்
    மொழிகள்  வேறு 
    மனங்கள் ஒன்றே  தானாகும்

    இங்கு  எல்லா 
    உயிர்களும்  ஒன்றே
    இந்த  ஒற்றுமை
    காணவதே  நன்று

    மனசிலே   ஏற்றுவோம்
    மனிதமென்னும்  தீபம்
    இதில் பொசுங்கிப்போகும் 
    சுயநலமென்னும் பேதம்

    உதிக்கட்டும்  நாளை
    புதிதான விடியல்!
    பிறக்கட்டும்  நாளை
    முறையான  மாற்றம்! 

    *****
    மின்சாரம் இல்லா நிலவுலகம் பெரும் விசாரம் தருகின்றது மாந்தர்கட்கு! அவ்வேளையில் ஏற்படும் அல்லல்களை நகைச்சுவையாகப் பட்டியலிட்டு நம்மை இரசிக்கவைக்கிறார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    கனல் சக்தி, எரிசக்தி, மின்சக்தி 

    வீட்டில் மின்விளக்கு யாவும்
    கண்மூடி விட்டன!
    தேர்வுக்குப் படிக்க முடியாது!
    மின் விசிறியும்
    விழித்துக் கொண்டு நிற்கிறது!
    எழுந்து கொண்ட பேபி
    அலறல்
    செவிப்பறை கிழிக்குது!
    மிக்ஸிக்கு
    மூச்சுப் போய் விட்டது!
    மாவரைக்க
    முடியாமல் போச்சு!
    மின்சக்தி இன்றேல், வீட்டில்
    நாட்டில் எல்லாம்
    வேலை நிறுத்தம் தான்!
    சூரியன்
    ஊழியம் செய்து
    விடை பெற்றுப் போகுது!
    காற்றாடி களுக்கும்
    கை ஓய்ந்து
    கரன்ட்டில்லையே
    பராபரமே!
    ஓலை விசிறி எடப்பா !
    அரிக்கேன்
    விளக்கைத் துடைப்பா!

    *****

    ”பணிமுடித்துத் தன் ஒளிமுகத்தை நீர்நிலைக் கண்ணாடியில் பார்த்துப் பரவசமடையும் கதிரவனே! வேலையில்லாச் சோம்பேறி மனிதர்கள் வாழ்ந்திட வழிசொல்லுவாய்” என்று வினவுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    நீயே சொல்…

    காலையில் கிழக்கே பணிதொடங்கி
    காசினி முழுதும் ஒளிகொடுத்து,
    மாலை வானை அழகாக்கி
    மண்ணில் நீர்நிலை முகம்பார்த்தே
    மேலைக் கடலில் பணிமுடிக்கும்
    மேன்மை மிக்கக் கதிரவனே,
    வேலை செய்யா மனிதரவர்
    வாழ்ந்திட வழியைச் சொல்வாயே…!

    *****

    அந்தி அத்தமிக்கும் நேரம், சந்திரனும் சூரியனும் காதல் புரியும் நேரம்! அக்காதலர்களை வரவேற்க விண்மீனும் நீரிலிடும் கோலம் என்று வானிடை நிகழும் வண்ணக் காட்சிக்கு அழகாய் எண்ணத் தூரிகை தீட்டுகின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    அந்திப்போது..!

    அந்திசாயும் நேரத்தில் மட்டுமே வருவாள்
    ……….ஆதவனைத் தேடும் பணிமேற் கொள்வாள்..!
    மந்திரம் செய்வித்தது போலவன் மறைவான்
    ……….மாற்றமிலாமல் நிகழும் நித்தமிது இயற்கை..!
    சந்தி ரோதய மென்றவளை அழைப்போம்
    ……….சூரிய அஸ்தமன மென்றவனைக் கூறுவோம்..!
    சந்திரனும் சூரியனும் காதல்செய்யும் நேரம்
    ……….செவ்விதழ் போலக் கடலேழும் காட்சிதரும்..!

    காலையில் ஆதவனும் இரவினில் சந்திரனும்
    ……….காலமாற்றம் செய்கின்ற காதலர்கள் ஆவரோ..!
    மாலைத் தென்றலும் மலர்ச்சோலை புகுந்து
    ……….மணம் வீசும்! அக்காதலர்களை வாழ்த்துதற்கு..!
    கோலமிட்டு அவர்களை வரவேற்பது போல்
    ……….கடலில் விண்மீனும் தண்ணீரில் புள்ளியிடும்..!
    பாலமாக அமையும் அங்கே அந்திப்போது
    ……….பாங்காக அவர் களிருவரும் சந்திப்பதற்கு..!

    *****

    ”காற்றாலைகள் கவரி வீச, கார்முகில்கள் தாரெடுத்து வாழ்த்திவர, மக்களும் மாக்களும் தொழுதெழ, நித்தமும் நடக்கும் காய்கதிர்செல்வனின் நித்திரை ஒத்திகை இது!” என்று புளகிக்கிறார் திருமிகு. அவ்வைமகள்.

    ஒருகாலமன்றிது நித்திய நாளீட்டு நித்திரைக்கலை ஒத்திகை!!
    கருத்திரையுமொளித்திரையும் ஒருமியே விழித்து உறைந்திடுமப்போதிலே
    பருத்திரையுள் புகுந்த கதிர் நீரிலுறை விளம்பிட நித்திலத்துகிலாகுதோ?
    மேருவெனவசையாமல் நிற்கிற விசிறிகாள் சாமரமங்கு வருதோ?
    மருமலரெடுத்துவோ நெடியமுகிலேழும் தாரேந்தி வாழ்த்தும் வலமோ?
    பெருமண்ணே விணாதியாய் மெய்மொழிக்கூறுதோ திருவிக்ரமக்கோபுரம்?
    பருதிமதி பருதியும் பாரும் கடல்விசாலமும் பூராயன் இல்விலாசமோ?
    திருமருகத் தாவரப்பட்சியும் மாக்களும் மக்களும் தொழுதெழுந்து விரைக!
    ஒருகாலமன்றிது நித்திய நாளீட்டு நித்திரைக்கலை ஒத்திகை!!

    *****

    இருளும் ஒளியும் கலந்த இக்காட்சிக்குக் கவிஞர்கள் தம் கற்பனையால் ஒளியூட்டி அற்புதமாய்க் கவி படைத்துவிட்டார்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையென நான் தேர்ந்தெடுத்தது…

    இரவா…? பகலா….?
    என வியக்கும்
    மயங்கொலிப்
    பிழை….
    கார்மேகத்தின்
    மடியில்
    கதிரவனின்
    கிரணங்கள்
    கண்ணுறங்கும்
    தாய்மைக் கோலம்…!
    இரவுக்கும் பகலுக்கும்
    இடையிலான
    எழிலோவியம்…!
    வான்மேகம்
    புகையுண்ட
    ஓவியமாய்
    எழில்கொண்ட காட்சி…!
    விண்மீனை
    வரவேற்கும்
    அந்தி வானத்தின்
    சிவப்புக் கம்பள
    வரவேற்பு!

    இருளும் ஒளியும் இணைந்து இரவா? பகலா? என மருளவைக்கும் இக்காட்சியில், வான்மேகம் கைபுனைந்து இயற்றாக் கவின்பெரு வனப்பாய்க் காட்சிதர, விண்ணிலே தோன்றவிருக்கும் உடுக்களுக்கு அந்தி வானம்  செந்நிறக் கம்பளம் விரித்து வரவேற்புக் கொடுக்கின்றது என்று சுவையாகப் பாடல் புனைந்திருக்கும் திருமிகு. டி. திலகவதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180416 Tulasi priyam -watercolour-lr-A4

    சீதக் களபமும், ஸ்ரீவத்ஸ மச்சமும்.
    போதமர்(போது -மலர்) மங்கையும், பூந்துழாயும்(துளஸிப் பிரியர்), -வாதிடும்
    வண்ணம் இடமின்றி ,வாய்த்தமணி மார்பனை
    கண்ணனை நெஞ்சே கருது….கிரேசி மோகன்….!

    ”மாடத் திலேதுளஸி மாடத் திலேகண்ணன்
    மாடத்தன் கால்மேய, மன்னனவன் -சூடி
    திரியாய் மணந்தாள், திருவில்லிப் புத்தூராள்
    பிரியத்தில் உட்கார்ந்தார் பார்’’….கிரேசி மோகன்….!

    ஆண்டாள் ‘’திருத்துழாய்(துளஸி) வனத்தில்’’ பெரியாழ்வாரால்
    கண்டெடுக்கப் பட்டவள்…..!
    சுகந்த துளசி சிலிர்க்க வலிமை
    மிகுந்த இருதோளில் பூணும் -முகுந்தன்
    நிதர்ஸனம் என்று நடப்போர் வழியை
    சுதர்ஸனம் காக்கும் சுழன்று….!

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (157)

     

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    ஷாமினி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (21.04.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share

  • துடிப்போடதாண்டா பாயும்

    ஜீவா நாராயணன்

     

    அழுத்துப்  புரண்ட  நாடு

    இப்ப எழுந்து நிக்கப்போது

    எதிர்த்து நின்ற தலைவர்களெல்லாம் 

    இனி  தெருவில் நிற்கத்தாண்டாபோது

     

    உறங்கி  கிடந்த   விழிகள்

    இன்று  விடியல்  காணப்போது 

    இனி  எதிரி  கூட்டமெல்லாம்

    உறக்கம்  இழக்க  போது

     

    இழக்க இழக்க தானே

    எல்லாம் இழந்து நின்னாச்சி

    அட கோமணத்தையும் தாண்டா

    தலைநகரில் இழக்க வேண்டியதாச்சி

     

    உழுது புரண்ட தேகம்

    இன்று அழுது புலம்பலாச்சி

    கண்ணீர்  புரண்டு ஓடி 

    மண்ணும்  கண்ணும்   வறட்சியாகிப்போச்சி

     

    மலையை தாண்ட உடைச்சி

    என் முப்பாட்டன்  மண்ணாக்கினாண்டா

    அந்த  மண்ணை  உழுதுதானாடா

    என்  பட்டன் வளமாக்கினாண்டா

     

    அந்த வளமான காட்டை

    எங்க  அப்பன் காப்பதினாண்ட

    அதை களவாட நியும்வந்த

    உன் கைகால்கள் இடம்மாறிப்போகும்

     

    இது எங்கள் பிடிவாதமாகும்

    நாங்க  உலகையாண்ட  ராஜராஜன்  இரத்தம்

    கொஞ்சம் துடிப்போடதாண்டா பாயும்

    Share

  • கண்ணீரும் கலக்கட்டும்விடு

    ஜீவா நாராயணன்

     

    விடு  விடு

    நீரை  திறந்துவிடு  – அது 

    உங்கள்  காவேரியே  ஆனாலும்

    அணைகளில்  இருந்து  திறந்துவிடு

     

    மகிழ்ச்சியில்  கரை 

    புரண்டோடவிடு

    எங்கள்  மண்ணை 

    தழுவவிடு

    ஆனந்த  கண்ணீரை 

    சிந்தவிடு

     

    எங்கள்  பயிரும் 

    செழிக்கட்டும்விடு

    எங்கள்  உள்ளமும் 

    குளிரட்டும்விடு

     

    எங்கள்  வயலுக்கு 

    தாய்ப்பால்  கொடு

    எங்கள்  விவசாயிக்கு 

    உயிரை  கொடு

     

    சுயநல  எல்லைகள் 

    உடைத்துவிடு

    மனிதநேய  எல்லைகள் 

    பரவவிடு

     

    விடு  விடு

    நீரை  திறந்துவிட்டு

    எங்கள்  கண்ணீரும்   – அதில்

    கலக்கட்டும்  விடு

    Share